erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/12433
Karar No: 2015/9463
Karar Tarihi: 15.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/12433 E.  ,  2015/9463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ödemiş Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/08/2015

NUMARASI : 2015/1052-2015/1141

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Uşak 2. Sulh Hukuk ve Ödemiş Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

Uşak 2. Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün MERNİS adresinin “T. Mah. Ateş Sok. No:39 İç Kapı No:1 Ödemiş/İZMİR” olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Ödemiş Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün cezaevine girmeden önce “Y.M.. İnönü Cad. No:60 Karahallı/UŞAK” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Hükümlünün beyanına göre hükümlünün cezaevine girmeden önce “Y.. İnönü Cad. No:60 Karahallı/UŞAK” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın Uşak 2. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Uşak 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 15/10/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/2148
Karar No: 2020/10286
Karar Tarihi: 08.10.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/2148 E.  ,  2020/10286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Tüm dosya içeriğine göre, suça sürüklenen çocuğun, olayın saat 04.15'te ihbar edilmesi üzerine kısa süre içerisinde suça konu iş yerinde yakalandığının ve UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre suç tarihinde gece vaktinin saat 05:26’da sona erdiğinin ve suçların gece vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 143. ve 116/4. maddelerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya,toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 08.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/9070
Karar No: 2007/10968
Karar Tarihi: 20.09.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/9070 E.  ,  2007/10968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastro çalışması ve 2/B madde uygulamasına itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı gerçek kişi, ... Köyü ...mevkiinde bulunan taşınmazın üzerinde zilyetliğinin bulunduğunu ancak yörede 01.06.2005 tarihinde ilan edilen orman kadastro çalışmalarında orman sınırları içine alındığını belirterek çekişmeli taşınmazın orman sınırları dışına çıkarılması talebi ile orman kadastro çalışmasına 6 aylık askı ilan süresi içinde dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın KABULÜNE, çekişmeli 6857 m2'lik taşınmaz yönünden orman kadastro çalışmasının iptaline, bu bölümün orman sınırları dışına çıkarılmasına karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava 6 aylık ilanı içinde açılan orman kadastro çalışması ve 2/B madde uygulamasına itiraz davası niteliğindedir.

Mahkemece hükme esas alınan uzman orman bilirkişi kurulunun düzenledikleri raporda çekişmeli taşınmazın 1963 tarihli memleket haritasında yeşil renkli ormanlık alanda, ... fotoğrafında da ise dağınık ve münferit olarak üzerinde orman ağacı bulunan alanda kaldığını ve orman sayılmayan yerlerden olduğunu açıklayarak çekişmeli taşınmazın resmi belgelerdeki konumunu işaretlemişlerdir.Mahkemece bu rapor esas alınarak hüküm kurulmuş ise de dosya kapsamına göre, toplanan delillerin takdirinde hataya düşülmüştür. Zira uzman orman bilirkişileri düzenledikleri raporun içeriğinde çekişmeli taşınmazın ... fotoğrafı üzerinde dağınık ve münferit olarak bulunan orman ağaçlarının yer aldığı yerde bulunduğunu açıklamışlar, raporun sonuç bölümünde ise ... fotoğrafında açıklık alanda kaldığını açıklamışlardır. ... fotoğrafında ve memleket haritasında çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dağınık orman ağaçlarının olması, taşınmazın resmi belgelerde açıklık alanda yer aldığı ve orman sayılmayan yerlerden olduğu şeklinde değerlendirilmesi olarak kabul edilemez. Dosyadaki tüm delillere göre çekişmeli taşınmazın batı hududu dışında tüm yönlerden tahdit içindeki ve resmi belgelerde ibreli ve yapraklı yeşil ormanlık alan olarak gözüken alanlar ile çevrili olduğu memleket haritasında dahi yeşil ormanlık alanda işaretlendiği, ayrıca üzerinde halen dağınık ve münferit olarak meşe ağaçları ile canlı meşe köklerinin bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu hususlar gözönüne alınarak mahkemece çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu kabul edilerek davanın reddi yolunda hüküm kurulması gerekirken aksine düşünceler ile toplanan delillere aykırı olarak davanın kabulü yolunda kurulan hüküm usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 20/09/2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2022/6349
Karar No: 2024/1583
Karar Tarihi: 14.02.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/6349 E.  ,  2024/1583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/1009 D. İş, 2022/10 K.

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : İHK-2021/42301

DAVA TARİHİ : 20.04.2021

HÜKÜM/KARAR : Davanın kabulü/ Davalının itirazının reddi

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI : K-2021/135052

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince davalının itirazının reddine karar verilmiştir.

