Esas No: 2023/4954
Karar No: 2023/10736
Karar Tarihi: 26.12.2023

**8. Ceza Dairesi         2023/4954 E.  ,  2023/10736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1287 E., 2023/1350 K.

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, Hukuki alacağın tahsili amacıyla yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Red, temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında, hukuki alacağın tahsili amacıyla yağma suçundan hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın ise; 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığının 26.01.2023 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

suçundan dava açılmıştır.

2. Kayseri 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.06.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında atılı suçtan mahkumiyet kararı verilmiştir.

3. Sanık ve müdafiinin istinaf talebi üzerine, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 06.10.2023 tarihli kararı ile istinaf isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, suçun sübutuna, unsurlarının oluşmadığına, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, şayet beraat kararı verilmeyecekse alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi ile takdiri indirim yapılamamasının hukuka aykırı olduğuna ve lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın, temyiz dışı sanık ... ile birlikte diş yaptırmak için bir miktar para verdikleri diş teknisyeni olan katılanın, dişleri yapmayarak sanıkları oyalaması üzerine, sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde, katılanın yolunu keserek bir kulübeye götürüp ellerini ve ayaklarını bağladıktan sonra silahtan sayılan çekiç zincir ve keserle ağır (4.) derece kemik kırığı oluşacak şekilde katılanı darp ettikleri, tehdit ederek parasını aldıktan sonra serbest bıraktıkları iddiasına ilişkindir.

2. Katılana ait cep telefonunda yapılan incelemede, sanığa ait cep telefonu numarasından, dişlerin takılması için gönderilmiş mesajlar olduğu tespit edilmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın, temyiz dışı sanık ile fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek atılı suçu işlediği gerekçesiyle sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Hükümde hukuka aykırılık olmadığından istinaf isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Hukuki alacağın tahsili amacıyla yağma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.

B. Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde ise;

1. Sanık hakkında atılı suçtan hüküm kurulurken belirlenen temel cezada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 61 inci maddesine bir aykırılık görülmemiş, tekerrüre esas adli sicil kaydı bulunan sanık hakkında, ceza miktarı itibariyle de yasal şartları oluşmadığından 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin uygulanmamasında, 1 yıldan fazla hapis cezasına mahkum edilmiş olması nedeniyle de cezasının, 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesindeki seçenek yaptırımlara çevrilmemesinde hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin bu hususlara ilişkin temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Sanık savunmaları, katılan beyanları, adli muayene raporu ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, atılı suçun sanık tarafından temyiz dışı sanık ile fikir ve eylem birliği içerisinde işlendiğine yönelik Mahkemenin suçun sübutu ve kabulünde isabetsizlik görülmemiş olup yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların bozma hususu dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

3. Sanığın, katılana yönelik hürriyetten alıkoyma eylemini, mahkeme gözlemi ile de sabit olan, sanığın çekilmiş ve kesildiği iddia edilen dişlerinin katılan tarafından yaptırılmayarak sanığı, oyalamasından kaynaklanan hiddetin etkisiyle gerçekleştirdiği ve hakkında 5237 sayılı Kanunun 150.maddesinin uygulandığı anlaşılmakla, hakkında 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesindeki haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinde hukuka uygunluk görülmemiştir.

V. KARAR

A. Hukuki alacağın tahsili amacıyla yağma suçu yönünden;

Gerekçe bölümünde (A) numaralı bentte açıklanan nedenle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 16.10.2023 tarihli kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereğince Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden

Gerekçe bölümünde (B/3) numaralı bentte açıklanan nedenle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesinin, 06.10.2023 tarihli kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 307 nci maddesi uyarınca, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanun'un 8 inci maddesiyle değişik, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca, dosyanın Kayseri 4. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 26.12.2023 tarihinde karar verildi.