erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2020/15580
Karar No: 2021/15472
Karar Tarihi: 25.05.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/15580 E.  ,  2021/15472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TCK’nın 128. maddesinde düzenlenen ve Anayasanın 36. maddesiyle de güvence altına alınan iddia ve savunma dokunulmazlığı; şahısların yargı mercileri veya idari makamlar nezdinde, serbestçe ve hiçbir endişenin etkisi altında kalmaksızın haklarını özgürce iddia edebilmeleri veya kendilerini savunabilmeleri imkanının sağlanmasını ifade eder. Eğer böyle bir hak olmazsa, iddia ve savunma serbestçe yapılamayacak ve söylenmesi gereken, cezai yaptırıma maruz kalma korkusuyla ifade edilemeyeceğinden, yapılan yargılama sonucunda hedeflenen, “gerçeğe ulaşma” ve “adaletin gerçekleşmesi” de söz konusu olamayacaktır.

Madde gerekçesinde de açıklandığı üzere; iddia ve savunma hakkının kullanılması bağlamında, kişiler açısından somut isnat ifade eder nitelikte maddî vakıaların ortaya konulması ya da kişilerle ilgili olumsuz değerlendirmelerde bulunulması mümkündür. Bu somut isnatlar veya olumsuz değerlendirmeler, iddia ve savunma hakkının kullanılmasıyla ilişkilendirilememesi durumunda, hakaret ve hatta iftira suçu oluşturur.

İddia ve savunma kapsamında, kişilerle ilgili olarak bulunulan somut isnatların gerçek olması ve yapılan olumsuz değerlendirmelerin somut vakıalara dayanması gerekir. Keza, bulunulan somut isnatların veya yapılan olumsuz değerlendirmelerin uyuşmazlıkla ilişkili olması lazımdır; ancak, uyuşmazlığın çözümü açısından faydalı olması aranmamalıdır.

Somut uyuşmazlıkla bağlantılı olmayan isnatlar gerçek olsa da, iddia ve savunma dokunulmazlığının varlığından bahsedilemez. Keza, somut vakıalara dayansa bile, uyuşmazlıkla alakası olmayan olumsuz değerlendirmeler açısından iddia ve savunma hakkının kullanılması söz konusu olamayacaktır.

Suça konu olayda; sanığın, müşteki hakime yönelik ...'nde devam etmekte olan davada sunduğu dilekçesindeki sözleri bir bütün olarak ele alındığında müştekinin onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, TCK'nın 128. maddesinde düzenlenen iddia ve savunma dokunulmazlığı kapsamında kaldığı gözetilmeden, kanuni olmayan ve yerinde görülmeyen gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...’ in temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 25/05/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/6707
Karar No: 2016/8696
Karar Tarihi: 10.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/6707 E.  ,  2016/8696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 1. Sulh Hukuk ve ... 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının MERNİS adresinin "... Mahallesi ... Sokak No: 29 İç Kapı No: 6 .../...” olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 2. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının “... Mah. ... Sok. No: 17 İç Kapı No: 2 .../...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Dosya kapsamından kısıtlı adayının güncel MERNİS adresi de olan “... Mah. ... Sok. No: 17 İç Kapı No: 2 .../...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 10/10/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/3210
Karar No: 2018/8131
Karar Tarihi: 04.07.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/3210 E.  ,  2018/8131 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yapacak nitelikte emval veren ağaç kesme suçundan sanık ...'ın, 6831 sayılı Orman Kanunu’nun 93/1 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanun’un 58/6. maddesi gereğince cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve 6831 sayılı Kanun'un 108/son maddesi uyarınca suçta kullanılan aracın müsaderesine dair İskenderun 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/10/2017 tarihli ve 2017/90 Esas, 2017/371 sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 26/04/2018 gün ve 2044 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03/05/2018 gün ve KYB. 2018/37174 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'un 91/1. maddesinde düzenlenen "yapacak nitelikte emval veren ağaç kesme" suçundan dava açılmasına ve gerekçe kısmı ile hüküm fıkrasında da atılı ağaç kesme suçundan sanığın cezalandırılmasına karar verildiği belirtilmesine rağmen gerekçeli karar başlığında suçun, "orman alanlarının işgali, ormandan faydalanma ve orman içinde yerleşilmesi" olarak gösterilmesi ve sanık hakkında ağaç kesme suçundan hüküm kurulurken temel cezanın 6831 sayılı Kanun'un 91/1. maddesi yerine 93/1. maddesi olarak belirlenmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, İskenderun 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/10/2017 tarihli ve 2017/90 Esas, 2017/371 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/4. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahkemesince yapılmasına, 04/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/4615
Karar No: 2013/7338
Karar Tarihi: 04.12.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/4615 E.  ,  2013/7338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Kanuna muhalefet.

