erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2024/12619
Karar No: 2024/2777
Karar Tarihi: 27.03.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/12619 E.  ,  2024/2777 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

KARAR TARİHİ : 24.12.2021

KARAR SAYISI : 2020/500 E., 2021/2082 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

KARAR : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin, 24.12.2021 tarihli ve 2020/500 Esas, 2021/2082 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 293 üncü maddesinin ikinci fıkrasında yer alan ''Hüküm, temyiz eden Cumhuriyet savcısına veya ilgililere gerekçesiyle birlikte açıklanmamışsa; hükmün temyiz edildiğinin bölge adliye mahkemesince öğrenilmesinden itibaren gerekçe yedi gün içinde tebliğ edilir." 5271 sayılı Kanunu'nun 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." ve yine aynı Kanun'un 295 inci maddesinde yer alan "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanığın, SEGBİS sistemi üzerinden yüzüne karşı tefhim edilen hükme yönelik 5271 sayılı Kanunu'nun 291 inci maddesinde belirtilen 15 günlük yasal süre içerisinde temyiz dilekçesi sunduğu ancak temyiz dilekçesinde gerekçe göstermediği, sanığa gerekçeli kararın tebliğ edildiği ancak tebligatta, 5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir temyiz dilekçesinin tebliğden itibaren 7 gün içerisinde verilmesi gerektiğine dair meşruhat bulunmadığı anlaşıldığından, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarihli ve 2019/9. MD-554 Esas ve 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, hak kaybının önlenmesi bakımından sanığa, tebligatın yapıldığı tarihten itibaren 5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligatın yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması ve sanığın süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname ile birlikte, gerekçeli temyiz isteminde bulunulmaması halinde ise mevcut haliyle incelenmek üzere dava dosyasının, iade edilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.03.2024 tarihinde karar verildi
Esas No: 2012/3933
Karar No: 2012/11473
Karar Tarihi: 05.04.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/3933 E.  ,  2012/11473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza taksi durağı yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; refakate inşaat mühendisi bilirkişide alınarak yeniden keşif yapılıp taşınmazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar Kanunu ve mevzuatı içinde kalıp kalmadığı belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve binanın yapım tarihi de araştırılarak sonucuna TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddeleri uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 05.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/16498
Karar No: 2017/26624
Karar Tarihi: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/16498 E.  ,  2017/26624 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2014/19600
Karar No: 2015/6671
Karar Tarihi: 30.03.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/19600 E.  ,  2015/6671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

Dava, itibari hizmet süresinin tespiti istemine ilişkin olup Mahkemece davanın kabulüne dair verilen kararın Dairemizin 16.01.2014 gün ve 2012/17561 Esas, 2014/615 Karar sayılı ilamı ile Bozulduğu anlaşılmaktadır. 05.07.2012 gün ve 6352 sayılı Yasa ile 5521 sayılı Yasaya eklenen geçici 2.maddesi uyarınca yapılan incelemeye ve Dairemiz Bozma ilamı gerekçesindeki açıklamalar gözetildiğinde Mahkemenin Direnme kararı yerinde görülmediğinden dosyanın Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna iletilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenle Yargıtay incelemesine konu olan karar eski hükümde direnmeye ilişkin olup anılan bu Direnme kararı Dairemizce yerinde görülmediğinden dava dosyasının Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’na sunulmak üzere Yargıtay Birinci Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 30/03/2015 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

Dava, itibari hizmet süresinin tespitine ilişkin olup, uyuşmazlık, gıda ambalajı üretim işindeki çalışmaların 506 sayılı Kanun'un Ek 5/2 maddesi kapsamında sayılıp sayılmayacağına ilişkindir.

506 sayılı Kanun'un Ek 5/2 maddesi hükmünün bir bütün olarak değerlendirildiğinde, düzenlemenin insan sağlığına yönelik olduğu, dolayısıyla sadece matbuat değil, matbuat ile ilgili aynı riskleri taşıyan basım-baskı işlerini de kapsadığı anlaşılmaktadır.

