erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/13510
Karar No: 2015/9944
Karar Tarihi: 22.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/13510 E.  ,  2015/9944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zara Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/10/2015

NUMARASI : 2015/211-2015/273

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Erzurum 1. Sulh Hukuk ve Zara Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, anne ve babanın vefatı nedeniyle 4721 sayılı TMK'nın 404. maddesi uyarınca küçüğe vasi tayini ihbarına ilişkindir.

Erzurum 1. Sulh Hukuk Mahkemesince, kolluk gücü ile yapılan araştırmada küçüğün “Zara/SİVAS” adresinde ikamet ettiğinin tespit edildiğinden bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Zara Sulh Hukuk Mahkemesince ise, küçüğün MERNİS adresinin “I.Mah. 2. Nene Hatun Cad. No:3E İç kapı No:9 Aziziye/ERZURUM” olduğundan bahisle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Aziziye İlçe Emniyet Müdürlüğünün 02.06.2015 tarihli ve Zara İlçe Emniyet Müdürlüğünün 26.06.2015 tarihli yazılarından küçüğün “Y.Mahallesi Reşit Paşa Caddesi Cumhuriyet Sitesi No:21-21/2-E-11 İç Kapı No:11 Zara/SİVAS” adresinde ikamet ettiğinin anlaşıldığından uyuşmazlığın Zara Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince; Zara Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 22/10/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/2389
Karar No: 2024/4991
Karar Tarihi: 08.05.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/2389 E.  ,  2024/4991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/667 E., 2023/934 K.

KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen iş kazasına dayalı maddi ve manevi tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca; Yargıtayın bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verilmesi halinde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinde öngörülen kesinlik sınırına tabidir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davalı vekili tarafından temyize konu edilen tazminat miktarları ayrı ayrı karar tarihi itibariyle kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekili temyiz dilekçelerinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

08.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/6129
Karar No: 2012/14668
Karar Tarihi: 09.10.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/6129 E.  ,  2012/14668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vdl. vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... Nakliyat Turizm Ağaç San. ve Tic. Ltd. Şti. vdl. aleyhine 03/03/2004 gününde verilen dilekçe ile trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 16/12/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar ... ve ... Nakliyat Turizm Ağaç San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilleri ile davalı ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 09/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/862
Karar No: 2020/686
Karar Tarihi: 20.02.2020

**15. Hukuk Dairesi         2019/862 E.  ,  2020/686 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm davalılar ... ile ... vekillerince temyiz edilmiş, davalı ... vekili tarafından duruşma istenmiş ise de miktar itibariyle duruşma isteğinin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin feshi ile tapu iptâl ve tescil istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne, 17.09.1986 tarihli Arsa Payı Karşılığı İnşaat Sözleşmesi'nin geriye etkili olarak feshine, dava konusu taşınmazdaki bağımsız bölümlerin tapu kayıtlarının iptâline dair verilen karar, davalılar ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalı ... tarafından süresinde eksik temyiz harç ve masraflarını yatırmaması nedeni ile temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına dair mahkemenin 20.12.2018 gün 2014/786 Esas, 2018/48 Karar sayılı ek kararı temyiz edilmiş ise de; adı geçen davalı usulüne uygun muhtıra tebliğine rağmen eksik harç ve masrafları yatırmadığından verilen ek karar usul ve yasaya uygun olup, davalı ...’in 20.12.2018 tarihli ek karara yönelik temyiz itirazları yerinde görülmüş ve ek kararın onanması gerekmiştir.

2-Davalı ...’ın temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Mahkemece, geriye etkili fesih ve tapu iptâl tescil kararı verilmiş ise de; tapusunun iptâli ve tesciline karar verilen bölümlerin hangileri olduğu ve kimler adına tapu kayıtlarının iptâl edilip kimler adına hangi hisse ve oran ile tescil edildiği kararda gösterilmemiştir. Açıklanan nedenlerle verilen kararın infazında güçlük çıkacağından mahkemece, dosyadaki delillere, tapu kayıtlarına, veraset ilamlarına ve daha önce dosyanın Yargıtay’a gönderme formlarında 3 klasör ve 1 dosya yazılmasına rağmen en son gönderme formunda 2 klasör ve 1 dosya ekli yazılı olduğundan gönderilmeyen 1 klasör ek de bulunup dosyasına eklenerek bu dosyadaki belgeler de gözetilerek infazı mümkün şekilde karar verilmesi gerekirken infazda tereddüt oluşturulacak şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bozulması uygun görülmüştür.SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı ...’in ek karara yönelik temyiz itirazlarının reddi ile 20.12.2018 tarihli ek kararın ONANMASINA, 2. bent uyarınca davalı ...’ın temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalı ...’ın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına, 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken bakiye 176,60 TL Yargıtay başvurma harcının temyiz eden davalı ...'tan alınmasına, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 20.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/15925
Karar No: 2014/3777
Karar Tarihi: 27.02.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/15925 E.  ,  2014/3777 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : K.Y.B.YE - 2013/297823

