erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2010/1528
Karar No: 2010/4733
Karar Tarihi: 08.04.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/1528 E.  ,  2010/4733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında Kubbedin Köyü 102 ada 45,46,56,57 ve 58 parsel sayılı sırasıyla 3202,88 m², 1238,44 m², 3020,69 m², 2620,55 m² ve 1913,29 m² yüzölçümündeki taşınmazlar 1944 tarihli 423 nolu vergi kaydıyla tarla niteliğiyle davalılar adına tespit edilmişlerdir. Davacı Hazine Vekili dava dilekçesiyle; taşınmazlara uygulanan vergi kaydının gayri sabit sınırlı olup miktar fazlasının meradan kazanıldığını, bu tür yerlerin imar, ihya ve zilyetlikle kazanılamayacağını bu nedenle yapılan tespitin iptaliyle vergi kayıt miktar fazlasının Hazine adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece; davanın reddine ve dava konusu parsellerin tespit gibi tapuya tescillerine karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz davasıdır.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmıştır.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazların davalılar tarafından aynı sınırlar içinde kullanıldığı ve davalılar yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmişse de, verilen karar dosyadaki bilgi ve belgelere uygun düşmemektedir.

Şöyle ki; dava konusu taşınmazlara uygulanan 1944 tarihli 423 tahrir nolu vergi kaydının batı sınırı tepe okumakta ve eylemli durumda da batısında 102 ada 3 nolu orman parseli bulunmaktadır. Kayıt miktar fazlasının ormana el atma suretiyle elde edildiğinin kabulü zorunludur. Bu nedenle dayanak 1944 tarihli 423 tahrir nolu vergi kaydı genişletilebilir sınırlar içerdiğinden, komşu kayıtlardan yararlanmak ve sabit sınırdan başlamak üzere yöntemince zemine uygulanıp, 3402 Sayılı Yasanın 20/C ve 32/3 maddeleri gereğince yüzölçümüne değer verilerek kapsamı belirlenerek davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken ... gerekçelerle reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 08.04.2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/31650
Karar No: 2017/15445
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/31650 E.  ,  2017/15445 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2012/4862
Karar No: 2012/8979
Karar Tarihi: 04.12.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/4862 E.  ,  2012/8979 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2012/120975

MAHKEMESİ : Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 27/02/2012, 2011/162 (E) ve 2012/48 (K)

SUÇ : Kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Ramazan'ın mağdur Hilmi'ye karşı eyleminin sübutu kabul, cezayı azaltıcı haksız tahrik ve takdiri indirim nedenlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, bozmaya uyularak verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin meşru savunmaya yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak:

Dosya kapsamına göre, toplu taşımacılık işi ile uğraşan sanığın, yanında babası Abdulkadir de olduğu halde ticari araçlarıyla seyir halindeyken fazladan müşteri aldıkları gerekçesiyle, içinde mağdurun da bulunduğu rakip firmaya mensup grup tarafından yollarının kesildiği, mağdur ve grubunun sanığa ait araca zarar verdikleri, bu şekilde başlayan kavga sırasında sanığın mağdura doğru bıçağını savurduğu, bu ilk darbeye karşı kendisini savunmaya çalışan mağdurun bıçağın isabetiyle elinden yaralandığı, akabinde sanığın bu kez mağdurun sol göğüs bölgesini hedef alarak yine bıçağıyla kuvvetlice vurduğu, aldığı darbe üzerine yere yığılan ve acilen ameliyata alınan mağdurun, göğüs içi kanamaya, sol akciğer dokusunda yırtılmaya ve hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaralandığı olayda,

Hedef alınan vücut bölgesinin yeri, darbenin şiddeti ve zararın ağırlığı bir arada değerlendirildiğinde, sanığın eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığı halde, "öldürmeye teşebbüs" suçundan, 5237 Sayılı TCK ile 765 Sayılı TCK hükümlerinin, olayla ilgili bütün hükümlerinin yargı denetimine olanak verecek biçimde uygulanması, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması, lehe olan hükmün belirlenmesi ve sonucuna göre uygulama yapılması suretiyle hüküm kurulması yerine, suçun niteliğinde yanılgıya düşülerek, yazılı biçimde "kasten yaralama" suçundan hüküm kuralması,

Bozmayı gerektirmiş olduğundan, hükmün, değişik gerekçeyle tebliğnamedeki düşünceden farklı olarak BOZULMASINA, CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 04/12/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2023/18768
Karar No: 2024/2500
Karar Tarihi: 05.03.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/18768 E.  ,  2024/2500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 24.05.2023

EK KARAR SAYISI : 2020/3551 E., 2021/1943 K.

SUÇ : 1219 sayılı Kanun'a muhalefet

HÜKÜM :Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen ek kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I-GEREKÇE

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

II-KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 50. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.03.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2015/1348
Karar No: 2015/6817
Karar Tarihi: 03.06.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/1348 E.  ,  2015/6817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

İlk derece mahkemesince verilen hükmün sanık müdafii ile katılan ... vekili tarafından temyiz edilmesi ve sanık müdafiince incelemenin duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle 15.04.2015 Çarşamba saat 13:30'a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından.... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine sanık müdafii Av. .....'nin gelmediği, ...Mayıs Üniversitesi Sağlık Uygulama Araştırma Merkezinden aldığı 2 günlük istirahat raporu ile birlikte mazeret dilekçesi gönderdiği görülmekle,

Av. ...'nin mazeretinin kabulüne,

Yargıtay Cumhuriyet Savcısının uygun görülen talep ve mütalaasına göre duruşmanın 27.05.2015 Çarşamba saat 13:30'a bırakılmasına oybirliğiyle karar verildi.

Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından .... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine dosyadaki vekâletnameye dayanarak sanık .... adına gelen Av. ... huzura alınarak duruşmaya başlandı.

Duruşma isteğinin süresinde ve yerinde olduğu anlaşıldıktan sonra uygun görülen talep ve mütalaa dairesinde sanık ... hakkında DURUŞMALI inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek tefhim olunduktan sonra işin açıklanmasına dair raportör üye tarafından düzenlenen rapor okundu.

Raportör üye rapora ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirdi.

Sanık müdafii temyiz layihasını açıklayarak savunmada bulunup müvekkili hakkındaki hükmün BOZULMASINI istedi.

Yargıtay Cumhuriyet Savcısı tebliğname içeriğini tekrar etti.

Son sözü sorulan sanık müdafii savunmasına ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirmekle dosya incelenerek karar verilip tefhim olunmak üzere duruşmanın 10.06.2015 Çarşamba günü saat 13:30'a bırakılmasına oybirliğiyle karar verildi.

Belli günde oturum açıldı. Dava evrakı incelenerek gereği görüşülmüş olduğundan aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Delilerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafii ve katılan .... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazları ile sanık müdafiin duruşmalı inceleme sırasındaki sözlü savunmasının reddiyle hükmün ONANMASINA, 03.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

03.06.2015 tarihinde verilen işbu karar 10.06.2015 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından .... hazır olduğu halde sanık müdafiin gıyabında tefhim olundu.
Esas No: 2024/14767
Karar No: 2025/597
Karar Tarihi: 16.01.2025

**2. Ceza Dairesi         2024/14767 E.  ,  2025/597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/573 E. 2018/1057 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesi, 21.05.2018 tarihli ve 2018/573 Esas, 2018/1057 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 295/1. maddesi uyarınca “Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.” hükmünün bulunduğu, sanığın 31.05.2018 tarihinde temyiz dilekçesi sunduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebebini bildirmediği, ancak tebligatta ve gerekçeli kararda "7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin" ihtaratın bulunmaması nedeniyle, Anayasa Mahkemesinin 08.03.2023 tarih, 2019/42687 nolu bireysel başvuru kararı da dikkate alınarak, sanığa ilgili ihtaratın yapılması için dosyanın iade edildiği, tebligatın ardından sanığın vekaletname ile müdafii tuttuğu ve müdafiinin kararı gerekçeli şekilde temyiz ettiği ancak bu temyiz dilekçesine istinaden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından ek Tebliğname düzenlenmediği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyizi ile ilgili ek Tebliğname düzenlenmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 16.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/17737
Karar No: 2010/18749
Karar Tarihi: 01.12.2010

**3. Ceza Dairesi         2008/17737 E.  ,  2010/18749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Soruşturma aşamasında ifadesine başvurulan ve sanığın yakını olan tanıkların, sanığın ruhsal sorunları olduğunu belirtmiş olmalarına, hükümden sonra sanık müdafii tarafından temyiz dilekçesi ekinde dosyaya sunulan raporlarda sanığın psikotik bozukluğunun bulunduğunun, 2005 yılından beri şizofreni hastası olduğunun, TCK' nun 32/1. maddesinden yararlanmasının uygun olduğunun bildirilmiş olmasına göre, sanığın akıl hastası olup olmadığı tesbit edilerek sonucuna göre hukuki durumun takdir ve tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı sair yönler incelenmeksizin istem gibi BOZULMASINA, 1.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Esas No: 2017/2700
Karar No: 2017/3105
Karar Tarihi: 06.04.2017

**19. Ceza Dairesi         2017/2700 E.  ,  2017/3105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1)Şikayetçi vekilinin şikayet dilekçesinde borçlu şirketin adresinde yapılan haciz sırasında haczi kabil mal bulunmadığını bildirerek şikayetçi olduğunun anlaşılması karşısında, şikayetçinin borçlu şirketin ödeme gücünün bulunmadığını bildiği sonucuna varılmakla, sanığın beraatine karar verilmesi yerine yazılı şekilde cezalandırılmasına karar verilmesi,

2)Sanığa isnat edilen İİK’nın 333/a maddesindeki suçun oluşması için, takibin kesinleştiği tarih itibariyle şirketin borcu ödeme gücüne sahip olması ve şirketi hukuken veya fiilen yönetim yetkisine sahip olan şirket yetkilisinin alacaklıyı zarara uğratmak kastiyle şirket borcunu ödememesi gerekmekte olup, takibin kesinleştiği tarih itibariyle şirketin borcu

ödeme gücüne sahip olup olmadığının tespiti için borçlu şirketin defter ve belgeleri ile banka hesapları üzerinde bilirkişi marifetiyle inceleme yaptırılıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken, takibin kesinleştiği tarih itibariyle şirketin ödeme gücünü belirlemekten uzak ve sadece 2008 yılı bilanço ve gelir tablosu incelenerek aldırılan bilirkişi raporu dayanak yapılarak sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 333/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 06.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/34252
Karar No: 2017/15829
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/34252 E.  ,  2017/15829 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2016/10238
Karar No: 2016/7733
Karar Tarihi: 23.11.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/10238 E.  ,  2016/7733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Sanık hakkında sahte fatura düzenleyicisi olduğu tespit edilen ... Ltd.Şti. tarafından 05.01.2005-22.08.2005 tarihleri arasında düzenlenen -25-adet sahte faturayı yasal defterlerine kaydedip KDV indiriminde kullandığı iddiasıyla açılan kamu davasında; Sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, 05.01.2005-22.08.2005 tarihleri arasında düzenlendiği iddia olunan ve liste halinde vergi tekniği raporunda yeralan faturaların dosya içine konulmadığının anlaşılması karşısında;gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından; suça konu fatura asıllarından kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulması, incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yetinilerek mahkumiyet kararı verilmesi,

2 –Kabule göre de;

a) 21.09.2005 suç tarihi itibariyle 213 sayılı Kanun'un 359/b-1 maddesinde öngörülen temel cezanın alt sınırının 18 ay olduğu gözetilmeden ve hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle tayin edildiğine dair bir kabul ve gerekçe gösterilmeden temel cezanın -3-yıl hapis cezası olarak tayin edilmesi,

b)Aynı takvim yılında değişik tarihlerde birden fazla sahte fatura kullanıldığı iddia ve kabul edilmesine rağmen zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması,yasaya aykırı,

c) 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 23.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/11444
Karar No: 2019/22778
Karar Tarihi: 19.12.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/11444 E.  ,  2019/22778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin 02.06.2011-09.12.2013 tarihleri arasında davalı mobilya yapım işyerinde işçi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin haklı bir nedene dayanılmadan feshedildiğini, iş sözleşmesinin fesih tarihinde brüt 2.200,00 TL olduğunu iddia ederek; kıdem ve ihbar tazminatı, kötü niyet tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ve hastane giderleri alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemece davalı işyerinde çalışmayan davacı tanıklarının beyanlarına göre fazla mesai ile ulusal bayram ve genel tatil taleplerinin kabulüne karar verilmiştir.

Anılan tanıkların işyerindeki çalışma saatlerini bilmeleri mümkün değildir. Bu itibarla somut uyuşmazlıkta davacının fazla mesai yaptığı, ulusal bayram ve genel tatillerde çalıştığı ispatlanabilmiş değildir. Bu taleplerin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulü hatalıdır.

3-Davacı vekili, ıslah dilekçesi ile taleplerini 7.988,00 TL daha arttırmış, ancak hangi talebini ne kadar arttırdığına dair hiçbir açıklama yapmamış, mahkeme de açıklama talep etmemiştir. Kabul edilen alacaklar kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil alacakları olup ıslah miktarı olan 7.988,00 TL’nin bu beş kalem alacağa ilişkin davacı vekilinden açıklama talep edip davacı vekilinin açıklama yaparsa buna göre; yapmaz ise 7.988,00 TL’lik ıslahın yukarıda sayılan alacaklara eşit dağılımı ile her bir alacak kalemi için dava ve ıslah ile arttırılan miktar belirlenip buna göre sonuca gidilmesi gerekirken, dava dilekçesinde belirtilen 5.000,00 TL’nin 1.500,00 TL’sinin reddine karar verilen kötü niyet tazminatı ile hastane giderlerine ait olması karşısında, bilirkişi raporuna göre ıslahın 1.500,00 TL eksik olduğu gözden kaçırılarak karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 19.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.