erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/9467
Karar No: 2013/14469
Karar Tarihi: 07.10.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/9467 E.  ,  2013/14469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Sanığın 213 sayılı VUK'nun 359/a-2, TCK'nun 62, 51. maddeleri gereği 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve ertelemeye dair

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre katılan vekili ile sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1- 213 sayılı VUK'nun 5728 sayılı Yasa ile değişik 359. maddesinin (a) fıkrasındaki cezanın alt sınırının "bir yıldan”, "on sekiz ay"a yükseltilmesine ilişkin, 03/07/2009 tarih ve 27277 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/06/2009 tarih ve 5904 sayılı Kanunun 23. maddesiyle yapılan değişiklik nazara alınarak suç tarihi itibariyle temel cezanın 18 ay olarak belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde eksik ceza tayini,

2- Sanık hakkında düzenlenen vergi inceleme raporlarında somut bir zarara yer verilmediği, ancak defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmemesinden dolayı, geçmiş dönemlere ilişkin katma değer vergisi beyanları yeniden hesaplanmak suretiyle, bu vergiler tarh edilerek, bunlara bağlı bir kısım cezalara hükmedildiği, bir başka ifade ile tarh edilen bu vergi ve cezaların eylemden doğan zarar niteliğinde bulunmadıkları anlaşılmaktadır. Şu halde sanığın vaki eylemi nedeniyle CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın meydana geldiğinin kanıtlanamadığı gözetilmeden katılan idarenin zararı karşılanmamış olduğundan bahisle objektif ve subjektif diğer koşullar değerlendirilmeksizin yazılı şekilde CMK'nun 231. maddesinin uygulanmaması,

Yasaya aykırı, katılan vekili ile sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 07.10.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2017/36723
Karar No: 2018/1395
Karar Tarihi: 27.02.2018

**15. Ceza Dairesi         2017/36723 E.  ,  2018/1395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Temyiz talebinin süreden reddi

Dolandırıcılık suçundan sanığın temyiz talebinin süreden reddine dair ek karar sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen 11/03/2016 tarihli kararın sanığa 09/05/2016 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmakla, sanığın yasal süresi geçtikten sonra yaptığı 17/05/2016 günlü temyiz inceleme başvurusu ile ilgili olarak temyiz isteminin reddine dair 20/06/2016 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA, 27/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/14309
Karar No: 2014/16303
Karar Tarihi: 02.07.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/14309 E.  ,  2014/16303 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 Sayılı Kanuna Aykırılık

Hüküm : CMK'nın 223/2-e. maddesi gereğince beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... İlçe Emniyet Müdürlüğü 'ne yapılan bir ihbar üzerine, ... Sulh Ceza Mahkemesi'nden alınan 2011/62 değişik iş numaralı arama ve el koyma kararına binaen, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması düzenlemesi uygulanan sanık ...'ın ikametinde yapılan aramada, 2863 sayılı Kanun kapsamında korunması gerekli, tescil ve tasnife tabi, Roma döneminden kalma, pişmiş topraktan yapılmış çok sayıda eserin bulunduğu ve el koyma işlemlerinin yapıldığı, bu eserleri ...'ın ikametine getirip burada muhafaza etmek isteyen kişinin yargılama sonunda hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması düzenlemesi uygulanan ... olduğunun belirlendiği, her ne kadar sanıklar ... ve ... dışında, sanık ...'ın eşi olan sanık ... hakkında da 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan dava açılmış ise de, sanık ...'ın ifadelerinde, bu eşyaların tarihi eser olduğunu bilmediğini beyan ettiği, diğer sanıkların da ifadelerinin bu yönde olması karşısında sanık ...'nin, eserlerin korunması gerekli kültür varlıkları olduğunu bildiğine ve buna rağmen evinde muhafaza ettiğine dair delillerin bulunmadığı, tüm bu nedenlerle sanık ...'ın üzerine atılı bildirim yükümlülüğüne aykırılık suçunu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli ölçüde delillerin bulunmadığı ve mahkemece sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmesinde bir isabetsizliğin olmadığı anlaşılmakla,

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin delillerinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 02/07/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/17188
Karar No: 2014/284
Karar Tarihi: 14.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/17188 E.  ,  2014/284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Dargeçit Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/01/2013

