erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/4258
Karar No: 2015/15474
Karar Tarihi: 14.05.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/4258 E.  ,  2015/15474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 15.11.1996 tarihli sözleşme ile bir adet A grubu devre mülkü ... Belediyesi’nin teminatına güvenerek davalı şirketten satın aldığını, sözleşme tarihinden itibaren 30 ay içerisinde teslim edileceğinin taahhüt edildiğini, davalıların edimlerini yerine getirmediğini, fazlaya ilişkin hakkını saklı tutarak devre mülkün değeri olan 7.500,00 TL nin tahsilini istemiştir.

Davalılardan Belediye, davaya konu devre mülk sözleşmesinin imza yıllarının 1996-1997 olup davanın 2014 yılında açıldığını, yapının ruhsatının 05.10.1997 de iptal edildiğini, 30.01.1997 tarihinde ihalenin feshedildiğini, belediyenin % 20 ortağı olduğu şirketin feshi için dava açıldığını, ayıplı mallarda zamanaşımı süresinin 5 yıl olduğunu belirterek davanın zamanaşımından reddini olmadığı takdirde esastan reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulü ile 7500,00 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş olup hüküm davalı belediye tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, devre mülk satışı nedeniyle uğranılan zararın tazminine yöneliktir. Davacı eldeki davasında delil olarak davalı şirketle yaptığı devre mülk satış sözleşmesi ve ararlarına dayanmıştır. Davalı belediye belge ve sözleşmelerin sahte olabileceğini savunmuş, diğer davalı şirket temsilcisi ise tüm belgelerin belediyede kaldığını, şirketinde herhangi bir defter ve kayıt olmadığını, şirkete ait ödeme hareketlerinin ..... sorulabileceğini beyan ederek son celse de davanın kabulünü istemiştir. Mahkemece, dairemize gelen diğer seri dosyalarda sözleşme ve senetler üzerinde yaptırılan mürekkep yaş incelemesinden bir sonuç çıkmadığı, davacının tüm borcu ödediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de davacıya ödeme belgesi asıllarını ibraz etmek üzere tensiple ve duruşmada iki kez iki haftalık kesin süre verilmesine rağmen ödeme belgesinin aslını ibraz edememiştir. Mübrez belgeler üzerinden yaptırılan bilirkişi incelemesinde; üye listesi, banka senet alındı bordroları, fihrist icra kartonu ve diğer şirkete ait belgelerde davacının adının yer almadığı saptanmıştır. Hal böyle olunca davacının şirket kayıtlarına da açıkça dayanmadığı göz önüne alındığında dosyada mevcut şirket kayıtları ile doğruluğu saptanamayan fotokopi makbuza dayanılarak hüküm kurulamaz. Bu durumda davacının edimini yerine getiremediğinin kabulü gerekir. Hal böyle olunca davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı Belediye yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 14.5.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/916
Karar No: 2010/6961
Karar Tarihi: 04.05.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/916 E.  ,  2010/6961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Belediye Başkanlığından gelen yazıda dava konusu taşınmazın 1/1000 ölçekli imar planında kentsel sit alanında kaldığı belirtilmiş, ancak, imar planına alınma tarihi, taşınmazın etrafının meskun olup olmadığı ve belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı konusunda bir bilgiye yer verilmemiştir.

Bu sebeple;dava konusu taşınmazın içinde bulunduğu imar planının tarihi, belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden, (yol, su, ..., çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskun olup olmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine mesafesi, beldenin gelişme istikametinde olup olmadığı hususlarının Belediye Başkanlığından,

2-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 29.1.2009 tarihinden, bilirkişi kurulunca somut emsal olarak alınan 88 parsel numaralı taşınmazın 12.12.2007 tarihinden, 23 parsel numaralı taşınmazın 15.12.2000 tarihinden, 21 parsel numaralı taşınmazın 28.11.2006 tarihinden ve 67 parsel numaralı taşınmazın ise 24.6.2003 tarihinden önce İmar Yasası hükümleri uyarınca imar düzenlemesine tabi tutulup tutulmadıklarının, imar düzenlemesine tabi tutulmuşlarsa ne oranda imar kaybına uğradıklarının Tapu Sicil Müdürlüğü ve Belediye İmar Müdürlüğünden,

Sorularak alınacak yazı cevaplarının dosya içersine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/9886
Karar No: 2020/14020
Karar Tarihi: 23.06.2020

**8. Ceza Dairesi         2018/9886 E.  ,  2020/14020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İftira

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın katılanlar ... ve ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan şikayette bulunması üzerine, katılanlar hakkında 06.03.2014 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, kovuşturmaya yer olmadığına dair karar üzerine sanık hakkında iftira suçundan dava açıldığı ve yargılama sonucunda mahkumiyet kararı verildiği, dosya kapsamındaki belgeler incelendiğinde, katılanlar hakkında verilen kovuşturmaya yer olmadığı kararına sanık tarafından itiraz edildiği ve İstanbul 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/27 değişik iş sayılı itirazın reddine dair karara karşı kanun yararına bozma yoluna gidilmesi sonucunda, Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 2015/1310 Esas, 2015/26728 K. sayılı kararı ile katılanlar hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddi kararının, eksik araştırma yapıldığı gerekçesiyle kaldırılmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında, soruşturmanın akıbeti araştırılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri yerine, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre ise,

