erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/5804
Karar No: 2015/8285
Karar Tarihi: 08.12.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/5804 E.  ,  2015/8285 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2012/118951

MAHKEMESİ : Denizli 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/12/2011

NUMARASI : 2010/60 (E) ve 2011/802 (K)

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

5846 Sayılı Kanun'a Aykırılık suçunda CMK'nın 231. maddesinin tatbikine esas, basit araştırma ile tesbiti mümkün ve ödenmesi gereken somut bir zarar sözkonusu olmadığı gözetilmeden" CD'lerin bandrolsüz satışı nedeni ile devletin vergi kaybı ve ayrıca bu CD'yi yasal yönden imal eden firmaların hak kayıpları nazara alınarak" CMK'nın 231. maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi isabetli değil ise de; yerel mahkemece CMK'nın 231. maddesinin uygulanmaması hususunda ayrıca "sanığın adli sicil kaydını da esas alması "karşısında bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanık müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 08/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/2767
Karar No: 2015/5720
Karar Tarihi: 06.05.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/2767 E.  ,  2015/5720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... Bakanlığı vekili ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 19/10/2006 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın davalılar ... ve ... yönünden kabulüne, diğer davalılar yönünden reddine dair verilen 11/04/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı ... tarafından istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava dosyasının incelenmesinde; temyiz eden davalılardan ...'a gerekçeli kararın tebliğine ilişkin tebliğ evrakında 25/12/2014 tarihinin yazılı olduğu, fakat 25 rakamında yer alan ''5'' rakamının tükenmez kalemle ''6'' olarak düzeltildiği, davalıya gerekçeli kararının tebliğ tarihinin ... veri tabanından araştırılmasında ise mahkeme gerekçeli karar tebliğ tarihinin 27/12/2014 tarihi olarak kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır.

Şu durumda; gerekçeli kararın davalı ...'a hangi tarihte tebliğ edildiğinin ... Müdürlüğü'nden sorulup araştırılarak tereddüte mahal vermeyecek şekilde belirlenmesinden sonra dosyanın temyiz incelemesi yaptırılmak üzere gönderilmesi için mahal mahkemesine geri çevrilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Dosyanın gösterilen nedenle ve yukarıda bildirilen şekilde işlem yapılmak üzere yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE 06/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/5612
Karar No: 2024/340
Karar Tarihi: 16.01.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/5612 E.  ,  2024/340 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2020/673 Esas, 2021/138 Karar

DAVA TARİHİ :

HÜKÜM : Davanın reddi

KARAR DÜZELTME İSTEYEN : Davacı vekili

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 16.03.2023 tarihli ve 2021/6208 E., 2023/1603 K. sayılı kararıyla onanmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda (6100 sayılı Kanun), 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'ndan (1086 sayılı Kanun) farklı olarak kanun yolları arasında karar düzeltme müessesesine yer verilmemiştir.

Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler kapsamında, Yargıtay kararlarına karşı tarafların karar düzeltme hakkı bulunmadığından davacı vekilinin karar düzeltme isteği niteliğini taşıyan başvurusunun reddi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin karar düzeltme talepli dilekçesinin REDDİNE,

Bölge Adliye Mahkemesinin esastan ret kararlarına karşı Dairece verilen bozma ilamı sonrasında ilk derece mahkemesince verilen karara yönelik olarak karar düzeltme yoluna gidilmesi mümkün olmayıp karar düzeltme talebinin kötüniyetle yapıldığı anlaşıldığından, 6100 sayılı Kanun'un 368 ... maddesi yollamasıyla aynı Kanun'un 329 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca karar düzeltme talep eden davacının taktiren 5.000,00 TL disiplin para cezası ile CEZALANDIRILMASINA,

Para cezasının İlk Derece Mahkemesince yerine getirilmesine,

Peşin alınan karar düzeltme harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/3830
Karar No: 2021/4078
Karar Tarihi: 28.04.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/3830 E.  ,  2021/4078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullandığı iddiasıyla açılan kamu davasında; vergi suçu ve ekindeki raporlarda 2010 yılında 2 mükelleften aldığı 54.909,00 TL miktarlı 8 fatura ile 2011 takvim yılında da 6 mükelleften 13 faturayı vergi indiriminde kullandığı, faturaları düzenleyen iki mükelefin sahte fatura düzenleyicisi olduğu yönünde haklarında vergi tekniği raporları düzenlendiği ancak diğer mükelleflerin faturalarının taklit edildiğinin tespit edildiği, sanığın suça konu olan faturaların gerçek bir ticari ilişkiye dayandığını, faturaları kendileini firma temsilcisi olarak beyan eden kişilerden aldıklarını, bedelini nakden ödediklerini savunması karşısında, suç unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından,

