erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/2303
Karar No: 2015/13542
Karar Tarihi: 02.07.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/2303 E.  ,  2015/13542 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava, ... Sigortasına giriş tarihinin Türkiye’de sigorta başlangıcı olarak tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi Özgür Kocakaya tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı vekili, davacının ... Sigortasına giriş tarihi olan 01/05/1989 tarihinin Türkiye'de de sigorta başlangıcı olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

17.04.2008 tarih ve 5754 sayılı Kanunun 79. maddesi ile 3201 sayılı Kanunun 5. maddesine eklenen 4. fıkrada “ Yurtdışı hizmet borçlanmasına ait süreler 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununa göre hangi sigortalılık haline göre geçmiş sayılacağının belirlenmesinde; Türkiye’de sigortalılıkları varsa borçlanma talep tarihindeki en son sigortalılık haline göre, sigortalılıkları yoksa aynı Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi kapsamında geçmiş sigortalılık süresi olarak kabul edilir.” şeklinde yurtıdışı hizmet borçlanmasına ait sürelerin 5510 sayılı Kanun kapsamında hangi sigortalılık haline göre kabul edileceği düzenlenmiştir.

Davacının 27/11/2012 tarihinde 3201 Sayılı Yasa kapsamında yurtdışında geçen süreleri borçlanmayı talep etmiş, Kurumca 5510 Sayılı yasanın 4/1-b maddesi kapsamında kaydı yaptırılarak 8197 gün üzerinden 82.215,91-TL borç tahakkuk ettirildiği, davacının 26/03/2013 tarihinde 5000-TL ödeme yaptığı, ödeme yaptıktan sonra 01/08/2013 tarihinde 5510 Sayılı yasanın 4/1-a maddesi kapsamında hizmet akdiyle çalışmaya başladığı, 19.12.2013 tarihinde yeniden 3201 Sayılı Yasa kapsamında yurtdışında geçen kalan süreleri borçlanmayı talep ettiği, bu sefer 5510 Saylı yasanın 4/1-a maddesi kapsamında 5105 gün toplam 55.634,98-TL borç tahakkuk ettirildiği, 24/01/2014 tarihinde tahakkuk ettirilen borç miktarının tamamını ödediği, anlaşılmaktadır.

Yukarıdaki bilgiler ışığı altında, dava konusu somut olayda, mahkemece davacının yurtiçindeki sigortalılığı davalı Kurumdan araştırılıp, yurtiçinde sigortalılığının bulunup bulunmasına göre 3201 sayılı Kanunun 5/4. fıkrası hükümleri gözetilerek, sigortalılık başlangıç tarihine ilişkin tespitin ve 3201 sayılı Kanun kapsamındaki yurtdışı hizmet borçlanmasının, 5510 sayılı Kanunun 4/1-a ya da 4/1-b maddesi kapsamındaki sigortalılık niteliğinde olup olmadığı belirlenip, sonuca göre bir hüküm kurulmalıdır.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 02.07.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/35646
Karar No: 2016/21864
Karar Tarihi: 27.12.2016

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/35646 E.  ,  2016/21864 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi süresi içinde davalı vekili tarafından istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 27.12.2016 Salı günü belirlenen saatte davalı.... Av.... geldi. Karşı taraftan gelen olmadı. Gelenin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafın sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyadaki belgeler incelendi. Gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde davalı şirket işçisi olarak çalışmaktayken, iş sözleşmesinin 12.07.2013 tarihinde haksız olarak feshedildiğini, feshe gerekçe gösterilen kavga olayında davacının bir kusurunun olmadığını, fazla mesai yaptığını, hafta tatilleri ile milli bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını, yıllık izinlerinin hepsini kullanmadığını iddia ederek kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının 11.07.2013 tarihinde işverenin diğer işçisi ... ile kavga ettiğini, bu kavgadan sonra davacının işe gelmediğini, işverence iş sözleşmesinin devamsızlıktan haklı nedenle feshedildiğini, fazla mesai talebinin yerinde olmadığını, yıllık izinlerini kullandığını beyanla davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporundaki tespitler benimsenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk rapor ve bu rapora ilişkin ek rapor alındıktan sonra davalı vekilinin ek rapora da itiraz etmesi üzerine 12.01.2016 tarihli duruşmanın 2 numaralı ara kararı ile davalı vekilinin itirazları doğrultusunda dosyanın Ankara Nöbetçi İş Mahkemesine gönderilerek iş hukuku alanında uzman bilirkişiden rapor alınmasına karar verilmiştir. Ara karar üzerine bilirkişi Av.... tarihsiz raporunu hazırlamıştır. Bu rapor davalı vekiline 11.04.2016 tarihinde tebliğ edilmiştir.

