erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2010/12392
Karar No: 2010/15623
Karar Tarihi: 04.10.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/12392 E.  ,  2010/15623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Dava dilekçesinde; tarafların 1998 yılında boşandıkları, davalı lehine hükmedilen yoksulluk nafakasının 29.5.2008 tarihli kararla 300 YTL'ye çıkarıldığı, ancak davalının bir süredir Sosyal Güvenlik Kurumundan maaş almaya başladığı ve yoksulluğunun kalmadığı ileri sürülerek nafakanın kaldırılmasına karar verilmesi istenilmiştir.

Mahkemece; tarafların anlaşmalı olarak boşandıkları, kararlaştırdıkları protokol uyarınca nafakaya hükmedildiği, davacının kendi iradesinin fesada uğradığını da beyan etmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 176/3. maddesi uyarınca; tarafların mali durumunun değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde yoksulluk nafakasının artırılması veya azaltılmasına karar verilebilir.

Yukarıda sözü edilen yasal düzenlemeye göre, nafakanın artırılması veya azaltılması için ya tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin bunu gerektirmesi gerekmektedir. Davalının (alacaklının) yoksulluğunun azalmış veya büsbütün ortadan kalkması halinde nafaka tarafların yaptıkları sözleşmeye dayansa bile indirilebilir.

Somut olayda isedavalının boşanmadan sonra ölüm aylığı almaya başladığı, en son aldığı aylığınsa 541,00 TL olduğu dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Hukuk Genel Kurulunun çeşitli kararlarında belirtildiği üzere asgari ücret seviyesindeki bir gelir yoksulluğu ortadan kaldırmasa da davalının elde ettiği gelir sayesinde mali durumunun olumlu yönde değiştiği açıktır.

O halde; nafakanın kaldırılması isteminin indirim istemini de kapsadığı gözetilerek, davalının mali durumundaki olumlu değişiklik ve yukarıdaki açıklamalar çerçevesinde nafakada hakkaniyete uygun bir miktarda indirim yapılması gerekirken istemin tümden reddi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 04.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/4734
Karar No: 2023/5824
Karar Tarihi: 23.10.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/4734 E.  ,  2023/5824 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

KARAR SAYISI : 2020/3393 E., 2021/384 K.

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, düşme

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 12.03.2021 tarihli ve 2020/3393 Esas, 2021/384 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

İlk derece mahkemesince suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan, hapisten çevrili 6.000,00 TL. adlî para cezasına hükmedildiği, suça sürüklenen çocuk müdafiinin istinaf başvurusu üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi tarafından, hırsızlık suçundan istinaf başvurusunun esastan reddine "kesin" olarak karar verildiği, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından bu karara karşı temyiz başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 12.03.2021 tarihli ek kararı ile temyiz talebinin reddedildiği ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin sadece hırsızlık suçu yönünden ek karara yönelik temyiz başvurusunda bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddeleri uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 12.03.2021 tarihli ve 2020/3393 Esas, 2021/384 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Samsun 1. Çocuk Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/37534
Karar No: 2017/16524
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/37534 E.  ,  2017/16524 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2022/12930
Karar No: 2025/7147
Karar Tarihi: 22.04.2025

**2. Ceza Dairesi         2022/12930 E.  ,  2025/7147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1725 E., 2021/476 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 08.03.2021 tarihli ve 2019/1725 Esas, 2021/476 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 294/1. maddesinde yer alan "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." ve yine 5271 sayılı Kanun'un 295. maddesinde yer alan "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, 30.03.2021 tarihinde tebliğ edilen karara yönelik sanığın aynı Kanun'un 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde 30.03.2021 tarihli olan ve temyiz sebebi içermeyen dilekçesi ile temyiz isteminde bulunduğu ancak aynı Kanun’un 295/1. maddesinde öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmış ise de; kararın kanun yolu bildiriminde gerekçeli kararın tebliği tarihinden itibaren 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratın yer almadığı, 18.07.2023 tarihlî Resmî Gazete’de yayımlanan, 08.03.2023 tarihli ve 2019/42687 sayı ile verilen Anayasa Mahkemesinin “gerekçeli kararın tebliğinden itibaren temyiz gerekçelerini ihtiva eden ek dilekçenin verilmesi için 7 günlük süre yönünden ihtar yapılmamasının Anayasa’nın 36. maddesinde güvence altına alınan adil yargılama hakkı kapsamındaki mahkemeye erişim hakkının ihlâl edildiğine” ilişkin kararı gözetilerek hak kaybının önlenmesi bakımından sanığa aynı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca gerekçeli kararın tebliği tarihinden itibaren 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı olarak gerekçeli karar tebliği yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması ve sanığın süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi hâlinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname eklenmesinden sonra dava dosyasının geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/4663
Karar No: 2015/6940
Karar Tarihi: 23.11.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/4663 E.  ,  2015/6940 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/74526

MAHKEMESİ : İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/12/2011

NUMARASI : 2009/435 (E) ve 2011/422 (K)