HÜKÜM : 1- 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan beraatine.

2- TCK.nun 81, 35, 29, 62, 53/1 maddeleri uyarınca 7 sene 6 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında mahkemece verilen 15.11.2012 tarihli hüküm yasal süresi içerisinde müdafii tarafından 19.11.2012 tarihinde temyiz edilmiş ise de, sanık tarafından "dosyanın onaylanmasını ve müddetname düzenlenmesini" isteyen 28.11.2012 tarihli dilekçenin temyizden vazgeçme niteliğinde olduğu anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz talebinin inceleme dışı bırakılmasına karar verilerek, Cumhuriyet Savcısının temyizi üzerine yapılan incelemede;

1) Sanık hakkında mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükmün incelenmesinde,

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın mağdur ...'a yönelik olarak kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, Cumhuriyet Savcısının sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine yönelen temyiz itirazının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

2) Sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan hükmün incelenmesinde,

.../...

Sanığın olayda kullanmış olduğu sustalı bıçağın, ... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 21.10.2011 tarihli ekspertiz raporu ile 6136 sayılı Kanunun 4. maddesinin 1. fıkrasında sayılan yasak niteliği haiz bıçaklardan olduğunun bildirildiği ve 21.09.2011 tarihli yakalama tutanağına göre suçta kullanılan bu bıçağın sanık tarafından kolluğa teslim edildiği anlaşılmakla; sanığın 6136 sayılı Kanunun 15/1 maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi yerine, yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 04/12/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/1360
Karar No: 2014/21134
Karar Tarihi: 08.12.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/1360 E.  ,  2014/21134 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/244445

MAHKEMESİ : Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/04/2010

NUMARASI : 2009/39 (E) ve 2010/106 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

5237 sayılı TCK'nun 204/2. maddesinde düzenlenen “memurun resmi belgede sahteciliği” suçunun oluşması için sahte resmi belgeyi düzenleyen memurun belgeyi düzenlemeye yetkili olması, görevi sırasında ve kanuni yetkisine dayanarak bir belgeyi sahte olarak düzenlemesi ve düzenlenen belge ile memurun görevi arasında nedensellik bağının bulunması gerekmesine göre; somut olayda, suç tarihinde K.. M..nde memur olup Karşıyaka ve Bayraklı ilçelerinde bulunan onyedi okul personelinin maaş ve ücret tahakkuk belgelerini yapmak ile görevlendirilen sanığın, adına maaş ve ücret tahakkuk belgelerini düzenlemekle görevli olduğu Gazi Lisesi, Cemil Akyüz İlköğretim Okulu, Talatpaşa İlköğretim Okulu, Emine Lahur İlköğretim Okulu ve Durmuş Yaşar İlköğretim Okulu’nun yönetici ve öğretmenlerinin maaş ve ek ders ücretleri tahakkuku için düzenlenen birleştirilmiş banka listelerine adını ilave ederek veya kendi personel numarasını, adını, soyadını, banka hesap numarasını yazarak başkalarına ait ücretlerden değişik oranlarda kesintiler yapıp kendi hesabına topladığının, suça konu belgeleri büro memuru olarak kendisi imzaladıktan sonra birim sorumlusu K.. B.. ve ilgili şube müdürlerinin imzalarını sahte olarak atıp bu belgeleri ilgili bankalara verdiğinin, ayrıca sanığın, evraklarını düzenlemekle görevli olduğu Atatürk İlköğretim Okulu ve Bayraklı Lisesinden emekli olan C.K.. ve Z. U.. ile kendi görevi kapsamında bulunmayan Karşıyaka Lisesinden emekli olan A. G..'in mal müdürlüğündeki ekranlarının kapatılmadığını öğrenerek bu öğretmenler adına 15/12/2007 ile 15/09/2008 tarihleri arasında maaş tahakkuku yaptırıp düzenlenen tahakkuk belgelerine kendi hesap numarasını yazarak belgenin fotokopisini çekip büro sorumlusu K.. B.. ve şube müdürü imzasını taklit ederek ilgili bankaya verdiğinin ve bu surette menfaat temin ettiğinin iddia ve kabul olunması karşısında, sanığın eylemlerinin sübutu halinde 5237 sayılı TCK'nun 204/2. maddesindeki suçu oluşturacağı ve sanık hakkında 4483 sayılı Kanunun 6. maddesi uyarınca soruşturma izni alınması gerektiği gözetilmeden, genel hükümlere göre açılan davaya devam olunarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkın saklı tutulmasına 08.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/12764
Karar No: 2013/19866
Karar Tarihi: 21.11.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/12764 E.  ,  2013/19866 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı, sağlı raporunu ibraz etmesine rağmen davalı tarafça sağlık raporu kabul edilmeyerek devamsızlık yaptığına dair ihtarname gönderilerek 3 gün içerisinde geçerli mazeret bildirmediği takdirde hizmet akdinin feshedileceğinin ihtar edildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının iş akdinin devamsızlık nedeniyle feshedildiğini, davacının işe geç gelmeyi, işe gelmemeyi ve sudan sebeplerle istirahat için rapor almayı alışkanlık haline getirdiğini, davacının davalı otelde sadece yaz aylarında çalıştığını, kış aylarında otelin kapalı olduğunu, davacının kış aylarında fazla mesai yapmasının mümkün olmadığını, fazla mesai ücretlerinin zamanaşımına uğradığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesinin 25/02/2008 tarihinde davalı işverence sona erdirildiği, bozma konusu yapılan fazla çalışma sürelerinin de bilirkişi raporu ile yeniden hesaplandığı ve davacının haftada 4 saat fazla çalışma yaptığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalı tarafça işyerinin kapalı olduğu dönemlerde fazla mesai yapılamayacağının savunulduğu anlaşılmış olmakla, davalı işyerinin kapalı olduğu dönemlerin emniyet ve jandarmadan sorularak tespiti ile davacının fazla mesai alacaklarının buna göre hesaplanıp hüküm altına alınması gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi hatalıdır.

Kabule göre de davacının fazla mesai alacağından yapılan hakkaniyet indiriminin davalı yararına belirlenen avukatlık ücreti hesabında dikkate alınmaması gerektiği gözetilmeksizin karar tarihi itibariyle reddedilen kısmın 3.333,33 TL nin altında kalması nedeniyle davalı yararına 400,00 TL avukatlık ücretine hükmedilmesi gerekirken maktu 1.200,00 TL avukatlık ücretine hükmedilmesi de doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 21.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/14870
Karar No: 2012/2684
Karar Tarihi: 22.02.2012

**4. Hukuk Dairesi         2010/14870 E.  ,  2012/2684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... Turizm Geliştirme Koop. ve diğerleri vekili Avukat Akif Akdoğan tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 05/07/2002 gününde verilen dilekçe ile tespit istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 19/02/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kıyı kenar çizgisinin tespiti talebinden ibarettir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya arasında mevcut bilgi ve belgelerden, işbu davanın 05.07.2002 tarihinde açıldığı, davacıların arazilerinin olduğu yerde Bayındırlık ve İskan Bakanlığı Teknik Araştırma ve Uygulama genel Müdürlüğü tarafından yapılan tespit çalışmaları 09.08.2005 tarihinde onaylanmış, 11.05.2007-11.06.2007 tarihleri arasında ilan edilmek suretiyle kesinleşmiştir.

Mahkemece, 3621 Sayılı Kanun m.9 hükmüne göre tespit edilen "kıyı kenar çizgisi" haritası celb edilmiş, harita bilirkişi heyeti marifeti ile mahallinde uygulanmış ve nihayet idarece tanzim edilen kıyı kenar çizgisi haritasına istinaden tespit kararı verilmiştir.

Mahkemece keşfen tespit edildiği üzere, dava açıldıktan sonra nizalı bölgede kıyı kenar çizgisi çalışması yapılmış, çalışma harita ile tesvik edilmiş, yapılan işlem kesinleşmiştir. Şu durumda konusuz kaldığı anlaşılan davanın hukuki menfaat yokluğundan reddi gerektiği halde, mahkemece kabulüne karar verilmesi doğru bulunmamış, kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.

SONUÇ, Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının incelemesine yer olmadığına ve temyiz eden davalılardan ...'ndan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/11057
Karar No: 2014/7316
Karar Tarihi: 07.05.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/11057 E.  ,  2014/7316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ayancık Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/02/2013

NUMARASI : 2006/394-2013/108

Davacı A.. M.. vekili Avukat E.. Ç.. tarafından, davalı M.. K.. aleyhine 02/10/2006 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 22/02/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, devlet ormanından ağaç kesilmesi nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 53. ve 6098 sayılı TBK'nun 74. maddelerine göre hukuk hakimi, ceza mahkemesi ilamının, maddi olguya ilişkin tespitleriyle bağlıdır. Dava konusu uyuşmazlık ile ilgili olarak, Ayancık Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2006/168 Esas, 2010/50 Karar sayılı dosyası üzerinden yapılan yargılama sonunda, davalının devlet ormanından ağaç kesmek suçundan beraatine, ziraat arazisinden izin almaksızın ağaç kesmek suçundan zamanaşımı nedeniyle idari para cezası verilmesine yer olmadığına karar verildiği, kararın Yargıtay 3.Ceza Dairesi'nin 13.09.2012 tarihli kararı ile sanığa atfedilen devlet ormanından kaçak ağaç kesme şeklinde iddianamede belirtilen tek eylem nedeniyle hem beraat, hem de idari para cezası verilmesine yer olmadığına karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle bozulduğu, bozma kararı üzerine yargılamanın devam ettiği anlaşılmaktadır. Şu halde mahkemece ceza davasının sonucu beklenmeli ve oluşacak sonuca göre karar verilmelidir. Bu yönlerin gözetilmemiş olması doğru görülmemiş ve kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 07/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/887
Karar No: 2014/4304
Karar Tarihi: 17.04.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/887 E.  ,  2014/4304 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2012/199710

