erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/3815
Karar No: 2012/5750
Karar Tarihi: 04.10.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/3815 E.  ,  2012/5750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın zamanaşımı nedeniyle reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davacı ile arsa sahibi davalılar arasında 1994 yılında yapılan gayrimenkul satış vaadi ve arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin, ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2001/580 E.-2001/553 K. sayılı kararıyla feshine karar verildiğini, ancak mahkemece sözleşmenin feshine karar verilmeden önce davacının, kendisine isabet eden yerleri, gayrimenkul satış vaadi sözleşmeleri ile üçüncü şahıslara sattığını, dava dışı bu kişilerin , arsa sahiplerine karşı açtıkları tapu iptal ve tescil davalarının reddedildiğini, davacının bu inşaata yapmış olduğu harcamaların karşılığını almadığını, buna karşın davalıların malvarlığında haksız olarak çoğalma meydana geldiğini ileri sürerek, 250.000,00 TL' nin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın zamanaşmı nedeniyle reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, sözleşmenin feshine ilişkin mahkeme kararının 18.01.2002 tarihinde kesinleştiği, davanın ise BK' nun 66. maddesine göre bir yıllık süre geçtikten sonra 02.02.2009 tarihinde açıldığı, uyuşmazlığın eser sözleşmesinden kaynaklandığı varsayıldığında bile BK'nun 126/4 maddesine göre beş yıllık zaman aşımı süresinin dolduğu gerekçesiyle davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından, yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/3470
Karar No: 2009/4294
Karar Tarihi: 08.04.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/3470 E.  ,  2009/4294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇEŞME ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/12/2007

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı hazine, davalı vakıf adına kayıtlı bulunan 9 parsel  sayılı taşınmazın 610 m2lik  bölümünün  kıyı kenar  çizgisi  içerisinde  kaldığını ileri sürerek  tapu iptali isteğinde  bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne  karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, çekişmeli taşınmazın kıyı-kenar çizgisi  içerisinde kaldığı iddiasına dayalı tapu iptal ve sicilin  kütükten  terkini  isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğine ve toplanan  delillere göre; çekişme  konusu 9  parsel sayılı taşınmazın,  kadastro  tespitinin 22.05.1972 tarihinde yapıldığı, 29.09.1975  tarihinde  kesinleştiği ve davanın 21.08.2006 tarihinde açıldığı  anlaşılmaktadır.

Her ne kadar çekişmeye konu  taşınmazın kıyı-kenar çizgisi içinde  kalan bölümü devletin hüküm ve  tasarrufu  altında ve kamu malı niteliğinde  özel  mülkiyete  konu olamayacak  (Anayasanın 43, 3402 Sayılı  kadastro Yasasının 16/C  maddesi gereğince  )  yerlerden  olduğu  keşfen saptanmış ise de; 25.2..2009  tarihinde  kabul edilip 14.3.2009  tarihinde yürürlüğe giren  5841 Sayılı Yasanın 2.  maddesi ile  3402 Sayılı Yasanın 12.  maddesinin 3. Fıkrasına  eklenen  " bu hüküm iddia ve taşınmazın  niteliğine  yahut  Devlet ve  diğer kamu tüzel kişileri  dahil  tarafların sıfatına  bakılmaksızın  uygulanır" ve 3. Maddesi ile eklenen geçici 10. Maddesinin  " bu kanunun 12.  maddesinin 3. fıkrası hükmü devletin hüküm ve  tasarrufu altında  olduğu iddası  ile yürürlük  tarihinden önce  açılmış ve  henüz  hükme  bağlanmamış olan davalarda  dahi  uygulanır"  şeklindeki  hükmü  gözetildiğinde,  kadastro  tespitinin  kesinleştiği  29.09.1975  tarihinden itibaren davanın açıldığı 21.08.2006 tarihi  arasında  3402 Sayılı Yasanın 12.  Maddesinde  sözü edilen  10 yıllık  hak düşürücü sürenin  geçmiş  olduğu sabittir.

