erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2011/1253
Karar No: 2011/20507
Karar Tarihi: 04.10.2011

**11. Ceza Dairesi         2011/1253 E.  ,  2011/20507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : 213 sayılı Yasanın 359/b-1, 53/1 mad göre 18 ay hpc, hak yoksunlukuğu, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına

7.11.2007 tarihli iddianame ile “Defter–belge gizlemek/ibraz etmemek” suçundan da kamu davası açıldığı cihetle; mahkemesince bu dava hakkında bir hüküm tesisi mümkün görülmüş; sahte faturalar “kullanmak” fiilinin her takvim yılında birbirinden bağımsız ayrı ayrı suç oluşturduğunun gözetilmemesi ve her takvim yılında birden fazla fatura kullanılması nedeniyle suçların teselsül ettiğinden dolayı cezanın arttırılmaması isabetsizlikleri aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış sahte faturaların Kurumlar Vergisinde kullanılması nedeniyle 2002 takvim yılı için suç tarihinin 1.5.2003 ve 2003 takvim yılı için ise 1.5.2004 olarak mahkemesince mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın suçun unsurlarının oluşmadığına, hapsin paraya çevrilmesi gerektiğine, indirim maddesinin uygulanmamasının yerinde olmadığına, zamanaşımının gerçekleştiğine CMK.nun 231 maddesinin uygulanmama gerekçesinin yeterli olmadığına ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Gerekçe “kullanma” suçu sabit kabul edilmesine ve anlatılmasına rağmen hüküm fıkrasında “düzenleme” suçundan bahsedilmesi ve alt sınırdan ceza tayini halinde; hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin uygulanma zorunluluğu nedeniyle suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK.nun lehe bulunduğunun gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 1. paragrafında yer alan “kül halinde” kelimelerinin tamamen hükümden çıkarılması aynı paragraftaki “düzenleyerek” kelimesi yerine "kullanarak" ibaresinin yazılması; 2. paragrafta yer alan "... TCK.nun 62." ibarelerinin hükümden çıkartılarak yerine “765 sayılı TCK’nun 59.” ibaresinin yazılması, 4. paragrafında yer alan” TCK.nun 51/1. “ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine “suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 647 sayılı Yasanın 6.”

cümlesinin yazılması ve 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin 5 ve 6. paragrafların tamamen hükümden çıkartılması suretiyle eleştiriler dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.10.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/16968
Karar No: 2013/18589
Karar Tarihi: 06.12.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/16968 E.  ,  2013/18589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Asıl Karar; Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

Ek Karar; Temyiz talebinin reddi

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231/12. maddesi uyarınca temyizinin mümkün olmayıp, itiraza tabi olduğu ve merciince itiraz başvurusunun incelenerek karara bağlandığı anlaşılmakla, mahkemenin temyiz talebinin reddine ilişkin 10.04.2012 gün ve 2009/204 esas 2012/111 sayılı ek kararı usul ve yasaya uygun olduğundan, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile temyiz talebinin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA, 06.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/2911
Karar No: 2024/1151
Karar Tarihi: 18.03.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/2911 E.  ,  2024/1151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/188 E., 2022/473 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Ankara Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı katılma yoluyla davacı vekili ve duruşma talepli olarak davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Davalılar vekilinin duruşma talebinin miktar yönünden reddine karar verilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca; Yargıtayın bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verilmesi halinde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinde öngörülen kesinlik sınırına tabidir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre, davalılar yönünden İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar 50.000,00 TL olup karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Buna göre, davalılar vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan, davacı vekilinin katılma yoluyla yaptığı temyiz başvurusunun ise davalıların temyizine bağlı olduğundan reddi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalılar vekilinin temyiz dilekçesinin miktar itibariyle, katılma yoluyla temyiz başvurusu yapan davacı vekilinin temyiz dilekçesinin davalıların temyizine bağlı olduğundan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harçlarının istek hâlinde temyiz edenlere iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine

18.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/13757
Karar No: 2010/10434
Karar Tarihi: 18.10.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/13757 E.  ,  2010/10434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 23/01/2007 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 06/10/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafndan süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın açıklaması ve haksız şikayet nedeniyle kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, ceza dosyasının sonucunun beklenmesine gerek görülmeyip eylemlerin kişilik haklarına saldırı oluşturmadığı gerekçesiyle istem reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 29.05.2008 gün ve 2007/163-2008/196 sayılı kararı ile davalı hakkında iftira ve hakaret suçlarından dolayı ayrı ayrı beraat kararı verildiği, Ceza davasının kesinleşmeyip henüz temyiz aşamasında olduğu anlaşılmaktadır.

