erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2018/5098
Karar No: 2019/5962
Karar Tarihi: 30.09.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/5098 E.  ,  2019/5962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 2. Tüketici Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 07/03/2018 tarih ve 2016/3221-2018/252 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 12/05/2015'te davalıya ait uçakla İstanbul - İzmir seferi sırasında ikram edilen yemekten taş çıktığını, bunun sonucunda dişlerinin kırıldığını, yeme zorluğu çektiğini ileri sürerek 5.000,00 TL maddi, 15.000,00 TL manevi tazminatı olay tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davacının dişinin kırılmasının yediği barbunyadan kaynaklanmadığını, meydana gelen zararda hukuken sorumlu olabilmek için fiil ile meydana gelen zarar arasında illiyet bağının bulunması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma,bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının seyahat halindeyken davalı tarafından ikram edilen yemek içerisinden taş çıkması nedeniyle iki dişinin kırıldığı, kırılan dişleri nedeniyle meydana gelen maddi zararın 3.160 TL olduğu, davalının sunmuş olduğu ayıplı hizmet nedeniyle davacının beden bütünlüğünün zarar gördüğü, Borçlar Kanunun 56. maddesinde belirtilen manevi tazminat koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davacının sosyal ve ekonomik durumuna uygun olarak 6.000 TL 'nin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 589,82 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 30/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/14148
Karar No: 2010/6118
Karar Tarihi: 03.05.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/14148 E.  ,  2010/6118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki aidiyetin tespiti davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 1984 yılında dava dışı ...Sanayi Yapı Kooparatifine iki adet işyeri almak amacıyla ortak olmak istediğini, bir kişinin birden fazla ortaklığı sözkonusu olamayacağından 1567 numaralı üyeliği kardeşi olan davalı adına yaptırdığını, üyelik aidatlarını kendisinin ödediğini, bu işyerinin kendisine ait olduğu, davalının bu yeri kendisinin satın almak istediğini ve dava dışı diğer kardeşleri ... etmek istediğini söylediğini, teklifini kabul ettiğini, ancak bedelini ödemediğini ileri sürererek 57/A blok (4) numaralı işyerinin kendisine ait olduğunun tespitine, olmazsa bedelinden şimdilik 80.000.00 YTL'lık kısmının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacı ve diğer kardeşleri Muzaffer ile ortak bir şirketlerinin bulunduğunu, şirketten elde edilen gelirlerle her kardeşe bir işyeri alındığını, aidatlarında şirket geliriyle ödendiğini, savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, tanık beyanları esas alınarak anılan taşınmazın davacıya ait olduğunun tespitine, kooparatif kaydının iptaline ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, aynı kooperatife birden fazla üyeliğin mümkün olmaması nedeniyle üyeliklerden birinin kendi adına, diğer üyeliği de davalı kardeşi adına yaptırdığını, davalı adına olan üyelik aidatlarının tamamının tarafınca karşılandığını ileri sürerek eldeki davayı açmıştır. Mahkemece, dinlenen tanık beyanları esas alınmak ve üyelik aidatlarının davacı tarafından ödendiği gerekçe gösterilmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. İddianın ileri sürülmüş şekli ve içeriği itibariyle taraflar arasındaki hukuki ilişki inanç sözleşmesinden kaynaklanmaktadır. 5.2.1947 tarih ve 1947/20-6 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararında da açıkça belirtildiği gibi bu tür inanç sözleşmelerine ilişkin işlemlerin taraflar kardeş olsalar dahi mutlaka yazılı delillerle ispatı zorunludur. Toplanan delillerden davacının iddiasına yasal delillerle ispat edemediği anlaşılmaktadır. Bu durumda davanın reddine karar verilmesi gerekir. Ne var ki davacı dava dilekçesinde "her türlü takdiri ve yasal deliller" demek suretiyle yemin deliline de dayanmış bulunduğundan davacıya yemin hakkı hatırlatılmalı, sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemenin bu yönleri gözardı ederek tanık beyanlarına itibar edilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 3.5.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/15796
Karar No: 2015/5263
Karar Tarihi: 21.12.2015

**20. Ceza Dairesi         2015/15796 E.  ,  2015/5263 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2015/274543

Mahkemesi : ŞANLIURFA 3. Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi-Numarası : 26/05/2015 - 2014/401 esas ve 2015/162 karar

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Temyiz incelemesi, davetiye tebliğine rağmen gelen olmadığı gibi mazeret de beyan edilmediğinden duruşmasız olarak yapıldı.

TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve E.2014/140; K.2015/85 sayılı kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenler dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Diyarbakır Kriminal Polis Laboratuvarınca suç konusu esrardan alınan şahit numunenin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, CMUK’nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA; ancak bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; TCK’nın 54. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün “uyuşturucu maddelerin” ibaresinden sonra gelmek üzere “ve Diyarbakır Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nce alınan şahit numunenin” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/3047
Karar No: 2019/3823
Karar Tarihi: 19.03.2019

**8. Ceza Dairesi         2017/3047 E.  ,  2019/3823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanığın, DSİ görevlilerinin uyarısı üzerine çalışmalarının yardım amacıyla katılana ait arazideki ağaçların bulunduğu bölgede sınırı gösterir ayırt edici işaretlerin de bulunmaması nedeniyle sınır bölgesindeki ağaçları suç kastı olmadan kestiği yönündeki savunmasının aksine atılı suçu işlediğine dair, mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı ve somut delil bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

a- Sanık hakkında kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilirken, uygulama maddesi olarak, TCK.nun 50/1...a maddesi yerine ve 50/1. maddesinin gösterilmesi suretiyle, CMK.nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

b- Sanık hakkında hükmolunun adli para cezasının TCK.nun 52. maddesi gereğince 10 eşit taksitte ödenmesine karar verilirken, taksit aralıkları gösterilmeyerek infazda duraksamaya neden olunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 19.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/8970
Karar No: 2022/4121
Karar Tarihi: 23.03.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/8970 E.  ,  2022/4121 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık suçuna yönelik temyiz talebinin incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde TCK'nın 31/3. maddesi gereğince indirim yapılırken, hesap hatası sonucunda 3 yıl 1 ay 10 gün hapis yerine; 2 yıl 13 ay, 10 gün hapis olarak hükmedilerek eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçuna yönelik temyiz talebinin incelemesinde;

Suça sürüklenen çocukların eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 116/2-4, 31/3. maddelerine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasanın 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık asli dava zamanaşımı süresinin karar tarihi olan 17/05/2016 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 23/03/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/3366
Karar No: 2019/3707
Karar Tarihi: 10.04.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/3366 E.  ,  2019/3707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Beraat

213 sayılı Kanunun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan ...... Vergi Dairesi Başkanlığının 07/12/2011 tarih ve 8716 sayılı Rapor değerlendirme komisyon mütalaasının ''2007-2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme'' suçuna ilişkin olduğu, Tuzla Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 22.12.2011 tarihli 2011/2815 esas sayılı iddianamesi ile mütalaaya ve vergi suçu raporuna aykırı olarak sanık hakkında “2007- 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçundan kamu davası açıldığı, sahte fatura kullanma suçundan usulüne uygun olarak verilmiş dava şartı olan mütalaa bulunmadığı, birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura düzenleme" ve "sahte fatura kullanma" suçlarının birbirine dönüşmeyeceği gözetilip; sahte fatura kullanma suçlarından yargılama koşulu olan mütalaa bulunmadığından durma kararı verilip ilgili vergi dairesinden “sahte fatura kullanma” suçundan mütalaa verilip verilmeyeceğinin sorulup, verilmemesi durumunda davanın düşmesine karar verilmesi gerekeceği gözetilmeden, beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz talebi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.04.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/3354
Karar No: 2020/1978
Karar Tarihi: 12.02.2020

**15. Ceza Dairesi         2018/3354 E.  ,  2020/1978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK’nın 157/1, 43/1, 62, 52, 51 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında “26/02/2010-08/03/2010 tarihleri arası” olarak yanlış gösterilen suç tarihinin ‘’08/03/2010’’ olarak mahallince düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığın katılana ait altın ve mücevher üzerine iş yapan ... Kuyumculuk isimli işyerine gelerek, çalışmış olduğu ... Mücevherat isimli işyeri adına altın ve takı malzemeleri almak istediğini söylediği, katılanın tanınan bir firma olması ve sanığın abisinin de kuyumcu olması nedeniyle güvenerek teklifi kabul ettiği, sanığın ilk zamanlar aldığı altınların borcunu düzenli ödeyerek güven kazandığı, ancak suç tarihlerinde 6-7 seferde aldığı toplam 657 gram kadar yarı mamul altının yaklaşık değeri olan 37.000 TL'yi ödemeyip kayıplara karıştığı bu suretle dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda;

Yargıtay 23. Ceza Dairesinin 12/01/2016 tarih ve 2015/4558 E-2016/141 K sayılı bozma ilamı doğrultusunda dosyanın uzlaştırma işlemleri yapılmak üzere uzlaşma bürosuna gönderilmesi neticesinde, uzlaştırmanın gerçekleşmediğine dair 17/05/2017 tarihli rapor, sanık savunması, katılan beyanı ile tüm dosya kapsamından sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin mahkumiyet yönünde kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, 12/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/23049
Karar No: 2014/6231
Karar Tarihi: 19.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/23049 E.  ,  2014/6231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kayseri 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :31.05.2013

