erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/10911
Karar No: 2013/18207
Karar Tarihi: 01.11.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/10911 E.  ,  2013/18207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan ağaç ve yapı bedellerinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan ağaç ve yapı bedellerinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu davalı idarece kesilen ağaçlara ve yıkılan yapıya değer biçilmesinde ve bedelinin davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21.maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, harcın maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden;

a) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2. bendinin tümü ile çıkartılmasına, yerine (Alınması gereken 21.15-TL. harcın mahsubu ile, bakiyesinin yatırana iadesine, davacı tarafça karşılanan 21,15-TL. nin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine,) cümlesinin yazılmasına,

b) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3. ve 4. bentlerinin tümü ile çıkartılmasına, yerine (Davacı tarafından yapılan 479,00-TL. yargılama giderinin davalıdan alınarak, davacıya verilmesine) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/10282
Karar No: 2023/8720
Karar Tarihi: 07.12.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/10282 E.  ,  2023/8720 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/624 E., 2022/596 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUK : ...

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I. Suça sürüklenen çocuk müdafiinin hırsızlık suçuna ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında, hırsızlık suçundan ortada incelenecek bir hüküm bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin konusu bulunmayan temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesinin yollaması ile 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II. Suça sürüklenen çocuk müdafiinin iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun, üzerine atılı iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/4 ve 31/3. maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddeleri uyarınca belirlenen 5 yıl 4 aylık aslî dava zamanaşımının, 08.12.2015 olan suç tarihinden, 20.10.2022 tarihli iddianame tarihine kadar geçtiği gözetilerek davanın zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 07.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/23550
Karar No: 2022/981
Karar Tarihi: 26.01.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/23550 E.  ,  2022/981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ihtiyati haciz yargılaması sonucunda Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen istinaf isteminin esastan reddine dair kararın davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince temyiz başvurusunun reddine dair verilen 17/09/2021 tarihli ek kararın davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, aleyhine ihtiyati haciz talep edilenlerden borçlu şirket adına kayıtlı, diğer borçlu gerçek kişinin sevk ve idaresindeki zorunlu trafik sigortası bulunmayan aracın destek yayaya çarpması sonucu ölenin desteğinden yoksun kalanların müvekkili kurum aleyhine başvurusu üzerine Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetinin 2019/100331 karar sayılı 12/12/2019 tarihli kararına istinaden, İstanbul 21. İcra Müdürlüğünün 2020/1530 sayılı dosyasından ilamlı icra takibi yapıldığını, bu dosya uyarınca müvekkilinin 58.654,37 TL ödeme yaptığını, müvekkilin bu miktarda rücu hakkı bulunduğunu belirterek, borçluların borca yetecek tutarda taşınır ve taşınmaz mallarına ve 3. kişilerdeki hak ve alacaklarına ihtiyaten haciz konmasını talep etmiştir.

Davalılar talebin reddini savunmuştur.

İlk derece mahkemesince tüm dosya kapsamına göre; alacaklının alacağına karşılık olmak üzere 58.654,37 TL borç ve masraflara yeter miktar üzerinden borçluların menkul, gayrimenkulleri ve üçüncü kişilerdeki hak ve alacakları üzerine 2004 Sayılı İcra İflas Kanunu'nun 257/1. maddesi uyarınca ihtiyaten haczine, İcra İflas Kanunu'nun 261/1 hükmü gereğince; talep halinde ihtiyati haczin, işbu karar tarihinden itibaren 1 hafta içinde Bursa İcra Müdürlüğünce infazına karar verilmiş; karara karşı, davalılar vekilince karara itiraz edilmesi üzerine ilk derece mahkemesince ihtiyati hacze itirazın reddine karar verilmiştir. Davalılar vekilinin kararı istinaf etmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davalıların istinaf isteminin 6100 sayılı HMK 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiş, davalıların kararı temyizi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince temyiz başvurusunun reddine dair verilen 17/09/2021 tarihli ek karar davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, ek kararın dayandığı gerektirici sebeplere, temyiz olunan kararın 6100 sayılı HMK’nın 362/1-f md. gereğince temyiz kabiliyetinin bulunmamasına göre ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davalılar vekilinin ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile HMK'nın 370/1. maddesi gereğince EK KARARIN ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 37,90 TL fazla alınan temyiz peşin harcının davalılara geri verilmesine, 26/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/10464
Karar No: 2017/6189
Karar Tarihi: 02.10.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/10464 E.  ,  2017/6189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı VUK'ya aykırılık (Sahte belge düzenlemek)

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında vergi suçu raporu düzenlenen ancak kamu davası açılmayan "Yasal Defter ve Belgeleri İbraz Etmeme" suçundan zamanaşımı süresi içerisinde dava açılabilmesi mümkün görülmüştür.

