erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/11940
Karar No: 2017/11929
Karar Tarihi: 31.10.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/11940 E.  ,  2017/11929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından, temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 31.10.2017 günü tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmedi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, 08.05.2014 tarihinde ikame edilmiştir. Davalı dava dilekçesine cevap vermemiş, mahkemece ön inceleme duruşma günü belirlenerek, davalı vekiline tebliğe çıkartılmış, ancak tebliğ tarihinde vekaletname sunmayan davalı vekiline tebligat yapılmış, bu husus duruşma zaptıyla tespit edilmiş ve davalı asile duruşma gününü bildirir tebligat yapılmasına karar verilmiş, ancak o celse bir kısım delillerinde getirtilmesi yönünde ara karar kurulmuş, sonra ki celse ise davalı vekili 30.12.2014 tarihli duruşmaya mazeret dilekçesi sunmuş, mahkemece mazeretin kabulüne karar verilmiş olmasına rağmen yeniden deliller yönünden ara karar oluşturularak, duruşma ertelenmiş, sonraki duruşma da ise henüz tahkikat aşamasına geçildiğine dair ara karar kurulmaksızın, usulünce ön inceleme duruşması yapılmadan, deliller toplanarak, yargılamaya devamla, tarafların boşanmalarına karar verilmiştir.

Dava dilekçesi, mahkeme tarafından davalıya tebliğ edilir. Dilekçeler teatisinden sonra ya da davalının cevap vermemesi halinde mahkemece ön inceleme duruşma günü belirlenir ve taraflar ön inceleme duruşmasına davet edilir. Mahkeme ön incelemede; dava şartlarını ve ilk itirazları inceler, uyuşmazlık konularını tam olarak belirler, hazırlık işlemleri ile tarafların delillerini sunmaları ve delillerin toplanması için gereken işlemleri yapar, tarafların üzerinde serbestçe tasarruf edebileceği davalarda onları sulhe veya arabuluculuğa teşvik eder ve bu hususları tutanağa geçirir. Ön inceleme tamamlanmadan ve gerekli kararlar alınmadan tahkikata geçilemez ve tahkikat için duruşma günü verilemez (HMK.m. 137). Hukuk Genel Kurulunca da ön inceleme duruşması ve duruşmada yapılması gerekli olan işlemler yapılmadan tahkikat duruşmasına geçilemeyeceği, bu düzenlemenin emredici nitelikte olduğu benimsenmiştir (HGK, 13.03.2013, .2012/14-802 esas, 2013/347 karar). Yukarıda açıklanan gerekçeler karşısında mahkemece, usulünce ön inceleme duruşması yapılmadan tahkikat aşamasına geçildiğine ilişkin bir ara karar oluşturulmaksızın, davalının hukuki dinlenilme hakkının (HMK.m.27) ihlaliyle, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre, davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 31.10.2017 (Salı)
Esas No: 2012/24957
Karar No: 2013/41593
Karar Tarihi: 26.12.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/24957 E.  ,  2013/41593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

(Kapatılan Sultanbeyli 2. Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yokluğunda hüküm kurulan sanık ...'ın hakkında kararı temyiz etmediğinden bahisle ilamın kesinleştirildiği, diğer sanık ... tarafından 30.04.2010 tarihinde hükmün temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname düzenlendiği, sanık ...'ın 11.04.2012 tarihli temyiz dilekçesi üzerine Sultanbeyli 2.Asliye Ceza Mahkemesi tarafından 12.04.2012 tarihinde temyizin reddine dair ek karar verildiği, sanık ...'ın daha sonra 06.06.2012 tarihinde kanun yararın bozma talebi içeren dilekçe verdiği, Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 29.01.2013 tarihli yazısında tebligatın usulsüz olduğu ve kararın kesinleşmediğinden kanun yararına bozma yoluna gidilmediği ve temyiz dilekçesi olarak merciince değerlendirilmesi gerektiğinin beliritldiği, bunun üzerine mahkemesince ...'ın temyiz dilekçesinin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın da dairemize dilekçe ve eklerinin gönderildiği ancak ek tebliğname düzenlemediğinin anlaşılması karşısında;

Sanık ...'ın temyiz taleplerine yönelik ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 26.12.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2019/1960
Karar No: 2019/3572
Karar Tarihi: 02.07.2019

