erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2019/6435
Karar No: 2020/5675
Karar Tarihi: 14.10.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/6435 E.  ,  2020/5675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı idare vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı idare vekili; davalı borçlu ...'un davacı idarenin 0670010522 vergi nolu mükellefi olduğunu, vadesi geçmiş vergi borçlarının bulunduğunu, bu nedenle yapılan mal varlığı araştırmasında adına kayıtlı görülen ..., ..., 1799 Ada, 8 parselde kaim 234 m2 taşınmaza haciz uygulandığını, haciz uygulanan bu taşınmazın davalıya babasından miras yoluyla kaldığını ve davalı ... tarafından mirasın gerçek reddi yapılması nedeni ile taşınmazın davalı oğullarına miras yoluyla geçtiğini, Metehan'ın velisi ...’in davacı idare tarafından konulan hacizlerin kaldırılmasını istediğini ve söz konusu hacizlerin kaldırıldığını, işin oluş biçimi bakımından davalı mükellef ...'un amacının işbu mirasın gerçek reddi ile esasen vergi borcunun tahsilini engellemek olduğunu, zira davalı borçlunun bu dönemde eşi ile de anlaşmalı olarak boşandığını, çocukların velayetinin anneye verildiğini, mernise kayıtlı adreslerinden de anlaşılacağı üzere birlikte yaşamaya devam ettiklerini belirterek vergi borcu nedeni ile icra takibini sonuçsuz bırakmak amacıyla ..., ... 1799 Ada, 8 Parselde kaim 234 m2 taşınmazın kendisine intikalini önlemek amacıyla yapmış olduğu ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 24.02.2010 tarih 2010/448 sayılı mirasın gerçek reddi kararının muvazaalı olması nedeni ile tapunun iptaline ve taşınmazda vergi borcunun tahsili bakımından davacı alacaklıya cebri icra yetkisi verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar ... ve ...'a velayeten ...; açılan davayı kabul etmediklerini belirterek davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece iddia, savunma ve toplanan deliller doğrultusunda, mirasın reddi boşanmadan sonra olduğundan bahisle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve 492 Sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davacıdan harç alınmamasına 14/10/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/11561
Karar No: 2009/17520
Karar Tarihi: 25.11.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/11561 E.  ,  2009/17520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Çekişmeli ... Köyü 117 ada 1 parselin güneyindeki dereden sonra gelen en yakın komşu parselleri gösterir pafta ile kadastro tesbit tutanakları ve kesinleşip tapuya tescil edilmişlerse tapu kayıtlarının getirtilmesi,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 25/11/2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2006/10366
Karar No: 2006/9277
Karar Tarihi: 02.10.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/10366 E.  ,  2006/9277 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi      :  İzmir 5.İş Mahkemesi

Tarih                :  26.04.2006

Davacı, iş kazası sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine    karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara  kararın dayandığı delillere, kanuni gerektirici sebeplere göre davalının kurur oranının dağılımına  ve manevi tazminatın miktarına yönelik temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava iş kazası sonucu beden güç kaybına uğrayan davacının  maddi ve manevi zararının ödetilmesi istemine ilişkindir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Dava, nitelikçe Sosyal Sigortalar Kurumu tarafından karşılanmayan zararın giderilmesi istemine ilişkindir. Bu nedenle, bu tür uyuşmazlıklarda, öncelikle sigortalının meslekte kazanma güç kayıp oranı ve bu orana göre, Kurum tarafından bağlanan peşin sermaye değerinin, hiç bir kuşku ve duraksamaya yer vermeksizin araştırılıp saptanması gerektiği söz götürmez.

Somut olayda davacının meslekte kazanma güç kayıp oranı SSK Yüksek Sağlık Kurulu’nun 22.04.2003 tarihli raporu ile % 6,2 olarak tesbit edilmiş ve kurumca davacıya gelir bağlanmamıştır. Yargılama aşamasında yapılan itirazlar nedeni ile Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu’nun 09.09.2004 tarihli raporu ile davacının meslekte kazanma güç kaybı oranı % 15 olarak tesbit edilmiş davacının bu oran esas alınarak gelir bağlanmasına ilişkin talebi SSK.ca reddedilmiştir.. Bu nedenle davacıya kurumdan gelir bağlanması için Sosyal Sigortalar Kurumunun hakalanını ilgilendirdiği için işveren aleyhine dava açması konusunda önel verilmek ve verilen önelin sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, davanın kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli, karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının maddi tazminatın hesabına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 02.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/3765
Karar No: 2019/4829
Karar Tarihi: 08.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/3765 E.  ,  2019/4829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Doğrudan tayin edilen adli para cezasının miktarı itibarıyla hüküm tarihinde yürürlükte bulunan ve 14.04.2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren Ceza Muhakemesi Kanun'unun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a 6217 sayılı Yasa ile eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi olanaklı bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II)Suça sürüklenen çocuk ... hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 08.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/6918
Karar No: 2012/65
Karar Tarihi: 09.01.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/6918 E.  ,  2012/65 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

