erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/11747
Karar No: 2017/5865
Karar Tarihi: 24.05.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/11747 E.  ,  2017/5865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirkette tır şoförü olarak çalışan davalı ...'in 28.11.2011 tarihinde sevk ve idaresinde bulunan ...plakalı çekici ile ... plakalı römorku ile Şanlıurfa istikametinden ... istikametine seyri esnasında aracın direksiyon hakimiyetini kaybederek gidişine göre yolun sağ tarafına devrilmesi sonucu tek taraflı maddi hasarlı trafik kazasının meydana geldiğini, kazanın oluşumunda sürücü ...'in 2918 sayılı trafik kanununa göre "şerit izleme ve değiştirme kuralına uymamak" kuralını ihlal ettiği, davalının sebebiyet verdiği tek taraflı maddi hasarlı trafik kazasında müvekkilinin aracını renault servisine götürerek tamir ettirdiğini, bu tamirat sonucu yaklaşık olarak 4.585,81.Tl. Masraf fatura edildiğini, bu nedenlerle müvekkilinin davaya konu olan trafik kazasında davalının kusurundan dolayı uğramış olduğu zarar sebebi ile ödetmiş olduğu maddi zararın rücuen tahsili ve araçta meydana gelen sovtaj bedel kaybının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; hasar bedelinin aracın kasko şirketinden tahsil edildiği, araçta değer kaybı oluşmadığı, davacının aracı değer kaybı olmadan sattığı, müvekkil tarafından açılan işçilik alacağı davası sebebi ile davacının kötü niyetle bu davayı açtığını beyan ederek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; toplanan deliller ve tüm dosya kapsamı, denetime elverişli ve gerekçeli olduğu değerlendirilip hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre davacı şirkete ait araçta meydana gelen değer kaybının 4.433,94 TL olduğu, davalının kusuru nedeniyle işbu zarardan sorumlu olduğu tespit edildiğinden davacının davasının kısmen kabulüne karar verilmiş hüküm davalı ... vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

1-Dava, trafik kazasından kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Davaya konu kazanın; davalı ...'in, davacının çalışanı olduğu sırada meydana geldiği, davalının beyanlarından davacı ile arasında iş akdinden kaynaklı husumet bulunduğu anlaşılmaktadır. 5521 sayılı İş Kanunu'nun 1'nci maddesi uyarınca yasaya göre işçi sayılan kişilerle işveren arasındaki iş akdinden kaynaklanan uyuşmazlıklara bakmakla İş Mahkemesi görevlidir. Mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken işin esasına girilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre, davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'e geri verilmesine 24.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/4913
Karar No: 2014/6992
Karar Tarihi: 28.05.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/4913 E.  ,  2014/6992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eskişehir 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/12/2013

NUMARASI : 2013/1232-2013/2031

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali ve tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili için tahliye istemli olarak başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece davacının itirazının kısmen iptaline ve tahliyeye karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyiz eden davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalantemyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında kira ilişkisi bulunduğu konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı takipte15.10.2011 başlangıç tarihli beş yıl süreli aylık 5100 TL brüt kira bedelli kira sözleşmesine dayanarak talepte bulunmuşken dava sırasında 30.08.2010 başlangıç tarihli beş yıl süreli aylık 5100 TL brüt kira bedelli kira sözleşmesine dayanmıştır. Mahkemece davalı tarafından imzası inkar edilmeyen 30.08.2010 başlangıç tarihli kira sözleşmesi geçerli kabul edilerek sonuca gidilmesinde bir yanlışlık yoktur. Ne var ki takip konusu kira bedellerinin 30.08.2010 başlangıç tarihli kira sözleşmesindeki kira bedeli ve artış koşulu dikkate alınarak tespit edilip ödemeler düşülmek suretiyle alacak miktarının belirlenmesi ve temerrüdün oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi gerekirken takip konusu aylık kira miktarının bankaya yapılan ödemeler esas alınarak tespit edilmesi suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda (2) No'lu bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 28/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/17397
Karar No: 2015/35122
Karar Tarihi: 08.12.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/17397 E.  ,  2015/35122 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/135936

MAHKEMESİ : İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/12/2013

NUMARASI : 2013/135 (E) ve 2013/543 (K)

