erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2023/19520
Karar No: 2023/19159
Karar Tarihi: 07.12.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/19520 E.  ,  2023/19159 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/254 E., 2023/57 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 17.830,00 Türk Lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca bozmaya uygun olarak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, davacının geçici görevlendirme dönemine ilişkin toplu iş sözleşmesinden doğan harcırah ve yemek ücreti alacaklarına ilişkin olup hükmün ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı da dikkate alınarak,

İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarı ile kesinlik sınırı olan 17.830,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/16285
Karar No: 2013/1709
Karar Tarihi: 05.02.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/16285 E.  ,  2013/1709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vd. vekili Avukat .... tarafından, davalı .... Ltd. Şti. vd. aleyhine 21/04/2010 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 29/03/2012 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili, duruşmasız olarak incelenmesi de davalılardan .... Ltd. Şti. vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 05/02/2013 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine taraflardan kimsenin gelmediği görüldü. Davacılar vekili Avukat ...'ın mazeret dilekçesi gönderdiği görüldü. Alındı, okundu, mazeret yerinde görülmedi. Açık duruşmaya devam olundu. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacılar ile davalılardan .... Ltd.Şti.'nin manevi tazminatlara ilişkin temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacıların maddi tazminatlara ilişkin temyiz itirazlarına gelince; dava, haksız eylem nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacılar ile davalılardan .... Ltd. Şti. tarafından temyiz olunmuştur.

Mahkemece, davacıların maddi tazminat istemleri daha önceden hüküm altına alınarak tahsil edildiği gerekçesiyle reddedilmiştir.

Davacılar tarafından, dava dışı... Sigorta aleyhine açılan ve .... 5. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/13-2010/527 sayılı dosyasında yapılan yargılama sırasında, davacıların maddi zararları hesaplanmış; ancak, sigorta poliçesi ile sınırlı ve garameten sorumluluğun kapsamı belirlenmiştir.

Eldeki dava ise, sürücü ve işletene karşı açılmıştır. Davacıların maddi zararları, .... 5. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/13-2010/527 sayılı dosyasında düzenlenen bilirkişi raporu ile belirlenmiş olup; sigorta poliçesindeki limitin üzerinde bulunmaktadır. Şu durumda, sigorta aleyhine kurulan hüküm ve buna bağlı olarak yapılan ödeme nedeniyle

davacıların maddi zararlarının karşılandığı kabul edilemez. Mahkemece, haksız eylem faili ile işleteni aleyhine açılan bu davada, poliçe limiti üzerindeki maddi zararın saptanarak hüküm altına alınması gerekir. Karar, bu nedenle yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle davacılar yararına BOZULMASINA; bozma nedenine göre, davalı ....Şti.'nin maddi tazminatlara bağlı olarak vekalet ücretine yönelik temyiz itirazının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına; temyiz eden tarafların manevi tazminata ilişkin itirazlarının ise (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve temyiz eden davacılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 05/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/5189
Karar No: 2021/274
Karar Tarihi: 18.01.2021

**2. Hukuk Dairesi         2020/5189 E.  ,  2021/274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından kusur belirlemesi, tanıklarının dinlenmemesi, reddedilen manevi tazminat, maddi tazminat ve nafaka miktarı yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 18.01.2021 günü temyiz eden davalı ... ve vekili Av. ... ile karşı taraf davacı ... vekili Av. ... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalı kadın cevap dilekçesinde usulüne uygun şekilde tanık deliline dayanmış ve beş tanığının isim ve adreslerini bildirerek dinlenmelerini talep etmiştir. Mahkemece 28.06.2016 tarihli celsede davalı kadının iki tanığı dinlendikten sonra “Davalı tarafın bildirdiği tanıkların tamamı aynı konularda dinletilmek istendiğinden kalan tanıklardan seçilecek bir tanesinin daha dinlenmesi için işlem yapılmasına, bir haftalık kesin süre içerisinde bildirilmediği takdirde sıradaki tanığın dinlenmesi için işlem yapılmasına” şeklinde ara kararı verilmek suretiyle davalının üç tanığı dinlenilmiş, davalının bildirdiği diğer iki tanığının dinlenilmesinden vazgeçilmiştir. Davalı taraf yargılama sırasında bu tanıklarının dinlenmesinden açıkça vazgeçmemiş ve HMK 241. maddesinin şartları da oluşmamıştır. O halde mahkemece davalının dinlenmeyen tanıklarının Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 243. ve devamı maddeleri uyarınca usulüne uygun olarak dinlenilmesi ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucu uyarınca bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre tarafların sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, duruşma için takdir olunan 3.050 TL vekalet ücretinin Yavuz'dan alınarak Türkan'a verilmesine, temyiz peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 18.01.2021 (Pzt.)
Esas No: 2009/2219
Karar No: 2009/4031
Karar Tarihi: 01.04.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/2219 E.  ,  2009/4031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİLİVRİ 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ,

TARİHİ : 21/12/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalılar adına kayıtlı olan çekişme konusu taşınmazın kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek, kaydın iptali ile tescil harici bırakılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalılardan bir kısmı, çekişmeli taşınmazla bir ilgilerinin olmadığını belirtip, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, çekişmeli yerin keşfen belirlenen kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, bir kısım davalılar tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, duruşma isteği değerden reddedilip, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, çekişmeli taşınmazın kıyı-kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı iddiasına dayalı tapu iptal ve sicilin  kütükten  terkini  isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan  delillere göre; çekişme  konusu taşınmazın  kadastro  tespitinin 05.10.1972'de yapıldığı, 17.01.1974 tarihinde kesinleştiği ve davanın 12.08.1986 tarihinde açıldığı  anlaşılmaktadır.

