erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2010/14140
Karar No: 2011/4724
Karar Tarihi: 13.04.2011

**6. Hukuk Dairesi         2010/14140 E.  ,  2011/4724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Silivri 1.İcra Mahkemesi

KARAR TARİHİ :27.10.2010

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı davalı borçlu hakkında 64.840.-TL kira alacağının tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatmış olduğu icra takibinde davalının itiraz etmesi üzerine davacı icra mahkemesinden itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuştur. Mahkemece itirazın kaldırılmasına 62.840.-TL'nin %40 oranında icra inkar tazminatının davacıya verilmesine karar verilmesi üzerine karar davalı borçlu tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere ve kararın dayandığı gerekçeye göre davalının tahliyeye yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davalı borçlunun alacağa yönelik temyiz itirazlarına gelince; davacı alacaklı 11.02.2010 tarihinde başlatmış olduğu icra takibinde 07.11.2008 başlangıç tarihli ve on yıl süreli yazılı kira sözleşmesine dayanmıştır. Kira sözleşmesinde aylık kiranın 8.000.-TL olduğu ve her ayın ilk gününde peşin olarak ödeneceği kararlaştırılmıştır. Sözleşmede artış şartı bulunmamaktadır. İhtilaflı olmayan takibe dayanak yapılan 07.11.2008 başlangıç tarihli kira sözleşmesi hükümleri tarafları bağlar. Davacı icra takibinde aylık 8.000.-TL'den ödenmeyen 2009 yılı Temmuz, Ağustos, Eylül, Ekim, Kasım ayları ile aylık 8.280.-TL'den, 2009 yılı Aralık, 2010 yılı Ocak ve Şubat ayları kira parası toplam 64.840.-TL'nin tahsilini istemiştir. Davalı borçlu süresinde yapmış olduğu itirazında aylık kira bedelinin 8.000.-TL olduğunu, kira parasına karşılık elektrik idaresine ödemeler yaptığını savunmuştur. Takibe dayanak yapılan 07.11.2008 başlangıç tarihli kira sözleşmesinde artış şartı bulunmadığından aylık kira parasının 8.000.-TL olduğunun kabulü gerekir. Mahkemece aylık kira bedeli 8.000.-TL'den hesaplanarak bulunacak miktar üzerinden itirazın kaldırılmasına ve takibin devamına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 no'lu bentte yazılı nedenlerle davalının temyiz itirazlarının reddi ile kararın tahliye yönünden ONANMASINA, 2 no'lu bentte yazılı nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın alacak yönünden BOZULMASINA, onanan kısım için aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenden alınmasına 13.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/28551
Karar No: 2016/3016
Karar Tarihi: 05.04.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/28551 E.  ,  2016/3016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157, 62, 52/2-4 ve 63 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Somut olayda; sanığın, ...'de halı satım işi yapan katılanı cep telefonundan arayarak kendisinin Sivas ve Tokat'ta halı ticareti yaptığını söyleyip halı satın almak istediğini, deposunun Ankara'da olduğunu belirttiği, metrekaresi 35 TL'den olmak üzere 1000 metrekare halı almak üzere katılanla anlaştığı, güven sağlamak amacıyla toplam ücretten mahsup edilmek üzere 3.000 TL'yi posta yoluyla katılana gönderdiği, bunun üzerine katılanın aracına sığdığı kadarıyla 422 metrekare halıyı yükleyerek Ankara'ya getirdiği, burada sanık ile buluşup onun gösterdiği boş dükkana halıları indirdiği, sanığın yanında para olmadığını, ağabeyinden para alacağını, bunun için Sincan'a gitmesi gerektiğini söyleyerek katılan ile birlikte ... civarına gittikleri, sanığın burada bazı yerlerde telefonla görüştüğü veya görüşmüş gibi yaparak halılar için ödeyeceği parayı bulamayacağını söylediği, sanığın kendisini oyaladığından şüphelenen katılanın, halıları bıraktığı dükkana dönmek istemesi üzerine sanığın, dükkana gelmeden önce araçtan inip kaçtığı, katılan dükkana gittiğinde indirdiği halıların dükkandan alınmış olduğunu gördüğü şeklindeki olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin, sanığın suç işleme kastı olmadığına, olayın hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğuna ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde, ayrıca yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınması gereken tam gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye düşülmesi,

