erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/851
Karar No: 2014/910
Karar Tarihi: 27.01.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/851 E.  ,  2014/910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Talep, davanın kabulüne ilişkin verilen kararın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 69. maddesi uyarınca davaya katılan feri müdahil tarafından temyizine ilişkindir.

Müdahilin yer aldığı davada hüküm, taraflar hakkında verilir. Bu karara karşı kanun yoluna başvuru hakkı da, yalnız davanın taraflarına aittir. Müdahil, yanında davaya katıldığı tarafla birlikte kararı kanun yoluna götürebilir. Yalnız başına kanun yoluna başvurma yetkisi yoktur. Ancak, kanuna aykırı olarak kendisi hakkında hüküm verilmişse, sadece hükmün kendisine ilişkin bölümünü tek başına temyiz edebilir. Dosya içeriğine göre, kararı temyiz eden müdahilin, yanında davaya katıldığı davalı kararı temyiz etmemiştir, müdahil hakkında verilen bir hükümde bulunmamaktadır. Bu sebeple kararı tek başına temyiz hakkı bulunmayan müdahilin temyiz isteminin REDDİNE, 27.01.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/8938
Karar No: 2012/13701
Karar Tarihi: 27.09.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/8938 E.  ,  2012/13701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 18/09/2009 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 11/05/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili Avukat Orhan Oğuz Kaplan tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, haksız fiil nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece, dava kısmen kabul edilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, davalının kendisine hakaret etmesi nedeniyle 2.500,00 TL maddi 7.500,00 TL manevi tazminat istemiştir.

Yerel mahkeme maddi tazminat istemini red, manevi tazminat istemini kısmen kabul ile davacı yararına 1.000,00 TL manevi tazminata hükmetmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Somut olayın gelişimi, tarafların sıfatı ve yukarıda anılan ilkeler birlikte değerlendirildiğinde hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı azdır. Şu durumda yerel mahkemece davacı yararına daha üst düzeyde manevi tazminata hükmolunmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA, davacının diğer temyiz itirazlarının yukarıda (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 27/09/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/4376
Karar No: 2021/12038
Karar Tarihi: 06.04.2021

**4. Ceza Dairesi         2018/4376 E.  ,  2021/12038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın aşamalarda suçlamayı reddetmesi, kovuşturma aşamasında dinlenen tanık ...'nın, hem soruşturma hem de kovuşturma aşamasında dinlenen katılanın dedesi olan tanık ...'ın, soruşturma aşamasında dinlenen ve katılanın annesi olan tanık Nebahat Özer'in, sanığın katılanı tehdit etmediği yönünde beyanlarda bulunmaları, katılanın arkadaşı olan tanık ...'nın soruşturma aşamasında, sanığın katılanı tehdit ettiğine dair bir beyanda bulunmamasına karşın, kovuşturma aşamasında sanığın katılana "seni öldüreceğim" dediğini duyduğunu beyan etmesi karşısında; tanık ...'nın beyanları arasındaki çelişki giderilmeden, sanığın savunmasına ve diğer tanık beyanlarına neden itibar edilmediği, hangi delillere hangi gerekçe ile üstünlük tanındığı açıklanıp tartışılmadan, eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

Hakkında TCK’nın 106/2,c maddesi uyarınca iddianame tanzim edilen sanığa, CMK’nın 226. maddesi gereğince ek savunma hakkı verilmeden, TCK’nın 106/1-1. maddesinin uygulanması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 06/04/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/8799
Karar No: 2011/10420
Karar Tarihi: 30.06.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/8799 E.  ,  2011/10420 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 1.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 22.6.2006 gün ve 6-174 sayılı hükmün Dairemizin 7.12.2011 tarih ve 2010/13207-2011/1670 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Davacı, davalıdan harici sözleşme ile daire satın aldığını ve karşılığında 10.000 TL kaparo verdiğini, tapuda devir yapılmadığını ileri sürerek ödediği 10.000 TL’nin tahsilini istemiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizce; “ Davalı’ 19.2.2010 tarihli dilekçesinde dairenin satış bedeli olarak 10.000 TL kaparo bedelini davacıdan aldığını kabul ettiğine göre bu parayı dava dışı şirket yetkilisi olarak şirket adına aldığını ispat yükü davalıdadır. Davalı, bu savunmasını ispatlayamamıştır. Davanın kabulü gerekirken, yazılı şekilde husumetten reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.^” gerekçesiyle bozulmuştur. Davacı eldeki bu davasında davalıdan harici sözleşme ile daire satın aldığını ve kaparo ödediği halde dairenin verilmediğini, kaparonun da ödenmediğini ileri sürmüş, davalı ise, Davacı’nın dava dışı şirket tarafından yapılan binadan dubleks bir daire satın almak istediğini, şirket yetkililerine verilen talimat üzerine Davacının 8 nolu dubleks daireyi beğendiğini, sonuçta davacını daire maliki olan şirkete 10.000 TL kaparo verdiğini, bakiye satış bedelinin ödenmemesi nedeniyle devrin gerçekleşmediğini ve taşınmazın halen şirketin üzerinde olduğunu, bu sebeple davada kendisine husumet yöneltilemeyeceğini ileri sürmüştür. Davacı Vekili delil olarak sadece yemin deliline dayanmıştır. Davalı tarafın bedelin şahsen alındığına dair bir kabulü bulunmamaktadır. Öyle olunca, ispat yükü Davacıda olup,

