erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2019/2996
Karar No: 2019/5149
Karar Tarihi: 10.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/2996 E.  ,  2019/5149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, İş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 10.04.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/1581
Karar No: 2021/2126
Karar Tarihi: 08.03.2021

**11. Hukuk Dairesi         2021/1581 E.  ,  2021/2126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 6. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Kayseri 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 28.07.2020 tarih ve 2020/198 D.iş -2020/199 D.İş karar sayılı dosyasında ihtiyati haciz istemine yapılan itirazın reddine ilişkin ek kararının davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'nce verilen 16.10.2020 tarih ve 2020/1057 E. - 2020/651 K. sayılı kararın temyiz edilmesi üzerine, temyiz edilen kararın kesin olduğu gerekçesiyle temyiz isteminin reddine ilişkin verilen 09.11.2020 tarihli ek kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili tarafından temyize konu edilen karar geçici hukuki korumalar kapsamında kalan ihtiyati haciz istemine ilişkindir. 6100 sayılı HMK’nın “Temyiz Edilemeyen Kararlar” başlığını taşıyan 362/1-f maddesiyle, İİK'nın 265/son maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemelerince geçici hukuki korumalar hakkında verilen kararlara karşı temyiz kanun yoluna başvurulamayacağı hüküm altına alınmıştır. Bu nedenle davacı vekilinin ek karara ilişkin temyiz isteminin reddi gerekecektir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince temyiz isteminin reddine ilişkin olarak verilen ek kararda hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 08.03.2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/13494
Karar No: 2012/31449
Karar Tarihi: 18.10.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/13494 E.  ,  2012/31449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıklar hakkında herkesin kullanımına bırakılmış deniz kenarındaki yere iskele ve güneşlenme terası yapmak suretiyle tecavüz ettiklerinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunma- dığından, tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek gerekirse keşif yapılıp taşınmazın niteliği belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanunu'na göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu yapının belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve yapım tarihi araştırılıp Belediye Başkanlığı'da davadan haberdar edilerek sonucuna göre TCK'nın 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, savunmaları dahi alınmadan beraat kararları verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 18.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/39305
Karar No: 2016/3616
Karar Tarihi: 29.02.2016

**4. Ceza Dairesi         2013/39305 E.  ,  2016/3616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, tehdit, yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Hakaret suçuna ilişkin kararda, öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddeleri uyarınca sanık ...'ın tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B-Tehdit ve yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyizde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Olayın tek tanığı ...'ın soruşturma aşamasında "sanığın, katılana hakaret ettikten sonra cebinden çıkardığı bıçağı sallayarak yaraladığı, akabinde elinde bıçak olduğu halde öldürmekle tehdit ettiği" şeklindeki beyanı, kovuşturma evresinde ise "sanığın, katılanı ölümle tehdit ettikten sonra cebinden çıkardığı bıçağı sallayarak yaraladığı" biçimindeki ifadesi karşısında, tanığın beyanları arasındaki çelişki giderilmeden ve çelişki giderilemediği takdirde yöntemince irdelenip beyanlardan hangisinin üstün tutulduğu gösterilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme sonucu silahlı tehdit suçundan hüküm kurulması,

2-Kısa kararda sanığa yaralama suçundan TCK'nın 86/2, 86/3-e, 62 ve 50/1-d maddelerine göre 5 ay hapis cezası karşılığı aynı süre ile alkollü yerlere gitmekten yasaklama seçenek yaptırımı uygulanmasına karar verildiği halde, gerekçeli kararda TCK'nın 86/2, 62 ve 50/1-d maddelerine göre 3 ay 10 gün hapis cezasının aynı süre ile alkollü yerlere gitmekten yasaklama seçenek yaptırımına çevrilmesine karar verilmek suretiyle hükmün karıştırılması,

3-Tehdit suçundan kurulan hükme yönelik olarak, Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA,yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 29/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/8396
Karar No: 2012/699
Karar Tarihi: 24.01.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/8396 E.  ,  2012/699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

VEKİLİ : AV. ...

VEKİLİ : AV....

Taraflar arasında görülen davada Üsküdar (Kapatılan) 4. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25/02/2010 tarih ve 2008/1022-2010/193 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket tarafından nakliyat emtia sigorta poliçesi sigortalanan cam emtiasının davalı tarafından İstanbul'dan İnegöl'e taşınması sırasında hasar gördüğünü, sigorta tazminatının sigorta ettirene ödendiğini ileri sürerek, 4.398 TL'nin ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafından sigortalanan emtianın kapalı ve mühürlü konteyner içerisinde müvekkili tarafından taşındığını, emtianın kendisine teslim edildiği şekilde alıcısına götürüldüğünü ve taşıma sırasında hasara yol açacak bir olay olmadığını, TTK'nun 772. maddesi uyarınca taşıma belgesine ihtirazi kayıt konulduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, yurt dışında üretilmiş ve gemi ile limana getirilmiş olan blok cam emtiasının kapalı ve mühürlü konteyner içinde davalı taşıyıcıya teslim edildiği, taşıma sonunda emtianın alıcısına teslimi sırasında düzenlenen hasar tutanağında, hasarın kasanın kırık olmasından kaynaklandığının belirtildiği, bu durumda ambalajın kötü yapılmasının hasara yol açtığı, TTK'nun 781. maddesi uyarınca taşıyıcının hasardan sorumlu olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 24/01/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

