erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2011/18301
Karar No: 2013/1576
Karar Tarihi: 30.01.2013

**15. Ceza Dairesi         2011/18301 E.  ,  2013/1576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

.... ilçesi ......ailesi ile birlikte oturmakta olan sanığın, böbrek hastası olması nedeniyle diyalize girmek için gittiği ..... ilçesine taşınarak ikametini değiştirdiği halde, ..... İlçesi'nde ikamet ettiğini bildirerek kurumdan yol ücreti olarak toplam 728 TL'yi haksız olarak tahsil ettiğinin iddia edildiği olayda; sanığın, ... ilçesi ..... Mahallesi.....adresindeki evi, kış aylarında geçici olarak kalmak üzere kiraladığını beyan etmesi, ikametgahını bu adrese suç tarihinden sonra naklettirdiğinin anlaşılması karşısında, suç tarihlerinde ikametgahının ..... ilçesi olduğunun ispatının yapılamadığı ve geçici olarak oturulan yerin ikametgah sayılamayacağından bahisle dolandırıcılık suçunu işlediğine dair cezalandırılmasına yeterli delil elde edilemediği gerekçesiyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 30.01.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/1585
Karar No: 2017/1758
Karar Tarihi: 20.12.2017

**Hukuk Genel Kurulu         2015/1585 E.  ,  2017/1758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi sıfatıyla)

Taraflar arasındaki "tespit" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İnegöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesince (İş Mahkemesi Sıfatıyla) davanın kabulüne dair verilen 17.04.2014 gün ve 2010/686 E. 2014/282 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 10. Hukuk Dairesi'nin 31.10.2014 gün ve 2014/16165 E. 2014/21825 K. sayılı ilamıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonunda gereği görüşüldü:

6217 sayılı Kanun'un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen geçici 3. madde gereğince uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 429. maddesinde herhangi bir istisna getirilmeden, direnme kararının temyiz edilmesi halinde temyiz incelemesinin Hukuk Genel Kurulunca yapılacağı hüküm altına alınmıştır.

Ancak 02.07.2012 gününde kabul edilip 05.07.2012 günlü Resmî Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanun'un 40. maddesi gereğince 5521 sayılı Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi ile bir istisna getirilmiş, Bölge adliye mahkemelerinin 5235 sayılı Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazete'de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, Yargıtay'ın bozma kararlarına karşı verilen direnme kararının temyizi halinde dava dosyasının, önce kararı veren daireye gönderileceği, direnme kararlarının daireler tarafından öncelikle inceleneceği, kararı veren dairenin, direnmeyi yerinde görmesi halinde kararı düzelteceği; yerinde görmezse talebi on gün içinde Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna ileteceği düzenlenmiştir.

Yasal bu düzenleme dikkate alınarak, bu konuda karar verilmek üzere Hukuk Genel Kuruluna gelen dosyanın bozma kararını veren daireye gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yasal değişiklik dikkate alınarak karar verilmek üzere dosyanın 10. HUKUK DAİRESİNE gönderilmesine, 20.12.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2022/9255
Karar No: 2022/9319
Karar Tarihi: 28.11.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/9255 E.  ,  2022/9319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama

HÜKÜMLER :1)Bakırköy 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 30/10/2020 tarih ve 2019/24 Esas, 2020/247 Karar sayılı kararı; Sanığın, katılan ...’e yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan, TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c-son, 29, 62, 53 ve 63 maddeleri gereğince "3 yıl 1 ay 15 gün" hapis cezası ile mahkumiyetine dair kararı,

2)İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 17/03/2021 tarih ve 2020/2802 Esas, 2021/807 Karar sayılı kararı; “İstinaf başvurusun esastan reddine” dair kararı,

3)İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 14/06/2021 tarih ve 2020/2802 Esas, 2021/807 Karar sayılı ek kararı; “Temyiz isteminin reddine” dair ek kararı,

TÜRK MİLLETİ ADINA

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 17/03/2021 tarih ve 2020/2802 Esas, 2021/807 Karar sayılı kararı ile 14/06/2021 tarihli ek kararının sanık tarafından 5271 sayılı CMK'nin 296/2 ve 291. maddelerinde belirtilen süreler içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükmolunan cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları, miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 14/06/2021 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek kararının hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 298/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak ek karara yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİ ile EK KARARIN ONANMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “Bakırköy 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.11.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/12898
Karar No: 2024/7696
Karar Tarihi: 15.10.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/12898 E.  ,  2024/7696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

KARAR SAYISI : 2021/3377 E., 2023/683 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

