erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/4370
Karar No: 2015/15842
Karar Tarihi: 30.04.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/4370 E.  ,  2015/15842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesini haklı sebeple sona erdirdiğini beyan ederek, kıdem tazminatı, ücret, fazla çalışma ile genel tatil ücretlerinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, zamanaşımı süresinin dolduğunu, davacının sözleşmesinin devamsızlık sebebiyle haklı feshedildiğini, alacak isteklerinin yerinde olmadığını beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre isteklerin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda kış ve yaz aylarına ilişkin günlük çalışma sürlerine göre fazla çalışma saatleri belirlenirken ara dinlenme yarım saat olarak esas alınmıştır.

Ara dinlenmesi 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 63. maddesi hükmüne göre günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68. maddenin belirlediği yedi buçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan (11 saat dahil) çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (11 saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten daha fazla çalışmalarda ise en az bir buçuk saat olarak verilmelidir.

Somut olayda hükme esas alınan bilirkişi raporunda çalışmanın günlük onbir saat ve üzeri kabul edilen dönemler için ara dinlenme bir saat kabul edilmiştir. Oysa açıklanan ilke uyarınca onbir saat ve üzeri çalışma günleri için bir buçuk saat ara dinlenme süresinin düşülerek fazla çalışma ücretinin belirlenmesi gerekir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesien, 30.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/8409
Karar No: 2022/185
Karar Tarihi: 12.01.2022

**11. Hukuk Dairesi         2020/8409 E.  ,  2022/185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 20.12.2019 tarih ve 2019/674 E. - 2019/1213 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için mahalline geri çevrilen dosyanın eksikliklerin giderilmesinden sonra iade edildiği anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasındaki alışveriş sebebiyle davalıdan alacaklı olduğunu, davalının borcuna karşılık verdiği çeklerin borçluya gösterilen anlayış nedeniyle takipsiz kalmasının akabinde davalının çeklere dayanan takipleri icra mahkemesi kararları ile geri bıraktırdığını, temel ilişkiden kaynaklanan alacağın tahsili amacıyla Küçükçekmece 3.İcra Müdürlüğünün 2012/616 sayılı dosyası ile yaptıkları takibe davalının itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptalini ve davalının %40'tan aşağı olmamak üzere icra inkâr tazminatına mahkûm edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya konu alacak hakkında daha önce icra takipleri yapıldığını ve zamanaşımı nedeniyle takiplerin İcra Mahkemesi kararları ile iptal edildiğini, aynı alacak için davacının ikinci kez talepte bulunduğunu ve dava açtığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak ve tüm dosya kapsamına göre yapılan yargılama sonucunda; davacının talebinin dayanağının zamanaşımına uğramış çekler olduğu, bu çeklerde davacının lehtar, davalının keşideci konumunda olduğu ve aralarında temel ilişki bulunduğu, bu nedenle davacının alacağını tanık dahil her türlü delille ispatlayabileceği, ancak tanık beyanlarının kesin bilgiye ve görgüye dayanmadığı, bilirkişinin dayandığı proforma faturaların, niteliği itibariyle malların teslimine ilişkin irsaliye niteliğinde olmaması nedeniyle mal teslimini ispatlamadığı, davacının dayandığı irsaliyelerde ise, davacının malları teslim ettiği şoförlerin imzası olup, nakliye firması tarafından malların davalıya teslim edildiğine dair davalının imzası veya buna ilişkin herhangi bir yazılı delil bulunmadığı, davacının yemin deliline de dayanmadığı, daha sonra yemin deliline dayansa da karşı tarafın buna muvafakatının bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, davacı vekili tarafından temyiz kanun yoluna başvurulmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 12/01/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/6810
Karar No: 2013/11107
Karar Tarihi: 29.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/6810 E.  ,  2013/11107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bozüyük 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03/11/2011 tarih ve 2009/71-2011/276 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile dava dışı sigortalı arasında yangın sigortası poliçesi tanzim edildiğini, sigortalıya ait musluk ve banyo aksesuarlarının bu kapsamda sigorta örtüsü altına alındığını, sigortalıya ait emtianın polisaj işlemi için davalı işyerine gönderildiğini ancak davalının işyerinde meydana gelen hırsızlık sonucunda çok sayıda musluk ve bataryanın çalındığını, hasar bedelinin müvekkili tarafından karşılandığını ileri sürerek, 15.795 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hırsızlık olayının meydana gelmesinde müvekkilinin kusurunun bulunmadığını, müvekkilinin işyerinin bulunduğu sanayi sitesinde ek güvenlik sisteminin olmadığını, sigortalının müvekkiline ait işyerine gelerek herhangi bir denetim yapmadığını bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, meydana gelen hırsızlık olayında davalının kendisine teslim edilen malların çalınmasından sözleşme ilişkisi gereğince kendisine hiçbir kusur atfedilemeyeceğini ispatlamadıkça sorumlu olduğu, olayda davalının yeterince güvenlik önlemi almadığı, davalı şirket tarafından yapılan ve kendisine ödenmeyen polisaj maliyetinin düşülmesi ile sigortalının zararının belirlendiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 15.055,30 TL’nin ödeme tarihi olan 23/10/2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.010,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 29.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/1186
Karar No: 2015/2597
Karar Tarihi: 05.03.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/1186 E.  ,  2015/2597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kars 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/10/2014

