erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2020/4927
Karar No: 2021/2739
Karar Tarihi: 10.03.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/4927 E.  ,  2021/2739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nin 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, REDDİNE, 10/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/5542
Karar No: 2021/11592
Karar Tarihi: 20.04.2021

**8. Ceza Dairesi         2021/5542 E.  ,  2021/11592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Olay günü, sanığın, Kübra Toprak isimli şahsın boynuna bıçak dayayıp tehdit ettiği iddiası üzerine yakalanarak üst araması yapıldığında bir adet 6136 sayılı Kanun kapsamında yasak niteliği haiz bıçak ele geçirildiği olayda, sanık hakkında silahla tehdit suçundan ayrı soruşturma yürütüldüğünün anlaşılması karşısında, 5271 sayılı CMK'nın 251/8. maddesinde düzenlenen "Basit yargılama usulü, bu kapsama giren bir suçun, kapsama girmeyen başka bir suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde uygulanmaz" hükmü uyarınca silahla tehdit suçundan sanık hakkında yürütülen soruşturmanın akıbetinin araştırılarak sonucuna göre, basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmayacağı hususunda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 20.04.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/13073
Karar No: 2014/1385
Karar Tarihi: 23.01.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/13073 E.  ,  2014/1385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İnegöl l. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :9.1.2013

NUMARASI :Esas no:2012/431 Karar no:2013/13

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun yürürlüğe girmesinden sonra, kadın eş tarafından Türk Medeni Kanununun 166/1-2. maddesine dayalı olarak açılmıştı r. Davacı kadın, davasını sadece “kendisinin karşı çıktığı, kocanın ısrarla talep ettiği ters cinsel ilişkide bulunma teklifi” vakıasına dayandırmıştır. Bu konuda herhangi bir rapor ibraz etmediği gibi delil göstermeyeceğini de beyan etmiştir. Davalı da bu iddiayı reddetmiş ancak boşanmayı kendisinin de istediğini bildirmiştir. Dosyaya davacı tarafından herhangi bir delil bildirilmediği ve Türk Medeni Kanununun 166/3. maddesindeki anlaşmalı boşanma koşulları da mevcut olmadığı halde, mahkemece dava kabul edilip boşanma kararı verilmiştir. Türk Medeni Kanununun 166/1-2. maddesi uyarınca boşanmaya karar verilebilmesi için, davalının az da olsa kusurunun varlığının kanıtlanması, en azından Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesindeki diğer koşulların gerçekleşmiş olması gerekir. Durum böyleyken; kanıtlanamayan davanın reddi yerine kabul edilerek, boşanmaya karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.23.01.2014 (Per.)
Esas No: 2015/40914
Karar No: 2017/17092
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/40914 E.  ,  2017/17092 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2016/7171
Karar No: 2019/1766
Karar Tarihi: 21.02.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/7171 E.  ,  2019/1766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanununa aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 30.04.2009 tarih ve 2009/9883 esas sayılı iddianamesi ile, sanık hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından kamu davası açıldığı, yargılama sonucunda 27.04.2011 tarih ve 2009/1173-2011/215 esas ve karar sayılı ilamı ile 2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan mahkumiyet kararı verildiği, Dairemizin 04.11.2013 tarih ve 2012/14745-2013/15861 esas ve karar sayılı ilamı ile mahkumiyet hükmünün onanmasına karar verildiği, ayrıca sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan açılan kamu davası hakkında da mahallinde hüküm kurulmasının mümkün olduğunun belirtildiği; bunun üzerine, mahkeme tarafından, sanığa duruşmaya gelmediği takdirde yokluğunda duruşmaya devam edilerek karar verileceğine dair meşruhatlı davetiye tebliğ olunması ve duruşma açılması gerektiği gözetilmeyerek, duruşma açılmaksızın savunma hakkının kısıtlanması suretiyle tensiple yazılı şekilde sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.02.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2008/112
Karar No: 2008/1507
Karar Tarihi: 11.02.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/112 E.  ,  2008/1507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 08.06.2006 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesis edilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 03.07.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi dahili-davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 369 ada 4 parsel sayılı taşınmazın maliki olduğunu, bu taşınmazın genel yola ulaşımı olmadığından davalılara ait taşınmazlarından en uygun olandan lehine geçit hakkı kurulması istemi ile açılmıştır. Mahkemece davacı parseli lehine davalı ...’e ait 373 ada 1 parsel aleyhine geçit hakkı tesisine karar verilmiştir.