Mahkemece verilen 21.02.2022 tarihli ek karar ile temyiz harç ve giderlerinin kesin süre içerisinde ödenmemesi sebebiyle temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiştir.

Ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, başvuru için gerekli harç ve giderlerin süresinde ödenmediği gerekçesiyle davalı vekilinin temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına yönelik mahkemenin 21.02.2022 tarihli ek kararına ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi gereğince, temyiz dilekçesi verilirken eksik ödenen temyiz harç ve giderlerinin muhtıranın tebliğ tarihinden itibaren bir haftalık kesin süre içerisinde ödenmesi gerekir. 6100 sayılı Kanun’un anılan hükümleri gereğince, verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, temyiz başvurusu yapılmamış sayılır.

Dosya içeriğine göre mahkemece eksik ödenen temyiz harç ve giderlerinin bir haftalık kesin sürede ödenmesi için usulüne uygun olarak düzenlenen muhtıra, davalı vekiline 22.01.2022 tarihinde tebliğ edilmiştir. Temyiz harç ve giderleri, davalı vekili tarafından bir haftalık süre içinde yatırılmamıştır.

Temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına ilişkin mahkemece verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu ek kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Mahkemece verilen 21.02.2022 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

14.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/7462
Karar No: 2017/24351
Karar Tarihi: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/7462 E.  ,  2017/24351 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2015/18080
Karar No: 2015/32233
Karar Tarihi: 16.11.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/18080 E.  ,  2015/32233 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/412351

MAHKEMESİ : Develi Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/11/2014

NUMARASI : 2014/417 (E) ve 2014/513 (K)

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın, mağdure annesini silahtan sayılan bıçakla yaralamaya teşebbüs etmesi nedeniyle, uygulama maddesi olarak 5237 sayılı TCK'nin 86/3-a maddesinin yanında TCK'nin 86/3-e maddesinin de gösterilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının 5237 sayılı TCK'nin 86/3-a maddesinin uygulanmasına ilişkin (2) numaralı bendinin karar metninden çıkarılarak yerine "Sanığın eylemini annesine karşı silahtan sayılan bıçakla işlemesi nedeniyle sanık hakkında hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK'nin 86/3-a-e maddeleri uyarınca yarı oranında artırılarak sanığın 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/5517
Karar No: 2021/11645
Karar Tarihi: 04.10.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/5517 E.  ,  2021/11645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanun'un 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK'nun 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, katılan Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu vekilinin temyiz taleplerinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, isteme aykırı olarak, REDDİNE, 04/10/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/15714
Karar No: 2016/4351
Karar Tarihi: 07.03.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/15714 E.  ,  2016/4351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan zemin, yapı ve ağaç bedellerinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın usulden reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan zemin, yapı ve ağaç bedellerinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın yargı yolu bakımından görevsizliğine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden; tapu tahsis belgeli gecekondunun enkaz satış senedi ile davacılarca satın alındığı, önceki maliklerce arsa tahsisine ilişkin bedelin tamamı ödenmediği için arsa tahsisi yapılamadığı anlaşılmakla, tapu tahsisi belgesi ayni hak tanımayıp sahsi hak tanıdığından ve davacıların da tapu ile malik olmadıkları için zemine ilişkin kamulaştırmasız el atmaya dayanan davanın reddi sonucu itibariyle doğrudur.

Davacıların yapı ve ağaç bedeline ilişkin taleplerine gelince; Davacılar vekilince, dava konusu yapılan gecekondunun, Hıdırlıktepe-Atıfbey Kentsel Dönüşüm Alanında kaldığı, anlaşma yapılan hak sahiplerinin gecekondularının yıkıldığı, yollarda hafriyata başlandığı, bölgenin topoğrafik yapısının bozulduğu, dava konusu edilen gecekondunun elektirik saatlerinin söküldüğü ve kısmen tahrip edildiği, gecekondunun kullanılamaz durumda olduğu ileri sürülmektedir.

Buna göre, dava konusu taşınmaz başında bilirkişi heyetiyle keşif yapılarak davacı beyanında belirtildiği gibi kentsel yenileme ve dönüşüm projesi kapsamında bölgede fiilen çalışmaların başlayıp başlamadığı, bu alan içinde inşaat ve hafriyat çalışmalarının devam edip etmediği, bölgenin topografik yapısının bozulup buzulmadığı

bu bağlamda dava konusu yapıdan yararlanma ve kullanma olanağının kalıp kalmadığı, zemine ilişkin idarece kamulaştırma yapılıp yapılmadığı da araştırılarak buna göre dava konusu taşınmazda kamulaştırmasız el atma olgusunun gerçekleştiğinin tespiti halinde, 16/05/1956 gün 1/6 sayılı İçtihadi Birleştirme Kararı uyarınca, davaya bakmanın adli yargının görevi dahilinde bulunduğu da gözetilerek yapı ve ağaçlar yönünden işin esasa girilmesi yerine yasal olmayan gerekçelerle eksik inceleme sonucu davanın yargı yolu bakımından reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 07/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/12566
Karar No: 2015/10068
Karar Tarihi: 17.09.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/12566 E.  ,  2015/10068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sorgun 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/03/2014

