erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/5580
Karar No: 2013/9332
Karar Tarihi: 22.05.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/5580 E.  ,  2013/9332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 07/08/2012 gününde verilen dilekçe ile hakaret eylemine dayalı manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 15/01/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, hakaret eylemine dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu olayda; olayın gelişim biçimi, kullanılan ifade ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına hükmedilen manevi tazminat miktarı fazladır. Davacı yararına daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA; diğer temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/15817
Karar No: 2014/921
Karar Tarihi: 23.01.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/15817 E.  ,  2014/921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ECRİMİSİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 391 ada, 13 parsel sayılı taşınmazda yer alan 6 nolu bağımsız bölümde paydaş iken payını 16/03/2007 tarihinde kardeşi olan davalıya satış yoluyla temlik ettiğini ileri sürerek 15/03/2004 ila 15/03/2007 tarihleri arası için 10,263, 91 TL. ecrimisilin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, konut niteliğindeki taşınmazda paydaş olduklarını, davacının rızasına dayalı olarak taşınmazda ikamet ettiğini, 17/04/2009 tarihli ihtarname dışında intifadan men edilmediğini, zamanaşımı süresinin dolduğunu, davacının da eşyalarının bulunduğunu kendisinin de ikamet ettiğini, annesine bakımı karşılığında kira ödenmemesi konusunda anlaştıklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar 3.Hukuk Dairesi tarafından "paydaşların intifadan men edilmedikçe birbirlerinden ecrimisil isteyemeyecekleri, intifadan men tarihinin saptanması gerektiği" gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyulup soruşturma tamamlandıktan sonra "paylı mülkiyete tabi taşınmazlarda paydaşların kural olarak intifadan men edilmedikçe birbirlerinden ecrimisil isteyemeyecekleri, taraflar arasında görülmekte olan izale-i şuyuu ve elatmanın önlenmesi davalarının bulunmadığı, davacı tarafından ihtarnamenin 17/04/2009 tarihinde keşide edildiği, talep edilen dönemlerle ilgili olarak intifadan men koşulunun gerçekleşmediği" gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi İlknur Acar'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 0.90.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 23.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/12459
Karar No: 2010/5642
Karar Tarihi: 08.04.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/12459 E.  ,  2010/5642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmazın değerlendirilmesine emsal alınan Akpınar Mahallesi 6200 ada 31 parsel sayılı taşınmazların İmar Yasası hükümleri uyarınca imar uygulaması sonucu meydana gelen parsel olup olmadığının; imar uygulaması sonucu meydana gelen parsel ise Düzenleme Ortaklık Payına karşı gelecek şekilde indirim yapılıp yapılmadığının Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden,

2-Dava konusu taşınmaz (..... Mah. .... ada 5 parsel) ile emsal alınarak incelenen taşınmazın bulundukları sokak, cadde ve mahalle itibariyle vergiye esas 2008 yılı asgari vergi oranlarını gösterir listelerin Belediye Başkanlığından,

Getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/1792
Karar No: 2015/5509
Karar Tarihi: 17.03.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/1792 E.  ,  2015/5509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yoklukta verilen karar, ibrahim oğlu sanık...'a 28/08/2008 ve 23/10/2009 tarihlerinde tebliğ edilmiş ise de, her iki tebliğ işleminin geçersiz olduğu, zira, 28/08/2008 tarihli tebliğ işleminde, sanığın adreste bulunmama sebebi ve kardeşi ile aynı konutta oturup oturmadığının belirtilmediği, 23/10/2009 tarihli tebliğ işleminde, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 14/1. maddesine aykırı olarak tebliğ, kıta kumandanı ve müessese amiri gibi en yakın üst yerine birlikte görev yaptığı başka bir şahsa yapıldığı, buna göre sanığın yokluğunda verilen kararı öğrenmekle süresinde temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 17/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/7433
Karar No: 2013/12946
Karar Tarihi: 16.09.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/7433 E.  ,  2013/12946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Beraat

1-Katılan vekilinin, sanık hakkında '2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek' suçundan verilen beraat hükmüne yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın yüklenen suçu işlemediği, mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin; eksik inceleme sonucu karar verildiğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Katılan vekilinin, sanık hakkında '2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek' suçundan verilen beraat hükmüne yönelen temyiz itirazlarına gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen ‘2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek’ suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 16.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/23903
Karar No: 2012/33526
Karar Tarihi: 03.04.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/23903 E.  ,  2012/33526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin, 13.05.2008 tarihli karara karşı 09.06.2008 gününde eski hale getirme talebinde ve temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK'nın 311. maddesi hükmüne göre eski hale getirme talebi ile birlikte temyiz isteminde bulunulmuş olması halinde bu talebi inceleme merciinin ...'ın ilgili dairesi olması karşısında, ... 1.Ağır Ceza Mahkemesi'nin eski hale getirme talebinin kabulüne ilişkin verdiği 09.06.2008 günlü ek kararın hukuki değerden yoksun bulunduğu kabul edilip bu karar kaldırılmak suretiyle yapılan incelemede,

Sanık müdafii, yüzüne karşı tefhim olunan 13.05.2008 tarihli mahkumiyet hükmünü süresinde temyiz etmesine rağmen, bürosunda o tarihte katiplik yapan...'in hazırlanan süre tutum dilekçesini mahkemeye vermeyi unuttuğunu ileri sürerek eski hale getirme talebinde bulunmuşsa da buna ilişkin tutulan 05.06.2008 tarihli tutanağın haklı bir mazeret teşkil etmeyeceği sonucuna varılarak eski hale getirme talebi yerinde görülmediğinden sanık müdafiinin süresinden sonra yaptığı 09.06.2008 tarihli temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 03.04.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/1449
Karar No: 2013/5152
Karar Tarihi: 21.03.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/1449 E.  ,  2013/5152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vd. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vd. aleyhine 01/12/2010 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 29/05/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları ile reddedilmelidir.

