erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2024/10195
Karar No: 2024/10091
Karar Tarihi: 23.10.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/10195 E.  ,  2024/10091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2023/43 E., 2024/62 K.

KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen rücuan tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca; Yargıtayın bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verilmesi halinde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinde öngörülen kesinlik sınırına tabidir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre taraf vekilleri tarafından temyize konu edilen miktarlar ayrı ayrı karar tarihi itibariyle kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Taraf vekillerinin temyiz dilekçelerinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

23.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/2396
Karar No: 2023/10650
Karar Tarihi: 06.11.2023

**5. Ceza Dairesi         2022/2396 E.  ,  2023/10650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/2026 E., 2021/1288 K.

SUÇLAR : Zimmet, denetim görevinin ihmali

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi, bozma

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 19.10.2021 tarihli ve 2018/2026 Esas, 2021/1288 sayılı Kararının, katılanlar ve şikayetçi vekilleri tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın (2709 sayılı Kanun) 40 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 34 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 231 inci maddesinin ikinci fıkrası, 232 nci maddesinin altıncı fıkrası ve 291 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, mercii, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin zorunlu olduğunun belirtilmesi ve 5271 sayılı Kanun'un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır'', aynı Kanun'un "Temyiz gerekçesi" başlığını taşıyan 295 inci maddesinin birinci fıkrasında ise "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir'' şeklindeki düzenlemeler karşısında;

Katılan ... Reformu Genel Müdürlüğü vekiline 06.11.2021 tarihinde tebliğ olunan hükümde 5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi gerektiğinin bildirilmediği gibi bu hususun meşruhatlı tebligat ile de ihtar edilmediği anlaşıldığından, katılan vekiline yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda usulüne uygun şekilde ''5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca gerekçeli temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi halinde temyiz talebinin incelenebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceği'' hususlarını içeren meşruhatlı tebligat ile gerekçeli kararın tebliğ edilmesi,

Temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verilmesi halinde ise bu hususta ek tebliğname düzenlenmesi sonrasında iadesinin temini için dosyanın Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 06.11.2023 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2009/9702
Karar No: 2010/5536
Karar Tarihi: 05.05.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/9702 E.  ,  2010/5536 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalılardan ...Otomotiv San.A.Ş.’nin ürettiği minibüsü diğer davalı ...Oto.Motorlu Araçlar Tic.A.Ş.’den satın aldığını, aracın şasesinde çatlaklar oluştuğunun serviste belirlendiğini ileri sürerek aracın ayıpsız yenisiyle değiştirilmesine, bunun mümkün olmaması halinde araç bedelinin ve araç için yapılan faydalı masrafların temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...Otomotiv.San.AŞ.vekili, davacının aracı 02.08.2005 tarihinde aldığını, davanın ise 15.10.2007 tarihinde açıldığını, TTK.nun 25/4.maddesine göre davanın 6 aylık sürede açılmadığını, araçta üretim hatasının bulunmadığını, aracın şasesinde meydana gelen çatlakların aracın limitini aşacak şekilde yük taşınmasından ve kullanım hatasından kaynaklandığını beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ...A.Ş vekili, davacının aracı aldıktan 2 yıl sonra ve garanti süresi geçtikten sonra dava açtığını, müvekkilinin satıcı bayi olarak sorumlu tutulamayacağını beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda aracın istiap haddinden fazla yükleme yapılması durumunda aracın şasesinde ve şase kollarında aşırı yük gelmesi nedeniyle oluşan gerilmelerin şasede çatlamalara ve şase kollarında kırılmalara sebep olduğu, araçtaki arızanın üretim hatasından meydana gelmeyip kullanım hatasından meydana geldiği, bunun aksine durumun varlığının tespit edilebilmesi için araçtaki şasenin kesilerek test edilmesine davacı vekilinin razı olmadığı, davanın ispatlanamadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 05.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/13500
Karar No: 2017/5892
Karar Tarihi: 26.09.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/13500 E.  ,  2017/5892 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 18.03.2017 gün ve 2016/6709 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 29.03.2017 gün ve KYB. 2017/1965843821 sayılı ihbarnamesi ile;

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet suçundan sanık ...’in, aynı Kanun'un 359/a-2, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62, 50/1-a ve 52. maddeleri uyarınca iki kez 6.000 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Manisa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/09/2013 tarihli ve 2012/730 esas, 2013/393 sayılı kararının

