erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/12734
Karar No: 2014/7310
Karar Tarihi: 07.05.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/12734 E.  ,  2014/7310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/02/2013

NUMARASI : 2011/450-2013/38

Davacı R.. A.. vekili Avukat M.. E. U.. tarafından, davalı F.. D.. aleyhine 26/10/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 21/02/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, hakaret nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayın tarihi, olayın davalının tanık olarak beyanda bulunduğu mahkeme çıkışı davacı ile girdiği diyalog sonucu söylenmiş oluşu, söylenen sözün niteliği ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir olunan 3.000,00 TL manevi tazminat fazladır. Yerel mahkemece davacı yararına daha alt düzeyde manevi tazminat takdiri için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) no'lu bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; davacının tüm, davalının öteki temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 07/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/23583
Karar No: 2015/3338
Karar Tarihi: 24.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/23583 E.  ,  2015/3338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/05/2014

NUMARASI : 2012/122-2014/893

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş, davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunulmuş olmakla, duruşma için belirlenen 24.02.2015 günü temyiz eden davalı vekilinin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden temyiz eden davacı idare vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak davalı vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

1-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 06.04.2012 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorularak,

2-Dava konusu taşınmaza ait maden işletme ruhsatı bulunup bulunmadığı araştırılıp, varsa buna ilişkin belgeler getirtilerek,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/14370
Karar No: 2012/1034
Karar Tarihi: 08.02.2012

**1. Hukuk Dairesi         2011/14370 E.  ,  2012/1034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, dava konusu 121 ada 1 parsel sayılı taşınmaz üzerinde ilköğretim okulu bulunduğunu, 222 sayılı Kanun ve ilgili mevzuat gereğince okul arsasının idareleri adına tescili gerektiğini ileri sürerek, tapu iptal ve tescil isteğinde bulunmuştur.

Davalı Hazine, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın kanıtlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı Hazine vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalı Hazine'nin temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 08.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/86
Karar No: 2011/7280
Karar Tarihi: 30.06.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/86 E.  ,  2011/7280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bakırköy 4.İcra Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı kiracılar hakkında aylık 7500 TL'den Ekim 2008-Mart 2009 tarihleri arasındaki kira paraları toplamı 45.000 TL'nin tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatılan icra takibine davalıların kısmi itiraz etmesi üzerine davacı icra mahkemesinden tahliye isteminde bulunmuştur. Mahkemece, tahliyeye karar verilmesi üzerine karar Dairemizce 7.5.2009 tarihli ödeme belgesi değerlendirilmediğinden bozulmuş, mahkemece bozmadan sonra verilen kararda, bozma ilamına uyulduğu belirtilerek itirazın kaldırılması istenmeden tahliye istenemeyeceğinden bahisle davanın reddine karar verilmesi üzerine karar, davacı alacaklı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklı 2.4.2009 tarihinde başlatmış olduğu icra takibinde 1.3.2003 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesine dayanmış olup, bu sözleşmede aylık 4700 TL kiranın her ay peşin ödeneceği kararlaştırılmıştır. Taraflar arasında ihtilaflı bulunmayan bu sözleşme hükümleri tarafları bağlar. Davalı kiracılar süresinde icra müdürlüğüne yapmış oldukları itirazlarında aylık kiranın 6000 TL olduğunu Ocak ayından 4500, Şubat ve Mart aylarından 6000 TL olmak üzere toplam 16.500 TL borçlarının bulunduğunu bunu da yasal otuz günlük süre içinde ödeyeceklerini bildirmişlerdir. Davalı borçluların bu şekildeki itirazları kısmi itiraz niteliğinde olup, davacı alacaklı da itiraz edilmeyerek kesinleşen bu bölüm için İİK. 269/a maddesine dayanarak tahliye isteminde bulunmuştur. Bu açıklama karşısında mahkemece davanın hukuksal dayanağının İİK.'nun 269/a maddesi olduğu gözden kaçırılarak yanılgıya düşülmek suretiyle itirazın kaldırılması istenmeden tahliye istenemeyeceği gerekçesi ile istemin reddine karar verilmesi doğru değildir. Ancak;dosyada mevcut 7.5.2009 tarihli belgede 2008 Ekim ayından-2009 Mart ayına kadar, bu ay da dahil olmak üzere 45.000. TL kira parası, vekalet ücreti ve masrafların haricen alındığına dair davacı alacaklının imzası bulunan belge bulunmaktadır. Davacı vekili belgedeki imzayı inkar ettiğine göre İ.İ.K.'nun 269/d maddesinin göndermesi ile İİK.'nun 68/5. maddesindeki düzenleme gözetilerek imza incelemesi yapılmalıdır.

Bu durumda mahkemece, itiraz edilmeksizin kesinleşen 16.500 TL kira parasının yasal otuz günlük süre içerisinde ödenip ödenmediği hususu Dairemizin ilk bozma ilamına uygun bir şekilde tartışılarak sonucuna karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz ititazların kabulü ile kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 30.6.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/22422
Karar No: 2012/26003
Karar Tarihi: 03.12.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/22422 E.  ,  2012/26003 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Adana Kültür ve Tabiat Varlıkları Koruma bölge kurulu tarafından 11.03.1997 gün ve 2740 sayılı karar ile birinci derece doğal sit alanı olarak belirlenen, ... ilçesi Tabaklar köyü, Aydınlar mahallesinde, İncekum mevkinde, hazineye ait arazi içerisinde bulunan doğal kum tepelerinden kum alınarak dağıtılması sureti ile doğal kum ekosisteminin tahribata uğradığının dosya kapsamındaki 18.01.2005 tarihli tutanakla tespit edildiği ve suç tarihinin belirtilen tarih olduğu anlaşılmakla;

Sanıklara isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem 2863 sayılı Kanunun 65. maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç 765 sayılı TCK'nın 102/4. maddesi uyarınca 5 yıllık zamanaşımına tabidir. Kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, bu süre 104/2. maddesi uyarınca en fazla yarı oranında uzayacağından, suç tarihi olan 18.01.2005 tarihinden itibaren 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımı inceleme tarihinden önce gerçekleşmiş olmakla, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 765 sayılı TCK’nın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince kamu davasının DÜŞMESİNE, 03.12.2012 tarihinde olarak oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/4971
Karar No: 2019/2040
Karar Tarihi: 03.04.2019

**1. Ceza Dairesi         2018/4971 E.  ,  2019/2040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğu veya beden veya ruh bakımından kendini savunamayacak kişiyi kasten öldürme, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : 1)Sanık ... hakkında;

-Çocuğu veya beden veya ruh bakımından kendini savunamayacak kişiyi kasten öldürme suçundan beraat,

2)Sanık ... hakkında;

-Çocuğu veya beden veya ruh bakımından kendini savunamayacak kişiyi kasten öldürme suçundan, TCK.nin 82/1-e, 53. maddeleri uyarınca, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası,

- 6136 sayılı Yasanın 13/1, TCK.nin 52, 53. maddeleri uyarınca, 2 yıl 6 ay hapis cezası ve 1.800 TL. adli para cezası,

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında katılan ...'a karşı kasten yaralama suçundan beraat, sanık ... hakkında katılan ...'a karşı kasten

yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri de katılan ... vekili tarafından temyiz edilmiş olmasına rağmen bu temyiz istemi ile ilgili olarak tebliğnamede görüş bulunmadığı anlaşılmakla; belirtilen temyiz istemine ilişkin görüş içeren ek tebliğname düzenlenmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.04.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/30573
Karar No: 2014/32324
Karar Tarihi: 18.11.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/30573 E.  ,  2014/32324 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2014/264219

Hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından suça sürüklenen çocuk G.. A..'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 168/1, 116/1, 31/3(iki kez) ve 62.(iki kez) maddeleri uyarınca 6 ay 2 gün(iki kez) hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 5/1-b maddesi uyarınca eğitim tedbiri uygulanmasına dair Tarsus 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/04/2010 tarihli ve 2009/185 esas, 2010/358 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin Tarsus Ağır Ceza Mahkemesinin 15/06/2010 tarihli ve 2010/1614 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 04/07/2014 tarih ve 2014/13689/46037 sayılı Kanun Yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17/07/2014 tarih ve 2014/264219 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle incelendi.

