erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2006/9205
Karar No: 2007/2426
Karar Tarihi: 13.03.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/9205 E.  ,  2007/2426 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı şirketin tasfiye memurunca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili müvekkili ile davalı arasında müvekkiline ait fabrikanın temizlik işlerinin sözleşme yapılarak davalının işçileri tarafından yapılmasının kararlaştırıldığını, sözleşmenin eki şartnamesinin 3. maddesinde SSK primlerinden davalının sorumlu olduğunun kararlaştırıldığını, davalının edimini yerine getirmemesi nedeniyle müvekkili aleyhine dava dışı SSK' nca icra takipleri yapılarak prim bedellerinin tahsil edildiğini ileri sürerek 2.994.800.000 TL' nin tahsili için yapılan icra takibinin davalının haksız itirazı nedeniyle durduğunu ileri sürerek itirazın iptaline, % 40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap vermemiştir.

Mahkemece davacı ile davalı arasında yapılan sözleşmeye ekli temizlik şartnamesinin 3. maddesinde davalı şirket tarafından çalışanların prim borçlarının ödenmesinin yüklenildiği, davalının ödeme yapmaması üzerine dava dışı SSK tarafından yapılan icra takipleri sonucu 2.994.800.000 TL' nin davacıdan tahsil edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne, davalının İnegöl 1. İcra Müdürlüğü' nün 2003/1108 sayılı dosyasında davalının itirazının iptaline, takibin 2.994.800.000 TL üzerinden devamına, % 40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı şirketin tasfiye memuru tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı şirketin tasfiye memurunun yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 13.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/32454
Karar No: 2013/33309
Karar Tarihi: 30.12.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/32454 E.  ,  2013/33309 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti. ile ... aralarındaki dava hakkında ... 14. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 05.02.2013 tarih ve 228-384 sayılı hükmün Dairenin 18.09.2013 tarih ve 19801-21733 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyanın incelenmesinde, eldeki davada iş mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı ile birlikte 1.200,00 TL maktu vekalet ücretininde davacıdan tahsili ile davalıya verilmesine karar verildiği ve kararın temyiz edilmeksizin kesinleştiği, akabinde davacının vekalet ücreti yönünden kararın düzeltilmesini (tavzihini) mahkemeden talep ettiği, mahkemenin 15.02.2013 tarihli ek kararla talebinin reddine karar verildiği ve davacının tevzih talebinin reddine dair ek kararı temyiz ettiği ve dairemizce 15.02.2013 tarihli ek kararın temyizen incelenerek kararın onanmasına karar verildiği ve ancak onama ilamına sehven incelemesi yapılan karar olarak kesinleşen ilk karar olan görevsizlik kararının tarihi 11.10.2012 tarihinin yazıldığı ve davacınında bunun üzerine, ek kararın değil, temyiz edilmeden kesinleşen ilk kararın temyizen incelendiğinden bahisle yeniden inceleme talebinde bulunduğu anlaşılmaktadır.

Az yukarıda açıklandığı üzere, davacının tevzih talebinin reddine dair 15.02.2013 tarihli kararı temyiz ettiği ve dairemizcede 15.02.2013 tarihli ek kararın temyizen incelendiğinin dosyayı takrir eden tetkik hakiminin müzakere notlarından anlaşıldığı, ancak kararın kalemde yazılması aşamasında temyiz incelemesi yapılan kararın tarihi olarak 11.10.2012 tarihinin zuhulen karara yazıldığı anlaşılmakla, dairemiz onama kararında mahkemenin karar tarihi olarak yer alan 11.10.2012 tarihinin çıkarılarak yerine 15.02.2013 tarihinin yazılmak suretiyle dairemiz kararında yer alan maddi hatanın bu şekilde düzeltilmesine, maddi hata bu şekilde düzeltilmiş olduğundan davacının kararın yeniden incelenmesi yönündeki dilekçesinin REDDİNE, 30.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/14450
Karar No: 2017/4366
Karar Tarihi: 11.09.2017

**20. Ceza Dairesi         2015/14450 E.  ,  2017/4366 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Bozulmuş veya değiştirilmiş gıda ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1-Tarım ve Köyişleri Bakanlığı Çatalca/İstanbul Müdürlüğü'nün ve Tarım ve Köyişleri Bakanlığı Bursa Gıda Kontrol ve Merkez Araştırma Enstitüsü Müdürlüğü'nün analiz raporlarında ortaya konulan sonuçlar değerlendirilip, davaya konu gıda maddelerinin TCK 186/1 maddesinde düzenlenen “kişilerin hayatını ve sağlığını tehlikeye sokacak biçimde zararlı olup olmadığı” hususunda rapor aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan” yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceğinin gözetilmemiş olması ve ayrıca Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. 2015/85 K. sayılı iptal kararının TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 11.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/12744
Karar No: 2024/13790
Karar Tarihi: 17.10.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/12744 E.  ,  2024/13790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250,00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta; 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2021 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki ücret tespitinin ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca bozmaya uygun olarak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

17.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/2100
Karar No: 2019/4383
Karar Tarihi: 19.06.2019

**16. Ceza Dairesi         2019/2100 E.  ,  2019/4383 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 3, 5/1, TCK'nın 62/1, 53, 58/9, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre yapılan temyiz incelemesi sonunda dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın çocuğunu örgüte müzahir okullara göndermesinin örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemeyeceği belirlenmekle;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Antalya 9. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/7248
Karar No: 2016/7229
Karar Tarihi: 27.10.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/7248 E.  ,  2016/7229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

