erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2023/8344
Karar No: 2024/7966
Karar Tarihi: 02.12.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/8344 E.  ,  2024/7966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR SAYISI : 2022/1920 E., 2023/404 K.

SUÇ : Kasten yaralama

KARAR : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanması

Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 23.05.2023 tarihli ve 2022/1920 Esas, 2023/404 Karar sayılı ek kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 23.05.2023 tarihli ve 2022/1920 Esas, 2023/404 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Diyarbakır 13. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.12.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2021/35553
Karar No: 2022/5898
Karar Tarihi: 06.04.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/35553 E.  ,  2022/5898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

1412 sayılı CMK'nin 310. maddesi uyarınca temyiz süresinin bir hafta olduğu gözetilmeden temyiz süresinin 15 gün olduğu hüküm yerinde gösterilmek suretiyle katılan vekiline 12.12.2020 günü tebliğ edilen hükmün 22.12.2020 tarihinde temyiz edilmesi sebebiyle temyizin süresinde olduğu, ayrıca tebliğnamede hükümden sonra basit yargılama usulü ile ilgili Anayasa Mahkemesinin iptal kararından bahsedilerek basit yargılama usulünün değerlendirilmesi gerektiğine ilişkin görüş belirtilmiş ise de mahkemenin dosyanın geldiği aşama itibari ile basit yargılama usulünün uygulanmasına takdiren yer olmadığına karar verdiği dolayısıyla basit yargılama usulünün hüküm yerinde değerlendirdiği, sanığa isnat olunan suçun uzlaştırma kapsamında kaldığı uzlaştırma işlemlerinin usulüne uygun uygulandığı ancak tarafların uzlaşmadıkları belirlenerek yapılan incelemede;

1)Katılanlardan .....'e ait olan ...plaka sayılı aracı araç kiralama işi yapan diğer katılan ...'in sanığa 3 günlüğüne kiraladığı, sanığın kiralama süresi bitmesine rağmen aracı iade etmeyerek TCK'nin 155/1. maddesinde düzenlenen basit güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia ve kabul olunan olayda; mahkemece basit yargılama usulünün uygulanmasına yer olmadığına şeklinde karar verilmesine karşın sanığa tertip edilen cezaya CMK'nin 251. maddesi tatbik edilmek suretiyle 1/4 oranında indirim yapılarak hükümde çelişki oluşturulduğu,

2)Kabule göre de;1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 168 ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca, sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulmuş olması karşısında kamu davasında kendisini vekille temsil ettiren katılan lehine Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince vekalet ücretine karar verilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan ... vekili ve sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeyen hükmün BOZULMASINA, 06.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/144
Karar No: 2011/3321
Karar Tarihi: 07.03.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/144 E.  ,  2011/3321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak şimdilik 500 TL ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde, tarafların müştereken (hisseli) malik olduğu evin davalı tarafından tek başına kullanılmak suretiyle haksız olarak işgal edildiğinden bahisle 03.12.2007 ile 22.6.2009 arası dönem için fazlaya ilişkin hakların saklı tutularak şimdilik 500 TL ecrimisilin davacıdan tahsili talep ve dava edilmiştir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dava konusu yerde tarafların müştereken malik oldukları, intifadan men şartının gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Kural olarak paydaşlar intifadan men edilmedikçe birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men dava şartı olup, mahkemece re'sen gözetilir. İntifadan men şartı tanık, yemin vs. tüm delil ile ispatlanabilir.

Somut olayda davacı taraf 15.12.2009 tarihli cevap dilekçesinde intifadan men hususu ile ilgili olarak tanıklar Mehmet Ali... ile H.... ...'in dinlenebileceğini beyan etmiştir. Mahkemece bu tanıkların dinlenmesi hususunda davacı tarafa kesin süre verilmediği gibi, dava dilekçesinde deliller kısmında davacı taraf her türlü delile dayanarak yemin deliline de dayanmış olduğundan davacı tarafın davalı tarafa yemin teklif etme hakkı olduğu hususu da hatırlatılmamıştır. Deliller tam olarak toplanmadan yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmiş olması ... görülmemiş, hükmün bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 07.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/23735
Karar No: 2014/9422
Karar Tarihi: 14.05.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/23735 E.  ,  2014/9422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Beraat

I- "2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçundan verilen beraat kararına yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği tarihten, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE,

II- 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçundan verilen beraat kararlarına yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

