erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/2749
Karar No: 2015/2036
Karar Tarihi: 27.05.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/2749 E.  ,  2015/2036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

5271 sayılı CMK'nın 225. maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, 21.12.2012 tarihli kamu davasının “Sanığın müdürlüğünü yaptığı ... Birlik Nak. İnş. Pet. Ürün. San. Tic. Ltd. Şti 'ne ait 2007 takvim yılı defter ve belgelerini gizleme” suçundan açıldığı, 213 sayılı Kanunun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan defterdarlık mütalaasının da "Sanığın sahibi ve müdürü olduğu ... Nakliye İnşaat San. Tur. Ve Tar. Ür. Tic. Ltd. Şti' ne ait 2007 takvim yılı defter ve belgelerini gizleme" suçundan verildiği, her mükellefiyet yönüyle işlenen eylemlerin ayrı ayrı suçları oluşturduğu gözetilmeden, dava konusu yapılmayan ''... Nakliye İnşaat San. Tur. Ve Tar. Ür. Tic. Ltd. Şti' ne ait 2007 takvim yılı defter ve belgelerini gizleme" suçundan yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 27.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/13526
Karar No: 2012/3187
Karar Tarihi: 19.03.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/13526 E.  ,  2012/3187 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münabesebette bulunma ve rızası ile kaçırıp alıkoyma suçlarından sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'in; reşit olmayan mağdurenin rızası ile cinsi münasebette bulunma, rızası ile kaçırıp alıkoyma ve fuhuş için erkeğe kadın tedarik etme suçlarından sanık ...'ın; sarkıntılık ve reşit olmayan mağdureyi rızası ile kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ...'in; reşit olmayan mağdureyi rızası ile kaçırıp alıkoyma ve ırz ve namusa tasaddide bulunma suçlarından sanık ...'un; reşit olmayan mağdureyi rızası ile kaçırıp alıkoyma suçundan sanık ...'ın; reşit olmayan mağdureyi rızası ile kaçırıp alıkoyma ve fuhuş için başkasına kadın tedarik etme suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; sanıklar ... ve ... hakkında cinsi münasebette bulunma suçundan açılan davaların şikâyet yokluğu nedeni ile düşürülmesine; sanık ...'in atılı suçlardan beraatine; sanık ...'ın fuhşa aracılık etme suçundan beraatine, reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan mahkûmiyetine; sanık ...'ın fuhuş için başkasına kadın tedarik etmek suçundan mahkûmiyetine; tüm sanıkların reşit olmayan mağdureyi rızası ile kaçırıp alıkoyma suçundan ayrı ayrı beraatlerine, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...'in reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münabesebette bulunma suçundan şikâyetten vazgeçmesi nedeni ile açılan kamu davalarının düşürülmesine dair ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 14.01.2009 gün ve 2003/673 Esas, 2009/2 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı, katılanlar vekili, sanıklar ..., ... ve ... müdafileri tarafından istenilmiş dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklara isnat olunan reşit olmayan mağdureyi rızası ile kaçırıp alıkoyma, reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münabesebette bulunma, sarkıntılık ve fuhuş için başkasına kadın tedarik etme suçlarına ilişkin 765 sayılı TCK.nın 430/2, 416/3, 421/2. cümle ve 436/1 maddelerinde öngörülen cezaların üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi oldukları, suç tarihi olan 16.09.2003’den inceleme tarihine kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca davaların zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 19.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/135
Karar No: 2019/8961
Karar Tarihi: 29.04.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/135 E.  ,  2019/8961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanığın aşamalarda alınan istikrarlı savunmalarında, olaydan önce babasının katılan ... ve katılanın babası tarafından tartaklandığını, bu nedenle aralarında husumet bulunduğunu, olay günü karşılaştıklarında bu meselelere sinirlendiğini ve çıkan tartışma sırasında üzerine atılı suçu işlediğini iddia etmesi, katılanın da aralarında husumet olduğunu doğrulaması karşısında, bu hususun araştırılarak sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması,

2) Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas olan İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesinin18/12/2014 tarihli 2014/331 Esas, 2014/364 Karar sayılı ilamı verilen 6831 sayılı Kanun’un 108/1. maddesinden verilen hapis cezasından çevrili 360 TL adli para cezasına ilişkin olduğu, 6831 sayılı Kanun'un 108/1. maddesinde düzenlenmiş olan suçun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 12. maddesi ile TCK'nun 75. maddesinde yapılan değişiklik sonucu ön ödeme kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, sanık hakkında tekerrüre esas alınan hükme ilişkin ön ödeme prosedürünün gerçekleştirilip gerçekleştirilmediği mahkemesinden sorularak, sonucuna göre TCK'nin 58. maddesinde düzenlenen mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 29.04.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/10349
Karar No: 2024/12416
Karar Tarihi: 25.09.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/10349 E.  ,  2024/12416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/611 E., 2024/255 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250.00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre 01.01.2023-31.12.2024 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2023 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki hükmün, ücret tespiti bakımından temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

25.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/1375
Karar No: 2010/2318
Karar Tarihi: 24.02.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/1375 E.  ,  2010/2318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, kendisine ait fabrikanın bir bölümünde 1.8.2006 tarihli tutanak ile davalılara ait makine ile enerjinin fabrikadan karşılanması suretiyle hurda plastik malzeme kırılacağının ve kg başına 0.25 ykr ödeneceğinin kararlaştırıldığını, davalıların 45.750 kg malzeme kırdıkları halde bakiye 7.725.00 YTL’nin ödenmediğini öne sürerek, ticari faiziyle ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, yapılan tebligata rağmen cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, sahibi olduğu fabrikada,davalıların kendilerine ait makine ile enerjinin fabrikadan karşılanması suretiyle hurda plastik malzeme kırılacağını ve kg başına 0.25 ykr ödeneceğinin kararlaştırıldığını, ancak üretilen malzeme karşılığı bedelin ödenmediğini belirterek tahsili için bu davayı açmıştır. Somut olayda yanlar arasında, imzalanan 1.8.2006 tarihli “Tutanaktır“ başlıklı belge bulunmaktadır. Ayrıca 11.11.2006 tarihli sipariş fişinin sunulduğu ve 45.700 kg malzemeye ilişkin olduğu anlaşılmaktadır. Dava dışı şahıslara ilişkin sipariş fişi tek başına 45.700 kg malzemenin fabrikada işlenerek teslim edildiğinin ispatı için yeterli değildir. Davacı, davalıların 45.700 kg malzeme kırdığını, yasal deliller ile ispat edememiştir. Ancak davacı, delil listesinde “sair yasal deliller" demek suretiyle yemin deliline de dayanmış sayılacağından davacıya bu hakkı hatırlatılmalı ve sonucuna uygun bir karar verilmelidir. Bu hususun göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm tesis edilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine,ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 24.2.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/2215
Karar No: 2018/12276
Karar Tarihi: 04.07.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/2215 E.  ,  2018/12276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılan sanık ... müdafiin 12.12.2014 havale tarihli temyiz dilekçesinin incelenmesinde, "müvekkil ...'ın hastane raporunda, duymada ciddi kayıp ve çehrede sabit iz kalacak şekilde yaralanıp en ağır mağdur olduğu halde, sayın mahkeme bu durumu dikkate almamıştır." demek suretiyle sanıklar ..., ... ve... hakkında katılan ...'a karşı işlenen kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerini katılan sıfatı ile aleyhe temyiz ettiği ancak; düzenlenen tebliğnamede sadece sanık sıfatı ile temyize gelindiği kabul edilerek buna göre görüş bildirildiği anlaşılmakla; katılan ...'ın aleyhe temyiz istemi yönünden de görüş bildirilmesi amacıyla EK TEBLİĞNAME düzenlenmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.07.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/3383
Karar No: 2017/245
Karar Tarihi: 16.01.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/3383 E.  ,  2017/245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

I- Sanık hakkında 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 231/12. maddesi uyarınca temyizi mümkün olmayıp itiraza tabi olduğu, katılan vekilinin itirazının mercii Zile Ağır Ceza Mahkemesi'nce incelenerek 18.06.2013 gün ve 2013/594 değişik iş sayılı karar ile reddedilerek kesinleştiği anlaşılmakla; dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

