Esas No: 2024/1832
Karar No: 2024/2467
Karar Tarihi: 14.03.2024

**12. Hukuk Dairesi         2024/1832 E.  ,  2024/2467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından başlatılan genel haciz yoluyla ilamsız icra takibinde, borçlu ödeme emrinin usulsüz tebliğ edildiğini ileri sürerek tebliğ tarihinin öğrenme tarihi olarak düzeltilmesini talep ettiği, mahkemece şikayetin reddine karar verildiği, karara karşı borçlu tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesi’nce istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği görülmektedir.

7201 Sayılı Tebligat Kanunu’nun 16. maddesine göre; "Kendisine tebligat yapılacak şahıs, adresinde bulunmazsa tebliğ, aynı konutta oturan kimselere veya hizmetçilerden birine yapılır." 4829 Sayılı Kanun ile; Tebligat Kanunu'nun 16. maddesinde yer alan "birlikte oturan ailesi efradı" ibaresi, "aynı konutta oturan kişiler" şeklinde değiştirildiğinden, muhatap adına kendilerine tebligat yapılacak aynı konutta oturan kişiler, aile fertleri, yakın ve uzak akrabalar veya hizmetçilerden biri olabileceği gibi, bu kimseler dışında kalan ancak muhatapla birlikte oturan diğer kimseler de olabileceklerdir. Muhatapla birlikte oturma şartının gerçekleşmiş sayılabilmesi için, muhatapla aynı çatı altında oturmak yetmeyip, aynı daireyi paylaşmış olmak gerekir.

Tebligat Kanunu ve Tebligat Yönetmeliği, tebliğ belgesindeki işlemin aksinin iddia edilmesi halinde, bunun tahkik şeklini ve yöntemini göstermemiştir. Mahkemece, her somut olayın özelliği, cereyan şekli, gerçekleşen maddi olgular en ufak ayrıntılarına kadar gözönünde bulundurup iddia tahkik edilmelidir. HGK'nın 7.4.1982 tarih ve 1377-337 sayılı kararında da benimsendiği üzere, tebligat parçasında yazılı olan hususun aksi her türlü delille ispatlanabilir.

Şikayete konu ödeme emri tebligatının incelenmesinde; ödeme emrinin, borçlunun ''Aziziye Mahallesi 655 sokak No: 2B İç kapı: 45 Yenişehir/Diyarbakır'' adresine tebliğ edildiği ve tebligat mazbatası üzerinde ''tebliğ adresinde muhatabın çarşıda gittiğini beyan eden aynı konutta daimi ikamet eden 18 yaşını bitirmiş ve ehliyeti olan yakını Ayfer Kaya imzasına tebliğ edildiği'' şerhinin bulunduğu, şikayetçi borçlunun ise, tebliğ yapılan adreste oturmadığını, tebligatı alan Ayfer Kaya isimli kişinin yakını olmadığını, bu kişiyi tanımadığını ve aynı konutta yaşamadığını ileri sürdüğü anlaşılmaktadır.

Mahkemece yaptırılan kolluk araştırmasında tebliğ yapılan adreste uzun zamandır şikayetçi ...'in ikamet ettiği, adreste yada mahallede Ayfer Kaya adlı birinin bulunmadığı belirtildiği, dosyaya sunulan nüfus kaydı ile borçlunun evli olmadığı ve tebligat adresinin, son yerleşim yeri adresi olduğu sabit olduğu belirlenmiştir.

Sonuç olarak tebliğ yapılan Ayfer Kaya isimli kimliği belirsiz kişinin adreste bulunmadığı, Ayşe Kaya ile Ayfer Kaya'nın da aynı kişi olduğu anlaşılamadığı ve tebliğ tarihi itibariyle borçlu ile aynı adreste ikamet etmediğinin kabulü gerektiğinden yapılan tebliğ işlemi 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 16. maddesine aykırı olmakla usulsüzdür.

Öte yandan TK'nun 32. maddesi gereğince, tebliğ usulüne aykırı yapılmış olsa bile muhatabı tebliğe muttali olmuş ise muteber sayılır. Muhatabın beyan ettiği tarih tebliğ tarihi olarak kabul edilir.

O halde mahkemece usulsüz tebligat şikayetinin kabulüyle TK'nın 32. maddesi gereğince tebliğ tarihinin öğrenme tarihine göre düzeltilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi ve bu karara yönelik istinaf başvurusunun Bölge Adliye Mahkemesi’nce esastan reddedilmesi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK’nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK’nın 373/1. maddesi uyarınca Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi 24.11.2022 tarih ve 2022/2479 E. 2022/2228 K. sayılı istinaf talebinin reddine ilişkin kararının KALDIRILMASINA ve Diyarbakır 1. İcra Hukuk Mahkemesinin 30.05.2022 tarih ve 2022/192 E - 2022/734 K. sayılı kararının (BOZULMASINA), peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 14.03.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.