1-Suça konu olan faturaları düzenleyen mükellefler hakkında sahte fatura düzenleme suçundan dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

2- Faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

a) Faturayı düzenleyen şirkete ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin; faturaları kullananlara ait yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi,

b) Daha sonra, faturaları düzenleyen mükelefler ile kullanan mükellefin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, delilleri serbestçe takdir etmek ilkesini uygulayan ceza hakimini bağlamayan Vergi Mahkemesi kararları ile bilirkişinin yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak eksik inceleme sonucu ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz talepleri bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.04.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/1514
Karar No: 2013/177
Karar Tarihi: 16.01.2013

**1. Ceza Dairesi         2012/1514 E.  ,  2013/177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğu öldürmeye teşebbüs, tehdit

HÜKÜM : TCK.nun 106/2-a, 62, 54.maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası; TCK.nun 82/1-e, 35/1-2, 29, 62, 53, 54 mad.uyarınca 10 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın öldürmeye teşebbüs ve tehdit suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suç niteliğine, gönüllü vazgeçme hükümlerinin uygulanması gerektiğine, haksız tahrikin derecesine, tehdit suçunun sübuta ermediğine vesaireye, katılanlar vekilinin takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

A- Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B- Sanık hakkında öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hüküm yönünden;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanığın olay günü okula gitmekte olan mağdure'nin yanına gelerek, onu kolundan tutup "ben sizinle mi uğraşacağım,

.../...

beni mahkemeye verdiniz, seni başkasına yar etmeyeceğim" dedikten sonra, üzerinde taşıdığı kuru sıkı tabancayı doğrultarak mağdureyi öldürmekle tehdit ettiği, mağdurenin bu eylem nedeniyle sanığa hakaret etmesi sonucu ise sanığın bu kez üzerinde bulunan bıçakla mağdurenin göğüs ve karın bölgelerine bir çok kez vurmak suretiyle onu öldürmeye teşebbüs ettiği olayda; sanığın tehdit eylemine karşılık olarak mağdurenin sırf hakaret etmekten ibaret eyleminin sanık lehine haksız tahrik oluşturmayacağı düşünülmeksizin, sanık hakkında hükmedilen temel ceza üzerinden TCK.nun 29. maddesi uyarınca haksız tahrik indirimi uygulanarak yazılı şekilde eksik ceza tayin edilmesi,

Yasaya aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), hükmolunan ceza miktarına ve tutukluluk süresine göre sanık müdafiinin tahliye talebinin reddine, 16/01/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/9196
Karar No: 2014/8632
Karar Tarihi: 14.04.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/9196 E.  ,  2014/8632 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava, davacının çocuğunun bakıma muhtaç derecede malül olduğu iddiası ile 5510 sayılı Kanunun 28. maddesinin 8. fıkrasından yararlandırılması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde isteğin kabulüne davacının oğlunun meslekte kazanma gücünü kayıp oranın %100 olduğunun ve 5510 sayılı Yasanın ilgili maddelerinin davacı hakkında uygulanması gerektiğinin tespitine, karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, Kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, davanın Yasal dayanağının 5510 sayılı Yasanın 28’inci maddesinin 8’inci maddesi hükmündeki “Emeklilik veya yaşlılık aylığı bağlanması talebinde bulunan kadın sigortalılardan başka birinin sürekli bakımına muhtaç derecede malûl çocuğu bulunanların, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten sonra geçen prim ödeme gün sayılarının dörtte biri, prim ödeme gün sayıları toplamına eklenir ve eklenen bu süreler emeklilik yaş hadlerinden de indirilir.” hükmü olmasına ve davacının 05.10.1991 doğum tarihli oğlunun, başkasının bakımına muhtaç ve malul halinin, 5510 sayılı Yasanın yürürlüğe girdiği 01.10.2008 tarihi öncesinde de var olduğunun anlaşılmasına göre davalı Kurumca 01.10.2008 tarihinden sonraki sigortalılık süreleri bakımından, anılan Yasa hükmünün davalı hakkında uygulanabilir ve bu durumun hükmün infazında gözetilebilir bulunmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usûl ve Kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 14.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/16127
Karar No: 2023/4690
Karar Tarihi: 30.03.2023

**4. Hukuk Dairesi         2022/16127 E.  ,  2023/4690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/557 E., 2022/1795 K.

HÜKÜM/KARAR : Davanın kısmen kabulüne/İstinaf isteminin kısmen kabulüne

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 4. Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2020/882 E., 2021/1291 K.

