erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/18619
Karar No: 2017/317
Karar Tarihi: 16.01.2017

**2. Ceza Dairesi         2016/18619 E.  ,  2017/317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında müşteki ...'a yönelik hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçları ile müşteki ...'e yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında müşteki ...'e yönelik, hırsızlık suçunun yanında konut dukunulmazlığının ihlali suçundan da cezalandırılması istemi ile dava açıldığı halde, sadece hırsızlık suçundan hüküm kurulduğu, diğer suçtan hüküm kurulmadığı anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuğa yüklenen ancak hüküm kurulmayan konut dukunulmazlığının ihlali suçu ile ilgili olarak mahkemesince karar verilmesi olanaklı görülmüştür.Suça sürüklenen çocuğun yaşı büyük .... ile birlikte suç tarihi olan 11.01.2011 günü belirlenemeyen zaman diliminde müşteki ...'a ait ikametin giriş kapı kilidini kırarak ikametten 2 adet cep telefonu, gözlük, yüzük ve kol saatini; müşteki ...'in ikamet ettiği apartmanın 3. katında dışa açılan camının altındaki boşluktan ayakkabı çalması şeklinde gerçekleşen olayda, suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğun müşteki ...'a yönelik eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 116/1, 119/1-c, ve 31/3. maddelerinde; müşteki ...'e yönelik eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, ve 31/3. maddelerinde tanımlanan suçlar için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/2-d, 67/3. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık zamanaşımının karar tarihi olan 20/07/2011 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından açılan kamu davalarının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 16/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/22985
Karar No: 2016/329
Karar Tarihi: 18.01.2016

**8. Hukuk Dairesi         2015/22985 E.  ,  2016/329 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Çatalca İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/01/2015

NUMARASI :

DAVACI : T.. U..

DAVALI : H.. B..

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

İİK'nun 4949 sayılı Kanun'la Değiştirilen 363/1. maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı Kanunun Ek 1. maddesinin 1. fıkrası uyarınca 01.01.2015 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında temyize konu değerin 5.980,00 TL'yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.

SONUÇ : Yukarda açıklanan nedenle temyiz dilekçesinin REDDİNE, taraflarca İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 27,70 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 18.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/4294
Karar No: 2021/1058
Karar Tarihi: 10.02.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/4294 E.  ,  2021/1058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İnegöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 24.05.2018 gün ve 2017/297 - 2018/124 sayılı kararı onayan Daire'nin 16.12.2019 gün ve 2018/3420 - 2019/5579 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, cari hesaba dayalı alacağın tahsili için başlattığı icra takibinin davalının itirazı üzerine durduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine karar Yargıtay (Kapatılan) 19. Hukuk Dairesince onanmıştır.

Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 10,30 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 520,95 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine,10.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/5260
Karar No: 2014/5898
Karar Tarihi: 07.05.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/5260 E.  ,  2014/5898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 04.....2011 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi, kal ve karşı davada ... iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne, karşı davanın reddine dair verilen ....07.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

Davacı maliki olduğu 198 parsel sayılı tasınmazına davalının duvar yapmak, agaç dikmek ve bahce olarak kullanmak suretiyle elattığını ileri sürerek elatmanın önlenmesini, sınıra yakın ağaçların sökülmesini istemiştir.

Davalı karşı davasında; 233 parsel sayılı taşınmazına iyiniyetli olarak ceviz ağacı diktiğini, bu nedenle ... iptali ve tescil, olmaz ise yetiştirdiği ağaçların kendisine ait olduğunun tapuya şerh verilmesini, mümkün olmaz ise ağaçların bedelinin tahsilini istemiştir.

Mahkemece davacının elatmanın önlenmesi ve kal isteminin kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ve davacı vekilleri temyiz etmiştir.

