erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2021/4038
Karar No: 2021/9722
Karar Tarihi: 14.09.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/4038 E.  ,  2021/9722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Asıl kararla beraat; ek kararla şikayetçi Orman ve Su İşleri Bakanlığı vekilinin temyiz talebinin reddine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Orman ve Su İşleri Bakanlığı vekilinin 14/11/2016 tarihli ek karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, suçtan doğrudan zarar görmeyen Orman ve Su İşleri Bakanlığı vekilinin temyiz isteğinin reddine dair mahkemenin 14/11/2016 tarih ve 2015/545 Esas Esas, 2016/331 Karar sayılı ek kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan Orman ve Su İşleri Bakanlığı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle temyizin reddine dair ek kararın ONANMASINA,

II-Katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre, katılan Gümrük İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 14.09.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/35656
Karar No: 2017/16096
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/35656 E.  ,  2017/16096 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2023/3142
Karar No: 2023/2815
Karar Tarihi: 23.10.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/3142 E.  ,  2023/2815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TARİHİ : 04.08.2020

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca; Yargıtayın bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verilmesi halinde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinde öngörülen kesinlik sınırına tabidir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre, İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar 208.000,00 TL olup karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalılar vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

23.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/2498
Karar No: 2022/12168
Karar Tarihi: 09.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/2498 E.  ,  2022/12168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Düzeltilerek esastan ret

Anayasa’nın 40/2, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 34/2, 231/2, 232/6 ve 291/1-2. maddeleri uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, mercii, başvuru şekli ve kanun yollarının açıkça gösterilmesinin zorunlu olduğunun belirtilmesi ve 5271 sayılı CMK’nin 294/1. maddesindeki “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” hükmü ile aynı Kanun’un 295/1. maddesinde yer alan "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir" şeklindeki düzenlemeler karşısında; somut olayda temyiz yolu açık hükme kesin olduğunun belirtilerek kanun yolu, süresi, merci ve başvuru şeklinin gösterilmediği, sanığın ceza miktarı itibariyle temyiz hakkı verilmesi talepli dilekçesinin temyiz dilekçesi gibi kabul edilerek ek kararla dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtaya gönderildiği Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hüküm mahkemesinden kararın sanığa tebliğinin istenildiği, sanığa yasa yolu, süresi, merci, başvuru şeklini içermeyen ''hükmün kesin'' olduğu ibaresini ihtiva eden kararın tebliğ edildiği, temyiz sebeplerinin gösterilmemesi halinde temyiz talebinin reddedileceğine dair yasa hükmü dikkate alındığında; sanığa yasa yolunu ayrıntılı biçimde gösterir ihtaratı içerir kararın tebliğ edilmesi, temyiz nedenlerini içerir temyiz dilekçesi vermesi halinde ise bu hususta tebliğname düzenlenmesinden sonra iadesinin temini için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na TEVDİİNE, 09.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/2057
Karar No: 2018/17904
Karar Tarihi: 24.10.2018

**8. Hukuk Dairesi         2018/2057 E.  ,  2018/17904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi, Ecrimisil ve Yıkım

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup, 21.03.2016 gün 2013/329 Esas ve 2013/302 Karar sayılı ek kararın ve 04.07.2013 sayılı asıl kararın duruşma yapılması suretiyle Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmiştir. Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 24.10.2018 ... günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü temyiz eden davalı vekili Avukat ...... Yıldırım geldi, karşı taraftan gelen olmadı. Duruşmaya başlanarak temyiz isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve hazır bulunanların sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacılar vekili, 7195 ada 1 parsel sayılı taşınmaza davalılar tarafından yapılan müdahalenin önlenmesine, taşınmaz üzerindeki yapıların kal'ine ve davalılar aleyhine iş bu haksız işgal nedeni ile ecrimisile hükmedilmesine karar verilmesini istemiş, bilahare davalılardan ......... hakkındaki davalarından ...... etmiştir.