4250 sayılı İspirto ve İspirtolu İçkiler İnhisarı Kanununa aykırılık suçundan sanık S.. K..'un, anılan Kanun'un 28. Maddesi uyarınca 450,00 yeni Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Bursa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/06/2013 tarihli ve 2012/939 esas, 2013/462 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığı'ndan verilen 02/09/2013 gün ve 54200 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13/09/2013 gün ve KYB. 2013/297823 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Tüm dosya kapsamına göre, hükme esas alınan 4250 sayılı Kanunun 28. maddesinin 24/05/2013 tarihli 6487 sayılı Kanunun 6. maddesi ile yürürlükten kaldırıldığı ve sanığın eyleminin 4733 Tütüm ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu Teşkilat ve görevleri Hakkında Kanun'un 8.maddesinin (j) bendinde yer alan; "Yetkili olmadıkları halde, açık olarak içki satışı veya sunumu yapanlar ile satışa sunulan tütün mamulleri, etil alkol, metanol ve alkollü içkileri arz ambalajlarını bozmak veya bunları bölmek suretiyle satanlara bin Yeni Türk Lirasından onbin Yeni Türk Lirasına kadar idari para cezası verilir." hükmü kapsamında kaldığı halde yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Bursa 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 04/06/2013 tarih ve 2012/939 Esas ve 2013/462 Karar sayılı kararının CMK.nun 309/3.maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yapılmasına, 27/02/2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Kanun yararına bozmaya konu kararın dayandığı eylemin suç olmaktan çıkıp kabahate dönüştüğünden verilen bozma kararı yasaya uygundur. Ancak eylemi suç olmaktan çıkarıp kabahate dönüştüren kanun ile para cezasının asgari haddi hükmedilen para cazasından daha fazladır. Sayın çoğunluk bozma kararından sonra "müteakip işlemlerin mahkemesince yapılmasına" karar vermiştir. Bu durumda mahkeme kabahat için öngörülen idari para cezasının asgari haddinden hüküm kursa dahi, kabahatliye önceki para cezası miktarından daha fazla para cezasına hükmedecektir. Bu halde ise kanun yararına bozma kararı ceza miktarı itibariyle aleyhe sonuç doğuracaktır. Bu ise davanın esesını çözen kararlarda kanun yararına bozmanın ceza miktarından aleyhe sonuç doğurmama ilkesine aykıırı olacaktır.

Bu nedenlerle kararın CMK 309/4-d madde ve fıkrası gereğince bozulup, kesinleşen ceza miktarıda gözetilerek idari para cezasının da Dairece karara bağlanması gerektiği görüşünde olduğundan çoğunluğun " müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yapılmasına" şeklindeki karara katılmıyoruz.
Esas No: 2008/308
Karar No: 2008/318
Karar Tarihi: 09.04.2008

**Hukuk Genel Kurulu         2008/9-308 E.  ,  2008/318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 13. İş Mahkemesi

TARİHİ : 19/02/2008

Taraflar arasındaki “fazla çalışma ücret alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 13. İş Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 27.06.2007 gün ve 1090-359 sayılı kararın incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 9.Hukuk Dairesinin 14.11.2007 gün ve 33926-34074 sayılı ilamı ile, (.....1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı dava dilekçesinde, belirttiği saatlerde çalışarak fazla mesai yaptığını iddia etmiştir. Davacı delil olarak sadece davalı işverenin kayıtlarına dayanmıştır, işveren kayıtlarında ise davacının fazla çalışma yaptığına dair herhangi bir delil bulunmamaktadır.

Bilirkişi tarafından davacının dava dilekçesinde belirtilen çalışma şeklinden farklı bir çalışma yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılmış, mahkemece bu rapora itibar edilerek anılan alacak hüküm altına alınmıştır.

İspat yükü kendisinde olan davacı dava dilekçesinde belirttiği şekilde fazla çalışma yaptığını kanıtlayamadığı halde davanın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi hatalıdır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Taraf vekilleri

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

I-Davacı vekilinin önceki hükme yönelik temyiz itirazlarının tümü Özel Dairece reddedildiği ifade olmakla, direnme kararını temyizde hukuki yararı bulunmamaktadır. Bu nedenle, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

II- Davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken,önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ:1-Birinci bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin hukuki yarar yokluğundan REDDİNE,

2-İkinci bentte gösterilen nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429. Maddesi

gereğince BOZULMASINA,

istek halinde temyiz peşin harçlarının geri verilmesine, 09.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/6510
Karar No: 2021/930
Karar Tarihi: 02.02.2021

