erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2011/12814
Karar No: 2012/19793
Karar Tarihi: 04.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/12814 E.  ,  2012/19793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAİ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21.12.2010 tarih ve 2010/18 - 2010/323 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ..... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “dalan family” markasının tescilli olduğunu, davalının “the vita family” ibareli markanın tescili için yaptığı başvuruya itiraz ettiğini ancak itirazın reddedildiğini, ancak müvekkili markası ile davalı markasının benzediğini, ayrıca tanınmışlık kazandığını, davalının markasının tescilinin tüketicileri yanıltarak markanın itibarını zarara uğratacağını ve haksız rekabete yol açacağını ileri sürerek, TPE YİDK kararının iptalini, markanın sicilden terkinini, hükümsüzlüğünü, kararın ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, alınan kararların ve yapılan işlemlerin usule ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, her iki markada da “family” ibaresinin tali unsur olduğunu, müvekkili markasında “vita” ibaresinin ayırtedicilik kazandırdığını, markaların birbirine benzemediğini, davacının markasının tanınmış olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre, markaların kapsadıkları ürünlerin aynı ve benzer olduğu ancak ortalama tüketicilerin her iki markayı taşıyan ürünleri yanyana gördüklerinde markalardaki şekil unsurlarının, ibarelerinin farklı olduğunu ve farklı firmalarca piyasaya sunulduklarını algılayabilecekleri, davacı markasındaki hakim unsurun “dalan” davalı markasındaki hakim unsurun “vita” olup, “family” ibaresinin tali unsur olarak görüldüğü, bu ibarenin tek başına ayırt ediciliği olmayan bir ibare olduğu, sonuç olarak taraf markalarında yer alan ibareler arasında anlamsal bir benzerlik bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddini karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 04.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/1349
Karar No: 2015/15329
Karar Tarihi: 27.10.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/1349 E.  ,  2015/15329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, dava konusu anataşınmazda bağımsız bölümlerle arsa paylarının orantılı olmadığından yeniden düzenleme yapılması istenilmiştir. Mahkemece davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacılar ile davalıların .... İlçesi .... Mahallesi 1156 ada 20 parselde bağımsız bölüm malikleri oldukları taşınmazda arsa paylarının konum ve büyüklüğüne göre hesaplanan değerleri ile orantılı olmadığını, arsa paylarının yeniden düzenlenmesini istemiş; mahkemece, dava konusu anataşınmazda 1981 yılında kurulan kat mülkiyetinden 10 yıl geçtikten sonra arsa payının düzeltilmesine ilişkin açılan bu davanın zamanaşımına uğradığı gerekçesi ile reddine karar verilmiştir.

Kat Mülkiyeti Kanununun 3.maddesinde, arsa paylarının bağımsız bölümlerinin değerleri ile orantılı olarak tahsis edilmediği hallerde, her kat maliki veya kat irtifakı sahibinin arsa paylarının yeniden düzenlenmesi için mahkemeye başvurabilecekleri, arsa paylarının o bölümlerinin değerinde sonradan meydana gelen azalma veya çoğalma sebebiyle değiştirilemeyeceği hükme bağlanmış; Yargıtay uygulamalarında ise, kat mülkiyeti veya kat irtifakı kurulurken arsa paylarının düzenlenmesi sırasında bu düzenlemeye katılan kat maliklerinin sonradan dava açması halinde, Türk Medeni Kanununun 2.maddesi gereğince iyiniyet kurallarıyla bağdaşmadığı gerekçesi ile davalarının reddine karar verilmesi ilkesi benimsenmiştir. Kat mülkiyetli veya kat irtifaklı taşınmazlarda uygulanacak olan Kat Mülkiyeti Kanununda tamamen özel düzenlemelere yer verilmiş olduğundan, sonradan kat maliki olanların arsa payı düzenlenmesi davası açmaları için zamanaşımı engeli ve Türk Medeni Kanununun müşterek mülkiyete ilişkin hükümlerinin, Kat Mülkiyeti Kanununda bu yönde bir düzenleme olmadığı gerekçesiyle bu Kanunun düzenlenme amacı da dikkate alındığında, uygulama imkanı bulunmamaktadır. Buna göre mahkemece, tarafların bütün delilleri toplanıp sonucuna göre bir karar verilmesi yerine 10 yıllık zamanaşımı süresinden söz edilerek davanın bu nedenle reddi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/12256
Karar No: 2011/3723
Karar Tarihi: 21.11.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/12256 E.  ,  2011/3723 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma ve rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçlarından sanık ...'in yapılan yargılanması sonunda; sanık hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine dair Malatya 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 16.06.2009 gün ve 2008/620 Esas, 2009/530 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma ve rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçlarından verilen zamanaşımı nedeniyle düşme hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 21.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/8880
Karar No: 2020/6729
Karar Tarihi: 29.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/8880 E.  ,  2020/6729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuğun iş yeri dokunulmazlığının ihlali eylemini gece vakti birden fazla kişi tarafından birlikte işledikleri sabit olduğu halde, hakkında TCK’nın 119/1-c maddesinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali eylemleri gece vakti işlenmiş olup zamanaşımı süresi dolmadığından tebliğnamedeki düşme isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 29.06.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/1375
Karar No: 2025/735
Karar Tarihi: 13.02.2025

