erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2010/13223
Karar No: 2011/1547
Karar Tarihi: 10.02.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/13223 E.  ,  2011/1547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1- Belediye Başkanlığı'ndan gelen yazıda, dava konusu taşınmazın belediye mücavir alan sınırları içinde, imar planı dahilinde, belediyenin su, yol, kanalizasyon ve ulaşım hizmetlerinden yararlandığı, mevcutta tarımsal amaçlı kullanıldığı belirtilmiş, ancak içinde bulunduğu imar planının türü ve ölçeği, tüm belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı belirtilmemiştir.

Bu nedenle, dava konusu taşınmazın imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise tarihi, ölçeği ve türü (...-uygulama) belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskun olup olmadığı, ... imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine mesafesi, beldenin gelişme istikametinde olup olmadığı hususlarının Belediye Başkanlığından sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından,

2- Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan dut, kavak ve ceviz ağaçlarının 2010 yılı itibariyle yaş ve cinslerine göre rayiç fiyatlarının Tarım İl Müdürlüğünden sorularak alınacak yazı cevaplarının dosya içerisine getirtilmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/3468
Karar No: 2021/1920
Karar Tarihi: 25.02.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/3468 E.  ,  2021/1920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme, defter ve ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Beraat

A) Sanık hakkında “defter ve belgeleri gizleme” suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde:

Vergi tekniği ve vergi suçu raporlarına göre sanığın yetkilisi olduğu şirketin mükellefiyet kaydı 30.09.2006 tarihi itibarıyla resen terkin edildiği hâlde, anılan şirketin 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarına ait defter ve belgelerinin ibrazının istenilmesi nedeniyle, yüklenen suçun unsurlarının oluşmadığı anlaşılmış; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, sonucu itibarıyla doğru olan beraat hükmünün ONANMASINA,

B) Sanık hakkında “2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde:

Sanığa yüklenen “2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanun’daki cezalarının türü ve üst sınırlarına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 15.12.2007 ve 17.06.2008 olan suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 25.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/21801
Karar No: 2016/984
Karar Tarihi: 27.01.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/21801 E.  ,  2016/984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : TCK'nın 158/1-d, 35/2, 62/1, 52/2, 53/1, 204/1, 62/1, 53/1, 63 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine yönelik hükümler, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın kardeşi mağdur ... adına düzenlenmiş nüfus cüzdanıyla ilgili kayıp başvurusu yaparak...Nüfus Müdürlüğünden kendi fotoğrafı yapıştırılmış nüfus cüzdanı çıkarttıktan sonra mağdur ...'a ait taşınmazı tapu müdürlüğünde katılan ...'a sattığı olayda, nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik suçlarının oluştuğuna yönelik mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin cezalandırılmaya yeterli delil bulunmadığı, teşdit uygulanmaması gerektiği, lehe hükümlerin uygulanmama gerekçesinin gösterilmediğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 27.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/26525
Karar No: 2013/6186
Karar Tarihi: 26.03.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/26525 E.  ,  2013/6186 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2009/11978

MAHKEMESİ : Milas 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/03/2008

NUMARASI : 2006/435 (E) ve 2008/478 (K)

SUÇ : Hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Ceza yasasında, hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü durumlarda mahkemece, öncelikle hapis ya da adli para cezasının neden seçildiğine ilişkin yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeli, daha sonra ise alt ve üst sınırları arasında yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek temel ceza belirlenmelidir.

Somut olayda sanığa yüklenen suç kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçu olup, hakaret suçunun düzenlendiği 5237 sayılı TCK.nun 125/1 maddesinde,hapis ve adli para cezası biçimindeki seçenekli yaptırım,aynı maddenin 3-a fıkrasında yer alan görevliye hakaret suçunu da kapsadığından, kamu görevlisine karşı hakaret suçundan, seçenekli yaptırımlardan neden hapis ya da adli para cezasına hükmedildiğinin yasal ve yeterli gerekçesi gösterilip, daha sonra hükmedilen hapis ya da adli para cezasının alt ve üst sınırı arasında temel cezanın belirlenmesinde yasal ve yeterli gerekçenin gösterilmesi gerekirken, yalnızca hapis cezasının alt ve üst sınırı arasında temel cezanın belirlenmesine ilişkin gerekçe gösterilmesi,

2-Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/ 11-250 2009/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde nazara alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı, olayda katılanın bir tazminat istemi bulunmadığı gibi dosyaya yansıyan maddi bir zararının da belirlenemediği, sanığın kasıtlı bir suçtan mahkumiyetinin de bulunmadığının anlaşılması karşısında; sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususundaki kanaat ile hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerekirken “Müştekinin zararı karşılanmadığından ve sanığın suç işlemeyeceği kanaatine varılmadığından sanık hakkında CMK'nın 231. maddesi uygulanmamıştır” biçimindeki, yasal ve dosya içeriğine de uygun olmayan gerekçeyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3-TCY.nın 125/3-a maddesindeki suç tanımında hapis cezası ile adli para cezası seçenek olarak öngörüldüğü için hapis cezasına hükmedilmişse; bu cezanın adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden, hapis cezasının adli para cezasına dönüştürülmesi suretiyle aynı Yasa’nın 50/2.maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesinin gözetilmesine, 26/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/15450
Karar No: 2017/8089
Karar Tarihi: 23.03.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/15450 E.  ,  2017/8089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet, temyiz isteminin reddi

