erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2024/14717
Karar No: 2025/226
Karar Tarihi: 09.01.2025

**9. Hukuk Dairesi         2024/14717 E.  ,  2025/226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/423 E., 2024/74 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ikinci kez İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341/2 hükmü uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250,00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1-(b) hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Somut uyuşmazlıkta; dava tarihinden sonra 08.09.2021 tarihinde imzalanan 01.01.2021- 31.12.2022 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2021 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki ücret tespitinin ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373/4 hükmü uyarınca bozmaya uyularak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

09.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/4080
Karar No: 2015/1951
Karar Tarihi: 24.03.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/4080 E.  ,  2015/1951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Talep, 4721 sayılı TMK'nın 337 ve 404. maddeleri uyarınca 18 yaşından küçük ...'a vasi tayin edilmesine ilişkindir.

Yüreğir Nüfus Müdürlüğü 03.02.2014 gün 2014/2536 sayılı yazı ile .... Sulh Hukuk Mahkemesinden ...'a vasi tayin edilmesi isteğinde bulunulmuştur. ..... Sulh Hukuk Mahkemesi 15.10.2014 gün 2014/317 E. – 2014/1717 K. sayılı kararla ;"...kısıtlı adayının ve annesinin Hatay İli, İskenderun İlçesinde ikamet ettiği, TMK'nın 411. maddesi uyarınca yetkili mahkemenin İskenderun Sulh Hukuk Mahkemesi olduğu...." gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

İskenderun 1. Sulh Hukuk Mahkemesi "..Kısıtlı adayının ..... Mahallesi .... Sokak ../. ..../.... adresinde ikamet ettiği, mernis adresininde aynı yer olduğu, yetkili mahkemenin TMK'nın 411. maddesi uyarınca .... Sulh Hukuk Mahkemesi olduğu..." gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

4721 sayılı TMK'nın 411. maddesinde, "Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

Aynı Kanunun 412. maddesinde, "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez.

Yerleşim yerinin değişmesi halinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.”

Aynı Kanunun 19. maddesinde ise, “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” denilmiştir.

Bu kanunî düzenlemeler karşısında yetkili mahkeme, zabıta araştırmasıyla belirlenen kısıtlı adayının ve annesinin yerleşim yeri olan iskenderun Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ..... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 24/03/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/9610
Karar No: 2011/9256
Karar Tarihi: 19.09.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/9610 E.  ,  2011/9256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalı ... ... aleyhine 04/01/2011 gününde verilen dilekçe ile okul kayıtlarında yanlış yazılan adının nüfus kaydına uygun olarak düzeltilmesinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; mahkemenin görevsizliğine dair verilen 22/02/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Davacı, ...'ne husumet yönelterek okul kayıtlarında ve diplomasında adının yanlış yazıldığını belirterek okul kayıtlarındaki adının nüfus kaydına uygun olarak düzeltilmesini istemiştir. Yerel mahkemece, yargı yolu bakımından görevsizlik kararı verilmiş, karar, o yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz olunmuştur.

Dava, nüfus kayıt düzeltme davası niteliğinde olmadığından yargılamanın ve duruşmaların Cumhuriyet Savcısının katılımı ile yapılması gerekmemektedir. Uyuşmazlığın niteliğine göre kararı temyiz eden Cumhuriyet Savcısının davada taraf sıfatı bulunmamaktadır. Şu durumda davada taraf olmadığından temyiz isteme hakkı bulunmayan Cumhuriyet Savcısının temyiz dilekçesi reddedilmelidir.

SONUÇ: Cumhuriyet Savcısı tarafından verilen temyiz dilekçesinin yukarıda açıklanan nedenlerle reddine 19/09/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/439
Karar No: 2023/333
Karar Tarihi: 30.01.2023

**6. Hukuk Dairesi         2023/439 E.  ,  2023/333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2105 E., 2022/1906 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/302 E., 2022/354 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın yargı yoluna ilişkin dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılmasına ve davanın esasının görülmesi amacıyla, dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Bölge Adliye Mahkemelerinin, yargı çevresi içinde bulunan ilk derece mahkemelerinin görev ve yetkisi hakkında verdikleri kararlar ile yargı yeri belirlenmesine ilişkin kararları, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin üç numaralı alt bendi uyarınca kesin olup aynı Kanun’un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca temyiz edilemez.

Somut olayda, ilk derece mahkemesince verilen yargı yolu dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine ilişkin kararın istinaf incelemesi sonucunca bölge adliye mahkemesince kaldrılmasına ve adli yargının görevli olması nedeniyle uyuşmazlığın esasının incelenmesine amacıyla dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine ilişkin verilen karar kesin niteliktedir.

Bu durumda, davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/2446
Karar No: 2010/20317
Karar Tarihi: 13.12.2010

**3. Ceza Dairesi         2010/2446 E.  ,  2010/20317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Müşteki orman idaresi vekilinin mazeret dilekçesinin dosyasına konularak bu hususta kabulü veya reddi kararına göre işlem yapılması gerekmesi,

2) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.2.2009 ... ve 2008/8- 272, 2009/25 sayılı ilamında belirtildiği üzere, kurulan hükmün sanık hakkında hukuki sonuç doğurmamasına olanak sağlayan ve bu yönüyle sanık lehine sonuç doğurduğundan kuşku bulunmayan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun mahkemece hiçbir isteme bağlı olmaksızın değerlendirilmesinin zorunlu olduğu gözetilmeden bu hususun karar yerinde tartışmasız bırakılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve müşteki vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair hususlar incelenmeksizin hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 13.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/4949
Karar No: 2012/7095
Karar Tarihi: 16.10.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/4949 E.  ,  2012/7095 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava, abonelik sözleşmesinden kaynaklanan muarazanın meni (elektrik kullanım bedeli dışında kayıp kaçak kullanım bedeli, per.sat.hizmet bedeli, sayaç okuma bedeli v.s. adı altında alınan bedellerin istenip istenemeyeceğinin belirlenmesi) ve istirdat istemine ilişkindir.

Davanın açıklanan bu niteliğine göre, verilen hükmün temyiz inceleme görevi 6110 sayılı Kanunla değişik Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi hükmüne göre Başkanlar Kurulu tarafından hazırlanan ve Büyük Genel Kurul'ca kabul edilerek yürürlüğe giren işbölümü kararına göre yerel mahkemece verilen hükmün temyiz incelemesini yapma görevi Yargıtay Yüksek (13). Hukuk Dairesine ait bulunduğundan dosyanın ilgisi yönünden anılan Daire Başkanlığına SUNULMASINA, 16.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Esas No: 2017/17400
Karar No: 2018/11810
Karar Tarihi: 28.06.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/17400 E.  ,  2018/11810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında mağdurun ismi gösterilmeyerek CMK’nin 223/2-b maddesine aykırı şekilde hüküm tesis edilmiş ise de; bu husus mahallinde giderilebilir eksiklik olarak görülmekle bozma nedeni yapılmamıştır.

Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkum olan sanık hakkında TCK'nin 53/1 maddesi gereğince hak mahrumiyetlerine hükmedilmemesi infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma sebebi yapılmamıştır.

Okul müdürü olan sanığın okul bahçesinde başka okul öğrencisini darp etmesine ilişkin olayda, sanığın üzerine atılı basit kasten yaralama suçunun görev nedeniyle, görev sırasında, görevle ilgili olarak işlendiğine ve sanık hakkında 4483 sayılı kanun gereği izin alınması gerektiğine dair tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak olunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazının reddiyle hükmün isteme aykırı ONANMASINA, 28.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/2798
Karar No: 2024/19164
Karar Tarihi: 10.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/2798 E.  ,  2024/19164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

ASIL KARAR TARİHİ : 14.07.2023

EK KARARLARIN TARİHİ : 18.09.2023

SAYISI : 2023/1371 E., 2023/2608 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER: Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ:Ek kararın onanması

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 18.09.2023 tarihli ve 2023/1371 Esas, 2023/2608 Karar sayılı ek kararlarının; 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin ek kararları temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 18.09.2023 tarihli ve 2023/1371 Esas, 2023/2608 Karar sayılı ek kararlarında hukuka aykırılık görülmediğinden sanıkların temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARLARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesi uyarınca Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/4982
Karar No: 2024/894
Karar Tarihi: 29.02.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/4982 E.  ,  2024/894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/445 E., 2023/355 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen itirazın iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca; Yargıtayın bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verilmesi halinde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinde öngörülen kesinlik sınırına tabidir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre, İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar 92.284,71 TL olup karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin (miktar itibariyle) REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

