erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2011/1163
Karar No: 2011/4521
Karar Tarihi: 04.04.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/1163 E.  ,  2011/4521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, şeker pancarı, ayçiçeği ve patatesin 2009 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, dekar başına üretim gideri ve kilogram başına ortalama toptan satış fiyatına ilişkin veri listesinin İl Tarım Müdürlüğünden,

2-Mülkiyet ihtilafına ilişkin Kayseri 4.Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2007/48 Esas sayılı dava dosyasının mahkemesinden,

Getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/12277
Karar No: 2016/2035
Karar Tarihi: 08.02.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/12277 E.  ,  2016/2035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin sair temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK m. 174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 08.02.2016 (Pzt.)
Esas No: 2016/11184
Karar No: 2018/7107
Karar Tarihi: 19.11.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/11184 E.  ,  2018/7107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 21/11/2014 gününde verilen dilekçe ile kasten yaralama nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; maddi tazminat isteminin kabulüne, manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne dair verilen 07/06/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının 35,90 TL'sinin davacıya, 1.802,70 TL'sinin de davalıya yükletilmesine, peşin alınan harçların bundan mahsubuna 19/11/2018 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dava, kasten yaralama ve tehdit nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir. Mahkemece maddi tazminat isteminin kabulüne, manevi tazminat isteminin ise kısmen kabulüne karar verilmiş; kararı davacı manevi tazminat miktarının az olduğundan, davalı ise maddi ve manevi tazminatlar yönünden temyiz etmişlerdir.

Borçlar Yasası'nın 47. (TBK 56.) maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda; tarafların konumu, davacının yüzünde sabit iz kalması, %5,1 oranındaki beden gücü kaybı olduğuna dair Adli Tıp raporu, olay tarihi ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı düşük olduğundan kararın davacı yararına bozulması gerektiğini düşündüğümden sayın çoğunluğun onama görüşüne katılmıyorum. 19/11/2018
Esas No: 2016/3455
Karar No: 2017/5349
Karar Tarihi: 25.12.2017

**1. Ceza Dairesi         2016/3455 E.  ,  2017/5349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama sonucu ölüme neden olma

HÜKÜM : TCK.nun 87/4-1. cümlesi, 29, 62, 58, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Dosya içeriğine, mevcut deliller ve tanık beyanlarına göre; maktulün ölümü ile sonuçlanan olay sırasında, aynı koğuşta kalan ve koğuş mümessili olan ... hakkında Burdur Cumhuriyet Savcılığının 2013/2800 soruşturma nolu Kararı ile kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar verildiği; ancak verilen bu kararın maktulün yakınları olan ..., ..., ..., ..., ... ve ...'e tebliğ edildiğine dair dosyada herhangi bir bilgi ve belge bulunmadığı anlaşılmakla, kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararın ilgililere tebliğ edilip edilmediğinin, tebliğ edildi ise yasal süresi içinde itiraz edilip edilmediğinin, itiraz edildi ve red kararı verildi ise, red kararına karşı CMK 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozma yoluna gidilmesi konusunda Cumhuriyet Savcılığına bildirimde bulunup bulunulmadığının araştırılması, bildirimde bulunmadı ise bu konuda gereğine tevessül edilmesi,

Kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar şikayetçilere tebliğ edilmedi ise tebliğ edilmesi, itiraz ve kesinleşme aşamalarının beklenmesi,

Kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar aleyhine kanun yararına bozma yoluna gidilip karar kaldırılıp dava açıldığı takdirde bu dava dosyası ile yargılamaya konu dava dosyasının birleştirilmesi ve delillerin birlikte ele alınarak, sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmeyerek yazılı şekilde eksik

inceleme ile hüküm kurulması yasaya aykırı olup sanık müdafinin ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceden farklı gerekçeyle BOZULMASINA, 25.12.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/12132
Karar No: 2012/18061
Karar Tarihi: 03.07.2012

**2. Ceza Dairesi         2012/12132 E.  ,  2012/18061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK’nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının,765 sayılı TCK’nın 522. maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, somut olayda kapı kilidini kırmak suretiyle bilgisayar tamir ve satışı yapılan iş yerine hırsızlık amacıyla girdiği sırada içeride yakalanan sanığın, hırsızlık kastını belli bir eşyaya özgülemediği dikkate alındığında, uygulama koşulları oluşmayan anılan Yasa maddesi ile cezada indirim yapılması, karşı temyiz bulunmadığından; emanete alınan tornavida hakkında bir karar verilmemesi ise 5271 sayılı CMK’ nın 256. maddesi gereğince bu konuda mahkemesinden her zaman bir karar istenmesi mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 03.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/989
Karar No: 2020/1317
Karar Tarihi: 25.02.2020

**23. Hukuk Dairesi         2019/989 E.  ,  2020/1317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ile davalı ... Temizlik Ltd. Şti. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı şirketler arasında hizmet alım sözleşmesi bulunduğunu, sözleşme kapsamında davalı tarafından çalıştırılan dava dışı işçinin müvekkili aleyhine açtığı işçilik alacakları ile ilgili davanın işçi lehine sonuçlandığını ve bu kapsamda müvekkili tarafından dava dışı işçiye icra takibi sonucunda ödeme yapıldığını, yapılan bu ödemeden sözleşme hükümlerine göre davalıların sorumlu olduğunu, müvekkili tarafından ödenen bedelin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Temizlik Ltd. Şti. vekili ve davalı ... Temizlik Ltd. Şti., işçinin ücretlerinden davacının sorumlu olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının adi ortaklık olan davalılar ile yapılan sözleşme kapsamında SGK kayıtlarına göre davalı bünyesinde çalışan işçiye yapılan ödemeyi aralarında imzalanan sözleşme hükümlerine göre davalılardan talep edebileceği gerekçesiyle davalıların sorumluluklarını belirleyen bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ile davalı ... Temizlik Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

1- 5219 Sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (HUMK) 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 5236 Sayılı Kanun'un 19. maddesiyle HUMK'a eklenen ek madde 4’te öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2016 yılı için 2.190,00 TL.dir.

