erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/5485
Karar No: 2018/6801
Karar Tarihi: 12.09.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/5485 E.  ,  2018/6801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : 1-Sanık ... hakkında 2006 yılında sahte fatura kullanma suçundan mahkumiyet

2-Sanıklar ... ve ... haklarında 2007 yılında sahte fatura kullanma suçundan mahkumiyet

3-Sanıklar ... ve ... hakkında 2008 yılında sahte fatura kullanma suçundan ayrı ayrı beraat

4-Sanık ... hakkında 2009-2010 yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan mahkumiyet

1) Şikayetçi kurum vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Duruşma davetiyesinin şikayetçi Ankara Vergi Dairesi Başkanlığına çıkarılıp usulüne uygun olarak 03.10.2011 tarihinde tebliğ edildiği ve duruşmadan haberdar olduğu halde duruşmalara ve davaya katılmadığı, bu nedenle şikayetçi vekilinin hükmü temyiz etmeye hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşıldığından; şikayetçi kurum vekilinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2) Sanık ... müdafileri ile sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

213 sayılı Yasanın 367. maddesi uyarınca kovuşturma şartı olan vergi dairesi başkanlığı mütalaası ve dayanağı olan vergi suçu raporu ile eklerinin, sanıklar hakkında " sahte fatura düzenlemek" suçuna ilişkin olduğu,Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı‘nın 12.09.2011 tarih ve 2011/34156 Esas sayılı iddianamesi ile “ sahte fatura kullanmak” suçundan kamu davası açıldığı, ancak sahte fatura kullanmak suçundan usulüne uygun olarak verilmiş mütalaa bulunmadığı, mütalaanın kovuşturma şartı olduğu ve sahte fatura düzenlemek ve kullanmak eylemlerinin birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu, birbirine dönüşmeyeceği gözetilip; sahte fatura düzenleme suçundan Cumhuriyet Başsavcılığı'na suç duyurusunda bulunulup dava açılması halinde birleştirilerek sahte fatura kullanma suçundan verilmiş mütalaa bulunmadığından davaların düşmesine, sahte fatura düzenleme suçlarından ise sonucuna göre karar verilmesi gerekirken; vergi incelemesine konu yapılmayıp, “mütalaa” da verilmeyen sahte fatura kullanma suçlarından yargılamaya devamla yazılı şekilde mahkûmiyet ve beraat hükümleri kurulması,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafiileri ,sanıklar ... ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.09.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/3413
Karar No: 2015/20034
Karar Tarihi: 11.06.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/3413 E.  ,  2015/20034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine; ancak;

1) Sanığın, önce mağduru yumrukla yaralayıp, daha sonra bıçakla kovaladığı olayda, olayın bir bütün olarak değerlendirilmesi gerektiği, TCK'nin 61. maddesi dikkate alındığında olayda tamamlanmış yaralama suçunun oluştuğu, ayrıca olayda silahtan sayılan bıçakta kullanılması nedeniyle, sanığın TCK'nin 86/2, 3.e maddesinden cezalandırılması gerektiği gözetilmeden eylemleri bölünerek ayrı ayrı cezalandırılması,

2) Sanık hakkında, TCK'nin 86/2. maddesinde belirtilen seçimlik cezalardan hapis cezası tercih edilmesine rağmen, bu cezanın TCK'nin 50/2. maddesine aykırı olarak adli para cezasına çevrilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakları saklı kalmak kaydı ile 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 11/06/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/40069
Karar No: 2022/6313
Karar Tarihi: 12.04.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/40069 E.  ,  2022/6313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : sanık müdafii, katılan

Anayasa’nın 40/2. ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 34/2, 231/2, 232/6 ve 291/1-2. maddeleri uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, mercii, başvuru şekli ve kanun yollarının açıkça gösterilmesinin zorunlu olduğunun belirtilmesi ve 5271 sayılı CMK'nin 294/1. maddesinde yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” ile aynı Kanun'un 295/1. maddesindeki "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir" şeklindeki düzenlemeler karşısında; somut olayda sanık müdafisine gerekçeli kararın usule uygun olarak tebliğ edilmediği ve sanığın yüzüne karşı 15.01.2019 tarihinde tefhim olunan hükümde 5271 sayılı CMK’nin 295/1. maddesi uyarınca temyiz nedenlerini içerir ek dilekçenin gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlayan (7) günlük süre içerisinde verilmesi gerektiğinin bildirilmediği anlaşılmakla, sanık müdafisine yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda usulüne uygun şekilde “CMK'nin 295/1. fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlayan (7) gün içerisinde verilmesi halinde temyiz talebinin incelenebileceği aksi halde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceği” hususlarını içeren meşruhatlı tebligat ile gerekçeli kararın tebliğ edilmesi, sanık müdafisinin temyiz nedenlerini içerir ek temyiz dilekçesi vermesi halinde ise bu hususta ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iadesinin temini için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na TEVDİİNE, 12.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/10942
Karar No: 2013/12584
Karar Tarihi: 04.07.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/10942 E.  ,  2013/12584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Zilyedinin rızası olmadan başkasına ait taşınır bir malı, kendisine veya bir başkasına yarar sağlamak maksadıyla bulunduğu yerden almak, hırsızlık suçunun temel şeklidir.

