erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2025/318
Karar No: 2025/3162
Karar Tarihi: 22.04.2025

**1. Ceza Dairesi         2025/318 E.  ,  2025/3162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR SAYISI : 2024/594 E., 2024/546 K.

SUÇ : Kasten yaralama

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanması

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 09.09.2024 tarihli ve 2024/594 Esas, 2024/546 Karar sayılı ek kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3 maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1 maddesi ile ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan Bölge Adliye veya İlk Derece Mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 09.09.2024 tarihli ve 2024 /594 Esas, 2024 /546 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kemer 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.04.2025 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2012/11219
Karar No: 2012/17381
Karar Tarihi: 21.11.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/11219 E.  ,  2012/17381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalıya satılan malzeme karşılığı düzenlenen bakiye fatura alacağının tahsili için başlatılan ilamsız icra takibine yapılan itirazın iptali ile takibin devamına, %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, 1 yıllık hak düşürücü süre içinde açılmayan davanın reddi gerektiğini, müvekkilinin davacıya herhangi bir borcunun olmadığını ileri sürerek davanın reddi ile %40 kötüniyet tazminatı verilmesini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacı yanca fatura konusu malların davalıya teslim edildiği, faturanın davalı defterinde kayıtlı olduğu ve takipteki asıl alacak tutarı kadar ödemenin yapılmadığı, davalı yanca düzenlenen fark faturası davacıya tebliğ edilmediğinden davacıyı bağlamayacağı anlaşıldığından ve takipten önce temerrüt gerçekleşmediğinden asıl alacak bakımından davanın kabulüne, alacak faturaya dayalı olduğundan koşulları gerçekleşen %40 oranında inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Somut olayda davalı yan fark faturasının davacıya tebliğ edildiği yönünden delil listesinde yemin deliline de dayanmış olduğundan davalı tarafa yemin teklif etme hakkının hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan nedenle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) no'lu bentte açıklanan nedenle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 21.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/11821
Karar No: 2013/25881
Karar Tarihi: 31.10.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/11821 E.  ,  2013/25881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sonradan değiştirilmesini önlemek, delil olma yeteneğini ve güveni sağla- mak için hükme esas alınan soruşturma evrakını ilgilendiren belge örneklerinin, Cumhuri- yet Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmelik'in 26. maddesi uyarınca onaylanmış olması gerektiği gözetilmeden, onaysız soruşturma evrakı ve ekspertiz raporuna dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görül- müş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. mad- desi gereğince (BOZULMASINA), 31.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/6803
Karar No: 2021/6210
Karar Tarihi: 07.06.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/6803 E.  ,  2021/6210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihlerine göre, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nin 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, REDDİNE, 07/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/14234
Karar No: 2024/3987
Karar Tarihi: 29.05.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/14234 E.  ,  2024/3987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/310 E., 2022/574 K.

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 16.03.2022 tarihli ve 2022/310 Esas, 2022/574 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 16.03.2022 tarihli ve 2022/310 Esas, 2022/574 Kararında gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulmasına dair kanun yolunun gösterilmesine rağmen, sanık müdafiinin usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 291/1 maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde gerekçesiz şekilde temyiz talebinde bulunduğu, aynı Kanun’un 295/1 maddesinde öngörülen temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden itibaren 7 gün içinde gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298. maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1 maddesi uyarınca Ankara 64. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.05.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2022/10314
Karar No: 2022/12230
Karar Tarihi: 23.11.2022

**10. Ceza Dairesi         2022/10314 E.  ,  2022/12230 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : 1) Mahkûmiyet; Isparta 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 09/01/2020 tarih 2019/407 esas ve 2020/16 karar

2) İstinaf başvurusunun esastan reddi;

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 08/05/2020 - 2020/697 esas ve 2020/458 kararı

3) Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda beraat; Isparta 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 22/03/2022 - 2022/30 esas ve 2022/66 kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükmün temyiz incelemesi sonucu bozularak CMK’nın 304. maddesi uyarınca ilk derece mahkemesine gönderilmesi üzerine ilk derece mahkemesinin bozmaya uyarak verdiği hüküm, Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin sanığın cezalandırılmasına yönelik Isparta 1. Ağır Ceza Mahkemesi kararının istinaf edilmesi üzerine sanık hakkında istinaf başvurusunun esastan reddine dair ilamının Dairemizce bozulmasından sonra yeniden yapılan yargılama sonucu Isparta 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen hükmün temyiz edilmesi üzerine dosya doğrudan Dairemize gelmekle,

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, Cumhuriyet savcısının dilekçesinde belirttiği temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