NUMARASI : 2013/7-2014/116

Davacı S.. B.. vekili Avukat Kemal tarafından, davalı S.. Ş.. aleyhine 07/01/2013 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 06/03/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davacının diğer temyiz itirazına gelince;

Dava itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, Sorgun Belediyesinde 25 yıl görev yapan davacının çalıştığı dönemde 2200 ek gösterge üzerinden maaş alması gereken dönemlerde 3000 ek gösterge üzerinden maaş aldığını ayrıca usulsüz vekalet aylığı aldığını, yersiz ödenen bu tutarların tahsili amacıyla başlatılan takibe de haksız olarak itiraz ettiğini belirterek itirazın iptalini istemiştir.

Davalı, almış olduğu ek göstergenin ve vekalet ücretinin mevzuata uygun olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda davanın redine karar verilmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davalıya ödenen vekalet ücretinin 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 86. maddesine uygun olduğu belirtilmiştir. Ancak davalıya fazla ödendiği iddia edilen ek gösterge tutarından harcama yetkilisi ve gerçekleştirme görevlisinin sorumlu olduğu belirtilerek, ek gösterge tutarının fazla olup olmadığı konusunda bir tespit yapılmamıştır. Davalıya hak etmediği halde ödenen bir maaş tutarı varsa davacının bunu davalıdan isteme hakkı vardır. Şu durumda mahkemece konusunda uzman bir bilirkişiden davalının ek gösterge tutarının mevzuata uygunluğu konusunda bir rapor alınmalı ve sonucuna göre hüküm kurulmalıdır. Denetime elverişli olmayan yetersiz bilirkişi raporu doğrultusunda karar verilmesi doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) no'lu bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA; davacının diğer temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 17/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/7463
Karar No: 2017/24352
Karar Tarihi: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/7463 E.  ,  2017/24352 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2014/13917
Karar No: 2018/2643
Karar Tarihi: 14.02.2018

**4. Ceza Dairesi         2014/13917 E.  ,  2018/2643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, üzerine atılı suçu inkar ederek, katılan eşinin, kendisine bıçak salladığını ve elinden bıçağı almaya çalışırken elinden yaralandığını savunması ve olayla ilgili bilgi ve görgüsü olan tanığın da bulunmaması karşısında, sanığın savunmasının aksini gösteren her türlü kuşkudan uzak, somut, kesin ve inandırıcı delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde gösterilmeden, yetersiz gerekçeyle mahkumiyet hükmü kurulması,

2- Kabule göre,

Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günü, Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ... 'ün temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/4718
Karar No: 2021/21762
Karar Tarihi: 29.11.2021

**8. Ceza Dairesi         2020/4718 E.  ,  2021/21762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, güveni kötüye kullanma

HÜKÜMLER : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılanlar ... ve ...'un aşamalardaki istikrarlı beyanları ve bu beyanları destekleyen doktor raporu ve tüm dosya kapsamına göre, 04.06.2013 tarihinden bir hafta önce sanığın, katılan ...'dan, arkadaşı Recep ile konuştuğunu söyleyerek laptopunu bir geceliğine isteyip sonra iade edeceğine dair söz verdiği halde, katılanların tüm aramalarına rağmen laptopu iade etmediği, 04.06.2013 günü de sanığın, aldığı bilgisayarı geri vereceğini söyleyerek katılan ...'i çağırıp aracıyla ikametinin önünden aldığı, katılan ... araca bindikten sonra "hadi gidip laptopu alalım" deyip aracı katılanın bilmediği bir mandıraya doğru sürdüğü, katılan ...'i mandıraya götürüp burada "siz beni polise mi şikayet edecektiniz, seni burada öldürsem kimsenin haberi olmaz, seni kesip köpeklere yedirsem cesedini bulamazlar" şeklinde tehdit edip 15-20 dakika boyunca tuttuktan sonra gitmek istediğini söyleyen katılan ...'i darp etmeye başladığı, çevrede bulunan kişilerin müdahalesi ile darp eylemini sonlandırdığı ve katılanı araca bindirip kendisine yakıt ve sigara parası bulması için ikametinin önünde bıraktığı olayda, sanığın, katılan ...'a yönelik TCK'nın 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık; katılan ...'a yönelik TCK'nın 109/2. maddesinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği sabit olduğu halde, yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 29.11.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.