erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/18322
Karar No: 2014/6053
Karar Tarihi: 05.03.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/18322 E.  ,  2014/6053 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/351650

MAHKEMESİ : Kayseri 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/05/2011

NUMARASI : 2011/29 (E) ve 2011/350 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık Ü.. Ö..'nun hükümden sonra dairemize hitaben 15.07.2013, 26.08.2013, 10.09.2013, 26.09.2013, 02.10.2013, 24.10.2013 tarihli dilekçelerinde, kimliğinin kayıp olduğunu, suçlamayı kabul etmediğini, atılı suç ile ilgili mahkemeye çağrılmadığını, ifade vermediğini belirtip, 15.07.2013 ve 26.08.2013 tarihli dilekçelerinde, kimliğinin kaybolması nedeniyle Mersin Cumhuriyet Başsavcılığına müracaatının bulunduğunu ifade etmesi karşısında, böyle bir başvurusunun bulunup bulunmadığı araştırılarak, atılı suçun işlendiği 01.10.2010 ve 21.10.2010 tarihleri arasında ve yakalandığı 08.12.2010 tarihinde cezaevinde olup olmadığı da Kayseri Kapalı Ceza İnfaz Kurumundan sorulup, soruşturma sırasındaki ifadesinde sanık Ünal'ı beş aydan beri tanıdığını belirten diğer sanık O.. Ç.. ile yüzleştirilmesinden sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 05.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/9022
Karar No: 2009/10897
Karar Tarihi: 14.10.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/9022 E.  ,  2009/10897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 09.04.2008 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve kıyı olarak terkini istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.02.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı mirasçısı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kıyı kenar çizgisi içinde kalan dava konusu taşınmaz bölümünün tapu kaydının iptali ile tescil harici bırakılması istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı ... mirasçısı ... temyize getirmiştir.

Dava, 4 parsel sayılı taşınmaz maliki ... aleyhine 09.04.2008 tarihinde açılmıştır. Dosya içinde bulunan veraset ilamından davalının 25.07.1992 tarihinde davadan önce vefat ettiği anlaşılmaktadır. 01.06.1978 tarihli ve 4-5 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da vurgulandığı üzere ölü kişi aleyhine dava açılamaz ve ölü kişinin mirasçılarına teşmili ile de davaya devam edilerek karar verilemez. Bu nedenle ... hakkında açılan davanın reddi gerekir iken yazılı gerekçeyle kabul kararı verilmesi doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde temyiz harcının yatırana iadesine, 14.10.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/7183
Karar No: 2017/12420
Karar Tarihi: 08.11.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/7183 E.  ,  2017/12420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından, tamamı yönünden, davalı-karşı davacı kadın tarafından ise, erkeğin boşanma davasının kabulü, kusur belirlemesi, nafaka ve tazminat miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davalı-karşı davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası miktarı çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırıdır.

3-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre küçüğün ihtiyaçlarına nazaran takdir edilen iştirak nafakası miktarı çoktur. Mahkemece Tüm Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırıdır.

4-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı-karşı davacı kadın yararına takdir edilen maddi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Borçlar Kanununun 50 ve devamı maddeleri hükümleri dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m.174/1) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2., 3. ve 4. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte açıklanan sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 08.11.2017
Esas No: 2019/7418
Karar No: 2020/5907
Karar Tarihi: 30.11.2020

**16. Ceza Dairesi         2019/7418 E.  ,  2020/5907 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 3,5/1, TCK’nın 62/1, 53/1-2-3, 58/9, 63 maddeleri uyarınca verilen mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, gerekçe içeriği ve sanığın gazete aboneliği, örgütle iltisaklı olması nedeniyle kapatılan okula çocuğunu göndermesi eylemlerinin örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Dosyadaki diğer delillerin atılı suçun sübutu için yeterli olduğu anlaşılmakla, bylock tespit ve değerlendirme tutanağı beklenilmeden karar verilmesi sonuca etkili bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda

şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın İzmir 13. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/14162
Karar No: 2024/427
Karar Tarihi: 11.01.2024

**2. Ceza Dairesi         2021/14162 E.  ,  2024/427 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/693 E., 2016/712 K.

SUÇ : Dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın, katılan ile birlikte ortak oldukları taşınmazdaki katılanın diktiği ağaçları kesmesi şeklinde eylemine uyan ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 152/1-c maddesinde tanımlanan dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e ve 66/4. maddelerinde öngörülen 8 yıllık asli (olağan) dava zamanaşımının, sanığın sorgusunun yapıldığı 02.12.2015 tarihi ile inceleme tarihi arasında geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca hâlen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 11.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/13540
Karar No: 2013/9917
Karar Tarihi: 12.06.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/13540 E.  ,  2013/9917 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 03.05.2013 gün ve 2013/7162/28790 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 23.05.2013 gün ve KYB.2013/171234 sayılı ihbarnamesi ile;

Özel belgede sahtecilik suçundan yapılan soruşturma sırasında, suç yeri itibariyle evrakın Van Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair, Malazgirt Cumhuriyet Başsavcılığının 26.03.2012 tarihli ve 2011/1404 soruşturma, 2012/20 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın Erciş Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin, Van Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 21.11.2012 tarihli ve 2012/3202 soruşturma, 2012/731 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, yetki konusunun çözümü için dosyanın gönderildiği Erciş Ağır Ceza Mahkemesince verilen karşılıklık yetkisizlik kararı söz konusu olmadığından yetkili savcılığın belirlenmesi talebinin reddine dair, 18.01.2013 tarihli ve 2013/66 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 161. maddesine, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 21. maddesiyle eklenen 7. fıkrada "yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir. Mahkemece bu konuda verilen karar kesindir" hükmünün yer alması karşısında, söz konusu fıkranın yürürlüğe girdiği tarihten itibaren ikinci yetkisizlik kararını veren Cumhuriyet Başsavcılığının, yetkili savcılığın belirlenmesi için dosyayı en yakın ağır ceza mahkemesine göndermesinin gerektiği, madde hükmünün sadece ilk yetkisizlik kararı veren Cumhuriyet Başsavcılığına dosyanın gönderilmesi durumunda değil, üçüncü bir Cumhuriyet savcılığına yetkisizlik kararı verilmesi durumunda da uygulanması gerektiği gözetilmeden yetkili savcılığın belirlenmesi yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istenilmiş olmakla, Dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği görüşüldü:

Kanun yararına bozma isteminin kapsamı ile 2797 sayılı Yargıtay Yasası’nın 6110 sayılı Yasa ile değişik 14. maddesine ve Yargıtay Büyük Genel Kurulu’nun 12.05.2011 gün ve 2011/1 sayılı iş bölümü kararına göre; kanun yararına bozma istemine konu olan yargı yerini belirleme hususunu inceleme görevinin Yüksek 5. Ceza Dairesine ait olduğu anlaşıldığından Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın görevli Daireye gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/12598
Karar No: 2010/9550
Karar Tarihi: 07.10.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/12598 E.  ,  2010/9550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar, murisi ...in yaşlılık aylığından Sosyal Güvenlik Destek Primi kesilmesine ilişkin Kurum işleminin iptaliyle, yapılan kesintilerin iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacılar, davalı Kurumca murisleri ...in yaşlılık aylığından sosyal güvenlik destek primi kesilmesine ilişkin işlemin iptalini ve yapılan kesintilerin iadesini istemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş ise de, bu sonuca eksik inceleme ile ulaşılmıştır.

Gerçekten, 4447 sayılı Yasa'nın 38. maddesi ile 1479 sayılı Yasa'ya ek 20. madde olarak eklenen madde içeriğine göre, yaşlılık aylığına hak kazanıp daha sonra çalışmaya devam eden ve çalışmaya başlayanlardan başlama tarihinden itibaren %10 oranında sosyal güvenlik destek primi kesileceği öngörülmüştür.

Dava konusu olayda, davacıların murisi ...in 15.02.2005 tarihine kadar kendi adına bağımsız çalışıp kazanç sağladığı yolunda yasal karine teşkil edebilecek Karaman Ticaret Odası kaydı bulunmaktadır. Ancak, bu yasal karinenin aksini kanıtlamak mümkündür. Öte yandan, mahkemece, vergi dairelerinin davacıların murisinin “potansiyel mükellef” olduğuna ilişkin cevabi yazıları yanlış değerlendirilerek, murisin gelir vergisi mükellefi olduğu da kabul edilerek sonuca gidilmiştir. Oysa, murisin vergi kaydı 30.10.1991 tarihinde sona ermiştir. Ayrıca, murisin esnaf ve sanatkar sicil kaydı da bulunmamaktadır.

