erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/26646
Karar No: 2016/4841
Karar Tarihi: 04.04.2016

**7. Ceza Dairesi         2014/26646 E.  ,  2016/4841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında beraat, diğer sanık hakkında Hükümlülük, müsadere, HAGB

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-EPDK vekilinin sanık ... ve malen sorumlunun temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5560 sayılı yasa ile değişik 5271 sayılı CMK.'nın 231/12. madde fıkrası uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı itiraz yasa yolu açık olup, kararın temyizinin mümkün bulunmadığından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının dava konusu aracın müsaderesi ya da iadesi kararlarını da kapsayacağından katılan vekili ve malen sorumlunun temyiz dilekçesinin itiraz mahiyetinde olduğu, yapılan itiraz üzerine itiraz merciince de itirazın reddedildiği dosya içeriğinden anlaşılmakla, dosyanın incelenmeksizin iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE,

II-EPDK vekilinin beraat eden sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Taşımacılık yapan ve şoför olarak çalışan sanığın, ticari mahiyette olan kamyonun deposuna akaryakıt yerine ikamet edilmek üzere madeni yağ koydururken suçüstü yakalanması cihetiyle, olayın oluş şekli dikkate alındığında, akaryakıt yerine ikamet edilen madeni yağın ticari amaca yönelik kullanıldığının kabulüyle eylemin sabit olduğu gözetilmeden, mahkumiyet yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/13217
Karar No: 2024/9021
Karar Tarihi: 26.11.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/13217 E.  ,  2024/9021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

KARAR TARİHİ : 01.10.2021

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak veya kullanmak

KARAR : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin, 01.10.2021 tarihli ve 2020/1131 Esas, 2021/1474 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 293 üncü maddesinin ikinci fıkrasında yer alan ''Hüküm, temyiz eden Cumhuriyet savcısına veya ilgililere gerekçesiyle birlikte açıklanmamışsa; hükmün temyiz edildiğinin bölge adliye mahkemesince öğrenilmesinden itibaren gerekçe yedi gün içinde tebliğ edilir. 5271 sayılı Kanunu'nun 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." ve yine aynı Kanunun 295 inci maddesinde yer alan "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanığın, yüzüne karşı tefhim edilen hükme yönelik 5271 sayılı Kanunu'nun 291 inci maddesinde belirtilen 15 günlük yasal süre içerisinde temyiz dilekçesi sunduğu ancak temyiz dilekçesinde gerekçe göstermediği, sanığa gerekçeli kararın tebliğ edildiği ancak tebligatta, 5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir temyiz dilekçesinin tebliğden itibaren 7 gün içerisinde verilmesi gerektiğine, aksi halde temyiz talebinin reddedileceğine dair meşruhat bulunmadığı anlaşıldığından, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarih ve 2019/9. MD-554 Esas ve 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, hak kaybının önlenmesi bakımından sanığa, tebligatın yapıldığı tarihten itibaren 5271 sayılı Kanunu'nun 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligatın yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması ve sanığın süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan Ek Tebliğname ile birlikte, gerekçeli temyiz isteminde bulunulmaması halinde ise mevcut haliyle incelenmek üzere dava dosyasının, iade edilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.11.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2009/28724
Karar No: 2010/21143
Karar Tarihi: 23.12.2010

**6. Ceza Dairesi         2009/28724 E.  ,  2010/21143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Mahkemece yasa yolu süresinin başlangıcı konusunda tefhim-tebliğden denilerek yanlış anlamaya neden olacak ifadelere yer verilmek suretiyle ,sanık yanıltıldığından Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.12.2008 gün ve 2008/6-258-240 sayılı kararı da gözetilerek temyiz istemi süresinde kabul edilip 14.8.2009 tarihli temyiz isteminin reddine ilişkin karar kaldırılarak yapılan incelemede:

Kasıtlı suçtan İnegöl Sulh Ceza Mahkemesinin 437-529 sayılı ve 18.09.2003 tarihinde kesinleşen hükümlüğü bulunan sanık hakkında 8.2.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nin 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara,gerekçeye ve Hakimin takdirine göre diğer temyiz itirazı yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı Yasanın 53/1-c.maddesinde belirtilen haklardan, aynı maddenin 2.ve 3. fıkraları göz ardı edilerek, koşullu salıverilmesine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında TCY’nın 53. maddenin uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrası çıkartılıp, “53/1-a-b-c--d-e.maddesindeki haklarından 53/2.maddesi uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar,53/3. maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilen sanık hakkında söz konusu yasaklamaların sona erdirilmesine ’’ cümlesinin eklenmesi suretiyle suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/13634
Karar No: 2012/32367
Karar Tarihi: 01.11.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/13634 E.  ,  2012/32367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Devletin hüküm ve tasarrufu altında bırakılmış deniz kenarındaki yere iskele yapmaktan açılan dava da; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gös teren pafta örneği bulunmadığından tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek gerektiğinde keşif yapılıp taşınmazın niteliği belirlenmek suretiyle sanıkların iskele yapmak suretiyle tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu yapının belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve yapım tarihide araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken yazılı biçimde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde gö rülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 01.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/14224
Karar No: 2024/8438
Karar Tarihi: 23.05.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/14224 E.  ,  2024/8438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/889 E., 2022/573 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü :

Anayasanın 40. maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34/2 ve 232/6 maddeleri gereğince, kararlar ve hükümlere karşı başvurulabilecek yasa yolları, süreleri, sürelerin ne zaman başlayacağı, başvuru mercii, şekli ve sonuçlarının kuşkuya yer vermeyecek şekilde ilgililere açıkça bildirilmesinin gerekmesi, anılan Kanun'un 294/1. maddesinde "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." şeklinde, 295/1. maddesinde ise "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir." biçimde düzenlemeler bulunması, sanığa tebliğ olunan hükme yönelik olarak sunmuş olduğu 12.04.2022 tarihli temyiz dilekçesinde hükmün hukuki yönüne ilişkin bir sebep içermemesi, kararın son bölümünde, temyiz başvurusunda hükmün neden dolayı bozulmasının istendiğine dair temyiz sebebi gösterilmesinin zorunlu olduğuna, gösterilmemesi halinde ise temyiz isteminin reddedilebileceğine dair bildirimi içeren ihtaratın yer almadığının anlaşılması karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 17.03.2021 tarih ve 2019/9. MD-554 Esas ve 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, hak kaybının önlenmesi bakımından sanığa yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda yapılacak meşruhatlı tebligatla, tebliğden itibaren yedi günlük süre içerisinde, yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz isteminin reddedileceği hususunda ihtar yapılmasının gerektiği anlaşılmakla;

Yukarıda belirtilen şekilde sanığa tebligatın yapıldığı tarihten itibaren 5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca yedi günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligat yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması, sanığa süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi hâlinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname ile birlikte, gerekçeli temyiz isteminde bulunulmaması hâlinde ise mevcut hâliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmesi için, dosyanın incelenmeksizin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 23.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/4349
Karar No: 2018/8489
Karar Tarihi: 02.10.2018

**17. Hukuk Dairesi         2018/4349 E.  ,  2018/8489 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı .... ile davalılar ..., Belediye Başkanlığı, ... Belediye Başkanlığı aralarındaki dava hakkında... 16. Asliye Hukuk Mahkemesi’nden verilen 07/12/2017 gün ve ... Esas - 2017/451 Karar sayılı kararın Dairemiz’in 25.04.2018 gün ve 2018/617 Esas 2018/4212 Karar sayılı kararı ile hükmün onanmasına-kesinlik nedeniyle temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş olup, süresi içinde davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından karar düzeltilmesi istenilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

6100 sayılı HMK'nun geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nun 440/III-1 maddesinde öngörülen karar düzeltme parasal sınırı 01.01.2018 tarihinden itibaren 15.911,00 TL olarak belirlenmiştir. Mahkemece davalı ... aleyhine davanın kısmen kabulü ile 1.220,00-TL tazminata hükmedilmiştir. Dairemizin onama-kesinlik nedeniyle temyiz dilekçesinin reddine dair ilam tarihi dikkate alındığında, davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin karar düzeltme dilekçesinin miktar itibariyle REDDİNE, peşin alınan tashihi karar harcın istek halinde temyiz eden davalı ... Belediye Başkanlığı'na geri verilmesine 02/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/9957
Karar No: 2012/23096
Karar Tarihi: 03.07.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/9957 E.  ,  2012/23096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza sera yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından, tecavüze konu taşınmazın pafta örneği getirtilerek gerektiğinde keşif yapılıp taşınmazın niteliği ve bina vasfında olup olmadığı belirlenmek suretiyle sanığın sera yapmak suretiyle tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu yerin belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddeleri uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5230 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 03.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/5941
Karar No: 2023/5897
Karar Tarihi: 06.07.2023

**8. Ceza Dairesi         2022/5941 E.  ,  2023/5897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 22.11.2021 tarihli ve 2020/186 Esas, 2021/1708 Karar sayılı kararının, katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı (Bakanlık) vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 293 üncü maddesinin ikinci fıkrasında yer alan ''Hüküm, temyiz eden Cumhuriyet savcısına veya ilgililere gerekçesiyle birlikte açıklanmamışsa; hükmün temyiz edildiğinin bölge adliye mahkemesince öğrenilmesinden itibaren gerekçe yedi ... içinde tebliğ edilir. 5271 sayılı Kanunu'nun 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." ve yine aynı Kanunun 295 inci maddesinde yer alan "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi ... içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, katılan Bakanlık vekilinin, yokluğunda verilen

