erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2023/6606
Karar No: 2024/11586
Karar Tarihi: 14.10.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/6606 E.  ,  2024/11586 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 22.12.2022 tarihli ve 2022/1388 Esas, 2022/2186 Karar sayılı kararının, sanık müdafileri tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın yüzüne tefhim olunan karara karşı sanığın, 5271 sayılı CMK’nın 291/1 maddesinde belirtilen kanunî süre içerisinde; "Ben kararı temyiz yoluna götürmek istiyorum." şeklindeki beyanı ile temyiz iradesini açıkladığı, bu hususun, hüküm duruşması tutanağının altına dercedildiği, hükmün tefhiminde; "sanığa tefhimden, ... CMK'nın 295. maddesi uyarınca başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemiş ise temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 7 gün içinde bu nedenleri içeren ek bir dilekçe verilmek suretiyle CMK 286. maddesi gereğince Yargıtayda temyiz yolu açık olmak üzere, yasal süre içerisinde yasa yoluna başvurulmaması halinde hükmün kesinleşeceğine" ilişkin ihtarın yapıldığı, dava dosyasına 03.02.2023 tarihinde vekâletname sunan sanık müdafilerinin gerekçeli temyiz dilekçesini, tebliğ tarihi olan 18.01.2023 tarihinden itibaren 5271 sayılı CMK’nın 295/1 maddesinde öngörülen 7 günlük kanunî süre geçtikten sonra, 07.02.2023 tarihinde, ibraz ettikleri anlaşılmakla, sanık müdafilerinin temyiz isteminin, 5271 sayılı CMK’nın 298/1 maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304/1 maddesi uyarınca Bursa 12. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.10.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2015/30865
Karar No: 2018/3281
Karar Tarihi: 22.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/30865 E.  ,  2018/3281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; Başkaca temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak,

2004 sayılı İİK' nın 337/a maddesindeki ticareti usule aykırı terk etmek suçunun madde de gösterilen icra hareketlerinden birinin işlenmesi ile oluşan tek bir suç olması ve suçtan zarar görenlerin birden çok olmasının bu sonucu değiştirmeyeceği cihetle; sanık hakkında 5237 sayılı TCK' nın 43. maddesi gereğince zincirleme suç hükümlerinin uygulanmayacağı, bu hususun TCK'nın 3 ve 61. maddeleri gereğince temel cezanın belirlenmesinde göz önüne alınabileceği İstanbul 12. İcra Ceza Mahkemesinin 2014/256 esas nolu, İstanbul 9. İcra Ceza Mahkemesinin 2015/22 esas nolu, İstanbul 22. İcra Ceza Mahkemesinin 2014/45 esas dosyalarında İİK' nın337/a, maddesi uyarınca yargılanıp ceza aldığı, Büyükçekmece 1. İcra Ceza Mahkemesinin 2014/88 esas sayılı dosyasında da yetkisizlik kararı verildiği anlaşılan sanık hakkındaki söz konusu davaların birleştirilmesi ve tek ceza verilmesi gerekirken her dosya için ayrı ayrı mahkumiyet hükmü kurulması,

2-Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "30/05/2014 " yerine "16/06/2014" olarak yazılması,

3-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 22/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/17449
Karar No: 2016/958
Karar Tarihi: 10.02.2016

**9. Ceza Dairesi         2015/17449 E.  ,  2016/958 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkumiyet

Yöntemine uygun davetiye tebliğine rağmen sanık müdafiinin duruşmaya gelmediği ve geçerli bir mazeret de bildirmediği anlaşıldığından duruşmasız olarak yapılan inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerini iptal eden Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/85 sayılı kararının infaz aşamasında dikkate alınması mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılama sonunda aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeleri kararda tartışılıp sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 10.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/5581
Karar No: 2019/3552
Karar Tarihi: 12.06.2019

