erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/1726
Karar No: 2015/5158
Karar Tarihi: 06.05.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/1726 E.  ,  2015/5158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, 26.08.2014 gününde verilen dilekçe ile mirasçılık belgesi verilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 22.09.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, mirasçılık belgesi verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacı ile muris arasındaki soybağının kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

TMK'nın 30. maddesinde doğum ve ölümün nüfus sicilindeki kayıtlarla ispat olunabileceği, nüfus kütüklerinde kayıt bulunmaması veya bulunan kaydın doğru olmadığının anlaşılması halinde gerçek durumun her türlü delille kanıtlanabileceği belirtilmiştir. Hukukumuzda çekişmeli yargıya tabi davalarda taraflarca hazırlama ilkesi geçerli olup, hakim tarafların talepleri ile bağlıdır. Hakim, talepte bulunan tarafların iddia ettiği olaylar ve ileri sürdüğü deliller ile yetinerek karar vermek zorundadır. Çekişmesiz yargıya tabi davalarda ise re'sen araştırma prensibi egemendir. Hasımsız açılan ve çekişmesiz yargıya tabi olan davalarda verilen kararlar kesin hüküm teşkil etmediği gibi bu kararlar açılacak bir iptal davası sonucunda değiştirilebilir veya ortadan kaldırılabilir.

Somut olaya gelince, davacı dava dilekçesinde muris ...'in mirasçısı olduğunu belirterek mirasçılık belgesi verilmesini istemiş, delil olarak da annesi ... 'un ve anneannesi ...'nin mirasçılık belgeleri ile nüfus kayıtlarına ve her türlü delile dayanmıştır. Dosya içerisinde murise ait nüfus kayıt tablosunda eşinin ... olmadığı ve Hatice'nin çocukları içinde görülmemesine rağmen ...'nin nüfus kaydı incelendiğinde baba adının ... anne adının ... olduğu görülmektedir.

Davacının, muris ...’in mirasçısı olup olmadığının belirlenebilmesi ve bunun sonucuna göre de soybağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilebilmesi için öncelikle muris ...'in eşi olduğu iddia edilen Mustafa'nın nüfus kaydının getirtilmesi, ... 'nın ... ile evli olup olmadığının, evli iseler ne zaman evlendiklerinin, murisin mirasçısı olduğunu kanıtlama yükünün kendi üzerinde olduğu da hatırlatılarak davacıdan bu hususların sorulması, gerekirse re'sen tanık dinlenmesi ve zabıta araştırması yapılarak sonuca gidilmesi gerekirken mahkemece eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatıran iadesine, 06.05.2015 gününde oybirliği ile karar verildi
Esas No: 2008/2775
Karar No: 2010/2220
Karar Tarihi: 17.02.2010

**8. Ceza Dairesi         2008/2775 E.  ,  2010/2220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; ancak,

1- Temel adli para cezasının 450 TL'dan fazla olamayacağının gözetilmemesi,

2- Suç tarihinde yürürlükte olmayan 765 sayılı TCK.nun 72. maddesi uyarınca hapis cezasından çevrilen adli para cezası ile doğrudan tayin olunan adli para cezasının toplanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı görüldüğünden hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak, bu aykırılıkların CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, doğrudan tayin olunan sonuç adli para cezasının 375 TL'ya indirilmesi ve hüküm fıkrasından 765 sayılı TCK.nun 72. maddesinin uygulanmasına ilişkin dördüncü bendin çıkarılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 17.2.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/11529
Karar No: 2010/7326
Karar Tarihi: 17.06.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/11529 E.  ,  2010/7326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vdl aleyhine 14/03/2003 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 30/03/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yolu ile kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

Dava konusu yayın nedeniyle davalılardan ... hakkında açılmış bulunan ceza davasının henüz sonuçlanmadığı anlaşılmaktadır.

Borçlar Yasası'nın 53. maddesi gereğince ceza mahkemesinin beraat kararı, hukuk yargıcı yönünden bağlayıcı değilse de ceza mahkemesince belirlenecek maddi olgular hukuk yargıcı yönünden de bağlayıcıdır. Dava konusu olayın özelliği nedeniyle ceza mahkemesindeki davanın sonucu beklenmeli ve ondan sonra tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca uygun bir karar verilmelidir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, yerinde olmayan gerekçeyle, yazılı biçimde karar verilmiş olması, usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 17/06/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/1860
Karar No: 2018/26925
Karar Tarihi: 11.12.2018

**22. Hukuk Dairesi         2016/1860 E.  ,  2018/26925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 21/05/2009-31/08/2013 tarihleri arasında inşaat işçiliği, havuz ve bahçe bakımı gibi işleri yapmak suretiyle davalı yanında çalıştığını, fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil ve hafta tatili çalışmalarına ilişkin ücret alacaklarının ödenmemesi, sigorta primlerinin gerçek ücreti üzerinden yatırılmaması sebebiyle iş akdini haklı nedene dayalı olarak feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma ücret alacaklarına hak kazanıp kazanmadığı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda; davacının ailesiyle birlikte davalıya ait müstakil evin müştemilatında kalmak suretiyle evin tüm inşaat, havuz ve bahçe bakımı gibi işlerini yerine getirdiği, yaz ve kış aylarında devamlı surette çalıştığını, haftalık en az 45 saat fazla çalışma yapmasına karşın fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini iddia etmiştir. Dosya kapsamına göre ise, davacının günlük rutin şekilde yaptığı anlaşılan işlerine ilişkin çalışma süresinin farazi şekilde belirlendiği, ancak davacının kendine özgü çalışma şeklinin bulunduğu, ev ve iş yaşamının iç içe geçmiş olduğu, yaşadığı yerde çalışmasını gerçekleştirmesi ve yapılan işlerin kapsamı gözetilerek davacının fazla çalışma yapmadığı anlaşılmakla, söz konusu alacağının reddi yerine kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2025/133
Karar No: 2025/294
Karar Tarihi: 15.01.2025

**3. Hukuk Dairesi         2025/133 E.  ,  2025/294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/288 E., 2024/231 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen menfi tespit davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca; Yargıtayın bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verilmesi halinde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinde öngörülen kesinlik sınırına tabidir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre, reddedilen ve temyize konu edilen toplam miktar 228.000,00 TL olup, karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin miktar itibariyle REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/3071
Karar No: 2012/20484
Karar Tarihi: 06.09.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/3071 E.  ,  2012/20484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çatalca 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :23.09.2011
Esas No: 2010/5557
Karar No: 2010/6324
Karar Tarihi: 12.04.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/5557 E.  ,  2010/6324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca DÜZELTİLEREK ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 26.10.2009 gün ve 2009/12681 Esas - 2009/14036 Karar sayılı ilama karşı davalı yönünden verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

-K A R A R-

Davalı tarafından sunulan belgelere göre, temyiz harç ve giderlerinin süresinde yatırılmış olduğu anlaşıldığından, davalının karar düzeltme isteminin kabulüne, Dairemizin 26.10.2009 gün ve 2009/12681-14036 sayılı Düzeltilerek Onama kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekili ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Alınan bilirkişi raporu geçersizdir. Şöyle ki;

1-4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davalarında, aynı Kanununun 15. maddesi gereğince "bilirkişi kurulu; kamulaştırmaya konu olan yerin cins ve niteliğine göre, üçü odalar listesinden, ikisi de idare kurulu listesinden seçilmek suretiyle beş kişiden oluşur" hükmüne uyulmadan oluşturulan 3 kişilik bilirkişi kurulu ile keşif yapılarak, bu bilirkişi kurulunun düzenlediği rapora göre karar verilmesi,