**2. Hukuk Dairesi         2020/6510 E.  ,  2021/930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-İlk derece mahkemesi tarafından verilen 19/04/2018 tarihli ilk hükümde velayeti davacı kadına verilen ortak çocuk için aylık 150 TL iştirak nafakasına hükmedilmiştir. İlk derece mahkemesinin ilk kararına karşı davacı kadın tarafından iştirak nafakasının miktarı yönünden istinaf kanun yoluna başvurulmadığından, çocuk yararına hükmedilen iştirak nafakası miktarı erkek için usuli kazanılmış hak oluşturmuştur. Anılan hüküm davalı erkek tarafından istinaf edilmekle bölge adliye mahkemesince, eksiklikler giderilerek yeniden karar verilmek üzere ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. İlk derece mahkemesinin 25.10.2019 tarihli ikinci kararında usuli kazanılmış hak gözetilmeden ortak çocuk yararına aylık 250 TL iştirak nafakasına hükmedilerek iştirak nafakası miktarının artırılması doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 02.02.2021 (Salı)
Esas No: 2012/3623
Karar No: 2012/8659
Karar Tarihi: 23.05.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/3623 E.  ,  2012/8659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı dava dilekçesinin görev yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılardan ...ve Civarı Elektrik Türk A.Ş vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kayıp enerji bedelleri adı altında faturalandırılıp tahsil edilen 64.469,00 TL'nin istirdatı istemine ilişkindir.

Mahkemece tensiben dava dilekçenin görev yönünden reddine Tüketici Mahkemesinin görevsizliğine talep halinde dosyanın görevli ... Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davalılardan... ve Civarı Elektrik Türk A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalılardan ... ve Civarı Elektrik Türk A.Ş. vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 23.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/3205
Karar No: 2017/15530
Karar Tarihi: 26.12.2017

**13. Ceza Dairesi         2016/3205 E.  ,  2017/15530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen kararın sanığın kardeşine 03.08.2010 tarihinde tebliğ edildiği sırada sanığın askerde olduğunun anlaşılması karşısında; öğrenme üzerine temyizinin kabulü ile yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; hırsızlık suçunun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Hırsızlık suçuna ilişkin olarak müştekiye ait sigaraların polis tarafından bulunarak teslim edildiği ve müşteki beyanına göre de hırsızlık nedeniyle meydana gelen bütün zararının temyiz dışı diğer sanık ... tarafından soruşturma aşamasında giderildiğinin anlaşılması karşısında; müştekiye kısmi iade nedeniyle ceza indirimine muvafakat edip etmediği sorularak, sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulaması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Mala zarar verme suçuna ilişkin olarak müştekinin beyanında kapıda kırık olmadığını belirtmesi ve olay yeri inceleme raporunda kapı ve kilitlerde sert cisim izine rastlanmadığın ve meyve suları ve şeker paketleri ile fındıkların zemine döküldüğünün belirtildiği ayrıca alınan bilirkişi raporunda kilit kısmının iki yerinde yüzeysel sıyrıktan oluşan beyazlaşma olduğunun belirtildiği, buna göre bilirkişi raporunda belirtilen sıyrıkların olay nedeniyle meydana gelip gelmediği ve zemine dökülen eşyaların zarar görüp görmediği hususları tereddüde yer vermeksizin tespit edilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

3-Mala zarar verme suçuna ilişkin olarak, müşteki beyanına göre hırsızlık nedeniyle meydana gelen bütün zararının temyiz dışı diğer sanık ... tarafından soruşturma aşamasında giderildiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle isteme kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 26.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/25504
Karar No: 2014/34839
Karar Tarihi: 30.10.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/25504 E.  ,  2014/34839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak ;

Müsaderesine karar verilen ağaçların değeri üzerinden duruşmaları vekil vasıtasıyla takip eden katılan idare lehine nispi vekalet ücreti tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş snk., müd. ve k.i.v.nin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bozma üzerine verilen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.un 321.maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi gereğince karara “Müsaderesine karar verilen ağaçların değeri üzerinden 600,-lira nispi vekalet ücretinin sanıktan tahsili ile katılan idareye verilmesine,”cümlesinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/824
Karar No: 2011/4265
Karar Tarihi: 28.11.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/824 E.  ,  2011/4265 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdureyi zorla kaçırıp alıkoyma, ırza geçme ve yağma suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma ve yağma suçlarından beraatine, reşit olmayanla cinsel ilişkide bulunma suçundan mahkûmiyetine dair Silifke Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24.11.2006 gün ve 2006/98 Esas, 2006/267 Karar sayılı hükümlerin Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Gerekçeli kararın katılan vekili Av. ...'e 05.01.2007 tarihinde tebliğ edildiği, fakat süresinden sonra 25.01.2007 tarihinde temyiz edildiği anlaşıldığından, katılan vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin sanık müdafiin reşit olmayanla cinsel ilişkide bulunma suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne ilişkin temyiziyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Mahkemece “Sanık ile 18 yaşın içindeki mağdurenin birbirlerini evvelce tanımakta ve duygusal anlamda arkadaşlık yapmakta oldukları, 02.04.2004 tarihinde sanığın mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunduğu ve mağdurenin kızlığının bozulduğu, 09.04.2004 tarihine kadar sanığın değişik zamanlarda mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunmaya devam ettiği” şeklinde kabul olunan ve oluşa göre, suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK.nun 416/3. maddesinde düzenlenmiş reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunun, kanun maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, en son suç tarihi olan 09.04.2004’ten inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1.

maddesi gözetilmek suretiyle hükmün 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 28.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.