erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/40995
Karar No: 2017/17108
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/40995 E.  ,  2017/17108 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2009/361
Karar No: 2009/1266
Karar Tarihi: 05.02.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/361 E.  ,  2009/1266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 04.07.2008 gününde verilen dilekçe ile mera komisyon kararına itiraz ve mera vasfının kaldırılarak kıyı olarak terkini istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 04.07.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacı Hazine, davalı Mera Komisyonu tarafından mera olarak tahsisine ilişkin karara itiraz ederek, dava konusu taşınmazların imar içinde doğal sit alanı olup kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını belirterek mera vasfının kaldırılmasını ve taşınmazların kıyı olarak kamunun yararlanmasına sunulmasını istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı adına vali temyize getirmiştir.

4342 sayılı Mera Kanununun uygulanması sırasında teknik ekiplerce yapılan tespit ve tahdit çalışmalarına, Mera Komisyonunca verilen tahsis kararlarına karşı haklarının ihlal edildiğini düşünen özel ve tüzel kişilerin açtığı itiraz davalarında husumet mera, yayla ve kışlakla ilgili lehine tasarrufta bulunulan köy veya belediye tüzel kişisine yöneltilecektir. Her ne kadar uygulama Mera Komisyonu tarafından yapılmakta ise de, bu davanın tüzel kişiliği bulunmayan mera komisyonuna karşı açma olanağı yoktur. Bu nedenle mahkemece, Çanakkale Tarım İl Müdürlüğü Mera Komisyonu Başkanlığına açılan davanın husumet noktasından reddi gerekir iken, yargılamaya devamla işin esası hakkında hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda yazılı nedenle hükmün BOZULMASINA, 05.02.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2023/19570
Karar No: 2023/19343
Karar Tarihi: 12.12.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/19570 E.  ,  2023/19343 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/816 E., 2023/3380 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 18. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/264 E., 2022/690 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun öngördüğü yargılama sistemine göre ilk derece mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı önce istinaf yoluna başvurulabilmektedir. İstinaf başvurusu üzerine bölge adliye mahkemesince, başvuran tarafın istinaf başvurusunun usulden ya da esastan reddine karar verilebilir veya ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulabilir. Bu durumda bölge adliye mahkemesi kararına karşı, istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm kurulması hâlinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır. Başka bir deyişle istinaf başvurusunun reddi hâlinde bölge adliye mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup bu hâlde ilk derece mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesince verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuş olup Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar verilmiştir. Hâl böyle iken İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurmayan davalı vekilinin, istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz etmekte hukuki yararı bulunmamaktadır. Buna göre Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz hakkı bulunmayan davalı vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/1268
Karar No: 2014/18186
Karar Tarihi: 23.09.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/1268 E.  ,  2014/18186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İscehisar Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :14.11.2013

NUMARASI :Esas no:2011/15 Karar no:2013/495

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından; manevi tazminatın miktarı, velayet ve nafakalar yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 23.09.2014 günü tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmedi. Temyiz eden davacı H.. Ü.. vekili Av.... mazeret dilekçesi gönderdiği anlaşıldı. Davacının başka vekilleri olduğundan mazereti uygun görülmedi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, paranın alım gücüne, kişilik haklarına, özellikle aile bütünlüğüne yapılan saldırının ağırlığına, manevi tazminat isteyenin boşanmaya yol açan olaylarda ağır ya da eşit kusurlu olmadığı anlaşılmasına nazaran davacı (kadın) yararına hükmolunan manevi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile, Türk Borçlar Kanununun 52. ve 58. maddeleri nazara alınarak daha uygun miktarda manevi tazminat (TMK.md.174/2) takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3-Tüm dosya kapsamından; yapılan ekonomik ve sosyal durum araştırmasında davacının ev hanımı olup çalışmadığı tutanağa bağlanmışsa da, dosya içerisinde bulunan İscehisar Sulh Ceza Mahkemesinin 2011/23 esas sayılı dosyasındaki bir kısım ifadelerde davacı kadının çalıştığının belirtildiği, bu suretle tutanak ile ifadeler arasında çelişki doğduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece Sulh Ceza Mahkemesindeki ifadeler dikkate alınarak davacının nafaka taleplerinin reddedilerek, kadın aleyhine müşterek çocuklar için tedbir ve iştirak nafakasına hükmedildiği anlaşılmaktadır. Davacı kadının, çalışma ve gelir durumunun araştırılarak, bu husustaki çelişkinin giderilmesi, kadının düzenli ve sürekli bir gelir elde edip etmediğinin belirlenmesi ve gerçekleşecek sonucuna göre, nafakalar hususunda karar verilmesi gerekirken bu husus nazara alınmadan, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösteirlen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.23.09.2014(Salı)
Esas No: 2008/10307
Karar No: 2009/442
Karar Tarihi: 23.01.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/10307 E.  ,  2009/442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 140 ada 13 parsel sayılı 8659,22 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, irsen intikal, paylaşma bağışlama ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle 1/3' er paylarla davacı ... ile davalılar İbrahim ve ... adına tesbit edilmiştir. Davacı ..., yasal süresi içinde satın alma iddiasına dayanarak taşınmazın tamamının adına tescili istemi ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine ve çekişmeli parselin fen bilirkişisi raporunda (A) harfi ile gösterilen bölümünün ..., (B) harfi ile gösterilen bölümünün ise davacı ... adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı 2001 tarihinde çekişmeli taşınmazı kardeşi olan davalı ...'ten satın aldığı iddiasına dayanmış, davalı ... taşınmazdaki hissesini davacı olan kardeşi Hüseyin'e satmadığını belirtmiş; davalı ... ise, taşınmazın öncesinde kendisine ait iken, oğulları olan ... ve ....arasında paylaştırdığını kendi payının bulunmadığını ifade etmiştir. Mahkemece, davacının taşınmazın tamamında zilyet olmadığı ve davasını ispatlayamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verildiği halde, çekişmeli taşınmazın fen bilirkişisi raporunda (A) harfi ile gösterilen kısmının davalı ... adına, (B) harfi ile gösterilen kısmının davacı ... adına tesciline dair "dava kısmen kabul" edilmiş gibi hüküm kurulduğu gibi; Mahkeme kararında (B) harfi ile ifade edilen kısmın neresi olduğu fen bilirkişisi raporunda belirtilmediğinden, kararın bu haliyle infazı mümkün değildir. Kadastro hakimi doğru, gerçeğe uygun ve infazı kabil hüküm oluşturmakla yükümlüdür. Kararın hüküm fıkrasında (B) harfi ile belirtilen ve davacı adına tesciline karar verilen kısmın kararın eki niteliğindeki fen bilirkişisi raporunda gösterilmemesi, ayrıca dava reddedildiği halde kısmen kabul edilmiş gibi karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair yönlerin incelenmesine yer olmadığına 23.01.2009 tarihinde, oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/14072
Karar No: 2010/11277
Karar Tarihi: 09.06.2010

