erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/25698
Karar No: 2013/29215
Karar Tarihi: 16.12.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/25698 E.  ,  2013/29215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, suçun sabit olmadığına yönelik ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Sanık hakkında suç tarihi itibariyle hükmolunan temel adli para cezasının, 5252 sayılı Yasanın 5/2. madde ve fıkrası uyarınca 450 TL olması gerektiği gözetilmeden, aleyhe olacak şekilde suç tarihinde yürürlükte olmayan ve 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 15/1. madde ve fıkrası uyarınca gün üzerinden adli para cezası belirlenerek fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hussun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden 6136 sayılı Yasanın 15/1. madde fıkrası uyarınca hürriyeti bağlayıcı cezaların yanında gün üzerinden tayin olunan temel adli para cezasının 450 TL adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK.nun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak belirlenen adli para cezasına esas 20 günün 375 TL adli para cezası olarak belirlenmesine, hükümden hapis cezası yanında gün karşılığı belirlenen adli para cezaları hakkında TCK.nun 52/2. madde ve fıkrasının uygulandığı bölümün çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA),

2- Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Sanığın ikametinde ele geçirilen tabanca ve üzerinde ele geçirilen kılıçla ilgili olarak TCK.nun 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima hükmü dikkate alınarak 6136 sayılı Yasanın 13/3. maddesi ile TCK.nun 3 ve 61. maddeleri gözetilerek alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verilmesi gerekirken, 6136 sayılı Yasanın 13/3. ve 15/1. maddelerinden ayrı ayrı ceza tayini,

2- Sanık hakkında suç tarihi itibariyle hükmolunan temel adl ipara cezasının, 5252 sayılı Yasanın 5/2. madde ve fıkrası uyarınca 450 TL olması gerektiği gözetilmeden, aleyhe olacak şekilde gün üzerinden adli para cezası tayini,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 16.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/987
Karar No: 2011/4935
Karar Tarihi: 13.12.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/987 E.  ,  2011/4935 K.**

**"İçtihat Metni"**

Zorla kaçırıp alıkoyma ve ırza geçme suçlarından sanık ...’un yapılan yargılanması sonunda; eylemlerin ... ile cinsi munasebet ve alıkoyma suçlarını oluşturduğunun kabulüyle bu suçlardan mahkûmiyetine dair ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22.11.2005 gün ve 2005/330 Esas, 2005/260 Karar sayılı hükümlerin Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve mağdure vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdure vekilinin 22.11.2005 günlü oturumda “sanığın cezalandırılmasını isteriz” şeklinde beyanda bulunmuş olmasına göre, CMK.nun 238/2. maddesi gereğince kamu davasına katılmak isteyip istemediği sorularak sonucuna göre bu konuda bir karar verilmesi gerektiği gözetilmemiş ise de; oluşa uygun olarak sanığın işlediği kabul edilen reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarının kanunda öngörülen cezalarının üst sınırları itibariyle 765 sayılı ...nun 102/4. maddesine göre 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi oldukları, 22.11.2005 tarihli mahkûmiyet kararından itibaren inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükümlerin 5237 sayılı ...nun 7 ve 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 13.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/1857
Karar No: 2019/3413
Karar Tarihi: 13.05.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/1857 E.  ,  2019/3413 K.**

**"İçtihat Metni"**

.......

Taraflar arasındaki davada ...... Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kayyım tayini istemine ilişkindir.

...... Mahkemesince, kayyım tayini istenilen küçüğün yerleşim yeri adresinin "......."olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

.....ise kolluk tarafından küçük ...'ın "......." adresinde dedesi ... ile birlikte ikamet ettiği bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 426. maddesinde "Vesayet makamı, aşağıda yazılı olan veya kanunda gösterilen diğer hallerde ilgilisinin isteği üzerine veya re'sen temsil kayyımı atar. Bir işte yasal temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışıyorsa..." hükmü; 431. maddesinde ise "Vasinin atanması usûlüne ilişkin kurallar, kayyım ve yasal danışmanın atanmasında da uygulanır." hükmü getirilmiştir. Diğer yandan, aynı Kanunun 411. maddesine göre de, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir."

