erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2011/6328
Karar No: 2012/20537
Karar Tarihi: 14.06.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/6328 E.  ,  2012/20537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hükmedilen ceza bir bütün olup adli para cezasının hapis cezasından ayrı olarak kesin nitelikte kabul edilmesi mümkün olmadığından Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararın kaldırılarak yapılan incelemede,

Sanığın talimat mahkemesindeki savunmasında suçu inkarı, Cumhuriyet Savcılığında da bıçaktan bahsedilmeyip aracı tornavida ile açtığını savunması karşısında, sanık hakkında hırsızlık suçundan açılan dava dosyasında bulunan yakalama tutanağı ve benzeri önemli evrakların onaylı suretleri getirtilerek olay sırasında sanıkta sustalı bıçağın elde edilip edilmediği araştırılmadan eksik inceleme ile karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Suç tarihi itibari ile 6136 sayılı Yasanın 15/1.madde ve fıkrasında 5728 sayılı Yasa ile yapılan değişiklik gözetilerek sanık hakkında gün adli para cezasına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısı ile sanık müdafiinin temyiz iti- razları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 14.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/10354
Karar No: 2024/12399
Karar Tarihi: 25.09.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/10354 E.  ,  2024/12399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/624 E., 2024/272 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250.00 Türk Lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2021 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki hükmün, ücret tespiti bakımından temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca bozmaya uygun olarak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

25.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/9344
Karar No: 2011/24962
Karar Tarihi: 05.12.2011

**5. Ceza Dairesi         2011/9344 E.  ,  2011/24962 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mühür bozma suçundan sanık ...'nın yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan mahkümiyetine dair, ... Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 08.07.2008 gün ve 2008/133 Esas, 2008/196 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi müşteki vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ve Yüksek 4. Ceza Dairesi'nden gönderme kararı ile Daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Müşteki Medaş Genel Müdürlüğünün şikayet dilekçesi üzerine dava açıldığının anlaşılmasına ve vekilinin de 08.07.2008 tarihli mazeret dilekçesi ile sanığın cezalandırılmasını talep etmiş olmasına göre; 5271 sayılı CMK.nun 238. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, davaya katılmak isteyip istemediği sorularak, aynı maddenin 3. fıkrasına göre katılma istemi ile ilgili olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, müşteki vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 05.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/13927
Karar No: 2014/14464
Karar Tarihi: 30.10.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/13927 E.  ,  2014/14464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesi,... ... 1.Sulh Hukuk Mahkemesi ve ... 4. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içerisindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, vasi atanma istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

... 2.Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının “...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... ... 1.Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının ikamet ettiği “...” adresinin ... adliyesi yargı çevresinde kaldığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 4.Sulh Hukuk Mahkemesi ise kısıtlı adayının halen ...'da bulunan Özel ...Bakım Merkezinde kalması nedeniyle ... Sulh Hukuk Mahkemelerinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 22. maddesi uyarınca bakım ve sağlık kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmamasına ve kısıtlı adayının huzurevine yerleşmeden önceki son yerleşim yeri adresinin “... Mahallesi

... Sokak No:....” adresi olduğunun anlaşılmasına göre, uyuşmazlığın ... 4.Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.'nın 22. ve 23. maddeleri gereğince ... 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 30.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/14914
Karar No: 2021/18821
Karar Tarihi: 29.12.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/14914 E.  ,  2021/18821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK'nun 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, sanık müdafiinin temyiz taleplerinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 29/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/17558
Karar No: 2017/26800
Karar Tarihi: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/17558 E.  ,  2017/26800 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2012/14057
Karar No: 2013/19836
Karar Tarihi: 14.05.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/14057 E.  ,  2013/19836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Düşme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Mağdur ...'ın Nazilli Devlet Hastanesinden alınan 04/11/2009 tarihli raporunda mağdurur yaralanmasının yüzde sabit eser bırakıp bırakmadığı konusunda plastik cerrahi konsültasyonun gerektiği belirtilmesi rağmen, bu kanuda adli tıp uzmanından ve plastik cerrahi uzmanından rapor alınmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2) Kabule göre; müştekinin, “sanık bana bıçakla vurdu” şeklindeki iddiası, yaralanmasına ilişkin düzenlenen doktor raporunda kesici alet yarası bulunduğunun belirtilmesi karşısında, suçun silahtan sayılan bıçakla işlendiği ve sanık hakkında TCK'nin 86/2, 86/3-e maddelerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, eylemin basit yaralama olarak kabulüyle şikayetten vazgeçme ile düşme kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 14.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/16766
Karar No: 2017/26672
Karar Tarihi: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/16766 E.  ,  2017/26672 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2021/14885
Karar No: 2021/18830
Karar Tarihi: 29.12.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/14885 E.  ,  2021/18830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibarıyla uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanun'un 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz taleplerinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 29/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/3929
Karar No: 2018/7419
Karar Tarihi: 05.12.2018