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık E.. G.. hakkında temyiz isteminin reddine dair ek karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık müdafiine 30.12.2013 tarihinde tefhim edilen hükme karşı 1412 sayılı CMUK’un 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra, sanığın 10.04.2014 tarihli dilekçe ile yaptığı temyiz isteminin süreden sonra olduğundan bahisle reddine ilişkin kararda usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığından, sanığın temyiz itirazlarının reddi ile redde ilişkin 18.04.2014 tarih ve 2013/135 E., 2013/543 K. sayılı Ek Kararın istem gibi ONANMASINA,

2) Sanık H.. F.. hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, Mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 08/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/1841
Karar No: 2021/116
Karar Tarihi: 19.01.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/1841 E.  ,  2021/116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nin 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, katılanın temyiz taleplerinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, REDDİNE, 19/01/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/15429
Karar No: 2014/4847
Karar Tarihi: 17.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/15429 E.  ,  2014/4847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Katılanın arazisini müşteki ...'ya kiraladığı, aralarında katılan ile söz konusu arazi nedeniyle husumet bulunan aynı zamanda katılana ait komşu arazinin sahibi olan sanık ...'in arazinin kendisine ait olduğunu iddia ederek, araziye müşteki ... tarafından ekilmiş buğdayları oğlu olan diğer sanık ...'e sürdürdüğü, bu sırada yine aynı arazide katılana ait olan 5 adet armut ağacını da kestiği, sanıkların bu şekilde üzerlerine atılı suçu işlediklerinin iddia edildiği olayda,

1-Sanıklar hakkında katılan ...’a karşı işledikleri iddia olunan mala zarar verme suçuna yönelik temyiz incelemesinde,

Sanıkların söz konusu armut ağaçlarını aşıladıkları, bu ağaçlar yönünden suç işleme kastı ile hareket etmedikleri anlaşılmakla, sanıkların katılana karşı işledikleri iddia edilen mala zarar verme suçu açısından mahkeme tarafından haklarında verilen beraat kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların ve katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2-Sanıklar hakkında ...’a karşı işledikleri iddia olunan mala zarar verme suçuna yönelik temyiz incelemesinde,

Zarar gören bitkinin niteliği itibarı ile 5237 sayılı TCK'nın 152/1-c maddesinde belirtilen "dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğu" olmadığı dikkate alınarak, eyleminin anılan yasanın 151/1 maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunu teşkil ettiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/1739
Karar No: 2020/4910
Karar Tarihi: 24.02.2020

**18. Ceza Dairesi         2019/1739 E.  ,  2020/4910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Düşme

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yapı tatil tutanağında, suça konu yapının bulunduğu yerin 1. derece doğal sit alanında bulunduğunun belirtilmesi ve kıyıya beton dökmek suretiyle dolgu alanı oluşturulan yıkılması halinde telafisi imkansız durumlara sebebiyet verebileceğinden yıkımın mümkün olmayan yapıya tespit dair tespitler karşısında; sanığın eyleminin 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu kapsamına giren yerlerden olup olmadığı ve 3621 sayılı Kıyı Kanunu kapsamında "kıyının doğal yapısını bozacak" bir etki meydana getirip getirmediği hususlarında araştırma yapılarak, sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle düşme kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 24/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/10922
Karar No: 2014/12568
Karar Tarihi: 18.11.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/10922 E.  ,  2014/12568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/12/2013

NUMARASI : 2013/739-2013/1456

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali ve tahliye davasına dair karar, davacı-karşı davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava; kira alacağının tahsiline yönelik icra takibine yapılan itirazın iptali ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine ve davalılar yararına % 20 kötü niyet tazminatına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı kira alacağını 18.01.2008 tarihli sözlü kira ilişkisine dayandırmış ve 37.400 TL kira alacağının tahsili için davalılar hakkında icra takibi başlatmıştır. Davalılar ise sözlü kira ilişkisine karşı çıkmış ve davacıya borcu olmadığını savunmuştur. Somut olayda davacı ile davalı Yaşar arasında ağabey-kardeş ilişkisi bulunmakta olup HMK’nun 203.maddesinde yer alan yasal istisna nedeniyle bu davalı yönünden kira ilişkisinin tanıkla ispatı mümkündür. Somut olayda davacı, dava dilekçesinde kira ilişkisinin varlığı konusunda tanık deliline dayanmış ve dava dilekçesi ekinde sunduğu delil listesinde tanıkların isim ve adreslerini bildirmiştir. Mahkemece kira ilişkisinin varlığı konusunda davacının bildirdiği tanıklar usule uygun şekilde davet edilip dinlenmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm verilmesi doğru olmadığı gibi kabul şekline göre de davacıya kira ilişkisinin varlığı konusunda davalıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılmadan ve davacının icra takibinde kötü niyetli olduğuna dair her hangi bir tespit ve değerlendirme yapılmadan davacı aleyhine kötü niyet tazminatına hükmedilmesi de doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 18/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/1910
Karar No: 2021/115
Karar Tarihi: 19.01.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/1910 E.  ,  2021/115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nin 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, katılanın temyiz taleplerinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, REDDİNE, 19/01/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/9746
Karar No: 2017/653
Karar Tarihi: 23.01.2017