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın yetkilisi olduğu şirkette tır şoförü olarak çalışan sanığın, olay tarihinde, sevk ve idaresindeki araç ile şirketteki damacana suları İstanbul'daki depoya taşıdıktan sonra Bursa ....... İlçesine döndüğü sırada, katılan tarafından yapılan kontrol sonucunda, aracın içerisinde iki adet bidon içerisine konulmuş 36 litre mazot olduğunun tespit edildiği, bu şekilde sanığın, hizmet ilişkisi gereği kendisine teslim edilen aracın içerisindeki yakıtın bir kısmını çekerek uhdesinde bulundurmak suretiyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Oluşa, sanığın savunmalarına, katılanın aşamalardaki beyanlarına, tanık anlatımlarına ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın, bu şekilde gerçekleştirdiği sabit görülen eyleminin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. madde ve fıkralarında yer alan ölçütler nazara alınmak suretiyle TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde suçun işleniş biçimi, işlendiği yer ve zaman, suç konusunun önemi, meydana gelen zararın ağırlığı göz önünde bulundurularak sanık hakkında alt ve üst sınırlar arasında vicdanları rahatsız etmeyecek şekilde hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunacaktır. TCK'nın 61/1. madde ve fıkralarında yer alan ölçütler nazara alınmak suretiyle temel cezanın tayin edilmesinin hakimin takdirinde olduğu ve suçun işlenmesindeki

özellikler ile kastın yoğunluğu dikkate alınarak temel cezanın belirlenmiş olması karşısında; cezanın bireyselleştirilmesine ilişkin gerekçeler gösterilmeden, teşdit uygulandığı gerekçeleri ile bozma isteyen görüş benimsenmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 23/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/17027
Karar No: 2018/5619
Karar Tarihi: 25.04.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/17027 E.  ,  2018/5619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma-Mal Rejimi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından; kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden, davalı-davacı kadın tarafından ise; erkeğin davasının kabulü, nafakaların ve tazminatların miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununda tanıkların ne zaman gösterileceği belirtilmiştir. Ön inceleme duruşmasında taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu belirlendikten sonra taraflara delillerini bildirmeleri için süre verilir. Davacı-davalı ve davalı-davacı dava ve cevap dilekçelerinde tanık deliline dayanmış ve tanık isimleri bildirmişlerdir. Davacı-davalı tanığı ...'nın talimatla dinlenileceği 18.05.2016 tarihli duruşma günü beklenilmeden ve davacı-davalı tarafından bu tanığın dinlenilmesinden vazgeçilmesi talebi de söz konusu olmadığı halde yerel mahkemece davacı-davalı tanığı ...'nın talimatla dinlenilmesi talebinin bila ikmal iadesinin istenilmesine karar verilmiştir. Davalı-davacı tarafından tanık listesinde ismi belirtilen ve talimat ile dinlenmesine karar verilen ...'a yapılan tebligatın ise ismen tanınmaması sebebiyle iade edilmesi üzerine talimat mahkemesince tanığın mernis adresi talep edilmiş ve mahkemece TC kimlik numarası bildirilen tanığa mernis şerhi bulunmadan tebligat çıkarılmış ve muhatabın adresten ayrılması sebebiyle tebligat iade edilmiştir. Davalı-davacı vekili her ne kadar adres bildirmek için süre talep etmiş ise de, mahkemece davalı-davacı tanığı Bayram Demircan'ın dinlenilmesinden vazgeçilmesine karar verilmiştir. Mahkemece davacı-davalı tanığı ...'nın ve davalı-davacı tanığı Bayram Demircan'ın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 243 ve devamı maddeleri gereğince usulen celp edilip dinlenmesi ve tüm delillerin birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 25.04.2018
Esas No: 2022/9953
Karar No: 2022/10905
Karar Tarihi: 29.09.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/9953 E.  ,  2022/10905 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki işe iade davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalılar vekillerinin istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 21.....2022 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin, kararın kesin nitelikte olması nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, 7036 sayılı ... Mahkemeleri Kanunu'nun (7036 sayılı Kanun) 8 inci maddesi gereği kararın 4857 sayılı ... Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) 20 nci maddesi uyarınca açılan fesih bildirimine itiraz davalarında verilen kararlardan olması nedeniyle davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 21.....2022 tarihli ek kararına ilişkindir.

25.10.2017 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7036 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereğince 4857 sayılı Kanun'un 20 nci maddesi uyarınca açılan fesih bildirimine itiraz davalarında verilen kararlar hakkında temyiz yoluna başvurulamaz. Aynı Kanun'un geçici 1 inci maddesinin dördüncü fıkrasında da ilk derece mahkemeleri tarafından bu Kanun'un yürürlüğe girdiği tarihten önce verilen kararların karar tarihindeki kanun yoluna ilişkin hükümlere tabi olduğu hususu düzenlenmiştir. Belirtilen düzenlemeler uyarınca ilk derece mahkemelerinden 25.10.2017 tarihinden sonra verilen işe iade davalarındaki kararlar hakkında bölge adliye mahkemesi kararları kesindir, bu kararlara karşı temyiz yoluna başvurulamaz.

