erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/16424
Karar No: 2017/20653
Karar Tarihi: 02.10.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/16424 E.  ,  2017/20653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... İlçesi ... Mahallesi 1700 ada 262 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

1)Aynı bölgeden intikal eden ve Dairemizin ...E. sayılı ilamı ile denetimden geçen ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin ...E. sayılı dava dosyasında aynı kamulaştırma kapsamında bitişik 261 parsel sayılı taşınmazın metrekaresine aynı değerlendirme tarihi itibariyle 576,11-TL değer biçildiği halde, dava konusu taşınmazın metrekaresine 457,60-TL değer biçildiğinden bilirkişi raporu inandırıcı bulunmamıştır.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Kamulaştırma bedeline karar tarihine kadar faiz işletilmesi gerekirken, infazda tereddüt oluşturacak şekilde faiz bitiş tarihinin gösterilmemesi,

3)Davanın niteliği gereği taraflar lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/3773
Karar No: 2013/11997
Karar Tarihi: 09.05.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/3773 E.  ,  2013/11997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının damadı olduğunu, davalının kredi kartı borcunu ödediği halde davalının borç olarak yapılan bu ödemeleri iade etmediğini bildirerek tahsili için başlattığı icra takibine itirazın iptali ile icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı, paranın kendisi tarafından davacıya verilmesi suretiyle davacının dava konusu ödemeleri yaptığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının kredi kartı borcunu ödediği ancak davalının geri ödememesi nedeniyle, yapılan takibe itirazın iptaline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı taraf davacının kayınpederi olduğunu, eşiyle halen boşanma davalarının sürdüğünü, davacının evine misafir geldikleri sırada muhiti bilmemesi nedeniyle kredi kartı borçlarının ödenmesi için davacıya para verdiğini bu suretle davacının ödediğini, borç para alma olayının olmadığını savunmuştur. Davacının ibraz ettiği dekont asıllarına göre davalının kredi kartı borcunu davacının ödediği ve ve bizzat kendi adını da yazdırdığı açıkça anlaşılmaktadır. Davacı bu ödemelerin davalıya borç verme maksadı ile yapıldığını ileri sürmüştür. Tarafların, kayınpeder-damat durumunda olduğu, evliliğin devam ettiği süre içinde ödemelerin yapıldığı dosya kapsamı ile sabit olduğuna göre, alacağın miktarı itibarıyla tanıkla ispat mümkün değilse de tarafların yakınlık dereceleri nedeniyle dava konusu olayda tanık dinlenmesi mümkündür. (HMK 203/a bendi)Nitekim davalı taraf delil olarak tanık listesi vermiş ve vesair delil demek suretiyle de yemin deliline dayanmıştır. Bu durumda mahkemece tarafların tanık delilleri değerlendirilerek gerekirse yemin deliline de başvurularak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle kararın davalı yararına BOZULMASINA, Bozma sebebine göre davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 9.5.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/8959
Karar No: 2010/16930
Karar Tarihi: 14.12.2010

**7. Ceza Dairesi         2008/8959 E.  ,  2010/16930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1632 Sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülüğüne

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1632 sayılı Yasa'nın 49/1-A maddesi gereğince yoklama kaçağı ve bakaya suçlarında dava zamanaşımı süresinin, bütün askeri mükellefiyetlerin veya askerliğe tabi şahsın bizzat girmiş olduğu taahhüdün bitmesinden itibaren işlemeye başlayacağı, 1111 sayılı Yasa'nın 2/1.maddesinde ise "Askerlik çağı her erkeğin esas nüfus kütüğünde yazılı olan yaşına göredir ve yirmi yaşına girdiği sene Ocak ayının birinci gününden başlayarak 41 yaşına girdiği sene Ocak ayının birinci gününde bitmek üzere en çok yirmibir sene sürer" hükümleri birlikte değerlendirildiğinde askerlik görevini yapan sanık için dava zamanaşımının 41 yaşına girdiği Ocak ayının birinci gününden başlayacağından tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