Mahkemece bozmadan sonra, bir kısım davalılar açısından ...... nedeni ile reddine, davalı ... aleyhine açılan davanın ise kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiş, hüküm davalı ...... Özgür vekili tarafından temyiz edilmiştir. Bu defa, Mahkemece ek kararla, davalı ...'e 17/04/2014 tarihinde gerekçeli karar tebliğ edilmiş olmasına rağmen diğer davalılara kararın geç tebliğ edilmiş olması nedeniyle kararın yaklaşık 1 yıl sonra kesinleşmiş olduğu, bu süre zarfında davalının veya vekilinin herhangi bir başvurusunun bulunmadığı gerekçesi ile davalı ... vekilinin temyiz talebinin ve kesinleşme şerhinin kaldırılması talebinin reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, davalının temyiz itirazının reddine karar verilmiş ise de, davalı ...'ın davasını vekili aracılığı ile takip ettiği ve Tebligat Kanunu'nun 11. maddesi uyarınca vekille takip edilen işlerde tebligatın münhasıran vekile yapılacağı kuralı gözardı edilerek, kararın davalı asile tebliğ edildiği, böylelikle tebliğin usulsüz olduğu anlaşılmakla, temyiz isteminin reddine ilişkin 21/03/2016 tarih ve 2013/329 Esas 2013/302 Karar sayılı ek kararın kaldırılmasına oy birliği ile karar verildi. İşin esasının incelenmesine geçildi.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 29,20 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 6,70 TL'nin temyiz edene iadesine 24.10.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/29870
Karar No: 2014/17319
Karar Tarihi: 23.10.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/29870 E.  ,  2014/17319 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/268776

MAHKEMESİ : İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/05/2009

NUMARASI : 2009/72 (E) ve 2009/421 (K)

SUÇ : Resmi belge sahtecilik

Katılan İ.. Ç..'ın, kardeşi İ.. Ç..'ın borcundan dolayı sanıklardan M.. T..'ye verdiği borçlu kısmı ve imzası dışındaki bölümleri boş senedin sanık Muhittin tarafından diğer sanık N.. Y..'e verildiği, sanık Nihat tarafından suça konu senedin alacaklısı N.. Y.., miktarı 6.000,00 TL olarak doldurulup kendisinden herhangi bir alacağı olmadığı halde katılan İ.. Ç.. aleyhine icra takibine geçildiğinin iddia edildiği olayda, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, suça konu senetteki yazı, rakam ve imzaların sanıklar, katılan ve senedin borçlu isim ve adresine ilişkin kısmını yazdığı belirtilen tanık A.. G..'e aidiyeti yönünden usulünce imza incelemesi yaptırılması ve katılanın kardeşi İ.. Ç..'ın tanık sıfatıyla beyanına başvurulmasından sonra sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde sanıkların beraatlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekili ile Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 23.10.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/16154
Karar No: 2019/1127
Karar Tarihi: 28.02.2019

**4. Hukuk Dairesi         2016/16154 E.  ,  2019/1127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalı ... aleyhine 08/10/2013 gününde verilen dilekçe ile menfi tespit ve icra inkar tazminatı istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine ve kötü niyet tazminatına dair verilen 14/07/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, menfi tespit istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, ... 13. İcra Müdürlüğünün 2012/6062 esas sayılı icra dosyasındaki borcunu, asıl ve ferileri ile birlikte davalıya ödeyerek davalıdan ibraname aldığını, davalıya herhangi bir borcu kalmadığını belirterek; ilgili icra dosyasında borçlu olmadığının tespitine ve davalının icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, alacağını tahsil edemediğini, mezkur ibranamenin sahte olarak düzenlendiğini keza bu ibranameyle ilgili olarak Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulduğunu, belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, ... 13. İcra Müdürlüğünün 2012/6062 esas sayılı dosyasına sunulan ibranamede ... isminin mürekkepli kalemle yazıldığı, imzanın da aynı kalem ile atıldığı ancak belge üzerindeki diğer yazı ve rakamların bilgisayar aracılığıyla oluşturulduğu belirtilmiş ve davacı tarafın sahte belge düzenlemeyi alışkanlık haline getirdiği, bu haliyle ibranamenin kabulünün mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddi ile kötü niyet tazminatına hükmedilmesine karar verilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden; davalı hakkında davaya konu olay nedeniyle iftira suçundan kamu davası açıldığı, ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/1192 esas, 2017/41 sayılı kararı ile davalının, iftira suçundan mahkumiyetine karar verilmekle beraber, kararın temyiz edildiği, dosyanın halen Yargıtayda temyiz incelemesinde olup, kesinleşmediği ve bu haliyle ceza yargılamasının henüz sonuçlanmadığı anlaşılmaktadır.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 74. maddesi (818 sayılı BK 53) uyarınca ceza mahkemesinin kararı hukuk hakimini bağlamaz ise de, somut olayın özelliği itibariyle maddi olgunun ve davalının sorumluluğunun tespiti açısından ceza dava dosyasının sonucu önem arz etmektedir. Bu nedenle ceza dava dosyasının kesinleşmesi beklenmeli ve ondan sonra tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca uygun bir karar verilmelidir. Mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 28/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/22073
Karar No: 2017/13430
Karar Tarihi: 01.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/22073 E.  ,  2017/13430 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 01/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2012/24987
Karar No: 2012/45063
Karar Tarihi: 05.11.2012

**2. Ceza Dairesi         2012/24987 E.  ,  2012/45063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Temyiz talebinin reddine

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında hırsızlık suçundan dolayı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verildiği, sanık müdafiinin bu kararı 01/06/2011 tarihinde temyiz etmesi üzerine, mahkemece, 02/06/2011 tarihli ek karar ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın itiraza tabi olduğundan bahisle temyiz talebinin reddi ile, itiraz mahiyetinde olan talebin değerlendirilmesi için dosyanın Ağır Ceza Mahkemesine gönderildiği, itirazı inceleyen Yozgat Ağır Ceza Mahkemesi' nce ise itirazın reddine karar verildiği, sanık müdafiinin ise, müsadere kararını temyiz ettiğini belirterek; temyiz isteminin reddine dair 02/06/2011 tarihli ek kararı 14/06/2011 tarihinde kendisine tebliğ edildiği halde ek karara karşı 1412 sayılı CMUK’ nın 315/2. maddesinde öngörülen bir haftalık temyiz süresi geçtikten sonra 07/07/2011 tarihinde temyiz isteminin reddine dair karara karşı temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteminin reddine dair ek karara ilişkin temyiz isteminin 1412 Sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE, 05/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/3798
Karar No: 2025/2884
Karar Tarihi: 20.05.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/3798 E.  ,  2025/2884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/820 E., 2023/707 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davcı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373. maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca; Yargıtayın bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verilmesi halinde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar, 6100 sayılı Kanun’un 362. maddesinde öngörülen kesinlik sınırına tabidir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre, İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen kararda, temyize konu edilen miktar karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

20.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/9905
Karar No: 2017/4009
Karar Tarihi: 12.04.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/9905 E.  ,  2017/4009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kasko tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin xx xxx xx plaka sayılı aracıyla trafik kazası geçirdiğini, aracında meydana gelen hasar miktarının delil tespitine göre hasar miktarının 24.484,99 TL olduğunu, bu nedenle zararın tazmini için aracı kasko sigortası kapsamında sigortalayan davalı ... AŞ'ye başvurduğunu, ancak davalı ... araçtaki kazanın belirtildiği şekilde meydana gelmediği iddiasıyla reddettiğini belirterek, fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, 24.484,99 TL'nin temerrüt tarihinden itibaren uygulanacak reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının sigorta tazminatını ve faiz talep yetkisini olduğu ispat etmekle yükümlü olduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; aracın ikinci el değerinin 43.000,00 TL olduğu, kaza sonucunda araçta meydana gelen hasarın ağırlığı dikkate alındığında onarımının ekonomik olmadığı, aracın sovtaj bedelinin 16.000,00 TL olduğu, sovtajın davalıda kalması durumunda davacının zararının 27.000,00 TL olduğu belirtilerek, taleple bağlı kalınarak, davanın kabulü ile, 24.484,99 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte -sigorta poliçesinde belirtilen üst limitle sınırlı olmak üzere- davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1.254,07 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 12/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/5549
Karar No: 2018/3828
Karar Tarihi: 02.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/5549 E.  ,  2018/3828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

İcra emrinin 20/05/2014 tarihinde borçlu şirketin vekiline tebliğ edildiği anlaşılmakla, ilamlı icra takibinde hukuki sonuç doğurması bakımından ilamda yazan borçlu vekiline tebligat yapılması yasal ise de ceza hukuku bakımından cezaların şahsiliği prensibinin bir gereği olarak, şikayet olunan asıl borçluya değil de borçlu vekiline icra emri tebligatının, cezai sorumluluk bakımından hukuki sonuç doğurmayacağı gerekçesiyle beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

1- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2- 2004 sayılı İİK’nın 16. babında düzenlenen suçlar bakımından, 5237 sayılı TCK’nın erteleme ve paraya çevrilme hükümlerinin uygulanabilecek olması karşısında gerekçesiz olarak bu hükümlerin kanun gereği uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3- Sanık hakkında verilen kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 02/04/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.