erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2017/32606
Karar No: 2018/1460
Karar Tarihi: 12.02.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/32606 E.  ,  2018/1460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulduğu belirtilmiş ise de, gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

1-Dava konusu ... mahallesi 5835 ada 4 parsel sayılı taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılığının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal taşınmazın vergi değeri 44,10-TL dava konusu taşınmazın vergi değeri 264,62-TL olduğu halde yeterli gerekçe gösterilmeden emsal taşınmaz daha değerli kabul edildiğinden, rapor inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması,

ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu taşınmazın el atılan kısmının park alanı olarak davalı idare adına tescil ile yetinilmesi gerekirken infazda tereddüt oluşturacak şekilde karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 12/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/10803
Karar No: 2014/4625
Karar Tarihi: 13.03.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/10803 E.  ,  2014/4625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür Bozma

HÜKÜM : Asıl Karar; mahkumiyet

Ek Karar; temyiz isteminin reddi

Sanığın yokluğunda verilip 05.05.2009 günü usulüne uygun şekilde tebliğ edilen hükmü, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süresinden sonra 13.05.2009 havale tarihli dilekçe ile temyiz ettiği anlaşılmakla, yasal süresi geçtikten sonra yapılan vaki temyiz talebinin reddine dair mahkemenin 12.06.2009 gün ve 2008/694-2009/167 sayılı ek kararında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanığın bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle ek kararın istem gibi ONANMASINA, 13.03.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2006/3683
Karar No: 2006/5281
Karar Tarihi: 26.06.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/3683 E.  ,  2006/5281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Tapu maliki ...'ün mirasçılık belgelerinin getirtilip davalıların pasif husumet ehliyetlerinin olup olmadığının tespit edilmemiş olması,

2-Üzerinde irtifak hakkı kurulması nedeniyle taşınmazda oluşacak değer düşüklüğü oranının saptanmasında taşınmaz malın cinsi, kullanım biçimi ile irtifak hakkının niteliği (boru hattı, enerji nakil hattı vs) kapladığı alan, yeri ve yönü gözönünde bulundurulmalıdır. Yargıtay uygulamalarında üzerinde irtifak hakkı kurulmuş olan taşınmazda bu irtifak nedeniyle oluşacak değer düşüklüğünün (taşınmazın cinsi ve

niteliğine uygun kullanımı önemli ölçüde etkileyen özel bir durum yoksa) irtifaktan etkilenen alanın mülkiyet değerinin arazide %35'ini, arsada ise %50'sini geçmeyeceği kabul edilmektedir.

Buna göre, tarım arazisi niteliğinde olan dava konusu taşınmazda irtifak nedeniyle oluşacak değer düşüklüğünün en fazla binde 9'u geçemeyeceğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıda sözü edilen 1 numaralı bozma doğrultusunda tapu maliki ...'ün mirasçılık belgesi getirtilip davalıların pasif husumet ehliyetlerinin varlığının tespiti halinde 2 numaralı bozma doğrultusunda bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı, alınan ek raporun bozmaya uygunluğu da denetlendikten sonra hasıl olacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.6.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/1406
Karar No: 2017/3858
Karar Tarihi: 31.03.2017

**13. Hukuk Dairesi         2017/1406 E.  ,  2017/3858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, askeri okuldan ilişik kesilmesi nedeniyle yapılan tahakkuk ettirilen eğitim-öğretim giderinden sorumlu olmadığını ileri sürerek menfi tespit isteminde bulunmuş; mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, askeri okuldan ilişik kesilmesi nedeniyle tahakkuk ettirilen okutma gideri yönünden menfi tespit istemine ilişkindir. 25.07.2016 tarihinde kabul edilerek 31.07.2016 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak karar tarihinden sonra yürürlüğe giren 669 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 105/2 maddesinde, Kanun Hükmünde Kararnamenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar herhangi bir sebeple Türk Silahlı Kuvvetlerine bağlı askeri okullardan ayrılan veya çıkarılan askeri öğrencilere ilgili mevzuatı uyarınca borç çıkarılmayacağı, çıkarılmış borçların tahsil edilmeyeceği ve başlatılmış işlemlerin durdurulacağı, bu amaçla yapılmış olan tahsilatların iade edilmeyeceği (Ek cümle: 15/8/2016-KHK-670/10 md.), açılmış olan davalarda yargılama giderleri ve vekalet ücretlerine hükmolunmayacağı, hükmolunanların tahsil edilmeyeceği hükme bağlandığından; durumun somut olayda değerlendirilip oluşacak sonuç doğrultusunda yeniden bir karar verilebilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, (2) no'lu bent gereğince diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 31/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/14764
Karar No: 2019/322
Karar Tarihi: 24.01.2019

**4. Hukuk Dairesi         2016/14764 E.  ,  2019/322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 31/10/2012 gününde verilen dilekçe ile hüküm fıkrasının tavzihi istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; tavzih talebinin reddine dair verilen 10/05/2016 günlü ek kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, yersiz ödemenin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, davacı vekili tarafından hükmün tavzihinin istenilmesi üzerine mahkemece tavzih isteminin reddine dair verilen ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; davalının özürlü yakını ...'un bakımı nedeniyle evde bakım ücreti aldığını, özürlünün 29/03/2009 tarihinde vefat ettiği halde durumun müvekkili idareye bildirilmediğini belirterek davalıya kurum tarafından özürlünün ölümünden sonra yapılan ödemelerin tahsili isteminde bulunmuştur.