1-Katılan idare vekilinin, "2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçundan verilen beraat kararına yönelik temyizi üzerine yapılan incelemede;

5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7. ve 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımının, incelemenin sadece katma değer vergisi yönünden yapılması nedeniyle son fatura tarihine göre suç tarihi olan 26.05.2003'den iddianamenin düzenlendiği 30.06.2008 tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılması yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı ve katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında "2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-Katılan idare vekilinin, "2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak" suçlarından verilen beraat kararlarına yönelik temyizine gelince;

Kömür alım satımı işinden dolayı gelir vergisi mükellefi olan sanığın, 2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği iddia olunan ...'ndan temin ettiği sahte faturaları kullandığının iddia olunmasına göre, adı geçen hakkında düzenlendiği anlaşılan 12.09.2005 tarih ve VDENR 2005-506/38 sayılı vergi tekniği raporu ile hakkında dava açılıp açılmadığı araştırılıp, açıldığının anlaşılması halinde dava dosyasının getirtilip incelenmesi ve bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosyaya intikalinin sağlanması, gerekirse faturalar konusu malların gerçekten alınıp alınmadığının tespiti yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri ile teslim tesellüm belgeleri ile kasa mevcuduyla uyumlu ödeme belgelerinin ve banka hesaplarının incelenmesinden sonra delillerin birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturmayla ve bilirkişi kurulunun yetersiz raporu esas alınarak yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2025/61
Karar No: 2025/2102
Karar Tarihi: 19.02.2025

**11. Ceza Dairesi         2025/61 E.  ,  2025/2102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

SUÇ : 23.01.2020

HÜKÜMLER : Asıl karar esastan ret, ek karar süreden ret

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii

Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 15/12/2022 tarihli asıl kararının sanık ve müdafii ve 26.02.2024 tarihli ek kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilip 30.12.2022 tarihinde usulüne uygun olarak bizzat kendisine tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra vekaletname sunan sanık müdafiinin 22.02.2023 tarihli dilekçesi ile eski hale getirme ve temyiz talebinde bulunduğu, sanığın da 22.02.2024 tarihli dilekçesi ile kararı temyiz ettiği, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 26.02.2024 tarihli ek kararı ile sadece sanığın başvurusu değerlendirilip temyiz talebinin süre yönünden reddine karar verildiği, buna dair ek kararın 28.02.2024 tarihinde sanığa tebliğ edildiği, sanığın da ek karara 7 günlük süre geçtikten sonra 16.05.2024 tarihli dilekçesi ile eski hale getirme ve temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin eski hale getirme ve temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Sivas 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.02.2025 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2015/4412
Karar No: 2015/4531
Karar Tarihi: 16.09.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/4412 E.  ,  2015/4531 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/168262

MAHKEMESİ : Bakırköy 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/03/2012

NUMARASI : 2010/614 (E) ve 2012/261 (K)

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki '' Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, vergi tekniği raporunda faturaların varlığından söz edilmesine rağmen dosya içine konulmadığının anlaşılması karşısında; suça konu faturaların onaylı suretleri getirtilip incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığı tespit edilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile yetinilerek mahkumiyet kararı verilmesi,

2- 27.10.2010 tarihli iddianame ile sanık hakkında vergi suçu raporu ve mütalaaya uygun olarak "2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarından dava açıldığı, her takvim yılındaki eylemler ayrı suçları oluşturduğu gibi aynı yılda birden fazla fatura düzenlenmesi nedeniyle zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, hangi takvim yılından hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin yazılı şekilde tek suçtan mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

3- 5237 sayılı Kanunun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, CMUK'nın 326/son maddesi gereğince cezada kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, kazanılmış hakkın saklı tutulmasına 16.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/1068
Karar No: 2019/4652
Karar Tarihi: 19.03.2019

