erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2020/5821
Karar No: 2020/17320
Karar Tarihi: 21.10.2020

**8. Ceza Dairesi         2020/5821 E.  ,  2020/17320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi, mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik ve katılan ...Ş'ye yönelik sahte banka veya kredi kartı üretme veya oluşturma suçlarından kurulan istinaf başvurularının esastan reddine dair hükümlere yönelik sanığın yaptığı temyiz isteminin reddine ilişkin ek karara dair sanık tarafından yapılan temyiz isteminin incelemesinde;

Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK.nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az süreli hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanığın ek karara yönelik temyiz isteminin 5271 sayılı CMK.nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Sanık hakkında katılan ...Ş'ye yönelik sahte üretilen banka veya kredi kartını kullanmak suretiyle yarar sağlama suçundan kurulan istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine dair hükme yönelik sanığın yaptığı temyiz isteminin reddine ilişkin ek karara dair sanık tarafından yapılan temyiz isteminin incelemesinde;

Her ne kadar İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi'nin 09.01.2020 tarihli ek kararıyla hükmün CMK.nın 296/1. maddesi gereğince kesin nitelikte olup temyiz edilemeyecek hükümlerden olduğu belirtilmiş ise de;sanık hakkında sahte üretilen banka veya kredi kartını kullanmak suretiyle yarar sağlama suçundan kurulan 5 yıl 2 ay 15 gün hapis ve 2500 TL adli para cezasının ceza miktarı itibariyle temyiz edilebilir olduğu anlaşılmakla ek kararın hukuki değerden yoksun olduğu kabul edilerek ek kararın kaldırılması sonucu yapılan incelemede;

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin en son harcamanın yapıldığı tarih olan ''13.05.2016" yerine "Mayıs-Haziran 2016" olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanığın hakkında verilen cezada hafifletici neden ve etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmadığına dair temyiz itirazları yerinde görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİNE, 21.10.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/16921
Karar No: 2010/21515
Karar Tarihi: 23.12.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/16921 E.  ,  2010/21515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 10.000 TL ıslahla 13580 TL talep alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı 25.09.2001 tarihli Noter sözleşmesi ile 180 m2'liktek katlı bina satın aldığını, davalının açtığı dava sonucu kısmen müdahalesinin menine karar verildiğini, gecekonduya yapmış olduğu tadilat ve tamir masrafı kadar davalının sebepsiz zenginleştiğini, ayrıca 1994-2005 dönemi için hazineye ecrimisil ödediğini ileri sürerek 10.000 Tl alacağın tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslahla talebini 13.580 TL'ye çıkarmıştır.

Davalı, haksız ve yersiz davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece 10.080 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ve davalının evleri bitişiktir. Davalının açtığı müdahalenin meni davası 26.10.2005 tarihinde kabul edilmiş, temyiz edilmeyerek 05.04.2006 tarihinde kesinleşmiştir. O davada bilirkişi (18.05.2005) raporunda davacının davalıya ait binada tadilat, tamirat vs. yapıldığı belirtilmiştir.

Yargılama sırasında yapılan keşifte dinlenen bilirkişi davacının davalı binasına yaptığı tamirat ve tadilat bedellerini 2007 keşif tarihine göre 10.080 TL olarak belirlemiştir.

Dava sebepsiz zenginleşme nedenine dayalı tazminat davasıdır. Davacı, davalıya ait binada tamir ve tadilat yaptığını iddia etmiş, davalı ise tamirat olmadığını savunmuştur. Davacının davalının binasına masraf yaptığı davalının açtığı dava ve dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Sebepsiz zenginleşme nedeniyle iade isteminde bulunabilmek için bir tarafın mal varlığının diğer tarafın mal varlığı aleyhine çoğalması gerekir. Bu azalma ve çoğalmanın dava konusu taşınmazın davalıya teslim edildiği tarihte gerçekleştiğinin kabulü zorunludur (22.02.1991 tarih ve 1990/1-1991/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı). Bu itibarla taşınmazın işgaline son verilmesi ve iade zorunludur. Mahkemece taraf delilleri toplanarak davacının taşınmaza yaptığı tadilat ve tamirat masrafının iade tarihinde davalı tarafın mamelekinde artış sağlayabilecek olan değerinin belirlenerek tahsiline karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile keşif tarihindeki değerinin tahsili şeklinde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 23.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/19720
Karar No: 2020/3378
Karar Tarihi: 11.06.2020

**8. Hukuk Dairesi         2016/19720 E.  ,  2020/3378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptal Ve Tescil,Tazminat