Taraflar arasındaki maddi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulü ile 79.560,00 TL tazminatın tahsiline karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş; gönderme kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne 40.000,00 TL tazminatın tahsiline karar verilmiş; kararın davacı vekili ve davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; davalı tarafın istinaf başvurusunun kabulü ile davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre, davacı tarafın ilk verilen hükmü istinaf etmediği de dikkate alındığında aleyhine reddedilen ve temyize konu edilen toplam miktar 79.560,00 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde davacıya iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine

30.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/62
Karar No: 2015/5603
Karar Tarihi: 14.04.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/62 E.  ,  2015/5603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçuna teşebbüsten mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Adli Tıp kurumunun bilinen uygulamalarına göre, reşit olan mağdurenin ruh sağlığındaki bozulmanın cezada artırım nedeni olabilmesi için, eylem sonucunda mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin tespitin, suç tarihinden itibaren en az 1 yıl geçtikten sonra yapılması gerektiği halde, 14.02.2013 tarihinde gerçekleşen olay nedeniyle mağdurenin ruh sağlığının bozulduğuna dair Atatürk Üniversitesi Tıp Fakültesinde 23.07.2013 tarihinde düzenlenen rapora dayanılarak, sanığa verilen cezanın TCK.nın 102/5. maddesiyle artırılması,

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK.nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkân verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/32714
Karar No: 2013/12423
Karar Tarihi: 19.04.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/32714 E.  ,  2013/12423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Sonradan değiştirilmesini önlemek, delil olma yeteneğini ve güveni sağlamak için hükme esas alınan 13.01.2009 tarihli ekspertiz raporunun Cumhuriyet Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmelik'in 26. maddesi uyarınca onaylanmış olması gerektiği gözetilmeden, onaysız fotokopilerine dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

II- Kabul ve uygulamaya göre de;

1- Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231. maddesi ve bu maddenin 6. fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen cümle gözetilerek, hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünde mahkemesince değerlendirme yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Suça konu silah ve eklerinin zoralımına karar verilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 19.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/13840
Karar No: 2013/11628
Karar Tarihi: 04.06.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/13840 E.  ,  2013/11628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... ... 4. Asliye Hukuk (... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi) Mahkemesi’nce verilen 13.03.2012 tarih ve 2008/41-2012/181 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket nezdinde sigortalı bulunan işyerinde, davalı şirketin işleteni, diğer davalının kiralayanı bulunduğu zemin kat işyerinde çıkan yangın sebebiyle hasar meydana geldiğini, hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini belirterek 17.400,00 TL tazminatın 04.10.2007 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkiline ait işyerinde çıkan yangında müvekkilinin kusurunun bulunmadığını, olay sebebiyle sigortalının herhangi bir zararının oluşmadığını, talep edilen zarar miktarının fahiş olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, davalıların işlettiği işyerinde meydana gelen patlama ve yangın sonucu sigortalı işyerinde hasar meydana geldiği, özellikle yapılan keşifteki gözleme dayalı tespitlere göre gerçek zararın 7.714,95 TL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 7.714,95 TL' nin ödeme tarihi olan 04/10/2007'den itibaren işleyecek ticari avans faizi ile davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekili ve davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekili ve davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 411,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına, istek halinde aşağıda yazılı 434,00 TL harcın temyiz eden davacıya iadesine, 04.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/1610
Karar No: 2017/215
Karar Tarihi: 17.01.2017

**21. Ceza Dairesi         2016/1610 E.  ,  2017/215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- 213 sayılı Yasanın 139. maddesine göre vergi incelemesinin işyerinde yapılması gerektiği, ticari faaliyetine devam ettiği anlaşılan sanık hakkında, hesapların vergi dairesinde incelenmesine imkan veren 213 sayılı Yasanın 139/2. maddesindeki istisnalardan birinin varlığının önceden belirlenip belirlenmediğinin incelemeyi yapan vergi denetmeninden sorulması, işyeri dışında inceleme yapılmasına ilişkin bir tespiti varsa belgesinin dosyaya ibrazının istenmesi aksi takdirde, yapılan tebligatın hukuki geçerliliğinin bulunmadığından sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik soruşturmayla yazılı şekilde hüküm tesisi,

2- Kabul ve Uygulamaya göre de;

a- 5237 sayılı TCK’nun 53/3. maddesi gereğince 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun” sadece sanığın kendi alt soyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, alt soyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceğinin gözetilmemesi yasaya aykırı,

b-Sanık hakkında tekerrüre esas alınan 3167 sayılı Kanunun 16/1. maddesi uyarınca verilen mahkumiyetine ilişkin eyleminin 31.01.2012 tarih ve 28193 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak 03.02.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6273 sayılı Çek Kanununda değişiklik yapılmasına dair Kanun gereğince suç olmaktan çıkartılıp idari yaptırıma dönüştürülmesi karşısında tekerrür hükümleri yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

c- 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 17.01.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.