erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/24135
Karar No: 2016/3526
Karar Tarihi: 11.02.2016

**12. Hukuk Dairesi         2015/24135 E.  ,  2016/3526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu icra mahkemesine başvurusunda, menkul haczi yapıldığı sırada maaşından her ay 350 TL kesilmesine yönelik muvafakatinin geçersiz olduğunu, geçimini sağlayamadığını ileri sürerek maaşı üzerindeki haczin kaldırılmasını talep ettiği, mahkemece şikayetin reddine dair verilen kararın borçlu tarafından temyizi üzerine Dairemizce bozulduğu, mahkemece bozma ilamına uyularak maaşın ¼'nün haczi ile artan kısım üzerindeki haczin kaldırılmasına, maaş haczinin sıraya alınmasına, alacaklıya ödenmemiş maaş kesintilerinden aylık ¼ aşan kısmın davacı borçluya iadesine ve fazlaya ilişkin talebin ise reddine karar verildiği görülmüştür.

Dairemizin 14/04/2015 tarih ve 2015/1345 E.-2015/9811 K. sayılı bozma ilamında; ...Somut olayda borçluya örnek 7 numaralı ödeme emrinin 01/04/2014 tarihinde tebliğ edildiği, borçlunun, 16/10/2014 tarihinde maaşından aylık 350 TL kesinti yapılmasına muvafakat etmesi üzerine alacaklının talebi üzerine icra müdürlüğünce 31/10/2014 tarihinde maaş üzerine haciz konulduğu görülmüştür. Buna göre muvafakat beyanı maaş haczinden önce olduğundan İİK'nun 83/a maddesi uyarınca geçersizdir. Bu durumda İİK'nun 83. maddesi uyarınca borçlu ve ailesinin geçimi için lüzumlu olan miktar belirlendikten sonra ¼'ten az olmamak üzere borçlunun maaşına haciz konulması mümkün olup maaşında başka haciz varsa önceki haciz bitmeden kesinti yapılamayacağından, mahkemece, bu ilkelere göre değerlendirme yapılarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile şikayetin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir gerekçesiyle bozulduğu, mahkemece bozma ilamına uyulduğu ancak ilamda belirtilen bozma sebepleri çerçevesinde işlem yapılmadığı, belirtilen hususların araştırılmadığı ve bozma gereklerinin yerine getirilmediği anlaşılmıştır.

O halde mahkemece, hükmüne uyulan Dairemizin 14/04/2015 tarihli (araştırmaya yönelik) bozma ilamı doğrultusunda inceleme yapılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde bozma ilamının gerekçede tekrarlanması suretiyle hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ : Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/8159
Karar No: 2017/1036
Karar Tarihi: 23.02.2017

**16. Hukuk Dairesi         2016/8159 E.  ,  2017/1036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu ... Köyü çalışma alanında bulunan 101 ada ... parsel sayılı ....133,09 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacılar ... ve arkadaşları, çekişmeli taşınmazın müşterek muristen intikal ettiği ve mirasçılar arasında terekenin taksim edilmediği iddiasına dayanarak tapu iptal ve tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulü ile çekişmeli 101 ada ... parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile 50/260 payın davacılar adına 210/260 payın davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, taşınmazların kök muris ...’dan kaldığı ve mirasçıları arasında usulüne uygun taksim yapılmadığı belirlendiğine göre yerinde olmayan sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak davalı ..., ... ... mirasçısı ...’ın miras payını ölünceye kadar bakma akdiyle kendisine devredildiğine dair sözleşmeye dayanmıştır. Davalı tarafın dayandığı 28.02.1995 tarihli sözleşme uygulanmamış, içeriğinin doğruluğu hakkında araştırma yapılmamıştır. 6100 sayılı HMK'nın 31. maddesinde düzenlenen hakimin davayı aydınlatma görevi karşısında taraflardan, 28.02.1995 tarihli sözleşmede adları yazılı bulunan kişilerin tanık olarak dinletmek isteyip istemedikleri konusunda beyanları alınmak suretiyle mahallinde yeniden keşif yapılarak, yerel bilirkişiler ve tanıklara davalının dayandığı sözleşme okunarak zemine uygulanmalı, senedin içeriği ve kapsamı hususunda yerel bilirkişi ve taraf tanıklarının bilgileri alınmalı, fen bilirkişisinden keşfi takibe imkan verir ve uygulamayı gösterir krokili rapor alınmalı, senedin taşınmaza uyduğu ve ölünceye kadar bakım akdinin şartlarının yerine getirildiğinin belirlenmesi halinde pay devrine değer verilerek hüküm kurulmalıdır. Senet uygulanmadan ve pay devrine değer verilip verilmeyeceği araştırılıp değerlendirilmeden yazılı olduğu şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, davalı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davalıya iadesine,

