erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2018/6456
Karar No: 2019/6246
Karar Tarihi: 25.03.2019

**3. Ceza Dairesi         2018/6456 E.  ,  2019/6246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın, olay günü kardeşini eliyle vurarak yaraladığı , daha sonra katılanın sanığa bıçak çekip kaçtığı, sanığında kardeşi olan katılanı yaralama kastı ile kovaladığı anlaşılmakla, mahkemece sanık hakkında tamamlanmış yaralama suçundan TCK'nin 86/2, 86/3-a, 29, 62 ve 52. maddeleri gereğince mahkumiyetine karar verildiği, aynı anda gerçekleştiği iddia olunan bıçakla yaralamaya teşebbüsten beraat kararı verilmişse de, aynı suç işleme kastıyla, aynı anda ve çok kısa zaman aralığı içerisindeki hareketlerinin, tek suç oluşturacağı, sanığın tamamlanmış yaralama eyleminden dolayı bir defa cezalandırılması gerekirken, sanık hakkında bir eyleminden dolayı yazılı şekilde hem mahkumiyet hem de beraatine karar verilmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 25.03.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/8120
Karar No: 2024/10137
Karar Tarihi: 27.06.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/8120 E.  ,  2024/10137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 50. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 04.04.2024

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 5. İş Mahkemesi

SAYISI : 2017/10 E., 2019/453 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 04.04.2024 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 04.04.2024 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre, davacının çalışma süresi, ücret miktarı, iddia edilen çalışma süresi ile talep edilen alacakların niteliği dikkate alındığında, reddedilen ve temyize konu edilen alacak miktarı Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 04.04.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/14504
Karar No: 2015/11469
Karar Tarihi: 19.11.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/14504 E.  ,  2015/11469 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Çorum 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/10/2015

NUMARASI : 2015/979-2015/898

VASİ ADAYI : Z.. Y..

KISITLI ADAYI : E.. Y..

Vesayet hukukuna ilişkin davada Osmancık Sulh Hukuk ve Çorum 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

Osmancık Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin “U.. Mah. B.. Cad. No:../.. Ç.." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Çorum 1. Sulh Hukuk Mahkemesince ise; kollukça yapılan araştırma sonucu kısıtlı adayının “A.. köyü D..” adresinde ikamet ettiğinin tespit edildiği ve bu adresin UYAP üzerinden yapılan araştırmada yerleşim yeri adresiyle aynı olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Dodurga İlçe Jandarma Komutanlığının 25.06.2015 tarihli cevabi yazısından kısıtlı adayının “Y.. O.. M.. Y.. Sokak No:.. A.. Köyü/D.. Ç..” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın Osmancık Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Osmancık Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 19.11.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/4796
Karar No: 2016/13736
Karar Tarihi: 23.03.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/4796 E.  ,  2016/13736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 7201 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gören ve CMK'nın 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenen ve 03/11/2011 tarihli duruşmada sanığın cezalandırılmasını istediğini belirten müşteki vekiline davaya katılmak isteyip istemediği sorulmamış ise de, temyiz dilekçesinin içeriği karşısında, CMK’nın 237/2. maddesi uyarınca suçtan zarar görenin davaya katılan, Av....'nın katılan vekili olarak kabulüne karar verilerek dosya incelendi,gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi

Katılan aleyhine açtığı tapu iptali davasında katılanın adresini ''... Köyü'' şeklinde göstermek suretiyle Tebligat Kanunu'nun 53. maddesinde düzenlenen yanlış adres bildirmek suçunu işlediği iddia edilen sanığın, ağabeyi olan katılanın yaz aylarında köyde, kış aylarında ise ... ilçesinde kaldığını, bu nedenle köy adresini gösterdiğini savunması, yapılan yargılama sırasında katılana gönderilen çağrı kağıdının 26.09.2011 tarihinde Bahçedere Köyünde bizzat kendisine tebliğ edilmesinin de savunmayı doğruladığının anlaşılması karşısında, anılan suçun bir başkasına ait adresin kasten yanlış bildirilmesi ile oluşacağı gözetilerek tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 23/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/13606
Karar No: 2021/18733
Karar Tarihi: 29.12.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/13606 E.  ,  2021/18733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle,

Katılan ... vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 29/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/4436
Karar No: 2024/2687
Karar Tarihi: 27.02.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/4436 E.  ,  2024/2687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/329 E., 2016/88 K.

SUÇLAR : Silahla tehdit,6136 sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, dosya incelerek gereği düşünüldü

Sanığa yüklenen ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/2-a, 29, 62/1 maddelerine uyan silahla tehdit suçunun ve 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkındaki Kanuna Muhalefet suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırlarına göre, aynı yasanın 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 8 yıllık olağan dava zamanaşımının sanık hakkında mahkûmiyet kararının verildiği 26.02.2016 tarihinden inceleme tarihine kadar kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’un temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, adli emanetin ... sırasına kayıtlı bıçağın müsaderesine,

27.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/12643
Karar No: 2021/1343
Karar Tarihi: 17.02.2021

**8. Hukuk Dairesi         2018/12643 E.  ,  2021/1343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Adana 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Adana 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin 12.04.2017 tarihli ve 2016/354 Esas, 2017/160 Karar sayılı kararıyla davanın kabulüne karar verilmiş, Mahkeme hükmüne karşı davalı tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine, temyiz isteğinin ise harç yatırılmadığından reddine şeklinde hüküm kurulmuş olup, bu kez davalı vekilinin ek kararı temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi talebine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmesi üzerine davalı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuş, Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararı doğru olduğu belirtilerek davalının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı vekili tarafından nispi temyiz karar harcı yatırılmaksızın temyizi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalıya usulüne uygun şekilde muhtıra gönderilerek harç ve gider avansının yatırılması hususu ihtar edilmiş, verilen kesin süre içerisinde muhtıra gereğinin yerine getirilmemesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesi 29.05.2018 tarihli ek kararıyla, 6100 sayılı HMK’nin 366. maddesi yollamasıyla aynı yasanın 344 ve 346. maddeleri hükmü uyarınca davalı vekilinin temyiz talebinin reddine karar verilmiştir. Ek kararın yine davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine ve ek karara yöneltilen temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, tüm belgeler okunup incelendi, işin gereği görüşülüp, düşünüldü.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi ek kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararının 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, 35,90 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 23,40 TL'nin temyiz edenden alınmasına, 17.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/750
Karar No: 2018/13951
Karar Tarihi: 15.10.2018

**13. Ceza Dairesi         2018/750 E.  ,  2018/13951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın eski hale getirme talepli temyiz talebinin reddine ilişkin 11/08/2014 tarihli ek kararın 5271 sayılı CMK'nın 42. maddesi uyarınca temyiz istemine ilişkin eski hale getirme taleplerini inceleme görevinin Yargıtay'a ait olduğundan anılan ek karar yok hükmünde kabul edilerek yapılan incelemede;

Gerekçeli kararın Muğla Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünde 29/01/2014 tarihinde tebliğ edildiği, hükmün tebliğ edildiği tarihte cezaevinde bulunan sanığa yapılan tebligatta 5271 sayılı CMK'nın 35/3. maddesine göre kararın kendisine okunup anlatılması gerektiği, ancak gerekçeli kararın tebliğine ilişkin işlemlerin 5271 sayılı CMK'nın 35. maddesine uygun yapılmadığı, sanığa yapılan gerekçeli karar tebliğinin usulsüz olduğundan temyiz talebinin öğrenmekle süresinde olduğunun kabulüyle yapılan incelemede;

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 2010 yılı kış mevsimi olarak düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığın karar tarihinde başka suçtan ayrı yargı çevresindeki Muğla E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu olduğunun anlaşılması karşısında, hükmün açıklandığı 13.12.2013 tarihli son oturumda hazır bulundurulmadan hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 15.10.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/950
Karar No: 2019/8434
Karar Tarihi: 16.04.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/950 E.  ,  2019/8434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Düşme

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Müşteki ve tanıkların anlatımına, müşteki hakkında düzenlenen adli rapor içeriğine, mahkemenin kabulüne ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın müştekiyi yumrukla basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte yaraladığı akabinde cebinden çıkardığı bıçağı salladığı ancak bıçağın mağdura gelmediği anlaşılmakla, sanığın eylemlerinin TCK'nin 61. maddesi dikkate alınarak bir bütün halinde 5237 sayılı TCK'nin 86/2 ve 86/3...e maddeleri kapsamındaki tek suçu oluşturup eylemlerin bölünemeyeceği ve sanık hakkında tamamlanmış silahla basit kasten yaralama suçundan ceza tayin edilmesi gerektiği düşünülmeden, sanık hakkında açılan kamu davasının şikayetten vazgeçme sebebiyle TCK'nin 86/2, 73 ve CMK'nin 223/8. maddeleri gereğince düşürülmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.04.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/13675
Karar No: 2021/18727
Karar Tarihi: 29.12.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/13675 E.  ,  2021/18727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56'ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle,

Sanıklar müdafiinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 29/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/6797
Karar No: 2019/8127
Karar Tarihi: 27.05.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/6797 E.  ,  2019/8127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I) Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan verilen hükümlerin temyiz incelemesinde;

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezalarının miktarları ve türlerine göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafilerinin temyiz istemlerinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II)Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafilerinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usûl ve kanuna uygun bulunan hükümlerin, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 27.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/6261
Karar No: 2023/9221
Karar Tarihi: 18.12.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/6261 E.  ,  2023/9221 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ :

EK KARAR SAYISI : 2019/1656 E., 2020/336 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesinin, 07.02.2020 tarihli ve 2019/1656 Esas, 2020/336 Karar sayılı kararıyla mala zarar verme suçuna ilişkin olarak 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 272/3-a maddesine göre istinaf yoluna başvurulamayacak olan kesin nitelikteki 3.000,00 TL adlî para cezasına ilişkin olarak istinaf isteminin reddine kararı verilmesi gerekirken istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği; istinaf başvurusunun reddine dair kararlara karşı ise 5271 sayılı Kanun’un 279/1-b maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna başvurulabileceğinden, sanığın mala zarar verme suçu ile ilgili başvurusunun merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarına ilişkin olarak ise, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 23.06.2021 tarihli ve 2019/1656 Esas, 2020/336 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması nedeniyle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince verilen temyiz isteminin reddine ilişkin 23.06.2021 tarihli, 2019/1656 Esas ve 2020/336 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik sanığın temyiz isteminin aynı Kanun'un 298. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Büyükçekmece 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.