Her ne kadar nizalı taşınmazın kıyı-kenar çizgisi içinde kalan bölümü devletin hüküm ve  tasarrufu  altında ve kamu malı niteliğinde  özel  mülkiyete  konu olamayacak  (Anayasanın 43, 3402 Sayılı  Kadastro Yasasının 16/C  maddesi gereğince)  yerlerden  olduğu  keşfen saptanmış ise de; 25.2.2009  tarihinde  kabul edilip, 14.3.2009  tarihinde yürürlüğe giren  5841 Sayılı Yasanın 2.  maddesi ile 3402 Sayılı Yasanın 12.  maddesinin 3. fıkrasına  eklenen  " bu hüküm iddia ve taşınmazın  niteliğine  yahut  Devlet ve  diğer kamu tüzel kişileri  dahil  tarafların sıfatına  bakılmaksızın  uygulanır" ve 3. maddesi ile eklenen geçici 8. maddesinin  " bu kanunun 12.  maddesinin 3. fıkrası hükmü devletin hüküm ve  tasarrufu altında  olduğu iddası  ile yürürlük  tarihinden önce  açılmış ve  henüz kesin   hükme  bağlanmamış olan davalarda  dahi  uygulanır"  şeklindeki  hükmü  gözetildiğinde  kadastro  tespitinin  kesinleştiği tarih olan  17.01.1974 ile davanın açıldığı tarih  arasında  3402 Sayılı Yasanın 12.  maddesinde  sözü edilen  10 yıllık  hak düşürücü sürenin  geçmiş  olduğu sabittir.

Bilindiği üzere, hak düşürücü süre olumsuz dava şartlarından olup, kamu düzeni ile ilgilidir. Mahkemece, davanın her aşamasında res'en gözetilmesi gerekli bir kuraldır.

Hal böyle olunca, yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler karşısında davanın  hak düşürücü süreden  dolayı  reddine karar verilmesi  gerekirken, yazılı  olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  01.04.2009  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/15020
Karar No: 2017/12346
Karar Tarihi: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/15020 E.  ,  2017/12346 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2013/26600
Karar No: 2014/1754
Karar Tarihi: 28.01.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/26600 E.  ,  2014/1754 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 5271 sayılı CMK'nın 223/7 maddesi uyarınca davanın reddi

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanık hakkında açılan kamu davasının reddine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

14/06/2010 tarihli müze raporu ile Kırklareli İli, Vize İlçesi, Kıyıköy Beldesi, Kale Mahallesi 244 ada, 1 parselde bulunan, Edirne Kültür ve Tabiat Varlıkları Koruma Bölge Kurulu'nun 13/06/1996 tarih ve 3168 sayılı kararı ile uygun bulunan 1/1000 ölçekli Kıyıköy Koruma Amaçlı İmar Planında 1. derece arkeolojik sit alanı içerisinde yer alan taşınmazda, ahşap malzeme ile çay bahçesi yapıldığının ve halen işletilmekte olduğunun tespiti ile Kırklareli İl Kültür ve Turizm Müdürlüğünün 16/06/2010 tarihli suç duyurusu üzerine başlatılan soruşturma neticesinde, Vize Cumhuriyet Başsavcılığının 27/03/2011 tarihli, 2011/147 esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında “suça konu taşınmazda Kuruldan izin almaksızın inşaai faaliyette bulunarak bina yaptığı” belirtilerek incelemeye konu davanın açıldığı,

Yine müze görevlileri tarafından düzenlenen 17/04/2007 tarihli rapor ile Kıyıköy Kasabası 244 ada, 1 parselde, şehri dışarıdan çevreleyen dış kale sur duvarının bitiminde etrafı taş çitle çevrelenerek park alanı oluşturulduğunun ve bu park alanı içerisine ahşap kulübe yapıldığının belirlendiği, akabinde Kurulun 02/07/2007 tarihli yazıları ile suç duyurusunda bulunulduğu, Vize Cumhuriyet Başsavcılığının 16/07/2007 tarihli 2007/215 esas sayılı iddianamesi ile “sanığın, suça konu taşınmazın etrafını tel çit ile ördüğü, yine taş duvar ve ahşap kulübe yaptığı” belirtilerek Vize Asliye Ceza Mahkemesine 2012/112 esas sayılı kamu davasının açıldığı, tüm dosya kapsamı nazara alındığında, her iki davanın failinin, suça konu taşınmaz ve fiilin aynı olduğu, bu itibarla, sanık hakkında aynı eylem nedeniyle daha önce açılmış bir dava mevcut olduğu ve ikinci davanın mükerrer olduğu anlaşılmakla,

