erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/2200
Karar No: 2016/3774
Karar Tarihi: 13.04.2016

**9. Ceza Dairesi         2015/2200 E.  ,  2016/3774 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Sanıklar ... ve ... hakkında; mahkumiyet

Sanık ... hakkında; beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Yapılan yargılama sonunda aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışılıp sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin ve Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması gerekçeleri gösterilerek, mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan,

Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle beraate ilişkin hükmün ONANMASINA,

3-Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Her ne kadar sanık ... savunmasında ''ikametinde ele geçen esrarı ...'dan aldığını'' ileri sürmüş ise de; tüm dosya kapsamına göre, sanığın savunmasının aksine, sanık ...'ün soyut beyanı dışında, sanık ...'nun ikametinde ele geçen ve kişisel kullanım miktarındaki esrarı kullanma amacı dışında satma veya başkalarına verme gibi bir maksatla bulundurduğuna dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, şüpheden sanığın yararlanması gerektiği, bu haliyle eylemin kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, 13.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/17090
Karar No: 2012/416
Karar Tarihi: 11.01.2012

**3. Hukuk Dairesi         2011/17090 E.  ,  2012/416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 1.649,00 TL alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davada, özel eğitime ihtiyacı olan engelli öğrenciye verilen eğitim hizmet bedelinin davalıdan tahsili talep ve dava edilmiştir.Davalı vekili; eğitim ücretlerinin ödenme usulünün kanun ve yönetmeliklerle düzenlendiğini, ödemelerin ancak rapor süresi içerisinde yapılabildiğini beyan ederek davanın reddini savunmuştur.Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.Somut olayda davacıya ait özel eğitim merkezinin, özel eğitim hizmetini verdiği Mustafa Karabıyık adlı engelli öğrencinin ilk raporunun 27.08.2008 başlangıç - 27.08.2009 bitiş tarihli, ikinci raporunun 18.02.2010 başlangıç - 17.02.2011 bitiş tarihli olduğu görülmektedir. İki rapor arasındaki beş aylık sürede adı geçen engelli öğrencinin Özel Eğitim Değerlendirme Kurul Raporu'nun bulunmadığı ve Eylül 2009 ile Şubat 2010 arasındaki sürede öğrenciye adı geçen rapor bulunmaksızın özel eğitim verildiği iddia edilmektedir. Yerel mahkeme, ikinci raporun alınması için ilk raporun süresi bitmeden ilgili idareye başvuru yapılıp yapılmadığını, davalı idarenin davacı tarafından iddiada ettiği gibi yapılan başvuruyu geciktirip geciktirmediğini iddia ve savunmaları araştırmamış, duruşmalara katılan taraflara beyanlarını sormamış, 26.01.2011 ve 21.03.2011 tarihli celselerde dosyanın bilirkişiden dönüşünün beklenmesi yönünde ara karar tesis etmesine rağmen takip eden celsede bahse konu dosyanın bilirkişiden dönüşünü beklemeden eksik ve yetersiz inceleme ile davanın kabulü cihetine gitmiştir. Tüm deliller toplanıp sonucu uygun karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm tesisi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/15401
Karar No: 2011/16882
Karar Tarihi: 26.12.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/15401 E.  ,  2011/16882 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... .A.Ş vek.Av.... ile davalı ... Kardeşler Gıda San.Ltd.Şti. aralarındaki alacak davası hakkında İstanbul 1.Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 02.03.2011 gün ve 202-66 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Mahkeme hükmü davalı vekili Mustafa Kemal Eğrilmez'e kalemde 21.06.2011 tarihinde tebliğ edilmiş, temyiz dilekçesi, HUMK'un 432. maddesinde öngörülen 15 günlük yasal süre geçirildikten sonra 07.07.2011 tarihinde temyiz defterine kaydedilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, Yargıtay tarafından da verilebileceğinden, süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz isteminin süre yönünden REDDİNE, 26.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/17276
Karar No: 2017/26788
Karar Tarihi: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/17276 E.  ,  2017/26788 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2015/8013
Karar No: 2017/3817
Karar Tarihi: 30.10.2017

**6. Ceza Dairesi         2015/8013 E.  ,  2017/3817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararına göre TCK'nın 53. madde uygulamasının infazda gözetilmesi olanaklı görülerek yapılan incelemede;

