erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/17786
Karar No: 2012/14699
Karar Tarihi: 12.09.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/17786 E.  ,  2012/14699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : -12.07.2011 tarihli karar ile ; Sanıkların TCK.nun 37/1. mad. del. 204/1, 53, maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve suça konu belgenin delil olarak dosyada saklanmasına ilişkin.

-04.11.2011 tarihli ek karar ile ... hakkında; Temyiz talebinin süresinden sonra yapılması nedeniyle CMK.nun 296. maddesi gereğince reddine dair.

-29.03.2012 tarihli ek karar ile ... hakkında; Tebliğ usulsüz olduğundan infazın durdurulmasına dair.

-16.11.2011 tarihli ek karar ile ... hakkında; Temyiz başvuru talebinin süre yönünden CMK.nun 296/1. maddesi gereğince reddine dair.

Sanıkların yokluğunda verilip, 16.09.2011 ve 08.09.2011 tarihlerinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükümler sanıklar tarafından yasal süresinden sonra 10.10.2011 ve 14.11.2011 tarihlerinde temyiz edildiği anlaşıldığından, vaki temyiz istemlerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 315. maddesi uyarınca reddine ilişkin 04.11.2011 ve 16.11.2011 günlü ek kararlar usul ve yasaya uygun bulunduğundan, sanık ... müdafii ile sanık ...'ın temyiz itirazlarının reddiyle iş bu red kararlarının ONANMASINA, 12.09.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2019/8899
Karar No: 2020/1577
Karar Tarihi: 02.03.2020

**16. Ceza Dairesi         2019/8899 E.  ,  2020/1577 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 53, 62, 58/9, 63, 3713 sayılı Kanunun 5/1 maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına yönelik

istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre yapılan temyiz incelemesi sonunda dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanığın çocuklarını örgüte müzahir okula göndermesinin örgütsel bir eylem olarak değerlendirilemeyeceği belirlenerek yapılan inceleme sonunda;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımın kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Karaman Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.03.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/6305
Karar No: 2015/13608
Karar Tarihi: 07.09.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/6305 E.  ,  2015/13608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 4. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/11/2014

NUMARASI : 2014/711-2014/1517

Taraflar arasındaki tedbir ve iştirak nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı ile evli olduğunu, davalı kocanın başka kadınla, ilişkisi olduğunu, bu nedenle aralarında tartıştıklarını ve müvekkilini evden kovduğunu, 2014 yılı Ocak ayından bu yana annesinin evinde yaşadığını müvekkilinin ayrı yaşamada haklı olduğunu ileri sürerek, müvekkili için 500,00 TL tedbir, müşterek çocuklar Selin ve Nehir için 400,00 ve 250,00 TL tedbir nafakası talep etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; davacının iddialarının asılsız olduğunu bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacının davasının reddi ile 10/07/2014 tarihinde ara kararla davacı kadına ve çocuklara ilişkin nafakaların tümden kaldırılmasına karar verilmiş, hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

4721 sayılı TMK. nun 195. maddesi uyarınca, evlilik birliğinden doğan yükümlülüklerin yerine getirilmemesi veya evlilik birliğine ilişkin önemli bir konuda uyuşmazlığa düşülmesi halinde eşler ayrı ayrı veya birlikte hâkimin müdahalesini isteyebilir. Hâkim, gerektiği takdirde eşlerden birinin istemi üzerine kanunda öngörülen önlemleri alır.

Aynı yasanın 197. maddesine göre de; eşlerden biri, ortak hayat sebebiyle kişiliği, ekonomik güvenliği veya ailenin huzuru ciddi biçimde tehlikeye düştüğü sürece ayrı yaşama hakkına sahiptir.

Birlikte yaşamaya ara verilmesi haklı bir sebebe dayanıyorsa hâkim, eşlerden birinin istemi üzerine birinin diğerine yapacağı parasal katkıya, konut ve ev eşyasından yararlanmaya ve eşlerin mallarının yönetime ilişkin önlemleri alır.

Ancak; somut olayda; davacı ayrı yaşamda haklılığını kanıtlayamazsa dahi, yanında bulunan müşterek çocuk için nafaka talep edebilir.

