erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/15058
Karar No: 2015/34676
Karar Tarihi: 03.12.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/15058 E.  ,  2015/34676 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2015/10153

MAHKEMESİ : İnegöl 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/12/2014

NUMARASI : 2014/435 (E) ve 2014/277 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak

1) Sanığın aşamalardaki savunması ile uyumlu tanık T..K..nun soruşturma evresindeki beyanına göre; suç tarihinde sanığa ait ağaçların dallarının kırılması ile ilgili olarak başlayan tartışma sırasında mağdurun sanığa hakaret etmesi sonucunda sanığın eylemini gerçekleştirdiği anlaşıldığı halde 5237 sayılı TCK'nın 29. maddesinin sanık hakkında uygulanmaması,

2) 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesi uyarınca açıklanması geri bırakılan hükmün sanığın denetim süresi içinde yeni bir suç işlemesi sebebiyle yeniden ele alınıp aynen açıklanmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılması;

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı CMUK'un 326/son maddesi gereğince ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutularak 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 03/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/13839
Karar No: 2015/4003
Karar Tarihi: 14.09.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/13839 E.  ,  2015/4003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Köy içme suyu deposunun etrafına tel örgü çekilmesi için, köy muhtarlığı tarafından sanık ile anlaşıldığı, çalışmalar esnasında katılanın dört adet armut, bir adet zeytin ağacına sanık tarafından zarar verildiği iddia olunan somut olayda;

1- Gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; öncelikle olay günü iş makinesini kullanan kişinin sanık olup olmadığı ya da ağaçlara zarar veren kişiye sanığın talimat verip vermediği araştırılmaksızın ve bu hususta sanığın kastının bulunup bulunmadığı değerlendirilmeksizin sanık hakkında eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm verilmesi,

2- Sanık hakkında, TCK'nın 151/1. maddesinden iddianame tanzim edildiği halde, mahkeme tarafından sanığın ek savunması alınmaksızın TCK'nın 152/1-c maddesinden hüküm verilmesi,

3- Adli para cezasının TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca 10 eşit taksitte ödenmesine karar verildikten sonra ekonomik koşullar ve paranın satın alma gücünün dikkate alınmasıyla TCK'nın 52/4. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi suretiyle çelişkiye neden olunması ,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14/09/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2024/13388
Karar No: 2024/20505
Karar Tarihi: 18.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/13388 E.  ,  2024/20505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 03.07.2024

SAYISI : 2020/1144 E., 2020/2134 K.

KATILANLAR : ..., ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine

EK KARAR : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onanması

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın 06.06.2024 tarihli dilekçesindeki anlatımından eski hale getirme isteminde bulunduğunun anlaşılması ve eski hale getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olması nedeniyle, Mahkemenin 03.07.2024 tarihli ek kararlarının yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Yüzüne karşı 11.02.2021 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü 5271 sayılı CMK'nın 291/2. maddesinde öngörülen 15 günlük yasal süreden sonra 06.06.2024 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz ve eski hâle getirme isteminin aynı Kanun'un 298. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Küçükçekmece 8. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/16480
Karar No: 2015/14003
Karar Tarihi: 10.09.2015

**5. Ceza Dairesi         2013/16480 E.  ,  2015/14003 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2013/22263

MAHKEMESİ : Kumluca Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2012

NUMARASI : 2010/355 Esas, 2012/231 Karar

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

İddianame içeriğinde yer alan; Kumluca PTT Müdürlüğünde dağıtıcı olarak görev yapan sanık Ş.. İ..'ün, katılan V.. A.. hakkında açılan dava ile ilgili dava dilekçesi ve duruşma günü tebliğine ilişkin tebligatı, katılanın akrabası olmayan ve aynı adreste ikamet etmeyen Kumluca ilçesi Belen Köyü muhtarı olan sanık F.. G..'a teslim ettiği halde tebligat evrakına aynı adreste ikamet eden yeğeni F.. G..'a tebliğ edildiğine dair kayıt düştüğü ve sanık Feyzullah'ın da bu evrakı imzaladığı şeklindeki isnadın sübutu halinde kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçunu oluşturabileceği nazara alınarak delillerin takdiri ve tartışılması ile davaya bakma görevinin 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun 12. maddesi uyarınca Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu ve görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı biçimde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, esası incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CUMK'nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 10/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/22358
Karar No: 2007/17050
Karar Tarihi: 06.12.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/22358 E.  ,  2007/17050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İnegöl 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :22.6.2006

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava kişisel mal talebine ilişkindir.(TMK. 220 m.)

