erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/5169
Karar No: 2015/40562
Karar Tarihi: 21.04.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/5169 E.  ,  2015/40562 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/161103

MAHKEMESİ : Ömerli Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/02/2011

NUMARASI : 2010/3 (E) ve 2011/22 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak:

Yağma suçu, TCK'nın 148. maddesinde düzenlenmiştir. Aynı Kanunun 149.maddesinde bu suçun nitelikli, 150. maddesinde de daha az cezayı gerektiren haline yer verilmiştir.

İddianamede, “Olay günü sanığın adli emanette kayıtlı ekmek bıçağı ile mağdurun yanına giderek mağdurdan onun adına yaptığı alış veriş işlemlerinden dolayı borçlandığı parayı istediği, mağdurun para vermeyeceğini söylemesi üzerine, sanığın mağdura hitaben 'B.. Amca aldığın eşyaların parasını ver, bana paramı ver, paramı vermezsen ya seni, ya da kendimi öldürürüm' dedikten sonra bıçağı kendi bacağına saplaması" şeklinde olayın ifade edildiği, bu husus dikkate alındığında;

Kamu davasına bakma yetki ve görevi Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu olduğu bilindiği üzere görev konusunun da kamu düzenine ilişkin olup öncelikle görevsizlik kararı verilerek dosyanın görevli Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 21.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/2854
Karar No: 2020/7793
Karar Tarihi: 01.10.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/2854 E.  ,  2020/7793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki imar uygulaması sırasında bedele dönüştürülen davacı payı nedeniyle davacılar lehine tesis edilen ipotek karşılığının arttırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R -

Dava, imar uygulaması sırasında bedele dönüştürülen davacı payı nedeniyle davacılar lehine tesis edilen ipotek karşılığının arttırılması istemine ilişkindir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir. Arsa niteliğindeki ...ili, ... ilçesi, ... mahallesi 297 parsel sayılı taşınmaza 6745 sayılı Kanununun 35. Maddesi ile 2942 sayılı Yasaya eklenen geçiçi 12. maddesi uyarınca uygulamanın tapuda tescil edildiği tarih değerlendirme tarihi olarak esas alınarak değer biçilmesinde yöntem itibari ile bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;Dava konusu taşınmaza dava tarihi itibariyle değer biçen 22.07.2013 tarihli bilirkişi kurulu raporunda dava konusu taşınmazın m2 birim fiyatının 1.300,00 TL/m2 olarak belirlendiği, bozma sonrası hükme esas alınan ve taşınmaza uygulamanın tapuya tescil edildiği tarih itibariyle değer belirleyen 13.08 .2019 tarihli bilirkişi kurulu raporunda ise taşınmaza 0.013 TL/m2 birim fiyat takdir edildiği gözetildiğinde alınan bilirkişi kurulu raporunda belirlenen m2 birim fiyatı inandırıcı ve hüküm kurmaya elverişli bulunmamıştır. Bu itibarla; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,Doğru görülmemiştir.Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01/10/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/4220
Karar No: 2010/6269
Karar Tarihi: 31.03.2010

**2. Hukuk Dairesi         2010/4220 E.  ,  2010/6269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Mirasın Hükmen Reddi

