Esas No: 2023/11750
Karar No: 2023/11301
Karar Tarihi: 15.11.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/11750 E.  ,  2023/11301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/18 E., 2023/820 K.

HÜKÜM/KARAR : Ret

Taraflar arasında Mahkemesinde görülen rücuan tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı şirket çalışanlarından ve Kurum sigortalısı ...'ün 21.12.2009 tarihinde geçirdiği iş kazası nedeniyle 52.647,31 TL peşin sermaye değerli gelir bağlandığını, 1.901,90 TL geçici iş göremezlik ödeneği ödendiğini ve 52,92 TL hastane gideri yapıldığını beyanla, şimdilik 27.301,06 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; ...'ün Boğaziçi Bölge Müdürlüğü bünyesinde teknisyen ünvanı ile görev yaptığını, 21.12.2009 tarihinde gaz açma işlemi esnasında, doğalgaz sayacına takılı plastik aparatı sökmek istediği sırada gözüne çapak kaçması sonucu yaralanması şeklinde meydana gelen kazada kusurları olmadığını beyanla davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

2.Dahili davalı ... beyan dilekçesinde özetle; 21.12.2009 tarihinde gaz açma işlemi esnasında sayaç vanası üzerindeki gaz kesme aparatı sökülme sırasında parçalanıp kırılması sonucu sağ gözüne gelerek yaralandığını, görme kaybı yaşadığını, mağdur olduğunu, kurum tarafından kendisinin davalı durumuna düşürülmesinin haksız olduğunu beyanla açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 11.06.2014 tarihli ve 2012/56 Esas, 2014/180 Karar sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1.Mahkeme kararına karşı taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairemizin 12.04.2016 tarihli ve 2014/25145 Esas, 2016/5437 Karar sayılı ilamı ile sigortalının

10,01 olarak belirlenen iş göremezlik oranının hangi tarih itibariyle % 0' a düştüğü üzerinde durulmadığı, iş göremezlik oranının belirlenmesi sigortalının da hak alanını ilgilendirdiğinden, sigortalının davaya dahil edilmesi gerektiği, geçici iş göremezlik ödemeleri ve tedavi gideri yönünden de bir karar verilmesi gerektiği belirtilerek karar bozulmuştur.

B. İkinci Bozma Kararı

1.Bozmaya uyan Mahkemece 18.04.2019 tarihli ve 2016/422 Esas, 2019/129 Karar sayılı kararla; davanın reddine dair verilen karara karşı davacı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairemizin 05.11.2019 tarihli ve 2019/3846-8075 sayılı ilamı ile; bozma gereklerinin tam olarak yerine getirilmediği, iş göremezliğin %0 oranının baştan itibaren mi, yoksa azalma kaydıyla sonradan mı gerçekleştiğinin belirlenmesi gerektiği gerekçesiyle karar bozulmuştur.

C. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında dahili davalının sürekli iş göremezliğe girdiği tarih itibariyle, maluliyet oranının %0 olduğunun tespit edildiği, davacı Kurumun dahili davalı lehine yaptığı ödemeleri davalı işverenden rücu hakkının bulunmadığı gerekçelerine dayalı olarak davanın reddine dair hüküm kurulmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı Kurum vekili temyiz dilekçesinde; kazanın oluş şekline göre davalı iş yerinin tam kusurlu olduğunu, davanın tam kabulüne karar verilmesi gerekirken davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, rücuan tazminat istemine ilişkindir .

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin 2 nci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin 7, 8, 9 uncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin 2 nci fıkrası ile 5510 sayılı Kanunu'nun 21 ıncı maddeleri.

3. Değerlendirme

İnceleme konusu dosyada, Mahkemece hükmüne uyulan bozma sonrası kararında, Adli Tıp 2. Üst Kurulunun 20.01.2022/112 tarih sayılı kararı ile kurum sigortalısının 21.12.2009 tarihinde geçirdiği iş kazasına bağlı sağ göz yaralanmasının 11.10.2008 tarih ve 27021 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği Hükümleri kapsamında maluliyetine neden olacak düzeyde araz bırakmadığından, Kurumca sürekli iş göremezliğe girdiği tarih olarak bildirilen 13.01.2010'dan itibaren sürekli maluliyet oranının %0 olduğunun bildirilmesi üzerine, davacı Kurumun kurum sigortalısı lehine yaptığı ödemeleri davalı işverenden rücu hakkı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmişse de sürekli iş göremezlik oranının kurum alacaklarından ilk peşin sermaye değere yönelik etkisi sabit olmakla, 21.12.2009 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucunda, kurum sigortalısına yönelik olarak Kurumca ödenen geçici iş göremezlik ödeneği ve yapılan tedavi masrafları yönünden Kurumun 5510 sayılı Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca davalı işverenden tahsil hakkı olduğu, ilk bozma ilamında da belirtildiği üzere, bu alacak kalemleri yönünden de hüküm kurulması gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren Mahkemesine gönderilmesine,

15.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi