erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2010/30836
Karar No: 2015/30784
Karar Tarihi: 07.04.2015

**10. Ceza Dairesi         2010/30836 E.  ,  2015/30784 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2008/122125

Mahkeme : İZMİR 10. Ağır Ceza Mahkemesi (CMK. 250. maddesi ile

görevli)

Karar Tarihi- Numarası : 23/01/2008 - 2007/394 esas ve 2008/15 karar

Suç : Teşekkül halinde uyuşturucu madde ticareti yapma

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1- 29.12.2004 olan suç tarihi itibarıyla 765 sayılı TCK'nın 19. maddesine göre temel para cezasının 440 yerine 450 YTL olarak belirlenmesi suretiyle fazla para cezasına hükmolunması,

2- Adli para cezası ve yargılama giderlerinin 5083 sayılı Kanun’un 1. maddesi ile hükümden sonra 01.01.2009 tarihinde yürürlüğe giren Bakanlar Kurulu''nun 04.04.2007 tarih ve 2007/11963 sayılı kararının 1. maddesi uyarınca Türk Lirası (TL) olarak belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

3- 5237 sayılı TCK’nın 5 ve 53. maddeleri ile 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un geçici 1. maddesi hükmü gereğince, 2918 sayılı Kanun'un 119. maddesinin uygulanmasına olanak bulunmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun‘un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

1- Hüküm fıkrasında yer alan temel para cezasının 440 ve sonuç para cezasının 366 TL' ye indirilmesi,

2- YTL olarak hükmolunan adli para cezası ve yargılama giderinin TL’ye dönüştürülmesi,

3- 2918 sayılı Kanun’un 119. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hükümden çıkarılması,

Suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/42151
Karar No: 2017/17326
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/42151 E.  ,  2017/17326 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2019/4195
Karar No: 2019/10431
Karar Tarihi: 11.11.2019

**17. Hukuk Dairesi         2019/4195 E.  ,  2019/10431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın görev yönünden usulden reddine dair verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemece 06.03.2019 tarihli ek karar ile yasal süresi geçtikten sonra yapılan temyiz talebinin reddine verilmiş ve hükmün süresi içinde ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; 02.03.2012 tarihinde, plakası bilinmeyen bir aracın demir mazgallarının üzerinden geçtikten sonra mazgal demirlerinin yerinden çıkması neticesinde müvekkili şirket nezdinde kasko poliçesi sigortalı bulunan araca çarpması sonucu maddi hasarlı trafik kazası meydana geldiğini, kaza sebebiyle sigortalı araçta oluşan zararın karşılandığını, toplam 15.750,00 TL hasar tazminatı ödendiğini, zararın meydana gelmesinde davalı İdarenin kusurlu olup, ödeme yapılan bedelin kendisi tarafından karşılanması gerektiğini ileri sürerek, bu doğrultuda ... 4. İcra Müdürlüğü'nün 2012/7553 sayılı dosyası üzerinden icra takibi başlatıldığını, ödeme emri tebliğine rağmen, borç ödenmediği gibi borca itiraz edildiğinden takibin durdurulduğunu, itirazın haksız olup, iptalinin gerektiğini beyanla borçlunun icra dosyasına yapmış olduğu itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına hükmedilmesini karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, Dairemizin ilgili bozma ilamına uyulmasına karar verilerek, kararda yazılı gerekçelerle, davanın HMK'nun 114/1-b, 115. maddeleri ve 2577 sayılı Kanunun 2/1-b maddesi uyarınca İdari yargıda görülmesi gerektiğinden davanın görev yönünden usulden reddine,dair verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemece 06.03.2019 tarihli ek karar ile yasal süresi geçtikten sonra yapılan temyiz talebinin reddine karar verilmiş, ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemenin, hükmü temyiz eden davacı vekilinin temyiz isteminin, yasal süre geçtikten sonra yapılmış olması sebebiyle reddine ilişkin 06.03.2019 tarihli ek kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan bu karar yönelik temyiz itirazlarının reddiyle ek kararın ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 44,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 11/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/4463
Karar No: 2012/15067
Karar Tarihi: 03.05.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/4463 E.  ,  2012/15067 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Yasaya aykırılık suçunda kullanılan ...'ya ait silah ve eklerinin müsaderesi C.Savcılığınca istenilmekle yapılan yargılama sonunda; müsadereye dair (SAKARYA) 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 22.07.2009 gün ve 2008/746 esas, 2009/634 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi malen sorumlu tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile 15.02.2012 günü daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz edenin sıfatına göre, müsadere hükmüne yönelik olarak yapılan incelemede;