Öyleyse,  Mahkemece karar verildikten sonra  yürürlüğe giren yukarıda belirtilen yasal  düzenlemeler gözetilmek suretiyle bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerektiği kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca,davalının temyiz itirazının kabulü ile  hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK.'nun 428.  Maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 8.4.2009  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/2077
Karar No: 2023/3131
Karar Tarihi: 04.10.2023

**6. Hukuk Dairesi         2023/2077 E.  ,  2023/3131 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 45. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 11.04.2023

SAYISI : 2023/277 E., 2023/336 K.

DAVA TARİHİ : 15.11.2018

HÜKÜM/KARAR : Başvurunun Esastan Reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2020/695 E., 2022/1180 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekilince tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 11.04.2023 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 11.04.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanunun 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanunun 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre temyize konu edilen miktar 50.000,00 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 11.04.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye

Mahkemesine gönderilmesine,

04.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/7474
Karar No: 2017/2520
Karar Tarihi: 29.03.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/7474 E.  ,  2017/2520 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 52/2-3, 50/1-a, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında adli para cezasının "aylık 6 eşit taksit halinde ödenmesine" karar verilmiş olduğundan , tebliğnamenin taksit aralığı gösterilmediğinden düzeltilerek onama öneren görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında, para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususlarda aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 4 numaralı paragrafının çıkarılarak yerine "Sanığa verilen hapis cezasının sanığın sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesi göz önüne alınarak TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 100 gün karşılığı adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 50/1-a ve 52/2. maddesi gereğince bir günlüğü taktiren 20,00 TL üzerinden paraya çevrilerek sanığın 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/132
Karar No: 2010/2343
Karar Tarihi: 20.04.2010

**7. Hukuk Dairesi         2010/132 E.  ,  2010/2343 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmiş ve isteğin süresinde olduğu anlaşılmış ise de duruşma masraflarını yatırmadığından duruşma isteminin reddine, dosyanın duruşmasız olarak incelenmesine karar verildi. Dosyadaki belgeler okundu. Tetkik hakiminin raporu ve açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

Dava birden fazla taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatların davacı tarafından meydana getirildiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş ise de yapılan araştırma ve soruşturma hüküm vermeye yeterli değildir.

3402 sayılı Kadastro Kanununun 12/3 maddesi hükmünde kadastro tutanaklarının kesinleştiği tarihten itibaren 10 yıl geçtikten sonra bu tutanaklarda belirtilen haklara, sınırlandırma ve tespitlere karşı kadastrodan önceki hukuki sebeplere dayanarak dava açılamayacağı açıklanmıştır. Bu sürenin hak düşürücü nitelikte olduğu ve taraflarca öne sürülmese bile mahkemece kendiliğinden değerlendirileceği kuşkusuzdur.

Öte yandan; mahkemece yargılama sırasında dinlenen tanık anlatımları soyut ve genel ifadelerden ibaret olup, davanın esasını çözümlemeye elverişli değildir.