NUMARASI : 2011/339-2013/33

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan raporlar hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, emsal karşılaştırmasına göre değil serbest piyasa değerine göre hesaplaması yapmayı uygun görerek, dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan 9,5 kat daha değerli olduğunu kabul edilmesi suretiyle hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, emsal alınacak taşınmazın satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, hükümet konağı, adliye ve belediye binası gibi ilçenin merkezi yerlerine uzaklığı, emsallere olan mesafesini de gösterir işaretlenmiş krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 14.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/35050
Karar No: 2014/1206
Karar Tarihi: 21.01.2014

**12. Hukuk Dairesi         2013/35050 E.  ,  2014/1206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bolu İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/07/2013

NUMARASI : 2013/363-2013/333

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 31.10.2013 tarih, 24233/33966 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ..tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı, kira alacağına yönelik genel haciz yoluyla yapılan takipte kendisinin düzenlediği evrakın damga vergisinden istisna olduğunu, bu verginin tahsiline yönelik icra müdürünün işleminin iptalini talep etmiş, istem mahkemece reddedilmiştir. Mahkemenin kararının temyizi üzerine de Dairemizce 31.10.2013 tarihinde onandığı anlaşılmıştır.

488 Sayılı Damga Vergisi Kanunu'nun 8.maddesinde bu kanuna göre resmi dairelerin içinde İl Özel İdareleri'nin de bulunduğu belirtilmiş, 9.maddesinde de anılan vergiden istisnaların 2 no'lu tabloda düzenlendiği hüküm altına alınmıştır. Söz konusu 2 no'lu tablonun (IV.Ticari ve Medeni İşlerle İlgili Kağıtlar) bölümünün 8.bendinde “Sabit istihsal araçlarına ait kira mukavelenameleri”ne ilişkin hususların damga vergisinden istisna edildiği hususu düzenlenmiştir.

Somut olayda, alacaklı kurumun borçlu şirket hakkında yaptığı takibin konusu “Yeraltı Kaynağı Kira Sözleşmesi” olup yukarıda açıklanan sabit üretim araçlarına ilişkin kira sözleşmesi niteliğinde olduğu tartışmasızdır. Bu durumda mahkemece istemin kabulü gerekirken reddi isabetsiz olup mahkemenin kararı bu nedenle bozulması gerekirken onandığı anlaşıldığından şikayetçinin karar düzeltme talebinin kabulü gerekmiştir.

SONUÇ: Alacaklının karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin 31.10.2013 tarih ve 2013/24233 E. - 2013/33966 K.sayılı onama kararının kaldırılmasına, mahkemenin kararının yukarıdaki nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/38243
Karar No: 2018/2338
Karar Tarihi: 05.04.2018

**15. Ceza Dairesi         2017/38243 E.  ,  2018/2338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : TCK'nın 204/1, 62, 53, TCK'nın 158/1-d, 62, 52, 53. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkûmiyetine yönelik hükümlere karşı vaki temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar sanık vasisi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Temyiz isteminin reddine dair 08.05.2017 tarih ve 2010/249 esas, 2013/522 karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA, 05/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/17318
Karar No: 2011/11751
Karar Tarihi: 14.09.2011

**3. Ceza Dairesi         2008/17318 E.  ,  2011/11751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1-5237 Sayılı TCK'nın 53 maddesinin (c) bendindeki haklardan koşullu salıvermeye kadar diğer haklardan da cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği halde yazılı şekilde, sanığın 5237 sayılı TCK'nun 53/1 maddesindeki kullanmaktan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

2-Yozgat Devlet Hastanesi tarafından mağdur hakkında 03.05.2006 tarihli raporda " sol el fleksiyon fonksiyonlarında kayıp meydana geldiği ve işlev kaybı" bulunduğunu belirtilmesine göre, mağdura ait tüm doktor raporları ve belgeler Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesine gönderilerek rapor alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 14.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/6495
Karar No: 2019/2236
Karar Tarihi: 05.03.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/6495 E.  ,  2019/2236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1. Sanık hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan açılan kamu davasında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;

a)Suça konu olan faturaları düzenleyen mükellefler hakkında düzenlenmiş vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi,

b) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

c) Faturaları düzenleyen şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak, tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kime verdiklerinin, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların verilmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

d) Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için; faturaları düzenleyen mükellefe ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin getirtilmesinden sonra, faturaları düzenleyen mükellef ile kullanan mükellefin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2. Kabule göre; suça konu olan faturaların gelir vergisinde kullanılması nedeniyle “16.03.2007” olan suç tarihinin, gerekçeli karar başlığında “01.04.2007” şeklinde yanlış gösterilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz talebi bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 05.03.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/19047
Karar No: 2013/3142
Karar Tarihi: 20.02.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/19047 E.  ,  2013/3142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni Kötüye Kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; sanığın, katılan ...'ya ait kayınbiraderi olan müşteki ...'e verdiği cep telefonunu müştekiden bir gün süre ile kullanmak için alıp geri vermemesi şeklindeki eylemin güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 gün ve 2007/20-108, 2007/152 sayılı kararın açıkladığı üzere, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, bunun gerekçelerinin gösterilmesi, dayanılan gerekçelerin de yasal ve dosya içeriği ile örtüşmesi gerekmektedir.

Hükmolunan hapis cezası alt sınırdan tayin olunmasına rağmen, aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınması gereken tam gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi suretiyle çelişkiye düşülmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün, bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK' un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümde yer alan ''5237 sayılı TCK'nın 155/1, 62, 52.maddeleri gereğince sonuç olarak verilen 25 gün adli para cezası karşılığı aynı Yasanın 52. maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL 'den olmak üzere 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ifadelerinin yerine ''5237 sayılı TCK'nın 155/1 maddesi gereğince 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Yasanın 62. maddesi gereğince cezasından 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın 4 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Yasanın 52/2 maddeleri gereğince verilen 4 gün adli para cezası karşılığı aynı Yasanın 52. maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL 'den olmak üzere sonuç olarak 80.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle; sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/3515
Karar No: 2014/17802
Karar Tarihi: 18.06.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/3515 E.  ,  2014/17802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adıyaman 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/12/2013

NUMARASI : 2012/617-2013/960

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1)Arsa niteliğindeki taşınmaza Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca, değerlendirme tarihinden önceki özel amacı olmayan emsal satışlar incelenip karşılaştırma yapılarak değer biçilmesi gerekirken, kesinleşmiş mahkeme kararındaki dava konusu taşınmaz için belirlenen m2 birim fiyatı emsal alınarak değer biçilmiştir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğü'nden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2) Kamulaştırma bedeline 02.03.2013 tarihinden, karar tarihi 24.12.2013 gününe kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesi gerekirken infazda tereddüt uyandıracak şekilde faiz bitiş tarihinin hükümde açıkca gösterilmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/2889
Karar No: 2009/5173
Karar Tarihi: 04.05.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/2889 E.  ,  2009/5173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : CEYHAN 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ,

TARİHİ : 07/04/2005
Esas No: 2011/11730
Karar No: 2013/8947
Karar Tarihi: 29.05.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/11730 E.  ,  2013/8947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2 maddesinin uygulanması suretiyle sanığın 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına

Hazine vekilinin, 03.05.2010 havale tarihli katılma istemi hakkında mahkemenin 20.05.2010 günlü (1) nolu celsesinde katılma kararı verildiği ve "indirim kapsamında değerlendirilebilecek bir hal görülmediği" gerekçesiyle takdiri indirim uygulanmamasına yönelik kararda bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki (1), (2) ve (3) numaralı bozma isteyen düşüncelere iştirak olunmamıştır.

1-Sanığın kendisinden istenen 2004, 2005 ve 2006 takvim yıllarına ait defter ve belgeleri yasal süresi içinde vergi dairesine ibraz etmediğinin iddia olunması, sanığın isteme yazısının kendisine tebliğ edilmediğini savunması ve sanık müdafıinin de temyiz dilekçesinde bu hususu belirtmesi ve Sakarya Vergi Mahkemesi' nin 2010/32 Esas sayılı dosyasında da bu konuda imza incelemesi yapılmasının talep edilmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenebilmesi için dosya içinde fotokopisi bulunan 31.12.2008 tarihli tebligat alındısında teslim alan bölümündeki imzanın sanığın eli ürünü olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Kabule göre de; 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine, maddede sayılan diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 29.05.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.