erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/15090
Karar No: 2018/9178
Karar Tarihi: 10.05.2018

**4. Ceza Dairesi         2014/15090 E.  ,  2018/9178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, yaralama, yaralamaya teşebbüs

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine, sanıklar ... ve ...'ın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlara karşı itirazlarının Kalecik Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/41 D.İş sayılı 27.07.2012 tarihli kararı ile reddedildiği anlaşılmakla, temyiz incelemesinin sanık ... hakkında kurulan hükümlere yönelik yapılması gerektiği kabul edilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığa yükletilen tehdit, hakaret ve yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalardan ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının infazda gözetilebileceği,

Anlaşıldığından sanık ...'ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye kısmen uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2- Sanık hakkında yaralamaya teşebbüs suçundan kurulan hükümlerin temyizine gelince;

CMK'nın 225/1. maddesine göre, hükmün konusunun iddianamede gösterilen eylemden ibaret olduğu ve iddianame anlatımında, sanığın, katılanların bulunduğu markete doğru elinde bıçakla yürüdüğünden bahsedildiği ve bıçakla tehdit eyleminden dava açıldığı, bıçakla yaralamaya teşebbüs eyleminden ise bahsedilmediği gözetilmeden, yazılı biçimde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/3809
Karar No: 2018/7697
Karar Tarihi: 18.10.2018

**5. Ceza Dairesi         2018/3809 E.  ,  2018/7697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın çalıştığı kurum olan ve suçtan doğrudan zarar gören Halkalı Vergi Dairesi Müdürlüğünün bağlı bulunduğu Maliye Bakanlığı adına hükmü temyiz eden Hazine vekilinin davaya katılma ve hükmü temyiz hakkı bulunduğu, keza kurulan ilk hükmün katılan vekilinin temyizi ile incelendiği anlaşılmakla, temyiz talebinin reddi yönündeki tebliğnamede yer alan görüşe iştirak edilmemiştir.

Halkalı Vergi Dairesi Müdürlüğünde yoklama memuru olarak görev yapan sanık hakkında, vergi dairesi yetki alanı dışında yer alan mükellef ...'e ait şube iş yeri ile alakalı herhangi bir görevlendirme yapılmamasına rağmen, 19/02/2009 tarihli yoklama fişini düzenlemek suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğinden bahisle açılan kamu davasında; sanığın görevlendirme üzerine ilgili yere giderek yaptığı tespite dayalı olarak suça konu belgeyi düzenlediğini savunması, ancak Atışalanı Vergi Dairesi tarafından 07/01/2009 tarihinde yapılan yoklamada iş yerinin kapalı ve faaliyetsiz olduğunun tespit edilmiş olması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması bakımından, olay hakkında bilgi ve görgüleri bulunduğu anlaşılan, fakat adli soruşturma ve kovuşturma evresinde beyanlarına başvurulmayan ...,.....ve suça konu belgede iş yerinde çalıştığı tespit edilen kişiler tanık olarak dinlenilmek suretiyle 19/02/2009 tarihli yoklama fişi içeriğinin gerçek olup olmadığı hususunun araştırılmasından, UYAP sorgulamasında halen derdest olduğu anlaşılan mükellef ... hakkında Vergi Usul Kanununa muhalefet suçundan Küçükçekmece 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/144 esasında kayıtlı dosyanın getirtilip incelenmesinden, suça konu belge aslının denetime olanak verecek şekilde temin edilip duruşmada incelenerek özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması ile iğfal kabiliyetinin bulunup bulunmadığının belirlenmesinden, gerekirse bu hususta bilirkişi raporu da alınmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/13062
Karar No: 2017/151
Karar Tarihi: 12.01.2017

**4. Hukuk Dairesi         2016/13062 E.  ,  2017/151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ...'a velayeten ... ve ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... (kendi adına asaleten, ...'e velayeten) aleyhine 30/04/2004 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 06/04/2007 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava haksız eyleme dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın davalı ... yönünden reddine, diğer davalı ... yönünden ise kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili, davalılardan ...’in velisi olduğu diğer davalı ...’in, sınıf arkadaşı olan davacı ...’a ders esnasında kalem fırlattığını, kalemin davacının gözüne saplandığını ve olay neticesinde yaralandığını belirterek uğradıkları maddi ve manevi zararın ödetilmesi isteminde bulunmuşlardır.

