Esas No: 2020/1540
Karar No: 2024/6660
Karar Tarihi: 15.05.2024

**11. Ceza Dairesi         2020/1540 E.  ,  2024/6660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/288 E., 2019/918 K.

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Beraat, zamanaşımı nedeniyle düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama, bozma, zamanaşımı nedeniyle düşme

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 25. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.12.2011 tarihli kararı ile sanık hakkında sahte fatura düzenleme suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

2. Yargıtay 11. Ceza Dairesi tarafından anılan hükmün; eksik ceza tayini nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. İstanbul 25. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.12.2014 tarihli kararı ile sanık hakkında sahte fatura düzenleme suçlarından mahkûmiyet hükümleri kurulmuştur.

4. Yargıtay 11. Ceza Dairesi tarafından anılan hükümlerin; eksik inceleme nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

5. İstanbul 25. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.12.2019 tarihli ve 2017/288 Esas, 2019/918 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından, zamanaşımı nedeniyle düşme; 2007, 2008, 2009 ve 2010

takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından beraatlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; beraat ve düşme hükümlerinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. 2005 ve 2006 Takvim Yıllarında Sahte Fatura Düzenleme Suçlarından Kurulan Düşme Hükümleri Yönünden

Sanığın yargılama konusu eylemleri için, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun359 uncu maddesinin (b) fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü ve suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar bu sürenin gerçekleştiği belirlendiğinden hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. 2007, 2008, 2009 ve 2010

Takvim Yıllarında Sahte Fatura Düzenleme Suçlarından Kurulan Beraat Hükümleri Yönünden

Sanığın yargılama konusu eylemleri için, 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre, 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü ve suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar bu sürenin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV.KARAR

A. 2005 ve 2006 Takvim Yıllarında Sahte Fatura Düzenleme Suçlarından Kurulan Düşme Hükümleri Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle İstanbul 25. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.12.2019 tarihli ve 2017/288 Esas, 2019/918 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. 2007, 2008, 2009 ve 2010 Takvim Yıllarında Sahte Fatura Düzenleme Suçlarından Kurulan Beraat Hükümleri Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle İstanbul 25. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.12.2019 tarihli ve 2017/288 Esas, 2019/918 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, kısmen Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.05.2024 tarihinde karar verildi.