...-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve özellikle çapa bağlanmış tapulu taşınmazlarda kural olarak iyiniyet iddiasının dinlenme olanağı bulunmadığından karşı ... iptali ve tescil, ... kaydına şerh konulması, mümkün olmadığı takdirde bedelinin tahsili davasının reddi yerinde olduğundan, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

...-Davacının temyiz itirazlarına gelince;

Davacı vekili bu davayı açmadan önce ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2011/... D. İş. dosyasında tespit yaptırmıştır. ....03.1976 tarihli ve .../... sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında delil tespitine ilişkin giderlerin de yargılama giderlerinden sayılacağı belirtilmiştir. Yapılan bu tespit masrafı lüzumsuz bir masraf olmadığından hükümle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekir. Mahkemece, tespit masraflarının hüküm altına alınmaması doğru görülmemiş ise de bu husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nın 438/.... maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (...). bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (...). bent uyarınca hüküm sonucunun yedinci bendinin .... satırında yer alan "toplam 683,30 TL yargılama giderlerine" rakam ve sözcüklerinin çıkarılarak yerine " tespit masrafı olarak 631 TL eklenmesiyle toplam 1314,... TL'nin davalıdan alınıp davacıya verilmesine" rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün DEĞİŞTİRİLMİŞ ve DÜZELTİLMİŞ bu şekli ile ONANMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatıran taraflara iadesine, 07.05.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2020/5641
Karar No: 2021/6232
Karar Tarihi: 07.06.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/5641 E.  ,  2021/6232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihlerine göre, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nin 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, REDDİNE, 07/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/5055
Karar No: 2011/3034
Karar Tarihi: 03.05.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/5055 E.  ,  2011/3034 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 120 ada 56 parsel sayılı 4662,85 m2 yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalılar ... ve ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., miras yoluyla gelen hakka dayanarak taşınmazın dedesi ...’dan kaldığını, bu nedenle kendisi ve kardeşlerinin paylarının da bulunduğunu öne sürerek dava açmış, yargılama sırasında tapu kayıtlarına da dayanmıştır. Mahkemece davanın reddine, taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ...’nın tutunduğu 12.08.1965 tarih, 58 ve 09.04.1984 tarih, 12 sayılı tapu kayıtlarının dava konusu 120 ada 56 parsel sayılı taşınmazı kapsamadığı, taşınmazın davalıların babası ...’dan kaldığı, tarafların dedesi olan ... oğlu ...'ı yaşı itibariyle tanıyan, bilen mahalli bilirkişi ya da tanık bulunamadığı, taşınmazın dede ... oğlu ...’dan kaldığına ilişkin iddianın davacı tarafından ispatlanamadığı gibi bir an için taşınmazın davacının iddia ettiği gibi 11.11.1917 tarihinde vefat eden tarafların ortak miras bırakanı ... oğlu ...'dan kaldığı kabul edilse dahi davacının da dolaylı olarak kabul ettiği gibi miras bırakanın terekesinin paylaşıldığı, dava konusu 120 ada 56 parsel sayılı taşınmazın davacının amcası olan davalıların babası ...'ya kaldığı, davacının babası... mirasçılarına ise dava konusu taşınmaza komşu, dava dışı 120 ada 57 parsel sayılı taşınmazın kaldığı, mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Her ne kadar davacı ... paylaşmada kendilerine daha az yer düştüğünü iddia etmişse de; paylaşmada, her bir mirasçıya eşit yüzölçümde ve eşit verimlilikte taşınmaz mal ya da ekonomik yönden parasal değeri eşit, menkul mal isabet etmesinin paylaşmanın koşulu olmadığı da kuşkusuzdur. Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı ...’nın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 6,85 TL harcın davacıdan alınmasına, 03.05.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/20124
Karar No: 2015/33268
Karar Tarihi: 02.12.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/20124 E.  ,  2015/33268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, yıllık izin, hafta tatili, ücret, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin sebep gösterilmeden feshedildiği sigorta primlerinin düşük yatırılması amacıyla müvekkilinin aylık ücretinin 400,00 USD olarak gösterildiğini fakat gerçek ücretin ilk on ayda 1.200,00 USD, sonraki dokuz ayda ise 1.500,00 USD olduğunu, toplam 25.500 USD ücrete hak kazanan davacıya sadece 8.000,00 USD ödeme yapıldığını, işyerinde haftanın yedi günü 07.00-20.00 saatleri arasında çalışıldığını, haftanın 2-3 gününde çalışmaların gece 23.00-23.30 saatlerine kadar sürdüğünü, resmi tatil günlerinin tamamında dini bayram günlerinin ise ilk iki günü dışında kalan günlerinde çalışıldığını, yıllık izin ücretinin kullandırılmadığını sadece 31.01.2005-12.02.2005 tarihleri arasında zoraki ücretsiz izin verildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafından imzalanan sözleşmede ücretinin 400,00 USD olarak belirlendiğini, davacının 24.03.2006 tarihli dilekçe ile ailevi sebeplerinden dolayı işten ayrılmak istediğini beyan ederek iş sözleşmesine kendisinin son verdiğini, Ocak 2005- Şubat 2006 dönemine ait bordrolarda davacının imzasının bulunduğu ve bundan önceki dönemlere ait ücretini alamadığına dair herhangi bir ihtirazı kayıt öne sürmediğini,....'da üstlenilen işin yol yapım işi olduğu ve işçilerin kanuni çalışma süreleri dışında ve izin kullandırılmaksızın çalıştırılmalarının mümkün olmadığını, çalışma yapılmayan kış ayları göz önüne alındığında ise işçilere izin kullandırılmadığı yönündeki iddiaların yerinde olmadığını, davacının tüm alacaklarının ödendiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı tarafça dava dilekçesinde talep edilen miktarlar ıslah ile artırılmamasına rağmen kıdem tazminatı alacağı bakımından mahkemece dava dilekçesinde talep edilen miktarın üzerinde olacak şekilde bilirkişi tarafından hesaplanan miktarın hüküm altına alınması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgiliye iadesine, 02.12.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2010/8677
Karar No: 2010/10241
Karar Tarihi: 11.10.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/8677 E.  ,  2010/10241 K.**

