erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/10718
Karar No: 2014/13777
Karar Tarihi: 10.12.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/10718 E.  ,  2014/13777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 5. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/07/2014

NUMARASI : 2013/1073-2014/983

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kiraya veren tarafından açılan aidat alacağı ile hor kullanma ve kiralananın erken tahliyesi nedeniyle tazminat isteğine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı kiracının aidat alacağı ve hor kullanma tazminatına ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında 15.11.2011 başlangıç tarihli ve 2 yıl süreli yazılı kira sözleşmesi konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmenin özel şartlar bölümünün 8.maddesinde, “kiracı kiralananı boşaltmak istediği takdirde bir ay evvelinden mal sahibine ulaşacak şekilde bildirmek zorundadır” düzenlemesine yer verilmiştir. Tarafların özgür iradeleri ile kararlaştırılan bu koşul geçerli olup, tarafları bağlar. Mahkemece her ne kadar kiralananın üç aylık sürede yeniden kiralanabileceğinden bahisle üç aylık makul süre kirasına hükmedilmiş ise de, kira sözleşmesinin 8. maddesindeki düzenleme ile kiracıya bir ay önceden tek taraflı feshi ihbarla kira sözleşmesini sona erdirme hakkı tanındığına göre, tarafların yeniden kiraya verme süresini bir ay ile sınırlandırdığının kabulü gerekir. Bu durumda Mahkemece, kiralananın tahliye tarihinden itibaren davacının isteyebileceği makul süre (yeniden kiraya verme süresi) kira parasının bir ayla sınırlı olduğunun kabul edilmesi gerekirken bilirkişi tarafından belirlenen makul süreye göre tazminata hükmedilmesi doğru değildir.

3-Davalılardan kefil S.. A..'ın temyiz itirazlarına gelince; dava konusu kiralanan davalı kiracı tarafından tahliye edilmiş olup erken tahliye nedeniyle yoksun kalınan kira alacağı niteliği itibariyle bir tazminat alacağına ilişkindir. Taraflar arasındaki kira sözleşmesi gereğince kefilin sorumluluğu kira parası ile sınırlıdır. Kira sözleşmesinde kiracının belirlenen limitlerle tazminatlardan da sorumlu olacağına ilişkin bir hüküm bulunmamaktadır. Bu nedenle kefil olan davalının kira sözleşmesinin feshinden kaynaklanan tazminattan sorumlu tutulması mümkün değildir. Mahkemece davalı kefil yönünden makul süre kirasına ilişkin alacak isteminin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda 2 ve 3 nolu bentlerde açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 10.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/22421
Karar No: 2015/15159
Karar Tarihi: 12.10.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/22421 E.  ,  2015/15159 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2014/152922

Mahkemesi : Kocaeli 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 27/02/2014

Numarası : 2011/746 - 2014/113

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin ve sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında, tam gün sayısının belirtilmemesi ve hükmedilen hapis cezasının TCK'nın 50/4-1a, 52/2. maddeleri uyarınca adli para cezasına çevrilmesi yerine, sadece TCK'nın 50/1-a maddesine göre çevrilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 52/3 maddesine aykırı davranılması ile sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının ödenmemesi halinde cezanın hapse çevrileceğinin ihtarı yerine, infazı kısıtlar biçimde “ hapse çevrilmesine” karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 3. paragrafındaki, “5237 sayılı yasanın TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince ” ibaresinin çıkarılarak yerine "TCK'nın 50/4-1a, 52/2. maddesi gereğince 605 gün adli para cezasına çevrilmesine" ibaresinin ilave edilmesi, hükmün 4.bendindeki ''tahsil edilmesine ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine'' ibaresinin çıkartılarak yerine “tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtarına“ kelimelerinin ilave edilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.10.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2024/10344
Karar No: 2024/12411
Karar Tarihi: 25.09.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/10344 E.  ,  2024/12411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/604 E., 2024/252 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250.00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre 01.01.2023-31.12.2024 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2023 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki hükmün, ücret tespiti bakımından temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

25.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/8769
Karar No: 2022/244
Karar Tarihi: 12.01.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/8769 E.  ,  2022/244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet

İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı'nın 02/12/2010 tarih ve R1-1772 sayılı mütalaasının 2007 takvim yılı yönünden sahte fatura düzenleme suçuna ilişkin olduğu halde Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 10/03/2011 tarih ve 2011/16357 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında 2007 takvim yılı yönünden de sahte fatura kullanma suçundan kamu davası açılıp, mahkeme tarafından anılan suçtan hüküm kurulması yasaya aykırı ise de; zamanaşımının olumsuz muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğunun anlaşılması karşısında;

Sanığa yüklenen “2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık müdafisi ile katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 12.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/18673
Karar No: 2015/26251
Karar Tarihi: 03.06.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/18673 E.  ,  2015/26251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

05/10/2010 tarihli iddianame ile sanık ... hakkında hırsızlık ve dikili ağaca zarar verme suçlarından, sanık ... hakkında ise bu suçlara yardım eden sıfatıyla iştirak etmekten dolayı kamu davası açıldığı ancak yapılan yargılama sonucunda sanık ... hakkında hırsızlık, sanık ... hakkında ise mala zarar verme suçlarından bir karar verilmemiş ise de atılı suçlar nedeniyle zamanaşımı süresince karar verilmesi olanaklı görülmüştür.

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Hırsızlık suçu, bir başkasının taşınır malının, rızası olmaksızın alınması ile oluşur. Rızanın geçerli olabilmesi için bulunması gereken koşulların varlığı hâlinde zilyedin rızası bir hukuka uygunluk nedeni teşkil edecek ve suç oluşmayacaktır. Failin kendisine veya başkasına bir yarar sağlamak maksadıyla hareket etmesi yeterli olup, bunun fiilen temini şart değildir. Bu yarar, maddi veya manevi olabilir. Almak fiilinden maksat, suçun konusunu oluşturan mal üzerinde mağdurun zilyetliğine son verilmesi, mağdurun suç konusu eşya üzerinde zilyetlikten doğan tasarruf haklarını kullanmasının olanaksız hâle gelmesidir. Bu tasarruf olanağı ortadan kaldırılınca suç da tamamlanır.

Olay günü suça konu bahçenin bakımını yapan sanık ...'in anlaşmazlık nedeniyle bahçede ekili bulunan 20 yaşlarında yeşil olarak nitelendirilen 200 civarında kaysı ağacını dibinden kestiği, sanığın elde ettiği ağaç parçalarını tomruk olarak piyasaya sattığı, daha sonra müştekiye 2.500 TL ödeme yaptığı; diğer sanık ...'in asıl sanık ile birlikte çalıştığı, bahçenin başkasına ait olduğunu bilmesine rağmen kendi menfaatini gözeterek ağaç kesim işine bizzat yardım ettiği, busuretle sanıkların atılı suçları işledikleri iddia edilen olayda; sanıkların savunmaları, katılanlar ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamından anlaşılmakla mahkemece sanıklar hakkında verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 03.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/8714
Karar No: 2017/4567
Karar Tarihi: 06.06.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/8714 E.  ,  2017/4567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Davacı tarafından davalı aleyhine açılan bayilik hizmet bedeli nedeniyle ödenen ancak sözleşmenin intifa süresinin bitmesinden önce sona ermesi nedeniyle sebepsiz zenginleşmeye konu olan bakiye kısmından oluşan alacağın tahsili konulu davanın kabulüne ilişkin yerel mahkeme kararının taraf vekillerince temyizi üzerine davalı vekilinin tüm davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile temerrüdün başlangıcına ilişkin davacının temyiz itirazlarının kabulü ile bu yönden hükmün bozulmasına yönelik Dairemizin 17.12.2015 tarihli bozma kararına karşı taraf vekillerinin karar düzeltme talebi üzerine yeniden yapılan inceleme sonucunda dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava 09/01/2013 tarihinde açılmış olup 6100 sayılı HMK hükümlerine tabidir. HMK'nun 114. maddesinde dava şartları sayılmış ve aynı davanın, daha önce açılmış ve halen görülmekte olmaması hususu, yani derdestlik de dava şartları arasına alınmıştır. Aynı Kanun'un 115/1 maddesinde ise mahkemenin dava şartlarının mevcut olup olmadığını davanın her aşamasında kendiliğinden araştıracağı hüküm altına alınmıştır.

