erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2021/6166
Karar No: 2021/8988
Karar Tarihi: 23.09.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/6166 E.  ,  2021/8988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen vekalet sözleşmesinden kaynaklanan alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılmasına ve ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına dair verilen karara, ilk derece mahkemesince uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen kararın, davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

6100 sayılı HMK’nın “Bozmaya uyma veya direnme” başlıklı 373. maddesinin birinci fıkrası; “Yargıtay ilgili dairesinin tamamen veya kısmen bozma kararı, başvurunun bölge adliye mahkemesi tarafından esastan reddi kararına ilişkin ise bölge adliye mahkemesi kararı kaldırılarak dosya, kararı veren ilk derece mahkemesine veya uygun görülecek diğer bir ilk derece mahkemesine, kararın bir örneği de bölge adliye mahkemesine gönderilir.” hükmünü,

Aynı maddenin dördüncü fıkrası ise; “Yargıtayın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.” hükmünü içermektedir.

Açıklanan madde hükümleri birlikte değerlendirildiğinde; ilk derece mahkemesi tarafından, Yargıtay’ın bozma kararı doğrultusunda karar verilmesi halinde, davanın taraflarına, karara karşı sadece temyiz yoluna başvuru olanağı tanındığı anlaşılmaktadır.

Bu halde ise; ilk derece mahkemesince verilen kararın, HMK’nın 362. maddesinde bölge adliye mahkemeleri tarafından verilen kararlar için öngörülen temyiz kesinlik sınırına tabi olacağı tartışmasızdır.

6763 sayılı kanun ile 6100 sayılı HMK'ya eklenen ek 1. madde uyarınca; aynı Kanunun 362. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 01.01.2021 tarihinden itibaren 78.630 TL’ye çıkartılmıştır.

Bozmaya uyularak verilen karar, karar tarihi itibariyle kesin niteliktedir. HMK'nın 366. maddesi atfıyla aynı Kanunun 352. maddesi uyarınca, kesin olan karar hakkında Yargıtay tarafından temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz dilekçesinin miktar itibariyle REDDİNE ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 23/09/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2019/8227
Karar No: 2019/8041
Karar Tarihi: 18.12.2019

**16. Ceza Dairesi         2019/8227 E.  ,  2019/8041 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Karaman Ağır Ceza Mahkemesinin 17.08.2018 tarih ve 2018/27 - 2018/242 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 62, 53, 58/9, 63, 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddeleri uyarınca kurulan mahkumiyet kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre sanığın çocuğunu örgüte müzahir okula göndermesi örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemeyeceği kabul edilerek yapılan incelemede,

Sanığın duruşmalı inceleme talebinin yasal şartları oluşmadığından CMK'nın 299. maddesi gereğince REDDİNE,

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımın kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla;

Sanık ve müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın, Karaman Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine, kararın bir örneğinin bilgi için Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/9008
Karar No: 2011/26375
Karar Tarihi: 05.12.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/9008 E.  ,  2011/26375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/02/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu M. M. aleyhinde başlatılan takipte, borçlunun asgari ücretle şoför olarak yanında çalıştığı işvereni C. M.'e 20.05.2009 tarihinde, İİK'nun 83 ve 356. maddeleri gereğince maaşının 1/4'ün kesilerek icra dosyasına gönderilmesi için müzekkere yazıldığı, işveren C.'nin 01.06.2009 tarihli cevabi yazısında, borçlunun yanında asgari ücretle çalıştığı ve maaşının 1/4'ü üzerine Çine Vergi Dairesince 10.000 TL alacak için haciz konulduğu ve üç aylık kesinti yapıldığından, bu borç için kesinti bittiği takdirde, icra dosyasının borcu için kesinti yapılacağının bildirildiği; dosyaya herhangi bir kesintinin gönderilmediği görülmektedir. Alacaklı vekili talebiyle Çine Vergi Dairesi Müdürlüğü'ne 27.05.2010 tarihinde, borçlunun ücretinde kesintiler yapılarak tahsilatlarının sonlandırılıp sonlandırılmadığının bildirilmesi için müzekkere yazıldığı, vergi dairesince 06.08.2010 tarihli cevabi yazı ile 17.12.2008 tarihli haciz bildirisi ile ücret üzerine haciz konulduğu, ancak hacizlerine istinaden bu güne kadar herhangi bir ödemenin yapılmadığının belirtildiği, bunun üzerine alacaklı vekilinin talebiyle İİK'nun 355 ve 356. maddeleri gereğince işveren C.. M.'in adına kayıtlı araçlara haciz ve yakalama şerhleri konulduğu görülmektedir.

