erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2011/283
Karar No: 2011/3961
Karar Tarihi: 30.03.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/283 E.  ,  2011/3961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Şişli 4.İcra Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı kiracı ... ve müteselsil kefil ... hakkında 31.885 TL kira alacağının tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatılan icra takibine itiraz edilmesi üzerine davacı icra mahkemesinden itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuştur. Mahkemece Ocak 2010-Haziran 2010 kira dönemi kira parası olan 31.885 TL üzerinden itirazın kaldırılmasına bu miktarın %40 oranında icra inkar tazminatının davacıya verilmesine, tahliyeye karar verilmesi üzerine karar davacı tarafından alacak yönünden temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklı 02.02.2010 tarihinde başlatmış olduğu icra takibinde 01.10.2008 başlangıç tarihli ve iki yıl süreli kira sözleşmesine dayanmış olup bu sözleşmede aylık kiranın net 4.250 TL olduğu ve her ayın onuncu günü mesai bitimine kadar ödeneceği kararlaştırılmıştır. Sözleşmenin 6/e maddesinde bir ayın kirasının süresinde ödenmediğinde, ödenmeyen ilk aydan sonraki altı ayında muaccel olacağı hüküm altına alınmıştır. Davacı alacaklı icra takibinde, aylık 4.555 TL'den ödenmeyen 2010 Ocak ayı kira parası nedeniyle muaccel olan Şubat 2010-Haziran 2010 ayları kira paraları toplamı 31.885 TL'nin tahsilini istemiştir. Davalı kiracı ... süresinde icra müdürlüğüne yapmış olduğu itirazında borcunun bulunmadığını, muacceliyetin gerçekleşmediğini savunmuştur. Takip talepnamesi incelendiğinde ödenmeyen Ocak ayı kira parası 4.555 TL ve muaccel olan 6 x 4.555 TL açıklaması ile ödenmeyen Ocak ayı kira parası ve muaccel olan 6 aylık kira parası toplamı olan 31.885 TL'nin istendiği görülmektedir. Bu durumda davacı alacaklı temyiz itirazında haklı olup mahkemece ödenmeyen Ocak ayı kira parası ve muaccel olan altı ay kira parası toplamı olan 31.885 TL üzerinden itirazın kaldırılmasına ve takibin devamına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın alacak yönünden BOZULMASINA ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 30.3.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/1536
Karar No: 2022/16621
Karar Tarihi: 22.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/1536 E.  ,  2022/16621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Kocaali Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; İlk Derece Mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş, davacı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 22.11.2022 günü temyiz eden davalı ... vekilinin yüzüne karşı, usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden temyiz eden davacı vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava konusu taşınmazın 3621 sayılı Kanun uyarınca, onaylanmış kıyı kenar çizgisi içerisinde kalıp kalmadığı hususu ... Valiliğinden sorularak, onaylı kıyı kenar çizgisi içerisinde kalıyorsa buna ilişkin karar ve paftaların istenilmesinden,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/6595
Karar No: 2008/8844
Karar Tarihi: 28.04.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/6595 E.  ,  2008/8844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 5. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/12/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tebligat Kanunu'nun 35/son maddesi "...daha önce tebligat yapılmamış olsa bile, taraflar arasında yapılan imzası resmi merciler önünde ikrar olunmuş sözleşmelerde belirtilen adresler ile kamu kurum ve kuruluşları ve kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşlarına, ticaret sicillerine, esnaf ve sanatkarlar sicillerine verilen en son adreslerdeki değişikliklerde bu madde hükümleri uygulanır" hükmünü içerir.

Somut olayda, borçlu N. P..'e çıkartılan ödeme emri tebligatı bila ikmal iade edilince, alacaklı vekili talebiyle tebligatın döndüğü adresin bağlı olduğu mahalle muhtarlığında, borçlunun ikamet adresinin sorulması üzerine muhtarlıkça ".mahallesi ..Sok. .Apt. ..Blok .Adana" olarak bildirilen ikamet adresine çıkan ödeme emri tebligatı da "adreste taşındığından" iade edilmiştir. İcra müdürlüğünce, alacaklı vekilinin talebi üzerine bu adreste ödeme emri, TK'nun 35/son'a göre tebliğ ettirilmiştir. Mahalle muhtarlıkları, TK'nun 35/son'da belirtilen nitelikteki yerlerden olmadığı için bu maddeye dayanılarak, mahalle muhtarlığının bildirdiği adrese yapılan tebligat da usulsüzdür.

O halde, mahkemece öğrenme tarihi tespit edilerek şikayetin süresinde olması durumunda diğer şikayetlerin de incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi yerine yazılı gerekçe ile reddine dair karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 28.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/2692
Karar No: 2019/4760
Karar Tarihi: 04.07.2019

**16. Ceza Dairesi         2019/2692 E.  ,  2019/4760 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 53, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyete dair istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin yasal şartları oluşmadığından CMK'nın 299. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre sanığın örgütle iltisaklı zaman gazetesine abone olma ile çocuğunu örgüte müzahir okullara göndermesi eylemlerinin örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Şanlıurfa 5. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.07.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/20332
Karar No: 2017/14064
Karar Tarihi: 25.05.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/20332 E.  ,  2017/14064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bozma ilamına uyulmasına karar verilmiş ise de mahkemece,bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

Hükme esas alınan 15.04.2015 tarihli ek bilirkişi raporunda ,kıyasi emsal olarak alındığı belirtilen 2164 ada 13 ve 224 ada 1 parsel sayılı taşınmazların sehven emsal olarak alındığı belirtilmesine rağmen ,raporun sonuç bölümünde adı geçen emsal taşınmazlar ile dava konusu taşınmaz mukayese edilmek suretiyle dava konusu taşınmaza değer biçildiğinden ve emlak vergisine esas m2 rayiç bedellerinin gerçeği yansıtmadığından bahisle, genel ifadeler kullanılarak hesaplama yapan ,ek bilirkişi raporu inandırıcı ve hüküm kurmaya elverişli bulunmamıştır.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu,

emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 25/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/13557
Karar No: 2017/2541
Karar Tarihi: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/13557 E.  ,  2017/2541 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2011/13865
Karar No: 2012/1656
Karar Tarihi: 20.02.2012

**1. Hukuk Dairesi         2011/13865 E.  ,  2012/1656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kıyı kenar çizgisi içinde kalan taşınmaza davalının müdahale ettiğini ileri sürerek elatmanın önlenmesine ve muhtesatların kaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yere elattığının keşfen saptandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle davalının kendisine ait taşınmazların dışına çıkarak kıyı kenar çizgisi içerisinde bulunan yere muhtesat yapmak suretiyle elattığı belirlendiğine göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 6.094,10 TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 20.2.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/3693
Karar No: 2013/7535
Karar Tarihi: 09.05.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/3693 E.  ,  2013/7535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek, yasal defter ve belgeleri ibraz etmemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2002, 2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek, yasal defter ve belgeleri ibraz etmemek" suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, 2002 takvim dönemi için suç tarihinden hüküm tarihine kadar dolduğu gözetilmeden mahkumiyet kararı verilmesi, yasaya aykırı,

2003 takvim dönemi sahte fatura düzenlemek ve yasal defter ve belgeleri ibraz etmemek suçu yönünden ise suçların işlendiği tarihten, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiğinden,

Sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 09.05.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/1741
Karar No: 2012/5424
Karar Tarihi: 05.03.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/1741 E.  ,  2012/5424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ayıplımal davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan 2005 yılında satın aldığı traktörün belli bir süre kullandıktan sonra arızalar çıkarmaya başladığını, serviste yapılan tamirata rağmen sorunun giderilemediğini, fabrika hatasından kaynaklanan bu arızalar sebebiyle ödediği 60.000 tl nin yasal faiziyle birlikte tahsilini istemiştir.

