erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/5778
Karar No: 2013/30860
Karar Tarihi: 25.12.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/5778 E.  ,  2013/30860 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK'nın 223/8. maddesi gereğince düşme

Taksirle yaralama suçundan sanık hakkında açılan davanın şikayet yokluğu nedeni ile düşmesine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa isnat edilen taksirle yaralama suçunun 5237 sayılı TCK’nın 89/5. maddesi uyarınca soruşturma ve kovuşturmasının şikayete ve şikayetin TCK'nın 73/1.maddesi gereğince 6 aylık hak düşürücü süreye tabi olduğu, bu sürenin fiil ve failin kim olduğunun bilinmesi veya öğrenilmesinden itibaren başlayacağı, 28.12.2010 tarihinde meydana gelen yaralanması nedeniyle 28.06.2011 tarihine kadar şikayet hakkını kullanması gerektiği halde, herhangi bir yasal mazereti olmaksızın yasal süresi içerisinde sanık hakkında şikayetçi olmayıp Cumhuriyet Başsavcılığında verdiği 02.08.2011 tarihli ifadesinde sanık hakkında şikayetçi olduğu anlaşılmakla, TCK’nın 73/4 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri uyarınca verilen düşme kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 25/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/2457
Karar No: 2016/4913
Karar Tarihi: 21.04.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/2457 E.  ,  2016/4913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kayyım atanması talebine ilişkin davada Gebze 1. Sulh Hukuk, İstanbul Anadolu 1. Sulh Hukuk ve Gebze 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, küçüğe kayyım atanması istemine ilişkindir.

Gebze 1. Sulh Hukuk Mahkemesi, kayyım talep edilenin MERNİS adresinin ''...'' olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

İstanbul Anadolu 1. Sulh Hukuk Mahkemesi, kayyım talep edilen küçük hakkında yapılan kolluk araştırmasına göre ikametgâhının "..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Gebze 2. Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından ise kayyım talep edilenin nüfus kayıtlarına göre "..." adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 426. maddesinde "Vesayet makamı, aşağıda yazılı olan veya kanunda gösterilen diğer hallerde ilgilisinin isteği üzerine veya re'sen temsil kayyımı atar... Bir işte yasal temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışıyorsa..." hükmü; 431. maddesinde ise "Vasinin atanması usûlüne ilişkin kurallar, kayyım ve yasal danışmanın atanmasında da uygulanır." hükmü getirilmiştir. Diğer yandan, aynı Kanunun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir."

Dosya kapsamından, küçüğün adrese dayalı nüfus kayıt sistemi bilgilerine göre "..." adresinde ikamet ettiği belirtilmiş olduğu, kolluk tarafından yapılan araştırmaya göre küçüğün ... belirtilen adreste tanınmadığı belirtildiğine göre, uyuşmazlığın İstanbul Anadolu 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince İstanbul Anadolu 1. Sulh Hukuk MahkemesininYARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 21/04/2016 gününde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/2577
Karar No: 2012/3852
Karar Tarihi: 02.04.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/2577 E.  ,  2012/3852 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme, reşit olmayan kimseyi rızası ile kaçırıp alıkoyma (2 kez) ve rızası ile cinsi münasebette bulunma suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan beraatine dair Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 14.04.2006 tarih ve 2002/341 Esas, 2006/78 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında reşit olmayan kimseyi rızası ile kaçırıp alıkoyma ve reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçlarından kurulan beraat hükümlerinin temyiz incelemesinde;

Oluşa ve dosya içeriğine uygun kabule göre, reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma ve reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçlarına ilişkin 765 sayılı TCK.nın 430/2, 416/son maddelerinde öngörülen cezaların üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 102/4. maddesinde belirtilen 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi olduğu, sanığın 22.12.2003 tarihli savunmasından itibaren zamanaşımını kesen bir işlemin olmadığı, inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

