erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/5264
Karar No: 2016/4792
Karar Tarihi: 30.05.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/5264 E.  ,  2016/4792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

1- Sanık hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan hükme yönelik incelemede;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- Sanık hakkında 2003 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan hükme yönelik incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. madde hükümleri karşısında; sanığa yüklenen "2004 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçunun yasada gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle suçun işlendiği 31.12.2003 tarihinden iddianame tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri gözetilerek DÜŞÜRÜLMESİNE, 30.05.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2010/536
Karar No: 2010/2114
Karar Tarihi: 09.02.2010

**2. Hukuk Dairesi         2010/536 E.  ,  2010/2114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan 16.12.2009 günü tebligata rağmen taraflar gelmedi. Davalı-davacı ... vekili Av. ...’ın onama isteği ile birlikte mazeret dilekçesi gönderdiği anlaşıldı. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı-davacı kocanın eyleminin tepki niteliğinde bulunduğunun anlaşılmasına göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine peşin alınan harcın mahsubuna, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 09.02.2010 (Salı)

KARŞI OY

Hangi ortam, durum ve koşulda olursa olsun bir eşin diğer eşe şiddeti kabul edilemez. Toplanan delillerden kocanın da kadına şiddet uyguladığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle tarafların eşit kusurlu kabul edilerek kadının da davasının kabulüne karar verilmesi gerekirken reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı gördüğümden, sayın çoğunluğun görüşüne katılamamaktayım.
Esas No: 2014/5155
Karar No: 2014/6383
Karar Tarihi: 16.04.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/5155 E.  ,  2014/6383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/02/2013

NUMARASI : 2008/142-2013/42

Davacı H.. G.. vd vekili Avukat H. Ş.tarafından, davalı İ.. Ç.. aleyhine 18/04/2008 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 21/02/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, haksız eylem nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayın tarihi, gelişimi ve yukarıdaki ilkeler göz önüne alındığında, davacılardan yaralanan H.. G.. dışındaki davacılara hükmedilen manevi tazminat miktarı fazladır. Daha alt derecede manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken; bu davacılar açısından fazla miktarda manevi tazminata hükmedilmesi doğru görülmemiş; bu durum bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda (2) numaralı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 16/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/12609
Karar No: 2019/15350
Karar Tarihi: 04.12.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/12609 E.  ,  2019/15350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği, suça sürüklenen çocuk müdafiince itiraz edilmesi üzerine iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarına ilişkin itirazların değerlendirildiği ve reddine karar verildiği anlaşılmakla, hırsızlık suçu ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesinde;

Dosya içeriğine ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocuk ile birlikte aynı suçu işleyen ve ayrı yargılama yapılan sanıklar..., ..., ...hakkında, T.C. Kahramanmaraş 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.02.2016 tarih, 2015/725 Esas ve 2016/171 Karar sayılı ilamıyla ,mahkumiyet hükümleri kurulurken, kovuşturma aşamasında müştekinin vermiş olduğu dilekçeden zararın giderildiğinin anlaşılması sonucu belirlenen cezalarda, 5237 sayılı TCK’nun 168/2. maddesi gereğince ½ oranında indirim yapılması ve sanıklar hakkındaki bu kararların, Dairemizin 19.11.2018 tarih, 2016/14387 Esas ve 2016/171 Karar sayılı ilamıyla onanması karşısında, suça sürüklenen çocuk ... hakkında da 5237 sayılı TCK’nun 168/2. maddesi gereğince ½ indirim oranının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 04.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/922
Karar No: 2020/3025
Karar Tarihi: 15.06.2020

**11. Ceza Dairesi         2020/922 E.  ,  2020/3025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İncelenen dosya içeriğine göre, ... Denetim Grup Müdürlüğü tarafından düzenlenen 09.03.2010 tarihli VDENR-2010-2027/27,28, 29,30,31,32,33,34 ve 35 sayılı vergi inceleme raporlarının yalnızca sonuç kısımlarının dosyada mevcut olup diğer sayfalarının eksik olduğunun anlaşılması karşısında, belirtilen vergi inceleme raporlarının tamamının dosya içine konulmasından sonra iadesinin temini amacıyla dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.06.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/9110
Karar No: 2014/18150
Karar Tarihi: 25.09.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/9110 E.  ,  2014/18150 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Antalya 2. İş Mahkemesi

