erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/1868
Karar No: 2015/4016
Karar Tarihi: 01.04.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/1868 E.  ,  2015/4016 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 06/06/2014 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; mahkemenin görevsizliğine, dosyanın İstanbul Anadolu Tüketici Mahkemesine gönderilmesine dair verilen 16/06/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, Tüketici Mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamından, davacı noter tarafından düzenlenen, davalı yüklenici şirket ile dava dışı arsa sahipleri arasındaki kat karşılığı inşaat sözleşmesinde kararlaştırılan cezai şart nedeniyle alınması gereken damga vergisinin, adalet müfettişi tarafından yapılan denetimde eksik tahsil edildiğinin anlaşılması üzerine, eksik tahsil edilen damga vergisinin davacıya ödettirildiği, sözleşmeye göre her türlü resim harç ve vergilerden yüklenicinin sorumlu olması nedeniyle, davacı noter tarafından ödenen damga vergisinin rücuen tahsiline ilişkin yapılan icra takibine, davalı tarafından yapılan itiraz üzerine itirazın iptali ve icra inkar tazminatı istemine ilişkin bu davanın açıldığı anlaşılmaktadır. Tüketici işlemleri ile tüketiciye yönelik uygulamalardan doğabilecek uyuşmazlıklara ilişkin davalarda tüketici mahkemeleri görevlidir. Dolayısıyla taraflar arasındaki hukuki ilişkinin 4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun kapsamında değerlendirilmesi mümkün değildir. Bu nedenle davaya tüketici mahkemesinde değil, genel mahkemede bakılması gerekir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, uyuşmazlığın genel hükümler uyarınca ve asliye hukuk mahkemesi tarafından çözümlenmesi gerektiği sonucuna varılarak işin esasının incelenmesi gerekirken görevsizlik kararı verilmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 01/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/8778
Karar No: 2015/5963
Karar Tarihi: 21.10.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/8778 E.  ,  2015/5963 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/287574

MAHKEMESİ : Antalya 11. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/06/2011

NUMARASI : 2011/283 (E) ve 2011/331 (K)

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

18.03.2011 gün ve VDENR-2011-2128/26 sayılı vergi suçu raporunun 2010 takvim yılında sahte fatura düzenlemek, defter ve belge ibraz etmemek suçlarına ilişkin olduğu, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaanın sadece sahte fatura düzenlemek suçundan verildiği, ancak 06.04.2011 gün ve 2011/8742 Esas sayılı iddianamede mütalaa ve ekindeki vergi suçu raporuna aykırı şekilde " 2010 takvim yılında sahte fatura kullanmak '' suçundan kamu davası açıldığı, sahte fatura kullanmak suçundan verilmiş bir mütalaa bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan ''sahte fatura düzenlemek'' ve ''sahte fatura kullanmak'' eylemlerinin birbirine de dönüşmeyeceği dikkate alınıp, CMK'nın 223/8. madde ve fıkrası gereğince durma kararı verilerek, İdareden, '' 2010 takvim yılında sahte fatura kullanmak '' suçundan dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceği sorularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekili ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce kısmen yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/18076
Karar No: 2012/31592
Karar Tarihi: 26.09.2012

**3. Ceza Dairesi         2010/18076 E.  ,  2012/31592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nin 54/1. maddesi gereğince yargılamaya konu eylemde kullanıldığı iddia edilen ve müsaderesi istenilen Gebze Cumhuriyet Başsavcılığının 2007/992 sırasına kayıtlı bıçağın müsaderesine ilişkin mahkemece hüküm kurulmaması, emanete kayıtlı bıçağın zamanaşımı süresince müsaderesi mümkün olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

Suç tarihinde 15-18 yaş grubu arasında bulunan sanık hakkında TCKnin 31/3. maddesinin uygulanmaması sonucu sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-a-son, 29 maddeleri uyarınca tayin olunan 2 yıl hapis cezasının TCK'nin 31/3. maddesi uygulanarak 1 yıl 4 ay hapis cezasına indirilmesine ve TCK'nin 62. maddesi uyarınca sonuç cezanın 1 yıl 1 ay 10 ... olarak değiştirilmesi ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/8857
Karar No: 2022/19224
Karar Tarihi: 17.11.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/8857 E.  ,  2022/19224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemiz 2020/3921 Esas ve 2020/11308 Karar sayılı ilamı gereğince, müşteki kurumun vergili ve cezasız zararının bilirkişiye tespit ettirildiği, ancak sanığa çıkarılan ve bilirkişi raporunu içeren tebligatta ihtarat metninin yer almadığı anlaşılmakla; kurum zararının soruşturma aşamasında ödenmesi halinde TCK'nun 168/5. fıkrası gereğince kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi gerekli olduğu, bu konuda soruşturma aşamasında yapılması gerekip yapılmayan usuli işlemlerin kovuşturma aşamasında tamamlanması sebebiyle bilirkişi tarafından normal tarifeye göre hesaplanan vergili ve cezasız kurum zararının, varsa daha önce yapılan ödemeler kurumdan sorulup mahsup edildikten sonra kalan miktar belirlenip, verilecek makul sürede ödenmesi halinde etkin pişmanlıktan faydalanabileceği, TCK’nın 168/5. ve CMK’nın 223/8. fıkraları uyarınca kovuşturma şartı gerçekleşmediği için suç tarihine göre düşme kararı verileceği, ödenmediği takdirde yargılamaya devamla dosyadaki delillere göre hüküm kurulacağı tebliğ ve ihtar edilip, yüze karşı ise talep etmesi halinde, tebliğ yapılıyor ise makul bir süre verilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği halde, eksik kovuşturma ile mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 17/11/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/966
Karar No: 2015/5491
Karar Tarihi: 20.04.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/966 E.  ,  2015/5491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Hasımsız olarak görülen davada ... (Kapatılan) 10. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23/01/2013 tarih ve 2012/259-2013/28 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait 14 adet kullanılmamış fatura ile 12 adet adisyonun kayıp olduğunu, tüm aramalara rağmen bulunamadığını, bu durumun 20.09.2012 tarihinde farkedildiğini ve anılan belgelerin hükümsüz olduğunun 21.09.2012 tarihli gazetede ilan edildiğini ileri sürerek bahse konu ticari evraklar hakkında zayi belgesi verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece iddia ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu fatura ve adisyonların ne şekilde kaybolduğunun bilinmemesi nedeniyle TTK'nın 82/7. maddesinde öngörülen şartların oluşmadığı gerekçesiyle dava şartı yokluğundan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 20/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/9748
Karar No: 2014/16055
Karar Tarihi: 13.11.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/9748 E.  ,  2014/16055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, tütün ve fiğ'in 2012 yılı itibariyle kuru şartlarda ayrı ayrı dekar başına asgari ve azami verimini, kilogram başına toptan satış fiyatını ve dekar başına ayrıntılı üretim giderini gösterir veri cetvelinin ..., ... ve ... ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, ........2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/1687
Karar No: 2016/5539
Karar Tarihi: 23.06.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/1687 E.  ,  2016/5539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Vergi denetmenince düzenlenen vergi tekniği raporlarında sanığın kullandığı faturaların sahte olduğunun tespit edilmiş olması karşısında; anılan raporlarla ilgili olarak faturaları düzenleyen şirket yetkilileri hakkında dava açılmış olup olmadığının ilgili vergi dairesinden araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler, faturaları düzenleyenin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığı da dikkate alınarak gerektiğinde faturaları düzenleyen şirket ile sanığa ait ticari defter ve belgeler üzerinde karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra toplanan deliller bütün halinde değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

2- Sanığın 2005 takvim yılında mal alışlarını belgelendirmek amacıyla sahte fatura ticareti yapan kişilerden temin ettiği faturaları yasal defterlerine kaydederek farklı dönemlerde kullandığının kabul edilmesi karşısında, sanık hakkında zincirleme olarak sahte fatura kullanmak suçundan hüküm tesisi yerine, uygulama yeri olmayan aynı Yasanın 359/a-2. maddesi gereğince mahkumiyetine karar verilmek suretiyle eksik ceza tayini,

3- Kısa süreli hapis cezasının ertelenmesine karar verilmesine rağmen TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmiş olması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkın saklı tutulmasına 23.06.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/4334
Karar No: 2018/10483
Karar Tarihi: 17.10.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/4334 E.  ,  2018/10483 K.**

**"İçtihat Metni"**

Askeri eşyayı kaybetmek suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 03/11/2017 tarihli ve 2017/173418 soruşturma, 2017/85521 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Ankara 7. Sulh Ceza Hakimliğinin 29/01/2018 tarihli ve 2018/598 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 18/06/2018 gün ve 94660652-105-06-2488-2018-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26/06/2018 gün ve 2018/54492 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, şüpheli ... hakkında birliğinde askerlik hizmetini ifa ettiği sırada FETÖ/PDY terör örgütü mesubu teröristlerce gerçekleştirilen 15 Temmuz başarısız darbe girişimine fiilen iştirak ettiğinden bahisle Ankara 20. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/107 Esas sayılı dosyasında kamu davası açıldığı, bununla birlikte şüphelinin 15/07/2016 gecesi elinde silah olduğu halde kışla dışarısına çıktığı ve o günden sonra silahın bir daha bulunamadığı gerekçesi ile askeri eşyayı kaybetmek suçundan yürütülen soruşturma sonunda ise, şüphelinin kasten iradi bir fiili olmadığından suçun yasal unsurları oluşmadığı, şüpheli hakkında anayasayı ihlal suçundan kamu davası açıldığı, silahın amacı dışında kullanılmasının bu suçun ağırlaştırıcı unsurlarından olduğu ve ikinci kez cezalandırılmayacağı gerekçeleri ile kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar verildiği görülmekle; 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun 130. maddesinde düzenlenen askeri eşyayı özürsüz kaybetmek" suçunun oluşabilmesi için failin gerekli dikkat ve özeni göstermeden üzerine zimmetli askeri eşyayı bir şekilde kaybetmesi gerektiği, suçun manevi unsurunun taksir aşamasında kaldığı ve kasten işlenen suçlardan olmadığı, diğer taraftan şüphelinin Ankara 20. Ağır Ceza Mahkemesinde görülen kamu davasında cezalandırılmasına dair henüz bir karar da bulunmadığı ve bu aşamada ikinci kez cezalandırılmasından da söz edilemeyeceği, dolayısıyla soruşturma dosyası kapsamına göre mevcut delillerin şüpheliye atılı suçtan kamu davasının açılmasını gerektirir nitelikte bulunduğu, bu delillere ve suçun unsurlarına yönelik takdir ve değerlendirilmenin mahkemesince yapılması gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Yukarıda sözü edilen kanuni düzenlemeler karşısında Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Ankara 7. Sulh Ceza Hakimliğinin 29/01/2018 tarihli ve 2018/598 değişik iş sayılı kararının CMK’nun 309/4. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, 17/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/14643
Karar No: 2020/3482
Karar Tarihi: 26.02.2020

**2. Ceza Dairesi         2019/14643 E.  ,  2020/3482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I) Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II) Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

1- Suça sürüklenen çocuğun hüküm tarihinde aynı yargı çevresi içerisinde bulunan İstanbul Çocuk Eğitimevinde başka bir suçtan hükümlü olduğunun, UYAP kayıtlarından anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuğa duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 13/05/2015 tarihli duruşmada hazır edilmeden hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 193. ve 196. maddelerine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

2- Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 26/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/18182
Karar No: 2013/4128
Karar Tarihi: 19.02.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/18182 E.  ,  2013/4128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 103.50 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 19.02.2013 (Salı)

(Muhalif)

....

