erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2020/8686
Karar No: 2021/8189
Karar Tarihi: 02.06.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/8686 E.  ,  2021/8189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı Hazine vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; Tipiköy'de bulunan 534 parsel sayılı taşınmazın yörede 1980 yılında yapılan kadastro sonucu 15.650 m2 yüzölçümü ve tarla vasfı ile dava dışı kişiler adına tapuya tescil edildiği, 21.09.1995 tarihinde yapılan satış ile 5/12 payının davacıya geçtiği, 5/12 payına ise dava dışı ... ile davacının veraseten iştirak halinde intikal ve temlik yolu ile malik oldukları, Hazine tarafından açılan dava sonucu ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/507-637 E.K. sayılı ilamı ile taşınmazın tamamının kıyı kenar çizgisi içinde kalaması nedeni ile tapu kaydının iptali ile kıyı olarak kamuya terkinine karar verildiği, hükmün 19/02/2008 tarihinde kesinleştiği, 09/11/2015 tarihinde eldeki davanın açıldığı anlaşılmıştır.

Arazi niteliğindeki Konya İli ... İlçesi ...Köyü 534 parsel sayılı taşınmaza, net geliri esas alınarak değerinin tespit edilmesinde ve kıyı kenar çizgisi içerisinde kalması nedeniyle tapusu iptal edilen bölümün bedelinin davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 02/06/2021gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/5301
Karar No: 2010/5914
Karar Tarihi: 02.11.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/5301 E.  ,  2010/5914 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili için başlatılan icra takibine vâki itirazın iptâli, takibin devamı ve %40 icra inkâr tazminatının ödetilmesi istemine ilişkin olup mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıya ait aracı tamir ettiğini, ancak iş bedelinin ödenmediğini ileri sürerek davalı araç maliki aleyhine icra takibi başlatmıştır. İleri sürülen hukuki ilişki BK'nın 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesi niteliğindedir. BK'nın 364. maddesi uyarınca eser sözleşmelerinde yüklenici işi yapıp teslim ettiğini, iş sahibi ise iş bedelini ödediğini kanıtlamakla yükümlüdür. Nevar ki somut olayda iş sahibi olduğu iddia edilen davalı akdî ilişkiyi inkâr etmiş, aracı tamir ettirmek üzere davacıya götürmediğini, onunla bu hususta herhangi bir anlaşma yapmadığını savunmuştur. Bu durumda özellikle takip konusu alacağın tutarı da dikkate alındığında davacı yüklenicinin alacağını ve bu kapsamda öncelikle davalı ile akdî ilişki kurduğunu HUMK'nın 288 ve devamı maddeleri gereğince yazılı delillerle kanıtlaması zorunludur. Oysa davacı bu konuda hiçbir kanıt ibraz edememiştir. Şu halde davanın kanıtlandığından söz edilebilmesi mümkün değildir. Ancak davacı, dava dilekçesinin deliller kısmında “her türlü takdiri ve yasal delil” demek suretiyle yemin deliline de dayanmış bulunduğundan mahkemece akdî ilişkinin kanıtlanması yönünden davacı yana davalıya yemin teklif hakkı olduğu hatırlatılmalı ve akdî ilişki bu suretle kanıtlandığı takdirde toplanacak deliller çerçevesinde bir hükme varılmalı, aksi takdirde davanın reddi cihetine gidilmelidir.

Değinilen hususlar nazara alınmaksızın eksik incelemeyle karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, kararın temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 02.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2025/3377
Karar No: 2025/5329
Karar Tarihi: 01.07.2025

**1. Ceza Dairesi         2025/3377 E.  ,  2025/5329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR SAYISI : 2024/4122 E., 2025/988 K.