"1-Sanığın yetkilisi bulunduğu şirkete ilişkin 2010 ve 2011 yıllarına ait defter ve belgeleri ibraz etmemek şeklindeki eyleminin tek bir suç oluşturacağı gözetilmeden, sanığın her bir takvim yılı için (2010 ve 2011) ayrı ayrı cezalandırılmasına karar verilmesinde,

2- 2010 ve 2011 takvim yıllarına ait defter ve belgeleri isteme yazısının sanığın aynı konutta oturan eşine 14/03/2012 tarihinde tebliğ edildiğinin anlaşılması karşısında, hükmolunan temel cezanın suç tarihi itibariyle 5904 sayılı Kanun ile değişik 213 sayılı Kanun’un 359/a-2. maddesince 18 ay olduğu gözetilmeyerek sanık hakkında temel cezanın 1 yıl olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesinde, isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; 2010 ve 2011 takvim yıllarına ait defter ve belgelerin 14.03.2012 tarihinde tebliğ edilen tek bir yazı ile istenmesine rağmen sanığın defter ve belgeleri teslim etmemesi şeklinde gerçekleşen eyleminin, tek suç oluşturacağı ve yine suç tarihi itibariyle 213 sayılı Yasanın 359/a-2 maddesinde öngörülen temel cezanın alt sınırının 18 ay olduğu dikkate alınarak sanığın neticeten 15 ay hapis cezası ile cezalandırılması gerektiği gözetilmeden her takvim yılı için ayrı ayrı 6000 TL adli para cezası ile mahkumiyet kararı verilmesi isabetli değil ise de sonuç olarak, uygulamanın daha lehe olduğu anlaşıldığından; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarname içeriği yerinde görülmekle, Manisa 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 26.09.2013 günlü 2012/730 E, 2013/393 K sayılı kararının CMK'nun 309. maddesi uyarınca aleyhe sonuç doğurmamak kaydıyla BOZULMASINA, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 26.09.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2021/579
Karar No: 2022/10777
Karar Tarihi: 30.05.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/579 E.  ,  2022/10777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre, suça konu ağaçların kesildiği 385 parsel numaralı taşınmaz ile sanığa ait 388 parsel numaralı taşınmaz arasında sınır taşı bulunduğu, 30.06.2015 tarihli bilirkişi raporunda, olayı meydana geldiği yokuşlu mahallesinde 25.05.1989 tarihinde kadastro çalışmalarının tamamlandığı ve her ne kadar sanık tarafından ağaçların kesilmesine ilişkin muhtara bilgi verildiği ifade edilmişse de; katılan ...’un bilgisi olmaksızın ağaçların kesildiğinin anlaşılması karşısında tebliğnamenin ikinci paragrafında yer alan bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1. 5271 sayılı CMK’nın 225/1. maddesine göre, hükmün ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil hakkında verilebileceğinin düzenlenmesi karşısında, sanık hakkında 14.04.2014 tarihli iddianame içeriği ve sevk maddeleri gözetildiğinde, katılan ...’a yönelik nitelikli mala zarar verme suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı, hırsızlık suçundan açılan bir dava bulunmadığı gözetilmeden, ek savunma verilmek suretiyle yazılı şekilde hırsızlık suçundan mahkumiyet hükmü kurulmak suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 225/1. maddesine aykırı davranılması,

2. Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 30.05.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/13984
Karar No: 2014/1377
Karar Tarihi: 17.02.2014

**16. Hukuk Dairesi         2013/13984 E.  ,  2014/1377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalef etmek suçundan sanık ...'in İİK'nın ... maddeleri gereğince 1800,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde sanık müdafisi tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

26.03.2013 tarihli duruşmadaki sanığın “…2008 yılının 1. ya da 2. ayında haciz geldi, makinelerim kaldırıldı. İş yapamaz duruma geldim. Ancak aldığım kişinin vergi borcu varmış yüksek meblağlı olduğu için vergi dairesine ve TSM’ye de bildiremedim…” şeklindeki atılı suçu kabul eden beyanı, karşısında bozma kararında belirtilen zabıta araştırması ve vergi mükellefiyetinin devam edip etmediğine yönelik incelemelerin yapılmaması eksiklik olarak görülmediğinden tebliğnamedeki bu konuya ilişkin bozma istemine iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nın 366. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak ONANMASINA, 17.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/5234
Karar No: 2021/5168
Karar Tarihi: 10.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/5234 E.  ,  2021/5168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A- Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

B- Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

C- Suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

1- Mağdurun beyanına ve olay yeri inceleme tutanağına göre, suça konu olayın meydana geldiği yerin mağdurun tekstil dükkanına ait fazlalık malzemelerini koyduğu depo olarak kullandığı bir yer olduğu, bu yerde herhangi bir ticari faaliyet olmadığının anlaşılması karşısında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçunun unsurlarının oluşmayacağı gözetilmeden suça sürüklenen çocukların bu suçtan beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