**4. Ceza Dairesi         2008/14072 E.  ,  2010/11277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İnegöl Asliye 2. Ceza Mahkemesi

SUÇ(LAR) : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM(LER) : Beraat

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK:Onama

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

3194 sayılı İmar Yasanın 1,2, 21. maddeleriyle "Belediye ve Mücavir Alan Sınırları İçinde ve Dışında Planı Bulunmayan Alanlarda Uygulanacak İmar Yönetmeliği" hükümlerine göre, imar planı bulunmayan alanlarda da bina yapılması için merciiden ruhsat alınmasının zorunlu olduğu ve imar yasasının 5. maddesi uyarınca mücavir alanların imar mevzuatı bakımından belediyelerin yetki, denetim ve sorumluluğu altında olmasına göre, sanığa atılı kaçak yapı yapmak suretiyle imar kirliliğine neden olma suçunu işlediği gözetilerek, hükümlülük kararı verilmesi gerekirken, "...suç tanımında mücavir alanlardan ayrıca bahsedilmediği, ... Belediye Kanunu ve İmar Kanunu birlikte incelendiğinde mücavir alanın belediye sınırları içerisinde kalmasının kabul edilemeyeceği..." biçiminde yasal olmayan gerekçelerle beraat kararı verilmesi.

Yasaya aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 09.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/5328
Karar No: 2007/5588
Karar Tarihi: 07.06.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/5328 E.  ,  2007/5588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, daimi irtifak kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın daimi irtifak hakkının (ağaç dikmemek, bina vs. ... tesis yapmamak şartı ile) davacı idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı Botaş vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

İrtifak hakkı tesis edilen alan üzerinde bulunan ve zarar gören 20 kayısı ve 3 armut ağacının kaplayacağı alan dikkate alınarak bu alanın önce kapama meyve bahçesi sonra tarım arazisi olarak değerlendirilip buna göre ağaçların kaim değerinin hesaplanması gerekirken irtifaktan etkilenen 4613,72 m2'lik alanın tamamını esas alarak hesaplama yapan bilirkişi raporlarına itibarla kamulaştırma bedelinin yüksek hesaplanması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.6.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/9292
Karar No: 2013/8811
Karar Tarihi: 24.09.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/9292 E.  ,  2013/8811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Yakınca (Selviran) köyünde Toprak Tevzi Komisyonunca herhangi, bir mera tahsisi kararı bulunup bulunmadığının sorularak, tahsis kararı ekleri ve haritaları,

2- Çekişmeli 116 ada 199 parsel (259 nolu tevzi parseli) sayılı taşınmaz bitişiğinde bulunan komşu 428 nolu tevzi parseline ilişkin mera tahsis kararı bulunup bulunmadığının sorularak, varsa tahsis kararı ekleri ve haritalarının onaylı örneğinin dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere yeniden gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/10868
Karar No: 2015/14741
Karar Tarihi: 02.10.2015

**5. Ceza Dairesi         2013/10868 E.  ,  2015/14741 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2012/293359

MAHKEMESİ : İzmir 9. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/05/2012 Asıl Karar, 08/11/2012 Ek Karar