SUÇ : Kasten yaralama

KARAR : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanması

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 11.03.2025 tarihli ve 2024/4122 Esas, 2025/988 Karar sayılı ek kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-d maddesinin ilgili bölümünde yer verilen; “... ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve Kanun'da üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dahil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adli para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya

ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 11.03.2025 tarihli ve 2024/4122 Esas, 2025/988 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bilecik 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.07.2025 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2014/11415
Karar No: 2014/33046
Karar Tarihi: 24.11.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/11415 E.  ,  2014/33046 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/47492

MAHKEMESİ : İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/09/2012

NUMARASI : 2011/400 (E) ve 2012/843 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Sanığın savunmasında, olay gecesi askerlik hizmeti için birliğine teslim olmak üzere yolculuğa çıktığını, söz konusu banka kartını 2006 yılı içerisinde kaybettiğini ve kartın iptali için bankayı telefonla aradığını belirterek bu hususların araştırılmasını istediği, ancak mahkemece bu hususta bir araştırma yapılması, paranın hangi ATM'den çekildiğinin tespit edilmesi ve ayrıca suç tarihinde mağdur M.. K..'nun da hesabından yine sanığın hesabına havale yapıldığı görülmekle bu eylem yönünden de araştırılma yapılarak buna ilişkin soruşturma veya kovuşturma bulunması halinde bu dosyadan da gerekli belgelerin temin edilmesi ile delillerin bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre ise;

2-Sanık hakkında TCK'nın 158/1-f maddesi uyarınca nitelikli dolandırıcılık suçundan cezalandırma istemiyle kamu davası açıldığı halde aynı Yasa'nın 142/2-e maddesiyle mahkumiyetine karar verilirken, değişen suç vasfına göre sanığa CMK'nın 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Sanık hakkında TCK’nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun, kendi altsoyu açısından koşullu salıverme tarihine; kendi altsoyu dışındaki kişiler yönünden ise, cezasının infazı tamamlanıncaya kadar süreceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık R.. K.. ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 24.11.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/11943
Karar No: 2012/507
Karar Tarihi: 25.01.2012

**1. Hukuk Dairesi         2011/11943 E.  ,  2012/507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BODRUM 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/06/2011

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı  Hazine, davalının   kıyıda  kalan  yerlere  muhtesat  yapmak  suretiyle   müdahale  ettiğini  ileri  sürerek  elatmanın  önlenmesine   ve  yıkıma  karar  verilmesini  istemiştir.

Davalı, davanın  reddini  savunmuştur.

Mahkemece, davalının  kıyı-kenar  çizgisi  içerisindeki  alana  muhtesat   yaptığınının  keşfen  saptandığı  gerekçesiyle   davanın  kabulüne  karar   verilmiştir.

Karar,  davalı  tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi   raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Gerçekten de, Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki kıyı-kenar çizgisi içerisinde kalan yere davalının beton dolgu, iskele, güneşlenme platformu ve benzeri şeyler yapmak suretiyle müdahale ettiği toplanan delillerle saptanmıştır.

Ancak, ibraz edilen belgelerden ve cevabi yazılardan, mevcut yapılanma için davalının izin başvurusunda bulunduğu anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, 3621 sayılı Yasanın 6. maddesinin ilk fıkrasında; kıyılarda ne tür yapılanmanın mümkün olmadığı belirtilirken, 2. fıkrasında ise bu yerlerde uygulama imar planı gereğince iskele, liman, barınak, yanaşma yeri, rıhtım…. gibi yapı ve tesislerin yapılabileceği kabul edilmiştir.

Anılan madde hükmünde de vurgulandığı üzere, sözkonusu yapılanmanın hukuken korunabilmesi, kıyıda uygulama imar planının karar altına alınması ve uygulamaya geçilmesi ile mümkündür.

Diğer taraftan “doldurma ve kurutma yoluyla, arazi ve bu araziler üzerinde yapılabilecek yapılar” başlıklı 7. maddesinde, denizden doldurma ve kurutma yapmak bir takım usulü işlemlere  ve izinlere bağlanmıştır.

Hal böyle olunca; davaya konu yapılanma bakımından Kıyı Yasası'nın yukarıda değinilen hükümleri çerçevesinde tüm koşulların gerçekleşip gerçekleşmediğinin açıklığa kavuşturulması, ondan sonra bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru değildir.

