erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/2197
Karar No: 2013/17320
Karar Tarihi: 20.11.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/2197 E.  ,  2013/17320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanıkların mahkumiyetlerine

Yapılan duruşmaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıklar ..., ..., ... ile sanık ... ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine ancak:

Suç tarihinde yürürlükte olan 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 31/1-a maddesi uyarınca "meydana gelen ölüm olaylarının köylerde varsa resmi tabip veya sağlık kuruluşu yetkilileri, yoksa köy muhtarları tarafından, olayın meydana geldiği tarihten itibaren 10 gün içerisinde nüfus müdürlüğüne bildirileceğine” dair düzenleme karşısında, suç tarihinde Yaycı Köyü Muhtar Vekili olarak görev yapmakta olan sanık ...'ın, Alikamerli Köyü nüfusuna kayıtlı ... isimli şahıs hakkında mernis ölüm tutanağı düzenleme yetkisi bulunmadığı cihetle sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı TCK’nun 204/1. maddesi kapsamında "memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği" suçunu oluşturacağı gözetilip, suça konu mernis ölüm tutanağının Yaycı Köyü Muhtarlığına ait mühür ile ve aynı köyün muhtarı sıfatıyla sanık ... tarafından düzenlendikten sonra ölüm olayının tescil edilmesi için İl Nüfus Müdürlüğüne ibraz edildiğinde, öldüğü bildirilen şahsın kendisinin ve aile bireylerinin tüm nüfus işlemlerinin Alikamerli köyü kütüğünden yapıldığı, Yaycı Köyü ile ilgililerin bulunmadığı, ölüm olayının meydana gelip gelmediği ve nerede gerçekleştiği hususunda şüpheye düşülerek İl Jandarma Komutanlığına ilgili şahıslardan gizli olarak araştırma yapılması için yazı yazılmasıyla kolluk görevlilerince yapılan araştırmada ...'nın sağ olduğunun tespit edildiği cihetle "belgede sahtecilik" suçlarında "aldatma yeteneğinin" somut olayda ne şekilde gerçekleştiği de karar yerinde tartışılıp açıklanmadan, eksik soruşturmayla yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri tesis edilmesi,

Yasaya aykırı, sanıklar ..., ..., ... ile ... ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/17393
Karar No: 2018/4911
Karar Tarihi: 23.05.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/17393 E.  ,  2018/4911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Sanık hakkında sahte fatura düzenlemek suçundan beraat

Sanık hakkında defter ve belgeleri ibraz etmemek suçundan beraat

I- “Defter ve belgeleri ibraz etmeme” suçundan kurulan beraat hükmüne karşı katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Defter ve belgeleri ibraz etmeme suçundan sanık hakkında, Bakırköy 32. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.06.2010 tarih ve 2008/1194-2010/428 E.-K. sayılı ilamı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu karara karşı katılan vekilinin itirazı hakkında herhangi bir karar verilmediği anlaşılmakla; Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 28.10.2015 tarih ve 2015/2807-6334 E.-K. sayılı bozma kararından sonra, sanık hakkında defter ve belgeleri ibraz etmeme suçundan kurulan beraat hükmü yok hükmünde olup, temyiz incelemesine konu olamayacağından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, katılan vekilinin 2008/1194-2010/428 E.K. sayılı hükme yönelik itirazının ise merciince incelenmek ve dosyanın mahalline iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

II- “2004, 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından kurulan beraat hükümlerine karşı katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9. maddeleri hükümleri karşısında; sanığa yüklenen "2004 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçunun yasada öngörülen cezasının türü ve üst sınırına göre, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği; sanığa yüklenen “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının yasa maddesinde öngörülen cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 11.11.2009 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak, sanık hakkında “2004 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince; sanık hakkında “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından açılan kamu davasının ise gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince DÜŞMESİNE, 23.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/14053
Karar No: 2017/24292
Karar Tarihi: 02.11.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/14053 E.  ,  2017/24292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Arsa niteliğindeki dava konusu ... Mahallesi 3402 ada 1 parsel sayılı taşınmaz ile emsal olarak mukayeseye esas alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri karşılaştırıldığında, emsalin rayiç değeri 42,02-TL dava konusu taşınmazın rayiç değeri 28,36-TL olduğu anlaşılmakla, dava konusu taşınmazın vergi değeri daha düşük olmasına rağmen emsalden daha değerli kabul edilmesi ve buna göre değer biçilmesi nedeniyle rapor inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması,

ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Kabule göre ise;

2-Dava konusu taşınmazın geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin % 4'ü oranında olacağı gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tespit eden rapora göre fazla bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/1963
Karar No: 2024/2283
Karar Tarihi: 06.03.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/1963 E.  ,  2024/2283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/223 E., 2023/241 K.

KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen maddi ve manevi tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca; Yargıtayın bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verilmesi halinde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinde öngörülen kesinlik sınırına tabidir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davalı vekili yönünden temyize konu edilen maddi ve manevi tazminat miktarları ayrı ayrı karar tarihi itibariyle kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

06.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/5624
Karar No: 2020/2518
Karar Tarihi: 09.03.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/5624 E.  ,  2020/2518 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/4, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, bilirkişi raporları arasındaki çelişki giderilmediğine, sanığın asli kusurlu olmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay günü, saat 21:30 sıralarında, meskun mahalde, aydınlatmanın olmadığı, 10 m genişliğinde, 2 şeritli, bölünmüş, düz, 3 m genişliğinde emniyet şeridinin bulunduğu, kaza noktasına 200 m uzaklıkta iki yönlü yol levhası olduğu,yol üzerinde sabitlenmiş dubaların olduğu, asfalt yolda ... sevk ve idaresindeki otomobili ile Çankırı istikametinden Ankara istikametine yol yapımı sebebiyle tek şeride düşürülüp dubalarla ayrılan yolun çalışmanın bitmesi ile çift şeritli olarak trafiğe açıldığı, ancak yol yapım çalışması nedeniyle çift yönlü yol ve azami hız limiti 50 km olan tabelanın çalışmanın bitmesine rağmen yoldan kaldırılmadığı, ...‘un yolun sağ şeridinde seyir halinde iken kaza mahallindeki kontrolsüz kavşağa geliğinde Selimiye Caddesine dönmek için sola doğru manevra yaptığı esnada otomobilinin sol ön yan tarafına aynı istikamette, yolun dubalarla ayrılmış sol şeridinde arkasında seyir halinde olan sanığın sevk ve idaresindeki kamyonetin sağ ön ve yan tarafıyla çarpması ile 25 metre fren izi bırakarak durması sonucunda sanığın asli kusurlu olarak ... ve aracında yolcu olarak bulunan ...’ın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmalarına neden olduğu olayda; atılı taksirle yaralama suçunun TCK'nın 89. maddesinde hükme bağlanmış olduğu aynı maddenin 5. fıkrası gereğince 1. fıkra kapsamı dışında bulunan bilinçli taksir hali hariç şikayete tabi olduğu, ...'un kaza sonrası kollukta 20/10/2013 tarihinde alınan beyanında kaza sebebiyle kimseden şikayetçi olmadığını beyan ettiği, her ne kadar sonradan sanıktan şikayetçi olduğunu beyan etmiş ise de, şikayetten vazgeçmeden vazgeçme olmayacağı gözetilerek; sanığın eyleminin katılan ...‘ın yaralanması nedeniyle TCK'nın 89/1. maddesinde tanımlanan taksirle yaralama suçunu oluşturacağı gözetilmeden, birden fazla kişinin yaralanmasını yaptırım altına alan TCK'nın 89/4. maddesinin uygulanması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 09.03.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/10926
Karar No: 2013/37814
Karar Tarihi: 01.11.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/10926 E.  ,  2013/37814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Suç tespit tutanağı ekindeki harita ve belgelerden yörede orman kadastrosunun yapılmış olduğu anlaşılmakla, öncelikle bu orman kadastro haritası uzman bilirkişiler eşliğinde yapılacak bir keşif ile zemine tatbik edilerek, suça konu yerin orman ya da tapulu arazi olup olmadığının tespiti, eğer ağaçlar tapulu yerden kesilmiş ise arazi malikleri dinlenerek ağaçların rızaları dahilinde kesilip kesilmediğinin sorulması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik inceleme ile çelişkili bilirkişi raporlarına dayanılarak beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/6663
Karar No: 2009/9222
Karar Tarihi: 29.12.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/6663 E.  ,  2009/9222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki nüfusta kayıt tashihine ilişkin davada Pülümür Asliye Hukuk ve... 1. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, nüfusta isim ve anne isminin tashihi istemine ilişkindir.