20/05/2019 tarihli olay tutanağı, tanıkların beyanları, sanığın savunması ve tüm dosya kapsamına göre; adli arama kararı bulunmaksızın sanığın ikametinin kapısına gelinerek, üzerinde veya özel eşyalarında herhangi bir suç unsuru bulunup bulunmadığı varsa kendi rızası ile teslim edip etmeyeceği sorulduğunda; kapının önünde sanığın eşofmanının sol ön cebinden çıkarttığı 2 paketçik eroini kolluk görevlilerine teslim ettiği, sonra tutanak mümzilerinin sanık ile evin içerisine girerek 2 paketçik eroin ve 3 adet aparatı teslim aldıkları, arama kararı olmaksızın sanığın ikametine girmelerinin mümkün olmaması

karşısında evin içinde teslim alınan eroin ve aparatların hükme esas alınamayacağı, ancak adli arama kararı olmaksızın sanığa rızaen ikametin kapısının önünde teslim ettiği 2 paketçik eroini ticari amaçlı bulundurduğu ve kendi suçunun ortaya çıkmasına yardım ettiği anlaşılmakla, TCK'nın 188/3. ve 192/3. maddeleri gereğince cezalandırmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Isparta 1. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine, 23/11/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/11234
Karar No: 2013/9283
Karar Tarihi: 07.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/11234 E.  ,  2013/9283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Hasımsız olarak görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13.03.2012 tarih ve 2011/537-2012/291 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait ticari defter ve belgelerin 07.07.2011 tarihinde işyerinde çıkan yangında yandığını ileri sürerek, zayii kararı verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia ve dosya kapsamına göre, davacı vekiline, delillerini ve varsa tanıklarını bildirmek üzere kesin süre verilmesine rağmen davacı vekilinin kesin süre içinde delillerini bildirmediği, defter ve belgelerin yangın çıkan yerde olduğuna dair delil ibraz etmediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, dava tarihinde yürürlükte bulunan 6762 Sayılı TTK'nın 68/son maddesi uyarınca ticari defter ve belgelerin zayii istemine ilişkindir. Davacı vekili, dava dilekçesinde olayla ilgili soruşturma dosyasındaki jandarma olay yeri inceleme raporu, yangın raporu, müşteki ifade tutanağı, vergi dairesi görevlilerince tutulan tutanak gibi delillere dayanmış, bu dellilerini de dava dilekçesine eklemiş olup, mahkemece de bu bağlamda soruşturma dosyasındaki tüm belgeler getirtilmiştir. 6762 Sayılı TTK'nın 66. ve 68. maddeleri birlikte değerlendirildiğinde, kural olarak ticari defterlerin işletme merkezinde bulunmasının olağan olması karşısında, bunun aksini düşündürecek dosya içerisinde delil ve emare bulunmadığı halde, mahkemece, bu yönde özel bir kanıtlama yükümlülüğü getirtilerek bu amaçla verilen kesin süreye uyulmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, davacı vekilinin temyiz itirazları kabul edilerek hükmün davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 07.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/217
Karar No: 2020/5974
Karar Tarihi: 01.12.2020

**16. Hukuk Dairesi         2018/217 E.  ,  2020/5974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “...dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delilerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların sair temyiz itirazlarının yerinde olmakla beraber, dosyadaki bilirkişi raporunda göre 172 ada 21 parsel sayılı taşınmazın (C) harfi ile işaretli bölümü üzerinde ev ve çeşitli meyve ağaçlarının bulunduğunun, 172 ada 27 parsel sayılı taşınmazın ise (A) harfi ile işaretli bölümü üzerinde bina ile dut ve zeytin ağaçlarının bulunduğunun belirtilmiş olması karşısında çoğun içinde az da vardır prensibi gereğince taşınmazlar üzerinde bulunan muhtesatların tapu kütüğünün beyanlar hanesinde 3402 sayılı Kanun'un 19. maddesi uyarınca gösterilmesine karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davaların kısmen kabulüne, çekişmeli 172 ada 21 ve 27 parsel sayılı taşınmazların ham toprak vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, 172 ada 21 parsel sayılı taşınmazın beyanlar hanesine “20.05.2014 tarihli fen bilirkişi raporunda (C) harfi ile işaretli bölüm üzerinde bulunan ev ve baraka ile 2 adet dut, 1 adet erik, 3 adet ceviz ağacı ve 1 adet asma ... mirasçılarına aittir. “172 ada 27 parsel sayılı taşınmazın beyanlar hanesine “ 20.05.2014 tarihli fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile işaretli bölüm üzerinde bulunan bina ile, 6 adet dut, 2 adet okaliptus, 4 adet zeytin ağacı ... Eksport Madencilik Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketine aittir.” şerhinin yazılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı vekili, birleşen dosya davacılar vekili ile davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz eden davacılardan alınmasına,

yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01.12.2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/25898
Karar No: 2015/6978
Karar Tarihi: 06.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/25898 E.  ,  2015/6978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/07/2014

