Esas No: 2020/28404
Karar No: 2023/392
Karar Tarihi: 19.01.2023

**4. Ceza Dairesi         2020/28404 E.  ,  2023/392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, kasten yaralama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Danıştay Kanun'u ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8 inci maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu ... Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (a) ve (e) bentleri, 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi ve 53 üncü maddesi uyarınca; tehdit suçundan 2 yıl, kasten yaralama suçundan ise 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanması ile hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

Tebliğnamede tehdit ve kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin onanması yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın tehdit ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemi, kararı temyiz etmek istediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Evli olan taraflar arasında yaşanan olayda, alkollü olan sanığın eşi olan mağduru elinde bıçak varken öldürmekle tehdit ettiği ve ardından bıçakla eşini yaraladığı iddiasıyla açılan davada, mahkemece eylemlerin sabit olduğu kabul edilerek mahkumiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın, elinde bıçak varken mağduru öldürmekle tehdit etmesinin ardından bıçakla yaraladığının kabul edildiği olayda, tehdit içeren sözlerin yaralama eyleminin irade açıklaması niteliğinde olması ve eylemin bir bütün halinde kasten yaralama suçunu oluşturmasına karşın tehdit ve kasten yaralama suçlarından ayrı ayrı hüküm kurulması,

2. Kasten yaralama suçundan kurulan hükümde eylemin eşe karşı silahtan sayılan bıçakla işlenmiş olması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi gereğince temel ceza belirlenirken, iki nitelikli halin gerçekleştiği gözetilerek, alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3. Tekerrür hükümleri uygulanırken ilgili kanun maddesinin kararda gösterilmemesi,

4. İlk bentte belirtilen bozma nedenine uyulması halinde, 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'u ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde basit yargılama usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanuna 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren kasten yaralama suçu yönünden; Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 inci ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu, nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık ...'in temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.01.2023 tarihinde karar verildi.