erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2023/9124
Karar No: 2024/5847
Karar Tarihi: 12.09.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/9124 E.  ,  2024/5847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/905 E., 2023/1280 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun feragat nedeniyle reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ: Ankara 7. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/1330 E., 2023/126 K.

Taraflar arasındaki boşanma ve fer'îleri davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince asıl davanın ve karşı davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı davacı vekili tarafından istinaf harç ve masrafları tamamlanmadan istinaf edilmesi üzerine İlk Derece Mahkemesince ek kararla davalı-davacının istinaf kanun yolu başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararın davacı-davalı tarafından istinaf edilmesi ve vekil tarafından istinaftan feragat edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı-davalının istinaf başvurusunun feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Aleyhine karar verildiği halde istinaf yoluna başvurmayan taraf yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kesinleştiği, 6100 sayılı HMK'nın 366 ncı maddesi atfıyla 352 nci maddesinin 1-b bendi uyarınca temyiz itirazının dinlenemeyeceği açıktır.

Somut olayda, İlk Derece Mahkemesince aleyhine karar verilen davalı davacı ...'in usulüne uygun tebliğe rağmen istinaf yoluna başvurmadığı anlaşılmaktadır.

O halde, İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen davalı davacı ... vekilinin temyiz dilekçesinin reddi gerekmektedir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı davacı ... vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/29582
Karar No: 2014/35762
Karar Tarihi: 06.11.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/29582 E.  ,  2014/35762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Düşme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Suça konu orman sahasında bulunan 189 adet kestane ağacının müsaderesine, değeri üzerinden de katılan lehine nisbi vekalet ücretine karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi uyarınca 189 adet kestane ağacının 6831 sayılı Kanunun 93/3. maddesi uyarınca müsaderesine, 113,40 TL. nisbi vekalet ücretinin sanıktan tahsili ile katılan idareye verilmesine karar vermek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/335
Karar No: 2017/6502
Karar Tarihi: 18.12.2017

**14. Ceza Dairesi         2015/335 E.  ,  2017/6502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, şantaj

HÜKÜM : Cinsel taciz ve şantaj suçlarından mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında cinsel taciz suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Oluş ve kabule göre, suç tarihinde onbeş-onsekiz yaş aralığında bulunan mağdurenin, okuldan öğretmeni olan sanık ile aralarında geçen duygusal yakınlaşma sonrası 2011 yılı Ocak ayında sanığın evinde rızaen cinsel ilişkiye girdiği tüm dosya içeriğinden anlaşıldığından mevcut haliyle kabul edilen eylemin 5237 sayılı TCK'nın 104/1. maddesinde düzenlenen reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturup, şikayetin altı aylık kanun süresinden sonra 14.10.2011 tarihinde yapılması nedeniyle açılan kamu davasının düşürülmesi yerine, dava konusu yapılmayan cinsel taciz suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması,

Sanık hakkında şantaj suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında şantaj suçundan dolayı 5237 sayılı TCK'nın 107/1-2. maddeleri gereğince mahkumiyet hükmü kurulurken anılan maddede hapis cezasının yanında adli para cezasının da öngörüldüğü gözetilmeden yazılı şekilde hapis cezası tayin edilmesi neticesinde cezanın eksik belirlenmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ile katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/32860
Karar No: 2017/4946
Karar Tarihi: 02.05.2017

**2. Ceza Dairesi         2014/32860 E.  ,  2017/4946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

13.11.2013 tarihli karar ile suça sürüklenen çocuk hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan verilen 4 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sonucu tayin olunan 2240 TL ve doğrudan verilen 60 TL adli para cezalarına ilişkin kararın suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyizi üzerine, Yargıtay'a gönderilmesi gerekirken, hesap hatası yapıldığından bahisle el çekilen dosya tekrar ele alınarak gerekçeli kararın alt kısmına ''tavzih kararı'' adı altında yapılan ekleme ile suça sürüklenen çocuk hakkında hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sonucu verilen 2240 TL adli para cezasının 2400 TL olarak düzeltilmesine ilişkin 03.01.2014 tarihli kararın hukuki değerden yoksun olduğu belirlenerek, 13.11.2013 tarihli karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan açılan kamu davasında, eylemin suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunu oluşturduğu kabul edilerek, bu suçtan mahkumiyet kararı verildiği halde, suç vasfından dolayı beraat kararı verilemeyeceği gözetilmeden hırsızlık suçundan beraat kararı verilmesi,

2- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 165. maddesinde

düzenlenen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3- Suça sürüklenen çocuk hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK'nın 165/1. ve 31/3. maddeleri uyarınca belirlenen 4 ay hapis cezasının, aynı Kanun'un 50/3. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesinden sonra sonuç cezanın 2400 TL adli para cezası yerine hesap hatası sonucu 2240 TL adli para cezası olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

4- 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106/4. maddesi uyarınca suç tarihi itibariyle 18 yaşını tamamlamayan suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde, hapse çevrilemeyeceği ancak aynı maddenin 11. fıkrasına göre işlem yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 02/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/307
Karar No: 2008/317
Karar Tarihi: 09.04.2008

**Hukuk Genel Kurulu         2008/9-307 E.  ,  2008/317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 13. İş Mahkemesi

TARİHİ : 19/02/2008

Taraflar arasındaki “fazla çalışma ücret alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 13. İş Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 27.06.2007 gün ve 1092-361 sayılı kararın incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 9.Hukuk Dairesinin 14.11.2007 gün ve 33927-34075 sayılı ilamı ile, (.....1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı dava dilekçesinde, belirttiği saatlerde çalışarak fazla mesai yaptığını iddia etmiştir. Davacı delil olarak sadece davalı işverenin kayıtlarına dayanmıştır, işveren kayıtlarında ise davacının fazla çalışma yaptığına dair herhangi bir delil bulunmamaktadır.

Bilirkişi tarafından davacının dava dilekçesinde belirtilen çalışma şeklinden farklı bir çalışma yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılmış, mahkemece bu rapora itibar edilerek anılan alacak hüküm altına alınmıştır.

İspat yükü kendisinde olan davacı dava dilekçesinde belirttiği şekilde fazla çalışma yaptığını kanıtlayamadığı halde davanın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi hatalıdır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Taraf vekilleri

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

I-Davacı vekilinin önceki hükme yönelik temyiz itirazlarının tümü Özel Dairece reddedildiği ifade olmakla, direnme kararını temyizde hukuki yararı bulunmamaktadır. Bu nedenle, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

II- Davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken,önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ:1-Birinci bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin hukuki yarar yokluğundan REDDİNE,

2-İkinci bentte gösterilen nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429. Maddesi

gereğince BOZULMASINA,

istek halinde temyiz peşin harçlarının geri verilmesine, 09.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/42378
Karar No: 2017/17349
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/42378 E.  ,  2017/17349 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2016/3358
Karar No: 2016/2967
Karar Tarihi: 01.03.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/3358 E.  ,  2016/2967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Hakem Heyeti Kararına itiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava; davalı tüketicinin elektrik faturasına yansıyan kayıp-kaçak bedelinin iadesine dair Tüketici Hakem Heyeti Kararına davacı kurum tarafından yapılan itiraza ilişkindir.

Davalı tarafın abonelik durumunu-abonelik tarifesini(mesken mi?, ticari mi?, hayır kurumu mu?, resmi daire mi?, tarımsal sulama mı?) gösterir, sözleşme, fatura vs. belge dosya içerisinde bulunmamaktadır.

Bu nedenle, dosya arasında bulunması gereken; davalı tarafın abonelik durumunu-abonelik tarifesini gösterir, sözleşme, fatura vs. belgenin onaylı suretinin taraflardan sorularak celbedilerek dava dosyasına konulması ve temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın yeniden mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/15409
Karar No: 2023/17706
Karar Tarihi: 22.11.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/15409 E.  ,  2023/17706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2337 E., 2023/2636 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 54. ... Mahkemesi

SAYISI : 2022/389 E., 2023/256 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince kısa karar gerekçeli karar çelişkisi nedeniyle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Bölge adliye mahkemelerinin, uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek ölçüde önemli delillerin toplanmamış veya değerlendirilmemiş olması ya da talebin önemli bir kısmı hakkında karar verilmemiş olması sebebiyle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile dosyanın Mahkemesine gönderilmesine ilişkin kararları, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca kesin olup aynı Kanun’un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca temyiz edilemez.

Somut uyuşmazlıkta; İlk Derece Mahkemesi kararının davalı tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davalının istinaf başvurusunun kabulü ile kısa karar gerekçeli karar çelişkisi nedeniyle İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak dosyanın Mahkemesine kesin olarak gönderilmesine karar verilmiş olup bu karar temyiz edilemez.

