erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/14764
Karar No: 2013/2133
Karar Tarihi: 04.03.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/14764 E.  ,  2013/2133 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'ün yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan ve atılı diğer suçtan mahkûmiyetine dair Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 03.07.2012 gün ve 2010/200 Esas, 2012/272 Karar sayılı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan verilen ceza miktarı itibarıyla re'sen de temyize tâbi hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ile müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan sanık ile müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan verilen ceza miktarı itibariyle re'sen de temyize tâbi hükümlerin ONANMASINA, 04.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/3253
Karar No: 2013/4056
Karar Tarihi: 19.03.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/3253 E.  ,  2013/4056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dava, kıyı kenar çizgisi kapsamında kalan yere ilişkin tapu iptali ve terkin isteğine ilişkindir.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14/son maddesi gereğince 01.02.2013 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Büyük Genel Kurulunun Hukuk Dairelerinin iş bölümünü düzenleyen 21.01.2013 tarihli ve 2013/1 sayılı Kararı uyarınca ve davanın açıklanan niteliği itibariyle temyiz inceleme görevi Yargıtay 8. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden Yargıtay 8. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 19.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/3229
Karar No: 2016/3976
Karar Tarihi: 01.03.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/3229 E.  ,  2016/3976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davacı-davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı-davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2.bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin 1.bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.01.03.2016(Salı)
Esas No: 2019/112
Karar No: 2020/2825
Karar Tarihi: 11.06.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/112 E.  ,  2020/2825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 12/04/2016 gün ve 2015/46 - 2016/90 sayılı kararı onayan Daire'nin 10/10/2018 gün ve 2016/14707 - 2018/6190 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket adına başvurusu yapılan 07.11.2013 tarihli ve 2013/07312 sayılı tasarımdan 01 ve 11 numaralı tasarımlara davalı şirket tarafından itiraz edildiğini ve itirazın kabul edilerek söz konusu tasarımların hükümsüz kılındığını, bu kararın hukuka aykırı olduğunu, söz konusu tasarımların genel karakterlerinin, form yapılarının, taban kısımlarının ve bu yapının aldığı biçimsel ve teknik detayların belirgin biçimde farklı olduğunu, bu farklılıklar sebebi ile tasarımların bütünsel algısının farklı kabul edileceğini, dava konusu tasarımlarda ürünlerin doğası ve kullanım amacı gereği tasarımcının seçenek özgürlüğünün sınırlı olduğunu ileri sürerek 21.11.2014 tarihli ve 2014/T-678 sayılı YİDK kararının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı şirket vekili, davaya konu tabak formlarının davacının tasarım başvuru tarihinden önce başka kişiler tarafından piyasaya arz edildiğini, dava konusu tasarımların 2008/00248 sayı ile tescilli 6.1, 6.2 nolu tasarımların benzeri olduğunu, 2008 yılında tescil edilen işbu tasarım sebebiyle dava konusu tasarımın yenilik ve ayırt edicilikten yoksun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı Türk Patent Enstitüsü vekili, YİDK kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 38,50 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 477,45 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 11/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/25564
Karar No: 2015/1358
Karar Tarihi: 09.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/25564 E.  ,  2015/1358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Alanya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/05/2013

NUMARASI : 2012/721-2013/191

Dava, kesinleşen kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan ve tapusu hukuki değerini yitiren taşınmazla ilgili olarak TMK'nun 1007. maddesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkin olup, uyuşmazlık Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 gün 2015/8 sayılı kararı uyarınca, Dairemizin görevi dışında çıkarıldığından; aynı kararın Ortak Hükümler Başlığı altında düzenlenen kısmının 1 nolu bendinin 2. paragrafı gereğince, dosyanın 20. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 09.02.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/8940
Karar No: 2019/303
Karar Tarihi: 04.02.2019

**15. Ceza Dairesi         2018/8940 E.  ,  2019/303 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Menderes Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 15.11.2017 tarih ve 2017/3827-1485 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulüne, anılan kararın kaldırılmasına dair İzmir Sulh Ceza Hâkimliğinin 25.05.2018 tarih ve 2018/2869 değişik iş sayılı kararı aleyhine yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 20.11.2018 gün ve 94660652-105-35-13308-2018 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28.11.2018 gün ve 2018/95435 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun "Cumhuriyet Savcısının kararına itiraz" başlıklı 173/1. maddesinin, "Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren on beş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir." şeklinde düzenlendiği, Menderes Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın 21.02.2018 tarihinde müştekinin birlikte aynı adreste dayısı ... Karataş'a tebliğ edilmesi, müşteki vekili tarafından da 19.03.2018 tarihinde itiraz edilmesi karşısında, itiraz süresinin 08.03.2018 tarihinde sona erdiği anlaşılmakla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 173/1. maddesi uyarınca itirazın süre yönünden reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde kabulü ile kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına verilmesinde isabet görülmediğinden, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı CMK'nın 173/1. maddesinde, suçtan zarar görenin, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren on beş gün içerisinde bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı yeri çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebileceğinin öngörülmüş olmasından hareketle yapılan incelemede; Menderes Cumhuriyet Başsavcılığının 15.11.2017 gün ve 2017/3827-1485 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararının, 21.02.2018 tarihinde şikâyetçiye tebliğ edildiği ve karara on beş günlük yasal süresinden sonra 19.03.2018 havale tarihli dilekçe ile itiraz edildiği dosya içeriğinden anlaşılmakla; süresinden sonra yapılan itirazın reddi yerine esasa girilerek kabulüne karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olması nedeniyle kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, İzmir 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 25.05.2018 tarih ve 2018/2869 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde merciince yerine getirilmesine, 04.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/7650
Karar No: 2016/7116
Karar Tarihi: 28.11.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/7650 E.  ,  2016/7116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Düşme