Mahkemece davalının mazeret bildirerek katılmadığı 05.04.2016 tarihli duruşmada davalı vekilinin mazeretinin reddine karar verilerek esas hakkında karar tesis edilmiştir.

Bilirkişi raporunun davalıya tebliğinden itibaren HMK’nun 281 inci maddesi uyarınca davalıya rapora karşı beyanda bulunma ve varsa itirazlarını bildirme imkanı tanınmadan “Hukuki Dinlenilme” ve “Savunma” haklarını kısıtlar biçimde esas hakkında karar verilmesi hatalı olmuştur.

O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre esasa dair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, Yargıtay duruşmasında kendisini vekille temsil ettiren davalı taraf yararına takdir olunan 1.350,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 27.12.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/17852
Karar No: 2013/2153
Karar Tarihi: 05.02.2013

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/17852 E.  ,  2013/2153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit (tedbir) davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı tedbirin reddine yönelik olarak verilen kararın süresi içinde ihtiyati tedbir isteyenler vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

İhtiyati tedbir isteyenler (davacılar) vekili, müvekkili ... Org.Ltd.Şti.nin işletmiş olduğu otele, daha önceki işletmecinin borcundan dolayı uygulanan haciz işlemi sırasında müvekkilleri tarafından icra baskısı altında kefalet verildiğini, kefaletin 6098 sayılı TBK.nun 583 ve 584.maddelerindeki koşulları taşımadığını, bu nedenle geçersiz olduğunu belirterek açmış olduğu menfi tespit davasında takibin durdurulması yönünde ihtiyati tedbir kararı verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın dayanağı olan kefalet ilişkisinin geçerli olup olmadığı ve icra kefaletinin belirtilen sebeplerle geçersizliği iddiasına yönelik ihtiyati tedbir koşullarının mevcudiyeti konusunda kanaat oluşmadığı gerekçesiyle ihtiyati tedbir isteminin reddine karar verilmiş, kararı ihtiyati tedbir isteyenler vekili temyiz etmiştir.

818 sayılı Borçlar Kanunu'nu yürürlükten kaldıran 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanununun yürürlüğe girdiği tarihten sonraki fiil ve işlemlere anılan kanun hükümlerinin uygulanması gerekmektedir. Somut olayda uyuşmazlık, davacılar tarafından verilen 4.7.2012 tarihli icra kefaletinden kaynaklanmakta olup, ihtiyati tedbir isteyenler (davacılar) vekili de isteminin hukuki sebebi olarak 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun kefalete ilişkin 583. ve 584’üncü maddelerine dayanmış, verilen kefaletin anılan emredici kanun hükümlerine aykırı olması nedeniyle geçersizliğini iddia etmiştir.

Mahkemece, ihtiyati tedbir isteminde bulunanlar (davacılar) vekilinin ileri sürdüğü hukuki sebeplerin somut olay bakımından uygulanma olanağı bulunup bulunmadığı hususu değerlendirilerek bir karar verilmesi gerekirken, bu konuda bir gerekçe oluşturulmadan ihtiyati tedbir isteminin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle kararın BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 05.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/377
Karar No: 2010/13108
Karar Tarihi: 12.11.2010

**11. Ceza Dairesi         2010/377 E.  ,  2010/13108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kayıp eşyayı sahiplenmek

HÜKÜM : Mahkumiyet

5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi gözetilerek; 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik CMK.nun 231. maddesi uyarınca "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının" takdir ve değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/12816
Karar No: 2016/2196
Karar Tarihi: 24.02.2016

**17. Hukuk Dairesi         2015/12816 E.  ,  2016/2196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, davalılardan ...'a ait ...'un sevk ve idaresindeki aracın park halinde bulunan davacıya ait araca çarpması sonucu meydana gelen kaza nedeniyle davacıya ait araçta 2.366,00 TL tutarında hasarın meydana geldiğini ve hasarın giderilmesi süresinde davacının aracından istifade edemediğini belirterek aracın uğradığı hasar karşılığı bedel ile aracın değer kaybından dolayı 500,00-TL olmak üzere 2.866,00 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ...; davanın reddini savunmuştur.

