erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/33001
Karar No: 2015/20994
Karar Tarihi: 19.02.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/33001 E.  ,  2015/20994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Katılan ile sanık ...'ın kızının komşu oldukları, katılanın bahçesinde bulunan bir adet ceviz ağacının dallarının sanığın kızına ait olan evin deniz manzarasını kapattığı, bu nedenle sanık ...'nin temyiz dışı sanık ...'e söz konusu ağacın dallarını kesmesini söylediği, temyiz dışı sanık ...'in de katılana ait ağacın iki dalını kestiği, bu şekilde sanığın üzerine atılı mala zarar verme suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık savunması, katılan ile tanık ifadesi, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 19.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/12479
Karar No: 2022/5383
Karar Tarihi: 21.03.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/12479 E.  ,  2022/5383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, isteme aykırı olarak, REDDİNE, 21/03/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/24132
Karar No: 2019/19695
Karar Tarihi: 16.12.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/24132 E.  ,  2019/19695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığın, görgüye dayalı polis tutanağından da anlaşılacağı üzere, mağdur ...'ı elinde bulunan bıçak ile "seni öldüreceğim, seni keseceğim" demek suretiyle tehdit etmesi ve sanığın, mağduru elinde bulunan bıçakla yaralamaya teşebbüste bulunması biçiminde gerçekleşen eyleminin kesintiye uğramaması karşısında, sanığın eyleminin sadece silahla yaralamaya teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmayacağının tartışılıp değerlendirilmemesi,

2-Kabule göre de;

Sanık hakkında tekerrür uygulamasına esas gösterilen ilamda birden fazla hükümlülük kararı bulunması karşısında, 5275 sayılı CGTİHK'nın 108/2. maddesi gözetilerek hangi hükümlülüğün tekerrüre esas alındığının gösterilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'un temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/42588
Karar No: 2017/17372
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/42588 E.  ,  2017/17372 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2015/11462
Karar No: 2016/3762
Karar Tarihi: 03.03.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/11462 E.  ,  2016/3762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın davacı ... yönünden usulden, davacı şirket yönünden esastan reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı şirket vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı şirket vekili, İran vatandaşı davacı ...'nin diğer davacı şirketin sahibi olduğunu, davalının davacılar aleyhine giriştiği icra takibine konu senetleri Türkçe bilmeyen davacı ...'ye hile ile imzalattığını ileri sürerek, davacıların icra takibine konu edilen senetler nedeniyle davalıya borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ...'nin Türkçe bildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre, davacı vekilinin ...'nin vekaletnamesini sunmadığı gerekçesiyle ... yönünden davanın dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine, davacı şirket yönünden ...'nin uzun yıllar Türkiye'de yaşayıp şirket kurarak idare ettiği ve ticari hayat içinde yer aldığı, Türkçe olarak yazılan noter evraklarını imzaladığı, takibe konu senetlerin görünüş olarak senet olduklarının anlaşılabildiği, uzun yıllar Türkiye'de yaşayan birinin önüne konulan evrakın senet olduğunu anlayabilmesi gerektiği ve önüne konulan evrakı incelemeden imzalamasının hayatın olağan akışına aykırı bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı şirket vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davacı şirket vekili, dava dilekçesinde açıkça yemin deliline dayanmıştır. Mahkemece yemin teklif edilip edilmeyeceği hatırlatılmadan yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı şirket vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenle kararın BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 03/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/8284
Karar No: 2011/11905
Karar Tarihi: 24.11.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/8284 E.  ,  2011/11905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, taşınmaz ortaklığının satış yoluyla giderilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalılardan ...’nın mernis adresine çıkartılan gerekçeli karar tebliğinin ...’de ikamet ettiğinden iade edildiği başkaca bir adres araştırması yapılmadan Tebligat Yasası'nın 19.01.2011 günü yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa ile değişik hükümleri gözetilerek aynı adrese çıkartılan tebliğin muhatap ...’de olduğundan adreste ikamet eden kardeşi ...’a tebliğ edildiği anlaşıldığından gerekçeli kararın tebliği usulüne uygun değildir. Adı geçen davalının tebligata yarar açık adresinin ilgili kurum ve zabıtadan araştırılması, adresi bulunamaz ve aynı adres tespit edilirse nüfus aile kütüğünde yazılı yerleşim yeri adresine “5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Yasası'nın 7/g-50/1 ve Adres Kayıt Sistemi Yönetmeliği'nin 13/1. maddeleri ve 7201 sayılı Tebligat Yasası'nın 21. maddesinde 6099 sayılı Yasa ile yapılan değişiklik de gözönünde bulundurularak” gerekçeli kararın tebliği sağlanıp temyiz süresinin beklenmesinden,

