erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2020/22775
Karar No: 2020/11598
Karar Tarihi: 02.11.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/22775 E.  ,  2020/11598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Sanıklar hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına yönelik temyiz incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin 5. fıkrasına göre verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar, aynı maddenin 12. fıkrası uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararların temyizi mümkün olmadığı ve 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesine göre de Kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından sanık müdafiinin temyiz dilekçesi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için hükmün istem gibi incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2- Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararlarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

a. Sanık ...’nın aşamalarda değişen atfı cürüm niteliğindeki soyut iddiaları haricinde sanık ...’ün hırsızlık suçunu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

b. Eylemin gerçekleştiği saatin tespitine ilişkin katılan ve tanığın beyanlarının duyumdan ibaret olması dikkate alındığında; suç tarihinde kış saati uygulaması da dikkate alınarak UYAP'tan alınan çizelgeye göre güneş batış saatinin 16:38 olduğu ve gece vaktinin saat 17:38’de başladığının anlaşılması karşısında; hırsızlık suçunun gece vakti işlendiğine ilişkin kanıtlar denetime olanak verecek biçimde karar yerinde gösterilip tartışılmadan, sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde 5237 sayılı TCK'nın 143. maddelesi uygulanmak suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

Kabule göre de;

c. Suç tarihinden önce yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 63. maddesi ile değişik TCK'nın 143. maddesi uyarınca, yarı oranında arttırım yapılması gerektiği gözetilmeden, 1/3 oranında artırım yapılmak suretiyle eksik ceza tayini,

d. 28.06.2014 tarihli 6545 sayılı Yasa ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK’nın 150/3 ve 196/2. maddeleri uyarınca sanıklara zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanunun 188/1 ve 289/1-e maddesine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin isteme uygun olarak BOZULMASINA, 02.11.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/6297
Karar No: 2012/30712
Karar Tarihi: 18.12.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/6297 E.  ,  2012/30712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Manavgat 3. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :19.10.2011

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalı 26.09.2011 tarihli delil listesinde tanık deliline de dayanmış dört tanık ismi bildirmiştir. Mahkemece davalı tanıklarından E.K. ve A.B.A.nın dinlenmesi için Düziçi Asliye Hukuk Mahkemesine talimat yazılmış, talimat cevabı beklenmeden 19.11.2011 tarihli celsede tanıklardan bir kısmının tanıklığı ile yeter derecede bilgi edinildiği gerekçesiyle diğer tanıkların dinlenmesinden vazgeçilmesine karar verilmiştir.

Delil; çekişmeli vakıalar ve bu vakıaların ispatı için gösterilir (HMK.md.187/1, HUMK.md.238/1). Çekişmeli vakıanın ispatı için: tanık bildiren tarafın tanık sayısı sınırlanamaz ve hakim tanık sayısını belirleyemez. Aksi tutum adil yargılanma ve savunma hakkının kısıtlanmasına yol açar. Ancak, hakim hangi tanığın hangi vakıanın ispatı için dinletilmek istendiğini ilgili taraftan sorarak (HMK. md. 240/2, HUMK. md. 258/1); vakıa dinlenen bir kısım tanıklar anlatımı ile ispatlanmışsa, geri kalan tanıkların dinlenilmemesine karar verebilir (HMK.md.241) Taraflarca fazla sayıda tanık bildirildiği takdirde; usulün bir kısmı zorlayıcı,bir kısmı da kolaylaştırıcı olan ve yukarıda belirtilen hükümlerinden yararlanarak; fazla sayıdaki tanığın dinlenmesinin, yargılamayı geciktirmesinin önüne geçilebilir.