**1. Ceza Dairesi         2019/1960 E.  ,  2019/3572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : Mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf isteminin reddi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında mağdur katılan ...’a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne karşı istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine; Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesince verilen 27.06.2018 gün ve 2018/1804 esas, 2018/1771 karar sayılı Kararın, sanık tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede, sanığın; olayda meşru müdafaa olduğuna, öldürme kastı bulunmadığına yönelen temyiz itirazlarının REDDİNE,

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; 5237 sayılı TCK’nin 35/2. maddesinde düzenlenen teşebbüs maddesinin uygulanması sırasında;

Mağdurda meydana gelen yaralanmanın niteliğine dair adli tıp kurumundan kati rapor temin edilmeden, mağdurun eylemden hemen sonra tanzim edilen geçici hekim raporu ile yetinilmesi yanında, 5237 sayılı TCK’nin 35/2. maddesinde “meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığına göre” cezanın belirleneceğine ilişkin düzenlemeye aykırı olarak, “sanığın tüm icra hareketlerini tamamlamış olması” biçiminde yasal olmayan gerekçeyle cezanın üst hadden belirlenmesi,

Nedenleriyle, mağdurun adli tıp kurumunca tanzim edilecek kati raporuna göre 5237 sayılı Yasanın 35/2 maddesi uyarınca “meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığına göre” sanık hakkında verilecek cezanın belirlenmesi yerine yazılı şekilde uygulama yapılması kanuna aykırı olup;

Sanığın temyiz istemi bu sebeple yerinde görüldüğünden hükmün 5271 sayılı CMK’nin 302/2 maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceden farklı olarak BOZULMASINA, aynı Kanunun 304/1 maddesi uyarınca dosyanın Afyonkarahisar 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.07.2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/33300
Karar No: 2017/15707
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/33300 E.  ,  2017/15707 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2010/11144
Karar No: 2010/11807
Karar Tarihi: 05.10.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/11144 E.  ,  2010/11807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... Köyü 107 ada 228 parsel sayılı 2592.80 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, hali arazi niteliğinde Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ..., taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ve dava konusu parselin tespitinin iptali ile bilirkişi krokisinde (A) harfi ile gösterilen 219.43 m2'lik bölümünün orman niteliğinde Hazine adına, (B) harfi ile gösterilen 2373.37 m2'lik bölümünün tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiş, temyiz dilekçesi HYUY’nın 432/4 maddesi gereğince süresinden sonra verilmiş olduğu gerekçesi ile reddedilmiştir. ... bu kez ret kararını temyiz etmektedir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1965 yılında Kurtbeleni serisi içinde yapılıp 08/12/1965 tarihinde ilan edilerek kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 1991 yılında 3302 Sayılı Yasa ile değişik 2/B madde uygulamaları yapılmış, bu çalışma da 18/12/1992 tarihinde ilan edilerek kesinleşmiştir.

Dosya arasında bulunan ve Orman Yönetimine karar tebliğini içeren evrakın incelenmesinde bu belgenin, yönetim vekili Avukat ... ... adına düzenlendiği, “bizzat kalemde kendisine" tebliğ edildiğinin belirtilmiş olmasına rağmen imza kısmına “yerine” ibaresi yazıldığı gözlenmiştir. İmzanın kime ait olduğu da anlaşılamamaktadır. 7201 Sayılı Tebligat Yasanın 10. maddesine göre “Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır.

Şu kadar ki; kendisine tebliğ yapılacak şahsın müracaatı veya kabulü şartıyla her yerde tebligat yapılması caizdir.” Dolayısıyla kalemde tebliğin geçerliliği bizzat ilgiliye yapılmış olması şartına bağlıdır. Orman Yönetimine yapılan tebligat bu şartı taşımadığından geçerliliği bulunmamaktadır. Bu nedenle mahkemenin, temyiz dilekçesinin reddi yolundaki kararının kaldırılması gerekmiş ve işin esasının incelenmesine geçilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman kadastro haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada çekişmeli taşınmazın kısmen orman kadastrosu dışında kalan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 05/10/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2010/8000
Karar No: 2010/9172
Karar Tarihi: 24.05.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/8000 E.  ,  2010/9172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 5000 TL manevi tazminatın yasal faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü, kısmen reddi cihetine gidilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde, davalının yerel gazetelerde ve internet sitesinde davacı hakkında gerçek dışı bilgilendirmeler yaptığını, bu yazılarda hakaret içeren sözler sarf ettiğini beyan ederek 5000 TL. manevi tazminatın yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı savunmasında, yazı içeriklerinin eleştiri mahiyetinde olduğunu beyan etmiştir.

