erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/8801
Karar No: 2020/8095
Karar Tarihi: 25.06.2020

**4. Ceza Dairesi         2016/8801 E.  ,  2020/8095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanığın yokluğunda verilen hükmün Tebligat Kanunu'nun 21. maddesi uyarınca adrese tebliğ edildiği tarihte sanık ...'ün askerde bulunması nedeniyle yapılan tebliğin usulsüz olduğu, bu nedenle temyizin süresinde olduğu kabul edilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Olay günü saat 20:00 sırasında sanığın, elinde bıçakla babası olan mağdur ...'ü "senin karnını deşeceğim senin ölümün benden" diyerek tehdit ettiği, mağdur ...'ün korkarak evden kaçtığı, sonrasında saat 22:30 sırasında mağdur ...'ün tekrar evine geldiğinde sanığın elinde bıçakla tekrar mağdur ...'e hitaben "seni öldüreceğim" diyerek tehdit ettiği, mağdur ...'ün kendisini odaya kitlediği, bir süre sonra sanığın amcası olan katılan ...'ün eve gelmesi üzerine sanığın aynı şekilde elinde bıçakla katılanı "öldürmekle" tehdit ettiğinin iddia ve kabul edilmesi karşısında, sanığın tehdit eylemini, katılan ve müştekiye karşı aynı olay bütünlüğü içinde aynı nedene dayalı olarak sürdürdüğü hareketlerinin devamı sırasında olay yerinden ayrılmadan önce ve hukuken tek fiil sayılacak söz ve hareketle gerçekleştirdiği kabul edilerek, sanık hakkında tehdit suçundan verilecek cezanın TCK'nın 43/1. ve 43/2. maddeleri ile artırılması gerektiği gözetilmeden, müşteki ve katılan sayısınca hüküm kurularak fazla ceza tayini,

2-Anayasa Mahkemesi’nin karar tarihinden sonra 24/11/2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararın ve TCK'nın 53/1-c maddesinde düzenlenen hak yoksunluğunun uygulanma süresi ve şeklinin Kanunda öngörülen biçimde uygulanması zorunluluğu Kanuna aykırı ve sanık ...'ün temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 25/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/37525
Karar No: 2017/16519
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/37525 E.  ,  2017/16519 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2021/7513
Karar No: 2022/21839
Karar Tarihi: 29.12.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/7513 E.  ,  2022/21839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın müştekinin arazisinde bulunan ağaçları kesmesi şeklindeki eyleminin TCK’nın 152/1-c maddesinde düzenlenen dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme suçunu oluşturduğu gözetilmeden aynı Yasa'nın 151/1. maddesi uyarınca hüküm kurulması,

2-TCK’nın 53/4. maddesi uyarınca hükmolunan kısa süreli hapis cezası ertelenmiş olan sanık hakkında aynı maddenin birinci fıkra hükmünün uygulanamayacağı gözetilmeden, sanığın TCK’nın 53/1. maddesinde öngörülen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 29/12/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/13150
Karar No: 2024/5940
Karar Tarihi: 08.07.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/13150 E.  ,  2024/5940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/2734 (E) ve 2022/238 (K)

SUÇ : Kullanmak İçin Uyuşturucu veya Uyarıcı Madde Satın Almak, Kabul Etmek, Bulundurmak ve Kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 02/02/2022 tarihli ve 2020/2734 Esas, 2022/238 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyiz edilmesı üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Anayasanın 40 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 34 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 232 nci maddesinin altıncı fıkrası gereğince, kararlar ve hükümlere karşı başvurulabilecek yasa yolları, süreleri, sürelerin ne zaman başlayacağı, başvuru mercii, şekli ve sonuçlarının kuşkuya yer vermeyecek şekilde ilgililere açıkça bildirilmesinin gerekmesi, anılan Kanun'un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." şeklinde, karar tarihinde yürürlükte olan 295 inci maddesinin birinci fıkrasında ise "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir." biçimde düzenlemeler bulunması, sanığın 07.02.2022 tarihli temyiz dilekçesinin de hükmün hukuki yönüne ilişkin bir sebep içermemesi, kararın son bölümünde veya gerekçeli karar tebligat mazbatasında, temyiz başvurusunda hükmün neden dolayı bozulmasının istendiğine dair temyiz sebebi gösterilmesinin zorunlu olduğuna, gösterilmemesi halinde ise temyiz isteminin reddedilebileceğine dair bildirimi içeren ihtaratın yer almadığının anlaşılması karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 17.03.2021 tarih ve 2019/9. MD-554 Esas ve 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, hak kaybının önlenmesi bakımından sanığa yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda yapılacak meşruhatlı tebligatla, yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verebilecekleri, aksi halde sebep yokluğundan temyiz isteminin reddedileceği hususunda ihtar yapılmasının gerektiğı anlaşılmakla;