İddianame ile suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan 5237 sayılı TCK'nın 116/2. maddesinin uygulanması talebi ile dava açıldığı halde, aynı Kanun'un 116/4. maddesinin uygulanma ihtimaline göre ek savunma hakkı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hükümler kurularak CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10/03/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/16734
Karar No: 2017/981
Karar Tarihi: 02.02.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/16734 E.  ,  2017/981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki trafik kazasından kaynaklanan manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-KARAR-

Davacı vekili; tarafların evlilik birliklerinin devam ettiği dönemde 05/06/2010 tarihinde davalının sevk ve idaresindeki araç ile gerçekleşen tek taraflı kazada araçta yolcu olarak bulunan davacının yaralandığını, tedavisi bitmeden davalının davacıyı terkederek boşanma davası açmasının da davacıyı yıktığını belirterek 50.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; davanın zamanaşımına uğradığını, davalının olayda kusuru bulunmadığını, kazanın olduğu yerde yol kusuru olduğunu, davacının sakatlık oranının kabulünün mümkün olmadığını, davacının kaza öncesinde de fiziksel ve psikolojik sıkıntıları olduğunu, kaza ile boşanma davası arasında illiyetin bulunmadığını, davacının tüm tedavi giderlerinin karşılandığını ve talep edilen tazminat miktarının fahiş olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 5.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 05/06/2010 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava trafik kazası nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

../...

- 2 -

2014/16734

2017/981

Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkındaki hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli de gözönünde tutularak, 6098 sayılı B.K.’nun 56. maddesindeki özel haller dikkate alınarak, hak ve nesafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, M.K'nun 4.maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hak ve nesafete göre hükmedeceği öngörülmüştür. Belirtilen hususlar dikkate alındığında, davacı için takdir olunan manevi tazminatın bir miktar az olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 06/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/5624
Karar No: 2024/3428
Karar Tarihi: 31.10.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/5624 E.  ,  2024/3428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/668 E., 2023/236 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen menfi itirazın iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca; Yargıtayın bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verilmesi halinde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinde öngörülen kesinlik sınırına tabidir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre, İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen kararda davada reddedilen ve temyize konu edilen toplam miktar 111.596,55 TL olup karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin miktar itibariyle REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

31.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/1634
Karar No: 2017/340
Karar Tarihi: 30.01.2017

**21. Ceza Dairesi         2016/1634 E.  ,  2017/340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat

24.05.2010 tarih ve 2010/678 Esas nolu iddianname ile tüm sanıklar hakkında, "... Otomotiv Pazarlama Ltd. Şti." yetkilisinden 2005 yılında aldıkları faturaları bankadan fazla kredi alabilmek amacıyla yüksek olarak düzenlettirdikleri iddiasıyla Vergi Usul Kanunu’nun 359/b-1 maddesi uyarınca kamu davası açılmış ise de, iddianame anlatımında yer alan 11.12.2009 tarihli vergi suçu raporu ve buna dayanan mütalaanın ... ve ... için verildiği, 213 sayılı Yasanın 367. maddesi uyarınca sanıklar hakkında "sahte fatura kullanmak" ya da “sahte fatura düzenlemek veya bu suça iştirak etmekten” dolayı verilmiş bir mütalanın bulunmaması karşısında, dava şartı olan mütalaanın alınması gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 6723 sayılı Yasa ile değişik 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.01.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2022/5882
Karar No: 2023/5874
Karar Tarihi: 30.11.2023

**7. Hukuk Dairesi         2022/5882 E.  ,  2023/5874 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/901 E., 2022/883 K.

HÜKÜM : Başvurunun kabulü, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması, el atmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine yönelik davalı ... hakkında açılan davaların reddi, davalı ... ... yönünden ecrimisil talebinin kabulü, el atmanın önlenmesi ve tahliye talebinin konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığı

İLK DERECE MAHKEMESİ : İnegöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/245 E., 2020/40 K.

Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince ecrimisil davasının kabulüne, el atmanın önlenmesi davası konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiştir.

Kararın davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, el atmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine yönelik davalı ... hakkında açılan davaların reddine, davalı ... ... yönünden ecrimisil talebinin kabulüne, el atmanın önlenmesi ve tahliye talebinin konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre; temyize gelen davacı vekilinin, temyize konu ettiği miktar 8.316,00 TL olup, bu miktar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibariyle kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine

30.11.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.