erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/12781
Karar No: 2013/2492
Karar Tarihi: 11.03.2013

**20. Hukuk Dairesi         2012/12781 E.  ,  2013/2492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi dahili davalı ... Yönetimi vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

3402 sayılı Kanunun (5831 sayılı Kanunun 8. maddesi ile eklenen) ek 4. maddesi gereğince yapılan kadastro sırasında .... Köyü 137 ada 9 parsel sayılı 1877,44 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tarla niteliği ile belgesizden 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırı dışına çıkarılan alanda kaldığı ve taşınmaz üzerindeki fındık ağaçlarının 1990 yılından beri ... oğlu ...'in kullanımında olduğu beyanlar hanesine yazılarak, .... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/90 esaslı dosyasında davalı olması nedeniyle malik hanesi açık olarak tesbit edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın 2/B'lik alanda kaldığını, davalıların ağaç dikerek ve bina yaparak taşınmazı fuzuli işgal ettiklerini ileri sürerek elatmanın önlenmesi ile taşınmazın Hazine adına tescili istemiyle asliye hukuk mahkemesinde dava açmış; bu dava, taşınmaza tutanak düzenlenince görevsizlik kararı ile kadastro mahkemesine devredilmiş, tutanak ile birleştirilmiş, müdahil ... ve arkadaşları, taşınmazın kendi kullanımlarında olduğu ve üzerindeki fındık ağaçlarının da kendilerine ait olduğu iddiası ile dava açmışlardır. yapılan yargılama sonunda, mahkemece; davacı Hazine ve müdahil ...'in davalarının kabulü ile dava konusu taşınmazın tarla niteliği ile tesbit gibi Hazine adına tesciline, tutanağın beyanlar hanesindeki 2/B şerhinin aynen bırakılmasına, beyanlar hanesindeki kullanım şerhinin iptali ile yerine “taşınmazın ve üzerindeki fındık ağaçlarının 1998 yılından beri Hasan evlatları ..., ..., ..., ... ve ...'ın kullanımında olduğunun tapunun beyanlar hanesine şerh edilmesine" karar verilmiş, hüküm dahili davalı ... Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kullanım kadastrosuna itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 28.04.1987 tarihinde ilân edilerek kesinleşen 2/B uygulaması bulunmaktadır.

Orman Yönetimi adına tespit olmadığı gibi, Yönetimin harcını vererek 3402 sayılı Kanunun 26/D maddesi uyarınca davaya katılımı da bulunmamaktadır. Davanın niteliği gereği kanunî hasım olması da söz konusu değildir. Bu durumda, Orman Yönetiminin davada taraf olmadığı, mahkemenin kendiliğinden Yönetimi davaya dahil etmesinin yönetime gerçek anlamda taraf sıfatı vermeyeceği, davada taraf olmayanın da hükmü temyiz edemeyeceği usûl hükümlerinden olduğundan Orman Yönetiminin temyiz dilekçesinin REDDİNE, temyiz harcının istek halinde iadesine 11/03/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/5038
Karar No: 2011/8860
Karar Tarihi: 06.10.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/5038 E.  ,  2011/8860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Denizli 1. Asliye Hukuk ve Denizli Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, davalı tarafından davacıya yapılan kontör satışı nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, Denizli 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 11.06.2010 günlü görevsizlik kararının davalı vekilinin 30.07.2010 tarihli mazeret telgrafı içeriğinden davalı tarafından temyiz edildiğinin bildirildiği, yapılan internet sorgulamasında da Yargıtay 11. Hukuk Dairesinde temyiz incelemesi için beklediği anlaşılmıştır.

Yargı yeri belirlenebilmesi için, her iki kararın da temyiz edilmeksizin kesinleşmiş olması gerekmektedir. Anılan karar temyiz edilmiş ve kesinleşmemiş olduğundan bu durumda yargı yeri belirleme koşulları bulunmadığından dosyanın mahalline gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Bu aşamada yargı yeri belirleme koşulları bulunmayan dosyanın mahalline GÖNDERİLMESİNE, 07.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/38550
Karar No: 2017/16672
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/38550 E.  ,  2017/16672 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2012/8634
Karar No: 2014/15651
Karar Tarihi: 18.09.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/8634 E.  ,  2014/15651 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2009/237913

MAHKEMESİ : Beyoğlu (Kapatılan) Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/05/2009