1-Hakkında hükmolunan kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın sanığın kişiliğine göre belirlenip bireyselleştirilmesi kapsamında seçenek yaptırımlara çevrilmesi, ertelenmesi veya hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi açısından ayrı ayrı değerlendirme yapılarak bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, "sanığın dosyaya yansıyan kişiliği, diğer hükümlülükleri dikkate alındığında ... şartları oluşmakta ise de verilen cezanın ertelenmesi veya hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması halinde bir daha suç işlemekten çekineceği yolunda olumlu kanaat uyandırmadığından verilen cezanın paraya çevrilmesi veya hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına" şeklindeki yetersiz ve çelişkili gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Suç tarihi itibariyle uygulanma olanağı bulunmadığı düşünülmeden 5237 sayılı TCK.nun 53.maddesindeki hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilmesi ve 765 sayılı TCK.nun 59.maddesi yerine 5237 sayılı TCK.nun 62.maddesine göre takdiri indirim yapılması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.12.2010 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/10962
Karar No: 2017/2538
Karar Tarihi: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/10962 E.  ,  2017/2538 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2016/7518
Karar No: 2017/1753
Karar Tarihi: 10.03.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/7518 E.  ,  2017/1753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Düşme

I-Sanık ... hakkında 2004 ve 2005 takvim yıllarında “sahte fatura düzenlemek” suçlarından verilen hükümlere ilişkin katılan vekilinin temyiz incelemesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri uyarınca; sanığa yüklenen 2004 ve 2005 takvim yıllarında “sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibarıyla tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden, kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırıldığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında 2004 ve 2005 takvim yıllarında “sahte fatura düzenlemek” suçlarından verilen hükme ilişkin katılan vekilinin temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında sahte fatura düzenlemek suçundan 213 Sayılı Kanunun 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa alınmadan dava açılıp karar verilmişse de; zamanaşımının olumsuz bir muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğu ve suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle davanın ortadan kaldırıldığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 10.03.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/17340
Karar No: 2015/23939
Karar Tarihi: 10.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/17340 E.  ,  2015/23939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Amasya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/06/2014

NUMARASI : 2012/43-2014/330

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Alınan raporlar geçersizdir. Şöyle ki;

Dosyada bulunan Amasya Belediye Başkanlığının 04.06.2015 tarih ve 864 sayılı yazısına göre dava konusu taşınmazın belediye sınırları içerisinde yer aldığı, etrafının meskun mahal olduğu ve belediye hizmetlerinden (ulaşım hizmetinden) faydalandığı anlaşılmıştır. Bu niteliğine göre taşınmaz arsa vasfındadır.

Mahkemece, taşınmazlara kapama bahçe ve arazi niteliği ile değer biçen rapor hükme esas alınarak hüküm kurulduğundan rapor geçersizdir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu,

emsallere ve belediye, adliye, hükümet konağı, okul, hastane gibi yerlere olan mesafesini de gösterir krokisi fen bilirkişisine işaretlettirilip, dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 10/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/2096
Karar No: 2022/10525
Karar Tarihi: 22.12.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/2096 E.  ,  2022/10525 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Asliye Ceza Mahkemesi

Taksirle öldürme suçundan sanıklardan ...,... ve ...’ın beraatlerine ilişkin hükümler ile sanıklardan ...,... ve ...’nın mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, katılanlar vekili ve sanık ... müdafii,sanık ... müdafii ve sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...’ın çiftlik sahibi olduğu, sanık ...’ün de komşu besi çiftliği .’in sahibi olduğu, sanık ...’nın .’in işletme müdürü veteriner hekim olduğu,sanık ...’in . besi çiftliğinde sağım işçisi, sanık ...’ın . firmasında bulunan jeneratörü satan ve iki yıl bakımını yapan firma yetkilisi olduğu,sanık ...’ın elektrik mühendisi olup elektrik firması yetkilisi olduğu,ölen ...’ın sanık ...’in çalışanı elektrik ustası olduğu;Olay tarihinde sanık ...’ın çiftliğindeki orta gerilim elektrik direğindeki ayırıcının sigortalarının arızalanması üzerine, daha önce oradaki hattı da kurmuş olan elektrikçi ...’ın arıza tamiri için çağrıldığı,.’un direkteki ayırıcının yamulmuş olması nedeniyle ayırıcıyı açamadığı, müşterek hattan akım alan .çiftliği çalışanlarına elektriğin kısa süreliğine kesileceğini, jeneratörü çalıştırmamaları hususunda bilgi vererek ...'a ait hatbaşındaki direğin ayırıcısını topraklayarak başına bir nübetçi bıraktığı ve daha sonra arızalı direğe çıkan .’un arızayı tamir ettiği sırada . çalışanı sanık ...’in çiftliliğin manuel olan jeneratörünü çalıştırması sonucu oluşan geri beslemeyle hattın orta gerilim tarafından gelen elektriğe çarpılarak öldüğü olayda; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafilerinin ve katılanlar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;Yukarıda izah edilen oluşa göre kolluk ve keşifte dinlenen tanıklar .,.’ın tanık olarak yeniden beyanları alınarak arıza tamiri bitmeden jeneratörün açılması talimatının kimden alındığının belirlenmesi,. firmasındaki elektrik işleri ile ilgilenen yetkilinin ve görev tanımlarını belirten yazılı belge varsa temin edilerek bu husus açıklığa kavuşturulduktan sonra dosyanın yeniden bilirkişi heyetine tevdi edilerek sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi yerine eksik inceleme ile hüküm kurulması,Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafilerinin ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 22.12.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/21377
Karar No: 2013/18057
Karar Tarihi: 31.10.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/21377 E.  ,  2013/18057 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi (İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, işyerinin zorunlu nedenlerle kapatıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulü ile kıdem ve ihbar tazminatı ile ücret alacağı, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil alacağı ve yıllık izin alacağının kabulüne, hafta tatili alacağının ise reddine karar verilmiştir.