hükme yönelik 5271 sayılı Kanunu'nun 291 inci maddesinde belirtilen 15 günlük yasal süre içerisinde temyiz dilekçesi sunduğu ancak temyiz dilekçesinde gerekçe göstermediği, katılan Bakanlık vekiline gerekçeli kararın tebliğ edildiği ancak tebligatta, 5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir temyiz dilekçesinin tebliğden itibaren 7 ... içerisinde verilmesi gerektiğine dair meşruhat bulunmadığı anlaşıldığından, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarih ve 2019/9. MD-554 Esas ve 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, hak kaybının önlenmesi bakımından Bakanlık vekiline, tebligatın yapıldığı tarihten itibaren 5271 sayılı Kanunu'nun 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligatın yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması ve Bakanlık vekilinin süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname ile birlikte, gerekçeli temyiz isteminde bulunulmaması halinde ise mevcut haliyle incelenmek üzere dava dosyasının, iade edilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.07.2023 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2011/22917
Karar No: 2012/751
Karar Tarihi: 19.01.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/22917 E.  ,  2012/751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Kararın davalıya tebliğine ilişkin 22.07.2010 tebliğ tarihini ihtiva eden mazbata Tebligat Kanununun 39. maddesine göre geçersiz kabul edilerek davalıya kararın ve temyiz dilekçesinin usulüne uygun olarak tebliği için dosya 03.11.2011 tarihinde mahalline iade edilmiştir.

İade kararından sonra da, davalının daha önce tespit edilmiş olan 02.04.2010 tarihli adres belgesinde gösterilen "yerleşim yeri" adresine karar ve temyiz dilekçesi tebliğ için gönderilmiş bu adreste tebligat "aynı çatı altında ikamet eden eşi Yasemin Gürkcü'ye" yapılmıştır. Tebligatı, adreste muhatap namına teslim alan kişi bu davada "davacı" dır. Bu durumda davalıya karar ve temyiz dilekçesinin tebliği yine geçersizdir (Teb.K.m.39). Bu durumda; mahkemece,

1-Yargılama sırasında yaptırılan kolluk araştırmasında davalının Fransa'da ikamet ettiğinin bildirilmiş olduğu da gözetilerek, merkezi adres kayıt sistemin'deki yerleşim yeri adresinin ve varsa diğer adres bilgilerinin Nüfus Müdürlüğünden yeniden sorulması,

2-Merkezi adres kayıt sisteminde kayıtlı "yerleşim yeri adresi" haricinde diğer adres bilgisi varsa, tebligatın bu adrese çıkartılması,

3-Merkezi Adres Kayıt Sisteminde kayıtlı yerleşim yeri adresinin, daha önceki adresle aynı adres olarak gelmesi halinde, bu adreste Tebligat Kanununun 6099 sayılı Kanunla değişik 21. maddesinin ikinci fıkrası gereğince tebliğ yoluna gidilmesi gerekir. Açıklanan yönde işlem yapılarak karar ve temyiz dilekçesinin davalıya usulüne uygun olarak tebliğinden sonra gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi.19.01.2012 (Prş)
Esas No: 2013/22348
Karar No: 2014/5645
Karar Tarihi: 13.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/22348 E.  ,  2014/5645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İnegöl 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :04.07.2013

NUMARASI :Esas no:2012/260 Karar no:2013/482

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı (koca) tarafından; kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanmada manevi tazminatın amacı, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, bozulan ruhsal dengesini telafi etmek, manevi değerlerindeki eksilmeyi karşılamaktır. Onun için, kişilik haklarını ihlal eden fiille, tazminat miktarı arasında makul bir oranın bulunması gerekir. Bir tarafın zenginleşmesine yol açacak sonuçlar doğurur miktarda manevi tazminat takdiri, müesseseyi amacından saptırır. Hakim, tazminat miktarını saptarken, bir yandan kişilik hakları zedelenen tarafın, ekonomik ve sosyal durumunu ve boşanmada kusuru bulunup bulunmadığını ve varsa kusur derecesini, fiilin ağırlığını; öbür yandan da, kişilik haklarına saldırıda bulunanın kusur derecesini, ekonomik ve sosyal durumunu göz önünde bulundurmak zorundadır. Açıklanan ilkeler gözetildiğinde davacı kadın yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı, ölçülülük ilkesine uygun olmayıp fazla bulunmuştur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesinde yer alan hakkaniyet ilkesi gözetilerek daha uygun miktarda tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer yönlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.13.03.2014(Prş.)
Esas No: 2013/2829
Karar No: 2013/17737
Karar Tarihi: 11.06.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/2829 E.  ,  2013/17737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Bozma kararından sonra mahkemece usulen duruşma açılarak taraflar- dan bozma kararına karşı iddia ve savunmaları sorulmadan tensip kararı ile yazılı biçimde hüküm kurulması

2- Kabule göre de; dava konusu taşınmaza ilişkin olarak mahallinde yapı- lan keşif neticesinde alınan bilirkişi raporunda tecavüz edilen yerin kıyı kenar çizgisi içinde kaldığının bildirilmesi karşısında, taşınmaz üzerindeki yapıların bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar mevzuatı içinde kalıp kalmadığı araştırılarak sonucuna göre, gerekirse Belediye Başkanlığı da şikayetçi sıfatıyla davadan haberdar edilerek TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 11.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.