NUMARASI : 2006/158 (E) ve 2009/119 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yakınan U.. M..'nin olayın hemen akabinde kolluktaki alınan beyanlarından; olay günü kullandığı ticari taksiye müşteri olarak binen iki kişinin bir süre sonra boğazına bıçak dayayarak 60 TL para ve cep telefonunu zorla aldıklarını, Cumhuriyet Başsavcılığında yapılan teşhis işlemi sırasında ise kendisine bıçak çekerek parasını ve telefonu alan kişinin sanık Y.. P.. olduğunu beyan ederek sanığı teşhis ettiğinin anlaşılması karşısında; oluşa, dosya içeriğine ve toplanan kanıtlara göre, sanığın sübut bulan yağma suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, yakınanın sonradan sanığı kurtarmaya yönelik değiştirdiği ifadesi esas alınıp kanıtların takdirinde yanılgıya düşülmek suretiyle yazılı şekilde beraat hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 18.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/2131
Karar No: 2021/869
Karar Tarihi: 01.02.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/2131 E.  ,  2021/869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat

1-Sanık hakkında “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçundan verilen beraat kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olup; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

2-Sanık hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçundan verilen beraat kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, sanığa yüklenen “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçunun Kanun‘daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK‘nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle suç tarihi olan 31/12/2008 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun‘un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun‘un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 01/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/5106
Karar No: 2021/5801
Karar Tarihi: 27.05.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/5106 E.  ,  2021/5801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararların niteliği ve suç tarihine göre, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nin 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, REDDİNE, 27/05/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/3425
Karar No: 2020/3303
Karar Tarihi: 16.06.2020

**10. Hukuk Dairesi         2019/3425 E.  ,  2020/3303 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 2017/182-2018/736

Dava, davacının hizmet tespiti ve çalıştığı iş ve işyeri itibariyle itibari hizmet süresinin tespiti ile sigortalılık süresine eklenmesine karar verilmesi istemine ilişkindir.

Bozma sonrası verilen hükmün ve temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararın, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, ek karara ilişkin temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8. maddesi gereğince, iş mahkemesinin nihai kararları, yüze karşı verildiğinde tefhim, yoklukta verildiği takdirde tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz edilebilmektedir. Kararı temyiz eden davalı vekili temyiz dilekçesini yasal süresi içinde vermemiştir. “Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434. maddesi (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesinde yer alan 1086 sayılı Yasanın temyize ilişkin hükümlerinin uygulanmasının gerektiğine ilişkin düzenleme gereğince) ile ilgili 25.01.1985 gün ve 5/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı hükmü gereğince, temyiz isteği, dilekçenin temyiz defterine kaydettirildiği tarihte yapılmış sayılır....”

Davada ise, yukarıda sözü edilen yasa ve İçtihadı Birleştirme Kararı hükmüne aykırı olarak hükmü temyiz eden davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinin yasal temyiz süresi içerisinde verilmediği anlaşılmaktadır.

Bozma sonrası verilen gerekçeli kararın davacı ve davalılara 17.12.2018 tarihinde tebliğ edildiği, tarafların kararı temyiz etmemesi üzerine, hükmün 31.12.2018 tarihinde kesinleştiği, davalı vekilinin temyiz dilekçesinin 25.04.2019 tarihli olduğu anlaşılmıştır. Mahkemece davalı vekilinin 25.04.2019 tarihli temyiz başvuru dilekçesinin süresinde olmadığından HMK 432-426/F maddelerine göre temyiz talebinin reddine dair 26.04.2019 tarihinde ek karar verildiği, ek kararın; Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434/son maddesindeki yönteme uygun olduğu anlaşıldığından, davalı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan 26.04.2019 tarihli “temyiz isteminin reddine” ilişkin ek kararın onanması gerekmektedir.

SONUÇ : Yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan, temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın ONANMASINA, 16/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/8181
Karar No: 2010/10168
Karar Tarihi: 11.10.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/8181 E.  ,  2010/10168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZNİK ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/02/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, iştiraken malik oldukları 961 parsel sayılı taşınmaza komşu 460 parsel maliki davalıların müdahaleleri olduğunu ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğinde bulunmuşlardır.

Davalılar, uzun yıllardır taşınmaz sınırlarının değişmediğini, iyiniyetle ağaç yetiştirdiklerini, tecavüzlü kısmın temliken tescilini olmadığı takdirde ağaç bedelinin tahsilini talep ederek, aleyhlerine açılan davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacıların elatmalarının önlenmesi isteğinin kabulüne, yıkım isteğinin reddine, davalıların ağaç bedeline yönelik talepleri yönünden gerekli harç yatırılmadığı gerekçesiyle hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

Karar, davalılar ve davacılar tarafından süresinde, davalılarca duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, duruşma isteği dava değeri yönünden reddedilip,gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi yıkım isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; davacıların 961 parsel sayılı taşınmazda davalıların ise, komşu 460 parselde paydaş oldukları davacılara ait taşınmazda davalıların kayıttan ve mülkiyetten kaynaklanan bir hakkının bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Davacılar, 961 parsel sayılı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğinde bulunmuşlar, davalılar ise savunma yoluyla tecavüzlü kısmın temliken tescilini olmadığı takdirde ağaç bedelinin tahsilini talep etmişlerdir.

