erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2018/11147
Karar No: 2019/5853
Karar Tarihi: 09.04.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/11147 E.  ,  2019/5853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Mağdura ait taş ocağındaki iş makinalarından değişik zamanlarda mazot ve akü hırsızlığı gerçekleştiği, bir başka hırsızlık suçundan yapılan soruşturmada sanıkların ikametlerinde ele geçen eşyalar arasında bulunan akünün mağdurun taş ocağında çalışan tanıklar ... ile...'a kolluk görevlilerince gösterildiğinde bahsedilen tanıkların sarı ve marka bilgisi dışında herhangi bir ayırt edici özellik beyan etmeksizin mağdura ait suça konu akü olduğunu teşhis ettiklerini buna karşılık sanıkların da savunmalarında suça konu akünün kendilerine ait olduğunu bu hususta alıcı kısmı boş olan bir garanti belgesi sunduklarının anlaşılması karşısında öncelikle yeniden beyanları alınarak tanıkların teşhis ettikleri aküde ayırt edici bir özellik bulunup bulunmadığı hususlarının tereddüte mahal bırakmayacak şekilde sorulması ile sanıkların ikametinde ele geçirilen akünün üzerinde bulunan seri no ve benzeri kayıtlardan üretici ve dağıtıcı firma kayıtlarının aynı şekilde sanıkların sunduğu garanti belgesindeki üretici ve dağıtıcı firma kayıtlarının araştırılması, mağdurdan suça konuya aküye ait varsa belgesi olup olmadığı da sorularak bulunması halinde dosyaya eklendikten sonra uzman bilirkişi vasıtası ile ele geçirilen akünün sanıkların sunduğu garanti belgesine konu akü olup olmadığının denetime olanaklı tespitinden sonra kanıtların bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdiri gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 09/04/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/7403
Karar No: 2015/2329
Karar Tarihi: 24.02.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/7403 E.  ,  2015/2329 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucuda verilen Direnme kararı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmekle temyiz isteğinin süresinde olduğu ve Dairemizin 6352 sayılı Kanun'un 40.maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla dosya incelendi, gereği görüşüldü.

Dairemiz ile yerel mahkeme arasındaki uyuşmazlık, fazla mesainin kayda dayanıp dayanmadığı ve hakkaniyet indirimi yapılmasının gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

Dairemizin “...Somut olayda, davalı işyerinin turistik otel olduğu ve Dairemizden geçen 2013/27683 Esas sayılı dosya dikkate alındığında, davalıya ait otelde yaz ve kış aylarında aynı yoğunlukta çalışma yapılamayacağı dikkate alınmadan davacının tüm çalışma dönemi boyunca fazla çalışma yaptığının kabulü ile hüküm kurulması hatalı olduğu gibi davacı fazla çalışma alacağı olduğunu tanık beyanları ile ispat etmesine karşın hesaplanan fazla çalışma ücreti alacağından makul bir oranda hakkaniyet indirimi yapılmaması hatalı olup bozma nedenidir.” gerekçesi ile verdiği bozma kararının usul ve yasaya uygun olmasına ve özellikle fazla mesai süresinin davacı tanık anlatımlarına göre belirlenmesine, dava dilekçesi ekinde sunulan çizelgelerde işverene atfen imza bulunmamasına, davalının da bunları kabul etmemesine, üstelik tüm istek dönemini kapsamamasına, yerleşik uygulamanın da bu yönde bulunmasına göre direnme kararının yerinde olmadığı anlaşıldığından, temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun geçici ek ikinci maddesi uyarınca yetkili ve görevli YARGITAY HUKUK GENEL KURULU'NA GÖNDERİLMESİNE, 24/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/10329
Karar No: 2024/12402
Karar Tarihi: 25.09.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/10329 E.  ,  2024/12402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/640 E., 2024/250 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250.00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre 01.01.2023-31.12.2024 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2023 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki hükmün, ücret tespiti bakımından temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

25.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/18792
Karar No: 2020/3679
Karar Tarihi: 24.02.2020

**3. Ceza Dairesi         2019/18792 E.  ,  2020/3679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanığa TCK'nin 86/2. maddesi uyarınca temel ceza olarak verilen 150 gün adli para cezasının suçun TCK'nin 6/1-f maddesi uyarınca bıçakla işlenmesi nedeniyle TCK'nin 86/3-e maddesi ile artırılması yerine sanığın eylemini eşine karşı işlediğinden bahisle TCK'nin 86/3-a maddesi ile artırılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının B/2 bendinde yer alan "eşine karşı" ve "86/3-a" ibarelerinin çıkartılıp yerine "silahtan sayılan bıçakla" ve "86/3-e" ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.02.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/10557
Karar No: 2024/12467
Karar Tarihi: 23.09.2024

**2. Ceza Dairesi         2022/10557 E.  ,  2024/12467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2016/184 E., 2016/173 K.

