erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/10220
Karar No: 2015/8208
Karar Tarihi: 01.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/10220 E.  ,  2015/8208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Lüleburgaz Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/06/2015

NUMARASI : 2015/384-2015/647

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Akhisar Sulh Hukuk ve Lüleburgaz Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

Akhisar Sulh Hukuk Mahkemesince, hükümlünün MERNİS adresinin “S..Mah. O. Cad. No:1 İç Kapı No:1 Lüleburgaz/KIRKLARELİ” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Lüleburgaz Sulh Hukuk Mahkemesince, hükümlünün cezaevine girmeden önce “R.Mah. 158 Sok. No:41 D:1 Akhisar/MANİSA” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Hükümlünün beyanına göre hükümlünün cezaevine girmeden önce Lüleburgaz'da ikamet ettiği ve hükümlünün Lüleburgaz Sulh Hukuk Mahkemesinin 21.05.2015 tarih, 2014/926 - 2015/492 sayılı ilâmı ile hükümlülük nedeniyle kısıtlandığı anlaşıldığından uyuşmazlığın Lüleburgaz Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Lüleburgaz Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 01/10/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/719
Karar No: 2023/1510
Karar Tarihi: 26.04.2023

**6. Hukuk Dairesi         2023/719 E.  ,  2023/1510 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 16.01.2023

SAYISI : 2022/2612 E., 2022/2257 K.

ASLİ MÜDAHİLLER : 1-... vekili Avukat ... ve diğer 12 müdahil

DAVA TARİHİ : 31.05.2021

HÜKÜM/KARAR : Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Yığılca Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI : 2021/81 E. (Derdest Dosya)

Taraflar arasında konkordato davasından dolayı yapılan yargılama sırasında Mahkemenin ara kararı ile davacı temsilcisinin teminat mektuplarının paraya çevrilmesinin önlenmesine ilişkin tedbir talebinin kabulüne karar verilmiştir.

İhtiyati tedbirin kabulüne dair ara kararın alacaklı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun 6100 sayılı HMK’nın 352/1-b maddesi uyarınca usulden reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı alacaklı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 16.01.2023 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin 6100 sayılı HMK’nın 362/1 maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.

Ek karar alacaklı ... tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu kararın kesin olduğu gerekçesiyle alacaklı ... vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararına ilişkindir.

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 287/son maddesinde tedbirlere ilişkin verilen kararlara karşı kanun yoluna başvurulamayacağı belirtilmiştir. 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362/1-f. bendi gereğince de geçici hukuki korumalara ilişkin bölge adliye mahkemelerince verilen kararlara karşı temyiz kanun yolu kapalıdır. Bu nedenlerle temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 16.01.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Alınması gereken harç peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/425
Karar No: 2021/5048
Karar Tarihi: 28.04.2021

**19. Ceza Dairesi         2021/425 E.  ,  2021/5048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvuruların süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nin 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz taleplerinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, REDDİNE, 28/04/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/25977
Karar No: 2012/10427
Karar Tarihi: 02.04.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/25977 E.  ,  2012/10427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 12. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/02/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçiler tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

6183 Sayılı Kanunun 99. maddesi gereğince anılan yasa uyarınca yapılan taşınmaz satışlarına ilişkin ihalenin feshi, gayrimenkulun bulunduğu yerin icra mahkemesinden şikayet yolu ile istenebilir.

Somut olayda ise; şikayetçiler vekilinin icra mahkemesine başvurusunda, Yıldırım Beyazıt Vergi Dairesince, vergi borçları nedeniyle yüklenici aleyhine yapılan takipte müvekkilleri ile yüklenici arasında düzenlenen kat karşılığı inşaat sözleşmesine istinaden, mülkiyeti müvekkillerine ait olan taşınmazların tapu kaydına haciz konulduğunu, ileride doğması muhtemel bir hak üzerine haciz konulamayacağını belirterek haczin kaldırılmasını talep ettiği anlaşılmıştır. Tapu kayıtlarının incelenmesinden şikayetçilere ait taşınmazlar üzerine 18.11.2009 tarih ve 12936 yevmiye numaralı işlem ile Yıldırım Beyazıt Vergi Müdürlüğünün 16.11.2009 tarih 37584 haciz sayılı yazıları ile 179.627,92 TL borç için kat karşılığı sözleşme gereği müteahhit H. D.'na düşecek hisseye 6183 Sayılı Yasaya göre kamu haczi şerhinin işlendiği anlaşılmaktadır. 6183 Sayılı Yasadan doğan takiplere ilişkin olarak haczedilmezliğe ilişkin şikayetler, vergi mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir. Mahkemece istemin görev sebebiyle reddine karar vermek gerekirken işin esası incelenip sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ :Şikayetçilerin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.'nun 366. ve HUMK.'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 02/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/5176
Karar No: 2021/20652
Karar Tarihi: 28.12.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/5176 E.  ,  2021/20652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;