MAHKEMESİ : Tarsus 3. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/06/2012

NUMARASI : 2012/341 Esas, 2012/224 Karar

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suç tarihlerinde K.. Köyü muhtarı olarak görev yapan sanığın boş olan ve mülkiyeti, kiralama hakkı İl Özel İdare Müdürlüğüne ait bulunan köy okulunu A.. A.. adlı şahsa okulun elektrik borçlarını ödemesi karşılığında kiralaması nedeniyle müdürlüğün kira bedelini tahsil edememesine sebep olup, kiralamayı düzensiz ve zor olan ödeme karşılığı yaparak görevinin gereklerine aykırı hareket ederek kamunun zararına neden olduğu belirtilmek suretiyle sanığın görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyetine karar verilen somut olayda; okulun bulunduğu gayrimenkulün ve binanın İl Özel İdaresine ait olması ve kiralama işinin müdürlük tarafından yapılabileceğinin hükmün gerekçesinde de vurgulanması, bilirkişi raporunda da okulun kiraya verilmesi hususunda bir karar alınmadığının ve bir gelir kaydının olmadığının tespiti karşısında sanığın kiralama eyleminin muhtarlık göreviyle ilgili olup olmadığı hüküm yerinde gerekçelendirilmeden, keza A.. A.. ile sanığın ifadelerinden, mevcut bilirkişi raporu içeriğinden sanığın okulun elektrik borçlarının ödenmesi karşılığında Ali'nin kullanımına izin vermesi, 5000 TL civarında borcun bulunması ve Ali'nin Tedaş Tarsus İşletme Müdürlüğü ile yaptığı anlaşma gereğince 1.676,47 lirayı dört adet senet vermek, 3.961,32 liralık kısım için ise taksitli ödeme planı yapmak suretiyle ödemeyi taahhüt etmesi, İl Özel İdare Müdürlüğünün olaydan sonraki dönemde aynı yeri yıllık 2500.TL'ye aynı şahsa kiraya vermesi karşısında, okulun suç tarihlerinde kaç liraya kiraya verilebileceği, Ali'nin ödemeyi taahhüt ettiği eski elektrik borçlarının ne kadar olduğu, bunun kirayı karşılayıp karşılamadığı belirlenip buna göre kamunun zararı bulunup bulunmadığı da tespit edilmeden eksik tahkikatla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

5237 sayılı TCK'nın 53/5. maddesinde yer alan "... cezanın infazından sonra işlemek üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kötüye kullanılmasının yasaklanmasına karar verilir" şeklindeki düzenlemeye göre; cezanın bir katından anlaşılması gerekenin, cezanın kendisi olup sanık hakkında hükmedilen 6 ay hapis cezasını geçemeyeceği gözetilmeden 1 yıl süreyle kamu görevlerini üstlenmekten yasaklanma kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/5319
Karar No: 2015/31178
Karar Tarihi: 11.11.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/5319 E.  ,  2015/31178 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2013/272514

MAHKEMESİ : Kayseri 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/04/2013

NUMARASI : 2012/491 (E) ve 2013/321 (K)

SUÇLAR : Mala zarar verme, kasten yaralama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın katılandan motorsikletini istediği, katılanın vermemesi üzerine sanığın üzerinde taşıdığı bıçağı çıkarıp bıçağı katılan Mükremin'e göstererek "kalbine vururum" diye tehditte bulunduğu, katılan Mükremin'in de “vur da görelim” demesi üzerine sanığın elindeki bıçakla katılanı sol baldırına bir kez vurarak basit şekilde yaraladığı, eylemin TCK 148, 149/1-a maddesinde yer alan yağma suçunu oluşturup oluşturmayacağının ve suçla bağlantılı olan mala zarar verme suçuna ilişkin delilleri takdir ve değerlendirmenin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesi'ne ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi yerine, yargılamaya devamla mahkemece eylem bölünerek silahla tehdit suçundan beraat yaralama suçundan mahkumiyet kararı verilmek suretiyle, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 11.11.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.