erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2020/4114
Karar No: 2021/4295
Karar Tarihi: 13.04.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/4114 E.  ,  2021/4295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nin 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz taleplerinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, REDDİNE, 13/04/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/6474
Karar No: 2016/729
Karar Tarihi: 20.01.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/6474 E.  ,  2016/729 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. Hukuk Dairesi

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : İnegöl 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/02/2015

NUMARASI : 2014/168-2015/83

DAVACI : D.. M.. Vek.Av.Hüseyin Kızılgül

DAVALI : M.. K.. Vek.Av.Havva Günaydın

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalı vekili 27.03.2015 tarihli katılma yoluyla temyiz dilekçesinde, kararın bozulması talebinde bulunduğuna göre, dilekçesinin temyiz dilekçesi niteliğinde olup olmadığı açıklattırılarak, temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt yapılıp yapılmadığı ve temyiz harcının alınıp alınmadığı araştırılarak, bunlara ilişkin bilgi ve belgelerin dosyaya konulması, süresi içinde temyiz defterine kayıt yapılmış ancak harç alınmamış ise HUMK. nun 434. maddesinin 3. fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanmasından,

2-Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye alınan nektarine ait sulu şartlarda ayrı ayrı 2014 yılı itibariyle dekar başına asgari ve azami verimi ile kilogram başına ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına ayrıntılı üretim giderini (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) gösterir biçimde veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Karşılaştırıldı SA.
Esas No: 2020/9432
Karar No: 2020/5676
Karar Tarihi: 16.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/9432 E.  ,  2020/5676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamında bulunan olay yeri inceleme raporu, fotoğraflar, olay yerinde çalınan yazar kasa çekmecesinin altında bulunan dağınıklığın içerisinde yerde bulunan meyve suyu kutusu üzerinde suça sürüklenen çocuğun parmak izinin bulunması, katılanın suça sürüklenen çocuğu tanımadığına ilişkin beyanı ve çalınan malzemelerin bir kısmının meyve sularından ibaret olması karşısında; suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, üzerine atılı hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 16/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/9707
Karar No: 2010/798
Karar Tarihi: 09.02.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/9707 E.  ,  2010/798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 180 ada 223 parsel sayılı 1774.95 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine vekili, yasal süresi içinde taşınmazın yaylak ve çalılık niteliğinde olup, imar ve ihya edilmediği iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ve çekişmeli 180 ada 223 parsel sayılı taşınmazın davacı Hazine adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillere, yasaya uygun gerektirici nedenlere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak ziraat mühendisi bilirkişi tarafından düzenlenen raporda çekişmeli taşınmaz üzerinde 1 adet 10-15 yıllık tek katlı ev ile 1 adet 15 yaşlarında zeytin, 1 adet 7 yaşında dut, 1 adet nar, 1 adet incir ağacı bulunduğu belirtildiği halde mahkemece, zirai bilirkişi raporunda belirtilen ağaçların davalı tarafından dikilip dikilmediği araştırılmamış, davalı tarafından yetiştirildiğinin ve kadastro tesbit gününde mevcut olduğunun anlaşılması halinde 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 19. maddesi uyarınca bu ağaçlarının ve evin davalıya ait olduğunun kütüğün beyanlar hanesine şerh verilmesi gerektiği düşünülmemiştir. Davalının temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 09.02.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2019/2036
Karar No: 2019/11125
Karar Tarihi: 26.09.2019

**14. Ceza Dairesi         2019/2036 E.  ,  2019/11125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın müsnet suçtan mahkumiyetine dair ... 8. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen...... Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile hükmün kaldırılarak atılı suçtan mahkumiyetine

TEBLİĞNAMEDEKİ

DÜŞÜNCE : Temyiz isteminin esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık müdafisinin temyiz isteminin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 294/1. maddesinde yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” ve aynı Kanunun 295/1. maddesindeki "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir" şeklindeki düzenlemeler gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanık müdafisinin tefhim edilen hükümle ilgili verdiği 06.12.2018 tarihli süre tutum dilekçesinde herhangi bir temyiz sebebi göstermeyip, 20.12.2018 günü usulüne uygun şekilde gerekçeli hükmün tebliğiyle işlemeye başlayan yedi günlük kanuni süresinden sonra gerekçeli temyiz dilekçesini verdiği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin aynı Kanunun 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

Katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçesinde belirttiği nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun kabulü ile hükmün kaldırılarak sanığın çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, katılan Bakanlıkvekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmesine, 26.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/15784
Karar No: 2025/6047
Karar Tarihi: 10.06.2025

**6. Ceza Dairesi         2023/15784 E.  ,  2025/6047 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 21.12.2022

SAYISI : 2021/430 E., 2022/3275 K.