Bu durumda, davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/9367
Karar No: 2011/2461
Karar Tarihi: 08.03.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/9367 E.  ,  2011/2461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 8.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17.12.2008 tarih ve 2007/706 - 2008/552 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket nezdinde sigortalı bulunan üç adet işyerinde, davalıya ait su boru ve tesisatlarının patlaması nedeniyle hasar meydana geldiğini, tespit edilen hasar miktarlarının sigorta ettirenlere ödendiğini, zarardan davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek, 40.509,45 TL’nın faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya bakma görevinin idari yargı yerlerine ait olduğunu, hasar meydana gelen taşınmazların iskan ruhsatlarının olup olmadığının belirlenmesinin gerektiğini, sigorta ettirenler ile ilgili müvekkili idarenin de tespit yaptığını, bu tespit ile davacının talebi arasında büyük fark olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalıya ait su borularının patlaması nedeniyle davacı nezdinde sigortalı işyerlerinin su baskınına uğradıkları, davacı tarafından işyeri sahiplerine zarar bedelinin ödendiği, meydana gelen zarardan davalının sorumlu olduğu, olayın haksız fiil olması nedeniyle hükmedilen miktara yasal faiz uygulanmasının gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 39.360,43 TL’nın 14.09.2007 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.806,55 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 08.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/11383
Karar No: 2020/2968
Karar Tarihi: 24.06.2020

**16. Ceza Dairesi         2019/11383 E.  ,  2020/2968 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun5/1; 5237 sayılı TCK'nın 62, 53, 58/9, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyet

kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle;

Sanık hakkında tayin olunan cezanın süresi itibariyle yasal şartları oluşmadığından, sanık müdafiinin duruşma isteminin CMK'nın 299. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre yapılan temyiz incelemesi sonunda dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanığın örgüt ile iltisaklı kimse yok mu derneğine mesaj atarak yardımda bulunmasının ve çocuklarını örgüte müzahir okula göndermesinin örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Karaman Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/19662
Karar No: 2013/9427
Karar Tarihi: 07.03.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/19662 E.  ,  2013/9427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tutanağının düzenlenmesine sebep olan şikayetçilerin sanığın kardeşleri olduğu, sanığın kardeşleri ile arasında husumet bulunduğunu beyan etmesine göre, ağaçları sanığın kesip kesmediğini bilebilecek durumda olan köy muhtarı, ihtiyar heyeti üyeleri, köy bekçisi ile ağaçların kesildiği yer yakınında arazisi bulunan komşu parsel sahipleri dinlenerek sanık ile ihbarcılar arasında husumet bulunup bulunmadığı kolluk marifetiyle araştırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun tespiti gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare temsilcisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 07.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/303
Karar No: 2008/313
Karar Tarihi: 09.04.2008

**Hukuk Genel Kurulu         2008/9-303 E.  ,  2008/313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 13. İş Mahkemesi

TARİHİ : 19/02/2008

Taraflar arasındaki “fazla çalışma ücret alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 13. İş Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 27.06.2007 gün ve 1091-360 sayılı kararın incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 9.Hukuk Dairesinin 14.11.2007 gün ve 33928-34076 sayılı ilamı ile, (.....1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı dava dilekçesinde, belirttiği saatlerde çalışarak fazla mesai yaptığını iddia etmiştir. Davacı delil olarak sadece davalı işverenin kayıtlarına dayanmıştır, işveren kayıtlarında ise davacının fazla çalışma yaptığına dair herhangi bir delil bulunmamaktadır.

Bilirkişi tarafından davacının dava dilekçesinde belirtilen çalışma şeklinden farklı bir çalışma yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılmış, mahkemece bu rapora itibar edilerek anılan alacak hüküm altına alınmıştır.

İspat yükü kendisinde olan davacı dava dilekçesinde belirttiği şekilde fazla çalışma yaptığını kanıtlayamadığı halde davanın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi hatalıdır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Taraf vekilleri

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

I-Davacı vekilinin önceki hükme yönelik temyiz itirazlarının tümü Özel Dairece reddedilmiş olmakla, direnme kararını temyizde hukuki yararı bulunmamaktadır. Bu nedenle, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

II- Davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken,önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ:1-Birinci bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin hukuki yarar yokluğundan REDDİNE,

2-İkinci bentte gösterilen nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429. Maddesi

gereğince BOZULMASINA,

istek halinde temyiz peşin harçlarının geri verilmesine, 09.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.