erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2018/7105
Karar No: 2019/261
Karar Tarihi: 15.01.2019

**14. Ceza Dairesi         2018/7105 E.  ,  2019/261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kişisel verilerin kaydedilmesi

HÜKÜM : Sanığın çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyeti ile kişisel verilerin kaydedilmesi suçundan beraatine dair İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 12.12.2017 gün ve 2017/127 Esas, 2017/192 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kişisel verilerin kaydedilmesi suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Müsnet suçu düzenleyen 5237 sayılı TCK'nın 135/1. maddesinde yer alan hapis cezasının üst sınırının on yıldan az olması ve 5271 sayılı CMK'nın 286/2-f. maddesine göre üst sınırı on yıl veya daha az hapis cezasını gerektiren suçlarla ilgili ilk derece mahkemesince verilen beraat kararlarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair hükümlerin kesin olup temyiz edilememesi karşısında, katılan Bakanlık vekilinin anılan hükme yönelik temyiz isteminin aynı Kanunun 298. maddesi gereğince REDDİNE,

Sanık hakkında çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine dair kurulan hükümlere yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 15.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/7133
Karar No: 2018/6929
Karar Tarihi: 17.09.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/7133 E.  ,  2018/6929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Katılan vekilinin 04.04.2014 havale tarihli dilekçesi ile sanık hakkındaki temyiz isteminden vazgeçmiş olması nedeniyle, sanığın temyizine hasren yapılan incelemede;

Sanık hakkında Adana Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 24.11.2011 tarih, 2011/24245 esas sayılı iddianamesi ile "2007 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçundan kamu davası açıldığı; 26.10.2011 tarih ve VDENR-2011-2175/63 sayılı vergi suçu raporu ve 26.10.2011 tarih ve VDENR- 2011-2175/53 sayılı vergi tekniği raporunun sanığın “2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” eylemleri yönünden inceleme yapıldığının; rapor değerlendirme komisyonu mütalasının da bu yönde olduğunun anlaşılması karşısında; 5271 sayılı CMK'nın 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı, VUK’nın 367. maddesi uyarınca komisyon mütalaasının dava şartı olduğu ve dosya içerisinde bulunan vergi suçu raporuna atıfta bulunan 03.11.2011 tarih ve RDK-I/792 sayılı rapor değerlendirme komisyonu mütalaasının "2007 yılında sahte fatura düzenlemek" suçuna ilişkin olması nedeniyle, “2007 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan verilmiş dava şartı olan mütalaa bulunmaması nedeniyle davanın düşmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 17.09.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2024/2396
Karar No: 2024/3131
Karar Tarihi: 02.10.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/2396 E.  ,  2024/3131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1137 E., 2024/1246 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Kayseri 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/672 E., 2024/299 K.

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesince başvuru süresinde olmadığından 02.05.2024 tarihli ek karar ile istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı tarafından istinaf edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince ek karara karşı başvurulan istinaf isteminin usulden reddine karar verilmiştir.

Temyiz istemi, davacı vekilinin istinaf isteminin süre yönünden reddine yönelik İlk Derece Mahkemesinin 02.05.2024 tarihli ek kararına karşı başvurulan istinaf isteminin, esastan reddine dair kararına ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 345 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ilk derece mahkemesince verilen kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde istinaf yoluna başvurulabilir. İstinaf dilekçesinin süresinden sonra verilmesi hâlinde anılan Kanun’un 346 ncı maddesi uyarınca temyiz isteminin reddine karar vermek gerekir.

İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen karar, davacı vekiline 20.04.2024 tarihinde tebliğ edilmiş; temyiz dilekçesi ise yasal süre geçirildikten sonra 02.05.2024 tarihinde verilmiştir.