21,15 H

17,15 PH

04,00 BK

26/01/2012-S/E
Esas No: 2011/13658
Karar No: 2013/3668
Karar Tarihi: 06.03.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/13658 E.  ,  2013/3668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Suça konu sahte nüfus cüzdanının, muhtarlıktan alınan kayıp değiştirme belgesi ile nüfus müdürlüğünden çıkartılması karşısında sanık hakkında teselsül hükümlerinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini isabetsizliği aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamış, aynı nedenle sanığa hükmolunması gereken cezanın miktarı nazara alınarak hakkında CMK.nun 231. maddesinin uygulanma imkanı bulunmadığından tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın, bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 06.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/15794
Karar No: 2014/23466
Karar Tarihi: 12.06.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/15794 E.  ,  2014/23466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporundan, orman alanında kaldığı tespit edilen taş duvar ve ağaçların müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince karara “ 5237 sayılı TCK'nin 54. maddesi uyarınca orman alanında kalan taş duvar ve ağaçların müsaderesine " cümlesinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/13279
Karar No: 2010/4350
Karar Tarihi: 07.06.2010

**5. Ceza Dairesi         2006/13279 E.  ,  2010/4350 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanık ...’un bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda; reşit olmayan mağdurenin rızası ile cinsi münasebette bulunma suçundan mahkümiyetine dair, ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 09.11.2005 gün ve 2005/341 Esas, 2005/795 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi;

Sanık müdafiin temyizi, reşit olmayan mağdurenin rızası ile cinsi münasebette bulunma suçundan kurulan hükme yönelik olduğundan, temyiz incelemesinin bu suç ile sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Olayın oluşumu ve mahkemenin kabulüne göre, sanığın eylemine uyan reşit olmayan mağdurenin rızası ile cinsi münasebette bulunma suçunun kanun maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tabi olduğu, suç tarihi olan 2000 yılı şubat ayından inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 07.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/5281
Karar No: 2019/2655
Karar Tarihi: 14.03.2019

**11. Ceza Dairesi         2018/5281 E.  ,  2019/2655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu‘nun 08.11.2018 tarihli 2018/427 Esas ve 2018/517 Karar sayılı ilamı ile sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarında suça konu faturaların, 213 sayılı VUK'nin 230. maddesine göre yalnızca unsurlarının tespiti amacıyla incelenmesinde zorunluluk bulunmadığının anlaşılması ve 5271 sayılı CMK’nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip suçun sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki (1) nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre katılan vekili ve sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine ancak:

1-Sahte fatura düzenleme suçlarında her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, ancak aynı takvim yılı içerisinde farklı zamanlarda düzenlenen sahte fatura eylemlerinin bir bütün halinde zincirleme sahte fatura düzenleme suçunu oluşturacağı gözetilmeden, sanıklar hakkında 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan dava açıldığı halde hangi takvim yılına ilişkin olduğuda belirtilmeksizin yazılı şekilde tek hüküm kurulması,

2-Sanıklar hakkında, 213 sayılı VUK'nin 359/b-1. ve TCK'nin 43. maddesi uygulanmak suretiyle belirlenen 22 ay 15 gün hapis cezası üzerinden TCK'nin 62. maddesi uyarınca indirim yapılırken sonuç cezanın 18 ay 22 gün olarak belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmesi,

3-5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin ve sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA,14.03.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2019/5091
Karar No: 2019/5809
Karar Tarihi: 18.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/5091 E.  ,  2019/5809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:,

I)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Doğrudan tayin edilen adli para cezalarının miktarları itibarıyla hüküm tarihinde yürürlükte bulunan ve 14.04.2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a 6217 sayılı Yasa ile eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi olanaklı bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 18.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/1844
Karar No: 2015/19188
Karar Tarihi: 11.12.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/1844 E.  ,  2015/19188 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Olay sonrası yapılan ölçümde 1.35 promil alkollü olduğu anlaşılan sanığın idaresindeki otomobille, iniş eğimli, sağa keskin virajlı ve aydınlatması bulunmayan yolda olay gecesi seyri sırasında, aracın hakimiyetini kaybetmesi sonucu sağdaki beton bariyere aracının önü ile çarparak yolun soluna geçip, beton bariyere aracını sürterek 42 metre fren izi ile sağ şeride geçmesi akabinde sağ bariyere aracını çarpıp ters dönerek, kesik kesik kazıntı izleri bırakarak 63 metre sürüklenmesi şeklinde meydana gelen ve sanığın tam kusuru ile neden olduğu olayda, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği nazara alınmadan, tamamen kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin ölümüne neden olan sanık hakkında adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından ve sanık hakkında 2 yıl 4 ay hapis olarak belirlenen temel cezadan TCK'nın 22/3. maddesi gereğince 1/3 oranında arttırım yapılması sonucu 2 yıl 13 ay 10 gün hapis cezası yerine 3 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası tayin edilmiş ise de, TCK'nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılması sonucu belirlenen ceza miktarında, hesap hatası bulunmadığı ve sonuç ceza doğru belirlendiğinden bu husus sonuca etkili görülmemekle bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura ve bilinçli taksir koşullarının bulunmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA; 11.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/2666
Karar No: 2023/6035
Karar Tarihi: 29.05.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/2666 E.  ,  2023/6035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 23.01.2023

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2017/267 E., 2020/671 K.

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 23.01.2023 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin (3) üncü alt bendi uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi; temyiz konusu kararın, 6100 sayılı Kanun’un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin (3) üncü alt bendi uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik ... Bölge Adliye Mahkemesinin 23.01.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin, yargı çevresi içinde bulunan ilk derece mahkemelerinin görev ve yetkisi hakkında verdikleri kararlar ile yargı yeri belirlenmesine ilişkin kararları, 6100 sayılı Kanun’un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin üç numaralı alt bendi uyarınca kesin olup aynı Kanun’un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca temyiz edilemez.

Dosya içeriğine göre davacı yönünden temyize konu edilen toplam miktar 32.697,57 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin ... Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

... Bölge Adliye Mahkemesince verilen 23.01.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.