erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2021/4434
Karar No: 2022/7276
Karar Tarihi: 25.04.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/4434 E.  ,  2022/7276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme ve kullanma

HÜKÜMLER : Beraat

Yüklenen suçtan doğrudan doğruya zarar gören ve 24.04.2014 tarihli dilekçesi ile katılma talebinde bulunan, ancak katılma talebiyle ilgili herhangi bir karar verilmeyen şikayetçi vekilinin katılma talebinin CMK'nin 237/2. maddesi uyarınca kabulü ile şikayetçi kurumun katılan, vekilinin de katılan vekili olarak kabulüne karar verilerek; suç tarihlerinin en aleyhe kabulle, 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu bakımından "31.12.2009"; 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçu bakımından ise, suça konu faturaların KDV beyannamesinde kullanılmalarından dolayı "27.10.2008" olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 25.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/24312
Karar No: 2016/20377
Karar Tarihi: 03.11.2016

**13. Hukuk Dairesi         2016/24312 E.  ,  2016/20377 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile.... Oto. San. Ve Tic. AŞ vekili avukat ... Kışlar aralarındaki dava hakkında ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 5.4.2016 gün ve 2013/331-2016/201 sayılı hükmün davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, davalıdan alacağı olan 2490,60 TL.nin tahsili için başlattığı icra takibine itirazın iptalini istemiş, mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2016 tarihinden itibaren 2.190,00 TL.ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Davacı tarafından temyiz edilen bölüm karar tarihi itibariyle 2.190,00 TL.yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427.maddesinin 2.fıkrası gereğince davacının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 03/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Esas No: 2008/20282
Karar No: 2010/3216
Karar Tarihi: 23.02.2010

**2. Hukuk Dairesi         2008/20282 E.  ,  2010/3216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İzmir 1.Aile Mahkemesi

TARİHİ :29.5.2008

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün davacı tarafından; kendi tazminat isteğinin reddi, davalı yararına hükmedilen maddi ve manevi tazminat yönünden; davalı tarafından da, kusur belirlemesi ve tazminatlar ile faiz yönünden temyizen murafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan 23.2.2010 günü tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmedi. Temyiz eden ... vekilinin mazeret telgrafı gönderdiği anlaşıldı. Vekaletnamesinde tevkil yetkisinin bulunduğu görüldüğünden mazereti kabul edilmedi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı tarafından açılan ve retle sonuçlanan ilk boşanma davası, Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşmiştir. Kesinleşen bu kararla, davalının evlilik birliğini temelinden sarsacak derecede bir kusurunun bulunmadığı hükmen belirlenmiştir. Ret kararının kesinleşmesinden sonra geçen üç yıllık süre zarfında da davalının bir kusuru kanıtlanamamıştır. Boşanma sebebi bulunmadığı halde retle sonuçlanan davayı açarak, boşanma sebebi (TMK.m.166/4) yaratan davacı, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda tamamen kusurludur.

Tarafların tesbit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine paranın alım gücüne , ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran davalı yararına hükmolunan maddi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Borçlar Kanununun 42. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken yazılı şeklide hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3-Boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakları saldırıya uğrayan taraf, kusurlu olan diğer taraftan manevi tazminat olarak uygun miktarda bir para ödenmesini isteyebilir. (TMK.md.174/2) Gerek reddedilen davada, gerekse fiili ayrılık süresi içinde davacıdan kaynaklanan davalının kişilik haklarına saldırı niteliğinde maddi bir hadisenin varlığı kanıtlanamamıştır. O halde davalının Türk Medeni Kanununun 174/2.maddesine dayanan manevi tazminat isteğinin reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple davalı yararına; 3.bentte gösterilen sebeple davacı yararına BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 23.02.2010 (Salı)
Esas No: 2016/11917
Karar No: 2017/25910
Karar Tarihi: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/11917 E.  ,  2017/25910 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2011/14127
Karar No: 2012/902
Karar Tarihi: 12.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/14127 E.  ,  2012/902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza işyeri yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından tecavüze konu taşınmazın varsa pafta örneği getirtilerek gerektiğinde keşif yapılıp taşınmazın niteliği belirlenmek suretiyle sanığın bina yapmak suretiyle tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygu- lama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu yerin belediye sı- nırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve yapım tarihi de araş- tırılarak sonucuna göre TCK'nın 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5230 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 12.1.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/7696
Karar No: 2024/1897
Karar Tarihi: 20.02.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/7696 E.  ,  2024/1897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/322 Esas, 2019/202 Karar

Taraflar arasında görülüp kesinleşen kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasında verilen hükmün tavzihi istemine ilişkin yargılamada İlk Derece Mahkemesince tavzih talebinin reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Dosyanın incelenmesinde; İlk Derece Mahkemesince verilen kararın Bölge Adliye Mahkemesince kaldırılarak esas hakkında Bölge Adliye Mahkemesince yeni hüküm kurulmuş, verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozma gereklerini yerine getirerek karar verilmiş, Dairemizce karar 01.11.2022 tarihinde düzeltilerek onanmıştır.