Sanığın dolandırıcılık suçundan dolayı mahkumiyetine dair hükmün süresinde temyiz edilmediğinden dolayı, temyiz isteminin reddine dair ek kararın sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yokluğunda verilip 01.07.2015 tarihinde tebliğ edilen 18.06.2015 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik, süre geçtikten sonra yaptığı, 09.07.2015 tarihli temyiz inceleme isteminin reddine dair 13.07.2015 tarih ve 2013/267-2015/288 sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanığın 13.08.2015 havale tarihli dilekçesiyle vaki temyiz itirazlarının reddiyle, anılan “ek kararın” ONANMASINA, 23.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/8626
Karar No: 2012/7893
Karar Tarihi: 12.04.2012

**7. Ceza Dairesi         2010/8626 E.  ,  2012/7893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4208 sayılı kanuna aykırılık

HÜKÜM : Sanık ... Aşçıoğlu'nun beraatine, diğer sanıkların hükümlülüklerine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yabancı ülkede ikamet eden sanık ...'ya 7201 sayılı Yasa'nın yabancı ülkede ikamet eden yabancı ülke vatandaşlarına tebligat usulünü düzenleyen hükümleri uyarınca gerekçeli kararın tebliği yerine, doğrudan ilanen tebligat yapılması usul ve yasaya uygun bulunmadığından sanık hakkında 16.7.2008 tarihli mahkumiyet hükmünün kesinleşmediği ve sanığın 23.12.2009 tarihli temyiz talebi süresinde kabul edilerek beraat ve mahkumiyet kararlarına yönelik olarak yapılan incelemede;

Sanıklara atılı suçun, dava zamanaşımı süresinin, suç tarihi itibariyle 10 yıl olduğuna dair 4208 sayılı yasanın 8. maddesindeki düzenlemenin 18.10.2006 tarihinde 5549 sayılı kanunun 26. maddesi uyarınca yürürlükten kaldırıldığı ancak 18.10.2006 tarihinden önce, 1.6.2005 günü yürürlüğe giren 5252 sayılı yasanın 12/b. maddesi ile 765 sayılı TCK.nun yürürlükten kaldırılıp, yerine 1.6.2005 tarihinden itibaren 5237 sayılı TCK.nun yürürlüğe girdiği cihetle, olayda dava zamanaşımı süresinin anılan yasanın 66 ve 67. maddelerine göre belirleneceği, uygulanması gereken ve sanıklar lehine olan 5237 sayılı TCK.nun 66/1-e ve 67/4 maddelerinde öngörülen 8 yıllık asli ve 12 yıllık eklemeli dava zamanaşımının suç tarihinden temyiz inceleme gününe kadar dolmuş olduğu anlaşılmakla hükmün 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanıklar hakkındaki davanın 5237 sayılı TCK'nun 66/1-e maddesi uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 12/04/2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/17876
Karar No: 2024/4966
Karar Tarihi: 24.04.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/17876 E.  ,  2024/4966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/505 E. 2023/131 K.

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin yüzüne karşı tefhim edilen kararı 02.03.2023 tarihinde, temyiz süresinin son günü olan 28.02.2023 tarihinde hastaneye acil giriş yaptığı ve 01.03.2023 tarihinde raporlu olduğunu gösterir sağlık raporu eklemek suretiyle eski hale getirme talebiyle birlikte temyiz ettiği, geçerli bir mazeretinin olduğu, yine vesayet altında bulunan sanığın vasisinin kendisine tebliğ edilmeyen kararı haricen öğrendiğini söyleyerek temyiz dilekçesi verdiği anlaşılmakla, tebliğnamedeki red istemine iştirak edilmeyerek ve sanık müdafiinin eski hale getirme talebi kabul edilerek yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık müdafii ile sanık vasisinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA,

24.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/12047
Karar No: 2017/14902
Karar Tarihi: 01.06.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/12047 E.  ,  2017/14902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11. maddesinin 1 fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, emsal taşınmazlar ile dava konusu taşınmazın re'sen belirlenen vergi değerleri dosyasına getirtilip, eksik ve üstün yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle karşılaştırma yapılmadan soyut ifadelerle taşınmaza değer biçildiğinden bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar

ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi fen bilirkişisine işaretlettirilip, dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu davacı ve müdahil davacı için değerlendirme tarihleri olan dava ve müdahale isteminin kabulü tarihleri esas alınarak değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 01/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/10
Karar No: 2021/1840
Karar Tarihi: 24.02.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/10 E.  ,  2021/1840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Maliye Bakanlığı ile anlaşması bulunan kişilerin basabileceği belgeleri, Bakanlık ile anlaşması olmadığı halde basmak veya bilerek kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gerekçeli karar başlığında yanlış yazılan suç tarihinin, "2007 ve 2008" olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık hakkında 2007 ve 2008 takvim yıllarında Maliye Bakanlığı ile anlaşması bulunan kişilerin basabileceği belgeleri, Bakanlık ile anlaşması olmadığı halde basmak veya bilerek kullanmak suçlarından düzenlenen mütalaaya karşın iddianame ve gerekçeli kararda suç tarihi 26/06/2013 olarak belirtilmiş ve tek takvim yılından dava açılarak yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de; zamanaşımının olumsuz bir muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğu cihetle sanığa yüklenen 2007 ve 2008 takvim yıllarında Maliye Bakanlığı ile anlaşması bulunan kişilerin basabileceği belgeleri, Bakanlık ile anlaşması olmadığı halde basmak veya bilerek kullanmak suçlarının 213 sayılı VUK'nin 359/c. maddesinde belirlenen cezasının üst sınırı itibariyle tabi olduğu, 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e, 67/4 maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri gereğince DÜŞMESİNE, 24.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/27622
Karar No: 2013/13309
Karar Tarihi: 27.05.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/27622 E.  ,  2013/13309 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2009/230674

MAHKEMESİ : İzmir 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/12/2008

NUMARASI : 2007/1133 (E) ve 2008/1989 (K)

SUÇ : Hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1- Ceza yasasında, hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü durumlarda mahkemece, öncelikle hapis ya da adli para cezasının neden seçildiğine ilişkin yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeli, daha sonra ise alt ve üst sınırları arasında yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek temel ceza belirlenmelidir.

Somut olayda sanığa yüklenen suç kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçu olup, hakaret suçunun düzenlendiği 5237 sayılı TCK'nın 125/1 maddesinde, hapis ve adli para cezası biçimindeki seçenekli yaptırım, aynı maddenin 3-a fıkrasında yer alan görevliye hakaret suçunu da kapsadığından, kamu görevlisine karşı hakaret suçundan, yasada hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörülmesi nedeniyle, seçenekli yaptırımlardan neden hapis cezasına hükmedildiğinin yasal ve yeterli gerekçesi gösterilip, daha sonra hükmedilen hapis ya da adli para cezasının alt ve üst sınırı arasında temel cezanın belirlenmesinde yasal ve yeterli gerekçenin gösterilmesi gerekirken, yalnızca hapis cezasının alt ve üst sınırı arasında temel cezanın belirlenmesine ilişkin gerekçe gösterilmesi,

2- 5237 Sayılı TCK.nın 125/3-a maddesindeki suç tanımında hapis cezası ile adli para cezası seçenekli olarak öngörülmüş olup, mahkemece de hapis cezasına hükmedildiğinden bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden hapis cezasının adli para cezasına dönüştürülmesi suretiyle aynı kanunun 50/2.maddesine aykırı davranılması,

3- Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/ 11-250 esas 2009/13 karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararda, mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların esas alınması, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, hakaret suçu yönünden katılanın bir tazminat talebi bulunmadığı anlaşılmakla, kayden sabıkasız olan sanık hakkında 5271 Sayılı CMK’nun 231.maddesinin 6.fıkrasının (b) bendinde belirtilen “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı da değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, “sanığa verilen hapis cezası seçenek yaptırıma çevrildiğinden” biçimindeki gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 5320 Sayılı kanunun 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 Sayılı CMUK.nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 27.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Esas No: 2017/15514
Karar No: 2017/8090
Karar Tarihi: 23.03.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/15514 E.  ,  2017/8090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni Kötüye Kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet, Temyiz İsteminin Reddi

Sanığın güveni kötüye kullanma suçundan dolayı mahkumiyetine dair hükmün süresinde temyiz edilmediğinden dolayı, temyiz isteminin reddine dair ek kararın sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yokluğunda verilip 01.07.2016 tarihinde tebliğ edilen 21.06.2016 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik, süre geçtikten sonra yaptığı, 24.10.2016 tarihli temyiz inceleme isteminin reddine dair 25.10.2016 tarih ve 2014/594-2016/516 sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanığın 09.01.2017 havale tarihli dilekçesiyle vaki temyiz itirazlarının reddiyle, anılan “ek kararın” ONANMASINA, 23.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/37259
Karar No: 2017/16468
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/37259 E.  ,  2017/16468 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2012/4599
Karar No: 2012/5540
Karar Tarihi: 12.04.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/4599 E.  ,  2012/5540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : (Her üç sanık hakkında) Beraat

Gerekçeli karar başlığında yanlış yazılan suç tarihlerinin (2002 takvim dönemine ait 30.12.2002 ve 2003 takvim dönemine ait 24.01.2003 tarihli) faturaların KDV beyannamesinde kullanılması sebebiyle 26.01.2003 ve 26.02.2003 olarak mahallinde düzeltilmesi olanaklı görülmüştür.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. madde hükümleri karşısında; sanıklara yüklenen “2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 26.01.2003 ve 26.02.2003 tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yazılı şekilde karar verilmesi yasaya aykırı,

Katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkında anılan suçtan açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 12.04.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.