Sanık hakkında ırza geçme suçundan kurulan beraat hükmünün temyizine gelince;

Katılanın ... İlçe Emniyet Müdürlüğüne yapmış olduğu 05.10.2001 tarihli müracaatı, katılan ile mağdurenin annesinin, mağdurenin sanıkla evlenmesi için verdikleri 02.01.2002 tarihli Bakırköy 28. Noterliğinin muvafakatnamesinden, sanığın babası ... 01.03.2002 tarihinde ... Merkez Karakolunda vermiş olduğu ifadesi ile mağdurenin samimi anlatımlarından, sanık ile mağdurenin 05.10.2001 tarihinde evlenmek amacı ile kaçıp ... geldikleri burada bir pansiyonda kalarak cinsel ilişkiye girdikleri,

ailelerin anlaşması üzerine mağdurenin sanıkla birlikte sanığın ailesinin evinde karı koca gibi kalmaya başladığı, ancak mağdurenin yaşı nedeni ile tarafların resmî nikah yapıp evlenemedikleri bu hali ile 05.10.2001 tarihi ile mağdurenin 15 yaşını doldurduğu 25.12.2001 tarihine kadar sanıkla mağdurenin birden çok kez rızaen cinsel ilişkiye girdikleri anlaşılmakla, sanığın üzerine atılı 15 yaşını bitiremeyen mağdurenin ırzına geçme suçundan cezalandırılması yerine oluşa uygun düşmeyen gerekçelerle beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/8550
Karar No: 2012/13262
Karar Tarihi: 24.05.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/8550 E.  ,  2012/13262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde kira parasının 01/04/2011 gününden başlayarak yıllık net 40.000 TL olarak tesbiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile yıllık kira parasının net 37.000 TL olarak tesbiti cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davada, 01/04/2011 tarihinde başlayan döneme ilişkin kira parasının tespiti istenilmiş, mahkemece hak ve nesafet uygulamasına göre yıllık net 37.000 TL kira parasına hükmedilmiştir.Hükmü, davalı vekili temyiz etmektedir. Kira parasının mahkemece hak ve nesafet uygulamasına göre belirlenmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.Ancak, kira parasının bir bölümünün stopaj ve fon kesintileri adı altında, vergi dairelerine kiracı tarafından ödenmesi, kiraya verenin gelir vergisi yükümlülüğüne ait ve vergi yasalarınca düzenlenen bir konudur. Yakıt parası, aydınlatma temizlik, sigorta veya doğrudan doğruya mecurun kullanımından doğan masraf kalemlerinden olmayan vergi, kira parasının tespitinde bir unsur olarak dikkate alınamayacağından fon ve vergi stopajı düşülerek “Net” kira parası tespit edilemez.Bundan ayrı olarak, hükme dayanak yapılan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın yeni dönemde boş olarak getirebileceği miktar gösterilmiş ise de, net kira parasının brütünün denetime elverişli tutarı belirtilmemiş olup, bu husus açıklatılmak suretiyle, brüt kira parasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm doğru görülmemiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 24/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/5328
Karar No: 2024/13147
Karar Tarihi: 10.12.2024

**6. Ceza Dairesi         2024/5328 E.  ,  2024/13147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2530 E. 2024/862 K.

SUÇ : Silahla tehdit

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hükmün niteliği ve tayin olunan cezanın miktarı itibarıyla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 286/2-a maddesi uyarınca temyiz edilemez olduğu, sanığın temyiz isteminin Bölge Adliye Mahkemesince bu gerekçe ile reddine ilişkin 22.03.2024 tarihli ek kararının usul ve yasaya uygun olduğu

anlaşıldığından, ek karara yönelik temyiz isteminin aynı Kanun'un 298. maddesi gereğince REDDİ ile ek kararın ONANMASINA, 10.12.2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2021/5663
Karar No: 2023/8377
Karar Tarihi: 01.11.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/5663 E.  ,  2023/8377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/26 E., 2016/268 K.

