Esas No: 2023/38
Karar No: 2023/9001
Karar Tarihi: 11.09.2023

**4. Hukuk Dairesi         2023/38 E.  ,  2023/9001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/100 E., 2022/128 K.

HÜKÜM/KARAR : Davacı Vekilinin İstinaf Başvurusunun Reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 11. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2014/141 E., 2019/722 K.

Taraflar arasındaki trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle maddi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, 16.11.2010 tarihinde davalı tarafından ZMMS ile sigortalı aracın yaya olan müvekkiline çarpması neticesinde meydana gelen trafik kazasında müvekkilinin yaralandığını ve maluliyetinin meydana geldiğini, kazanın meydana gelmesinde davalı tarafından sigortalı aracın sürücüsünün kusurlu olduğunu ve zararlarından davalının sorumlu olduğunu belirterek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 2.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalının kusuruna isabet eden oranda ve poliçe limiti dahilinde davalı ... şirketinden tahsilini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin sigorta poliçe limiti ile sınırlı olarak ve sigortalı aracın sürücüsünün kusuru oranında zarardan sorumlu olduğunu, kazanın meydana gelmesinde sigortalı araç sürücüsünün kusursuz olduğunu, davacının bir kaç yıl önce de intihar girişiminde bulunduğunu ve yola aniden fırlaması nedeniyle kazanın meydana geldiği, davacının depresyon tanısı ve ilaçlarını kullanmaması karşısında olayın intihar girişimi olma ihtimalinin bulunduğunu, davacının müterafik kusurunun göz önüne alınması gerektiğini, tazminatın aktüer sicile kayıtlı bilirkişilerce hesaplanabileceğini, davacının maluliyet durumunun bilirkişi marifeti ile tespiti gerektiğini, davacının zararının SGK tarafından karşılanıp karşılanmadığının da araştırılması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı'ndan alınan 10/07/2015 tarihli raporda; trafik kazasında yaralanan davacının vücut genel çalışma gücünden kaybetmediğinin bildirildiği, davacının İzmir Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin 05.08.2011 tarihli özürlü sağlık kurulu raporuna göre %71 oranında özürlü olduğunun ve İzmir Katip Çelebi Üniversitesi Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 29.08.2012 tarihli özürlü Sağlık Kurulu Raporuna göre % 52 oranında özürlü olduğunun bildirilmesi karşısında mahkemece İstanbul Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulu'ndan rapor alındığı, İstanbul Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulu'ndan alınan 29.04.2019 tarihli raporda; dosyada bulunan adli tıp raporları ile çelişki yaratan tüm özürlü sağlık raporlarının incelenmesi ve davacının son durum raporlarının ve grafilerinin alınması sonucu değerlendirme yapıldığı, Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespiti İşlemleri Yönetmeliği hükümlerine göre trafik kazasında yaralanan davacının vücut genel çalışma gücünden kaybetmediğinin bildirildiği, alınan raporun karar vermeye yeterli olduğu, davacının maluliyetini kanıtlayamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; müvekkilinin meydana gelen kazada ağır şekilde yaralandığını ve kalıcı sakatlığının meydana geldiğini, müvekkili tarafından alınan iki ayrı engelli raporunda %52 ve %71 oranında engelli olduğunun tespit edildiğini, mahkemece hükme esas alınan raporun müvekkili tarafından alınan raporlar ile çelişki oluşturduğunu, çelişki giderilmeden eksik inceleme ile karar verildiğini, raporu hazırlayan heyette ortopedi ve travmatoloji uzmanı dahi bulunmadığını, ortopedi cerrahı olmaksızın tanzim edilen raporun karar vermeye elverişli olmadığını belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davacının 1994 yılında ağır şekilde yaralanmasına neden olan kaza geçirmiş olduğu ve mevcut şikayetlerinin kazadan önce de bulunduğu, Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulu tarafından tanzim edilmiş raporun dosya kapsamında tespit edilen yaralanmasına uygun bulunduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci fıkrası gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortası (ZMMS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın, davacı yayaya çarpması sonucu davacının yaralanması nedeniyle sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85,89,90,91 inci maddeleri, 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, Karayolları Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.