erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/11758
Karar No: 2017/19162
Karar Tarihi: 18.09.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/11758 E.  ,  2017/19162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kısmen kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davacı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 12/09/2017 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece bozma ilamına uyularak karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Değerlendirme yılı 2004 yılı Aralık ve 2005 yılı Mart ayları olan paydaş dosyalarında taşınmazların metrekaresine 800 TL değer biçilmiş ise de, Dairemizin bozma ilamı sonrası dosyaya sunulan ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/390 E - 2008/272 K sayılı dosyasında, dava konusu taşınmazların metrekaresine, değerlendirme tarihi olan 2002 yılının Temmuz ayında 800 TL değer biçildiği, kararın, Dairemizin 2012/9878 sayılı ilamıyla onandığı gözetildiğinde, aynı değerlendirme tarihinde 400 TL/m² değer belirleyen bilirkişi kurulu raporu inandırıcı bulunmadığından, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu

getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 1.480,00-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya, 1.480,00-TL vekalet ücretinin de davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 18/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/6588
Karar No: 2015/7255
Karar Tarihi: 17.11.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/6588 E.  ,  2015/7255 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/272289

MAHKEMESİ : Serik (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/04/2013

NUMARASI : 2011/463 (E) ve 2013/482 (K)

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanık hakkında ağaç kesme suçundan kurulan hükümde hapis cezası bulunduğundan Tebliğnamedeki A(2) numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1)Sanığın tüm aşamalardaki savunmalarında, ağaç kesme ve açma eylemlerinin gerçekleştirildiği iddia edilen dava konusu yerin tapulu arazisi içinde olduğunu beyan ederek tapu kaydı ibraz etmesine göre, suça konu yerde suç tarihi itibariyle kadastro çalışması yapılmamış ise denetlemeye olanak sağlamak için tapunun ilk tesis kayıtları getirtilip ilk tesis tarihinin 4785 sayılı Kanun'un yürürlük tarihinden önce olup olmadığının tespitiyle suça konu yerin tapu içinde kalıp kalmadığının tespiti için yeniden mahallinde, zabıt mümzisinin yer gösterimiyle, farklı orman mühendisi ve fen bilirkişisi marifetiyle keşif yapılarak, dava konusu yere uyması halinde tapunun 4785  ile 5658 sayılı Kanunlar karşısındaki hukuki durumu belirlenerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik kovuşturmayla sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

2)Mahallinde yapılan keşif sonucu orman bilirkişisinin açma suçu yönünden düzenlediği raporda, dava konusu yerin kesinleşmiş orman kadastrosu sınırlarında olmadığının belirtilmesine göre, 6831 sayılı Kanun'un 93/2 maddesi uygulanırken eylemin yeniden tarla açmak kapsamında olup olmadığı tartışılmaksızın hatalı olarak eylemin kesinleşmiş orman sınırları içinde işlendiğinin belirtilmesi,

3)Ağaç kesme suçundan TCK’nın 61. maddesi uyarınca temel cezanın belirlenmesi sırasında, asgari hadden uzaklaşılması kriterleri arasında cezanın ağırlaştırıcı nedenlerinden olan motorlu testere kullanmanın ve emvalin bir kısmının fidan olmasının da sayılması,

4)Mahallinde yapılan keşif sonucu orman bilirkişisinin ağaç kesme suçu yönünden düzenlediği raporda, suça konu emvalin motorlu testere ile kesildiğinin belirtilmesine göre; sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'un 91/4 maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmayarak savunma hakkının kısıtlanması,

