erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/16165
Karar No: 2014/21825
Karar Tarihi: 31.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/16165 E.  ,  2014/21825 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İnegöl 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarihi : 17.04.2014

No : 2010/686-2014/282

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, muris M.. T..'ın davalı işverene ait işyerinde 01/08/2003-01/09/2003 tarihleri arasında kesintisiz çalışmasının ve sigorta başlangıç tarihinin 01/08/2003 olduğunun tespitini talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda, muris M.. T..'ın 10/09/2008 tarihinde vefat ettiği ve bu tür hizmet tespiti davalarında hak düşürücü sürenin mirasçılar yönünden murisin ölüm tarihinden itibaren başladığı, davacının talebinin ise murisin ölümünden itibaren 5 yıllık hak düşürücü süre içerisinde olduğu ve dinlenen tanık anlatımlarının da, murisin davalı işyerinde çalışma olgusunu doğruladığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanun’un geçici 7/1’inci maddesi uyarınca uygulama alanı bulan mülga 506 sayılı Kanun’un 79’uncu maddesidir. Anılan maddenin 10’uncu fıkrası(eski 8) hükmüne göre; Kuruma bildirilmeyen veya Kurumca tespit edilemeyen çalışmaların, sigortalı hizmet olarak değerlendirilmesi amacıyla açılacak davaların, tespiti istenen hizmetin geçtiği yılın sonundan başlayarak beş yıl içinde açılması gerekir. 506 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte beş yıl olan hak düşürücü süre 09.07.1987 tarihinde yürürlüğe giren 3395 sayılı Kanunla on yıla çıkarılmış, ancak 07.06.1994 tarihinde yürürlüğe giren 3995 sayılı Kanunla tekrar beş yıla indirilmiştir.

Sigortalının, hayatta iken hizmetlerinin tespitine ilişkin dava açmamış olması halinde hak sahipleri de bu tür bir davayı açabilirler. Ancak, hak sahiplerinin bu hakkı ölen sigortalıdan kaynaklanmakta olup, 506 sayılı Kanun’da açıkça hak düşürücü sürenin hizmetin geçtiği yılın sonundan başlayacağı belirtilmiş, hak sahipleri için ayrı bir hak düşürücü süre, başka bir ifade ile, hak düşürücü sürenin ölüm tarihinden başlatılacağına dair ayrık bir hüküm getirilmemiş, sigortalının ölümü, söz konusu süreyi kesen sebep olarak da, düzenlenmemiştir.

Somut olayda, murisin 10/09/2008 tarihinde vefat etmesi, davalı işyerinden Kuruma bildirim ya da prim kesintisi bulunmaması, hizmetin geçtiği yılın sonunun 31/12/2003 tarihi olup, 5 yıllık hak düşürücü sürenin 31/12/2008 tarihinde dolması karşısında, 22/11/2010 tarihinde açılan davanın hak düşürücü süre yönünden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı görülmüştür.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 31.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/2760
Karar No: 2012/7511
Karar Tarihi: 02.07.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/2760 E.  ,  2012/7511 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme ve reşit olmayan kimseyi zorla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ... ile bu suçlara iştirakten sanıklar ... ve ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; sanık ... hakkında 20.11.2003 günlü beraat kararları kesinleştiğinden bu sanık hakkında yeniden karar verilmesine yer olmadığına, sanık ...'un reşit olmayan kimseyi zorla kaçırıp alıkoyma suçundan, sanık ...'ün bu suça iştirakten beraatlerine, sanık ...'ın reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan ve sanık ...'ün bu suça iştirakten mahkûmiyetlerine dair Silifke Ağır Mahkemesinden verilen 01.05.2006 gün ve 2005/224 Esas, 2006/97 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan ... vekili ile sanıklar ... ve... müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında 20.11.2003 gün ve 2003/152 Esas, 2003/307 sayılı Kararı verilen beraat hükümleri temyiz edilmeden kesinleştiğinden bu sanık hakkında yeniden karar verilmesine yer olmadığına ilişkin karar temyizi kabil kararlardan olmadığından katılan ... vekilinin bu sanık hakkındaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca reddiyle, sanıklar ...ve ...hakkında kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılan incelemede:

Oluşa uygun şekilde sanıkların işledikleri kabul olunan reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve reşit olmayan kimseyi rızası ile kaçırıp alıkoyma suçlarının 765 sayılı TCK.nın 416/son ve 430/2. maddelerinde öngörülen cezaların üst sınırları itibarıyla aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre, 5 yıllık asli ve 7 yıl 6 aylık ilaveli zamanaşımına tâbi oldukları, reşit olmayan kimseyi kaçırıp alıkoyma suçları yönünden sanıklar hakkında bu suçtan mahkûmiyet hükümlerinin verildiği 20.11.2003'den inceleme gününe kadar 5 yıllık asli zamanaşımı süresinin, reşit olmayan müğdure ile cinsi münasebette bulunma suçu yönünden ise suç tarihi olan 18.05.2003'den inceleme gününe kadar 7 yıl 6 aylık ilave zamanaşımı süresinin geçtiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca sanıklar Harun ve Gülüş hakkındaki davaların zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 02.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/37258
Karar No: 2017/16467
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/37258 E.  ,  2017/16467 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2014/41896
Karar No: 2015/15670
Karar Tarihi: 04.05.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/41896 E.  ,  2015/15670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Çocuk Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Oluşa ve dosya içeriğine göre, olayda tanık olarak dinlenen suça sürüklenen çocuğun arkadaşlarının şüpheli sıfatıyla ifadelerine başvurulması, mağdura karşı eylemleri nedeniyle haklarında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş olması, mağdurun baştan itibaren yargılamanın tüm aşamalarında suça sürüklenen çocuğun eline bıçakla vurduğunu beyan etmesi karşısında, suça sürüklenen çocuğun suçta kullandığından bahisle polise teslim ettiği ve emanete alınan cam parçası üzerinde kan bulunup bulunmadığına ilişkin el koyma tutanağında bir bilginin yer almayışı da gözetilerek; emanetteki cam parçası getirtilmek suretiyle üzerinde kan bulunup bulunmadığına bakılıp gerektiğinde Adli Tıp Kurumu incelemesi yaptırılması ile cam parçasının kullanılıp kullanılmadığı araştırılarak sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun eyleminin silahtan sayılan bıçakla yaralama mı, yoksa cam parçasının suça sürüklenen çocuğun elinden alınmak istenmesi sırasında taksirle yaralama suçunu oluşturduğu hususları tartışılmadan yazılı şekilde eksik araştırma ile karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 04/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/10945
Karar No: 2011/21170
Karar Tarihi: 27.10.2011

**11. Ceza Dairesi         2011/10945 E.  ,  2011/21170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı VUK.na muhalefet

HÜKÜM : 1-213 sayılı VUK.nun 359/b-1 mad ile 765 sayılı TCK.nun 59 mad göre 15 ay hpc

2-213 sayılı VUK.nun 359/b-1 ve 765 sayılı TCK.nun 80, 59 mad göre 17 ay 15 gün hpc

2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından sanık ... hakkında Ankara 19. Asliye Ceza Mahkemesi'nce verilen 26.04.2011 tarih 2008/4 esas, 2011/475 karar nolu sanığın mahkumiyetine dair hükümlerin yapılan temyiz incelemesinde 213 sayılı Kanun'un 367. maddesi uyarınca dava şartı olan defterdarlık veya vergi dairesi başkanlığının mütalaasına rastlanılamadığı, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı'nın dosya içerisindeki 18.12.2006 tarihli "ayırma kararından" sanıkla ilgili 2003, 2004, ve 2005 takvim yıllarında işlediği iddia olunan sahte fatura düzenlemek suçlarından soruşturmanın tefrik edilerek hazırlığın 2006/215968 nolu soruşturmasına kaydına, 2001, 2002 takvim yıllarında işlediği iddia olunan sahte fatura düzenlemek suçlarından ise soruşturmanın 2006/123375 nolu dosyası üzerinden sürdürülmesine karar verildiğinin anlaşılması karşısında; defterdarlık veya vergi dairesi başkanlığının mütalaasının Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2006/123375 nolu dosyası içerisinde bırakılmış olması ihtimaline nazaran, sözkonusu mütalaa yazısının onaylı suretinin anılan soruşturma dosyasından araştırılıp temin edildiği takdirde temyiz incelemesine esas alınmak üzere iadesi için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 27.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/7443
Karar No: 2017/16942
Karar Tarihi: 22.06.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/7443 E.  ,  2017/16942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Kamulaştırılan taşınmaz ile emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak, değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur.Ancak;

Dava konusu parselin zemin değeri için üç ayrı raporda belirlenen metrekare değerlerinin ortalaması alınarak bedel belirlenmesi doğru olmadığı gibi, emsallerden 706 parsel sayılı taşınmazın bilirkişi kurulu raporunda emsal alınan satış akti iki kez Tapu Müdürlüğünden istenildiği halde ulaşılamadığı gibi, dairemiz denetiminden geçen başka dosyalardan bilindiği üzere 772 parsel sayılı taşınmaz satışının ise anonim şirkete yapılan özel nitelikli satışı olduğu olduğu gözetildiğinde uygun emsallerin de incelenmediği anlaşıldığından, bilimsellikten uzak ve inandırıcı olmayan raporlar esas alınarak karar verildiği kanaatine varılmıştır.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmazlara yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu,

emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/6831
Karar No: 2015/18017
Karar Tarihi: 21.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/6831 E.  ,  2015/18017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/09/2014

NUMARASI : 2014/464-2014/780

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de; alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz karışık meyve bahçesi niteliğinde kabul edilmesine rağmen, hakim olan meyve ağaçlarının cinsi bilirkişi raporunda belirtilmemiştir.