KARAR : Düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 16.03.2023 tarihli ve 2021/3377 Esas, 2023/683 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 293 üncü maddesinin ikinci fıkrasında yer alan ''Hüküm, temyiz eden Cumhuriyet savcısına veya ilgililere gerekçesiyle birlikte açıklanmamışsa; hükmün temyiz edildiğinin bölge adliye mahkemesince öğrenilmesinden itibaren gerekçe yedi gün içinde tebliğ edilir. 5271 sayılı Kanunu'nun 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." ve yine aynı Kanunun 295 inci maddesinde yer alan "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanık müdafinin, hükme yönelik 5271 sayılı Kanun'un 291 inci maddesinde belirtilen 15 günlük yasal süre içerisinde temyiz dilekçesi sunduğu ancak temyiz dilekçesinde gerekçe göstermediği, sanık müdafiine gerekçeli kararın tebliğ edildiği, ancak tebligatta, 5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir temyiz dilekçesinin tebliğden itibaren 7 gün içerisinde verilmesi gerektiğine dair meşruhat bulunmadığı anlaşıldığından, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarihli ve 2019/9. MD-554 Esas ve 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, hak kaybının önlenmesi bakımından sanık ve müdafiine, tebligatın yapıldığı tarihten itibaren 5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligatın yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması ve sanığın süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname ile birlikte, gerekçeli temyiz isteminde bulunulmaması halinde ise mevcut haliyle incelenmek üzere dava dosyasının, iade edilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.10.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2016/15378
Karar No: 2018/5542
Karar Tarihi: 11.04.2018

**13. Ceza Dairesi         2016/15378 E.  ,  2018/5542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Katılanların beyanları, sanığın savunması ile tüm dosya kapsamına göre, kış saati uygulaması da gözetilerek sanığın eylemini geceden sayılan zaman diliminde gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan cezada TCK'nın 143. maddesi uyarınca arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK 53.madde 1.fıkra b. bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında “TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümden “b” bendinin çıkartılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11/04/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/10354
Karar No: 2014/3164
Karar Tarihi: 17.03.2014

**6. Hukuk Dairesi         2013/10354 E.  ,  2014/3164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/03/2013

NUMARASI : 2012/850-2013/354

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kira bedelinin tespiti davasına dair karar, davacılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira bedelinin tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dileçesinde, 16.02.2011 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile davalıya kiralanan taşınmazın kira bedelinin 01.08.2012 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere aylık net 3.500 TL olarak tespitine karar verilmesini talep etmiştir. Davalı, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, kira sözleşmesinin yapıldığı dönemi takip eden üç dönem arda arda TEFE uygulanmasının hak ve nesafete uygun olduğu, dava konusu kiralananın kiralanmasından sonra hak ve nesafete uygun olarak kira bedelinin tespitini gerektirecek herhangi bir özel neden veya gelişmenin bulunmadığı belirtilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Taraflar arasında 16.02.2011 başlangıç tarihli, bir yıl süreli kira sözleşmesi hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira parasının serbest irade ile emsal ve rayice uygun olarak belirlendiği tarihten itibaren üç yıl süre ile TÜİK tarafından yayınlanan Üretici Fiyat Endeksi (ÜFE) oranında artırılması gerekir. Dava bir eda davası olmayıp kira tespiti davasıdır. Taraflar arasında kira bedelinin miktarına ilişkin uyuşmazlık nedeniyle mahkemeye başvurulduğuna ve kira bedelinin dava yolu ile tespiti istenildiğine göre mahkemece taraflar arasındaki uyuşmazlığı çözümler şekilde tespit kararı verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 17.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/1131
Karar No: 2014/361
Karar Tarihi: 16.01.2014

**15. Hukuk Dairesi         2013/1131 E.  ,  2014/361 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı-k.davalı ...... San. ve Tic. A.Ş ile davalı-k.davacılar 1-.....Konut Yapı Kooperatifi Birliği vs. arasındaki davadan dolayı ... 7. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 26.04.2012 tarih ve 2013/1397-2012/87 sayılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı-k.davalı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı-k.davalı vekili Avukat ... ile davalı-k.davacı ..... Konut Yapı Kooperatifi vekili Avukat ... geldi. Diğer davalı-k.davacı ... vekili gelmedi. Hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

1-Davacı-k.davalı yüklenici vekilince sunulan temyiz dilekçesi içeriğinden hem asıl dava hakkında verilen davanın reddine dair kararın, hem de iş sahibi tarafından açılan karşı davada verilen davanın kabulüne dair kararın temyiz edildiği anlaşılmaktadır. Asıl ve karşı dava birbirinden bağımsız davalar olup, her bir kararın temyiz incelemesinin yapılabilmesi için ayrı ayrı temyiz harçlarının yatırılması zorunludur. İki ayrı uyuşmazlığın tek dosya üzerinden çözüme kavuşturulması da bu davaların bağımsız niteliklerinin ortadan kalkmasına neden olmaz. Asıl ve karşı davada ayrı ayrı verilen kararları temyiz eden davacı-karşı davalıdan sadece asıl davanın reddine ilişkin karar nedeniyle 21,15 lira maktu harç alınmış, karşı davanın kabulüne ilişkin verilen karar nedeniyle alınması gerekli nisbi harç alınmamıştır. Bu nedenle, 6100 Sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 Sayılı HUMK’nın 434/III. maddesinde gösterilen prosedürün uygulanması suretiyle davacı-karşı davalı tarafından yatırılmayan karşı davanın kabulüne ilişkin verilen karar nedeniyle yatırılması gereken harcın yatırılmasının sağlanması,