Ek karar başlığına yazılmamış olan katılan idare ve vekilinin isminin yine rüşvet verme olarak yanlış yazılan suç adının “Vergi Usul Kanununa Muhalefet ( Defter ve belgeleri ibraz etmeme) şeklinde ve Defter ve belgeleri ibraz etmeme suçunun varlığı noter tasdik kayıtları veya sair suretlerle sabit ve saklama mecburiyeti bulunan defter ve belgelerin vergi incelemesine yetkili kimselere ibraz edilmemesi ile oluştuğu, ibraz için verilen sürenin bitimini izleyen tarihin suç tarihi olduğu cihetle; sanığa 22.04.2005 tarihinde tebligat yapıldığı ve ibraz için 15 gün süre verildiği gözetildiğinde, suç tarihinin 15 gün sonrası ilk mesai günü olan 09.05.2005 olduğu nazara alınarak, ek karar başlığına "07.05.2006" olarak yanlış yazılan suç tarihinin 09.05.2005 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılama sonunda, hakkında 5271 sayılı CMK'nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen sanığın, denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlemediği anlaşıldığından düşme kararı verilmesi gerektiği dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 28/11/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/4046
Karar No: 2018/6679
Karar Tarihi: 08.11.2018

**6. Ceza Dairesi         2016/4046 E.  ,  2018/6679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK'nin 150.maddesinin 2.fıkrasındaki "malın değerinin azlığı" kavramının, 765 sayılı TCK'nin 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlamak dışında benzerliği bulunmadığı, "değerin azlığı" nın 5237 sayılı yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, yasa koyucunun amacı ve suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinimi kadar, değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği; somut olayda sanıkların yakınanın üzerini arayarak cebindeki tüm para olan 1,5 TLyi aldıklarının anlaşılması karşısında, koşulları oluşmadığı halde aynı Yasanın 150/2. maddesiyle cezadan indirim yapılması, CMUK'un 326. maddesinin gözetilmesi ve karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 08/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/8435
Karar No: 2009/10867
Karar Tarihi: 29.06.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/8435 E.  ,  2009/10867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 18.02.2008 gün ve 2007/15534 - 2008/2429 sayılı bozma kararında özetle: " orman bilirkişi raporunda çekişmeli 104 ada 17 parselin % 20 eğimli olup üzerinde 50-60 yaşlı palamut meşesi ağaçları ile ahlat, katır tırnağı ve karaçalıların bulunduğu; ayni şekilde çekişmeli 104 ada 20 parselin % 24 eğimli olup üzerinde 80-100 yaşlı palamut meşesi ağaçları ile ahlat, katır tırnağı ve karaçalıların ve 1 adet 25 yaşlı kızılçam ağacının bulunduğu, belirlenen bu nitelikleri ile çekişmeli taşınmazların ziraat alanı olarak kullanılmadığı, davalıların taşınmazlar üzerinde fiili zilyetliklerinin bulunmadığı anlaşılmakta olup, yörede orman kadastrosu 4785 Sayılı Yasanın yürürlüğünden önce yapıldığı bu yasa ile tüm ormanların hiç bir bildirime gerek kalmadan devletleştirildiği, çekişmeli taşınmazlar 206 nolu vergi kaydına dayanılarak davalılar adına tespit edilmiş olsa da zilyetlikle birleşmeyen vergi kaydına değer verilemeyeceği ve çekişmeli taşınmazların fiilen orman niteliğinde olduğu anlaşıldığından 6831 Sayılı Yasanın 1.maddesine göre orman sayılan yerlerden ve halende eylemli orman olduğu anlaşılan taşınmaza ilişkin olarak Orman Yönetiminin davasının kabulüne karar verilmesi " gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kabulüne ve dava konusu 104 ada 17 ve 20 sayılı parsellerin orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde tespit tarihinden önce 1942 yılında 3116 Sayılı Yasaya göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ile 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesine göre yapılıp dava tarihinde kesinleşmeyen aplikasyon ve 2/B uygulaması vardır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 29.06.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2021/13297
Karar No: 2022/2326
Karar Tarihi: 28.03.2022

**1. Ceza Dairesi         2021/13297 E.  ,  2022/2326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜMLER :1)Sanığın katılan ...’ya yönelik kasten basit yaralama suçundan beraatine dair,

2)Sanığın katılan ...’ı kasten basit yaralama suçundan 5237 TCK'nin 86/2, 86/3-a maddeleri uyarınca 3.600 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına dair kararları.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında katılan ...’a yönelik hakaret suçundan açılan kamu davası yönünden zamanaşımı süresi içerisinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.

