erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/9646
Karar No: 2014/20713
Karar Tarihi: 23.10.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/9646 E.  ,  2014/20713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Büyükçekmece 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :23.12.2013

NUMARASI :Esas no:2012/408 Karar no:2013/1574

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (koca) tarafından; reddedilen boşanma davası, kusur belirlemesi, maddi tazminat, velayet ve kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden davalı-karşı davacı kocanın İnegöl/Bursa'da, davacı-karşı davalı kadının ise İstanbul’da ikamet ettiği anlaşılmaktadır. Her ayın ilk haftası cumartesi günleri sabah saat 09.00'dan akşam 17.00'ye kadar kurulan kişisel ilişki yetersiz olup babalık duygusunu tatmine elverişli değildir. Çocuğun baba yanında gece yatılı kalacak şekilde kişisel ilişki tesisi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün bu yönden düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir. (HUMK.438/7.md)

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple gerekçeli kararın 4. paragrafında yer alan “Her ayın ilk haftası cumartesi günleri saat sabah 09.00 akşam 17.00'ye” sözcüklerinin hüküm fıkrasından çıkarılmasına, yerine “her ayın 2 ve. 4 hafta sonları Cumartesi günü saat 10.00 Pazar günü akşam 17.00 saatleri arasında” sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu kısmının DÜZELTİLMİŞ şekliyle, diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 23.10.2014(Prş.)
Esas No: 2021/13015
Karar No: 2022/8561
Karar Tarihi: 28.11.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/13015 E.  ,  2022/8561 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Diyarbakır 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.10.2017 tarih ve 2016/174 - 2017/409 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK'nın 221/4, 62, 53, 58/9, 63 maddeleri uyarınca hükmedilen mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

Bölge adliye mahkemesince kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan Kanuna eklenen 5. maddenin 1/f bendinde belirtilen süre içinde temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

26.10.2017 tarihli son celse öncesinde, sanık müdafii tarafından 18.10.2017 tarihli dilekçeyle, 20-29 Ekim aralığında Türkiye Barolar Birliğinin Etkinlikleri çerçevesinde Antalya'da bulunacak olması nedeniyle yapılacak duruşmaya katılamayacağına ilişkin UYAP üzerinden mesleki mazeret dilekçesi sunulduğu, son celse sanık müdafi tarafından gönderilen mazeret dilekçesinin kabulüne ya da reddine dair mahkemece bir karar verilmediği gibi, duruşma zaptına da geçirilmediği, birinci celseden itibaren beklenen ByLock içerik dökümünün beklenilmesinden vazgeçilerek sanık ve müdafiinin yokluğunda iddia makamı tarafından esas hakkındaki mütalaanın sunulduğu ancak sanık ve müdafiinin mütalaa hakkındaki savunması alınmadan mahkumiyet hükmü kurularak yargılamanın bitirildiğinin anlaşılması karşısında, 5271 sayılı CMK’nın 197. maddesi, delillere erişme ve savunma hazırlama imkanları itibariyle çelişmeli yargılamanın gereği olan “silahların eşitliği” ilkesi ve Anayasanın 36, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddeleri ile teminat altına alınan adil yargılanma ilkesi dikkate alınarak; adaletin selameti ve sanığa isnat edilen suçun niteliği dikkate alındığında, sanığın esasa ilişkin son savunmasını almadan sanık ve müdafiinin yokluğunda mahkumiyet hükmü kurulmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanmasını doğuracak biçimde CMK'nın 101/3, 150/3, 188/1, 197/1 ve 289/1-a-e maddelerine muhalefet edilmesi;

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan hükmün sair yönleri incelenmeksizin bu sebepten dolayı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Diyarbakır 8. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/9409
Karar No: 2017/9140
Karar Tarihi: 20.12.2017

**11. Ceza Dairesi         2015/9409 E.  ,  2017/9140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında: Ölüm nedeniyle düşme