2-Kabule göre de; dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca, arsalara kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporunda, getirtilen emsallerin satışlarının vergi ve harçtan kaçınmak için düşük gösterildiği açıklandıktan sonra, sonuçta piyasa rayicinden söz edilerek soyut ifadelerle değer biçildiğinden, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir. Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Davacı idare vekili ve davalının temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz ve karar düzeltme harçlarının istenildiğinde iadesine, 12.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Esas No: 2011/21089
Karar No: 2014/4941
Karar Tarihi: 24.03.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/21089 E.  ,  2014/4941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın kasten basit şekilde yaraladığı mağdurun cebinden 1 paket sigara ile 2,5 TL. parayı yağmaladığı olayda, 5237 sayılı TCK’nın 150. maddesinde yer alan, “değerin azlığının” anılan yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında sanık hakkındaki usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 24.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/6726
Karar No: 2021/8752
Karar Tarihi: 24.05.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/6726 E.  ,  2021/8752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın, kesin nitelikte verilen hükmü 18.04.2016 tarihli dilekçesiyle temyiz ettiği, mahkemece 18.04.2016 tarihli ek kararla verilen hükmün kesin nitelikte olması nedeniyle temyiz talebinin reddine karar verildiği, ek kararın sanığa 25.04.2016 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın yasal süresi içerisinde ek karara yönelik temyiz dilekçesi vermediğinden temyiz incelemesine konu ortada bir karar olmadığı anlaşılmakla, dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.05.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/12073
Karar No: 2020/3688
Karar Tarihi: 30.06.2020

**11. Ceza Dairesi         2019/12073 E.  ,  2020/3688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat

Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığının 10.10.2012 tarihli, 2012/8579 Esas sayılı iddianamesi ile 213 sayılı VUK’nin 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaaya uygun olarak sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından kamu davası açıldığı, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında açıklandığı üzere her bir takvim yılında sahte fatura kullanma ve düzenleme suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, her bir suçtan ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, sanığın yalnızca sahte fatura düzenleme suçundan beraatine hükmolunduğu anlaşılmakla, zamanaşımı süresi de dikkate alınarak sanık hakkında dava açılan 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen hükme yönelik katılan vekilinin ve Cumhuriyet savcısının temyiz taleplerinin incelenmesinde;

2012-A-359/21 sayılı vergi tekniği raporunda, sanığın yetkilisi olduğu Ar Grup Tabildot Yemek Ürünleri Hizmeti Gıda Pazarlama A.Ş. tarafından Eskişehir Emniyet Müdürlüğü, Kılıçoğlu Anadolu Lisesi, Fatih Fen Lisesi ve Kaymaz Kaymakamlığı adına düzenlenen faturaların, herhangi bir mal alış verişi olmadan sahte olarak düzenlendiği iddia edilmesine rağmen, sanığın Fatih Anadolu Lisesi'ne yemek hizmeti verdiklerini, faturalarda yanlışlıkla Fen Lisesi yazmaları nedeniyle söz konusu faturaların teyidinin yapılamadığını savunması, Fatih Anadolu Lisesi Müdürlüğünün 30.10.2013 tarihli yazısında; okul aile birliği ile Ar Grup Tabildot Yemek Ürünleri Hizmeti Gıda Pazarlama A.Ş. arasında yemekhane kiralama sözleşmesi imzalandığını, yemek ücretlerinin tahsilatlarının doğrudan şirket tarafından yapıldığını, kayıtların incelenmesinde, öğrenciler adına kesilen 42 adet, toplamda 6.783,50-TL tutarında tahsilat makbuzuna rastlanıldığının; Kılıçoğlu Anadolu Lisesinin 01.11.2013 tarihli yazısında; Ar Grup Tabildot Yemek Ürünleri Hizmeti Gıda Pazarlama A.Ş. ile okul aile birliği arasında 15.09.2008 tarihinden itibaren 1 yıl geçerli olmak üzere kira sözleşmesi yapıldığının, söz konusu sözleşmenin 24.02.2009 tarihinde fesh edildiğinin, okul adına düzenlenen fatura bulunmadığının ancak yemekhanede öğrencilere yemek hizmeti verildiğinin belirtilmesi karşısında, tebliğnamedeki 1 numaralı bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olup, katılan vekilinin ve Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, hükmün ONANMASINA, 30.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/21098
Karar No: 2015/24775
Karar Tarihi: 22.12.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/21098 E.  ,  2015/24775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Aile Mahkemesi