Müsaderesine karar verilen silahın, ... adına 22.06.2000 tarihine kadar geçerli taşıma ruhsatlı olup ve ruhsat sahibi tarafından hırsızlık ihbarında bulunulduğu anlaşılmakla, silahın Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Yönetmelik hükümleri gereğince işlem yapılmak üzere idareye teslimi yerine müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hükümden "TCK.nun 54. maddesi uyarınca müsaderesine" ibaresi çıkarılarak yerine "silahın Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Yönetmelik hükümleri gereğince işlem yapılmak üzere idareye teslimine" denilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 03.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/5386
Karar No: 2016/14525
Karar Tarihi: 21.09.2016

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/5386 E.  ,  2016/14525 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda; zamanaşımı savunması da gözönünde bulundurulduğunda, 2003 yılı sonrasında ikili vardiya sistemine geçildiği, 1. vardiyanın 07:00-15:00, 2. vardiyanın 15:00-23:00 saatleri arasında gerçekleştiği, kış döneminde gece vardiyalarında pistin temizlenmesi amacıyla fazla çalışma yapıldığı ve bu fazla çalışmaların Ekim-Mart ayları arasında, aylık 4-5 günlük dönemde gerçekleştirildiği, haftada 1 gün çalışılmadığı da bildirilmesine göre haftada 12 saat fazla çalışma hesabı yapan bilirkişi raporuna itibar edilmesi ve hafta tatilinin kullandırıldığı gözden kaçırılarak hafta tatili alacağının hüküm altına alınması ve yine dini bayramların ilk iki günü çalışılmadığı açıklamasına rağmen tüm genel tatillerde çalışıldığının kabul edildiği rapora göre karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Ayrıca ihbar olunan alt işverenin adının karar başlığında gösterilmemesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 21.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/13105
Karar No: 2013/13652
Karar Tarihi: 21.10.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/13105 E.  ,  2013/13652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, irtifak bedelinin tespiti ve irtifak alanının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-2942 sayılı Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasayla değişik 15. maddesinin son fıkrasında bilirkişilerce -aynı Yasanın 11. maddesinin (f) bendi hükmü gözetilerek- yapılacak değer tespitinde idarece belgelerin mahkemeye verildiği günün (dava tarihinin) esas tutulacağı öngörülmüş olup buna göre dava tarihi olan 2011 yılına ait verilerin esas alınarak kamulaştırma bedelinin tespit edilmesi gerekirken, bilirkişi kurulunca henüz 2011 yılına ait verilerin oluşmadığı gerekçesi ile taşınmazın değerlendirilmesinde 2010 yılı verilerinin esas alınması,

2-Dava konusu taşınmazın konumu, bilirkişi raporlarında yazılı özellikleri gözönünde bulundurulduğunda objektif değer artırıcı unsur oranının %100 olacağı gözetilmeden %50 oranı uygulanarak kamulaştırma bedelinin eksik tespiti,

3-Kamulaştırma Kanunu 27. maddesi uyarınca açılan acele el koyma dosyasında yatırılan bedel ile tespit tescil dosyasında belirlenen kamulaştırma bedeli arasındaki fark tespit edilerek fazla yatırılan miktarın davacı idareye iadesine karar verilmesi gerekirken bu konuda hüküm kurulmaması,