Davalı ... San. ve Tic. A.Ş. vekili verdiği cevap dilekçesinde arızaların kullanıcı hatasından kaynaklandığını, ayrıca ortaya çıkan arızaların büyük çaplı olmadığını, zaten arızaların servis tarafından ... kapsamında tamir edildiğini ve kendilerinin sorumlu olamayacağından bahisle davanın reddini istemiştir.

Davalı ... ise 04.12..2007 tarihli celsedeki beyanında davacının davasında haklı olduğunu, traktörü davacıya kendisinin sattığını, kısa süre sonra üretimden kaynaklanan arızalar çıkardığını ve davacı tarafından bu yüzden kullanılamadığını, durumu üretici şirkete aktarmasına rağmen ilgilenilmediğini ifade etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılamada davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyaya celbedilen trafik tescil belgesinde davaya konu traktörün 11.07.2005 tarihinde satın alındığı anlaşılmaktadır. Davacı satın aldığı traktörün devamlı arızalar yaptığını ileri sürmüş ve servis tamir belgelerine

dayanmıştır. Her ne kadar mahkemece süresinde ayıp ihbarı yapılmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiş ise de söz konusu arızaların birden fazla tekrar ettiği ve tamiratın yapılamadığı ve dolayısıyla davacının oyalandığı anlaşılmaktadır. Davalıların ağır kusurundan ileri gelen gizli ayıp niteliğindeki bu arızalar karşısında zamanaşımı süresinden söz edilemeyeceği gibi davacının ... hükümlerine dayalı olarak da böyle bir dava açmasını engelleyen yasal düzenleme yoktur. Öte yandan davalılardan...Tarım Makineleri San. ve Tic. A.Ş. nin ihbarın süresinde yapılmadığıyla ilgili bir savunması olmadığı gibi aksine satıcı olan diğer davalı davayı kabul etmiştir. Mahkemece bu ilkeler çerçevesinde işin incelenmesi gerekirken davanın reddi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın (1) nolu bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, peşin alınan 18.40 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 5.3.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/10969
Karar No: 2010/12011
Karar Tarihi: 11.11.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/10969 E.  ,  2010/12011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalı adına kayıtlı 148 ada 19 parsel sayılı taşınmazın yaklaşık 20.57 m² lik kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek, anılan kısmın tapusunun iptali ile varsa üzerindeki muhdesatın yıkımını istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kalmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı Hazine vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacı Hazine'nin temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 11.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/15099
Karar No: 2013/1942
Karar Tarihi: 05.02.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/15099 E.  ,  2013/1942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikili ağaca mala zarar verme, sahipli hayvanı öldürme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanıkla katılan arasında zeytin bahçesinin zilyetliği nedeniyle hukuki ihtilaf bulunduğu, katılanın beyanına göre, olay tarihinde babasından kalma aşıladığı zeytinlikleri kontrol etmek amacıyla bahçeye gittiğinde, beş adet zeytin ağacının aşılarının koparıldığını gördüğü ve tarlaya gittikten on dakika sonra kendisine ait köpeklerin öldüğünü, aralarında husumet bulunan sanıktan şüphelendiğini belirterek şikayetçi olduğu, böylece sanığın dikili ağaca zarar verme ve sahipli hayvanı öldürme suçlarını işlediği iddia edilen olayda katılanın soyut iddiası dışında, sanığın mahkumiyetine yeter her türlü kuşkudan uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin beraat kararında bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılanın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 05/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/13558
Karar No: 2017/2542
Karar Tarihi: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/13558 E.  ,  2017/2542 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2021/12550
Karar No: 2022/6016
Karar Tarihi: 28.03.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/12550 E.  ,  2022/6016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz taleplerinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, isteme aykırı olarak, REDDİNE, 28/03/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.