erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/6683
Karar No: 2017/5073
Karar Tarihi: 27.03.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/6683 E.  ,  2017/5073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 27/03/2017 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(M) (M)

BP

KARŞI OY

Araç muayene istasyonu olarak faaliyet yürüten davalı işyerinde, mesainin bitmesine rağmen randevu alarak muayeneye gelmiş olan araçların tamamının işlemlerinin bitirilememiş olmasına istinadan ve sırada bekleyen müşterilerin mağdur olmaması için fazla mesai talep eden işverenin talebi, aralarında davacının da bulunduğu ve sendikal faaliyet kapsamında birlikte hareket eden işçiler tarafından kabul edilmemiş buna bağlı olarakta randevu alarak gelmiş olan araç sahiplerinden bir kısmı işlemini yaptıramadan geri dönmek zorunda kalmıştır. Bu durumun işyerinde olumsuzluklara yol açtığı izahtan vareste olup anlatıldığı şekilde birlikte hareket ederek fazla mesai yapmayı reddeden tüm işçiler bu davranışları nedeniyle işten çıkartılmışlardır.

Davacı işçimizde dahil fazla mesai talebini kabul etmeyen işçilerin, işverence yılbaşında talep edilen fazla mesaiye muvafakat isteğini de geri çevirmiş oldukları anlaşılmaktadır.

Fazla mesaiye muvafakatı olmayan işçinin fazla mesaiye kalmadığı için işten çıkartılmasında haklı veya geçerli bir neden bulunmadığı, feshin bu yönüyle geçersiz olduğu da tartışmasızdır.

Tartışma, tamamı sendika üyesi olan ve üyesi oldukları sendikanın işyerinde örgütlenmesi için çalıştıkları belli olan işçilerin işten çıkartılmasının gerçek nedeninin sendikal faaliyetleri olup olmadığı hususundadır.

Somut olaya dönüldüğünde, fazla mesaiye muvafakatı olmayan işçiyi mesaiye kalmaya zorlamanın hukukî dayanağı yoktur ancak randevu alarak gelmiş ve sıraya girmiş araçların geri gönderilmesi yerine geçimini o işyerinden sağlayan işçinin anlayış göstererek makul süreli bir fazla mesaiye kalmasını umut etmek de işverenin gözünden bakıldığında anlaşılamayacak veya yadırganacak bir durum değildir.

Açıklanan nedenle " İşin yarım kalması benim sorunum değil, ben mesaim bittiği anda işi bırakırım, bu davranışımın ne gibi sonuçlara neden olduğuylada ilgilenmem, mesai içerisinde rahatlıkla bitirilebilecek kadar iş kabul etmek işverenin sorumluluğundadır" şeklinde nitelendirilebilecek tutum nedeniyle gerçekleştiği anlaşılan feshin sendikal nedene dayandığını kabul etmek doğru olmamıştır

Şeklindeki kanaatimiz sebebiyle, aksi yönde oluşan sayın çoğunluk görüşüne katılamıyoruz. 27/03/2017
Esas No: 2022/2836
Karar No: 2022/5149
Karar Tarihi: 26.05.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/2836 E.  ,  2022/5149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen menfi tespit davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılmasına ve ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına dair verilen karara, ilk derece mahkemesince uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

6100 sayılı HMK’nın “Bozmaya uyma veya direnme” başlıklı 373. maddesinin birinci fıkrası; “Yargıtay ilgili dairesinin tamamen veya kısmen bozma kararı, başvurunun bölge adliye mahkemesi tarafından esastan reddi kararına ilişkin ise bölge adliye mahkemesi kararı kaldırılarak dosya, kararı veren ilk derece mahkemesine veya uygun görülecek diğer bir ilk derece mahkemesine, kararın bir örneği de bölge adliye mahkemesine gönderilir.” hükmünü,

Aynı maddenin dördüncü fıkrası ise; “Yargıtayın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.” hükmünü içermektedir.