2-Dosya ekleri arasında bulunmayan, davacı-karşı davalı yüklenici vekilinin 22.03.2004 tarihli delil listesinde ek olarak belirttiği ve aynı tarihli celsede delil listesine ek olarak sunulduğu belirtilen 4 adet klasörün,

3-Davacı-k.davalı vekilinin 24.05.2004 tarihli dilekçesinde ek olarak mahkemeye sunduğu ve 04.10.2004 tarihli celsede dosyaya ibraz edildiği yazılı 1 klasör, taraflar arasında yapılan hakedişler ile 1 klasör hakediş raporlarının,

4-13.12.2006 tarihli keşif tutanağında dosya eki olarak yazılı 12 adet klasörün ve mahkeme kaleminde bulunan bu dosyaya ilişkin tüm eklerin birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/454
Karar No: 2019/10973
Karar Tarihi: 19.09.2019

**14. Ceza Dairesi         2019/454 E.  ,  2019/10973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanığın müsnet suçlardan mahkumiyetine dair ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen .... Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile hükümlerin kaldırılarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine ve çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek bu suçtan mahkumiyetine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği düşünüldü:

Sanık müdafisi ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 294/1. maddesinde yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” ve aynı Kanunun 295/1. maddesindeki "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir" şeklindeki düzenlemeler gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanık müdafisinin tefhim edilen hükümle ilgili verdiği 19.09.2019 tarihli süre tutum dilekçesinde herhangi bir temyiz sebebi göstermeyip, 22.10.2018 günü usulüne uygun şekilde gerekçeli hükmün tebliğiyle işlemeye başlayan yedi günlük kanuni süresinden sonra gerekçeli temyiz dilekçesini verdiği, katılan Bakanlık vekilinin ise sunduğu temyiz dilekçesinde herhangi bir temyiz sebebi göstermediği anlaşıldığından, vaki temyiz istemlerinin aynı Kanunun 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

Katılanlar vekilinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile katılanlar vekilinin temyiz dilekçesinde belirttiği nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun kabulüyle hükümlerin kaldırılarak sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraati ile reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan mahkumiyetine dair kurulan hükümlere yönelik temyiz

sebepleri yerinde görülmediğinden, katılanlar vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin...Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmesine, 19.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/12806
Karar No: 2017/25945
Karar Tarihi: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/12806 E.  ,  2017/25945 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2007/7341
Karar No: 2008/1444
Karar Tarihi: 19.02.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/7341 E.  ,  2008/1444 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalıdan alacağı mobilyalara karşılık toplam 10.500.000.000.-TL.lik iki adet bono düzenleyip davalıya verdiğini, malları teslim etmeyen davalının bonoları dava dışı üçüncü kişiye ciro ettiğini, dava dışı kişinin yaptığı icra takibi sonucu 12.000.000.000.-TL.nin ödenip 18.06.2003 tarihli ibranamenin alındığını ileri sürerek bu miktarın ödeme tarihinden itibaren ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkiline mal siparişinde bulunmadığını, müvekkilinin davacıdan olan alacağına karşılık aldığı bonoları dava dışı kişiye ciro ettiğini beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda davacının davalının ortağı olduğu şirkete mal sipariş edip, karşılığında malen yazan senetleri verdiğini, davalının malları teslim etmeyip, senetleri dava dışı üçüncü kişiye ciro ettiği, davacının icra takibi sonucu senet bedellerini ödemek zorunda kaldığı, davalının isticvabında senet metnini talil ettiği gerekçesiyle davanın kabulüne, 12.000.00.-YTL.nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı 24.03.2005 tarihli isticvabında ihdas nedeni olarak “malen” kaydı bulunan bononun borç para karşılığında düzenlendiğini savunarak bononun veriliş nedenini talil etmiştir. Bu nedenle ispat külfeti davalı yandadır. Bu durum mahkemenin de kabulündedir. Ne var ki davalı taraf 19.01.2004 havale tarihli delil listesinde “sunulması mümkün diğer deliller” demek suretiyle yemin deliline de dayanmıştır. O halde mahkemece davalının davacıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken bu yön düşünülmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 19.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Aslı gibidir.