erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2019/2220
Karar No: 2019/7137
Karar Tarihi: 09.10.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/2220 E.  ,  2019/7137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık ...'ın 2008 takvim yılında .. Ltd.Şti adına sahte fatura düzenleme suçuna iştirak ettiği iddia ve kabul edilen kamu davasında, sanığa yüklenen eylemler yönünden, aynı hususta Adana Cumhuriyet Başsavcığının 22.09.2010 tarih ve 2010/8331 Esas sayılı iddianamesi ile Adana 15. Asliye Ceza Mahkemesinde 2010/578 Esas numarası ile dava açıldığı ve bu dosyanın Adana 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/66 Esas sayılı dosyası ile birleştirildiği ve bu dosyada sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan mahkumiyet hükmü verildiği, sanığın temyizi üzerine dairemizin 2019/2219 Esas numarasını aldığı anlaşılmakla Dairemizin 2019/2219 ve 2019/2220 Esas sayılı dosyalarında birlikte yapılan incelemede, davaların aynı kişi hakkında aynı takvim yılına yönelik ve aynı vergi suçu raporuna atıf yapılarak açılmış olduğunun anlaşılması karşısında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/7. maddesinde yer alan “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa, davanın reddine karar verilir.” hükmü gereğince sanık hakkında mükerrer dava niteliği taşıyan davanın reddine karar verilmesi gerekirken mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.10.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi
Esas No: 2015/5724
Karar No: 2015/25526
Karar Tarihi: 09.12.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/5724 E.  ,  2015/25526 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2015/3716

MAHKEMESİ : Kale (Denizli) Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/11/2014

NUMARASI : 2014/72 (E) ve 2014/200 (K)

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya muhalefet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükümden sonra Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı ilamı ile bir kısım ibareleri iptal edilerek, Resmi Gazete'de 24.11.2015 tarihinde yayımlanıp yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye sanık müdafiinin, sübuta ve kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün (ONANMASINA), 09.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/19064
Karar No: 2015/1672
Karar Tarihi: 11.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/19064 E.  ,  2015/1672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siverek 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/02/2014

NUMARASI : 2013/307-2014/118

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1- Bilirkişi kurullarınca incelenen ve değer biçmeye esas alınan 1505 ada 7 parsel sayılı taşınmazın, bilirkişi raporlarında belirtilen tarihteki satışına ilişkin alıcı, satıcı, satış tarihi, satış bedeli ve yüzölçümünü gösterir şekilde tapu kayıtlarının Tapu Sicil Müdürlüğü’nden getirtildikten,

2-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 23.05.2013 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan,

3-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazın ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi olduklarının ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulduktan,

4-Değerlendirme tarihi olan 2013 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazın, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırıldıktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/16521
Karar No: 2022/12765
Karar Tarihi: 29.09.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/16521 E.  ,  2022/12765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin yüzüne karşı verilen hükmün, suça sürüklenen çocuğa 11.11.2016 tarihinde tebliğ üzerine suça sürüklenen çocuk tarafından 11.11.2016 tarihinde temyiz edilmiş ise de; gerekçeli kararın kendisine müdafii görevlendirildiğinden haberdar olan suça sürüklenen çocuğa tebliğ edilmesinin temyiz süresini yeniden başlatmayacağından suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin CMK’nın 298. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE, 29.09.2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/13052
Karar No: 2012/19540
Karar Tarihi: 15.10.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/13052 E.  ,  2012/19540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Bilirkişi kurullarınca incelenen ve değer biçmeye esas alınan ... Köy 1199 parsel sayılı taşınmazın, bilirkişi raporlarında belirtilen tarihteki satışına ilişkin alıcı, satıcı, satış tarihi, satış bedeli ve yüzölçümünü gösterir şekilde tapu kayıtlarının Tapu Sicil Müdürlüğü’nden getirtilerek,

2-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen ... Köy 1199 parsel sayılı taşınmazın, bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduğunun ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğünden ayrı ayrı sorularak,

3-Değerlendirme tarihi olan 2010 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazın, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılarak,

4-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 14.12.2010 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı imar planı içinde ise olduğu gibi bırakılan kadastral parsel mi, fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi olduğu hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorularak,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/2413
Karar No: 2022/3494
Karar Tarihi: 13.04.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/2413 E.  ,  2022/3494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen menfi tespit davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılmasına ve ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına dair verilen karara, ilk derece mahkemesince uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