Açıklanan madde hükümleri birlikte değerlendirildiğinde; ilk derece mahkemesi tarafından, Yargıtay’ın bozma kararı doğrultusunda karar verilmesi halinde, davanın taraflarına, karara karşı sadece temyiz yoluna başvuru olanağı tanındığı anlaşılmaktadır.

Bu halde ise; ilk derece mahkemesince verilen kararın, HMK’nın 362. maddesinde bölge adliye mahkemeleri tarafından verilen kararlar için öngörülen temyiz kesinlik sınırına tabi olacağı tartışmasızdır.

6763 sayılı kanun ile 6100 sayılı HMK'ya eklenen ek 1. madde uyarınca; aynı Kanunun 362. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 01.01.2021 tarihinden itibaren 78.630 TL’ye çıkartılmıştır.

Bozmaya uyularak verilen karar, karar tarihi itibariyle kesin niteliktedir. HMK'nın 366. maddesi atfıyla aynı Kanunun 352. maddesi uyarınca, kesin olan karar hakkında Yargıtay tarafından temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz dilekçesinin miktar itibariyle REDDİNE, 26/05/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2009/41186
Karar No: 2011/1508
Karar Tarihi: 01.02.2011

**2. Ceza Dairesi         2009/41186 E.  ,  2011/1508 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2006/325982

MAHKEMESİ : Üsküdar 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/04/2006

NUMARASI : 2006/303

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK.nun 145. maddesinde yer alan “değer azlığı” kavramı, daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca ihtiyacı kadar ve değeri az olan malın alınması olup, somut olayda uygulanma olanağının bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında kullanılan elektriğin değerinin azlığı nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 01.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/218
Karar No: 2009/1762
Karar Tarihi: 12.02.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/218 E.  ,  2009/1762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KÖYCEĞİZ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/04/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, dava konusu 69 parsel sayılı taşınmazda davalı ile birlikte paydaş olduklarını, davalının taşınmazı narenciye bahçesi olarak kullandığını, payını kullanmasına izin vermediğini ileri sürerek elatmanın önlenmesi, ecrimisil ve ağaçların yıkımı isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuş, ağaçların değerinin arazi değerinden fazla olduğunu ileri sürerek davacının payının iptali ile adına tescili isteğinde bulunmuştur.

Mahkemece, intifadan men koşulunun gerçekleştiği gerekçesiyle davacının payı oranında elatmanın önlenmesine, payı oranında dikilen ağaçların yıkımına ve ecrimisil talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, taraflarca süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi .raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, paydaşlar arasında elatmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğine ve toplanan delillere göre, dava konusu taşınmazda tarafların paydaş oldukları dava konusu taşınmazın davalı tarafından narenciye bahçesi olarak kullanıldığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece, elatmanın önlenmesi isteği bakımından davacının taşınmazdan istifadesinin engellendiği (intifadan men koşulunun gerçekleştiği) kabul edilerek davacının payı oranında elatmanın önlenmesine karar verilmiş olması doğrudur. Davalının temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Davacının temyiz itirazlarına gelince; davada tahakkuk tarihinden itibaren faiz talep edildiği dikkate alınarak, tahakkuk tarihinden itibaren kademeli faize hükmedilmesi gerekirken, dava tarihinden itibaren hesap edilen faize hükmedilmesi doğru değildir.