Bu durumda; mahallinde bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılarak dava konusu taşınmaz üzerindeki meyve ağaçlarının cins ve adetleri ayrı ayrı belirtilmek suretiyle karışık meyve bahçesi veya kapama meyve bahçesi niteliği taşıyıp taşımadığı tespit edilip var olan meyve ağaçlarından elde edilecek ürün miktarı ve toplam kg. satış fiyatları ile dekara üretim giderleri ilgili İl Gıda Tarım Müdürlüğünden sorulup, araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/5228
Karar No: 2014/880
Karar Tarihi: 18.02.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/5228 E.  ,  2014/880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : ...'u yaralamaktan 5237 sayılı TCK.nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına.

1- Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanığın, dayasının oğlu olan tanık ... ile birlikte yürüdükleri sırada, okul önünde oturmakta olan mağdur ve arkadaşlarını görüp konuşmaya başladığı ve aralarında çıkan tartışmada sanığın, mağdura bıçakla bir kez vurarak mide yaralanmasına ve yaşamsal tehlike geçirmesine neden olduğu olayda; TCK.nun 61. maddesi uyarınca suçun işleniş biçimi, suçun işlendiği zaman ve yer, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak, TCK.nun 86/1.maddesinin uygulanması sırasında 1 ile 3 yıl hapis cezası aralığında makul bir ceza tayin edilmesi yerine yazılı şekilde 1 yıl hapis cezası belirlenmek suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, haksız tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin derecesi ve niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin fazla ceza verildiğine, haksız tahrikin derecesine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Hak yoksunluğuna ilişkin 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanması sırasında 53/1-c maddesindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından kısıtlılık süresinin belirlenmesinde kendi alt soyu üzerindekiler ile diğer kişiler üzerindekiler arasında bir ayrım yapılmaması yasaya aykırı ise de; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden; hüküm fıkrasındaki 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulandığı bendin "sanığın, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 1. fıkrasının a,b,c,d,e bentlerinde belirtilen haklarından, mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, 1-c bendindeki kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına" olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle CMUK.nun 322. maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 18/02/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/16226
Karar No: 2017/26585
Karar Tarihi: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/16226 E.  ,  2017/26585 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2019/5668
Karar No: 2020/982
Karar Tarihi: 25.02.2020

**20. Hukuk Dairesi         2019/5668 E.  ,  2020/982 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı Orman Yönetimi ve davalı Orman ve Su İşleri Bakanlığı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dairemizin 2016/11148-2018/7404 E.K. sayılı kararında, hava fotoğraflarında çekişmeli taşınmaz bölümü üzerindeki ağaçların cinsi ve yaşının açıklanması ve taşınmaz bölümünün güncel kadastro paftasına göre konumunun belirlenmesi istenilmiş fakat iade kararında istenildiği şekilde ağaçların cinsi ve yaşı açıklanmadan ve taşınmazın kadastro paftasına göre konumu belirlenmeden dosya Dairemize gönderilmiş ve böylece Dairemizin geri çevirme kararının gereği tam olarak yerine getirilmemiştir.

Geri çevirme kararlarının gereğinin aynen ve eksiksiz yerine getirilmesi zorunlu olup, aksi davranış işin sürüncemede kalmasına yol açacağından, hakim ve ilgili personellerin sorumluluğunu doğurur.

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Bu nedenle 2016/11148-2018/7404 E.K. sayılı geri çevirme kararında belirtildiği gibi;

Çekişmeli (K) harfli taşınmazın bulunduğu alanı kapsayan 1954, 1973 ve 1985 yıllarına ait hava fotoğrafları bulunduğu yerlerden getirtildikten sonra; dava dosyasının hükme esas alınan raporları düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine tevdi ile hava fotoğrafları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafları üzerinde gösterilmeli, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazın niteliği belirlenmeli, taşınmazın üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranı açıklanmalı, taşınmaz bölümünün güncel kadastro paftasına göre konumu net olarak belirlenerek buna dair müşterek imzalı, açıklamalı ve krokili ek rapor alınması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 25/02/2020 günü oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/4888
Karar No: 2018/8061
Karar Tarihi: 17.10.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/4888 E.  ,  2018/8061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

1-Katılan vekilinin “2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” ile “defter ve belge ibraz etmemek” suçlarından kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yüklenen suçların sanıklar tarafından işlendiği sabit olmadığından CMK'nin 223/2-e madde ve bendi uyarınca beraatleri gerektiği mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Katılan vekilinin “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Sanıklara yüklenen “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibarıyla tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31.12.2005 suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarıca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 17.10.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.