erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/19950
Karar No: 2015/9904
Karar Tarihi: 08.09.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/19950 E.  ,  2015/9904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AZDAVAY KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/07/2014

NUMARASI : 2013/14-2014/49

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Mahkemece, aleyhindeki gerekçeli karar davalı D.. Ç..'a köydeki adresine kapı numarası belirsiz olarak Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre sadece köy muhtarı imzasına tebliğ edilmesi ile yetinildiği, adreste bulunmama sebebinin araştırılmaması, ihbarnamenin kapıya yapıştırılmaması ve en yakın komşusuna haber verilmemesi nedeniyle yapılan tebliğ usulüne uygun değildir. Bu nedenle, gerekçeli kararın adı geçene Mernis adresi de araştırılmak suretiyle 7201 sayılı Tebligat Kanunu ile Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi,

2- Davalı M.. Ç..’a dava dilekçesi bizzat tebliğ edilmemiş, aleyhindeki gerekçeli karar ise köydeki adresine kapı numarası belirsiz olarak yengesi H.. Ç.. imzasına tebliğ edilmiştir. Davalı M.. Ç..'ın gerekçeli kararın tebliğ edildiği tarihte tebligatı alan yengesi H.. Ç.. ile aynı adreste ikamet edip etmediğinin kolluk marifetiyle tespiti ile kolluk araştırma tutanağının dosya içine konulması; davalı M.. Ç..'ın Mernis adresi araştırılarak G. Köyünde ikamet etmediğinin anlaşılması halinde; belirlenen adrese 7201 sayılı Tebligat Kanunu ile Tebligat Kanununun uygulanmasına dair yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli karar tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi, temyiz süresi geçtikten sonra, inceleme yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/4136
Karar No: 2013/7431
Karar Tarihi: 16.04.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/4136 E.  ,  2013/7431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1-Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tesbiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporunda emsal olarak incelenen satış, şirket alımı olduğu gibi, taşınmazın vergi değeri ile somut emsalin vergi değerleri arasında 3 kat değer farkı olmasına rağmen, bilirkişi raporunda 9 kat fark olduğu kabul edilerek değer biçildiğinden rapor inandırıcı değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre dava konusu taşınmaz ile emsal kabul edilen taşınmazların Arsa Metrekare Rayiç Bedel Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas m2 değerleri de karşılaştırılarak bedel takdiri için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile keşif yapılarak, alınacak rapora göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2- Davalı ... 'ın payı üzerindeki haciz şerhinin hükmedilen bedele yansıtılması gerektiğinin düşünülmemesi

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 16.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/9873
Karar No: 2013/22286
Karar Tarihi: 13.11.2013

**6. Ceza Dairesi         2011/9873 E.  ,  2013/22286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Silahla tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 4. Ceza Dairesinin Görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmekle başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluşa, dosya içeriğine ve mağdurun hazırlık aşamasında olayın sıcağı sıcağına yaptığı anlatımına göre; sanığın sarhoş biçimde mağdurun marketine gelerek para istediği, yakınanın olumsuz cevabı üzerine ele geçmeyen bıçağı çıkartıp, mağduru tehdit edip etkili eylemde bulunmaya başlaması üzerine yakınanın bağırtıları üzerine olay yerine gelen tanıkların elindeki bıçakla mağduru dövüp tehdit ettiğini gördükleri sanığı, market dışına çıkarttıklarının anlaşılması ve sanığın aşamalarda “borç istemiştim” biçimindeki tevilli savunması ile mağdura ilişkin basit biçimdeki yaralanmaya ilişkin doktor raporu karşısında; yüklenen yağmaya teşebbüs suçunun oluştuğu gözetilmeden, kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı biçimde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ceza süresi bakımından sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 13/11/2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2021/12642
Karar No: 2022/6093
Karar Tarihi: 29.03.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/12642 E.  ,  2022/6093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