4-Dava konusu taşınmazın 6120m²'si kapama bağ ve 2500m² kapama zeytinlik olarak değerlendirildiğine göre, taşınmazın üzerinde bulunan değişik yaş ve cinsteki ağaçların da kapama bahçe kabul edilen kısım içerisinde kalacağı ve böylece bu ağaçlara herhangi bir değer verilmeyeceği düşünülmeden bu ağaçlar için de ayrıca bedel tespit eden bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,

5-Dava konusu taşınmazda daimi irtifak hakkının davacı adına tescili ile yetinilmesi gerekirken infazda tereddüt yaratacak şekilde irtifak hakkının ağaç dikmemek, bina vs. sabit tesis yapılmamak koşuluyla irtifak hakkı tesisine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 21.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/10294
Karar No: 2014/24417
Karar Tarihi: 30.10.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/10294 E.  ,  2014/24417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Büyükçekmece 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/01/2014

NUMARASI : 2013/121-2014/64

Taraflar arasındaki imar uygulanması nedeniyle davacı payına takdir edilen karşılığın artırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, imar uygulanması nedeniyle davacı payına takdir edilen karşılığın artırılması istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

1)11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa ile Kamulaştırma Kanunun geçici 6/12. maddesi uyarınca '' 24.02.1984 tarihli ve 2981 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılan imar uygulamalarından değer ve ipotekle teminat altına alınmakla da dahil olmak üzere her türlü alacak ve bedeller borçlu idarelerce ipotek veya uygulama tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanunda belirtilen Kanuni faiz oranı uygulanmak suretiyle güncelenerek ödenir. Bu hüküm devam eden davalarında da uygulanır '' hükmü getirilmiş olup,

Bu değişiklik uyarınca taşınmazın uygulama tarihindeki niteliği esas alınmak suretiyle bedele dönüştürülen davacılar payının o tarihteki karşılğı tespit edilirken, uygulama tarihinden önce satışı yapılan yakın bölgelerden ve benzer yüzölçümlü satışların emsal alınması gerekir.

Bilirkişi raporunda piyasa rayicinden sözedilerek soyut ifadelerle değer biçildiğinden, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda, taraflarca, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve benzer yözüölçümlü ve uygulama tarihinden önceki satışı yapılan serbest alım ve satıma ilişkin emsalleri bildirmeleri için imkan tanınması lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre uygulama tarihi itibariyle taşınmaza değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Kabule göre de;

Yukarıda belirtilen hususlar doğrultusunda uygulama tarihindeki davacı payı karşılığının tespit edilerek bu bedele 3095 sayılı Kanunda belirtilen Kanuni faiz oranı uygulanarak dava tarihine günceleme yapılırken faiz oranlarını denetime elverişli olacak şekilde açıkça belirtilmesi gerektiği gözetilmeden, sadece faiz miktarı belirleyen rapora göre hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 30.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/42597
Karar No: 2017/17379
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/42597 E.  ,  2017/17379 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2012/9739
Karar No: 2012/5128
Karar Tarihi: 23.02.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/9739 E.  ,  2012/5128 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 765 sayılı TCK'nın 455/1-son, 59, 40, 72, 647 sayılı Kanunun 4, 5 maddeleri uyarınca mahkûmiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.12.2005 tarih, 2005/8-155 esas, 2005/164 karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, suç tarihi 2005 yılı itibariyle 765 sayılı TCK' nın 455/1 maddesinde öngörülen adli para cezasının alt sınırının 450 TL'yi geçemeyeceği gözetilmeksizin, sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının 489 TL olarak kabulü ile sanığa fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının birinci paragrafındaki 489 TL adli para cezasının 450 TL olarak, kusur oranında indirim yapıldıktan sonra belirlenen ikinci paragrafındaki 183 TL adli para cezasının 168 TL olarak, takdiri indirim yapıldıktan sonra belirlenen üçüncü paragrafındaki 152 TL adli para cezasının 140 TL olarak ve neticeten hükmedilen 2.852 TL adli para cezasının 2.840 TL olarak düzeltilmesi ile hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23/02/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/3616
Karar No: 2016/4597
Karar Tarihi: 29.02.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/3616 E.  ,  2016/4597 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen 03/07/2015 tarihli ek kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü;

