Esas No: 2021/8711
Karar No: 2023/3234
Karar Tarihi: 15.05.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/8711 E.  ,  2023/3234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz etme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Iğdır Cumhuriyet Başsavcılığının 22.01.2016 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Iğdır 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.05.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkrası uyarınca hapis cezasından çevrili 3000 TL ile doğrudan verilen 80 TL adli para cezası cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi kararın haksız ve yersiz olduğuna suçsuz olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay sanığın katılana ait Erhacı Köyünde bulunan taşınmazına ağaç dikerek işgal ettiği iddiasına ilişkindir.

2. Soruşturma aşamasında kolluk olay yerinde inceleme yapmış katılana ait taşınmazla sanığa ait taşınmaz arasında taştan duvar bulunduğu sanığa ait 11 adet söğüt ve 7 adet kavak ağacının katılana ait arazi üzerinde bulunduğu ağaçlarla sınır duvarı arasında yaklaşık 12 metre mesafe bulunduğuna ilişkin tutanak tutulmuştur.

3. Soruşturma aşamasında alınan teknik bilirkişi raporunda suça konu 18 adet ağacın katılana ait 146 ada 162 numaralı parsel içerisinde kaldığı bildirilmiştir.

4. Mahkemece keşif yapılmış alınan teknik bilirkişi raporunda 22/A yenileme öncesinde mevcut zemin ile şimdiki zeminin farklı olduğunu duvar korkide gösterilmiş olup kavak ağaçları 146 ada 161 parsel içinde gibi gözükse de söz konusu kavak ağaçlarının 22/A çalışmaları öncesinde de 146 ada 162 numaralı parsel içinde kaldığını bildirmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın herhangi bir hakka dayanmada katılana ait taşınmazı işgal ettiği tüm uyarılara rağmen işgalini devam ettirdiği tüm dava dosyası kapsamında elde edilen delillerden anlaşıldığından ilk derece mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Iğdır 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.05.2016 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.05.2023 tarihinde karar verildi.