2- Sanık hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezası adli para cezasına çevrilirken, uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 232. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılanmayı gerektirmeyen bu hususta, aynı kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "30 gün", “25 gün” ve “500 TL" adli para cezası terimlerinin tamamen çıkarılarak, yerlerine sırasıyla "5 gün", “4 gün” ve "80 TL" adli para cezası ibarelerinin eklenmesi ve kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine ilişkin paragrafın başına "TCK"nın 50/1-a maddesi gereğince" ibaresinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05/04/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/13360
Karar No: 2015/9934
Karar Tarihi: 22.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/13360 E.  ,  2015/9934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 4. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/04/2015

NUMARASI : 2015/348 - 2015/637

Vesayet hukukuna ilişkin davada İzmir 4. Sulh Hukuk ve Ankara 4. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

İzmir 4. Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayının nüfus kaydında yerleşim yeri adresinin “M. Sinan Mah., 136 Sk., No: 3 Çankaya/ANKARA” olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Ankara 4. Sulh Hukuk Mahkemesince, yaptırılan kolluk araştırması sonucunda kısıtlı adayının “1. K.Mah., 628. Sk., No: 120 D: 2 Konak/İZMİR” adresinde ikamet ettiğinin tespit edildiği gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Konak İlçe Emniyet Müdürlüğünün 15.04.2015 tarihli yazısından kısıtlı adayının “1. K.Mah., 628. Sk., No: 120 D: 2 Konak/İZMİR” adresinde ikamet ettiğinin anlaşılmasına göre, uyuşmazlığın İzmir 4. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince İzmir 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 22/10/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/4669
Karar No: 2012/14433
Karar Tarihi: 09.04.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/4669 E.  ,  2012/14433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, Ancak;

Dava konusu yerin kesinleşen orman sınırları içinde kaldığının anlaşılmasına göre suça konu yerde mevcut binanın ve meyve ağaçlarının müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, müdahil idarenin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322.maddesi uyarınca hüküm fıkrasına “suça konu yerde mevcut binanın ve meyve ağaçlarının 5237 Sayılı Yasanın 54. maddesi uyarınca müsaderesine” bendinin konulması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/2209
Karar No: 2010/8528
Karar Tarihi: 11.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/2209 E.  ,  2010/8528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Taşınmazın arsa niteliğinde kabul edilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın ifraz öncesi ana gayrımenkulünde davalı idare tarafından irtifak kamulaştırması yapılmış olup, kamulaştırma tebligatı 11 Nisan 1983 tarihinde bizzat muhattap ...'e tebliğ edilmiş ve Gölbaşı Asliye Hukuk Mahkemesinin 07.09.1983 tarih 1983/396-300 sayılı kararı ile de tescil kararı verilmiştir.

Bu durumda mahkemece kamulaştırma evrakları getirtilip, kamulaştırma krokisi taşınmazın başında zemine aplike edilmek suretiyle taşınmaz üzerinde bulunan pilon ve irtifak hakkının dava konusu taşınmaz üzerinde bulunanlarla aynı olduğu tespit edilmesi halinde kamulaştırma işlemi kesinleşmiş olması nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, bu inceleme yapılmaksızın kabul kararı verilmesi,

2-Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tesbiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporlarında bu yönteme uyulmadan değer biçilmiştir. Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 11.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/42098
Karar No: 2017/24250
Karar Tarihi: 14.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/42098 E.  ,  2017/24250 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 14/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2017/659
Karar No: 2017/745
Karar Tarihi: 26.01.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/659 E.  ,  2017/745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kayıp kaçak bedelinin istirdadı davası sonucu mahkemece verilen hükmün Dairemizce bozulması üzerine, verilen direnme kararına ilişkin dava dosyası 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 45. maddesi ile 6100 sayılı HMK'na eklenen geçici 4/1. maddesi uyarınca Yargıtay Hukuk Genel Kurulu tarafından Dairemize gönderilmiş olmakla, dosyadaki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizce verilen 31.10.2013 gün ve 2013/11991 Esas, 2013/14983 Karar sayılı bozma kararı usul ve yasaya uygun bulunmuş olup, mahkemece verilen direnme kararının yerinde olmadığı anlaşıldığından, temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın 6763 sayılı Kanunun 43. maddesi ile değişik 6100 sayılı HMK'nun 373. maddesinin 5. fıkrası uyarınca yetkili ve görevli Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmesine, 26.01.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/6788
Karar No: 2011/11638
Karar Tarihi: 26.10.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/6788 E.  ,  2011/11638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kişisel eşyanın iadesi davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, ziynet eşyalarının aynen iadesi, olmadığı takdirde bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekili; davaya konu ziynet eşyalarının davalıda kaldığını, müvekkilinin ziynet eşyaları olmadan evden ayrılmak zorunda kaldığını belirterek aynen iadesine veya bedellerinin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili ise davacının evden ayrılırken ziynet eşyalarını beraberinde götürdüğünü, bunların müvekkilinde kaldığının davacı tarafından kanıtlanamadığını savunmuştur. Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Türk Medeni Kanunu’nun 6.maddesi hükmü uyarınca kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür. Gerek doktrinde, gerekse Yargıtay içtihatlarında kabul edildiği üzere ispat yükü hayatın olağan akışına aykırı durumu iddia eden ya da savunmada bulunan kimseye düşer. Öte yandan ileri sürdüğü bir olaydan kendi yararına haklar çıkarmak isteyen kimse iddia ettiği olayı kanıtlaması gerekir.