Dosya kapsamında kolluk araştırmaları sonucunda; küçük ...'ın "......." adresinde dedesi ... ile birlikte ikamet ettiği, adresinde ikametgah ettiğinin bildirildiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ....... çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ....... YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 13/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/4333
Karar No: 2014/15909
Karar Tarihi: 04.06.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/4333 E.  ,  2014/15909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Akçaabat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/12/2013

NUMARASI : 2013/152-2013/413

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığı ve pilon yeri bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp Düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığı ve pilon yeri bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

1) Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bilirkişi kurulu raporunda emsal alınan taşınmazın satış tarihi 15.07.1990 olup değerlendirme tarihinden yaklaşık 23 sene öncesine ait satış işlemi olduğu gibi, taşınmazın konumu itibariyle de dava konusu taşınmaza oldukca uzak mahalde bulunduğu anlaşıldığından, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın mahalden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu taşınmazdaki yapıların yaşı tespit edilerek, elatma tarihinden sonra yapıldıklarının anlaşılması halinde, yapıların değer düşüklüğü bedeline hükmedilemeyeceği gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/8821
Karar No: 2020/2807
Karar Tarihi: 25.02.2020

**15. Ceza Dairesi         2018/8821 E.  ,  2020/2807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK’nın 157/1, 43/1, 52/2-4, 53, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanığın dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık ...'in vergi mahkemesinde tanıdığı bilirkişiler olduğunu söyleyerek müşteki hakkında vergi dairesi tarafından kesilen cezalarla ilgili lehine rapor düzenlenmesini sağlayacağını belirterek 1500 dolar ve sonraki aşamada da katılan hakkındaki şikayetle ilgili vergi dairesinde tanıdığı memur olduğunu, söz konusu şikayetle ilgili belgeleri temin edeceğini söyleyerek müştekiden 6000 euro almak suretiyle katılanı kandırıp, kendi yararına menfaat temin ettiği, bu şekilde aynı suçu işleme kararının icrası kapsamında katılandan farklı tarihlerde para aldığı, sanık ...'in birlikte yaşadığı temyız dışı sanık ...'nın ise sanık ...'in ilk eylemine iştiraki olmaksızın katılan ile telefonla görüşmek suretiyle kendisinin vergi dairesinde çalıştığını beyan edip, katılan hakkındaki şikayetle ilgili belgeleri temin edip, katılana vereceğini beyan ederek diğer sanık ... ile fikir ve iş birliği içerisinde hareket ederek atılı suçu işlediği bu suretle sanık ...’in zincirleme olarak dolandırıcılık suçunu, işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunması, katılan ve tanıkların beyanları ile tüm dosya kapsamından sanığın üzerine atılı suçu işlediğine ilişkin mahkemenin kabulünde ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 25/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/4362
Karar No: 2017/2971
Karar Tarihi: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/4362 E.  ,  2017/2971 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2011/603
Karar No: 2011/2595
Karar Tarihi: 14.11.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/603 E.  ,  2011/2595 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanıklar ..., ... ve ...'nın yapılan yargılamaları sonunda; tüm sanıkların reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından beraatine, diğer suçun da reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanıklar ... ve ...'nın ırza geçme suçundan beraatine, diğer sanık ...'ın da mahkûmiyetine dair Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesinden bozma üzerine verilen 18.11.2005 gün ve 2005/150 Esas, 2005/407 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ... müdafii ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa uygun kabule göre reşit olmayan kimseyi rızaen kaçırıp alıkoyma ve reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçlarının tâbi olduğu kanun maddelerinde öngörülen cezaların miktarı itibariyle, 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi oldukları, suç tarihi olan 01.12.2001 ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanıklar hakkında açılan kamu davalarının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE, 14.11.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/1835
Karar No: 2014/13919
Karar Tarihi: 20.05.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/1835 E.  ,  2014/13919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davaı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Bilirkişi kurullarınca incelenen ve değer biçmeye esas alınan 4194 parsel sayılı taşınmazın, bilirkişi raporlarında belirtilen tarihteki satışına ilişkin alıcı, satıcı, satış tarihi, satış bedeli ve yüzölçümünü gösterir şekilde tapu kayıtlarının Tapu Sicil Müdürlüğü’nden getirtilerek,

