Esas No: 2016/7391
Karar No: 2019/1036
Karar Tarihi: 05.02.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/7391 E.  ,  2019/1036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

I. Sanık ... hakkında defter ve belgeleri gizleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik katılan vekili ile sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre katılan vekili ile sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen 18 ay hapis cezasından TCK’nin 62. maddesi gereğince 1/6 indirim yapılması sırasında 15 ay yerine 1 yıl 3 ay hapis cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı, katılan vekili ile sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından “ 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına” cümlesinin çıkartılıp, yerine “15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II. Sanık ... ve ... hakkında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıkların ve katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

... İnşaat Demir Paz. Ltd. Şirketinin müdürü olan sanık ... ile ortağı olan sanık ... hakkında 2008, 2009 ve 2013 takvim yıllarında sahte fatura düzenledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında; sanık ...'in, diğer sanık ... ile birlikte ... 'nın iş yerinde çalıştıklarını, noterde bazı belgeleri imzaladığını ama şirkete ortak olduğunu anlamadığını, sanık ...'ın ise şirketi sanık ...'in yönettiğini, kendisinin sadece şirkete ortak olduğunu, düzenlenen faturalarla ilgisinin bulunmadığını savunması, 05.08.2013 tarih, 2013/A-3158/23 sayılı vergi tekniği raporunda, 2008 ve 2009 takvim yıllarına ilişkin inceleme yapıldığının, 2008 yılı katma değer vergisi beyanlarının matrahsız olarak verildiğinin, mükellef kurumun 2008 hesap dönemine ilişkin ba ve bs formlarını boş verdiğinin ve karşı tarafların da ba formu ile 2008 yılında mükelleften mal alındığına dair bir bildirimde bulunmadıklarının belirtilmesi, 213 sayılı Yasanın 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaanın 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarına ilişkin olduğunun, 2013 yılına ilişkin yapılan bir vergi incelemesi ve dava şartı olan mütalaanın bulunmadığının anlaşılması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi bakımından, suça konu faturalardan her takvim yılı için kanaat oluşturacak kadar asılları veya onaylı suretlerinin getirtilmesi, mükellef şirket tarafından 2008 takvim yılında fatura düzenlenip düzenlenmediğinin belirlenmesi, ... İnşaat Demir Paz. Ltd. Şirketinden mal alındığına dair Ba formu ile bildirimde bulunan yani suça konu faturaları kullanan mükellef veya şirketler hakkında sahte fatura kullanma suçundan karşıt inceleme raporları düzenlenip düzenlenmediği araştırılarak, ilgili şirket yetkilileri veya mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığı sorulup, açıldığının tespiti halinde söz konusu dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, sanık ...'in savunmasında bahsettiği ... isimli kişinin CMK'nın 48. maddesine göre kendisi aleyhine tanıklıktan çekinme hakkı hatırlatılmak suretiyle tanık sıfatıyla dinlenmesi, suça konu faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ve ...'ya aidiyeti yönünden uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması, sanıkların ve şirketin banka hesapları ile ticaret odası kayıtları araştırılıp şirket adına kimin iş ve işlemlerde bulunduğunun belirlenmesi, sanık ...'ın ortak sıfatıyla şirketten bir maaş ya da pay alıp almadığının, şirketin banka hesaplarındaki paraların kimler tarafından çekildiğinin araştırılması, suça konu faturaları kullanan şirket yetkililerinin faturaları kimden, hangi ticari ilişkiye dayanarak aldıkları, sanıkları tanıyıp tanımadıkları konusunda beyanları da alınarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

2- Kabule göre de;

a-Sahte fatura düzenleme suçlarında her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, ancak aynı takvim yılı içerisinde farklı zamanlarda düzenlenen sahte fatura eylemlerinin bir bütün halinde zincirleme sahte fatura düzenleme suçunu oluşturacağı gözetilmeden, sanıklar hakkında hangi yıla ilişkin hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin tek hüküm kurulması ve TCK'nin 43. maddesi hükümlerinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,

b-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 27/09/2011 gün ve 2011/3-167-2011/194 sayılı Kararında da açıklandığı üzere sanığın mahkumiyetiyle sonuçlanan ceza davasında katılan kendisini vekille temsil ettirdiğinden, vekil duruşmalara katılmasa dahi karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca katılan lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi zorunlu olup, katılan lehine vekalet ücreti yerine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

c-5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin ve sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 05.02.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.