erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/8249
Karar No: 2012/8310
Karar Tarihi: 28.06.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/8249 E.  ,  2012/8310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuan tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili müvekkili tarafından trafik sigorta poliçesi ile sigortalanan aracın, alkollü sürücü tarafından kullanılması sırasında meydana gelen kazada zarar görenler için tazminat ödendiğini ileri sürerek, 81.229,00 TL’nin davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, kazanın münhasıran alkolün etkisi ile meydana gelmediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 2,75 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 28.6.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Esas No: 2015/1042
Karar No: 2017/7577
Karar Tarihi: 11.07.2017

**2. Ceza Dairesi         2015/1042 E.  ,  2017/7577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilerek, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar alması halinde ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebilecek ölçüde düşük değerlerin esas alınması suretiyle, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği dikkate alınarak, somut olayda sanığın Koton isimli mağazadan kabule göre 59.99 TL ve 12.99 TL değerindeki bir adet pantolon ve bir adet atlet çalması şeklinde gerçekleşen olayda, sanık hakkında TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 11.07.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/15048
Karar No: 2018/15583
Karar Tarihi: 22.11.2018

**18. Ceza Dairesi         2016/15048 E.  ,  2018/15583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1- Lehe hüküm talebi bulunan sanığın anlatımında, polis memuruna kayıp kızını sorduğunu, mağdurun kendisine “banane lan aranıyor işte” demesi üzerine sinirlenerek mağdura hakaret ettiğini belirtmesi, tanık ...’ın sanığın hakaret eylemine ilişkin anlatımı sonrasında sanık tarafından mağdura “sen banane diyemezsin, sen devletin paralı köpeğisin” dediğini belirtmesi karşısında, tanıklara, mağdur tarafından sanığa “banane lan aranıyor işte” ifadesinin söylenip söylenmediği hususunun sorulması ve sonucuna göre hakaret suçuna ilişkin özel hüküm olan ve daha lehe düzenlemeler içeren TCK'nın 129. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılması gerekliliği,

2- TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun, uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 22/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/14334
Karar No: 2013/2110
Karar Tarihi: 19.02.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/14334 E.  ,  2013/2110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye esas alınan zeytinin 2010 ve 2011 yılı itibarıyla sulu ve kuru şartlarda dekar başına ortalama verimini, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatını ve dekar başına üretim giderlerini gösterir veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/9568
Karar No: 2011/11816
Karar Tarihi: 14.11.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/9568 E.  ,  2011/11816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vd. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 17/05/2006 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 25/05/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda, tarafların kusur oranları, davacılardan ...'un yaralanmasının niteliği ve derecesi ile yukarıda açıklanan ilkeler gözönünde tutulduğunda bu davacı yararına takdir olunan manevi tazminat miktarı fazladır. Mahkemece, daha ılımlı bir düzeyde manevi tazminat takdir edilmesi gerekir. Karar, açıklanan nedenle yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA; diğer temyiz itirazlarının ise (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 14/11/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/14463
Karar No: 2016/563
Karar Tarihi: 19.01.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/14463 E.  ,  2016/563 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dairemizin 05/05/2015 gün ve ...E;K. sayılı iade kararımız gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Bilirkişilerce iade kararımızda istenilen hususları tam olarak karşıyacak rapor düzenlenmediği, çekişmeli taşınmaz ve çevresinin memleket haritası ve hava fotoğraflarında ne olduğu ve bitki örtüsünün ne olarak göründüğü, varsa ağaçların yaşı, cinsi ve kapalılık oranını ve kullanım durumunun ne olduğunun açıklanması istenmesine rağmen bu hususlada yeterli açıklama yapılmadığı görülmüştür.

Yargıtayca temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava dosyasının, hükme esas alınan raporları düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek orijinal-renkli (renkli fotokopi) 1957 tarihli tarihli memleket haritası ve dayanağı hava fotoğrafları ile 1971 ve 1984 tarihli hava fotoğrafları ve bu hava fotoğraflarından üretilen memleket haritaları (1/5000 ve 1/25000 ölçekli olarak ayrı ayrı) ölçeğini çekişmeli taşınmaz ve geniş çevresini gösterir kadastro paftası ölçeğine, yine bu kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritaları ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte en eski ve yeni tarihli memleket haritası ve hava fotoğrafları üzerinde gösterecekleri ve eski ve yeni tarihli hava fotoğrafları üzerinde stereoskopik aletle inceleme yapılarak, çekişmeli taşınmaz ve çevresinin hava fotoğraflarında ne olduğu ve bitki örtüsünün ne olarak göründüğü, varsa ağaçların yaşı, cinsi ve kapalılık oranını ve kullanım durumunun ne olduğunun ve memleket haritalarında hangi sembollerle gösterildiğinin açıklanması suretiyle düzenlenecek müşterek imzalı rapor alınarak dosya içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 19/01/2016 günü oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/260
Karar No: 2019/2418
Karar Tarihi: 07.03.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/260 E.  ,  2019/2418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