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; onanmasına dair Dairemizin 9.11.2009 gün ve 13841-19246 sayılı ilamiyle ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Kanunun 442/3. maddesi gereğince; bu maddede gösterilen para cezasının miktarı 5252 sayılı Kanunun 4. maddesiyle artırıldığından ve aynı yasanın 7. maddesiyle, ceza, idari para cezasına dönüştürüldüğünden, 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 17. maddesinin 7. fıkrasıyla da idari para cezaları her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yıl uygulanan miktarın, o yıl için belirlenmiş olan yeniden değerleme oranında artırılarak uygulanacağı öngörülmüş olmakla, hesaplanan 169.00 TL. idari para cezasının karar düzeltme talep edene yükletilmesine, oybirliğiyle karar verildi. 31.03.2010 (Çrş.)
Esas No: 2017/16487
Karar No: 2018/378
Karar Tarihi: 17.01.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/16487 E.  ,  2018/378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Gerekçeli karar başlığına “2002-2003” şeklinde yanlış yazılan suç tarihinin,en aleyhe kabulle sanığın vergi denetmenine bir kısım belgeleri ibraz edemeyeceğini beyan ettiği 15.12.2005 tarihi olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığa yüklenen “defter ve belge ibraz etmeme'' suçunun 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/a-2 maddesindeki cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanunun 66/1-e, 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 17.01.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2020/377
Karar No: 2020/4974
Karar Tarihi: 12.03.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2020/377 E.  ,  2020/4974 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : Ankara 6. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Ankara 43. İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bir kısım işçilik alacaklarının tahsili istemi ile açılan davada İlk Derece Mahkemesince verilen karara karşı istinaf yoluna başvurulmuş ve Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz yoluna başvurulmuş ve dosya temyiz incelemesi için Dairemize gönderilmiştir.

Davacı asıl tarafından 09.03.2020 tarihli dilekçe ile davadan feragat edildiği bildirilmiştir.

06.08.2015 tarihli ve 29437 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 215. maddesinde “Hükmün kesinleşmesinden önce davadan feragat, davayı kabul veya sulh halinde, hakim dosya üzerinden bu konuda ek karar verir. Taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi sırf bu nedenlerle dosya istinaf veya temyiz incelemesine gönderilmez.” düzenlemesi yer almaktadır.

Anılan sebeple, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelemesine usulen engel oluşturan davadan feragat beyanının İlk Derece Mahkemesince değerlendirilip karara bağlanması için dosyanın İlk Derece Mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeple, dava dosyasının İLK DERECE MAHKEMESİNE İADESİNE, 12.03.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/8245
Karar No: 2016/187
Karar Tarihi: 13.01.2016

**15. Ceza Dairesi         2015/8245 E.  ,  2016/187 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2013/342993

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Edirne 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/06/2013

NUMARASI : 2012/671, 2013/315

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme, tehdit

Nitelikli mala zarar verme ve tehdit suçlarından sanığın mahkumiyetine yönelik hükümler, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yanında arkadaşı H.. G.. de olduğu halde mağdurların oturduğu apartmana gittiği ve burada ayrıldığı kız arkadaşı olan mağdur N.. K..'i telefonla arayıp daire ziline bastığı, mağdurların kapıyı açmaması üzerine sanığın, mağdur N...... hitaben "aç yoksa seni öldürürüm" diyerek tehdit ettiği sonrasında mağdurların ışıkları söndürdükleri, bu sırada sanık S..... N.... diye bağırmaya başladığı, cevap verilmemesi üzerine de tekrar daire kapısının önüne gelerek ele geçirilemeyen bıçak ile doğalgaz borusuna zarar verdiği somut olayda; sanık savunması, mağdur ve tanık beyanları, tutanaklar ve tüm dosya kapsamı ile nitelikli mala zarar verme, tehdit suçlarının oluştuğuna yönelik mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin mağdur beyanlarının çelişkili olduğu, sanık üzerinde bıçak ele geçmediği, cezalandırmaya yeterli somut delil bulunmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 13.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/17636
Karar No: 2014/1449
Karar Tarihi: 03.02.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/17636 E.  ,  2014/1449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen elektrik aboneliğinden kaynaklanan kayıp kaçak bedelinin iadesi talebi davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava, 4822 Sayılı Kanunla değişik 4077 sayılı yasanın 22.maddesi gereğince Tüketici Hakem Heyeti tarafından verilen kararın iptali isteğine ilişkindir. Anılan yasanın 22.maddesinin 5.fıkrasında; "Değeri beş yüz milyon liranın altında bulunan uyuşmazlıklarda Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararlarına karşı yapılan itiraz üzerine Tüketici Mahkemeleri tarafından verilen kararların kesin olduğu" belirtilmiştir. Yasada öngörülen parasal sınır 01.01.2013 tarihinden itibaren 1.191.52 TL'ye çıkarılmıştır.

Hüküm, karar tarihi itibariyle kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kurulu uyarınca Yargıtay'ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz isteminin REDDİNE ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 03.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/3108
Karar No: 2018/6496
Karar Tarihi: 29.05.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/3108 E.  ,  2018/6496 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bakaya kalmak eyleminden dolayı kabahatli ...'in, 1111 sayılı Askerlik Kanunu’nun 89. maddesi gereğince 356,00 Türk lirası idarî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Araç Kaymakamlığı İlçe Yazı İşleri Müdürlüğünün 19/01/2017 tarihli ve 355 esas, 17 sayılı idari yaptırım kararına karşı yapılan başvurunun reddine dair Araç Sulh Ceza Hâkimliğinin 05/04/2017 tarihli ve 2017/43 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 29/03/2018 gün ve 94660652-105-37-1513-2018-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04/04/2018 gün ve 2018/28421 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Araç Sulh Ceza Hakimliğince "kabahatlinin itirazında Cumhuriyet Savcısı olduğunu ve 2802 sayılı Hakim ve Savcılar Kanunu'nun 93. maddesi uyarınca bakaya kalmak eyleminin kişisel suç olduğu nedeniyle gıyabında idari para cezası verilemeyeceğini, yalnızca ilgili görevli tarafından bu hususta tespit tutanağı tanzim edilebileceğini ileri sürmüş ise de, söz konusu idari para cezasının 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu kapsamında kalan bir eylem olmadığı ve 1111 sayılı Askerlik Kanunu'nun 89. maddesi gereği düzenlendiği anlaşıldığından" şeklindeki gerekçe ile itirazın reddine karar verildiği anlaşılmış ise de;

Kabahatlinin Cumhuriyet Savcısı olması nedeniyle 2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu’nun “kişisel suçlarda soruşturma ve kovuşturma” kenar başlıklı 93/1. maddesinde yer alan “Hakim ve savcıların kişisel suçları hakkında soruşturma, ilgilinin yargı çevresinde bulunduğu ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesi Cumhuriyet başsavcısına ve son soruşturma o yer ağır ceza mahkemesine aittir.” şeklindeki düzenleme uyarınca, muterizin savcı olduğunun anlaşılması sebebiyle, başvurunun kabul edilerek idari para cezası karar tutanağının iptali ile gereğinin takdir ve ifası için evrakın ilgilinin yargı çevresinde bulunduğu ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesi Cumhuriyet savcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Araç Sulh Ceza Hâkimliğinin 05/04/2017 tarihli ve 2017/43 değişik iş sayılı kararının CMK’nın 309/4. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, 29/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/21210
Karar No: 2022/3505
Karar Tarihi: 02.03.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/21210 E.  ,  2022/3505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5275 sayılı Kanun'un 106/4. maddesinin “Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez” şeklindeki düzenlemesine aykırı olarak, hüküm fıkrasında suça sürüklenen çocuğun adli para cezasını ödememesi halinde, ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrileceği ihtarının yapılması,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuk müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, “Ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına” ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkarılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02/03/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/181
Karar No: 2022/2623
Karar Tarihi: 23.03.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/181 E.  ,  2022/2623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : İSTANBUL 2. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen itirazın iptali davasının kısmen kabulüne dair verilen hüküm hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; tarafların istinaf başvurularının kabulü ile ilk derece mahkeme kararının kaldırılmasına ve dosyanın görevsizlik kararı verilerek Sulh Hukuk Mahkemelerine gönderilmesi için ilk derece mahkemesine gönderilmesine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bölge adliye mahkemesinin; esası incelemeden, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren mahkemeye gönderilmesine dair vermiş olduğu karar, 6100 sayılı HMK’nın 353/1-a ve 362/1-g maddeleri uyarınca kesin niteliktedir.

HMK'nın 366. maddesi atfıyla aynı Kanunun 352. maddesi uyarınca, kesin olan karar hakkında Yargıtay tarafından temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz dilekçesinin REDDİNE ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilemsine, 23/03/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/19809
Karar No: 2017/12278
Karar Tarihi: 18.04.2017

**4. Ceza Dairesi         2015/19809 E.  ,  2017/12278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanığın, müştekiyi elindeki bıçak ile öldürmekle tehdit ettiğinin anlaşılması karşısında, eylemin TCK’nın 106/2-a maddesinde düzenlenen silahlı tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden, “sanığın elindeki bıçağı ağzı kapalı olarak ve açmaksızın beni boş sanma sokuveririm dediği” şeklindeki kanuni olmayan gerekçeyle suç vasfında yanılgıya düşülerek TCK’nın 106/1-1. cümlesi uyarınca hüküm kurulması, aleyhe temyiz olmadığından bozma konusu yapılmamış, ancak eylemin silahla tehdit suçunu oluşturması nedeniyle uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağı belirlenerek, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Anlaşıldığından sanık ...’ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 18/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/17633
Karar No: 2014/1448
Karar Tarihi: 03.02.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/17633 E.  ,  2014/1448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen elektrik aboneliğinden kaynaklanan kayıp kaçak bedelinin iade talebi davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava, 4822 Sayılı Kanunla değişik 4077 sayılı yasanın 22.maddesi gereğince Tüketici Hakem Heyeti tarafından verilen kararın iptali isteğine ilişkindir. Anılan yasanın 22.maddesinin 5.fıkrasında; "Değeri beş yüz milyon liranın altında bulunan uyuşmazlıklarda Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararlarına karşı yapılan itiraz üzerine Tüketici Mahkemeleri tarafından verilen kararların kesin olduğu" belirtilmiştir. Yasada öngörülen parasal sınır 01.01.2013 tarihinden itibaren 1.191,52 TL'ye çıkarılmıştır.

Hüküm, karar tarihi itibariyle kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kurulu uyarınca Yargıtay'ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz isteminin REDDİNE ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 03.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/2116
Karar No: 2024/6805
Karar Tarihi: 25.11.2024

**8. Hukuk Dairesi         2024/2116 E.  ,  2024/6805 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2015/354 E., 2017/89 K.

KARAR : Davanın reddi

Taraflar arasındaki uygulama kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine verilmiş, İlk Derece Mahkemesi kararının, davacı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından temyizi üzerine hüküm Dairemizin 06.02.2024 tarihli, 2023/3766 Esas, 2024/518 Karar sayılı ilamı ile onanmıştır. İlk Derece Mahkemesince re’sen temyiz formu düzenlenerek dosyanın Dairemize gönderilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Dosya içindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinden; İlk Derece Mahkemesince 19.03.2024 tarihli temyiz formu düzenlenerek dosya Dairemize gönderilmiş ise de, İlk Derece Mahkemesince verilen davanın reddine dair kararın istinaf incelemesinden geçtiği, Bölge Adliye Mahkemesince verilen istinaf isteğinin esastan reddine dair kararın Dairemizin 06.02.2024 tarihli, 2023/3766 Esas, 2024/518 Karar sayılı karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği, dosya içinde ve UYAP ortamında taraflarca sunulan sonraki tarihli dilekçe bulunmadığı, buna göre Mahkemece dosyanın Dairemize sehven gönderildiği ve bu aşamada Dairemizce yapılacak işlem bulunmadığı anlaşıldığından, dosyanın Mahkemesine tetkiksiz iadesine karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine TETKİKSİZ İADESİNE,

25.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.