erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/5689
Karar No: 2017/1059
Karar Tarihi: 14.02.2017

**20. Ceza Dairesi         2015/5689 E.  ,  2017/1059 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme :. Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkumiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlediğinden, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 14.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/114
Karar No: 2021/11451
Karar Tarihi: 02.12.2021

**11. Ceza Dairesi         2019/114 E.  ,  2021/11451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

1-) 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Gerekçeli karar başlığında 2009 şeklinde eksik yazılan suç tarihinin, düzenlenen en son fatura tarihi nedeniyle "11.12.2009" olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık müdafinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

2-) 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Sanığa yüklenen “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık müdafinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 02.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/28996
Karar No: 2015/33682
Karar Tarihi: 19.11.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/28996 E.  ,  2015/33682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı şirket ile arasında harici daire satış sözleşmesi imzalandığını, satış bedelini ödediğini, ancak dairenin 30.12.2008 tarihinde teslimi gerekirken teslim edilmediğini, ayrıca m2 eksikliği ve diğer eksik işlerin olduğundan bahisle eksik işler bedeli olan 80,949 TL ve yüz ölçümü yönünden kaynaklanan 88,021 avronun şimdilik 10,000 avrosunun ve gecikme cezası olarakda 12,000 avronun dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, eksik işler bedeli yönünden davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen karar dairemizin 12.02.2013 tarih 2012/7862 esas 2013/3179 karar sayılı ilamı ile bozulmuş; bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ve davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Hükmüne uyulan bozma kararında, taraflar arasında düzenlenen sözleşmenin 4.4 maddesinde teslimde gecikme halinde aylık 5,000 avro ödenecektir; hükmü uyarınca davacının geç teslim nedeniyle gecikme tazminatı isteyebileceği belirtilmiştir. Yargılama esnasında alınan 30.1.2014 tarihli bilirkişi raporunda geç teslimin vuku bulduğu 25,5 aylık gecikme süresinin 10 aylık kısmında inşaat yasağı bulunduğu belirtilerek bu 10 aylık kısma ilişkin süre tazminattan indirilmiştir. Bilirkişiler bu saptamayı yaparken sadece yaptıkları araştırmaya dayanmış olup, dosya içine dayanak herhangi bir bilgi ve belge koymamışlardır. Bu itibarla öncelikle ilgili kurumlardan inşaat yasakları ve süreleri konusunda bilgi ve belge ile yapı denetleme firmasından ilgili belgeler istenerek yasakların inşaatın yapımına engel olup olmadığı, bu hususun teslim süresini etkileyip etkilemeyeceği, dava konusu inşaatın yapımına yasak süresi içinde devam edilip edilmediğinin taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli şekilde alınacak ek raporla belirlenerek hasıl olacak sonuca uygun karar verilmesi gerekir. Mahkemenin değinilen bu yönleri gözardı ederek, dosya içine gerekli bilgi ve belge alınmaksızın sadece bilirkişilerin haricen yaptığı araştırmalarına dayalı olarak belirledikleri kanaatleri esas alınarak, yazılı şekilde karar vermiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, ikinci bent gereğince diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 19.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/11128
Karar No: 2021/4329
Karar Tarihi: 16.06.2021

