erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2021/5373
Karar No: 2022/2457
Karar Tarihi: 15.03.2022

**2. Hukuk Dairesi         2021/5373 E.  ,  2022/2457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Katılma Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından tasfiyeye konu fırın ve vekâlet ücreti yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 15.03.2022 günü temyiz eden davacı ... ve vekili ile karşı taraf davalı ... ve vekilleri gelmediler. Davalı ... vekili Av. ...'nun mazeret dilekçesi gönderdiği görüldü. Mazereti yerinde görülmedi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Somut olayda, mahkemece, fırın işletmesinin davalının abisi tarafından açıldığı, davacının TMK 227. maddesi kapsamında bir talebi bulunmadığı ve fırın işletmesinin edinilmesine katkısı olmadığı gerekçesiyle fırın işletmesi yönünden talebin reddine karar verilmiş ise de, mahkemece yapılan hukuki nitelendirme ile ispat yükünün davacıda olduğuna yönelik kabulü hatalı olmuştur. Şöyle ki, öncelikle, maddi olayları ileri sürmek taraflara, hukuki nitelendirme yapmak ve uygulanacak kanun maddelerini belirlemek hakime ait olup (6100 sayılı HMK mad. 33), tarafların hukuki nitelendirmeyi doğru yapma zorunluluğu olmadığına, fırın işletmesinin 01.06.2005 tarihinden itibaren davalı erkek adına vergi kaydı bulunduğuna, işletmenin kuruluş tarihi itibariyle edinilmiş mal ( TMK mad. 222 ) olduğuna ve her eşin diğer eşin artık değerinin yarısı üzerinde kanunen hakkı (TMK mad. 236/1) olduğuna göre, davacının dava dilekçesinde beyanları ile ön inceleme duruşmasındaki beyanları birlikte değerlendirildiğinde tasfiyeye konu fırın yönünden davacının işletmeden elde edilen gelir (kar, kazanç, vb.) yönünden bir talebinin olmadığı, sadece fırının işletmesi değeri yönünden artık değere katılma alacağı talebinin olduğunun kabulü gerekir.

Diğer yandan, TMK 222. maddesi gereğince bir eşin bütün malları, aksi ispat edilinceye kadar edinilmiş mal olup, aksini yani kişisel mal olduğunu ispatlama yükü davalı erkektedir (TMK mad.6, HMK mad. 190). O halde, davalı erkek tarafından süresinde kişisel mal savunmasında da bulunulmadığına göre, mahkemece, fırınının işletme değeri yönünden hesaplanacak artık değere katılma alacağına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma sebebine göre davacı kadının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.15.03.2022 (Salı)
Esas No: 2015/41001
Karar No: 2017/17114
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/41001 E.  ,  2017/17114 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2011/13792
Karar No: 2012/825
Karar Tarihi: 01.02.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/13792 E.  ,  2012/825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet (Defter ve belgeleri gizlemek)

HÜKÜM : 213 sayılı Vergi Usul Yasasının 359/a-2. maddesi, TCK.nun 62/1. maddesi gereğince sanığın 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına. Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına. 647 sayılı Yasanın 6. maddesi, TCK.nun 94. maddesi gereğince cezanın ertelenmesine.

Gerekçeli karar başlığında "2004" şeklinde yanlış yazılan suç tarihinin; 17.09.2004 olarak mahkemesince düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Ayrıntıları Ceza Genel Kurulu’nun 23.11.1999 gün ve 1999/11-273/288 sayılı içtihadında da açıklandığı üzere defter ve belgelerin çalındığı-kaybolduğu-bulunmadığı ileri sürülerek ibrazından kaçınılması halinde VUK.nun 139. maddesinde yazılı hususlarla usulüne uygun tebligatın aranmayacağı, sanığın soruşturma aşamasında mal satmadığından bahisle istenen faturaları ibraz edemeyeceğini savunduğu gibi ... mütalaası ekinde yeralan vergi suçu raporunda sanıktan 2000, 2001, 2003 yıllarına ilişkin alış faturalarının 02.09.2004 gün ve 2004/15-38 sayılı yazıyla incelenmek üzere istendiğinin belirtildiği, dosya arasında mevcut tebligat evrakında anılan istem yazısının sanığa bizzat 02.09.2004 tarihinde tebliğ edildiği, faturaların vergi incelemesi için istenip sanığın istenen yıllarla ilgili oluşan vergi ve cezalarını da ödemediği Gelir İdaresi Başkanlığı’nın 29.07.2008 gün ve 24061 sayılı yazı cevabından anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Bozma üzerine yapılan duruşmaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin sübutun bulunmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; ancak:

765 sayılı TCK’nun lehe olduğu belirlenip anılan yasa ve 647 sayılı Yasa hükümleri uygulanmasına karşın temel cezadan 5237 sayılı TCK.nun 62. maddesi gereğince taktiri indirim hükümleri uygulanarak cezada indirim yapılması suretiyle karma uygulama yapılması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından “62” ibaresi çıkartılıp yerine “59” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 1.2.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/21683
Karar No: 2017/4964
Karar Tarihi: 25.05.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/21683 E.  ,  2017/4964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

1-İİK’nın 345/a maddesindeki suçun oluşabilmesi için, aynı Kanun'un 179 ve 6762 sayılı TTK'nın 324. maddesinde öngörülen koşullarda şikayet tarihi itibariyle şirketin aktif ve pasif durumunun belirlenerek sonucuna göre şirketin iflasının istenmesi şartlarının bulunup bulunmadığının tespit edilmesi gerektiği cihetle, borçlu şirkete ait ticari defterler, kayıtlar, bilançolar ve banka hesapları üzerinde karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılıp, şikayet tarihi itibariyle şirketin iflasının istenmesi şartlarının oluşup oluşmadığı saptanıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken, borçlu şirketin şikayet tarihindeki durumu göstermeyen bilançoya göre düzenlenmiş yetersiz ve denetime elverişli olmayan bilirkişi raporu hükme esas alınara mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

1-Dava ve cezanın İİK'nın 354. maddesinde belirtilen hallerde düşeceğinin karar yerinde gösterilmemesi,

2-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 345/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıklar müdafii ile şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 25/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/27946
Karar No: 2018/14423
Karar Tarihi: 02.07.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/27946 E.  ,  2018/14423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 29. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 32. İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kabul kararına karşı davalı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi davalı avukatının istinaf başvurusunu kısmen kabul ederek, "davacı davada hiçbir aşamada kendisini vekil ile temsil ettirmemesine rağmen ilk derece mahkemesince hatalı olarak davacı lehine ücret-i vekalete hükmedilmiş olduğu " gerekçesi ile İlk Derece Mahkemesi'nin kararını kaldırılmasına karar vermiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere ve özellikle ilk derece mahkemesince davacı davada hiçbir aşamada kendisini vekil ile temsil ettirmemesine rağmen ilk derece mahkemesince hatalı olarak davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmesine karar verilmişse de Bölge Adliye Mahkemesince hatalı olan İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırarak ve davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmeyerek doğru kararın verildiğinin anlaşılmasına göre, tarafların yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nun 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine, 02/07/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/21151
Karar No: 2014/10941
Karar Tarihi: 03.06.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/21151 E.  ,  2014/10941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, hakaret, tehdit

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yokluğunda verilip ....01.2011 tarihinde, savunması sırasında mahkemeye bildirdiği adresine çıkartılan tebligatın, adresin kapalı olması üzerine, mahalle muhtarına teslim edilip, kapıya haber kağıdı bırakılmak ve en yakın komşusuna haber verilmek suretiyle 7021 sayılı Tebligat Kanununun ... maddesine göre usulüne uygun şekilde tebliğ olunan 14.12.2010 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik, sanığın yasal süresi geçtikten sonra yaptığı, ....07.2011 tarihli temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Kanunun ...1. maddesi gereğince uygulanması gereken ... sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 03/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/8655
Karar No: 2017/6666
Karar Tarihi: 28.11.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/8655 E.  ,  2017/6666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/01/2016 tarih ve 2014/526-2016/38 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı bankadan taşınmaz satın almak için şahsi kredi kullandığını, müvekkilinin kullandığı gayrimenkul kredisi nedeniyle, davalı bankanın kredi sözleşmesinin bir örneğini ve ödeme planını müvekkiline vermediğini, kullanılan kredi nedeniyle müvekkilinin hesabından komisyon tahsilatının yapıldığını, müvekkilinin davalı bankadan kesilen komisyon tahsilatının kalem kalem ayrıştırılarak kendisine bilgi verilmesini defalarca istediğini, davalı banka tarafından bilgi verilmediğini, davalı bankaya gönderilen ihtarnameye cevap verilmediğini ileri sürerek haksız alınan bedellerden fazlaya dair haklarının saklı tutulması kaydı ile banka hesabına girdiği tarihten itibaren işleyecek faizi ile birlikte şimdilik 2.000,00 TL’nin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili usulüne uygun tebligata rağmen davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; dava konusu kredinin ticari kredi olduğu, Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun kapsamında kalmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava kredi sözleşmesine dayalı olarak alınan komisyon bedellerinin iadesi istemine ilişkindir. Davacının kullandığı kredinin ticari kredi olduğu, taraflar arasındaki sözleşmede belirtildiği gibi, bankanın müzekkere cevabından da açıkça anlaşılmaktadır. Görev hususu kamu düzeninine ilişkin olup, yargılamanın her safhasında re'sen gözetilmelidir. Davanın açıldığı tarihte yürürlükte olan 6102 sayılı TTK’nın 4/f hükmü “Bankalara, diğer kredi kuruluşlarına, finansal kurumlara ve ödünç para verme işlerine ilişkin düzenlemelerde, öngörülen hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işleri ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılır.” şeklinde olup, mahkemece uyuşmazlığın ticari kredi sözleşmesinden kaynaklanan ticari dava niteliğinde olduğu nazara alınarak görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödediği temyiz başvuru harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 28/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/12190
Karar No: 2012/42246
Karar Tarihi: 27.09.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/12190 E.  ,  2012/42246 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kamu Malına Zarar Verme suçundan sanık ... 'in,5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 152/1-a,29,62,53 maddeleri gereğince 1yıl 1ay 10gün hapis cezasıyla ile cezalandırılmasına dair İnegöl 2.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 28.10.2010 tarihli ve 2008/695 esas, 2010/975 sayılı karar lehine vaki temyiz istemi üzerine onama talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01/03/2012 gün ve 2010/339840 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmiş,Dairemizin 10/05/2012 gün ve 2012/3136 Esas 2012/36861 sayılı kararıyla hükmün Bozulmasına karar verilmiştir.

6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun yürürlüğe girmesi üzerine anılan kanunun 99. maddesiyle değişik 5271 Sayılı CMK.nın 308.maddesi uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından yapılan itiraz üzerine Dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz dilekçesinde ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden KABULÜNE,

Dairemizin 10/05/2012 gün ve 2012/3136 esas 2012/36861 sayılı kararının KALDIRILMASINA,

Esaslı işlemlerin yapıldığı, 30.4.2010 tarihli tutanağın ilk sayfasının ve hükmün tefhim edildiği 28.10.2010 tarihli tutanağın 1. ve 2. sayfalarında katip imzası bulunmadığından, mevcut imza eksikliğinin mahalli mahkemesince giderilmesi ve dosyanın iadesinin sağlanması için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.9.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/11359
Karar No: 2017/631
Karar Tarihi: 01.02.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/11359 E.  ,  2017/631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın tarlasının etrafına, ormandan kesilen 12 adet çam ve ardıç ağaçlarından kesilmiş emval ile çit çekilmesi nedeniyle, sanık hakkında ağaç kesme suçundan yapılan kovuşturmada, sanığın ormandan ağaç kestiğine dair ihbar yapılmış olması, keşif tarihi itibariyle halen suça konu emvalin sanığın tarlasının etrafında çit olarak bulunmakta olması, tutanak tarihinde emvalin yaş olarak bulunduğunun tespit edilmesi ve başka birinin sanığın tarlasının etrafına ormandan emval keserek çit çekmesinin hayatın olağan akışına uygun düşmemesi karşısında, sanığın subut bulan atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan temsilcisi ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 01.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/41000
Karar No: 2017/17113
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/41000 E.  ,  2017/17113 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2015/3209
Karar No: 2015/4850
Karar Tarihi: 30.09.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/3209 E.  ,  2015/4850 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/231506

MAHKEMESİ : Kayseri 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 31/03/2011

NUMARASI : 2010/85 (E) ve 2011/227 (K)

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, dosya içine faturaların konulmadığı görülmekle; suça konu faturaların onaylı suretleri getirtilip incelenerek, Kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, tüm bu araştırmaların sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yetinilerek beraat kararı verilmesi,

2- Kabule göre de;

a) Gerekçeli karar başlığında 13.12.2005 olan suç tarihinin 2005 olarak hatalı yazımı,

b) Sahte fatura düzenlemek eylemi bakımından 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 4369 sayılı Kanun ile değişik 359/b-1. maddesinde onsekiz aydan üç yıla kadar hapis cezası öngörülmüş olup, aynı eylemin düzenlendiği 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/b maddesinde ise üç yıldan beş yıla kadar hapis cezası öngörüldüğü nazara alındığında, suç tarihinde sahte fatura düzenlemek suçunun temel cezasının 18 ay hapis olduğu ve bu haliyle sanığın lehine olduğu cihetle, uygulamalı yasa karşılaştırması yapılmadan temel cezanın 3 yıl hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı ve sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 30.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.