Esas No: 2016/11922
Karar No: 2020/967
Karar Tarihi: 22.01.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/11922 E.  ,  2020/967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, 01.06.2003-25.02.2013 tarihleri arasında askere gittiği zaman aralığı dışında kesintisiz olarak davalı firmanın önce ... daha sonra ise ...'de ki araç tamir ve bakım servisinde boya, cila ve kaporta ustası olarak çalıştığını, sigortasının askerden döndükten sonra 2008 tarihinde yapıldığını, askerlik öncesi çalışmasının SGK’ ya bildirilmediğini, 1.465,00 TL asgari geçim indirimi dahil ücret aldığını, ancak maaşının asgari ücret tutarının bankaya yatırıldığını, kalanının ise elden ödendiğini, haftada 6 gün cumartesi günleri dahil 08:30-18:30 saatleri arasında çalıştığını, son üç yıldır cumartesi günleri yarım gün 08:30-16:00 saatleri arasında, 2010,2011,2012 yıllarında haftada 2-3 kez 22:00-23:00 saatlerine kadar çalıştığını, dini bayramlar hariç tüm bayram ve resmi tatillerde çalıştığını, son iki yıldır senelik izinlerini 12 gün üzerinden kullanmakta olduğunu, önceki yıllarda ise 1 hafta izin kullandığını, işyerinde giriş-çıkışların parmak okuma sistemi ile takip edildiğini celbi gerektiğini iddia ederek; kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai, ulusal bayram genel tatil alacağının davalıdan tahsiline karar verilmeini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının dilekçesinde ileri sürdüğü hususların gerçeği yansıtmadığını, belirsiz süreli iş akdi ile boya ve onarım teknisyeni olarak çalıştığını, toplam hizmetinin 4 yıl, 8 ay, 20 gün olduğunu, en son aldığı ücretin 1.000,00 TL olduğunu, elden ödeme yapılmadığını, fazla çalışma iddiasının gerçeği yansıtmadığını, çalışma saatlerinin haftanın 5 günü 09:00-18:00 saatleri arasında cumartesi günleri de 09:30-13:00 saatleri arasında olduğunu, resmi tatillerde çalışılmadığını, davacının iş akdi feshedilirken ihbar önellerine uyulduğunu, kıdem ve ihbar tazminatının ödendiğini, bu nedenle davacının müvekkilini ibra ettiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1.Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2.Dava kısmi dava olarak açılmış olup davalı vekilinin ıslaha karşı süresinde ileri sürdüğü zamanaşımı def'i değerlendirilmeden sonuca gidilmesi hatalıdır.

3.Fazla mesai alacak talebi bakımından beyanı hükme esas alınan davacı tanığı ...' in davalı işyerinden 14.03.2012 tarihinde ayrıldığı dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Tanığın çalışmadığı dönem için tanıklık yapamayacağı gözetilerek bu tanığın beyanına dayalı ispatın 14.03.2012 tarihine kadar olduğu bu tarihten sonraki dönem için ise dosyadaki diğer bilgi ve belgelere göre değerlendirme yapılması gerektiğinin düşünülmemesi de hatalıdır.

4.Yıllık izin ücretinin brütten nete çevrilmesi sırasında gelir vergisi ile damga vergisinin yanı sıra sigorta primi ve işsizlik priminin kesilmemesi de hatalıdır.

5.Davacı vekili hüküm altına alınan fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil alacakları bakımından yasal faiz talep ettiğine göre taleple bağlılık ilkesi gereğince bu alacak kalemleri bakımından yasal faizi geçmemek kaydı ile en yüksek banka mevduat faizine hükmedilmesi gerekirken doğrudan en yüksek banka mevduat faizine hükmedilmesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22/01/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.