erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/30139
Karar No: 2015/9962
Karar Tarihi: 04.05.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/30139 E.  ,  2015/9962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/09/2014

NUMARASI : 2014/282-2014/475

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına 04.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/12810
Karar No: 2017/11950
Karar Tarihi: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/12810 E.  ,  2017/11950 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2021/16815
Karar No: 2023/357
Karar Tarihi: 08.02.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/16815 E.  ,  2023/357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin, 24.01.2020 tarihli ve 2019/698 E., 2020/150 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 293 üncü maddesinin ikinci fıkrasında yer ... ''Hüküm, temyiz eden Cumhuriyet Savcısına veya ilgililere gerekçesiyle birlikte açıklanmamışsa; hükmün temyiz edildiğinin bölge adliye mahkemesince öğrenilmesinden itibaren gerekçe, yedi ... içinde tebliğ edilir.'' 5271 sayılı Kanunu'nun 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer ... "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." ve yine aynı Kanunun 295 ... maddesinde yer ... "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi ... içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanık müdafiinin yokluğunda verilen hükme yönelik 5271 sayılı Kanunu'nun 291 ... maddesinde belirtilen 15 günlük yasal süre içerisinde temyiz dilekçesi sunduğu ancak temyiz dilekçesinde gerekçe belirtilmediği gibi vekillikten de çekildiği,sanığa ise gerekçeli kararın tebliğ edilmediği ve kararın da ihtarat içermediği anlaşıldığından, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarih ve 2019/9. MD-554 Esas ve 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere,hak kaybının önlenmesi bakımından sanığa tebligatın yapıldığı tarihten itibaren 5271 sayılı Kanunu'nun 295 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligatın yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması ve sanığın süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek tebliğname ile birlikte, gerekçeli temyiz isteminde bulunulmaması halinde ise mevcut haliyle incelenmek üzere dava dosyasının, geri iade edilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, oy birliğiyle, 08.02.2023 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2010/6500
Karar No: 2010/7270
Karar Tarihi: 21.06.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/6500 E.  ,  2010/7270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARAMÜRSEL ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/03/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, A.İlçesi S. Beldesi 351 parsel sayılı taşınmazın davalı adına kayıtlı olduğunu, taşınmazın kısmen kıyı kenar çizgisi içinde olduğunu, 3621 Sayılı Yasa uyarınca kıyıların Devletin hüküm ve tasarrafu altında olduğunu ileri sürerek, taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalan 978.43 m2'lik kısmının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 3402 Sayılı Yasanın 5841 Sayılı Yasa ile değişik 12. maddesi uyarınca hak düşürücü sürenin geçmiş olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, taraflarca süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptali ve sicil kaydının kütükten terkini isteğine ilişkin olup mahkemece 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca kadastro tespitinin kesinleşmesiyle dava tarihi arasında 3402 sayılı Yasanın 12/3 maddesinde öngörülen hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş olmasında kural olarak bir isabetsizlik yoktur. Öyleyse, davalının tüm, davacı Hazine’nin bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine,

Ancak, her dava açıldığı tarihteki koşullara bağlıdır. Bir taraf dava açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre davasında haklı olduğu halde dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren (geçmişe etkili) yeni bir yasa hükmü ya da İnançları Birleştirme Kararı gereğince davayı kaybederse yargılama giderlerinden sorumlu tutulamaz. Anılan bu kural yasal ve yargısal uygulamada kararlılık kazanmıştır. (Baki Kuru, Hukuk Usulü Muhakemeleri 5. cilt, sayfa 5338, dipnot 159; 10. H.D. 21/12/1976, 8770/8739 ve dipnot 160: 5. HD 12/09/1977, 5445/5655 dipnot 161: 10.HD 24/02/1976, 6296/1297) Bunun yanında, avukatlık ücreti de yargılama giderlerinden sayılır. (29.05.1957 tarih ve 4/16 sayılı İnançları Birleştirme Kararı).

Hal böyle olunca; yapılan uygulama neticesinde dava tarihinde davacı Hazine’nin davasında haklı olduğu gözetilerek, yargılama giderleri ve bu giderlerden sayılan avukatlık ücretinden ve maktu harçtan davalı tarafın sorumlu tutulması gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir.

Davacının bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/122
Karar No: 2018/6010
Karar Tarihi: 03.07.2018

**21. Hukuk Dairesi         2018/122 E.  ,  2018/6010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davalı, yerel mahkeme kararının onanmasına ilişkin Dairemizin 25/09/2017 gün ve 2017/4132 Esas, 2017/6762 Karar sayılı ilamında maddi hata olması nedeniyle karar düzeltme talep etmiştir.

Mahkeme, 30/11/2017 tarihli ek kararıyla karar düzeltme talebinin reddine karar vermiştir.

30/11/2017 tarihli ek kararın davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu ve temyiz düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Davalı, 22/11/2017 tarihli dilekçe ile Dairemizin 25/09/2017 gün ve 2017/4132 Esas, 2017/6762 Karar sayılı ilamının maddi hata nedeniyle düzeltilmesib talep edilmesi üzerine dosyanın gereği yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi gerekirken mahkemece ele alınarak istemin reddine dair ek karar verilmesi usul ve yasaya aykırı görülmekle, Yerel Mahkemenin bu konudaki 30/11/2017 gün ve 2013/473 Esas, 2014/790 Karar sayılı Ek Kararının KALDIRILMASINA karar verildi.

İşin esasına gelince; 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8. maddesinin son fıkrası hükmüne göre İş Mahkemelerinden verilen kararlarla ilgili olarak Yargıtayca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna başvurulamaz. Kaldı ki, ilgili Yargıtay ilamında maddi hata da bulunmamaktadır. Bu bakımdan, davalının karar düzeltme isteği niteliğini taşıyan başvurusunun reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle mahkemenin 30/11/2017 günlü Ek Kararının bozularak kaldırılmasına, davalının karar düzeltme talebinin REDDİNE, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 03/07/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/257
Karar No: 2017/3700
Karar Tarihi: 21.06.2017

**1. Hukuk Dairesi         2015/257 E.  ,  2017/3700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalı ile aralarında çekişme konusu taşınmazla ilgili kira sözleşmesinin süresinin bitmesine rağmen davalının taşınmazı tahliye etmediğini ileri sürerek davalının taşınmazdan tahliyesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine ilişin olarak verilen karar, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi tarafından ‘... Taraflar arasındaki akdi ilişkinin sona erdiği anlaşılmıştır. Bu tarihten sonra yeni bir kira sözleşmesi akdedilmediğinden davalı dava konusu yerde faaliyetine fuzuli şagil olarak devam etmiştir. Bu husus büyük şehir belediye başkanlığının 7.2.2005 tarihli encümen kararının 14 üncü maddesinde de açıkça anlaşılmaktadır. Nitekim anılan encümen kararında davalı ...'ın dava konusu yerde faaliyetinin devamına,ecrimisil olarak belediyeye yaptığı ödemeye %15 oranında artış uygulanmasına karar verildiği de görülmektedir.HUMK. 74.maddesi uyarınca olayları açıklamak taraflara, hukuki niteleme ise hakime aittir. Dava dilekçesindeki anlatıma göre davalının fuzuli şagil olduğu dava konusu taşınmazdan tahliyesi istendiğine göre, uyuşmazlığın fuzuli işgal sebebiyle el atmanın önlenmesi olarak değerlendirilmesi gerekir. Davanın değeri 20625 TL olarak gösterildiğine göre mahkemece görev hususu nazara alınarak görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, kira ilişkisinin varlığından sözedilerek yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.’gerekçesiyle bozulmuş, bozmaya uyularak yapılan yargılamanın sonucunda görevsizlik kararı verilmiş, karar onanmış ve dosya görevli asliye hukuk mahkemesine gönderilmiş, yapılan yargılama sonucunda, davanın kabulü ile davalının taşınmaza el atmasının önlenmesine karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 1.146.89 .-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 21.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/14105
Karar No: 2016/8032
Karar Tarihi: 24.05.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/14105 E.  ,  2016/8032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK(TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kayıp-kaçak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 1.867,80 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 24.05.2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/25886
Karar No: 2015/6971
Karar Tarihi: 06.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/25886 E.  ,  2015/6971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/03/2014

NUMARASI : 2011/265-2014/208

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 06.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/11587
Karar No: 2011/14016
Karar Tarihi: 21.11.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/11587 E.  ,  2011/14016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.04.2009 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil olmadığı takdirde alacak istenmesi üzerine bozmaya uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 12.07.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 442 sayılı Köy Kanununa, 3367 sayılı yasa ile eklenen 13. ek maddesi uyarınca, Boruktolu köyü tüzel kişiliğine tahsis edilen taşınmazın, köy ihtiyar heyeti tarafından hak sahiplerine satışına dayalı tapu iptali tescil, olmazsa arsanın rayiç bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

3367 sayılı Yasayla 442 sayılı Köy Kanununa eklenen ek 13. madde hükmü uyarınca Köy Tüzel Kişiliği adına köy yerleşim planına göre tescil edilen parsellerin 2000 m2'yi geçmemek üzere köyde ikamet eden ve köy nüfusuna kayıtlı olup evi bulunmayan ihtiyaç sahiplerine, ihtiyar meclisinin kararı ile raiç bedel üzerinden satışı mümkündür. Ayrıca Köy Yerleşme Alanı Uygulama Yönetmeliğinin 12/c maddesinde “Kendisine, eşine ve reşit olmayan çocuklarına ait evi veya arsası bulunmaması, var ise evinin harap, arsanın kullanışsız olması, ve İsteklinin ikamet etmekte olduğu köy nüfusuna kayıtlı olması ve o köyde asgari 5 yıl oturmuş olması” gerektiği düzenlenmiştir. Anılan bu hüküm uyarınca köy tüzel kişiliği adına tapuda kayıtlı taşınmazları, o köyde asgari 5 yıl ikamet eden, kendisine, eşine ve reşit çocuklarına ait evi bulunmayan, ihtiyaç sahipleri tescil talebinde bulunabilirler.

Somut olayda; davacı ..., 144 ada 8 (182 ada 8) parsel numaralı taşınmazın adına tescilini istemiştir. Dosya arasında bulunan 15.03.2004 tarihli satış kararında 144 ada 8 (182 ada 8) parsel numaralı taşınmazın davacıya satıldığına dair bir kayıt bulunmamaktadır. Ayrıca tapu sicil müdürlüğü tarafından gönderilen 02.11.2009 tarihli yazıda davacının eşine ait 103 ada 1 parsel numaralı arsa nitelikli 3367 sayılı Kanun gereği satışı yapılan taşınmaz bulunduğu bildirilmiştir. Mahkemece, davacıya satış yapılmadığı ve davacının eşi adına kayıtlı Köy Yerleşme Alanı Uygulama Yönetmeliğinin 12/c maddesinde belirtilen nitelikte taşınmaz bulunduğu gözetilerek tapu iptali ve tescil isteminin reddi ile kanıtlanırsa ikinci kademedeki alacak isteminin incelenip hükme bağlanması yerine yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır. Hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde temyiz harcının yatırana iadesine, 21.11.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2020/20930
Karar No: 2022/21343
Karar Tarihi: 01.11.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/20930 E.  ,  2022/21343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hakaret

KARAR

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ile temyiz sebebine göre ve 24/10/2019 tarihinde yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 29. maddesi ile değişik CMK'nın 286. maddesi gereğince hakaret suçundan kurulan hükmün temyiz edilebilir hale geldiği anlaşılarak, dosya görüşüldü:

Anayasanın 40/2, 5271 sayılı CMK 'nın 34/2 ve 232/6. Maddeleri gereğince, kararlar ve hükümlere karşı başvurulabilecek yasa yolları, süreleri, sürelerin ne zaman başlayacağı, başvuru mercii, şekli ve sonuçlarının kuşkuya yer vermeyecek şekilde ilgililere açıkça bildirilmesinin gerekmesi, anılan Kanun'un 294/1. maddesinde '' Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.'' şeklinde, 295/1. maddesinde ise ''Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' biçimnde düzenlemeler bulunması, Bölge Adliye Mahkemesince kararın son bölümünde, temyiz başvurunda hükmün neden dolayı bozulmasının istendiğine dair temyiz sebebi gösterilmesinin zorunlu olduğuna, gösterilmemesi halinde ise temyiz isteminin reddedileceğine dair bildirimin yer almadığının anlaşılması karşısında; sanığa, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda yapılacak meşruhatlı tebligatla, tebliğden itibaren yedi günlük süre içerisinde, yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz isteminin reddedileceği hususunda ihtar yapılmasının gerektiği,

Anlaşıldığından, sanık ...'in temyiz davası istemi hakkında KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA, yukarıda belirtilen şekilde sanığa tebligat yapılarak, tebliğe ilişkin evrakın dosya içerisine konulması, temyiz nedenlerini içeren ek dilekçe verildiği takdirde ise bu bu hususta ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize yollanılmak üzere, dosyanın incelenmeksizin ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi'ne GERİ GÖNDERİLMESİNE, 01/11/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/3956
Karar No: 2025/1180
Karar Tarihi: 18.02.2025

**1. Ceza Dairesi         2024/3956 E.  ,  2025/1180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR SAYISI : 2022/2513 E., 2022/2739 K.

SUÇ : Kasten yaralama

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanması

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 12.03.2024 tarihli ve 2022/2513 Esas, 2022/2739 Karar sayılı ek kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5271 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendinin ilgili bölümünde yer verilen; “… İlk Derece Mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan Bölge Adliye veya İlk Derece Mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 12.03.2024 tarihli ve 2022 /2513 Esas, 2022 /2739 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Alaşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.02.2025 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2016/5293
Karar No: 2019/2043
Karar Tarihi: 27.02.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/5293 E.  ,  2019/2043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

I- Sanık müdafiinin, 2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığa yüklenen “2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibarıyla tabi olduğu, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e, 67/4 maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

II- Sanık müdafiinin, 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;

1-Sanık hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasında, sanığın şirketle ilgisinin bulunmadığını, şirket işlerini kendisinden vekaletname alan ...'ın yürüttüğünü savunması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından; sanık savunmasında adı geçen... ile suça konu faturaları kullandığı tespit edilen mükelleflerin CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık

sıfatıyla dinlenmeleri, suça konu faturaları kullandığı tespit edilen mükelleflerden, faturaları hangi ticari ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması, gerektiğinde suça konu faturalardaki yazı ve imzaların aidiyeti konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılması ve toplanan deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a) Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura düzenleme eyleminin zincirleme suç oluşturduğu ve sanık hakkında TCK'nin 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 Tarih 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 27/02/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.