....02.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2022/33688
Karar No: 2023/3240
Karar Tarihi: 22.05.2023

**3. Ceza Dairesi         2022/33688 E.  ,  2023/3240 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Bozma üzerine İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararların niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

CMK’nın 295 inci maddesinde düzenlenen temyiz gerekçesi/nedeni bildirme için verilen yedi günlük sürenin, hak düşürücü niteliğine ilişkin sonuçlarının incelemeye konu kararda ya da bu kararın tebliğine dair mazbatada açık ve anlaşılır biçimde gösterilmediği görüldüğünden bir kısım sanıklar yönünden temyizlerin süresinde ve gerekçeli olduğu kabul edilerek yapılan incelemede:

Hükmedilen cezaların süresine göre koşulları bulunmadığından ... ve ... ile sanıklar ..., ..., ..., ..., ... müdafilerinin duruşmalı inceleme istemlerinin CMK’nın 299 uncu maddesi gereğince reddine,

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre çocuğunu örgütle iltisaklı okula göndermenin müsnet suç yönünden delil ya da örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede:

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve sanıklar müdafilerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1 inci maddesi gereğince temyiz davalarının esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanun'un 8 inci maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 304/1 inci maddesi uyarınca dosyanın Aydın 3. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.05.2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

... ... ... ... ...
Esas No: 2015/9210
Karar No: 2015/16218
Karar Tarihi: 06.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/9210 E.  ,  2015/16218 K.**

* KAMULAŞTIRMA BEDELİNİN TESPİTİ

* KAMULAŞTIRMA KANUNU (2942) Madde 10

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Bilirkişi kurulunca gerekçesi açıklanmadan dosyada mevcut kamulaştırılan bölümde bulunan ağaç ve muhtesatlara ilişkin 20.10.2008 tarihli tutanakta belirtilen ağaçların cins ve sayısından farklı sayıda ve cinste alınmak suretiyle ağaç bedeli hesaplanması,

2-Yukarıda belirtilen tutanakta tel çitten bahsedilmediği halde, kamulaştırma bedeli hesaplanırken bunun da bedele ilave edilmesi,

3-Kamulaştırılan taşınmaz üzerinde bulunan taş örme kuyu ile motor kulübesine dava tarihindeki Bayındırlık birim fiyatları esas alınarak yıpranma payı da düşülmek suretiyle değer biçilmesi gerektiği düşünülmeden, maktuen değer biçen rapora göre hüküm kurulması,

4-Kamulaştırma bedeli ile faizin hüküm fıkrasında ayrı ayrı ve açıkça gösterilmesi gerekirken hesaplanan faizin de kamulaştırma bedeli olarak belirtilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 06/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/1385
Karar No: 2011/39961
Karar Tarihi: 29.11.2011