1-Nisbi harca tabi davalarda, hükmü temyiz eden davalının temyiz ilam harcının 1/4'nü peşin olarak yatırması gerekir (10.5.1965 gün ve 1/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı). Kararı temyiz eden davalı ... AŞ vekilince nispi karar harcının maktu olarak yatırıldığı anlaşılmaktadır. Davalı vekiline eksik nispi karar harcını ikmal etmesi için HMK'nın 344. maddesi uyarınca mehil verilmesi, süresi içinde harç yatırılmadığı takdirde kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmesi,

2-Evrakların dosya içerisine takılmadan dağınık şekilde konulduğu anlaşılmakla, gerekli özen gösterilerilip dizi pusulası düzenlennerek , Kalem Yönetmeliği ve ilgili mevzuata uygun ve temyiz denetimine elverişli olacak şekilde eksikliklerin tamamlanması ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın saklayan mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/3152
Karar No: 2017/2508
Karar Tarihi: 04.10.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/3152 E.  ,  2017/2508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde dahili davalılar ... Vergi Dairesi Müdürlüğü ve ... İl Müdürlüğü vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalılardan ... ile müvekkili arasında imzalanan adi yazılı arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince, müvekkilinin, sözleşme konusu arsanın tapu kaydını sözleşmeye istinaden davalıya devrettiğini, onun da diğer davalılara devrettiğini, ancak, yüklenicinin edimlerini yerine getirmediğini ileri sürerek, sözleşmenin geriye etkili feshi, tapu kaydının iptali ile tüm takyidatlardan arındırılarak davacı adına tescili ile yıkılan eski binanın değeri ve bu binayı kullanamaması nedeniyle oluşan kira tazminatının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamından; davalı yüklenicinin süresinde edimlerini yerine getirmediği, yükleniciden arsa payı satın alan üçüncü kişilerin hak iddia edemeyecekleri gerekçesiyle, sözleşmenin feshi ile tapu kaydının iptali ile takyidatlardan arındırılmış olarak davacı adına tapuda kayıt ve tescili ve tazminat taleplerinin kabulüne karar verilmiştir.

Karar, dahili davalılar ... Vergi Dairesi Müdürlüğü ve ... İl Müdürlüğü vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, dahili davalılar ... Vergi Dairesi Müdürlüğü ve ... İl Müdürlüğü vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dahili davalılar ... Vergi Dairesi Müdürlüğü ve ... İl Müdürlüğü vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/15630
Karar No: 2015/12716
Karar Tarihi: 10.11.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/15630 E.  ,  2015/12716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 9. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/07/2014

NUMARASI : 2013/215-2014/392

Davacı G.. O.. vekili Avukat Hüseyin tarafından, davalı M.. B.. aleyhine 19/04/2013 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 15/07/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız fiil nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, öğretmen olduğunu, davalı öğrenci velisinin okulda çocuğunun sınav kağıdını görmek istemesi nedeniyle çıkan tartışma esnasında kendisine hakaret ettiğini, açılan ceza davası sonucunda da davalı hakkında mahkumiyet kararı verildiğini belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı, asıl davacının tahrik ettiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dinlenen tanıklar ve ceza dosyası içeriğine göre hakaret olgusunun gerçekleştiği kabul edilerek bir miktar manevi tazminata karar verilmiştir.