Davalı diğer tanıklarının dinlenilmesinden açıkça vazyeçmediği gibi, mahkemenin ara kararı ile dinlenmesinden vazgeçtiği tanıkların hangi vakıanın ispatı için dinletilmek istendiği davalı taraftan sorularak tespit edilmemiştir. Mahkemenin bu yöne ilişkin kararı doğru olmamıştır. Bu nedenle, mahkemenin dinlemekten vazgeçtiği davalının gösterdiği tanıkların; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 240-265. maddelerinde gösterilen usül çerçevesinde dinlenilmesi, sosyal inceleme raporu alınması ve tüm delillerin birlikte; değerlendirilerek; gerçekleşecek sonucu uyarınca karar verilmesi gerekirken; eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya: aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 18.12.2012 (salı)
Esas No: 2012/23992
Karar No: 2012/20285
Karar Tarihi: 01.10.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/23992 E.  ,  2012/20285 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 Sayılı Kanuna Aykırılık

Hüküm : Temyiz talebinin reddine ilişkin ek karar

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz talebinin reddine dair ek karar sanık ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddine ilişkin mahkemenin 01.03.2011 gün ve 2009/636 E. 2010/541 K. sayılı ek kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığından, verilen red kararının isteme uygun olarak ONANMASINA, 01.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/22712
Karar No: 2014/11808
Karar Tarihi: 16.06.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/22712 E.  ,  2014/11808 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/32888

MAHKEMESİ : Samsun 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/06/2009

NUMARASI : 2008/171 (E) ve 2009/572 (K)

SUÇ : Defter ve belgeleri ibraz etmemek

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1-2005 takvim yılına ait defter ve belgelerin ibrazı istemini içerir yazının 25.06.2007, 2007 takvim yılına ait defter ve belgelerin ibrazı istemini içerir yazının ise 11.08.2007 tarihinde ayrı ayrı tebliğ edilmeleri nedeniyle, her bir takvim yılı yönünden ayrı ayrı cezaya hükmolunması gerekirken yazılı şekilde tek suçtan hüküm kurulmak suretiyle eksik ceza tayini,

2-Defter ve belge ibraz etmeme suçlarının, zarar doğurmaya elverişli suçlardan olmadığı, defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmemesinden dolayı, tahakkuk ettirilmesi gereken KDV ve buna bağlı vergi ziyaının eylemden kaynaklanan zarar niteliğinde bulunmadığı da gözetilerek, 5271 sayılı CMK'nun 231/6. maddesinde yazılı koşulların gerçekleşip gerçekleşmediği kararın gerekçe bölümünde tartışılarak sonucuna göre sanık hakkında CMK'nun 231. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi gerekirken, "sanık hakkında takdiren CMK'nun 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına" biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/11903
Karar No: 2013/13264
Karar Tarihi: 23.10.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/11903 E.  ,  2013/13264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 10.08.2010 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 06.02.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... Belediye Başkanlığı vekili vekalet ücreti yönünden temyiz etmiştir.

Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları iki taraflı, taraflar için benzer sonuçlar doğuran davalar olup, sonuçta kazanan ve kaybeden taraftan söz edilemeyeceğinden yargılama giderleri ve vekalet ücretinin taraflara payları oranında yükletilmesi gerekir.

Somut olayda, davalılardan ... Belediye Başkanlığı kendisini vekille temsil ettirmiş olduğu halde lehine vekalet ücreti takdir edilmemesi doğru görülmemiş ise de bu husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’nın 438/7. maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle hüküm fıkrasının altı numaralı bendinden sonra gelmek üzere yedi numaralı bent eklenerek, "Davalı ... Belediye Başkanlığı kendisini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 990,00 TL maktu vekalet ücretinin paydaşlardan tapu kaydındaki ve mirasçılık belgesindeki payları oranında alınarak davalı ... Belediye Başkanlığı'na verilmesine.” sözcük ve rakamlarının eklenmesine, hükmün DÜZELTİLMİŞ ve değiştirilmiş bu şekli ile ONANMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 23.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/6666
Karar No: 2018/2544
Karar Tarihi: 29.05.2018

**20. Ceza Dairesi         2017/6666 E.  ,  2018/2544 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme :Bölge Adliye Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm/Karar : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanıklar müdafiileri tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği, ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Temyiz incelemesi; duruşmalı inceleme talebinde bulunan sanık müdafiinin yöntemine uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmemesi ve geçerli bir mazeret de bildirmemesi nedeniyle duruşmasız olarak yapılmıştır.