Davalının temyiz ititrazı yerindedir. Kabulüyle, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 25.1.2012  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/13546
Karar No: 2019/21652
Karar Tarihi: 04.12.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/13546 E.  ,  2019/21652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (İŞ)

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, kompresör ustası olarak çalışırken dilekçe vererek emekli olduğunu ancak çalışması karşılığı olan haklarının kendisine verilmediğini iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı davaya karşı cevap dilekçesi vermemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, dosyaya gelen SGK hizmet dökümünü gösterir kayıtlara göre davacının, 11/02/2011 tarihinde emeklilik nedeniyle görev yaptığı işinden ayrıldığı, dinlenen tanık beyanları ve dosyaya gelen evraklar üzerinden bilirkişice yapılan hesaplamalarda davacının izin ücreti dışında talep edebileceği bir alacağının bulunmadığı, alınan bilirkişi raporunun içerik olarak denetime ve hükme elverişli olması nedeniyle davacının yıllık izin alacağına yönelik talebinin, mahkememizce yapılan düzeltmeler neticesi brüt 2.626,80.-TL olarak kabulü ile davacı tarafça talep edilen hafta tatili, ikramiye, fazla çalışma ve ulusal bayram ve genel tatil alacaklarına yönelik taleplerinin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı ulusal bayram ve genel tatil çalışmaları açısından nöbet çizelgelerine dayanmış davalı ... nöbet çizelgesi olmadığını bildirmiştir. Mahkemece belgelerin celbi açısından 6100 Sayılı HMK'nın 220. maddesi işletilmemiştir.

Mahkemece yapılacak iş davacının iddia ettiği nöbet çizelgelerini davalı belediyeden HMK'nın 220. maddesi işletilerek celbedilmesidir. Ulusal bayram ve genel tatil ücret talebinin eksik araştırma ile reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.12.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/13266
Karar No: 2012/1317
Karar Tarihi: 13.02.2012

**1. Hukuk Dairesi         2011/13266 E.  ,  2012/1317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BODRUM 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/06/2011

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, Muğla ili ... İlçesi T.. Beldesi Yalı mevkiinde Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki kıyı kenar çizgisi içinde kalan taşınmaza davalının müdahale ettiğini ileri sürerek haksız elatmanın önlenmesine ve muhtesatın kal-ine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, haksız müdahalenin keşfen saptandığı gerekçesiyle davanın kabulüne, kıyı kenar çizgisi içinde kalan kısıma yönelik elatmanın önlenmesine ve müdahaleye konu imalat ve tesislerin kal'ine karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, duruşma isteği dava değer yönünden reddedildi. gereği görüşülüp, düşünüldü.

Davacı Hazine, Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yere davalının muhtesat yaptığını ileri sürerek elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerinde bulunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Gerçekten de, dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişmeli bölümün 28.11.1987 tarih ve 5/3 sayılı İnançları Birleştirme Kararı doğrultusunda belirlenen kıyı kenar çizgisinin içerisinde kaldığı anlaşılmaktadır.

Ne var ki, davalı, dava konusu yerleri tasarruf etmediğini ve yıkımı istenen muhtesatları da kendisinin yapmadığını savunmuş ve bu konuda tanık listesi vermiştir. Oysa mahkemece davalının gösterdiği deliller toplanmaksızın işin esası hakkında karar verilmiş, böyece savunma hakkı kısıtlanmıştır.

Hal böyle olunca, mahkemece davalının gösterdiği deliller de toplanmak suretiyle bir değerlendirme yapılarak işin esası hakkında karar verilmesi gerekirken, noksan soruşturma ile yetinilip yazılı biçimde karar verilmesi doğru değildir.

