erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2011/1695
Karar No: 2011/9092
Karar Tarihi: 09.06.2011

**13. Hukuk Dairesi         2011/1695 E.  ,  2011/9092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalıdan kampanyadan koltuk takımı satın alıp bedelini peşin ödediğini,seçtiği kumaşın döşenmesini talep ettiğini ancak aynı gün eve gelince koltukların salona sığmayacağını anlaması üzerine aynı gün satış sözleşmesinden dönerek ödediği bedelin tahsilini talep ettiğini, zaten malın halen bile teslim edilmediğini bildirerek, ödediği bedelin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı,işyerine gelerek takımı beğendiğini davacının malda ya da hizmette ayıp olduğu iddiasında olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece haklı bir sebep olmaksızın davacının davalının işyerine giderek görüp beğendiği takımı almaktan vazgeçip bedelini talep edemeyeceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş,hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıya ait mağazaya giderek kampanyalı fiyattan beğendiği koltuk takımını satın aldığı ve beğendiği kumaşın döşetilmesi için anlaştıklarını ve bedelinin ödendiğini ancak mobilyanın eve sığmayacağını anlaması üzerine aynı gün almaktan vazgeçtiğini ve bedelin iadesini talep ettiği halde kabul edilmediğini bildirerek bedelin tahsili için eldeki davayı açmıştır.Davacının davalıya ait işyerine giderek mobilya satın aldığı ihtilaf konusu

değildir. Mahkemece,4077 sayılı kanunun 8-9/A maddesinde işyeri, panayır, fuar gibi yerler dışında yapılan kapıdan ve mesafeli satışlarda 7 günlük sürede, hiçbir gerekçe göstermeden tüketicinin cayma hakkı olduğu, ancak işyerinden yapılan satışlarda haklı sebeple satıştan dönebileceği, davacının ileri sürdüğü sebebin haklı bir sebep olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. Davacının davalının işyerine giderek satın aldığı takım için herhangi bir ayıp, eksik iddiasında bulunmadığı,satın alınan takımın dava tarihi ile dahi henüz teslim edilmediği dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Davacı dava konusu koltuk takımını kampanyalı satış suretiyle satın aldığını ileri sürmüştür. 4077 Sayılı Yasanın 7. maddesine dayalı olarak çıkartılan Kampanyalı Satışlara İlişkin Yönetmeliğin 14.maddesi hükmüne göre,malın teslim edilmemesi koşuluyla, tüketicinin yazılı başvurusu ile satıştan dönme hakkı olduğu, bu takdirde satıcının aldığı bedeli iade ile yükümlü olduğu belirtilmiştir. Dosya içerisinde kampanyaya ilişkin belge yer almamaktadır. Mahkemece taraflardan kampanyalı satışa ilişkin delilleri sorulup toplanarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle kararın davacı yararına BOZULMASINA, 9.6.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/3706
Karar No: 2018/5178
Karar Tarihi: 30.05.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/3706 E.  ,  2018/5178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

I- 2006 takvim yılında “sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan beraat hükmüne karşı katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Bozma kararına uyularak yapılan yargılamada, sanığa yüklenen suçun yasal unsurları itibarıyla oluşmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II-2005 takvim yılında “sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan beraat hükmüne karşı katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince:

Sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin en son düzenlenen fatura tarihi olduğu, buna göre en aleyhe kabulle 2005 takvim yılında düzenlenen en son fatura tarihinin 31.12.2005 olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Bozma kararına uyularak yapılan yargılamada, sanığa yüklenen suçun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 31.12.2005 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 30.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/14378
Karar No: 2011/13119
Karar Tarihi: 07.12.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/14378 E.  ,  2011/13119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Beydağ Asliye (Aile Mah. Sıf.) Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 15/10/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 05/04/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacıların diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, trafik kazasından doğan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin kısmen kabulüne dair verilen karar, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayın oluşu, kusur durumu, yaralanma derecesi ile yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde davacılar yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarları azdır. Davacılar yararına daha üst düzeyde manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle davacılar yararına BOZULMASINA, davacıların diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 07/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/12426
Karar No: 2016/12667
Karar Tarihi: 20.10.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/12426 E.  ,  2016/12667 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, sigorta primine esas kazanç (ücret) tutarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Davacı vekili, davacı murisinin 01.03.2006 - 30.11.2007 tarihleri arasında davalı işverene ait işyerinde hizmet akdine tabi olarak geçen ve davalı Kuruma bildirilen çalışma (zorunlu sigortalılık) süreleri yönünden, aylık net 2.000 USD ücretle çalıştığının tespitini istemiş, mahkemece, bozma ilamına uyularak, davanın kabulü ile davacı murisinin dava konusu dönemde aylık net 2.000 USD karşılığı TL ücretle çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

Bozma sonrası mahkemece yapılan araştırma neticesinde, davacı murisinin Denizbank dolar cinsi hesabına 08.08.2007 tarihinde davalı şirket tarafından “Dünyaya Bakış Hava Taş. maaş havale bedeli” notu ile 2.000 dolar yatırıldığı, Garanti Bankası dolar cinsi maaş hesabına ise 10.10.2007 tarihinde “maaş ödemesi” notu ile 2000 dolar ve 07.11.2007 tarihinde “Ekim 2007 maaş ödemesi” notu ile 2.000 dolar yatırıldığı tespit edilmiştir.

