erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2011/13265
Karar No: 2012/1322
Karar Tarihi: 13.02.2012

**1. Hukuk Dairesi         2011/13265 E.  ,  2012/1322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı,Muğla İli Bodrum İlçesi,Turgutreis Beldesi Yalı Mevkiinde Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan kıyı kenar çizgisi içindeki taşınmaza davalının müdahale ettiğini ileri sürerek haksız elatmanın önlenmesine ve muhtesatın kal'ine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece,haksız müdahalenin keşfen saptandığı gerekçesiyle davanın kabulüne; kıyı kenar çizgisi içinde kalan taşınmaza yönelik elatmanın önlenmesine ve müdahaleye konu bina, imalat ve tesislerin kal'ine karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 5.926,48 .-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 13.2.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/7179
Karar No: 2019/1764
Karar Tarihi: 14.03.2019

**16. Ceza Dairesi         2018/7179 E.  ,  2019/1764 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 53, 58/9, 63, 62 maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin İstinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı,başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin yasal şartları oluşmadığından CMK'nın 299. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine ve sanığın çocuğunu örgütle iltisaklı okula göndermesi örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemeyeceği kabul edilerekyapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz

dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın İzmir 13. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/3617
Karar No: 2022/11089
Karar Tarihi: 27.10.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/3617 E.  ,  2022/11089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın dosyası Dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Kural olarak İlk Derece Mahkemesi'nin kararına karşı istinaf başvurusunda bulunmayan tarafın Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz hakkı bulunmamaktadır. Ancak ilk kararı istinaf etmeyen taraf, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından İlk Derece Mahkemesi’nin kararı kaldırılarak yeni bir karar verilmesi halinde bu yeni kararı temyiz edebilecektir. Başka bir deyişle istinaf başvurusunun reddi halinde Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup, İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçiler ... ve Özel Eskişehir Hiperbarik Oksijen Tedavi ve Sağlık Hizmetleri Ltd Şti. İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmemiş, ancak Bölge Adliye Mahkemesi’nin kararını temyiz etmiştir.

Yukarıda açıklandığı üzere şikayetçiler, İlk Derece Mahkemesi'nin kararına karşı istinaf başvurusunda bulunmadığından ve aleyhine yeni bir karar verilmediğinden Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz hakkı bulunmamaktadır. Aksi düşüncede istinaf başvurusunda bulunmayan tarafa ilk derece mahkemesi kararını istinaf kanun yolunu atlayarak temyiz etme hakkı tanınmış olur ki, bu durum 6100 sayılı HMK ile hayata geçirilen üç kademeli yargılama sistemini iki kademeli yargılama sistemine dönüştürür ve istinafın devre dışı bırakılmasına yol açar.

Bu açıklamalar karşısında İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen şikayetçilerin Bölge Adliye Mahkemesi’nin kararını temyiz hakkı bulunmadığından, temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:

1-Yukarıda yazılı nedenlerle temyiz isteminin REDDİNE,

2-İlk derece mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz isteminde bulunması mümkün olmadığı halde Bölge Adliye Mahkemesi kararına ilişkin temyiz talebinin kötüniyetle yapıldığı anlaşıldığından HMK'nun 368. maddesi yollamasıyla aynı Kanunun 329/2. maddesi uyarınca temyiz talebinde bulunan davacılar vekili Av. ...'ın takdiren 4.000,00 TL disiplin para cezası ile CEZALANDIRILMASINA, para cezasının mahal mahkemesince yerine getirilmesine, 27/10/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/8957
Karar No: 2021/786
Karar Tarihi: 04.02.2021

**16. Hukuk Dairesi         2020/8957 E.  ,  2021/786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

...

