Esas No: 2014/20452
Karar No: 2015/16356
Karar Tarihi: 21.10.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/20452 E.  ,  2015/16356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇATALCA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/11/2013

NUMARASI : 2005/364-2013/380

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili ve davalı TEDAŞ vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesi ile; Çatalca Orman İşletme Müdürlüğüne bağlı, .......... Orman İşletme Şefliği görev sınırları dahilinde bulunan ........... Beldesi, ............ Köyü ........... Mevkii, ............ Serisi ............ nolu bölme Devlet Ormanında 31.03.2005 tarihinde bu mevkiiden geçen enerji nakil hattındaki ayrım direğinden kopan telin ark yapması sonucu çıktığı tespit edilen orman yangınında .......... serisi .......... nolu bölme devlet ormanında 8 yaşında 75 adet ve 10 yaşında 60 adet fıstık çamı fidanının tamamen yandığını iddia ederek, hesaplanan 41.820,04TL zararın davalılardan müştereken ve müteselsilen tazminini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesi ile; dava konusu yangının gerçek nedeninin belli olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne, 41.819,24TL tazminatın 31.03.2005 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalı TEDAŞ dan alınarak Orman İdaresine ödenmesine, davanın B.. B.. yönünden husumet yokluğu nedeni ile reddine, davalılar Ş. E. ve A.. S.. yönünden davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı TEDAŞ vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, taraf vekillerinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

1- Davalı vekilinin temyiz itirazları yönünden;

Hukukumuzda gerçek zarar ilkesi geçerlidir. Zarar gören ancak haksız fiil nedeniyle uğradığı gerçek zararını haksız fiil sorumlularından isteyebilir. Zarar görenin zararı giderebilmek için kendi çalıştırdığı işçilerine ve araç sürücülerine ödediği ücretler genel idare giderleri olup, haksız fiil meydana gelmese dahi ödenmesi gereken giderlerdir. Bunların zarar ile ilgisi bulunmamaktadır. Özel olarak adam tutulup çalıştırıldığı kanıtlanmadıkça haksız fiil meydana gelmeseydi dahi yapılacak bu nitelikteki giderler zarar kapsamına dâhil edilemez. Bu iş için davacı idare tarafından, özel olarak, işçi tutup çalıştırma ve araç kiralama durumu söz konusu ise, buna ilişkin giderlerin tahsili mümkün olabilecektir.

Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular dikkate alınarak, yangının söndürülmesi için davacı idare tarafından özel olarak işçi tutup çalıştırıldığı iddia ve ispat edilmediğinden, bilirkişi tarafından tespit edilen 77,40TL işçilik prim ücretinin zarar hesabına dahil edilmesi doğru değil ise de bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün 1.fıkrasından ''41.819,24'' rakamının çıkartılarak yerine; "41.741,84" rakamı eklenmek suretiyle düzeltilmesine;

2- Davacı vekilinin temyiz itirazları yönünden ise;

Ancak; hüküm, 08.11.2013 tarihli olup hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 12.maddesine göre, asıl alacak miktarı 3.666,66TL’ye kadar olan davalarda avukatlık ücreti, tarifenin ikinci kısmının, ikinci bölümünde, icra mahkemelerinde takip edilen davalar için öngörülen maktu ücrettir. Ancak bu ücret asıl alacağı geçemez.

Somut olayda; davacı yönünden reddedilen miktarın 78,20TL olduğu halde davalı lehine 1.320TL vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değil ise de; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6.fıkrasından, ''1.320 TL'' rakamının çıkartılarak yerine ''440 TL'' rakamının eklenmesi suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 21.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.