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Temyiz talebinin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması

Yapılan ön inceleme neticesinde Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 21.12.2022 tarihli ve 2021/430 Esas, 2022/3275 Karar sayılı ek kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-d maddesi uyarınca " ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “ … temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş … ise … hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 21.12.2022 tarihli ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden, sanık müdafinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 39. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 10.06.2025 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2006/10109
Karar No: 2007/2780
Karar Tarihi: 22.03.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/10109 E.  ,  2007/2780 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, müvekkillerinin 2001 yılında davalıdan balya makinesi satın aldıklarını, verilen peşinattan ayrı olarak karşılığında 10.000 DM tutarlı senet verdiklerini, 03.03.2003 tarihinde balya makinesini dava dışı ....., isimli şahsa devrettiklerini ve bu şahsın toplam 7.000.000.000 TL' yi davalıya ödediği halde, senet bedelinin tamamının icra takibine konulduğunu belirterek, 7.000.000.000 TL yönünden borçlu olmadıklarının tespitine, % 40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, balya makinesinin satış bedelinin 13.500 DM olduğunu, senede bağlanan kısmın dışındaki 3.500 DM peşinatın ödenmediğini, müvekkilinin dava dışı ...' tan 4.000.000.000 TL aldığını, bunun da senede karşılık değil peşinat olarak verilmeyen alacağa ilişkin olduğunu bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre, taraflar arasındaki satışa ilişkin olarak 10.000 DM' lik senet imzalandığı, bunun dışında peşin ödeme yapılmasına ilişkin anlaşmanın varlığının davalı tarafça ispatlanamadığı, davacıların makineyi sattıkları dava dışı ... tarafından dava konusu bono bedeline mahsuben davalıya 7.000.000.000 TL ödeme yapıldığının anlaşıldığı, davalının takibinde haksız ve kötü niyetli olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne, davalının % 40 tazminattan sorumluluğuna karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalı delil listesinde yemin deliline dayanmış olduğundan, davalının savunması çerçevesinde davacıya yemin teklif etme hakkı bulunduğu hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 22.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/13873
Karar No: 2019/19438
Karar Tarihi: 16.12.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/13873 E.  ,  2019/19438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkûmiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan verilen karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın, 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararın temyizi mümkün olmadığından, 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma, başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin ve annesinin temyiz talepleri itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2- Suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... haklarında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 16.12.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/8358
Karar No: 2017/4176
Karar Tarihi: 08.11.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/8358 E.  ,  2017/4176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, Kasten yaralama, Tehdit

HÜKÜM : Uygulama;

1-Tehdit: 5237 sayılı TCK'nın 106/2-a,62,50/1-a,52/2-4 maddeleri gereğince sanığın 2 kez 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına

2-Kasten yaralama: 5237 sayılı TCK'nun 86/2,62,50/1-a,52/2-4 maddeleri gereğince sanığın 2 kez 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Saat 19:00 sularında, ailesiyle birlikte ikamet ettiği konutuna gelen sanık ... Sercan'ın; annesi mağdur ...'dan para istediği, mağdur ...'in olmadığını söylemesi üzerine saçından tutup "para bulamazsan seni para karşılığında satacağım" diyerek yumruk attığı, sinkaflı sözler sarf etmeye başlayıp kardeşi mağdur ...'a yönelip 'para vermezsiniz hepinizi öldüreceğim" diyerek Diyarbakır'a gitmek için 300,00 TL istediği, olumsuz yanıt alması üzerine mağdur ...'i itekleyip yere düşürdükten sonra tekme ve tokat atarak yaraladığının anlaşılması karşısında, sanık ...'ın mağdurlara yönelik eylemlerinin bir bütün halinde yağmaya kalkışma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde uygulama yapılması,

2)Kabüle göre;

