erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/19875
Karar No: 2012/28079
Karar Tarihi: 24.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/19875 E.  ,  2012/28079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespit ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen ... Köy parsel sayılı taşınmazın, bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduğunun ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğünden ayrı ayrı sorularak,

2-Değerlendirme tarihi olan 2010 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazın, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılarak,

3-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 15.10.2010 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı imar planı içinde ise olduğu gibi bırakılan kadastral parsel mi, fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi olduğu hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorularak,

4-Dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde yapılan kamulaştırma nedeniyle düzenlenen ve yol güzergahını gösteren bu yöredeki kamulaştırılan parsellerin gösterildiği kamulaştırma paftası idareden getirtilerek,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/12408
Karar No: 2013/30761
Karar Tarihi: 25.12.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/12408 E.  ,  2013/30761 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Çocuk Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-b, 22/3, 31/1, 50/3, 50/1-a, 52/2-4.maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle yaralama suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hüküm, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuk müdafinin, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay günü saat 19:10 sıralarında, gece vakti, yerleşim yeri sınırlarında, iki yönlü yol üzerinde, suça sürüklenen çocuğun, sevk ve idaresindeki ... ile seyri sırasında, olay mahalline geldiğinde şerit ihlali yaparak, karşı istikametten gelmekte olan şikayetçinin idaresindeki motosiklete çarpması şeklinde meydana gelen olayla ilgili olarak, suça sürüklenen çocuğun ... kullanmayı bilmediğine ilişkin bir tespit bulunmaması ve 21/01/2012 tarihli trafik kazası tespit tutanağında, olayın iki yönlü yol üzerinde meydana geldiği belirtilmiş olmasına karşın, dosyada bu yönde bir delil bulunmadığı halde, mahkeme tarafından suça sürüklenen çocuğun girilmesi yasak olan tek yönlü caddeye ters yönden girdiği kanaatine varılarak, meydana gelen olayda bilinçli taksirle hareket ettiğinin kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurulması;

Kabule göre de;

TCK'nın 61/2 maddesi dikkate alındığında, sanık hakkında tayin edilen temel ceza belirlendikten sonra, ilk olarak bilinçli taksir nedeni ile TCK'nın 22/3 maddesi gereğince artırım yapılması gerektiği gözetilmeden, suçun temel şekline ilişkin nitelikli halin oluşması sebebiyle TCK'nın 89/2-b maddesi gereğince artırım yapılması,

Kanuna aykırı olup, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı kanunun 8.maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 25/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Esas No: 2006/14880
Karar No: 2007/1930
Karar Tarihi: 13.02.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/14880 E.  ,  2007/1930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, kendileri ve davalının, avukat olduklarını, davalının verdiği yetkiye dayanarak ... Asliye Hukuk Mahkemelerinde görülen 52 adet davaya davacı vekili olarak katıldıklarını, davalının, kendilerini haksız olarak vekaletten azledip, müvekkillerinden tahsil etmiş olmasına rağmen, kendilerinin vekalet ücretini ödemediğini, bildirip sözkonusu davalardan kaynaklanan toplam 18.200 YTl. vekalet ücreti alacaklarının tahsilini istemişlerdir.

Davalı, süresinde verdiği cevap layihasıyla davanın reddine karar verilmesini dilediği gibi, ... Asliye Hukuk Mahkemelerinin yetkili olduğunu belirterek yetki itirazında bulunmuştur.

Mahkemece yetkisizlik kararı verilerek, dosyasının, yetkili ... Asliye Hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, vekalet sözleşmesinden doğan alacağın tahsili istemiyle bu davayı açmışlardır. Davalı, yetki itirazında bulunmuştur. Davacıların ... Barosuna kayıtlı Avukat oldukları ve ...’da ikamet ettikleri dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Davacıların talebi para alacağına ilişkin oluğuna göre BK. 73. maddesi gereğince aksi kararlaştırılmadıkça, borcun, alacaklının, ödeme zamanında ikamet ettiği yerde ödenmesi gerekir. Somut uyuşmazlıkta para borcunun ifa yeri alacaklının ikametgahı ...’dır. Öyle olunca HUMK.nun 10. maddesine göre sözleşmeden doğan uyuşmazlıklarda akdin yerine getirileceği, yer mahkemesinde de dava açılabilir. Bu durumda davanın yetkili mahkemede

açıldığının kabulü ile işin esasına girilerek uyuşmazlığın çözülmesi gerekirken yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davalılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 13.2.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/3334
Karar No: 2019/195
Karar Tarihi: 15.01.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/3334 E.  ,  2019/195 K.**