6100 sayılı HMK’nın “Bozmaya uyma veya direnme” başlıklı 373. maddesinin birinci fıkrası; “Yargıtay ilgili dairesinin tamamen veya kısmen bozma kararı, başvurunun bölge adliye mahkemesi tarafından esastan reddi kararına ilişkin ise bölge adliye mahkemesi kararı kaldırılarak dosya, kararı veren ilk derece mahkemesine veya uygun görülecek diğer bir ilk derece mahkemesine, kararın bir örneği de bölge adliye mahkemesine gönderilir.” hükmünü,

Aynı maddenin dördüncü fıkrası ise; “Yargıtayın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.” hükmünü içermektedir.

Açıklanan madde hükümleri birlikte değerlendirildiğinde; ilk derece mahkemesi tarafından, Yargıtay’ın bozma kararı doğrultusunda karar verilmesi halinde, davanın taraflarına, karara karşı sadece temyiz yoluna başvuru olanağı tanındığı anlaşılmaktadır.

Bu halde ise; ilk derece mahkemesince verilen kararın, HMK’nın 362. maddesinde bölge adliye mahkemeleri tarafından verilen kararlar için öngörülen temyiz kesinlik sınırına tabi olacağı tartışmasızdır.

6763 sayılı kanun ile 6100 sayılı HMK'ya eklenen ek 1. madde uyarınca; aynı Kanunun 362. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 01/01/2021 tarihinden itibaren 78.630 TL’ye çıkartılmıştır.

Dosya içeriğine göre, davalı aleyhine hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar (takip talebi ve harca esas değer) 74.213,70 TL olup bölge adliye mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 78.630 TL’nin altında kalmaktadır.

Buna göre bozmaya uyularak verilen karar, karar tarihi itibariyle kesin niteliktedir. HMK'nın 366. maddesi atfıyla aynı Kanunun 352. maddesi uyarınca, kesin olan karar hakkında Yargıtay tarafından temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz dilekçesinin miktar itibariyle REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 13/04/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/42089
Karar No: 2017/17313
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/42089 E.  ,  2017/17313 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2016/1241
Karar No: 2017/4777
Karar Tarihi: 06.06.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/1241 E.  ,  2017/4777 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle ölüme sebebiyet verme

Hüküm : CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraat.

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın sevk ve idaresindeki transit marka aracı ile meskun mahalde çift şeritli bölünmüş yolda seyir halinde iken ışıklı dört yönlü dönel kavşağa geldiğinde seyrine göre yolun solunda bulunan tırın sağından kavşağa girdiğinde, kavşağın orta ada bölümünün 7 metre solunda, yolun sol bölümüne yakın kısımda kendisine göre kavşağa soldan giren tescilsiz motorsikletle sürücü belgesiz olarak seyreden ölen ile aracının sol ön yan kısmıyla çarpışması ile motorsiklet ve sürücüsünün çarpışma noktasının soluna doğru savrulup düşmesi, sanığın da yaklaşık 100 metre ilerde sağda durması şeklinde meydana gelen olayda, dinlenen tanık beyanları arasında kimin kırmızı ışık ihlali yaptığı hususunda ihtilaf olması dolayısıyla yapılan keşfe ve toplanan delillere rağmen hangi tarafın kırmızı ışık ihlali yaptığı belirlenememiş olsa dahi; sanığın kavşağa yaklaştığında trafik ışığının kırmızdan yeşile dönmesi üzerine yavaşlayarak ancak durmadan yolun solunda bulunan tırı geçerek devam ettiğine dair, aracında bulunan tanıklar ... ile... ve kavşakta kendisi ile aynı yönde bulunan ancak motorsikleti gördüğü için kavşağa girmeyen ...'ın beyanlarıyla uyumlu söylemleri, yine kavşağa soldan giren motorsikleti farkeden tırın hızının yavaş olduğu için durabildiğine yönelik söylemleri, tanıklar ...'ın sanığın 60-70 km hızında olduğuna ve karşı yönde kırmızı ışıkta bekleyen ...'nın sanığın 90-100 km hızında olduğuna yönelik beyanları ile sanığın seyir yönüne ters istikametteki yol üzerinde kavşağa yakın bir noktada bulunan tanıklar... ve ... sanığın kavşağa çok hızlı girdiğine yönelik beyanları karşısında, sanığın meskun mahalde, mahal şartlarına uygun olmayan bir hızda kavşaklara girmeden önce hızını yeterince azaltmayarak, Karayolları Trafik Yönetmeliğinin kavşaklarda geçiş önceliğini düzenleyen 109. maddesinde de belirtildiği üzere “ışıklı trafik işaretleri izin verse bile trafik akımı, kendisini kavşak içinde durmaya zorlayacak veya diğer doğrultudaki trafiğin geçişine engel olacaksa, sürücülerin kavşağa girmesi yasaktır” hükmüne de aykırı olarak kavşağı kontrol etmeden girmesi neticesinde, meydana gelen olayda en azından tali kusurlu olduğunun kabulü gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek yazılı şekilde sanığın beraatine karar verilmesi;