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, asıl davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacı-birleşen dosyada davalı Hazine vekili, davalı-birleşen dosyada davacı ... vekili, davalı ... vekili ile davalı ... ve davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı/birleşen dosyada davalı Hazine vekili, tapuda davalılar adına tescilli bulunan dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını belirterek taşınmazın tapu kaydının iptali ile taşınmazın tapudan terkinini talep ve dava etmiş, birleşen davanın reddini savunmuştur.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Davalı/birleşen dosyada davacı ... vekili, asıl davanın reddini savunmuş, birleşen dava dilekçesinde, dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kalması nedeniyle uğradığı hak kaybı nedeniyle 40.000,00 TL tazminatın davacı/birleşen dosyada davalı Hazineden tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, asıl davanın kabulüyle, ...Mahallesinde bulunan 164 ada 5 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile kıyı olarak tapudan terkinine karar verilmiştir. Birleşen dava yününden olumlu olumsuz bir karar verilmemiştir. Hüküm, davacı/birleşen dosyada davalı Hazine vekili, davalı/birleşen dosyada davacı ... vekili, davalı ... vekili ile davalılar ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Hakim, tarafların talep sonucu ile bağlı olup, kararında taleplerin herbiri hakkında verilen hükmü göstermesi gerekir (HMK mad. 26; 297/2).

Somut olaya gelince, Mahkemece asıl dava yönünden yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de, birleşen davadaki tazminat talebi yönünden olumlu ya da olumsuz bir karar verilmediği anlaşılmakla, birleşen davadaki tazminat talebine yönelik talep hakkında karar verilmemiş olması usul ve yasaya aykırı olmuş, hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Tarafların temyiz itirazları yukarıda açıklanan sebeplerle yerinde görüldüğünden kabulü ile 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, HUMK'un 440/I. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine, 11.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/13133
Karar No: 2017/25878
Karar Tarihi: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/13133 E.  ,  2017/25878 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2016/14719
Karar No: 2018/15850
Karar Tarihi: 18.12.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/14719 E.  ,  2018/15850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 2012/13-194 E - 2012/243 K sayılı kararında da belirtildiği üzere, somut olayda sanığın satın alacağını beyan ettiği aracı hem denemek istemesi hem de parasını getireceğini beyan etmesi sebebiyle, başlangıçta her ne kadar müşteki suça konu aracın anahtarını özgür iradesiyle sanığa teslim etmiş ise de; bu iradenin deneme sürüşü ve parasını getirmesi için gerekli olan makul bir süre için geçerli olacağı, bu bağlamda sanık ile müşteki arasında arabanın teslimine ilişkin hukuksal anlamda bir zilyetliğin devrinden söz edilemeyeceği gözetildiğinde bu aşamadan itibaren aracın anahtarını haksız olarak elinde bulundurduğunun kabulü gerektiğinden sanığın üzerine atılı suçun 5237 sayılı TCK’nin 142/2-d maddesinde düzenlenen haksız yere elde bulundurulan anahtarla hırsızlık kapsamında değerlendirilmesi gerekirken, aynı Yasa'nın 141/1 maddesi gereğince hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın adli sicil kaydına göre Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.04.2001 tarih, 2000/313 E.- 2001/126 K. sayılı ilamı ile verilmiş 23/01/2006 tarihinde infaz edilmiş 1 yıl 8 ay 1 gün hapis cezasının daha ağır olması sebebiyle tekerrüre esas alınması gerekirken, Nazilli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/04/2002 tarih ve 2001/1203 E. - 2002/365 K. sayılı 1 yıl 2 ay hapis ve 379,16 TL adli para cezasına ilişkin ilamın tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan,hüküm fıkrasından sanık hakkında Nazilli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/04/2002 tarih ve 2001/1203 E. - 2002/365 K. sayılı kararının tekerrüre esas alınmasına ilişkin bölümün çıkartılarak yerine Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.04.2001 tarih, 2000/313 E.- 2001/126 K. sayılı kararına konu 1 yıl 8 ay 1 gün hapis cezasına ilişkin kararın mükerrerliğe esas alınmasına, ancak aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek sürenin, Nazilli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/04/2002 tarih ve 2001/1203 E. - 2002/365 K. sayılı kararındaki ceza süresine göre belirlenmesine karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/11280
Karar No: 2012/8921
Karar Tarihi: 16.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/11280 E.  ,  2012/8921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 1- Ortadan kaldırma

2- 213 sayılı yasanın VUK.nun 359/b-1, 765 sayılı Yasanın TCK.nun 59. maddeleri gereğince 15 ay hapis cezası

I- Sanıklar hakkında “2000 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan verilen düşme kararına yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelemesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “2000 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddesinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle düşürülmesinin gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle anılan suçtan kurulan hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanıklar ..., ..., ..., ..., ...'ın “2001 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelen temyiz itirazlarına gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen "2001 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddesinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri gereğince istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 16.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/8692
Karar No: 2010/3695
Karar Tarihi: 18.05.2010

**5. Ceza Dairesi         2006/8692 E.  ,  2010/3695 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma, cinsi münasebette bulunma ve bu suçlara iştirakten sanık ... ve hükümlü ...’ın yapılan yargılanmaları sonunda; alıkoyma suçundan açılan kamu davalarının TCK.nun 434/1. maddesi gereğince teciline, cinsi münasebette bulunma suçundan açılan davaların ise 5237 sayılı Yasanın 73. maddesi uyarınca düşürülmesine dair, Narman Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 10.11.2005 gün ve 2005/30 Esas, 2005/48 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi Üst C.Savcıları tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığının tebliğnamesiyle daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında verilen hükümlerin incelenmesinde;