Davalı ... Temizlik Ltd. Şti. vekili tarafından temyize konu edilen miktarın 1.277,32 TL olması nedeniyle karar kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01.06.1990 günlü ve 1989/3 Esas, 1990/4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davalı ... Temizlik Ltd. Şti. vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir

2- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... Temizlik Ltd. Şti. vekilinin temyiz isteminin mahkeme hükmünün kesin olması nedeniyle REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 492 Sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi uyarınca davacıdan harç alınmasına yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcın talep halinde davacıya iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 25.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/5054
Karar No: 2012/7616
Karar Tarihi: 30.04.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/5054 E.  ,  2012/7616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vd. aleyhine 11/04/2005 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 02/12/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, haksız eylem nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda; davalı sürücünün kusur oranı, davacının yaralanmasının niteliği ve derecesi ile yukarıda gösterilen ilkeler göz önünde tutulduğunda, davacı yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı azdır. Mahkemece, daha uygun bir miktarda manevi tazminat takdir edilmesi gerekir. Karar, bu bakımdan yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

3-Davalılardan ... Dağıtım A.Ş., 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 3. maddesinde tanımı yapılan "işleten" durumunda olup; Yasa'nın 85. maddesi uyarınca, doğan zararlardan sorumludur. Bu davalıya yönelik tazminat isteminin reddedilmesi doğru görülmemiş ve bu yön de bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2 ve 3) sayılı bentlerde gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; öteki temyiz itirazlarının ise (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 30/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/2106
Karar No: 2016/14862
Karar Tarihi: 27.10.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/2106 E.  ,  2016/14862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece bozma kararına uyulmuş ise de gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki ;

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak, üzerindeki ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumuna göre değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1- Mahkemece verilen ilk kararda hükmedilen yapıların bedeline ilişkin dairemiz bozma ilamında, herhangi bir bozma nedeni bulunmadığı ve bu hususun davacı idare lehine usulü kazanılmış hak oluşturulduğu gözetilmeden, taşınmazda bulunan 3 katlı yapıda eksik imalat oranı düşülmemesi sonucu fazla yapı bedeline hükmedilmesi,

2- Davalı idarenin kıymet takdir raporunda ağaç bedeli olarak 27.558,76-TL bedel hesaplandığı, halde bilirkişi raporunda, gerekçesi gösterilmeden ağaç bedeli olarak 18.314,00 TL hesaplanmak suretiyle düşük bedel tespiti,

3-Bozma ilamı öncesinde tespit edilmiş olan ve ödenmesine karar verilen bedele, bozma ile önceki hüküm ortadan kalktığından yeni kurulan hükümde faiz yürütülmesi gerekirken, ilk kararda faiz yürütülmüş olması nedeniyle bu hususta yeniden hüküm kurulmayarak yazılı şekilde karar verilmesi,

4-Bozma ilamı sonrası oluşan, ilk kararla belirlenen bedelin mahsubundan sonra kalan fark bedele, 8.10.2012 tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken faizin başlangıç tarihinin hatalı yazılması,

5-Hüküm fıkrasının 2.bendinin b harfi ile gösterilen bölümünde parsel numarasının hatalı yazılması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/3122
Karar No: 2014/15559
Karar Tarihi: 15.09.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/3122 E.  ,  2014/15559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 13.Ceza Dairesinin 08/12/2011 tarihli görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK’nın 150/2.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK’nın 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150/2.maddesinin düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 15.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/7503
Karar No: 2021/5798
Karar Tarihi: 23.06.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/7503 E.  ,  2021/5798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- 5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 23/03/2015 tarih ve 2015/2247 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında “2012 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan kamu davası açıldığı, 213 sayılı VUK’nin 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa, vergi suçu raporu ve eklerinin “2009 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçuna ilişkin olarak düzenlendiği anlaşılmakla; "2009 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeden iddianame dışına çıkılarak "2009 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan hüküm kurulması,

2- Sanığın savunmasında suçlamaları kabul etmediğini, faturaların sahte olduğunu bilmediğini beyan etmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından, sahte olduğu iddia edilen faturaları düzenleyen mükellefler hakkında düzenlenmiş olan karşıt inceleme raporlarının getirtilmesi, aynı mükellefler hakkında kamu davası açılıp açılmadığının araştırılması ve açıldığının tespit edilmesi halinde dava dosyalarının duruşmaya getirtilerek incelenmesi ve bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosya arasına alınması, gerektiğinde faturaların gerçek alım satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için; faturayı düzenleyen mükelleflere ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin olup olmadığının araştırılmasından sonra, faturaları düzenleyen mükellefler ile kullanan mükellefin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması, sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

3- Kabule göre de;

a) Sanığın suça konu faturaları “farklı beyanname dönemlerinde” kullandığının anlaşılması karşısında, TCK’nin 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümleri uygulanmayarak eksik ceza tayini,

b) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından ceza miktarı itibarıyla sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 23/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.