davacı tarafından Davalıya yöneltilen yeminin eda ettirilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, davanın husumetten reddi doğru olmayıp, bozmayı gerektirir. Ne varki, bu sebeple kararın bozulması gerekirken, zuhulen ispat yükünün davalıda olduğu ve davalının savunmasını kanıtlayamadığı gerekçesiyle kararın bozulduğu anlaşılmış olup, davalı yanın karar düzeltme istemini kabulü ile Dairemizin 7.2.2011 gün ve 2010/13207 esas ve 201///1670 karar sayılı bozma ilamının kaldırılarak mahkeme kararının açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; yukarıda açıklanan nedenlerle, davalının karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 7.2.2011 gün ve 2010/13207 esas ve 201///1670 karar sayılı bozma ilamının kaldırılarak mahkeme kararının açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 30.6.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/715
Karar No: 2022/11312
Karar Tarihi: 02.06.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/715 E.  ,  2022/11312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyizinin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyizinin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde TCK’nın 143. maddesi uyarınca ½ oranında indirim yapıldığı halde indirim oranının ¼ olarak belirtilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiş, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 142/2-h, 143/1. maddesi uyarınca belirlenen 7 yıl 6 ay hapis cezasının aynı Kanun'un 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirilmesi sırasında 5 yıl hapis yerine 4 yıl 12 ay hapis cezasına hükmedilmiş ise de, aynı Kanun’un 168/2. ve 62. maddeleri ile yapılan sonraki uygulamalar nedeniyle sonuç ceza doğru olduğundan bu husus bozma nedeni yapılmamış, Dairemizin 11.07.2019 tarihli bozma ilamından önce iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen ve sadece suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilen 30/03/2015 tarihli kararda, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 116/2, 119/1-c ve 31/3 . maddeleri uyarınca hükmolunan sonuç cezanın 10 ay 20 gün olduğu, bu cezanın suça sürüklenen çocuk açısından kazanılmış hak oluşturduğu, bozma ilamı sonrasında yapılan kovuşturmada yeni hüküm kurulurken suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan tüm maddeler (TCK'nın 116/4, 119/1-c, 31/3 ve 62/1. maddeleri) uygulandıktan sonra sonuç ceza belirlenip, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gözetilerek hükmolunan yeni cezanın önceki hükümde verilen 10 ay 20 gün hapis cezası üzerinden infazına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuğun sonuç olarak 10 ay 20 hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi ve hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi uyarınca 6.400 TL adli para cezasına çevrilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 02/06/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/33023
Karar No: 2014/22389
Karar Tarihi: 30.09.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/33023 E.  ,  2014/22389 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/201431

MAHKEMESİ : Tavas Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/04/2012

NUMARASI : 2012/64 (E) ve 2012/115 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-5237 sayılı TCK.nun 145. maddesinde düzenlenen "malın değerinin azlığı" kavramının; daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca ihtiyacı kadar ve değeri az olan eşyanın alınması durumunda suçun işleniş özelliği değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri açıklanmak suretiyle uygulanabileceği; somut olayda sanığın gece saat 23:00 sıralarında müştekiye ait tütün dikmede kullandığı demirlerin bir kısmını tanık R.. O..'ın alınan beyanında da belirttiği üzere omuzuna alarak çaldığı ve hurdacıya 50,00 TL sattığı şeklinde gerçekleşen eyleminde, 5237 sayılı TCK.nun 145. maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

Hüküm fıkrasında, 5271 sayılı CMK.nun 223/4-d bendi yerine şahsi cezasızlık sebebine ilişkin aynı Kanunun 223/4-b bendinin gösterilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme uygun olarak BOZULMASINA, 30/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/8760
Karar No: 2012/13697
Karar Tarihi: 27.09.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/8760 E.  ,  2012/13697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vd. vekili Avukat .... tarafından, davalı ... aleyhine 29/09/2010 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 14/04/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacıların diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, trafik kazası nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece dava kısmen kabul edilmiş; karar, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacılar, davalının aracı ile desteklerine çarparak ölümüne neden olması nedeniyle 15.000,00'er TL manevi tazminat istemişlerdir.

