erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2010/6204
Karar No: 2010/14909
Karar Tarihi: 19.07.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/6204 E.  ,  2010/14909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 21.04.2009 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan,

2-Değerlendirme tarihi olan 2009 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırıldıktan,

Sonra birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/2580
Karar No: 2020/4062
Karar Tarihi: 05.03.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/2580 E.  ,  2020/4062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın, 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararın temyizinin mümkün olmadığı, suça sürüklenen çocuk müdafiinin dilekçesi üzerine itiraz mercii olan Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 21/12/2015 tarihli, 2015/1356 D. İş sayılı kararıyla incelenerek itirazın reddine karar verildiği anlaşıldığından, dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2) Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

3) Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık, suça sürüklenen çocuk ... hakkında ise iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h, 143/1. maddeleri uyarınca belirlenen 7 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılırken 5 yıl yerine 4 yıl 12 ay hapis cezasına, aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken, 4 yıl 2 ay yerine hesap hatası sonucu 3 yıl 14 ay hapis cezasına, suça sürüklenen çocuk ... hakkında ise, aynı Kanun’un 142/2-h, 143. ve 31/2 maddeleri uyarınca belirlenen 3 yıl 9 ay hapis cezasından TCK’nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken hesap hatası yapılarak 3 yıl 1 ay 15 gün yerine, 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmek suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 05.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/15435
Karar No: 2018/3960
Karar Tarihi: 09.03.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/15435 E.  ,  2018/3960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: ... yönünden husumetten reddine Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacılar ile davalı ... Belediye Başkanlığı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.Mahkemece, ... hakkında açılan davanın husumetten reddine, ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Davacılar ile davalı ... Belediye Başkanlığı vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 09/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/1504
Karar No: 2015/5095
Karar Tarihi: 06.10.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/1504 E.  ,  2015/5095 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/211051

MAHKEMESİ : Gerze(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/04/2013

NUMARASI : 2011/333 (E) ve 2013/114 (K)

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın tüm aşamalardaki savunmalarında, suç tarihinde Orman İdaresine ait ağaçların nakliyesinde işçi olarak çalıştığını, yolun kaygan olması nedeniyle suça konu yerde kamyonun kayarak yol kenarındaki ağaçların üzerine kaydığını, kamyonu bulunduğu yerden çıkarabilmek için 3 adet köknar ağacını kesmek zorunda kaldıklarını, ağaçları kestikleri yerde bıraktıklarını beyan etmesine, keşifte dinlenen zabıt mümzilerinin beyanlarının sanık savunmasıyla benzerlik göstermesine, mahkemece keşif mahallinde yapılan gözlemde, emvalin kesildiği dip köklerin bulunduğu belirtilen alanın yol kenarında olması ve orman içi çalışmalarda greyder tarafından yol üzerinde çalışma yapılarak dip köklerin kazınmış olabileceğinin tespit edilmesine, orman yüksek mühendisi bilirkişinin 18.09.2012 tarihli raporunda, suça konu yerdeki orman yolunun bozuk olduğunun, nakliyeye elverişli hale getirilebilmesi için suç tarihinden sonra burada iş makineleriyle çalışma yapıldığının ve dip köklerin toprak altında kalmış olabileceğinin belirtilmesine göre, 13.10.2010 tarihli suç tutanağında adı geçen M. K. tanık sıfatıyla dinlenerek, sanığın savunmasında belirttiği şekilde suç tarihinde Orman İdaresine ait nakliye işinde çalışıp çalışmadığının, zabıt mümzilerinin olaydan ne şekilde haberdar olduklarının tespit edilip, olayda zaruret hali bulunup bulunmadığı tartışılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik kovuşturmayla sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Tekerrüre esas alınan önceki mahkumiyetin, kesin nitelikteki adli para cezasından ibaret olması karşısında, sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 06.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/5576
Karar No: 2021/6229
Karar Tarihi: 07.06.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/5576 E.  ,  2021/6229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihlerine göre, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nin 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, katılan Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu vekilinin temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, REDDİNE, 07/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/21914
Karar No: 2013/23142
Karar Tarihi: 18.12.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/21914 E.  ,  2013/23142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekili ve davalı tarafından verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava konusu taşınmazın, ... Belediye Başkanlığının, ........2008 gün ve 549 sayılı yazısına göre .../1000 ölçekli uygulama imar planı içinde olduğu, ....07.2012 gün ve 260 sayılı yazısına göre ise beledile imar planı içinde olmadığı, belediye mücavir alanı içerisinde olduğu, belediye hizmetlerinden yararlanmadığı ve etrafının meskun olmadığının bildirildiği anlaşılmakla; yazıların müzekkereye eklenerek, mevcut çelişkiyi giderecek şekilde, dava konusu taşınmazın dava tarihi itibariyle uygulama imar planı içinde olup olmadığı, değilse, mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorularak,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, ........2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/7865
Karar No: 2011/12934
Karar Tarihi: 26.12.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/7865 E.  ,  2011/12934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Nisbi harca tabi davalarda, hükmü temyiz eden davalının temyiz ilam harcının 1/4'nü peşin olarak yatırması gerekir. (10.5.1965 gün ve 1/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı) Temyiz eden davalı (alacaklı) vekilinin temyiz dilekçesinin süresinde temyiz defterine kaydının yapılmış bulunmasına rağmen, peşin temyiz harcını eksik yatırdığı anlaşılmaktadır. Bu durumda 25.1.1985 gün ve 5/1 sayılı İ.B.K gözönünde tutularak, davalı vekiline harcı ikmal etmesi için 6100 Sayılı H.M.K.nun geçici 3/2.maddesi delaletiyle, 1086 Sayılı HUMK.nun 434.maddesi gereğince önel verilmesi, süresi içinde harç yatırılmadığı takdirde kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmesi, süresi içinde harç yatırıldığı takdirde;

