erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/10744
Karar No: 2015/8237
Karar Tarihi: 01.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/10744 E.  ,  2015/8237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/07/2015

NUMARASI : 2014/763-2015/753

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Yıldızeli Sulh Hukuk ve İstanbul Anadolu 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

Yıldızeli Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının MERNİS adresinin “C. Meriç Mah. Sükut Sok. No:20 İç Kapı No:1 Ümraniye/İSTANBUL” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

İstanbul Anadolu 1. Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından ise, kısıtlı adayının MERNİS adresi de olan “No. İç Kapı No:106 .Merkez Yıldızeli/Sivas” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Ümraniye İlçe Emniyet Müdürlüğünce yapılan araştırmaya göre kısıtlı adayının güncel mernis adresi de olan “No:. İç Kapı No:106 D.lı Merkez Yıldızeli/SİVAS” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın Yıldızeli Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Yıldızeli Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 01/10/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/36942
Karar No: 2015/17800
Karar Tarihi: 28.05.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/36942 E.  ,  2015/17800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz, imar kirliliğine neden olma ve kıyı kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

2863 sayılı Yasaya muhalefet suçundan açılan bir dava ve kurulan bir hüküm bulunmadığı anlaşılmakla, diğer suçlarla sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesinde;

1- İmar kirliliğine neden olma suçundan açılan davada, suçun mağduru Belediye Başkanlığı olup suçtan doğrudan zarar görmeyen Maliye Hazinesinin davaya katılma hakkı bulunmadığı ve mahkeme tarafından da katılma kararı verilmiş olmasının hükmü temyiz hakkı vermeyeceği cihetle; Maliye Hazinesi temsilcisinin temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE),

2- Katılan hazine temsilcisinin hakkı olmayan yere tecavüz ve Kıyı Kanununa muhalefet suçundan kurulan hükme yönelik temyizine hasren yapılan incelemede ise;

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararları usul ve yasaya uygun bulunduğundan katılan hazine temsilcisinin, suçların sabit olduğuna yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükümlerin (ONANMASINA), 28.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/10465
Karar No: 2018/21026
Karar Tarihi: 19.11.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/10465 E.  ,  2018/21026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

1-... Mahallesi 27334 ada 1 parsel sayılı taşınmaz arsa niteliğindedir.Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi kurulunca emsal olarak incelenen taşınmazın emlak vergi değeri ile dava konusu taşınmazın emlak vergi değerinin karşılaştırılmasında, emsalin dava konusu taşınmazdan daha değerli olduğu anlaşıldığı halde ters orantı kurularak dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan daha değerli olduğu kabul edilmek suretiyle değer biçen rapor inandırıcı değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve

değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Davacılardan ..., ..., ... hisselerinde bulunan ipotek şerhlerinin hükmedilen bedele yansıtılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/29906
Karar No: 2014/12577
Karar Tarihi: 07.05.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/29906 E.  ,  2014/12577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tatvan Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/05/2013

NUMARASI : 2012/702-2013/297

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili, ecrimisil ve zarar gören ağaç bedellerinin tazmini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili, ecrimisil ve zarar gören ağaç bedellerinin tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece alınan bilirkişi raporu hüküm vermeye elverişli değildir.Şöyleki;

1) Bilirkişilerce, taşınmazın zeminine piyasa rayiçleri ve mahalli bilirkişi beyanlarından hareketle soyut ifadelerle değer biçilmiştir.

Taşınmaz arazi niteliğinde olup;el atılan bölüme, dava tarihindeki İlçe Tarım Müdürlüğü verileri esas alınarak ekilebilecek münavebe ürünlerinin net gelirine göre üzerinde bulunan ceviz ağaçlarına ise yaş, cins ve verim durumlarına göre maktuen değer biçilmesi gerektiğinin gözetilmemiş olması,

2) Mahkemece hüküm fıkrasında yargılama harç ve giderleri ile ilgili hüküm kurulmamış olması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 07.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/10243
Karar No: 2021/8917
Karar Tarihi: 21.10.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/10243 E.  ,  2021/8917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme, Sahte fatura kullanma

“Sahte fatura kullanma” ve “sahte fatura düzenleme” suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu biri diğerinin unsuru olmadığı gibi her iki suçun birbirine dönüşmeyeceği, aynı takvim yılında birden fazla sahte fatura düzenlenmesi veya farklı beyanname dönemlerinde sahte fatura kullanılması eylemlerinde her takvim yılı ve her suç bakımından zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği nazara alındığında; ... Cumhuriyet Başsavcılığının 29.01.2014 tarihli ve 2014/2741 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında 2009 takvim yılında hem sahte fatura düzenleme hem de sahte fatura kullanma suçlarından kamu davası açılmasına karşın, sanığın her iki eylemlerini de kapsayacak şekilde tek mahkûmiyet hükmü kurulması ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 21.10.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/37111
Karar No: 2017/3419
Karar Tarihi: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/37111 E.  ,  2017/3419 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2009/13297
Karar No: 2010/1197
Karar Tarihi: 08.02.2010

**1. Hukuk Dairesi         2009/13297 E.  ,  2010/1197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ-TERKİN-YIKIM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, çekişme konusu 1681 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını, özel mülke konu olamayacağını ileri sürerek, tapunun kıyıda kalan bölümünün iptal ve terkini ile muhtesatların yıkımı isteğinde bulunmuştur.

Davalı ... ve bir kısım dahili davalılar; davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın bilirkişilerce belirlenen kıyı-kenar çizgisi içerisinde kalmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davacı Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 08.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/2683
Karar No: 2023/3555
Karar Tarihi: 07.06.2023

**8. Hukuk Dairesi         2023/2683 E.  ,  2023/3555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2002/22 E., 2014/54 K.

KARAR : Davanın Reddine

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davacı ...'in davasının feragat nedeni ile reddine, müdahale talep eden ... yönünden ise 20.06.2014 tarihli karar duruşmasında bu kişinin müdahale isteğinin yerinde görülmediği belirtilerek müdahillik talebinin reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının asli müdahale talep eden ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesince 25.04.2023 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin süreden reddine karar verilmiştir.

Ek karar asli müdahale talep eden ... tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, asli müdahale talep eden ...'ın temyiz dilekçesinin süre yönünden reddine yönelik İlk Derece Mahkemesinin 25.04.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası hükmüne göre bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, 1086 ... Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 ... Kanun) temyiz ve karar düzeltmeye ilişkin hükümleri yürürlükte olup 1086 ... Kanun'un 432 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince kadastro mahkemelerinde temyiz süresi onbeş gündür. Temyiz dilekçesinin süresinden sonra verilmesi halinde anılan Kanun'un 432 inci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince İlk Derece Mahkemesince temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen karar, asli müdahale talep eden ...'a 17.07.2014 tarihinde tebliğ edilmiş; temyiz dilekçesi ise yasal süre geçirildikten sonra 25.04.2023 tarihinde verilmiştir.

Temyiz dilekçesinin süre aşımı sebebiyle reddine ilişkin İlk Derece Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

İlk Derece Mahkemesince verilen 25.04.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

179,90 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

07.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/958
Karar No: 2014/3126
Karar Tarihi: 04.02.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/958 E.  ,  2014/3126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 8. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/10/2013

NUMARASI : 2013/352-2013/836

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti ile hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, davalıya ait otel işyerinde 1992-2005 yılları arasında turizm sezonunda çalıştığını ve işverence iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem, ihbar kötüniyet tazminatlarıyla, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti alacaklarının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı işceren davacının istifa ettiğini, davanın 1 aylık yasal süre içerisinde açılmadığını savunmuş, ayrıca ihbar ve kıdem tazminatı ile diğer işçilik alacaklarının ödendiğine dair miktar içermeyen bir ibranameye dayanmıştır.

Mahkemece isteklerin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü davalı temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı işveren tarafından davacı işçiye 10.11.2006 tarihli çek karşılığı ödeme yapıldığı savunulmuş, mahkemece bu yönde yeterli delil olmadığı gerekçesiyle mahsup yapılmaksızın isteklerin kabulüne karar verilmiştir. Mahkemece banka kayıtları getirtilmeden ve davacı işçiye ödeme yapılıp yapılmadığı tespit edilmeden, yapılmışsa davaya konu işçilik alacaklarını ilgilendirip ilgilendirmediği belirlenmeden karar verilmesi hatalıdır.

3-Hesaplamaya konu dönemde taraflar arasında imzalanan iş sözleşmelerinde fazla çalışmaların ücrete dahil olduğu kuralına yer verilmiştir. Bu durumda yılda 270 saatle sınırlı olmak üzere fazla çalışmaların aylık ücretin içinde ödendiği kabul edilmeli ve gerekirse ek rapor alınarak sonucuna göre istekle ilgili karar verilmelidir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/12520
Karar No: 2022/6020
Karar Tarihi: 28.03.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/12520 E.  ,  2022/6020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM :Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, katılanın temyiz taleplerinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, isteme aykırı olarak, REDDİNE, 28/03/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/13571
Karar No: 2010/391
Karar Tarihi: 21.01.2010

**1. Hukuk Dairesi         2009/13571 E.  ,  2010/391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ,

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TERKİN.

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, davalı adına kayıtlı 137 ada 38 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek bir kısım tapu kaydının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davaya bir diyeceğinin olmadığını, kabul ettiğini beyan etmiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle çekişmeli taşınmazın kıyı kenar çizgisi dışında kaldığı saptanmak suretiyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru olduğuna göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 21.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/10491
Karar No: 2015/8216
Karar Tarihi: 01.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/10491 E.  ,  2015/8216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Alaşehir Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/04/2015

NUMARASI : 2014/1199-2015/369

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada İzmir 4. Sulh Hukuk ve Alaşehir Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

İzmir 4. Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün MERNİS adresinin “İ. Mah. Necip Fazıl Kısakürek Sok. No: 10 İç kapı No: 15 Alaşehir/MANİSA” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Alaşehir Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün cezaevine girmeden önce “V. Mah. 9067 Sokak NO:22/A Karabağlar/İZMİR” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Hükümlünün, beyanına göre cezaevine girmeden önce “V. Mah. 9067 Sokak NO:22/A Karabağlar/İZMİR” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın İzmir 4. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince İzmir 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 01/10/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/33560
Karar No: 2017/3069
Karar Tarihi: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/33560 E.  ,  2017/3069 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2016/2494
Karar No: 2016/8382
Karar Tarihi: 14.12.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/2494 E.  ,  2016/8382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

1-Katılan vekilinin sanıkların 2005 takvim yılındaki eylemleri nedeniyle kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekide gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2-Katılan vekilinin, sanıkların 2003-2004 takvim yılı vergi dönemlerindeki eylemleri nedeniyle kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen "2003-2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibarıyla tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen zamanaşımının suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 14.12.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.