5271 sayılı CMK'nun 225. maddesi uyarınca hükmün konusu iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, davaya esas teşkil eden ...Cumhuriyet Başsavcılığının 24.06.2010 gün ve 2010/35111 esas sayılı iddianamesi ile sanık ... hakkında vergi suçu raporu ve ...Vergi Dairesi Başkanlığı’nın mütalası ile uyumlu olarak, 213 sayılı Yasanın 359/b-1. maddesi uyarınca 2005,2006,2007 takvim yılları içerisinde zincirleme şekilde “sahte fatura düzenlemek” suçundan kamu davası açıldığı halde, iddianame kapsamı dışına çıkılarak sanık hakkında dava açılmayan “sahte fatura kullanmak” suçundan hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 225. maddesine muhalefet edilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 27.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/10230
Karar No: 2020/1916
Karar Tarihi: 27.02.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/10230 E.  ,  2020/1916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

2007-2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından hüküm kurulmadığı anlaşıldığından; mahkemesince hüküm kurulması mümkün görülmüş, sanık müdafinin duruşmalı inceleme isteminin, hükmolunan cezaların türü ve süresine göre koşulları bulunmadığından, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 318. maddesi uyarınca reddine oy birliğiyle karar verildikten sonra gereği görüşüldü;

1-2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin temyiz talebinin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamada, toplanan deliller gerekçeli kararda incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve kovuşturma sonucuna uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ile derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle hükmün ONANMASlNA,

2-2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen “2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen uzatılmış dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış; sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

27.02.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/25295
Karar No: 2014/12494
Karar Tarihi: 06.05.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/25295 E.  ,  2014/12494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının davalılardan ... yönünden reddine, ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden ise kabulüne dair verilen hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi davalılardan ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 06.05.2014 günü aleyhine temyiz olunan davacılar vekilinin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediklerinden davalı idareler vekillerinin yokluklarında duruşmaya başlanarak, davacılar vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kâğıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ... hakkında açılan davanın husumet nedeniyle reddine, ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı aleyhinde açılan davanın ise kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki dava konusu taşınmza, emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı hakkında açılan davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21.maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, harç ve vekalet ücretinin maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) Harca ilişkin (3) numaralı bendinin tümü ile çıkartılmasına, yerine (Alınması gereken 24,30-TL maktu ilam harcının davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı'ndan tahsili ile Hazineye irad kaydına, fazla yatırılan harçların talebi halinde yatırana iadesine) cümlesinin yazılmasına,

b) Yargılama giderlerine ilişkin (4) numaralı bendinin karardan tümü ile çıkartılmasına, yerine (Davacılar tarafından karşılanan 2.205,75-TL yargılama giderinin davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığından alınarak davacılara verilmesine) cümlesinin yazılmasına,

c) 5 numaralı bendinden (24.256,24-TL nispi) rakam ve kelimelerinin çıkartılmasına, yerine (1.320,00-TL maktu) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalılardan ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı'ndan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 06.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/19835
Karar No: 2017/21034
Karar Tarihi: 04.10.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/19835 E.  ,  2017/21034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

1)Dosyada bulunan bilgi ve belgelere göre... ilçesi ...mahallesi 168 ada 23 parsel sayılı dava konusu taşınmazın arsa vasfında olduğu anlaşılmaktadır.

Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan emsal kamulaştırma sonucu yapılan satış olduğundan bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/1753
Karar No: 2018/3538
Karar Tarihi: 20.03.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/1753 E.  ,  2018/3538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

02.06.2010 tarihli kararın sanığın yokluğunda verildiği, 30.06.2010 tarihinde gerekçeli kararın tebliğ edilidiği, sanığın 26.08.2010 tarihinde vermiş olduğu dilekçeye istinaden 02.09.2010 tarihli ek karar ile mahkemenin temyiz talebini reddettiği ve bu ek kararın 27.09.2010 ve 11.10.2010 tarihlerinde sanığa tebliğ edildiği, sanığın 28.09.2010, 29.09.2010 tarihli dilekçelerinde özetle kendisine gerekçeli kararın tebliğ edilmediğini ve temyiz talebini kullanamadığını beyan ettiği, sanıktan alınan imza örneklerinin bilirkişiye yaptırılan incelemesi sonucu, sanığa yapılan tebliğ gereği düzenlenen tebliğ tebellüğ belgesindeki imzanın sanığın el ürünü olmadığının tespit edildiği, 15.10.2010 tarihli mahkemece verilen ek karar da infazın durdurulması ve sanığın 29.09.2010 tarihli dilekçesinin temyiz talebi reddinin temyizi kabulü ile Yargıtay'a gönderilmesine dair ek karar verildiği ve ayrıca sanığın 14.10.2010 tarihli temyiz talebini de içeren dilekçe sunduğu, dolayısıyla sanığa usulune uygun gerekçeli kararın tebliği yapılamadığı anlaşılmakla, 02.09.2010 tarihinde mahkemece temyiz talebinin reddine ilişkin verilen ek karar kaldırılarak ve süresinde temyiz dilekçesi verdiği kabul edilerek yapılan incelemede;

Karar tarihinde, başka suçtan ... Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda hükümlü olan ve duruşmalardan vareste tutulmaya dair bir talebi de bulunmayan sanık ...'nın kısa kararın okunduğu oturuma getirtilmeyerek savunma hakkının kısıtlanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 20.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/12546
Karar No: 2024/13520
Karar Tarihi: 14.10.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/12546 E.  ,  2024/13520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250,00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta; 01.01.2023-31.12.2024 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2023 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki hükmün, ücret tespiti bakımından temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca bozmaya uyularak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

14.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.