**14. Ceza Dairesi         2016/11128 E.  ,  2021/4329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Yapılan yargılamaya,toplanıp karar yerinde gösterilen delillere,mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Adli Tıp Kurumunun istikrarlı uygulamasına göre reşit mağdurenin beden veya ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin kesin rapor verilebilmesi için olay tarihinden itibaren en az bir yıllık sürenin geçmesi gerektiği nazara alınmadan 2013 yılı Haziran ayında gerçekleşen nitelikli cinsel saldırı eylemiyle ilgili olarak söz konusu süre geçmeden önce Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalından alınan 23.01.2014 tarihli sağlık kurulu raporuna dayanılarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 102/5. maddesinin uygulanması karşısında, söz konusu raporun hüküm kurmaya elverişli olmadığı gözetilerek mağdurenin olay nedeniyle ruh sağlığının bozulup bozulmadığına dair usulüne uygun oluşturulmuş sağlık kurulundan yeni rapor aldırıldıktan sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunla getirilen değişiklikler de göz önüne alınmak suretiyle belirlenecek lehe kanuna göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafisi ile katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 16.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/12302
Karar No: 2010/3323
Karar Tarihi: 24.03.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2009/12302 E.  ,  2010/3323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına ve taşınmazın cinsi, yüzölçümü, pay oranları, paydaş sayısı, imar yasası ve mevzuatı uyarınca aynen taksim edilemeyeceğinin anlaşılmasına, satış bedelinin 13.07.1999 günlü mirasçılık belgesindeki payları oranında dağıtılacağının gerekmesine göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 15.60.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 24.3.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/13500
Karar No: 2014/11065
Karar Tarihi: 10.07.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/13500 E.  ,  2014/11065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 15. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline kasko sigortalı araçta meydana gelen 2.976,34 TL hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini, davalının olayda tamamen kusurlu olduğunu belirterek şimdilik 2.976,34 TL'nın ödeme tarihinden işleyecek ticari faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, kazanın iki evrede meydana geldiğini, önce müvekkilinin yönetimindeki aracın, trafik nedeniyle duran davacıya sigortalı araca arkadan çarptığını, onun da ötelenerek önündeki dava dışı bir başka araca arkadan çarptığını, ancak bu çarpmanın hafif olduğunu, daha sonra müvekkiline ait aracın arkasından gelen dava dışı ...'na ait aracın, müvekkilinin aracının arkasından hızla çarpması nedeniyle yine müvekkilinin aracının ötelenerek davacıya sigortalı araca, onun da ötelenerek önündeki dava dışı ...'e ait araca çarptığını asıl hasarın bu çarpma sonucu oluştuğunu, hasarın tamamının müvekkilinden talep edilmesinin hukuka aykırı bulunduğunu, kusuru kabul etmediğini...'a ait araçta meydana gelen 1.570 TL hasar bedelinin kasko şirketine ödendiğini belirterek davanın ... ile onun ...A.Ş. ...'in aracının sigortacısı ... A.Ş'ne davacı aracının trafik sigortası şirketi ... A.Ş'ne ihbarını ve reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 2.800 TL tazminatın 1.979,34 TL'sının 27.6.2011, 820,66 TL'sının 29.6.2011 ödeme tarihlerinden işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 191,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 10.7.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/20552
Karar No: 2021/17966
Karar Tarihi: 23.11.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/20552 E.  ,  2021/17966 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal, ibadethanelere zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I.Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan dolayı tayin edilen 2.500 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz itirazlarının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II.Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık ve ibadethanelere zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 23.11.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2019/2390
Karar No: 2019/6045
Karar Tarihi: 10.09.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/2390 E.  ,  2019/6045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Beraat

Suç tarihinin sahte faturalar hangi vergi türünde kullanılmışsa bu vergiye göre sunulması gereken son beyanname tarihi olduğu cihetle; vergi inceleme raporunda, suça konu faturaların KDV indiriminde kullanıldığının belirtilmesi karşısında, Aralık ayında matrahlı KDV beyannamesi verilmesi sebebiyle suç tarihinin 21.01.2007 olduğu kabul edilerek yapılan incelemede:

Bozma kararına uyularak yapılan yargılamada, sanığa yüklenen “2006 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçunun suç tarihinde yürürlükte bulunan 213 sayılı VUK'nin 359/b-1. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle tabi olduğu, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 10.09.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2008/12427
Karar No: 2011/2669
Karar Tarihi: 04.04.2011

**5. Ceza Dairesi         2008/12427 E.  ,  2011/2669 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve rızaen kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ...’ın yapılan yargılanması sonunda; atılı suçlardan beraetine dair, ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 31.01.2007 gün ve 2005/376 Esas, 2007/57 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi O Yer C.Savcısı ve katılan vekili taraflarından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen mahkemenin beliren takdir ve kanaati karşısında tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmediği gibi O Yer C.Savcısı ve katılan vekilinin temyiz itirazları da yerinde görülmediğinden reddiyle usul ve yasaya uygun hükümlerin ONANMASINA, 04.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/11569
Karar No: 2011/1656
Karar Tarihi: 03.03.2011

**5. Ceza Dairesi         2010/11569 E.  ,  2011/1656 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılmak suçlarından sanık ...'nin yapılan yargılanması sonunda; atılı suçlardan mahkümiyetine dair, Salihli Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13/04/2010 gün ve 2009/270 Esas, 2010/108 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından duruşmalı olarak istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından 09/12/2010 tarihli tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi;

Sanık müdafiince yasal süresinden sonra yapılan duruşmalı inceleme isteminin CMUK.nun 318. maddesi uyarınca REDDİNE, incelemenin duruşmasız olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılmak suçundan kurulan usul ve kanuna uygun olan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA,

Sanık hakkında ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükme gelince,

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre sanık müdafiin sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurenin cinsel istismar suçunun sonucunda ruh veya beden sağlığında bozulma olup olmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesinden usulüne uygun olarak rapor alınmadan, içeriği itibariyle yetersiz ... Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin raporuna dayanılarak TCK.nun 103/6. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03/03/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/14961
Karar No: 2017/15566
Karar Tarihi: 09.11.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/14961 E.  ,  2017/15566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 2. SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tahliye davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalıların 20 yıldır sözlü sözleşme ile kiracı olduğunu, ödenmeyen kira borcu için davalılara ihtar gönderdiklerini, kira borcunun ödenmediğini ileri sürerek, temerrüt nedeniyle kiralanananın tahliyesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar; davacının sözleşmeye taraf olmadığını, kiraya verenin ... olduğunu savunarak; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; davacının kiraya veren olduğunu ispat edemediği, davacının malik sıfatıyla temerrüt nedeniyle tahliye davası açma hakkı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından tahliyeye yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Türk Borçlar Kanununun 315. maddesi hükmü uyarınca temerrüt nedeniyle açılacak tahliye davasının kural olarak kiralayan tarafından açılması gerekir. Kiralayanlar birden fazla ise aralarında zorunlu dava arkadaşlığı bulunduğundan ihtarnameyi birlikte göndermeleri ve yine davayı da birlikte açmaları zorunludur. Kiralayan durumunda olmayan malik veya kiralananı sonradan iktisap eden yeni malikin önceden kiracıya ihbar göndererek kira paralarının kendisine ödenmesini istemesi bu ihbarın sonuçsuz kalması halinde yasal içerikli ihtarname tebliğ ettirmek suretiyle dava açması gerekir. Kiralanan paylı mülkiyete konu ise, pay ve paydaş çoğunluğunun sağlanması, elbirliği mülkiyetine tabi ise, tüm ortakların davaya katılmaları gerekir. Dava hakkına ilişkin bu husus mahkemece kendiliğinden gözönünde bulundurulmalıdır.

Davacı, sözlü kira ilişkisine dayanmıştır. Kiralanan taşınmazın tapu kaydının incelenmesinden; davacının, davaya konu taşınmazın tek başına maliki olup TBK 310. maddesi uyarınca yeni malik kendisinden önce yapılan kira sözleşmesinin tarafı olacaktır. Mahkemece bu durumda davacının malik sıfatıyla Türk Borçlar Kanununun 315. maddesi hükmü uyarınca tahliye isteyebileceği gözetilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken; yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/5283
Karar No: 2016/5444
Karar Tarihi: 06.06.2016

**9. Ceza Dairesi         2015/5283 E.  ,  2016/5444 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 06.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/13628
Karar No: 2019/18254
Karar Tarihi: 27.11.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/13628 E.  ,  2019/18254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

S. SÜRÜKLENEN ÇOCUKLAR : ..., ..., ...

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26.maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk ... ve suça sürüklenen çocuklar müdafiileri temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Suça sürüklenen çocuklar...ve ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan TCK'nın 116/1, 119/1-c ve 31/2. maddeleri gereğince tayin olunan 1 yıl hapis cezasının aynı Kanun'un 50/1-a ve 52/2. maddeleri gereğince paraya çevrilmesi sırasında 7.300 TL yerine 7.200 TL olarak eksik adli para cezasına hükmedilmesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 27.11.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.