İstinaf dilekçesinin süre aşımı sebebiyle reddine ilişkin İlk Derece Mahkemesince verilen ek karara karşı başvurulan istinaf isteminin usulden reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğu anlaşıldığından bu karara ilişkin temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanmasına karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

İlk Derece Mahkemesince verilen 02.05.2024 tarihli ek karara ilişkin davacının istinaf isteminin usulden reddine dair verilen Bölge Adliye Mahkemesinin 29.05.2024 günlü ret kararının ONANMASINA,

Davacıdan alınması gereken harç peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/3588
Karar No: 2021/18772
Karar Tarihi: 06.12.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/3588 E.  ,  2021/18772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal , mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesi neticesinde;

Suça sürüklenen çocuğa yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 151/1, 116/2-4 ve 31/3. maddelerine uyan mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçlarının gerektirdiği cezaların türü ve üst sınırlarına göre; aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık asli dava zamanaşımı süresinin, karar tarihi olan 31/03/2016 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesi neticesinde;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında gerekçe belirtilmeksizin sosyal inceleme raporu aldırılmaması suretiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 06/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/16225
Karar No: 2017/26584
Karar Tarihi: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/16225 E.  ,  2017/26584 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2008/974
Karar No: 2009/779
Karar Tarihi: 16.02.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/974 E.  ,  2009/779 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, malzeme temini ve işçiliği kendisine ait olmak üzere davalının yapımını yükümlendiği inşaatın doğrama işlerinin taşeron olarak tamamlandığını sözlü anlaşma uyarınca iş bedeli olarak verilmesi kararlaştırılan 2 adet bağımsız bölümün tapusunun devredilmediğini ileri sürülerek davacı adına tescili olmadığı takdirde bedelinin tahsili istemi ile açılmıştır. Davalı akdî ilişkinin varlığını inkâr etmiş, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, akdî ilişkinin kurulduğu kanıtlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Bir hakkın doğumu, düşürülmesi, devri, değiştirilmesi, yenilenmesi, ertelenmesi ikrarı ve itfası amacıyla yapılan hukuki işlemlerin yapıldıkları zamanki miktar veya değerleri dörtyüz milyon lirayı geçtiği takdirde senetle ispat olunması gerekir (HUMK. 288 madde). Senetle ispatı gereken hususlarda taraflara bu yön hatırlatılarak karşı tarafın açık muvafakatı halinde tanık dinlenebilir (HUMK. 289 madde). Somut olayda akdî ilişkinin dava konusu değere göre senetle ispatı gerektiği ortadadır. Davalının açıkça muvafakatı alınmadığından tanık anlatımlarına da itibar edilemez. Ne var ki davacı delil listesinde “diğer her türlü deliller” demek suretiyle yemin deliline de dayanmış sayılacağından davalıya akdî ilişkinin varlığı konusunda yemin teklifine hakkı olduğu davacıya hatırlatılmalı ve sonucuna göre hüküm kurulmalıdır. Bu husus üzerinde durulmadan eksik inceleme ile davanın reddi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bendde yazılı nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 16.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/19855
Karar No: 2015/4826
Karar Tarihi: 24.03.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/19855 E.  ,  2015/4826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine mahkemece, hükmün kesin olduğu belirtilerek temyiz isteminin reddine karar verilmiş; davacılar vekilince bu defa temyiz isteminin reddine dair ek kararın temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinin desteği ...'in, davalı kuruma ait elektrik direğine çıkarak tamir etmeye çalıştığı esnada elektrik çarpması neticesinde yaşamını yitirdiğini ileri sürerek müteveffanın ölümü nedeniyle desteğinden yoksun kalan müvekkillerinin her biri için fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 100,00'er TL olmak üzere toplam 400,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının olay tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, müteveffa ...'in olayda ağır kusurlu olup davalı kuruma isnat edilecek herhangi bir kusur bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hükmün, davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine mahkemece, 30/09/2013 tarihli ek karar ile, hükmün miktar itibarıyla kesin olduğu gerekçesiyle davacılar vekilinin temyiz talebinin reddine karar verilmiş, davacılar vekilince bu defa temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar temyiz edilmiştir.

Somut olayda, mahkemece verilen 30/09/2013 tarihli ek karar, davacılar vekiline 07/10/2013 tarihinde tebliğ edilmiş olup söz konusu karar, davacılar vekili tarafından 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nun 432/5. maddesi gereğince yedi günlük yasal temyiz süresi geçirildikten sonra 21/10/2013 tarihinde temyiz edilmiştir.

Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 1989/3 esas, 1990/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, Yargıtay tarafından da karar verilebileceğinden, süresinden sonra yapılan ek karara yönelik temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin ek karara yönelik temyiz isteminin süre yönünden REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 24/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/3793
Karar No: 2021/5226
Karar Tarihi: 14.06.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/3793 E.  ,  2021/5226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

1- Sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Bozma kararına uyularak yapılan yargılamada, yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı, incelenen dosyaya göre kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

2- Sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31.12.2008 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 14.06.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/16875
Karar No: 2017/7029
Karar Tarihi: 28.02.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/16875 E.  ,  2017/7029 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmazda bulunan kavak ağaçlarına maktuen değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazda bulunan ağaçların sayı ve cinsine göre taşınmaz kapama karışık meyve bahçesi niteliğinde olduğundan bu vasfına göre değer biçilmesi gerekirken, zeminine ve üzerindeki ağaçlara ayrı ayrı değer biçilmiştir.

Bu itibarla kapama meyve bahçesine göre değer biçilmesi için bilirkişi kurulundan ek rapor alınması, bu mümkün değilse; yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahalinde keşif yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının irad kaydedilmesine, 28/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/3403
Karar No: 2015/4714
Karar Tarihi: 16.11.2015

**20. Ceza Dairesi         2015/3403 E.  ,  2015/4714 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2013/398578

Mahkeme : İNEGÖL 2. Sulh Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi – Numarası : 12/05/2011 – 2010/800 esas ve 2011/387 karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanıklar hakkında kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde satın alma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a)Sanıklar hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanıklar bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanıklar hakkında, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına",

b)Sanıklar bu suçu, daha önce işledikleri suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemişler ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen "Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu ve uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılamaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca "davanın düşmesine",

Karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi;

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelemesizin hükmün BOZULMASINA, 16/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/4379
Karar No: 2024/6095
Karar Tarihi: 05.09.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/4379 E.  ,  2024/6095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2023/428 Esas, 2023/613 Karar

HÜKÜM : Direnme

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 25.02.2021 tarihli, 2020/1897 E. ve 2021/1759 K. sayılı K. ile onanmış, onama kararına karşı davalı vekilince karar düzeltme yoluna başvurulması üzerine Dairemizin 02.11.2022 tarihli, 2021/4764 E. ve 2022/7700 K. sayılı kararı ile bozulmuştur.

Dairemiz bozma kararına İlk Derece Mahkemesince direnilmesi üzerine karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 373 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince Dairemizce yapılan inceleme neticesinde Dairemizin 05.12.2023 tarihli, 2023/5920 E. ve 2023/7082 K. sayılı kararı ile direnme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Davalı vekilince Dairemiz onama kararına karşı yeniden temyiz başvurusunda bulunulmakla İlk Derece Mahkemesinin 02.05.2024 tarihli ek kararı ile temyiz incelemesinin usulüne uygun olarak gerçekleştirildiği, kesinleşen karara karşı olağanüstü kanun yolları dışında yeniden temyiz isteminde bulunulamayacağı gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi; İlk Derece Mahkemesinin 02.05.2014 tarihli ek kararına ilişkindir.

Temyiz isteminin reddine ilişkin 02.05.2024 tarihli İlk Derece Mahkemesince verilen ek karar, usul ve yasaya uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

İlk Derece Mahkemesince verilen 02.05.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararına ilişkin temyiz talebinin kötü niyetle yapıldığı anlaşıldığından, 6100 sayılı Kanun'un 368 inci maddesi yollamasıyla aynı Kanunun 329 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz talep eden davalı asılın takdiren 5.000,00 TL disiplin para cezası ile CEZALANDIRILMASINA,

Temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına,

Para cezasının İlk Derece Mahkemesince yerine getirilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

05.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/37229
Karar No: 2017/16465
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/37229 E.  ,  2017/16465 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.