Dosya içerisinde yer alan bilgi ve belgeler karşısında, davacı murisine maaş ödemesi yapıldığı yazılı belgelerle kanıtlanan aylara ilişkin olarak verilen karar isabetli ise de; diğer aylar yönünden, ayrıntıları 11.02.2014 tarih ve 2013/17748 E. 2014/2327 K. sayılı bozma ilamımızda belirtilen yöntemle yapılan araştırma sonucunda, Kuruma bildirilen ücretin üzerinde ücret alma iddiasının yazılı belgelerle kanıtlanamadığı belirgindir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulduğunda, ödeme yapılan aylarla sınırlı olarak dava kabul edilerek, diğer aylar yönünden prime esas kazancın (ücret) tespitine yönelik davacı isteminin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 20.10.2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/19737
Karar No: 2014/2936
Karar Tarihi: 20.02.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/19737 E.  ,  2014/2936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye esas alınan buğday ve arpanın 2013 yılı itibarıyla sulu ve kuru şartlarda dekar başına asgari ve azami verimi, kilogram başına toptan satış fiyatı ve dekar başına ayrıntılı üretim giderini gösterir veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/1113
Karar No: 2012/6740
Karar Tarihi: 26.04.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/1113 E.  ,  2012/6740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 1- Sanık ... Kahraman hakkında; beraat (2002 ve 2003 yılları için ayrı ayrı)

2-Sanık ... hakkında; Mahkumiyet

Sanık ... Kılıç'a yokluğunda verilen kararın, Tebligat Kanunu’nun 35. maddesi uyarınca 29.11.2008 tarihinde yapılan tebliğ işlemi, belirtilen adreste daha önce sanığa tebligat yapılmamış olması nedeniyle usulsüz olup hükmün henüz kesinleşmediği belirlenerek, sanığın 08.01.2010 tarihinde öğrenme ile yapmış olduğu temyiz talebi süresinde kabul edilerek yapılan incelemede;

Gerekçeli karar başlığında yanlış ve eksik yazılan suç tarihlerini 2002 takvim yılı için 16.08.2002, 2003 takvim yılı için ise 20.10.2003 şeklinde mahallinde düzeltilmesi olanaklı görülmüştür.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçların işlendiği 16.08.2002 ve 20.10.2003 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık ... ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 26/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/1311
Karar No: 2013/4300
Karar Tarihi: 20.03.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/1311 E.  ,  2013/4300 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kulllanılması

Hüküm : TCK'nın 268. maddesi yollamasıyla TCK 267/1, 62.

maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK'nın 268. maddesinde tanımlanan başkasına ait kimliği veya kimlik bilgilerini kullanma suçunun oluşması için, failin, işlediği suç nedeniyle kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanmasının gerektiği, somut olayda ise, kendisinden kimlik soran polis memuruna mağdurun kimlik bilgileri bulunan sahte nüfus cüzdanını ibraz etmekten ibaret eyleminin Kabahatler Kanunun 40. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 20.03.2013 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

