erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2019/7859
Karar No: 2020/467
Karar Tarihi: 22.01.2020

**16. Ceza Dairesi         2019/7859 E.  ,  2020/467 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Karaman Ağır Ceza Mahkemesinin 07.08.2018 tarih ve

2018/123 - 2018/228 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK’nın 62,

53/1-2-3, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca mahkûmiyet

kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, çocuğunu örgütle iltisaklı okula göndermenin ve ilgili kurumdan disiplin dosyası temin edilerek incelenmeden soyut olarak kamu görevinden ihraç edilmesinin müsnet suç yönünden delil ya da örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Karaman Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.01.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/11292
Karar No: 2014/13397
Karar Tarihi: 07.05.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/11292 E.  ,  2014/13397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Germencik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/03/2014

NUMARASI : 2014/13-2014/20

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı Ziraat Bankası tarafından ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla yapılan takipte ipotekli taşınmazın alacağa mahsuben alacaklı bankaya ihale edildiği, ihalenin kesinleştiği, alacaklı vekilinin tahsil harcı ve damga vergisi alınmasına dair işlemi şikayet ederek her türlü harçtan muaf olduğu gerekçesi ile kararın iptali istemiyle icra mahkemesine başvurduğu görülmektedir.

Vergi Kanunlarının Yeni Türk Lirasına Uyumu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında 01.01.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5281 Sayılı Kanun'un 8. maddesi ile 488 Sayılı Damga Vergisi Kanunu'nun, damga vergisinden istisna edilen işlemleri kapsayan (2) sayılı tablosuna 35 numaralı fıkra eklenmiştir. Bu fıkraya göre; “5422 Sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu'nun 8'inci maddesinin birinci fıkrasının (12) numaralı bendi kapsamındaki işlemler nedeniyle düzenlenen kâğıtlar,” damga vergisinden istisna tutulmuştur.

5422 Sayılı Kanun, 21.06.2006 tarih ve 26205 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 13.06.2006 tarihli 5520 Sayılı "Kurumlar Vergisi Kanunu"nun 36. maddesi gereği yürürlükten kaldırılmış ise de, 21.06.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5520 Sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu'nun geçici 1/5. maddesindeki; “Diğer kanunlarla 5422 Sayılı Kanuna yapılmış olan atıflar, ilgili olduğu maddeler itibarıyla bu Kanuna yapılmış sayılır” düzenlemesi karşısında, 488 Sayılı Kanun'a ekli (2) sayılı tablonun 35. fıkrasına yapılan atfın, 5520 Sayılı Kanun'un 5/1-f maddesi gereğince; “Bankalara borçları nedeniyle kanunî takibe alınmış veya Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu'na borçlu durumda olan kurumlar ile bunların kefillerinin ve ipotek verenlerin sahip oldukları taşınmazlar, iştirak hisseleri, kurucu senetleri ve intifa senetleri ile rüçhan haklarının, bu borçlara karşılık bankalara veya bu Fona devri….”, istisna kapsamında sayıldığına göre, bankaların yalnızca kredi sözleşmesinden kaynaklanan değil, her türlü alacaklarının tahsili için yaptıkları icra takibi nedeniyle yapılan ihale sonucu taşınmazı alacaklarına mahsuben almaları halinde, anılan işlemin damga vergisinden müstesna olduğunun kabulü gerekmektedir.

O halde alacaklı bankanın damga vergisine yönelik şikayetinin kabulü yerine reddi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/9539
Karar No: 2018/8218
Karar Tarihi: 28.06.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/9539 E.  ,  2018/8218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında müşteki ...’e karşı işlenen mala zarar verme ve müşteki ....’a karşı işlenen iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında müşteki ...’e karşı işlenen hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma, müşteki ...’na karşı işlenen hırsızlık suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

3- Suça sürüklenen çocuk hakkında katılan ...'a karşı işlenen hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuğun müştekiye ait dükkan içerisinden 25-30 TL bozuk para çalması şeklinde gerçekleşen olayda, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediği tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerden dolayı BOZULMASINA, 28/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/16773
Karar No: 2014/34603
Karar Tarihi: 04.12.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/16773 E.  ,  2014/34603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 11. İş Mahkemesi

TARİHİ : 24/04/2013

NUMARASI : 2012/815-2013/209

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 01.09.2010 - 31.08.2011 tarihleri arasında Türkçe Öğretmeni olarak Özel Öğretim Kurumlan Kanunu uyarınca çalıştığını, kıdem tazminatı, ek ders ücreti, eğitim-öğretime hazırlık ödeneği ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; açılan davayı kabul etmediklerini, davacının iş sözleşmesinin sona erme şeklinin mülga 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca tazminat hakkı doğuran fesih hallerinden bulunmadığını, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının ek ders ücreti alacağına hak kazanıp kazanmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Dosya içeriğinden 27.08.2010 tarihinde düzenlenen bir yıllık özel öğretim kurumlarında görev alan eğitim personeline ait iş sözleşmesinde, aylık ücret karşılığı 15 ders ücreti karşılığı 15 saat olmak üzere haftalık ders saat sayısının 30 olarak; bir ders saati ücretinin brüt 9,50 TL olarak belirtildiği anlaşılmaktadır.

Mevzuat gereği 18 saati aşan dersler ek ders olup, Bakanlar Kurulunun 01.12.2006 tarih ve 2006/11350 sayılı kararının 5. maddesi ile 625 sayılı Özel Eğitim Kurumlan Kanunu'nun 33 ve 5580 sayılı Özel Eğitim Kurumlan Kanunu'nun 9. maddesi gereğince ek ders ücretlerinin ilgiliye ödenmesi gerekmekte ise de, sözleşme ile ek ders ücretleri aylık ücret içerisine dahil edilebilecektir. Sözleşme gereğince davacıya en son aylık 1.780,93 TL ücret ödenecek olup, iş sözleşmelerinde aylık ücretin haftalık 30 saat olduğu belirtilmiştir. 2010-2011 öğretim yılma ait haftalık ders programının incelenmesinden de davacının sözleşme ile belirlenen 30 saati aşmadığı, 30 saatlik ders karşılığı ücretin, davacının ücretinin içerisinde olduğu dolayısıyla davacının ek ders ücreti alacağı bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda, davacının ek ders ücreti alacağı talebinin reddi gerekirken, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/15949
Karar No: 2014/26040
Karar Tarihi: 26.06.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/15949 E.  ,  2014/26040 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/298777

MAHKEMESİ : Manavgat 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/06/2012

NUMARASI : 2012/27 (E) ve 2012/648 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak; 1) Sanığın yargılamanın aşamalarındaki savunmalarında, suça konu ağaçları kendisinin kesmediğini beyan etmesine, mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporlarından kesim yerinin sanığın kullanımındaki araziden 63 mt. uzakta olduğunun, ağaçların tutanak tarihinden bir ay kadar önce kesildiklerinin anlaşılmasına, suç tutanağında araştırmada sanık tarafından yapıldığının tespit edildiği yazılı bulunmasına göre zabıt mümziilerinden ağaçların sanık tarafından kesildiğini ne şekilde,kimlerden tespit ettiklerinin sorulup isimlerinin belirlenmesi halinde bu kişilerle köy muhtarı, ihtiyar heyeti üyeleri, varsa saha bekçisi ve civar taşınmaz sahiplerinin de dinlenilmesinden sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken hangi delillere dayanıldığı kararda açıklanmadan yazılı şekilde hüküm tesisi,

2) Mahkemece uyulmasına karar verilen Dairemizin 21/12/2011 tarihli bozma ilamının ikinci maddesine göre sanık müdafiinin lehe kanun hükümlerinin uygulanması talebinin 5237 sayılı TCK'nin 50. maddesini de kapsadığı gözetilmeden bu hususta bir değerlendirme yapılmadan karar verilmesi,

3) Eski ve yeni kanun hükümlerinin somut olaya bir bütün halinde uygulanarak, denetime imkan verecek şekilde karar yerinde gösterilerek lehe hükmün tespiti gerektiğinin, buna göre suç tarihindeki kanun hükümlerinin sanığın lehine olduğunun gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 26/6/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/9463
Karar No: 2011/11005
Karar Tarihi: 27.10.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/9463 E.  ,  2011/11005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ,KAL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 112 Ada 1 nolu parselin kadastro çalışmaları sırasında yapılan tesbitin Kadastro Mahkemesi tarafından iptal edilerek kıyı kenar çizgisi içinde kalması ve devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olması nedeniyle tespit harici bırakıldığını, ancak söz konusu yere davalı tarafından 2 katlı ev inşa edildiğini ileri sürerek kıyı kenar çizgisi içinde kalan yerde yapılan elatmanın önlenmesi ile mevcut binanın yıkılmasını istemiştir.

Davalı, 112 Ada 1 nolu parselin önce kendisi adına daha sonra ise Hazine adına tespit edildiğini, bu yerle ilgili ... İdare Mahkemesine dava açtığını ve bu davanın sonucunun beklenmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, ayrıca davalının temyiz istemi süresi geçtikten sonra yapıldığı gerekçesiyle verilen ek kararla temyiz isteği reddedilmiştir.

Ek karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 27.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/5267
Karar No: 2017/7872
Karar Tarihi: 15.11.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/5267 E.  ,  2017/7872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Vergi suçu raporu ve eklerinin sanık ... hakkında düzenlendiği ve 213 sayılı Yasanın 367. maddesi uyarınca dava şartı olan Rapor Değerlendirme Komisyonunu'nun 13.12.2011 tarih ve Ank.G.RODK-3/46-11 sayılı mütalaasının yalnızca sanıklardan ... için verildiği, sanık ... hakkında usulüne uygun olarak verilmiş mütalaa bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

2-Sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarında, suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanun'a göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında; suça konu faturaların asılları veya onaylı suretlerinin getirtilip denetime elverişli olacak şekilde dosyaya konulması, incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-5237 sayılı TCK'nın 43. maddesine göre "bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi" halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği cihetle; aynı takvim yılında değişik zamanlarda birden fazla sahte fatura düzenlendiği iddia ve kabul olunduğu halde hukuki dayanaktan yoksun gerekçeyle zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine karar verilmesi,

4-Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesini talep eden sanıklar hakkında 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve TCK'nın 62. maddesi hükmünün uygulanıp uygulanmayacağı hususlarının kararda tartışmasız bırakılması,

5-Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanıklar hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, aynı maddenin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun kendi alt soyları üzerindeki yetkileri bakımından hiçbir şekilde uygulanmayacağı, ancak 53/1-c fıkrasındaki diğer hakları bakımından uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, kazanılmış hakkın saklı tutulmasına,15.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/11537
Karar No: 2016/783
Karar Tarihi: 21.01.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/11537 E.  ,  2016/783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Beykoz 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/02/2015

NUMARASI : 2014/362-2015/57

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare ile davalılardan M.. Ç.. vd. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekili ile davalılardan M.. Ç.. vd. vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir, Şöyle ki;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere göre dava konusu taşınmaz mücavir alan sınırları içinde olup, çevresi yoğun yerleşim alanı olmamakla birlikte meskun mahal olduğu anlaşıldığından, Mahkemece taşınmaza yapı yapılması halinde belediye hizmletlerinden yararlanıp yararlanmayacağı sorulup taşınmazın arsa olup olmadığı tespit edilerek, taşınmazın arsa vasfında olduğu tespit edildiği takdirde,

Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten ll.maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların değerinin kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tesbiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporlarında bu yönteme uyulmadan değer biçilmiştir. Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare ile davalılardan M.. Ç.. vd. vekillerinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan M.. Ç.. vd. peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/8250
Karar No: 2019/6586
Karar Tarihi: 22.05.2019

**2. Hukuk Dairesi         2018/8250 E.  ,  2019/6586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından; kusur belirlemesi, kadın yararına hükmedilen maddi ve manevi tazminat, velayet, tedbir, iştirak ve yoksulluk nafakasına yönelik temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre ortak çocuk yararına takdir edilen iştirak nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

3-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle temyiz edilen Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinin 23.10.2018 tarih, 2018/1891 esas ve 2018/1819 karar sayılı kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 373/2. maddesine göre, ortak çocuk yararına hükmedilen iştirak nafakası ile davacı kadın yararına hükmedilen maddi ve manevi tazminat yönünden BOZULMASINA, kararın bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 22.05.2019 (Çrş.)