**8. Ceza Dairesi         2016/9746 E.  ,  2017/653 K.**

**"İçtihat Metni"**

Genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde kasten silahla ateş etme suçundan sanık ... hakkında 26.06.2008 tarihli verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırılarak hükmün açıklanması sonucu verilen kararın Dairemizce Bozulması üzerine TCK.nun 170/1-c. madde ve fıkrası uyarınca hükümlülüğüne dair; İNEGÖL 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.05.2016 gün ve 2016/175 esas, 2016/324 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; Sanık ... ile inceleme konusu olmayan diğer sanıklar ... ve ...’in olay tarihinde mağdur ...'iyi darp ettikten sonra sanık ...’in av tüfeğini evden alarak mağduru korkutmak amacıyla mağdurun evine doğru bir el ateş ettiği olayda, sanığın eyleminin TCK.nun 106/2-a madde ve fıkrasında tanımlanan silahla tehdit suçunu oluşturup oluşturmayacağı tartışılmadan yazılı şekilde genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

2- Kabul ve uygulama göre de: Bozmadan önce 14.04.2014 tarihli karar ile sanık hakkında verilen hapis cezası adli para cezasına çevrilmekle aleyhe temyiz yasa yoluna başvuru bulunmadığı gözetilip, kazanılmış hak nedeniyle infazın 3000 TL adli para cezası üzerinden yapılması yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı sanığın, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 23.01.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/5554
Karar No: 2011/7270
Karar Tarihi: 20.06.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/5554 E.  ,  2011/7270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAZMİNAT

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, paydaşı oldukları 101 ada 5 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı iddiası ile açılan dava sonucunda, 2851,37 m²lik kısmın tapusunun iptaline dair verilen kararın kesinleştiğini, daha önce açılan davada bir kısım malikler yönünden tazminata hükmedildiğini, ancak kendileri hakkında usulüne uygun açılmadığı gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına ve reddine karar verildiğini ileri sürerek, tazminat talebinde bulunmuşlardır.

Davalı, kıyıların Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup tazminat talep edilemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmazın tapusunun kısmen iptal edildiği ve iptal kararın kesinleştiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi ...’in raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 20.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/11343
Karar No: 2016/17284
Karar Tarihi: 26.09.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/11343 E.  ,  2016/17284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, Davalıya 03/04/2012 de banka havale yolu ile “EMANET OLARAK VERİLEN” kaydı ile 100.000 TL ve 29/05/2012 tarihinde “EMANET VERİLEN” kaydı ile 100.000 TL olmak üzere toplam 200.000 TL borç verdiğini, 91.000 TL'sinin ödendiğini ancak bakiyenin ödemediğini ileri sürerek, başlattığı takibe vaki itirazın iptali ile % 20 icra inkar tazminatının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, bu havalelerin davacıya verdiği borçların geri ödemesi olarak gönderildiğini, dekontlardaki açıklamanın ise davacın adet edindiği bir uygulama olduğunu bu nedenle borç kaydı içermediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının davalıya gönderdiği ve dava konusu edilmeyen dekontlarda da aynı açıklamayı yazmakla bu durumu adet edindiğini ve yemin teklifinde bulunmayacaklarını da beyan etmekle ispat edemediği davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı, Davalıya 03/04/2012 de banka havale yolu ile “EMANET OLARAK VERİLEN” kaydı ile 100.000 TL ve 29/05/2012 tarihinde “EMANET VERİLEN” kaydı ile 100.000 TL olmak üzere toplam 200.000 TL havale belgelerine dayanarak eldeki davayı açmıştır. Dekontlardaki bu ibareler, davacının davalıya borç verdiğine yönelik ibarelerdir. İspat yükü, aksini iddia eden davalıdadır. Davalı cevap dilekçesinde açıkça yemin deliline dayanmıştır. Hal böyle olunca, mahkemece davalıya yemin delili hatırlatılarak hâsıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, mahkemece ispat yükü ters çevrilerek eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı lehine BOZULMASINA, peşin alınan 27,70 TL harcın istek halinde iadesine, 26/09/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.