erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2018/3
Karar No: 2018/3427
Karar Tarihi: 17.10.2018

**16. Ceza Dairesi         2018/3 E.  ,  2018/3427 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olmak

Hüküm : İstinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 26.09.2017 tarih, 2017/16.MD-956 E. 2017/370 sayılı kararı ile onanarak kesinleşen Dairemizin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas 2017/3 sayılı kararında; “ByLock iletişim sisteminin FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensuplarının kullanmaları amacıyla oluşturulan ve münhasıran bu suç örgütünün bir kısım mensupları tarafından kullanılan bir ağ olması nedeniyle örgüt talimatı ile bu ağa dahil olunduğunun ve gizliliği sağlamak için haberleşme amacıyla kullanıldığının her türlü şüpheden uzak, kesin kanaate ulaştıracak teknik verilerle tespiti halinde kişinin örgütle bağlantısını gösteren bir delil” olacağının kabul edildiği gözetilerek;

ByLock kullanıcısı olduğunu kabul etmeyen sanığın, ByLock uygulamasını kullandığının kuşkuya yer vermeyecek şekilde teknik verilerle tespiti halinde, bu delilin suçun sübutu açısından belirleyici nitelikte olması karşısında; temyiz aşamasında dosya içerisine geldiği anlaşılan ve sanığın kullandığı hatta ait olduğu bildirilen ayrıntılı ByLock tespit ve değerlendirme tutanağı ve cep telefonuna ait inceleme tutanakları duruşmada sanık ve müdafiine okunup diyecekleri sorulduktan sonra yargılamaya devamla bir hüküm kurulması gerekirken sanığın ByLock

kullanıcısı olduğuna dair Emniyet Genel Müdürlüğü KOM Daire Başkanlığı ve İl Emniyet Müdürlüğü tarafından düzenlenen yetersiz belgeler ve kayıtlara dayanılarak eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanığın örgütle iltisaklı okul ve dershanelere çocuğunu göndermesinin örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceğinin ve ... ... üye olduğuna dair kanıt bulunmaması karşısında bu hususun da hükme esas alınamayacağının gözetilmemesi

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 17.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/21885
Karar No: 2015/10813
Karar Tarihi: 22.06.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/21885 E.  ,  2015/10813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü ... parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... davacı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi raporunda değerlendirmeye alınan zeytine ait 2013 yılına ilişkin sulu ve kuru arazide dekar başına asgari ve azami verimi, kilogram başına toptan satış fiyatı ve dekar başına ayrıntılı üretim giderine ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/8545
Karar No: 2024/9027
Karar Tarihi: 25.09.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/8545 E.  ,  2024/9027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/55 E., 2024/62 K.

KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen rücuan tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı Kurum vekili ile davalılardan ... Yapı ve Mimarlık Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca; Yargıtayın bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verilmesi halinde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinde öngörülen kesinlik sınırına tabidir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davacı Kurum ile davalılardan ... Yapı ve Mimarlık Tic. Ltd. Şti. yönünden temyize konu edilen miktarlar ayrı ayrı karar tarihi itibariyle kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL'nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı Kurum vekili ile davalılardan ... Yapı ve Mimarlık Tic. Ltd. Şti. vekilinin temyiz dilekçelerinin miktardan REDDİNE,

Temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine 25.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/7502
Karar No: 2014/12242
Karar Tarihi: 21.05.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/7502 E.  ,  2014/12242 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : Davanın reddine

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tazminat davasının dayanağı olan Gümüşhane Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/18 esas, 2009/89 karar sayılı ceza dava dosyasının incelenmesinde; davacının aracına sanık Mecnun Baykara'nın göçmen kaçakçılığı suçunda kullandığı belirtilerek 10.07.2005 tarihinde el konulduğu, sanığın anılan suçtan TCK'nın 79/1 maddesi gereğince mahkumiyetine, araç malikinin, aracın suçta kullanıldığını bildiği sabit olmadığından aracın maliki davacıya iadesine 13.05.2009 tarihinde karar verildiği, hükmün 09.06.2009 tarihinde kesinleştiği, davacı aracına 10.07.2005-13.05.2009 tarihleri arasında haksız yere el konulmasından dolayı 5271 sayılı CMK’nın 141. ve devamı maddeleri gereğince tazminat talep etmiş ise de, iyi niyetli üçüncü kişi konumunda bulunan davacının, el koyma işlemi nedeniyle uğradığı maddi kayıplarını davalı ... Hazinesinden talep edemeyeceği, bunun yerine davacının aracını kendisinden habersiz şekilde suçta kullanan kişilerden genel hükümlere göre açılacak tazminat davasına konu olabileceği gözetilerek davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsiz görülmemiştir.

Bozma üzerine yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davanın reddine ilişkin hükme yönelik davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun ONANMASINA, 21.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/11878
Karar No: 2014/277
Karar Tarihi: 15.01.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/11878 E.  ,  2014/277 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyetine dair Zonguldak 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23.01.2013 gün ve 2011/78 Esas, 2013/5 Karar sayılı hükümlerin sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine verilen Dairemizin 25.09.2013 gün ve 2013/6359 Esas, 2013/9711 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün onanması, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün ise bozulması yönündeki kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20.12.2013 gün ve 14-2013/149259 temyiz sayılı itiraznamesi ile 6352 sayılı Kanunun 99. maddesi ile eklenen 5271 sayılı CMK.nın 308. maddesinin 2 ve 3. fıkraları gereğince yalnızca sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün bozulmasına ilişkin karara anılan bozma kararının da onanması düşüncesiyle itiraz etmesi üzerine dosya Daireye gönderilmekle, sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüyle sınırlı olarak inceleme yapılarak gereği düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden İTİRAZIN KABULÜNE, Dairemizin 25.09.2013 gün ve 2013/59 Esas, 2013/9711 Karar sayılı ilamında yer alan sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne ilişkin bozma kararının 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle 5271 sayılı CMK.nın 308. maddesine eklenen 2 ve 3. fıkraları uyarınca KALDIRILMASINA, karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ve müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 15.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/16725
Karar No: 2009/20406
Karar Tarihi: 24.11.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/16725 E.  ,  2009/20406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1- Gerekçeli kararın davacı vekiline mahkeme kaleminde yapılan tebliğine ilişkin tebligat parçasında tebliğ tarihi okunaklı değildir. Tebliğ tarihinin kalemden araştırılarak belirlenmesi,

2- 492 sayılı Harçlar Kanununda ve bu kanuna ekli “Yargı Harçları” başlıklı (1) sayılı tarifede, 4.6.2008 tarihinde kabul edilen 5766 sayılı Kanunla yapılan değişiklik gereğince; harca tabi davalarda kanunun yürürlüğe girdiği 6.6.2008 tarihinden sonra yapılan temyiz başvurularından;

Temyiz başvuru harcının ve kararda gösterilen ilam harcının dörtte birinin (maktu harca tabi davalarda maktu harcın tamamı) temyiz peşin harcı olarak alınması (1 sayılı Tarife III /e bendi) zorunludur.

Temyiz eden davacıdan 14.00 TL. temyiz peşin harcının alınmadığı görülmektedir. Sözü edilen noksan harcın Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434/3. maddesinde gösterilen usul uygulanılarak temyiz edenden tahsili ile buna ilişkin makbuzun dosyaya alınmasından sonra gönderilmek üzere dava dosyasının yerel mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 24.11.2009 (Salı)
Esas No: 2019/58
Karar No: 2019/2586
Karar Tarihi: 08.04.2019

**16. Ceza Dairesi         2019/58 E.  ,  2019/2586 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : ...2. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.02.2018 tarihli ve

2017/274 - 2018/62 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK'nın 62/1,

53/1-2-3, 58/9, 63. maddeleri gereğince

mahkumiyetine ilişkin istinaf başvurusunun esastan

reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Hükmolunan cezanın süresine göre şartları bulunmadığından sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMK’nın 299/1. maddesi uyarınca REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanığın örgütle iltisaklı olması nedeniyle kapatılan okullara çocuklarını göndermesinin örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Silahlı terör örgütüne üye olma suçu temadi eden suçlardan olup yakalanma ile temadi kesileceğinden Bölge Adliye Mahkemesi karar başlığında suç tarihinin yakalama tarihi olan “08.08.2016” yerine “2016” olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde

eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın ...2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için ...Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/5633
Karar No: 2006/9190
Karar Tarihi: 19.12.2006

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/5633 E.  ,  2006/9190 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

Y A R G I T A Y

17.HUKUK DAİRESİ

-K A R A R-

1-Dava konusu taşınmazın tespitine esas alınan 25.5.1964 tarih 377 tahrir nolu ... adına kayıtlı vergi kaydının Özel İdare Müdürlüğünden,

2-Davalı taşınmaza uygulanan 377 tahrir nolu vergi kaydının başka taşınmazlara revizyon görüp görmediğinin Tapu Sicil ve Kadastro Müdürlüklerinden araştırılarak, revizyon görmüşse bu taşınmazların kadastro tutanak örneklerinin merciinden,

3-Dava konusu taşınmazın kuzeyinde ve dava dışı aynı ada 8 parselin batısında bulunan ... Köyünde ada ve parsel numaraları oluşmuşsa bu köyün kadastro çalışma alanı içinde kalan taşınmazların parsel numaralarının tespit edilerek bu taşınmazların kadastro tutanak örnekleri ile dayanakları kayıt ve belgelerin ilk tesisinden itibaren tüm değişiklikleri ile birlikte merciilerinden,