Davalı ...; adına kayıtlı aracı 15/04/2012 tarihinde davalı ...'a harici satış sözleşmesi ile sattığını, 11/07/2012 tarihinde meydana gelen kazadan bilahare haberdar olduğunu belirterek davanın kendisi yönünden reddine, hasar bedelinin davalı ...'dan tahsiline karar verilmesi talebinde bulunduğu görülmüştür.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile 2.698,00 TL tazminatın dava tarihi olan 15/04/2013 tarihinden itibaren işleyen yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya dair istemin reddine, karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 144,30 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına 24/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/35651
Karar No: 2017/16092
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/35651 E.  ,  2017/16092 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2015/15006
Karar No: 2016/12746
Karar Tarihi: 16.11.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/15006 E.  ,  2016/12746 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/1,89/2-b, 62/1, 52/2-4, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyetine ilişkin hüküm ve temyiz isteminin reddine dair 24.04.2015 tarihli ek karar

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm ve temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında güvenlik tedbiri niteliğindeki sürücü belgesinin süreli olarak geri alınmasına karar verilmiş olması nedeniyle hükmün temyiz edilebilir olmasından dolayı sanığa doğrudan hükmedilen adli para cezasının miktarı itibariyle hükmün kesin olduğu gerekçesine dayalı olarak verilen 24.04.2015 tarihli temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararda isabet görülmediğinden, temyiz isteminin reddine dair ek karar kaldırılarak yapılan incelemede:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, somut zararın mahkeme tarafından belirlenmediğine, hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 16.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/5048
Karar No: 2015/18706
Karar Tarihi: 19.10.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/5048 E.  ,  2015/18706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından velayet, ortak çocuk lehine hükmedilen tedbir nafakasının başlangıç tarihi ve manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 136.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 19.10.2015 (Pzt.)

Mahkemece, davacının açtığı davanın kabulü ile tarafların boşanmasına, müşterek çocuk 26.01.2010 doğumlu ...’nün velayetinin davalı anneye verilmesine karar verilmiştir. Hüküm davacı tarafından velayet, ortak çocuk için hükmedilen tedbir nafakasının başlangıç tarihi ve manevi tazminat talebi yönünden temyiz edilmiştir.

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davalı kadının, 24.01.2004 tarihinde dört yaşındaki çocuğunu işim var diyerek, davacının annesine bırakarak müşterek konuttan ayrıldığı ve başka bir şahısla birlikte yaşamaya başladığı, bir süre sonra bu şahıstan da ayrılarak ailesinin yanına döndüğü, daha sonra da çocuğunu almak veya onunla görüşmek için bir girişiminin bulunmadığı anlaşılmaktadır. Müşterek çocuk yargılama sırasında da

davacı babanın yanında kalmaya devam etmiştir. Bu konuda mahkemece alınan psikolog raporunda da davacı babanın müşterek çocukla iyi bir iletişiminin bulunduğu, ancak çocuğun yaşı itibariyle anne bakım ve korunmasına ihtiyaç duyduğu gerekçesiyle velayetinin anneye verilmesinin uygun olacağı bildirilmiş, mahkemece de bu rapor esas alınarak çocuğun velayeti davalı anneye verilmiştir. Alınan raporda ve mahkemece karar tarihi itibariyle dahi çocuğun anne bakım ve şefkatine muhtaç yaşta olduğu kabul edildiği halde, davalı annenin haklı bir mazereti bulunmadan dört yaşındaki çocuğunu davacının annesine bırakıp ortak konutu terk etmesi ve uzun bir süre çocuğunu arayıp sormamasına ilişkin bir değerlendirme yapılmamıştır. Başka bir şahısla birlikte yaşamak amacıyla müşterek konutu terk ederken, hiçbir haklı mazereti bulunmadan dört yaşındaki müşterek çocuğunu davacı eşinin annesine bırakıp giden kadının bu davranışı velayet görevinin ağır bir ihmalidir. Çocuğun, annesi tarafından terk edilmesinden bu yana davacı babanın yanında bulunması ve bu süreç içerisinde babanın velayet görevini gereği gibi yerine getirdiği de gözetilerek, velayetin davacı babaya verilmesi gerekirken davalı annesine verilmesi doğru olmamıştır. Hükmün bu sebeple bozulması gerektiğini düşündüğümüz için sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyoruz.
Esas No: 2011/1538
Karar No: 2011/4792
Karar Tarihi: 20.04.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/1538 E.  ,  2011/4792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... ve dahili davalı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1- Fen bilirkişi ... tarafından düzenlenen 17.05.2006 tarihli rapor ve ekindeki kroki kadastro müdürlüğüne gönderilerek söz konusu krokide A, B, C ve D ile işaretlenen taşınmazlar hakkında kadastro tesbit tutanağı düzenlenip düzenlenmediğinin, kadastro tespit tutanağı düzenlenmeyip kadastro dışı bırakılmış iseler hangi sebeple kadastro dışı bırakıldıklarının kadastro müdürlüğünden sorularak,