SUÇLAR : Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama, tehdit

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Yerel mahkeme tarafından araştırılma yapılmaksızın ilk celsede sanık müdafinin mazeret talebinin reddine karar verilerek sanığın savunma hakkı kısıtlanmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

Yukarıda açıklanan nedenle Mersin 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.04.2016 tarihli kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün sair yönleri incelenmeksizin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesi gereği Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.11.2023 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2006/3589
Karar No: 2006/5594
Karar Tarihi: 20.06.2006

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/3589 E.  ,  2006/5594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki tesbite itiraz davası üzerine yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine ilişkin verilen hüküm davacı ... tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Kadastro sırasında 101 ada 1, 2, 3 parsel sayılı sırasıyla 8955.82, 14745.44, 43465.21 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlardan 101 ada 1 ve 3 parseller kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ..., 101 ada 2 parselde satınalma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... adlarına payları oranında tesbit edilmiştir. Askı ilan süresi içinde davacı ... taşınmazların 13 dönümlük kısmı dışında kalan yerlerin Burgulu köyüne ait mer’a olduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın husumet yokluğu nedeniyle reddi ile dava konusu 101 ada 1, 2, 3 parsellerin tesbit gibi ... adına tapuya tesçiline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, ve kararda yazılı gerekçelere göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir. REDDİNE,

Ancak, mahkemece davanın husumet yönünden reddine karar verildiğine göre 101 ada 1 ve 3 nolu parsellerin ..., aynı ada 2 nolu parselin ise ... ve arkadaşları adına tesciline karar vermek gerekirken tümünün ... adına tesciline karar verilmiş olması doğru değil bozma nedeni ise de bu yöndeki yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir görülmediğinden hüküm fıkrasının birinci

bendindeki “böylece Ağrı ili Diyadin ilçesi Burgulu köyünde kayıtlı çayır cinsi 101 ada 1 nolu, Diyadin ilçesi Burgulu köyünde kayıtlı çayır cinsi 101 ada 3 nolu ve Diyadin ilçesi Burgulu köyünde kayıtlı tarla cinsi 101 ada 2 nolu parsellerin tesbit gibi ... adına tapuya kayıt ve tescillerine” tümcesinin çıkarılarak yerine “dava konusu Diyadin ilçesi Burgulu köyünde kain 101 ada 1 ve 3 nolu parsellerin tesbit gibi ... oğlu ..., aynı köyde kain 101 ada 2 nolu parselin ise tamamının 5 pay addi ile 1/5 payının ..., 1/5 payının ..., 1/5 payının ..., 1/5 payının İdris Polat, 1/5 payının ise Kemal Polat adlarına tapuya kayıt ve tesciline” tümcesinin yazılmak suretiyle hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA aşağıda dökümü yazılı 12.20.-TL. peşin harcın onama harcına mahsubuna 20.6.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/6518
Karar No: 2009/8023
Karar Tarihi: 06.10.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/6518 E.  ,  2009/8023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 11.maddesinin 1.fıkrasının (f) bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki Tarım Müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır.

Somut olayda; dosya içerisinde bulunan Tarım İlçe Müdürlüğünün bildirdiği 2005 yılına ait şeker pancarı verileri esas alınarak dava konusu taşınmazın değeri belirlenmesi gerekirken, bilirkişi kurulunca şeker fabrikası tarafından bildirilen ve değerlendirme tarihinden önceki bir tarih olan 1996 ve 1999 yıllarına ait verilerin ortalamasının alınması suretiyle taşınmazın değerinin belirlenmiş ve mahkemece de bu rapora göre hüküm kurulmuş olması,

