erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2007/5851
Karar No: 2007/7329
Karar Tarihi: 04.06.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/5851 E.  ,  2007/7329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 19.12.2005 gün ve 2005/11345-15693 sayılı bozma kararında özetle: "Tarım uzmanı ziraat bilirkişi raporunda çekişmeli taşınmaz üzerinde muhtelif yaşlarda meyve ağaçları bulunduğu söylendiği halde Dairece aynı gün incelemesi yapılan diğer dava dosyalarında 107 ada 13, 16 ve 17 ve 101 ada 39 nolu parsellerin kısmen orman sayılan 107 ada 11 parsel ise, tamamının orman sayılan yerlerden olduğu uzman orman bilirkişi raporunda bildirilmiştir. Bu dosyalarda görüşüne başvurulan ziraat yüksek mühendisi ayrıntılı raporunda taşınmazlar üzerinde genel olarak 45-50, 70-89 yaşlarında ceviz, (20-25) yaşlarında kavak, (25, 30 ve 35 yaşlarında) kiraz, erik, armut ağaçları bulunduğu, eğimin % (2-3) (7-8) olduğu, orman bütünlüğünü bozmadığı açıklanmıştır. Uzman orman bilirkişi raporunda ise, taşınmazların 1957 tarihinde bütünlemesi yapılan memleket haritasında ve hava fotoğrafında kısmen yeşile boyalı orman alanı içerisinde kaldığı ve kısmen orman sayılan yerlerden olduğu söylenmiştir. Orman raporu ile ziraat raporu çelişmektedir. Bu nedenle, yeniden yapılacak keşifte hava fotoğraflarının çekim tarihinde tüm parseller üzerinde ne tür ağaçların bulunduğu, (geniş yapraklı meyve ya da dikenli yapraklı orman ağaçları v.s.) memleket haritasına yeşil olarak aktarılmasının nedeni, hangi rumuzlarla aktarıldığı ve işaretlendiği saptandıktan sonra bu hususun rapora tereddüte meydan vermeyecek biçimde yansıtılması, ziraat bilirkişi raporu ile olan çelişkinin giderilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine ve dava konusu ... Köyü 107 ada 11 sayılı parselin tesbit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 04/06/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2024/4132
Karar No: 2024/4670
Karar Tarihi: 18.10.2024

**7. Hukuk Dairesi         2024/4132 E.  ,  2024/4670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 06.09.2024

SAYISI : 2022/2877 E., 2024/1352 K.

DAVACILAR : ... vd. vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : 08.12.2015

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/692 E., 2022/198 K.

Taraflar arasındaki el atmamn önlenmesi ve eski hale getirme davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine ve ek karar ile temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle asıl ve birleştirilen davada davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 06/09/2024 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre; davaya konu taşınmazın el atılan bölümünün dava tarihi (08/12/2015) itibariyle değeri 53.732,65 TL olup, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihinde kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 06/09/2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Onama harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.10.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/11974
Karar No: 2017/25883
Karar Tarihi: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/11974 E.  ,  2017/25883 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2024/10333
Karar No: 2024/12404
Karar Tarihi: 25.09.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/10333 E.  ,  2024/12404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/602 E., 2024/243 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250.00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre 01.01.2023-31.12.2024 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2023 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki hükmün, ücret tespiti bakımından temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

25.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/813
Karar No: 2019/4078
Karar Tarihi: 22.10.2019

**15. Hukuk Dairesi         2019/813 E.  ,  2019/4078 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki dahili davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R -