Hal böyle olunca, davacının bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedene hasren HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 12.02.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/6541
Karar No: 2012/18841
Karar Tarihi: 31.05.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/6541 E.  ,  2012/18841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza bina yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından, tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek gerektiğinde refakate inşaat mühendisi bilirkişide alınarak yeniden keşif yapılıp taşınmazın niteliği, binanın yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar Kanunu ve mevzuatı kapsamına girip girmediği belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve binanın yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184. ve Kıyı Kanunun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik incelemeyle yazılı biçimde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine veklinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 31.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/33253
Karar No: 2016/6098
Karar Tarihi: 15.03.2016

**9. Hukuk Dairesi         2014/33253 E.  ,  2016/6098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı ... bünyesinde diğer davalı şirketlerin elamanı olarak çalıştığını, iş sözleşmesini emeklilik nedeniyle rızaen feshettiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile asgari geçim indirimi alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, ... davacının, diğer davalı şirketlerde çalıştığını beyan ederek, husumet nedeni ile davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Diğer davalılar, davacının kendi isteği ile işten ayrıldığını, kıdem ihbar tazminatına hak kazanamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kıdem ihbar tazminatı açısından kabulüne, asgari geçim indirimi alacağının reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar, davacının emeklilik nedeniyle iş sözleşmesinin feshettiğinden, ihbar tazminatına hak kazanamayacağı gerekçesi ile temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-İhbar tazminatı açısından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İhbar tazminatı, iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olması nedeniyle, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz. İşçinin 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi hükümleri uyarınca emeklilik, muvazzaf askerlik, evlilik gibi nedenlerle iş sözleşmesini feshetmesi durumunda ihbar tazminatı talep hakkı bulunmamaktadır. Anılan fesihlerde işveren de ihbar tazminatı talep edemez.

Somut uyuşmazlıkta, davacı dava dilekçesinde emeklilik nedeniyle rızaen işten ayrıldığını belirtmiştir. Tanıklar da davacının emeklilik nedeniyle ayrıldığını söylemişlerdir. İş akdini emeklilik nedeni ile fesheden davacı işçi kıdem tazminatına hak kazanır ise de, ihbar tazminatına hak kazanmayacağından davacının ihbar tazminatı talebinin davanın reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 15/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/7235
Karar No: 2012/12399
Karar Tarihi: 13.11.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/7235 E.  ,  2012/12399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise bir kısım davalılar vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davacı vekili Av.... geldi. Temyiz eden davalı ve aleyhine temyiz olunan diğer davalılar adına gelen olmadı. Gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece hükme dayanak yapılan bilirkişi kurulu raporu yeterli değildir.

Şöyle ki;

Bilirkişi kurulunca somut emsal alınan ... Mah. 1904 ada 24 parselin dava konusu taşınmazla karşılaştırılması sonucunda; dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan daha az değerli olduğu kabul edilmek suretiyle değerlendirme yapılmış ve mahkemece de bu rapora dayalı olarak hüküm kurulmuştur.

2942 Sayılı Yasanın 11. maddesinin (d) bendi gereğince ... vergi değerlerinin de dava konusu taşınmaz ile emsalin karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Bu itibarla dava konusu taşınmazın ve emsalin ... vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin oranı ile bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan oran birbirinden fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişki giderilmelidir. Dosya içinde bulunan kayıtlara göre; dava konusu taşınmazın ... vergisine esas asgari m² değeri 1.439 TL, emsal alınan taşınmazın asgari m² değeri ise 459 TL dir. ... vergi değerleri bakımından dava konusu taşınmazın değeri, emsal olarak alınan taşınmazdan daha fazla olduğunu göstermektedir. Buna göre dava konusu taşınmazın en fazla emsal ile eşdeğer olduğunun tespiti gerekirken dava konusu taşınmazın emsal taşınmazın %80 oranında değerde olduğu kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde yeterli, inandırıcı ve somut gerekçelere de dayandırılmayan rapora dayanılarak hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