Mahkemece , davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık, davalının yazılarında yer alan sözlerin eleştiri sınırında kalıp kalmadığı ve bu nedenle de manevi tazminatı gerektirip gerektirmediği noktasında toplanmaktadır.

Dava konusu uyuşmazlık, Medeni Kanunun 24. maddesi gereğince kanunen kişilik hakkına yapılmış saldırı nedeniyle Borçlar Kanununun 49. maddesinden kaynaklanan manevi tazminat talebine ilişkindir. Davanın dayanağı Medeni Kanunun 24 ve Borçlar Kanununun 49. maddeleridir. Anılan maddelere göre sorumlu tutulmanın koşulu, yayınlanan açıklama ya da eleştirinin, kişilik hakkına saldırı teşkil etmesidir. Ayrıca bu saldırı, manevi bir zarar doğurmalı, zarar ile saldırı arasında da uygun illiyet bağı olmalıdır.

Bilindiği gibi kişilik hakkı, kişinin kendi özgür ve bağımsız varlığının bütünlüğünü sağlayan ve herkese karşı ileri sürülebilen mutlak bir haktır. Davacı da bu hakkının ihlal edildiği gerekçesiyle manevi tazminat talebinde bulunmaktadır.

Somut olayda; davalının 15.12.2008 tarihli yazısındaki davacı hakkında kullandığı ifadeler davacıya yönelik yukarıda izah edildiği gibi bir saldırı niteliğindedir. Özle biçim arasındaki denge bozularak eleştiri sınırları aşılmıştır. Yazılar bu hali ile davacıların kişilik haklarını hedef almış saldırı oluşturmuştur, ve de manevi tazminatı gerektirir mahiyettedir.

Bunun dışında davalının, dava konusu edilen 13.1.2008, 25.1.2008 ve 14.12.2008 tarihli yazılarında kullanmış olduğu ifadeler, eleştiri sınırları içinde kalmış olup, manevi tazminata hükmedilmesini gerektirir nitelikte değildir.

Öyle ise mahkemece, yukarıdaki ilke ve esaslar gözetilerek yapılacak yargılama neticesinde hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 24.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/5969
Karar No: 2007/6863
Karar Tarihi: 13.06.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/5969 E.  ,  2007/6863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AKŞEHİR ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/07/2004

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, davalılar adına tapuda kayıtlı bulunan ... parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını, özel mülkiyete konu olamayacağını ileri sürerek, tapu iptali isteğinde bulunmuştur.

Bir kısım davalılar, davanın reddini savunmuşlar, diğerleri davaya yanıt vermemişlerdir.

Mahkemece, çekişme konusu ...parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün A.. Gölü kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar  verilmiştir.

Karar, davacı Hazine vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi Şükran Dağlı İlgün'ün  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan taşınmazın sicil kaydının terkini isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu olup kayden davalılara ait ..parsel sayılı taşınmazın 28.11.1997 tarih 5/3 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca belirlenen kıyı kenar çizgisine göre kısmen göl tarafında kaldığı belirlenmek suretiyle davanın kısmen kabul edilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur.

Ancak, dava kabul edildiğine göre yargılama giderleri ve avukatlık ücretinden davalıların sorumlu tutulması gerekirken, giderlerin davacı Hazine üzerinde bırakılması ve davada vekille temsil edilen davacı yararına avukatlık ücretine karar verilmemiş olması doğru değildir.Davacı Hazinenin temyiz itirazları yerindedir.Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 13.6.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/3390
Karar No: 2016/6217
Karar Tarihi: 03.03.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/3390 E.  ,  2016/6217 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

