erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2022/1180
Karar No: 2022/3061
Karar Tarihi: 24.02.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/1180 E.  ,  2022/3061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1)Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında mahkemece doğrudan 1.200,00 TL adli para cezasına hükmedildiğinden ve bu karar kesin nitelikte olduğundan temyiz incelemesine tabi olmadığı kabul edilerek, zamanaşımı nedeniyle bozma isteyen tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

Hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz istemlerinin 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE,

II)Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Hırsızlık suçunun iş yeri kapı camı kırılarak iş yeri içerisinde bulunan anahtarı el uzatıp içeriden alınmak suretiyle haksız yere ele geçirilen kapı anahtarı ile gerçekleştirildiği anlaşılmasına rağmen mahkemece TCK’nın 142/2-d maddesi yerine TCK’nın 142/2-h maddesi uyarınca hüküm kurulması sonuç cezayı değiştirmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

III)Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunumazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan eylemine uyan TCK'nın 116/4 ve 31/2 maddelerinde öngörülen cezanın miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu TCK'nın 66/1-e, 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 4 yıl asli zamanaşımının, mahkumiyet tarihi olan 22/04/2016 tarihinden günümüze kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 24/02/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/22996
Karar No: 2016/10076
Karar Tarihi: 23.05.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/22996 E.  ,  2016/10076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

.

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı erkek tarafından, kendi reddedilen davası, kusur belirlemesi, tazminatlar, yoksulluk nafakası ve nafakaların miktarı yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 23.05.2016 günü temyiz eden davacı-karşı davalı ... ve vekilleri gelmedi. Karşı taraf davalı-karşı davacı ... vekili Av.... geldi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı erkeğin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davalı-karşı davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

3-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davalı-karşı davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK m. 174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) ve (3.) bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 23.05.2016 (Pzt.)

.
Esas No: 2024/8581
Karar No: 2025/6
Karar Tarihi: 06.01.2025

**9. Ceza Dairesi         2024/8581 E.  ,  2025/6 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/10 E., 2015/76 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Bozma - düşme

İTİRAZA KONU KARAR : Onama

İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 09.10.2023 tarihli ve 2021/7577 Esas, 2023/6037 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.10.2024 tarihli ve KD-2024/75336 sayılı itirazı üzerine dava dosyası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan açılan kamu davasında zamanaşımı süresinin geçip geçmediğine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Suça sürüklenen çocuğun yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 103/1-a, 103/3, 103/4. maddeleri uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-d ve 66/2 maddeleri gereği 7 yıl 6 ay olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, aynı Kanun’un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 15.05.2015 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesine kadar 7 yıl 6 aylık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlendiğinden, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 09.10.2023 tarihli ve 2021/7577 Esas, 2023/6037 Karar sayılı suça sürüklenen çocuk ... hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden verilen onama ilâmının KALDIRILMASINA,

3. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.01.2025 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2011/12911
Karar No: 2012/32846
Karar Tarihi: 06.11.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/12911 E.  ,  2012/32846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmazı otel olarak kullanmak sureti ile tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından, tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek gerektiğinde refakate inşaat mühendisi bilirkişide alınarak yeniden keşif yapılıp, sanığın usulüne uygun sorgusu da yapılmak suretiyle, taşınmazın niteliği, yapı vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar Kanunu kapsamında kalıp kalmadığı belirlenmek sureti ile sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanunu'na göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu yerin belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerlerden olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre gerektiğinde Belediye Başkanlığınada duruşma günü tebliğ edilerek TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazlan bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyannca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 06.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/4770
Karar No: 2010/2943
Karar Tarihi: 15.04.2010

**5. Ceza Dairesi         2006/4770 E.  ,  2010/2943 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdureyle rızaen cinsi münasebette bulunmak ve alıkoymak suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılanması sonunda; alıkoyma suçundan beraetine, reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan kamu davasının düşürülmesine dair, ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 14.07.2005 gün ve 2004/... Esas, 2005/.... Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi Üst C.Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa isnat edilen reşit olmayan mağdureyle rızaen cinsi münasebette bulunmak ve alıkoymak suçlarına kanunda öngörülen cezaların üst sınırı itibariyle 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tabi olduğu, suç tarihi olan 03.07.2001 yılından inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından hükümlerin 5237 sayılı TCK.nun 7/2 ve 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca davaların zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 15.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/1884
Karar No: 2019/4624
Karar Tarihi: 02.07.2019

**16. Ceza Dairesi         2019/1884 E.  ,  2019/4624 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı Terör Örgütüne Üye Olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 53/1-2-3, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Ceza süresi yönünden yasal şartları oluşmadığından; sanık ve müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin CMK'nın 299. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanığın örgütle iltisaklı olması nedeniyle kapatılan okula çocuğunu göndermesi eyleminin örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Konya 7. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.07.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/141
Karar No: 2018/15867
Karar Tarihi: 18.09.2018

**8. Hukuk Dairesi         2016/141 E.  ,  2018/15867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı alacaklı vekili; haczedilen malların borçlu şirkete ait olduğunu açıklayarak davanın kabulü ile üçüncü kişinin istihkak iddiasının reddine ve tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı 3. kişi vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, İİK.nin 99. maddesine dayalı, alacaklının istihkak iddiasının reddi talebine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmişse de, toplanan deliller, yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki; davacı; dava dilekçesinde, tanık, borçlu şirket, 3. kişi ... ve haczedilen malların satın alındığı iddia edilen Ramazan Yıldırım isimli şahsa ait ticaret sicil ve vergi kayıtları ile zabıta araştırması ve her türlü yasal delile dayanmıştır.

Bu bilgilere göre; temyize konu olayda 3. kişi ile borçlu arasında danışıklı işlem olduğu, davacı alacaklı tarafından iddia edilmesine rağmen, mahkemece yapılan inceleme ve araştırma karar vermeye yeterli değildir. Bu nedenle, öncelikle borçlu ve 3. kişi bünyesinde 28.01.2015 haciz tarihinden itibaren geriye doğru çalışanların tamamının listesini gösterir SGK kayıtlarının getirtilmesi, Vergi Dairesi’ndeki kayıtlar üzerinden, haciz adresinde, haciz tarihinden itibaren geriye doğru kimlerin faaliyet gösterdiğinin araştırılması, davacı vekili dava dilekçesinde tanık deliline de dayandığından tanık isim ve adreslerini bildirmesi için süre verilmesi ve bildirilen tanıkların 6100 sayılı HMK'nin 234. maddesi ve devamı maddeleri uyarınca dinlenip diğer bilgi ve belgeler de dikkate alınarak sonucuna göre uyuşmazlık hakkında bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme neticesinde yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün İİK'nin 366. ve 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nin 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 18.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/2469
Karar No: 2020/13928
Karar Tarihi: 01.12.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/2469 E.  ,  2020/13928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun, sanık ile birlikte müştekinin iş yerinin penceresini zorlayarak açmak suretiyle iş yerine girip, bir miktar para ve diz üstü bilgisayarı çaldığı olayda, eyleminin TCK’nın 116/2, 119/1-c ,31/3. maddelerinde tanımlanan suçu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre,aynı Kanun'un 66/1-e ve 2. maddelerinde belirtilen 5 yıl 4 aylık asli dava zamanaşımının, mahkumiyet kararının verildiği 11/06/2015 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

2- Sanık ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

İş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan hüküm kurulurken uygulanan maddenin 5237 sayılı TCK'nın 116/2. maddesi yerine 116/1. olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiş,5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

3-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde ise;

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuğun hüküm tarihinde aynı yargı çevresi içerisinde bulunan ... L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğunun anlaşılması karşısında; hükmün açıklandığı 11.06.2015 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek mahkûmiyetine karar verilmesi suretiyle, CMK’nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 01.12.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/4059
Karar No: 2012/21596
Karar Tarihi: 21.06.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/4059 E.  ,  2012/21596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza lokanta yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından, tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek gerektiğinde refakate inşaat mühendisi bilirkişi de alınarak yeniden keşif yapılıp taşınmazın niteliği, yapı vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar mevzuatı kapsamında kalıp kalmadığı belirlenmek sureti ile tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanunu'na göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu yerin belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerlerden olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre gerekirse Belediye Başkanlığına da duruşma günü bildirilerek TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddeleri uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araş- tırmayla beraat kararı verilmesi,

2- Raporları hükme esas alınan ve keşifte de dinlenen bilirkişilere yemin yaptırılmaması,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZUL- MASINA), 21.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/2297
Karar No: 2020/3662
Karar Tarihi: 14.09.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/2297 E.  ,  2020/3662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, kadın yararına hükmedilen nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı erkeğin aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davalı-davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK m. 174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3-Yapılan yargılama ve toplanan deliller ile tarafların sosyal ve ekonomik durum araştırması sonucuna göre erkeğin asgari ücret düzeyinde gelirinin olduğu, kadının ise bir avukat yanında katip olarak sigortasız çalıştığı ve bir miktar gelirinin olduğu anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davalı-karşı davacı kadın lehine takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeple temyiz edilen bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 14.09.2020 (Pzt.)
Esas No: 2011/2191
Karar No: 2012/2707
Karar Tarihi: 07.03.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/2191 E.  ,  2012/2707 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; reşit olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan mahkûmiyetine dair Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26.04.2006 gün ve 2005/194 Esas, 2006/322 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa ve kabule göre, sanığın işlediği reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebete bulunma suçunun 765 sayılı TCK.nın 416/3. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 102/4. maddesine göre 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi olduğu, sanığın mahkûmiyetine dair 26.04.2006 tarihli hükümden itibaren inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 07.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi