Esas No: 2015/16191
Karar No: 2015/35517
Karar Tarihi: 10.12.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/16191 E.  ,  2015/35517 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/259648

MAHKEMESİ : Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/04/2014

NUMARASI : 2013/616 (E) ve 2014/194 (K)

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık H.. N.. 'in mağdur R.. Ç..'a karşı kasten yaralama suçundan açılan kamu davası ile ilgili olarak zamanaşımı süresi içinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

1) Sanıklar B.. N.. hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet ve mağdur R. N.'e karşı kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet, sanık A.. N.. hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet ile sanıklar H.. N.. ve M.. Ç.. hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık Barış'ın, sanıklar Barış ve Azadi müdafiilerinin ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2) Sanıklar B.. N.. ve A.. N.. hakkında mağdur M.. Ç..'a karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;

a) Oluşa ve kabule göre, Çinar ve Narin aileleri arasında Diyarbakır ilinde bulunan bir arsanın mülkiyetinin devri hususundaki ihtilaftan kaynaklanan husumetin mevcut olduğu, bu husumetten kaynaklanan Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/343 Esas sayılı dosyasında tehdit suçundan yargılama olduğu, 27/06/2013 tarihinde bu davanın duruşması nedeni ile tarafların adliyede bulundukları duruşmanın bitmesinden sonra tarafların adliye binasından çıktıkları, sanıklar B.. N.. ve A.. N..'in bıçakla fikir ve eylem birliği içinde gerçekleştirdikleri eylemler sonucunda mağdur M.Ç..1 tanesi sol meme altı dış yanda (toraks ön yüzde yaklaşık 3.İKA orta aksiller çizgi üzeri) 2 cm.'lik göğüse nafiz hemopnömotoraksa neden olacak ve hayati tehlike geçirecek şekilde, iki tanesi de sol kalçada olmak ve basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladıkları olayda; sanıklar Barış ve Azadi'nin eylemlerine sanık R. Ç.'ın babası Mustafa'yı uğradığı bir saldırıdan kurtarmak için sanıklar Barış ve Azadi'yi bıçakla adiyen yaralamak zorunda kalması nedeniyle devam edemedikleri ve nitekim mağdur sanık R. Ç.ın meşru müdafaa hükümlerinden de yararlandırıldığı anlaşılmakla, sonuç olarak sanıklar Barış ve A.. N..'in eylemleri ile ortaya çıkan kastlarının öldürmeye yönelik olduğu ve kasten öldürme suçuna teşebbüsten cezalandırılmalarına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,

b) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirilen hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık Barış'ın, sanıklar müdafiilerinin ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten  5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, 10/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.