2-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 28.05.2012 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorularak,

3-Değerlendirme tarihi olan 2012 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılarak,

4-Dava konusu taşınmazın farklı cephelerden 16x9 ebadında fotoğrafları çektirilip, dosyaya konularak,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/13013
Karar No: 2024/6279
Karar Tarihi: 10.07.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/13013 E.  ,  2024/6279 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/3736 E., 2019/55 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 22.01.2019 tarihli ve 2017/3736 Esas, 2019/55 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Anayasanın 40 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 34 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 232 nci maddesinin altıncı fıkrası gereğince, kararlar ve hükümlere karşı başvurulabilecek yasa yolları, süreleri, sürelerin ne zaman başlayacağı, başvuru mercii, şekli ve sonuçlarının kuşkuya yer vermeyecek şekilde ilgililere açıkça bildirilmesinin gerekmesi, anılan Kanun'un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." şeklinde, 295 inci maddesinin birinci fıkrasında ise "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir." biçimde düzenlemeler bulunması, sanığın 21.01.2020 tarihli süre tutum dilekçesinin hükmün hukuki yönüne ilişkin bir sebep içermemesi, kararın son bölümünde veya gerekçeli karar tebligat mazbatasında, temyiz başvurusunda hükmün neden dolayı bozulmasının istendiğine dair temyiz sebebi gösterilmesinin zorunlu olduğuna, gösterilmemesi halinde ise temyiz isteminin reddedilebileceğine dair bildirimi içeren ihtaratın yer almadığının anlaşılması karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 17.03.2021 tarihli ve 2019/9. MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, hak kaybının önlenmesi bakımından sanığa yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda yapılacak meşruhatlı tebligatla, tebliğden itibaren yedi günlük süre içerisinde, yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz isteminin reddedileceği hususunda ihtar yapılmasının gerektiği anlaşılmakla;

Yukarıda belirtilen şekilde sanığa tebligatın yapıldığı tarihten itibaren 5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligatın yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması, süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi ile konuya dair düzenlenecek olan Ek Tebliğname ile birlikte, gerekçeli temyiz isteminde bulunulmaması halinde ise mevcut haliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 10.07.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2013/22673
Karar No: 2014/9393
Karar Tarihi: 03.04.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/22673 E.  ,  2014/9393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/05/2013

NUMARASI : 2012/125-2013/241

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan 35 ve 12 parsel numaralı taşınmazların bedelinin tahsili için açılan ilk davada, saklı tutulan bölümün tahsili ve 5 numaralı parselin kamulaştırmasız el atılması nedeniyle bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan 35 ve 12 parsel numaralı taşınmazların bedelinin tahsili için açılan ilk davada, saklı tutulan bölümün tahsili ve 5 numaralı parselin kamulaştırmasız el atılması nedeniyle bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece dava konusu 35 ve 17 parsel sayılı taşınmazlar yönünden ek davanın kabulüne, 5 parsel sayılı taşınmaz yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında görülüp kesinleşen önceki davada tespit edilen bedel esas alınmak suretiyle 35 ve 17 parsel sayılı taşınmazlar yönünden davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

1) Dava konusu 5 parsel sayılı taşınmaz hakkında dava tarihi olan 09.03.2012 itibariyle arsa olarak değer biçilmesi gerekirken 2008 yılının değerlendirme tarihi kabulü ile değerlendirme yapan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir. Bu nedenle taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi,

2)2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21.maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, harç ve vekalet ücretinin maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden;

Mahkeme kararının açıklanan nedenle taraf vekillerininin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 03.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.