erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/5161
Karar No: 2016/2283
Karar Tarihi: 13.04.2016

**15. Hukuk Dairesi         2015/5161 E.  ,  2016/2283 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan teminat mektuplarının iadesi ve sözleşmenin feshi istemine ilişkin olup dava devam ederken davalı iş sahibi tarafından sözleşmenin feshedildiği ve teminat mektuplarının nakde çevrildiği mahkemece sözleşmenin tek yanlı haksız olarak feshedildiği gerekçesiyle teminat mektup bedellerinin iadesine karar verilmiş, karar davalı iş sahibi vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı davalı idare tarafından ihalesi yapılan .... Yeni Hayat Barajı işine ilişkin sözleşme kapsamında yapılması gereken kamulaştırma işlemleri tamamlanamadığından sözleşmenin feshini ve teminat mektuplarının iadesini istemiş, davasında ifa imkansızlığı sebeplerine dayanmıştır. Davalı ise davacıya yer tesliminin yapıldığını zaman içerisinde kamulaştırma işlemlerinin de tamamlandığını belirterek davanın reddini istemiştir. Gerçekten de dosyada bulunan belge ve bilgilerden dava konusu işe ait kamulaştırma işlemlerinin devam ettiği ve özellikle kamulaştırma Kanunu'nun 22. maddesi kapsamında yenileme kadastrosu yapıldığı ve bu işlemlerin sürdüğü anlaşılmaktadır. Her ne kadar davalı iş sahibi, davacı yükleniciye ihtar çekerek işe devam etmesini bildirmiş ise de yer tesliminin de tam olarak gerçekleşmediği ifa imkânsızlığının bulunduğu artık yüklenicinin sözleşmedeki edimini ifa etmesinin kendisinden bekleneceği, esasında dava dilekçesinde de bu hususa dayanıldığı, taraf iradelerinin bu davada birleştiği sözleşmenin fesih ve tasfiyesinin ifa imkânsızlığı sebebi ile gerçekleştiğinden teminat mektuplarının iadesinde bir usulsuzlük bulunmadığı, sonuç itibari ile mahkeme kararının doğru olduğu anlaşılmakla yukarıda açıklanan gerekçe ile HMK'nın geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Yasa'nın 438/4 son maddesi uyarınca gerekçenin düzeltilerek mahkeme kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle mahkeme kararının gerekçesinin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 13.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/14730
Karar No: 2012/5977
Karar Tarihi: 12.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/14730 E.  ,  2012/5977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İnegöl Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11/06/2010 tarih ve 2008/457-2010/789 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın müşterisi olduğunu, müvekkilinin çalışanına hesabına para yatırması için 23.200,00-YTL verdiğini, paranın banka görevlisince sayıldığını ve alınan paranın dökümünün makbuz üzerine yapıldığını, banka dekontunda ödemenin 212\*20=2.240TL belirtilerek toplam 21.200,00-YTL olarak yapıldığını, oysa müvekkilinin çalışanının 212\*20=4.240 YTL’yi davalı banka çalışanına verdiğini, toplamda 23.200,00-TL para verdiğini, davalı banka çalışanının parayı eksik hesapladığını, davalı bankanın ihtara rağmen 2.000,00-YTL’yi ödemediğini ileri sürerek hesabına yatmayan 2.000,00-YTL’nin ve 101.14-YTL ihtarname masrafı toplamı 2.101,14-TL’nin ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının eksik yatırıldığı iddia ettiği tutar için hiçbir hukuki dayanağının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, davacı tarafın davalı bankanın aleyhe savunmalarını çürütecek ve iddiasını doğrulayacak şekilde davanın kabulünü sağlayacak gerekli ve yeterli delilleri dosyaya sunamadığı, böylece iddiasını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 12.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/5183
Karar No: 2020/4240
Karar Tarihi: 02.06.2020

**15. Ceza Dairesi         2018/5183 E.  ,  2020/4240 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK’nın 155/1,43/1,62,50/1-a,52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, katılanların yetkilisi olduğu iş yerinden kiralamış olduğu... ve ... plakalı araçları kira süresinin bitmesine rağmen geri getirmeyerek... ve ... isimli şahıslara haricen satmak suretiyle atılı suçu işlediği iddia olunan olayda;

Sanığın savunmaları, katılanların beyanları ile sanığın eyleminin uzlaştırma kapsamında kalması nedeniyle usulüne uygun olarak yapılan uzlaştırma işleminde; uzlaştırmanın gerçekleşmediğine dair rapor da göz önünde bulundurularak dosya kapsamına göre; mahkemece sanığa atılı suçun sübut bulduğuna dair verilen mahkumiyet hükmünde bir isabetsizlik görülmemiş olup sanığın katılanların iş yerine aynı gün farklı saatlerde gelerek toplamda iki adet aracı kiralamış olması nedeniyle sanık hakkında TCK’nın 43/1. maddesi gereğince zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmayıp bu husustaki ve sanık hakkında sonuç cezanın adli para cezası olması karşısında adli para cezaları için TCK' nın 58. maddesine göre tekerrür hükümleri uygulanamayacağı halde tekerrür hükümleri uygulanması konusundaki tebliğnamedeki eleştiri ve düşünceye iştirak edilmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken asgari hadden uzaklaşmak suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASI, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı Kanun'un 322. maddesi

uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından, adli para cezasına ilişkin sırasıyla "30 gün”, "37 gün", “30 gün” ve “600 TL" adli para cezası terimlerinin çıkarılarak yerine, sırasıyla "5 gün", "6 gün", “5 gün” ve “100 TL" adli para cezası ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/3109
Karar No: 2021/11908
Karar Tarihi: 08.12.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/3109 E.  ,  2021/11908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

Suç tarihlerinin, 2008, 2009 ve 2010 takvim yılları için sırasıyla "31/12/2008, 12/05/2009 ve 17/03/2010" olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, sanıklara yüklenen “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği; sanıklara yüklenen “ 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun ise Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre; 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, sanık ... hakkında kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 04/10/2013 tarihinden, sanık ... hakkında ise kesen son sebep olan mahkumiyet kararı verildiği 28/11/2013 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımları nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 08.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/5082
Karar No: 2024/4010
Karar Tarihi: 19.09.2024

**7. Hukuk Dairesi         2023/5082 E.  ,  2024/4010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 14.02.2023

SAYISI : 2022/3120 E., 2023/83 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çorum 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/227 E., 2021/300 K.

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince verilen 14.02.2023 tarihli ek karar ile, temyiz yoluna başvurulamayan kararlardan olduğundan davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi; temyiz konusu kararın, 6100 sayılı Kanunu'nun 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesininin 14.02.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar 145.778,00 TL olup, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi (2023) itibarıyla kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 14.02.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.09.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/2057
Karar No: 2024/2375
Karar Tarihi: 15.02.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/2057 E.  ,  2024/2375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 23.11.2023

SAYISI : 2023/209 E., 2023/304 K.

vekili Avukat ...

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesinin 08.02.2023 tarihli ve 2021/343 Esas, 2023/21 Karar ... kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin 31.12.2020 tarih ve 2023/1446 Esas, 2023/1562 Karar ... kararı ile uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek ölçüde önemli delillerin toplanmadığı gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesinin söz konusu kararının ortadan kaldırılmasına, davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine iadesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin gönderme kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince 03.11.2023 tarihli ve 2023/3146 Esas, 2023/2962 Karar ... karar ile davacı vekilin istinaf başvurusu dilekçesinin miktardan reddine kesin olarak karar verilmiş; İlk Derece Mahkemesince 20.11.2023 tarihinde kesinleşme şerhi verilmiştir.

Davacı vekili tarafından kanun yararına bozma talep edilerek karar temyiz edilmiş, İlk Derece Mahkemesince 23.11.2023 tarihli ek karar ile şartları oluşmadığı gerekçesiyle kanun yararına temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 363 üncü maddesi uyarınca kanun yararına bozma istemini değerlendirmek Adalet Bakanlığı veya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına aittir. Buna göre Bölge Adliye Mahkemesince talep hakkında gereğinin takdir ve ifası için dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmesi gerekir.

Kanun yararına temyiz talebinin reddine ilişkin 23.11.2023 tarihli ek kararın hatalı olduğu anlaşılmakla bozularak ortadan kaldırılması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

1. İlk Derece Mahkemesince verilen 23.11.2023 tarihli ek kararın BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere İlk Derece Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE,

15.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/1537
Karar No: 2022/16622
Karar Tarihi: 22.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/1537 E.  ,  2022/16622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Kocaali Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; İlk Derece Mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş, davacı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 22.11.2022 günü temyiz eden davalı Hazine vekilinin yüzüne karşı, usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden temyiz eden davacı vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava konusu taşınmazın 3621 sayılı Kanun uyarınca, onaylanmış kıyı kenar çizgisi içerisinde kalıp kalmadığı hususu ... Valiliğinden sorularak, onaylı kıyı kenar çizgisi içerisinde kalıyorsa buna ilişkin karar ve paftaların istenilmesinden,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/13054
Karar No: 2024/7902
Karar Tarihi: 22.10.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/13054 E.  ,  2024/7902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/1175 E., 2020/210 K.

SUÇ :Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Bozma

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 19.02.2020 tarihli ve 2018/1175 Esas, 2020/210 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 293 üncü maddesinin ikinci fıkrasında yer alan ''Hüküm, temyiz eden Cumhuriyet savcısına veya ilgililere gerekçesiyle birlikte açıklanmamışsa; hükmün temyiz edildiğinin bölge adliye mahkemesince öğrenilmesinden itibaren gerekçe yedi gün içinde tebliğ edilir. 5271 sayılı Kanun'un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." ve yine aynı Kanun'un 295 inci maddesinde yer alan "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanığın yüzüne karşı tefhim edilen hükme yönelik 5271 sayılı Kanun'un 291 inci maddesinde belirtilen 15 günlük yasal süre içerisinde temyiz dilekçesi sunduğu ancak temyiz dilekçesinde gerekçe göstermediği, sanığa gerekçeli kararın tebliğ edilmediği anlaşıldığından; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarih ve 2019/9. MD-554 Esas ve 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, hak kaybının önlenmesi bakımından sanığa, tebligatın yapıldığı tarihten itibaren 5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligatın yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması ve sanığın süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek tebliğname ile birlikte, gerekçeli temyiz isteminde bulunulmaması halinde ise mevcut haliyle incelenmek üzere dava dosyasının, iade edilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.10.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2010/6954
Karar No: 2010/7431
Karar Tarihi: 24.06.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/6954 E.  ,  2010/7431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalı adına kayıtlı olan 1188 ve 1192 parsel sayılı taşınmazlarını kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığını ileri sürüp, tapu kaydının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, dava konusu taşınmazların kıyı kenar çizgisi dışında kaldığını belirtip, davanın reddini savunmuştur.

Davanın kabülüne ilişkin olarak verilen karar, Dairece;" 5841 Sayılı Yasa düzenlemeleri gözetilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak, yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla;Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu,düşüncesi alındı.Dosya incelendi,gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davacının, temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 24.6.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/10365
Karar No: 2024/12425
Karar Tarihi: 25.09.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/10365 E.  ,  2024/12425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/605 E., 2024/257 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250.00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre 01.01.2023-31.12.2024 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2023 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki hükmün, ücret tespiti bakımından temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

25.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/28626
Karar No: 2013/651
Karar Tarihi: 15.01.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/28626 E.  ,  2013/651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet, erteleme

Sanık hakkında 2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan ayrı iddianame ile Çorum 1. Asliye Ceza Mahkemesine açılan davanın mahkumiyet ile sonuçlandığı, incelemeye konu davanın 2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan açıldığı anlaşılmakla bu suç bakımından yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7. ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği tarihten, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 15.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.