Davalılar, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporu uyarınca davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya incelendiğinde, aynı olay nedeniyle dava dilekçesinde Milli Eğitim Bakanlığı'nın da davalı olarak gösterildiği, fakat mahkemece Milli Eğitim Bakanlığı’na yönelik dosyanın tefrik edildiği ve bu davalı yönünden idari yargının görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verildiği anlaşılmaktadır. Davaya konu istemlerden davalı ...’in yanı sıra Milli Eğitim Bakanlığı'ndan da tahsili imkanının bulunmasına göre; dava konusu tutarın davalı ...’ten tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla tahsiline hükmedilmesi gerekir. Mahkemece bu durumun gözetilmemesi doğru değil ise de; anılan yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HMUK'un 438. maddesi uyarınca hüküm fıkrasına tahsilde tekerrür olmamak üzere ibaresi eklenerek kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) no'lu bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının 2 nolu bendinin birinci fıkrasında yer alan ''...davalıdan...'' ve yine 2 nolu bendinin üçüncü fıkrasında yer alan ''...davalı ... den...'' ifadelerinden sonra gelmek üzere "...tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla...'' sözcük dizisinin eklenmesine, davalıların diğer temyiz itirazlarının (1) no'lu bentte gösterilen nedenlerle reddi ile kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 12/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/13713
Karar No: 2011/251
Karar Tarihi: 17.01.2011

**1. Hukuk Dairesi         2010/13713 E.  ,  2011/251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MUDANYA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/04/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, davalılar  adına  tapuda   kayıtlı 201  ada  1  parsel  sayılı  taşınmazın  kıyı  kenar  çizgisi  içerisinde   kaldığını  ileri  sürerek, tapu  kaydının  iptali  ile  elatmanın  önlenmesi  isteğinde  bulunmuştur.

Davalılar, davanın  reddini  savunmuşlardır.

Mahkemece, dava  konusu  taşınmazın  bir  bölümünün  kıyı  kenar  çizgisi  içeerisinde  kaldığı gerekçesiyle davanın  kabulüne  karar  verilmiştir.

Karar, davalılar vekili  tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi C.. Ç..'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, çekişmeli taşınmazın kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali ve sicilin kütükten terkini ve  elatmanın  önlenmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Çekişme konusu taşınmazın kadastro tespitinin 11.02.1975 tarihinde kesinleştiği ve davanın 22.04.2009 tarihinde açıldığı kayden  sabittir.

Her ne kadar çekişmeli taşınmazın kıyı-kenar çizgisi içinde kalan bölümünün devletin hüküm ve tasarrufu altında ve kamu malı niteliğinde özel mülkiyete konu olamayacak  (Anayasanın 43, 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 16/C maddesi gereğince )  yerlerden olduğu keşfen saptanmış ise de; 25.2.2009 tarihinde kabul edilip 14.3.2009 tarihinde yürürlüğe giren  5841 Sayılı Yasanın 2.  maddesi ile  3402 Sayılı Yasanın 12.  maddesinin 3. Fıkrasına  eklenen  " bu hüküm iddia ve taşınmazın  niteliğine  yahut  Devlet ve  diğer kamu tüzel kişileri  dahil  tarafların sıfatına  bakılmaksızın  uygulanır" ve 3. maddesi ile eklenen geçici 8. maddesinin  " bu kanunun 12.  maddesinin 3. fıkrası hükmü devletin hüküm ve  tasarrufu altında  olduğu iddiası  ile yürürlük  tarihinden önce  açılmış ve  henüz kesin   hükme  bağlanmamış olan davalarda  dahi  uygulanır"  şeklindeki  hükmü  gözetildiğinde  kadastro  tespitinin  kesinleştiği tarih olan  11.02.1975 ile davanın açıldığı tarih  arasında  3402 Sayılı Yasanın 12.  maddesinde  sözü edilen  10 yıllık  hak düşürücü sürenin  geçmiş  olduğu sabittir.

Bilindiği üzere, hak düşürücü süre olumsuz dava şartlarından olup kamu düzeni ile ilgilidir. Mahkemece davanın her aşamasında res'en gözetilmesi gerekli bir kuraldır.

Hal böyle olunca, yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler gözetilerek davanın hak düşürücü süreden dolayı reddine karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

Davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK.'nun 428.  maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan  peşin  harcın  temyiz  edene  geri  verilmesine, 17.01.2011  tarihinde   oybirliğiyle  karar  verild
Esas No: 2016/14600
Karar No: 2017/281
Karar Tarihi: 16.01.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/14600 E.  ,  2017/281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Tüketici Mahkemesi’nce verilen 02/06/2016 tarih ve 2016/394-2016/999 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 13/08/2014 tarihinde THY'nın TK 842 sefer sayılı uçağı ile ...'dan ...'a seyahat ettiğini, bu seyahat için müvekkilinin davalıya teslim ettiği bagajın kaybolduğunu, bagajın bulunması için bir gün hava alanında kaldığını, şeker hastası olduğunu ve ilaçlarının bagajında olduğunu ancak bir hafta sonra ilaç alabildiğini, bu nedenle manevi zararının oluştuğunu, müvekkilinin bagajında 1.770,00 maddi değerde eşyasının bulunduğunu, davalı şirketin 452 TL ödeme yaptığını fazlaya dair haklarını saklı tutarak 1.318,00 TL maddi , 3.000,00 TL manevi tazminatın kayıp tarihinden itibaren ticari avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekilli, ticaret mahkemelerinin görevli olduğunu, uluslarası sözleşmeler gereğince hesaplanan bedelin kendilerine ödendiğini, bagaj kayıplarında manevi tazminata hükmedilmeyeceğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, davacı vekilinin talebinin 2920 sayılı Sivil Havacılık Kanunu'na göre hava taşımacılığı kapsamında kaldığı, Sivil Havacılık Kanunu'nun 2. ve 106. maddelerine göre hava yolu ile yurt içinde ve yurt dışında yapılacak taşımalarda bu kanunda hüküm bulunmadıkça Türkiye'nin taraf olduğu uluslararası anlaşma hükümleri ve bu anlaşmalarda da hüküm bulunmadığı hallerde ise Türk Ticaret Kanunu hükümlerinin uygulanması gerektiği, ayrıca 6502 sayılı Kanun'un 3/L maddesindeki tüketici işlemi ve taşıma kapsamında değerlendirilemeyeceği, ülkemizce de kabul edilen uluslararası sözleşme ve protokoller kapsamında TTK hükümlerinin uygulanması gerektiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Kararı davacı vekilli temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillere gerektirici sebeplere ve inşaat firmasında çalışan davacının çalıştığı firmanın yurt dışında bulunan işletmesinde çalışmak üzere mesleki amaçla yolculuk yaptığının dosya kapsamındaki belgeler ile iş akdinden anlaşılmasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, davacıdan harç alınmasına yer olmadığına, 16/01/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/9315
Karar No: 2023/2408
Karar Tarihi: 06.04.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/9315 E.  ,  2023/2408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi : ...

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davalı/alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Bölge Adliye Mahkemesinin 26.5.2022 tarih ve 2020/1572 E.-2021/2078 K. sayılı kararının, şikayet edilen alacaklı Adil... Ltd. Şti'ye tebliğine ilişkin tebligat mazbatasının incelenmesinde, tebliğ işleminin, adı geçen şirketin ticaret sicilde kayıtlı adresi olmayan adrese, daha önceden iade edilen bir tebligat bulunmaksızın, doğrudan Tebligat Kanunu'nun 35. maddesi gereğince yapılması nedeniyle usulsüz olduğu ve buna göre alacaklının Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararına yönelik temyiz talebinin süresinde olduğu görülmekle ek karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Bölge Adliye Mahkemesinin temyiz talebinin süreden reddine ilişkin ek kararının yerinde olduğu anlaşıldığından, anılan Bölge Adliye Mahkemesinin temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararının onanması gerekmiştir.

SONUÇ : Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesinin temyiz talebinin reddine dair ek kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, 06.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/26636
Karar No: 2018/17767
Karar Tarihi: 18.10.2018

**4. Ceza Dairesi         2014/26636 E.  ,  2018/17767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, 6136 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede sair temyiz itirazlarının reddine, ancak ;

1) Sanığın adli sicil kaydındaki tekerrüre esas alınan kasıtlı suçun, TCK'nın 191/1. maddesi uyarınca hükmolunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma olması ve 28.06.2014 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191. maddesinin değiştirilmiş olması ve anılan Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddesindeki düzenleme karşısında; bu suç yönünden, uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre, tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi zorunluluğu,

2) Sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden; olayda kullanıldığı kabul edilen bıçağın ele geçmemesi nedeniyle 6136 sayılı Kanun kapsamında yasak niteliği haiz olup olmadığı ve aynı Yasanın 4/3. maddesinde belirtilen bıçaklardan olup olmadığının belirlenmesinin mümkün bulunmaması ve yine sanığın söz konusu bıçağı sırf saldırı amacıyla taşıdığına dair dosya kapsamında her türlü şüpheden uzak, mahkumiyete yeterli delillerin bulunmaması karşısında, atılı suçun ne şekilde oluştuğu karar yerinde tartışılıp açıklanmadan yasal olmayan ve yetersiz gerekçeyle sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulması,

3) Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden ise; sanığın, trafik sıkışıklığı nedeniyle çıkan tartışmada müşteki ile yanındaki şahısların kendisine saldırmaları üzerine kendisini korumaya çalıştığını savunması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre sanık hakkında TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

./..

.2.

Kanuna aykırı, sanık ...’nin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 18.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/9793
Karar No: 2013/11662
Karar Tarihi: 17.09.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/9793 E.  ,  2013/11662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece hükme dayanak yapılan bilirkişi kurulu raporu yeterli değildir.

Şöyle ki;

Bilirkişi kurulunca somut emsal alınan İmbatlı Mah. 25642 ada 2 parselin dava konusu taşınmazla karşılaştırılması sonucunda; dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan daha az değerli olduğu kabul edilmek suretiyle değerlendirme yapılmış ve mahkemece de bu rapora dayalı olarak hüküm kurulmuştur.

2942 Sayılı Yasanın 11. maddesinin (d) bendi gereğince emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmaz ile emsalin karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Bu itibarla dava konusu taşınmazın ve emsalin emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin oranı ile bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan oran birbirinden fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişki giderilmelidir. Dosyaya getirtilen kayıtlara göre; dava konusu taşınmazın emlak vergisine esas asgari m² değeri 157,87 TL, emsal alınan taşınmazın asgari m² değeri ise 65,43 TL dir. Emlak vergi değerleri bakımından dava konusu taşınmazın değeri, emsal olarak alınan taşınmazdan daha fazla olduğunu göstermektedir. Buna göre dava konusu taşınmazın emsal taşınmazın %75'i oranında değerde olduğu kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde yeterli, inandırıcı ve somut gerekçelere de dayandırılmayan rapora dayanılarak hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

Mahkemece yeniden araştırma yapılarak dava konusu taşınmaz ile karşılaştırmaya uygun farklı bir emsal tespit edilip tapu kayıtları, imar durumları ve emlak vergisi yönünden yukarıdaki açıklanan ilkeye uygun olarak bilirkişi kurulundan ek rapor alınıp oluşacak sonuç doğrultusunda bir karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davacı tarafa iadesine, 17.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/18673
Karar No: 2013/19935
Karar Tarihi: 12.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/18673 E.  ,  2013/19935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın kendi bahçesinde izinsiz bir şekilde define aradığı sırada sınır komşusu olan katılana ait bir adet erik ağacının altını kazıp testere ile ikiye böldüğü, iki adet fındık ağacının ise dallarını kestiği, yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporuna göre ağaçların 343 ada 4 nolu parselde bulundukları, ekli tapu kaydına göre de söz konusu parselin sanığın babasına ve onun kardeşlerine ait olduğunun anlaşıldığı somut olayda;

1- Soruşturması ve kovuşturması şikayete bağlı olmayan suç bakımından kesilen ağaçların sahip ya da sahiplerinin araştırılarak olaya ilişkin beyanları alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve tespiti gerekirken, katılanın şikayet hakkının bulunmadığı şeklindeki eksik ve hatalı gerekçe ile hüküm kurulması,

2-Sanık hakkında 2863 sayılı Kanunun 74/2 maddesi gereğince izinsiz define arama suçundan kamu davası açılmasına rağmen kısa kararda hangi suç için verildiği anlaşılamayacak şekilde sanığın üzerine atılı suçu işlemediğinin sabit olması nedeniyle CMK'nın 223/2-b maddesi gereğince beraatine karar verildiği, gerekçeli kararda ise kısa kararda mala zarar verme suçu açısından sanığın üzerine atılı suçu işlemediğinin sabit olduğu, izinsiz define arama suçun bakımından ise sehven hüküm kurulmadığı belirtildikten sonra bu suç açısından da mahkumiyete yeterli delil bulunmadığı gerekçesi ile beraat kararı verildiği, ardından ise kısa kararda verilen beraat kararının her iki hükmü kapsadığı belirtilerek hükmün karıştırılması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcılarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.12.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.