Esas No: 2021/8998
Karar No: 2023/2528
Karar Tarihi: 09.05.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/8998 E.  ,  2023/2528 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri usûlü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.05.2015 tarihli ve 2015/1032 Esas No.lu iddianamesi ile sanığın şikâyetçinin ikametine ... ile girdikten sonra çıkarken ikametin avlusunda bulunan aracın camlarını kırdığı esnada varsayılan rızanın ortadan kalkmış olması sebebiyle konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/4, 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.11.2015 tarihli ve 2015/609 Esas, 2015/1286 Karar sayılı kararı ile sanığın konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Kanun'un 116/4, 62, 50/1-a maddeleri uyarınca 6.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, sanık hakkında kişilik özellikleri gerekçe gösterilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verildikten sonra aynı gerekçelerle 5237 sayılı Kanun'un 50/1-a maddesi uyarınca hapis cezasının adlî para cezasına çevrilmesine karar verilmesi suretiyle çelişkiye sebebiyet verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Suç tarihinde saat 22.00 sıralarında sanık ...'in şikâyetçiye ait ikamete alacağını almak için geldiği, şikâyetçinin evde olmamasına öfkelenerek evden çıktığı ve çıkarken evin eklentisi niteliğindeki avlusunda bulunan şikâyetçi ...'ye ait aracın camlarını kırdığı, bu esnada rızanın ortadan kalkmış olduğu ve sanığın konut dokunulmazlığının ihlâli suçunu işlediği kabulüyle mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Suçun Sübutu Yönünden Yapılan Değerlendirme

Sanığın, şikâyetçinin ikametine aralarındaki borç-alacak ilişkisi nedeniyle görüşmek için geldiği, şikâyetçinin gelini olan ve o esnada evde bulunan tanık S.B.'nin sanığa kapıyı açtığı, sanığın içeri girmesine karşı çıkmayarak zımni bir ... gösterdiği, sanığın bir süre ikametin içerisinde kaldıktan sonra şikâyetçi ile görüşememesinin verdiği öfke ile dışarı çıkarken avluda bulunan araca zarar verdiği kabul edilen olayda; meşru amaca yönelik olarak girdiği konuttan, rızanın sona erdiği bildirilmeden ayrılmakta iken ani olarak gelişen mala zarar verme eylemi sırasında konut dokunulmazlığını ihlâl etme kastı bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında yasal unsurları oluşmayan suç nedeniyle beraat kararı verilmesi yerine yanılgılı değerlendirme ile mahkûmiyetine karar verilmesi, isabetli görülmemiştir.

Kabule göre de;

2.Sair Nedenler Yönünden Yapılan Değerlendirme

Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 116/4 ve 151/1. maddelerinde düzenlenen konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kamu davası açıldığı, mahkemenin temyiz kapsamı dışında bulunan mala zarar verme ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından mahkûmiyet hükmü kurduğu, suç tarihinde uzlaşma kapsamında olmayan mala zarar verme suçu ile uzlaşma kapsamında olan konut dokunulmazlığının ihlâli suçunun birlikte işlenmesi nedeniyle uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağı, ancak hükümden sonra 02.12.2016 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, aynı Kanun'un 253/3. fıkrasında yer alan “Etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar” ibaresi madde metninden çıkarılmakla mala zarar verme suçunun da uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, atılı konut dokunulmazlığının ihlâli suçu yönünden usûlüne uygun uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğunun gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.11.2015 tarihli ve 2015/609 Esas, 2015/1286 Karar sayılı kararı ile verilen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.05.2023 tarihinde, oy birliğiyle karar verildi.