erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2024/5625
Karar No: 2024/10031
Karar Tarihi: 26.06.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/5625 E.  ,  2024/10031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/644 E., 2023/626 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 6. İş Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 17.830,00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre 08.09.2021 tarihinde imzalanan 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2021 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki ücret tespitinin ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla hüküm altına alınan ve davalı tarafça temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 17.830,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

26.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/9032
Karar No: 2010/10671
Karar Tarihi: 05.04.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/9032 E.  ,  2010/10671 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2007/132985

MAHKEMESİ : İnegöl 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2007

NUMARASI : 2007/178

SUÇLAR : Kasten yaralamaya teşebbüs, kasten yaralama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Sanık hakkında silahla kasten yaralamaya teşebbüs suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik O Yer C. Savcısının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı TCK. nun 86/2 ve 29/1. maddeleri gereğince hükmedilen 135 gün adli para cezasının, aynı Kanunun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim uygulanırken, 112 gün yerine 122 gün olarak belirlenmesi, adli para cezasının hesaplanması sırasında düzeltilerek, sonuç cezanın doru olması karşısında bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın üzerine atılı kasten yaralama suçu nedeniyle uzlaştırma işlemlerinin, yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK’nun 253 ve 254.madde ve fıkralarında öngörülen yönteme uygun biçimde yerine getirilmesi gerekirken, anılan yasa maddelerine uygun biçimde uzlaştırma işlemleri yapılmadan, işlemin yapıldığı tarihte uzlaştırma görev ve yetkisi bulunmayan kolluk görevlilerince yapılan uzlaştırma girişimine dayanarak kovuşturma evresinde 5271 sayılı CMK’nun 5560 Sayılı Yasa ile değişik 253. ve 254.maddeleri uyarınca şüpheli ile mağdurun uzlaştırılması girişiminde bulunulmadan, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer C. Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak gibi BOZULMASINA, 05.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/15663
Karar No: 2013/2316
Karar Tarihi: 13.02.2013

**11. Ceza Dairesi         2010/15663 E.  ,  2013/2316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Emniyeti suistimal, sahtecilik

HÜKÜM : ..., ..., ...; Emniyeti suiistimal suçundan zamanaşımı gerçekleştiği anlaşılmakla davanın ortadan kaldırılmasına, ..., ...; Sahtecilik suçundan zamanaşımı gerçekleştiği anlaşılmakla davanın düşmesine, ...; Mahkumiyet

Suç tarihinde Vergi dairesinde memur olup para tahsil yetkisi bulunmayan sanık ... Camcı ile diğer sanıklar hakkında, para yatırmak için vergi dairesine gelen şikayetçilerden aldığı paraları yatırmayarak yatırmış gibi suça konu vergi dairesi alındı makbuzlarını tamamen sahte olarak düzenleyip verdiklerinden bahisle resmi belgede sahtecilik ve güveni kötüye kullanma suçlarından açılan davada, bu belgeleri düzenlemekle yetkili ve görevli şikayetçi kurumun suçtan doğrudan zararı bulunmadığından katılma hakkının olmadığı, usulsüz verilen katılma kararı hukuken geçersiz olup söz konusu suçlar yönünden hükmü temyiz etme hak ve yetkisi vermeyeceği anlaşıldığından şikayetçi idare adına vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 13.02.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/1234
Karar No: 2014/18953
Karar Tarihi: 12.11.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/1234 E.  ,  2014/18953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığının 17.04.2008 tarih ve 2008/88 sayılı vergi tekniği raporunda sanığın en son Ocak 2005 KDV beyanını matrahlı olarak verdiğinin belirtilmesi, sahte fatura düzenleme eylemine ilişkin incelemenin 2003-2004 ve 2005 vergilendirme dönemlerini kapsaması ve bu takvim yıllarında düzenlenen faturaların komisyon karşılığı düzenlenen sahte belge olarak kabul edilmesi gerektiğinin belirtilmesi, Üsküdar Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 11.06.2008 gün 2008/1657 nolu iddianamesi ile de sanığın incelenen dönemde düzenlemiş olduğu faturaların sahte fatura olduğu iddiasıyla cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış olması karşısında; temyize konu sahte fatura düzenlemek suçundan açılan kamu davasının 2003, 2004 ve 2005 takvim yıllarına ilişkin olduğu, dosyanın incelenmesinde 2005 takvim yılında düzenlenen herhangi bir faturanın tespit edilemediği ve en son KDV beyannamesinin matrahlı olarak Ocak ayı içinde verildiği anlaşıldığından, en aleyhe kabulle suç tarihinin 2005 yılı Ocak ayı sonu olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2003, 2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırları itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, 31.12.2003, 31.12.2005 ve 31.01.2005 suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan kurum vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 12.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/2509
Karar No: 2013/1638
Karar Tarihi: 28.01.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/2509 E.  ,  2013/1638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

KARAR

Dava,elektrik abonelik sözleşmesinden kaynaklanan kayıp kaçak bedeliyle ilgili tüketici sorunları hakem heyeti kararının iptaline ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile tarafların sıfatına bakılmaksızın bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren Yargıtay 7.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 7.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 28.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/5253
Karar No: 2024/14166
Karar Tarihi: 27.11.2024

**11. Ceza Dairesi         2024/5253 E.  ,  2024/14166 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

ASIL KARAR TARİHİ : 04.11.2022

EK KARAR TARİHİ : 29.05.2024

EK KARAR SAYISI : 2022/193 E., 2022/2782 K.

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

EK KARAR : Temyiz isteminin süre yönünden reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması

Sanık ..., 15.04.2024, 19.04.2024 ve 27.05.2024 tarihlidilekçeler ile; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesi'nin 04.11.2022 gün ve 2022/193 Esas, 2022/2782 Karar sayılı kararının kendisine tebliğ edilmemiş olması nedeniyle temyiz edemediğini belirterek, eski hale getirme ve temyiz talebinde bulunmuş olup, eski hale getirme talebi ile birlikte temyiz isteminde bulunulmuş olması halinde bu talebi inceleme merciinin CMK'nin 42/1 maddesi gereğince Yargıtay'ın ilgili dairesi olması karşısında, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin temyiz talebinin reddine ilişkin verdiği yasaya aykırı 29.05.2024 tarihli ek karar kaldırılmak suretiyle yapılan incelemede;

Sanığa usulüne uygun olarak 20.03.2023 tarihinde tebliğ edilen Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesi'nin 04.11.2022 tarihli hükmün, CMK’nin 291. maddesinde belirtilen yasal temyiz süresinden sonra sanık tarafından 15.04.2024, 19.04.2024 ve 27.05.2024 tarihinde eski hale getirme ve temyiz isteminde bulunulduğu anlaşıldığından, sanığın temyiz ve eski hale getirme isteklerinin süresinde olmaması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 298. maddesi uyarınca Tebliğnameye kısmen uygun olarak oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara Batı 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.11.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2015/22277
Karar No: 2017/13580
Karar Tarihi: 01.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/22277 E.  ,  2017/13580 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 01/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2024/12749
Karar No: 2024/13795
Karar Tarihi: 17.10.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/12749 E.  ,  2024/13795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250,00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta; 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2021 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki ücret tespitinin ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca bozmaya uygun olarak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

17.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/13701
Karar No: 2016/3406
Karar Tarihi: 29.02.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/13701 E.  ,  2016/3406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında zeytin ve zeytin ürünleri alım satımı bulunduğunu, davalıdan 2.550,40 TL alacaklı olduklarını, borcun ödenmemesi üzerine davalı aleyhine icra takibine geçildiğini, itiraz üzerine takibin durduğunu ileri sürerek, davalının itirazının iptaline, takibin devamına, icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıya borcu bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere göre, taraflar arasındaki uyuşmazlığın davacının davalı adına düzenlediği fiyat farkı ve mal iade faturalarından kaynaklandığı, davalı fiyat farkı faturası düzenlenmesi konusunda taraflar arasında sözlü ya da yazılı mutabakat bulunmadığını, davacının tek taraflı fiyat farkı/iade faturası düzenlemesinin hukuki dayanaktan yoksun olduğunu savunmuş, fiyat farkı faturalarından kaynaklanan alacağın varlığının davacı tarafından kanıtlanamadığı, iade faturası yönünden ise davalıya iadesine yönelik düzenlenen faturaların toplam tutarının 4.416,07 TL olduğu, davalı şirket yetkilileri tarafından düzenlenen 23.09.2013 tarihli iade tutanağında davacının iade olarak gönderdiği 916 paket zeytinin sayımı yapılarak teslim alındığı, son kullanma tarihleri yakın olduğu için ürünlerin imhasının önerildiğinin belirtildiği, tutanağın davalı şirketin üretim müdürü ve üretim sorumlusu tarafından imzalandığı, davalı ürünlerin son kullanma tarihleri yakın olup ekonomik değer ifade etmediği, iadenin de bu koşulları altında kabul edildiğini savunmuş ise de, öne sürülen bu çekincenin davacı tarafından da bilinip kabul edildiğini sunduğu deliller ile kanıtlayamadığı, tutanaktır başlıklı 23.09.2013 tarihli belgenin davalı tarafça tek yanlı düzenlendiği, davacının imzasının bulunmadığı, bu nedenle iade ürünleri bedelleri yönünden davacının davalıdan alacaklı olduğu, ancak iade edilen ürün miktarı faturalarda belirtildiği gibi 917 değil, 916 adet olduğundan alacak tutarının 4.411,32 TL olarak hesaplandığı gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne, itirazın 2.260,43 TL üzerinden iptaline, hüküm altına alınan asıl alacağın % 20'si oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 29.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/9602
Karar No: 2009/1237
Karar Tarihi: 05.03.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/9602 E.  ,  2009/1237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 135 parsel sayılı 149625 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz vergi kaydı, ifraz, satış ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ..., ... ve ... adına tespit edilmiştir. İtirazı Kadastro Komisyonunda reddedilen davacı Hazine, vergi kaydı miktar fazlasının Hazineye ait olduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Yargılama sırasında ... ve arkadaşları irsen intikal ve vergi kaydına dayanarak davaya katılmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davacı Hazine ve katılanların davalarının reddine, çekişmeli parselin davalılar ve mirasçıları adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 05.03.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/5128
Karar No: 2011/6149
Karar Tarihi: 18.10.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/5128 E.  ,  2011/6149 K.**

**"İçtihat Metni"**

Önceki günlü eksik iade kararının (2) numaralı bendi altında açıklanan eksiklik yerine getirilmemiş, dava konusu 125 parsel sayılı taşınmazın son tedavül kaydı gönderilmekle yetinilmiştir.

Dava konusu muhdesatın üzerinde yer aldığı ... Köyü 125 parsel sayılı taşınmazın ilk tesisinden itibaren tüm tedavüllerini (davalılardan ... tarafından yapılan pay satışının tarihini de) gösterir şekilde tapu kaydının ilgili Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilerek evraka eklenmesi, dosyanın bizzat mahkeme hakimi tarafından titizlikle incelenerek dava ekonomisine aykırı düşecek şekilde yeniden yazışma ve yargılama giderlerine meydan verilmeksizin eksikliklerin tümü ile yerine getirilmesi, aksi takdirde ilgili hakim hakkında Hakim ve Savcılar Yüksek Kuruluna, ilgili kalem personeli hakkında o yer C.Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulacağının gözönünde tutulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine İADESİNE, 18.10.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2019/3301
Karar No: 2019/4464
Karar Tarihi: 02.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/3301 E.  ,  2019/4464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında 12/06/2016 tarihli ek karar ile hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 27/11/2010 tarih, 2011/274-300, 06/12/2008 gün, 144-234, 23/09/1974 tarih, 224-408 ve 16/04/1973 gün, 213-345 Esas ve Karar sayılı kararlarında da belirtildiği üzere ve 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 311. maddesine göre, sanık ... tarafından verilen dilekçenin eski hale getirme ve temyiz talebi niteliğinde bulunduğu, temyiz dilekçesi ve eski hale getirme talepli istemin birlikte verilmesi halinde, karar verme yetkisinin Yargıtay'da olduğunun anlaşılması karşısında, hukuki dayanaktan yoksun olan İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/06/2016 tarih, 2014/341 Esas ve 2015/199 Karar sayılı ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede;

Sanığın yüzüne karşı verilen 28/04/2015 tarihli kararı sanığın CMUK'nun 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 12/06/2016 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, eski hale getirme konusundaki soyut, ispatlanabilir bir dayanaktan yoksun ve suistimale açık iddiaları yerinde görülmeyen sanık ...’nın eski hale getirme istemi ile yasal süreden sonraki temyiz isteminin, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi gereğince tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE, 02/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/2590
Karar No: 2013/1655
Karar Tarihi: 28.01.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/2590 E.  ,  2013/1655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

KARAR

Dava, elektrik abonelik sözleşmesinden kaynaklanan kayıp kaçak bedeliyle ilgili tüketici sorunları hakem heyeti kararının iptaline ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile tarafların sıfatına bakılmaksızın bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren Yargıtay 7.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 7.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 28.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/6718
Karar No: 2019/464
Karar Tarihi: 15.01.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/6718 E.  ,  2019/464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Hakkında 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçunu işlediği iddiası ile kamu davası açılan sanığın savunmalarında; suçlamaları kabul etmediğini, iş yerini 2008 yılında terk ettiğini, söz konusu takvim yıllarında faaliyetine devam etmediğini ve fatura düzenlemediğini beyan etmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından; sanığın düzenlediği faturaları kullanan mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin araştırılması, bu firma yetkilileri hakkında sahte fatura kullanmaktan dava açılmış olup olmadığı belirlenip, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi; faturaları kullanan firma yetkililerinin tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının ve sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması, gerekirse faturalar üzerindeki imza ve yazıların sanığa ait olup olmadığı hususunda bilirkişi raporu aldırılmasından sonra sonucuna göre toplanan tüm deliller değerlendirilip sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

2- Kabule göre de;

a- Her takvim yılı içinde düzenlenen faturaların ayrı suçları oluşturduğu, ancak aynı takvim yılına ait birden fazla fatura düzenlenmesi halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği dikkate alınarak, 2008, 2009 ve 2010 yıllarında farklı tarihlerde fatura düzenlenip düzenlenmediği araştırılarak düzenlendiğinin

anlaşılması halinde sanık hakkında TCK'nin 43. maddesinin 1. fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b- 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.01.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.