Yapılan yargılama sonunda sanık hakkında açılan kamu davasının, aynı eylem nedeniyle önceden açılmış bir dava bulunduğu gerekçe gösterilerek mahkemece reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığından, katılan vekilinin, eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, kamu davasının reddine ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 28/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/16132
Karar No: 2013/713
Karar Tarihi: 15.01.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/16132 E.  ,  2013/713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09/11/2010 gün ve 2008/117-2010/631 sayılı kararı bozan Daire’nin 10.07.2012 gün ve 2011/4816 - 2012/12188 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, hakkında Emniyet Genel Müdürlüğü Kaçakçılık ve Organize Suçlarla Mücadele Daire Başkanlığı tarafında soruşturma yapılan dava dışı ... (...)'in, büyük miktardaki vergi borcunu ödememek için üzerinde kayıtlı taşınır taşınmaz mal bulundurmadığının, mal varlığını gerek kurduğu paravan şirketler ve gerekse adamları aracılığı ile yürütüğünün tespit edildiğini, keza düzenlenen vergi tekniği raporunda da bu kişinin sahibi veya ortağı olduğu şirketlerin toplam 175.398.391.82 TL vergi borcu bulunduğunun anlaşıldığını, bu kapsamda ... şirketleri içinde bulunan dava dışı ...' nin 16.014.306,35 TL tutarındaki vergi borcunun tahsili için ... Vergi Dairesi'nin 29.07.2005 tarihli haciz ihbarnamesiyle bu şirketin davalı Banka'daki hesaplarına haciz konulduğunu, haciz ihbarnamesini tebliğ alan davalının muvazaalı rehin sözleşmelerini gerekçe gösterilerek ödeme yapmadığını ancak, aynı süre içerisinde firmanın talimatıyla üzerinde haciz bulunan 1098727 sayılı hesaptan 1.180.691.64 TL, ... nolu hesaptan ise 3.585,15 TL olmak üzere 3. kişilere toplam 1.184.276.79 TL ödeme yaparak devleti zarara uğrattığını ileri sürerek, şimdilik bu tutarın zarar tarihlerinden itibaren faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Banka vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce davalı yararına bozulmuştur.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, davacı taraf harç ve cezadan muaf olduğundan harç ve ceza alınmasına yer olmadığına, 15.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/11801
Karar No: 2013/7207
Karar Tarihi: 25.02.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/11801 E.  ,  2013/7207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

27.12.2009 tarihli suç tutanağında, açma sahasının sürülü olduğunun yazılı olmasına göre, dava konusu yerin kimin tasarrufunda olduğunu bilecek konumda olan köy muhtarı, ihtiyar heyeti üyeleri varsa köy bekçisi ve suça konu yere yakın arazi sahipleri dinlenerek neticesine göre hüküm tesisi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 25.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/19518
Karar No: 2023/19157
Karar Tarihi: 07.12.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/19518 E.  ,  2023/19157 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/260 E., 2023/67 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 17.830,00 Türk Lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca bozmaya uygun olarak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, davacının geçici görevlendirme dönemine ilişkin toplu iş sözleşmesinden doğan harcırah ve yemek ücreti alacaklarına ilişkin olup hükmün ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı da dikkate alınarak,

İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarı ile kesinlik sınırı olan 17.830,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/7509
Karar No: 2018/17381
Karar Tarihi: 15.10.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/7509 E.  ,  2018/17381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle taraf vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

1-Davaya konu muhdesatlardan hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre 1-B sınıfı, 11-15 yaşındaki cam seraların Çevre ve Şehircilik Bakanlığınca yayınlanan yapıların yaşlarına ve sınıflarına göre hazırlanan yıpranma paylarına ilişkin oranları gösterir cetvele göre, yıpranma paylarının %35 olduğu gözönünde bulundurulduğunda sera bedeli bakımından yıpranma oranını %15 alarak fazla bedel tespit eden rapora göre hüküm kurulması,

2- Dosya içerisinde bulunan bigi ve belgelere göre dava konusu taşınmaz üzerinde ağırlıklı olarak zeytin ağacı bulunduğu anlaşıldığından, zeytin ağaçlarının yaşlarına göre tespit edilecek verim miktarları ile değerlendirme tarihi olan 2011 yılı kilogram satış fiyatı ve üretim masraflarına göre tespit edilecek net geliri esas alınarak, kapitalizasyon faiz oranı da uygulanmak suretiyle belirlenecek zeytin bahçesi değerinden; taşınmazın zeminine, ekilebilecek münavebe ürün gelirine göre biçilecek değeri düşülmek suretiyle ağaç bedellerinin tespit edilmesi gerektiği halde herhangi bir açıklama yapılmaksızın kıymet takdir tutanağında tespit edilen ağaç bedelini esas alan bilirkişi raporuna göre karar verilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

3-7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedel bakımından; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, davacı idare ile davalılardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 15/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.