Diğer sanıklar hakkında: Beraat

1-Sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sahte olarak tanzim edilen müstahsil makbuzlarının sanıklar tarafından destekleme priminden faydalanmak amacıyla Bitlis İl Tarım Müdürlüğüne sunulmak suretiyle kullanıldığı bu nedenle hazineyi temsilen Bitlis Defterdarlığının sahtecilik suçu yönünden de katılma hakkı bulunduğu kabul edilerek tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık ve vergi usul kanununa muhalefet suçlarından cezalandırılmaları talebi ile 18/07/2010 tarihli iddianame ile Bitlis Ağır Ceza Mahkemesine dava açıldığı, vergi usul kanununa muhalefet suçu yönünden mahkemece görevsizlik kararı verildiği, sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından yargılamaya devam edilerek her iki suçtan da beraat kararı verildiği, hükümlerin temyiz edilmeden kesinleştiği anlaşılmakla Bitlis Asliye Ceza Mahkemesi tarafından resmi belgede sahtecilik suçundan yeniden kurulan hüküm hukuki değerden yoksun olup yok hükmünde olduğundan, katılan vekilinin bu hükme yönelik vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanık hakkında vergi usul kanununa muhalefet suçundan verilen beraat kararına yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 20/12/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/13697
Karar No: 2015/3094
Karar Tarihi: 30.06.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/13697 E.  ,  2015/3094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın katılanın kardeşinin eşi olduğu, sanığın eşi ve katılanın da hissedar olduğu taşınmazı aralarında yaptıkları rızai taksime göre her hissedarın yeri belli olacak şekilde kullandıkları, sanığın katılanın kullanım alanının üzerinde bulunan bağ omcalarına keserek zarar verdiği anlaşıldığından dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 30/06/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/9108
Karar No: 2018/5891
Karar Tarihi: 24.09.2018

**20. Hukuk Dairesi         2016/9108 E.  ,  2018/5891 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı....... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya kapsamının incelenmesinden....... ilişkin verilen kararın suretinin .......gün ve 2015/7 muhabere sayılı yazısı ekinde dosyaya gönderildiği, yazı ekinde gönderilen karar suretinde kesinleşme şerhi bulunmadığı, ekinde yer alan 05.07.2010 günlü ihtiyati tedbirin kaldırılmasına dair ek kararda ise; mahkemenin 1976/9 E- 1984/138 K. sayılı dosyasının sekaya gittiği, 24.02.1984 günlü kararın 18.09.1984 günü temyiz edildiği, Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 13/06/1985 gün 8153 E-4284 K. ilamı ile onandığının 01.07.1985 günü esas defterine şerh edilmiş olmakla davanın red ile sonuçlandığı ve kesinleştiğinin esas defteri, karar kartonu ve istek dilekçesi eklerinden anlaşıldığından davacı vekilinin ihtiyati tedbirin kaldırılması isteğinin kabulüne, dosyaya mahsus olmak üzere Emirli köyü 640 parsel sayılı taşınmaz (ifraz olmakla 787 ve 788 parseller) hakkındaki mahkemece verilen 13.01.1976 günü 254 yevmiye numara ile infaz edilen ihtiyati tedbirin kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1-...........24.02.1984 gün 1976/9 E- 1984/138 K. sayılı kararının kesinleşme şerhli örneğinin davanın taraflarından sorulmak ve mahkeme kayıtlarından da incelenmek suretiyle tesbit edilmesi, bulunduğu takdirde ilgili yerlerden getirtilmesi,

2- Kesinleşme şerhli örneğin tedarik edilememesi halinde yukarıda bahsi geçen 05.07.2010 günlü ihtiyati tedbirin kaldırılmasına dair ek kararda belirtilen ....... 24.02.1984 gün 1976/9 E- 1984/138 K. sayılı kararının kesinleşmesine yarar evrakların tümünün birer suretinin ilgili yerlerden getirtilerek bu dosya bu dosya arasına konulması,

İade kararının bizzat mahkeme hâkimi tarafından titizlikle incelenerek, dava ekonomisine aykırı düşecek şekilde yeniden yazışma ve yargılama giderlerine meydan verilmeksizin eksikliklerin bütünü ile yerine getirilmesi,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 24/09/2018 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/27088
Karar No: 2018/2866
Karar Tarihi: 14.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/27088 E.  ,  2018/2866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Ticareti terk suçu aynı işyeri ile ilgili olarak ancak bir defa işlenebilen bir suç olup, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43. maddesinin ikinci fıkrasında aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi durumunda bir cezaya hükmedileceğinin ancak bu cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadar arttırılacağının öngörülmesi cihetle, ticareti terk suçunda sanık hakkında birden fazla şikayetin bulunması halinde tayin olunacak cezanın TCK'nın 43/2. maddesi uyarınca arttırılması gerekecektir.