NUMARASI : 2014/102-2014/492

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 06.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/6149
Karar No: 2020/2327
Karar Tarihi: 03.03.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/6149 E.  ,  2020/2327 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62, 50/1-a, 52/2, 4, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Hazır bulunduğu 12/05/2015 tarihli duruşmada savunması alındığı sırada, duruşmadan bağışık tutulmaya yönelik bir talebi bulunmayan ve kararın verildiği 29/09/2015 tarihinde Denizli Açık Ceza İnfaz Kurumunda olduğu anlaşılan sanığın, 5271 sayılı CMK'nın 196/1.maddesi uyarınca “duruşmada hazır bulunmaktan bağışık tutulmasına” ilişkin karar verilmeden yokluğunda mahkumiyet hükmü tesis edilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2-TCK'nın 89/5. maddesine göre, bilinçli taksirle yaralama suçunun soruşturulmasının ve kovuşturulmasının, aynı Kanunun 89/1. maddesindeki yaralanma hali hariç olmak üzere, şikayete tabi olmadığı, ancak bu suçun şikayete tabi olsun veya olmasın bütün hallerinin CMK'nın 253/1. maddesi gereğince uzlaşmaya tabi olduğu, uzlaşma kapsamında olan suç hakkında soruşturma aşamasında mağdur ... ile katılanlar ... , ... , ... ve sanığa uzlaşma teklifinde bulunulmadığı, CMK’nın 253. maddesi gereğince sanıkla mağdurlar arasında uzlaştırma işlemleri gerçekleştirilmeden dava açıldığı, kovuşturma aşamasında da, aynı Kanunun 254. maddesi uyarınca bu eksikliğinin giderilmediği anlaşılmakla, mahkemece CMK'nın uzlaşma başlıklı 253. ve 254. madde hükümleri uygulanmak suretiyle sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, uzlaşma işlemleri tamamlanmadan yargılamaya devamla, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Sanığın olaydan 3 saat 40 dakika sonra yapılan ölçüme göre 0,76 promil alkollü olduğu halde idaresindeki araçla üç şeritli tek yönlü yolda seyir halinde iken sarı fasılalı ışıkta kavşağa girdiği sırada, sağdaki yoldan gelerek kırmızı fasılalı ışıkta kavşağa giren katılan ...'in idaresindeki araçla çarpışması neticesinde, katılan ...'nin vücudunda kemik kırığı meydana gelecek, katılan ...'nin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde, katılan ...'in vücudunda ikinci derece kemik kırığı meydana gelecek şekilde, mağdur ...'un vücudunda ağır (6) derecede kemik kırığı meydana gelecek, mağdur ...'nin ise vücudunda dört derece kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaralandıkları olayda, geriye dönük hesaplandığında sanığın kaza anında 1,31 promil alkollü halde idaresindeki otomobille seyir halinde iken tali kusurlu olarak kazaya sebep olduğu olayda, sanık yönünden bilinçli taksir koşullarının oluştuğunun ve hakkında TCK'nın 22/3. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, CMUK’un 326/son. maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkı saklı tutulmak koşuluyla, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi ve halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 03/03/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/7840
Karar No: 2025/10908
Karar Tarihi: 08.04.2025

**3. Ceza Dairesi         2024/7840 E.  ,  2025/10908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/454 E., 2023/1106 K. (25.10.2023 ek karar)

İLK DERECE MAHKEMESİ : Uşak 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/346 E., 2022/42 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 220/7. maddesi delaletiyle 314/2, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 220/7, 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca verilen mahkûmiyet kararının kaldırılarak; 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Bölge Adliye Mahkemesi kararının sanık müdafiine 30.09.2023 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, kararın 5271 sayılı Kanun'un 291/1. maddesinde öngörülen yasal süresinde temyiz edilmeden kesinleştiği, sanık müdafiinin 25.09.2023 ve 23.10.2023 tarihli dilekçeleri ile, sanık lehine vekalet ücretine hükmedilerek yargılama giderinin Hazine üzerinde bırakılması yönünde kararda düzeltme talep ettiği, mahkemece bu talebin 25.10.2023 tarihli ek kararla reddedildiği, ek kararın 31.10.2023 tarihinde sanık müdafiine tebliği üzerine ek kararın temyiz edildiği anlaşılmakla, sanık hakkında verilen beraat kararı temyiz edilmeksizin kesinleştiği ve ek kararın da itiraz kanun yoluna tabi olduğu nazara alınarak, karara yönelik itiraz konusunda merciince karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin İADESİNE, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Uşak 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.