1-Sanık hakkında "2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunu işlediğinin iddia ve kabul olunduğu olayda; sanığın bahse konu şirketle fiilen bir ilgisinin bulunmadığı, bir tanıdığı vasıtasıyla kısa bir süre içerisinde devretmek üzere yardım amaçlı şirketin kuruluşuna rıza gösterdiğinden bahisle üzerine atılı suçlamaları kabul etmemesi, sahte fatura düzenlemek suçlarında suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de, faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, vergi tekniği raporunda herhangi bir fatura bilgisinden bahsedilmediği gibi, sahteliği iddia edilen faturaların da dosya içerisinde bulunmadığının anlaşılması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından; öncelikle suça konu fatura asıllarından kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulması, incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, sahte olduğu iddia olunan faturaları kullanan şirketler yetkilileri hakkında dava açılmış olup olmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde getirtilerek incelenmesi mümkünse birleştirilmesi, mümkün olmadığı takdirde, bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler de dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları ve sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması, fatura ve diğer belgeler üzerindeki imza ve yazıların sanığa ait olup olmadığı yönünden de tespit yapıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan yoksunluğunun, sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/21311
Karar No: 2015/9659
Karar Tarihi: 03.06.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/21311 E.  ,  2015/9659 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, yaralı sayısı ve yaralanma derecesi, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, meydana gelen olayda tam kusurlu olan sanık hakkında asgari hadden ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın, meydana gelen olayda kusurlu olmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 03/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/2963
Karar No: 2014/3184
Karar Tarihi: 03.03.2014

**7. Ceza Dairesi         2014/2963 E.  ,  2014/3184 K.**

**"İçtihat Metni"**

Esas No : 2014/2963

Karar No : 2014/3184

Tebliğname No : K.Y.B. - 2014/4472

6001 sayılı Karayolları Genel Müdürlüğü Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunu'nun 30. maddesine aykırılıktan Silivri Cumhuriyet Savcısı B.. Ö.. hakkında, Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığı TCK 1. Bölge Müdürlüğü Ana Kontrol Merkez Başmühendisliğinin 21/11/2012 tarihli ve UA 4511958 sayılı tutanağı ile verilen 121 Türk lirası İdari para cezasına yönelik itirazın reddine dair Silivri 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 15/03/2013 tarihli ve 2013/38 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 25/12/2013 gün ve 78711 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09/01/2014 gün ve KYB. 2014/4472 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 22/03/2011 tarihli ve 2008/8692 esas, 2011/2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu sayılı ilamında da değinildiği üzere, idari para cezasını gerektiren eylemin 2802 sayılı Kanun’un 93. maddesi kapsamında kişisel suç olduğunun anlaşılması halinde, anılan Kanun’un “kişisel suçlarda soruşturma ve kovuşturma” kenar başlıklı 93/1. maddesinde yer alan “Hakim ve savcıların kişisel suçları hakkında soruşturma, ilgilinin yargı çevresinde bulunduğu ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesi Cumhuriyet başsavcısına ve son soruşturma o yer ağır ceza mahkemesine aittir.” şeklindeki düzenleme uyarınca, muterizin Cumhuriyet Savcısı olduğunun anlaşılması sebebiyle, başvurunun kabul edilerek idari para cezası karar tutanağının iptali ile gereğinin takdir ve ifası için evrakın ilgilinin yargı çevresinde bulunduğu ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesi Cumhuriyet savcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Silivri 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 15/03/2013 gün ve 2013/38 D. İş sayılı kararının CMK'nun 309/4-a maddesi uyarınca BOZULMASINA, cezanın kaldırılmasına 03/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/13890
Karar No: 2011/2109
Karar Tarihi: 15.02.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/13890 E.  ,  2011/2109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıya ödünç olarak 20.000,00 TL’yi banka havalesi ile gönderdiğini, alacağının ödenmediğini, tahsili için başlatmış olduğu icra takibine de itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazın iptaline, %40 inkar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın yazılı delille ispat edilmesi gerektiğini savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davalının vasıflı ikrarı söz konusu olmadığından ispat yükünün davalıda olduğu, havale dekontunun da, herhangi bir açıklamayı içermediğinden yazılı delil başlangıcı niteliğinde olduğu belirtilerek, dinlenen tanık beyanına göre davanın kısmen kabulüne, takibe yapılan itirazın 19.920,00 TL üzerinden iptali ile takibin bu miktar üzerinden devamına, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Davacı, davalıya ödünç verdiğini ileri sürerek, alacağının tahsili için takip başlatmış, davalı ise alacaklıyı tanımadığı gibi, borcu da bulunmadığını savunarak, akdi ilişkiyi inkar etmiştir. Bu durumda ödünç ilişkisini ispat etme yükümlülüğü, onu iddia eden davacıya aittir. Davada dayanılan havale dekontunda gönderilen paranın ne için gönderildiği yazılı olmadığından, söz konusu dekont, ödünç ilişkisini kanıtlamaya yeterli olmadığı gibi, yazılı delil başlangıcı olarak da kabul edilemez. HUMK’nun 288. Maddesi gereğince miktar itibariyle olayda tanık dinlenmesi de ümkün Değildir. O halde davacı iddiasını yasal delillerle ispat edememiştir. Ne var ki dava dilekçesinde ‘v.s. deliller’ demek suretiyle ‘yemin’ deliline de dayanmış olduğundan bu konuda davacıya, karşı tarafa yemin yöneltmeye hakkı bulunduğu hatırlatılarak, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, mahkemece, yanlış değerlendirmelerle ve eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: 1. Bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, 2. Bent gereğince davcının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 17,15'şer TL peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacı ve davalıya iadesine, 15.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/1262
Karar No: 2012/445
Karar Tarihi: 19.01.2012

