erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/2928
Karar No: 2015/11944
Karar Tarihi: 12.11.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/2928 E.  ,  2015/11944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 2. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 07/11/2013

NUMARASI : 2013/124-2013/54

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07.11.2013 gün ve 2013/124-2013/54 sayılı kararı onayan Daire’nin 16.12.2014 gün ve 2014/1414-2014/19860 sayılı kararı aleyhinde davacı-karşı davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket adına TPE nezdinde tescilli 2006/05965-2 nolu (kilit), tasarımına davalının hiçbir teknik zorunluluk bulunmamasına karşın "O." markası altında üretim ve satışını yaptığı ürünle tecavüz ve haksız rekabette bulunduğunu ileri sürerek, tescilli tasarıma tecavüz teşkil eden eylemlerin durdurulmasını, önlenmesini, 10.000,00 TL maddi ve 10.000,00 TL manevi tazminat ile 5.000,00 TL itibar kaybı tazminatının davalıdan tahsilini, haksız rekabetin tespitini, sonuçlarının ortadan kaldırılmasını ve hükmün ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı tasarımının yenilik ve ayırt edilicilik niteliği olmadığını savunarak, asıl davanın reddini savunmuş, karşı dava ile de, davacının dava konusu tasarımının yenilik ve ayırt edici özelliğinin bulunmadığını belirterek, hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini istemiştir.

Davacı/karşı davalı vekili, karşı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davaya konu tasarımın yeni, özgün ve ayırt edici unsurlara sahip olmadığı, davacı, TTK'nın 56. vd. maddeleri uyarınca haksız rekabet hükümlerine dayanmış ise de, Türkiye'de ve dünyada ilk defa bu tasarımı davacının uygulamadığı, objektif iltibas koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle asıl davanın reddine, karşı davanın ise kabulüne dair verilen karar davacı-karşı davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 16/12/2014 tarihli kararı ile onamıştır.

Davacı-karşı davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı-karşı davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı-karşı davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 57,60 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 12.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/11258
Karar No: 2014/1332
Karar Tarihi: 03.02.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/11258 E.  ,  2014/1332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu raporunda münavebeye alınan susam, kuru fasulye, kuru soğan ve biberin sulu şarlarda 2012 yılında dekar başına asgari ve azami verimini, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatını ve dekar başına üretim giderini (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) gösterir veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/15919
Karar No: 2019/14399
Karar Tarihi: 24.09.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/15919 E.  ,  2019/14399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Sanık hakkında katılan ...'na yönelik silahla tehdit suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen silahla tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anayasa Mahkemesi’nin karar tarihinden sonra 24/11/2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının infaz aşamasında gözetilebileceği,

Anlaşıldığından ...'ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B-Sanık hakkında katılan ...'e yönelik silahla tehdit suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Sanığın aşamalarda silahla tehdit suçlamasını kabul etmemesi, katılan ...'in soruşturma aşamasında sözlüsü ... ile birlikte yürüdükleri sırada sanığın kendilerine bıçak çekerek tehditte bulunduğunu beyan etmesine rağmen yargılama aşamasında sanığın olay tarihinde kendisini eve bırakan sözlüsü ...'na bıçak doğrulttuğunu, kendisinin bu sırada karşı kaldırımda olduğunu beyan etmesi, sanığın katılan ...'e bıçak doğrultarak tehdit ettiğine ilişkin herhangi bir tanık beyanının bulunmaması karşısında, özellikle ...'in yargılama beyanı göz önüne alınarak, katılan ...'in tanıklar tarafından da doğrulanmayan beyanlarının ne şekilde sanığın aşamalardaki savunmalarına üstün tutulduğunun, denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı biçimde açıklanıp tartışılmadan ve aynı gün içerisinde meydana geldiği iddia edilen silahla tehdit eylemindeki zaman aralığı açıklığa kavuşturulmadan sanığın zincirleme silahla tehdit suçundan mahkumiyetine karar verilmesi

2)Kabule göre de;

Anayasa Mahkemesi’nin karar tarihinden sonra 24/11/2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararın uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 24/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/21318
Karar No: 2021/18716
Karar Tarihi: 02.12.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/21318 E.  ,  2021/18716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Oluş ve dosya kapsamından müsned suçun saat 24.00 ile 01.00 aralığında birden fazla kişiyle işlendiğinin anlaşılması karşısında, iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçuna ilişkin tebliğnamede yer alan görüşe iştirak edilmemiştir.

Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde,

Suç tarihinde 18 yaşından küçük suça sürüklenen çocuk ...’ın savunmasını yapması için zorunlu müdafi görevlendirilmesi gerektiği gözetilmeyerek, 5271 sayılı CMK’nın 150/2, 188/1, 289/1-e, 216/2. maddelerine aykırı davranılması ve böylece savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının korunmasına, 02.12.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/17509
Karar No: 2016/5516
Karar Tarihi: 04.05.2016

**1. Hukuk Dairesi         2014/17509 E.  ,  2016/5516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ, YIKIM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı mülkiyeti Hazineye ait 2011 parsel sayılı taşınmazı davalının işgal ettiğini ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğinde bulunmuştur.

Davalı, çekişmeli taşınmazı dava dışı .....'den 2011 yılının başında 23.000,00 TL bedel ödeyerek haricen satın aldığını ve satın aldıktan sonra taşınmaz üzerine ev yapmak ve ağaç dikmek suretiyle taşınmaza zilyet olduğunu belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacıya ait taşınmazın 1.086,58 m²'lik bölümüne davalının ağaç dikmek, ev yapmak ve tel çit çekmek suretiyle müdahale ettiğinin keşfen saptandığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, tetkik hakimi ...'ün raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi, Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 2.783.41.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 04.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/3283
Karar No: 2010/2295
Karar Tarihi: 01.03.2010

**11. Ceza Dairesi         2007/3283 E.  ,  2010/2295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : CMK. nun 223/2-e maddesi gereği sanığın beraatine dair.

Sanık tarafından kullanılan sahte olduğu iddia olunan faturayı düzenleyen firma hakkında tanzim olunan 15.12.2004 gün ve 03.9650/194-80 sayılı Vergi Tekniği Raporunda, adı geçen şirketin işlerini, kanser hastası olan ablası Yeter Tabak’ın kendisine verdiği vekaletnameye dayanarak yürüttüğünü beyan eden ...’in aslen muhasebeci olduğunu, işleri kötü gittiğinden % 3 komisyon karşılığında fatura temin ederek ihtiyacı olan kişi ve kurumlara herhangi bir mal ya da hizmet karşılığı olmaksızın % 6 komisyonla sahte fatura düzenlediğini beyan etmesi, raporun sonuç bölümünde ise, 2003 takvim yılında kullandığı ve düzenlediği bütün faturaların sahte olduğunun saptanması sanığın mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri ile fatura bedellerinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli hiçbir belge ibraz etmeyip ödemede bulunulduğunun belgelerle ispatlanamadığı gözetilerek kaçakçılık suçu, vergi inceleme raporları ve ekleri ile tüm dosya içeriğine göre unsurları itibariyle oluşan ve sübuta eren sahte fatura kullanmak suçundan sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, atılı suçu işlediğine ilişkin kesin ve inandırıcı somut deliller elde edilemediğinden bahisle beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 321 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/7775
Karar No: 2022/17401
Karar Tarihi: 24.10.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/7775 E.  ,  2022/17401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 01.11.2021 tarih, 2020/14470 Esas, 2021/18098 Karar sayılı ilamıyla “5237 sayılı TCK'nın 142. maddesinde 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen TCK'nın 142/2-h, 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 E., 2021/473 K. sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK'nın 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,” bozma kararı verildiği, bozma kararı sonrası sanığa CMK’nın 150/3. maddesi uyarınca müdafii atandığı, bozma sonrası ilk celse müdafiinin mazeret dilekçesi verdiği ve o celse sanığa hakları hatırlatılarak müdafiisi olmadan savunması alındıktan sonra yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 24.10.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/918
Karar No: 2010/13238
Karar Tarihi: 20.12.2010

**4. Hukuk Dairesi         2010/918 E.  ,  2010/13238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve ... aleyhine 04/12/2007 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; istemin bir bölümünün kabulüne ilişkin 21/10/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılardan ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında talan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince;

