erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/13402
Karar No: 2013/2842
Karar Tarihi: 18.03.2013

**20. Hukuk Dairesi         2012/13402 E.  ,  2013/2842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Orman Yönetimi vekili ve Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, .... Mahallesi 420 ada 36 parsel sayılı 514.48 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, bahçe niteliğinde davalının zilyetliğinde olduğu ve Orman Yönetiminin kadastro mahkemesinde orman kadastrosuna itiraz davasının bulunduğundan bahisle, malik hanesi açık bırakılarak, tesbit tutanağı düzenlenip mahkemeye gönderilmiştir. Orman Yönetimi, kadastro paftası üzerinde gösterilen (A), (B), (C), (D) ve (E) harfleri ile işaretlenen bölümlerinin orman niteliği ile Hazine adına tescili istemi ile dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, çekişmeli taşınmazların davalı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş, davacı Orman Yönetimi tarafından hükmün temyiz edilmesi üzerine, 20. Hukuk Dairesinin 23/11/2010 tarih ve 2010/13371-14375 sayılı ilâmı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; "eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve amenajman planı uygulanarak taşınmazların öncesinin belirlenmesi, taşınmazlar üzerinde bulunduğu bildirilen meyve ağaçlarının yaşları, sayısı ve cinsi belirlenmeli, uygulanan hava fotoğrafının çekim tarihinde taşınmazlar üzerinde var olup olmadıkları, görünen ağaçların bu meyve ağaçları ya da orman ağacı olup olmadığı üzerinde durulmalıdır. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırı olduğu"na değinilmiştir. Mahkemece, davanın reddine ve dava konusu 420 ada 36 sayılı parselin tesbit gibi ... adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm, davacı Orman Yönetimi vekili ve davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre orman kadastrosu yapılmış, taşınmazlar orman sınırları dışında bırakılmıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırma sonucunda, çekişmeli taşınmazların orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 18/03/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/14423
Karar No: 2013/7371
Karar Tarihi: 05.03.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/14423 E.  ,  2013/7371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

İnşaat bilirkişisinin raporunun dosyada bulundurulmaması da diğer deliller hüküm kurmaya yeterli olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre Cumhuriyet Savcısının, sanık hakkında TCK.nun 50. maddesi yerine 51. maddesinin uygulanması gerektiğine; sanığın, suçun unsurlarının oluşmadığına ve suç kastı bulunmadığına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Sanığa yüklenen suç kesintisiz suçlardan olup, suç tarihinin hukuki kesintinin gerçekleştiği iddianame tarihi olan "05.01.2011" olacağı gözetilmeden, gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "01.10.2010" olarak yazılması,

2- Adli para cezasına esas alınan birim gün sayısı ile bir gün karşılığı takdir olunan miktar çarpılırken, uygulanan yasa, madde ve fıkrasının gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6. madde ve fıkrasına aykırılık yapılması,

3- 5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimaının düzenlenmediği gözetil- meden, sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilme adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezalarının toplanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün karar başlığındaki suç tarihi kısmından “01.10.2010” ibaresinin çıkarılarak yerine “05.01.2011” ibaresinin yazılması; hükme, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrildiği hususunun eklenmesi ve hüküm fıkrasından "adli para cezalarının içtimaına" ilişkin bö- lümün çıkarılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 05.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/1852
Karar No: 2019/5943
Karar Tarihi: 13.03.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/1852 E.  ,  2019/5943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 02/08/2011-02/06/2014 tarihleri arasında montaj-takım-imalat teknikeri olarak çalıştığını, iş akdinin işverence haksız olarak feshedildiğini beyan ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan faiziyle birlikte tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabını Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporunu dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Savunma hakkı, Anayasa'nın 36. maddesinde güvence altına alınmıştır. Söz konusu madde hükmüne göre, “Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir”.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 27. maddesi hükmünde, davanın taraflarının, müdahillerin ve yargılamanın diğer ilgililerinin, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olduğu, bu hakkın yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını, mahkemenin açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini, kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini düzenlenmiştir.

6100 sayılı Kanun'un 280. maddesinde ise, bilirkişi raporunun birer örneğinin taraflara tebliğ edileceği; aynı Kanunun 281. maddesinde, tarafların bilirkişi raporunun, kendilerine tebliği tarihinden itibaren iki hafta içinde, raporda eksik gördükleri hususların, bilirkişiye tamamlattırılmasını; belirsizlik gösteren hususlar hakkında ise bilirkişinin açıklama yapmasının sağlanmasını veya yeni bilirkişi atanmasını mahkemeden talep edebileceği hükme bağlanmıştır.

