erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/33719
Karar No: 2017/15743
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/33719 E.  ,  2017/15743 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2015/1303
Karar No: 2015/11424
Karar Tarihi: 24.12.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/1303 E.  ,  2015/11424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Akçaabat Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/09/2014

NUMARASI : 2013/442-2014/896

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, kiralanana yapılan faydalı masrafların tahsili istemine ilişkindir. mahkemece istemin reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı dava dilekçesinde kiralanan taşınmaza faydalı masrafları yapılacağı ve bunun kira bedelinden mahsup edileceği kararlaştırılmasına rağmen yapılan masrafların kiradan mahsup edilmediğini belirterek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 18.000 TL tazminatın tahsilini talep etmiştir. Davalı davanın reddini savunmuştur.

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 31/12/2004 tarihli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira sözleşmesine göre kiracı dükkan üzerindeki tuğla, sıva, giriş çelik kapısı, pimapen yapılması gereken işçilik, malzeme, elektrik tesisatı, pis su borusu tesisatı vs. işleri yaptırıp hesaptan düşecek eğer yapılan işe karşılık para yeterli gelmiyorsa kalan miktar 2005 yılı kirasından karşılanacaktır. Kararlaştırılan bu şart geçerli olup tarafları bağlar. Davalı kiralanana yapılan masrafları her türlü delil ile kanıtlayabilir. Nitekim davacı tanık keşif bilirkişi deliline de dayanmıştır. Bu nedenle taşınmazın başında konusunda uzman bir bilirkişi ile keşif yapılarak kiralanana yapılan masrafların mahallinde tespit edilmesinden sonra davalının dayandığı ... Yapı Market kaşeli hesap tablosu davacıya sorularak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının sair temyiz itirazının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 24.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/15533
Karar No: 2013/7366
Karar Tarihi: 05.03.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/15533 E.  ,  2013/7366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre Cumhuriyet Savcısının, müsadereye; sanık müdafiinin, suçun sabit olmadığına, eksik araştırmaya, kabule göre de sanığın, suç kastı bulunmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, ertelemeye, lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Sanığa yüklenen suç kesintisiz suçlardan olup, suç tarihinin hukuki kesintinin gerçekleştiği iddianame tarihi olan "05.01.2011" olacağı gözetilmeden, gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "01.10.2010" olarak yazılması,

2- Adli para cezasına esas alınan birim gün sayısı ile bir gün karşılığı takdir olunan miktar çarpılırken uygulanan yasa, madde ve fıkrasının gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6. madde ve fıkrasına aykırılık yapılması,

3- 5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimaının düzenlenmediği gözetil- meden, sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilme adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezalarının toplanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün karar başlığındaki suç tarihi kısmından “01.10.2010” ibaresinin çıkarılarak yerine “05.01.2011” ibaresinin yazılması, hükme sanık hakkında hükmolunan adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının, TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrildiği hususunun eklenmesi ve hüküm fıkrasından "adli para cezalarının içtimaına" ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 05.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/3891
Karar No: 2022/10833
Karar Tarihi: 26.09.2022

**4. Hukuk Dairesi         2020/3891 E.  ,  2022/10833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Adana 10. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince davanın kabulüne dair verilen karara karşı, davalı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu neticesinde kararda yazılı nedenlerden dolayı davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili; Adana Vergi Dairesi Başkanlığı Beşocak Vergi Dairesi tarafından, ......ın 88.913,42 TL vergi borcundan dolayı söz konusu şahsın firmasındaki tüm hak ve alacaklarının 19/11/2018 tarihli haciz bildirimi ile kendisinden talep edildiğini, kendisinin daha önce...'dan mal ve hizmet satın aldığını ancak haciz tarihi itibariyle bu şahsa borcu ve alacağının bulunmadığını, beyanla borçlu olmadığının tespiti için menfi tespit davası açmıştır.

Davalı vekili; idare tarafından yapılan işlemlerin usulüne uygun olduğunu, davacının davasını ispatlayamadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk derece mahkemesince, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; açılan davanın kabulü ile davacının, Adana Vergi Dairesi Başkanlığı Beşocak Vergi Dairesi Müdürlüğünce düzenlenen 18/01/2019 tarih ve 2019011866H2R0000001 ana takip numaralı ödeme emri nedeniyle borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş; hükme karşı davalı vekili istinaf talebinde bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; İlk derece mahkemesi kararı usul ve yasaya uygun olduğundan, davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1. maddesi gereğince esastan reddine, karar verilmiş, bölge adliye mahkemesi kararı davalı vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK'nın 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına, göre davalı vekilinin yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve

kanuna uygun olan hükmün HMK'nın 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, HMK'nın 373. maddesi uyarınca dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine ve 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davalıdan harç alınmamasına,

26/09/2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/12182
Karar No: 2012/24164
Karar Tarihi: 10.07.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/12182 E.  ,  2012/24164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yokluğunda mahkumiyet kararı verilen ...'e çıkarılan tebligatın, Tebligat Kanunun 14. maddesine göre askerlik yaptığı yerde kıta komutanı ve müessese amiri gibi en yakın üste yapılması gerektiği halde, Jandarma Bölüğünde uzman çavuşa yapıldığı, bu nedenle usulüne uygun bir tebligattan söz edilemeyeceği anlaşılmakla, gerekçeli kararın sanığa usulüne uygun tebliği ve buna ait belge ile hükmü temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi eklenip ek tebligname de düzenlendikten sonra iadesi, temyiz etmemesi halinde ise sanık ...'nin temyizine hasren inceleme yapılmak üzere geri gönderilmesi kaydıyla dosyanın incelenmeksizin mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına (TEVDİİNE), 10.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/12461
Karar No: 2019/15514
Karar Tarihi: 05.12.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/12461 E.  ,  2019/15514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Katılan ...'nun anlatımlarına göre suçun saat: 20.00 sularından sonra işlendiği, UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış saatlerini gösterir çizelgeye göre, suç tarihinde, Eskişehir İli için güneşin batış saatinin 18.10 olduğu, kış saati uygulaması da gözönüne alındığında saat: 19.10'dan itibaren gece sayılan zaman diliminin başladığı, bu haliyle suçun gece vakti işlenmiş olması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesine göre sanığın cezasında artırım yapılması gerektiği gözetilmeyerek eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 05/12/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/15406
Karar No: 2009/261
Karar Tarihi: 19.01.2009

**2. Hukuk Dairesi         2007/15406 E.  ,  2009/261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Manisa 2.Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :24.4.2007

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Mirasçılık ve mirasın geçişi, miras bırakanın ölümü tarihinde yürürlükte olan hükümlere göre belirlenir. (4722 S.K. md.17)

Davacılar, mirasbırakan A.mirasçısı olmayıp, mirasbırakanın kardeşi S.alt soyudur. Mirasbırakan 24.1.1999'da, mirasçılarından kardeşi S.ise daha sonra 1.1.2001 tarihinde vefat etmiştir. Tenkis davasını, mirasta saklı pay sahibi mirasçılar açabilir. (TKM.m.453 ve 502) Yeğenler, mirasta saklı pay sahibi değillerdir. Ancak, saklı pay sahibi olan kendi mirasbırakanlarının saklı payını murislerinin tenkis davası açma süresi bitmeden ölümü halinde, o'na tanınan süre içinde halefiyet yoluyla talep edebilirler. Olayda, mirasbırakan 24.1.1999 tarihinde saklı pay sahibi olan kardeşi S.ise 1.1.2001 tarihinde vefat etmiştir. S. yönünden, Türk Kanunu Medenisinin 513'ncü maddesindeki zamanaşımı süresi geçmiştir. Dava, zamanaşımına uğramıştır. O halde davalıların süresinde dermeyan ettikleri zamanaşımı def'inin kabulü ile davanın zamanaşımına uğramış olması sebebiyle reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu gibi tenkise karar verilmesi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.19.01.2009 (pzt.)
Esas No: 2016/4036
Karar No: 2016/16351
Karar Tarihi: 22.11.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/4036 E.  ,  2016/16351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 09.11.2015 gün ve 2015/14701 Esas - 2015/19881 Karar sayılı ilama karşı davalı vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

-K A R A R-

4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemle ilişkin davada, mahkemece davanın kabulüne dair karar taraf vekillerinin temyizi ile onanmış, bu karara karşı davalılar vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın belirtilen özellikleri, konumu dikkate alındığında objektif değer artırıcı unsurun % 100 olması gerekirken, daha az oranda uygulaması ve hükme esas alınan bilirkişi raporunda üretim giderlerine diğer kalemi adı altında masrafların dahil edildiği, hükmün bu nedenlerle bozulması gerekirken onandığı bu kez yapılan incelemede anlaşılmakla;

Davalılar vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 09.11.2015 gün ve 2015/14701-19881 sayılı onama ilamının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yöntem itibari ile yasa hükümlerine uygundur.

Bu nedenle davacı idare vekilinin tüm, davalılar vekilinin aşağıdaki bentler kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın yeri konumu ve bilirkişi raporunda yazılı özellikleri dikkate alındığında objektif artırıcı unrusun % 100 uygulanması gerekirken, daha az oranda uygulanarak az bedele hükmedilmesi,

2-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda değer adı altında kalemin masraflara dahil edilerek m² bedelinin az tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan karar düzeltme harcı ile temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve davacı idarenin temyiz harcının ve tarafların temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 22/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/19512
Karar No: 2023/19151
Karar Tarihi: 07.12.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/19512 E.  ,  2023/19151 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/253 E., 2023/64 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 17.830,00 Türk Lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca bozmaya uygun olarak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, davacının geçici görevlendirme dönemine ilişkin toplu iş sözleşmesinden doğan harcırah ve yemek ücreti alacaklarına ilişkin olup hükmün ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı da dikkate alınarak,

İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarı ile kesinlik sınırı olan 17.830,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/15196
Karar No: 2024/5483
Karar Tarihi: 21.05.2024

**7. Ceza Dairesi         2022/15196 E.  ,  2024/5483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/435 E., 2022/530 K.

SUÇ : 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin denetim süresini ihlal etmediğine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Yapılan incelemede; sanığın, 21.11.2011 tarihinde saat 08.00’de Kayseri iline ayrıca dört gün yol süresi tanınarak on gün izine gönderildiği, izin bitiminde en geç 05.12.2011 tarihinde Birliğine katılması gerekirken, kabul edilebilir bir mazereti bulunmaksızın katılmadığı, 14.03.2012 tarihinde Birlik Komutanlığına katılışını yaptığı anlaşılmıştır.

Sanık hakkında izin tecavüzü suçundan 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 66/1-b maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanığın savunmalarında atılı suçlamayı ikrar ettiği belirlenmiştir.

Sanığın suç tarihi itibarıyla ile askeriliğe elverişlilik hali ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 32 nci maddesinden istifade edip edemeyeceği hususlarında dinlenen bilirkişi raporuna göre sanığın cezai ehliyetinin tam olduğu, müşahedesine gerek olmadığı ve askerliğe elverişli olduğu anlaşılmıştır.

Sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının açıklanması için ihbarda bulunan Alanya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.02.2022 tarihli ve 2021/8 Esas, 2022/65 Karar sayılı kararı ve kesinleşme şerhi dosya kapsamında mevcuttur.

Tetkik edilen tüm dosya kapsamına göre; sanığın izin süresini geçirmesine ilişkin mazeret olarak ileri sürdüğü hususların askerlik hizmetine üstün tutulabilecek nitelikte olmadığı anlaşılmakla; atılı suça konu eyleminin Mahkemece sabit görülerek sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen husus dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Temyize konu hükümde, maddi vakıa ile ilgisi olmayacak şekilde suçta kullanılan civatanın müsaderesine karar verilmesi isabetli bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği (kısa karardaki) hüküm fıkrasının (3) numaralı bölümünün beşinci paragrafında yer alan müsadereye ilişkin kısmın çıkartılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

21.05.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2015/31743
Karar No: 2017/15478
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/31743 E.  ,  2017/15478 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2017/8857
Karar No: 2017/6012
Karar Tarihi: 27.09.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/8857 E.  ,  2017/6012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında “2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan açılan kamu davasında; sanığın 2006 yılında işyerini fiilen kapattıklarını belirterek suçlamaları kabul etmemesi, dosya içerisinde herhangi bir fatura aslı ya da suretine rastlanılmaması, sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi bakımından; mükellef şirket tarafından düzenlenen 2006 takvim yılına ait kanaat oluşturacak sayıda fatura aslı ya da onaylı suretinin temin edilip dosya arasına konulması ve incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, sanığın yetkilisi olduğu ...Yedek Parça San. Tic. Ltd Şirketi'nin 2006 yılı Ağustos ayı KDV beyannamesini matrahlı olarak verdiği anlaşıldığından,2006 yılına ait tarh dosyasındaki beyannamelerin kim veya kimler tarafından ne suretle verildiği araştırılıp, beyannameler ve tespit edilecek faturalar üzerinde imza ve yazı incelemesi yaptırılarak sanığın eli ürünü olup olmadığının tespit edilmesi, vergi tekniği raporunda sanığın yetkilisi olduğunu şirketten 2006 takvim yılında 6 adet fatura karşılığı 368.232 TL bedelli mal aldığını Ba formlarında bildirdiği belirtilen Yapıcan İnşaat Ltd. Şti. isimli şirket ile sahte olduğu iddia olunan faturaları kullanan varsa diğer şirketler hakkında karşıt inceleme raporları düzenlenip düzenlenmediği araştırılarak, kullanan ilgili şirket yetkilileri hakkında dava açılıp açılmadığı sorulup, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, suça konu faturaları kullanan şirket yetkililerinin faturaları kimden, hangi ticari ilişkiye dayanarak aldıkları konusunda beyanları da alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, 27.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.