506 sayılı Kanun'un Ek 5/2-a fıkrasındaki düzenlemenin "...solunum ve cilt yoluyla vücuda geçen gaz veya diğer zehirleyici maddelerle çalışan işyerleri"ni kapsadığı konusu çoğunluk görüşü ile uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık gıda ambalajı üretim işyerinin madde kapsamında olup olmadığı noktasındadır. Kanun koyucunun bu işyerlerini çoğunluk görüşü gibi sadece gazete-basım işyeri olarak sınırlandırıldırsa idi; anılan düzenlemenin Ek 5/1 madde kapsamında olması gerkirdi. Kaldı ki Mahkememizin 2014/25593 Esas, 2015/1935 Karar; 2014/25782 Esas, 2015/1603 Karar sayılı ilamlarında ambalaj işyerleri Ek 5/2 madde kapsamında kabul edilmiştir. Bu nedenlerle de somut olayda baskı işi yapılan malzemenin gıda ambalajı olması sonuca etkili olmadığından Laminasyon Makinesi Operatörü olarak çalışan davacının hizmetinin geçtiği işyerinin 506/5 Ek 2/a kapsamında olduğu ve ambalaj baskı işinde matbaadaki aynı risklere maruz kaldığına göre mahkemece bu ilkeler çerçevesinde verilen direnme kararının onanması gerektiği düşüncesinde olduğumuzdan sayın çoğunluk kararına katılamıyoruz.
Esas No: 2016/2603
Karar No: 2017/77
Karar Tarihi: 18.01.2017

**Hukuk Genel Kurulu         2016/2603 E.  ,  2017/77 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki “manevi tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İnegöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 20.06.2012 gün ve 2005/368 Esas 2012/341 Karar sayılı kararın incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 4.Hukuk Dairesinin 03.07.2013 gün 2012/14571 Esas 2013/12742 Karar sayılı ilamıyla bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiş; direnme kararı taraf vekilleri tarafından temyizi üzerine Hukuk Genel Kurulu'nun 16.03.2016 gün ve 2014/4-828 E., 2016/313 K. sayılı ilamıyla direnme uygun bulunmakla esasa ilişkin temyiz itirazları incelenmek üzere dosyanın Özel Dairesine gönderilmesine karar verilmiş ve dosya takibi işlemlerin yapılması için mahalline gönderilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek, dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava haksız eylem nedeni ile uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir..

Mahkemece, “ davanın kısmen kabulüne” dair verilen karar, Özel Dairece yukarıda esas ve karar numarası belirtilen karar ile bozulmuş; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

Direnme kararının taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Hukuk Genel Kurulu’nun 16.03.2016 gün ve 2014/4-828 E., 2016/313 K. sayılı ilamıyla; direnme uygun bulunmakla esasa ilişkin temyiz itirazları incelenmek üzere Özel Dairesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Açıklanan hale göre dosya üzerinde Hukuk Genel Kurulu tarafından yapılacak işlem bulunmamaktadır. Hukuk Genel Kurulu’nun kararı gereğince, esasa ilişkin temyiz istemlerinin Özel Dairesince incelenmesi gerekir.

O halde; dosya açıklanan hususlarda temyiz itirazları incelenmek üzere Özel Daireye gönderilmelidir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenlerle Hukuk Genel Kurulu’nun “esasa ilişkin temyiz itirazlarının Özel Dairesince incelenmesi” yönündeki kararının gereğinin yerine getirilmesi için dosyanın 4. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE, 18.01.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2021/36197
Karar No: 2022/15060
Karar Tarihi: 14.06.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/36197 E.  ,  2022/15060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine

KARAR

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliğine göre ve 24/10/2019 tarihinde yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 29. maddesi ile değişik CMK'nın 286. maddesi gereğince, kamu görevlisine hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir hale geldiği anlaşılarak dosya görüşüldü:

Anayasanın 40/2, 5271 sayılı CMK'nın 34/2 ve 232/6. maddeleri gereğince, kararlar ve hükümlere karşı başvurulabilecek yasa yolları, süreleri, sürelerin ne zaman başlayacağı, başvuru mercii, şekli ve sonuçlarının, kuşkuya yer vermeyecek şekilde ilgililere açıkça bildirilmesinin gerekmesi, anılan Kanun'un 294/1. maddesinde “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” şeklinde, 295/1. maddesinde ise "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir" biçiminde düzenlemeler bulunması, sanığın 7188 sayılı Kanun kapsamında sunmuş olduğu 06/11/2019 tarihli temyiz dilekçesinin, hükmün hukuki yönüne ilişkin bir sebep içermemesi ve Bölge Adliye Mahkemesince kurulan hüküm tarihinde karar kesin nitelikte olduğundan, kararın son bölümünde, temyiz başvurusunda hükmün neden dolayı bozulmasının istendiğine dair temyiz sebebi gösterilmesinin zorunlu olduğuna, gösterilmemesi halinde ise temyiz isteminin reddedileceğine dair bildirimin yer almadığının anlaşılması karşısında; sanığa yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda yapılacak meşruhatlı tebligatla, tebliğden itibaren yedi günlük süre içerisinde, yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz isteminin reddedileceği hususunda ihtar yapılmasının gerektiği,

Anlaşıldığından, sanık ...’nun temyiz davası istemi hakkında KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA, yukarıda belirtilen şekilde sanığa tebligat yapılarak, tebliğe ilişkin evrakın dosya içerisine konulması, temyiz nedenlerini içeren ek dilekçe verildiği takdirde ise bu hususta ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize yollanılmak üzere, dosyanın incelenmeksizin ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi’ne GERİ GÖNDERİLMESİNE, 14/06/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/13231
Karar No: 2012/1599
Karar Tarihi: 16.02.2012

**1. Hukuk Dairesi         2011/13231 E.  ,  2012/1599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ VE YIKIM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı vekili, Bodrum, Göltürkbükü Beldesi, Yalı Mevkiinde devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan kıyı kenar çizgisi içindeki yere davalının iskele ve şemsiye şezlong alanı yaparak müdahale ettiğini ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve yıkıma karar verilmesini istemiştir.

Davalı, çekişme konusu yeri oğlu ... ...'ın kullandığını, kendisi ile ilgisinin olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının kıyı kenar çizgisi içinde kalan dava konusu yere elattığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 1.743.77.-TL bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 16.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/57
Karar No: 2017/1097
Karar Tarihi: 14.03.2017

**15. Hukuk Dairesi         2016/57 E.  ,  2017/1097 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, temlik alan tarafından başlatılan takibin kesinleşmesi sebebiyle menfi tespit istemine ilişkin olup, mahkemece davanın reddine dair verilen hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalı alacaklı (temlik alanın) başlatmış olduğu icra takibinde 10.000,00 TL'nin dayanğı olarak 21.08.2008 tarihli Yapı Ruhsatı belgesine dayanmıştır. Bahse konu belge yazılı belge olmakla birlikte borç ikrarına havi bir belge niteliğinde değildir. Bu nedenle de davacı alacağını yasal delillerle kanıtlamak zorundadır. Davalı temlik alan fenni mesuliyet taahhütnamesini sunmuş olup, fenni mesuliyet işinin temlik eden yüklenici tarafından yerine getirildiği ve yapı ruhsatında da gösterildiği, bilirkişi tarafından da raporda bu işin ifa edildiği ve serbest piyasa rayicine göre de, mühendisler odasının belirlediği fiyatın %50'si olduğu bildirilmiştir. Davalı -alacaklı diğer istek kalemini oluşturan alacaklarını kanıtlayamamıştır. Bu durumda (yüklenicinin hakettiği) davalı temlik alanın isteyebileceği iş bedeli KDV dahil 2.555,29 TL olup, bu miktarın takip konusu olan 10.000,00 TL'den mahsubuyla bakiye 7.444,71 TL'den borçlu değil ise de, davacı 17.6.2004 tarihli celsede borcunun sadece 3.000,00 TL olduğunu açıklandığından bu beyanıyla bağlı olup, bakiye 7.000,00 TL'den borçlu olmadığının tespitine karar verilmesi gerekirken davanın tümden reddi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

./..

s.2

15.H.D.