**7. Hukuk Dairesi         2024/1375 E.  ,  2025/735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 12.02.2024

SAYISI : 2022/2641 E., 2023/1345 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Darende Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/36 E., 2022/143 K.

Taraflar arasındaki vasiyetnamenin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin dört numaralı alt bendi gereğince kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, dosyanın mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı ... vd. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 12.02.2024 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin, Hukuk Muhakemeleri Kanununun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı ... vd. vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi; temyiz konusu kararın, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle davacı ... vd. vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 12.02.2024 tarihli ek kararına ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin, dava şartlarına aykırılık bulunması nedeniyle esası incelemeden kararın kaldırılmasına ilişkin kararları, 6100 sayılı Kanunun 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin dört numaralı alt bendi uyarınca kesin olup aynı Kanunun 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca temyiz edilemez.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 12.02.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.02.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/6634
Karar No: 2018/5397
Karar Tarihi: 16.07.2018

**5. Ceza Dairesi         2018/6634 E.  ,  2018/5397 K.**

**"İçtihat Metni"**

FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne üye olma, görevi kötüye kullanma, suç uydurma, resmi belgede sahtecilik ve suç delillerini yok etmek, gizlemek veya değiştirmek suçlarından şüpheliler ..., evrakta imzası bulunan polis memurları, emniyet müdürü ve amirleri haklarında yapılan soruşturma sırasında, suç yeri itibarıyla dosyanın ...Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair ... Cumhuriyet Başsavcılığının 24/05/2017 tarihli ve 2016/7312 soruşturma, 2017/378 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın ... Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin ...Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 07/02/2018 tarihli ve 2017/35036 soruşturma, 2018/996 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, ... Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili olduğuna dair mercii ...6. Ağır Ceza Mahkemesinin 15/02/2018 tarihli ve 2018/135 değişik iş sayılı kararının;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 161/7. maddesinde yer alan "Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir. Mahkemece bu konuda verilen karar kesindir." şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda ilk yetkisizlik kararının ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verildiği ve dosyanın ...Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderildiği ancak, ...Cumhuriyet Başsavcılığının da kendisini yetkisiz görerek dosyayı yetkisizlik kararı ile ... Cumhuriyet Başsavcılığına gönderdiği anlaşılmakla, bu ikinci yetkisizlik kararından sonra dosyanın ...Cumhuriyet Başsavcılığının bağlı olduğu ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesi olan ... Ağır Ceza Mahkemesine gönderilerek yetkili savcılığın belirlenmesi gerektiği cihetle, yetki uyuşmazlığı hakkında karar verilmesine yer olmadığına ve dosyanın yetkili ağır ceza mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerektiği halde, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 07/06/2018 gün ve ... -Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile ...6. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 15/02/2018 tarihli ve 2018/135 değişik iş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/4753
Karar No: 2011/6170
Karar Tarihi: 25.05.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/4753 E.  ,  2011/6170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MARMARİS 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/11/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı hazine, davalı adına kayıtlı 160 ada 54 parsel sayılı taşınmazın kısmen kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek, taşınmazın kıyıda kalan kısmının tapusunun iptali ile üzerindeki muhtesatların yıkımı isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, yapılan uygulama sonucu alınan bilirkişi raporuna göre taşınmazın kısmen kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı gerekçesiyle, bu kısmın tapusunun iptali ile Hazine adına tesciline, taşınmaz üzerinde muhtesat bulunmadığından yıkım talebinin reddine karar verilmiştir.