Davalı ... vekilinin verdiği tavzih dilekçesi ek kararla İlk Derece Mahkemesince reddedilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 373 üncü maddesinin ikinci fıkrasına gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesinin verdiği kararın Bölge Adliye Mahkemesince kaldırıldıktan sonra hukuki anlamında hayatiyetini yitirdiği, infaza kabil kararın ise Dairemiz denetiminden geçerek düzeltilerek onanan Bölge Adliye Mahkemesi kararı olduğu anlaşıldığından İlk Derece Mahkemesince tavzih talebinin değerlendirilebilmesi mümkün değildir.

Bu nedenle, yetkisiz İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen tavzih kararın "yok hükmünde olduğunun tespitiyle; kararın ortadan kaldırılmasına" ve dosyanın tavzih talebi konusunda karar verilmek üzere Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

1. İlk Derece Mahkemesinin tavzih kararının yok hükmünde olduğunun tespiti ile ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere İlk Derece Mahkemesine İADESİNE,

20.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/13204
Karar No: 2024/8849
Karar Tarihi: 19.11.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/13204 E.  ,  2024/8849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

KARAR SAYISI : 2019/3738 E., 2021/1650 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak veya kullanmak

KARAR : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 02.06.2021 tarihli ve 2019/3738 Esas, 2021/1650 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 293 üncü maddesinin ikinci fıkrasında yer alan ''Hüküm, temyiz eden Cumhuriyet savcısına veya ilgililere gerekçesiyle birlikte açıklanmamışsa; hükmün temyiz edildiğinin bölge adliye mahkemesince öğrenilmesinden itibaren gerekçe yedi gün içinde tebliğ edilir. 5271 sayılı Kanunu'nun 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." ve yine aynı Kanunun 295 inci maddesinde yer alan "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanığın, yüzüne karşı tefhim edilen hükme yönelik 5271 sayılı Kanunu'nun 291 inci maddesinde belirtilen 15 günlük yasal süre içerisinde temyiz dilekçesi sunduğu ancak temyiz dilekçesinde gerekçe göstermediği, sanığa gerekçeli kararın tebliğ edildiği ancak tebligatta, 5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir temyiz dilekçesinin tebliğden itibaren 7 gün içerisinde verilmesi gerektiğine, aksi halde temyiz talebinin reddedileceğine dair meşruhat bulunmadığı anlaşıldığından, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarih ve 2019/9. MD-554 Esas ve 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, hak kaybının önlenmesi bakımından sanığa, tebligatın yapıldığı tarihten itibaren 5271 sayılı Kanunu'nun 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligatın yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması ve sanığın süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek tebliğname ile birlikte, gerekçeli temyiz isteminde bulunulmaması halinde ise mevcut haliyle incelenmek üzere dava dosyasının, iade edilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.11.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2023/12277
Karar No: 2023/11446
Karar Tarihi: 20.11.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/12277 E.  ,  2023/11446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1886 E., 2023/1867 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 3. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/206 E., 2023/155 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Ek Kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince ek karar ile temyiz dilekçesinin süreden reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne ve duruşmanın düzenlendiği 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, davacı asilin temyiz dilekçesinin süre yönünden reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararına ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz yoluna başvurulabilir. Temyiz dilekçesinin süresinden sonra verilmesi hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen karar davacı asile 24.07.2023 tarihinde tebliğ edilmiş; temyiz dilekçesi ise yasal süre geçirildikten sonra 20.09.2023 tarihinde verilmiştir.