2-Davacıların diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız fiil nedeni ile uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilmiş, karar davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda; olayın oluş biçimi, davacıların yaralanmalarının düzeyi, hayati tehlike geçirmiş olmaları ile yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde davacılar yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarları azdır. Davacılar yararına daha üst düzeyde manevi tazminata karar verilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenle davacılar yararına BOZULMASINA, davacıların diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 21/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/6694
Karar No: 2016/9283
Karar Tarihi: 18.05.2016

**13. Ceza Dairesi         2015/6694 E.  ,  2016/9283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hükmün yüzüne karşı verilmesine rağmen sanığın CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 19.12.2014 tarihinde temyiz talebinde bulunduğu, yapılan temyiz isteminin mahkemesince 25.12.2014 tarihli ek kararla reddedildiği, ek kararın tebliği üzerine yasal süresi içinde sanık tarafından temyiz edildiği anlaşılmakla, temyiz talebinin reddine dair 25.12.2014 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden CMK'nın 296. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddine ilişkin kararın ONANMASINA 18.05.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/4705
Karar No: 2013/12904
Karar Tarihi: 13.09.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/4705 E.  ,  2013/12904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Beraat

1- Sanık hakkında ''2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek'' suçundan verilen beraat kararına yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- Sanık hakkında ''2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek'' suçlarından verilen beraat kararına yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarına gelince:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırları itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, yüklenen suç tarihleri olan 31.12.2003 ve 31.04.2004’ten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 13.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/7050
Karar No: 2018/2451
Karar Tarihi: 24.05.2018

**20. Ceza Dairesi         2017/7050 E.  ,  2018/2451 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Duruşmalı temyiz inceleme talebinde bulunan sanık ... müdafiinin yöntemine uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmemesi ve geçerli bir mazeret de bildirmemesi; sanık ...'in ise temyiz hakkından feragat etmesi nedeniyle, sanıklar hakkında inceleme duruşmasız olarak yapılmıştır.

A-Sanık ... hakkında verilen hükmün incelenmesinde:

Hükmün sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmesinden sonra, tutuklu sanığın ceza infaz kurumundan gönderdiği 19/10/2017 tarihli dilekçesinde “Yukarıda belirtmiş olduğum dosya numaralı davadan almış olduğum hapis cezasını temyiz ettim. Bu hakkımdan feragat etmek istiyorum. Dosyamın onaylanarak tarafıma gönderilmesini istiyorum.” şeklindeki beyanının temyiz isteğinden vazgeçme niteliğinde olduğu anlaşıldığından, temyizden vazgeçme nedeniyle hükmün İNCELENMESİNE YER OLMADIĞINA,

B-Sanık ... hakkında verilen hükmün incelenmesinde:

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 24.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/4770
Karar No: 2013/9327
Karar Tarihi: 22.05.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/4770 E.  ,  2013/9327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 28/09/2011 gününde verilen dilekçe ile kasten yaralama eylemine dayalı manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 06/12/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-) Diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, kasten yaralama eylemine manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Davaya konu olayda; olayın oluş şekli, yaralanmanın derecesi, tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına hükmedilen manevi tazminat miktarı fazladır. Davacı yararına daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/17988
Karar No: 2015/1648
Karar Tarihi: 20.05.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/17988 E.  ,  2015/1648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...’ın suç tarihinde aynı evde ikamet ettiği ... isimli kişinin temyize gelmeyen ... ve ... isimli sanıklar tarafından dövülmesi üzerine yanında yine temyize gelmeyen ... ve... isimli sanıklar olduğu halde...isimli kişilerle konuşmaya gittiği, adı geçenler arasında gerçekleşen konuşmanın bir süre sonra sopa ve silahların kullanıldığı kavgaya dönüştüğü, bu kavga sırasında sanık ...’ın kolundan yaralandığı, bir süre sonra kavganın sona erdiği, ancak aynı gün içerisinde sanık ...’ın ... isimli kişi ile yolda karşılaştığı ve adı geçeni ele geçirilemeyen bir bıçak ile basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı, yine aynı gün saat 03:30 sıralarında bu kez sanık ... ile temyize gelmeyen ... isimli sanığın sanık ...’ın ..., ..., ..., ..., ...isimli kişilerle birlikte ikamet ettiği evin önüne geldikleri, burada sanık ...in yürütülen soruşturma ve kovuşturma işlemleri sırasında ele geçirilemeyen bir av tüfeği ile söz konusu evin duvar ve pencerelerini hedef alacak şekilde ateş ettiği, adı geçen sanığın bu eylemi neticesinde evin cam ve duvarlarında zarar oluştuğu, ayrıca av tüfeği fişeklerinden çıkan saçmaların şikayetçiler ... ve ...'e isabet etmesi sonucu adı geçenlerin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandıklarının iddia edildiği somut olayda, sanıkların savunmalarına, katılan ve şikayetçilerin beyanlarına, tanık ...’in anlatımlarına, olay yeri inceleme raporu ile bilirkişi raporuna, ekspertiz raporuna ve tüm dosya kapsamına göre; sanık ...ın üzerine atılı kasten yaralama suçundan, sanık ...’un ise üzerine atılı mala zarar verme ve kasten yaralama suçlarından mahkumiyetlerine yönelik kabulde herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... ile sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 20/05/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.