Dava, kadastro tepsinden sonra tapuda satın alınan payların adlarına tescili istemine ilişkindir. Yargıtay 8. Hukuk Dairesince talebin kadastro tespiti öncesine dayalı tapu iptali ve tescili istemi şeklinde yorumlamak suretiyle dairemize aidiyet kararı verilmiş ise de; Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 23.01.2020 tarih ve 2020/1 sayılı iş bölümü kararı ile 1. Hukuk Dairesi'nin görevine ilişkin düzenlemenin 1. maddesine göre "Taşınmaz mallara ilişkin, tapu kaydına ve mülkiyet hakkına dayalı tapu iptali ve tescil istemli davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar" olduğu açıklandıktan sonra hükmün istisnası olarak "Kadastro sonucu oluşan tapu kaydının, kadastro öncesi nedenlere dayalı iptal ve tescili (KK m.12) istemli davalar ile mükerrer kadastrodan kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararların temyiz inceleme görevi 16. Hukuk Dairesi'ne" ait olduğunun belirlenmesi nedeniyle getirilen bu istisnaya göre Dairemizin kadastro öncesi nedenlere dayalı olarak açılan davalara bakmakla görevli olduğu anlaşılmaktadır. Somut olayda ise çekişmeli 1 ve 2 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespitlerinin 12.07.1960 tarihinde yapıldığı, davacı tarafın dayanmış olduğu tapu kayıtlarının Aralık 1967 tarih 3, 41, 42, 43, 44, 45 ve Aralık 1976 tarih 2 sıra nolu tapu kayıtları ile satın alınan paylara yönelik olduğu, davacının dava dilekçesinde çekişmeli taşınmazlardaki payların kadastro tespitinden sonra satın aldığı belirtildiğine, dayanak tapu kayıtlarının iktisabında da çekişmeli taşınmazların Kadastro Mahkemesinde itirazlı olduğu ve hukuki neticesini kabul ederek satın aldığı belirtildiğine göre; davanın kadastro tespiti sonrası nedenlere dayalı tapu iptali ve tescili istemine ilişkin olup; Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 23.01.2020 tarih ve 2020/1 sayılı iş bölümü kararı ile dosyanın temyiz incelemesi yapmakla görevli Yargıtay 1. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesi gerekirken, maddi hata sonucu Dairemize gönderildiği anlaşılmakla dosyanın temyiz incelemesi yapmakla görevli Yargıtay 1. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmek üzere Hukuk İş Bölümü İnceleme Kurulu'na GÖNDERİLMESİNE, 04.02.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/22413
Karar No: 2017/36337
Karar Tarihi: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/22413 E.  ,  2017/36337 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2021/12461
Karar No: 2022/4845
Karar Tarihi: 14.03.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/12461 E.  ,  2022/4845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK'nun 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100,00 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000,00 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 305/1-2. maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, katılan vekilinin temyiz taleplerinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, isteme aykırı olarak, REDDİNE, 14/03/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/20102
Karar No: 2016/9520
Karar Tarihi: 11.05.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/20102 E.  ,  2016/9520 K.**

**"İçtihat Metni"**

TARİHİ : 22/04/2015

NUMARASI : 2014/1234-2015/431

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Taşınmazın arsa niteliğinde kabulü doğrudur. Ancak;

1-Dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın zaruret olmadıkça yakın bölgelerden ve benzer yüzölçümlü olması ve dava konusu taşınmaz ile somut emsal olarak alınan taşınmazın, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerlerinin karşılaştırılarak değer biçilmesi gerekir. Bilirkişi kurulunca somut emsal alınan taşınmaz 822 m² dava konusu taşınmaz ise, 3746 m² yüzölçümlü olduğu gibi somut emsal olarak alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m² değeri ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesi'nden araştırılmadan ve satış akit tablosu getirilmeden, yapılan karşılaştırma ile değer tespit edildiğinden alınan rapor inandırıcı bulunmamıştır.