5)Suça konu emvalin bir kısmının fidan olduğunun anlaşılmasına göre sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'un 91/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, ceza miktarı yönünden CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/30456
Karar No: 2020/12893
Karar Tarihi: 23.12.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/30456 E.  ,  2020/12893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK nun 158/1-f, 168/1, 62, 50, 52.maddeleri uyarınca mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanın sahibinden.com isimli internet sitesinden 250 GB playstation 3 adlı oyunu gördüğü, fiyatını uygun bulması nedeniyle sanığı arayarak söz konusu oyundan iki adet alacağını söyleyip görüştüğü, sanığın katılandan bildirdiği telefon hattına bankadan havale yapmasını istediği, katılanın da sanık adına kayıtlı telefona 960 TL parayı havale ettiği, sanığın ürünü göndereceğini söylediği ancak katılana ürünü göndermediği gibi parasını da iade etmediği, bu suretle sanığın atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) (j) ve (k), (l) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin sanık hakkında temel cezanın 18 gün adli para cezası olarak belirlenip, TCK'nun 168/1, 62 ve 52/2 maddeleri uygulandıktan sonra, cezanın TCK'nun 158/1-f-son maddesi gereğince suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katı olan 1.920 TL adli para cezasına çıkartılması suretiyle sanık hakkında fazla adli para cezası tayini,Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8.maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. Maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; sanık hakkında hüküm fıkralarından adli para cezasına ilişkin kısmından "18 gün", "6 gün", ''5 gün'', "100 TL", "1920 TL " adli para cezası kısımlarının çıkarılarak yerine "96 gün", "32 gün", "26 gün", ''520 TL'' adli para cezasına ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23/12/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/8632
Karar No: 2021/6216
Karar Tarihi: 30.03.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/8632 E.  ,  2021/6216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal etme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuklar müdafiileri

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükümler incelendiğinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuklar hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümler incelendiğinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Konut dokunulmazlığını ihlal suçunda suça sürüklenen çocuk ...’un beyanından müştekinin ikametine başka arkadaşları ile birlikte gittiklerini beyan etmesi ve 06/07/2015 tarihli CD çözüm tutanağına göre diğer suça sürüklenen çocuk ...’ın ikamet penceresinin altında beklediğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuklar hakkında hükümler kurulurken, TCK'nın 119/1-c maddesi gereğince arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza miktarı bakımından suça sürüklenen çocukların kazanılmış haklarının korunmasına, 30/03/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/2851
Karar No: 2019/13066
Karar Tarihi: 01.07.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/2851 E.  ,  2019/13066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki...mahallesi 155 ada 18 parsel ile...mahallesi 217 ada 1 parsel sayılı taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak, üzerindeki yapılara resmi birim fiyatı esas alınıp değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazlardan 217 ada 1 parsel sayılı taşınmaz için idarenin kıymet takdir raporunda 2010 yılı itibariyle 525 TL değer biçildiği ve aradan geçen zamanda dava tarihi olan 2015 yılı itibariyle taşınmazın metrekare birim bedeline 420 TL değer biçilmesi nedeniyle rapor inandırıcı değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi doğru olmadığı gibi,

2-7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedelde artış olması halinde bu kısım için; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davalının temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01/07/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/18491
Karar No: 2015/5757
Karar Tarihi: 02.04.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/18491 E.  ,  2015/5757 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a, 52/4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusura, bilirkişi raporuna, eksik inceleme yapıldığına ve sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında hükmedilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

2-Sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında TCK' nın 50/4 ve 52/2. maddelerinin gösterilmemesi,

3-TCK'nın 50/6. maddesinde bulunan “yaptırımın” ibaresinin 01/03/2008 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 26/02/2008 tarih 5739 sayılı Kanunun 4. maddesi ile “tedbirin” olarak değiştirilmesi, maddenin birinci fıkrasının “a” bendi uyarınca hapis cezasının paraya çevrilmesi seçenek yaptırım, diğer bentlerde düzenlenen hususların ise seçenek tedbir niteliğinde olması, TCK'nın 50/6. maddesinde hüküm kesinleştikten sonra Cumhuriyet savcılığınca yapılan tebligata rağmen otuz gün içinde seçenek tedbirin gereklerinin yerine getirilmesine başlanmaması veya başlanıp da devam edilmemesinin sonuçlarının düzenlenmesi karşısında, sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında TCK'nın 50/6. maddesine yer verilmesi