1-Katılan vekilinin, sanıklar hakkında “2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiği sabit olmadığından CMK'nin 223/2-e madde ve bendi uyarınca beraatleri gerektiği, mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Katılan vekilinin, sanıklar hakkında “2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, sanıklara yüklenen “2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun, yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibarıyla tabi olduğu, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31.12.2006 suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun'un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 07/03/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/4542
Karar No: 2018/2074
Karar Tarihi: 22.03.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/4542 E.  ,  2018/2074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK'nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki "malın değerinin azlığı" kavramının, 765 sayılı TCK'nın 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlamak dışında benzerliği bulunmadığı, "değerin azlığı"nın 5237 sayılı yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, yasa koyucunun amacı ve suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinimi kadar, değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği; somut olayda sanıkların yakınanı bira şişesi ile yaralayarak cebindeki tüm para olan 30 TL'yi aldıklarının anlaşılması karşısında tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 22/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/9103
Karar No: 2011/10077
Karar Tarihi: 05.10.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/9103 E.  ,  2011/10077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 11/05/2007 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 05/11/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... ve davalı ... ... Tur. Turizm ser. Taş. Oto. San. Tic. Ltd. vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, trafik kazasından ... manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel Mahkemece, istemin kısmen kabulüne dair verilen karar, davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Olayın oluşu, gerçekleştiği tarih, tarafların sosyal ekonomik durumu ile yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde; davacılar yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarları fazladır. Davacılar yararına daha alt düzeyde manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle davalılar yararına BOZULMASINA, davalıların diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 05/10/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/1944
Karar No: 2020/660
Karar Tarihi: 23.06.2020

**9. Ceza Dairesi         2020/1944 E.  ,  2020/660 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Tefecilik yapmak

Hüküm : CMK'nın 232/2-e maddesi gereğince beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında suçtan zarar gören ...'un vaki şikayeti üzerine yapılan soruşturma sonucunda Nevşehir Cumhuriyet Başsavcılığının 14/03/2013 tarih 2012/7479 sayılı soruşturma dosyası üzerinden kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verdiği, bu defa yeni bir delil de elde edilmemesine rağmen Kayseri Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığının 05/08/2013 tarih ve 2013-A-1894/67 sayılı suç duyurusu raporuna istinaden tefecilik suçundan Nevşehir C. Başsavcılığınca 09/02/2014 tarihli iddianame ile kamu davası açıldığı anlaşılmakla; 5271 sayılı CMK'nın 172/2. maddesine göre kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edilmedikçe aynı fiilden dolayı kamu davası açılamayacağı, aynı Kanunun 173. maddesinde de kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itiraz usulünün düzenlendiği, kovuşturma yapılmasına yer olmadığına ilişkin kararın tebliğ sonucu itiraz edilmeden kesinleşmesi veya itirazın merciince reddedilmesi halinde, yeni delil elde edilmeden açılan kamu davasında mahkumiyet kararı verilemeyeceği gözetilerek, kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair kararın suçtan zarar görene ve mağdur Hazineye tebliğ edildiğine dair tebligat parçalarının dosyada bulunmadığı nazara alınıp, tebligat yapılıp yapılmadığı ile bu kararın kesinleşip kesinleşmediği araştırılarak, tebligat yapılmamış ise kovuşturma yapılmasına yer olmadığına ilişkin kararın suçtan zarar görene ve mağdura tebliği ile karara itiraz edilmesi halinde sonucuna göre Nevşehir C. Başsavcılığının 2012/7479 sayılı soruşturma dosyasının akıbeti araştırılıp tasdikli suretinin temininden sonra değerlendirme yapılması gerekirken yargılamaya devamla eksik inceleme neticesinde yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılan Hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/15151
Karar No: 2006/17446
Karar Tarihi: 13.12.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/15151 E.  ,  2006/17446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... Köyü 101 ada 23, 102 ada 2, 39, 16, 43, 107 ada 111, 111 ada 70, 122 ada 80 ve 90, 137 ada 13, 14 ve 27, 139 ada 18, 144 ada 1, 16 ve 143, 147 ada 10 parsel sayılı taşınmazlar, fundalık cinsiyle, 137 ada 15 parsel sayılı taşınmaz ise orman niteliği ile Hazine adına tesbit edilmiştir. Davacı ..., 15 parsel dışındaki taşınmazların orman olduğu, ... ... da, 137 ada 13 ve 15 parsellerde zilyet olduğu iddiasıyla dava açmışlardır. Mahkemece, Orman Yönetiminin davasının kabulüne, gerçek kişinin davasının reddine ve dava konusu 137 ada 13 ve 15, 101 ada 23, 102 ada 2, 16, 39 ve 43, 107 ada 111, 122 ada 80, 137 ada 14 ve 27, 139 ada 18, 144 ada 1, 16 ve 143, 147 ada 10 parsellerin orman niteliği ile Hazine adına, 111 ada 70 parselde (A) işaretli 559 m2 bölümünün orman niteliği ile Hazine adına, (B) işaretli 2514 m2 bölümünün fundalık niteliği ile Hazine adına, 122 ada 90 parselin A (2116 m2) bölümünün orman niteliği ile Hazine, B (2012 m2) bölümünün fundalık cinsiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve uzman orman bilirkişi tarafından resmi belgelere dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazlardan 111 ada 70 ve 122 ada 90 sayılı parsellerin kısmen, diğerlerinin tamamen orman sayılan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 13/12/2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/17379
Karar No: 2014/8661
Karar Tarihi: 09.04.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/17379 E.  ,  2014/8661 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki araçla bölünmüş yolda orta refüjdeki aralıkdan sola dönerek karşıdan gelen motosikletin önünü kapatması üzerine motosikletle çarpışmaları sonucu katılan ...'ın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde, katılan ...'ın ise vücudunda birden fazla kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaralanmasıyla sonuçlanan olayda, kusur durumu ve suçtan meydana gelen zarar gözetilerek temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinin gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin kusura ve ceza miktarına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 09.04.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.