Yerel mahkeme 2.500,00'er TL manevi tazminata hükmetmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Somut olayın gelişimi, davanın davalının kusur oranına göre açılmış olması, davacıların ölene yakınlıkları ve yukarıda anılan ilkeler birlikte değerlendirildiğinde hüküm altına alınan manevi tazminat miktarları azdır. Şu durumda yerel mahkemece davacılar yararına daha üst düzeyde manevi tazminata hükmolunmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle davacılar yararına BOZULMASINA, davalının tüm, davacıların diğer temyiz itirazlarının yukarıda (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve temyiz eden davacılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 27/09/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/26987
Karar No: 2013/2513
Karar Tarihi: 15.02.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/26987 E.  ,  2013/2513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Beraat

I- Sanık hakkında 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hükme yönelik olarak yapılan temyiz itirazlarının incelemesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2004 yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle suçun işlendiği 31.12.2004 tarihinden itibaren temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

II- Sanık hakkında, "2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçundan kurulan hükme yönelik olarak yapılan temyiz itirazlarının incelemesine gelince;

13/05/2009 tarih, 2009/1322/22 ve 23 sayılı vergi tekniği ve vergi suçu raporlarına göre; 16/09/1999 tarihli yoklamada işyerinin 20m² olduğu, firma bünyesinde 1 çalışan olup demirbaş olarak 2 koltuk, 2 masa ve muhtelif ses kayıt cihazlarının bulunduğu, 09/10/2008 tarihli yoklamada adresini terk ettiği, sanığın Kozyatağı ve Çınarcık adreslerinde de bulunamadığı, Netvork 21 Pazarlama ve Tanıtım Ltd. Şti'nin Ba formuna göre 2005 takvim yılında sanıktan toplam 152.925,00 TL mal ve hizmet alımı yapmasına karşın, sanığın toplam 137.106,28 TL KDV matrahı beyan ettiği, aynı şirketin Ba formuna göre 2006 takvim yılında toplam 331.967,00 TL mal ve hizmet alımı yapıldığı halde toplam 176.400,89 TL KDV matrahı beyan edildiği, sanığın 2005/12 döneminde KDV beyan etmediği halde, Netvork 21 Şirketinin kayıtlarında sanığa ait 13.585,75 TL ve 2.445,08 liralık faturaların olduğu, faaliyetleri ile ilgili olarak vermesi gereken tüm beyannameleri vermediği, verdiği beyannamelerin de gerçek durumu yansıtmadığı, cihetle sanığın yüklenen sahte fatura düzenlemek suçunu işlediğinin anlaşıldığı VUK.nun 367. maddesinin son fıkrasına göre Vergi Mahkemesi kararlarının ceza hakimini bağlamayacağı da nazara alınarak sanığın mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 15.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/1620
Karar No: 2011/16895
Karar Tarihi: 27.09.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/1620 E.  ,  2011/16895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gelibolu İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/11/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

5393 Sayılı Belediye Yasası'nın 15/son maddesine göre; belediye vergi ve resimleri ile belediyenin kamuya tahsis edilmiş ve akar olmayan taşınır ve taşınmaz malları haczolunamaz. Ayrıca 277 Sayılı Kanunun 1. maddesine göre, 5237 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunu ve diğer kanunlarla belediyelere kamu hizmetini ifa etmesi için verilmekte olan paylar, belediye vergi ve resmi hükmünde olup bu paraların da haczi caiz değildir. Bu maddeye göre haczedilmezlik şikayetinin kabul edilebilmesi için mahcuzların kamu hizmetinde "fiilen" kullanılması gerekli olup kamuya tahsis kararı alınmasının sonuca etkisi bulunmamaktadır.

Somut olayda, icra mahkemesince gerek borçlu belediye başkanlığına, gerekse Ziraat Bankası Bolayır Şubesine müzekkere yazılarak belediyenin banka nezdindeki paralarının kaynağı, niteliği ve ne amaçla kullanıldığının bildirilmesi istenmiştir.  İcra mahkemesine gönderilen cevabi yazı ekindeki hesap ekstresi ve belgelerin incelenmesinde; hesaptaki paraların, İller Bankasınca gönderilen bir kısım vergi gelirleri, işgal harcı, ecrimisil ve kira gelirleri, su gelirleri v.s olduğu görülmektedir. Bu durumda mahkemece, belediyenin defter ve kayıtları ile banka hesap ekstreleri üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak, haczedilen hesapta bulunan paraların niteliği tek tek belirlenip, 5393 Sayılı Kanun'un 15/son maddesi gözetilerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetsizidir.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 27/09/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/16995
Karar No: 2015/5654
Karar Tarihi: 09.04.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/16995 E.  ,  2015/5654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca,. ... Köyü 6 ada 5 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday ve buğday samanı ile kavuna ait 2012 yılı itibariyle kuru şartlarda, ayrı ayrı dekar başına asgari ve azami veriminin, kilogram başına toptan satış fiyatının ve dekar başına ayrıntılı üretim giderinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

2-Dava tarihi itibariyle dava konusu taşınmazın imar planı içinde kalıp kalmadığının, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), bu tarih itibariyle belediye veya mücavir alan sınırları içinde olup olmadığının, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumunun, etrafının meskûn bulunup bulunmadığının, yerleşim merkezine uzaklığının, beldenin gelişme yönünde olup olmadığının ilgili belediye başkanlığından,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.