DAVA: Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla mesai ile hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının, davalıya ait işyerinde firma elemanı olarak yemekhane işçisi görevinde çalıştığını, iş sözleşmesinin işveren tarafından haklı sebep olmaksızın feshedildiğini belirterek, müvekkilinin ihbar ve kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti ile fazla mesai ve hafta tatili ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekilleri, ayrı ayrı davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece verilen kısmen kabul kararı, Dairemize ait ilam ile işçinin devamsızlık yaptığı günlerde haklı mazereti bulunup bulunmadığı yönünden araştırmaya yönelik olarak bozulmuştur. Bozma kararına uyan mahkeme, gerekli araştırmayı yapmış, ihbar ve kıdem tazminatı taleplerinin reddine karar vermiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Dosya içeriğine göre, işverence tutulan devamsızlık tutanakları 14-15-16-17-18.6.2012 ve 25-26.6.2012 içindir. Davacının istirahati 18-25.6.2012 arası için düzenlenmiştir. Bozma sonrası davacı 14-15'inde istirahatli, 16'sında çalışır olduğuna dair belge sunmuştur. 16'sı cumartesi, 17'si pazardır. 18-24 arası istirahatli, 25'inde çalışır bir istirahati daha mevcuttur. 25'inde tekrar viziteye çıkmıştır, bu istirahat belgesinde tedavisinin bittiği tarih 26'sı ve 27'si de çalışabilir gösterildiği tarihtir. Bu durumda davacının geçerli mazereti olduğunu belgeleyemediği tek gün ayın 16'sı olup, 17'si pazardır ve tek gün devamsızlığı söz konusudur. 25 ve 26 haziran günleri de istirahatli olduğuna göre, davalı feshi haklı sebebe dayanmamaktadır. İhbar ve kıdem tazminatı isteklerinin kabulü gerekirken, yazılı şekilde reddedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 03.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/10515
Karar No: 2023/2557
Karar Tarihi: 09.05.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/10515 E.  ,  2023/2557 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi, temyiz isteminin reddi

... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 16.04.2021 tarihli ve 2020/1797 Esas, 2021/1048 Karar sayılı kararı ile 20.12.2021 tarihli ve 2020/1797 Esas, 2021/1048 Karar sayılı ek kararının, sanık ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Sanık ...'ın Bölge Adliye Mahkemesince verilen 20.12.2021 tarihli ek kararı temyiz etmesi üzerine temyiz incelemesi için dosyanın Dairemize gönderildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.02.2023 tarihli tebliğnamesi ile sanığın ek karara yönelik temyiz istemi ile ilgili görüş bildirildiği; ancak UYAP'tan yapılan incelemede dosyaya vekâletname sunan Av. ...'un 31.01.2022 tarihli dilekçesi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararları temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; Av. ...'un sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve şikâyetçiler ... ile ...'ya yönelik hırsızlık suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemi ile ilgili ek tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/40993
Karar No: 2017/17106
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/40993 E.  ,  2017/17106 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2013/19571
Karar No: 2013/20382
Karar Tarihi: 18.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/19571 E.  ,  2013/20382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğu hakkında mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Yukarıdaki ilkeler ışığında somut olay incelendiğinde;

Elektrik dağıtım firmasında şef olarak çalışan sanığın, katılanın bahçesinde bulunmakta olup yüksek gerilim hattına zarar veren ve elektrik kesintilerine sebebiyet veren ağaç dallarını kestiği olayda, bilirkişi raporu ile de tespit edildiği üzere, söz konusu ağaç dallarının kesilmesinin hem güvenlik hem de elektrik kesintilerini azaltmak veya önlemek açısından doğru bir faaliyet olduğunun belirlenmesi karşısında, mahkemece unsurları itibarı ile oluşmayan suçtan sanığın beraatına karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 18.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi..
Esas No: 2007/12878
Karar No: 2008/1510
Karar Tarihi: 11.02.2008

**1. Hukuk Dairesi         2007/12878 E.  ,  2008/1510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AKŞEHİR ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/07/2004

Taraflar arasında görülen davada;Davacı, davalıların miras bırakanı adına kayıtlı 2553 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile terkin isteminde bulunmuştur.

Davalılar, oturumlara katılmamışlardır.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı gerekçesiyle davanın Kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptal ve sicil kaydının kütükten terkini isteğine ilişkindir.Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; kayden davalıların miras bırakanı adına kayıtlı bulunan çekişme konusu 2553 parsel sayılı taşınmazın 28.11.1997 tarih 5/3 Sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı uyarınca belirlenen kıyı kenar çizgisine göre aynı yasanın 4.maddesinde tanımı yapılan kıyıda kaldığı saptanmak suretiyle, davanın kabulüne karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur.

Ancak, dava kabul edildiğine göre, HUMK'nun 417. ve takip eden maddeleri gereğince davada haklı çıkan davacı yararına avukatlık parasına hükmedilmesi ve yargılama giderlerinin davalıdan alınmasına karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir. Davacının, bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, kararın açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.2.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.