Esas No: 2017/1269
Karar No: 2017/3470
Karar Tarihi: 07.03.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/1269 E.  ,  2017/3470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, fazla mesai ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait otel işyerinde 03/03/2008-20/12/2011 tarihleri arasında bar kaptanı olarak çalıştığını, yaz kış fark etmeksizin haftada en az 3 gün fazla çalışma yaptığının, fazla çalışmaların karşılığının ücret ya da başka şekilde ödenmediğini, iş yerinde yapılan teftiş sonucunda düzenlenen 31/01/2012 tarihli BÇM raporu ile iş yerinde fazla çalışma uygulandığının ve ücretlerinin ödenmediğinin belirlendiğini, işveren ödeme yapmadığından dava açmak zorunda kalındığını iddia ederek, fazlaya ilişkin haklarının saklı kalması kaydı ile fazla mesai alacaklarının faizleriyle birlikte tahsiline, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilerek davanın kabulünü talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının fazla mesai alacağı bulunmadığını savunarak yargılama giderleri ile vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesi ile davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece; taraf tanıkları dinlenmiş teftiş raporu getirtilmiş, bilirkişi heyetinden rapor alınmış olup, bilirkişi raporunda 08/05/2008-31/12/2008 tarihleri arası ve Haziran 2009 yılında net ücret hesabı yapılmasına rağmen brüt ücret üzerinden hesapılmış olup, söz konusu dönemlere ait brüt ücretler net ücrete çevrilerek mahsup edilmesi gereken bedel belirlenen bedelden mahsup edilmiş ve ortaya çıkan miktardan da %30 taktiri indirim uygulanarak neticeten davacının talep edebileceği miktarın 9.568,65 TL olduğu tespit edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Hükmüne uyulan Yargıtay 7.Hukuk Dairesinin 20/06/2014 tarih ve 2014/6248E, 2014/13936K sayılı bozma ilamının ikinci sayfasında belirtilen;”Davalı işveren fazla çalışma yapıldığı takdirde bunun karşılığında işçiye izin kullandırıldığını savunmuş ve dosyaya fazla mesai takip formları ve fazla mesai karşılığı izin kullanıldığını gösteren belgeler sunmuştur. Söz konusu belgeler kendi içerisinde çelişmediği müddetçe belgelerin isabet ettiği dönemde yapılan fazla çalışma süresi belirlenmeli ve kullandırılan izin süresi bu süreden mahsup edilmelidir”şeklindeki bozma gereğinin yerine getirilmediği bu bozma gerekçesinin mahkemece karşılanmadığı anlaşılmıştır.

Bozma kararına uyulmakla bozma gerekçeleri lehine bozma kararı verilen taraf açısından usuli kazanılmış hak oluşturup,bozma doğrultusunda gerekli araştırma yapılıp, bozma gerekçesi karşılanarak sonuca gidilmelidir. Bozma gereği yerine getirilmeden verilen kararın tekrar bozulması gerekmektedir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 07/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.