Yapılacak iş, Karaman Vergi Dairesi Müdürlüğü'ne müzekkere yazılarak 9910186928 vergi no ile kayıtlı olan ...in 17.11.2004 tarihinde hangi faaliyeti nedeniyle vergiye kayıtlı olduğunu, bu faaliyetini hangi adreste gerçekleştirdiğini sormak, 4447 sayılı Yasa ile getirilen 1479 sayılı Yasa'nın 20. maddesinin yürürlüğe girdiği 01.10.1999 tarihinden itibaren davacıların murisi ...in kendi adına bağımsız faaliyetinin devam edip etmediği hususunun emniyet ve zabıta aracılığı ile araştırılması, yine ilgili odaya davacıların murisinin aidat ödemesi olup olmadığı, hazirun cetvelinde davacıların murisinin adının ve imzasının bulunup bulunmadığının araştırılması, bu konuda davacıların göstereceği tanıklar dahi dinlenerek, bütün belge ve deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacılara iadesine, 7.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/1306
Karar No: 2011/5068
Karar Tarihi: 20.04.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/1306 E.  ,  2011/5068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bartın İcra Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu hakkında 21.10.2009 tarihli kira parası 4500.-TL, 21.01.2010 tarihli kira parası 4.500.-TL, 21.04.2010 tarihli kira parası 4.500.-TL toplamı olan 13.500.-TL kira alacağının tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatılan icra takibine davalı borçlunun itiraz etmesi üzerine davacı alacaklı icra mahkemesinden itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuştur. Mahkemece itirazın kaldırılmasına, tahliyeye ve 13.500.-TL'nin %40 oranında icra inkar tazminatı olan 5.400.-TL'nin davacıya verilmesine karar verilmesi üzerine karar davalı borçlu tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalı borçlunun tahliye yönünden temyiz itirazlarının incelenmesinde; Örnek 13 ödeme emrinde 30 günlük ödeme sürelesinin yazılmadığı görülmüştür. İ.İ.K.nun 269/1.maddesi göndermesi ile uygulanması gereken Borçlar Kanununun 260.maddesinde yer alan yasal ödeme süresi olan 30 günlük ödeme süresinin borçluya verilmemesi durumunda tahliye istenemez. Yasal koşulları içermeyen ödeme emri tahliye yönünden hukuki sonuç doğurmayacağından mahkemece istemin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

2-Davalı borçlunun alacak yönünden temyiz itirazlarına gelince; davacı alacaklı 06.05.2010 tarihinde başlatmış olduğu icra takibinde 21.10.2009 ve iki yıl süreli kira sözleşmesine dayanmış olup bu sözleşmede aylık kiranın 1500.-TL olduğu ve üç ayda bir peşin ödeneceği kararlaştırılmıştır. Taraflar arasında uyuşmazlık bulunmayan bu kira sözleşmesi hükümleri tarafları bağlar. Davalı borçlu süresinde icra müdürlüğüne yapmış olduğu itirazında kiranın tamamını ödediklerini borçlarının bulunmadığını savunmuşlar, temyizde ise 31.12.2011'e kadar kiraların alındığına dair 21.10.2009 düzenleme tarihli protokol başlığı altında ödeme belgesi ibraz etmişlerdir. Mahkemece 21.10.2009 tarihli protokol aslı istenerek, kira alacağının yeniden değerlendirilmesi gerektiğinden ve yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1 ve 2 no'lu bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 20.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/709
Karar No: 2022/2421
Karar Tarihi: 14.03.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/709 E.  ,  2022/2421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, asıl davanın reddi, karşı davanın kabulü, hükmedilen nafaka ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı erkeğin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı-davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamış, bozmayı gerektirmiştir.

3-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davalı-davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle, bölge adliye mahkemesi kararının BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışındaki bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, oy çokluğuyla karar verildi. 14.03.2022(Pzt)

MUHALEFET ŞERHİ

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, temyiz edilen hükmün davalı-davacı kadın yararına takdir edilen maddî ve manevî tazminat ile yoksulluk nafakası yönünden de onanması gerektiğini düşündüğümden, değerli çoğunluğun ilamın 2. ve 3. bentlerinde yazılı bozma görüşüne katılmıyorum.
Esas No: 2019/1639
Karar No: 2019/3716
Karar Tarihi: 22.05.2019

**16. Ceza Dairesi         2019/1639 E.  ,  2019/3716 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın

53/1-2-3, 58/9, 62/1, 63. maddeleri gereğince hapis

cezası ile mahkumiyetine dair istinaf başvusunun

düzeltilerek esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin yasal şartları oluşmadığından CMK'nın 299. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre örgütle iltisaklı olması nedeniyle kapatılan okula çocuklarını göndermenin örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddi ile hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Çorum 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.