Taraflar arasındaki dava hakkında ...İş Mahkemesinden verilen 13.11.2014 günlü ve 2014/123 E-2014/602 K. sayılı hüküm Dairemizin 08.04.2015 günlü ve 2015/740 Esas-2015/6553 Karar sayılı kararı ile ONANMIŞTIR. Davalı vekilince kararın maddi hataya dayandığı gerekçesiyle ortadan kaldırılması istenilmiş ise de ...İş Mahkemesi tarafından 03.07.2015 tarih ve 2014/123 E-2014/602 K sayılı ek kararı ile maddi hata itirazı ile dosyanın Yargıtay'a gönderilmesi talebinin reddine karar verilmiş olmakla davalı vekilince ek kararın temyizi ile maddi hata talebinin kabulüne onama kararının ortadan kaldırılmasına ve 13.11.2015 tarihli kararın şirket yararına bozulmasına karar verilmesi istenilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Daire kararlarında maddi hata yapıldığına dair başvuruların inceleme görevi bizzat kararı veren ilgili Yargıtay Dairesine aittir. Dairemizce verilen onama kararına karşı davalı vekilinin maddi hata talebinde bulunmasına rağmen mahkemece hatalı değerlendirme ile “maddi hata dilekçesinin, rapora itiraz ve temyiz dilekçeleri ile aynı muhtevada olduğundan bahisle 13.11.2014 tarihli kararın temyiz incelemesinden geçerek kesinleşmiş olmasından dolayı talebin reddine” dair ek kararla reddedilmesi hatalı olduğundan ...İş Mahkemesinin 03.07.2015 tarih ve 2014/123-602 E.K. sayılı ek kararı bozulup ortadan kaldırılmalı davalının maddi hatanın düzeltilmesi istemi incelenmelidir.

Dosya içeriğine göre, Dairemizce temyiz incelemesi sonucunda verilen kararda maddi hata saptanamadığı gibi, maddi hataya dayandığı ileri sürülen hususun hukuki takdire ilişkin olduğu ve İş Mahkemeleri Kanununun 8.maddesi gereğince İş Mahkemelerinin kararları ile ilgili Yargıtay kararlarına karşı karar düzeltme istenemeyeceği de dikkate alınarak davalı vekilinin dilekçesinin reddine karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Mahkemenin 03/07/2015 tarihli ek kararının BOZULUP KALDIRILMASINA, davalının maddi hatanın düzeltilmesine ilişkin dilekçesinin REDDİNE, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 29/02/2016 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Esas No: 2014/11610
Karar No: 2014/18559
Karar Tarihi: 26.05.2014

**4. Ceza Dairesi         2014/11610 E.  ,  2014/18559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, yasak bıçak taşıma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Hakaret, yasak bıçak taşıma suçlarından; kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1, geçici 2. ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suç tarihinde 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında, hükmolunan cezadan 5237 sayılı TCK'nın 31/3. maddesi gereğince indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 26/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/11705
Karar No: 2012/17365
Karar Tarihi: 15.10.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/11705 E.  ,  2012/17365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Ortadan kaldırma

Gerekçeli karar başlığında yanlış ve eksik gösterilen suç tarihlerinin suça konu faturaların KDV indiriminde kullanılması nedeniyle 26.01.2003 ve 21.01.2004 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

1-Katılan vekilinin sanık hakkında ''2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak'' suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen ''2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak'' suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının ortadan kaldırıldığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Katılan vekilinin sanık hakkında ''2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak'' suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Yasanın 9. madde hükümleri karşısında; sanığa yüklenen "2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçunun kanunda gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, 21.01.2004 suç tarihinden hüküm tarihine kadar dolmadığı gözetilmeden, kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak anılan sürenin temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmakla yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 15.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.