Hal böyle olunca; davaya konu tüm taşınmazların kadastro tutanağı ve dayanağı belgelerin birer örneğinin getirtilmesi, tespitlerin kesinleştiği tarihlerin ilgili Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması, taşınmazlar üzerinde bulunan muhdesat niteliğindeki ev ve ağaçların kadastro tespitinden önce mi sonra mı yapıldığının, az yukarıda açıklanan hak düşürücü sürenin uygulanıp uygulanamayacağının belirlenmesi, muhdesatların taşınmaz tespitlerinin kesinleştiği tarihten sonra yapıldığının saptanması halinde, davanın birden fazla taşınmaz üzerinde bulunan çeşitli muhdesatlar için açıldığı gözetilerek, her bir taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatların hangi tarihte, kim tarafından, kimin adına ve hesabına meydana getirildiğinin tanıklardan ve taraflardan yeniden yapılacak keşif sırasında ayrı ayrı sorulması, muhdesatların kim tarafından meydana getirildiğinin bu şekilde duraksamasız belirlenmesi ve sonucuna göre bir hüküm verilmesi gerekirken genel ve soyut biçimde alınan tanık beyanlarıyla yetinilip hak düşürücü süre araştırması da yapılmadan eksik araştırma ve incelemeyle hüküm verilmesi isabetsiz, davacı tarafın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA,peşin ödenen 82,80 TL harcın istek halinde davacı tarafa iadesine, 20.04.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/16051
Karar No: 2016/15916
Karar Tarihi: 13.12.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/16051 E.  ,  2016/15916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Çocukla Kişisel İlişki Kurulması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarih ve numarası gösterilen hüküm, davalı baba tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhkameleri Kanununa 31.3.2011 tarihli 6217 sayılı Kanunun 30. maddesiyle ilave edilen Geçici 3. madde hükmü uyarınca, uygulanması gereken 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. Maddesinde; çocukla kişisel ilişkinin düzenlenmesine ilişkin verilen kararların Yargıtay’da duruşmalı inceleneceğine ilişkin hüküm bulunmadığından duruşma isteğinin reddine, evrak üzerinde inceleme yapılmasına karar verildi. Evrak okunup, gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dava, çocukla kişisel ilişkinin düzenlenmesine ilişkindir ve bu tür davalar bir çekişmesiz yargı işidir. Çekişmesiz yargı işlerinde kural olarak basit yargılama usulü uygulanır (HMK m.385/1). Mahkemece davalı tarafın sunduğu tanık listesindeki tanıklar dinlenmeden deliller toplanmadan davanın kabulüne karar verilmiştir. Mahkemece çocukla kurulan kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi davalarında re'sen araştırma ilkesinin de uygulanacağı gözetilerek taraf delillerinin sorulup toplanması, tanık isimleri bildirilmesi halinde dinlenmesi ve gerektiğinde uzman raporu da alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm tesisi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

3-Ortak çocuk....28/04/2005 doğumludur ve idrak çağındadır. Çocuk Hakları Sözleşmesinin 12. ve Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesinin 3. ve 6. maddeleri, iç hukuk tarafından çocuğun idrak gücüne sahip olduğunun kabul edildiği durumlarda, çocuğa adli merci önündeki kendilerini ilgilendiren davalarda kendi görüşünü ifade etmesine müsaade edilmesini ve yüksek çıkarlarına açıkça ters düşmediği takdirde ifade ettiği görüşe gereken önemin verilmesi gerektiğini öngörmektedir. Mahkemece çocuğa görüşünü ifade etmesi olanağı tanınmadığı gibi, kişisel ilişkinin düzenlenmesine esas olmak

..../..

üzere herhangi bir uzman incelemesi de yaptırılmamıştır. Mahkemece yapılacak iş; davalı baba ile arasında kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi ile ilgili tercihinin sorulması ve mahkeme nezdindeki aile mahkemesi uzman veya uzmanlardan rapor alınması, tüm deliller birlikte değerlendirilerek, çocuğun üstün yararının saptanması, hasıl olacak sonucuna göre karar vermekten ibarettir. Açıklanan hususların üzerinde durulmaksızın eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) ve (3.) bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 13.12.2016(Salı)

....
Esas No: 2011/1606
Karar No: 2012/2319
Karar Tarihi: 28.02.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/1606 E.  ,  2012/2319 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme ve zorla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; zorla kaçırıp alıkoyma suçu ... ile kabul edilerek beraatine, ırza geçme suçu reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçu kabul edilerek mahkûmiyetine dair Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 27.12.2005 gün ve 2005/587 Esas, 2005/709 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa uygun kabule göre, 765 sayılı TCK.nın 430/2 ve 416/3. maddelerinde tarif edilen reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma ve reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçlarının kanunda öngörülen cezalarının üst sınırları itibarıyla, aynı Kanunun 102/4. maddesinde belirtilen 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi oldukları, sanığın reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan mahkûmiyetine ilişkin 27.12.2005 tarihli hükümden ve reşit olmayan kimseyi rızası ile kaçırıp alıkoyma suçunda ise sorgusunun yapıldığı 06.07.2004 tarihinden itibaren incelemenin yapıldığı tarihe kadar bu sürelerin gerçekleştiği ve bu arada zamanaşımını kesen veya durduran sebep bulunmadığı anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK.nın 7/2 maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında açılan kamu davalarının DÜŞMESİNE, 28.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/2197
Karar No: 2025/549
Karar Tarihi: 17.02.2025