O halde mahkemece; TMK 4. maddesi gereğince tarafların mali ve sosyal durumları gözönünde bulundurularak hakkaniyete uygun miktarda müşterek çocuk için nafakaya hükmedilmesi gerekirken, davanın tamamen reddedilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 07.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/12064
Karar No: 2012/8904
Karar Tarihi: 09.04.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/12064 E.  ,  2012/8904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İnegöl 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :14.3.2011
Esas No: 2013/11761
Karar No: 2013/16320
Karar Tarihi: 21.10.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/11761 E.  ,  2013/16320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hüküm süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmiş ancak 12.04.2013 tarihli ek kararla süresinde olmadığından temyiz talebinin reddine karar verilmiş bu kararda davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava; cari hesaptan doğan alacağın tahsili amacıyla başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece 12/04/2013 tarihli ek kararla, davalı vekilinin temyiz isteminin süresinde olmadığından bahisle temyiz isteminin reddine karar verilmiş, bu ek karar da davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan 12/04/2013 tarihli ek kararın ONANMASINA, davalının fazla yatırdığı peşin harcın istek halinde iadesine, 21.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/13520
Karar No: 2023/947
Karar Tarihi: 16.02.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/13520 E.  ,  2023/947 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2224 E., 2022/2377 K.

DAVA TARİHİ : 03.09.2020

HÜKÜM/KARAR : Direnme

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 2. İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/538 E., 2021/702 K.

Taraflar arasındaki taşınmaz ihalesinin feshi şikayetinden dolayı yapılan inceleme sonunda İlk Derece Mahkemesince şikayetin reddine ve şikayetçi aleyhine ihale bedeli üzerinden %10 oranında para cezasına hükmedilmesine karar verilmiştir.

Kararın şikayetçi borçlu tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle, şikayetin reddine ve şikayetçi aleyhine ihale bedeli üzerinden %2 oranında para cezasına hükmedilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayetçi borçlu tarafından temyiz edilmiş ve Dairenin 02.06.2022 tarih ve 2022/5269E.-2022/6682 K. sayılı kararı ile bozulmuştur.

Dairenin bozma kararına Bölge Adliye Mahkemesince direnilmesi üzerine karar şikayetçi borçlu tarafından temyiz edilmekle, 6100 sayılı HMK'nın 373. maddesinin beşinci fıkrası gereğince Dairece yapılan incelemede;

Her ne kadar dairenin bozma ilamında birinci artırmanın satış kararı ile belirlenen ve ilan edilen yerde yapılıp, ikinci artırmada ihale yapılacak yerin değiştirilmesinin ihaleye ilgiyi azalttığı ve katılımı olumsuz etkilediği belirtilerek, ihalenin feshine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararı bozulmuş ise de; somut olayda 03.03.2020 tarihli satış kararı ile ihale yapılacak yerin ... Belediyesi ... Salonu olarak belirlendiği ancak bu satışın satışa konu taşınmazlardan birinin muhammen değerinin ilanda hatalı yazılması nedeniyle 04.03.2020 tarihli kararla düşürüldüğü, 22.06.2020 tarihli satış kararı ile takip konusu taşınmazların yeniden satışa çıkarıldığı ve ihale yapılacak yerin ... Belediyesi ... Salonu olarak belirlendiği, ihalenin son satış kararında ilan edilen yerde gerçekleştirildiği, buna göre ilk satış kararı ile ikinci satış kararının birbirinden bağımsız olup ilk satış kararına dayalı olarak bir artırma yapılmadığı anlaşılmakla, Dairenin bozma ilamı maddi hataya müstenit olup, Bölge Adliye Mahkemesinin direnme kararındaki gerekçesinin yerinde olduğu görülmekle direnmeye ilişkin kararın onanması gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesinin direnme kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 179,90TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