İcra mahkemesince, işveren C.'nin İİK'nun 355 ve 356. maddelerinin şartlarının gerçekleşmediği ve dolayısıyla da borçlu sıfatı bulunmadığından bahisle araç üzerine konulan haciz ve yakalama işlemlerinin kaldırılmasının talep edilmesi üzerine borçlunun ücretinin İİK'nun 83. maddesine göre 1/4'ün haczi kabil olduğu ve vergi dairesinin 19.08.2010 tarihli yazısında borçlunun maaşın 1/4'ü üzerine haciz konduğu, bu haliyle C,,'nin İİK'nun 89/a maddesine göre bir sorumluluğu doğmadığından bahisle şikayetinin kabulüne ve adına kayıtlı araç üzerine konan haciz işlemlerinin iptaline karar verildiği görülmektedir.

Mahkemece, İİK'nun 355 ve 356. maddesi koşullarının somut olayda gerçekleşip gerçekleşmediğinin, 1. sırada ücret üzerinde haczi bulunan vergi dairesine işverence ödemelerin bulunup bulunmadığının araştırılarak, bulunmadığı takdirde gerekli işlemlerin yapılıp yapılmadığının da belirlenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, mahkemece eksik inceleme ve değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 05/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/10781
Karar No: 2013/4207
Karar Tarihi: 25.02.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/10781 E.  ,  2013/4207 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62/1, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet,

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki otomobiliyle yolun sağındaki cep alanında araçların arasında park halinde bulunurken, yolu kontrol etmeden, sevk ve idare hatasıyla dik olarak yola girip, istikametine göre soldan kendi yol bölümü ile şeridini takiben gelen ve düz olarak seyreden motosikletin sağ yan kısmına aracının ön kısmıyla çarpması sonucu yolcu ... ve şikayetçi olmayan motosiklet sürücüsü mağdur ...'in basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte, yolcu ...'un ise kemik kırığı oluşacak nitelikte yaralandığı olayda, olayın oluş şekli, sanığın asli ve tam kusurlu oluşu ve meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak temel ceza tayininde asgari hadden ayrılınması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin bilirkişi raporlarına, kusur durumuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli 5 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmemesi, keza bir gün karşılığı adli para cezasının belirlenmesine yasal dayanak oluşturan TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 52/2-3-4. maddesine aykırı davranılması,

2- Kendisini duruşmada vekille temsil ettiren ... ile birlikte vekille temsil edilmeyen katılan ... lehine de vekalet ücretine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün adli para cezasına çevirme konulu 5. bendinin hükümden çıkartılarak yerine “ Sanığın kişiliği, suçun işlenmesindeki özellikler gözetilerek sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezanın TCK’nın 50/1-amaddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 150 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20-TL olarak hesabıyla 3.000-TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin yazılmak, vekalet ücreti konulu 9.bendindeki müdahiller ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine “katılan ... Çomuk” ibaresinin yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/8311
Karar No: 2010/159
Karar Tarihi: 26.01.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/8311 E.  ,  2010/159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 103 ada 30, 35 ve 37 parsel sayılı 35495,64, 37475,31 ve 9091,26 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeni ile paylı olarak davalılar ... ve müşterekleri adına tespit edilmiştir. Davacılar ... ve ..., yasal süresi içinde tapu kaydına dayanarak dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli taşınmazların tespit gibi tescillerine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazların kadastro tespit tarihine kadar davalılar tarafından kullanıldığı, davacılar ve murislerinin çekişmeli taşınmazlarda iktisaba elverişli zilyetliklerinin bulunmadığı kabul edilerek davanın reddine karar verilmiş ise de, verilen karar dosya kapsamına ve usule uygun bulunmamaktadır. Davacılar dava dilekçesinde taşınmazların tapu sicilinde adlarına kayıtlı olduğunu belirterek tapu kaydına dayanmışlardır. Taraflara ilk oturumda delillerini bildirmek üzere süre verilmiş; daha sonraki oturumlarda taraf teşkilinin sağlanması yönünde süreler verilmiş ve davacı tarafa tapu kayıtlarını sunmak üzere yeniden süre verilmeksizin 21.07.2009 tarihinde taşınmazlar başında keşif yapılmıştır. Davacılar tarafından keşif tarihinden sonra son oturumda delil olarak dayandıkları tapu kayıtları dosyaya sunulmuş, mahkemece yeniden keşfe gerek görülmeksizin karar verilmiştir. Davacılar dava dilekçelerinde tapu kaydına dayandıklarına, mahkemece de kendilerine tapu kayıtlarını sunmaları, sunmadıkları takdirde bu delillerinden vazgeçmiş sayılacakları hususunda kesin süre verilip ihtarat yapılmadığına göre davacılar tarafından sunulan tapu kayıtları gözardı edilerek karar verilemez. Sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için, davacılar tarafından sunulan tapu kayıtlarını tesislerinden itibaren tüm tedavülleri ve varsa haritası ile birlikte getirtilmeli, taşınmazlar başında yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişi ve taraf tanıkları katılımı ile keşif yapılmalı, keşif sırasında davacılar tarafından sunulan tapu kayıtları tedavülleri ile birlikte zemine uygulanarak taşınmazların tapu kaydı kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, dayanılan tapu kaydının çekişmeli taşınmazları kapsamaması halinde davalı tarafın zilyetliğine değer verilebileceği düşünülmeli; bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece açıklanan hususlar araştırılmadan eksik inceleme ile hüküm kurulmuş olması isabetsiz olup, davacının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 26.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/2545
Karar No: 2023/4993
Karar Tarihi: 05.04.2023

**4. Hukuk Dairesi         2023/2545 E.  ,  2023/4993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/71-2020/1766

DAVALILAR : 1-...

2-... Endüstri İnş. ve Tic. Anonim Şirketi

vekili ... ...

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 8. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/87-98

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 23.11.2020 tarih 2019/71 Esas 2020/1766 Sayılı kararı ile, İlk Derece Mahkemesinin 23.10.2018 tarih 2016/284 Esas 2018/622 sayılı kararının kaldırılarak davanın yeniden incelenmesi için dosyayı İlk Derece Mahkemesine gönderilmiş, İlk Derece Mahkemesi 23.03.2021 tarih 2021/87-98 Esas ve Karar sayılı ilamı ile davanın kabulüne karar vermiş, davalı ... Endüstri İnş. ve Tic. Anonim Şirketi vekili bu kararı istinaf ederken, Bölge Adliye Mahkemesinin 23.11.2020 tarihli yeniden inceleme kararını temyiz etmiştir

Bölge Adliye Mahkemesinin 23.11.2020 tarihli kararı davalı ... Endüstri İnş. ve Tic. Anonim Şirketi vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Bölge Adliye Mahkemelerinin, mahkemece, uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek ölçüde önemli delillerin toplanmamış veya değerlendirilmemiş olması ya da talebin önemli bir kısmı hakkında karar verilmemiş olması nedeniyle ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve dosyanın mahkemesine gönderilmesine ilişkin kararları, 6100 sayılı Kanun’un 353. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin altı numaralı alt bendi uyarınca kesin olup aynı Kanun’un 362. maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca temyiz edilemez.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı ... Endüstri İnş. ve Tic. Anonim Şirketi vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