Hükmü davalı ... temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve dosya içeriğine göre davalı ...’in diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir

2-Davacıya ait 369 ada 4 parsel sayılı taşınmazın genel yola sınırı bulunmaması nedeni ile geçide ihtiyacı olduğu açıktır.Mahkemece taşınmazlar başında yapılan keşfe fen bilirkişisi götürülmüş ve bilirkişi tarafından dokuz ayrı seçenek değerlendirmek sureti ile en uygun geçit yerinin 373 ada 1 parsel üzerinden kurulacak olan geçit olduğu bildirilmiş olduğundan belirlenen bu yerden geçit kurulmasına karar verilmiştir.üzerinde geçit tesis edilen 373 ada 1 parsel nolu taşınmaz tapuda tarla olarak kayıtlıdır.Geçit değeri için keşifte hazır edilen yerel bilirkişinin dönüm bazı itibari ile söylediği miktar esas alınmış ve buna göre hesap edilen miktar depo ettirilmiştir.373 ada 1 parsel maliki ... temyiz itirazlarında geçit yeri olarak belirlenen bölme üzerinde zeytin ağaçlarının bulunduğunu bunların değerlerinin hesap edilmediğini bildirmiştir.

Toplanan deliller ile bu itirazın yerindeliğini denetlemek mümkün bulunmamaktadır. Gerçekten geçit bölümü üzerine gelecek şekilde zeytin ağaçlarının varlığı halinde bu ağaçların ekonomik değeri de hesap edilip , geçit bedelinin buna göre hesap edilmesi gerekir.Mahkemece yapılması gereken yeniden keşif yaparak hazır edilecek zirai bilirkişiye bu yolda bir tespit ve değerlendirme yaptırarak geçit bölmesi üzerinde kalacak zeytin ağaçlarının değeri tespit ettirilip sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik inceleme ve araştırma ile hüküm tesisi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bent uyarınca davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 11.02.2008 günü oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/14815
Karar No: 2017/12324
Karar Tarihi: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/14815 E.  ,  2017/12324 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2021/4033
Karar No: 2021/11718
Karar Tarihi: 20.04.2021

**8. Ceza Dairesi         2021/4033 E.  ,  2021/11718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Aynı tarihte yapılan ihbar sonucu hırsızlık suçu nedeniyle olay yerine giden polis tarafından sanığın üzerinde yapılan aramada yasak niteliği haiz bıçak ele geçmesi ve sanık hakkında hırsızlık suçundan Aksaray 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2015/125 Esas, 2015/715 sayılı kararı ile mahkumiyet kararı verildiğinin anlaşılması karşısında yasak bıçak bulundurma suçunun 5271 sayılı CMK 251/8. maddesi gereğince basit yargılama usulüne tabi olmayan suçla birlikte işlendiği belirlenerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, beraat kararı verilmesi gerektiğine, lehe olan hükümlerin uygulanmadığına ve hükmün açıklanmasının geriye bırakılmasına ve ertelemeye ilişkin hükümlerin uygulanmamasına yönelik ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 20.04.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/4926
Karar No: 2021/2738
Karar Tarihi: 10.03.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/4926 E.  ,  2021/2738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nin 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, katılan Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu vekilinin temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, REDDİNE, 10/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/12588
Karar No: 2009/13223
Karar Tarihi: 20.11.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/12588 E.  ,  2009/13223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : ... VD.

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 11.02.2008 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05.05.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar ..., ... ve ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesine dayanılarak açılmış geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir.

Cevap veren davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının maliki olduğu 974 parsel yararına bilirkişinin 10.04.2008 tarihli rapor eki krokisinde kırmızı ile taralı A, B ve C harfleri ile gösterdiği 984, 986 ve 987 parsellerden geçit tesisine karar verilmiştir.

Hükmü, 984, 986 ve 987 parsel malikleri temyiz etmiştir.

İncelenen krokiden 974 parselin mutlak geçit ihtiyacı içerisinde olduğu izlenmektedir. Mahkemece geçit gereksiniminin takdir edildiği gibi A, B ve C harfli güzergahtan karşılanmasından da yasaya aykırılık bulunmamaktadır.

Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve tüm dosya içeriğine göre temyiz eden davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

Bilirkişi aleyhine geçit kurulan taşınmazlarda zeytin ağaçları bulunduğunu bildirmekle beraber şayet geçit güzergahında zeytin ağaçları varsa bunların sayısını ve bu ağaçların bedelinin geçit bedeline yansıtılıp yansıtılmadığını belirtmemiştir. O yüzden yeniden keşif yapılmalı, arazide bu durum araştırılmalı, geçit güzergahında kalan zeytin ağacı varsa bedelleri geçit bedeline ilave ettirilmelidir.