2016/57

2017/1097

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 14.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/11815
Karar No: 2021/10955
Karar Tarihi: 29.11.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/11815 E.  ,  2021/10955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

Sanığa yüklenen “2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezalarının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31.12.2006 ve 31.12.2007 olan suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden yargılamaya devamla hüküm kurulması yasaya aykırı; sanığa yüklenen “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31.12.2008 olan suç tarihinden; sanığa yüklenen “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, kesen son sebep olan sanık hakkında mahkûmiyet hükmünün kurulduğu 26.02.2013 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımları nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 29.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/1148
Karar No: 2015/12947
Karar Tarihi: 08.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/1148 E.  ,  2015/12947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kalkandere Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/07/2014

NUMARASI : 2014/101-2014/126

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1)Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 28.03.2014 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Yolbaşı Belediye Başkanlığından sorulduktan,

2)Dava konusu taşınmazın 1/1000'lik onaylı imar planının taşınmazın bulunduğu paftasında işaretlettirilerek kaymakamlık, belediye gibi resmi kurumlara olan mesafesi ve şehrin ticaret merkezine olan uzaklıkları belediyeden getirtilecek imar paftasına bilirkişiler marifetiyle işaretlettirildikten,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/18836
Karar No: 2022/16542
Karar Tarihi: 14.11.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/18836 E.  ,  2022/16542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dosya kapsamına göre, İstanbul 2 Nolu Hakimliğinin (TMK 10. maddesi ile Yetkili Bölümü) 12.11.2012 gün ve 2011/1875 sayılı arama kararına istinaden sanığın ikametinde yapılan aramada, ikametin balkon kısmındaki çuval içerisinde 1 adet tam otomatik mermi atım özelliğine sahip 7,65 mm. çapında tabanca, bu tabancaya ait 18 adet 7,65 mm. çapında fişek ile yatak odasında gardrobun üst rafında 4 adet 9 mm. çapında dolu fişek olmak üzere toplamda 22 adet dolu fişek ele geçirildiği olayda, sanığın suça konu vahim nitelikteki silahı bulundurmasının dışında ticaretini yaptığına ilişkin her türlü kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı kanıt bulunmadığı ve eyleminin 6136 sayılı Yasa'nın 13/2. madde ve fıkrasında yazılı suçu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı CMK.nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın ... Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/8088
Karar No: 2017/18244
Karar Tarihi: 12.07.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/8088 E.  ,  2017/18244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ... husumetten reddine, ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece ... hakkındaki davanın husumetten reddine, ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu, ... ilçesi .... Mahallesi ... parsel sayılı taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalılardan ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12/07/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/8773
Karar No: 2012/22450
Karar Tarihi: 28.06.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/8773 E.  ,  2012/22450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında belediye sınırları içinde kalan meraya ev ve ahır yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; keşif sonrası alınan bilirkişi raporuna göre suça konu yerin göl boşluğu olduğunun anlaşılması karşısında; refakate inşaat mühendisi bilirkişide alınarak yeniden keşif yapılıp taşınmazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, 3621 sayılı Kıyı Kanunu ile İmar mevzuatı içinde kalıp kalmadığı belirlenmek suretiyle, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve binanın yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre Kıyı Kanunu ve TCK.nun 184. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, o yer C.Savcısı ile katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gere- ğince (BOZULMASINA), 28.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.