Çeşitli ceza dava dosyalarında hakkında yakalama kararları bulunan sanığın, kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla, kimlik kontrolü yapan güvenlik kuvvetlerine, sahte nüfus cüzdanı ibraz etmesi, kimliğin sahte olduğundan şüphelenilmesi üzerine gerçek kimliğini açıklaması şeklindeki eyleminin; TCK'nın 268. maddesinde tanımlanan başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma suçunu oluşturduğu, maddede hakkında soruşturma ya da kovuşturma bulunan kişinin soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek saikiyle gerçekte var olan bir kişinin kimlik bilgilerini veya sahte bir kimliği kullanmasının cezalandırıldığı, Kabahatler Kanunun 40. maddesindeki kimliği bildirmemede ise hakkında soruşturma ve kovuşturma bulunmayan kişinin bir belge düzenlenmesi söz konusu olmayan durumlarda kamu görevlisine kimliği veya adresi hakkında bilgi vermekten kaçınmasının veya gerçeğe aykırı beyanda bulunmasının yaptırıma bağlandığı, somut olayda da işlediği suçlar nedeniyle kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanması nedeniyle sanığın eyleminin Kabahatler Kanunun 40. madde kapsamında değerlendirilemeyeceği, ancak sanığın görevlilere gerçek kimliğini açıklaması nedeniyle hakkında TCK'nın 269. maddesindeki etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanarak cezasında indirim yapılması ve hükmün bu nedenle bozulması gerektiği görüşünde olduğumdan; sayın çoğunluğun suç vasfında yanılgı olduğuna, eylemin Kabahatler Kanunu 40. maddesine uyduğuna ilişkin görüşlerine katılmıyorum. 20.03.2013
Esas No: 2010/5593
Karar No: 2011/7892
Karar Tarihi: 06.07.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/5593 E.  ,  2011/7892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 23/02/2007 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 17/11/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... Ltd. Şti. ve ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, trafik kazasından doğan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel Mahkemece, istemin kısmen kabulüne dair verilen karar, davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Olayın oluş biçimi,olayın gerçekleştiği tarih ile yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde davacı yararına hüküm altına alınan manevi tazminat fazladır. Davacı yararına daha alt düzeyde manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle davalılar yararına BOZULMASINA, davalıların diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 06/07/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/4820
Karar No: 2024/3774
Karar Tarihi: 21.03.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/4820 E.  ,  2024/3774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Silahla tehdit

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAMEDEKİ DÜŞÜNCE : Onama

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında, 14.09.2015, 20.09.2015 olan suç tarihinin 14.09.2015 olarak gösterilmiş olması, mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Sanığın 14.09.2015 günü babası olan mağdur ... ve abisi olan ...'ın ikamet ettikleri eve alkollü şekilde gelerek mağdur ...’den kendisine para vermesini istediği, mağdur ...'in parası olmadığını söylemesi üzerine aşağı indiği, az sonra ele geçirilemeyen ekmek bıçak elinde olarak geri geldiği ve mağdurlar ... ile ...'ı elindeki bıçakla "Sizi öldüreceğim, Allahını kitabını sinkaf ettiklerim." demek suretiyle tehdit ettiği, mağdurların kolluk görevlilerini aradığı ve sanığın mağdurlardan herhangi bir şey alamadığı, sanık hakkında 6284 sayılı Kanun kapsamıda tedbir kararı verilmesine karşın 20.09.2015 günü alkollü şekilde tekrar ikametlerine gelerek mağdur ...’i “Senin ananı avradını sinkaf ederim, seni öldüreceğim.” demek suretiyle tehdit ettiği dediği iddia edilen olayda, sanığın babası olan mağdurdan para istemesi ve aldığı olumsuz yanıt üzerine mağdurları tehdit etmesi şeklindeki eylemlerinin yağma suçuna teşebbüs ya da yağmada “daha az cezayı gerektiren hal” başlıklı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 150 nci maddesinin birinci fıkrasındaki suçu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılıCeza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının korunmasına,

21.03.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/28107
Karar No: 2016/3960
Karar Tarihi: 11.02.2016

**13. Hukuk Dairesi         2014/28107 E.  ,  2016/3960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan satın aldığı ve taşınmazına diktiği ... ... cinsi 5000 adet üzüm fidanına gereği gibi baktığı halde fidanların ürün vermediğini, bağdaki fidanların satın aldığı cins olmayıp, şaraplık normal cins olduğunu yaptırdığı tesbit ile öğrendiğini bildirerek bağ tesisi için yaptığı masraflar, yeni bağ tesisi için yapacağı masraflar ile mahrum kaldığı gelirin tesbiti ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 25.000 TL nin faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş,hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı, davalıdan satın aldığı .. .. cinsi 5000 adet üzüm fidanını taşınmazına dikip, gereği gibi baktığı halde ürün vermediğini, bağdaki fidanların satın aldığı cins olmayıp, şaraplık normal cins olduğunu yaptırdığı tesbit ile öğrendiğini bildirerek, bağ tesisi için yaptığı masraflar ile bağın bozularak Alphonse Lavallee cinsine dönüştürme masrafları ve mahrum kaldığı gelirin tahsili için eldeki davayı açmıştır. Mahkemece aldırılan bilirkişi raporunda, davacının zararı keşif tarihi olan 2013 yılı fiyatları esas alınarak hesaplanmış, mahkemece bu rapor esas alınarak hüküm verilmiştir. Oysa ki, davacının yaptığı masraflar bakımından yapıldığı yıl fiyatları esas alınarak, diğer kalem alacaklar yönünden dava tarihi itibarıyla hesaplama yapılması gerekir. Mahkemece, hesap tarzı bakımından değinilen hususları içeren taraf ve yargı denetimine elverişli rapor alınarak hüküm tesisi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2-Bozma sebeplerine göre davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle davalı yararına BOZULMASINA, 2.bentte açıklanan nedenle davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, 1.700,00 TL peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.