erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2009/20561
Karar No: 2011/9347
Karar Tarihi: 13.09.2011

**8. Ceza Dairesi         2009/20561 E.  ,  2011/9347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın silinme koşulları oluşmayan kasıtlı bir suçtan mahkumiyetinin bulunması karşısında, tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınmamıştır.

1- Sonradan değiştirilmesini önlemek, delil olma yeteneğini ve güveni sağlamak için hükme esas alınan soruşturma evrakını ilgilendiren belge örneklerinin, Cumhuriyet Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmelik'in 26. maddesi uyarınca onaylanmış olması gerektiği gözetilmeden, onaysız belge fotokopilerine dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

2- İddianame okunmadan sanığın sorgusunun yapılması suretiyle CMK.nun 191/3-b madde ve fıkrasına aykırılık yapılması,

Yasaya aykırı sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince sonuçta istem gibi (BOZULMASINA), 13.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/7698
Karar No: 2014/12254
Karar Tarihi: 08.09.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/7698 E.  ,  2014/12254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 9. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/02/2013

NUMARASI : 2010/481-2013/42

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedeli ve ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri ve asli müdahil Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Ecrimisil bedelinin hesaplanması yönünden; dava konusu taşınmazın bulunduğu mevkiideki diğer arsaların dava tarihinden geriye doğru ecrimisil istenen süre içinde kiraya verilip verilmedikleri, veriliyor ise nasıl ve ne şekilde kiralandıklarının taraflardan delilleri sorulmak suretiyle tespit edilerek, dava tarihinden geriye doğru 5 yıl öncesi olan ecrimisilin talep edildiği 2005 tarihindeki ve önceki tarihli ve dava konusu taşınmaza yakın çevredeki emsal kira sözleşmeleri dosyaya getirtilerek bunlar esas alınıp ecrimisil değerinin belirlenmesi gerekirken, yakın çevrede bulunmayan, hangi amaçla kiraya verildiği anlaşılmayan, 2008 tarihli olup denetime elverişli olacak şekilde sözleşme örneği de getirtilip dosyaya konulmadan ecrimisil hesaplayan bilirkişi kurulu raporuna göre hüküm kurulması,

2-Davacı ecrimisil talep ettiği ve mahkemece alınan bilirkişi raporuna göre dava tarihine kadar 12.496,32 TL asıl ve 2.692,22 TL faiz olmak üzere toplam 15.188,54 TL'ye hükmedildiğine göre, mahkemece hüküm fıkrasında ecrimisil alacağının asıl miktarı olan 12.496,32 TL için faiz işletilmesi gerekirken asıl alacak ve faiz toplamı üzerinden faize hükmedilmesi,

3-11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun değiştirilen Geçici 6. maddesinin 7 ve 13. fıkralarında getirilen “Bu madde kapsamında açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespiti davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir.” ve “…bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır.” düzenlemeleri karşısında maktu vekalet ücreti takdir edilmesi ve karar ve ilam harcının maktu olarak alınması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlerden davacı ve davalıya iadesine, 08.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/13145
Karar No: 2015/9344
Karar Tarihi: 15.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/13145 E.  ,  2015/9344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 11. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/09/2015

NUMARASI : 2015/754 - 2015/1974

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Ayvalık Sulh Hukuk ve İzmir 11. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

Ayvalık Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının MERNİS adresinin "G. Mah., Refik Tulga Cad., No: 30/2 Bornova/İZMİR" olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

İzmir 11. Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından ise, Bornova Asayiş Şube Müdürlüğünce yapılan araştırmada kısıtlı adayının “İl.Mah., Bosna Bulvarı Emre Sitesi, No: 63 C Blok Ayvalık/BALIKESİR” adresinde ikamet ettiğinin tespit edildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Kısıtlı adayının güncel yurtiçi ikametgah adresinin “İl.Mah., Bosna Bulvarı Emre Sitesi, No: 63 C Blok Ayvalık/BALIKESİR”olduğu ve Bornova Asayiş Şube Müdürlüğünve yapılan araştırmada kısıtlı adayının bu adreste ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın Ayvalık Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Ayvalık Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 15/10/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/14579
Karar No: 2011/15931
Karar Tarihi: 12.06.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/14579 E.  ,  2011/15931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 7. Aile Mahkemesi