29.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/1461
Karar No: 2022/7735
Karar Tarihi: 17.03.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/1461 E.  ,  2022/7735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Mahkeme tarafından müşteki ...'ye duruşma gününü bildirir davetiyenin usule uygun şekilde tebliğ edildiği, müştekinin ise mazeret dilekçesi sunarak duruşmaya gelmediği, mahkeme tarafından yeni duruşma günü tebliğ edilemeden müştekinin yokluğunda hüküm kurulduğu anlaşılmakla, CMK’nın 234. ve 237. maddeleri gereğince, müştekiye delillerini sunma hakkı verilmeden ve şikayeti ile katılma talebi sorulmadan yargılamaya devamla hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve müşteki ...'nin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17/03/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/7673
Karar No: 2012/9173
Karar Tarihi: 11.12.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/7673 E.  ,  2012/9173 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava, abonelik sözleşmesine dayalı kayıp kaçak bedeli ve PSHS okuma bedeli ile ilgili muarazanın giderilmesi istemine ilişkindir.

Hal böyle olunca davanın niteliği, tarafların sıfatı, temyizin kapsamı dikkate alındığında 6110 sayılı Kanunla değişik Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi hükmüne göre Başkanlar Kurulu tarafından hazırlanan ve Büyük Genel Kurul'ca kabul edilerek yürürlüğe giren işbölümü kararına göre yerel mahkemece verilen hükmün temyiz incelemesini yapma görevi Yüksek (13). Hukuk Dairesine ait olmakla birlikte anılan Dairece de aidiyet kararı verilerek dosya Dairemize gönderilmiş olmakla temyiz inceleme yerinin belirlenmesi için dosyanın YARGITAY HUKUK DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU’NA SUNULMASINA, 11.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/1008
Karar No: 2019/6682
Karar Tarihi: 04.04.2019

**2. Ceza Dairesi         2018/1008 E.  ,  2019/6682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya kapsamına göre; hırsızlık olayının gerçekleştiği okulda hizmetli olarak çalışan ve mesai saatleri dışında okulun anahtarını kullanma yetkisi bulunmayan sanığın okulun içerisindeki kalorifer dairesine girerek kaloriferlerin yanması için kullanılan mazotu bidonlara doldurdurarak çalmaya teşebbüs etmesi şeklindeki eyleminin; TCK’nın 142/2-d maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerekirken, suç vasfının belirlenmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde aynı Kanun’un 142/1-a maddesi gereği hüküm kurulması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 04/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/2069
Karar No: 2017/5419
Karar Tarihi: 16.10.2017

**1. Hukuk Dairesi         2015/2069 E.  ,  2017/5419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ-YIKIM

Taraflar arasında görülen davada;

Asıl ve birleştirilen davada davacılar; miras bırakanları ...'ün 22.11.1995 tarihinde 146 parseldeki taşınmazın 180 m² alanlı 13 özel numaralı parselini dava dışı ...'ndan satın aldığını, 13 numaralı özel parselin miras bırakanlarına tahsis edildiğini, davalılar tarafından 13 numaralı özel parsele yapı yapılmak suretiyle müdahale edildiğini ileri sürerek haksız tecavüzün önlenmesini ve arsa üzerindeki binanın yıkılmasını istemişlerdir.

Asıl davada davalı ... 12 yıldan beri aynı yerde ikamet ettiğini, kimsenin yerine müdahale etmediğini belirtmiş, asıl ve birleştirilen davada davalı ... binanın kendisine ait olmadığını, 146 parselin paydaşı olan annesine ait binada ikamet ettiğini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece asıl davada, davalı ... ve ...'e yönelik davanın husumetten reddine; birleştirilen davada ise, davalı ...'ye yönelik davanın ispatlanamadığından reddine, davalı ...'e yönelik davanın ise asıl dava dosyası kapsamında görülen dava derdestlik oluşturduğundan reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar-birleştirilen davada davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacıların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 6.20.-TL bakiye onama harcının temyiz eden davacılar-birleştirilen davacılardan alınmasına, 16.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/15080
Karar No: 2014/2583
Karar Tarihi: 04.03.2014

**9. Ceza Dairesi         2013/15080 E.  ,  2014/2583 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütü üyesi olma

Hüküm : TCK’nın 314/2, 62, 53/1, 58/9, 63, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Usulüne uygun tebligata rağmen sanık müdafiinin duruşmaya gelmediği ve geçerli bir mazeret de bildirmediği anlaşıldığından, duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde suç vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 04.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/39925
Karar No: 2017/297
Karar Tarihi: 09.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/39925 E.  ,  2017/297 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 09/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2021/13000
Karar No: 2022/7140
Karar Tarihi: 11.04.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/13000 E.  ,  2022/7140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, katılan vekilinin temyiz taleplerinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, isteme aykırı olarak, REDDİNE, 11/04/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.