NUMARASI : 2012/26 Esas, 2012/168 Karar

SUÇ : Rüşvet verme, hakaret

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Mahkemenin 11/05/2012 gün ve 2012/26 Esas, 2012/168 Karar sayılı ilk hükmünün temyizi üzerine 6352 sayılı Kanunun yürürlüğe girmesi nedeniyle Yargıtay C.Başsavcılığınca dosyanın mahalline iade edildiği, anılan iade işlemi bozma kararı etkisi doğurduğundan, sonradan verilen 08/11/2012 tarihli ek karara karşı sanığın kanun yollarına başvurma hakkının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada sanığın ek karardan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulması, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilmesi, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 02/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/34841
Karar No: 2015/13000
Karar Tarihi: 13.04.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/34841 E.  ,  2015/13000 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/163750

MAHKEMESİ : İzmir(Kapatılan) 9. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/03/2014

NUMARASI : 2013/968 (E) ve 2014/176 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Oluş ve dosya içeriğine göre, sanığın mağduru silahtan sayılan bıçak ile yaralamaya teşebbüs ettiği anlaşılmakla, bıçağın doğurduğu sonuç itibariyle fiilen saldırıda kullanılmaya elverişli olması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 6. maddesinin 1/f-4 bendi kapsamına giren silah niteliğinde olduğu ve sanığın eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nin 86/2, 86/3-e, 35. maddeleri kapsamında kalması nedeniyle şikayete tabi olmadığı gözetilmeden yazılı şekilde şikayetten vazgeçme nedeniyle kamu davalarının düşürülmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 13/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/19568
Karar No: 2023/19341
Karar Tarihi: 12.12.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/19568 E.  ,  2023/19341 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/813 E., 2023/3377 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 18. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/261 E., 2022/687 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun öngördüğü yargılama sistemine göre ilk derece mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı önce istinaf yoluna başvurulabilmektedir. İstinaf başvurusu üzerine bölge adliye mahkemesince, başvuran tarafın istinaf başvurusunun usulden ya da esastan reddine karar verilebilir veya ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulabilir. Bu durumda bölge adliye mahkemesi kararına karşı, istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm kurulması hâlinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır. Başka bir deyişle istinaf başvurusunun reddi hâlinde bölge adliye mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup bu hâlde ilk derece mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesince verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuş olup Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar verilmiştir. Hâl böyle iken İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurmayan davalı vekilinin, istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz etmekte hukuki yararı bulunmamaktadır. Buna göre Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz hakkı bulunmayan davalı vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/17316
Karar No: 2014/18820
Karar Tarihi: 08.09.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/17316 E.  ,  2014/18820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, suçun sabit olma dığına, eksik incelemeyle karar verildiğine yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itiraz larının reddine, ancak:

5237 sayılı TCK.nda cezaların toplanmasına dair bir düzenleme bulun madığı gözetilmeden, hükmedilen hapis cezası ile temel adli para cezasına esas alınan gün sayısı toplanarak bir gün karşılığı miktar ile çarpılmak suretiyle adli para cezası tayini,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden "5237 sayılı TCK.nun 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik, sosyal durumu ve öde me gücü gözönüne alınarak 5237 sayılı TCK.nun 50/1-a maddesi uyarınca adli para ceza sının günlüğü takdiren 20 TL'den paraya çevrilmesiyle (154 x 20 = 80 TL) 3080,00 TL adli para cezasıyla, cezalandırılmasına” ilişkin bölümün çıkarılması, yerine “TCK.nun 50/1-a maddesi uyarınca sanığa verilen 5 ay hapsin TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20 lira'dan paraya çevrilerek sanığın 3.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmesi ve hükme “hapis cezası yanında hükmolunan 4 günün TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20 TL'den çevrilerek sanığın 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin yazılmak suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 08.09.2014 gü nünde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/1965
Karar No: 2017/12498
Karar Tarihi: 21.09.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/1965 E.  ,  2017/12498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki vasiyetnamenin tenfizi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın açılmamış sayılmasına yönelik olarak verilen hüküm, süresi içinde davacı ... tarafından temyiz edilmiş, davacı ... 10.12.2015 tarihli dilekçesi ile temyizden feragat etmiş, mahkemece 16.12.2015 tarihli ek kararla temyiz talebinin reddine karar verilmiştir. Dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava, vasiyetnamenin tenfizine ilişkin olup, mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, davacılardan ... tarafından hüküm temyiz edilmiş, davacı ... 10.12.2015 tarihli dilekçesi ile temyizden feragat etmiş, 11.12.2015 tarihli dilekçesi ile temyizden feragat etmekten vazgeçmiş, mahkemece 16. 12.2015 tarihli ek karar ile davacının temyiz talebinin feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Mahkemece verilen 16.12.2015 tarihli temyiz talebinin reddine yönelik olarak verilen ek kararın davacı ...'a 22.12.2015 tarihinde bizzat tebliğ edilmesine rağmen, davacı tarafından mahkemece verilen temyiz talebinin reddine dair ek karara karşı bir temyiz talebi bulunmadığından, Dairemize gönderilen dava dosyasının, mahkemesine işlemsiz olarak İADESİNE, 21.09.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.