erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2008/7820
Karar No: 2008/15611
Karar Tarihi: 25.12.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/7820 E.  ,  2008/15611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı dava dilekçesinin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının 5 parça taşınmazının satışında komisyoncu olarak aracılık yaptığını, tapu devrinin de verildiğini ancak komisyon ücretinin ödenmediğini ileri sürerek 10.000 YTL.nin faizi ile ödetilmesini istemiştir.

Davalı, sözleşmenin tellallık sözleşmesi niteliğinde olmadığını ve ikametgahı olan ... mahkemelerinin yetkili olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davalının akdi ilişkiyi inkar ettiğinden yetkili mahkemenin davalının ikametgahı olan ... mahkemesi olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin yetki yönünden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı komisyoncu olarak davalının taşınmazlarının satılmasında aracılık ettiğini ve komisyon ücretinin ödenmediğini ileri sürerek bu davayı açmış ve davalının ismi ile altında imzanın bulunduğu 27.3.2006 tarihli sözleşmeye dayanmıştır. Sözleşmeye konu taşınmazların Bodrum’da bulunduğu uyuşmazlık konusu değildir. Sözleşmeye dayalı uyuşmazlıklarda HUMK.nun 10. maddesi uyarınca sözleşmenin icra olunacağı yer mahkemesi yetkili olup mahkemenin genel yetkisi tarafların kararlaştırması ile kaldırılamaz. Mahkemece davalı tarafça akdi ilişki inkar edildiğinden bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir. Ancak davalı savunmasında, sözleşme içeriğinde davacının komisyoncu olarak hak ve yükümlülüklerinin yazılı olmadığı, bu nedenle ortada geçerli bir sözleşmenin bulunmadığını beyan etmiştir.

Mahkemece davalının bu savunması üzerinde durularak, davacının dayanağı olan sözleşmedeki imzanın davalıya ait olup olmadığı, sözleşmenin davalı açısından geçerli olup olmadığı araştırılarak, taraflar arasında bir sözleşme ilişkisinin bulunmadığı sonucuna varılırsa şimdiki gibi, aksi halde sözleşmeye dayalı alacak isteği nedeni ile yetki itirazının reddedilerek işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön üzerinde durularak bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 25.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/15417
Karar No: 2015/30041
Karar Tarihi: 28.10.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/15417 E.  ,  2015/30041 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/382788

MAHKEMESİ : İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/09/2013

NUMARASI : 2012/539 (E) ve 2013/289 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nin 53/1-a, b, c, d, e bentlerinde yazılı hakları kulanmaktan mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, TCK'nin 53/1-a maddesinde yazılı velayet, vesayet ve kayyımlığa ait yetkileri kendi alt soyu üzerinde kullanmaktan TCK'nin 53/3. maddesi hükmü gereğince şartla tahliye tarihine kadar yoksun bırakılabileceği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık Coşkun Yaman ve katılan sanık E.. D.. müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince hükmün hak yoksunluğu uygulanmasına ilişkin fıkranın çıkarılarak yerine "5237 sayılı TCK'nin 53/1-a, b, c, d, e bentlerinde yazılı hakları kullanmaktan mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, TCK'nin 53/1-a maddesinde yazılı velayet, vesayet ve kayyımlığa ait yetkileri kendi alt soyu üzerinde kullanmaktan TCK'nin 53/3. maddesi hükmü gereğince şartla tahliye tarihine kadar yoksun bırakılmasına" şeklindeki cümlenin eklenmesi ve hükmün diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/16573
Karar No: 2015/12567
Karar Tarihi: 27.10.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/16573 E.  ,  2015/12567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/04/2015

NUMARASI : 2013/586-2015/194

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

3402 sayılı Kanun'un Geçici 8. maddesi uyarınca yapılan kadastro çalışmaları sırasında G./M. Mahallesi çalışma alanında bulunan 1017 ada 2 parsel sayılı 4.423,52 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kadastro tutanağının beyanlar hanesinde taşınmaz üzerindeki meyve ve zeytin ağaçlarının M.. E.. kullanımında olduğu belirtilmek suretiyle davalı Hazine adına tespit edilmiş, Hazine'nin itirazı üzerine Kadastro Komisyonunca taşınmaz ifraz edilerek 1.670,83 metrekare yüzölçümü ile tarla vasfıyla Hazine adına tespitine karar verilmiştir. Davacı Hazine, tutanağın beyanlar hanesinde yazılı kullanıcı şerhinin iptali istemiyle dava açmıştır. Yargılama sırasında M.. E.. mirasçıları davaya dahil edilmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabülüne; çekişmeli 1017 ada 2 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının beyanlar hanesine, taşınmaz üzerinde bulunan ve ekli 25.03.2015 tarihli bilirkişi raporunda konumu gösterilen 3 adet 7-10 yaşında incir ağacı, 3 adet 5-7 yaşında badem ağacı ile 4 adet 10-15 yaşında çitlenbik ağacının M.. E.. mirasçıları Z.. E.. ve arkadaşlarına ait olduğu şerhinin yazılması suretiyle tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı Hazine vekilinin hükme yönelik diğer temyiz itirazları yerinde bulunmamaktadır. Ancak; kadastro hakimi açık ve infazı sırasında tereddüt oluşturmayacak şekilde infaz hükmü kurmakla yükümlüdür. Kadastro tespitinden sonra kadastro komisyon tutanağı düzenlenmiş olup, çekişmeli taşınmazın kullanılmayan bölümünün ifraz edilerek geriye kalan 1670,83 metrekare yüzölçümü ile davalı Hazine adına tesciline karar verildiğinden, mahkemece “tespit gibi tesciline” şeklinde tescil hükmü kurulmasında isabet bulunmamaktadır. Bu isabetsizlik bozma nedeni ise de, bu isabetsizliğin giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, kararın hüküm bölümünün 1. fıkrasının 11. satırındaki “tespit gibi” sözcüklerinin çıkarılarak yerine “21.06.2013 tarihli komisyon tutanağındaki gibi” sözcüklerinin yazılmasına ve kararın hüküm fıkrasının DÜZELTİLMİŞ bu şekliyle ONANMASINA, 27.10.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2024/12772
Karar No: 2024/13815
Karar Tarihi: 17.10.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/12772 E.  ,  2024/13815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250,00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta; 01.01.2023-31.12.2024 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2023 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki hükmün, ücret tespiti bakımından temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca bozmaya uygun olarak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

17.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/5428
Karar No: 2021/5817
Karar Tarihi: 27.05.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/5428 E.  ,  2021/5817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nin 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, REDDİNE, 27/05/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/12238
Karar No: 2014/14529
Karar Tarihi: 27.05.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/12238 E.  ,  2014/14529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tire 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/12/2012

NUMARASI : 2011/30-2012/527

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 27.05.2014 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Dava, bir kısım işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

Yerel mahkeme davayı kabul etmiş, yapılan temyiz üzerine karar Dairemizce, oyçokluğu ile onanmıştır.

Kanatimce yerel mahkeme kararı hatalıdır.

Davalı kooperatif, kırsal alanda yaşayan üreticileri kalkındırmak amacı ile kurulmuş bir tüzel kişilikdir.

Amacında toplumsal yarar sözkonusu olduğundan kayıtlarının doğru olması esastır.

Yerel mahkeme haftalık 24 saat fazla mesai yapıldığı kabulü ile sonuca gitmiştir.

Davacının fiilen hangi işleri yaptığı, bu işlerin ne kadar zaman alacağı belirlenmeden, davacı ile menfaat birliktelikleri olan davacı tanıklarının soyut beyanlarına göre abartılı çalışma saatlerinin kabulü doğru değildir.

Davalı vekilinin keşif ve bilirkişi incelemesi talebi olup, olmadığı da gözetilerek gerekirse işyerinde incelemeler de bulunularak davacının gerçek çalışma saatleri tespit edilmelidir.

Davacı tanıklarının da davalıya karşı başka davalar açtıkları gözetilerek beyanları denetlenerek irdelenmelidir.

Davalı cevap dilekçesinde tanık deliline de dayanmıştır.

Davalı vekilinden tanıklarının isimleri sorulup, çağrılarak, çalışma düzeni ve çalışma saatleri konusunda dinlenmelidir.

Bu çerçevede bir inceleme yapılmadan husumetli davacı tanık beyanlarına dayanılarak abartılı, inandırıcı olmayan fazla mesai alacağına hükmedilmesi isabetsizdir.

Yerel mahkeme kararının bozulması gerektiği kanısında olduğumdan sayın çoğunluğun onama görüşüne katılmıyorum. 27.05.2014
Esas No: 2014/9156
Karar No: 2014/17676
Karar Tarihi: 18.06.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/9156 E.  ,  2014/17676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kargı Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/11/2013

NUMARASI : 2013/1190-2013/2111

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava konusu 109 ada 75 parsel sayılı taşınmazın ise çeltik tarlası niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirine göre zeminine, üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülerek ve ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumlarına göre değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Dava konusu 108 ada 53 parsel sayılı taşınmaz bakımından bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.Şöyle ki;

Bilirkişi raporundaki tespitlere ve dosyadaki diğer bilgi ve belgelere göre, dava konusu taşınmazın üzerinde bulunan ağaçların sayıları ve taşınmazın yüzölçümü nazara alındığında taşınmazın karışık kapama meyve bahçesi niteliğinde olduğu anlaşılmaktadır.