Tarihi : 04/03/2014

Numarası : 2013/14-2014/79

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan tüm temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı şirkete ait otelde şoför olarak görev yaparken iş aktinin işveren tarafından haksız feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai ücretinden oluşan işçilik alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

Davalı cevabında, davalının görev yaptığı otelin tadilatta olmasından dolayı o dönemde faaliyette olan davalı şirkete ait başka bir otelde çalışma koşullarında hiçbir değişikliğe gidilmeden görevlendirilmek istendiği halde davacının görevlendirmeye uymadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davacının davalı işverene ait Alanya ilçesinde bulunan otel işyerinde görevlendirildiği, davacının servis hizmeti verilmesi halinde görevlendirmeyi kabul edeceğini bildirdiği, işverence Antalya-Alanya arası servis hizmeti verilmesi talebinin kabul edilmediğinin bildirildiği, sonrasında davacının Alanya'da bulunan otel işyerine gitmemesi nedeniyle iş aktinin işveren tarafından feshedildiği, feshin haklılığının işveren tarafından kanıtlanamadığı gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminatı istemlerinin kabulüne, fazla mesai ücreti isteminin reddine karar verilmiştir.

İhbar tazminatı, iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olması nedeniyle, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz.

Somut olayda, Antalya merkezdeki otelde çalışan davacının servis sağlanacağının daha önce belirtilmesine karşın bilahare servis hizmeti verilmemesi üzerine görevlendirildiği Alanya'daki otelde işbaşı yapmaması üzerine iş akti son bulduğuna göre davacı işçinin iş aktini haklı nedenle işbaşı yapmayarak feshi söz konusudur. Şu haliyle, iş aktini fesheden davacının ihbar tazminatı istemeye hakkı yoktur. O halde ihbar tazminatı isteminin reddi gerekir.

Anılan yön gözetilmeksizin karar verilmiş olması bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 25.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/6173
Karar No: 2021/9238
Karar Tarihi: 07.12.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/6173 E.  ,  2021/9238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından, tazminatların ve nafakaların miktarları yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 07.12.2021 günü temyiz eden davacı-karşı davalı ... vekili Av. ... geldi. Karşı taraf davalı-karşı davacı ... ile vekilleri gelmedi. Davalı-karşı davacı ... vekili Av. ...'un duruşmanın yokluklarında yapılmasına ilişkin mazeret dilekçesi verdiği görüldü. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,

aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 292.10 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.07.12.2021 (Salı)
Esas No: 2016/16623
Karar No: 2017/9192
Karar Tarihi: 20.06.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/16623 E.  ,  2017/9192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Temyiz talebinin reddine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığa tefhim olunan karara karşı sanık müdafiinin 1412 sayılı CMUK’un 310. maddesinde öngörülen süre geçtikten sonra temyiz isteminde bulunduğu gerekçesi ile 17.12.2013 verilen temyiz talebinin reddine dair ek kararın 28.03.2014 tarihinde tebliğ edilmesine karşın sanığın ek kararı 17.08.2016 tarihli temyiz dilekçesi ile temyiz ettiği, CMUK’un 310. maddesinde öngörülen süre geçtikten sonra sanığın ek karara yönelik yaptığı temyiz isteğinin aynı Yasanın 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 20/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/2806
Karar No: 2014/22048
Karar Tarihi: 18.12.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/2806 E.  ,  2014/22048 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/50978

MAHKEMESİ : Konya 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/05/2009

NUMARASI : 2008/173 (E) ve 2009/486 (K)

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek eylemi nedeni ile zamanaşımı süresi içinde kamu davası açılması mümkün görülmüştür.