İncelenmesine gerek görüldüğünden;

1-) İnegöl 2.İcra Müdürlüğünün 2011/490 sayılı takip dosyasının, aslının ya da eksiksiz, onaylı ve okunaklı suretinin,

2-) Vergi Dairesi kayıtlarına göre, dava dışı borçlu ...'in vergi mükellefiyet kaydı itibariyle, ticari faaliyete başlama tarihinin, faaliyet ünvanının, iş konusunun, adreslerinin, adres değişikliklerinin ve işi terk tarihlerinin,

3-) Borçlunun bankalara bildirmiş olduğu iş adreslerinin,

4-) Borçlu ...'in anne ve babasını da gösterir aile nüfus kayıt suretinin ve 10.3.2011 haciz tarihi itibariyle davacı ... ile borçlu ...'ın nüfus-mernis adreslerinin,

5-) Zabıta marifetiyle yaptırılacak araştırmaya göre, davacı ile borçlunun 10.3.2011 tarihi itibariyle birlikte ikamet edip etmediklerinin, sorulup araştırılarak getirtilerek kayıtların evraka eklenmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 26.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/1797
Karar No: 2007/6672
Karar Tarihi: 14.05.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/1797 E.  ,  2007/6672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 26.6.1999 tarihinde davalının talebi üzerine ...’dan davalının ... Bankası Bodrum şubesi hesabına 25.000 Mark ödünç gönderdiğini, alacağının tahsili için başlatmış olduğu icra takibine itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazın iptaline, %40 inkar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davalıdan ödünç almadığını, dava konusu paranın davacıda olan alacağına karşılık gönderildiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, havale belgesinde paranın hangi amaçla gönderildiği konusunda açıklama bulunmadığı, davalının gerekçeli inkarda bulunması nedeniyle paranın ödünç olarak gönderildiğinin ispat edilmesi gerektiği, davacının ise bu hususu ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıya havale ile 25.000 Mark ödünç gönderdiğini iddia etmiş, delil olarak da Stuttgart Başkonsolosluğu tarafından onaylı havale emrine dayanmıştır. Almanca aslından Türkçeye çevrildiği yazılı olan bu belgede “... kredi, ...’ye ödenmek üzere”, “taksitle geri ödeme 1999 ekiminden itibaren, aylık” sözleri yazılı olup, bu açıklama, paranın davacının iddiasında olduğu gibi geri ödenmek üzere ödünç olarak gönderildiğini göstermektedir. Ne var ki davalı, davacı tarafından ibraz edilen bu belgenin fotokopi niteliğinde olup, aslının mevcut olmadığını, bu nedenle davada delil olarak dayanılamayacağını ileri sürmüştür. Mahkemece bu hususta herhangi bir inceleme ve değerlendirme yapılmamıştır. Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz. O halde mahkemece davacının dayandığı belgenin ... veya resmi makamlarca onaylanmış ve Türkçeye çevrilmiş örneği istenilmek suretiyle belge üzerinde yapılacak inceleme ve değerlendirme sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 14.5.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/1982
Karar No: 2015/17230
Karar Tarihi: 14.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/1982 E.  ,  2015/17230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Oltu Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/10/2014