**16. Hukuk Dairesi         2018/3929 E.  ,  2018/7419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

... sonucu Bostandere Köyü çalışma alanında bulunan 166 ada 3 parsel sayılı 1.005,05 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davacı ... ve müşterekleri adına, 166 ada 4 parsel sayılı 616.48 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ise irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... ve müşterekleri adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ... ve müşterekleri, ... sırasında kendilerine ait 166 ada 3 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün davalılara ait 166 ada 4 parsele dahil edildiği iddiasına dayanarak bu bölümün tapusunun iptali ile 166 ada 3 parsele eklenerek adlarına tescili istemiyle dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılardan ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, mahalli bilirkişiler ve tanık beyanlarından, taşınmazlar arasındaki sınırın zeminde mevcut patika yol ile ayrıldığı, bu yol üzerinde eski tarihlerde elektrik direği bulunduğu ancak daha sonra bu direğin yerinin değiştiği sabit olmakla, ... tespiti sırasında belirlenen sınırın taraflar arasında sürekli kullanılan ve kabul edilen sınır olduğu ve ... tespiti öncesinde sınırda herhangi bir değişiklik olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de; mahallinde yapılan keşifte mahalli bilirkişi ve tanıklarca davacı ve davalı taşınmazı arasında sınır olduğu belirtilen, aşağıda ... ağacından başlayıp yukarıda kavak ağaçları arasında yer alan patika yol ile sonradan yeri değiştiği belirtilen elektirik direğinin eski ve mevcut yeri fen bilirkişi raporunda gösterilmemiş ve krokiye işaretletilmemiş olduğundan, bilirkişi ve tanık beyanlarının, yapılan keşfin denetlenmesine imkan bulunmamaktadır. Hal böyle olunca, doğru sonuca ulaşılabilmesi için, mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler ve taraf tanıkları huzuruyla yeniden keşif yapılarak yerel bilirkişi ve tanıklardan bahsi geçen ... ağacı, kavak ağaçları, patika yol ile elektrik direğinin önceki ve şimdiki yerinin gösterilmesi istenilmeli, fen bilirkişisinden bunların yerini krokisinde gösterir şekilde keşfi izlemeye imkan veren, ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece bu yönler göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davacı ... ve ... vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere iadesine,

05.12.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/6633
Karar No: 2018/2863
Karar Tarihi: 01.03.2018

**2. Hukuk Dairesi         2017/6633 E.  ,  2018/2863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma-Ziynet ve Çeyiz Eşyası Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından boşanma davasının reddi, kusur belirlemesi ve vekalet ücreti yönünden; davalı erkek tarafından ise boşanma kararı verilmemesi ve ziynet alacağı davası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentler dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı kadının çeyiz eşyası davası sebebiyle lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi bozmayı gerektirmiştir.

3-Davacı kadın dava delikeçesinde ayrıca niteliklerini belirttiği ziynet eşyalarını ortak ikametin kilidi davalı erkek tarafından değiştirildiği için alamadığını, bu sebeple aynen olmadığı takdirde bedeline hükmedilmesini talep etmiş, davalı erkek ise düğünde davacı kadının talep ettiği kadar ziynet eşyasının takılmadığını ve ziynetlerin kadının tasarrufunda bulunduğunu, ikamette kalmadığını beyan etmiştir. Toplanan delillerden davacı kadının ziynet eşyasının erkeğin uhdesinde kaldığını ve ziynetleri almasına engel olunduğunu ispatlayamamıştır. Açıklanan sebeple davacı kadının ziynet eşyası davasının reddine karar vermek gerekirken kabulü bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 01.03.2018(Prş.)
Esas No: 2016/7481
Karar No: 2017/24358
Karar Tarihi: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/7481 E.  ,  2017/24358 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2016/1965
Karar No: 2016/15792
Karar Tarihi: 19.09.2016

**3. Ceza Dairesi         2016/1965 E.  ,  2016/15792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

1) Sanığın, mağdur ...'ın arkadaşı olan ...'i tüfekle tehdit edip, bıçakla yaralaması üzerine elindeki bıçağı ...'e verdiği olayda, mağdur ...'ten kaynaklanan bu hareketler nedeniyle, sanık lehine TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirtilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme ugun olarak BOZULMASINA, 19.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/14567
Karar No: 2021/18841
Karar Tarihi: 29.12.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/14567 E.  ,  2021/18841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK'nun 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, katılan ...'in temyiz taleplerinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 29/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.