erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2020/7987
Karar No: 2020/6056
Karar Tarihi: 17.06.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/7987 E.  ,  2020/6056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26.maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar müdafiilerini temyiz istemlerinin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenemesinde;

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b,116/2,119/1-c ve 31/2, maddelerinde düzenlenen hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçları için öngörülen cezaların türü ve üst sınırına göre, TCK'nın 66/1-e, 66/2 maddeleri uyarınca hesaplanan 4 yıllık zamanaşımının, kararın verildiği 10.11.2015 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

3-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 116/1. ve 119/1-c maddeleri gereğince tayin olunan 16 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 31/3. maddesi gereğince 1/3 oranında indirim yapılırken, hesap hatası sonucu “10 ay 20 gün” hapis cezası yerine 1 yıl 4 ay hapis cezasına hükmedilmesi daha sonraki uygulamalar nedeniyle sonuç cezayı etkilemediğinden bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,17.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/13965
Karar No: 2022/3231
Karar Tarihi: 23.02.2022

**8. Ceza Dairesi         2020/13965 E.  ,  2022/3231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

İftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma veya kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesi gerekir.

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; katılan ile sanığın eş olup aralarındaki boşanma davası nedeniyle ayrı yaşadıkları ve müşterek çocukları olan ...'un da katılanın yanında kaldığı, sanığın olay tarihinde kolluğa başvurarak katılanın ikametinde kalan erkek arkadaşı ... isimli şahsın müşterek çocuklarına şiddet uyguladığını ve bunu çocuğunun tavır ve söylemleri ile kendisinin kullandığı cep telefonuna gelen gizli bir numaradan arayan şahsın söylemesi üzerine öğrendiğini beyan ederek şikayette bulunduğu ve yapılan soruşturmada kolluk görevlilerinin katılanın ikametine giderek katılan ve sanığın müşterek çocuklarında dış görünüş itibariyle herhangi bir darp cebire rastlanmadığını tespit ettikleri ve sanık hakkında iftira suçundan işbu kamu davasının açıldığı anlaşılan somut olayda; sanığın oğluna şiddet uygulandığına dair beyanının katılana yönelik olmayıp ...'a isnat edildiği, boşanma davası devam ederken katılanın başka bir erkek ile gönül ilişkisi olduğuna dair anlatımının ise oğlunun velayetinin kendisine verilmesine yönelik olup eyleminin suç işlemediğini bildiği katılana yönelik suç isnadı biçiminde olmayıp Anayasanın 74. maddesinde düzenlenen anayasal şikayet hakkını kullanma niteliğinde bulunduğu anlaşılmakla, yasal unsurları itibariyle oluşmayan suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/l. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.02.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/23423
Karar No: 2015/14387
Karar Tarihi: 30.04.2015

**7. Ceza Dairesi         2013/23423 E.  ,  2015/14387 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : 29.05.2013 tarihli karar ile hükümlülük, erteleme, müsadere; 12.06.2013 tarihli ek karar ile temyiz talebinin reddine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Sanık... müdafiinin 12.06.2013 tarih 2012/288 E- 2013/1000 K. sayılı ek karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde ;

Temyiz isteğinin reddine dair mahkemenin 12.06.2013 tarih 2012/288 E- 2013/1000 K. sayılı ek kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan Sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle red kararının istem gibi ONANMASINA,

II-Sanık ...'nın 29.05.2013 tarihli hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde ise;

Sanığın 5015 sayılı Yasa'nın ek 5/2. maddesi uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açıldığı halde, ek savunma hakkı tanınmadan anılan yasanın ek 5/1. maddesi uygulanarak hüküm oluşturulmuş ise de, iddianamedeki ve görevsizlik kararındaki anlatıma göre bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Kısa süreli olmayan hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK.nun 53/3. fıkrası gereğince kendi altsoyu dışındaki kişiler yönünden TCK.nun 53/1-c bendindeki hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. Maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. Maddesi uyarınca, TCK.nun 53.maddesinin uygulanmasına ilişkin fıkranın hükümden çıkartılarak yerine "Sanığın TCK.nun 53/1. maddesinin a-b-d bentlerinde belirtilen haklardan TCK.nun 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına, 5237 sayılı TCK.nun 53/1-c bendinde belirtilen hak yoksunluklarının aynı yasanın 53/3. Maddesi gereğince kendi altsoyu yönünden uygulanmamasına, altsoyu haricindeki kişiler yönünden ise 53/1-c bendinde belirtilen hak yoksunluklarının hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanmasına, TCK.nun 53/1-e bendinin ise uygulanmasına yer olmadığına," ibaresinin yazılması ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.04.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/906
Karar No: 2011/3051
Karar Tarihi: 16.11.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/906 E.  ,  2011/3051 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanık ...'un yapılan yargılaması sonunda; reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan mahkûmiyetine dair Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26.12.2005 gün ve 2005/449 Esas, 2005/589 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Olayın oluşumu ve mahkemenin kabulüne göre; sanığın eylemine uyan reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunun kanunda öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle, 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesine göre 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi olduğu, mahkûmiyet hükmünün kurulduğu 26.12.2005 tarihi ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 16.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/8878
Karar No: 2017/5668
Karar Tarihi: 23.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/8878 E.  ,  2017/5668 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 23/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2006/3427
Karar No: 2007/622
Karar Tarihi: 01.03.2007

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/3427 E.  ,  2007/622 K.**

**"İçtihat Metni"**

17.HUKUK DAİRESİ

Alacaklısını zarara sokmak kastıyla mevcudunu eksiltme suçundan sanıklar ... ... ... ve ... hakkında yapılan yargılama sonunda; İ.İ.K’nun 347. maddesine göre müştekinin şikayet hakkının düşürülmesine dair İSTANBUL 7. İcra Ceza Mahkemesinden verilen 29/12/2005 ... ve 3167 esas 4398 karar sayılı hükmün süresi içinde, Yargıtay’ca incelenmesi müşteki vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı tebliğname ile C.Başsavcılığından 02.06.2006 günü daireye gönderilmekle incelenip gereği düşünüldü:

Müşteki vekilinin 29.12.2005 tarihinde düzenlediği ve aynı tarihli celsede zapta geçirilen ve başka mahkemelerde ki duruşmalar ve esas numaraları gösterilmek suretiyle belgelenen ve temyiz dilekçesi ekinde sunulan belgelerle de desteklenen mazeretinin yasal ve usulüne uygun olduğunun kabulü ile duruşmaya devamla bir karar vermek gerekirken, yasal olmayan gerekçeler ile yazılı şekilde şikayet hakkının düşürülmesine kararı verilmesi,

Yasaya aykırı müşteki vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün CMUK’nun 321'... maddesi uyarınca bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 01/03/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2019/8260
Karar No: 2020/98
Karar Tarihi: 13.01.2020

**2. Hukuk Dairesi         2019/8260 E.  ,  2020/98 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davalı kadın yararına takdir edilen tedbir ve yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre müşterek çocuklar yararına yararına takdir edilen tedbir ve iştirak nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 1. ve 2. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 13.01.2020 (Pzt.)
Esas No: 2011/9167
Karar No: 2012/31360
Karar Tarihi: 18.10.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/9167 E.  ,  2012/31360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- CMK.nun 193/2. madde ve fıkrasında belirtilen koşulların bulunmadığı gözetilmeden, sanığın sorgusu yapılmaksızın hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanık hakkında iskele, beton zemin yapmak suretiyle hakkı olmayan yere tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından, tecavüze konu sahil kesiminin varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek gerektiğinde refakate inşaat mühendisi bilirkişide alınarak keşif yapılıp taşınmazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar mevzuatı kapsamına girip girmediği belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanunu'na göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu yerin belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184. ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 18.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/6800
Karar No: 2024/18408
Karar Tarihi: 03.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/6800 E.  ,  2024/18408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/138 E., 2022/363 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇA

SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Düşme, onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi uyarınca temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun iş yeri kepengini zorlayarak açtıktan sonra şikâyetçinin işyerine girmesi şeklinde eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/2 ve 31/3. maddelerinde tanımlanan iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık zamanaşımı süresinin 18.03.2016 olan ilk mahkumiyet tarihi ile 14.09.2022 olan ikinci mahkumiyet tarihi arasında geçmiş bulunduğu gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Kanun’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/2680
Karar No: 2010/2188
Karar Tarihi: 18.03.2010

**5. Ceza Dairesi         2006/2680 E.  ,  2010/2188 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ...’nın yapılan yargılanması sonunda; atılı suçlardan beraetine dair, ... 9. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 12.04.2005 gün ve 2002/827 Esas, 2005/261 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa isnat olunan reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarının kanunda öngörülen cezalarının üst sınırları itibariyle 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesine göre 5 yıllık asli zamanaşımlarına tabi olduğu, sanığın sorgusunun yapıldığı 18.06.2003 ile inceleme günü arasında bu sürelerin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 18.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/4012
Karar No: 2025/497
Karar Tarihi: 21.01.2025

**1. Ceza Dairesi         2024/4012 E.  ,  2025/497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 30.01.2024

SAYISI : 2022/527 E., 2022/1679 K.

SUÇ : Kasten yaralama

EK KARAR : Temyiz isteminin reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanması

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesi tarafından verilen 30.01.2024 tarihli ve 2022/527 Esas, 2022/1679 Karar sayılı ek kararın sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık hakkında, Mersin 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.12.2019 tarihli ve 2019/244 Esas, 2019/976 Karar sayılı kararı ile kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 37/1, 86/1, 86/3-e, 29, 53, 58. maddeleri uyarınca kurulan “1 yıl 4 ay 26 gün” hapis cezası ile mahkûmiyete ilişkin hükmün, Bölge Adliye Mahkemesince kaldırılarak 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 87/3, 29, 53, 58. maddeleri uyarınca “1 yıl 1 ay 3 gün” hapis cezası ile mahkûmiyete hükmedilmesi ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-b maddesinde yer verilen;“İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan Bölge Adliye veya İlk Derece Mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesi tarafından verilen 30.01.2024 tarihli ve 2022/527 Esas, 2022/1679 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Mersin 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.01.2025 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2016/22189
Karar No: 2017/5812
Karar Tarihi: 23.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/22189 E.  ,  2017/5812 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 23/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2020/18019
Karar No: 2020/20239
Karar Tarihi: 24.12.2020

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2020/18019 E.  ,  2020/20239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Her ne kadar sanığın yokluğunda verilen karar, sanığın 22.02.2006 tarihli duruşmada bildirdiği en son adresine tebliğe çıkarıldığı ve tebligatın iade edildiği, tebliğ memuru tarafından tebligat evrakı üzerine yazılan yeni adrese yapılan tebligatında bila iade edildiği, yerel mahkeme tarafından daha önce usulüne uygun bir tebligat yapılmamış en son adrese Tebligat Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca yapılan tebligat usulsüz olsa da, sanığın 21.08.2008 tarihli dilekçesi ile hakkında verilen 6 ay hapis cezasına ilişkin gerekçeli kararın suretini talep ettiği anlaşıldığından, sanığın öğrenme üzerine başlayan temyiz isteminin CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 14.01.2020 tarihinde geçerli mazeret olmadan temyiz edilmesi nedeniyle, yerinde görülmeyen eski hale getirmeye dair talebinin ve temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 24.12.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.