NUMARASI :Esas no:2012/206 Karar no:2013/509

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı (kadın) tarafından, kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece; dava ve karşı dava kabul edilmiş, tarafların boşanmalarına karar verilmiştir. Taraflar boşanmaya sebebiyet veren olaylarda “eşit kusurlu” sayılmışlardır. Oysa, davalı-karşı davacı (koca)’nın, ergin ve bekar erkek kardeşinin kendileriyle birlikte kalmasında ısrarcı olduğu, kadının bu durumdan rahatsızlığını kocasına belirtmesine rağmen, kocanın bunu kale almadığı ve kardeşinin kendileriyle birlikte yaşamalarına izin verdiği anlaşılmaktadır. Koca, açıklanan bu tutumu sebebiyle boşanmaya sebep olan olaylarda eşine göre daha fazla kusurlu kabul edilmeli ve kadının tazminat talepleri buna göre değerlendirilmelidir. Bu husus nazara alınmadan kadının koca ile aynı oranda kusurlu kabul edilmesi ve tazminat isteklerinin bu gerekçe ile reddedilmesi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.19.03.2014 (Çrş.)
Esas No: 2016/9348
Karar No: 2017/5381
Karar Tarihi: 10.05.2017

**8. Ceza Dairesi         2016/9348 E.  ,  2017/5381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz ve nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Hükümlülük ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık hakkında dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

5271 sayılı CMK.nun 231/12. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar itiraza tabi olup temyiz yasa yoluna başvurulması olanaklı bulunmadığından; sanık müdafinin dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, mercide yanılma nedeniyle CMK.nun 264. maddesi gözetilerek sanık müdafinin isteminin itiraz olarak kabulüyle gereğinin mahallinde yerine getirilmesine,

2- Sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafinin, bir nedene dayanmayan temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün ONANMASINA, 10.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/16739
Karar No: 2018/1858
Karar Tarihi: 06.02.2018

**22. Hukuk Dairesi         2015/16739 E.  ,  2018/1858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde 12.04.2000 tarihinden itibaren şoför olarak çalışmaktayken, 22.04.2011 tarihinde kıdem tazminatı ödenmek suretiyle işten çıkarıldığını, ancak işçilik haklarının eksik ödendiğini beyanla,kıdem ve ihbar tazminatı farkı ile fazla çalışma,ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili ücret alacaklarına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı, zamanaşımı def'inde ve derdestlik itirazında bulunmuş, iş sözleşmesinin 4857 sayılı yasanın 25/II maddesi gereğince haklı nedenle feshedildiğini, davacıya kıdem tazminatı ödemesi yapılmadığını beyanla davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Davacının fazla çalışma ücret alacakları ve ubgt alacaklarının belirsiz alacak davasına konu edilip edilemeyeceği hususu da uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda, dava belirsiz alacak davası türünde açılmıştır. Dava dilekçesinde, fazla çalışma,ulusal bayram ve genel tatil ücreti,hafta tatili alacakları talep edilmiştir. Mahkemece, söz konusu talep edilen alacaklar bakımından, davanın belirsiz alacak davası şeklinde açılamayacağı kabul edilerek hukuki yarar yokluğundan usulden ret kararı verilmiştir. Ne var ki, davacı vekili delilleri arasında davalı işveren uhdesinde bulunan kayıtlara dayanmış olup, talebin haklı görülmesi ihtimalinde, işçilik alacaklarının miktarının tam ve kesin olarak belirlenmesi, karşı tarafın elinde bulunan bilgi ve belgelerin sunulmasıyla mümkün hale gelebilecektir. Bu sebeple, davanın belirsiz alacak davası türünde açılması mümkün olup, hukuki yarar vardır. Söz konusu alacaklar bakımından da, işin esasına girilmesi gerekirken, usulden ret kararı verilmesi, usule ve kanuna aykırı olmuştur.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06.02.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/2723
Karar No: 2019/3820
Karar Tarihi: 15.04.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/2723 E.  ,  2019/3820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

...... Mob.İnş.Met.San.Ltd.Şti.’nin yetkilisi olan sanığın, “2008 takvim yılında sahte fatura kullandığı” iddiasıyla açılan kamu davasında;

1-Faturaları düzenleyen mükellefler hakkındaki vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi,

2-Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

3- Kabule göre de;

a) Sanığın 2008 takvim yılında birden fazla sahte fatura kullanması nedeniyle, zincirleme suçla ilgili TCK'nin 43. maddesi uygulanmayarak eksik ceza tayin edilmesi,

b) TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından, ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 15.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/24732
Karar No: 2014/12943
Karar Tarihi: 12.05.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/24732 E.  ,  2014/12943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, Mala zarar verme, İşyeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1) Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddede, Bölge Adliye Mahkemeleri faaliyete geçinceye kadar hapis cezasından verilenler hariç olmak üzere sonuç olarak belirlenen üçbin Türk Lirası dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükümlerine karşı temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı öngörülmekle, hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı Yasanın 317. maddesi uyarınca REDDİNE ;

2) Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106/4. maddesi uyarınca suç tarihi itibariyle 18 yaşını tamamlamayan suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde, hapse çevrilemeyeceği ancak aynı maddenin 11. fıkrasına göre işlem yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK’nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanunun 322.maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan mahkumiyet hükmündeki "ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin suça sürüklenen çocuğa ihtarına” ilişkin kısmın hükümlerden çıkartılmasına karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.