Borçlar Yasası'nın 53. maddesi gereğince ceza mahkemesinin beraat kararı, hukuk yargıcı yönünden bağlayıcı değilse de ceza mahkemesince belirlenecek maddi olgular hukuk yargıcı yönünden de bağlayıcıdır. Dava konusu olayın özelliği nedeniyle ceza mahkemesindeki davanın sonucu beklenmeli ve ondan sonra tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca uygun bir karar verilmelidir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, yerinde olmayan gerekçeyle, yazılı biçimde karar verilmiş olması, usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 18/10/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/9695
Karar No: 2022/19229
Karar Tarihi: 17.11.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/9695 E.  ,  2022/19229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın, 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararların temyizinin mümkün olmadığı, suça sürüklenen çocuk müdafiinin dilekçesi üzerine itiraz mercii olan İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 29/06/2021 tarihli, 2021/478 D. İş sayılı kararıyla incelenerek itirazın reddine karar verildiği belirlenerek yapılan incelemede;

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 17.11.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/13550
Karar No: 2012/8889
Karar Tarihi: 16.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/13550 E.  ,  2012/8889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Ortadan kaldırma

I-Sanık hakkında “1999 ve 2000 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan hükme yönelen katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “1999 ve 2000 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suçun işlendiği tarihten hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle düşürüldüğü gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Katılan vekilinin, sanık hakkında “2001 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan hükme yönelen temyiz itirazlarına gelince;

5237 sayılı TCK'nun 7 ve 5252 sayılı yasanın 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2001 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun kanunda gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte olan ve lehe bulunan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının en son faturanın düzenlendiği 08.10.2001 suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleşmediği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen suçun tabi olduğu aynı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 08.10.2001 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmakla; bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkında anılan suçtan açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 16.05.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/9037
Karar No: 2014/33405
Karar Tarihi: 26.11.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/9037 E.  ,  2014/33405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar vermek

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A-Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye, hakimin takdirine ve mala zarar verme suçu dışındaki suçlardan mahkumiyet hükmü kurulmuş olmasına göre sanık ... ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

B-Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Diğer temyiz nedenlerinin reddine,

Ancak;

1-Sanığa ait nüfus kaydının duruşma esnasında okunduğu duruşma tutanağında belirtilmiş ise de, söz konusu nüfus kaydına dosya içerisinde rastlanılmadığı gibi ayrıca Uyap kayıtlarından da nüfus kaydına ulaşılamamış olması ve soruşturma aşamasında ibraz edilen fotokopiden ibaret belgede adı geçen sanığın 35/2488 numaralı ikamet tezkeresine istinaden Kayseri ilinde oturduğunun belirtilmiş olması karşısında; öncelikle sanığın sonradan nüfusa kayıtlı olup olmadığı araştırılıp, nüfusa kaydedilmiş ise nüfus kaydının denetime imkan verecek şekilde dosya içerisine getirtilip, nüfusa kaydedilmemiş ise de ikamet teskeresinin onaylı bir sureti getirtilerek dosya içerisine konulmasından sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, nüfusa kayıtlı olup olmadığı dosya içeriğinden anlaşılamayan sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Sanığın kovuşturmada kendisini vekille temsil ettirdiği anlaşılmakla; (1) nolu bozma nedeninde açıklandığı üzere kovuşturmanın mahkumiyet ile sonuçlanmaması halinde vekalet ücretine hükmolunması gerekeceğinden, belirtilen hususun (1) nolu bozma nedenine bağlı olarak yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 26.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/11572
Karar No: 2010/7003
Karar Tarihi: 10.06.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/11572 E.  ,  2010/7003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 26/06/2007 gününde verilen dilekçe ile rücuan tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 12/02/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle yaralanan dava dışı görevliye 2330 Sayılı Yasa gereğince ödenen nakdi tazminatın, haksız eylem sorumlusu olan davalıdan alınması istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, taraflarca temyiz olunmuştur.

Dava konusu olay nedeniyle, Ankara 12. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2006/660 Esas sayılı dava dosyası ile açılmış bulunan ceza davasında verilen kararın henüz kesinleşmediği anlaşılmaktadır.

Borçlar Yasası'nın 53. maddesi gereğince ceza mahkemesinin beraat kararı, hukuk yargıcı yönünden bağlayıcı değilse de ceza mahkemesince belirlenecek maddi olgular hukuk yargıcı yönünden de bağlayıcıdır. Dava konusu olayın özelliği nedeniyle ceza mahkemesindeki davanın sonucu beklenmeli ve ondan sonra tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca uygun bir karar verilmelidir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, yerinde olmayan gerekçeyle, yazılı biçimde karar verilmiş olması, usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle davalı yararına BOZULMASINA; bozma nedenine göre davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 10/06/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/351
Karar No: 2021/1608
Karar Tarihi: 17.02.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/351 E.  ,  2021/1608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılmasına ve ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına dair verilen karara, ilk derece mahkemesince uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın davalı ... açısından reddine, davalı ... açısından kabulüne yönelik olarak verilen kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

6100 sayılı HMK’nın “Bozmaya uyma veya direnme” başlıklı 373. maddesinin birinci fıkrası; “Yargıtay ilgili dairesinin tamamen veya kısmen bozma kararı, başvurunun bölge adliye mahkemesi tarafından esastan reddi kararına ilişkin ise bölge adliye mahkemesi kararı kaldırılarak dosya, kararı veren ilk derece mahkemesine veya uygun görülecek diğer bir ilk derece mahkemesine, kararın bir örneği de bölge adliye mahkemesine gönderilir.” hükmünü,

Aynı maddenin dördüncü fıkrası ise; “Yargıtayın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.” hükmünü içermektedir.