Dosya içeriğine göre işe iade talepli somut davada İlk Derece Mahkemesinin karar tarihinin 25.10.2017 tarihinden sonra olduğu ve temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek kararın yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğu anlaşılmakla; temyiz isteminin reddi ile söz konusu ek kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 21.....2022 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/6799
Karar No: 2019/16352
Karar Tarihi: 18.12.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/6799 E.  ,  2019/16352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanıklar hakkında hırsızlık suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

UYAP'tan alınan güneşin doğuş-batış çizelgesine göre, suçun işlendiği yerde, kış saati uygulaması ile birlikte güneşin 16.49'da battığı, 5237 sayılı TCK'nun 6/1-e maddesi uyarınca saat 17.49'dan sonraki zaman diliminin gece vakti olduğu, müşteki beyanına göre suçun gece vakti saat 20.00 ile saat 20.30 aralığında işlendiğinin anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nun 143. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından; Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı TCK'nun 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararı kapsam ve içerik itibarıyla, sanık ... hakkında mükerrirlik uygulamasına esas alınan ilam kararda belirtilmemiş ise de, mahkemece tekerrür iradesi ortaya konulmuş olması nedeniyle, tekerrüre esas alınacak ilamın infaz aşamasında dikkate alınması olanaklı görüldüğünden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanıklar ..., ... ve ... müdafii ile sanıklar ..., ...’ın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 18.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/10456
Karar No: 2012/251
Karar Tarihi: 19.01.2012

**17. Hukuk Dairesi         2011/10456 E.  ,  2012/251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişi vekili, Kadıköy 6.İcra Müdürlüğünün 2009/2282 sayılı takip dosyasında, kardeşine ait evde haczedilen menkullerin kendisinin olduğunu, borçlu babasının haciz adresinde ikamet etmediğini, haczedilen malların bir başka icra dosyasından yapılan takipte ihaleden satın alındığını ileri sürerek haczin kaldırılmasını talep etmiştir.

Davalı alacaklılar vekili, davacının mahcuzları ihaleden satın almasının muvazaalı olduğunu, davacının borçlunun kızı olup daha önce de bu tür işlemler yaptıklarını, davacının evli olup başka adreste ikamet ettiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı borçlu davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davacı 3.kişi dava konusu mahcuzları ihaleden almış olmakla birlikte mahcuzları borçlulara kullanmaları için bağışladığını duruşmada beyan ettiğinden davacının dava konusu mallar üzerinde herhangi bir tasarruf hakkı bulunmadığından davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı 3.kişi vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı 3.kişi vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 4,00 TL kalan onama harcının temyiz eden davacı 3.kişiden alınmasına 19.1.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/5576
Karar No: 2015/973
Karar Tarihi: 25.02.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/5576 E.  ,  2015/973 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nın maktul ...'ı kasten öldürme Suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiilerinin yetersiz gerekçeye, eksik incelemeye, meşru savunmaya, TCK'nun 27/2. maddesinin uygulanması gerektiğine yönelen, katılan .... vekillerinin eksik incelemeye, suç niteliğine, TCK'nun 29. maddesinin uygulanmaması gerektiğine ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa, dosya kapsamına ve mahkemenin kabulüne göre; maktul ....'ın arkadaşı .....'ün ailesi ile sanık .....'nın ailesinin ....da hurdacılık işi ile uğraştıkları, aileler arasında husumet bulunduğu, olay günü sanığın akrabası .....'ı, ...... ile ... ....'nin dövdükleri, ... olayı amcası ... anlattığı, .... de eniştesi sanığa durumu bildirmesi üzerine aileler arasındaki husumetin bitmesini isteyen sanığın, .... ailesinin ileri gelenlerinden olan ..... ile konuşmak istediği, bu amaçla kahvehaneye giderken yolda karşılaştığı .....'e "akıllı olun" diyerek ikazda bulunduğu, sanığın 19.30 sıralarında yanında ... ve .... olduğu halde kahvehanede .... ile konuşmaya başladığı, kısa bir süre sonra ...., ...., ...., .... ve ... ... ellerindeki demir ve tahta sopalarla birlikte kahvehaneye geldikleri, en önde yürüyen .....'ün doğrudan sanığın oturduğu masaya yönelip "sen benim yeğenimi nasıl tehdit edersin" demek suretiyle başına sopa ile vurduğu, arkasından gelen maktul ve diğer şahısların da aynı biçimde sanık ve yakınlarına saldırıp yaraladığı, kahvehanede bulunan diğer şahıslar tarafından ayrılan tarafların kahvehane dışında gruplar halinde kavgaya devam ettikleri, kavga sırasında basit bir tıbbi müdahale ile iyileşecek şekilde yaralanan sanığın maktulü bıçaklayarak öldürdüğü olayda; haksız tahrik oluşturan eylemin niteliği dikkate alınarak, verilen müebbet hapis cezasından 12 yıldan 18 yıla kadar ceza indirimi öngören TCK'nun 29. maddesi uyarınca alt ve üst sınırlar arasında makul bir indirim yapılması yerine, 12 yıl hapis cezası verilerek eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ve müdafiileri ile katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün CMUK'nun 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 25/02/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.