Görev kamu düzenine ilişkindir. Mahkemece yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerekir. 4787 Sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 4. maddesi; 4721 Sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere (TMKm.118-395) kaynaklanan bütün davaların Aile Mahkemesinde bakılacağını hükme bağlamıştır.

Şu halde Aile Mahkemesi kurulmayan yerlerde Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen Asliye Hukuk Mahkemelerinde davanın Aile Mahkemesi sıfatı ile görülüp karara bağlanması gerekir. (H.G.K. 16.11.2005 tarih ve 2/673-617 sayılı kararı) Bu açıklama karşısında; davaya Aile Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, bu husus düşünülmeden Asliye Hukuk Mahkemesi olarak yargılamaya devam edilip, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma nedenine göre de diğer yönlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine oybirliğiyle karar verildi. 06.12.2007 Prş.
Esas No: 2019/4320
Karar No: 2019/8142
Karar Tarihi: 26.09.2019

**8. Hukuk Dairesi         2019/4320 E.  ,  2019/8142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi Ve Kal

K A R A R

Davacı vekili, dava dilekçesinde belirtilen taşınmazlara davalının müdahalesinin men’ini, müdahale edilen alandaki yapıların kaldırılarak eski hale getirilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne, yola vaki müdahalenin menine karar verilmiş, kararın davalı tarafından temyizi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi tarafından başvuru esastan reddedilmiş, yine davalı tarafından verilen kararın temyiz edilmesi üzerine İlk Derece Mahkemesi miktar itibariyle kararın temyiz edilebilirlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle 05.04.2019 tarihli Ek kararla davalının istinaf başvurusunun reddine karar vermiş, anılan karar da temyiz edilmiş, bu kez İlk Derece Mahkemesi süresinde yapılmadığından bahisle 10.05.2019 tarihli Ek kararla temyiz başvurusunu reddetmiş, bu karar da davalı tarafından temyiz edilmiş, dosya Dairemize gönderilmiştir.

Davalı tarafça, Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı davalı tarafın temyiz talebinde bulunması nedeniyle yukarıda yazılı işlemlerin yapılmış olup, Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyiz edilmesi üzerine İlk Derece Mahkemesince dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi gerekirken İlk Derece Mahkemesince hataen değerlendirme yapılması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı davalı tarafça temyiz isteminde bulunulmuş olup, İlk Derece Mahkemesince işlem yapılması için dosyanın gereği yapılmak üzere Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi gerekirken temyiz talebinin İlk Derece Mahkemesince değerlendirilmesi doğru olmadığından, dosyanın gereği yapılmak üzere Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için İlk Derece Mahkemesine İADESİNE, 26.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.Başkan
Esas No: 2011/8748
Karar No: 2011/14153
Karar Tarihi: 13.10.2011

**3. Ceza Dairesi         2011/8748 E.  ,  2011/14153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Kabule göre, kesilen ağaçların bilirkişi raporu ile fidan vasfında olması sebebi ile 6831 Sayılı Kanunun 5728 Sayılı Kanun ile değişik 91/2. maddesi ile de arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, sair itirazlar yerinde görülmemiştir.

Suç tutanağında ve sorgusunda sanığın ısrarla kayın ağacını kesmediğini kesik bulduğunu savunmasına, Jandarma tarafından tutulan sanık imzasını da içeren aynı tarihli yakalama tutanağında da odun taşırken yakalanan ve aynı şekilde odunu ormanda bulduğunu söyleyen sanığın yakalandığı bölgeye 100 mt uzaklıkta yaklaşık 300 m2 lik alanda 100 kök kestane ağacının kesilmiş ve istiflenmiş olarak bulunduğunun belirtilmiş olmasına göre, keşifte hazır bulunan orman yüksek mühendisinin yeniden mütalaasına başvurularak kendisine gösterilen dip köklerin sadece üç kök kestane mi yoksa kayın fidanı mı olduğu civarda yakalama tutanağında belirtildiği kadar aynı şekil ve tarihte kesilmiş 100 kadar kestane kökü bulunup bulunmadığı ve yakalanan ve kesilen odunların cinsi açıklattırılarak, emvale de el konulmamış olması karşısında sanığın savunmasının yeniden irdelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken bu yönden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 13.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/16467
Karar No: 2014/17614
Karar Tarihi: 28.10.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/16467 E.  ,  2014/17614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Asıl Karar: Mahkumiyet

Ek Karar: Temyiz talebinin reddi

Eski hale getirme talebiyle birlikte temyiz isteminde de bulunulması halinde, inceleme mercii Yargıtay’ın ilgili dairesi olduğundan, hukuki dayanaktan yoksun olarak verilen 31.10.2012 gün 2009/237 esas, 2012/122 karar sayılı “eski hale getirme ve temyiz istemin reddine” ilişkin ek karar kaldırılarak ve 31.10.2012 tarihli ek kararın usulüne uygun biçimde tebliğ edilmemiş olması nedeniyle sanığın ek karara yönelik 19.12.2013 tarihli temyizinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığın, 15.03.2012 günlü oturumda yokluğunda verilen ve 21.05.2012 tarihinde mernis adresinde Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre usulüne uygun biçimde tebliğ edilen hükmü, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 310. maddesinde öngörülen süreden sonra 19.10.2012 havale tarihli dilekçe ile temyiz ettiği ve hüküm fıkrasındaki yasa yolu bildirimin 5271 sayılı CMK'nun 232/6. madde ve fıkrasına uygun olduğu anlaşılmakla, bir haftalık yasal süresinden sonra yaptığı temyiz isteminin, aynı Kanunun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/980
Karar No: 2013/23437
Karar Tarihi: 11.10.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/980 E.  ,  2013/23437 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 62/1, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

1- Olay akabinde yapılan ölçümde 1.83 promil alkollü olduğu tespit edilen sanığın sevk ve idaresindeki otomobille, gece vakti, seyir halinde bulunduğu sokaktan, ışıksız 4 yönlü kavşağa geldiğinde, seyir yönüne DUR levhası olduğu halde, aracının önü ile, kavşakta solundan gelen ve mağdurun içinde bulunduğu otomobilin sağ ön ve arka kapısına çarpması şeklinde meydana gelen olayda; bilinçli taksir koşullarının oluştuğunun ve bu nedenle sanığın cezasında 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesi gereğince arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi;

2-Dosya kapsamına göre asli kusurlu olduğu kabul edilen sanık hakkında, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı, yaralanmanın niteliği, maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği nazara alınmadan, asli kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmasına neden olan sanık hakkında adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması;

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 11.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/9535
Karar No: 2024/11331
Karar Tarihi: 12.09.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/9535 E.  ,  2024/11331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/43 E., 2024/160 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekilince temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250,00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

12.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/12531
Karar No: 2011/13956
Karar Tarihi: 26.09.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/12531 E.  ,  2011/13956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İnegöl 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :2.3.2010

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; davacının eşine fiziki şiddet uyguladığı ve hakaret ettiği, davalının da kocasına sürekli olarak ve tepkiyi aşan mahiyette hakaretlerde bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan bırakmayacak nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Gerçekleşen olaylara göre evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında davacı ziyade kusurlu ise de davalı da az da olsa kusurludur. Davalının, açılan davaya itirazı, hakkın kötüye kullanılması, niteliğinde olup, evlilik birliğinin devamında davalı bakımından korunmaya değer bir yarar kalmamış, Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşulları gerçekleşmiştir. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre boşanmaya (TMK. md. 166/2) karar verilecek yerde yetersiz gerekçe ile davanın reddedilmesi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.26.09.2011 (Pzt.)
Esas No: 2015/4276
Karar No: 2016/6983
Karar Tarihi: 08.06.2016