MEZKUR İHBARNAMEDE;

Dosya kapsamına göre, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26/03/2013 tarihli ve 2012/1468 esas, 2013/101 sayılı ilamında da belirtildiği üzere, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 11. maddesi ve Çocuk Koruma Kanununa Göre Verilen Koruyucu ve Destekleyici Tedbir Kararlarının Uygulanması Hakkındaki Yönetmeliğin 8. maddesi uyarınca, fiili işlediği sırada on iki yaşını bitirmiş on beş yaşım doldurmamış çocuklar ile on beş yaşını doldurmuş ancak onsekiz yaşını doldurmamış sağır ve dilsizlerin işledikleri fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamamaları veya davranışlarını yönlendirme yeteneklerinin yeterince gelişmemiş olması halinde mahkemece suça sürüklenen ve ceza sorumluluğu olmayan çocuklarla korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında tedbire hükmolunabileceği gözetilmeden ceza sorumluluğu olan ve hakkında mahkumiyet hükmü kurulan sanık hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 5. maddesi gereğince tedbire hükmedilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşılmış olmakla,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbar yazısı incelenen dosya içeriğine göre yerinde görüldüğünden kabulü hırsızlık ve konut donulmazlığını bozma suçlarından sanık G.. A.. hakkında Tarsus Ağır Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 15.06.2010 tarih ve 2010/1614 Değişik İş sayılı kararın CMK'nun 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, diğer işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, 18.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/11965
Karar No: 2014/7315
Karar Tarihi: 07.05.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/11965 E.  ,  2014/7315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Serik 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/04/2013

NUMARASI : 2012/179-2013/199

Davacı A.. Ç.. vdl vekili Avukat H.. Ş..tarafından, davalı İ.. K.. aleyhine 23/03/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 04/04/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince; dava, hakaret fiili nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayın tarihi, yanlar arasında akrabalık ilişkisinin bulunması, dava konusu sözlerin daha önce aralarında görülmekte olan davanın keşfi sırasında söylenmesi, söylenen sözlerin niteliği ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacılar yararına ayrı ayrı takdir olunan 3.000,00 TL manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdiri için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; davalının öteki temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 07/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/8203
Karar No: 2016/4269
Karar Tarihi: 27.06.2016

**20. Ceza Dairesi         2015/8203 E.  ,  2016/4269 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlediğinden, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 27.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/3705
Karar No: 2018/6561
Karar Tarihi: 01.10.2018

**10. Ceza Dairesi         2018/3705 E.  ,  2018/6561 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Soruşturma aşamasında kolluk görevlilerince düzenlenen ve olay yerinin okula olan mesafesini 110 metre olarak gösteren krokide tereddüt görülmediğinden, sanık ve müdafiinin de gerek duruşma sırasında, gerekse temyiz dilekçesinde olayın gerçekleştiği yerin okula mesafesi hususunda bir itirazı bulunmadığından tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği ve istinaf isteminin esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin temyiz itirazlarının yerinde görülmemesi nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan bölge adliye mahkemesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, 01/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/3156
Karar No: 2018/1260
Karar Tarihi: 22.02.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/3156 E.  ,  2018/1260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olayın intikal şekli ve zamanı, savunma, mağdure ile annesi müştekinin çelişkili ifadeleri, dosyada mevcut Aile Mahkemesi dosyaları, mağdurenin ruh sağlığına ilişkin rapor içeriği, tanıkların mağdurenin beyanları ile örtüşmeyen beyanları ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında sanığın üvey kızı mağdureye yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçunu işlediği hususunda cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/476
Karar No: 2024/4757
Karar Tarihi: 24.04.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/476 E.  ,  2024/4757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/306 E., 2016/341 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

İddianamede müsaderesi talep edilen kaçak çay tabakları ve suçta kullanılan nakil vasıtası hakkında mahallinde her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Sanıkların yargılama konusu eylemlerine göre belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan, aynı Kanun'un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, anılan Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği, zamanaşımını kesen son işlemin savunmanın alındığı 05.06.2014 tarihinden itibaren 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin temyiz incelemesinden önce gerçekleştiği anlaşılmıştır.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, 24.04.2024 tarihinde karar verildi.