Bu açıklamalar karşısında somut olayın değerlendirilmesine gelince taraflar arasında aynı konuda Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesi'nde daha önce bir dava açılmış olduğu ve o davada verilen ret kararının Yargıtay aşamasından geçerek 31.01.2013 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır. Görüldüğü üzere bu davanın açıldığı tarihte aynı taraflar arasındaki aynı alacakla ilgili dava halen derdest durumdadır. Mahkemece HMK'nun 115. maddesi de gözetilerek derdestlik dava şartı yönünden bir değerlendirme yapılıp sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken bu yönün gözetilmemiş olması nedeniyle hükmün bozulması gerekirken Dairemizin önceki bozma kararında farklı bir gerekçeyle hükmün bozulduğu görüldüğünden davalı vekilinin karar düzeltme talebinin kabulü ile hükmün belirtilen gerekçeyle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin karar düzeltme talebinin kabulüyle Dairemiz 17.12.2015 gün 2015/13866 E. 2015/17170 K. sayılı bozma kararının kaldırılarak hükmün yukarıda belirtilen değişik gerekçeyle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı vekilinin tüm davalı vekilinin diğer itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 06/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/7743
Karar No: 2018/3355
Karar Tarihi: 28.05.2018

**23. Hukuk Dairesi         2015/7743 E.  ,  2018/3355 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin annesi ile dava dışı..... arasında bağımsız 65.000,00 TL karşılığında 22 nolu bağımsız bölümün satın alındığını annesinin haklarını müvekkiline temlik ettiğini ve edimlerin yerine getirilmesine rağmen davalının 25.11.2008 Tarihli sözleşmede belirtilen taahhütlerini yerine getirmediğini, yapılan tespit sonucu 23.979,00 TL eksik iş olduğunu, aynı zamanda sözleşmede belirtilen sürede teslim yapılmadığını ileri sürerek, geç teslim ve eksik iş nedeniyle 35.000,00 TL'nin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, iyi niyetli olarak davacının babasına 20.000,00 TL ödeme yaptıklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; taraflar arasındaki sözleşme gereği davalının edimini eksiksiz tamalamadığı ve sözleşmeye göre 2009 yılının 5. ayında verilmesi gereken bağımsız bölümün 11. ayda verilmiş olması nedeniyle 14.500,00 TL tutarında yoksun kalınan kira ve 26.318 TL eksik iş bedelinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, taşınmaz satım sözleşmesi gereği eksik iş bedeli ve geç teslim nedeniyle kira tazminatı bedeline ilişkin olup, davalı savunmasında davacının babasına 20.000 TL ödeme yaptığını belirtmiş ve delil listesinde yemin deliline dayanmıştır. Bu durumda mahkemece davalı tarafa davacının babasına ödendiği iddia edilen bedelin eksik iş bedeli ve geç teslim nedeniyle kira tazminatına mahsuben verilip verilmediği hususunda yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/26961
Karar No: 2014/27494
Karar Tarihi: 20.11.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/26961 E.  ,  2014/27494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında elektrik enerjisi hırsızlığı suçundan kurulan 05.06.2009 tarihli beraat kararının katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtaya gönderilen dosyanın, Yargıtay 2. Ceza Dairesince 26.07.2012 tarihli karar ile 6352 sayılı Kanun'un 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca işlem yapılmak üzere mahalline gönderilmesinden sonra, 20.09.2012 tarihli ek karar ile sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verildiği, ek kararın katılan vekili tarafından 01.10.2012 tarihli dilekçe ile sanık müdafii tarafından ise 02.11.2012 tarihli dilekçe ile temyiz edilmesine rağmen, ek kararda yasa yolunun itiraz olarak gösterilmesi nedeniyle, dilekçeler itiraz dilekçesi olarak kabul edilip ... Ağır Ceza Mahkemesinin 11.10.2012 tarih, 2012/856 değişik iş sayılı kararı ile katılan vekilinin itirazın reddine karar verildiği, mahkemesince de 23.11.2012 tarihli ek karar ile sanık müdafiinin itirazın reddine karar verildiği ve sanık müdafiinin 14.12.2012 tarihli dilekçesi ile 23.11.2012 tarihli ek kararı da temyiz etmesi üzerine dosyanın Yargıtaya gönderildiği olayda, Yargıtay 2. Ceza Dairesinin bozma niteliğindeki 26.07.2012 tarihli iade kararı üzerine 20.09.2012 tarihinde verilen ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin kararın temyizi kabil kararlardan olduğu ve bu karar karşı katılan vekili ve sanık müdafiinin verdiği dilekçelerin de temyiz istemi niteliğinde olması nedeniyle incelenmek üzere Yargıtaya gönderilmesi yerine itiraz istemi olarak kabul edilerek verilen kararların hukuken geçersiz olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1- Sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Temyize konu 20.09.2012 tarihli ek karın temyizi kabil kararlardan olmasına rağmen itiraza tabi olduğu belirtilmiş ise de yasa yoluna başvurma süresi konusunda bir yanıltma bulunmadığı anlaşılmakla, yokluğunda verilen ve 28.09.2012 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü CMUK’nın 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra, 02.11.2012 tarihinde temyiz eden sanık müdafiinin temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 20/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/14709
Karar No: 2014/8941
Karar Tarihi: 08.05.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/14709 E.  ,  2014/8941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/04/2013