5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.'nun 311. maddesi hükmüne göre, eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz talebinde de bulunulması halinde, inceleme mercii Yargıtay'ın ilgili dairesi olduğundan, 28/05/2009 günlü hükmün tebligat kanunu'nun 35. maddesine göre yapılan tebligatın usulüne uygun olmadığı anlaşıldığından, 05/05/2010 tarihli temyiz ve eski hale getirme talebinin kabulü ile yapılan incelemede;

"Sahte fatura düzenlemek" ve "sahte fatura kullanmak" ile muhteviyatı itibariyle yanıltıcı fatura kullanmak suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu, vergi tekniği raporunda sanığın eylemlerinin “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” olarak nitelendirildiği ve sahte fatura kullanmak ya da muhteviyatı itibariyle yanıltıcı fatura kullanmak suçlarıyla ilgili bir tespitin de bulunmadığı gözetilmeden, 03/02/2008 tarihli iddianame ile eyleme uygun olmayan "sahte ve muhteviyatı itibariyle yanıltıcı fatura kullanmak" suçlarından açılmış kamu davasına devamla ve yazılı şekilde vergi tekniği raporuna uygun olarak “2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/3084
Karar No: 2014/721
Karar Tarihi: 22.01.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/3084 E.  ,  2014/721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gölcük 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/12/2012

NUMARASI : 2012/374-2012/634

Davacı C.. H.. vekili Avukat M.. K. Ö. tarafından, davalı S.. E.. aleyhine 06/07/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 12/12/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince; dava, yalan tanıklık nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu olayda, olayın gelişimi, olay tarihi ve yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde, hüküm altına alınan manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) no'lu bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/01/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/17804
Karar No: 2007/20607
Karar Tarihi: 08.11.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/17804 E.  ,  2007/20607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yalvaç İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/07/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 82/12 maddesi gereğince, borçlunun “haline münasip” evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki “aile” terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. Meskeniyet şikayetinin dinlenmesi için borçlunun sürekli o evde oturması da şart değildir. Yazlık olarak kullanılan ev için de meskeniyet iddiasında bulunulabilir. İcra mahkemesince, borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tespit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir.

Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan, ve ikamet için zorunlu öğeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı, kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez.

Somut olayda 18.06.2007 tarihili bilirkişi raporunda meskeniyet şikayetine konu taşınmazın değeri 125.596,00 YTL olar tespit edilmiştir.

Yukarıda belirtilen İİK.nun 82/12. maddesindeki kıstaslara aykırı şekilde mahkemece borçlunun haline münasip alabileceği evin bedeli tespit edilmeden şikayetin reddedilmesi isabetsiz olduğundan hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 08.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/221
Karar No: 2007/3069
Karar Tarihi: 05.04.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/221 E.  ,  2007/3069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu taşınmazla, bilirkişiler tarafından emsal olarak değerlendirmeye esas alınan taşınmazların İmar Yasasının 18. maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca imar uygulaması sonucu meydana gelen parseller olup olmadığının; imar uygulaması sonucu meydana gelen parseller ise uygulanan düzenleme ortaklık payı oranının emsal 885 parselin incelenen satış tarihi itibariyle alıcısını-satıcısını, satış bedeli ve miktarını gösterir tapu kaydının ve sözü edilen taşınmazların değerlendirme tarihi (2005) itibariyle belirlenen vergiye esas değerlerinin Belediye Başkanlığından ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorularak bu husustaki cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 5.4.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/23333
Karar No: 2022/15642
Karar Tarihi: 09.11.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/23333 E.  ,  2022/15642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır'', aynı Kanun’un 294. maddesinin ''temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir'' ve aynı Kanun’un 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek yapılan incelemede;

Hükmün açıklandığı 19/10/2017 tarihli oturumda sanık ve mazeret bildiren müdafiinin yokluğunda mahkumiyet kararı verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 150/3, 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması ve savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafiinin ve sanık ... müdafiinin temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin öncelikle bu nedenle CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, CMK’nın 304/2-a maddesi gereğince dosyanın gereğinin ifası için ... 6. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine, 09.11.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.