**4. Ceza Dairesi         2019/1068 E.  ,  2019/4652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1)Sanığın, katılanlara karşı tehdit eylemini elindeki bıçağı göstererek gerçekleştirdiğinin iddia ve kabul edilmesi, sanığın soruşturma aşamasında olay sırasında elinde bıçak olduğunu ikrar etmesi, kolluk kuvvetlerince düzenlenen olay tutanağında da olay yerine intikal edildiğinde sanığın elinde bıçak olduğu hususunun belirtilmesi karşısında, kanıtlar tartışılıp değerlendirilerek eylemin TCK'nın 106/2-a maddesinde tanımlanan silahla tehdit suçunu oluşturacağı gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek, anılan Kanun maddesinin birinci fıkrasının ilk cümlesi uyarınca hüküm kurulması,

2)Kabule göre de;

a)02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçlarının uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

b)Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24.11.2015 günü, Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, bir numaralı bölüm hariç diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/3476
Karar No: 2016/1338
Karar Tarihi: 09.02.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/3476 E.  ,  2016/1338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, görev yönünden dava dilekçesinin reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkili olan davacının davalı şirketin elektrik abonesi olduğunu, davalı kurum tarafından davacıya tahakkuk ettirilen faturalarda kullanılan enerji bedelinin dışında kayıp kaçak bedeli adı altında bedeller yansıtılarak bu bedellerin davacıdan tahsil edildiğini, davalı kurum tarafından tahsil edilen bu bedelin tamamen haksız olduğunu belirterek, davacının 2003 yılı Haziran ayı faturasına davalı kurum tarafından yansıtılarak davacıdan haksız olarak tahsil edilen kayıp kaçak bedelinden fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak üzere şimdilik 10.000 TL'nin ödeme tarihi olan 15.07.2003'ten itibaren işleyecek yasal faizi ile taraflarına iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemece;dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde Elektrik Piyasası Kanunu'nun 6352 sayılı yasa ile değişik 12.maddesine göre taraflar arasındaki ihtilafın idari yargının görev alanına girdiği gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, haksız olarak davalı şirketin davacı hakkında tanzim edilen 2003 yılı Haziran ayı faturasına kaçak kullanım bedeli olarak yansıttığı ve davacıdan tahsil edilen bedelin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsili istemine ilişkindir.

Dava yersiz tahsil edildiği iddia edilen elektrik faturalarına yansıtılan kaçak kullanım bedeli adı altında haksız tahsil edildiği iddia edilen bedelin istirdadına ilişkin olup, uyuşmazlık özel hukuk ilişkisinden kaynaklanmaktadır. Dava da; EPDK kararlarının kanuna aykırı olduğu iddia edilerek, iptali istenmediğine göre davaya bakmaya Adli Yargı görevlidir.

Bu durumda mahkemece, davacı ve davalının tüm delilleri toplanarak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 09.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/3429
Karar No: 2024/12831
Karar Tarihi: 05.11.2024

**11. Ceza Dairesi         2024/3429 E.  ,  2024/12831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/892 E., 2024/24 K.

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Düşme, beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, düşme

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık ...'in şeriki konumunda bulunan sanık ... hakkındaki 2012 takvim yılına ilişkin mahkûmiyet hükmünün, 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca sanık ... yönünden olağan zamanaşımını kestiği belirlenerek yapılan incelemede;

15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesiyle 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine eklenen “Bu maddede düzenlenen suçların birden fazla takvim yılı veya vergilendirme dönemi içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında işlenmesi halinde, Türk Ceza Kanununun 43 üncü maddesi uygulanır.” fıkrası ve 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin altıncı fıkrasında yer alan “Zamanaşımı, ... zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden, ... itibaren işlemeye başlar” hükümleri birlikte değerlendirildiğinde, dosya kapsamında toplanan delillere göre, sanıkların farklı takvim yıllarındaki eylemleri arasında hukuki veya fiili kesintinin bulunmaması nedeniyle eylemlerin birden fazla takvim yılı içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında zincirleme şekilde gerçekleştirildiğinin anlaşılması karşısında, dosya kapsamına göre suç tarihinin en aleyhe kabulle 31.12.2012 olduğu ve zamanaşımı süresinin bu tarihten işlemeye başlayacağı belirlenmekle olağanüstü zamanaşımının dolmadığı, ancak, sanıklara yüklenen 2009, 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanık ... hakkında mahkûmiyet hükmünün kurulduğu 25.12.2015 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve kamu davalarının olağan zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla düşme ve beraat hükümleri kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.11.2024 tarihinde karar verildi.