Sanığa isnat olunan reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoymaya ve cinsi münasebette bulunmaya iştirak suçlarına kanunda öngörülen cezaların üst sınırları itibariyle 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tabi olduğu, suç tarihi olan 23.05.2002'den inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından hükümlerin 5237 sayılı TCK.nun 7/2 ve 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddeleri gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca davaların zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

Hükümlü ... hakkında cinsi münasebette bulunma suçundan açılan kamu davasının düşürülmesine dair hükmün incelenmesinde;

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen kamu davasının düşürülmesine dair hüküm usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen Üst C.Savcılarının temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Hükümlü ... hakkında reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan verilen kamu davasının teciline dair hükme gelince;

5237 sayılı TCK.nun 26/2. maddesinin "kişinin üzerinde mutlak surette tasarruf edebileceği bir hakkına ilişkin olmak üzere, açıkladığı rızası çerçevesinde işlenen fiilden dolayı kimseye ceza verilmez" hükmü karşısında suç tarihinde 16 yaşı içinde bulunan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyan hükümlünün aynı Yasanın 109. maddesi anlamında hukuka aykırı bir davranışından söz edilemeyeceği, rızanın fiili hukuka uygun hale getirdiği ve 7/1. madde dikkate alınarak hükümlünün kaçırıp alıkoyma suçlarından beraetine karar verilmesi yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,

.../...

-2-

Kanuna aykırı, Üst C.Savcılarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün belirtilen nedenle 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Esas No: 2007/7009
Karar No: 2008/1252
Karar Tarihi: 28.02.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/7009 E.  ,  2008/1252 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat .....’in mazereti kabul edilmedi. Davalı vekili .... Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davalı avukatı dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 550,00 YTL duruşma vekâlet ücretinin davacıdan alınarak, Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davalıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 1,80 YTL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 28.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/13027
Karar No: 2022/8225
Karar Tarihi: 31.05.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/13027 E.  ,  2022/8225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükme ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme ilişkin yapılan temyiz incelemesine gelince;

Suç tarihinde (12-15) yaş aralığında olan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan ve 5237 sayılı TCK'nın 116/4, 31/2. maddelerine uyan iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırlarına göre, aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2. maddeleri gereğince olağan zamanaşımı süresinin 4 yıl olduğu, suça sürüklenen çocuk hakkında mahkumiyet kararının verildiği 22.06.2016 tarihinden inceleme tarihine kadar zamanaşımı süresinin dolmuş olduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 31/05/2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2009/2936
Karar No: 2010/417
Karar Tarihi: 21.01.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/2936 E.  ,  2010/417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... San. Tic. AŞ aleyhine 14/08/2006 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; verilen kararın dairece bozulması üzerine bozmaya uyularak davanın kısmen kabulüne dair verilen 24/12/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kıyı dolgu çalışması nedeniyle uğranılan zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine ilişkin olarak verilen kararın Dairemizce bozulması üzerine bozmaya uyularak, davalı ...-... Tersane Girişimcileri Sanayi Ticaret AŞ yönünden dava yürütülerek istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, taraflarca temyiz olunmuştur.

Davacı, Bayındırlık ve İskan Bakanlığı’nın 3621 sayılı Kıyı Yasası’nın 7. maddesi gereğince dolgu planını uygun bulması ve bu dolgu işleminin davalı ...-... Tersane Girişimcileri Sanayi Ticaret AŞ tarafından yapılması nedeniyle uğradığı maddi ve manevi zararın ödetilmesini istemiştir.

Bozmadan sonra yerel mahkemece keşif ve bilirkişi incelemeleri yapılarak, davacı tarafından satın alınan villanın satın alma amacı doğrultusunda kullanılamayacağı ve villa özelliğini kaybettiği gerekçesiyle, davacının manevi tazminat isteminin de bir bölümü kabul edilmiştir.

Dosyadaki belgelerden, 1/1000 ölçekli dolgu imar planının, Kıyı Yasası’nın 7. maddesi gereğince Bayındırlık ve İskan Bakanlığı tarafından onaylandığı, bu plan doğrultusunda yapı izni alınarak davalı şirket tarafından 4,5 kilometrelik sahil şeridinde deniz dolgusu ve tersane alanı inşaatı yapıldığı anlaşılmaktadır. Davalı şirket, Bayındırlık ve İskan Bakanlığı tarafından onaylanmış projeyi uygulamış olduğundan ve zarar da bu projeden kaynaklanmış bulunduğundan, davalı şirkete husumet yöneltilemez.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, davalı şirket hakkındaki davanın husumet yönünden reddedilmemiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA; bozma nedenine göre tarafların öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 21/01/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.