NUMARASI : 2014/130-2014/723

Davacı B.. G.. vekili Avukat Kerem tarafından, davalı E.. M.. aleyhine 17/02/2014 gününde verilen dilekçe ile menfi tespit ve trafik kaydının iptalinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 16/10/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre davalının trafik kaydının iptali istemine yönelik temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının trafik tescil kaydının sahte olarak davacı adına yapıldığının tespiti istemine yönelik temyizlerine gelince;

Dava, davalı idarenin işleminden kaynaklanan menfi tespit ve işlemin iptali istemine ilişkindir. Yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı E.. M.. tarafından ... plakalı aracın usulsüz olarak adına kaydedildiğinin tespiti ve kayıt işleminin iptali isteminde bulunmuştur.

Davalı idare davanın yargı yolu yönünden reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece aracın sahte olarak davacının adına tescil edildiğinin tespitine, kaydının iptaline ilişkin talep yönünden yargı yolu bakımından davanın reddine karar verilmiştir.

İstemin ileri sürülüş biçimine ve davalının sıfatına göre davacı; açıkça, davalı E.. M..nün hizmet kusuruna dayanmıştır. Davalı E.. M.. kamusal kurallar çerçevesinde faaliyet göstermekte olup eylem ve işlemleri de kamusal niteliktedir ve kamu hizmeti kavramı çerçevesindedir. Kamu hizmetinin görülmesi sırasında ve hizmet kusurundan doğan uyuşmazlıklarda idari yargı görevlidir. (2577 sayılı İYUY. m.2)

Görev sorunu, kamu düzenine ilişkin olup açıkça veya hiç ileri sürülmese bile yargılamanın her aşamasında kendiliğinden gözetilir. Açıklanan nedenle; mahkemece, tespite ilişkin talep yönünden de yargı yolu bakımından görevsizlik kararı verilmesi gerekirken bu yön üzerinde durulmadan yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) numaralı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının trafik tescil kaydının sahte olarak davacı adına yapıldığının tespiti istemine yönelik sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, davalının trafik kaydının iptali istemine yönelik temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine 05/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/8675
Karar No: 2011/10667
Karar Tarihi: 20.10.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/8675 E.  ,  2011/10667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : YOMRA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 31/03/2011

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, maliki olduğu 4 parsel sayılı taşınmaza, komşu 65 parsel sayılı taşınmazı kullanan davalının yol haline getirmek suretiyle müdahale ettiğini, ayrıca tel örgü ve ağaçlara zarar verdiğini ileri sürerek elatmanın önlenmesine ve eski hale getirme bedelinin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, kesin hüküm savunmasında bulunarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının davacıya ait taşınmaza müdahale ettiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi .. ... raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, elatmanın önlenmesi, eski hale getirme ve tazminat isteklerine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, davacının fındık bahçesi vasıflı 4 parsel sayılı taşınmazın maliki olduğu, komşu 65 parseli kullanan davalının, yol haline getirmek suretiyle müdahale ettiğini, tel örgü ve ağaçlara zarar verdiğini ileri sürerek elatmanın önlenmesine ve eski hale getirme bedelinin tahsiline karar verilmesi isteğiyle eldeki davayı açtığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece, her ne kadar tespit sonucu ibraz edilen bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm kurulmuş ise de, tespitin davalının yokluğunda yapıldığı, tespit bilirkişi raporu davalıya tebliğ edildikten sonra, davalının yokluğunda yapılan tespiti kabul etmediğini belirterek tespite ve bilirkişi raporuna itiraz ettiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda, yerinde yeniden üç uzman bilirkişi ile keşif yapılarak, el atıldığı iddia edilen yerin ve söküldüğü iddia edilen çit ve ağaç bedellerinin saptanması, buna göre hüküm kurulması gerekirken, tespit raporuna itibar edilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığı gibi, hükümde el atılan kısım belirtilmeksizin soyut olarak elatmanın önlenmesine denilmek suretiyle infazda tereddüde yol açacak biçimde hüküm kurulmuş olması da isabetsizdir.

Davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesine göre) HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  20.10.2011  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/6939
Karar No: 2022/162
Karar Tarihi: 12.01.2022

**11. Hukuk Dairesi         2020/6939 E.  ,  2022/162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 10.07.2019 gün ve 2018/361 - 2019/266 sayılı kararı onayan Daire'nin 10.06.2020 gün ve 2019/4753 - 2020/2772 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, davalı yana ait 2013/05797 sayılı "kahve fincanı-kahve fincanı tabağı-çay fincanı-çay fincanı tabağı" başlıklı tasarım tescil müracaatına müvekkili firma tarafından yapılan itirazın TPMK YİDK'nın 2014/T-722 sayılı kararı ile reddedildiğini, oysa davalı tasarımının yeni ve ayırt edici olmadığını, müvekkili tescilli tasarımları ile iltibas yaratacağını ileri sürerek TPMK YİDK kararının iptaline, tescil edilmiş olması halinde 2013/05797 numaralı tasarımın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Şirket ve Davalı kurum vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia,savunma,uyulan bozma ilamı ve bilirkişi raporuna göre davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyzi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 55,00 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 709,50 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 12/01/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/245
Karar No: 2013/12449
Karar Tarihi: 02.12.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/245 E.  ,  2013/12449 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 05.05.2011 gün ve 2011/55 Esas, 2011/93 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurenin ruh sağlığına ilişkin heyet içerisinde çocuk psikiyatristi uzmanı bulunmayan ve olaydan 6 ay geçmeden Ondokuz Mayıs Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezinden 01.03.2010 günü alınan raporda mağdurenin ruh sağlığının bozulmadığı belirtilmiş ise de, heyet teşekkülünde çocuk psikiyatri uzmanı bulunan ve olaydan 6 ay geçtikten sonra 22.11.2010 günü alınan Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulu'nun raporunda önceki raporların bilimsel biçimde irdelendiği anlaşılmış olması karşısında tebliğnamedeki mağdurenin ruh sağlığına ilişkin bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 02.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/11946
Karar No: 2014/21003
Karar Tarihi: 01.12.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/11946 E.  ,  2014/21003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet-Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Oluş ve dosya içeriğine göre, olay günü eve dönen yakınanın önüne çıkan kişinin bıçak çekerek “Paran var mı” diye sorduğu, yakınanın “yok” diye cevap vermesi üzerine başka bir kişinin gelerek yakınanın boynuna bıçak dayayarak cebindeki cep telefonunu aldığı, üçüncü bir kişinin ise 5- 10 metre ötede etrafı gözetlediği, sonra birlikte kaçarak uzaklaştıkları, sanıkların başka bir yağma suçundan yakalanmalarından sonra yakınanın emniyette sanık ...'yı etrafı gözetleyen kişi olarak teşhis ettiği, bu işlemden bir gün sonra da yakınanın Cumhuriyet Savcısı huzurunda her iki sanıkla yüzyüze geldiği ve sanık ...'ı net ve kesin olarak teşhis ettiğinin anlaşılması karşısında, sanığın atılı suçtan mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 01.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/11036
Karar No: 2013/2388
Karar Tarihi: 14.02.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/11036 E.  ,  2013/2388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Şahadetname niteliğindeki belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalle muhtarı olan sanığın, kimliği tespit edilemeyen bir kişiye katılanın kimlik bilgilerine uygun nüfuz cüzdanı kayıp ve değiştirme belgesi düzenlemek suretiyle işlediği iddia olunan sahtecilik eyleminde, dosya kapsamına uygun olarak mahkemenin gerekçesinde de kabul ettiği üzere suç tarihinin 26.07.2002 olup gerekçeli karar başlığında sehven 26.07.2005 yazıldığı ve eylemin suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nun 355. maddesindeki suç kapsamında kaldığı anlaşılmakla; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "şahadetname niteliğindeki belgede sahtecilik" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının 26.07.2002 suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 14.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.