Esas No: 2022/2323
Karar No: 2023/4289
Karar Tarihi: 11.09.2023

**2. Ceza Dairesi         2022/2323 E.  ,  2023/4289 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1953 E., 2019/2081 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi

...

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma

Konya Bölge Adliye Mahkemesinin 25.10.2019 tarihli ve 2019/1953 Esas, 2019/2081 Karar sayılı kararıyla mala zarar verme suçu bakımından hükümlerdeki adli para cezalarının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 272/3-a maddesi gereğince kesin nitelikte olmaları sebebiyle aynı Kanun'un 279/1-b maddesi gereğince istinaf isteminin reddine karar verildiği, mala zarar verme suçuna yönelik istinaf isteminin esastan reddi kararına sanıklar müdafince itiraz edilmesi üzerine Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 25.11.2019 tarihli ve 2019/73 Değişik iş sayılı kararıyla itirazın kesin olarak reddine karar verildiği, bu sebeple temyiz incelemesinin kapsamının sanıklar hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlere yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

A. Sanıklar Hakkında Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hükümlere Yönelik Sanık ... ve Sanıklar Müdafiinin Temyiz İstemleri Bakımından

Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 25.10.2019 tarihli ve 2019/1953 Esas, 2019/2081 Karar sayılı kararının sanık ... ve sanıklar müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında, İscehisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.04.2019 tarihli ve 2019/66 Esas, 2019/125 Karar sayılı kararı ile konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 116/4, 119/1-c ve 53/1. maddeleri uyarınca sırasıyla “2 yıl” hapis cezaları ile mahkûmiyet hükümlerine konu cezaların miktarları ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararları ve bu kararlara yönelik temyizin niteliği karşısında;

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ... ve sanıklar müdafinin temyiz istemlerinin, aynı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, REDDİNE,

B. Sanık ...'ın Temyiz İstemi Bakımından

Sanığın yokluğunda verilen ve 07.11.2019 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Kanun'un 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde 12.11.2019 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu; ancak aynı Kanun’un 295/1. maddesinde öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

C. Sanıklar Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Sanık ... ve Sanıklar Müdafinin Temyiz İstemleri Bakımından

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereğince temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Konya Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.03.2019 tarihli ve 2019/49 Esas No.lu iddianamesiyle sanıklar hakkında katılanın evinden 400,00 Türk lirası bozuk, 160,00 Türk lirası kâğıt para ile ... marka cep telefonunu alması şeklindeki eylemleri nedeniyle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesi gereğince cezalandırılmalarına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. İscehisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.04.2019 tarihli ve 2019/66 Esas, 2019/125 Karar sayılı kararı ile sanıkların hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143 ve 53. maddeleri gereğince 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiş, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 25.10.2019 tarihli ve 2019/1953 Esas, 2019/2081 Karar sayılı kararı ile ilk derece mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... 15.11.2019 tarihli temyiz dilekçesinde özetle, somut delillere dayanmayan, varsayımsal gerekçelerle mahkûm edildiğini, bu sebeplerle hükmün bozulmasını talep etmiştir.

2. Sanıklar müdafii 27.12.2019 tarihli temyiz dilekçesinde özetle, sanıkların atılı suçu işlediklerinin sabit olmadığını, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince beraatlerine karar verilmesi gerektiğini, ayrıca tanıkların dinlenmediğini, bu sebeplerle kararın bozulmasını talep etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay tarihi olan 03.03.2019’da gece vakti sayılan saat 20.30 ile saat 23.30 arasında katılanın evine pencere camı zorlanmak suretiyle girilip, içeriden 165,00 Türk lirası kâğıt olmak üzere yaklaşık 450,00 Türk lirasına yakın bozuk paranın olduğu plastik bir kutu ile birlikte ... marka cep telefonunun alındığı, durumun polise bildirilmesi üzerine ertesi gün sanıkları belli bir süre gözleyen polis ekiplerinin sanıkların ellerindeki siyah renkli laptop çantasını mermer taşların arasına bıraktıklarını fark edip, çantayı açtıklarında içinden toplam 400,00 Türk lirası bozuk parayı buldukları ve katılanın paraların kendisine ait olduğunu teşhis etmesi üzerine katılana teslim edildiği, bu sebeplerle sanıkların katılanın paralarını aldığının tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2. Sanıklar soruşturma evresinde suçlamaları inkâr ederken, kovuşturma evresinde tanımadıkları kişilerin bir çuval bıraktıklarını görmeleri üzerine içinde ne olduğunu merak ettikleri için aldıklarını savunmuşlardır.

Tanıklar ...,... ve ... de sanıkları bir çuval taşırken gördüklerini beyan etmişlerdir. Katılan suça konu bozuk paraları teşhis etmiştir. 04.03.2019 tarihli Teşhis ve Teslim Tutanağı ile aynı tarihli Olay ve Muhafaza Altına Alma Tutanağı da dosya içerisine alınmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Her ne kadar sanık ... ve sanıklar müdafii somut delillere dayanılmadığını ve şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince sanıkların beraat etmeleri gerektiğini iddia etmişler ise de, sanıklar katılanın evinden alınan bozuk paralarla olaydan yalnızca bir gün sonra yakalanmışlardır. Yargılamanın soruşturma evresinde suçlamaları inkâr etmelerine karşın, kovuşturma evresinde ise tanımadıkları birinin bir çuval bıraktığını ve kendilerinin çuvalın içinden suça konu paraları aldıklarını savunmuşlardır. Oysa duruşmada da dinlenen tanıkların tamamı sanıkları ellerinde çuval ile giderken gördüklerini beyan etmişlerdir. Bu sebeple sanıkların atılı suçları işlediğinin sübut bulduğu anlaşıldığından sanıklar ve müdafinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; sanıklar hakkında Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 05.03.2019 tarihli ve 2019/49 Esas No.lu iddianamesinde hırsızlık suçundan sevk maddeleri arasında 5237 sayılı Kanun'un 143. maddesinin bulunmadığının anlaşılması karşısında, 5271 sayılı Kanun'un 226. maddesi gereğince sanıklara ek savunma hakkı tanınmaksızın yazılı şekilde karar verilmek suretiyle savunma haklarının kısıtlanması sebebiyle hükümlerde hukuka aykırılık bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanıklar ve müdafinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 25.10.2019 tarihli ve 2019/1953 Esas, 2019/2081 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak BOZULMASINA,

dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İscehisar Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.