erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/1492
Karar No: 2015/2188
Karar Tarihi: 17.06.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/1492 E.  ,  2015/2188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Ceza vermekten v azgeçilmesi

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCY.nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı ” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki "hafif" veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek toplam 82,60 TL. değerinde olmak üzere birer adet panço, şort ve şapka hırsızladıkları anlaşılan suça sürüklenen çocuklar hakkında ceza vermekten vazgeçilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 17.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/9257
Karar No: 2021/3731
Karar Tarihi: 14.04.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/9257 E.  ,  2021/3731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında Rapor Değerlendirme Komisyonu mütalaasının 213 sayılı Yasa’nın 359/b maddesinden düzenlenmiş olmasına karşın, hukuki dayanak olarak “ticari faaliyet görüntüsü altında komisyon karşılığı POS cihazı kullanma” yazıldığı, vergi suçu raporu ve vergi tekniği raporunun da POS tefeciliği ile defter ve belgelerin gizlenmesi suçlarından dolayı düzenlenmiş olduğu, sahte belge düzenleme ile ilgili olarak raporlarda herhangi bir tespitin yapılmadığı, Büyükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 13/02/2013 tarih ve 2013/1802 esas sayılı iddianamesi ile mütalaa bulunmayan sahte fatura düzenleme suçundan dava açıldığı anlaşılmakla; iddianameye konu olan sahte fatura düzenleme suçu yönünden 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması, verilmeyeceğinin anlaşılması durumunda davanın düşmesine karar verilmesi gerekeceği gözetilmeden yargılamaya devamla sanık hakkında “sahte fatura düzenleme” suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.04.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/22105
Karar No: 2015/4765
Karar Tarihi: 27.04.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/22105 E.  ,  2015/4765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMES

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun Geçici 8. maddesi gereğince yapılan kadastro sırasında, ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 812 ada 2 parsel sayılı 9.451,38 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, ... Belediyesi'nin 20 yılı aşkın süre ile zilyetliğinde bulunduğu ve üzerindeki muhdesatların belediyeye ait olduğundan söz edilerek “içinde su deposu ve zeytin olan tarla” vasfıyla Hazine adına tespit edilmiş, beyanlar hanesinde “taşınmaz üzerindeki zeytin ağaçlarının ... Belediyesi'ne ait olduğu” belirtilmiştir. Davacı Hazine, davalı belediyenin zilyetliğinin bulunmadığını, taşınmazın vasfının yanlış belirlendiğini ve muhdesatların davalı belediyeye ait olmadığını ileri sürerek dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli 812 ada 2 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, yerel bilirkişi beyanı ve fen bilirkişi raporu karar için yeterli görülerek davanın reddine ilişkin olarak yazılı olduğu biçimde hüküm kurulmuştur. Mahallinde yapılan keşif sırasında bir yerel bilirkişi dinlenmiş ve taşınmaz içindeki zeytin ağaçlarının kime ait olduğunu bilmediğini bildirmiş, fen bilirkişi ise; taşınmazın tamamına yakınında 8-10 yaşlarında zeytin ağaçlarının bulunduğunu, 2010 tarihli hava fotosuna göre su deposununda yer aldığını açıklayan raporu dosyaya sunmuştur. Uyuşmazlık, çekişmeli taşınmazın üzerinde yer alan muhdesatların kime ait olduğuna ilişkin olup bu yönde yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm için yeterli bulunmamaktadır. Sağlıklı sonuca ulaşılabilmesi için mahallinde yöreyi iyi bilen üç kişilik yerel bilirkişi, tespit bilirkişilerinin tümü ve fen bilirkişi eşliğinde keşif yapılarak, yerel ve tespit bilirkişilerinden; çekişmeli taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatların ne zaman, kim tarafından yapıldığı veya dikildiği ayrıntılı biçimde sorularak açıklığa kavuşturulmaya çalışılmalı, ondan sonra yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir. Açıklanan nedenlerle davacı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 27.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/24980
Karar No: 2014/21021
Karar Tarihi: 16.09.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/24980 E.  ,  2014/21021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Temyiz dilekçesinin reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın temyiz dilekçesinin reddine ilişkin 19/11/2008 tarihli ek kararın sanığa bulunduğu Ceza Ve İnfaz Kurumunda,yöntemine uygun olarak olarak 24/11/2008 tarihinde tebliğ olunduğu, sanığın ek kararı 1412 sayılı CMUK.nun 310/1.maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 16/09/2010 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından, sanığın temyiz dilekçesinin reddine ilişkin 19/11/2008 günlü ek karara yönelik temyiz isteğinin aynı Yasanın 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 16/09/2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/14586
Karar No: 2018/13018
Karar Tarihi: 06.12.2018