**"İçtihat Metni"**

*MAHKEMESİ : KAYNARCA* ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ,

TARİHİ : 29/07/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalıya ait 1810 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını, kıyıların Devletin hüküm ve tasarrufu altında olup, tescile tabi olmayan alanlar olduğunu ileri sürerek tapu kaydının iptali ile tescil dışı bırakılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davaya karşı beyanda bulunmamıştır.

Mahkemece, 3402 Sayılı Yasa’nın 5841 Sayılı Yasa ile değişik 12/son maddesi uyarınca hak düşürücü sürenin geçmiş olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptali ve taşınmazın sicil kaydının kütükten terkini isteğine ilişkin olup mahkemece 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca kadastro tespiti ile dava tarihi arasında 3402 sayılı Yasanın 12/3 maddesinde öngörülen hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş olmasında kural olarak bir isabetsizlik yoktur. Öyleyse, davacı Hazine’nin bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine,

Ancak, her dava açıldığı tarihteki koşullara bağlıdır. Bir taraf dava açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre davasında haklı olduğu halde dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren (geçmişe etkili) yeni bir yasa hükmü ya da İnançları Birleştirme Kararı gereğince davayı kaybederse yargılama giderlerinden sorumlu tutulamaz. Anılan bu kural yasal ve yargısal uygulamada kararlılık kazanmıştır. (Baki Kuru, Hukuk Usulü Muhakemeleri 5. cilt, sayfa 5338, dipnot 159; 10. H.D. 21/12/1976, 8770/8739 ve dipnot 160: 5. HD 12/09/1977, 5445/5655 dipnot 161: 10.HD 24/02/1976, 6296/1297) Bunun yanında, avukatlık ücreti de yargılama giderlerinden sayılır. (29.05.1957 tarih ve 4/16 sayılı İnançları Birleştirme Kararı).

Hal böyle olunca; yapılan uygulamalar neticesinde dava tarihinde davacı Hazine’nin davasında haklı olduğu gözetilerek, yargılama giderleri ve bu giderlerden sayılan avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulması gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir.

Davacının bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.10.2010  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/20572
Karar No: 2024/20439
Karar Tarihi: 18.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/20572 E.  ,  2024/20439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/4005 E., 2019/1264 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurusunun reddi ile ek kararın onanması

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 04.10.2022 tarihli ve 2018/4005 Esas, 2019/1264 Karar sayılı ek kararının; 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hırsızlık ve başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suçlarından hükmolunan cezaların miktar ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a. maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 04.10.2022 tarihli ve 2018/4005 Esas, 2019/1264 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Balıkesir 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/3900
Karar No: 2006/4883
Karar Tarihi: 06.03.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/3900 E.  ,  2006/4883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ                 :Çatalca 1.A.H.(Aile) Mahkemesi