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma ilamı gereğince inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle karar celsesinde mazeret bildiren dahili davalı ...'nun, ...'nun mirasçısı olduğu ve tereke temsilcisi olan ...'nun duruşmada hazır bulunması nedeniyle dahili davalı ...'nun bu şekilde temsil edilmek suretiyle hukuki dinlenme hakkının ihlal edilmediğinin anlaşılmasına göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden dahili davalı ...'ndan alınmasına, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 22.10.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/5278
Karar No: 2021/5808
Karar Tarihi: 27.05.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/5278 E.  ,  2021/5808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nin 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, katılanın temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, REDDİNE, 27/05/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/5855
Karar No: 2007/7330
Karar Tarihi: 04.06.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/5855 E.  ,  2007/7330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 19.12.2005 gün ve 2005/11413-15707 sayılı bozma kararında özetle: "Tarım uzmanı ziraat bilirkişi raporunda çekişmeli taşınmaz üzerinde muhtelif yaşlarda meyve ağaçları bulunduğu söylendiği halde Dairece aynı gün incelemesi yapılan diğer dava dosyalarında 107 ada 13, 16 ve 17 ve 101 ada 39 nolu parsellerin kısmen orman sayılan 107 ada 11 parsel ise, tamamının orman sayılan yerlerden olduğu uzman orman bilirkişi raporunda bildirilmiştir. Bu dosyalarda görüşüne başvurulan ziraat yüksek mühendisi ayrıntılı raporunda taşınmazlar üzerinde genel olarak 45-50, 70-89 yaşlarında ceviz, (20-25) yaşlarında kavak, (25, 30 ve 35 yaşlarında) kiraz, erik, armut ağaçları bulunduğu, eğimin % (2-3) (7-8) olduğu, orman bütünlüğünü bozmadığı açıklanmıştır. Uzman orman bilirkişi raporunda ise, taşınmazların 1957 tarihinde bütünlemesi yapılan memleket haritasında ve hava fotoğrafında kısmen yeşile boyalı orman alanı içerisinde kaldığı ve kısmen orman sayılan yerlerden olduğu söylenmiştir. Orman raporu ile ziraat raporu çelişmektedir. Bu nedenle, yeniden yapılacak keşifte hava fotoğraflarının çekim tarihinde tüm parseller üzerinde ne tür ağaçların bulunduğu, (geniş yapraklı meyve ya da dikenli yapraklı orman ağaçları v.s.) memleket haritasına yeşil olarak aktarılmasının nedeni, hangi rumuzlarla aktarıldığı ve işaretlendiği saptandıktan sonra bu hususun rapora tereddüte meydan vermeyecek biçimde yansıtılması, ziraat bilirkişi raporu ile olan çelişkinin giderilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine ve dava konusu ... Köyü 124 ada 6 sayılı parselin davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 04/06/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/7627
Karar No: 2018/2525
Karar Tarihi: 22.03.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/7627 E.  ,  2018/2525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanığın ikamet ettiği eve ait elektrik sayacının 23.11.2007 tarihinde sökülerek Isparta Sanayi ve Ticaret İl Müdürlüğüne gönderildiği ve yapılan tespitte cam kenarından sayaca müdahale edildiği tespit edilerek sanığın mühür bozma suçunu işlediğinin iddia olunduğu olayda; sanığın savunmalarında atılı suçu kabul etmediği, mahkemenin 08.04.2014 tarihli yazı ile sayaca ilişkin ilk mühürleme tutanağının Akdeniz Elektrik Dağıtım A.Ş tarafından gönderildiği ancak sayacın söküldüğü 23.11.2007 tarihinden öncesine ait mühürlemeye ilişkin dosyada bir tutanak bulunmadığının anlaşılması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından; söz konusu ikamette 23.11.2007 tarihinden önce sayacın mühürlendiğine ilişkin tutanak bulunup bulunmadığının araştırılarak dosyaya celbinin sağlanması, fiili olarak mühürleme yapılıp yapılmadığının tespiti için katılan kurumdan mühürlemeye ilişkin fotoğraf olup olmadığı sorulup, gerekirse mühürleme tutanağında imzası bulunan görevlilerin tanık olarak dinlenildikten sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tespiti yerine eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

2-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.03.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/15565
Karar No: 2015/29654
Karar Tarihi: 26.10.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/15565 E.  ,  2015/29654 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/383182

MAHKEMESİ : Adana 6. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/10/2013

NUMARASI : 2010/843 (E) ve 2013/682 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mahkemece, mağdurun haksız bir eylemi bulunmadığı gerekçesiyle sanık hakkında haksız tahrik hükümleri uygulanmamış ise de, tüm dosya kapsamına göre, sanığın olay tarihinde mağdur kocasının kaldığı eve geldiği, mağduru evde açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen başka bir bayanla yakaladığı, söz konusu bayanı sokakta bıçakla kovaladığı sırada peşinden gelen ve kendisini engellemeye çalışan mağdur eşini bıçakla yaraladığı anlaşılmakla, sanığın eylemini mağdur kocasının sadakat yükümlülüğüne aykırı davranışının getirdiği hiddet ve şiddetli elemin etkisi altında gerçekleştirmesi nedeniyle sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi uyarınca haksız tahrik indirimi yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 26.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/42595
Karar No: 2017/17378
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/42595 E.  ,  2017/17378 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2018/1448
Karar No: 2018/4521
Karar Tarihi: 23.10.2018

**(Kapatılan)20. Ceza Dairesi         2018/1448 E.  ,  2018/4521 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BAKIRKÖY 13. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Temyiz incelemesi, duruşmalı inceleme talebinde bulunan sanık müdafiinin yöntemine uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmemesi ve geçerli bir mazeret de bildirmemesi nedeniyle duruşmasız olarak yapılmıştır.

TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve E.2014/140; K.2015/85 sayılı kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 23.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/794
Karar No: 2024/5875
Karar Tarihi: 24.09.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/794 E.  ,  2024/5875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 10.10.2023

SAYISI : 2021/844 E., 2023/1526 K.

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

EK KARAR : Temyiz isteminin reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanması

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi tarafından verilen 10.10.2023 tarihli ve 2021/844 Esas, 2023/1526 Karar sayılı ek kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık hakkında, Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.03.2021 tarihli ve 2018/551 Esas, 2021/86 Karar sayılı kararı ile kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-c-d, 29. maddeleri uyarınca kurulan “4 yıl 6 ay” hapis cezası ile mahkûmiyet hükmüne konu cezanın türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi tarafından verilen 10.10.2023 tarihli ve 2021/844 Esas, 2023/1526 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.09.2024 tarihinde karar verildi.