**12. Hukuk Dairesi         2018/14586 E.  ,  2018/13018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 16/04/2018 tarihli ve 2016/30612 Esas - 2018/3182 Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkikinin davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :Alacaklı vekilinin mazeret dilekçesinin UYAP sorgu sisteminde duruşma saatinden sonra 25/02/2016 tarihinde, saat 10.03'te oluşturulduğunun anlaşılmasına, düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında istek yerinde görülmediği gibi, HUMK'nin 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından karar düzeltme isteminin İİK'nin 366. ve HUMK'nin 442. maddeleri uyarınca REDDİNE, takdiren 315,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınmasına, 74,80 TL karar düzeltme harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın karar düzeltme isteyenden tahsiline, 06/12/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/7150
Karar No: 2021/1653
Karar Tarihi: 25.02.2021

**16. Ceza Dairesi         2020/7150 E.  ,  2021/1653 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62, 53, 58/9, 63 maddeleri uyarınca hükmedilen mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık hakkında tayin olunan cezanın süresi itibariyle yasal şartları oluşmadığından, sanık müdafiinin duruşma isteminin CMK'nın 299. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; çocuğunu örgüte müzahir okullara göndermenin ve MASAK raporunda yer aldığı üzere, sanığın 2016 tarihine kadar devam eden işlemlerinin mutat bankacılık işlemleri kapsamında kaldığının anlaşılması karşısında, müsnet suç yönünden delil ya da örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemeyeceğinin gözetilmemesi diğer delillerin suçun sübutu için yeterli olması nedeniyle sonuca etkili görülmemiştir.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde

eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Şanlıurfa 6. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/13051
Karar No: 2014/23480
Karar Tarihi: 12.06.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/13051 E.  ,  2014/23480 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/282838

MAHKEMESİ : Sinop Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/09/2012

NUMARASI : 2012/408 (E) ve 2012/460 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Sanıkların yargılamanın aşamalarındaki savunmalarında, tanıklar muhtar S.. D.. ile orman memuru R.. B..’nın beyanlarında ; orman idaresince M.... Köyüne 2011 yılı Ekim-Kasım aylarında 3 günlük kesim izni verildiğini belirtmelerine, sanık Hacer ile tanık Selim’in ağaçların kesim izni verilen tarihlerde kesildiklerini ifade etmelerine karşılık orman memuru Ramazan’ın kesim izni verildiğinde köy halkından kimse kesim yapmadığından izni kapattıklarını beyan etmesine ; E... Orman İdaresinin 22/05/2012 tarihli yazısında ise 2011 yılında M... Köyüne kesim izni verilmediğinin bildirilmesine ; davanın dayanağını oluşturan suç tutanağının 07/12/2011 tarihinde düzenlenip suça konu ağaçların tutanak tarihinden bir hafta önce kesildiklerinin yazılı bulunmasına karşılık mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen orman mühendisi bilirkişinin raporunda ağaçların kesim tarihinin 1-10 Ocak 2012 tarihi olarak tespit edilerek çelişki oluşturulmasına göre öncelikle beyanlar arasındaki çelişkilerin giderilmesi ; tutanakta tespit edilen kesim tarihine göre bilirkişiden ek rapor alınması, gerekirse zabıt mümziilerinin yer gösterimi suretiyle farklı bilirkişilerle mahallinde yeniden keşif yapılarak kesim tarihlerinin kesin olarak tespit edilmesi ile orman işletme şefi A.. D..’un da dinlenilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.un 321.maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 12/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/2673
Karar No: 2018/2120
Karar Tarihi: 13.03.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/2673 E.  ,  2018/2120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın 08.05.2012 tarihli ifadesinde, yetkilisi olduğu şirketin 3 yıldır faaliyetinin bulunmadığını beyan etmesi ve vergi dairesince düzenlenen 15.08.2011 tarihli tutanakta şirketin adresinde bulunamadığının tespit edilmiş olması karşısında; sanığın yetkilisi olduğu şirketin faal olmadığı anlaşıldığından tebliğnamede bu yönde bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiş ve sanığa yüklenen “defter ve belge ibraz etmeme “suçunun, hükümden önce 08.02.2008 tarihinde resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 276. maddesiyle değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/a-2 maddesi gereğince hapis cezasının alt sınırının 18 aya yükseltildiği gözetilmeden 6 ay olarak uygulanması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılama, toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonucuna uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ile derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 13.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/21166
Karar No: 2015/3111
Karar Tarihi: 23.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/21166 E.  ,  2015/3111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/05/2014

NUMARASI : 2013/244-2014/389

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Davacı idare vekilinin temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilirken Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 25.01.1985 gün ve 1984/5 esas 1985/1 sayılı kararı uyarınca temyiz harcının hesaplanarak temyiz edenden istenip istenmediği araştırılarak harç istenmiş ve yatırılmış ise makbuzunun, istenmesine rağmen harç yatırılmamış ise, bu konuda mahkeme kalemince tanzim edilen belge varsa, bu belge dosya içine konulduktan,

Mahkeme kalemince belge tanzim edilmemiş ise HUMK. nun 2494 sayılı Kanunla değişik 434/3 maddesi uyarınca temyiz harcının süresinde yatırılması için muhtıra tebliğ edilip, harcın yatırılmaması durumunda 434/son maddesi uyarınca işlem yapıldıktan,

Sonra, birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/29372
Karar No: 2014/23931
Karar Tarihi: 20.10.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/29372 E.  ,  2014/23931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜM : Temyiz isteğinin reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yokluğunda verilen 22.05.2014 tarihli temyiz isteğinin reddine dair ek kararın, sanığa bulunduğu Bitlis E Tipi Kapalı Ceza Ve İnfaz Kurumunda 23.05.2014 tarihinde yöntemine uygun olarak tebliğ olunduğu, sanığın 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 11.07.2014 tarihinde ek kararı temyiz ettiği anlaşıldığından, sanığın temyiz isteğinin reddine dair ek karara yönelik temyiz isteğinin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 20.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/21369
Karar No: 2014/39750
Karar Tarihi: 02.12.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/21369 E.  ,  2014/39750 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/13842

MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/09/2012

NUMARASI : 2011/1342 (E) ve 2012/826 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mağdurenin duruşmaya katılmasına karşın ifadesinin alınmadığı, mağdure vekilininde duruşmalara mazereti nedeniyle katılamadığı ve 07.12.2012 tarihli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle davaya katılma iradesinde bulunduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nin 237/2. ve 260. maddesi uyarınca suçtan zarar gören mağdure T.. S..'in katılan, mağdure vekilinin ise katılan vekili olarak davaya kabulüne karar verilerek yapılan temyiz incelemesinde;

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair kaçamak ikrarda bulunması karşısında, katılanın şikayet ve delilleri sorulup ayrıntılı ifadesi alınmadan yargılamaya devamla yazılı gerekçeyle sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmesi ,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 02/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/9486
Karar No: 2021/1693
Karar Tarihi: 01.03.2021

**16. Ceza Dairesi         2019/9486 E.  ,  2021/1693 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 314/2, 62, 53, 58/9 ve 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddeleri uyarınca hükmedilen hapis cezasına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Hükmedilen cezanın süresine göre koşulları bulunmadığından sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMK’nın 299. maddesi gereğince REDDİNE,

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, çocuğunu örgütle iltisaklı okula göndermenin müsnet suç yönünden delil ya da örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Toplanan deliller suçun sübuta erdiği hususunda vicdani kanaatin oluşması için yeterli olup, şüpheye yer bırakmamış olması karşısında; sanığın ByLock kullanıp kullanmadığına ilişkin ayrıntılı ByLock tespit değerlendirme raporunun beklenmemesi sonuca etkili görülmemiştir.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı

ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Çanakkale 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/24724
Karar No: 2022/3731
Karar Tarihi: 07.03.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/24724 E.  ,  2022/3731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz, nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık ... hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığa yüklenen hakkı olmayan yere tecavüz suçunun kesintisiz suç olması ve temadinin devamı süresince suçun işlenmeye devam ettiği nazara alındığında, hukuki kesintinin gerçekleştiği iddianamenin düzenlenme tarihi olan 18.03.2014’ün suç tarihi olarak yazılması gerekirken, gerekçeli karar başlığında 28.01.2014 tarihinin suç tarihi olarak yazılması, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiş, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının hapis cezası bakımından uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında nitelikli mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Soruşturma aşamasında 28.01.2013 tarihli ifadesinde sanık katılanın ağaçlarını kendisinin kestiğini ikrar etmiş ise de; kovuşturma aşamasındaki 19.06.2014 tarihli oturumda beyanları arasındaki çelişki üzerine katılanın ağaçlarını diğer sanık olan ...’nın kestiğini savunması ve ayrı tarihli oturumda dinlenen sanık ...’nın da bu savunmayı doğrulayıp, katılanın ağaçlarını kendisinin kestiğini ikrar etmesi karşısında, sanık hakkında atılı suçtan beraat kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 07.03.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/5033
Karar No: 2024/147
Karar Tarihi: 15.01.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/5033 E.  ,  2024/147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/253 E., 2023/253 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen itirazın iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca; Yargıtayın bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verilmesi halinde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinde öngörülen kesinlik sınırına tabidir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre, İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen kararda, davacı yönünden reddedilen ve temyize konu edilen miktar 88.688,16 TL, davalı yönünden hüküm altına alınan ve temyize konu edilen miktar ise 28.067,15 TL olup, bu bedeller karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekili ve davalı vekilinin temyiz dilekçelerinin ayrı ayrı (miktar itibariyle) REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,

15.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.