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayın gelişim biçimi, yaralanmanın derecesi ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına takdir edilen 8.000,00 TL manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/7. maddesi gereğince, davacı yararına 4.000,00 TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle hüküm fıkrasının manevi tazminat takdirine ilişkin ilk paragrafında yer alan “…8.000 YTL manevi tazminatın...” biçimindeki sayı ve sözcük dizisinden sonra gelmek üzere “…4.000,00 YTL'den davalılardan ...'nin sorumlu tutulmak üzere…” sayı ve sözcük dizisinin eklenmesine; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINAve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 20/12/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/4141
Karar No: 2016/2794
Karar Tarihi: 28.03.2016

**9. Ceza Dairesi         2015/4141 E.  ,  2016/2794 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ..... .... Sulh Ceza

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın temyize konu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlediğinin anlaşılması karşısında; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 28.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/5543
Karar No: 2016/8130
Karar Tarihi: 29.11.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/5543 E.  ,  2016/8130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, tehdit (üç kez), kasten yaralama (sanık ...), beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı (sanık ...)

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, tehdit (üç kez) suçlarından ve sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 12.08.2015 tarihli raporunda, mağdurenin olay nedeniyle ruh sağlığının bozulduğu bildirildiği halde sanıklar haklarında 5237 sayılı TCK'nın 102/5. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar ile müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Sanık ... hakkında düzenlenen 07.02.2014 tarihli iddianameyle TCK'nın 86/1. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kasten yaralama suçundan kamu davası açılmış ise de, iddianamede anlatılan eylemin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu sabit olduğundan, 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesine göre ek savunma hakkı verilerek 5237 sayılı TCK'nın 109/2, 109/3-a,e, 109/5. maddeleri gereğince cezalandırılması mümkün iken suç duyurusunda bulunulduğu anlaşılmakla, CMK'nın 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilerek ve hükümlerle birlikte yapılan suç duyurusunun akıbeti araştırılıp kamu davasının açılmış olması halinde mümkünse birleştirilerek delillerin değerlendirilmesi, aksi takdirde suç duyurusunun iadesi istenerek sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde 5237 sayılı TCK'nın 86/1. maddesi ile mahkumiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, sanık ... ile müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 29.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/10296
Karar No: 2015/4121
Karar Tarihi: 09.02.2015

**9. Hukuk Dairesi         2013/10296 E.  ,  2015/4121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, resmi tatil ve bayramlarda çalışmadan kaynaklanan alacak ile dini bayram alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalılardan ... ye ait işyerinde diğer davalının işçisi olarak güvenlik görevinde çalışırken iş sözleşmesinin işveren tarafından haksız şekilde fesh edildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, husumet itirazında bulunup zamanaşımı def'ini öne sürüp davacının kendi işçileri olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili ise, davacının istifa ettiğini, savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının davalıya ait işyerinde 09/04/2005- 30/04/2010 tarihleri arasında hizmet akdi ile çalışmış olduğu, davacının 30/04/2010 tarihli istifa dilekçesi ile iş akdini sona erdirdiği, böylece ihbar tazminatına hak kazanamadığı, fazla çalışma ücreti alacağı bulunmadığı ve genel tatil günlerinde çalışmasına karşılık ücretlerinin ödenmiş olduğunun tespit edildiği, gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı davalıya ait işyerinde çalışırken iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini ileri sürüp alacak talebinde bulunmuş, davalı ... ise istifaya dayanmıştır.

Mahkemece istifaya değer verilerek davacının kıdem ve ihbar tazminatı talepleri red edilmiş ise de bu kabul dosya kapsamına uygun değildir.

İşveren savunmasına dayanak olarak istifa dilekçesi ile ibraname sunmuş ise de, istifa dilekçesinin matbu olarak hazırladığı ve tarih kısmının sonradan doldurulduğu görülmüştür. İbranamede ise istifa ile çelişkili olacak şekilde "kıdem tazminatımı tamamen almış olduğumu beyan ve kabul ederim" ifadesi bulunmaktadır. Davacı taraf bu belgelerin işe girerken matbu olarak alındığını beyan etmiştir. Mahkemece kendi içinde çelişen ve itiraza uğrayan bu belgelere itibarla davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 09/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.