Dosya kapsamından; hükmün açıklanmasının ertelenmesi yönündeki ceza mahkemesi kararları bağlayıcı nitelikte değildir. Davalının çocuğunun bir dönem davacıdan özel ders aldığı hususu tartışmasızdır. Davacı hakkında yapılan idari soruşturma sonucunda davacının bazı öğrencilerin notlarını düşük verdiğinden, öğrenciler arasında ayrımcılık yaptığından ve evinde bazı öğrencilere özel ders verdiğinden dolayı disiplin cezası uygulanmıştır. Ceza dosyasında dinlenen tanık Nurcihan'ın beyanlarından da davalının sınav kağıdını görmek istemesi karşısında davacının “dilekçe yazın, bir de psikolojik rapor al öyle gel” demesi göz önüne alındığında, davalının davacıyı “terbiyesiz”likle suçlaması değer yargısı niteliğinde, eleştiri sınırları içindedir. Bu durumda, mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle kısmen kabul kararı verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 10/11/2015 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre manevi tazminat koşullarının gerçekleştiği düşüncesindeyiz. Hükmün bozulmuş olması nedeniyle manevi tazminat miktarının şimdilik değerlendirilmeden sayın çoğunluğun davanın reddine karar verilmesi gerektiği görüşüne katılmıyoruz. 10/11/2015
Esas No: 2017/16922
Karar No: 2021/100
Karar Tarihi: 12.01.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/16922 E.  ,  2021/100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.11.2018 tarihli 2018/427 Esas ve 2018/517 Karar sayılı ilamı ile sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarında suça konu belge ve faturaların, 213 sayılı VUK'nin 230. maddesine göre yalnızca unsurlarının tespiti amacıyla incelenmesinde zorunluluk bulunmadığından ve CMK'nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendiren mahkemenin takdir ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş; sanığın eylemleri 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek olduğu, her takvim yılının ayrı suçları oluşturduğu ve ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden tek hüküm kurulması ve aynı takvim yılında birden fazla sahte fatura kullandığı kabul edilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 43/1. maddesindeki zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı, incelenen dosyaya göre kurulan hükümde eleştiriler dışında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, sanık müdafinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükmün ONANMASINA, 12.01.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/4172
Karar No: 2006/4992
Karar Tarihi: 12.06.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/4172 E.  ,  2006/4992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde kamulaştırma bedelinin arttırılması ile faiz ve masrafların davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece bozma ilamına uyulmuş ise de gereği tam olarak yerine getirilmemiştir.

Şöyle ki;

1-Bilirkişi ek raporlarında, kamulaştırılan taşınmazın bulunduğu Osmaniye ilinden bulunan emsal satışların uygun emsal olamayacakları açıklanarak Ceyhan ilçesi sınırları içinde bulunan bir taşınmaz satışı somut emsal olarak seçilmiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın arsa niteliğinde olduğu kabul edildiğine göre 4650 Sayılı Yasa ile değişik Kamulaştırma Yasasının kıymet takdiri esaslarını gösteren 11.maddesinin arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca değerlendirme tarihinden önce özel amacı olmayan emsal satışlara göre satış değerinin tespiti ve bedelin tespitinde etkisi olan diğer unsurlarda dikkate alınarak her unsurun gerekçeleri ve değere katkı oranları ayrı ayrı belirlenip dayanakları gösterilmek suretiyle değerlendirilerek kamulaştırma bedelinin saptanması gerekmektedir.

Emsalin kamulaştırılan taşınmazla aynı konumda olması, taşınmaza yakın mesafede bulunması, aynı nitelik ve özellikleri taşıması, benzer yüzölçümünde olması veya kamulaştırmaya yakın günlerde satılmış olması zorunlu olmayıp, aynı özellik ve nitelikleri taşıyan başka yerlerde bulunan ve kamulaştırma gününden önce satılmış olan taşınmazlar da emsal alınabilir ise de, tarafların ve mahkemenin tüm araştırmasına karşın taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde uygun bir emsal bulunamaması halinde başvurulabilecek olan bu uygulama istisnai nitelikte olup, Osmaniye gibi büyük bir il merkezinde uygun emsal bulunmadığından söz edilemez.