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler dikkate alınarak, CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile sanık müdafiinin kararın yasaya aykırı olduğuna ve ele geçen maddenin kullanım sınırlarında olduğuna ve ele geçen maddenin kullanım sınırlarında olduğuna ilişkin temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede, sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükme ilişkin hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine dair İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafiinin temyiz isteklerinin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, 29/05/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/11202
Karar No: 2014/6514
Karar Tarihi: 17.04.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/11202 E.  ,  2014/6514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Söke 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/04/2013

NUMARASI : 2012/276-2013/241

Davacı M.. K.. vekili Avukat S. D.tarafından, davalı D.. E.. aleyhine 02/07/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne dair verilen 12/04/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız eylem nedeniyle kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece; davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hak ve nısfetle karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu olayın gelişim biçimi, tarihi, davacının sıfatı ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen manevi tazminat tutarı azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA; davacının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 17/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/4892
Karar No: 2021/2400
Karar Tarihi: 11.02.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/4892 E.  ,  2021/2400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemine gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılması gerekli olduğu halde, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda yeterli gerekçe gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 11/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/10825
Karar No: 2018/1043
Karar Tarihi: 15.02.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/10825 E.  ,  2018/1043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Adana 6. Sulh Hukuk ve Alanya 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevi yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

Adana 6. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının MERNİS adresinin “...Mah.... Sk. No:...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Alanya 1. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının “...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Vasi adayının talimat mahkemesince alınan beyanından kısıtlı adayının annesi ile birlikte “... Mah. ...No:...İç Kapı No:...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın Adana 6. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Adana 6. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 15/02/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/22307
Karar No: 2018/10339
Karar Tarihi: 02.10.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/22307 E.  ,  2018/10339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma-Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından, erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, nafaka miktarı, tazminat taleplerinin reddi ve ziynet alacağı yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 02.10.2018 günü temyiz eden davacı-karşı davalı ... vekili Av. ...geldi. Karşı taraf davalı-karşı davacı ... ve vekili gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür.(TMK.m.6) Davacı-karşı davalı kadın, talep ettiği ziynet eşyalarının davacı-karşı davalı erkek tarafından kendisinden alınarak, iade edilmediğini ileri sürmüş, davalı-karşı davacı erkek ise, ziynetleri almadığını ve eşinde olduğunu savunmuştur. Somut olayda kadın, dava konusu ziynet eşyasının, eşi tarafından elinden alınıp ve bunların iade edilmediğini sunduğu delillerle ispat edememiştir. Davacı-karşı davalı kadın delil listesinde yemin deliline de dayanmıştır. İspat yükü kendisine düşen ve davasını diğer delillerle kanıtlayamayan davacı-karşı davalı kadına ziynet eşyalarına ilişkin talebi konusunda diğer tarafa yemin teklif etme hakkı hatırlatılıp, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 225 ve devamı maddelerindeki yeminle ilgili usul işlemleri yerine getirilip, gerçekleşecek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle hüküm tesis edilerek ziynet alacağı talebinin reddine karar verilmesi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 1630 TL vekalet ücretinin Taki Can'dan alınıp İnci'ye verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.02.10.2018 (Salı)
Esas No: 2014/9185
Karar No: 2015/6200
Karar Tarihi: 09.04.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/9185 E.  ,  2015/6200 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/4, 22/3, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Meydana gelen olayla ilgili olarak yapılan yargılama sırasında, müşteki sanık ...’in, 20.03.2012 tarihli birinci celsede, aracında meydana gelen maddi zarar nedeni ile sanıktan şikayetçi olduğunu bildirdiği, kollukta verdiği ifadesinde herhangi bir yaralanması olmadığını beyan ettiği, olay günü alınan doktor raporunda, “aktif şikayet yok, bulgu yok” şeklinde ifadelere yer verilmesi karşısında; sanığın eyleminin şikayetçi ...’nin yaralanması nedeniyle TCK'nın 89/1. maddesinde tanımlanan taksirle yaralama suçunu oluşturacağı gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek, sanığın TCK'nın 89/4. maddesi gereğince mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 09.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/9037
Karar No: 2017/6595
Karar Tarihi: 20.12.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/9037 E.  ,  2017/6595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkûmiyetine dair Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 04.11.2016 gün ve 2015/281 Esas, 2016/207 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi, temyiz isteminin reddi

Bölge Adliye Mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 20.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi