erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2019/1846
Karar No: 2019/7468
Karar Tarihi: 25.11.2019

**11. Hukuk Dairesi         2019/1846 E.  ,  2019/7468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Edirne 2. Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 20/11/2018 tarih ve 2018/333-2018/347 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin taraf vekilleri tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin, davalı ... Meclisinin kararı ile kabul edilen tek araç ile aktarmasız yolcu taşıma güzergahına dahil olabilmek için hat bedeli adı altında 60.000 TL ödeme yaptığını, ancak davalı ... Meclisi kararının Edirne İdare Mahkemesince iptal edildiğini, davalı belediyenin iptal kararını gerekçe göstererek 01.09.2010 tarihli meclis kararı ile sisteme son vermesine rağmen almış olduğu parayı müvekkiline iade etmediğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, şimdilik 10.000 TL'nin 01.09.2010 tarihinden işleyecek faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiş; bozma sonrası yaptığı ıslahla talebini 60.000 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili; davanın zamanaşımına uğradığını, esas yönünden ise davalının yeni kurulan ETUS sistemine dahil edilmesi nedeniyle bir hak kaybına uğramadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre, davacının davalıdan 45.447,29 TL alacaklı olduğunun sabit olduğu, ancak bozma ilamından sonra ıslah yapılamayacağı ve HMK'nın 26. maddesi uyarınca mahkemece taleple bağlı olunduğu, bozmadan sonra yapılan ıslahın hüküm ifade etmeyeceği dikkate alınarak ıslahın yapılmamış sayılması gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne 10.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 512,10 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, davacıdan temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 25/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/21025
Karar No: 2015/8642
Karar Tarihi: 16.12.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/21025 E.  ,  2015/8642 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/38103

MAHKEMESİ : Bakırköy 16. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/11/2012

NUMARASI : 2010/706 (E) ve 2012/1048 (K)

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Dosyada mevcut vergi suçu ve vergi inceleme raporlarında sanığın yetkilisi olduğu şirketin, faaliyetine devam ettiğinin belirtilmesi, defter ve belgelerin ibrazı için çıkartılan yazının işyeri adresinde çalışana tebliğ edilmiş olması sebebiyle faaliyetini sürdürdüğü anlaşılan sanığa 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 139/2. maddesinde öngörülen istisnalardan birinin varlığı önceden belirlenmeden yapılan tebligatın hukuki geçerliliği bulunmadığı gibi defter ve belgeleri ibraz etmemek suçunun, varlığı noter tasdik kayıtları veya sair suretlerle sabit ve saklama mecburiyeti bulunan defter ve belgelerin vergi incelemesine yetkili kimselere ibraz edilmemesi ile oluşacağı, ancak dosyada bulunan vergi suçu raporunda, istenilen defterlerin tasdik bilgisine rastlanılmadığının belirtilmesi karşısında; yüklenen suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı gözetilmeden sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Kabule göre ise;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 gün ve 2008/250-13 sayılı kararında açıklandığı üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 5271 sayılı CMK’nın 231/6-c madde ve bendinde işaret olunan, zarar kavramının kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenebilir, ölçülebilir maddi zararlara ilişkin olduğu, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, zarar koşulunun ancak zarar suçlarında dikkate alınması gereken bir unsur olduğu, defter ve belge ibraz etmeme suçunda anılan maddenin aradığı anlamda somut bir zarardan söz edilemeyeceği dikkate alındığında; engel adli sicil kaydı bulunmayan sanık hakkında katılan kurumun zararının giderilmediğinden bahisle yazılı şekilde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak hükmün BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/13403
Karar No: 2015/23157
Karar Tarihi: 02.07.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/13403 E.  ,  2015/23157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, yemek parası alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, .... bilgisayar işletmeni olarak çalıştığını, .... yerine ... Bakanlığı kurulduğunu davalının bu sebeple ... Bakanlığı olarak gösterildiğini; 01.10.2009 tarihinden itibaren yürürlüğe giren Personel ücretleri ile mali sosyal haklara ilişkin uygulama usul ve esaslarının 13. maddesine göre ödenmesi gereken yemek yardımının yapılmadığını belirterek davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı davacının görev yaptığı birimdeki personele yemek çıktığını, yemek çıkmayan personele ise yemek yardımı yapıldığını, davalı kurumun ....na bağlı kuruluş iken 03.06.2011 tarihli ve 637 sayılı ... Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkındaki Kanun Hükmünde Kararname ile birlikte faaliyetlerini Türkiye İhracatçılar Meclisi Çatısı Altında bağımsız olarak devam ettirdiğini, davanın ... Bakanlığına karşı açılması sebebi ile husumet yönünden davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, ... Bakanlığına husumet yöneltilip yöneltilemeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda, davacı ...Birliğine izafeten ... Bakanlığına karşı dava açmıştır. Oysa ...Genel Sekreterliğinin ... Bakanlığına bağlı kuruluş olmadığı, kendine ait tüzel kişiliği bulunduğu; 03.06.2011 tarihli ve 637 sayılı ... Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkındaki Kanun Hükmünde Kararname 38/3-d madde hükmü doğrultusunda bağlı kuruluş olduğuna ilişkin 4059 sayılı Kanun 6/c bendindeki düzenlemenin yürürlükten kaldırıldığı ve faaliyetlerini Türkiye ihracatçılar Meclisi Çatısı altında bağımsız olarak devam ettirdiği anlaşılmaktadır. Mahkemece temsilde hata sebebiyle davacıya davasını ...Genel Sekreterliğine yöneltmesi için süre verilip yargılama yapılması gerekirken, ... Bakanlığı aleyhine karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç : Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 02.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/1079
Karar No: 2011/4976
Karar Tarihi: 21.03.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/1079 E.  ,  2011/4976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, dava konusu taşınmaz tapuya kayıtlı olmadığından davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Tapuya kayıtlı olmayan taşınmazın zemin bedeli yönünden davanın reddine karar verilmesi doğrudur. Ancak;

Taşınmaz üzerinde davalı idarece yol yapımı sırasında kesilen davacıya ait incir ağaçları olduğu ileri sürüldüğünden, bu durum maddi vakıa olarak araştırılarak, taşınmazda ağaç varsa ve bu ağaçlar taşınmaza bahçe niteliği verecek sayıda değilse maktuen, taşınmaz kapama incir bahçesi niteliğinde ise gelir metoduna göre tespit edilen net incir geliri esas alınarak değer biçildikten ve zemine ekilebilecek münavebe ürünlerinin net gelirine göre biçilen değer düşüldükten sonra muhtesat bedelinin tesbiti ve davalı idareden tahsili yerine, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 21.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/9234
Karar No: 2021/16
Karar Tarihi: 11.01.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/9234 E.  ,  2021/16 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : Davalı vekilinin temyiz başvurusunun CMK'nın 296/1. maddesi gereğince reddine

Davalı vekilinin temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Karar tarihi itibariyle temyiz kesinlik sınırının 58.800 TL olduğu ve davacı lehine hükmedilen tazminat miktarının 41.179,57 TL olması nedeniyle hükmün davalı açısından kesin oluğu görülmekle;

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda 07.04.2019 tarih, 2019/819 Esas – 2019/445 Karar sayılı "istinaf başvurusunun esastan reddine" dair kararı, davalı açısından 6100 sayılı HMK’nın 24/11/2016 tarih ve 6763 sayılı Kanunun 42. maddesi ile değişik 362. maddesinin a bendinde yer alan temyiz sınırı ve kabul edilen tazminat miktarına göre kesin nitelikte olması sebebiyle, davalı vekilinin temyiz talebinin reddine ilişkin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 17.04.2019 tarih ve 2019/819 – 2019/445 sayılı ek karara yönelik davalı vekilinin CMK'nın 296/2. maddesi gereğince yaptığı temyiz isteminin, CMK'nın 302/1. maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE; dosyanın gereği için İnegöl Ağır Ceza Mahkemesi'ne; kararın bir örneğinin de Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'ne iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na GÖNDERİLMESİNE, 11.01.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/12047
Karar No: 2013/1783
Karar Tarihi: 14.02.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/12047 E.  ,  2013/1783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, vakıf senedinde yapılan değişikliklerin tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi ... vekilince yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davacı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen cevap dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden ... adına temsilcisi ... ile aleyhine temyiz olunan davacı vekili Av.... geldiler. Gelen temsilci ve vekilin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosya eksiklik nedeniyle geri çevrilmiş, bu kez iade edilmekle dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava, vakıf senedinin değiştirilmesi istemine ilişkin olup, mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacı vakfa ait yürürlükte bulunan senedin resmi senet değişikliği başlığını taşıyan 23. maddesinde, vakıf senedi değişikliğine Yönetmenler Meclisi’nin oybirliği ile karar verileceği; 8.maddesinin 1.fıkrasında ise Yönetmenler Meclisi’nin oniki kurucu ile yedi doğal yönetmenden (İstanbul Valiliği, Milli Eğitim ve Sağlık Bakanlıkları Müsteşarları ile Marmara, Erciyes ve Çukurova Üniversitesi Rektörleri ile Türkiye Eğitim Gönüllüleri Vakfının Yönetim Kurulunca seçilmiş yönetim kurulu üyesinden) olmak üzere toplam 19 yönetmenden oluşacağı, 2. fıkrasında kurucu yönetmenlerin görevden ayrılmaları halinde yerlerine atanacak üyelere ilişkin seçim usulü ve 3. fıkrasında da doğal yönetmenlerin üyeliklerinin nasıl sona ereceği hükme bağlanmış olup dava konusu vakfın yönetmenler meclisince 31.10.2007 tarih 2007/3, 26.11.2008 tarih 2008/2 ve 06.11.2009 tarih 2009/2 sayılı kararları ile vakıf senedi değiştirilmek istenilmiş ise de, bu kararların vakıf senedinin 23. maddesine göre senet değişikliği için zorunlu ve önşart niteliğinde bulunan yetkili yönetmenler meclisince oybirliği ile alınmış bir organ kararı olmadığı anlaşıldığından; mahkemece, davanın bu nedenle reddine karar verilmesi gerekirken kabulü doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/31149
Karar No: 2017/8920
Karar Tarihi: 31.10.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/31149 E.  ,  2017/8920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Ticareti terk suçu aynı işyeri ile ilgili olarak ancak bir defa işlenebilen bir suç olup, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43. maddesinin ikinci fıkrasında aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi durumunda bir cezaya hükmedileceğinin ancak bu cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadar arttırılacağının öngörülmesi cihetle, ticareti terk suçunda sanık hakkında birden fazla şikayetin bulunması halinde tayin olunacak cezanın TCK'nın 43/2. maddesi uyarınca arttırılması gerekecektir. Şikayetçileri farklı olan ve bu dosya ile birleştirilen olayda sanık hakkında TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanığa verilen 3 ay hapis cezasının paraya çevrilme zorunluluğu bulunmadığı halde, paraya çevirme zorunluluğu bulunduğu gerekçesiyle adli para cezasına hükmedilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aleyhe temyiz olmaması nedeniyle, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesine göre sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 31/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/4966
Karar No: 2016/1584
Karar Tarihi: 14.03.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/4966 E.  ,  2016/1584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan Vergi Dairesi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, müvekkilinin borçludan ilama bağlı alacağı olduğunu, bu alacak ile ilgili yapılan takibin kesinleştiğini ve dosya borçlusuna ait taşınmazın icra müdürlüğünce ihale yolu ile satışa çıkarıldığında, 05.02.2013 tarihli ihalede, taşınmazı müvekkilinin aldığını ve bu tarihten sonra mülkiyet müvekkiline geçmesine rağmen davalı ... dairesinin 31.05.2013 tarihinde eski malik borçlunun borcu nedeni ile haciz koyduğunu ve icra müdürlüğünce düzenlenen sıra cetvelinde geçersiz haczine rağmen garame hesabına dahil edildiğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili borcun kaynağının 2010 yılına ilişkin borçlu aleyhine hükmolunan karar ve ilam harcı olduğunu, taşınmazın mülkiyetinin tapuda halen borçlu ... adına kayıtlı olduğunu, borçlunun ihale sonucu ihalenin feshi davası açtığını, haciz işleminin tapu siciline işlendiği tarihte ihalenin henüz kesinleşmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, taşınmazın ihalesinin 05.03.2013 tarihinde yapıldığı, vergi dairesinin haciz tarihinin ise 31.05.2013 olduğu, ihalede tescil bir bildirim niteliğinde olduğundan taşınmaz kendisine ihale edilen alıcı ihale anında mülkiyeti iktisap edeceği, mülkiyetin alıcıya geçmesi için tapu siciline tescilinin gerekli olmadığı, ihalenin kesinleşmiş olması gerektiği, davalı ...'nün haciz tarihinde yapılan ihale sonucu taşınmazın mülkiyeti davacıya geçtiğinden ...'nün geçerli bir haczi bulunmadığı ve garame hesabına dahil edilemeyeceği gerekçesi ile şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan vergi dairesi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet olunan Vergi Dairesi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan Vergi Dairesi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/209
Karar No: 2015/5508
Karar Tarihi: 25.03.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/209 E.  ,  2015/5508 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe İade

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılarca istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle davacının iş sözleşmesinin feshinde Türkiye İhracatçılar Meclisi ile İhracatçı Birliklerinin Kuruluş ve Görevleri Hakkındaki Yönetmeliğin 26/6. maddesinde "Genel Sekreter ve sekreter yardımcılarının görevden alınmaları, atamalarında uygulanan esas ve usullerine göre yapılacağının" ve yine Türkiye İhracatçılar Meclisi ile İhracatçı Birlikleri İnsan Kaynakları Yönetmeliğinin 35/3. maddeinde Disiplin Kurulu oluşumu ve müteakip maddelerinde kararların alınma sürecinin ayrıntılarıyla açıklanmasına ve davacı hakkında alınmış bulunan bir Disiplin Kurulu kararının bulunmadığının, davacı hakkında Akdeniz İhracatçı Birlikleri Başkanlar Kurulu tarafından alınan 14/10/2009-22 sayılı feshe dair kararın davacıya 19/10/2009 tarihinde tebliğ edilmesine ve sonrasında Müşteşarlık onayına sunularak 22/10/2009 tarihinde onaylanmasına, fesihte yönetmelikte belirtilen usullere uyulmadığı gibi davacı hakkında ... Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/399 E. 2011/126 K. sayılı 15/03/2011 tarihli beraat kararı içeriğinde iddia edilen hususlar hakkında mevzuata aykırı bir yön bulunmadığının ve kamu zararının da oluşmadığının 24/01/2011 tarihli bilirkişi raporu ile tespit edildiğinin sanıkların görevini kötüye kullanmadıkları ve sanıkların üzerlerine atılı suçları işledikleri sabit olmadığından beraatlerine karar verildiğinin ve kararın Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 2011/12394 Esas, 2013/1640 Karar sayılı 07/03/2013 günlü ilama ile hükmün vekalet ücreti yönünden düzeltilerek onanmasına, davacıya kıdem ve ihbar tazminatı ödenerek yapılan feshin yasa ve yönetmelikte belirlenen usule aykırı olması nedeniyle geçersiz olduğunun kabulü gerektiğinin anlaşılmasına göre karar sonucu bakımından doğru olduğundan davalıların yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle hükmün bu gerekçe ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalı Akdeniz İhracatçılar Birliği Genel Sekreterliğine yükletilmesine, davalı Bakanlık harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 25/03/2015 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Esas No: 2010/2192
Karar No: 2010/3829
Karar Tarihi: 08.03.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/2192 E.  ,  2010/3829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 1897 lira tazminatın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Dava, orman yangınına sebebiyet verilmesi sonucu uğranılan zararın giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, ağaçlandırma gideri ile de davalının sorumluluğuna karar verilmiştir. Olaya ilişkin ceza dosyası içeriğinden, yangında yanan ağaç bulunmadığı, davacının önceden ağaçlandırma yapmamış olduğu, orman örtüsünün (otların) yandığı anlaşılmaktadır. Ağaçlandırma giderine hükmolunabilmesi için ağaçların zarar görmesi gerekmektedir. Eylemli olarak bulunmadığı anlaşılan ağaçlar yönünden farazi bir zarar niteliği taşıyan ağaçlandırma giderine ilişkin dava bölümünün reddedilmesi gerekirken, mahkemece davalının ağaçlandırma gideriyle sorumluluğuna karar verilmesi bozma nedenidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 8.3.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.