Temyiz dilekçesinin süre aşımı sebebiyle reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 03.10.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/12558
Karar No: 2015/19807
Karar Tarihi: 08.12.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/12558 E.  ,  2015/19807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 3. TÜKETİCİ MAHKEMESİ

TARİHİ : 01/12/2014

NUMARASI : 2014/3406-2014/1777

Taraflar arasındaki kayıp kaçak bedeli iadesi- Hakem Heyeti Kararının iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 22.70 TL fazla alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 08.12.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/6982
Karar No: 2021/11651
Karar Tarihi: 08.06.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/6982 E.  ,  2021/11651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; suça sürüklenen çocuk ...’ın nüfus kaydına göre 08/02/2002 doğumlu olup 18 yaşını doldurmamış olması nedeniyle 20/01/2016, 24/02/2016, 29/03/2016 ve 20/04/2016 tarihli duruşmaların kapalı yerine açık yapılması ve hükmün de açık duruşmada verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 185. maddesine aykırı davranılması telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamış; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1. Sanığın ve suça sürüklenen çocuğun, İnegöl AVM içerisinde bulunan Migros Markette alışveriş yapmakta olan katılanın yanında bulunan bebek arabasında asılı vaziyetteki el çantasını çalmaları şeklindeki eylemlerinin TCK’nın 142/2-h maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı Kanun’un 141/1. maddesi ile uygulama yapılması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

2. Oluşa uygun şekilde, sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık eylemi nedeniyle hüküm kurulurken uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nın 141/1 maddesi yerine aynı Kanun'un 106/1 maddesi olarak gösterilmesi,

3. Sanık ...’ın eylemine uyan TCK'nın 142/2-h maddesinde öngörülen cezanın alt sınırının 5 yıl hapis cezası olması nedeniyle, sanığın duruşmada hazır bulundurulması, bunun mümkün olmaması durumunda ise SEGBİS sistemi aracılığıyla savunmasının alınması gerektiği gözetilmeden, talimat mahkemesince savunmasının alınması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 196/2 maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 08.06.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/6087
Karar No: 2011/3067
Karar Tarihi: 30.05.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/6087 E.  ,  2011/3067 K.**

**"İçtihat Metni"**

AHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 319 ada 14 parsel sayılı 3916.22 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tapu kaydı, taksim ve satın alma nedeniyle eşit paylı olarak davalılar ... ve ... adlarına tespit edilmiştir. Davacılar ... ve ... tapu kaydı ve irsen intikale dayanarak dava açmışlardır. Davalılar yargılama sırasında ayrı bir tapu kaydına da dayanmışlardır. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, taşınmazın fen bilirkişi raporunda (B) harfi ile gösterilen 3716.22 metrekare yüzölçümündeki bölümünün eşit paylarla davacılar ..., ... ile davalılar ... ve ... adlarına, aynı raporda (A) harfi ile gösterilen 200 metrekarelik bölümün ise eşit paylarla davalılar ... ve ... adlarına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı tarafın temyizi, taşınmazın teknik bilirkişi haritasında (B) harfi ile gösterilen bölümüne yöneliktir. Taşınmazın temyize konu bölümünün tespit sırasında taşınmaza uygulanan tapu kaydının kapsamında kaldığı, pay satın alma, paylaşma ve satın alma suretiyle tarafların ortak miras bırakanı...’a geçtiği, 1978 yılında ölümünden sonra mirasçıları arasında yöntemince paylaşıldığı ve davalı ... payına isabet ettiği, adı geçenin taşınmazda zilyet olduğu, yarı payını da oğlu davalı ...’a devrettiği mahkemece yapılan keşif ve toplanıp değerlendirilen delillerle kanıtlanmış olup, bu husus mahkemenin de kabulündedir. Mahkemece, taraflar arasında taksime ilişkin yazılı sözleşme bulunmadığı gerekçesi ile yerel bilirkişi ve tanıklarca açıklanan taksim olgusuna değer verilmemiş ise de, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 15. Maddesi hükmüne göre kadastro davalarında harici taksimin her türlü delille kanıtlanabileceği göz önüne alındığında, Mahkemenin bu değerlendirmesinde isabet bulunmamaktadır. Hal böyle olunca, davanın reddine, taşınmazın (B) harfi ile işaretlenen bölümünün de tespit gibi tesciline karar verilmesi gerekirken, yanlış değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davalıların temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 30.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/13286
Karar No: 2012/440
Karar Tarihi: 11.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/13286 E.  ,  2012/440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza sera yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada ayrıntılı ve ölçekli kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından tecavüze konu taşınmazın pafta örneği getirtilerek gerektiğinde keşif yapılıp taşınmazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu yerin belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve yapım tarihide araş- tırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5230 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 11.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.