Pülümür Asliye Hukuk Mahkemesince, davalı ...’ün yerleşim yerinin... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Erzincan 1. Asliye Hukuk Mahkemesi ise, davalının Almanya’da ikamet etmesi ve UYAP üzerinden yapılan araştırmada tespit olunan adresin de tanık ...’ın adresi olduğunun anlaşılması nedenleriyle nüfusa kayıtlı olunan yere göre yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Somut olayda, davalı ...’ün Almanya’da ikamet etmekte olduğu, Türkiye’ye geldiğinde ise kızı...’in ... Mahallesi, .... Sokak, No : 16... adresinde kaldığı anlaşılmaktadır. 5718 Sayılı Milletlerarası Özel Hukuk Ve Usul Hukuku Hakkında Kanun’un 41. maddesinde “Türk vatandaşlarının kişi hâllerine ilişkin davaları, yabancı ülke mahkemelerinde açılmadığı veya açılamadığı takdirde Türkiye'de yer itibariyle yetkili mahkemede, bulunmaması hâlinde ilgilinin sâkin olduğu yer, Türkiye'de sâkin değilse Türkiye'deki son yerleşim yeri mahkemesinde, o da bulunmadığı takdirde Ankara, İstanbul veya İzmir mahkemelerinden birinde görülür.”hükmüne yer verilmiştir. Davalının Türkiye’ye geldiğinde...’da kalmakta olduğunun anlaşılmasına ve nüfusa kayıtlı olunan yerin ikametgaha karine sayılacağına ilişkin hükmün yürürlükten kaldırılmış olmasına göre, uyuşmazlığın... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Erzincan 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 29.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/15137
Karar No: 2023/11315
Karar Tarihi: 19.12.2023

**10. Ceza Dairesi         2023/15137 E.  ,  2023/11315 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Kayseri 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.05.2023 tarihli ve 2023/344 Esas, 2023/363 Karar sayılı kararının Cumhuriyet savcısı, sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan ön inceleme

neticesinde gereği düşünüldü:

Anayasanın 40/2, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 34 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 232 nci maddesinin altıncı fıkrası gereğince, kararlar ve hükümlere karşı başvurulabilecek yasa yolları, süreleri, sürelerin ne zaman başlayacağı, başvuru mercii, şekli ve sonuçlarının, kuşkuya yer vermeyecek şekilde ilgililere açıkça bildirilmesinin gerekmesi, anılan Kanun'un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” şeklinde, 295 inci maddesinin birinci fıkrasında ise "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir" biçiminde düzenlemeler bulunması, sanığın 01.06.2023 tarihli, sanık müdafiinin ise 02.06.2022 tarihli temyiz dilekçesinin hükmün hukuki yönüne ilişkin bir sebep içermemeleri, kararın son bölümünde veya gerekçeli karar tebligat mazbatasında, temyiz başvurusunda hükmün neden dolayı bozulmasının istendiğine dair temyiz sebebi gösterilmesinin zorunlu olduğuna, gösterilmemesi halinde ise temyiz isteminin reddedileceğine dair bildirimi içeren ihtaratın yer almadığının anlaşılması karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarih ve 2019/9. MD-554 Esas ve 2021/117 sayılı Kararında belirtildiği üzere, hak kaybının önlenmesi bakımından sanık ve müdafiine yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda yapılacak meşruhatlı tebligatla, tebliğden itibaren yedi günlük süre içerisinde, yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verebilecekleri, aksi halde sebep yokluğundan temyiz isteminin reddedileceği hususunda ihtar yapılmasının gerektiği anlaşılmakla;

Yukarıda belirtilen şekilde sanık ve müdafiine tebligatın yapıldığı tarihten itibaren 5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligatın yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması, sanık ve müdafiinin süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmeleri halinde temyiz dilekçeleri ve buna dair düzenlenecek olan ek tebliğname ile birlikte, gerekçeli temyiz isteminde bulunulmaması halinde ise mevcut haliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Kayseri 5. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay

Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

19.12.2023 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2020/21920
Karar No: 2021/11383
Karar Tarihi: 02.06.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/21920 E.  ,  2021/11383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I)Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II)Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Olay yerine kolluk kuvvetlerinin gelmesiyle kaçan suça sürüklenen çocuğun çaldığı hırsızlık konusu eşyaların bir kısmını bakkalın kepenginin sol tarafında bulunması, çalınan eşyaların müştekiye gösterilmesi üzerine yağlarının eksik olduğunu söyleyince etrafta yapılan araştırmada bakkala 40 metre uzaklıktaki belediyeye ait kullanılmayan tuvaletin içerisinde eksik yağların bulunması karşısında suçun işlendiği andan itibaren kesintisiz bir takip olmaması dikkate alındığında sanık hakkında uygulama koşulları oluşmadığı halde TCK’nun 35. maddesi uyarınca cezadan indirim yapılmak suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

2-İş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanığa verilen cezanın TCK'nın 119/1-c maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 Esas, 2018/554 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılması gerekli olduğu halde, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümlerde 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 02/06/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.