**14. Ceza Dairesi         2011/1262 E.  ,  2012/445 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irzına geçme suçundan sanıklar ... ve ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; sanık ...'un reşit olmayan mağdurenin rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan, sanık ...'nin de bu suça iştirak etmekten mahkûmiyetlerine dair Çanakkale Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 27.10.2005 gün ve 2004/151 Esas, 2005/318 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların oluşa uygun işlediği kabul edilen reşit olmayan mağdurenin rızasıyla cinsi munasebette bulunma suçunun 765 sayılı TCK.nın 416/3. maddesinde belirlenen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 102/4. maddesinde belirlenen 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi olduğu, hüküm tarihi olan 27.10.2005 tarihinden inceleme gününe kadar bu sürenin geçtiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddeleri gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanıklar hakkında açılan kamu davalarının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMUK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 19.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/125
Karar No: 2015/14272
Karar Tarihi: 01.07.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/125 E.  ,  2015/14272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3-Boşanma sebebiyle manevi tazminata hükmedebilmek için, tazminat talep eden tarafın kusursuz veya diğer tarafa göre daha az kusurlu olması yanında; boşanmaya sebep olan olayların kişilik haklarını zedelemiş olması da gereklidir (TMK.md. 174/2).Toplanan delillerden, davalı erkeğin birlik görevlerini yerine getirmediği için kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Birlik görevlerinin yerine getirilmemesi, davacı kadının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olmadığı gibi; dosyada kişilik haklarına saldırı olarak kabul edilebilecek davalı erkekten kaynaklanan başkaca maddi bir hadisenin varlığını gösteren bir kanıt da bulunmamaktadır. Bu durumda, Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi koşulları davacı kadın yararına gerçekleşmemiştir. Öyleyse, davacı kadının manevi tazminat isteğinin reddi gerekirken, yazılı şekilde manevi tazminata hükmedilmesi doğru bulunmamıştır.

4-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün, yukarıda 2. 3. ve 4. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.01.07.2015 (Çrş.)
Esas No: 2010/17477
Karar No: 2012/806
Karar Tarihi: 12.01.2012

**3. Ceza Dairesi         2010/17477 E.  ,  2012/806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların mahkumiyetlerine, sanık ... ve sanık ...'nın cezalarının teciline dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Maktu ve nisbi vekalet ücreti tayin edilmemesi aleyhe temyiz isteği olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1-Sanık ... hakkındaki hükmün incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya , oluşa ,toplanan delillere, gerekçeye ve takdire göre sanığın temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddi ile hükmün ONANMASINA,

2-Sanık ...'nın temyizi üzerine bu sanık hakkındaki hümün incelenmesinde;

Sanık ...'in tüm aşamada ağaç kesimi ile ilgisi bulunmadığını, yeğeni ...'ya aracını ağaç getireceğini bilmeden verdiğini savunmasına, diğer sanıkların da dayıları ...'nın suçla ilgisinin bulunmadığını ifadelerine, dinlenen savunma tanığı ... ...'ın da sanığın olay gecesi eşi ile birlikte evlerinde iftar yemeğinde bulunduğunu beyanı karşısında , tutanağı düzenleyen imzacı tanıklar yeminle dinlenerek Lambardini araçla kesilen ağaçların yanına gelenin tutanakta yazdıkları gibi ... olduğunu ne şekilde belirledikleri, sanığı daha öncesinden tanıyıp tanımadıkları sorulup sonucuna nazaran hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeyerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Sanık ... hakkındaki temyiz isteminin incelenmesine gelince;

I-Sanığın suç tarihinde on sekiz yaşından ... olduğunun tespit edilmiş olmasına göre hakkında TCK.'nun 31/3 maddesi indirimi yapılmaması,

II-Sabıkasız olup , 18 yaşını bitirmemiş olan sanığın mahkum olduğu kısa süreli hapis cezasının TCK.'nun 50/(3) maddesi gereğince aynı kanunun 50/(1) maddesinde belirtilen seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ..., ... ve ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,12.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.