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 4. bendinin çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 910 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 18.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenmesine, hüküm fıkrasının taksitlendirmeye ilişkin 5.bendinde yer alan ve TCK'nın 50/6. maddesine ilişkin olan bölümün de hükümden çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/19110
Karar No: 2017/17257
Karar Tarihi: 03.07.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/19110 E.  ,  2017/17257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki zemini Hazineye ait ... köyü 102 ada 1 parseldeki taşınmaz üzerinde bulunan muhtesat bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, zemini Hazineye ait ... köyü 102 ada 1 parseldeki taşınmaz üzerinde bulunan muhtesat bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1)Dava konusu ağaçların üzerinde bulunduğu taşınmazın zeminine kuru tarım arazisi olarak değer biçilirken İl Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünün 2015 yılı resmi verilerine göre buğdayın dekara ortalama verimi 300 kg, buğday samanının 350 kg, mercimeğin dekara ortalama verimi 145 kg, mercimek samanın ise 175 kg. alınarak hesap yapılması gerekirken verimler düşük alınmak suretiyle zemine az değer biçilmesi,

2)Taşınmazın baraj gölü altında kalmak suretiyle el atılan ve üzerinde nar ağaçlarının bulunduğu kısmın zeminine sulu tarım arazisi olarak değer biçilirken İl Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünün 2015 yılı resmi verilerine göre buğdayın dekara ortalama verimi 525 kg, buğday samanının 450 kg alınarak hesap yapılması gerekirken verimler düşük alınmak suretiyle zemine az değer biçilmesi,

3)Taşınmaza kapama fıstık bahçesi olarak değer biçilirken İl Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünün 2015 yılı resmi verileri dikkate alınarak fıstık ağacının kilogram satış birim fiyatı ise 23,00-TL alınarak hesaplanması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hesap yapan bilirkişi raporu hükme esas alınmak suretiyle fazlaya hükmedilmesi,

4)Taşınmaza kapama nar bahçesi olarak değer biçilirken İl Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünün 2015 yılı resmi verileri dikkate alınarak nar ağacının dekara ortalama verimi 675 kg. alınarak hesaplanması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hesap yapan bilirkişi raporu hükme esas alınmak suretiyle fazlaya hükmedilmesi,

5)Üretim masraflarının brüt gelirin 1/3'i oranında alınması gerektiği gözetilmeden, daha az alınması suretiyle fazla bedel tespiti,

6)Orman Genel Müdürlüğü ile dava konusu muhtesatların bulunduğu taşınmazın tapu maliki olan Hazinenin davaya dahil edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 03/07/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/19313
Karar No: 2012/11157
Karar Tarihi: 27.04.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/19313 E.  ,  2012/11157 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/1, 89/2-b, 62/1, 52/2, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet,

Taksirle yaralama suçundan mahkumiyete ilişkin hüküm Mahalli Cumhuriyet savcısı ve sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazları ile Mahalli Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

İki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş şekli, meydana gelen zararın ağırlığı, sanığın taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, ‘sağ tibia–fibula proksimal kırık’ ve ‘anatomik kayıp fonksiyonel olarak işlevin sürekli zayıflaması olarak’ değerlendirilen mağdurdaki yaralanmanın derecesi de nazara alınmak suretiyle, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden cezanın asgari hadden tayini,

Kanuna aykırı olup, Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün isteme aykırı BOZULMASINA, 27.04.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2010/8026
Karar No: 2012/206
Karar Tarihi: 16.01.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/8026 E.  ,  2012/206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

VEKİLİ : Av. ...

VEKİLİ : Av. .........

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28.12.2009 tarih ve 2008/740-2009/1548 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında taşıma sözleşmesi bulunduğunu, davalı tarafından taşıması yapılan emtiaların sevk irsaliyelerinin vergi denetmenlerine ibraz edilmemesi nedeniyle müvekkilinin vergi cezası ödemek durumunda kaldığını ileri sürerek, 1.750 TL vergi cezasının ticari faizi ile birlikte 2.187 TL olarak davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, davalı tarafça taşıması yapılan emtianın sevk irsaliyelerinin ibraz edilmemesi nedeniyle davacının vergi cezası ödemek durumunda kaldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 1.522,67 TL asıl alacak ve 29,69 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 1.552,36 TL'nın davalıdan tahsiline ve asıl alacağa dava tarihinden itibaren avans faizi uygulanmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 08,20 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 16.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

92,20 H

84,00 PH

08,20 BK

18.01.2012-RK