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 13.10.2021 tarihli ve 2016/184 Esas, 2016/173 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1 maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

20.07.2017 tarihli ve 7035 sayılı Kanun'un 21. maddesiyle yapılan değişiklik uyarınca 5271 sayılı Kanun'un 291/1. maddesinde yedi gün olarak belirtilen temyiz süresinin on beş gün olarak değiştirildiği, ancak, karar tarihi itibari ile aynı Kanun'un 296/2. maddesine göre temyiz isteminin reddine dair kararlarda temyiz süresinin yedi gün olduğu, anılan değişiklik ile temyiz isteminin reddine dair kararların temyiz süresine ilişkin bir değişiklik yapılmadığı, 13.10.2021 tarihli ek kararda temyiz süresinin tebliğ tarihinden itibaren 15 gün olduğu belirtilerek yanıltmaya neden olunduğunun anlaşılması karşısında 21.10.2021 tarihinde kendisine tebliğ edilen kararı 01.11.2021 tarihli temyiz dilekçesi ile temyiz eden sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddeleri uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları ve 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca, bölge adliye mahkemesinin bozma kararının temyizinin mümkün olmaması karşısında; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 13.10.2021 tarihli ve 2016/184 Esas, 2016/173 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bursa 15. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/21978
Karar No: 2016/5235
Karar Tarihi: 11.04.2016

**7. Ceza Dairesi         2014/21978 E.  ,  2016/5235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :......... Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Zararın giderilmemiş olması karşısında, yasada koşul olarak belirtilmediği halde hürriyeti bağlayıcı cezanın adli para cezasına çevrilmiş olduğundan bahisle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi bozma nedeni yapılmamıştır.

1- Doğrudan verilen ve hapisten çevrilen adli para cezasının, günlüğü 20 TL üzerinden hesaplanması sırasında tatbik maddesi olan TCK'nun 52/2. maddesinin fıkrası belirtilmeksizin TCK'nun 52. maddesi olarak yazılması suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2- Sanık hakkında hükmolunan hapisten çevrili adli para cezasının taksitle tahsiline karar verilirken 5237 sayılı TCK.nun 52/4, 5275 sayılı yasanın 109 ve bu maddeye dayanılarak çıkarılan Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Tüzüğün 51. maddelerine aykırı olarak sanığın aleyhine ve infaz yetkisini de kısıtlar şekilde adli para cezasının hükmün kesinleşme tarihinden itibaren taksitlendirilmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca,

1- Doğrudan verilen ve hapisten çevrili adli para cezalarının paraya çevrilmesine ilişkin hükmün 4. ve 6. fıkralarında yer alan "52. madde" ibarelerinin çıkartılarak yerine "TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca" ibarelerinin eklenmesi,

2- Hükmün sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin bendinde yer alan "kararın kesinleşmesinden itibaren" ibaresinin çıkarılması ve diğer yönlerinin aynen bırakılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/9730
Karar No: 2022/3998
Karar Tarihi: 09.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/9730 E.  ,  2022/3998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi’nin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi ... vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın Antalya Büyükşehir Belediyesi yönünden kabulüne, ... yönünden husumetten reddine ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki Antalya İli, Muratpaşa İlçesi, Kışla Mahallesi, 27912 ada 1 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve alınan rapor uyarınca bedelinin davalı idareden tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın davalı ...'ndan alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 09/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/283
Karar No: 2015/9156
Karar Tarihi: 11.03.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/283 E.  ,  2015/9156 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/256750

MAHKEMESİ : İstanbul(Kapatılan) Anadolu 27. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/06/2012

NUMARASI : 2011/1828 (E) ve 2012/610 (K)

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;