16.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/12807
Karar No: 2012/17319
Karar Tarihi: 04.07.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/12807 E.  ,  2012/17319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kurum işleminin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı SGK ile arasında SSK'lı hastaların kabul ve tedavilerine ilişkin her yıl yenilenmekte olan ... hizmeti satın alma sözlemesi bulunduğunu, davalının yapmış olduğu inceleme sonuncunda 21/072010 tarihli raporuna istinaden faturaların tebliğe aykırı düzenlendiği gerekçesi ile ceza verildiğini, müfettiş raporunun tek taraflı tespite dayalı olduğunu, hasta ve yakınlarının subjektif ve hukuksal anlamda denetim dışı beyanlarına dayandığını, oysa ki hastalardan resmi belge ve karne fotokopisinin alındığını, tedaviye ilişkin onay formunun bizzat hasta veya birinci derece yakınları tarafından imzalandığını,ceza tayinine gidilirken örnekleme metodunun uygulandığını,bu şekilde mükerrer ceza kesildiğini, benzer cezaların yargı kararlarıyla iptal edildiğini, dava konusu işlemin de iptalinin gerektiğini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davacı hastanenin sözleşmede belirtilen hükümlere aykırı hareket etmesinden dolayı cezai işlem uygulandığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, davalı tarafından para cezası kesilmesi işlemlerinin iptaline karar verilmesi istemi ile eldeki davayı açmıştır. Davalı davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, davacı hastane hakkında ... hizmeti sunulmayan 2 kişi ile ilgili usulsüz reçete ve fatura düzenlendiğinden bahisle cezai işlem uygulanmış ise de, ... ve ... isimli şahısların müfettiş tarafından alınan ifadelerinde davacı şirkete ait Yaşam Hastanesi'ne gidip muayene olmadıklarını söylemedikleri, aksine ... isimli hastanın ifadesinde, Özel ... Yaşam Hastanesi'nde doktor ...'e muayene olduğunu kabul ettiği, bu ifadeler karşısında; ismi geçen şahıslara ... hizmeti sunulmadığı sonucuna varılmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Hemen belirtmek gerekirse, davalının cezai işleminin her iki hasta için ayrı ayrı olduğu dosya kapsamından anlaşılmaktadır.Her ne kadar ... davacı hastanede doktor ...'e muayene olduğunu söylemiş ise de, diğer hasta ...'nın bu yönde bir beyanının olmadığı görülmektedir. Dolayısıyla yanlızca bir hastanın beyanının dikkate alınarak her iki hasta için düzenlenen cezai işlemin iptaline karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının REDDİNE, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 4.7.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/31812
Karar No: 2017/15495
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/31812 E.  ,  2017/15495 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2009/23806
Karar No: 2011/2471
Karar Tarihi: 10.05.2011

**11. Ceza Dairesi         2009/23806 E.  ,  2011/2471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Belge ile yalan şahadet (sahtecilik)

HÜKÜM : Beraat

6110 sayılı yasanın 8. maddesiyle değişik 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14. maddesinde yer alan “Ceza daireleri arasındaki işbölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir. Çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir.” hükmü ile Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu’nun yerleşik kararlarında da belirtildiği üzere görevli dairelerin tayininde iddianamedeki açıklama esas alınmalıdır.

Buna göre, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 29.05.1995 gün ve 153/175, 29.05.1995 gün ve 154/176, 08.02.2000 gün ve 13/21, 22.02.2000 gün ve 33/33 sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, sanıkların 28 Mart 2004 yerel seçimlerinde oy kullanmak için Mürsel köyünde ikamet etmedikleri halde ikamet ediyormuş gibi sahte ikametgah ilmühaberi alıp bu ilmühaberle, seçimlerde oy kullanmak amacıyla İlçe Seçim Kurulu’na kayıt yaptırdığından bahisle, suç ve iddianame tarihlerinde yürürlükte bulunan 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanununun 142/1.(148/1) maddesinde düzenlenen suça ( iştirak etme) tavsif edilerek dava açılmıştır.

Bu itibarla, iddianamedeki anlatıma, temyizin kapsamına ve Yargıtay Kanunun 14. maddesine göre temyiz inceleme görevinin Yüksek Yargıtay 8. Ceza Dairesine ait olduğu anlaşıldığından Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın görevli daireye gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/27207
Karar No: 2013/17892
Karar Tarihi: 01.07.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/27207 E.  ,  2013/17892 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Özel hayatın gizliliğini ihlal, hakaret

Karar : Vekalet ücreti takdir edilmesi talebinin reddine ilişkin ek karar

Vekalet ücreti takdir edilmesi talebinin reddine ilişkin ek karar, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafinin, 21.11.2011 tarihinde tebliğ olunan, müvekkili sanık hakkında yüklenen suçlardan verilen 04.10.2011 tarihli beraat kararı sonrası, “beraat nedeniyle maktu vekalet ücretinin ek kararla verilmesi” istemli 26.04.2012 havale tarihli dilekçesinin “temyiz” mahiyetinde olduğu, bu istem üzerine mahkemece verilen talebin reddine ilişkin 26.04.2012 gün, 2011/478 sayılı ek kararın hukuki değerden yoksun olduğu kabul edilerek yapılan incelemede:

Sanık müdafinin, yokluğunda 04.10.2011 tarihinde verilen ve 21.11.2011 tarihinde tebliğ olunan hükmü 1412 sayılı CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 26.04.2012 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince temyiz isteminin isteme aykırı olarak REDDİNE, 01.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/25447
Karar No: 2014/11704
Karar Tarihi: 02.05.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/25447 E.  ,  2014/11704 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2012/45481

MAHKEMESİ : Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/12/2011

NUMARASI : 2011/786 (E) ve 2011/1323 (K)

