erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2017/8481
Karar No: 2020/7145
Karar Tarihi: 08.12.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/8481 E.  ,  2020/7145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında “2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan, açılan kamu davası ile ilgili olarak hüküm kurulmadığı anlaşılmakla, bu suçtan mahallinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

5271 sayılı CMK'nun 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip suçun subutu yönünden vicdani kanıya ulaşan mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki eksik araştırmaya yönelik bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, katılan vekilinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

1-Her takvim yılı içinde düzenlenen faturaların ayrı suçları oluşturması, ancak aynı takvim yılına ait birden fazla fatura düzenlenmesi halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği dikkate alınarak; sahte fatura düzenleme suçundan kurulan hükümde, sanık hakkında TCK'nın 43. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi yasaya aykırı,

2-5237 sayılı TCK‟nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun‟un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 08.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/5251
Karar No: 2017/7242
Karar Tarihi: 02.03.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/5251 E.  ,  2017/7242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor hüküm kurumaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda incelenen emsal taşınmazlarla dava konusu taşınmazın kıyaslaması sonucu ayrı ayrı bulunan metrekare fiyatlarının ortalaması alınarak taşınmazın değerinin belirlenmesi doğru olmadığı gibi, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal olarak kabul edilen taşınmazların Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerlerinin karşılaştırılmasında; emsal taşınmazlar ile dava konusu taşınmaz aynı değerde olduğu halde dava konusu taşınmazın ... parsel numaralı emsalden değersiz, ... parsel numaralı emsalden ise daha değerli olduğu kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde yeterli, inandırıcı ve somut gerekçelere dayandırılmadan bilimsel olmayan yöntem ile değer biçilmesi doğru değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazların ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/27011
Karar No: 2013/5027
Karar Tarihi: 21.03.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/27011 E.  ,  2013/5027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki taşınmaza kamulaştırmasız el atmanın önlenmesi davası ile ecrimisil istemli birleştirilen davadan dolayı yapılan yargılama sonunda: Davaların kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idareler vekilleri yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava ve birleştirilen dava, dava konusu taşınmaza kamulaştırmasız el atmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece, asıl dava ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili ile davalı ... Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Dava konusu taşınmaza davalı idarelerce el atıldığı anlaşıldığından el atmanın önlenmesine ve fiilen el atılan bölümler için ecrimisil isteminin kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davalı ... vekilinin tüm, davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin ise aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın fiilen el atılmayan ve davalı ... Belediye Başkanlığı'nın sorumluluğunda olduğu anlaşılan 204.29 m2'lik bölüm için ecrimisil istenilemeyeceği gözetilmeden, bu bölüm için de ecrimisile hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın ... Büyükşehir Belediye Başkanlığından alınmasına, ... Belediye Başkanlığından peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davalı idarelerden peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/14310
Karar No: 2012/877
Karar Tarihi: 12.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/14310 E.  ,  2012/877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza sera yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek gerektiğinde keşif yapılıp taşınmazın niteliği bina vasfında olup olmadığı belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu yerin belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanu- nu'nun 15. maddeleri uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 12.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/173
Karar No: 2014/1352
Karar Tarihi: 14.02.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/173 E.  ,  2014/1352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucunda ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 675 ada 10 parsel sayılı 43.612.73 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz davalı ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., adına tespit ve tescil edilen 675 ada 11 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün davalı taşınmaz içerisinde bırakıldığını öne sürerek bu bölümün adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulü 27.06.2013 havale tarihli fen bilirkişi raporunda (C) harfi ile gösterilen 465.99 metrekare yüzölçümündeki bölümünün tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece fen bilirkişi raporunda (C) ile gösterilen bölümün davacıya ait olduğu gerekçesiyle davanın bu bölüm yönüyle kabulüne karar verilmiş ise de yapılan araştırma inceleme ve uygulama hüküm kurmak için yeterli bulunmamaktadır. Davalı ... delil olarak keşif ve tanık beyanlarına dayanmış olup, 24.01.2013 tarihli dilekçesi ile tanık olarak... ve ...'i bildirmiştir. Her ne kadar davalı 09.07.2013 havale tarihli dilekçesi ile 2. kez tanık listesi bildirmiş ve davacı vekilinin itirazı sonucu ikinci tanık listesi verilemeyeceği gerekçesi ile tanıkların dinlenilmesinden vazgeçilmiş ise de davalının 1. tanık listesinde bildirmiş olduğu ve yukarıda isimleri belirtilen tanıklarının dinlenmesinden vazgeçtiğine dair dosyada bir bilgi bulunmamaktadır. O halde doğru sonuca ulaşılabilmesi için taşınmaz başında yeniden keşif yapılarak fen bilirkişisi, mahalli bilirkişiler, önceki keşifte dinlenen davacı tanıkları ile davalının 24.01.2013 tarihli dilekçesiyle tanık olarak bildirdiği... ve ... usulüne uygun şekilde dinlenilmeli, beyanlar arasında çelişki oluştuğu takdirde yöntemince ve gerektiğinde yüzleştirme yapılarak giderilmeye çalışılmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle bir hüküm tesis edilmelidir. Belirtilen yön göz ardı edilerek yazılı olduğu şekilde hüküm tesis edilmesi isabetsiz olup davacının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davalıya iadesine, 14.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/2949
Karar No: 2016/5436
Karar Tarihi: 21.06.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/2949 E.  ,  2016/5436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında “defter ve belge gizlemek” suçundan zamanaşımı süresi içinde dava açılması mümkün görülmüştür.

Gerekçeli karar başlığında eksik yazılan suç tarihinin; suça konu sahte faturaların en son Aralık 2005 dönemine ait KDV beyannamesinde kullanılması nedeniyle “21.01.2006” olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığın kullandığı ve sahte olduğu iddia edilen faturaları düzenleyen ... hakkında ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2009/53 esas, 2010/545 karar ve 23.12.2010 tarihli kararıyla "2005 takvim yılında vergi usul kanununa muhalefet" suçundan mahkumiyetine hükmedildiği ve dosyanın halen temyiz incelemesinde olduğunun anlaşılması karşısında, anılan mahkumiyet kararına dayanak olan vergi tekniği raporu, vergi suçu raporu ve ekleri dosyaya getirtilip incelenerek özetlerinin duruşma tutanağına geçirilip, bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının tespiti bakımından, mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları düzenleyen mükellefin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı da araştırılarak, toplanan tüm delillerle birlikte değerlendirilip sonucuna göre hukuki durumun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 21.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/16126
Karar No: 2017/26567
Karar Tarihi: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/16126 E.  ,  2017/26567 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2011/14325
Karar No: 2012/876
Karar Tarihi: 12.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/14325 E.  ,  2012/876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza sera yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı,pafta örneği getirtilerek gerektiğinde keşif yapılıp taşınmazın niteliği bina vasfında olup ol- madığı belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanu- nuna göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, teca- vüze konu yerin belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5230 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 12.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/6151
Karar No: 2016/6529
Karar Tarihi: 09.11.2016

**6. Ceza Dairesi         2016/6151 E.  ,  2016/6529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ...'nun yakınan ...'nin evinin önünde park halinde bulunan aracın camını açmak suretiyle araca girdiği ve araç içerisinde bulunan para cüzdanını aldığı, bu sırada sanık henüz araç içerisinden çıkmadan aracın yanına yakınanlar ... ve ...'nin geldikleri, sanığa müdahale etmek istedikleri sırada sanığın bıçak çıkararak üzerlerine yürüdüğü ve yakınan ..... yaraladığı, olay yerinden kaçmak istediği ancak yakınanlar tarafından yakalandığı, kollukta yapılan işlemler sırasında cüzdanının sanıktan alınarak yakınana iade edildiği olayda; yağma suçunun, sanığın cüzdanı aldıktan sonra yakınanları bıçakla tehdit etmesi ve yaralaması ile tamamlandığı gözetilmeden, TCK’nın 35/2. maddesiyle uygulama yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 09.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/1464
Karar No: 2013/5486
Karar Tarihi: 07.03.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/1464 E.  ,  2013/5486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

CMK'nın 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geriye bırakılması müessesine engel hali bulunmayan sanığın, 20.04.2009 tarihli talimat mahkemesindeki savunmasında, süre verilmesi halinde zararı ödeyeceğini beyan ettiği nazara alınarak, eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplamı belirlenip, bu tutarın kamu zararı olduğunun sanığa bildirilmesi ve sonucuna göre, gerektiğinde Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/9. madde fıkrası da gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, kamu zararının sanık tarafından giderilmediğinden bahisle ve başka bir gerekçede gösterilmeden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kabule göre de,

1-5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 61/8.maddesi uyarınca sanık hakkında öncelikle adli para cezası gün olarak belirlenmesi, artırım ve indirimlerin gün para cezası üzerinden yapıldıktan sonra sonuç gün para cezasının bir gün için tayin olunan miktarın çarpımı ile belirlenmesi gerektiğinin gözetilmeyerek, gün adli para cezasının aynı anda ve aynı fıkrada adli para cezasına çevirerek bu miktarlar üzerinden indirim yapılması,

2-Davaya konu sigaraların kaçak olup olmadığının tayin ve tespiti yaptırılmadan yazılı şekilde hüküm tesisi,

3-Adli para cezasının beher gün karşılığının 20 TL olarak belirlenmesi sırasında uygulama maddesi olan 5237 sayılı TCK.nun 52. maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı yasanın 8/2.maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK'nun 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 07.03.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/3628
Karar No: 2020/7466
Karar Tarihi: 17.12.2020

**11. Ceza Dairesi         2020/3628 E.  ,  2020/7466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

A) Sanık müdafinin “2008 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde:

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı, incelenen dosyaya göre kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, sanık müdafinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

B) Sanık müdafinin “2007 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde:

Sanığa yüklenen “2007 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 26.04.2008 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiğ anlaşılmış, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 17.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/13333
Karar No: 2012/435
Karar Tarihi: 11.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/13333 E.  ,  2012/435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza ev yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada ayrıntılı kroki, ada ve parseli çevresindeki ada ve parselleri gösteren pafta örneği bulunmadığından, tecavüze konu taşınmazın varsa pafta örneği getirtilerek; gerektiğinde keşif yapılıp taşınmazın niteliği belirlenmek suretiyle sanığın bina yakmak suretiyle tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddeleri uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZUL- MASINA), 11.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/24861
Karar No: 2013/20072
Karar Tarihi: 01.10.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/24861 E.  ,  2013/20072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 7258 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

İkamet adresine yapılan ve bila ikmal gelen tebligattan cezaevinde bulunduğu anlaşılan sanığın, ikametine Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılan tebligatın usulsüz ve temyizinin sürede olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

TCK'nun 53.maddesinin 3.fıkrası uyarınca, 1.fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi alt soyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, alt soyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması.

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1 .maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca, TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin fıkranın hükümden çıkartılması, bunun yerine "TCK'nun 53.maddesinin 3.fıkrası uyarınca 1.fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1.fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına," ibaresinin yazılması, diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.