TARİHİ :12.5.2011

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından; lehine hükmedilen tazminatların miktarları yönünden, davalı (koca) tarafından da; boşanma ve fer'ileri yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 12.6.2012 günü duruşmalı temyiz eden davacı H.K. vekili Av. B.Z.ve karşı taraf temyiz eden davalı H. K.ile vekili Av. A.E. A.geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle taraf vekillerine 12.4.2011 tarihli oturumda "davanın esası hakkında yazılı beyanda bulunmaları için" mahkemece Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 375. maddesi çerçevesinde müddet tayin edildiğinin anlaşılmasına göre davacının tüm, davalının ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Borçlar Kanununun 42 ve 44. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK.md.174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

3-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle davalı (koca) yararına BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 900.00 TL. vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, aşağıda yazılı harcın davacıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 90.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran davalıya geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 12.06.2012 (salı)
Esas No: 2015/6314
Karar No: 2015/6193
Karar Tarihi: 05.11.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/6314 E.  ,  2015/6193 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/180047

MAHKEMESİ : Yenişehir Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/03/2012

NUMARASI : 2011/148 (E) ve 2012/82 (K)

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

SUÇ TARİHİ : 29/09/2009

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ... Finansal Kiralama Anonim Ortaklığı ile sanık arasında, B.. 3. Noterliğinin 10/01/2008 tarih ve 816 yevmiye numaralı ve yine B.. 3. Noterliğinin 05/05/2008 tarih ve 11584 yevmiye numaralı finansal kiralama sözleşmelerinin akdedildiği, bu sözleşmelere istinaden mülkiyeti katılan kuruma ait olan 1 adet traktör ile bir adet freze balya makinesinin sanığa teslim edildiği, ancak sanığın finansal kiralama sözleşmelerinden kaynaklanan kira borçlarını zamanında ödemediği, bunun üzerine katılan kurum tarafından sanığa B.. 48. Noterliği aracılığı ile 2 adet ihtarname gönderildiği, her iki ihtarnamenin de sanığa tebliğ edildiği, iş bu ihtarnameler ile sanıktan borçlarını 60 gün içerisinde ödemesi, ödenmediği taktirde finansal kiralama sözleşmesinin fesh olunacağı ve bu sürenin sona ermesinden itibaren 5 gün içerisinde finansal kiralamaya konu malların şirket adresine teslim edilmesi gerektiğinin bildirildiği, buna karşın sanığın belirtilen süre içerisinde borcunu ödemediği gibi bu sürenin bitmesini müteakip finansal kiralama sözleşmesine konu malları katılan şirkete teslim etmediği bu şekilde sanığın üzerine atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda,

Suça konu finansal kiralama sözleşmelerinin sanığın kira ödeme yükümlülüğünü yerine getirmemesi nedeniyle katılan şirket tarafından tek taraflı olarak feshedilmiş olması, bu durumda 3226 sayılı Finansal Kiralama Kanunu'nun 15., 17., 24., ve 25. maddeleri ile sanıkla katılan şirket arasında imzalanan finansal kiralama sözleşmelerinin 27. maddesi uyarınca sözleşmeye konu malları iade yükümlülüğü bulunan sanığın kendisine yapılan ihtara rağmen suça konu makineleri katılan şirket tarafından gösterilen adrese iade etmemiş olması ve bunun için yasal bir gerekçe de göstermemiş olması karşısında, kiralanan malların tesliminden hukuka aykırı olarak kaçındığı anlaşılan sanığın bu eylemi ile üzerine atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği ve eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 155/2 maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde beraat kararı verilmesi

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05/11/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/9161
Karar No: 2014/17677
Karar Tarihi: 18.06.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/9161 E.  ,  2014/17677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kargı Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/11/2013

NUMARASI : 2013/1128-2013/2210

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Bilirkişi raporundaki tespitlere ve dosyadaki diğer bilgi ve belgelere göre, dava konusu taşınmazın üzerinde bulunan ağaçların sayıları ve taşınmazın yüzölçümü nazara alındığında taşınmazın karışık kapama meyve bahçesi niteliğinde olduğu anlaşılmaktadır.