213 sayılı Yasanın 367. maddesi uyarınca dava şartı olan vergi dairesi başkanlığı mütalaasının "2004, 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak" suçlarından verildiği halde 14.12.2009 tarihli iddianame ile sanık hakkında mütalaa bulunmayan 2007 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan da kamu davası açılmış ise de, bu konuda zamanaşımı süresi içinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığın suça konu sahte faturaları aldığı iddia edilen .... ve...adlı kişiler hakkında dosya içeriğine göre vergi suçu raporu ve ve vergi tekniği raporları düzenlediği anlaşılması karşısında; bu kişiler hakkında sahte fatura düzenlemek suçundan açılmış dava olup olmadığı araştırılarak açılmış dava varsa getirtilip suça konu faturaların gerçek bir alışveriş karşılığı olup olmadığının belirlenebilmesi açısından, bedellerinin ödendiği ve faturaları düzenleyen şirketin hesaplarına girdiğine dair ödeme belgeleri ile mal ya da hizmet ilişkilerinin bulunup bulunmadığına dair bilgi ve belgelerin belirlenebilmesi açısından karşıt inceleme yaptırılmadan yazılı şekilde eksik soruşturma sonucu beraat kararı verilmesi,

2

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 14.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2010/8032
Karar No: 2010/14247
Karar Tarihi: 02.11.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/8032 E.  ,  2010/14247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ortaklığın giderilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan ... vekili ile davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemenin gerekçeli kararından sonra öldüğü anlaşılan tapu maliki ... ...’in mirasçılarından ..., ... ve ...’e gerekçeli kararın Tebligat Yasasının 21. maddesi ve Tüzüğün 28. maddesi hükümlerine göre yapılan tebliğ en yakın komşusuna imzası alınarak haber verilmediği için usulüne uygun değildir. Bu nedenle mahkemece gerekçeli kararın adı geçen şahıslara yöntemince tebliğ edilerek temyiz sürelerinin beklenmesinden sonra iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/7270
Karar No: 2021/4034
Karar Tarihi: 27.04.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/7270 E.  ,  2021/4034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

KDV beyannamesinde kullanılan en son faturanın 17.09.2009 tarihli olması dikkate alınarak suç tarihi 25.10.2009 şeklinde tespit edilerek inceleme yapılmıştır.

1- 5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; 213 sayılı Kanun’un 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaa ve dayanağı olan vergi suçu raporu ile eklerinin, sanık hakkında “2009 takvim yılı sahte belge kullanma” suçuna ilişkin olduğu, ... Cumhuriyet Başsavcılığı‘nın 08.01.2015 tarihli ve 2015/380 Esas sayılı iddianamesi ile mütalaa ve vergi suçu raporuna aykırı olarak “2009 takvim yılında sahte belge düzenleme” suçundan kamu davası açıldığı; birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan “sahte belge düzenleme” ve “sahte belge kullanma” suçlarının birbirlerine dönüşmeyeceği gözetilip, Vergi Dairesi Başkanlığından “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçuna ilişkin mütalaa verilip verilmeyeceği sorularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, gerekçede 2009 takvim yılında sahte belge kullanma, hükümde ise 2012 sahte belge düzenleme şeklinde belirtilip gerekçe ile hüküm arasında çelişki de yaratılarak yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

2- Kabule göre de ;

a) 213 sayılı VUK’nin 359/b, 5237 sayılı TCK’nin 43/1. maddeleri uyarınca hükmolunan 3 yıl 9 ay hapis cezasından, TCK’nin 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılması sırasında, 3 yıl 1 ay 15 gün yerine, 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmek suretiyle eksik ceza tayini,

b) Hükmün birinci fıkrasında 213 sayılı Vergi Usul Kanunu yerine 353 sayılı Vergi Usul Kanunu şeklinde belirtilmesi,

c) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 27.04.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/5975
Karar No: 2017/5420
Karar Tarihi: 21.11.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/5975 E.  ,  2017/5420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yaralama, hakaret, (yağma suçundaki değişiklikle)

HÜKÜM : Kamu davaların düşürülmesine

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Mağdurlar ... ve ... 24.09.2012 günü saat 20:24 ve 20:09 sularında alınan birbiri ile uyumlu beyanlarında olay günü saat 15:30 sıralarında yolda yürümekte iken ismen tanıdıkları sanıklar ..., ... ve ... .... ile birlikte yanlarına gelerek paralarını ve üzerlerindeki bulunan elbiselerini istediklerini, vermeyeceklerini söylemeleri üzerine sanıkların bıçak çıkartarak "sizleri burada öldürürüz lan bize paralarınızı verin" dediklerini ve kendilerini darp ettiklerini sanık ...'un mağdur ...'in cebinde bulunan 20.-TL, sanık ...'nin mağdur ...'ın cebinde bulunan 10.-TL'yi zorla aldıklarını, beyan edip,

Mağdurlara dair Konya Eğitim ve Araştırma Hastanesince düzenlenen 24.09.2012 günlü raporlarda özetle; mağdurların basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandıklarının saptandığı,

Mağdur ...'ın 19.12.2012 günlü, mağdur ... 07.12.2012 günlü dilekçeleri ile "yağma olayı olmadığını, şikayetten vazgeçtiklerini bildirdikleri,

Mağdurlar 12.04.2013 günlü duruşmada da; alkollü olup aralarında itişme olduğunu önemli bir olay olmadığını bıçak kullanılmadığını para da alınmadığını ifade ettikleri, mağdurların aşamalarda değişen beyanları arasındaki mübayenetin giderilmediği,

