Esas No: 2015/4235
Karar No: 2017/2883
Karar Tarihi: 30.03.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/4235 E.  ,  2017/2883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi) 8. İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Kestel İcra Ceza Mahkemesinin 06/12/2011 tarih 2011/41 esas 2011/61 karar sayılı hükmü ile sanığın cezalandırılmasına karar verildiği, bu kararın temyizi kabil olmasına rağmen yasa yolunun itiraz olarak yanlış gösterildiği, sanık müdafinin itiraz dilekçesi ile müracatı üzerine Kestel İcra Ceza Mahkemesince dosyanın yeniden ele alınarak 20/06/2012 tarih 2011/41 esas 2011/61 sayılı ek kararla sanığın beraatine karar verildiği, bu defa şikayetçi vekili tarafından ek karara itiraz edildiği, müteakiben Kestel ilçesinin adli teşkilatının kapatılarak dosyanın Bursa 8. Asliye Ceza Mahkemesi’ne devredildiği anlaşılmış ise de, 06/12/2011 tarihli asıl kararın temyizi kabil olması nedeniyle asıl karardan sonra verilen ek karar ve bu ek karara itiraz talebi hukuki değerden yoksun olduğundan, Kestel İcra Ceza Mahkemesinin 06/12/2011 tarih 2011/41 esas 2011/61 kararına yönelik ve sanık müdafiinin temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilmiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1)Mal beyanının sanığın müdafii tarafından yapılmış bulunması ve vekilin beyanından dolayı asilin sorumlu tutulamayacağı gözönünde bulundurulduğunda sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

2)02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi

ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 30.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.