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA; 06.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/3996
Karar No: 2012/9933
Karar Tarihi: 29.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/3996 E.  ,  2012/9933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gerekçeli karar başlığında yanlış gösterilen suç tarihinin 21.01.2004 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

5271 sayılı CMK'nun 225. maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, kamu davasının vergi suçu ve tekniği raporlarına uygun olarak “2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan açıldığı, her bir yıla ait vergi döneminin bir bütün olarak değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, en sonuncusu 25.12.2003 tarihli faturaların 2003 takvim yılından ayrı olarak ele alınıp bu faturaların kullanılmasına yönelik suç tarihinin 26.01.2004 olarak kabul edilmesi nedeniyle dava konusu olmadığı halde 2004 takvim yılına ilişkin ayrıca hüküm kurulması;

Yasaya aykırı, sanık müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak sanığa yüklenen suçun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu; suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suçun işlendiği 21.01.2004 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış olmakla; bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 29.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/6248
Karar No: 2015/17990
Karar Tarihi: 21.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/6248 E.  ,  2015/17990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/09/2014

NUMARASI : 2014/447-2014/917

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor değer biçme yöntemi bakımından doğrudur.

Bu nedenle davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacı idare vekilinin temyizine gelince;

1)Dava konusu taşınmaz karışık meyve bahçesi niteliğinde kabul edilmiş ise de; taşınmaz üzerinde hangi tür meyve ağacını hakim olduğu ve ne kadar alan kapladığı bilirkişi raporunda belli değildir. Bu durumda öncelikli hakim meyve ağaçlarının hangi cins olduğu, ne kadar alan kapladığı tespit edilmek sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2) İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden taşınmazda ki meyve ağaçlarının dekar başına ürün verim miktarı, toptan kg satış fiyatı ve dekara üretim giderleri getirilerek bilirkişi raporunun denetlenmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davalılardan peşin alınan temyiz ve taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 21/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/12062
Karar No: 2010/4096
Karar Tarihi: 31.05.2010

**5. Ceza Dairesi         2006/12062 E.  ,  2010/4096 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanık ...’ın bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda; eyleminin reşit olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunu oluşturduğunun kabulü ile mahkümiyetine dair, Afyonkarahisar Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 11.10.2005 gün ve 2005/252 Esas, 2005/301 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın oluşa uygun işlediği kabul edilen reşit olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunun tabi olduğu yasa maddesinde öngörülen cezanın tür ve tutarına nazaran 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tabi olduğu, suç tarihi olan 11.12.2001 ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Yasanın 322 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE, 31.05.2010 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

...
Esas No: 2014/25167
Karar No: 2015/16247
Karar Tarihi: 14.04.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/25167 E.  ,  2015/16247 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanığın, CMK.nun 191. ve 147. maddeleri uyarınca yöntemine uygun olarak sorgusu yapılmaksızın yargılamaya devamla hüküm kurulması suretiyle yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Sonradan değiştirilmesini önlemek, delil olma yeteneğini ve güveni sağlamak için hükme esas alınan ev arama, yakalama ve el koyma tutanağına ilişkin belge örneğinin Cumhuriyet Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmelik’in 26. maddesi uyarınca onaylanmış olması gerektiği gözetilmeden, onaysız belge fotokopisine dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görül- müş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 14.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/42406
Karar No: 2017/17357
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/42406 E.  ,  2017/17357 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.