erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/28051
Karar No: 2017/3135
Karar Tarihi: 06.04.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/28051 E.  ,  2017/3135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

Alacaklı şikayetçi tarafından borçlu sanık aleyhine bir icra takibi yapılıp kesinleştirilmeden şikayette bulunulduğu anlaşıldığından suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-Borçlu şirketin vergi dairesine en son verdiği beyanname örnekleri istenilip sonucuna göre hukuki durumun takdiri yerine eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

3-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 06.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/18349
Karar No: 2016/3226
Karar Tarihi: 08.03.2016

**7. Ceza Dairesi         2014/18349 E.  ,  2016/3226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4926 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 21.06.2005 yerine, 01.01.2005 olarak yazılması,

2- Sanıkların, yetkilisi bulunduğu ... Yağlı Tohumlar Yağ ve Süt Sanayi Limited Şirketi adına, kendi üretimlerinde ham madde olarak kullanmak üzere ithal lisansı kapsamında, Kapıkule Gar ...'nden 15/06/2005 tarih ve 2897 sayılı beyannamesiyle vergiden muaf ithal edilen ham mısır yağının ... firmasına 21.06.2005 tarihli fatura ile satılması, söz konusu beyannamenin ekinde yer alan Eur.l Dolaşım Sertifikalarının Consignee (Alıcı) kutusunda; Notify:...yazılı olması ve ithalat bedeli olan paranın ... Yağlı Tohumlar Yağ ve Süt Sanayi Limited Şirketi'ne ... Firması tarafından havale edildiğinin dosya kapsamından anlaşılması karşısında; dava konusu muafen ya da az vergi ödeyerek gerçekleştirilen ithalatların baştan beri ... tarafından kendi firması adına yapıldığının kabulü gerektiği; bu kabule göre de sanıkların gerçekte gümrük kontrolü altında işlenmek üzere vergiden muafen eşya ithal etme hakkı bulunmayan şahsa ait eşyayı kendisine aitmiş gibi sahte içerikli belgelerle yurda ithal etme fiilini işlediğinin sabit olduğu, eylemin; suç tarihinde yürürlükte bulunan 4926 sayılı Kanun'un 3/1-c madde bendinde öngörülen, "Gerçeğe aykırı belge ile gümrük idaresini yanıltarak, vergilerini hiç ödememek veya eksik ödemek suretiyle eşya ithal veya ithale teşebbüs etmek” ve 31.03.2007 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5607 sayılı Kanun'un 3/2 madde fıkrasında öngörülen “Eşyayı, sahte belge kullanmak suretiyle gümrük vergileri kısmen veya tamamen ödenmeksizin ülkeye sokan kişi, bir yıldan beş yıla kadar hapis ve on bin güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır." hükümleri kapsamında kaldığı nazara alınıp;

Suç tarihinde yürürlükte bulunan 4926 sayılı Yasa'nın 34. maddesi hükmü dikkate alındığında, belirlenen suç vasfına göre, usulüne uygun şekilde ön ödeme önerisinde bulunularak, sonucuna göre ve sanıkların olaydaki fonksiyonuna göre hukuki durumu takdir edilerek bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 08.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/30080
Karar No: 2012/25831
Karar Tarihi: 20.06.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/30080 E.  ,  2012/25831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Temyizin reddi ve mahkumiyet,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık ... hakkında verilen hükümlerin yapılan temyiz incelemesinde;

Tayin edilen cezanın tür ve miktarına, 5237 sayılı Kanunun 50/5.maddesine göre; 14.7.2004 ... ve 5219 sayılı Kanunun 3/b maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK’un 305/1.maddesi gereğince hüküm kesin nitelikte olup temyizi mümkün bulunmadığından temyiz isteminin reddine ilişkin 19.12.2008 tarih ve 2008/211 E, 2008/553 Ek kararı usul ve yasaya uygun görüldüğünden, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle temyiz talebinin reddi kararının istem gibi ONANMASINA,

2) Sanık ...'ın müşteki ...'a karşı işlediği kasten yaralama suçundan verilen hükümlerin yapılan temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesinin uygulanmama sebebi “müştekinin uğradığı zararın giderilmemesi” olup mahkemenin gerekçesi yasaya ve uygulamaya uygun görüldüğünden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıkların temyiz itirazlarının reddiyle hükmün talebe aykırı olarak ONANMASINA,

3)Sanık ...'ın müşteki ...'e karşı işlediği kasten yaralama suçundan verilen hükmün yapılan temyiz incelemesinde;

Sanığın müşteki ...'i kasten bıçakla yaralamaya teşebbüsten dolayı kamu davası açıldığı, olayda karşılıklı kavga esnasında müştekiyi sanık ...'ın da eliyle darp etmesi nedeniyle dava açıldığı ve mahkumiyetine karar verildiği, müştekinin doktor raporunda “sol dizde sıyrık” olduğunun tespit edildiği ve beyanında “sanık ... elindeki bıçağı bana salladı, ancak oğlum ...araya girince o yaralandı, ben bıçakla yaralanmadım” şeklindeki beyanları ve yaralanmada kesi tespit edilememesi karşısında sanığın eylemi silahla yaralamaya teşebbüs olduğu halde bu husus gerekçede tartışılmadan ve eksik inceleme ile tamamlanmış suçtan hüküm kurulmak suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince bu sebepten dolayı talebe uygun olarak BOZULMASINA, 20.06.2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/913
Karar No: 2024/2979
Karar Tarihi: 20.03.2024

**7. Ceza Dairesi         2024/913 E.  ,  2024/2979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 09.11.2023

EK KARAR SAYISI : 2023/929 E., 2023/1307 K.

SUÇ : Çekle ilgili karşılıksızdır işlemi yapılmasına sebebiyet verme

HÜKÜM :Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen ek kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun’un 286/2-e maddesinde yer verilen; “Adlî para cezasını gerektiren suçlarda ilk derece mahkemelerinden verilen hükümlere ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Antalya 3. İcra Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.03.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2007/9837
Karar No: 2007/10806
Karar Tarihi: 09.07.2007

**2. Hukuk Dairesi         2007/9837 E.  ,  2007/10806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ .Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Reddi Miras

Davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava Türk Medeni Kanununun 605/1 maddesine dayalıdır.

Davacılar murisin kardeşleridir.

En yakın yasal mirasçıların tamamı tarafından reddolunan miras, Sulh Mahkemesince iflas hükümlerine göre tasfiye edilir. (T.M.K. Md. 612) Murisin yasal mirasçıları eşi ve çocuğu tarafından miras reddedilmiştir.

Mahkemece 3 aylık hak düşürücü süre yönünden davanın reddi doğru değilse de, sonucu itibariyle doğru olan red kararının onanması gerekir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın gösterilen nedenlerle ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine,peşin alınan harcın mahsubuna, oybirliğiyle karar verildi.09.07.2007
Esas No: 2010/539
Karar No: 2010/12208
Karar Tarihi: 29.11.2010

**4. Hukuk Dairesi         2010/539 E.  ,  2010/12208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ...vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 21/10/2008 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 22/10/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Davacı, iyiniyetle üzerine ev yapıp ağaç diktiği ... Müdürlüğü adına kayıtlı 1519 ada 6 parsel sayılı taşınmazın davalı ...'ye geçtiğini, davalı ...'nin bu taşınmazı açık artırma ile satmaya çalıştığını, yapılan işlerden haberi olan davalının buna karşı çıkmadığını ileri sürerek, evin yapımı ve ağaçların dikilmesi için yapılan harcamaların davalıdan alınmasını istemiştir.

Davalı ise; davacının, başkasına ait olduğunu bildiği taşınmaz üzerine kötüniyetli olarak inşaat yaptığını ve taşınmazın açık artma kapsamında olmadığını belirterek, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkeme, davacının iyiniyetli olduğu gerekçesiyle, istem kabul edilmiş; karar, davalı ... tarafından temyiz olunmuştur.

Dosya içeriğinden, davacının üzerine ev yapıp ağaç diktiği taşınmazın davacının işgali altında bulunduğu anlaşıldığına göre, davacının henüz doğmuş bir zararından söz edilemez.

Diğer yandan, iyiniyet konusuna gelince; Medeni Yasa'nın 3. maddesi gereğince "Kanunun iyiniyete hukukî bir sonuç bağladığı durumlarda, asıl olan iyiniyetin varlığıdır. Ancak, durumun gereklerine göre kendisinden beklenen özeni göstermeyen kimse iyiniyet iddiasında bulunamaz." İyiniyet, hakkın kazanılmasına engel olacak olguların varlığı veya yokluğu hakkında kişide var olan kabul edilebilir bir bilgisizliktir. Başka bir anlatımla iyiniyet, hakkın geçerli olarak doğumuna veya kazanılmasına engel olan dış olaylar hakkında bir bilgisizliktir. Ayrıca, sadece bilgisizlik iyiniyetli kazanım için yeterli bir koşul olmayıp bu bilgisizliğin kişiye yöneltilebilecek bir kusurdan ileri gelmemiş olması gerekir. Bu yüzden Yasa, ancak kabul edilebilir bir bilgisizlik olması durumunda iyiniyetle yapılan işlemi korumuştur (..., ... G., ... ... Mahiyeti ve Hükümleri, aühf dergisi, Y.1957, C. 14, S.1-4, s 56-75).

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, davacının mülkiyetinin başkasına ait olduğu öteden beri bilinen taşınmaz üzerine yapılan ev ve dikilen ağaç nedeniyle iyiniyet iddiasında bulunulamayacağı benimsenip istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle, davalının tazminat ile sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 29/11/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/13292
Karar No: 2020/471
Karar Tarihi: 13.01.2020

**17. Ceza Dairesi         2019/13292 E.  ,  2020/471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin verilen kararların 5271 sayılı Yasa'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraz yolu açık olup temyizi olanaklı olmadığından, itiraz merciince karar verilmek üzere, dosyanın incelenmeksizin mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;

14.04.2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, tayin edilen 1.320,00 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin temyiz istemlerinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

III-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelenmesine gelince;

1-CMK'nun 185/1. maddesinde "Sanık, onsekiz yaşını doldurmamış ise duruşma kapalı yapılır; hüküm de kapalı duruşmada açıklanır." hükmüne rağmen suça sürüklenen çocuk hakkındaki hükmün açık duruşmada tefhim edilmesi,

2-18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuğun savunmasının alındığı duruşmada ve karar duruşmasında müdafiin hazır bulunmadığı, her defasında mazeret dilekçesi gönderdiği, ilk celse müdafiinin mazeretinin kabulüne karar verildiği, hüküm celsesinde ise suça sürüklenen çocuk müdafiinin yokluğunda karar verilmesini istediği, ancak çocuğun savunmasını müdafii huzurunda vermediği gibi, mahkeme tarafından CMK'nun 151/1. maddesi uyarınca yeni müdafii görevlendirilmesi yoluna gidilmeden 5271 sayılı CMK'nın 150/3, 150/2 ve 188/1. maddeleri uyarınca suça sürüklenen çocuk müdafiinin hazır bulunduğu celsede hüküm kurulması zorunlu olduğu halde, müdafiinin yokluğunda hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 13.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/11140
Karar No: 2010/11805
Karar Tarihi: 05.10.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/11140 E.  ,  2010/11805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... Köyü 107 ada 158 parsel sayılı 7380.62 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, zeytinlik niteliğinde kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tespit edilmiştir. Davacı ..., taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ve dava konusu parselin tespitinin iptali ile bilirkişi krokisinde (A) harfi ile gösterilen 1644.02 m2'lik bölümünün orman niteliğinde Hazine adına, (B) harfi ile gösterilen 5736.60 m2'lik bölümünün tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiş, temyiz dilekçesi H.Y.U.Y.’nın 432/4 maddesi gereğince süresinden sonra verilmiş olduğu gerekçesi ile reddedilmiştir. ... bu kez ret kararını temyiz etmektedir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1965 yılında Kurtbeleni serisi içinde yapılıp 08/12/1965 tarihinde ilan edilerek kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 1991 yılında 3302 Sayılı Yasa ile değişik 2/B madde uygulamaları yapılmış, bu çalışma da 18/12/1992 tarihinde ilan edilerek kesinleşmiştir.

Dosya arasında bulunan ve Orman Yönetimine karar tebliğini içeren evrakın incelenmesinde bu belgenin, yönetim vekili Avukat Anıl Türkiş adına düzenlendiği, “bizzat kalemde kendisine" tebliğ edildiğinin belirtilmiş olmasına rağmen imza kısmına “yerine” ibaresi yazıldığı gözlenmiştir. İmzanın kime ait olduğu da anlaşılamamaktadır. 7201 Sayılı Tebligat Yasanın 10. maddesine göre “Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır.

Şu kadar ki; kendisine tebliğ yapılacak şahsın müracaatı veya kabulü şartıyla her yerde tebligat yapılması caizdir.” Dolayısıyla kalemde tebliğin geçerliliği bizzat ilgiliye yapılmış olması şartına bağlıdır. Orman Yönetimine yapılan tebligat bu şartı taşımadığından geçerliliği bulunmamaktadır. Bu nedenle; mahkemenin, temyiz dilekçesinin reddi yolundaki kararının kaldırılması gerekmiş ve işin esasının incelenmesine geçilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman kadastro haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada çekişmeli taşınmazın kısmen orman kadastrosu dışında kalan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 05/10/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/12792
Karar No: 2013/13798
Karar Tarihi: 09.10.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/12792 E.  ,  2013/13798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tahliye

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, tahliye taahhüdü nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı dava dilekçesinde; davalı ile aralarında 14.09.2011 tarihinde kira sözleşmesi imzalandığını, kira sözleşmesinde kira akdinin başlangıç tarihinin 01.01.2012 olarak belirlendiğini, daha sonra davalının 19.09.2011 tarihinde ... 24. Noterliği'nin 03047 yevmiye numaralı tahliye taahhütnamesi imzaladığını, bu taahhütnameye göre dava konusu taşınmazı 31.12.2012 tarihinde boşaltacağını taahhüt ettiğini, dava konusu taşınmazın süresinde tahliye edilmemesi nedeniyle 08.01.2013 tarihinde ... 2.İcra Müdürlüğü'nün 2013/81 Esas sayılı dosyasıyla tahliye istemli takip başlattıklarını, davalının süresinde itirazı nedeniyle takibin durduğunu belirterek icra mahkemesinden itirazın kaldırılmasına ve kiralananın tahliyesine karar verilmesini istemiştir. Davalı cevap dilekçesinde; tahliye taahhüdü ile kira sözleşmesinin aynı tarihte imzalandığını, ortada geçerli bir taahhütnamenin olmadığını, kira bedellerini ödediğini belirterek davanın reddini istemiştir. Mahkeme, davacı tarafça takibe dayanak yapılan 14/09/2011 tarihli tahliye taahhütnamesinin sözleşmenin yapılış tarihi olan 19/09/2011 tarihinden sonra olmasına rağmen, sözleşmenin başlangıç tarihinin 01/01/2012 olduğu, bu durumda davalı kiracı kiralanan yere henüz girmediği bir tarihte taahhütte bulunmuş olup, özgür iradesiyle taahhütte bulunduğundan bahsedilemeyeceği, dolayısıyla söz konusu davaya ve takibe dayanak yapılan tahliye taahhüdü kira sözleşmesinin başlangıç tarihinden önceki tarihte düzenlenmiş olmakla geçersiz olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar vermiştir.

Davalının Noter'de düzenlenen tahliye taahhütnamesinde “halen kiracısı olarak kullanmakta olduğum 01 Ocak 2012 başlangıç tarihi yazılı kira kontratıma isnatla yukarıda adresteki taşınmazı hiçbir ihtar ve ihbara gerek kalmadan kayıtsız, şartsız ve gayrikabili rücu olarak ... yukarıda belirtilen tarihte tahliye edeceğimi....” şeklinde beyanda bulunarak dava konusu taşınmazı 31.12.2012 tarihinde tahliye edeceğini taahhüt etmiş olmasına göre davalının tahliyesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 09.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.