Esas No: 2017/9855
Karar No: 2021/4935
Karar Tarihi: 08.06.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/9855 E.  ,  2021/4935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

I- Sanık ... hakkında “2012 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçuna yönelik verilen mahkumiyet kararına karşı sanık müdafinin temyiz talebinin incelenmesi;

Aynı takvim yılında birden fazla sahte fatura kullandığı kabul edilen sanık hakkında TCK‘nin 43/1. maddesi gereğince zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; 5271 sayılı CMK'nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip suçun subutu yönünden vicdani kanıya ulaşan mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden sanık ... yönünden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı, incelenen dosyaya göre kurulan hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, sanık müdafinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında “2012 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçuna yönelik verilen mahkumiyet kararına karşı sanık müdafinin temyiz talebinin incelenmesi;

Sanık hakkında “2012 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan açılan kamu davasında; sanık ...’in mahkeme huzurunda alınan savunmasında, şirketi soyadını hatırlamadığı ... isimli kişiyle kurduklarını, ...’ün şirkette çalışan olduğunu, fatura kesme ve kabul etme gibi bir işi olmadığını, idari görevi olmadığını kendisi olmadığında mal teslimi yaptığını, sahte fatura kullanmadığını söylemesi; temyiz başvuru dilekçesinde ise; mahkemede verdiği savunmayı diğer sanık ...’in avukatının yönlendirmesiyle verdiğini, okuma yazmasının olmadığını, bir arkadaşının kendisini iş bulması için Servet ile tanıştırdığını, ...’ün kendisini işe alacağını söyleyerek bir takım evraklar imzalattığını, ne imzaladığına dair bilgisi olmadığını söylemesi; vergi müfettişinin davetine icabet eden sanık ...’ün yetkilendirdiği ...’in müfettişe verdiği beyanında; ...’ün şirketin çalışanı olmasına rağmen gayriresmi ortak gibi hareket ettiğini, kar payı alıp çoğu işle ilgilendiğini söylemesi, şirketin beyanlarını veren muhasebecinin müfettişe şirket işlemleriyle ilgili ...’le muhatap olduğunu söylemesi karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1-Faturaları düzenleyen mükellefler hakkında tanzim edilen vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi,

2-Aynı mükellefler hakkında ilgili takvim yılında “sahte fatura düzenleme suçundan” dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise dosyaların getirtilerek incelenmesi ve ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

3-Faturaları düzenleyen şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sanık ...’i tanıyıp tanımadıklarının ve şirketle ilgili işlemlerde hangi sanıkla muhatap olduklarının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükümleri kurulması,

4-Kabule göre de;

a)Aynı takvim yılı içinde birden fazla beyanname döneminde sahte fatura kullanma eylemlerinin zincirleme suç oluşturduğunun ve sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nin 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafi ve sanık ...’in temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 08.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.