Yukarıda belirtilen şekilde sanığa tebligat yapılması üzerine 15 gün içerisinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligatın yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması, sanığın süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek tebliğname ile birlikte, gerekçeli temyiz isteminde bulunulmaması halinde ise mevcut haliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmesi için, dosyanın incelenmeksizin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 08.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Esas No: 2007/5046
Karar No: 2007/5695
Karar Tarihi: 21.05.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/5046 E.  ,  2007/5695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AKŞEHİR ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/10/2006

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;

Davacı, davalıların miras bırakanı M..adına kayıtlı .. ve .. parsel sayılı taşınmazların Akşehir Gölünün kıyı kenar çizgisinin göl tarafında kaldığını ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile terkin isteminde bulunmuş, yargılama sırasında ..nolu parsel hakkındaki davayı atiye bıraktığını belirtmiştir.

Davalılardan bir kısmı davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, çekişme konusu ..nolu parselin kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı gerekçesiyle davanın kabulüne; .nolu parsel yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ..raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, 3621 sayılı yasadan kaynaklanan tapu iptal ve tescil isteğine ilişkin olup, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece, dava kısmen kabul edildiğine göre kabul edilen parsellerle ilgili olarak Hazine yararına ve malikleri aleyhine Avukatlık ücreti tayin ve takdir edilmesi ve yargılama giderlerinin de davalılar üzerinde bırakılmasına karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile aksi yönde karar verilmiş olması doğru değildir.Davacının bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir.Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.5.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/14488
Karar No: 2018/3483
Karar Tarihi: 19.03.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/14488 E.  ,  2018/3483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma-Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından, kusur belirlemesi, tazminat, nafaka, ve ziynet alacağı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre ortak çocukların ihtiyaçlarına nazaran takdir edilen iştirak nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

3-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 19.03.2018(Pzt.)
Esas No: 2015/2493
Karar No: 2015/4927
Karar Tarihi: 06.10.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/2493 E.  ,  2015/4927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanıklar ... ve ... hakkında mağdurlar ... ve ...'e yönelik eylemleri nedeniyle, sanık ... hakkında ise mağdur ...'e yönelik eylemi nedeniyle, hırsızlık suçlarından, sanık ... hakkında ise suç eşyasının satın alınması suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ...'ın mağdur ...'in ikametindeki bahçeden motosikletinin çalınması sırasında gözcülük yaparak hırsızlık suçuna iştirak ettiği halde, TCK’nın 37/1. maddesi yerine, koşulları bulunmayan TCK’nın 39/2. maddesiyle uygulama yapılması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanıklar ..., ..., ... müdafiileri ve sanık ...'un temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

2-Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... hakkında mağdurlar ... ve ...' yönelik eylemleri nedeniyle sanık ... hakkında ise mağdur ...'e yönelik eylemi nedeniyle hırsızlık suçlarından kurulan hükümlere ve o yer Cumhuriyet savcısının sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik hırsızlık suçundan karar verilmemesine yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a-Mahkemece yapılan keşfe ve hazırlanan bilirkişi raporlarına göre, suçların, mağdurların ikamet ettiği binaların alt katından ve bina dahilinde işlenmiş olduklarının anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında TCK'nın 142/1-b maddesi yerine, aynı Kanunun