Sanığın aynı dilekçe ile her iki katılana yönelik gerçekleştirdiği kabul olunan eylemi nedeniyle, sanık hakkında hükmolunan cezadan TCK.nın 43/2. maddesine göre artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı,sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca

uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, CMUK'nın 326/son maddesi gereği sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 23.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/36112
Karar No: 2013/12847
Karar Tarihi: 22.04.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/36112 E.  ,  2013/12847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

İddianamede "sanığın elinde bulunan adli emanetin ... sırasına kayıtlı kesici kısmı 10 cm uzunluğunda, üst kısmında yedi testere dişi olan ve susta mandalı bulunan ve ekspertiz raporunda 6136 sayılı Kanun kapsamında yasak bıçaklardan olduğu belirtilen sustalı bıçağı mağdura yaralamak için salladığı" şeklinde anlatım bulunması ve suça sürüklenen çocuğa 04.02.2009 günlü celsede 6136 sayılı Yasının 15/1. maddesinin uygulanma ihtimaline binaen ek savunma hakkı tanınması karşısında; tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Engel sabıkası bulunmayan ve suç tarihinde 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında hüküm olunan kısa süreli hapis cezasının TCK.nun 50/3. maddesi uyarınca, TCK.nun 50/1. maddesinde belirtilen adli para cezasına ya da seçenek tedbirlerden birine çevrilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,

2- Suçu işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezası nedeniyle TCK.nun 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluğuna hükmedilemeyeceği gözetilmeyerek aynı maddenin 4. madde ve fıkrasına aykırılık yapılması,

Yasaya aykırı, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 22.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/2619
Karar No: 2015/14800
Karar Tarihi: 24.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/2619 E.  ,  2015/14800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çaykara Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/06/2014

NUMARASI : 2014/68-2014/223

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun l0.maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1) Dava konusu taşınmazın, Çaykara Belediye Başkanlığının, 11.04.2014 tarihli cevabi yazısına göre imar planı dışında, belediye sınırları içinde olduğu anlaşıldığından taşınmazın, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının mes....mahallesi 425 ada 39 parsel sayılı taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2014 yılında, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden getirtilmesinden,

3) Bilirkişi kurulunca incelenen ve değer biçmeye esas alınan Işıklı mahallesi 425 ada 39 parsel sayılı taşınmazın bilirkişi raporunda belirtilen tarihteki satışına ilişkin akit tablosunun, Tapu Müdürlüğünden istenilmesinden,

4) Dava konusu taşınmaz ile bilirkişi kurulu raporunda somut emsal kabul edilen .... mahallesi 425 ada 39 parsel sayılı taşınmazın birbirlerine ve hükümet konağı, adliye, belediye, okul ve hastane gibi yerleri uzaklıklarını gösterir şekilde hâlihazır şehir haritası üzerinde fen bilirkişisine işaretlettirilmesinden,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/20164
Karar No: 2015/5560
Karar Tarihi: 25.03.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/20164 E.  ,  2015/5560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çine Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ : 30/05/2014

ESAS-KARAR NO : 2012/261-2014/263

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı (kadın) tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davacının, alkollü içkilerin de satışa arzedildiği dükkanda eşini sürekli olarak çalışmaya mecbur tuttuğu, davalının gece geç saatlere kadar, genellikle hafta ve bayram tatilleri de dahil bu dükkanda isteği dışında çalıştırıldığı, çoğu zaman dükkanın üzerindeki depo benzeri yerde kaldığı, sonunda davalının çalışma şartlarına dayanamayıp evi terk ettiği anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya (TMK md. 166/1) karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 25.03.2015(Çrş.)
Esas No: 2014/10672
Karar No: 2015/7111
Karar Tarihi: 01.06.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/10672 E.  ,  2015/7111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 28/08/2006 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 14/04/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre

davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece dava kısmen kabul edilmiş, karar taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı, yönetim kurulu üyesi olduğu derneğin 28/08/2005 tarihli genel kurul toplantısında yapılan seçim sırasında davalının sözlü saldırıda bulunarak kendisine hakaret ettiğini belirterek, uğradığı zararın giderilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu olan olayda; tarafların sıfatı, olayın gelişim biçimi ve özellikle olay tarihi ile yukarıda anılan ilkeler gözönüne alındığında davacı yararına takdir edilen 3.000,00 TL manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) no’lu bentte açıklanan nedenle davalı yararına BOZULMASINA, davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenle reddine ve davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 01/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/7363
Karar No: 2013/9513
Karar Tarihi: 03.06.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/7363 E.  ,  2013/9513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-03.06.2011 olan kamulaştırma (değerlendirme) tarihinden önce dava konusu taşınmazın; kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığının, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığının, özellikle etrafının meskûn olup olmadığının, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumunun, hangi amaçla plan kapsamına alındığının, yerleşim merkezlerine uzaklığının, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanaklarının, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıklarının belediye başkanlığından,

2-Dava konusu 450 parsel sayılı taşınmazın 03.06.2011 olan değerlendirme, somut emsal olarak incelenen 2882 parsel sayılı taşınmazın ise değerlendirmeye esas alınan 24.03.2010 olan satış tarihleri itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise ne oranda düşüldüğünün belediye imar ve tapu müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazıları ile getirtilen belgelerin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/19639
Karar No: 2012/23394
Karar Tarihi: 08.11.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/19639 E.  ,  2012/23394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi...