2-Dava konusu 43568 ada 13 parsel sayılı taşınmazın imar uygulaması sırasında düzenlenen tüm belgelerinin belediye imar müdürlüğü ile tapu müdürlüğünden ve yine dava konusu taşınmazın imar uygulaması öncesi de dahil olmak üzere tüm tedavüllerini gösterir biçimde tapu kaydının tapu müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/6722
Karar No: 2016/850
Karar Tarihi: 04.02.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/6722 E.  ,  2016/850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık ...'nin, temyiz dışı sanık ... ile birlikte hareket ederek 2009 yılı Mart ayı dahilinde ... ilçesinde kavak/söğüt ağacı satın aldıkları, katılan ...'a ağaçlar karşılığında ... adına ...Bankası... Şubesi'ne ait 0132068 numaralı 25.07.2009 tarihli 4.000 TL bedelli çeki verdikleri, esasen çekin sanık ... tarafından tanzim edilerek bilgisi ve rızası dışında ... adına imzalanması sonrasında sanık ... eli ile Sarıkaya ilçesinde katılan ...'a verildiği, çekin ... tarafından teslimi öncesinde sanık ...'nin ...'dan ağaçları ...'a teslim etmesini isteyerek çekin zamanında ödeneceğini söyleyip güven telkin ettiği, ...'ın da çekin ...'nin babasına ait olması nedeni ile inandırıcı bularak çeki kabul ettiği, sonrasında çek bedelinin ödenmemesi üzerine sanık ... hakkında icra takibi başlatıldığı, sanıkların bu şekilde dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia edilen somut olayda;

Sanık ...'in, katılana aynı anda verdikleri çeklerden bir tanesini ödedikleri diğerini ise yaşadıkları ekonomik kriz nedeni ile ödeyemedikleri, sanık ...'nin söz konusu çeki ödemek için süre talep ettiği, akabinde sanık ... hakkında icra takibi yapıldığı ve ...'nin sadece imzaya itiraz ettiği, haciz işlemlerinin gerçekleştirildiğinin de anlaşılması karşısında sanıklar ...'in dolandırıcılık kastıyla hareket etmediği anlaşılmakla, suçun yasal unsurları oluşmadığından verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 04.02.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2022/7591
Karar No: 2025/4663
Karar Tarihi: 20.03.2025

**4. Hukuk Dairesi         2022/7591 E.  ,  2025/4663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/1722 Esas 2022/370 Karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 9. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/389 Esas 2018/670 Karar

Bölge Adliye Mahkemesi kararı asıl ve birleşen davada davalı karşı davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 05.04.2022 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Ek karar asıl ve birleşen davada davalı karşı davacı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 05.04.2022 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre asıl ve birleşen davada davalı karşı davacının karşı davaları yönünden reddedilen ve temyize konu olan miktarlar ayrı ayrı 20.000,00 TL; aleyhine hükmedilen tazminatlar da asıl ve birleşen davada ayrı 3.000,00 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan asıl ve birleşen davada davalı karşı davacı ... Uslu vekilinin temyiz isteminin reddi ile söz konusu ek kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 05.04.2022 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacı ...'ya yükletilmesine,20.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/37545
Karar No: 2017/16532
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/37545 E.  ,  2017/16532 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2009/9431
Karar No: 2010/5668
Karar Tarihi: 29.03.2010

**3. Ceza Dairesi         2009/9431 E.  ,  2010/5668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın beraatine ve mahkumiyetine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

2006/59 Esas 2006/26 iddianame no ile sanık ... hakkında sahipli araziden izinsiz orman ağacı kesmek eyleminden dolayı 6831 sayılı Yasanın 116/B, 109. maddesi delaleti ile 109. madde hükmü gereğince cezalandırılması talebi ile kamu davası açıldığı, yapılan yargılamada suça konu emvalin kesildiği sahanın ... parsel no ile fındık bahçesi ve tarla vasfı ile sanık ve müşterekleri adlarına kayıtlı olduğunun anlaşıldığı, hak sahibi maliklerinde ağaç kesilmesine rızalarının bulunduğunun tesbit edildiği ve sanığın sadece sahipli araziden orman idaresinden izin almaksızın ağaç kesme eyleminden dolayı cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin, aynı eylemden dolayı hem beraat hem de idari yaptırım uygulanması gerektiğinden bahisle 6831 sayılı Yasanın 116/B, 109. maddeleri gereğince ceza tayini şeklinde ikilemli hüküm tesisi, bozmayı gerektirmiş, ancak davanın dayanağını oluşturan 4.4.2006 tarih 2006/59 Esas 2006/26 sayılı iddianamedeki suçun tavsifi ve sevk maddesine göre;