Karar, taraf vekillerince süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptali isteğine ilişkin olup, mahkemece 28.11.1997 tarih 5/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca belirlenen kıyı kenar çizgisine göre taşınmazın kabul kapsamına alınan bölümünün tarifi aynı yasanın 4. maddesinde yapılan kıyıda kaldığı belirlenmek suretiyle davanın kabul edilmiş olması kural olarak doğrudur.

Ne var ki, anayasanın 43. maddesi Hükmü uyarınca kıyılar kamu malı niteliğinde olup özel mülkiyete konu edilemez. Diğer taraftan Türk Medeni Kanunu’nun 999. maddesi hükmü gereğince sicil kaydının kütükten terkini icap eden nitelik taşır. Bu sebeple anılan bölümün sicil kaydının kütükten terkini gerekirken hazine adına tesciline karar verilmiş olması doğru değildir.

Diğer taraftan, yerel mahkeme kararından sonra 19.01.2001 tarihinde yürürlüğe giren ve 3402 sayılı Kadastro Yasasının 36. maddesine ilave düzenlemeler getiren 6099 Sayılı Yasanın 16.ncı maddesi hükmüyle kamu kurum ve kuruluşlarınca kadastro işlemlerine yönelik açılacak davalarda davalının yargılama giderlerinden ve bu giderlerden sayılan avukatlık ücretinden sorumlu tutulamayacağı öngörülmüş, aynı yasanın 17. maddesi hükmü ile de yasa hükmünün uygulama sürecinin infaza kadar yapılabileceği düzenlenmiştir. O halde anılan yasanın eldeki davada gözetilmesi gerekeceği kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca, tarafların değinilen yönlere ilişkin temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 25.05.2011  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/2515
Karar No: 2014/3474
Karar Tarihi: 30.04.2014

**10. Ceza Dairesi         2011/2515 E.  ,  2014/3474 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya içerisindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Gün olarak saptanan adli para cezasının, para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan yasa maddesinin gösterilmemesi,

2-Hükmolunan adli para cezasının ve yargılama giderlerinin 5083 sayılı Kanun'un 1. maddesi ile hükümden sonra 01.01.2009 tarihinde yürürlüğe giren Bakanlar Kurulu'nun 04.04.2007 tarih ve 2007/11963 sayılı kararının 1. maddesi uyarınca Türk Lirası (TL) olarak belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

3-Uyuşturucu maddenin müsaderesine karar verilirken TCK'nın 54. maddesinin 4. fıkrası yerine, 1. fıkrası ile uygulama yapılması

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA; ancak bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

1-Hüküm fıkrasında adli para cezasının gün adli para cezasına çevrilmesine ilişkin bölümde yer alan “20 TL hesabı ile” ibaresinden önce gelmek üzere “5237 sayılı TCK’nın 52. maddesinin 2. fıkrası uyarınca” ibaresinin eklenmesi,

2-YTL olarak hükmolunan adli para cezasının ve yargılama giderlerinin TL'ye dönüştürülmesi,

3-Hüküm fıkrasında müsadereye ilişkin bölümde yer alan ''TCK'nın 54/1. maddesi'' ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine ''TCK'nın 54/4. maddesi'' ibaresinin yazılması suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/3494
Karar No: 2021/2524
Karar Tarihi: 17.03.2021

