Esas No: 2022/14742
Karar No: 2023/2854
Karar Tarihi: 18.05.2023

**2. Ceza Dairesi         2022/14742 E.  ,  2023/2854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/356 E., 2022/337 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310/1. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Espiye Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.02.2011 tarihli ve 2011/80 Esas No.lu iddianamesi ile şüpheli hakkkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlâli suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-a, 2-f, 143, 116/2-4 ve 31/3. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Espiye Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.11.2011 tarihli ve 2011/60 Esas, 2011/396 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında üzerine atılı suçlardan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereği ayrı ayrı beraat kararı verilmiştir.

3.Yukarıda anılan kararın o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 06.06.2018 tarihli ve 2017/5438 Esas, 2018/6524 Karar sayılı kararı ile gerekçesiz olarak hüküm kurulması nedeniyle hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.

4.Espiye Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.11.2019 tarihli ve 2019/622 Esas, 2019/343 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından, 5237 sayılı Kanun’un 142/1-a, 143/1, 31/3, 62/1, 116/4, 119/1-c, 31/3 ve 62/1. maddeleri uyarınca sırasıyla 1 yıl 3 ay 16 gün, 1 yıl 1 a y 10 gün hapis cezalarıı ile cezalandırılmasına ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçuna ilişkin olarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

5.Yukarıda anılan kararın suça sürüklenen çocuk müdafii ile o yer Cumhuriyet savcısının temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 30.09.2020 tarihli ve 2020/16815 Esas, 2020/9753 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında "iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın, 5271 sayılı Kanun'un 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu gerekçesi ile İADESİNE, hırsızlık suçundan ise; suça sürüklenen çocuğun eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 142/2-f maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu ve aynı Kanun'un 168/2. maddesinin uygulanmama ihtimaline binaen suça sürüklenen çocuğa ek savunma hakkı tanınmadan yazılı şekilde hüküm kurulmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, '' gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

6.Espiye Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.05.2022 tarihli ve 2021/356 Esas, 2022/337 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından, 5237 sayılı Kanun’un 142/2-f, 143/1, 31/3, 62/1, 116/4, 119/1-c, 31/3, ve 62/1. maddeleri uyarınca sırasıyla 3 yıl 2 ay 26 gün ve 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

7. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 16.11.2022 tarihli ve 2-2022/128882 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz talebi, suça sürüklenen çocuğun müsnet suçu işlediğine dair kesin ve inandırıcı deliller mevcut olmadığından " Şüpheden sanık yararlanır" ilkesi gereği beraat kararı verilmesi, ilgili kurumun zararı giderildiği için ceza indirimi uygulanması, suça sürüklenen çocuk hakkında lehe kanun hükümlerinin uygulanması ile zamanaşımı hükümlerinin değerlendirilmesinin gerektiğine ve re'sen dikkate alınacak sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Suça sürüklenen çocuğun, hakkında kovuşturması ayrı yürütülen diğer suça sürüklenen çocuk ile birlikte gece sayılan zaman diliminde üzerlerini başlarını da örtecek şekilde beyaz öğretmen önlüğü ile kapatıp ... İmam Hatip Lisesine girerek bilgisayarları çaldığının tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2.Suça sürüklenen çocuk üzerine atılı suçlamayı inkâr etmiştir. 25.09.2010 tarihli Kamera İzleme ve Tespit Tutanağı, 22.09.2010 tarihli ihbar tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

3.Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) ve (5) numaralı paragraflarda bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmlarına uyulmasına karar verildiği ve gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

B. Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Suça sürüklenen çocuğun savunması, güvenlik kamera görüntülerinin incelenmesine dair kolluk görevlilerince düzenlenen tutanaklar, karar yerinde gösterilen gerekçe ve tüm dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı hırsızlık suçunu işlediğinin sabit olduğuna dair Mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamış, 5237 sayılı Kanun'un 66/1-d, 66/2, 67/4. maddelerine göre hesaplanan zamanaşımı sürelerinin dolmadığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında 10.08.2010 tarihinde işlediği suç nedeniyle 5237 sayılı Kanun’un 142/2-f maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezasına hükmedilmiş ise de; 5237 sayılı Kanun'un 142/2-f maddesinde, 18.06.2014 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 62. maddesi ile değiştirilmeden önceki halinde “...üç yıldan yedi yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.” şeklinde yaptırım öngörüldüğü gibi, kararın gerekçe ve hüküm kısmında cezanın alt hadden verildiğinin belirtilmesi karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında temel cezanın 5237 sayılı Kanun’un 142/2-f maddesine göre 3 yıl hapis cezası olarak belirlendikten sonra artırım işleminin bu ceza üzerinden yapılması ve sonuç cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

VI. KARAR

A. İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle Espiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.05.2022 tarihli ve 2021/356 Esas, 2022/337 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak ONANMASINA,

B. Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle Espiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.05.2022 tarihli ve 2021/356 Esas, 2022/337 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.