142/2-g maddesi ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

b-Sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik hırsızlık suçundan dava açıldığı halde herhangi bir hüküm kurulmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... müdafiilerinin ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin sebepten dolayı BOZULMASINA, 06.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/12327
Karar No: 2013/1206
Karar Tarihi: 24.01.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/12327 E.  ,  2013/1206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala Zarar Verme, Yaralama, Yaralamaya Teşebbüs

HÜKÜM : Düşme, Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın hakkında verilen düşme kararını temyiz etmekte hukuki yararı bulunduğu ve daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan, 5271 sayılı CMK'nın 231/6. maddesinin (a) bendinde yazılı “kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunma” nesnel koşulunun bulunmaması nedeniyle, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder.Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır.Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanık ve mağdur ... arasında ters bakma meselesi nedeniyle tartışma çıktığı, akabinde kavgaya dönüştüğü bu kapsamda önce mağdurun sanığı elleriyle yaraladığı, bu sırada üzerinde taşıdığı bıçağı çıkaran sanığın mağduru yaralamaya çalıştığı ancak olay yerinde bulunan şahısların buna engel oldukları, bir müddet sonra sanığın elinde bıçak olduğu halde diğer mağdurlar ... ve ...'nin işyerine girdiği burada elindeki bıçak ile ...'ı basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde yaraladığı, daha sonra işyerinin camlarını kırarak zarar verdiği olayda, mahkemenin sanık hakkında mala zarar verme suçundan açılan kamu davasını şikayetten vazgeçme nedeniyle düşürmesinde ve yaralama ile yaralamaya teşebbüs suçlarının oluştuğuna ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Dosyada mevcut adli sicil kaydından tekerrüre esas sabıkası olduğu anlaşılan sanık hakkında TCK'nın 58.maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 24.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/7669
Karar No: 2017/19926
Karar Tarihi: 25.09.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/7669 E.  ,  2017/19926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Taşınmaza arazi olarak değer belirleyen rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-... İlçesi ... Köyü ... parsel sayılı taşınmazın, 01.10.2014 tarihli ... Belediye Başkanlığı cevabında 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde kaldığının belirtildiği ve dosyada bulunan kanıt ve belgeler gözetildiğinde arsa vasfında olduğu anlaşılmıştır.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak

suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu taşınmazın kamulaştırılmasından arta kalan 122,44 metrekarelik kısmına imar durumuna göre yapılaşma izni verilip verilmeyeceği ilgili Belediye Başkanlığı İmar Müdürlüğünden araştırılarak davacı idare ve davalı taşınmaz malikinin de beyanı alınmak suretiyle taşınmazın tüm bedeline hükmedilmesi ya da arta kalan alanda değer kaybı belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/10191
Karar No: 2012/38146
Karar Tarihi: 13.12.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/10191 E.  ,  2012/38146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- CMK.nun 193/2. madde ve fıkrasında belirtilen koşulların bulunmadığı gözetilmeden, sanığın sorgusu yapılmaksızın hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanık hakkında iskele ve üzerine kafeterya yapmak suretiyle hakkı olmayan yere tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından, tecavüze konu sahil kesiminin varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek gerektiğinde refakate inşaat mühendisi bilirkişide alınarak keşif yapılıp taşınmazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar mevzuatı kapsamına girip girmediği belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanunu'na göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu yerin belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184. ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5230 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 13.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/17214
Karar No: 2017/26762
Karar Tarihi: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/17214 E.  ,  2017/26762 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2014/25797
Karar No: 2014/40325
Karar Tarihi: 04.12.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/25797 E.  ,  2014/40325 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/44657

MAHKEMESİ : Kırklareli(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/12/2012

NUMARASI : 2010/690 (E) ve 2012/477 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Sanık hakkında en ağır olan ağaç kesme eyleminden dolayı tek mahkumiyet hükmü kurulması gerekirken, ağaçlar fidan, yapacak, yakacak olarak ayrılarak birden çok mahkumiyet kararı verilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

2) Kabule göre ise;

Sanık hakkında verilen gün karşılığı adli para cezalarının içtima ettirilmeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.