**1. Hukuk Dairesi         2015/4276 E.  ,  2016/6983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalılar ve dava dışı kişiler ile birlikte paydaşı olduğu 8 adet (106 ada 24 ve 25, 110 ada 6 ve 12, 112 ada 10, 113 ada 11, 115 ada 5 ve 126 ada 25 parsel sayılı) taşınmazı yeğenleri olan davalıların tarımsal ürün elde etmek ve kayısı bahçesi olarak kullanmak suretiyle ezelden beri işgal ettiğini ve kendisine herhangi bir bedelde ödenmediğini ileri sürerek 1/3 payına hasren dava tarihi olan 03.04.2012 tarihinden geriye dönük 10 yıllık 8.000,00 TL ecrimisile karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, zamanaşımı süresinin dolduğunu, taşınmazların uzun yıllardır ekilmediğini, taşınmazlar üzerinde bulunan çok az sayıdaki kayısı ağaçlarını ise kendi imkanları ile diktiklerini, ayrıca kayısı ağaçlarının henüz ürün vermediklerini belirtip davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, intifadan men şartının gerçekleşmediği gibi taşınmazlar üzerindeki kayısı ağaçlarının davalılardan ...i'ye ait olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, tetkik hakimi ...'ün raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi.Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 4.00.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 08.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/265
Karar No: 2017/4057
Karar Tarihi: 06.04.2017

**17. Ceza Dairesi         2017/265 E.  ,  2017/4057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

GPS kayıtlarına göre suça sürüklenen çocuk ve diğer sanıkların içerisinde bulunduğu aracın saat 18.57’de müştekinin ikamet ettiği sitenin yakınına gelerek burada bir süre bekledikten sonra 19.08’de suç yerinden ayrıldığının tespit edildiği, Uyap sorgulamalarında suç tarihinde güneş batış saatinin 18.13 olduğu ve bir saat sonrasının geceye tekabül ettiği, müştekinin soruşturma aşamasındaki ifadesinde olay günü saat 13.15 sıralarında ikametinden ayrıldığını, aynı gün 22.15 sıralarında geldiğinde hırsızlık olduğunu gördüğünü şeklinde beyanda bulunduğu 27.11.2015 tarihli oturumda ise saat 21.30 sıralarında eve geldiklerini ve evin yanında şüpheli bir araç gördüğü hususunu beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, GPS kayıtlarına göre tespit olunan saat ile müştekinin aşamalarda belirtmiş olduğu saatler arasındaki çelişki açıklığa kavuşturulmadan suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 143 ve 116/4. maddeleri uygulanarak ceza artırımı yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 06/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/12135
Karar No: 2014/14482
Karar Tarihi: 04.11.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/12135 E.  ,  2014/14482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava, tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar Dairemizin 24/02/2014 günlü ve 2013/6304 Esas - 2014/2939 Karar sayılı ilamı ile onanmıştır. Süresi içinde davalı vekili tarafından Dairemizin anılan kararının düzeltilmesi istenilmiş; yerel mahkemece 09/06/2014 günlü ek karar ile hüküm altına alınan tutar itibari ile kararın düzeltilmesinin istenemeyeceğinden bahisle davalının karar düzeltme istemi reddedilmiştir. Davalı 09/06/2014 günlü karar düzeltme isteminin reddine ilişkin ek kararı temyiz etmiştir.

Karar düzeltme talepleri hakkında karar verme yetkisi ilgili Yargıtay Dairesi'ne ait olduğundan Mahkemenin 09/06/2014 günlü ek kararın kaldırılmasına karar verilip, davalının karar düzeltme itirazlarının incelenmesine geçildi.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası’nın 5236 sayılı Yasa ile eklenen Ek Madde ...’e göre karar düzeltmeye konu bölümünün ....300,00 TL’den az olması durumunda karar düzeltilmesi yoluna gidilemez. Somut olayda karar düzeltmeye konu olan tutar bu düzeye ulaşmadığından davalının karar düzeltme dilekçesinin REDDİNE ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 04/.../2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.