Suç tarihinde (15-18) yaş aralığında olan suça sürüklenen çocuğun eylemlerine uyan ve 5237 sayılı TCK'nın 116/4, 31/3; 151/1, 31/3. maddelerine uyan iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme ve mala zarar verme suçları için öngörülen cezaların türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık asli zamanaşımının karar tarihi olan 28/04/2016 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunduğu gözetilerek, suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davalarının zamanaşımı süresinin dolması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğname gerekçesine aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükme ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;

Başka suçtan Anamur T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu’nda hükümlü olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğun duruşmadan vareste tutulması yönünde talebinin bulunmadığının anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuğun 5271 sayılı CMK’nın 196. maddesi gereğince duruşmaya getirtilerek, esas hakkındaki savunması sorulduktan sonra hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yokluğunda karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 28.12.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/34
Karar No: 2016/2944
Karar Tarihi: 28.03.2016

**9. Ceza Dairesi         2016/34 E.  ,  2016/2944 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkumiyet

Usulüne uygun tebligata rağmen sanık müdafiinin duruşmaya gelmediği ve geçerli bir mazeret de bildirmediği anlaşıldığından, duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:

24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerini iptal eden Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/85 sayılı kararı hükümde gözetilmemiş ise de; anılan kararının infaz aşamasında dikkate alınması mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılama sonunda aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışılıp sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/20530
Karar No: 2009/20807
Karar Tarihi: 28.10.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/20530 E.  ,  2009/20807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/08/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayete konu taşınmaz ile ilgili olarak satış kararında 1.ihalenin 26.12.2008 günü saat15:15-15:20, 2.ihalenin de 05.01.2009 tarihinde yapılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Artırmanın yapılışı ve sonuçlanması hakkında icra müdürlüğünce bir tutanak düzenlenir. Bu tutanakta İİK.nun Yönetmeliğinin 45.maddesinde belirtildiği gibi artırmanın yapıldığı gün, başlama ve bitme saati, sürülen pey miktarı, pey sürenlerin adı ve soyadları, en yüksek peyin 3 defa bağrıldığı, ihalenin yapıldığı, ihale yapılmamış ise artırmanın 10 gün daha uzatılmış olduğu yazılır ve bu tutanak icra müdürü, tellal ve alacaklı tarafından imzalanır. Birinci artırma ile sıkı sıkıya bağlı ikinci artırmanın usulünce yapılmış olması ihalenin geçerli hale gelmesini sağlamaz. Somut olayda şikayet konusu ihalede taşınmazın 2.artırma sonucunda alıcıya ihale olunduğu anlaşılmıştır. Bu ihaleye ilişkin 1.artırma tutanağında, artırmanın yapıldığı tarihin ilan edilen 26.12.2008 tarihi değil, 28.6.2008 tarihi olarak kaydedildiği, artırmanın başlama ve bitiş saatlerinin gösterilmediği görülmektedir.

Bu durumda ihale tutanağındaki ihale tarihi, ilan edilen tarih olmadığından ve ihale saatleri ise hiç gösterilmediğinden, mahkemece ihalenin re'sen incelenerek feshine karar vermek gerekirken yazılı şekilde istemin reddi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 28/10/2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/9806
Karar No: 2017/4969
Karar Tarihi: 22.11.2017

**5. Ceza Dairesi         2014/9806 E.  ,  2017/4969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tefecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren TCK'nın 53. maddesiyle ilgili iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüş, tefecilik suçunda suç tarihinin, kazanç elde etmek amacıyla ödünç paranın verildiği tarih, zincirleme suçlarda ise son suçun işlendiği gün olduğu nazara alındığında; tanıklar İbrahim ve Veysel’in 01/06/2005 tarihinden önce faiz karşılığı borç para aldıkları, sanığın bu kişilere yönelik eylemlerinin 2279 sayılı Kanun döneminde kalması nedeniyle teselsüle dahil edilemeyeceği, tanık ....’un 2006, tanık ....'in ise 2006 yılı kış aylarında sanıktan faiz karşılığı borç para aldıkları şeklindeki beyanları karşısında, eylemlerini tanıklar... ve ...'e yönelik değişik tarihlerde zincirleme şekilde gerçekleştirmiş olan sanık hakkında TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 22/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/14843
Karar No: 2016/8371
Karar Tarihi: 26.05.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/14843 E.  ,  2016/8371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kayıp-kaçak bedelinin iadesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davanın belirsiz alacak davası olarak açılmış bulunmasına göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 869,45 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 26.05.2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/32118
Karar No: 2013/24814
Karar Tarihi: 13.06.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/32118 E.  ,  2013/24814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1)Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde,