KARŞI OY YAZISI

Dinlenen taraf tanıklarının beyanlarında, kocanın eşine tehdit ettiğine ilişkin vakıa konusunda çelişki mevcuttur. Davacının tanığı, kadının elinde bıçakla kocaya doğru yönelmek istediği, ancak engellendiği; kadının tanığı ise, aksine kocanın bıçağı eline alıp, kendimi öldüreceğim diye bağırıp engellediğini belirtmişlerdir. Bu durumda, kocanın kadına karşı tehditte bulunduğu vakıası sabit kabul edilemez. Ayrıca, kadının kocasına hakaret ettiği vakıasına ilişkin tanık anlatımları da soyut olup, özellikle zamanı belirsizdir. Zamanı ve içeriği belirsiz "hakaret ediyordu" şeklindeki soyut beyana dayalı olarak da boşanma kararı verilemez. Davalının az da olsa kusurluluğu gerçekleşmemiştir. Davanın reddine karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır. Değerli çoğunluğun onama görüşüne açıkladığım nedenlerle katılmıyorum.

....
Esas No: 2012/16587
Karar No: 2012/15906
Karar Tarihi: 25.09.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/16587 E.  ,  2012/15906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın yetkilisi olduğu Barış Soy İnş. Malz. Tic. Ltd. Şt. hakkında düzenlenen ve davanın dayanağını oluşturan 01.12.2004 tarih ve 04-63-VTR/6 sayılı Vergi Tekniği Raporu içeriğinden, adı geçen şirketin 2003 takvim yılı hesaplarının incelendiği ve sahte olarak düzenlendiği iddia ve kabul olunan faturaların 25.12.2003 ve 31.12.2003 olduğunun tespit edilmesi nedeniyle suç tarihinin mahallinde 31.12.2003 olarak düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun en son işlendiği 31.12.2003 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasının gerektirmeyen bu hususta 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında “2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 25.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/6531
Karar No: 2022/15395
Karar Tarihi: 03.10.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/6531 E.  ,  2022/15395 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 22.06.2022 tarih ve 2022/12980 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 07.07.2022 tarih ve KYB-2022/95456 sayılı ihbarname ile;

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet suçundan sanık ...’in anılan Kanun’un 359/b ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 62/1. maddeleri gereğince (iki kez) 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Bakırköy 36. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/10/2018 tarihli ve 2017/38 esas, 2018/688 sayılı kararının "sanığın, suç tarihi olan 2015 takvim yılı içerisinde 213 sayılı Kanunun 359/a-2 maddesinde yer alan defter ve belgeleri ibraz etmeme suçunu işlediği, anılan Kanun'un 359/a-2 maddesindeki "Defter, kayıt ve belgeleri tahrif edenler veya gizleyenler veya muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenleyenler veya bu belgeleri kullananlar, hakkında on sekiz aydan beş yıla kadar hapis cezasına hükmolunur." şeklindeki düzenleme karşısında, Mahkemesince alt sınırdan uzaklaşıldığına dair bir değerlendirme yapılmaksızın, atılı suçtan temel cezanın 18 ay hapis cezası olarak belirlenmesi gerekirken, 2 yıl 6 ay hapis cezası olarak belirlenmesini müteakip, 5237 sayılı Kanun'un 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapıldığında 15 ay hapis cezasına hükmedilmesi gerekirken, 2 yıl 6 ay hapis cezasına hükmolunmak suretiyle fazla ceza tayin olunmasında isabet görülmediğinden" bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Sanık ... hakkında düzenlenen vergi tekniği raporu, vergi inceleme raporları, vergi suçu raporu ve 213 sayılı Kanun’un 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaanın aslı ya da onaylı örneklerinin denetime olanak verecek şekilde dosya içerisinde bulundurulmadığı, dosyanın bu haliyle kanun yararına bozma talebini incelemeye elverişli olmadığı anlaşılmakla; belirtilen eksikliklerin giderilmesi bakımından dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.