Mahkemece tarafların vereceği yada resen belirlenecek emsal kayıtlar Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtildikten sonra yukarıda açıklanan esaslara uygun incelemeyi ve sonucunu içeren ek bilirkişi raporu alınıp hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, taşınmazın bulunduğu il merkezinde uygun emsal bulunmadığından bahisle komşu ilçeden bulunan emsal ile karşılaştırma sonucu değer belirleyen ek raporlara göre karar verilmiş olması,

2-Tapu kayıt maliki Mesut Mansuroğlu’nun davanın devamı sırasında öldüğü ve dosyaya sunulan veraset belgesinde adları yazılı mirasçılarının da davayı takip eden avukata vekalet vererek duruşmalara katıldıkları dikkate alınmadan, davaya dahil olan mirasçılar yerine ölü kişi adına karar verilmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.06.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/32636
Karar No: 2011/2002
Karar Tarihi: 07.02.2011

**2. Ceza Dairesi         2009/32636 E.  ,  2011/2002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bıçakla kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmiş ise de sanığa atılı bıçakla kasten yaralama suçunun hüküm tarihi olan 27.09.2007 tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5560 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi kapsamında sayılan suçlardan olmadığı anlaşıldığından bu suç yönünden karar tarihi itibariyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmeyeceği ancak sanığın daha önce kasıtlı suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan, 5271 sayılı CYY'nın 231/6.maddesinin (a) bendinde yazılı "kasıtlı bir suçtan mahkum olmama" koşulunun bulunmaması nedeniyle, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirleneek yapılan incelemede;

Sanığın sabıkasına esas ilamları getirtilip mükerrir olup olmadığı belirlenerek hakkında 5237 sayılı TCY'nın 58/3.maddesi uyarınca hapis cezası verilip verilmeyeceğinin tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığı için bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 07/02/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/8338
Karar No: 2013/12945
Karar Tarihi: 16.09.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/8338 E.  ,  2013/12945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

1-Katılan vekilinin, sanık hakkında ’2005 takvim yılında Vergi Usul Kanununa Muhalefet' suçundan verilen beraat hükmüne yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin; suçun sabit olduğuna ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Katılan vekilinin, sanık hakkında '2004 takvim yılında Vergi Usul Kanununa Muhalefet’ suçundan verilen beraat hükmüne yönelen temyiz itirazlarına gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen ‘2004 takvim yılında Vergi Usul Kanununa Muhalefet’ suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 16.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/11324
Karar No: 2013/14237
Karar Tarihi: 09.10.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/11324 E.  ,  2013/14237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dava dilekçesinde, taraflar arasında görülen ... 1.Aile Mahkemesi'nin 2009/424 E.-2010/665 K.sayılı boşanma ilamı ile davacı kadın ve müşterek çocuk için hükmedilen 275' er TL yoksulluk ve iştirak nafakasının 750 TL’ye artırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile, iştirak ve yoksulluk nafakalarının 475’er TL’ye yükseltilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Türk Medeni Kanunu'nun 176/4 maddesi hükmüne göre; tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde iradın artırılmasına karar verilebilir. Bu hüküm gereğince mahkemece iradın arttırılması için ya tarafların mali durumlarının değişmesi ya da hakkaniyetin artırımı gerektirmesi gerekmektedir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 07.10.1998 tarih ve 1998/2–656–688 sayılı Kararında da kabul edildiği gibi yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür (eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanları yoksul kabul etmek gerekir.

Dosya kapsamına göre davacı kadının ev hanımı olduğu, müşterek çocuğun 2001 doğumlu olup ilköğretim okuluna gittiği, davalının ise vergi müfettişi olup aylık 3.000,00 TL maaş aldığı tespit edilmiştir.

Ancak, tarafların sosyal ve ekonomik durumlarına, davacı kadın için hükmedilen en son yoksulluk nafakası miktarına, nafakanın niteliği, ekonomik göstergelerdeki olumsuz değişiklikler ve ... artış oranları dikkate alındığında davacı kadın lehine hükmedilen yoksulluk nafakası miktarının fazla olduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda, mahkemece; nafakanın niteliği ve yukarıda açıklanan nedenlerle TMK.nun 4.maddesi gereğince “hakkaniyete” uygun nafaka miktarına karar verilmesi gerekirken, somut nedenleri ve gerekçeleri açıklanmadan fazla miktarda yoksulluk nafakasına hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 09.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.