erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2020/6544
Karar No: 2020/3879
Karar Tarihi: 21.09.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/6544 E.  ,  2020/3879 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İNEGÖL Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-) Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı kanunla yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2-) Bursa Kriminal Polis Laboratuvarı’nca suç konusu uyuşturucu maddeden alınan şahit numunelerin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu durumların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

1-) TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine “Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli iptal kararı ile 7242 sayılı kanunla yapılan değişiklikler sonrası oluşan durumuna göre, sanık hakkında TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin eklenmesi,

2-) Hüküm fıkrasının müsadereye ilişkin kısmında " ... uyuşturucu maddelerin” ibaresinden sonra gelmek üzere "ve Bursa Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü tarafından suç konusu maddelerden alınan tanık numunelerin " şeklinde ibarenin eklenmesi,

Suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.09.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/43047
Karar No: 2013/30197
Karar Tarihi: 21.11.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/43047 E.  ,  2013/30197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, izin ücreti ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi M.... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesini fazla çalışma ve izin ücreti ödenmediği için feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile fazla çalışma ,ücret ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının iş arkadaşı ile kavga etmesi nedeniyle uyarıldığını, bunun üzerine olayı takip eden günlerde işe gelmediğini ve iş sözleşmesinin feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda, davacı 2001-24.8.2009 tarihleri arasında çalışıp fazla çalışma yaptığı halde ücreti ödenmediği için iş sözleşmesini feshettiğini ileri sürmüş, iddiasını kanıtlamak için tanık beyanlarına dayanmıştır. İfadelerine başvurulan davacı tanıkları 1998 ve 2004 tarihleri arasında davalı işyerinde çalışan işçilerdir. Bu nedenle ancak kendi çalıştıkları dönem hakkında beyanda bulunabilirler. Dolayısıyla fazla çalışma ücretinin hesaplanmasında beyanlarının tüm süre için dikkate alınması hatalıdır. Mahkemece fazla çalışma ücreti alacağının yeniden hesaplanıp , feshin buna göre yeniden değerlendirilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 21.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/7915
Karar No: 2012/20595
Karar Tarihi: 29.11.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/7915 E.  ,  2012/20595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek ve kullanmak

HÜKÜM : Sanıkların mahkumiyetlerine

Katılan vekilinin süre tutum dilekçesi verdikten sonra 14.10.2010 havale tarihli dilekçesi ile hükmün onanmasını talep ettiği anlaşılmakla; dilekçesinin temyiz isteminden vazgeçme niteliğinde bulunduğu gözetilerek sanıklar ... ve ... müdafilerinin temyiz itirazlarına hasren yapılan incelemede gereği görüşüldü;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen 2002 ve 2003 takvim yıllarında "sahte fatura düzenlemek ve kullanmak" suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırları itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihleri olan 2002 takvim yılı yönünden 16.04.2003, 2003 takvim yılı için ise 16.03.2004 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 29.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/26609
Karar No: 2013/48827
Karar Tarihi: 26.12.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/26609 E.  ,  2013/48827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Suça konu saha üzerindeki ağaçlar yerine saha üzerinde mevcut bulunmayan ve miktar olarak yediemine alınmamış mahsulun müsaderesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1 .maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince kararda müsadereye ilişkin paragrafta “... Mahsulün ...” ibaresinin “...ağaçların...“ şeklinde değiştirilmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/2927
Karar No: 2009/3302
Karar Tarihi: 02.06.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/2927 E.  ,  2009/3302 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, davalı şirket ile yapılan 13.07.1995 tarihli sözleşmeye dayalı olarak açılmış olup; sözleşmede kararlaştırılan iş bedelinin davalılardan tahsiline, sözleşme konusu ilköğretim okulunun yıktırılmasına ve yıkım giderlerinin davalıdan tahsiline karar verilmesi istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile ... Köyü, iki derslikli ilköğretim okulunun yıktırılmasına; yıkım giderlerinin davalı tarafça karşılanmasına ve ayrıca davalı yükleniciye ödenen 664.000.000 TL’nin ödeme tarihi olan 06.07.1995 tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş ve verilen karar davalılardan ... vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı yüklenici şirket, 13.07.1995 tarihli sözleşme ile ... köyü iki derslikli ilköğretim okulu inşaatının yapımını yüklenmiştir. Davalı ... ise, kontrol mühendisi olarak Bayındırlık ve İskan Müdürlüğü’nce görevlendirilmiştir. 15.11.1999 tarihli Teknik Rapor’da açıklandığı üzere; sözleşme konusu okulun inşaat tekniğine aykırı olarak yapılması sebebiyle eğitim ve öğretimin yapılmasının mümkün olmadığı ve dolayısıyla yıktırılması gerektiği tespit olunmuş ve bu sebeple sözleşme bedelinin tahsili ile okulun yıktırılmasına karar verilmesi dava edilmiştir.

