erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2017/23207
Karar No: 2020/10643
Karar Tarihi: 06.10.2020

**4. Ceza Dairesi         2017/23207 E.  ,  2020/10643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, çocuğun cinsel istismarı, çocuğun kaçırılması veya alıkonulması

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

İddianamede açıklanan eylemler, sevk maddeleri ile temyizin kapsamı ve Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun ceza daireleri arasındaki iş bölümüne dair kararına göre, sanık hakkında TCK'nın 106/2-a maddesi kapsamında tehdit, TCK'nın 234/3. maddesi kapsamında çocuğun kaçırılması veya alıkonulması ve TCK'nın 103/1. maddesi kapsamında çocuğun cinsel istismarı suçlarından hükümler kurulmuş bulunmakla, en ağır yaptırımı içeren suçun çocuğun cinsel istismarı suçu olduğu, işin incelenmesinin Yüksek 14. Ceza Dairesi'nin görevine girdiği anlaşıldığından, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daire'ye GÖNDERİLMESİNE, 06/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/4829
Karar No: 2007/6312
Karar Tarihi: 31.05.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/4829 E.  ,  2007/6312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İNEGÖL 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/02/2007

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, paydaşı olduğu .. parsel sayılı taşınmaza komşu davalıya ait . parsel sayılı taşınmaz sınırında bahçe olarak bırakılan kısmın davalı tarafından imar mevzuatına aykırı olarak zemindeki dükkanın büyütüldüğünü, üstününde komşuluk hukukuna aykırı olacak biçimde teras olarak kullanıldığını ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğinde bulunmuştur.

Davalı, kendi taşınmazı sınırlarında yapılandığını, belediyeden ruhsat aldığını davacı taşınmazına taşkınlığının bulunmadığını bildirip, davanın reddini savunmuştur.

Davanın reddine ilişkin olarak verilen karar Dairece" komşuluk hukuku yönünden hükme yeterli inceleme ve araştırma yapılmadığı" gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucu davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, taraflarca süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ..... raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, komşuluk hukukuna dayalı elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan deillerden, özellikle uzman bilirkişilerce düzenlenen raporda öngörülen tedbirlere hükmedilmek suretiyle komşuluk hukukuna aykırılığın giderilmesine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Davalının tüm, davacının öteki temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Ne varki, davacı tarafından davalı imar mevzuatına aykırılık teşkil edecek biçimde taşkın yapılandığı iddia edilmiş inşaa edilen ilave yapının yıkımı isteğinde de bulunmuştur.

Ancak, mahkemece bu konuda inceleme yapılarak olumlu ya da olumsuz bir karar  verilmemiş olması doğru değildir.

Davacının, bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedene hasren HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 31.5.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/16903
Karar No: 2017/12702
Karar Tarihi: 01.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/16903 E.  ,  2017/12702 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 01/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2013/6558
Karar No: 2013/10275
Karar Tarihi: 22.05.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/6558 E.  ,  2013/10275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atma nedeniyle irtifak bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalılardan ... vd. vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dairemizin geri çevirme kararında; dava konusu taşınmazın emlak vergi değeri ile dava konusu taşınmazın tapu kaydı istenmiş olup, bu hususlar araştırılmamıştır. Bu nedenle;

1) Dava konusu A. İncilli mahallesi 104 ada 83 parselin dava tarihindeki (2010) Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılarak,

2) Dava konusu taşınmazın tapu kaydının, son durumunu ve paydaşlarını gösterir şekilde Tapu Sicil Müdürlüğünden istenilerek,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/38820
Karar No: 2013/28247
Karar Tarihi: 05.11.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/38820 E.  ,  2013/28247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı şirkete ait özel hastanenin laboratuvar bölümünde 01.11.2007 tarihinde çalışmaya başladığını, 19.10.2010 tarihinde işveren tarafından iş koşullarının ağırlaştırılması ve geçmişe yönelik fazla çalışma ücret alacaklarının ödenmemesi nedeni ile 4857 sayılı iş yasasının 24. maddesi gereğince iş akdini feshettiğini iddia ederek, kıdem tazminatı, fazla çalışma ve ücretli izin alacaklarının faizi ile birlikte davalı işverenden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının iş koşullarında esaslı bir değişiklik yapılmadığını, davacının sağlık meslek lisesi mezunu olduğunu, kendisine gösterilen simit sarayı işinde çalışmak istemediğini, oysa gösterilen yeni işyerinin kendi eğitimine uygun olduğunu, iş akdini kendisi feshettiğinden kıdem tazminatı isteyemeyeceğini, işyerinde yıllık izinlerin kullandırıldığını, fazla çalışma yaptırılmadığını savunarak açılan davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının kendisine teklif edilen iş değişikliğini haklı neden olmaksızın kabul etmediğinden kıdem tazminatı talebinin yerinde olmadığı, yıllık izin ve fazla mesai ücretine hak kazandığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı ve davalı vekili yasal süresi içinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalı şirkete ait özel hastanede 3 yıla yakın laborant olarak görev yapan davacının şirkete ait hastane bünyesindeki simit sarayında garson olarak görevlendirilmesi iş koşullarının ağırlaştırılmasının ötesinde iş koşullarının işçi aleyhine tamamen değiştirilmesidir. 3 yıla yakın laborant olarak görev yapan davacının simit sarayında görevlendirilmesinin haklı bir nedeni olamaz. Bu görevi kabul etmeyen, fazla çalışma ücreti ödenmeyen, iş akdini bu nedenlerle haklı fesheden davacının kıdem tazminatı talebinin kabulü gerekirken yazılı şekilde reddi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 05.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/15488
Karar No: 2025/1426
Karar Tarihi: 04.02.2025

**7. Ceza Dairesi         2023/15488 E.  ,  2025/1426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

ASIL KARAR TARİHİ : 16.09.2022

EK KARAR TARİHİ : 03.10.2022

SAYISI : 2021/1994 E., 2022/2802 K.

SUÇ : 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanması

Yapılan ön inceleme neticesinde Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 03.10.2022 tarihli ve 2021/1994 Esas, 2022/2802 Karar sayılı ek kararının sanık tarafından temyizi üzerine gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesinde yer verilen “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “ … temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş … ise … hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 03.10.2022 tarihli ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Edremit 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.02.2025 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2022/14658
Karar No: 2022/21481
Karar Tarihi: 26.12.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/14658 E.  ,  2022/21481 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından suça sürüklenen çocuk ...’ın mahkumiyetine ilişkin Aydın Çocuk Mahkemesinin 20.01.2022 tarihli ve 2021/570 Esas, 2022/47 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 26.09.2022 tarihli ve 2022/6448 Esas, 2022/15505 Karar sayılı ilamı ile suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün ONANMASINA, hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün BOZULMASINA karar verilip, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 2. Ceza Dairesinin, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden anılan onama kararının KALDIRILMASI ile “ Suça sürüklenen çocuğa isnat edilen 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h, 143. maddelerinde öngörülen hırsızlık suçunun cezasının alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 14/10/2021 gün ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararına göre de; 5271 sayılı CMK'nın 150/3 maddesi uyarınca zorunlu müdafii atanması gerektiği, suça sürüklenen çocuğa mahkeme tarafından müdafii atanmadığından savunma hakkının kısıtlandığı ve hükmün bozulması gerektiğinin aşikar olduğu, hırsızlık suçu yönünden bozma nedeni olan bu usul hükmü nedeniyle iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün de aynı gerekçeyle BOZULMASINA” yönelik 23.11.2022 gün, 2022/63865 sayılı itirazı üzerine dosya Dairemize gönderilmekle, 5271 sayılı CMK’nın 308. maddesinin 6352 sayılı Kanun’un 99. maddesi ile eklenen 3. fıkrası uyarınca yapılan incelemede;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23.11.2022 gün, 2022/63865 sayılı itirazının KABULÜNE, Dairemizin 26.09.2022 tarihli ve 2022/6448 Esas, 2022/15505 Karar sayılı kararında yer alan iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçuna ilişkin onama kararının KALDIRILMASINA karar verilerek yapılan incelemede;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden, atılı suçun hırsızlık suçunun işlenmesi amacıyla işlendiği ve savunmanın bölünmezliği ilkesi nazara alınarak; 5237 sayılı TCK'nın 142. maddesinde 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen TCK'nın 142/2-h, 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/10/2021 tarihli, 2021/35 E., 2021/473 K. sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK'nın 150/3. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğa zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 26.12.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/14362
Karar No: 2015/12350
Karar Tarihi: 30.11.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/14362 E.  ,  2015/12350 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/271084

MAHKEMESİ : Çatalca Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/03/2013

NUMARASI : 2012/174 (E) ve 2013/265 (K)

SUÇ : İmar kirliliğine sebep olma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Temiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yapı tatil tutanağına göre sanığın, zemin katta ve bodrum katta bulunan alanları tuğla duvar örerek bölmesi şeklindeki eyleminin İmar Kanunu'nun 5. maddesinde tanımı yapılan bina vasfında yapı olarak kabul edilip edilmeyeceği ve yapılan tadilat ile alan kazanılıp kazanılmadığı, taşıyıcı kolonlara müdahale edilip edilmediği araştırılmadan ve açıklanıp tartışılmadan yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık K.. K.. müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 30/11/2015 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2024/14504
Karar No: 2024/16303
Karar Tarihi: 19.12.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/14504 E.  ,  2024/16303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250,00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2021 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle, somut davadaki hükmün, ücret tespiti bakımından temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca bozmaya uygun olarak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

19.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/29175
Karar No: 2017/34879
Karar Tarihi: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/29175 E.  ,  2017/34879 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2016/4907
Karar No: 2019/4767
Karar Tarihi: 16.05.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/4907 E.  ,  2019/4767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

... sayılı VUK’nin ‘Muhafaza ve İbraz Ödevleri, Defter ve Vesikaları Muhafaza’ başlıklı 253. maddesi “Bu Kanuna göre defter tutmak mecburiyetinde olanlar, tuttukları defterlerle üçüncü kısımda yazılı vesikaları, ilgili bulundukları yılı takip eden takvim yılından başlayarak beş yıl süre ile muhafaza etmeye mecburdurlar.” hükmü ile kanun koyucu vergi mükelleflerine tutmak zorunda oldukları defter ve belgeleri, yapılması muhtemel vergi incelemeleri için, 5 yıl boyunca saklama ve istendiğinde ibraz yükümlülüğü getirmiş olup, bu yükümlülüğün vergi mükellefine ait olması karşısında; sanığın mükellef şirketin ortağı ve yetkilisi olup, suça konu defter ve belgeleri ibraz mecburiyetinin kendisinde olduğu anlaşılmakla, defter ve belge gizleme suçunun yasal unsurlarının oluştuğu gözetilmeden sanık hakkında yasal olmayan gerekçeyle beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı ... sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken ... sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/273
Karar No: 2017/5672
Karar Tarihi: 10.05.2017

**17. Ceza Dairesi         2017/273 E.  ,  2017/5672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde:

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.320,00 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz taleplerinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suç tarihinde güneşin İnegöl’de saat 18.29’da battığı, suça sürüklenen çocukların hırsızlık eylemini saat 20.00 sıralarında işlediklerini beyan ettiklerinin anlaşılması karşısında; haklarında 5237 sayılı TCK'nın 143 maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiileri ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 10.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/12756
Karar No: 2022/9382
Karar Tarihi: 11.05.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/12756 E.  ,  2022/9382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi uyarınca "Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56'ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK'nun 52/2. gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100,00 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000,00 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 305/1-2. maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 11.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.