NUMARASI : 2012/99-2013/154

İ.. Ö.. ve müşterekleri ile T.. B.. aralarındaki muhdesatın tespiti davasının kabulüne dair Trabzon 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 05.04.2013 gün ve 99/154 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, üzerinde vekiledenine ait iki katlı yapı bulunan 440 ada 6 parselin kentsel dönüşüm çerçevesinde TOKİ tarafından kamulaştırıldığını açıklayarak taşınmaz üzerindeki yapının davacıların ait olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı T.. B.. vekili, TOKİ ile yapılan sözleşmeye göre^ kentsel dönüşüm kapsamına alınan taşınmaz üzerinde herhangi bir hakları bulunmayan davacıların kaçak nitelikteki yapının tespitini isteyemeyeceklerinden davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, taşınmaz üzerindeki yapı, davalı T.. B..'nın izni ile inşa edildiğinden davanın kabulüne iki katlı yapının davacıların murisi Mehmet Özgür tarafından meydana getirildiğinin tespitine karar verilmiştir. Hüküm, davalı T.. B.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller ve dosya kapsamından; dava konusu 440 ada 6 nolu parsel kadastro sonucunda, 21.04.1958 tarihinde, davalı Trabzon Belediyesi adına tescil edilmiştir. Tapu kaydının beyanlar hanesinde ise 9 nolu evin Kamil Kazaz'a 8 nolu evin ise Rüstem Çelik'e ait olduğu yazılıdır. T.. B.. ile TOKİ arasında düzenlenen sözleşmeye göre taşınmaz, kentsel dönüşüm projesi içinde kalmaktadır. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmişse de bu görüşe katılmak mümkün değildir. Şöyle ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 684. maddesi hükmünde, bir şeye malik olan kimsenin o şeyin bütünleyici parçalarına da malik olacağı, TMK'nun 718. maddesi hükmünde de, arazi üzerindeki mülkiyetin kullanılmasında yarar olduğu ölçüde, üstündeki hava ve altındaki arz katmanlarını kapsayacağı, bu mülkiyetin kapsamına yasal sınırlamalar saklı kalmak üzere yapılar, bitkiler ve kaynakların da gireceği açıklanmıştır. Bütünleyici parça niteliğindeki muhdesatın aidiyeti arzın mülkiyetine tabi olduğuna, muhdesatların üzerinde bulunduğu arzdan ayrı bir mülkiyeti olamayacağına ve taşınmazın tapu kaydında davalılar lehine herhangi bir hak bulunmayıp dava konusu yapı, kaçak yapı niteliğinde bulunduğundan davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır. Davalı T.. B.. vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerindedir. Kabulü ile usul ve Kanuna aykırı görülen hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3.maddesi yollaması ile HUMK’nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/1. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 24,30 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalı vekiline iadesine, 08.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.