Buna göre mahkemece, öncelikle İlçe Tarım Müdürlüğünden dava konusu 108 ada 53 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki ağaçların, cins ve yaşlarına göre verim miktarlarının sorulup, veriler dosyaya getirtildikten sonra her bir ağacın, cins, yaş ve sayılarına göre taşınmazda kapladıkları alan da hesaplanarak karışık meyve bahçesi gelirine göre taşınmaza değer biçilmesi yönünden bilirkişiden ek rapor alınması gerekirken, taşınmaza uygun olmayan yöntem ile değer biçen rapora göre karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 18.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/8483
Karar No: 2017/6509
Karar Tarihi: 10.10.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/8483 E.  ,  2017/6509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Şirket yetkilisi olan sanığın, 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlediği iddia ve kabul edildiği olayda; sahte fatura düzenlemek suçunun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de, faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, sahteliği iddia edilen faturaların da dosya içerisinde bulunmadığının anlaşılması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından; öncelikle suça konu fatura asıllarından kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulması, incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, sanığın söz konusu şirkete işçi olarak girdiğini, sonra ortak ve müdür yapıldığını, kesinlikle sahte fatura düzenlemediğini, suçlamayı kabul etmediğini, şirketi asıl kuranın sonradan sahte kimlik kullandığını öğrendiği.... veya ..... isimli bir kişi olduğunu, benzer suçlamalarla Üsküdar ve Kadıköy adliyelerinde ifade verdiğini savunması karşısında, suça konu faturaları kullanan şirketler hakkında karşıt inceleme raporları düzenlendiği görülmekle, bu şirket yetkilileri hakkında sahte fatura kullanmak suçundan dava açılmış olup olmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde birleştirilmesi, mümkün olmadığı takdirde, dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, şirket yetkilileri dinlenerek sözü edilen faturaları kimden ve hangi hukuki ilişki karşılığında aldıklarının, sanıkla muhatap olup olmadıklarının sorulması, şirketlerin banka hesapları, oda ve vergi dairesi kayıtları incelenerek ve belirlenecek diğer objektif yöntemlerle sanığın fiilen şirket işlerini yürütüp yürütmediğinin araştırılması, toplanan deliller bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabul ve uygulamaya göre; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/22954
Karar No: 2012/30759
Karar Tarihi: 18.12.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/22954 E.  ,  2012/30759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Küçükçekmece 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :25.10.2011

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 18.12.2012 günü temyiz eden davalı C. T.ile vekilleri gelmediler. Karşı taraf davacı P.T.vekili Av. .geldi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı kocanın güven sarsıcı davranışlarının gerçekleşmiş ve bu sebeple ağır kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanmada manevi tazminatın (TMK. m.174/2) amacı, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, bozulan ruhsal dengesini telafi etmek, manevi değerlerindeki eksilmeyi karşılamaktır. Onun için, kişilik haklarını zedeleyen fiille, tazminat miktarı arasında makul bir oranın bulunması gerekir. Bir tarafın zenginleşmesine yol açacak sonuçlar doğurur miktarda manevi tazminat takdiri, müesseseyi amacından saptırır. Hakim, tazminat miktarını tayin ederken; bir yandan kişilik hakları zedelenen tarafın sıfatını, ekonomik ve sosyal durumunu ve boşanmada kusuru bulunup bulunmadığını, varsa kusur derecesini, fiilin ağırlığını; öbür yandan da, bu haklara saldıranın kusur derecesini, ekonomik ve sosyal durumunu göz önünde bulundurmak, hukuka ve hakkaniyete uymak zorundadır. Açıklanan ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı, fiille orantısız olup çoktur. Daha uygun miktarda tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

3- Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ve davacının mevcut geliri de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 18.12.2012 (salı)
Esas No: 2019/5109
Karar No: 2019/19828
Karar Tarihi: 05.12.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/5109 E.  ,  2019/19828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor, hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Aynı kamulaştırma kapsamında dava konusu taşınmaza bitişik konumda olan 2897 ada 3 parsel için Sakarya 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/484 Esas - 2014/780 Karar sayılı dava dosyasında 18.06.2014 tarihi itibariyle metrekare birim bedeli olarak 521,60 TL belirlenmiş, bu karar Dairemizin 2015/3952 Esas sayılı ilamı ile denetimden geçmiş ve uygun bulunmuş olduğuna göre belirtilen bu dosyada tespit edilen bedel güçlü delil niteliğinde olduğundan, yeterli ve inandırıcı gerekçe göstermeksizin dava konusu taşınmaz için ilk düzenlenen raporda tespit edilen metrekare birim bedeli üzerinde direnen bilirkişi kurulu raporu esas alınarak hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 05/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.