Taraflar arasında davalı tarafa yemin deliline başvurma hakkının mahkemece hatırlatılıp hatırlatılmayacağı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Hukuk yargılamasında ispat araçlarından olan “Yemin” 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 225 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir.

Yasa'nın 225 nci maddesine göre, yeminin konusunu, davanın çözümü bakımından önem taşıyan, çekişmeli olan ve kişinin kendisinden kaynaklanan vakıalar teşkil eder. Bir kimsenin bir hususu bilmesi onun kendisinden kaynaklanan vakıa sayılır.

Somut olayda, mahkemece fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ile yıllık izin alacağının kabulüne karar verilmiştir. Yapılan yargılama neticesinde dinlenen davacı tanıklarının hepsi düzensiz de olsa fazla mesai alacaklarını aldıklarını kabul etmişlerdir. Davalı ... Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi vekili delil listesinde “yemin” deliline dayanmıştır. Bu nedenle özellikle davacı tanıklarının her biri fazla mesai alacaklarının düzensiz de olsa ödendiğini beyan ettiklerinden davalı yana yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak davacının fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ile yıllık izin alacakları hakkında çıkacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 31.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/34178
Karar No: 2016/6577
Karar Tarihi: 21.03.2016

**9. Hukuk Dairesi         2014/34178 E.  ,  2016/6577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, giyim malzeme bedeli ile eşit davranmama borcunun ihlalinden dolayı dört maaş tutarı kadar tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin ...... sendikalı olduğunu, Toplu İş Sözleşmesi'nin 31.maddesine göre çalışanlara bir takım yazlık, bir takım kışlık elbise ile ayakkabı verilmesi gerektiğini, oysa davalı tarafın sadece bir kez üstelik değeri daha düşük ayakkabı ve takım elbise verdiğini, diğer işçilere verilmesinin işçiler arasında ayrımcılık yaptığını gösterdiğini ileri sürerek giyim malzeme bedeli ile eşit davranmama borcunun ihlalinden dolayı dört maaş tutarı kadar tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, dava türünün belirsiz alacak davası olamayacağını, iş akdinin haksız feshedilmediğini, davacının işi gereği üniforma giyme zorunluluğu olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının muhasebe elemanı olup, büro işinde çalıştığı, müşterilere hizmet etmek durumunda bulunan diğer personel gibi bir üniforma giyme zorunluluğu olmadığından işverenden talep edebileceği giyim bedeli bulunmadığı, bunun doğal sonucu olarak işverenin işçiler arasında ayrımcılık yaptığından da sözedilemeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, giyim bedeli noktasında toplanmaktadır.

Davacı işçinin üye olduğu sendika ile davalı arasında akdedilen TİS'nin 31.maddesi, “Tüm sendika üyesi işçilere her yıl demirbaş iş elbisesi niteliğinde olmak üzere işyerinde giymek zorunda oldukları; üniforma, elbise, gömlek, kravat, papyon, iş ayakkabısından oluşan bir takım yazlık ve bir takım kışlık yılda toplam iki takım üniforma verilir.” hükmünü içermekte olup, hüküm tüm sendika üyesi işçileri ayrım yapmaksızın kapsadığından davacının büro işinde çalışması bu hükümden yararlanmasını engellemediğinden, anılan TİS hükmü uyarınca giyim bedelinin hüküm altına alınmaması hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/12524
Karar No: 2022/6019
Karar Tarihi: 28.03.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/12524 E.  ,  2022/6019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, katılan vekilinin temyiz taleplerinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, isteme aykırı olarak, REDDİNE 28/03/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.