SUÇ : Hırsızlık, Konut dokunulmazlığını bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanın; olay günü eşinin mutfaktan bir ses geliyor dediğini, önce mutfağa gittiğini, balkonun kapısını açtığı anda daha sonradan adının Adem olduğunu öğrendiği sanığın mutfaktan aldığı bıçak ile kendisine doğru hamle yaptığını, geri çekil dediğini, aldığı bıçak ile kaçıp gittiğini beyan etmesi karşısında sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 149/1.a ve devamı maddelerinde düzenlenen yağma suçunu oluşturabileceği ve delilleri takdir ve değerlendirmenin, üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi yerine duruşmaya devamla esas hakkında karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sonrası yapılacak yargılamada 1412 sayılı CMUK.nun 326. maddesinin gözetilmesine, 02/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/2349
Karar No: 2024/6774
Karar Tarihi: 11.09.2024

**7. Ceza Dairesi         2024/2349 E.  ,  2024/6774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/3123 E., 2023/3806 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 28.12.2023 tarihli ve 2022/3123 Esas, 2023/3806 Karar sayılı kararının, katılan ... İdaresi vekili ile sanık ... müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteğinin münhasıran nakil vasıtalarına yönelik olduğu görülmekle, bu konuda mahallinde karar verilebileceği gözetilerek yapılan incelemede;

5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesinin "Yargıtay, süresi içinde temyiz başvurusunda bulunulmadığını, hükmün temyiz edilemez olduğunu, temyiz edenin buna hakkı olmadığını ya da temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermediğini saptarsa, temyiz istemini reddeder" şeklindeki hükmü karşısında; sanık ... müdafii tarafından verilen temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermediği anlaşılmakla, sanık ... müdafinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İnegöl 1. Asliye Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.09.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2010/12248
Karar No: 2010/16417
Karar Tarihi: 12.10.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/12248 E.  ,  2010/16417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde, tarafların evli olup ayrı yaşadıklarını,davalının evi ve ailesi ile ilgilenmediğini beyan ederek, davacı kadın için 1200 TL. ,müşterek çocuk için 500 TL. tedbir (reşit olduktan sonra yardın nafakası olarak devam etmek üzere ) nafakasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davacı kadın yönünden, her ne kadar ayrı yaşamda haklılık varsa da , tarafların gelir durumlarının aynı olup, davacı kadının nafakaya ihtiyaç duymadığı gerekçesi ile davanın reddine, müşterek çocuk yönünden ise aylık 750 TL. nafakaya karar verilmiştir.

TMK'nun 195. maddesi uyarınca, evlilik birliğinden doğan yükümlülüklerin yerine getirilmemesi veya evlilik birliğine ilişkin önemli bir konuda uyuşmazlığa düşülmesi halinde eşler ayrı ayrı veya birlikte hakimin müdahalesini isteyebilirler. Hakim, gerektiği takdirde eşlerden birinin istemi üzerine Kanunda öngörülen önlemleri alır.Aynı yasanın 197. maddesine göre de; eşlerden biri, ortak hayat sebebiyle kişiliği, ekonomik güvenliği veya ailenin huzuru ciddi biçimde tehlikeye düştüğü sürece ayrı yaşama hakkına sahiptir.

Birlikte yaşamaya ara verilmesi haklı bir sebebe dayanıyorsa hakim, eşlerden birinin istemi üzerine birinin diğerine yapacağı parasal katkıya, konut ve ev eşyasından yararlanmaya ve eşlerin mallarının yönetimine ilişkin önlemleri alır.

Tedbir nafakasında eşlerin birliğin giderlerine güçleri oranında emek ve malvarlıkları ile katkıda bulunmaları gerekir ( TMK md. 186/son ). Davacı eşin ekonomik durumunun davalı ( kocadan )daha iyi olması ya da aynı olması, davalı kocayı tedbir nafakası yükümlülüğünden kurtarmaz. Ancak, hükmedilecek nafakanın miktarını tayinde bu husus dikkate alınmak zorundadır. Böylece "hakkaniyet" ilkesine uygun bir nafaka tespit edilebilir ( TMK. md. 4 ).

Öyle ise mahkemece, yukarıdaki ilke ve esaslar gözetilerek davacı kadın yararına uygun bir nafakaya karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

Kabule göre de, davacı anne de müşterek çocuğun eğitim ve diğer giderlerine de, katılmak mecburiyetinde olduğundan dolayı, müşterek çocuk yararına hükmedilen nafaka tutarı da fahiş bulunmuştur.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.