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; onanmasına dair Dairemizin 17.06.2015 gün ve 27661-12916 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, ... Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun kanun yollarına ilişkin hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.

Kadın ve erkek tarafından açılan ve birleştirilerek yargılaması yapılan boşanma dava dosyasında davalı-karşı davacı erkek tam kusurlu bulunarak kadın tarafından açılan davanın kabulüne, erkek tarafından açılan davanın reddine karar verilmiştir. Hükmün davalı-karşı davacı erkek tarafından her iki boşanma davası ve fer'ileri yönünden temyiz edilmesi üzerine Dairemizce 17.06.2015 tarihinde onama kararı verilmiştir. Davalı-karşı davacı erkek, bu kez karar düzeltme yoluna başvurmuştur.

Davalı-karşı davacı erkek, birleşen dava dilekçesinde; sadakatsizlik olgusuna ve bunu ispat yönünde ise tanık beyanları yanısıra, davacı-karşı davalı kadın adına kayıtlı telefon görüşmeleri dökümlerine de delil olarak dayanmış ve bu telefon görüşmelerinin kayıtlarının getirtilmesini istemiştir. Mahkemece, bu delil toplanmadan, nihai hüküm kurulmuştur. Taraflara dayandıkları olgu ve vakıaları kanıtlama konusunda imkan tanınması, "adil yargılama hakkını" içeren "hukuki dinlenilme hakkı"nın bir gereğidir (HMK.m.27). Mahkemece, davacı-karşı davalı kadına ait telefon dökümleri getirtilmek suretiyle diğer tüm delillerin birlikte değerlendirimesi ve sonucu uyarınca karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı hüküm kurulması doğru görülmemiştir. Ne var ki, bu husus ilk incelemede gözden kaçtığından, davalı-karşı davacı erkeğin karar düzeltme talebi haklı ve yerinde olup, kabulü ile Dairemizin verdiği onama kararının kaldırılmasına, hükmün açıklanan sebeple bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen sebeple Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440/I-4. maddesi gereğince, davacının karar düzeltme talebinin KABULÜNE, Dairemizin 17.06.2015 tarihli 2014/27661 esas, 2015/12916 karar sayılı onama kararının KALDIRILMASINA, hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, karar düzeltme harcının istek halinde yatırana geri verilmesine oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/6422
Karar No: 2009/10285
Karar Tarihi: 28.05.2009

**2. Hukuk Dairesi         2009/6422 E.  ,  2009/10285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Evlat Edinmede Ana ve Babanın

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; \* bozulmasına dair Dairemizin \* 9.2.2009 gün ve \* 15783-1806 sayılı ilamiyle ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Kanunun 442/3. maddesi gereğince; bu maddede gösterilen para cezasının miktarı 5252 sayılı Kanunun 4. maddesiyle artıRıldığından ve aynı yasanın 7. maddesiyle, ceza, idari para cezasına dönüştürüldüğünden, 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 17. maddesinin 7. fıkrasıyla da idari para cezaları her takvim yılı başından geçerli olmAk üzere, önceki yıl uygulanan miktarın, o yıl için belirlenmiş olan yeniden değerleme oranında artırılarak uygulanacağı öngörülmüş olmakla, hesaplanan 169.00 TL. idari para cezasının karar düzeltme talep edene yükletilmesine, oybirliğiyle karar verildi. 28.05.2009 (Prş.)