Sanıklar ... ve ...'in ise aşamalarda özetle; atılı suçlamayı kabul etmeyerek mağdurlarla yaşanan olayın kavgadan ibaret olup kendilerinde bıçak olmadığını, mağdurlardan bir şey isteyip almadıklarını savundukları anlaşılan,

Görgü tanığı bulunmayan somut olayda, sanıklar ile mağdurlar arasında önceye dayalı bir husumet bulunduğuna yönelik bir iddianın dosyanın yansımadığı dikkate alındığında, mağdurların olayın hemen sonrası alınan ve delille doğrulanan beyanlarına karşın, sanıkları suçtan kurtarmaya yönelik olarak sonradan değişen anlatımlarına hangi nedenlerle itibar edilip üstünlük tanındığı yerinde ve yeterli gerekçe ile açıklanıp denetime olanak verecek şekilde karar yerinde tartışılmadan suçun vasfında ve delillerin takdirinde yanılgıya düşülüp yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 21.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/13800
Karar No: 2017/3079
Karar Tarihi: 05.04.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/13800 E.  ,  2017/3079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre, 6217 sayılı Kanun ile Değişik Harçlar Kanununun "Yargıtay Ceza Daireleri’ne yapılacak temyiz başvurularında 40 TL temyiz harcı alınacağı"na ilişkin hükmün Anayasa Mahkemesi'nce iptal edildiği cihetle; mahkemece temyiz masraflarının yatırılmaması nedeniyle temyiz isteminin reddine ilişkin 02.06.2016 günlü ek kararı yok hükmünde olduğu kabul edilerek dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de;

1- Mahkemece uyulmasına karar verilen bozma ilamında, aynı mahkemenin 2010/284 ve 2010/286 Esas sayılı dosyalarının bulunduğu, suçun tek suç oluşturup oluşturmadığı veya TCK'nın 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması bakımından dosyaların birleştirilmesi gerektiğinin bildirilmesi karşısında tensiben 2010/285 ve 2010/286 Esas sayılı dosyalarının UYAP sorgusunda temyiz nedeniyle Yargıtayda olduğu anlaşılmakla; anılan dosyalar Yargıtaydan döndüğünde iş bu dosya ile birleştirilmelerinin düşünülmesine karar verilmesine rağmen birleştirme hususunda herhangi bir karar verilmeksizin yargılamaya devamla hüküm verilmesi,

2-Hükümde TCK’nın 43. maddesinin uygulanmasına karar verilmesine rağmen verilen cezada bu maddeden arttırım yapılmaması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 05.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/7929
Karar No: 2025/1684
Karar Tarihi: 05.03.2025

**1. Ceza Dairesi         2024/7929 E.  ,  2025/1684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR SAYISI : 2023/3174 E., 2024/226 K.

SUÇ : Kasten yaralama

KARAR : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile ek kararın onanması

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 06.02.2024 tarihli ve 2023/3174 Esas, 2024/226 Karar sayılı ek kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları” nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun'un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; "...temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise]... hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder." şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 06.02.2024 tarihli ve 2023/3174 Esas, 2024/226 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Antalya 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.03.2025 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2006/6145
Karar No: 2006/9809
Karar Tarihi: 28.11.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/6145 E.  ,  2006/9809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, duruşmalı olarak yapılması ise davalılar vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalı Vek.Av.. ile davacı Vek.Av.. geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-7000 m2 yüzölçümlü dava konusu taşınmaz üzerinde 159 zeytin, 1 badem ağacı bulunmakta olup, taşınmazın kısmen karışık kapama bahçe, kısmen tarla olarak kabulü ile getireceği net gelire göre değerlendirilmesinde bir yanılgı bulunmamaktadır. İlçe Tarım Müdürlüğünün 14.1.2005 günlü yazısı ekindeki cetvele göre, (8x8)=64 m2'ye bir zeytin ağacının, (7x7)=49 m2'ye ise bir badem ağacının dikilmesinin alışılagelmiş normal sıklık olduğu açıklandığı halde, hükme esas ikinci ile birinci bilirkişi raporunda 36 m2'lik alana bir ağaç düştüğü kabul edilerek dava konusu taşınmaza fazla değer biçilmesi,

2-Değerlendirme tarihi olan 2004 yılında Tekel Yaprak Tütün İşletmeleri ve Ticareti Müessesesi Müdürlüğünce belirlenen tütünün ortalama satış fiyatı 4.006.864 TL/kg olduğu halde birinci bilirkişi kurulunca 4,90 YTL/kg üzerinden hesaplanması,

Doğru görülmemiştir.Mahkemece, bozma nedenleri doğrultusunda bilirkişi kurullarından ek rapor alındıktan ve raporların bozmaya uygunluğu denetlendikten sonra karar verilmelidir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı ve davacı yararına takdir edilen 450,00 YTL. vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı tarafa, davacıdan alınarak davalı tarafa verilmesine, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 28.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.