**11. Hukuk Dairesi         2019/3494 E.  ,  2021/2524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İzmir Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 08.02.2018 gün ve 2017/47 E. - 2018/15K. sayılı kararı bozan Daire'nin 15.05.2019 gün ve 2018/1850 E. - 2019/3778 K. sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, davalının, müvekkilinin “DALAN FAMİLY” tanınmış markasının benzeri olan “FAX FAMİLY” markasını tescilsiz olarak kullandığını, davalının eyleminin müvekkilinin marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiğini ileri sürerek davalının markaya tecavüzünün ve haksız rekabetinin tespitini, önlenmesini, tecavüzlü ürünlere el konulmasını, tecavüz oluşturan marka kullanımlarının durdurulup ilgili eşyaların toplatılmasını, hüküm özetinin ilanını, 10.000.-TL maddi, 10.000.-TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, maddi tazminat tutarını 19.11.2013'de 721.625.-TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili, kullanılan markanın “FAX FAMİLY” olduğunu, oysa davacı markasının kök olarak “DALAN” olduğunu, söz konusu ek nedeniyle korunamayacağını, “FAMİLY” ibaresinin ayırt edici ana unsur olmadığını, dolayısıyla herhangi bir tecavüzün söz konusu olmadığını, haksız rekabetten söz edilemeyeceğinin, tazminat taleplerinin dayanaksız ve fahiş olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre, davalı kullanımının davacının marka hakkına tecavüz niteliğinde olduğu, davacının bu tespit üzerinden maddi ve manevi tazminat talep edebileceği, davacının hesaplama yöntemi olarak 556 sayılı KHK’nın 66/2-b hükmünü tercih ettiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile marka hakkına tecavüz ve haksız rekabetin tespitine, önlenmesine ve sonuçlarının giderilmesine, 133.806,80 TL maddi, 10.000.-TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline ve kararın ilanına dair verilen karar taraf vekillerinin temyiz istemi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 31,10 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 520,95 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 17.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/198
Karar No: 2007/2050
Karar Tarihi: 02.04.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/198 E.  ,  2007/2050 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davada iş bedelinin tahsili istenmiş, mahkemece davanın reddine dair verilen karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yanlar arasındaki uyuşmazlık 17.4.1998 tarihli asıl ve 15.5.1998 tarihli ek sözleşmelerden kaynaklanmıştır. Bu sözleşmeler ile davacılar arsa karşılığı imar parselasyon işlerini üstlenmişlerdir. Mülkiyeti devir borcu doğuran sözleşmeler resmî biçimde yapılmadıkça geçerli olmazlar (TMK.m.706,BK.m.213, Tapu Kanunu m.26, Noterlik Kanunu m.60). Yanlar arasındaki sözleşmeler adî nitelikte olup resmî biçim koşuluna uyulmadığından geçersizdir. Geçersiz sözleşmelerde taraflar ancak haksız iktisap kurallarına dayanarak birbirlerine verdiklerini talep edebilirler. Borçlar Kanunu’nun 61/II maddesinde bu kural “muteber olmayan… bir sebebe istinaden ahzolunan şeyin iadesi lazımdır” şeklinde ifade edilmiştir. Burada borç sebebi gerçekleşmediği halde iş sahibinin mal varlığında bir zenginleşme, yüklenicinin mal varlığında ise bir azalma söz konusudur. Ancak iş sahibinin mal varlığında bir çoğalmadan söz edilebilmesi için yapılan işlerin onun işine yaraması gerekir. Aksi halde sebepsiz zenginleşmeden söz edilemez. Somut olayda mahkemece bu kurallara uygun bir araştırma ve inceleme yapılmamıştır. O halde mahkemece yapılacak iş

uzman bilirkişilerden alınacak raporla davacılar tarafından fiilen yapımı gerçekleştirilen işlerin neler olduğunu ve bu işlerin davalıların işine yarar durumda olup olmadığını saptamak, davalıların işine yarar durumda ise işin yapıldığı tarihteki piyasa rayiçlerine göre bedelini TL cinsinden saptamak, ayrıca davacılar sözleşme konusu taşınmazlar üzerindeki hacizleri kaldırmak için davalı arsa sahibinin üçüncü kişilere olan borçlarını ödediklerini ileri sürdüklerinden bu iddialar üzerinde de durmak ve hasıl olan sonuca göre saptanan miktarı hüküm altına almaktan ibarettir. Mahkemece müstakil parsellerin arsa sahipleri adına tapuda tescili sağlanmadığı takdirde bedel ve masraf talep edilemeyeceği şeklindeki sözleşme hükmüne, yani geçersiz sözleşmenin cezai şarta ilişkin hükümlerine dayanılarak davanın reddedilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine, 02.04.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.