Davalı, özürlü yakının ölümünden sonra da yatırılan parayı almaya devam ettiğini, okur yazarlığı olmadığını, herhangi bir kastının bulunmadığını beyan etmiştir.

Mahkemece, 09/04/2013 tarihli gerekçeli kararla "AÇILAN DAVANIN KABUL NEDENİYLE KABULÜNE,” karar verilmiş, gerekçeli karar davacı vekiline 29/04/2013 tarihinde, davalıya da 02/05/2013 tarihinde tebliğ edilerek, kararın temyiz edilmemesi üzerine 21/05/2014 tarihinde kesinleşmiştir. Davacılar vekili 09/06/2016 tarihinde mahkemeye sunduğu tavzih dilekçesi ile, mahkemenin 09/04/2013 tarih ve 2012/715 esas 2013/203 karar sayılı kararının hüküm fıkrasında "dava değeri olan 5.973,15 TL alacağın davalıdan alınarak davacıya verilmesi" yönünde madde eklenmesini, hüküm fıkrasında miktar belirtilmediğinden infazda tereddüt oluşacağını ileri sürerek 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 305. maddesi gereğince tavzih yapılmasını talep etmiş, mahkemece, kararının incelenmesinde hükmün 21/05/2014 tarihinde kesinleştiği gerekçesiyle tavzih talebinin ek kararla reddine karar verilmiştir.

6100 sayılı HMK’nın 305. maddesinde tavzihin hangi şartlarda ve nasıl yapılacağı açıkça belirlenmiştir. Buna göre, hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa, icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan

her biri hükmün açıklanmasını veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesini isteyebilir.

Şu halde mahkemece, hükmün kesinleştiği gerekçesiyle tavzih talebinin reddine ilişkin kararı HMK’nın 305/1. maddesine açıkça aykırı olduğundan karar, bu bakımdan yerinde görülmemiş ve bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma sebebine göre davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına 24/01/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/5709
Karar No: 2022/8582
Karar Tarihi: 04.10.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/5709 E.  ,  2022/8582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Düşme

