erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2021/17661
Karar No: 2022/289
Karar Tarihi: 11.01.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/17661 E.  ,  2022/289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığını ihlal etme

HÜKÜM : Uzlaşma nedeniyle düşme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

17/11/2020 tarihinde yokluğunda verilen hükmü 1412 sayılı CMUK’nın 310/3. maddesinde öngörülen bir aylık süre içinde 02/12/2020 tarihinde temyiz eden o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin süresinde olduğundan Mahkemenin 03/12/2020 tarih, 2020/105 esas sayılı ek kararının yok hükmünde olduğu belirlenerek ve 13/05/2011 tarihinde suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 12/07/2011 tarihinde kesinleştiği, denetim süresi içinde 13/02/2014 tarihinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle suça sürüklenen çocuğun yargılanarak mahkumiyetine karar verildiği ve mahkumiyet kararının kesinleştiği belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk hakkında aynı olay sebebi ile hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından dava açıldığı, hırsızlık suçundan TCK’nın 142/1-b, 143, 145. maddeleri gereğince ceza verilmesine yer olmadığına, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan TCK’nın 116/4, 119/1-c maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuğun eyleminin hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçları olduğunun anlaşılması karşısında, CMK'nın 253/3-2. cümlesi gereğince TCK'nın 116/4, 119/1-c. maddesinde düzenlenen iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu uzlaşma kapsamına girmeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde suça sürüklenen çocuk hakkında uzlaşma sebebiyle düşme kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebepten dolayı hükmün istem gibi BOZULMASINA, 11/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/15939
Karar No: 2014/24704
Karar Tarihi: 19.06.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/15939 E.  ,  2014/24704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Düşme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak ;

Orman alanında kaldığı tespit edilen sabit tesis niteliğindeki zeytin ağaçlarının müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.un 321.maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi gereğince karara “ 6831 sayılı Kanunun 93/4 maddesi uyarınca orman alanında kalan zeytin ağaçlarının müsaderesine,” cümlesinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/2780
Karar No: 2013/5483
Karar Tarihi: 03.10.2013

**1. Ceza Dairesi         2011/2780 E.  ,  2013/5483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son, 29/1, 62/1, 53/1-3, 54 ve 63 maddeleri uyarınca 4 yıl 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in mağdur ...'ye yönelik eyleminin sübutu kabul, takdire ve tahrike ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma sebepleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin teşdide, haksız tahrikin derecesine, katılan vekilinin sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre, mağdur tarafından baldızına tecavüz edildiğinin kendisine söylenilmesi üzerine olay günü üzerinde bıçak ile mağdurun işyerine giden sanığın, sol kolda 6 cm'lik ve göğüs solda yaklaşık 4 cm'lik kesilere neden olacak şekilde toplam 2 bıçak darbesi ile mağduru yaraladığı, mağdurun göğsüne isabet eden bıçak darbesinin akciğerde yaralanmaya ve kalpte arter kesine neden olduğu, hemotoraks ve hemopnömotoraksa neden olan bu yaralanması nedeniyle mağdurun hayati tehlike geçirdiği, olay yerinde bulunan esnafın sanığa müdahale etmek istemeleri üzerine de sanığın eylemine devam edemediği ve olay yerinden kaçarak uzaklaştığı olayda;

1- Hedef alınan vücut bölgesi, kullanılan aletin niteliğini ve meydana gelen yaralanmaya göre, sanığın fiili ile açığa çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu, engel sebep nedeniyle eylemini tamamlayamadığı gözetilmeden, suçun niteliğinde yanılgıya düşülerek, yazılı şekilde kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,

2- Sanığın eylemini, mağdur tarafından baldızına tecavüz edildiği yönünde kaçınılmaz bir hataya düşerek haksız tahrik altında gerçekleştirdiği ve 5237 sayılı TCK’nun 30/3 maddesi gereğince bu hatasından yararlanması gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması sırasında TCK'nın 30/3 maddesinden bahsedilmeyerek doğrudan haksız tahrik nedeniyle indirim yapılmış olması,

Bozmayı gerektirmiş olup sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 02.10.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/6059
Karar No: 2019/120
Karar Tarihi: 08.01.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/6059 E.  ,  2019/120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat

213 sayılı Yasanın 367. maddesi uyarınca kovuşturma şartı olan vergi dairesi başkanlığı mütalaası ve dayanağı olan vergi suçu raporu ile eklerinin “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçuna ilişkin olduğu,.... Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 14.08.2012 tarihli 2012/205 esas ve sayılı iddianamesinde “şüphelinin müdürlüğünü yaptığı şirketin her hangi bir ticari faliyeti olmamasına rağmen yüksek oranda fatura kestiği" belirtilerek sanık hakkında mütalaaya uygun olarak 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan dava açıldığı anlaşıldığından, tebliğnamedeki yalnızca sahte fatura kullanmak suçudan dava açıldığına yönelik bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

.... Et ve Gıda Canlı Hay. Taş. Tur. Pet.San. Tic. Ltd. Şirketinin müdürü olan sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasında; sanığın hazırlık aşamasındaki beyanında, dava dışı ... isimli kişinin 2009 yılında askeriyenin et ihalesini aldığını söyleyerek daha az vergi ödemek amacıyla şirket kurmayı teklif ettiğini, paraya ihtiyacı olduğu için bu teklifi kabul ettiğini, şirket ile ilgili hiç bir ticari faaliyette bulunmadığını, ...'ın bir kısım faturaları kendisine imzalattığını belirtmesi, davanın dayanağını oluşturan 29.02.2012 tarih ve VDENR-2012-A-923/5 sayılı vergi tekniği raporunda, 10.09.2009 tarihinde canlı hayvan toptan ticareti yapmak üzere kurulan şirketin iş yerinin 500 m2 büyüklüğünde bir ahırdan ibaret olduğunun, KDV beyanları ile ba-bs analizinden kuruluşundan kısa süre sonra yüksek cirolar elde ettiğinin, mükellef kurumun iş yeri, depo, nakil vasıtası, sermaye durumu ve işçi çalıştırmaması dikkate alındığında, beyan edilen yüksek ciroları elde edebilecek sermaye ve iş organizayonuna sahip olmadığının tespit edildiğinin belirtilmesi karşısında; sanığı yüklenen 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunun tüm unsurları itibariyle oluştuğu gözetilerek sanığın mahkumiyeti yerine dosyadaki delillere uygun olmayın gerekçe ile yazılı şekilde beraatene karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin emyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. Maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/10520
Karar No: 2019/5530
Karar Tarihi: 03.04.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/10520 E.  ,  2019/5530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ...' ün yokluğunda verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın, askerlik görevini yaptığı birlikte genel evrak sorumlusu imzasına tebliğ edildiği, ancak asker olan sanığın birlik adresine çıkarılan tebligatın 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 14. maddesinin 1. fıkrası ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 22. maddesi hükümleri uyarınca kıta komutanı ve kurum amiri gibi en yakın üste yapılacağı şeklindeki düzenleme dikkate alındığında, tebligat evrakında tebliğ yapılan kişinin kıta kumandanı veya kurum amiri olup olmadığının belirtilmemesi nedeniyle yapılan tebligatın usulüne uygun olmadığı ve yapılan tebliğ işleminin geçersiz olduğu, buna dayanarak yapılan hükmün kesinleştirilmesinin de usulüne uygun olmadığı, kararın usulüne uygun olarak kesinleşmemesi halinde denetim süresinin başlamasının da söz konusu olamayacağı ve 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca hükmü açıklama koşullarının oluşmadığı gözetilmeden, deneme süresi içinde kasıtlı bir suç işlendiğinden bahisle yazılı biçimde hükmün açıklanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 03.04.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2017/6511
Karar No: 2018/11498
Karar Tarihi: 14.11.2018

**3. Hukuk Dairesi         2017/6511 E.  ,  2018/11498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, taraflarca temyiz edilmesi üzerine; Mahkemenin 23.12.2014 ve 19.01.2016 tarihli ek kararı ile HMK 432-426/F maddesi gereğince tarafların temyiz talebinin reddine karar verilmiş olup, bu defa taraflarca ek kararın temyizi üzerine, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-)Davacının 23.12.2014 tarihli ek kararın temyizine yönelik yapılan incelemede; Mahkeme kararının davacıya 29.01.2015 tarihinde tebliğ edildiği, davacı tarafından ise temyiz dilekçesinin 10.02.2015 tarihinde sunulduğu anlaşılmakla, temyiz talebinin kanuni süre geçtikten sonra yapıldığı mahkemece saptanmıştır. Bu nedenle temyiz isteminin reddi ile yasaya uygun bulunan red kararının ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine;

2-) Davalı ...’ın 19.01.2016 tarihli ek kararın temyizine yönelik yapılan incelemede ise; Sulh Hukuk Mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmediğinden bahisle mahkemece 19.01.2016 tarihli ek karar ile temyiz isteminin süreden reddine karar verilmiş ise de, davalı vekili, hükmü tebliğden sonraki sekiz gün içinde temyiz etmeyip, karşı tarafın temyiz dilekçesine verdiği cevapla birlikte (katılma yoluyla) temyiz etmiştir. Bu nedenle davalı vekilinin 25/03/2015 tarihinde verildiği katılma yolu ile temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşılmakla, mahkemenin 19.01.2016 tarihli temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın kaldırılmasına karar verilerek davalı ...’ın esasa ilişkin temyiz itirazlarının

incelenmesine geçildi; katılma yoluyla temyiz hakkı, asıl temyiz talebine sıkı sıkıya bağlı bir hak olup, diğer tarafın asıl temyiz dilekçesinin normal temyiz süresi içerisinde ve kendisi yönünden temyizi kabil bir karara karşı verilmiş olması koşulu ile sınırlandırılmıştır. Karşı tarafın temyiz itirazı ise yukarıda belirtildiği üzere reddedilmiştir. Bu nedenle davalının katılma yoluyla temyiz isteminin de REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu her iki taraf yönünden kapalı olmak üzere, 14/11/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/3999
Karar No: 2010/7464
Karar Tarihi: 23.12.2010

**7. Hukuk Dairesi         2010/3999 E.  ,  2010/7464 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün BOZULMASINA ilişkin olarak Daireden verilen 30.03.2010 gün ve 2010/531-2010/1767 E.K. sayılı ilamın tashihi karar yoluyla incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, dosyadaki belgeler okundu. Gereği görüşüldü:

1-Karar düzeltme nedeni olarak ileri sürülen sair yönler daire kararında gerekçesi gösterilmek suretiyle karşılanmıştır. Düzeltilmesi istenilen karar, dosya içeriğine usul ve kanuna uygundur. Bu nedenlerle davacının yerinde olmayan Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesi hükmüne uymayan sair karar düzeltme itirazlarının REDDİNE,

2-Davacının değer kaybının reddi gerektiğine ilişkin Dairemiz kararına yönelik karar düzeltme itirazlarına gelince; mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hükmün davalı tarafça temyizi üzerine Dairemizce davacının değer kaybı isteminin reddine karar verilmesi gerektiği belirtilerek hüküm yeniden bozulmuştur. Haksız fiilden kaynaklanan tazminat davalarında kural olarak gerçek zarar ilkesi geçerli olup; maddi zarar, malvarlığının aktifinde bir azalma veya pasifinde bir çoğalmayı ifade eder. Zararı doğuran fiil malvarlığının çoğalmasına engel olmuş ise, bir başka deyişle fiil meydana gelmese idi gelecekte malvarlığının çoğalması söz konusu ise zarardan söz edilebilir. Değer kaybı da gerçek zarar kapsamındadır. Mahkemece önceki bozmadan sonra alınan bilirkişi raporu değer kaybı yönünden bozma kararında açıklanan hususları karşılar nitelik ve yeterlilikte olup, hükmün Dairemizce değer kaybı yönünden yeniden zuhûle dayalı olarak bozulduğu anlaşıldığından, davacının bu yöne ilişkin karar düzeltme itirazlarının kabulü gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının sair karar düzeltme itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı tarafın karar düzeltme itirazının kabulü ile Dairemizce verilen 30.03.2010 gün ve 2010/531 E, 2010/1767 K. sayılı bozma ilamının ORTADAN KALDIRILMASINA, yerel mahkeme kararının değer kaybı yönünden de ONANMASINA, davacı tarafından peşin ödenen 35,50 TL karar düzeltme harcının istek halinde davacıya iadesine, 23.12.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/2682
Karar No: 2012/7314
Karar Tarihi: 26.06.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/2682 E.  ,  2012/7314 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve Reşit olmayan kimseyi zorla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ...'nın yapılan yargılaması sonunda; Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan açılan kamu davasının düşürülmesine ve zorla alıkoyma eylemi Reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma kabul edilerek beraatine dair Kayseri 1. Ağır Mahkemesinden verilen 22.05.2006 gün ve 2005/379 Esas, 2006/226 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılanlar vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa uygun şekilde sanığın işlediği kabul olunan Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve Reşit olmayan kimseyi rızası ile kaçırıp alıkoyma suçlarının düzenlendiği 765 sayılı TCK.nın 416/son ve 430/2. maddelerinde öngörülen cezaların üst sınırları itibarıyla aynı Kanunun 102/4. maddesine göre, 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi olduğu, sanığın Tomarza Asliye Ceza Mahkemesinde sorgusunun yapıldığı 22.03.2005 tarihinden itibaren zamanaşımını kesen bir işlemin olmadığı ve inceleme tarihine kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca davaların zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,, 26.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/4446
Karar No: 2015/2033
Karar Tarihi: 24.06.2015