2- Dava dosyası fen bilirkişi ...’e verilerek 17.05.2006 tarihli krokide A, B, C ve D ile işaretlenen yerleri genel arazi kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle gösterir ve hangi parsel içinde kaldıklarını gösterir şekilde ek rapor alınarak,

3- Çekişmeli taşınmazlar hakkında kadastro tespit tutanağı düzenlenmiş ise tutanak asıllarının (başka bir dosyada davalı iseler o dosyaların da), bulundukları yerlerden getirtilerek,

4- ... Köyü 294 ada 1 ve 2 parselin sınırında bulunan Devlet Ormanı hakkında kadastro çalışmaları sırasında kadastro tespit tutanağı düzenlenip düzenlenmediği kadastro müdürlüğünden sorularak,

5- ... Köyü 294 ada 2 parselin tutanağı itirazsız kesinleşmiş ise tutanak aslı davalı şerhi verdirilerek tapu sicil müdürlüğünden, 294 ada 2 parsel davalı ise dava dosyası bulunduğu yerden getirtilerek,

6- Çekişmeli taşınmazları ve komşularını gösterir geniş orijinal kadastro paftası kadastro müdürlüğünden getirtilip dosyaya konduktan sonra;

7- Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman bilirkişi kurulu ve fen bilirkişiye verilerek; kesinleşmemiş orman kadastro haritası ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek PLXXXIII numaralı 2/B poligonu ve 93 numaralı iç parselin tamamı görülecek biçimde fen bilirkişi ... tarafından düzenlenen 17.05.2006 tarihli krokide A, B, C ve D ile işaretlenen taşınmazların ve komşu taşınmazların orman kadastrosuna göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp,

dosyaya konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 20/04/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/33293
Karar No: 2017/15703
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/33293 E.  ,  2017/15703 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2013/7346
Karar No: 2015/786
Karar Tarihi: 15.01.2015

**9. Hukuk Dairesi         2013/7346 E.  ,  2015/786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; Müvekkilinin davalı şirkette eksantrik pres işçili olarak çalışırken 21/11/2008 tarihinde geçirmiş olduğu kaza sonucu sakat kaldığını, kaza geçirmesine rağmen daha hafif işlerde değil aynı tempoda çalışmaya devam ettiğini, yasal haklarını arama adına Bakırköy 15. İş Mahkemesinde dava açtığını, davanın tebligat parçası şirkete ulaşınca müvekkilinin 05/08/2011 tarihinde işten çıkartıldığını, aylık net 935 TL aldığını iddia ederek, fazlaya ilişkin talep hakkı saklı kalmak kaydıyla 1.000 TL kıdem tazminatı, 1.500 TL ihbar tazminatı, 500 TL yıllık izin ücreti, 3.000 TL fazla mesai ücreti taleplerinin akdin feshi tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının işten kovulmadığını, tam aksine davacının iş akdinin haklı nedenle müvekkil tarafından feshedildiğini, davacının 08/08/2011, 09/08/2011, 10/08/2011 tarihlerinde ardı ardına üç iş günü işe gelmediğini, davacının fazla mesai ücreti alacağı olmadığını, davacının yıllık izin ücreti alacağı da olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının alacakları net 935 TL aylık ücret üzerinden hesaplanmış ise de, davacının iş kazası nedeniyle ... kontrol memuruna verdiği 15/08/2011 tarihli ifadesinde, aylık net maaşının 850 TL net olduğunu belirttiği görülmüştür.

Davacının resmi memur huzurundaki özgür ifadesinde belirttiği ücret miktarı bağlayıcı olduğundan, davacının hak ve alacaklarının net 850 TL’nin brütü üzerinden hesaplanıp hüküm kurulması gerekirken, davacı iddiası gibi 935 TL net üzerinden hesaplama yapılan bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulması hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 15.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.