İlk Derece Mahkemesinin davanın kabulüne ilişkin 23.03.2021 tarih 2021/87 Esas 2021/ 98 Sayılı kararının incelenmek üzere ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesine gönderilmesine,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/2790
Karar No: 2017/368
Karar Tarihi: 30.01.2017

**16. Hukuk Dairesi         2016/2790 E.  ,  2017/368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan temyize konu ... ada ... parsel sayılı 10.594,43 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine temsilcisi, taşınmazın kayıp ve yitik kişilerden kaldığı iddiasına dayanarak adına tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın tespitinin iptal edilerek mera olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davalıya iadesine,

30.01.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2020/2876
Karar No: 2020/4680
Karar Tarihi: 05.10.2020

**16. Ceza Dairesi         2020/2876 E.  ,  2020/4680 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Mersin 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.04.2019 tarih ve 2017/126 - 2019/92 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62, 53, 58/9, 63 maddeleri gereğince mahkumiyetine dair hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvurularının süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından, işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre çocuklarını örgütle iltisaklı okula göndermenin müsnet suç yönünden delil ya da örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden, CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde

yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Mersin 9. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/1139
Karar No: 2010/13422
Karar Tarihi: 01.06.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/1139 E.  ,  2010/13422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Silifke İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/12/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 82/1. maddesinin birinci bendine göre "Devlet malları ile mahsus kanunlarında haczi caiz olmadığı gösterilen mallar" haczedilemez.Hangi malların devlet malı sayılacağı ve haczedilemeyeceği 1.1.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5018 sayılı Kamu Mali Yönetim ve Kontrol Kanunu esas alınarak  belirlenir. Bu kanunda sayılan kamu idareleri arasında yer alan mahalli idarelerin malları devlet malı kapsamında değildir. Bu malların haczedilip haczedilemeyeceğini belirlemek için özel kanunlarına bakmak gerekir.

4.5.2005 tarihli resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanunu'nun 3.maddesine göre, İl Özel İdaresi, idari ve mali özerkliğe sahip kamu tüzel kişisi olup, aynı kanunun 7.maddesinin son fıkrası uyarınca; "İl özel idaresinin proje karşılığı borçlanma yoluyla elde ettiği gelirleri,vergi, resim ve harçları, şartlı bağışlar ve kamu hizmetlerinde fiilen kullanılan malları haczedilemez."

Somut olayda, İl Özel İdaresinin bankalar nezdinde bulunan hesaplarına konulan haczin kaldırılması borçlu idare vekilince icra mahkemesinden talep edilmektedir. Mahkemece yaptırılan bilirkişi incelenmesinde, Ziraat Bankası Mersin şubesinde bulunan hesaba 1 yıl içinde toplam 386.484,36 TL kira geliri ve hurda bedeli yattığı, Vakıfbank Mersin şubesindeki hesaba ise 1 yıllık dönem içerisinde toplam 458.263,15 TL ecrimisil kira geliri ve hurda bedelinin yattığı, aynı hesaplara vergi, resim gibi niteliği gereği haczedilemeyen paraların da yattığı, Halkbankası Mersin Merkez şubesi nezdinde bulunan hesaba ise gelir vergileri ile bunların ferilerinin yattığı tespit edilmiştir.

5302 Sayılı İl Özel İdaresi Kanunu'nun 3.maddesi uyarınca, borçlu idarenin banka hesaplarındaki vergi,resim,harç gibi niteliği gereği haczi kabil olmayan gelirleri dışında kalan kira geliri niteliğindeki paraların kamu hizmetlerinde fiilen kullanılıp kullanılmadığı belirlenmeden bu hesaplar üzerindeki haczin kaldırılması doğru değildir.Öte yandan Halk Bankası Mersin Merkez şubesindeki hesapta haczedilen borçlu idareye ait paraların gelir vergileri ile bunların ferilerinden oluştuğu bilirkişi raporu ile tespit edildiği ve bu paraların niteliği gereği haczi kabil olmadığı halde, anılan hesap üzerindeki  haczin kaldırılması talebinin reddine karar verilmesi de yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 01.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.