Esas No: 2024/8443
Karar No: 2024/10998
Karar Tarihi: 04.07.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/8443 E.  ,  2024/10998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/1861 E., 2017/1869 K.

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 03.11.2022 tarihli ve 2021/19056 Esas, 2022/15146 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından yapılan temyiz başvurusunun 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca reddine, hırsızlık suçundan ise "TCK'nın 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK’nın 150/3. maddesi uyarınca sanıklara zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması," sebebiyle bozma kararı verildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 2017/67823 Esas sayılı 29.11.2022 tarihli itiraz yazıları ile sanığın sunmuş olduğu 25.07.2017 tarihli dilekçesinde temyiz nedenlerinin bir sebep ihtiva etmemesi nedeniyle itiraz kanun yoluna başvurulmuş olduğu, itiraz üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 19.01.2023 tarihli ve 2022/13916 Esas, 2023/108 Karar sayılı kararı ile itirazın reddine karar verildiği ve dosyanın itirazı incelemeye yetkili Ceza Genel Kuruluna tevdii edildiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 24.01.2024 tarihli ve 2023/6-149 Esas 2024/19 Karar sayılı kararı ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulü ile, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 03.11.2022 tarihli ve 2021/19056 Esas, 2022/15146 Karar sayılı bozma kararının kaldırıldığı, "Dosyanın, sanığa yapılacak meşruhatlı tebligatla CMK'nın 295/1. maddesi uyarınca tebliğden itibaren (7) günlük ek süre içerisinde kanuna uygun şekilde temyiz sebebi bildirilmesi gerektiği, aksi hâlde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedilebileceği ihtarı ile usulüne uygun olarak gerekçeli kararın tebliğ edilmesi ve bunun sonucuna göre Özel Dairece esasa ilişkin temyiz incelemesi yapılıp yapılmayacağına karar verilmesi için Yargıtay 6. Ceza Dairesine" gönderildiği, Dairenin 2024/2537 Esas, 2024/6918 Karar sayılı ve 30.05.2024 tarihli kararı ile "nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyizi inceleme görevi Yüksek Yargıtay 2. Ceza Dairesine ait olduğu" gerekçesiyle görevsizlik kararı verilerek dosyanın Dairemize gönderildiği belirlenerek yapılan incelemede:

Anayasanın 40/2. maddesi, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34/2 ve 232/6. maddeleri gereğince, kararlar ve hükümlere karşı başvurulabilecek yasa yolları, süreleri, sürelerin ne zaman başlayacağı, başvuru mercii, şekli ve sonuçlarının kuşkuya yer vermeyecek şekilde ilgililere açıkça bildirilmesinin gerekmesi, anılan Kanun'un 294/1. maddesinde "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." şeklinde, 295/1. maddesinde ise "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir." biçimde düzenlemeler bulunması, sanığın yokluğunda verilen hükme yönelik olarak sunmuş olduğu 25.07.2017 tarihli temyiz dilekçesinde hükmün hukuki yönüne ilişkin bir sebep bulunmadığı, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 14.07.2017 tarihli ve 2017/1861 E., 2017/1869 K. Sayılı kararının yasa yolu bildirimine ilişkin bölümünde, yalnızca 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291. maddesinde belirtilen 15 günlük temyiz süresine ilişkin ihtarın bulunduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 17.03.2021 tarihli ve 2019/9.MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere 5271 sayılı Kanun'un 294. maddesine uygun şekilde gerekçeli temyiz başvurusunda bulunulması gerektiğine dair herhangi bir ihtarın bulunmadığı anlaşılmakla, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi tarafından sanığa "gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 5271 sayılı Kanun'un 295. maddesinde belirtilen 7 günlük yasal sürede gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulması, aksi takdirde temyiz isteminin reddolunacağı" ihtarını içeren gerekçeli karar tebliğinin yapılması, süresi içerisinde hükmü gerekçeli olarak temyiz etmesi hâlinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname ile birlikte, temyiz isteminde bulunulmaması hâlinde ise mevcut hâliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmek kaydıyla, dava dosyasının İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.