Buna göre mahkemece, öncelikle İlçe Tarım Müdürlüğünden dava konusu 108 ada 53 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki ağaçların, cins ve yaşlarına göre verim miktarlarının sorulup, veriler dosyaya getirtildikten sonra her bir ağacın, cins, yaş ve sayılarına göre taşınmazda kapladıkları alan da hesaplanarak karışık meyve bahçesi gelirine göre taşınmaza değer biçilmesi yönünden bilirkişiden ek rapor alınması gerekirken, taşınmaza uygun olmayan yöntem ile değer biçen rapora göre karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 18.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/10131
Karar No: 2018/7483
Karar Tarihi: 01.11.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/10131 E.  ,  2018/7483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1- Resmi belgede sahtecilik suçundan TCK'nin 204/1, 62/1, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet (Ayrı ayrı)

2- Nitelikli dolandırıcılık suçundan TCK'nin 158/1-f-son, 62, 52/2-4, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet (Ayrı ayrı)

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde sanık ...'’a ait 16 US 521 plaka sayılı kamyonu kullanan ve kendisini Aziz Ünal olarak tanıtan sanık ...'ın İnegöl ilçesinde faaliyet gösteren... Ltd. Şti isimli firmaya ait akaryakıt istasyonundan yakıt alıp, karşılığında 15.09.2007 keşide tarihli ve 650 YTL bedelli sahte çeki verdiğinin iddia edildiği somut olayda, sanıkların birlikte yargılandığı ve hükme esas alınan Malatya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/68 Esas sayılı dosyasında sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmünün Dairemizin 16/05/2018 tarih, 2017/1956 esas ve 2018/3558 karar sayılı ilamı ile bozularak mahalline gönderildiği anlaşılmakla, bahse konu dosyanın getirtilerek incelenip ve onaylı bir örneğinin dosya arasına alınarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/10043
Karar No: 2017/11682
Karar Tarihi: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/10043 E.  ,  2017/11682 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2019/4097
Karar No: 2019/6340
Karar Tarihi: 09.12.2019

**1. Hukuk Dairesi         2019/4097 E.  ,  2019/6340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı ...Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 16.07.2015 gün ve 2014/368 Esas 2015/236 Karar sayılı hükmün onanmasına ilişkin olan 29.05.2019 gün ve 18575-3566 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Karar düzeltme dilekçesinde yazılı nedenler HUMK'nun 440. maddesinde gösterilen dört halden hiçbirine uymamaktadır. Bu nedenle, 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi yollamasıyla karar düzeltme isteklerinin REDDİNE, davalıdan HUMK'nun 442/3. maddesi ve 4421 sayılı Yasa gereğince takdiren 370,00 TL para cezası alınmasına, karar düzeltme harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 09/12/2019 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

- K A R Ş I O Y Y A Z I S I-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, 29.01.2013 tarihinde davanın kabulüne karar verilmiş, bu karar Temyiz Mercii tarafından 11.9.2013 tarihinde 303 parsel açısından davanın reddedilmesi gerekçesiyle bozulmuş, karar düzeltme isteği üzerine bu bozma araştırma bozmasına dönüştürülmüştür.

Mahkemece yapılan araştırma sonucunda bu kez yeniden kabul kararı verilmiş, bu karar da temyiz üzerine onanmıştır.

Söz konusu uyuşmazlık bu kez karar düzeltme isteği üzerine yeniden önümüze gelmiştir.

Davalı, yargılamanın başından itibaren davacı Ömerin de imzasını taşıdığını iddia ettiği “Muvafakatname ve taahhütname” başlıklı belgeye dayanmış, mahkemece yargılamanın hiç bir aşamasında bu belge değerlendirilmemiştir. Söz konusu belgede “303 parsel sayılı taşınmaz da ...'ın borcu nedeni ile bedeli karşılığında ...'ye satılmıştır...” denmektedir. Her ne kadar belge altındaki imza davacı ... tarafından inkar edilmiş ise de bu imzanın davacıya ait olup olmadığı hususunda bir araştırma yapılmamıştır. İmzanın, davacının eli ürünü olması halinde hiç süphesiz bu parsel hakkındaki dava reddedilecektir.

Söz konusu eksik araştırma nedeniyle karar düzeltme talebinin kabulü ile kararın bozulması gerekirken, bu talebin reddi yönündeki sayın çoğunluk görüşüne katılmak mümkün olmamıştır.
Esas No: 2021/2269
Karar No: 2021/6202
Karar Tarihi: 07.06.2021

**19. Ceza Dairesi         2021/2269 E.  ,  2021/6202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararların niteliği ve suç tarihlerine göre, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nin 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, katılan Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu vekilinin temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE, 07/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/2532
Karar No: 2016/13156
Karar Tarihi: 31.10.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/2532 E.  ,  2016/13156 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, meslekte kazanma gücü kayıp oranının tespiti ile yardıma muhtaç olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına, 31.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.