Açıklanan madde hükümleri birlikte değerlendirildiğinde; ilk derece mahkemesi tarafından, Yargıtay’ın bozma kararı doğrultusunda karar verilmesi halinde, davanın taraflarına, karara karşı sadece temyiz yoluna başvuru olanağı tanındığı anlaşılmaktadır.

Bu halde ise; ilk derece mahkemesince verilen kararın, HMK’nın 362. maddesinde bölge adliye mahkemeleri tarafından verilen kararlar için öngörülen temyiz kesinlik sınırına tabi olacağı tartışmasızdır.

6763 sayılı kanun ile 6100 sayılı HMK'ya eklenen ek 1. madde uyarınca; aynı Kanunun 362. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 01.01.2020 tarihinden itibaren 72.020 TL’ye çıkartılmıştır.

Bozmaya uyularak verilen karar, karar tarihi itibariyle kesin niteliktedir. HMK'nın 366. maddesi atfıyla aynı Kanunun 352. maddesi uyarınca, kesin olan karar hakkında Yargıtay tarafından temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz dilekçesinin miktar itibariyle REDDİNE ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17/02/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/302
Karar No: 2018/3886
Karar Tarihi: 06.11.2018

**16. Ceza Dairesi         2018/302 E.  ,  2018/3886 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 62, 53, 58/9, 63, 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle incelendi;

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

İstinaf Mahkemelerinin Türk yargı sistemine dahil olmasıyla kanun yolu yargılamasında yeni bir anlayışı benimseyen kanun koyucunun, hem maddi olay hem de hukuki denetim yapacak olan istinaf başvurusunda sebep gösterme zorunluluğu öngörmezken (5271 sy. CMK madde 273/4), incelemesi hukuki denetimle sınırlı (CMK madde 294/2) olan temyiz yolunda; mülga 1412 sayılı CMUK'dan (madde 305.) da farklı şekilde, re'sen temyiz tercihinden vazgeçerek, temyiz davasını açan ve sınırlayan temyiz dilekçesinde/layihasında temyiz edenin hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini/temyiz sebeplerini göstermek zorunda olduğunu (CMK madde 294/1) şart koşmuş ve temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilmesini öngörmüştür. Temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermemesi durumunda; tıpkı başvurunun süresi içinde yapılmaması, hükmün temyiz edilemez olması ya da temyiz edenin buna hakkı bulunmaması hallerinde olduğu gibi usulüne uygun açılmış bir temyiz davasından bahsedilemeyeceğinden temyiz isteminin reddedilmesini (CMK madde 298) emretmiş (F.Yenisey-A.Nuhoğlu, Ceza Muhakemesi Hukuku sh. 923, Centel-Zafer Ceza Muhakemesi Hukuku sh. 826,

C.Şahin-N.Göktürk Ceza Muhakemesi Hukuku sh. 278) olmasına, anılan Kanunun 289. maddesinin, usulüne uygun açılmış bir temyiz davasının "sınırlı inceleme ilkesinin" bir istisnasını teşkil etmesine (F. Yenisey-A. Nuhoğlu, age sh. 905), şartları ve usulü açık bir şekilde ortaya konulmak şartıyla (AİHM Galstyan/Ermenistan Başvuru No; 26986/03 15.01.2007 t.) öngörülen usul şartlarına uyulmaması sebebiyle kanun yolu başvurusunun reddedilmesinin bu hakkın ihlali sonucunu doğurmayacağının (AİHM Sjöö/İsveç Başvuru No; 37604/97) da istikrar kazanmış yargısal kararlarla kabul edilmesine nazaran; sanık müdafiinin 04.10.2017 tarihinde yüze karşı verilen hükmü 17.10.2017 tarihinde gerekçe göstermeden temyiz ettiği, gerekçeli kararın 01.11.2017 tarihinde sanık müdafiine tebliğ edildiği, ancak sanık müdafiinin CMK’nın 295/1. maddesinde öngörülen yasal süresi içerisinde gerekçeli temyiz dilekçesi vermediği anlaşılmakla; temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE, 06.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/22749
Karar No: 2017/2166
Karar Tarihi: 02.03.2017

**2. Hukuk Dairesi         2015/22749 E.  ,  2017/2166 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK m. 174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 02.03.2017 (Prş.)
Esas No: 2020/1874
Karar No: 2020/7243
Karar Tarihi: 08.09.2020

**(Kapatılan)17. Ceza Dairesi         2020/1874 E.  ,  2020/7243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Suça sürüklenen çocuğun hırsızlık amacıyla girdiği muhtarlık binasının iş yeri niteliği taşıması sebebiyle dava zamanaşımı süresi içerisinde iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan işlem yapılması mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usûl ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 08/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.