Oluşa, katılanların aşamalardaki istikrarlı beyanlarına, sanığın soruşturma aşamasındaki ikrarına ve dosya kapsamına göre; sanığın aynı zaman dilimi ve aynı kavga içerisinde, katılan Ümmügülsüm'ü önce tokat ile yaraladığı, daha sonra katılan Ümmügülsüm'e doğru bıçak fırlattığı fakat bıçağın katılana isabet etmeyip kapıya saplanması nedeniyle eylemin teşebbüs aşamasında kalması karşısında, olayda bir bütünlük arz eden bu eylemler nedeniyle sanığın sadece tamamlanmış kasten yaralama suçundan cezalandırılması gerekirken yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde iki ayrı suç kabul edilerek beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 11.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/14133
Karar No: 2021/18475
Karar Tarihi: 28.12.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/14133 E.  ,  2021/18475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK'nun 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 305/1-2. maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, katılan ...'nin temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, REDDİNE, 28.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/5336
Karar No: 2016/4372
Karar Tarihi: 07.04.2016

**17. Hukuk Dairesi         2016/5336 E.  ,  2016/4372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı alacaklı vekili, borçlular aleyhine yürütülen icra takibinde borca yeterli malvarlığı bulunamadığını, borçluların alacaklıdan mal kaçırmak amacıyla taşınmazlarını davalı 3.kişilere satarak devir ettiklerini ileri sürerek tasarrufun iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı borçlular ... ve ... vekili, davanın yetkisiz mahkemede açıldığını, satışların gerçek olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı 3.kişiler ... ve ... vekili, davanın yetkisiz mahkemede açıldığını, tasarrufun iptali davası koşullarının oluşmadığını beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece tasarrufun iptali davalarının genel yetki kuralına tabi olduğu, tüm davalıların ...'nda ikamet etmeleri nedeniyle davaya ... Asliye Hukuk Mahkemesinde bakılması gerektiğinden bahisle dava dilekçesinin yetki yönünden reddine, mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, tacirler arası olmayan yetki sözleşmesinin bağlayıcı olmamasına, tasarrufun iptali davalarının ayni hakkı değil şahsi hakka dayanan davalar olması nedeniyle genel yetki kuralına tabi olmasına ve davalıların ...'nda ikamet ettiklerinin anlaşılmasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1,50 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 7.4.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/5666
Karar No: 2019/3574
Karar Tarihi: 12.09.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/5666 E.  ,  2019/3574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın husumet yokluğu nedeniyle usulden reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette kendi inşaat malzemelerini getirerek inşaat ustası olarak çalıştığını, kış mevsimi nedeni ile malzemelerinin davalı şirketin isteği üzerine inşaatta kaldığını, bu malzemelerin davalı tarafından iade edilmediğini ileri sürerek bu malzeme bedellerinin iadesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının davalı şirket bünyesinde çalışmadığı dava dışı ... Madencilik isimli şirketin taşeronu olarak çalıştığını savunarak davanın husumet nedeni ile reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre davacı ile dava dışı ... şirketi arasında sözleşme yapıldığını, bu şirket ile davalı şirketin ayrı olduğunun ticaret sicilinden de anlaşıldığı, dosyaya sunulu yazılı sözleşmenin aksinin davacı tarafndan ispat edilemediği gerekçesi ile davanın husumet nedeni ile reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 12.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/10007
Karar No: 2020/7876
Karar Tarihi: 29.06.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/10007 E.  ,  2020/7876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Düşme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ile mağdur arasında, sanığın aracı ile seyir halinde iken, mağdurun karşıdan karşıya geçmek için aniden yola çıkması üzerine tartışma yaşandığı, tartışmanın kavgaya dönüştüğü, kavga sırasında sanığın silahtan sayılan bıçak ile mağduru yaralamaya teşebbüs ettiği, ancak mağdurun kendisini itekleyerek kaçması ve mağduru kovaladığı sırada bıçağı yere düşürmesi nedeniyle eylemini tamamlayamadığı, sanığın eyleminin silahla yaralamaya teşebbüs olarak değerlendirilmesi gerektiği, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/2, 86/3-e,35. maddeleri uyarınca ceza tayin edilmesi gerektiği gözetilmeksizin, hatalı değerlendirme ile eylemin sadece kasten basit yaralama suçunu oluşturduğu kabul edilerek, yazılı şekilde sanık hakkındaki kamu davasının şikayetten vazgeçme nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenden dolayı 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 29.06.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/18123
Karar No: 2008/10046
Karar Tarihi: 30.06.2008

**21. Hukuk Dairesi         2007/18123 E.  ,  2008/10046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Giresun 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

TARİHİ : 08/05/2007