Kasten yaralama eyleminin üst ve yan soya yönelik işlendiği anlaşılmakla, sanık hakkında TCK'nın 86/2. maddesi ile uygulama yapılırken,

aynı yasanın 86/3-a maddesi ile artırım yapılmaması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca sanıkların kazanılmış hakkının korunmasına, 08.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/10569
Karar No: 2012/16255
Karar Tarihi: 27.09.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/10569 E.  ,  2012/16255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : 2004 ve 2005 takvim yıllarındaki işlenen suçlardan; Mahkumiyet

Gerekçeli karar başlığında yanlış gösterilen suç tarihlerinin suça konu faturaların en son kurumlar vergisinde kullanıldıkları anlaşılmakla 16.04.2005 ve 16.04.2006 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık müdafiinin 2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen suçun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunma inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

Sanık müdafiinin 2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımının, sahte faturaların kurumlar vergisinde kullanılması nedeniyle suçun işlendiği 16.04.2005 tarihinden iddianame tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, suç tarihinin belirlenmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeninden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 27.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/6282
Karar No: 2020/2801
Karar Tarihi: 02.06.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/6282 E.  ,  2020/2801 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 62/1, 53/6, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin cezanın az olduğuna, bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanık müdafinin ise cezanın fazla olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Sanığın kamyoneti ile köy içinde seyyar satıcılık yaptığı, gündüz vakti Börk köyü 63 numaralı evin önündeki dört yönlü yola aracını park ettiği, alım-satım işlerinin bitmesini müteakip, aracın arkasından dolaşarak hareket ettirdiği esnada, aracın ön kısmında oynamakta olan 2 yaşındaki ölene, eşdeğer kusurlu olarak çarptığı olayda;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.09.2018 tarihli ve 2015/4-1163 Esas-2018/382 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere; hüküm bölümünde CMK'nın 230. ve 232. maddeleri uyarınca cezanın ertelenmesine, hapis cezasının adli para cezası veya tedbirlerden birine çevrilmesine veya ek güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına ya da bu hususlara ilişkin taleplerin kabul veya reddine ait dayanakların açıkça gösterilmesi zorunluluğu bulunmakta olup; dosya içeriğine göre, 12.11.2015 tarihli karar duruşmasında lehe hükümlerin uygulanması talebinde bulunan sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının, “TCK'nın 50/4. maddesinde, taksirli suçlardan dolayı hükmolunan hapis cezasının uzun süreli de olsa, diğer koşulların varlığı halinde adli para cezasına çevrilebileceğinin” düzenlenmesi karşısında; TCK'nın 50/1-a ve 50/4.maddelerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılıp, değerlendirilmeden hüküm kurulması suretiyle CMK'nın 230/1-d maddesine aykırı davranılması;

Kanuna aykırı olup, sanık ve sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 02.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/8453
Karar No: 2006/15720
Karar Tarihi: 19.12.2006

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/8453 E.  ,  2006/15720 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... vs. aralarındaki istihkak davası hakkında İnegöl İcra Mahkemesinden verilen 22.03.2005 gün ve 197-72 sayılı hükmün davacı(3.kişi) vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

2004 Sayılı İcra ve İflas Kanununun 4949 sayılı Yasanın 101. maddesiyle değişik 363. maddesi hükmüne göre; Yasa'nın yürürlüğe girdiği 30.7.2003 tarihinden sonra icra mahkemelerince verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 2.000.000.000 TL.’yi geçmesi gerekir.

İİK'na 4949 sayılı Yasa'nın 102. maddesiyle eklenen Ek 1. madde uyarınca da; bu parasal sınır, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun mükerrer 298. maddesi uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tesbit ve ilan edilen yeniden değerlendirme oranında artırılması suretiyle uygulanır.

2004 yılında bu parasal sınır 2.570.000.000 TL. (2.570 YTL.) olarak uygulanmıştır. Öte yandan 28.11.2004 gün ve 25654 sayılı Resmi Gazetede ilan edilen Maliye Bakanlığı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinde, 2005 yılı için belirlenen yeniden değerlendirme oranı % 11,2 olarak öngörülmüştür. Buna göre, 2005 yılında icra mahkemelerince istihkak davaları sonucunda verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 2.857.84 YTL.’sini geçmesi gerekir.

Somut olayda, temyiz konusu dava değeri 900.00 YTL’dir.

Bu durumda hüküm kesin nitelik taşıdığından temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıdaki nedenlerle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine ,İİK'nun 363, 365/3 Eki 1. maddeleri uyarınca 19/12/2005 gününde oybirliğiyle karar verildi.