Bu nedenle, taraflara emsal göstermesi için yeniden imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapıldıktan sonra, emlak vergi değerleri de karşılaştırılmak suretiyle değer belirlenmesi ve dava konusu persel ile emsal

taşınmazların Şehir halihazır haritasında konumları işaretlettirilerek, hem birbirlerine ve hem de en yakın yerleşim birimlerine, kamu kurum ve kuruluşlarına olan uzaklıkları belirlenip işarettirildikten sonra, hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Taşınmazda idarece yapılan Kıymet Takdir Komisyonu raporunda 20 adet, yaşları belirtilmeyen fıstık ve 2 adet badem ağaçlarının bulunduğu; mahkeme gözleminde ise taşınmazda (30 yaş üstü) badem ağaçları olduğu belirtilmiştir. Bu durumda çelişkinin nereden kaynakladığı mahallinde yeniden keşifte yapılmak suretiyle araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile fıstık ağaçlarının bulunduğunun kabulüyle bu şekilde değer biçilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/11854
Karar No: 2016/8444
Karar Tarihi: 18.04.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/11854 E.  ,  2016/8444 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe İade

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen 03/07/2015 tarihli ek kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü;

İş Mahkemesinden verilen 13/11/2014 günlü ve 2014/132 E-2014/607 K. sayılı hüküm Dairemizin 08/04/2015 günlü ve 2015/729 Esas-2015/6544 Karar sayılı kararı ile ONANMIŞTIR. Davalı vekilince kararın maddi hataya dayandığı gerekçesiyle ortadan kaldırılması istenilmiş ise de İş Mahkemesi tarafından 03.07.2015 tarih ve 2014/132 E-2014/607 K sayılı ek kararı ile maddi hata itirazı ile dosyanın Yargıtay'a gönderilmesi talebinin reddine karar verilmiş olmakla davalı vekilince ek kararın temyizi ile maddi hata talebinin kabulüyle onama kararının ortadan kaldırılmasına ve 13.11.2015 tarihli kararın şirket yararına bozulmasına karar verilmesi istenilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Daire kararlarında maddi hata yapıldığına dair başvuruların inceleme görevi bizzat kararı veren ilgili Yargıtay Dairesine aittir. Dairemizce verilen onama kararına karşı davalı vekilinin maddi hata talebinde bulunmasına rağmen mahkemece hatalı değerlendirme ile “maddi hata dilekçesinin, rapora itiraz ve temyiz dilekçeleri ile aynı muhtevada olduğundan bahisle 13.11.2014 tarihli kararın temyiz incelemesinden geçerek kesinleşmiş olmasından dolayı talebin reddine” dair ek kararla reddedilmesi hatalı olduğundan İş Mahkemesinin 03.07.2015 tarih ve 2014/132-607 E.K. sayılı ek kararı bozulup ortadan kaldırılmalı davalının maddi hatanın düzeltilmesi istemi incelenmelidir.

Dosya içeriğine göre, Dairemizce temyiz incelemesi sonucunda verilen kararda maddi hata saptanamadığı gibi, maddi hataya dayandığı ileri sürülen hususun hukuki takdire ilişkin olduğu ve İş Mahkemeleri Kanununun 8.maddesi gereğince İş Mahkemelerinin kararları ile ilgili Yargıtay kararlarına karşı karar düzeltme istenemeyeceği de dikkate alınarak davalı vekilinin dilekçesinin reddine karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Mahkemenin 03/07/2015 tarihli ek kararının BOZULUP KALDIRILMASINA, davalının maddi hatanın düzeltilmesine ilişkin dilekçesinin REDDİNE, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 18/04/2016 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Esas No: 2011/6814
Karar No: 2012/7123
Karar Tarihi: 21.06.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/6814 E.  ,  2012/7123 K.**

**"İçtihat Metni"**

Cinsel taciz suçundan sanık ...'ın yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Salihli 2. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 10.04.2008 gün ve 2008/146 Esas, 2008/212 Karar sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

