Esas No: 2023/4921
Karar No: 2024/3385
Karar Tarihi: 30.10.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/4921 E.  ,  2024/3385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/422 E., 2023/1014 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İnegöl 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI : 2018/289 E., 2020/267 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili ve davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili, davacılar ... ve ...'nın çoçukları olan ...'nın tatil yapmak için gittikleri ... Otel'de boğularak ölmesi nedeniyle Ayvalık Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2018/2539 esas sayılı dosyası ile soruşturma başlatıldığını, müvekkillerinin çocuğunun ölümünde davalı otelin sorumluğunun bulunduğunu, Ayvalık 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nde yargılamanın devam ettiğini beyan ederek belirsiz alacak davası doğrultusunda şimdilik davacı baba ... için 500,00.-TL, davacı anne ... için 500,00.-TL diğer davacı çocuk ... için 500,00 TL olmak üzere toplam 1.500,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı ile 200,00 TL cenaze gideri ve davacı anne ... için 60.000,00 TL, davacı baba ... için 60.000,00 TL, davacı kardeş ... için 40.000,00 TL olmak üzere toplam 160.000,00 TL manevi tazminatın ölüm tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; yetkili mahkemenin İstanbul Mahkemeleri olduğunu, bu nedenle yetkisizlik kararı verilmesini, Ayvalık Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2018/2539 sayılı soruşturma dosyasının bekletici mesele yapılmasını, davanın ... Sigorta Şirketine ihbar edilmesini talep ederek müvekkil şirkete atfı kabil bir kusur bulunmadığını, havuzların standartlara uygun olarak inşaa edildiğini, havuzların derinliğine ilişkin uyarıcı levhaların asılı olduğunu, ölen çocuğun kollarında kolluk olmadığını ve davacı anne babanın çocuklarını havuz başına yalnız bıraktıklarını, tehlike sorumluğuna ilişkin hükümlerin dava konusu olaya uygulanmasına mümkün olmadığını, havuzu izleyen kamera sisteminin olmasının zorunlu veya olması gereken bir yükümlülük olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı ... ve ...'nın çocuğu ...'nın 07/07/2018 tarihinde davalı ... Otel'de meydana gelen boğulma olayı sonucunda vefat ettiği, davalı otelin işveren vekili ve genel müdürü ile can kurtaranı hakkında ceza mahkemesinde taksirle ölüme neden olma suçundan yargılamanın devam ettiği, ceza mahkemesinde alınan raporlar, dinlenen tanık beyanları dikkate alınarak mahkememizce yaptırılan bilirkişi incelemelerinde davacı anne ve babanın bakım, koruma ve gözetme yükümlülüğünü yerine getirmemeleri nedeniyle meydana gelen boğulma olayında %20 oranında kusurlu oldukları, davalı otelin işveren vekili ve genel müdürü ile can kurtaranın toplamda %80 oranında kusurlu olduklarının belirlendiği, dosya içerisine alınan her iki bilirkişi raporunun kusur yönünden hüküm kurmaya elverişli olduğu, destekten yoksun kalma tazminatı hesabı yönünden alınan 28/09/2020 tarihli ikinci bilirkişi raporunun hüküm kurmaya elverişli olduğu, davacı annenin ev hanımı olup, gelirinin olmaması nedeniyle ileride yapılacak yetiştirme giderinin destekten yoksun kalma tazminatından mahsup edilmemesi gerektiği görülmekle davacı annenin destekten yoksun kalma tazminatının 121.168,20 TL olduğu, davacı babanın ölen ... için ilerde yapacağı yetiştirme giderinin destekten yoksun kalma tazminatından mahsup edilmesi gerektiği görülmekle davacı babanın destekten yoksun kalma tazminatının 84.839,49 TL olduğu, davacı ...'ın ölen ...'nın kardeşi olup, kaza tarihinde iki yaşında olduğu ve ağabeyinin desteğine ihtiyacı olacağının ispatı mümkün olmadığından destekten yoksun kalma tazminatı talep edemeyeceği, ...'nın ölümü nedeniyle talep edilen cenaze giderinin makul olduğu anlaşıldığından davanın destekten yoksun kalma tazminatı yönünden davacı ... ve davacı ... hakkında kabulü ile davacı ... için 84.839,49 TL, davacı ... için 121.168,20 TL olmak üzere toplam 206.007,69 TL tazminatın olay tarihi olan 07/07/2018 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacılar ... ve ...'a verilmesine, davacı ... için talep edilen 500,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının reddine; 200,00 TL cenaze giderinin olay tarihi olan 07/07/2018 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacılar ..., ... ve davacı ... adına velayeten ... ve ...'a verilmesine; davacı anne, baba ve kardeşin ...'nın ölümü nedeniyle duydukları üzüntü, acı karşısında manevi zarara uğradıkları görülmekle olayın özelliği, oluş şekli , tarafların sosyal ve ekonomik durumları, göz önüne alınarak manevi tazminat taleplerinin kısmen haklı olduğu görülmekle davacı ... için 50.000 TL, davacı ... için 50.000 TL, davacı ... için 20.000 TL olmak üzere toplam 120.000 TL manevi tazminata hükmetmek gerektiği anlaşılmakla davacı ... için 50.000 TL, davacı ... için 50.000 TL, davacı ... için 20.000 TL olmak üzere toplam 120.000 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 07.07.2018 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacılar ..., Yasar ile davacı ... adına velayeten ... ve ...'a verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili ve davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili; meydana gelen olay sebebiyle müteveffanın anne ve babasına izafe edilen kusurun haksız olduğunu, davalının olayın meydana gelmesinde tam ve asli kusurlu bulunduğunu, davacıların oteli beş yıldızlı olması ve çocuklarının güvenliği için tercih ettiklerini, Cumhuriyet Savcısı tarafından olay anındaki eksikliklerin tespit edildiğini, bilirkişi raporunda müteveffanın ancak on sekiz yaşında davacı ebeveynlerinin destekte bulunması yönündeki değerlendirmenin hatalı olduğunu 18 yaşından küçüklerin çalışabileceğini, yetiştirme giderlerinin mahsup edilmesinin hatalı olduğunu, kabul anlamına gelmemekle birlikte davacı annenin ev hanımı olması nedeniyle belirlenen tazminattan yetiştirme giderlerinin mahsup edilmesinin hatalı olduğunu, müteveffanın kardeşi Belinay yönünden destekten yoksun kalma hesaplaması yapılmamasının ve tazminata hükmedilmemesinin hukuka aykırı olduğunu, hükmedilen manevi tazminat miktarının az olduğunu caydırıcı nitelikte olmadığını belirterek müvekkillerinin kusursuz olduğunun kabul edilmesine, maddi tazminat yönünden hesap bilirkişisi raporuna yapmış oldukları itirazların düzeltilmesine, manevi tazminat taleplerinin tam olarak kabulüne karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek; ilk derece mahkemesi kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; meydana gelen olayda müvekkili şirketin kusurunun bulunmadığını ve gerekli önlemleri aldığını, davacıların herhangi bir önlem almadan çocuğu havuzda tek başına bıraktıklarını, ilk derece mahkemesince alınan bilirkişi raporunun fahiş derecede hatalı olduğunu, raporu itirazların dikkate alınmadığını, hükme esas alınan bilirkişi raporunda müvekkili şirkete yüklenen kusur durumlarının dosya kapsamına uyumlu olmadığını, manevi tazminat miktarının fahiş olduğunu ileri sürerek; ilk derece mahkemesi kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; raporun dosya kapsamına uygun olduğu, müteveffanın kardeşi olan davacı ...'nın olay tarihinde 2 yaşında olduğu, abisinin desteğine ihtiyacı olacağının ispatı mümkün olmadığı, Yargıtay’ın yerleşik kararlarına göre tazminat hesabında küçüğün gelir elde etmeye başlayacağı yaşın 18 yaş olarak kabul edilerek hesaplama yapılması gerektiği, anne ve baba çalışıyorsa anne ve babadan ayrı ayrı %5'er, anne çalışmıyorsa sadece babadan %5 oranında yetiştirme gideri düşülmesi gerektiği, somut olayda davacı annenin ev hanımı olduğu ve bir geliri olmadığı anlaşılmakla yetiştirme giderinin annenin tazminatından mahsup edilmediği, baba için hesaplanan tazminattan mahsup edildiği, yapılan hesaplamanın ve mahsubun usul ve yasaya uygun olduğu, müteveffanın ilkokul birinci sınıf çağında olması nedeniyle okul başarısının yüksek öğrenim göreceği yönünde değerlendirmeye yeterli olamayacağı anne ve babanın eğitim, sosyal ve ekonomik durumları dikkate alınarak müteveffanın ileride yüksek öğrenim görebileceği ihtimalinin göz önünde bulundurulamayacağı, manevi tazminat kriterleri, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu, olayın oluş şekli, tarafların yakınlıkları ve olay tarihi dikkate alındığında davacılar için takdir edilen manevi tazminatın dosya kapsamına ve hakkaniyete uygun olduğu gerekçesi ile taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili ve davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili ve davalı vekili; istinaf dilekçelerinde bildirdikleri sebepleri tekrarlayarak, kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacıların desteğinin ölümü nedeniyle destekten yoksun kalma ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un 13 ve 14 üncü maddeleri,

2. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 56 ncı maddesi,

3. Yüzme Alanlarında Faaliyette Bulunan işletmelere Ait Risk ve Yönetim Planı 28/C-f,

4. Yüzme Havuzlarının Tabi Olacağı Sağlık Esasları Hakkında Yönetmeliğin 8/1-a maddesi.

3. Değerlendirme

1. Davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; mahkemece otopsi raporunda müteveffa çocuğun suda boğulmaya bağlı oksijen yetersizliği nedeniyle vefat ettiğinin tespit edilmesine, yasal mevzuat gereği havuzun kullanıma açık olduğu saat aralığında cankurtaran hizmetinin bulunmasının zorunlu olmasına rağmen cankurtarının görev yerinde olmadığı, olay yeri inceleme tutanağında cankurtaranın üzerinde ibaresiz beyaz renkli tişört olduğunun, cankurtaran olduğunu belirten herhangi bir ibarenin olmadığının, havuz etrafında cankurtarana ait özel bir bölümün olmadığının, çocuk havuzu kenarında “yetişkinlerin çocuk havuzunu kullanması yasaktır.” ibaresinin bulunduğu ancak yetişkin havuzunda çocukların aileleri olmadan havuza girmesi tehlikeli, yasak vb. ibareli yazıların bulunmadığının belirtildiği, havuzda gerçekleşebilecek herhangi bir olaya müdahale yönünde gerekli tedbirleri almayan asli kusurlu davalının kusur oranının doğru belirlenerek değerlendirme yapılmasında ve davacılar yararına hüküm altına alınan manevi tazminatlar yönünden bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2. Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; kazanın meydana geldiği gün otele giriş yapan davacı anne ve babanın tehlikeleri idrak edebilecek yaşa gelmemiş çocuklarını havuzda tek başına bırakmaları nedeni ile kazada tali kusurlu oldukları, kusur oranlarının doğru olarak belirlendiği, kaza tarihinde iki yaşında olan davacı ...'ın ağabeyinin desteğine ihtiyacı olduğunun davacı tarafça ispatlanamadığı, küçüğün gelir elde etmeye başlayacağı yaşın 18 yaş olarak kabul edilerek hesaplama yapılmasının yerleşik Yargıtay içtihatlarına uygun olduğu, davacı anne lehine hükmedilen tazminattan yetiştirme giderinin mahsup edilmediği, 6098 sayılı Kanun'un 56 ncı maddesine göre; uygun bir miktarda manevi tazminatın hüküm altına alındığı anlaşılmakla davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.