Öte yandan Ziynet eşyası rahatlıkla saklanabilen, taşınabilen, götürülebilen türden eşyalardandır. Normal koşullarda ziynet eşyalarının kadının üzerinde olduğunun kabulü gerekir.

Olayımızda, davacı kadın, evi terk ettiği tarih itibariyle ziynet eşyalarının müşterek konutta kaldığını veya başka bir şekilde alma imkanı olmadığını dinlettiği tanıkların beyanı ile ispat edememiştir. Bununla birlikte davacı dava dilekçesinde “sair kanuni delil” demek suretiyle yemin deliline de dayanmış olduğundan, davacıya, ziynet eşyalarının davalı tarafta kaldığı konusunda davalıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 26.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/9205
Karar No: 2018/3038
Karar Tarihi: 16.04.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/9205 E.  ,  2018/3038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 14/05/2013 gününde verilen dilekçe ile ağaç bedeli nedeni ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 04/02/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine ve özellikle davaya konu ağaçların davacı tarafça dikildiği hususu mevcut delillere göre ispat edilememiş olmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan kararın ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 16/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/5049
Karar No: 2017/24244
Karar Tarihi: 14.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/5049 E.  ,  2017/24244 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 14/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2010/4494
Karar No: 2011/2789
Karar Tarihi: 25.04.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/4494 E.  ,  2011/2789 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 183 ada 5 parsel sayılı 756,22 m2 yüzölçümündeki taşınmaz devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğundan söz edilerek arsa niteliği ile davalı Hazine adına tespit edilmiş, üzerindeki kerpiç ev ve ahırın davacı ... ve dava dışı eşi ... tarafından meydana getirildiği beyanlar hanesinde gösterilmiştir. Davacı ..., satın almaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu 183 ada 5 parsel sayılı taşınmaz üzerinde tespit tarihinde zilyet davacı ... yararına 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14. maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlendiğine göre davalı Hazine'nin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ne var ki, davacı ... 'nun davasının arza yönelik olduğu, muhtesata yönelik davasının bulunmadığı dikkate alındığında, dava konusu 183 ada 5 parsel sayılı taşınmazın davacı ... adına tapuya tesciline, taşınmaz üzerindeki kerpiç ev ve ahırın davacı ... ve dava dışı ... tarafından meydana getirildiğinin kütüğün beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz, davacı Hazine'nin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde ise de, yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını

gerektirmediğinden mahkeme hükmünün 1. bendinin 3. satırında yazılı bulunan “... ... adına tesciline,” sözlerinden sonra gelmek üzere “...dava konusu taşınmaz üzerindeki kerpiç ev ve ahırın davacı ... ve dava dışı ... tarafından meydana getirildiğinin tapu kütüğünün beyanlar hanesinde gösterilmesine,” sözlerinin yazılmasına, hükmün düzletilen bu şekli ile ONANMASINA, hüküm düzeltilerek onandığından ve Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 25.04.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/9666
Karar No: 2016/9997
Karar Tarihi: 24.11.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/9666 E.  ,  2016/9997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 62/1, 51. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 80 TL adli para cezası, zarar karşılandığında hapis cezasının ertelenmesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Temyiz dışı sanık ...'in katılanı evlenmesi amacıyla sanık ... ile....'de tanıştırdığı, sanığın katılana 300.TL para ve küpe vermesi halinde evleneceğini söylediği, bu şekilde evlenme vaadiyle kandırarak 300 TL para ve küpe aldıktan sonra yolda kaçarak kayıplara karıştığı, bu şekilde dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda;

Sanığın savunması, katılan beyanı, tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamına göre sanığın mahkumiyetine yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafii yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 24.11.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/16682
Karar No: 2017/26656
Karar Tarihi: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/16682 E.  ,  2017/26656 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.