Sanığın temyiz itirazı, oluşa, yapılan yargılamaya, toplanan delillere, gerekçeye ve uygulamaya göre yerinde görülmediğinden, reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2)Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde,

Sanık hakkında ağaç kesme suçundan dava açılmadığı halde, dava açılması sağlanmadan ek savunma ile ağaç kesme suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 13.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/3612
Karar No: 2024/7138
Karar Tarihi: 10.06.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/3612 E.  ,  2024/7138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/122 Esas, 2024/103 Karar

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; İnegöl 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 11.03.2024 tarihli ve 2024/122 Esas, 2024/103 Karar sayılı kararının taraflara tebliğine dair belgelerin dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda yer almadığı belirlenmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) "İnceleme yeri" başlıklı 22 inci maddesinin 2 nci bendi şöyledir.

" İki mahkemenin aynı dava hakkında göreve veya yetkiye ilişkin olarak verdikleri kararlar kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleştiği takdirde, görevli veya yetkili mahkeme, ilgisine göre Bölge Adliye Mahkemesi’nce veya Yargıtay’ca belirlenir" hükmü dikkate alındığında;

Yargı yeri belirlenebilmesi için, her iki kararın da kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleşmiş olması gerektiğinden öncelikle, anılan yetkisizlik kararının mahkemesince taraflara tebliği sağlanmalı, istinaf veya temyiz edilmesi halinde dosyanın ilgili Bölge Adliye Mahkemesine veya Yargıtay İlgili Hukuk Dairesine, istinaf veya temyiz edilmeden kesinleşmesi halinde kesinleşme şerhi verildikten sonra yargı yeri belirlenmesi için Dairemize gönderilmesi gerekmektedir.

Bu itibarla kararın;

1. Taraflara tebliğ edilip edilmediği araştırılarak,

a) Tebliğ edilmiş ise tebliğ belgesinin eklenmesi,

b) Tebliğ belgesi yok ise dayanak kayıtlar getirtilerek tebliğ tarihinin saptanması,

2. Karar tebliğ edilmemiş ise tebliğ edilerek,

a) İstinaf süresinin beklenmesi,

b) Kararın süresinde istinaf edilmesi hâlinde dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesine gönderilmesi, istinaf edilmemesi hâlinde ise yargı yeri belirlenmesi için Dairemize gönderilmesi,

Suretiyle belirtilen usulî işlemler tamamlandıktan sonra yargı yeri belirlenmek üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

10.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/14238
Karar No: 2016/531
Karar Tarihi: 20.01.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/14238 E.  ,  2016/531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18/01/2012 tarih ve 2011/1095-2012/63 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında 22.08.2005 tarihinde bireysel emeklilik sözleşmesi akdedildiğini, sözleşmede herhangi bir anda bireysel emeklilik sisteminden birikimlerini alarak çıkabileceğinin düzenlediğini, müvekkilinin 71 ay sonunda sistemden çıktığını, birikiminden vergi kesintisi adı altında kesinti yapıldığını ileri sürerek, haksız olarak kesilen 4.302,96 TL'nin tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın husumet, görev veya esas yönünden reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davalının mevzuat gereği ve Gelir İdaresi'nin görüş ve talimatları doğrultusunda yaptığı vergi kesintisinin kendi uhdesinde kalmadığı, davalının sebepsiz zenginleşmediği, vergi kesintisine ilişkin işlemin esas alındığı davanın adli yargıda görülmesinin mümkün bulunmadığı, kanunen sadece vergiyi kesip yatırmakla yükümlü bulunan davalı şirkete husumet yöneltilemeyeceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 20/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/9695
Karar No: 2021/10500
Karar Tarihi: 02.06.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/9695 E.  ,  2021/10500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.000 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazlarının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişip gelişmediği hususunda uzman hekim raporu alınmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de; suça sürüklenen çocuk ...’ın suç arkadaşları Emrah ve Eren ile birlikte mağdura ait iş yerine girerek birtakım eşyalar ve içecekler çaldıkları, olayda; suça sürüklenen çocuk hakkında TCK’nın 119/1-c maddesi ile de uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafii ile o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMK'nın 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının korunmasına, 02/06/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.