Davalının temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir.Kabulüyle , hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 13.2.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/14359
Karar No: 2015/2788
Karar Tarihi: 26.02.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/14359 E.  ,  2015/2788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, davalıların Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 33 ve 36.maddeleri doğrultusunda cezalandırılnması istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-Mahkemece hükme dayanak yapılan 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 36.maddesinde "Yönetici, kat malikleri kurulunun kararlarını protokolleri, yapılan ihtar ve tebligatın özetini ve tarihlerini ve bütün giderleri, 32 nci maddede sözü geçen deftere tarih sırasiyle yazmaya ve bu defteri ve giderlerin belgeleriyle diğer bütün belgeleri bir dosyada saklamaya mecburdur. Bu defterin, her takvim yılının bitmesinden başlıyarak bir ay içinde yönetici tarafından notere kapattırılması mecburidir. Bu maddede yazılı görevleri yerine getirmeyen yöneticiye 33 üncü maddenin son fıkrasında yazılı cezalar uygulanır." hükmü getirilmiş olmakla birlikte davalı ...'in mahkemeye sunduğu çeşitli tarihlerdeki dilekçelerinde, söz konusu defterlerin davacının 2006 yılından beri açmış olduğu çeşitli davalar sebebiyle mahkemeler, savcılık ve bilirkişilerde bulunduğunu, bu nedenle deftere kayıt tutma işinin yapılamadığını, deftere ekli dosyalarda var olan makbuzların bu aşamalarda kaybolduğunu, notere onaylatma işlemini gerçekleştiremediğini iddia ettiğinden bu husus araştırılarak söz konusu defterlerin davalının hakimiyetinde olup olmadığı tespit edilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle hüküm kurulması,

2-634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 36.maddesindeki düzenlemenin yalnızca yöneticilerin sorumluluğuna ilişkin olduğu, yönetici yardımcılarını kapsamadığı gözetilmeksizin davaya konu zaman dilimlerinde yönetici yardımcısı olduğu dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerden anlaşılan ... hakkındaki davanın reddine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden davalılara iadesine, 26.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/7137
Karar No: 2022/16018
Karar Tarihi: 04.10.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/7137 E.  ,  2022/16018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

18/04/2012 tarihinde suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 24/09/2012 tarihinde kesinleştiği, denetim süresi içinde 26/03/2013 tarihinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle suça sürüklenen çocuğun yargılanarak mahkumiyetine karar verildiği ve mahkumiyet kararının kesinleştiği belirlenerek yapılan incelemede;

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümler yönünden yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Müştekilerin iş yerine girerek, çekmecede bulunan kasa anahtarını alıp kasayı açarak çek koçanlarını aldıktan sonra çıkarken de yangın çıkartarak iş yerine zarar vermesi şeklinde gerçekleşen olayda, suça sürüklenen çocuğun, eylemine uyan mala zarar verme suçu için TCK'nın 151. maddesinden ceza verilip, aynı Kanun’un 152/2-a. maddesi gereğince cezasında artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma sonrası yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Müştekilerin iş yerine girerek, çekmecede bulunan kasa anahtarını alıp kasayı açarak çek koçanlarını alması şeklinde gerçekleşen olayda, suça sürüklenen çocuğun, eylemine uyan hırsızlık suçu için TCK'nın 142/2-d maddesi gereğince uygulama yapılması gerekirken TCK'nın 142/1-b maddesi gereğince eksik ceza tayin edilmesi,

2- Müştekilerin iş yerinden çalınan eşyalardan sadece plakaların yerini göstererek soruşturma aşamasında iadesini sağladığının anlaşılması karşında, kısmi iade nedeniyle müştekilere rıza gösterip göstermediği açıkça sorularak sonucuna göre suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Kabule göre de;

Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde TCK'nın 142/1-b maddesi uyarınca hüküm kurulurken uygulama maddesinin TCK’nın 142/1 olarak eksik yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 04/10/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi
Esas No: 2025/1166
Karar No: 2025/7273
Karar Tarihi: 20.05.2025

**7. Ceza Dairesi         2025/1166 E.  ,  2025/7273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

ASIL KARAR TARİHİ :

EK KARAR TARİHİ :

SAYISI : 2024/1028 E., 2024/1225 K.

KATILANLAR : ..., ...,

..., ...

SUÇ : 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanması

Yapılan ön inceleme neticesinde İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin 23.08.2024 tarihli ve 2024/1028 Esas, 2024/1225 Karar sayılı ek kararının sanık tarafından temyizi üzerine gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesinde yer verilen “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “ … temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş … ise … hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 23.08.2024 tarihli ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden,sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1.maddesi uyarınca Muğla 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.05.2025 tarihinde karar verildi.