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelere göre Iğdır Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/4811 sayılı soruşturma evrakında cinsel saldırı suçundan sanık hakkında şikayet süresinin geçtiğinden bahisle kovuşturmaya yer olmadığı kararı verildiği anlaşılmış olmakla, 5271 sayılı CMK'nın 172/2. maddesindeki suç tarihindeki düzenlemeye göre kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra yeni delil meydana çıkmadıkça aynı fiilden dolayı kamu davası açılamayacağı, öte yandan aynı Kanun'un 173. maddesinde de kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itiraz usulünün düzenlendiği, kovuşturma yapılmasına yer olmadığına ilişkin kararın tebliğ sonucu itiraz edilmemesi veya itirazın merciince reddedilmesi halinde, yeni delil elde edilmeden kamu davası açılamayacağı gözetilerek, kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair kararın mağdura tebliğ edildiğine dair tebligat parçalarının incelenen dosya içinde bulunmadığı nazara alınıp, tebligat yapılıp yapılmadığı ile bu kararın kesinleşip kesinleşmediği araştırılarak, tebligat yapılmamış ise kovuşturma yapılmasına yer olmadığına ilişkin kararın mağdura tebliği ile karara itiraz edilmesi halinde sonucuna göre Iğdır Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/4811 sayılı soruşturma dosyasının akıbeti araştırılıp tasdikli suretinin temininden sonra konusunun aynı olduğu ve kesinleştiğinin anlaşılması halinde bu eylem bakımından kamu davasının reddine karar verilmesi; anılan kararın kaldırılıp sanık hakkında iddianame düzenlenerek kamu davası açılması halinde ise davaların birleştirilmesi cihetine gidilmeden sanık hakkında cinsel taciz ve cinsel saldırı suçlarından şikayet süresinin geçtiği gerekçesiyle düşme kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafisinin ve O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/3418
Karar No: 2018/5954
Karar Tarihi: 25.09.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/3418 E.  ,  2018/5954 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, ......... adresindeki Huzur apartmanının 4 nolu bağımsız bölüm sahibi olan davalıların davranış ve rahatsız edici tutumları ile diğer kat maliklerinin huzurunu bozduklarını, ortak yaşamın olağan biçimde sürdürülmesini engellediklerini, TMK'nın 737. maddesi uyarınca komşuluk hukukundan dolayı hoşgörülebilecek dereceyi aşan taşkınlıklardan kaçınılması gerektiğini beyanla KMK'nın 33 maddesi uyarınca hakimin müdahalesi ile davalıların ihtar edilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne, KMK'nın 18 ve 33 maddeleri uyarınca davalıların maliki ve ikamet etikleri Huzur apartmanının huzur ve sükununa aykırı hareket etmeleri diğer kat maliki ve ikamet edenleri rahatsız edecek yüksek sesle müzik dinlemek, evde ve balkonda aşırı gürültü çıkartmak ve gürültülü işler yapmak fiillerinden kaçınmaları için ihtar edilmelerine, KMK'nın 33/ son maddesi uyarınca bu aşamada idari para cezası hükmedilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hükmü davalılar temyiz etmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık verilen rahatsızlığın giderilmesi istemine ilişkindir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 18. maddesine göre kat malikleri gerek bağımsız bölümlerini, gerek eklenti ve ortak yerleri kullanırken doğruluk kurallarına uymak, özellikle birbirini rahatsız etmemek, birbirinin haklarını çiğnememek ve yönetim planı hükümlere uymakla yükümlüdürler. Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, kat maliklerinin birbirini rahatsız edici davranışlardan kaçmaları gerektikleri gözetilerek mahkemece davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûle ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 25/09/2018 günü oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/14560
Karar No: 2012/12710
Karar Tarihi: 10.12.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/14560 E.  ,  2012/12710 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve tehdit suçlarından sanıklar ... ve ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçlardan beraatlerine ilişkin kurulan hükme karşı mağdure ... 'nın vaki temyiz talebinin reddine dair Küçükçekmece 8. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 14.09.2012 gün ve 2012/130 Esas, 2012/1103 sayılı Ek Kararın süresi içinde Yargıtayca incelenmesi mağdure tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair Ek Karar usul ve kanuna uygun olduğundan mağdurenin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek Kararın ONANMASINA, 10.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/10176
Karar No: 2011/11947
Karar Tarihi: 16.11.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/10176 E.  ,  2011/11947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 18/11/2009 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabul kısmen reddine dair verilen 03/06/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Öteki temyiz itirazına gelince:

Dava, haksız eylem nedeniyle kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Somut olayda; dava konusu olayın oluş biçimi ve özellikleri ile kullanılan sözlerin niteliği, manevi tazminatın bir zenginleşme aracı olmadığı, dava konusu davalının sözlerinin davacının sözlerine karşı söylenmiş olması ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına takdir olunan manevi tazminat tutarı çok fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; öteki temyiz itirazlarının (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 16/11/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/3678
Karar No: 2006/5292
Karar Tarihi: 26.06.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/3678 E.  ,  2006/5292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Üzerinde irtifak hakkı kurulması nedeniyle taşınmazda oluşacak değer düşüklüğü oranının saptanmasında taşınmaz malın cinsi, kullanım biçimi ile irtifak hakkının niteliği (boru hattı, enerji nakil hattı vs) kapladığı alan, yeri ve yönü gözönünde bulundurulmalıdır. Yargıtay uygulamalarında üzerinde irtifak hakkı kurulmuş olan taşınmazda bu irtifak nedeniyle oluşacak değer düşüklüğünün (taşınmazın cinsi ve niteliğine uygun kullanımı önemli ölçüde etkileyen özel bir durum yoksa) irtifaktan etkilenen alanın mülkiyet değerinin arazide %35'ini, arsada ise %50'sini geçmeyeceği kabul edilmektedir.

Buna göre, tarım arazisi niteliğinde olan dava konusu taşınmazda irtifak nedeniyle oluşacak değer düşüklüğünün en fazla binde 2'si geçemeyeceğinin düşünülmemesi,

2-Bilirkişi kurulunca dava konusu taşınmazın irtifaktan önceki değeri 49.302,5 YTL. olarak tespit edildiği halde, irtifak nedeniyle taşınmazda oluşacak değer kaybının hasabı sırasında değer kaybı oranının 53.273,3 YTL. üzerinden hesap edilerek fazla kamulaştırma bedelinin tespit edilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıda sözü edilen bozma sebepleri doğrultusunda bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı, alınan ek raporun bozmaya uygunluğu da denetlendikten sonra hasıl olacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.06.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/885
Karar No: 2017/310
Karar Tarihi: 14.02.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/885 E.  ,  2017/310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

“Değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, yakınanlar ... ve ...’ya karşı işlenen yağma suçları yönünden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150/2.maddesinin düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması karşı temyiz bulunmadığından, TCK'nın 61. maddesine aykırı olarak, aynı Yasanın 168/3. maddesinin, 31/3. maddesinden önce uygulanması sonuç cezayı değiştirmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... ve savunmanı’nın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan, reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 14/02/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.