**20. Ceza Dairesi         2017/5581 E.  ,  2019/3552 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER

Mahkeme : KONYA 4. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

04.03.2012 tarihinde “Fetih Mahallesi Aslanlı Kışla Caddesi No:213 te yoğun bir hareketliliğin olduğu çok sayıda kişinin buraya girip çıktığının tespit edilmesi üzerine evin takibe alındığı 06.03.2012 tarihinde kullanıcı sanık ...’in sanıkların evine girdiği belli bir süre kaldıktan sonra evden ayrıldığı takip sonucu polisler tarafından durdurulduğu Kemal’in üst aramasında ise net 0.9 gram eroinin ele geçtiği, 11.03.2012 tarihinde bu kez sanıkların evine kullanıcı sanıklar ... ve ...’ün girip çıktıktan sonra sanıkların içinde olduğu ... plakalı aracın durdurulduğu araçta bulunan Hakan’ın yapılan üst aramasında ise 3.6 gram esrarın ele geçtiği aynı tarihte bu kez kullanıcı sanık ...’in sanıkların evine girip birkaç dakika sonra evden ayrıldığı Mehmet’in yapılan üst aramasında ise 1 gram eroinin ele geçtiği somut olaylarda; kullanıcı sanıklar emniyette hernekadar sanıkları teşhis etmişlerse de yargılama aşamasında sanıklardan uyuşturucu madde almadıklarını beyan ettikleri yine sanıkların evinde yapılan aramada herhangi bir uyuşturucu maddenin ele geçmediğinin anlaşılması karşısında; sanıkların atılı suçu işlediklerine ilişkin, her türlü kuşkudan uzak, savunmalarının aksine mahkumiyetlerine yeterli kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından sanıkların beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan hükmün BOZULMASINA, 12.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/15996
Karar No: 2016/7002
Karar Tarihi: 01.06.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/15996 E.  ,  2016/7002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikili ağaca zarar verme

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nın 152/1-c, 43/1, 21/2, 62/1, 52/4, 50/1-a maddeleri uyarınca 3.740 TL adli para cezası ve taksitlendirmesine ilişkin

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın 150 adet otlattığı koyunun katılanların bahçelerine girerek meyve ağaçlarına zarar verdiği anlaşıldığından mala zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın ve Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 01/06/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2008/19974
Karar No: 2010/12024
Karar Tarihi: 28.10.2010

**11. Ceza Dairesi         2008/19974 E.  ,  2010/12024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanığın 2002 yılında Kimyevi Maddeler ve Boya Paz.San. Ltd. Şti.nden temin ederek kullandığı iddia olunan faturaların sahte olup olmadığının belirlenmesi için, adı geçen şirket hakkında düzenlendiği anlaşılan 29.09.2003 gün ve 17/3/37 405/12 sayılı vergi tekniği raporu ve varsa vergi inceleme raporlarının onaylı örneklerinin dosyaya getirtilip incelenmesi, dava açılmış ise ilgili dava dosyası getirtilerek tetkiki ve denetime olanak sağlayarak şekilde özetinin duruşma tutanağına geçirilmesi, bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, her iki davanın birleştirme olanağı bulunup bulunmadığının araştırılması, gerektiğinde faturaları düzenleyen ve kullanan şirketlerin ticari defter ve belgeleri üzerinde bu faturaların gerçek alım satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ve satıcı hesabına girdiğine dair ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan şirketin banka hesapları veya kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler ve faturaları düzenleyenlerin üretimi veya yeterli mal girişi veya stoku olup olmadığı dikkate alınarak yeniden karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması ve toplanan deliller değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, ceza hakimini bağlamayan "yeterli tespit ve araştırma yapılmadığına" dayanan vergi mahkemesi kararı ve yetersiz bilirkişi raporu esas alınarak eksik soruşturmayla beraat hükmü tesisi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 28.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/9432
Karar No: 2025/2012
Karar Tarihi: 13.03.2025

**1. Ceza Dairesi         2023/9432 E.  ,  2025/2012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/894 E., 2023/1527 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 15.09.2023 tarihli ve 2023/894 Esas, 2023/1527 Karar sayılı kararının sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; hükmün 15.09.2023 tarihinde sanık ve müdafiinin yüzüne karşı verildiği, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde sanığın 18.09.2023 tarihli sanık müdafiinin ise 27.09.2023 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulundukları, verilen kararda "temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemiş ise temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 7 gün içinde yasal düzenlemeye uygun sebep bildirilmemesi halinde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceğinin ihtarına" şeklinde ihtarat da yapılmış olduğu halde sanık müdafiinin temyiz nedenlerini içeren dilekçe vermediği sanığın ise gerekçeli kararın kendisine tebliğinden itibaren 7 günlük süreden sonra 24.01.2023 tarihinde sunduğu anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Eskişehir 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.03.2025 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2012/1712
Karar No: 2013/20692
Karar Tarihi: 23.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/1712 E.  ,  2013/20692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanığın, Veysel isimli katılanın tanıdığı bir kişi ile birlikte İnegöl’de ikinci el eşya alım satımı yapan katılanın ... yerine gelip, Bursa Emek Beldesinde ikinci el ev eşyası olduğunu söyleyip 7.350 TL'ye alabileceklerini söylemeleri üzerine katılanın Bursa’ya Emek Beldesi'ne geldiği, telefon ile irtibat kurup Hasan ve yanında bir kişi ile buluştukları, Hasan’ın önce katılandan parayı getirip getirmediğini sorduğunu, parayı getirdiğini öğrenmesi üzerine eşyayı satacak kişinin yaşlı olduğunu, parayı görmeden evi almayacağını söyleyip katılandan parayı aldığı ve ayrıldığı, biraz sonra diğer kişinin tuvalete gideceğini söyleyerek katılandan 50 kuruş bozuk para istediği ve katılanın verdiği parayı alarak uzaklaştığı olayda, dolandırıcılık suçunun oluştuğu yönündeki kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas mahkûmiyeti bulunduğu halde TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 23/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/11964
Karar No: 2019/15057
Karar Tarihi: 02.12.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/11964 E.  ,  2019/15057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I) Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.000,00 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ... müdafiin temyiz talebinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II) Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hükümn temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usûl ve kanuna uygun bulunan hükmün, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III) Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;