**"İçtihat Metni"**

3213 sayılı Maden Kanunu’nun 12/4. maddesine muhalefet eyleminden dolayı .... . Sanayi ve Ticaret A.Ş hakkında, Enerji ve Tabi Kaynaklar Bakanlığı Maden İşleri Genel Müdürlüğünün 10/05/2013 tarihli ve 12391 sayılı kararı ile uygulanan 102.856,00 Türk Lirası idari para cezasına yönelik başvurunun reddine dair....Sulh Ceza Hakimliğinin 22/06/2015 tarihli ve 2015/39 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 21/04/2017 gün ve 109 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04/05/2017 gün ve KYB-2017/27339 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun “Soruşturma zamanaşımı” kenar başlıklı 20. maddesinin 1 ve 2. fıkralarında yer alan "(1) Soruşturma zamanaşımının dolması halinde kabahatten dolayı kişi hakkında idari para cezasına karar verilemez. (2) Soruşturma zamanaşımı süresi; a) Yüzbin Türk Lirası veya daha fazla idari para cezasını gerektiren kabahatlerde beş, b) Ellibin Türk Lirası veya daha fazla idari para cezasını gerektiren kabahatlerde dört, c) Ellibin Türk Lirasından az idarî para cezasını gerektiren kabahatlerde üç yıldır.” şeklindeki düzenleme karşısında, Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 08/10/2015 tarihli ve 2015/8532 esas, 2015/5258 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, zamanaşımı süresi kabahat tarihinde başlayıp idari para cezasına yönelik başvuru sonuçlanıncaya kadar cereyan edeceği cihetle, somut olayda idarî para cezasını gerektiren fiilin işlendiği tarihin 2008 yılı olduğu ve sulh ceza hakimliğinin itiraz üzerine karar verdiği 22/06/2015 tarihi itibarı ile zamanaşımı süresinin dolduğu gözetilerek, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü;

18/02/2015 gün 29271 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6592 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile 3213 sayılı Kanun'un 12/4. maddesinde değişiklik yapıldığı ve idari para cezasının Devlet hakkının (10 katı yerine) 5 katı üzerinden uygulanacağının hükme bağlandığı ve lehe hüküm getiren anılan Kanun'un, Kanun Yararına Bozma talebine konu....Sulh Ceza Hakimliğinin 22/06/2015 tarihli ve 2015/39 değişik iş sayılı kararı verildiği tarihte yürürlükte olduğu anlaşılmakla; bu hususta da kanun yararına bozma yoluna gelinip gelinmeyeceğinin takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15/01/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/19872
Karar No: 2012/28077
Karar Tarihi: 24.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/19872 E.  ,  2012/28077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespit ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen ... Köy ... parsel sayılı taşınmazın, bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduğunun ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğünden ayrı ayrı sorularak,

2-Değerlendirme tarihi olan 2010 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazın, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılarak,

3-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 15.10.2010 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı imar planı içinde ise olduğu gibi bırakılan kadastral parsel mi, fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi olduğu hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorularak,

4-Dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde yapılan kamulaştırma nedeniyle düzenlenen ve yol güzergahını gösteren bu yöredeki kamulaştırılan parsellerin gösterildiği kamulaştırma paftası idareden getirtilerek,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/16124
Karar No: 2014/815
Karar Tarihi: 21.01.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/16124 E.  ,  2014/815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KAYSERİ 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/05/2013

NUMARASI : 2009/322-2013/218

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...... raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava; tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, 1705 ve 1706 sayılı parsellerin maliki Fatma'nın soyadının "U." olarak tespitine karar verilmiştir.

Bilindiği üzere nüfusa kaydedilmeden ölmüş veya herhangi bir nedenle nüfusta kaydı bulunmayan kişilerin tapu kaydındaki kimlik bilgilerinin düzeltilmesi mümkün değil ise de, idari yoldan tapu kayıtlarında intikal yaptırılamadığından zorunlu olarak dava açılan bu gibi durumlarda, tapu malikinin davacıların murisi ile aynı kişi olduğunun ispatlanması halinde “çoğun içerisinde az da vardır” kuralı gereğince bu yönde bir “tespit kararı” verilmesi gerekmektedir.

Somut olayda; tapu maliki Fatma'nın soyadı kanunundan önce öldüğü, dolayısı ile soyadının bulunmadığı açıktır.

Hal böyle olunca, çoğun içerisinde az da vardır kuralı gereğince, tapu maliki ile davacıların miras bırakanlarının aynı kişi olduğunun tespitine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere soyadının tespiti şeklinde kurulmuş olması doğru değildir.

Davalının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2025/1174
Karar No: 2025/1615
Karar Tarihi: 21.04.2025

**6. Hukuk Dairesi         2025/1174 E.  ,  2025/1615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1994 E., 2025/7 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Rize 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/222 E., 2023/39 K.

Taraflar arasındaki teminat mektubunun iadesi ve tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince verilen hükmün davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi'nce istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 07.03.2025 tarihli ek karar ile temyiz talebinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 07.03.2025 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Temyiz kesinlik sınırı belirlenirken dava konusunun değerinin esas alınması gerekli olup, dava değeri toplamının 287.959,00 TL olduğu ve dava değerinin Bölge Adliye Mahkemesi'nin karar tarihi (2025) itibari ile kesinlik sınırı olan 544.000,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmıştır.

Temyiz talebinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 07.03.2025 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Davalı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/1699
Karar No: 2009/9107
Karar Tarihi: 27.04.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/1699 E.  ,  2009/9107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/12/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı vekili borçlu belediye aleyhine kıdem tazminatı ve diğer ücret alacaklarının tahsili talebiyle genel haciz yoluyla icra takibine geçmiştir.