Suç tarihi Ocak 2006 ile inceleme tarihi olan 29.3.2010 arasında 5326 sayılı yasanın 20. Maddesinde öngörülen zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş bulunduğunun anlaşılması,

Bozmayı gerektirmiş, müdahil idarenin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA ve gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5326 sayılı kanunun 20. maddesi gereğince sanık hakkında idari para cezası verilmesine yer olmadığına, yedieminde mevcut suça konu emvalin sanığa iadesine, 29.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/11165
Karar No: 2010/12212
Karar Tarihi: 06.07.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/11165 E.  ,  2010/12212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 2.600,00 TL borçlu olmadığının tesbiti faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkilinin, davalı şirketten satın aldığı motosiklet karşılığı olarak 2600 TL bedelli senedi düzenleyerek davalıya verdiğini, aralarındaki anlaşma gereği, borcunu taksitle ödeyip bitirdiği halde senedi davalının iade etmediğini ve hakkında icra takibi başlattığını, bu takip nedeniyle davalıya 2600 TL borçlu olmadığının tesbitini talep ve dava etmiştir.

Davalı, borcun senede dayalı bir borç olduğunu, ödendiğinin senetle ispat edilmesinin gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davacının, borcu ödediğine dair yazılı bir belge ve delil ibraz edemediğinden davanın reddi cihetine gidilmiş hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Kanun aksini emretmedikçe iki taraftan herbiri iddiasını ispatla yükümlüdür (HUMK.6 md.).

Somut olayda; davacı dava dilekçesinde iddiasıyla ilgili olarak ödemelerini yaptığına ilişkin davalı şirkete ait ödeme planı fotokopisi sunmuştur. Bu ödeme planının aslının davalı şirketten istenerek, ödemelere ilişkin belgedeki kayıtların doğru olup olmadığı, borcun ödenip ödenmediği, ödeme planının neye dayanarak düzenlendiği hususunda davalının isticvabı yapılarak deliller tam olarak toplandıktan sonra, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme sonucu hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Diğer yönden; dava dilekçesinde "her türlü yasal delil) denmek suretiyle, yemin deliline dayanmış olan davacıya, davalıya yemin teklif etme hakkı bulunduğu hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6.7.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/19715
Karar No: 2014/5767
Karar Tarihi: 17.02.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/19715 E.  ,  2014/5767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Kamu davasının düşmesine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Eylemin taksirle işlendiğinin kabulü ve şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verildiğinin anlaşılmasına karşın TCK'nin 54. maddesi uyarınca kasıtlı suçun işlenmesinde kullanılan ve iyiniyetli üçüncü kişilere ait olmayan eşyanın zoralımına karar verilebileceği gözetilmeden, fiilde kullanılan meyve bıçağının sahibine iadesi yerine zoralımına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının müsadereye ilişkin kısmının “.....Adli Emanetinin 2008/465 sırasında kayıtlı mühürlü ipe sarılı koyu mavi saplı, sap kısmı 10 cm, namlu kısmı 7,5 cm., genişliği 15 mm. olan soligen inox germaniy ibareli bir adet meyve bıçağının sahibinin tesbit edilerek bu şahsa İADESİNE,” şeklinde değiştirilmesi ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/967
Karar No: 2020/2695
Karar Tarihi: 03.06.2020

**11. Ceza Dairesi         2018/967 E.  ,  2020/2695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 17.04.2014 tarih, 2014/19858 Esas sayılı iddianamesi ile 20.05.2008 tarihli sahte faturayı düzenlemek ve 30.06.2008 tarihli sahte faturayı kullanmak suçundan dava açılmasına rağmen sanık hakkında sadece sahte fatura düzenlemek suçundan hüküm verildiği tespit edilmekle, 2008 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan mahallinde ayrıca hüküm verilmesi mümkün görülmüştür.

2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen "2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçunun yasada gerektirdiği cezasının üst sınırına göre 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zaman aşımının, suç tarihi olan 20.05.2008 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz talebi bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu konuda aynı yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zaman aşımı

nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 03.06.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.