./..

2009/12588 - 13223 - 2 -

Dairemizin ve Hukuk Genel Kurulunun kararlılık gösteren uygulamasına göre yararına geçit kurulacak taşınmazın tapuda kayıtlı niteliği ve kullanım amacı nazara alınarak özellikle tarım alanlarında, nihayet bir tarım aracının geçeceği genişlikte (emsaline göre 2,5-3 m.) geçit hakkı tesisine karar vermek gerekir. Oysa hükme dayanak yapılan teknik bilirkişi krokisinde geçit eni Yargıtay denetimine elverişli şekilde gösterilmemiştir. Bu yönde de bilirkişiden ek rapor alınmalı, geçit en çok 3 m. eninde tesis olunmalıdır.

Değinilen bu yönlerde eksik inceleme ve araştırmayla hüküm tesisi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine, 20.11.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2024/1434
Karar No: 2024/20495
Karar Tarihi: 24.06.2024

**10. Ceza Dairesi         2024/1434 E.  ,  2024/20495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/242 E., 2016/247 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi

Kahramanmaraş 4. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararının sanık tarafından eski hale getirme talebi ve temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanığın 19.09.2017 tarihli "... 2016/242 esas -2016/247 karar... Yukarıda numarası yazılı dosyada sanık olarak bulunmaktayım. Temyiz ettiğim Yargıtay'daki dosyamın onaylanmasını arz ve talep ederim." şeklindeki talebi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 20. Ceza Dairesinin 09.09.2019 tarihli Esas ve Karar sayılı ilamıyla sanığın temyizden vazgeçmesi nedeniyle hükmün incelenmesine yer olmadığına karar

verildiği ve Kahramanmaraş 4. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararının temyizden vazgeçme tarihi olan 19.09.2017 tarihinde kesinleştiği, sanığın "Yukarıda belirttiğim dosyamın basit yargılama yapılsın istiyorum. 2015 yılında seminer dersi görüyordum ve başka bir dosyadan tutuklandığım için gördüğüm seminer dersinin bitmesine bir gün vardı tutuklandığım için bu aksamıştır Başkanım söylediklerim araştırılıp karar verilmesini istiyorum ve bana bir tepikat tarafıma gelmedi temiz hakkımı kullanamadım araştırılıp karar verilmesini istiyorum" şeklindeki gerekçe ile 16.11.2023 tarihinde temyiz talebinde bulunduğu, 16.11.2023 tarihli talebinin "vazgeçmeden dönme" niteliği taşıdığının kabul edilemeyeceği, temyiz istemi ve koşulları oluşmadığından sanığın bu talebinin karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,24.06.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2015/8652
Karar No: 2015/7391
Karar Tarihi: 18.11.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/8652 E.  ,  2015/7391 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/83630

MAHKEMESİ : Didim(Yenihisar) 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/09/2010

NUMARASI : 2009/1068 (E) ve 2010/608 (K)

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçlarından dava açılmasına karşın gerekçeli karar içeriğine göre sadece 2006 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan hüküm kurulduğu anlaşıldığından, 2007 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan açılan dava hakkında her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşıldığından, sanık müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 18.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/4191
Karar No: 2015/4913
Karar Tarihi: 18.03.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/4191 E.  ,  2015/4913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İnegöl Aile Mahkemesi

TARİHİ :05.02.2014

NUMARASI :Esas No:2013/96 Karar No:2014/74

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; onanmasına dair Dairemizin 20.11.2014 gün ve 12036-23292 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun kanun yollarına ilişkin hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.

Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Kanunun 442/3. maddesi gereğince; bu maddede gösterilen para cezasının miktarı 5252 sayılı Kanunun 4. maddesiyle artırıldığından ve aynı yasanın 7. maddesiyle; ceza, idari para cezasına dönüştürüldüğünden, 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 17. maddesinin 7. fıkrasıyla da idari para cezaları her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yıl uygulanan miktarın, o yıl için belirlenmiş olan yeniden değerleme oranında artırılarak uygulanacağı öngörülmüş olmakla, bu suretle hesaplanan 250,60 TL. idari para cezasının ve Harçlar Kanunu uyarınca alınması gerekli 57.60 TL. ilam harcının karar düzeltme talep edene yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna, oybirliğiyle karar verildi.18.03.2015(Çrş.)