**2. Ceza Dairesi         2010/1385 E.  ,  2011/39961 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/104524

MAHKEMESİ : Yatağan Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/09/2007

NUMARASI : 2007/262

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK.nun 145. maddesinde yer alan "değer azlığı" kavramı, daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca ihtiyacı kadar ve değeri az olan malın alınması olup, olayda elektrik hırsızlığı suçunun işleniş biçimine göre 5237 sayılı TCK.nun 145. maddesinin uygulanma koşulları bulunmadığı halde aynı madde uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 29/11 /2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/10096
Karar No: 2023/2893
Karar Tarihi: 06.03.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/10096 E.  ,  2023/2893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2018/3380 E., 2020/3787 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Geyve Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI : 2015/10 E., 2018/516 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulüne, ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm kurulmasına, davanın davalı ... yönünden kabulüne, davalı Allianz Sigorta Anonim Şirketi yönünden kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre İlk Derece Mahkemesi kararı davalı ... tarafından istinaf edilmemiş olup, İlk Derece Mahkemesince hüküm altına alınan miktar (103.498,30 TL) davalı ... yönünden kesinleşmiştir. Kararın davacı tarafça istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi'nce İlk Derece Mahkeme kararı kaldırılarak yeni hüküm kurulmuş, 129.372,88 TL'nin davalı ...'ndan tahsiline karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararı ile Bölge Adliye Mahkemesi kararında hükmedilen tazminat yönünden aradaki fark 25.874,58 TL 'dir. Buna göre davalı ... vekilinin temyiz istemi; Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 72.070,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davalı ... Hesabına iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.03.2023 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/20642
Karar No: 2018/1424
Karar Tarihi: 12.02.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/20642 E.  ,  2018/1424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan Kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın ... adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı ... vd. vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan Kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın ... adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... vd. vekilince temyiz edilmiştir.

1)Dava konusu ... Mahallesi 294 ada 277 parsel sayılı taşınmaz arsa niteliğindedir.

Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, ... Enerji Elektrik Üretim A.Ş.’ne yapılan satış değerlendirmede esas alındığından, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini

etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Tespit edilen kamulaştırma bedeli hüküm fıkrasında açıkça gösterilmeyip, acele el koyma kararı ile tespit edilen bedelin mahsubundan sonra kalan fark bedelin hüküm fıkrasına yazılması ile yetinilmesi,

3)Davacı idare harçtan muaf olmadığı halde muaf kabul edilerek harç alınmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı ... vd. vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/6674
Karar No: 2016/5315
Karar Tarihi: 08.06.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/6674 E.  ,  2016/5315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Karar başlığında yanlış gösterilen suç tarihinin 10.10.2007 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

1) Sahte fatura düzenleme suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un ... Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde, bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de; faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, suça konu belgelerin aslı veya onaylı suretleri getirtilip incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadıkları tespit edilmeden eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Kabul ve uygulamaya göre de;

a) Sahte fatura düzenlemek eylemi bakımından 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 4369 sayılı Yasa ile değişik 359/b-1. maddesinde “onsekiz aydan üç yıla” kadar hapis cezası öngörülmüş olup, aynı eylemin düzenlendiği 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/b maddesinde ise “üç yıldan beş yıla” kadar hapis cezası öngörüldüğü nazara alındığında ve Dairemizin 01.07.2013 gün, 2012/2718-2013/10976 E.K. sayılı bozma ilamında suçun işlendiği tarihin 10.10.2007 olduğuna işaret edilmesine rağmen bu hususa riayet edilmeden, suç tarihinde sahte fatura düzenlemek suçunun temel cezasının 18 ay hapis olduğu ve bu haliyle sanığın lehine olduğu gözetilmeden ve uygulamalı yasa karşılaştırması da yapılmadan, temel cezanın 3 yıl hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

b) Sanık hakkında 213 sayılı VUK'nun 359/b-1 ve 5237 sayılı TCK'nun 43/1. maddesinin tatbiki ile verilen 3 yıl 9 ay hapis cezasından aynı Yasanın 62. maddesi uygulaması ile sonuç cezanın "3 yıl 1 ay 15 gün" yerine "2 yıl 13 ay 15 gün" hapis olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini, yasaya aykırı,

c) 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 08.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/11070
Karar No: 2019/13074
Karar Tarihi: 23.10.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/11070 E.  ,  2019/13074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezasından ibaret mahkumiyet hükmü kesin olup, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.320,00 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz talebinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken TCK'nun 61/4. maddesi uyarınca önce TCK'nun 143. maddesi uyarınca artırım yapıldıktan sonra ardından teşebbüs, yaş küçüklüğü ve takdiri indirim maddelerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, sonuca etkili olmadığından, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümde ise, suça sürüklenen çocuğun eylemini, birden fazla kişiyle işlediğinin anlaşılmasına rağmen hakkında 5237 sayılı TCK'nun 119/1-c. maddesi uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 23.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.