NUMARASI : 2014/454-2014/1521

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare davalılardan B.. Ç.. vd vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Kapama meyve bahçesi niteliğindeki kısmına net meyve gelirine değer biçilmesinde yöntem olarak bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davalılardan B.. Ç.. vd. vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyizine gelince ;

Dairemiz bozma ilamında dava konusu taşınmazdaki ağaçların veriminin 2012 TMMOB Ziraat Mühendisleri Odası .... Şubesi verilerine uygun şekilde ağaçların yaş ve cinsine göre hesaplanması gerektiği belirtilmiş olup, değerlendirme tarihi olan 2010 İl Tarım Müdürlüğü maliyet cetveline uygun alınan üretim maliyeti ve kg başına satış fiyatı yönünden bozma yapılmamıştır.

Bu durumda değerlendirme yılı olan 2010 yılı İl Tarım Müdürlüğü verilerine göre resmi verilerine uygun olan üretim maliyeti ve kg başına satış fiyatı esas alınıp verim yönünden 2012 TMMOB Ziraat Mühendisleri Odası ........ Şubesi verilerine uygun

şekilde ağaçların yaş ve cinsine göre verim değerleri gözetilerek ağaçların net gelirinin hesaplanması suretiyle kapama meyve bahçesi gelirinin bulunması gerektiği düşünülmeden satış fiyatı ve üretim maliyeti yönünden de 2012 Ziraat Mühendisleri odası verileri esas alınarak fazla değer tespit eden rapora göre karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve davalı B.. Ç.. vd temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 14/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/1240
Karar No: 2012/4339
Karar Tarihi: 03.04.2012

**9. Ceza Dairesi         2012/1240 E.  ,  2012/4339 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütü üyesi olma

Hüküm : 5237 sayılı TCK’nın 314/2, 62, 53/1-2-3, 58/9, 63, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Usulüne uygun tebligata rağmen sanık müdafinin duruşmaya gelmediği ve geçerli bir mazeret de bildirmediği anlaşıldığından, duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde suç vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 03.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/5460
Karar No: 2021/6225
Karar Tarihi: 07.06.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/5460 E.  ,  2021/6225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihlerine göre, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nin 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, katılan Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu vekilinin temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, REDDİNE, 07/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/6235
Karar No: 2015/13826
Karar Tarihi: 08.09.2015

**5. Ceza Dairesi         2015/6235 E.  ,  2015/13826 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2015/574

Kasten yaralama suçundan sanıklar Y.. D.. ve M.. O.. haklarında yapılan yargılama sonunda mahkemenin görevsizliğine, sanıkların eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturacağı kanaatiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 81/1 ve 35. maddeleri uyarınca yargılanabilmeleri için dosyanın görevli ve yetkili Çorlu Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine dair Çorlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/04/2013 tarihli ve 2008/401 esas, 2013/288 sayılı kararına yönelik itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına ilişkin Çorlu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 30/10/2013 tarihli ve 2013/746 Değişik İş sayılı Kararının;

Dosya kapsamına göre, adı geçen sanıkların katılan Fikret Cemtosun'a yönelik yaralama eylemlerine ilişkin olarak, katılanın karın bölgesinde meydana gelen bıçak yaralanmasının batına nafiz ve hayati tehlikeye neden olacak nitelikte olduğu, taraflar arasında yaşanan kavgada sanıklardan M.. O..'nin katılanı sırt bölgesinden bıçakla yaralamasını müteakip diğer sanık Y.. D..'nin de karın bölgesinden hayati tehlike oluşturacak şekilde bıçakla yaraladığı cihetle sanıkların eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdir ve değerlendirmesinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 23/12/2014 gün ve 94660652-105-59-10662-2014/22983/76142 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Çorlu 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 30/10/2013 tarihli ve 2013/746 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 08/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.