1) Sanık müdafiinin katılan ...’ya yönelik kasten basit yaralama suçundan verilen beraat kararının gerekçesine yönelik bir temyiz isteminin bulunmadığı anlaşılmakla, lehe verilen bu hükmü temyiz etmekte sanığın hukuki yararı bulunmadığından sanık müdafiinin temyiz isteminin 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE karar verilmiştir.

2) Sanık hakkındaki katılan ...’ı kasten basit yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın suç tarihinde eşi olan katılanı silahtan sayılan cam tabak ile kasten yaralaması karşısında, iki nitelikli halin 5237 sayılı TCK'nin 86/3-a ve 86/3-e maddelerinin birleşmesi nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesi gereğince temel cezanın TCK'nin 3. maddesindeki cezada orantılılık nedeniyle alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi gerekirken, yazılı şekilde cezanın alt sınırdan belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 28.01.2018 tarih ve 2017/12-463 Esas, 2018/20 Karar sayılı kararı uyarınca, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde 5237 sayılı TCK'nin 52/4. maddesi gereğince hapse çevrileceği ihtarı yapılmış ise de; 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi infaz aşamasında re'sen gözetileceğinden bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin edilmiş, sanığın savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin eksik incelemeye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA, 28.03.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/15200
Karar No: 2008/15459
Karar Tarihi: 19.11.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/15200 E.  ,  2008/15459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bağcılar 1.Aile Mahkemesi

TARİHİ :13.6.2007

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur, maddi tazminat ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı kocanın aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tesbit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine paranın alım gücüne , ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran \* davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Borçlar Kanununun 42. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken yazılı şeklide hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün 2. bentte belirtilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan kısımların ise 1. bentte gösterilen nedenlerle ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 19.11.2008 (Çrş.)
Esas No: 2019/3063
Karar No: 2019/7735
Karar Tarihi: 04.04.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/3063 E.  ,  2019/7735 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ: 6. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362/1-(a) maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir.Dosya içeriğine göre, yabancı para cinsi üzerinden hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile dövizin efektif satış kuru üzerinden Türk Lirası’na çevrildiğinde 45.592,31 TL olup temyiz kesinlik sınırı olan 47.530,00 TL kapsamında kaldığından davalının temyiz isteminin, 6100 sayılı Kanun'un 362/1-(a), 366. ve 352. maddeleri uyarınca REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde ilgiliye iadesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 04.04.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/31508
Karar No: 2015/995
Karar Tarihi: 15.01.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/31508 E.  ,  2015/995 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/96840

MAHKEMESİ : Kahramanmaraş(Kapatılan) 4. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/12/2012

NUMARASI : 2011/220 (E) ve 2012/1084 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Sanık hakkında, aracında ele geçen 19 adet 2.472 m3. emval için 27/8/2011 tarihinde suç tutanağı düzenlenip bilahare ayni tarihte emvalin temin edildiği yer olarak belirlenen alandan da ayrıca 8 adet 1.087 m3. emval ele geçirilerek yediemine alınıp suç tutanağı düzenlendiğinin; mahkemece 2/12/2011 tarihinde yapılan keşifte sadece sanığın aracında ele geçen 19 adet emval üzerinde inceleme yapıldığının ; 16/11/2012 tarihinde yapılan keşifte ise sadece dip köklerin incelenmesine karşılık orman mühendisi bilirkişinin raporunda depodaki emval ile dip köklerin uyumlu olduğunun belirtildiğinin, ancak dip kökler ile depoya farklı yediemin senetleri ile nakledilen hangi emval ile uyumlu olduğu hususunda açıklık bulunmadığının; köklerin tespitine ilişkin suç tutanağında, kesilen 6 adet ağaçtan ikisinin yeni 4 adedinin ise daha önce kesildiğinin belirtilmesine karşılık bilirkişi raporunda ağaçların 2011 yılı 8.ayında kesildiklerinin bildirilmesine; sanığın aracında yakalanan emvali kesmediğini, Ç. Köyü H. mevkiinde iş makinelerinin çalışması sonucu yol boyunca dizilen ağaçlardan keserek yüklediğini, dikiliden kesmediğini beyan edip orman işletmesinin yazısından daha önce olay yerinde iş makineli çalışma yapıldığının anlaşılmasına göre bilirkişiden bu hususlarda ek rapor alınması, gerekirse mahallinde ve depodaki emval ile iş makinesi ile çalışma yapıldığı belirtilen alanda keşif yapılması ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Kabule göre de; bilirkişi tarafından araçta yakalanan emvalin değerinin 118,93 lira; nakil vasıtasının değerinin ise 5.000,-lira olarak tespit edilip aracın sanığın eşi adına kayıtlı olduğunun anlaşılmasına göre 5237 sayılı TCK'nin 54/1-3 maddeleri uyarınca değerlendirme yapılıp aracın müsaderesinin işlenen suça nazaran hakkaniyete uygun olup olmayacağının değerlendirilmeden yazılı şekilde müsadere kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 15/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.