Mahkemece yeniden araştırma yapılarak dava konusu taşınmaz ile karşılaştırmaya uygun emsal tespit edilip tapu kayıtları, imar durumları ve ... vergisi yönünden yukarıdaki açıklanan ilkeye uygun olarak bilirkişi kurulundan ek rapor alınıp oluşacak sonuç doğrultusunda bir karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 13.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/2677
Karar No: 2010/6374
Karar Tarihi: 03.06.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/2677 E.  ,  2010/6374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Asliye 3.Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Sakarya Asliye 3.Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05.04.2007 gün ve 2005/11-2007/100 sayılı kararı bozan Daire’nin 14.12.2009 gün ve 2008/13796-2009/12845 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalı kooperatif tarafından keşide edilen 13 adet çekin ciro yolu ile müvekkiline geçtiğini, davalıların aralarındaki ihtilaflar nedeniyle çek bedellerinin ödenmediğini, uyuşmazlığın bitmesinin beklenmesine rağmen sorunun çözülmediğini ileri sürerek, çek bedelleri olan 11.939,39 TL'nın davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı kooperatif temsilcileri, çeklerin zamanaşımına uğradığını, bankaya ibraz edilmemiş olmaları nedeniyle çek niteliğinin kalmadığını, kooperatif kayıtlarında çeklerin karşılığı hukuki ilişki bulunmadığını, hayali olarak düzenlendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., davalı kooperatifin müteahhidi olduğunu, çeklerin hakedişlerine karşılık kooperatif tarafından verildikten sonra kendisi tarafından davacıya ciro edildiğini, kooperatifin davacıya ödeme yapması gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosyadaki belgelere göre, davaya konu çeklerin davanın açıldığı sırada adi alacak haline dönüştüğü ve 10 yıllık zamanaşımı süresine tabi olduğu, çekler için belirlenen sürede alacak talep edilmemiş ise de zamanaşımı süresi geçtikten sonra da alacağın istenebileceği, adi alacak talebinin zamanaşımına uğramadığı, çeklerin davalı ...'a davalı kooperatif tarafından hakediş bedeli karşılığında verildiği, ondan da davacıya ciro yolu ile geçtiği, davacının iyiniyetli 3. kişi olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile çek bedelleri 11.939,39 TL'nın her çekin vade tarihinden itibaren temerrüt faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmiş, kararın davalı kooperatif temsilcileri tarafından temyizi üzerine Dairemizin 14.12.2009 tarihli kararı ile mahkeme kararı kooperatif yararına bozulmuştur.

Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 35,50 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 172,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 03.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/14248
Karar No: 2013/3380
Karar Tarihi: 19.02.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/14248 E.  ,  2013/3380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı, iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin, fazla çalışma alacakları istemiştir.

Davalı işveren, davacının mevsimlik işçi olduğunu savunmuştur.

Mahkemece, davacının yaptığı iş mevsimlik iş olduğu kabul edilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm davacı vekilince temyize getirilmiştir.

Uyuşmazlık davalı işyerinde yapılan işin mevsimlik iş olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Dosya içeriğine göre, maden işçisi olarak çalışan davacının iş sözleşmesi, işveren tarafından kış sezonu sebebiyle askıya alındığı, yeni sezonun başlaması sebebiyle işe davet edilmesine rağmen işe başlamadığı gerekçesiyle 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II-g maddesine dayanılarak feshedilmiştir.

Somut olayda, davacının yaptığı iş yılın her döneminde yapılmakta ve mevsime bağlı bir iş olmadığından, aralıklı çalışma kabul edilmelidir. Bu durumda iş sözleşmesinin işveren tarafından mevsimlik iş kabul edilerek askıya alınması haksız fesih kabul edilmelidir. Buna göre kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacağının hüküm altına alınması gerekirken reddine karar verilmesi hatalı olup bozma sebebidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/12153
Karar No: 2015/12823
Karar Tarihi: 18.06.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/12153 E.  ,  2015/12823 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/27723

MAHKEMESİ : Adana 9. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/12/2012

NUMARASI : 2011/665 (E) ve 2012/1135 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın müşteri gibi girdiği marketten bir kilogram kaşar peyniri çalması şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da az olan şeyi aldığının anlaşılması karşısında TCK'nın 145. maddesinin uygulanma olanağının karar yerinde tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 18/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.