Davalı ... yasal cevap süresi içerisinde zamanaşımı def’inde bulunmuştur. Mahkemece, anılan davalının zamanaşımına yönelik savunması incelenmemiş ve bu yöndeki savunması hakkında da bir karar verilmemiştir. Oysa, zamanaşımı def’inde bulunulduğuna göre, öncelikle incelenmelidir (HUMK m.77,221). Dava zamanaşımı süresi dolduktan sonra açılmış ise; mahkemece, uyuşmazlığın esasına girilmeden davanın zamanaşımı süresinin dolması sebebiyle reddine karar verilmesi zorunludur. O halde, mahkemece, bu yöndeki davalı savunması incelenmeli, zamanaşımı dolmamış ise uyuşmazlığın esası incelenmelidir.

Diğer yandan, yüklenici şirkete ödendiği ileri sürülen iş bedelinin tahsili istendiğine göre; sözleşmenin de geriye etkili sonuç doğurur şekilde, iş sahibi davacı tarafından fesih olunduğunun kabulü gerekir. Kontrol mühendisi olan davalı ...’in yüklenici şirkete ödenen iş bedelinden ötürü sorumluluğunu gerektirir hukuksal bir neden bulunmadığı halde; bu davalının, iş bedelinden sorumlu tutulmasına karar verilmiş olması doğru olmadığı gibi; hukuksal sebepleri gösterilmeden inşaatın yıkım giderlerinden de sorumlu tutulması doğru olmamıştır.

Açıklanan sebeplerle karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne ve kararın anılan davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı ...'a geri verilmesine, 02.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/6273
Karar No: 2012/5207
Karar Tarihi: 24.02.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/6273 E.  ,  2012/5207 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Haksız ödeme nedeniyle tazminat talebi

Hüküm : 2.000,00 TL adli para cezasının 14/12/2004 tarihinden faiziyle, 2.800,00 TL adli para cezasının 12/09/2005 tarihinden faiziyle davalıdan alınarak davacıya verilmesine.

Davacının tazminat talebinin kabulüne ilişkin hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükmün 1. fıkrasının a bendinde davacıya faiziyle birlikte geri ödenmesine karar verilen 2.000,00 TL’nin İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2003/2 Esas ve 2004/74 Karar sayılı ilamının infazına ilişkin davacı tarafından ödenen para cezası olup 14/12/2004 tarihinde infaz edildiği, 5320 sayılı Kanunun 6. maddesi uyarınca 01/06/2005 tarihinden önce yapılan işlemler ile ilgili tazminat taleplerinin 466 sayılı Kanun hükümlerine göre incelenip karara bağlanması gerektiği, anılan kanunda ise davacının tazminat talebine konu işleme ilişkin herhangi bir yasal düzenleme bulunmadığından bu kanun kapsamında tazminat talep edilemeyeceği, diğer taraftan kararda uygulama maddesi olarak belirlenen 5271 sayılı CMK’nın 323/3 maddesinin delalet ettiği aynı kanunun 144/1-b maddesi uyarınca “tazminata hak kazanmadığı halde, sonradan yürürlüğe giren ve lehe düzenlemeler getiren kanun gereği, durumları tazminat istemeye uygun hale dönüşenler”in de tazminat isteyemeyecekleri, bu nedenle davacının para cezası olarak ödediği 2.000,00 TL’ye ilişkin tazminat talebinin idari yargıda dava konusu edilebileceği gözetilmeksizin yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı görülmekle, davalı vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerden dolayı yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, 24/02/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/8420
Karar No: 2020/4007
Karar Tarihi: 06.07.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/8420 E.  ,  2020/4007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet, ret

1-Sanık ... hakkında “2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme” ve sanık ... hakkında “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçlarından verilen mükerrerlik nedeniyle ret kararlarına yönelik katılan vekilinin temyiz istemlerinin incelenmesinde:

Sanıklar hakkında aynı fiillerle ilgili olarak mükerrer açılan kamu davalarının, 5271 sayılı CMK'nin 223/7. maddesi uyarınca reddi gerekçeleri gösterilerek Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2-Sanıklar hakkında “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin incelenmesinde:

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiilin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezaların kanuni takdir sınırlarında uygulandığı, incelenen dosyaya göre kurulan hükümlerde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, sanıklar müdafilerinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan hükümlerin ONANMASINA, 06/07/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/26602
Karar No: 2013/48831
Karar Tarihi: 26.12.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/26602 E.  ,  2013/48831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Suça konu saha üzerindeki ağaçlar yerine saha üzerinde mevcut bulunmayan ve miktar olarak yediemine alınmamış mahsulun müsaderesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1 .maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince kararda müsadereye ilişkin paragrafta “.... mahsulün....” ibaresinin “...ağaçların...“ şeklinde değiştirilmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/12991
Karar No: 2013/7649
Karar Tarihi: 09.05.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/12991 E.  ,  2013/7649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanığın, suç tarihinde defter ve belgeleri incelemek üzere ibraz etmesi için Vergi Dairesi Müdürlüğünce usulüne uygun yapılan tebligatlara rağmen yasal süresinde defter ve belgeleri ibraz etmeyerek atılı suçu işlediği iddiasıyla açılan kamu davalarında, mahkemede suçlamayı red edip sözü edilen tebligatlardan haberdar olmadığını, muhtar ...'un kendisine herhangi bir belge vermediğini beyan etmesine karşın, 18.03.2008 tarihinde müdafii huzurunda Cumhuriyet savcısına verdiği savunmasında tebligatın muhtar ...'a tebliğ edildiğini o sırada Üsküp Beldesinde olmadığını, geldiğinde evinin kapısında tebligatın asılmış olduğunu gördüğünü, ne ile ilgili olduğunu anlamadığını bu nedenle defter ve belgeleri vergi dairesine götürmediğini ifade etmesi,27.09.2007 tarihli “adres tespit tutanağı” başlıklı belgeye göre sanığın ikamet adresinde bulunmadığının, tebliğ yapılacak şahsın olmadığının, faaliyet gösterdiği iş yerinin kapalı olduğunun belirlenmesi, Kırklareli Vergi Dairesi müdürlüğünün 04.09.2008 tarihli yazısı ile işyerinin kapalı olması ve sanığın bulunamaması nedeniyle iş yerinde inceleme yapılma olanağının olmadığını açıklaması karşısında; sanığın savunmasında da beyan ettiği şekli ile yapılan tebligattan haberdar olduğu,anılan 27.09.2007 tarihli belge kapsamına göre de 213 sayılı Yasanın 139/2. maddesinde incelemenin dairede yapılmasına imkân veren istisnalardan birinin varlığı önceden belirlendiği cihetle; yüklenen suçun sübuta erdiği ve mahkumiyet kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde beraat kararı verilmesi

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/12453
Karar No: 2024/2185
Karar Tarihi: 06.03.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/12453 E.  ,  2024/2185 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/257 E., 2022/486 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

SUÇ TARİHLERİ : 21.07.2019, 22.08.2019

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteğinin reddi

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 06.04.2022 tarihli ve 2020/257 Esas, 2022/486 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 294 üncü maddesindeki ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.'', aynı Kanun’un 295 inci maddesinin birinci fıkrasındaki “Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir” şeklindeki düzenlemeler gözetilerek, sanığın 20.04.202 tarihinde temyiz nedenlerini içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu; dilekçenin süre tutumu niteliğinde olmayıp gerekçeli karar tebliğinin talep edilmediği sanığın temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermediği ve yapılan ihtarata rağmen 5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrasında maddesinde belirtilen süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren ek dilekçe de sunmadığı anlaşılmakla; sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak oybirliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara Batı 7. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.03.2024 tarihinde karar verildi
Esas No: 2016/8210
Karar No: 2017/21291
Karar Tarihi: 05.10.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/8210 E.  ,  2017/21291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

Emsal alınan taşınmazın, satışına ilişkin akit tablosu Tapu Müdürlüğünden istenilip, dava konusu taşınmaz ile somut emsal taşınmazın 2014 yılında, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Müdürlüğünden getirtilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazın ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi oldukları ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulup, alınacak cevaplara göre bilirkişi kurulu raporu denetlenmeden hüküm kurulduğundan alınan rapor inandırıcı görülmemiştir.

Bu nedenle taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için yeniden imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 05/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.