Mahkemece, davacılar taşınmazına haksız eylem nitelikli elatma olgusu keşfen belirlenmek suretiyle elatmanın önlenmesi isteğinin kabulüne karar verilmiş olması doğrudur.

Öte yandan davalılar tarafından Türk Medeni Kanununun 724.maddesine göre usulüne uygun açılmış ve harçlandırılmış bir dava bulunmadığı her nekadar  Türk Medeni Kanununun 725.maddesinde öngörülen taşkın yapıda temliken tescil isteği mümkün ise de, savunma yoluyla mümkün isede haksız yapıda savunma yoluyla getirilen böyle bir isteğin dinlenemeyeceği gözetilerek bu konuda da yazılı olduğu üzere karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur.

Açıklanan nedenlerle davalıların temyiz itirazları yerinde değildir,reddine.

Davacıların temyizine gelince; davadaki isteğin Türk Medeni Kanununun 683.maddesine dayalı olduğu, çapa bağlanmış taşınmazlarda iyiniyet iddiasının dinlenemeyeceği tartışmasızdır.

Bu nedenle, davalıların iyiniyetli olduğu gerekçesiyle davacıların yıkım taleplerinin reddedilmiş olmasının doğru olduğu söylenemez.

Hal böyle olunca, davacıların yıkım isteğinin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu gerekçelerle reddedilmiş olması doğru değildir.

Davacıların temyiz itirazları yerindedir.Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 11.10.2010  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/16700
Karar No: 2017/26657
Karar Tarihi: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/16700 E.  ,  2017/26657 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2010/6760
Karar No: 2010/7219
Karar Tarihi: 23.06.2010

**11. Ceza Dairesi         2010/6760 E.  ,  2010/7219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kayıp Eşyayı Sahiplenmek

HÜKÜM : 765 Sayılı TCK'nun 511, 647 Sayılı Kanunun 4/1, TCK'nun 72. 647 SK. 5.maddeleri uyarınca 1.929 YTL apc

Hükümden sonra, 08.02.2008 günlü 26781 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK. nun 231. ve TCK. nun 7/2. maddeleri gereğince, “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK. nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/7590
Karar No: 2011/2037
Karar Tarihi: 04.04.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/7590 E.  ,  2011/2037 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak ile ilgili itirazın iptâli talebine ilişkin olup mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacı yüklenici davalıya ait besihane ve evin elektrik tesisatını yaptığını iş bedelinin ödenmediğini belirterek 2.557,00 TL alacak üzerinden icra takibine geçmiş davalı davacı ile şifahi anlaşma yaptıklarını iş bedelinin işin bitiminden sonra piyasa fiyatlarına göre belirlenmesinin kararlaştırıldığını, işin bitmesinden evvel 1.250,00 TL ödediğini belirtmiştir.

Mahkemece alınan bilirkişi raporuna göre yapılan işin bedelinin 2.436,11 TL olduğu saptanarak bu miktar üzerinden davanın kabulüne karar verilmiş davalının ödeme savunması ile ilgili bir inceleme yapılmamıştır. Davalı ödeme savunmasını ispat zımnında yazılı delil sunamamış ise de cevap dilekçesinde “her türlü yasal delil” demek suretiyle yemin deliline de dayandığının kabulü gerektiğinden mahkemece bu konuda, davacıya yemin teklifine hakkı olduğu davalıya hatırlatılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile sonuca varılması doğru olmamıştır. Kabule göre ise alacak kısmen kabul edildiği halde reddedilen kısım yönünden vekille temsil olunan davalı lehine vekâlet ücretine hükmedilmemiş olması, alacak yargılama ile belirlenmiş olup likid kabul edilemeyeceği halde icra inkâr tazminatına hükmedilmesi de doğru olmamıştır. Karar açıklanan nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte belirtilen sebeplerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine 2. bent uyarınca hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 04.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/25010
Karar No: 2014/509
Karar Tarihi: 14.01.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/25010 E.  ,  2014/509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2001-2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 26.01.2003 olan suç tarihinden karar tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine bekletici mesele niteliğinde bulunmayan sanık hakkında 2001 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan açılan kamu davasının sonucunun bekletici mesele sayılması suretiyle yazılı şekilde mahkumiyetine hükmolunması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısı, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkında "2001-2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçlarından açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 14.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/5339
Karar No: 2021/5812
Karar Tarihi: 27.05.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/5339 E.  ,  2021/5812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararların niteliği ve suç tarihlerine göre, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nin 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, katılan vekilinin temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, REDDİNE, 27/05/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.