SUÇ : Taklit anahtarla kilit açmak suretiyle hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Önceden verdikleri karar doğrultusunda hükümlünün suça doğrudan katıldığının anlaşılması karşısında, hakkında 5237 sayılı TCK'nın 37/1 maddesi ile uygulama yapılması gerekirken, aynı yasanın 39/1 maddesinin uygulanması,

2-5237 sayılı TCK'nın 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK'nın 522. maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği gözetilmeden yasal şartlar oluşmadığı halde cezadan indirim yapılması,

3-Hükümlü hakkında mahkumiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nın 53/1 maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, infaz aşamasında hükümlü lehine uygulamaların kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, 08.11.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2019/1407
Karar No: 2021/23921
Karar Tarihi: 11.10.2021

**4. Ceza Dairesi         2019/1407 E.  ,  2021/23921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Şikayet ile kamu davasına katılma, birbiriyle ilişkili, ancak farklı kavramlardır. Şikayet TCK’nın 73. maddesinden yola çıkıldığında, kamu adına takibi mümkün olmayan suçlar bakımından bir soruşturma ve kovuşturma şartı olup, fiile ilişkin ve kişiye sıkı sıkıya bağlı haklardandır. Takibi şikayete bağlı suçlar yönüyle, eksikliği soruşturmaya (bu nedenle de olası bir kovuşturmaya) engeldir. Katılma ise (CMK 237 vd), suçtan (doğrudan doğruya) zarar gören, mağdur veya malen sorumlunun ilk derece mahkemesindeki kovuşturma evresinin her aşamasında hüküm verilinceye kadar şikayetçi olduklarını bildirmeleri suretiyle, Cumhuriyet Savcısı'nın yanında ancak ondan bağımsız olarak bireysel iddia makamını işgal etmelerini ifade eder.

Yukarıdaki açıklamalar karşısında, takibi şikayete bağlı olmayan sanık üzerine atılı tehdit suçu nedeniyle soruşturma aşamasında şikayetçi olmayan müşteki ...’ın, kovuşturma aşamasında 06/01/2015 tarihinde alınan ifadesinde şikayetçi olduğunu ve davaya katılmak istediğini beyan etmesi nedeniyle, Mahkemece verilen katılma kararının kaldırılmasına dair kararın kaldırılmasına ve CMK’nın 237/2. maddesi uyarınca müşteki ...’ın davaya katılmasına karar verilerek, temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan ...’ın temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 11/10/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/6655
Karar No: 2018/1413
Karar Tarihi: 06.02.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/6655 E.  ,  2018/1413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Haksız tahrik oluşturan eylemin, mağdurun, sanığa cep telefonu konuşmasında sarfettiği hakaret içerikli sözlerden ibaret olmasına göre; 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesine göre yapılan indirimin alt sınırdan yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde (2/4) oranında uygulama yapılarak sanığa eksik ceza tayini,

2) Sanık hakkında TCK'nin 86/1, 86/3-e maddeleri gereğince kamu davasının açıldığı; ancak yapılan yargılama sonunda, TCK'nin 87/1-c-son maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmakla, sanığın esas mahkemede 05.06.2014 tarihinde usulüne uygun şekilde bizzat savunması alındıktan sonra, Havza Asliye Ceza Mahkemesi'nin 24.11.2014 tarihli talimat duruşmasında, TCK'nin 87/1-c maddelerinin uygulanması ihtimaline binaen, CMK'nin 226. maddesi gereğince sanığa ek savunma hakkı verildiği anlaşılmış ise de; sanığa isnat edilen suç için öngörülen cezanın alt sınırının 5 yıl hapis cezası olması nedeniyle, hakkında hüküm kurulan maddeler gereğince ek savunmasının da yargılamayı yapan mahkemece bizzat alınması gerektiği gözetilmeyerek talimatla alınması suretiyle, 5271 sayılı CMK'nin 196/2. maddesine muhalefet edilmesi,

3) Sanığa 5237 sayılı TCK'nin 86/1 ve 86/3-e maddesi uygulanarak verilen 1 yıl 6 ay hapis cezasının TCK'nin uyarınca 87/1-c maddesi gereğince bir kat artırılması ile 2 yıl 12 ay hapis cezasına çıkartılması gerekirken, artırım sonucu gösterilmeksizin sanığın doğrudan 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

4) Suçta kullanılan ve sanığın çalıştığı ''elsa'' isimli şirkete ait olan yemek tabldot tabağının sahibine iadesi yerine müsaderesine karar verilmesi,

5)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereğince ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakları saklı kalmak kaydı ile isteme aykırı BOZULMASINA, 06.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.