4-Davalı taşınmazın tespitine esas alınan vergi kayıt maliki ... adına aynı çalışma alanı içinde belgesizden tespit yada tescil edilen taşınmaz mal kaydı olup olmadığının mercileri nezdinde araştırılarak varsa bu taşınmazların kadastro tutanak örnekleri ile davalı ... adına senetsizden tespit edildiği belirtilerek 144 ada 59 parselin kadastro tutanak örneğinin bulunduğu yerden,

5-Dava konusu taşınmazla öncesi bir bütün olan aynı ada 5, 6, 7, 8, 12, 13 14 parselleri dışarıdan çevreleyen 144 ada 9, 11, 3, 21, 22, 23, 24, 25, 27 parsellerin kadastro tutanak örnekleri ile dayanakları kayıt veya belgelerin ilk tesisinden itibaren tüm değişiklikleri ile birlikte mercilerinden,

6-Davalı taşınmaza komşu 145 ada 1, 5 parsellere revizyon gören sırasıyla 1937 tarih 68, 69, 106 tahrir nolu vergi kayıtlarının Özel İdare Müdürlüğünden getirtilerek evrakına eklenmesi, Daire geri çevirme kararlarının gereği gibi yerine getirilmemesi halinde sorumluları hakkında yasal işlem yapılacağından bu konuda gereken özenin gösterilmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 19.12.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/6068
Karar No: 2021/12803
Karar Tarihi: 09.11.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/6068 E.  ,  2021/12803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalılar vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 09/11/2021 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

23.07.2016 günü yürürlüğe giren 6723 sayılı Kanunun 34.maddesi uyarınca 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3.maddesinin 2.fıkrasında yapılan değişiklikle 6723 sayılı Yasanın yürürlük tarihinden sonra İlk Derece Mahkemelerinin HMK 341.maddesi uyarınca İstinaf yoluna başvurulabilen kararlarına karşı mahkemenin bağlı olduğu Bölge Adliye Mahkemesinin ilgili dairesinde istinaf yoluna başvurulabilir.

Görülmekte olan dava kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili istemine ilişkin olup, ilk derece mahkemesince ilk karar 20.07.2016 tarihinden sonra 07.03.2017 tarihinde verilmiştir, kararın istinaf edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince HMK 353/1-a maddesi uyarınca kararın kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın mahkemesine iadesine karar verilmesi üzerine, ilk derece mahkemesince yargılama yapılarak 04.11.2019 tarihinde hüküm kurulmuş olup, işbu hüküm taraf vekillerince istinaf edilmiştir.

Mahkemece, hükmün gerekçesinde, sehven ilk hükmün Yargıtayca bozulduğu belirtilerek, hüküm fıkrasının sonunda Yargıtay’a temyiz yolu açık olmak üzere karar verilmesi neticesi i dosya ilk derece mahkemesince Dairemize sevk edilmiş ise de;

Açıklanan nedenlerle kanun yolu inceleme görevi Bölge Adliye Mahkemesine ait olduğundan ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere dosyanın ilk derece mahkemesine İADESİNE, 09/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/6666
Karar No: 2017/2158
Karar Tarihi: 19.04.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/6666 E.  ,  2017/2158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulundan aldırılan 29.02.2012 tarihli, 916 sayılı raporda, mağdurenin olay sonrası ruh sağlığının etkilendiği ancak bu etkilenmenin ruh sağlığını bozacak mahiyet ve derecede olmadığının belirtilmesinin ardından Kayseri Erciyes Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığında oluşturulan heyetçe düzenlenen 17.10.2012 günlü, 1463 sayılı raporda mağdurenin ruh sağlığının bozulduğunun bildirilmesi karşısında, raporlar arasında çelişki meydana geldiği anlaşıldığından, anılan eylem sebebiyle mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu Kanununun 15/f. maddesine göre Adli Tıp Genel Kurulundan rapor alınıp sonucuna göre 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler de gözetilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Hükümden sonra 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ile katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/16491
Karar No: 2013/3591
Karar Tarihi: 28.02.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/16491 E.  ,  2013/3591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı .... vekili Avukat .... tarafından, davalı ... vd. aleyhine 01/01/2000 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 17/06/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalının diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, yayın yolu ile kişilik haklarına saldırı sonucu manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayda; davaya konu edilen olayın gelişimi, tarihi, dosya arasına getirtilip incelenen resmi kayıt ve belgeler ile yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına hüküm altına alınan manevi tazminat fazladır. Davacı yararına daha alt seviyede manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenle davalı ... yararına BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 28/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.