Sanığın, yakınanın kolundaki çantayı almak için çektiği, vermek istememesi üzerine çantanın sapını bıçakla keserek aldığı, çantasını geri almaya çalışan yakınanı da elindeki bıçakla yaralayıp kaçmaya çalışırken etraftan yetişenler tarafından müdahale edildiği sırada çantayı atarak olay yerinden kaçtığının anlaşılması karşısında; yağma eylemi tamamlandığı halde, yazılı şekilde kalkışmadan hüküm kurularak noksan ceza tayini, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 30/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/10889
Karar No: 2018/18187
Karar Tarihi: 05.11.2018

**8. Hukuk Dairesi         2018/10889 E.  ,  2018/18187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi, Yıkım, Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı, dava konusu taşınmazına komşu parsel maliki olan davalının kendi parselinin bir kısmına ağaç dikmek, bir kısmına sera yapmak suretiyle tecavüz ettiğini belirterek müdahalenin önlenmesi, ......’i ve geriye dönük beş yıllık ecrimisil talebinde bulunmuştur.

Davalı taraf, arazi kadastrosunun uzun yıllar önce geçtiğini, iki taşınmaz arasında ark mevcut olduğunu, taşınmaz yıllardır bu şekilde kullanıldığından tecavüz olmadığını iddia ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, yapılan yargılama sonunda davanın reddine dair verilen karar, davacı tarafından tanıkların dinlenilmediği, dosyaya sunduğu fotoğrafların değerlendirilmediği, davalının keşifte dut ağacına kadar olan yeri daha önce kullandığını ancak 3 yıldır ekmediğini belirterek iddiasını kabul ettiği, seranın kendi arazisine tecavüzlü olduğu iddialarıyla temyiz edilmiştir.

Dava, elatmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisil talebine ilişkindir.

1. Dosyada bulunan 29.05.2014 havale tarihli fen bilirkişi raporuna göre cam seranın dava konusu taşınmaza tecavüzlü olmadığı sabit olduğundan dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Sera dışında kullanılan kısma yönelik temyiz itirazlarına gelince; keşif sırasında davalı, taşınmazı uzun yıllardan beri aynı şekilde kullandıklarını, dut ağacının eskiden sınır olduğunu, 3 yıl öncesine kadar dut ağacına kadar olan bölümü sebze ekip biçmek suretiyle kullandığını, ancak davacının karşı çıkması nedeniyle 3 yıldır kullanmadığını belirterek öncesinde kullandığını kabul etmesine rağmen davanın tamamen reddine karar verilmesi, ayrıca davacının 26.03.2014 havale tarihli dilekçe ile tanık bildirmesine rağmen tanıkların usulüne uygun davetiyeyle çağrılarak keşifte, taşınmazın bulunduğu yerde dinlenilmeden eksik araştırmayla karar verilerek davacıya ispat imkanının sağlanmaması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 2. bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulüyle, 6100 Sayılı HMK’nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK’un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 1. bentte açıklanan nedenlerle sair temyiz itirazlarının REDDİNE, taraflarca HUMK'un 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 05/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/10345
Karar No: 2024/12412
Karar Tarihi: 25.09.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/10345 E.  ,  2024/12412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/603 E., 2024/251 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250.00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre 01.01.2023-31.12.2024 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2023 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki hükmün, ücret tespiti bakımından temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

25.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/6356
Karar No: 2024/1582
Karar Tarihi: 14.02.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/6356 E.  ,  2024/1582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/2 Değişik İş, 2022/23 Karar

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : İHK-2021/43976

DAVA TARİHİ : 28.04.2021

HÜKÜM/KARAR : Davanın Kabulü/ Davalının İtirazının Reddi

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI : K-2021/133510

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince davalının itirazının reddine karar verilmiştir.

Mahkemece verilen 23.02.2022 tarihli ek karar ile temyiz harç ve giderlerinin kesin süre içerisinde ödenmemesi sebebiyle temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiştir.

Ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, başvuru için gerekli harç ve giderlerin süresinde ödenmediği gerekçesiyle davalı vekilinin temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına yönelik mahkemenin 23.02.2022 tarihli ek kararına ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi gereğince, temyiz dilekçesi verilirken eksik ödenen temyiz harç ve giderlerinin muhtıranın tebliğ tarihinden itibaren bir haftalık kesin süre içerisinde ödenmesi gerekir. 6100 sayılı Kanun’un anılan hükümleri gereğince, verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, temyiz başvurusu yapılmamış sayılır.

Dosya içeriğine göre mahkemece eksik ödenen temyiz harç ve giderlerinin bir haftalık kesin sürede ödenmesi için usulüne uygun olarak düzenlenen muhtıra, davalı vekiline 10.01.2022 tarihinde tebliğ edilmiştir. Temyiz harç ve giderleri, davalı vekili tarafından bir haftalık yasal süre içinde yatırılmamıştır.

Temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına ilişkin mahkemece verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu ek kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Mahkemece verilen 23.02.2022 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

14.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/2755
Karar No: 2015/2002
Karar Tarihi: 27.05.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/2755 E.  ,  2015/2002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Farklı takvim yıllarında işlenen sahte fatura düzenlemek suçunun birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturacağı, aynı takvim yılında değişik tarihlerde birden fazla sahte fatura düzenlenmesi halinde her takvim yılı yönünden ayrı ayrı zincirleme şekilde işlenmiş sahte fatura düzenlemek suçlarından hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde tek suçtan hüküm kurulması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamış,hapis cezasına mahkûmiyetin doğal sonucu olarak uygulanması gereken 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin infaz sırasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanığın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 27.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/16395
Karar No: 2021/18779
Karar Tarihi: 29.12.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/16395 E.  ,  2021/18779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM :Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK'nun 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükmünün 1412 sayılı CMUK'nun 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle,

O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, REDDİNE, 29/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/5948
Karar No: 2013/11281
Karar Tarihi: 30.05.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/5948 E.  ,  2013/11281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: ... hakkındaki davanın husumetten reddine, ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı aleyhine açılan davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... Belediye Başkanlığı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece ... hakkındaki davanın husumetten reddine, ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu, taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/11763
Karar No: 2016/21053
Karar Tarihi: 10.10.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/11763 E.  ,  2016/21053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı .... tarafından borçlu hakkında genel haciz yoluyla başlatılan takibin kesinleşmesi üzerine, borçlunun icra mahkemesine başvurusunda; 29.09.2014 tarihinde yapılan haciz sırasında maaşına aylık 450,00 TL haciz uygulanmasına yönelik muvafakatinin baskı altında alındığını, maaşı üzerinde devam eden 300,00 TL haciz kesintisinin bitmesinin beklenmesi gerektiğini ileri sürerek maaşının ¼'ü üzerindeki haciz işleminin iptalini talep ettiği, mahkemece davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmıştır.

İİK'nun 83/a maddesi gereğince; borçlunun hacizden önceki bir dönemde haczi mümkün olmayan bir mal veya hakkın haczedileceğine dair alacaklıyla yapmış olduğu anlaşma geçerli değildir. Anılan maddenin amacını açıklayan gerekçesinde de "...borçlunun, hacizden önce sonuçlarını tahmin edemeyeceği cihetle, bir mal veya maaş yahut ücretin haczedilemeyeceği yolunda şikayette bulunmayacağını bildirmesinin, lehine olan yasa hükmünün uygulanmasından feragat etmesinin hükümsüz sayılacağı, zira bir malın ne derece haczedilmez olduğunun, borçlunun ve ailesinin haciz anındaki durumlarına göre saptanabileceği" ifadesine yer verilmiştir. Bu durumda haciz sırasında yada haciz işleminin gerçekleşmesinden sonraki dönemde borçlu, haczedilmesi mümkün olmayan mal ve haklarla ilgili olarak bu hakkından vazgeçebilir.

Somut olayda, takibin kesinleşmesinden sonra 29.09.2014 tarihinde yapılan hacizde, borçlunun; “... almış olduğum maaşımda haciz dahi olsa, borç bitinceye kadar her ay ayda 450,00 TL kesilmesine kendi rızam ile muvafakat ediyorum” şeklinde beyanda bulunduğu anlaşılmıştır. Yukarıdaki yasa hükmüne göre haciz sırasında borçlunun alacaklıyla yaptığı maaş haczine yönelik anlaşma geçerlidir.

O halde, mahkemece şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile istemin kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklıların temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/16720
Karar No: 2017/26662
Karar Tarihi: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/16720 E.  ,  2017/26662 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.