Somut uyuşmuzlıkta, davalı vekili, 05.12.2018 tarihinde vermiş olduğu mazeret dilekçesi ile ... 1. İş ve ... 18. Ağır Ceza Mahkemelerinde duruşma günü olan 06.12.2018 tarihinde duruşmalarının olduğu, duruşmanın 11:45'te alınmasını talep ettiği halde, 06.12.2018 tarihli celsede ve duruşmanın saat 10:49'da yapılarak davalının mazeretinin kabul ya da reddi yönünde karar tesis edilmeden hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır. Bu husus savunmanın kısıtlanması niteliğindedir. Sair yönler incelenmeksizin kararın sırf bu nedenle bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildİ.
Esas No: 2023/19517
Karar No: 2023/19156
Karar Tarihi: 07.12.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/19517 E.  ,  2023/19156 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/259 E., 2023/66 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 17.830,00 Türk Lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca bozmaya uygun olarak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, davacının geçici görevlendirme dönemine ilişkin toplu iş sözleşmesinden doğan harcırah ve yemek ücreti alacaklarına ilişkin olup hükmün ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı da dikkate alınarak,

İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarı ile kesinlik sınırı olan 17.830,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/16300
Karar No: 2019/7574
Karar Tarihi: 27.05.2019

**8. Ceza Dairesi         2017/16300 E.  ,  2019/7574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın, köyde bulunan tarlasındaki çöpleri tarla komşusu olan katılanın arazisine yakın bir yerde yaktıktan sonra, gerekli tedbirleri almaması sonucunda ateşin katılanın tarlasına sıçraması sonucu zeytin ağaçlarının zarar gördüğünün anlaşıldığı olayda, sanığın eyleminin TCK.nın 171/1-a. maddesinde düzenlenen ve ön ödemeye tabi olan taksirle yangına neden olma suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 27.05.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/6604
Karar No: 2018/5459
Karar Tarihi: 07.06.2018

**21. Hukuk Dairesi         2017/6604 E.  ,  2018/5459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 05/11/2008-30/04/2010 tarihleri arasında (ara verilen kış dönemleri hariç) sigortasının gösterilmediğini, eksik sürelerinin tespiti ile bu süreler için yatırılmayan primlerin yatırılmasına karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmesi üzerine davalılardan Kurum vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince davalılardan Kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalılardan Kurum vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine, Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, davalılardan Kurum vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 07/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/35431
Karar No: 2017/16026
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/35431 E.  ,  2017/16026 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2013/8349
Karar No: 2013/11609
Karar Tarihi: 03.06.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/8349 E.  ,  2013/11609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan... vd.vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

-K A R A R-

1-Davalılardan ... ve ...'e mahkemenin gerekçeli kararı ile davacı idarenin temyiz dilekçesi usulüne uygun tebliğ edilmemiştir.

Adı geçenlerin adresleri, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 7. maddesi ve Tebligat Kanununun 28. maddesinde yazılı tapu, vergi ve nüfus kayıtları üzerinden, resmi ve özel müessese ile dairelerden ve ayrıca zabıta marifetiyle araştırılarak, tespit edilen adresine gerekçeli karar ile davacı idarenin temyiz dilekçesi tebliğe çıkartıldıktan, adreslerinin tespit edilememesi halinde ilânen tebligat yapıldıktan ve temyiz süreleri beklendikten,

2-Dava konusu ... ilçesi ...eski 251 (yeni 406 ada 9) parselin tapu kaydı tüm tedavülleri ile tapu sicil müdürlüğünden getirtildikten,

3- ... Belediye Başkanlığının 08.02.2011 tarihli yazısında dava konusu ... Mahallesi 251 parsel sayılı taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2009 yılında emlak vergisine esas olmak üzere takdir komisyonunca resen belirlenen arsa metrekare rayiç bedelinin 28,83-TL olduğu belirtilmiştir.

Aynı idarece yapılan kamulaştırma nedeniyle ... Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp karara bağlanan 2011/241 esas, 2012/81 karar sayılı dosyada ise dava konusu 251 parsele üç parsel uzaklıkta ve aynı konumdaki 292 parsel sayılı taşınmaz için emlak vergisine esas metrekare rayiç değerinin 142,62-TL olarak bildirildiği anlaşılmıştır.

Aynı mahallede ve konumda olup birbirine bu kadar yakın iki parsel için, aynı değerlendirme tarihinde vergi değerlerinin bu derece farklı oluşu nedeniyle verilen cevapların taşıdığı çelişkinin giderilmesi gerektiğinden,

Dava konusu 251 parsel ile kamulaştırmaya konu 292 parsel sayılı taşınmazın değerlendirme yılı olan 2009 tarihindeki emlak vergisine esas takdir komisyonunca belirlenen metrekare rayiç değerleri, ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/241 esas, 2012/81 karar sayılı dosyasında mevcut kamulaştırmaya konu parselleri gösteren krokide eklenerek, ilgili belediye başkanlığından sorulduktan,

Sonra alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/29531
Karar No: 2018/1753
Karar Tarihi: 21.02.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/29531 E.  ,  2018/1753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Sanık hakkında isnat edilen İİK’nın 338/1. maddesinde düzenlenen “gerçeğe aykırı beyanda bulunma” suçunun oluşabilmesi için, borçlunun; aleyhine başlatılan bir icra takibi nedeniyle İcra İflas Kanunu’na göre istenmesi nedeniyle, süresi içerisinde verdiği ve bu Kanun’un 74 üncü maddesindeki unsurları da içermek suretiyle geçerli olan mal beyanındaki bildirimlerin gerçeğe aykırı olarak yapılmasının gerekmesi karşısında;

Borçluya ödeme emrinin 10.06.2013 tarihinde yapıldığı, mal beyanının ise 25.06.2013 tarihinde verildiği, mal beyanının süresinde verilmemesi nedeniyle geçersiz olduğu, bu nedenle gerçeğe aykırı beyanda bulunma suçunun oluşmadığı anlaşılmakla, sanığın beraatine karar verilmesi yerine yazılı şekilde cezalandırılmasına karar verilmesi,

Kabule göre de;

1) 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 338/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2) Sanık hakkında hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak TCK'nın 53. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 21/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/23841
Karar No: 2024/6565
Karar Tarihi: 09.09.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/23841 E.  ,  2024/6565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/576 E., 2017/215 K.

SUÇ : 1632 sayılı Askerî Ceza Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; rahatsızlığı sebebiyle Birliğine süresinde katılamadığına ilişkindir.

II. GEREKÇE

22.07.2016 tarihinden itibaren 4 günü yol süresi olmak üzere toplam 14 günlük kanuni izne gönderilen sanığın, bu izninden en geç 05.08.2016 tarihine kadar dönerek Birliğine katılması gerekirken bu zorunluluğa uymadığı, bir süre sonra 13.08.2016 tarihinde kendiliğinden dönerek Birliğine teslim olduğu anlaşılmıştır.

Sanık hakkında izin tecavüzü suçundan, 1632 sayılı Askerî Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 66/1-b ve 73. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanığın savunmalarında atılı suçlamayı ikrar ettiği belirlenmiştir.

Denizli 11. Komando Tugayı 2. Komando Tabur Komutanlığının 09.01.2017 tarihli yazısı, Akdeniz Askerlik Şubesi Başkanlığının 23.12.2016 tarihli ve sanığın bildirilen tarihler arasında herhangi bir işlem yaptırmadığı bilgisini içeren cevabi yazı, Ergani Askerlik Şubesi Başkanlığının 22.11.2016 tarihli yazısı ve Toros Devlet Hastanesi Yöneticiliğinin "..." konulu yazısı dosyada mevcuttur.

Tetkik edilen tüm dosya kapsamına göre; sanığın, izin süresini geçirmesine ilişkin, mazeret olarak ileri sürdüğü hususların askerlik hizmetine üstün tutulabilecek, kanuni ve geçerli mazeretlerden olmadığı ve atılı suçlamadan kurtulmaya yönelik olduğu anlaşılmakla; eyleminin Mahkemece sabit görülerek, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

09.09.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2023/19516
Karar No: 2023/19155
Karar Tarihi: 07.12.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/19516 E.  ,  2023/19155 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/258 E., 2023/65 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 17.830,00 Türk Lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca bozmaya uygun olarak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, davacının geçici görevlendirme dönemine ilişkin toplu iş sözleşmesinden doğan harcırah ve yemek ücreti alacaklarına ilişkin olup hükmün ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı da dikkate alınarak,

İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarı ile kesinlik sınırı olan 17.830,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.