Esas No: 2021/14979
Karar No: 2023/5411
Karar Tarihi: 21.06.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/14979 E.  ,  2023/5411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/157 E., 2018/1754 K.

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Şanlıurfa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.02.2015 tarihli ve 2013/624 Esas, 2015/209 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan, 5 kez 5237 sayılı ... Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62, 50 ve 52 nci maddeleri uyarınca 6000,00 TL ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

2. Şanlıurfa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.02.2015 tarihli ve 2013/624 Esas, 2015/209 Karar sayılı kararının sanıklar tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 14.12.2017 tarihli ve 2017/25644 Esas, 2017/27332 Karar sayılı kararı ile uzlaşma hükümlerinin uygulanması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Şanlıurfa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.11.2018 tarihli ve 2018/157 Esas, 2018/1754 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan, 5 kez 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62, 50 ve 52 nci maddeleri uyarınca 6000,00 TL ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıkların temyiz istemleri; katılanları tanımamalarına, onlarla görüşmeleri olmamasına ve ele geçen hatların kendilerine ait olmamasına rağmen haklarında mahkumiyet hükümleri kurulması nedeniyle hükümlerin bozulması taleplerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanıkların durumlarında şüphelenilmesi üzerine üstlerinde ve araçlarında yapılan aramada ele geçen sim kartlarının daha önceki tarihlerde kontör dolandırıcılığı eylemlerinde kullanılan hatlar olduğunun tespit edilmesi üzerine sanıkların atılı dolandırıcılık suçlarını işledikleri iddia ve kabul edilmiştir.

2. Sanıklar suçlamaları kabul etmemiş, olayla alakalarının olmadığını, ele geçen sim kartlarının kendilerine ait olmadığını beyan etmişlerdir.

3. Katılanlar beyanlarında telefon ile arayan kendilerini emniyet müdürü, başkomiser ve polis olarak tanıtan şahısların nüfus bilgilerinin terör örgütü tarafından ele geçirildiğini söyleyerek bu kişilerin yakalanmasını sağlamak için kendilerinden verdikleri telefon numaralarına kontör yüklemelerini istediklerini söylemişlerdir.

4. Mahkemece uzlaşmanın gerçeklemediği ve sanıkların eylemlerinin basit dolandırıcılık kapsamında kaldığı kabul edilerek sanıklar hakkında beşer kez mahkumiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanıkların kendilerini emniyet müdürü, baş komiser ve polis olarak tanıtmak suretiyle katılanlara kimlik bilgilerinin terör örgütü tarafından ele geçirildiği söyleyip, istedikleri hatlara katılanların kontör göndermelerini sağladıkları dosya kapsamından anlaşılmakla, kendilerini kamu görevlisi olarak tanıtan sanıkların eylemlerinin suç tarihlerinden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 14 üncü maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 158 ... maddesinin birinci fıkrasına eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delillerin takdiri ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla mahkumiyet hükümleri kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Şanlıurfa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.11.2018 tarihli ve 2018/157 Esas, 2018/1754 Karar sayılı kararına yönelik sanıkların temyiz isteği yerinde görüldüğünden diğer yönlerin incelenmeyen hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, aynı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkının saklı tutulmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.06.2023 tarihinde karar verildi.