UYAP ortamında yapılan araştırmada şikayetçisi farklı olan benzer eylemler nedeniyle sanık hakkında Bursa 4. İcra Ceza Mahkemesi’nin 2014/1016 Esas ve 2015/161 sayılı kararı ile verilip Dairemizin 2016/7485 esası ile aynı gün incelemesi yapılan ve bozulmasına karar verilen dava dosyasının da mevcut bulunduğunun anlaşılması karşısında; dairemizce bozulmasına karar verilen dosyaların birleştirilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi zorunluluğu,

Kabule göre;

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-Suç tarihinin 09/04/2014 olmasına rağmen, karar başlığında 10/04/2014 şeklinde gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 14/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/5385
Karar No: 2024/7350
Karar Tarihi: 29.04.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/5385 E.  ,  2024/7350 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 17.830,00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2021 tarihi itibarıyla kesildiği ve bu nedenle somut davadaki ücret tespitinin ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmakla; hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 17.830,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

29.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/6229
Karar No: 2021/6084
Karar Tarihi: 30.06.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/6229 E.  ,  2021/6084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet, Beraat

1-213 sayılı VUK'nin 367. maddesi uyarınca kovuşturma şartı olan Rapor Değerlendirme Komisyonu mütalaası ve dayanağı olan vergi suçu raporu ile eklerinin "2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçuna ilişkin olduğu, Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığının 02/02/2015 tarihli, 2015/994 esas sayılı iddianamesi ile mütalaaya aykırı olarak sanıklar hakkında “sahte fatura kullanma" suçundan kamu davası açıldığı, ancak bu suçla ilgili verilen mütalaa bulunmadığı, sahte belge düzenleme ve sahte belge kullanma eylemlerinin birbirinden bağımsız ayrı suçları oluşturduğu ve birbirine dönüşmeyeceği dikkate alınarak; iddianameye konu olan sahte fatura kullanma suçu yönünden 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması, sonucuna göre sahte fatura kullanma suçundan hüküm kurulması gerekirken, mütalaa alınmadan yargılamaya devamla hükümler kurulması,

2-Her ne kadar Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 02/02/2015 tarih ve 2015/994 esas sayılı iddianamesi ile sanıklar hakkında ayrıca resmi belgede sahtecilik suçundan da dava açılmış ise de; sanıkların eylemlerinin sübutu halinde 213 sayılı Vergi Usul Kanununa muhalefet suçunu oluşturacağı ve resmi belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulmasına yer olmadığı kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden davanın reddine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafii ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 30/06/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2019/15314
Karar No: 2021/4285
Karar Tarihi: 18.03.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/15314 E.  ,  2021/4285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yalan tanıklık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi, ancak;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/11. maddesinde yer alan, “denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar. Ancak mahkeme, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek; cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkûmiyet hükmü kurabilir.” şeklindeki düzenleme karşısında, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.04.2013 tarihli ve 2011/204 Esas, 2013/166 Karar sayılı kararı itiraz edilmeksizin 23/05/2013 tarihinde kesinleştirilmiş ise de; hükmün sanığın yokluğunda verildiği sanığa yapılan 15/05/2013 tarihli tebligatın Yargıtay 4.Ceza Dairesinin 2014/41486 Esas numaralı dosyası incelenmesinde de belirtildiği üzere usulsüz olduğu ve sanığa usulüne uygun olarak tebliğ edildiği tarihin 25/02/2019 olduğu anlaşılmakla, deneme süresinin bu tarihten itibaren işlemeye başlayacağı, bununla birlikte deneme süresinde işlendiği iddia olunan Sinop Sulh Ceza Mahkemesinin 20.02.2014 tarihli ve 2014/33 Esas, 2014/86 Karar sayılı kararında belirtilen yeni suçun ise 29.12.2013 tarihinde işlendiği göz önüne alındığında, sanığın deneme süresi içerisinde işlediği bir suç bulunmadığı gözetilmeden sanık hakkında yazılı şekilde hükmün açıklanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321 maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/43035
Karar No: 2022/3713
Karar Tarihi: 08.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/43035 E.  ,  2022/3713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat

Sanık hakkında 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından açılan kamu davaları hakkında zamanaşımı süresi içinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Sanığa yüklenen “2007 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar; sanığa yüklenen “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma ve defter, kayıt ve belgeleri gizleme” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 11.10.2012 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekili ile Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımları nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 08.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/8237
Karar No: 2011/11880
Karar Tarihi: 15.09.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/8237 E.  ,  2011/11880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Dikiliden kesilen 11 adet ağaç kesimi ile 6831 sayılı Kanunun 113. Maddesi gereğince tazminatın 11 adet ağacın dikili hacmi (24,255 m3ün) ... bedeli (94,50 TL) ile çarpımı sonucu tayini gerekirken emvalin parçalara ayrılarak tazminatın hesaplanması ile eksik tazminat hesabı temyiz edenin sıfatı itibariyle bozma nedeni yapılmamış ve tebliğnamenin bu noktadaki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanığın temyiz itirazları, oluşa, yapılan yargılamaya, toplanan delillere, gerekçeye ve uygulamaya göre yerinde görülmediğinden, reddiyle bozmaya uyularak verilen hükmün ONANMASINA, 413,15 lira temyiz harcının sanıktan alınmasına, 15.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.