2-Kıymet Takdir Komisyonu raporuna göre dava konusu taşınmazda kesim çağına gelmiş 126 adet kavak ağacı bulunmaktadır. Kesim çağına gelmiş olan bu ağaçlar zaten davalı tarafından kesilip nakledileceğinden ve ayrıca bu ağaçların enkaz değerleri nihai net üretim gelirine eşit olduğundan zemine artı değer katkıları yoktur. Bu nedenle sözü edilen kavak ağaçlarına herhangi bir değer verilmesinin söz konusu olamayacağı gözetilmeden kesim ve nakliye değeri adı altında bir değer takdir edilerek zemin değerine eklenmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 06.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi
Esas No: 2021/1081
Karar No: 2021/1512
Karar Tarihi: 16.11.2021

**6. Hukuk Dairesi         2021/1081 E.  ,  2021/1512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki nama ifa davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hüküm davalı ... vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili Avukat ...gelmiş, davalılardan ... vekili Avukat ...'ün mazeret dilekçesi verdiği anlaşılmakla onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma ilamı gereğince inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 3.050,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalı ...'dan alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan davacılara verilmesine,

aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine, 16.11.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/6505
Karar No: 2009/8018
Karar Tarihi: 06.10.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/6505 E.  ,  2009/8018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 11.maddesinin 1.fıkrasının (f) bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki Tarım Müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır.

Somut olayda; dosya içerisinde bulunan Tarım İlçe Müdürlüğünün bildirdiği 2005 yılına ait şeker pancarı verileri esas alınarak dava konusu taşınmazın değeri belirlenmesi gerekirken, bilirkişi kurulunca şeker fabrikası tarafından bildirilen ve değerlendirme tarihinden önceki bir tarih olan 1996 ve 1999 yıllarına ait verilerin ortalamasının alınması suretiyle taşınmazın değerinin belirlenmiş ve mahkemece de bu rapora göre hüküm kurulmuş olması,

2-Kıymet Takdir Komisyonu raporuna göre dava konusu taşınmazda kesim çağına gelmiş 176 adet kavak ağacı bulunmaktadır. Kesim çağına gelmiş olan bu ağaçlar zaten davalı tarafından kesilip nakledileceğinden ve ayrıca bu ağaçların enkaz değerleri nihai net üretim gelirine eşit olduğundan zemine artı değer katkıları yoktur. Bu nedenle sözü edilen kavak ağaçlarına herhangi bir değer verilmesinin söz konusu olamayacağı gözetilmeden kesim ve nakliye değeri adı altında bir değer takdir edilerek zemin değerine eklenmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 06.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/3648
Karar No: 2010/2095
Karar Tarihi: 15.03.2010

**5. Ceza Dairesi         2006/3648 E.  ,  2010/2095 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme ve reşit olmayan mağdureyi rızası ile kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ...’ın yapılan yargılanması sonunda; ırza geçme eyleminin reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunu oluşturduğunun kabulü ile mahkümiyetine, atılı diğer suçtan beraetine dair, Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 28.06.2005 gün ve 2005/30 Esas, 2005/106 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi katılanlar vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa isnat olunan alıkoyma suçunun yasa maddesinde öngörülen cezasının tür ve tutarına nazaran 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesinde belirlenen 5 yıllık asli zamanaşımına tabi olduğu, beraet hükmünün zamanaşımını kesen niteliğinin bulunmaması nazara alınarak sanığın sorgusunun yapıldığı 18.02.2005 tarihiyle inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK.nun 7/2 ile 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Yasanın 322. ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

Sanık hakkında reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığa yüklenen reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunun 5237 sayılı TCK.nun 104/1. maddesine temas edip 5271 sayılı CMK.nun 253 ve 254. maddelerine göre uzlaşma kapsamında kaldığı, uzlaşmanın da bir kovuşturma şartı olduğu, lehe yasa ve müktesep hak hükümleri nazara alınarak öncelikle uzlaştırma işlemi yapılması, sonuçsuz kalması durumunda lehe yasanın belirlenmesi suretiyle hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK.nun 7/2. maddesi uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK.nun 231/5. maddesinde hapis cezası için öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve anılan maddenin 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15/03/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.