O Yer Cumhuriyet Savcısının, 10.04.2008 günlü hükmü, CMUK.nın 310. maddesinde öngörülen 1 aylık yasal süreden sonra 16.05.2008 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından, temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin sanığın temyiziyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanığın, mağdureyi okul çıkışında takip ederek "kendisiyle konuşmak istediğini, onu sevdiğini" söyleyerek kolundan tutup çekiştirdiğinin iddia edilmesi karşısında, eyleminin bedensel temas içermesi nedeniyle mağdurenin temin edilecek nüfus kaydına göre TCK.nın 102/1 ve 103/1. maddelerine uyan basit cinsel saldırı veya çocuğun basit cinsel istismarı suçlarını oluşturup oluşturmayacağı hususunda yargılama yapma, delillerin tayin ve takdiri ve suç niteliğini belirleme görevinin 5235 sayılı Kanunun 11. maddesi hükmüne nazaran üst dereceli asliye ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek CMK.nın 5. maddesi gereğince görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün ceza miktarı itibarıyla sanığın kazanılmış ... saklı kalmak kaydıyla 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 21.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/29305
Karar No: 2017/15128
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/29305 E.  ,  2017/15128 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2011/13264
Karar No: 2012/1320
Karar Tarihi: 13.02.2012

**1. Hukuk Dairesi         2011/13264 E.  ,  2012/1320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, Muğla ili, Bodrum ilçesi, Turgutreis beldesi, Dalaman mevkiinde Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan kıyı kenar çizgisi içindeki taşınmaza davalının müdahale ettiğini ileri sürerek, haksız elatmanın önlenmesine ve muhdesatın kal'ine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, haksız müdahalenin keşfen saptandığı gerekçesiyle davanın kabulüne; kıyı kenar çizgisi içinde kalan taşınmaza yönelik elatmanın önlenmesine ve müdahaleye konu imalat ve tesislerin kal'ine karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 661.49.-TL bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 13.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/7629
Karar No: 2008/7201
Karar Tarihi: 11.11.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/7629 E.  ,  2008/7201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 186 ada 87 parsel sayılı 281.94 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı ..., yasal süresi içinde taşınmazın yol olarak kullanıldığı iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne ve çekişmeli 186 ada 87 parsel sayılı taşınmazın 30.4.2008 tarihli fen bilirkişi raporunda 87/B ile gösterilen kısmının yol niteliği ile tesciline, aynı raporda 87/B ile gösterilen kısmının tespit gibi davalı adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın temyize konu bölümünün yol olduğu kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm için yeterli bulunmamaktadır. Davacı, taşınmazın temyize konu bölümünün kadimden beri yol olarak kullanıldığı iddiasına dayanmıştır. Mahkemece, çekişmeli taşınmazın temyize konu bölümünün kadim yol olup olmadığı yöntemince araştırılmamış, taşınmazın niteliği hususunda uzman ziraatçi bilirkişiden rapor alınmamıştır. Bu tür eksik ve yetersiz soruşturmaya dayanılarak karar verilemez. Doğru sonuca varılabilmesi için mahallinde 3 kişilik yerel bilirkişi kurulu, uzman ziraat bilirkişisi, tespit bilirkişileri ve taraf tanıkları aracılığı ile keşif icra edilmelidir. Keşif sırasında dinlenecek yerel bilirkişi, tespit bilirkişileri ve taraf tanıklarından, taşınmazın geçmişte ne durumda bulunduğu, kim tarafından ne zamandan beri ne suretle kullanıldığı çekişmeli taşınmazın temyize konu bölümünün yol olup olmadığı, yol olarak kullanılıyorsa bu kullanımın kadimden bu yana devam edip etmediği, etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, uzman ziraat bilirkişiden taşınmazın toprak yapısı ve niteliğini belirtir şekilde ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Kabule göre de, çekişmeli taşınmazın temyize konu kısmının yol olarak paftasında gösterilmesi ile yetinilmesi gerekirken, tapuya tesciline karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 11.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.