Adı geçen kurum adına çıkartılan ödeme emrinin "Belediye Başkanlığı İnsan Kaynakları Daire Başkanlığında tebligat evrak memuru A.K.'a" tebliğ edildiği görülmüştür.

7201 Sayılı Tebligat Kanununun 12. maddesi ile ilgili tebligat tüzüğünün 17/2 ve 18/1. maddelerine göre tebliğ işleminin tüzel kişinin selahiyetli mümessiline yapılması zorunludur. Tebliğ yapılacak kimseler herhangi bir sebeple mutad iş saatlerinde işyerinde bulunmadıkları veya o sırada evrakı bizzat alamayacak bir halde oldukları taktirde tebliğ, hükmi şahsın o yerdeki memur veya müstahdemlerinden birine yapılır. 1580 Sayılı Belediye Kanununun 100. maddesine göre belediyeyi belediye başkanı temsil eder. O halde ödeme emrinin de yukarıda açıklandığı üzere bizzat belediye başkanına tebliğ edilmesi yasa gereğidir.

Yapılan tebliğ işleminde, tebliğ memurunca, belediye başkanının veya ondan sonraki yetkili kişinin belediyede olup olmadığı araştırılmamıştır. Bu haliyle yapılan tebliğ işlemi usulsüzdür. Mahkemece Tebligat Kanununun 32. maddesi uyarınca şikayetçi borçlu belediyenin şikayeti kabul edilerek, ödeme emri tebliğ tarihinin, tebligattan haberdar oldukları şikayet tarihi olan 01.12.2008 tarihi olarak düzeltilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile bu yöne ilişkin istemin reddi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 27.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/21130
Karar No: 2017/5782
Karar Tarihi: 23.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/21130 E.  ,  2017/5782 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 23/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2015/2620
Karar No: 2015/14798
Karar Tarihi: 24.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/2620 E.  ,  2015/14798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çaykara Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/06/2014

NUMARASI : 2014/61-2014/207

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun l0.maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1) Dava konusu taşınmazların, Çaykara Belediye Başkanlığının, 11.04.2014 tarihli cevabi yazısına göre imar planı dışında, belediye sınırları içinde olduğu anlaşıldığından taşınmazın, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığının, Çaykara Belediye Başkanlığı'ndan sorulmasından,

2) Bilirkişi kurulu raporunda somut emsal kabul edilen.... mahallesi 425 ada 39 parsel sayılı taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2014 yılında, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden getirtilmesinden,

3) Bilirkişi kurulunca incelenen ve değer biçmeye esas alınan ....mahallesi 425 ada 39 parsel sayılı taşınmazın bilirkişi raporunda belirtilen tarihteki satışına ilişkin akit tablosunun, Tapu Müdürlüğünden istenilmesinden,

4) Dava konusu taşınmazlar ile bilirkişi kurulu raporunda somut emsal kabul edilen .... mahallesi 425 ada 39 parsel sayılı taşınmazın birbirlerine ve hükümet konağı, adliye, belediye, okul ve hastane gibi yerleri uzaklıklarını gösterir şekilde hâlihazır şehir haritası üzerinde fen bilirkişisine işaretlettirilmesinden,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/2138
Karar No: 2016/6522
Karar Tarihi: 02.11.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/2138 E.  ,  2016/6522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosyanın Dairemizce incelenebilmesi için vergi raporlarında bahsi geçen...Cumhuriyet Başsavcılığının 2007/539 soruşturma nolu dosyası ile arama ve el koyma tutanaklarının aslının veya onaylı örneğinin dosya içerisinde bulunması gerektiğinden anılan eksiklik giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılabilmesi için Dairemize gönderilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.11.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2019/12599
Karar No: 2021/6037
Karar Tarihi: 21.09.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/12599 E.  ,  2021/6037 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62/1, 50/1-a, 52/4, 53/6. maddeleri gereği mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK'nın 52/4. maddesinde taksit süresinin iki yılı geçemeyeceğinin bildirilmesine karşın sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının birer ay ara ile 52 eşit taksitte alınmasına karar verilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanığın kusur durumuna ve eksik araştırma sonucu hüküm kurulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Sanık idaresindeki otomobiliyle, gece vakti, meskun mahalde, aydınlatmanın bulunduğu, bölünmüş asfalt kaplama caddede seyrederken, ışık kontrollü kavşağa geldiğinde, kendisine hitap eden fasılalı kırmızı ışığa rağmen, ilk geçiş önceliği tanımayarak kavşağa giriş yaptığı esnada, aracının sağ ön ve yan kısımlarıyla, gidiş yönüne göre sağdan kavşağa katılan ... idaresindeki motosikletin ön kısımlarına çarpmasıyla, sanığın asli kusuruyla bir kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilir, bir kişinin ise vücudundaki kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarını 4. dereceden etkileyecek şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda;

Sanık hakkında hükmedilen sonuç ceza olan adli para cezasının günlük miktarının takdir edilmesinin ve hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmesinin dayanak maddeleri olan 52/2-3. maddelerinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 4.fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 10 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 300 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 6000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21/09/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.