5237 sayılı TCK'nun 116/1-4, 31/2 maddelerine uyan iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasa'nın 66/1-e ve 66/2 maddelerinde öngörülen 4 yıllık asli dava zamanaşımı süresinin suça sürüklenen çocuk hakkında hükmün verildiği 15.10.2015 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 02.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/30270
Karar No: 2014/31361
Karar Tarihi: 25.09.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/30270 E.  ,  2014/31361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında mahkemenin 27.04.2009 tarihli kararıyla tarla açma suçundan 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının 5237 sayılı TCK'nin 50/1-d maddesi uyarınca 10 ay boyunca içkili yerlere, kahvehanelere gitmekten yasaklanma tedbirine çevrilmesine dair verilen kararın 16.02.2012 tarihinde kesinleşmesinden sonra Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün usulüne uygun tebligatına rağmen yüklenen yükümlülüğü geçerli bir mazereti olmaksızın yerine getirmeyen sanığın kısa süreli hapis cezasının ertelenmesine ilişkin kararın 5275 sayılı Kanunun 98. ve 101. maddelerine göre itiraz kanun yoluna tabi olduğu anlaşılmakla o yer Cumhuriyet savcısının dilekçesinin itiraz merciince değerlendirilmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/1993
Karar No: 2021/16976
Karar Tarihi: 03.11.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/1993 E.  ,  2021/16976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Olay yerinde fen bilirkişisi marifetiyle taraflara ait tapu kayıtları da uygulanmak suretiyle keşif yapılarak, söz konusu ağacın katılana ait taşınmazın sınırları içerisinde kalıp kalmadığı tespit edilerek ve suça konu ağacın kesilen dallarının sanığın arazisine sarkıp sarkmadığı husususunda bilirkişi raporu da alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırmayla yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 03/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/14590
Karar No: 2015/2770
Karar Tarihi: 26.02.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/14590 E.  ,  2015/2770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Aile Mah.Sıfatıyla)

Davanamede, davalı ...'in nüfusta .... olan anne adının ... olarak düzeltilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı nüfus müdürlüğü tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davanamede, davalı ...'in, ... olan anne adının gerçek annesi olan .... Kış olarak düzeltilmesi istenilmiştir. Mahkemece, davaya aile mahkemesi sıfatı ile bakılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dava, nüfus kütüğündeki anne kaydının düzeltilmesi istemine ilişkin olup, Türk Medeni Kanunu'nun 282. maddesine göre çocuk ile ana arasında soybağı doğumla kurulacağından çocuğu doğuran kadının anne olduğunun tespiti için açılan dava, soybağı davası değil, doğuran kadının tespitine ilişkindir. Bu nedenle davanın hatalı nüfus kaydının düzeltilmesi istemine ilişkin olduğu, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun 36/1-a maddesine göre nüfus kaydının düzeltilmesi davalarının da asliye hukuk mahkemesinde bakılması gerektiği dikkate alındığında, mahkemece asliye hukuk mahkemesi olarak davaya bakılması yerine aile mahkemesi sıfatıyla bakılarak sonuçlandırılması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 26.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/7020
Karar No: 2024/3775
Karar Tarihi: 22.05.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/7020 E.  ,  2024/3775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/579 E., 2023/572 K.

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükümlerin onanması, bozma

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 27.04.2023 tarihli ve 2023/579 Esas, 2023/572 Karar sayılı kararının, katılan ... vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; gerekçeli kararın katılan ... vekiline tebliği üzerine, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 291/1 maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde 18.05.2023 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu; ancak aynı Kanun’un 295/1 maddesinde öngörülen temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden itibaren 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı, katılan vekiline 5271 sayılı Kanun'un 295/1 maddesindeki tebliğden itibaren 7 gün içerisinde gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulması aksi takdirde aynı Kanun'un 298/1 maddesi uyarınca temyiz isteminin reddolunacağı ihtarı ile gerekçeli kararın tekrar gönderilmesine rağmen katılan ... vekilinin

gerekçeli temyiz dilekçesi sunmadığı anlaşılmakla, katılan ... vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.05.2024 tarihinde karar verildi.