**16. Ceza Dairesi         2015/4446 E.  ,  2015/2033 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1, 62, 52/2, 51. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinin gerekçeli karar başlığında "17.03.2010" olarak yazılmaması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Yediemin olarak kendisine teslim edilen ev eşyalarının eşiyle müşterek sahibi olduğu anlaşılan sanık hakkında tayin olunan cezadan TCK'nın 289/1. maddesinin ikinci cümlesi gereğince indirim yapılması gerektiği gözetilmeyerek fazla ceza tayini,

2-Sanık hakkında TCK'nın 51. maddesi uygulanırken adli para cezasının ertelenemeyeceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, "TCK'nın 289/1. maddesi gereğince tayin olunan 3 ay hapis ve 60 gün adli para cezasının aynı Kanunun 289/1. maddesinin son cümlesi gereğince 1/2 oranında indirilerek 1 ay 15 gün hapis ve 30 gün adli para cezasına, anılan Kanunun 62. maddesi ile de 1/6 oranında indirim yapılarak hapis cezasının

1 ay 7 güne, gün para cezasının 25 güne indirilmesine, aynı Kanunun 52/2. maddesi uyarınca gün para cezasının bir gün karşılığı 20.00 TL'den hesap edilerek 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" denilmek suretiyle ve hükmün 4. maddesinin a bendindeki "sanığa verilen" ibaresinden sonra "hapis" ibaresi eklenerek, diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/3472
Karar No: 2020/6035
Karar Tarihi: 22.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/3472 E.  ,  2020/6035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça sürüklenen çoçuğun hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarını gece vakti gerçekleştirildiğine ilişkin delillerin nelerden ibaret olduğunun gerekçeli kararda açıklanmadığı, mevcut delil durumuna göre eylemlerin hangi zaman diliminde gerçekleştiğinin belli olmaması nedeniyle, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği gündüz işlendiğinin kabulü gerektiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çoçuk hakkında kurulan hükümlerde 5237 sayılı TCK'nun 143/1. ve 116/4. maddelerinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

2-Suça sürüklenen çoçuğun mahkemede alınan savunmasında, iş yerine soyadını hatırlamadığı Ahmet isimli bir şahısla birlikte girdiklerini beyan etmesine rağmen, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümde TCK'nun 119/1-c maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

3-Önceki hüküm suça sürüklenen çocuk tarafından temyiz edilmiş olduğundan, lehe bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin suça sürüklenen çocuğa yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ...’ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına 22.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/5535
Karar No: 2011/7841
Karar Tarihi: 04.07.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/5535 E.  ,  2011/7841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAZMİNAT

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, adlarına kayıtlı 2125 parsel sayılı taşınmazın bir kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı iddiasıyla açılan davada Kumluca Asliye Hukuk Mahkemesinin 1996/219 E. ve 2000/370 K. sayılı ilamı ile taşınmazın 687,29 m²'lik kısmının iptal ve terkinine karar verildiği, kararın kesinleştiğini ileri sürerek, tazminat isteğinde bulunmuştur.

Davalı, zamanaşımı itirazında bulunarak, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacılara ait taşınmazın tapu kaydının bir kısmının kıyı kenar çizgisi içiresinde olduğundan bahisle iptal edilmiş olması nedeniyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı Hazine vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalı Hazine'nin temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 04.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.