erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/10151
Karar No: 2014/3869
Karar Tarihi: 27.03.2014

**6. Hukuk Dairesi         2013/10151 E.  ,  2014/3869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karacabey Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/04/2013

NUMARASI : 2013/62-2013/220

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali ve tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili amacıyla yapılan icra takibine vaki itirazın iptali ve kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde, davacının kiralanan taşınmazı 26.09.2011 tarihinde satın aldığını, davalının önceki malik ile yapılan sözleşme ile kiracı olduğunu, davalı hakkında ödenmeyen 2011 Ekim-2012 Aralık dönemi kira bedellerinin tahsili için icra takibi yaptığını, davalının itirazı üzerine takibin durduğunu belirterek itirazın iptali ve kiralananın tahliyesini istemiştir. Dava konusu taşınmazda davalı şirketin kiracı olmadığını, davacının aylık kira miktarını ispat etmek zorunda olduğunu ve davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davalının davacıya ait taşınmazda kiracı olduğu, ancak taraflar arasında yazılı bir kira sözleşmesi olmaması nedeniyle aylık kira miktarının ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de esasen taraflar arasındaki kiracı-kiralayan ilişkisinin varlığını kabul eden kararın davalı tarafından temyiz edilmemiş olması nedeniyle kira ilişkisinin varlığının kesinleştiğinin kabulü gerekir. Kira miktarını ispat yükü davacı kiralayanda olup, davacı aylık kira miktarının 1000.- TL olduğunu yazılı belge ile ispat edememiştir. Davacı, dava dilekçesinde "her türlü yasal delil" demekle yemin deliline de dayanmış olduğundan mahkemece davacıya aylık kira miktarı konusunda davalıya yemin teklif etme hakkı olduğu hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile istemin reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 27.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/1080
Karar No: 2024/20262
Karar Tarihi: 17.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/1080 E.  ,  2024/20262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 28.11.2023

SAYISI : 2020/51 E., 2020/102 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 28.11.2023 tarihli ve 2020/51 Esas, 2020/102 sayılı ek kararın: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durum bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 28.11.2023 tarihli karar başlığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 232/2-b maddesine aykırı olacak şekilde heyet üyelerinin isimleri gösterilmemiş ise de, belirtilen bu eksikliğin mahallinde giderilmesi mümkün görülmüştür.

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin 09.11.2019 tarihli dilekçesi ile mala zarar verme suçundan verilen mahkûmiyet hükmünü de istinaf ettiği, ancak mala zarar verme suçuna yönelik Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi tarafından herhangi bir karar verilmediğinin anlaşılması karşısında mala zarar verme suçundan zamanaşımı süresi içerisinde karar verilmesi olanaklı görülmüştür.

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 28.11.2023 tarihli ve 2020/51 Esas, 2020/102 sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi uyarınca reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesi uyarınca Kayseri 2. Çocuk Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/6545
Karar No: 2019/672
Karar Tarihi: 21.01.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/6545 E.  ,  2019/672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belgeleri ibraz etmeme, sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : a)Sahte fatura düzenleme suçundan mahkumiyet

b) Defter ve belgeleri ibraz etmeme suçundan, TCK'nin 44. maddesi gereğince 213 sayılı VUK'nin 359/a-2 maddesinin uygulanmasına yer olmadığına

.... Rapor Değerlendirme Komisyonunun 13.04.2012 tarihli RDK/10 sayılı mütalaasında, sanıkların 2011 takvim yılında sahte fatura düzenlendikleri, sahte fatura kullandıkları, defter ve belgeleri ibraz etmedikleri belirtilmesine rağmen, sanıklar hakkında “sahte fatura kullanma” suçundan kamu davası açılmadığı anlaşıldığından; "2011 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçundan Cumhuriyet Başsavcılığınca ayrıca işlem yapılması mümkün görülmüştür.

Mükellefiyet tesis ettirilen 07.05.2011 tarihinden, 2011 yılı Ekim ayına kadar düzenlenen tüm faturaların sahte olduğunun vergi tekniği raporunda belirtilmesi; sanıklardan ...’ın diğer sanık ...’a 19.08.2011 tarihinde vekaletname verdiğinin dosya kapsamından anlaşılması karşısında; 5271 sayılı CMK'nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip “2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanıklar hakkında, .... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 03.07.2012 tarihli iddianamesi ile dava konusu yapılan "defter ve belgeleri ibraz etmeme" suçundan ayrıca hüküm kurulması gerekirken, “TCK'nin 44. maddesi gereğince 213 sayılı VUK’nin 359/a-2 maddesinin uygulanmasına yer olmadığına” karar verilmesi; 2011 takvim yılında birden fazla sahte fatura düzenlemesine karşın, TCK‘nin 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak; sanıklara yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa göre vasfı tayin edilmiş, cezaları azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiriler dışında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, sanık ... müdafiinin ve sanık ...’ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan, hükümlerin ONANMASINA, 21.01.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2010/20102
Karar No: 2011/1759
Karar Tarihi: 24.02.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/20102 E.  ,  2011/1759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/05/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İİK.nun 134/2.maddesinde ihalenin feshini isteyebilecek ilgililer sınırlı olarak sayılmıştır. Bunlar satış isteyen alacaklı, borçlu, tapu sicilindeki ilgililer ve pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenlerdir. Öte yandan aynı maddeye göre; "Talebin reddine karar verilmesi halinde icra mahkemesi davacıyı feshi istenilen ihale bedelinin yüzde onu oranında para cezasına mahkum eder. Ancak işin esasına girilmemesi nedeniyle talebin reddi halinde para cezasına hükmolunamaz."

Somut olayda fesih talebinde bulunan şikayetçinin takipte taraf olmadığı ve tapu sicilinde ilgili sıfatının da bulunmadığı gibi pey sürmek suretiyle ihaleye de iştirak etmediği anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece istemin aktif husumet yokluğu nedeniyle reddedilerek şikayetçi aleyhine para cezasına hükmedilmemesi  gerekirken, işin esası incelenerek şikayetçinin %10 para cezasından sorumlu tutulması isabetsiz olup, hükmün bu nedenle bozulması gerekir ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından mahkeme kararının düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.

SONUÇ  : Şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Bakırköy 4. İcra Hukuk Mahkemesinin 25.05.2010 tarih ve 2010/238-548 karar sayılı kararının hüküm bölümünün %10 para cezası ile ilgili "İİK.nun 134.maddesi gereğince şikayetçinin  ihale bedelinin %10'u oranında para cezası ile cezalandırılmasına" şeklindeki kısmının karar metninden çıkartılmasına, kararın düzeltilen bu şekliyle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, 24.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/4670
Karar No: 2012/14430
Karar Tarihi: 09.04.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/4670 E.  ,  2012/14430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava konusu yerin kesinleşen orman sınırları içinde kaldığının anlaşılmasına göre suça konu yerde mevcut bina ve meyve ağaçlarının müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş,müdahil idarenin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK'un 322.maddesi uyarınca bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasına “suça konu yerde mevcut binanın ve meyve ağaçlarının 5237 Sayılı Yasanın 54.maddesi uyarınca müsaderesine” bendinin konulması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA 09.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/7443
Karar No: 2024/6749
Karar Tarihi: 28.05.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/7443 E.  ,  2024/6749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/372 E., 2016/255 K.

SUÇLAR : Silahla tehdit, bıçak veya diğer aletleri izinsiz olarak satma satın alma, taşıma veya bulundurma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama-bozma

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık Hakkında Silahla Tehdit Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İncelemesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Tüm dosya kapsamına göre; sanığın eşinin olay tarihinden önce katılan ile ilişkisinin olduğu, olay tarihinde taraflar arasında yaşanan tartışmada sanığın sustalı diye tabir edilen bıçağı açık şekilde göstermek suretiyle katılanın üzerine yürüdüğü anlaşılmakla; sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 29 uncu maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA,

II-Sanık Hakkında Bıçak Veya Diğer Aletleri İzinsiz Olarak Satma Satın Alma, Taşıma Veya Bulundurma Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İncelemesinde:

Suç tarihi, 7331 sayılı Kanun'un 22 nci maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 251 inci maddesinin onbirinci fıkrasında 08.07.2021 tarihinde yapılan değişiklikten önce olmakla; Anayasa Mahkemesinin, 02.08.2022 tarih ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 21.04.2022 tarih ve 2020/87 Esas, 2022/44 sayılı Kararı ile; 5271 sayılı Kanun'a 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun'un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddenin (d) bendinde yer alan ''...kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış...'' ibaresinin ''... seri muhakeme usulü...'' yönünden Anayasa'ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiş olması, yargılama konusu suçun seri yargılama usulüne tabi olması ve mağdurun kamu hukuku olması karşısında sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 250 nci maddesinde düzenlenen seri muhakeme usulünün uygulanabilmesi için yerel mahkemece dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına tevdii edilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenlerle Tebliğname'ye kısmen uygun olarak BOZULMASINA,

28.05.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/20918
Karar No: 2017/27728
Karar Tarihi: 06.12.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/20918 E.  ,  2017/27728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.Şöyle ki;

... ilçesi .... mahallesi ... parsel sayılı taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda değerlendirme tarihi itibariyle kıyasi emsal kabul edilen taşınmazlarla dava konusu taşınmazın değerleri arasında fahiş fark (yaklaşık 20-30 kat) bulunduğundan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 06/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/14950
Karar No: 2013/18122
Karar Tarihi: 17.12.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/14950 E.  ,  2013/18122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalı vekilleri Av.... ve Av.... ile davacı vekili Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Belediye Başkanlığının dosyada mevcut yazılarında dava konusu taşınmazın imar planı dışında, belediye sınırları içinde olduğu belirtilmiş, ancak taşınmazın tüm belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı, etrafının meskûn olup olmadığı gibi hususlara yeterince açık cevap verilmemiştir. Bu nedenle dava konusu taşınmazın belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının Belediye Başkanlığından sorulup, alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından,

2-Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye alınan elma ve kayısının cinsi (klasik, bodur vs.) tespit edilerek buna göre 2012 yılı itibariyle sulu ve kuru arazide ayrı ayrı dekar başına (ağaç başına değil) ortalama verimi, ortalama üretim gideri (tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kg. başına ortalama toptan satış fiyatını gösteren resmi verilerin gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden ve Akdeniz Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/4701
Karar No: 2019/15766
Karar Tarihi: 17.10.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/4701 E.  ,  2019/15766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın 13.05.2015 havale tarihli dilekçesiyle temyiz başvurusunda bulunduğunun anlaşılması ve mahkemece verilen 27.05.2015 tarihli ek karar ile kararın infazının durdurulmaksızın dosyanın Yargıtay’a gönderildiği belirlenmekle;

Sanığın yokluğunda verilen 03.02.2015 tarihli kararın, sanığın sorgusunda en son bildirdiği "Osmaniye Mah. Şeref Sok. No:7, İç Kapı No:2 İnegöl/BURSA" adresine MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun’un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre tebligat yapılması gerekir iken, sanığın bilinen en son adresine doğrudan Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre yapılan tebligat işleminin usulsüz olduğunun anlaşılması karşısında; sanığın, 13.05.2015 tarihli temyiz isteminin, öğrenme üzerine süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığın bina niteliğindeki camiden hırsızlık yaptığının anlaşılması karşısında, eylemin TCK'nın 142/1-a ve 142/2-h maddelerinde düzenlenen suçları oluşturduğu, TCK'nın 44. maddesi gereğince sanığın yaptırımı daha fazla olan TCK'nın 142/2-h maddesi ile cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının ve sanığın tekerrüre esas alınan Bergama 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.04.2014 tarihli, 2013/265 Esas ve 2014/262 Karar sayılı, 20.06.2014 tarihinde kesinleşen mahkumiyetine konu suçun TCK'nın 157/1. maddesinde yazılı dolandırıcılık suçuna ait olduğu ve CMK'nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası uzlaşma kapsamına alındığının ve sanığın başka da tekerrüre esas alınabilecek sabıkası olmadığının anlaşılması karşısında, tekerrüre esas alınan bu ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 17/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.