**6. Hukuk Dairesi         2024/2197 E.  ,  2025/549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 08.05.2024

SAYISI : 2009/284 E., 2012/497 K.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince 08.05.2024 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin süreden reddine karar verilmiştir.

Ek karar, davalı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, duruşma isteminin mahiyetten reddine, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen karar, davacıya 21.12.2012 tarihinde tebliğ edilmiş; temyiz dilekçesi ise HUMK'nın 432. maddesinin 1. fıkrası hükmünde öngörülen 15 günlük yasal süre geçirildikten sonra 06.05.2024 tarihinde verilmiştir.

Temyiz dilekçesinin süre aşımı sebebiyle reddine ilişkin İlk Derece Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

İlk Derece Mahkemesinceverilen 08.05.2024 tarihliek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

17.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/6845
Karar No: 2011/7608
Karar Tarihi: 27.06.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/6845 E.  ,  2011/7608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : EDREMİT 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/12/2009
Esas No: 2015/11635
Karar No: 2016/3222
Karar Tarihi: 26.02.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/11635 E.  ,  2016/3222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliği sebebiyle davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince süresinde temyiz edilmesi üzerine sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı, karşı tarafın davacı olduğu... 9. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2009/84 E. sy. İtirazın iptali davasında verilen kararın tehiri icra talepli olarak temyiz ettiklerini ve dosya borcunun tamamını kapsayan 123.600 TL meblağlı kesin ve süresiz banka teminat mektubunun müvekkili tarafından icra müdürlüğüne yatırıldığı halde Yargıtayca tehiri icra kararı verilmediğini, yalnızca icra müdürlüğünce mehil verildiğini, Yargıtay tarafından 90 günlük süre bitmeden 26.06.2013 tarihinde tehiri icra taleplerinin reddedilerek kararın onandığını, davalı tarafın talebi üzerine icra müdürlüğünce tebliğ edilen ek ödeme muhtırasında 07.03.2014 tarihi itibariyle 35.073,86 TL bakiye borçlarının bulunduğu ve haciz işlemlerine başlanacağının ihtar edildiğini, müvekkilinin 26.06.2013 tarihinde dosya borcu 123.600 TL ödeme yaptığı kabul edilerek bakiye borcun bu tarih esas alınarak hesaplanması gerektiğini, dosyada tehiri icra kararı bulunmadığından takibin hiçbir zaman durmadığını, davalının alacağını tahsil edebilecek durumda olduğunu ileri sürerek müvekkilinin dava tarihi itibariyle 35.073,86 TL borcunun bulunmadığının tespitine ve %40 kötü niyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda tensiple; kapak hesabının yapılması ve muhtıra çıkartılması icra memuru işlemi olup İİK'nın 16. madesi hükmü uyarınca davacının icra memurunun işlemlerine karşı şikayet yoluna başvurabileceği, davacının düzenlenen muhtıraya karşı şikayet yoluna başvurarak muhtıranın tümden iptalini veya düzeltilmesini icra mahkemesinden isteyebileceği gerekçesiyle İİK'nın 16. ve TTK'nın 4-5. maddeleri hükmü uyarınca dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiş hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 26.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/19022
Karar No: 2011/44897
Karar Tarihi: 02.11.2011

**6. Ceza Dairesi         2007/19022 E.  ,  2011/44897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK.nun 511. maddesindeki kayıp eşyayı sahiplenmek suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık genel dava zamanaşımının suç tarihi olan 02.04.2004 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 02.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...