II- Sanık hakkında 2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan düşme kararına ilişkin katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; sanığa yüklenen "2004 takvim yılında sahte fatura kulanma" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle suçun işlendiği tarihten hüküm tarihine kadar gerçekleştiği anlaşıldığından, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 16.01.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/4361
Karar No: 2015/3250
Karar Tarihi: 17.04.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/4361 E.  ,  2015/3250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesi,... Sulh Hukuk Mahkemesi ve ... Sulh Hukuk Mahkemesince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

... Anadolu 2. Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün nüfus kayıtlarına ve hükümlüye ait müddetnameye göre “Silivri/...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün cezaevinde alınan beyanına göre “...Yolu Üzeri ... Sokak No:110/1 ... Köyü, ...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi ise “...Yolu üzeri ... Sokak No:110/1 ... Köyü, ...” adresinin ... ili sınırları içerisinde yer aldığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir."

Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Dosya kapsamından, hükümlünün mahkumiyetine esas ceza ilamı, hükümlünün cezaevinde alınan beyanı ve hükümlünün nüfus kaydı değerlendirildiğinde cezaevine girmeden önceki adresinin “...Yolu üzeri ... Sokak No:110/1 ... Köyü, .../...” olduğunun anlaşılmasına göre, uyuşmazlığın, ... 2. Sulh Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HMK’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince ... Anadolu 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 17/04/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/17625
Karar No: 2013/20100
Karar Tarihi: 13.09.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/17625 E.  ,  2013/20100 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

.

Karşılıksız çek keşide etmek eyleminden kabahatli Öz İnegöl Mob. Halı İnş. Züccaciye Day. Tük. Malları İmalat İth. İhr. Paz. Taah. Tic. Ltd. Şti hakkında, çek düzenleme ve çek hesabı açma yasağı uygulanmasına dair Adana 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 02/03/2012 tarihli ve 2011/2261 esas, 2012/820 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Sanıklar ... ve ... haklarında Adana Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 24/11/2011 tarihli iddianamede, karşılıksız çek düzenleme suçundan 5941 sayılı Kanun'un 5/1. maddesi gereğince cezalandırılmalarının talep edildiği halde, iddianamede gösterilen sanıklar hakkında hüküm kurulmamış olmasının, mahallinde zamanaşımı süresi içerisinde mahkemesince verilecek kararla giderilebilecek bir eksiklik olduğu düşünülerek yapılan incelemede,

Dosya kapsamına göre; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 225/1. maddesi gereğince, hükmün ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve fail hakkında verilebileceği cihetle, iddianamede bir talep olmaması karşısında çek hesabı sahibi tüzel kişi hakkında mahkemece resen idarî yaptırım kararı verilemeyeceği cihetle, yazılı şekilde yaptırım kararı verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 28/06/2013 gün ve 94660652-105-01-4939-2013/10778/41809 sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma talebine atfen düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, Adana 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 02/03/2012 tarihli ve 2011/2261 esas, 2012/820 sayılı kararının CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Esas No: 2015/38201
Karar No: 2017/16609
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/38201 E.  ,  2017/16609 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2024/7560
Karar No: 2024/9776
Karar Tarihi: 13.06.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/7560 E.  ,  2024/9776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/447 E., 2024/67 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre 01.01.2023-31.12.2024 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2023 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki hükmün, ücret tespiti bakımından temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250,00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca bozmaya uyularak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

13.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/21538
Karar No: 2014/10973
Karar Tarihi: 16.04.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/21538 E.  ,  2014/10973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Divriği Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/05/2013

NUMARASI : 2010/37-2013/42

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1)Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bilirkişi raporunda, emsal karşılaştırması yapılmadan soyut ifadelerle değer biçildiğinden, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle, imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların yaş, cins ve verim durumuna göre maktu değerlerini gösterir cetveller İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilip, rapor denetlenmeden eksik inceleme ile karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 16.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.