Mala zarar verme suçu, başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanılış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Şikayetçi ile sanık arasında mülkiyeti ihtilaflı olan üç adet kavak ağacının sanık tarafından ihtiyaç nedeni ile kesilerek götürdüğü, yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporuna göre de ağaçların, yatağı değiştirilen derenin içerisinde kaldığı, bu nedenle mülkiyetinin hazineye ait olduğunun tespit edildiği somut olayda mülkiyeti hazineye ait olan ağaçların menfaat temin etmek amacıyla rıza hilafına kesilip kullanılması karşısında hırsızlık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 04.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/11981
Karar No: 2012/13662
Karar Tarihi: 10.07.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/11981 E.  ,  2012/13662 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :244-145

Dava, yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar avukatıları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava yaşlılık aylığının kesilmesine dair Kurum işleminin iptali ile, yeniden bağlanması ve birikmişlerin iadesi gerektiğine ilişkin tespit davasıdır.

Davacının nakliyecilik işinden dolayı, 25.12.1972 tarihinde kayıt ve tescilinin yapıldığı, oda kaydının, 18.06.1998 tarihine kadar devam ettiği,soğuk demircilik işi nedeniyle 01.06.1972-30.12.1983 tarihleri arasında vergi mükellefiyetinin bulunduğu, şehirler arası yük taşımacılığı işinden dolayı 03.06.1987-29.07.1998 tarihleri arasında vergi mükellefiyetinin bulunduğu,vergi daireleri kayıtlarının çelişkili olması nedeniyle, cevapları üzerine davacının, 01.06.1972-30.12.1983 tarihleri arasında, vergi kaydı bulunmaması gerekçe gösterilerek, yaşlılık aylığının iptal edildiği, yapılan yargılama sırasında, mahkemece, çelişkiler giderilmek suretiyle, davalı Kurum işleminin hatalı olduğu anlaşıldığından,davacının istemi doğrultusunda davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

1- Davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde ;

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine temyiz edenin sıfatına göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle, usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,

2-Davalılardan Maliye Bakanlığı vekili temyiz itirazlarının incelenmesine gelince ;

Mahkemece, Kocamustafapaşa vergi dairesinin bu süreçte kusuru bulunduğundan ve dava açılmasına sebebiyet verdiğinden, hakkındaki davanın husumet yokluğu sebebiyle reddi talebine itibar edilmeyerek, davalı Hazine yönünden de davanın kabulüne karar verilmiş olduğu görülmüştür.

Ancak idarenin işleminden kaynaklanan uyuşmazlıkta, bu hususun idari yargının görev alanına girmesi nedeniyle davanın tefriki ile, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek, davalı Maliye Bakanlığı yönünden de davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalılardan Maliye Bakanlığı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 10.07 .2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/10417
Karar No: 2015/10140
Karar Tarihi: 08.10.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/10417 E.  ,  2015/10140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : YOZGAT 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

(TİCARET MAHKEMESİ SIFATIYLA)

TARİHİ : 29/05/2014

NUMARASI : 2013/403-2014/502

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/05/2014 gün ve 2013/403-2014/502 sayılı kararı bozan Daire’nin 04/06/2015 gün ve 2014/14622-2015/7754 sayılı kararı aleyhinde davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların her istendiği an geri ödeneceği ve yatırılan paralar karşılığı yüksek faiz verileceği garantisiyle binlerce kişiden para topladıklarını, bu kapsamda müvekkilinden de hisse senetleri itibari değer çizelgesi başlıklı belge karşılığında para alındığını, ancak müvekkilince istenmesine rağmen alınan paranın geri ödenmediğini, davalıların eylemlerinin hukuki dayanağının bulunmadığını, TTK, Bankalar Kanunu ve SPK hükümlerinin ihlal edildiğini, TTK'nın 336. maddesi uyarınca davalı D.. U..'ın da ortaya çıkan zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek, geçerli bir ortaklık ilişkisinin bulunmadığının tespitine, 54.616 DM karşılığı 55.765,64 TL alacağın en yüksek ticari faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak davacının hisse senedi devir ve kabul sözleşmesini özgür iradesi ile imzaladığı, hilenin kanıtlanamadığı, ortaklık defterlerinin ve genel kurul toplantılarının usulüne uygun olduğu, SPK raporlarının tek başına davacı iddialarını ispatlamaya elverişli bulunmadığı gerekçesiyle, davanın davalı şirketler yönünden ispat olunmaması, davalı D.. U.. yönünden pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine dair verilen karar davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 04/06/2015 tarihli kararı ile bozulmuştur.

Davalılar vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 57,60 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenlerden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 08/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/8802
Karar No: 2011/17711
Karar Tarihi: 17.10.2011

**7. Ceza Dairesi         2011/8802 E.  ,  2011/17711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kaçakçılık

HÜKÜM : Sanık ...'ın ölmüş olması nedeniyle hakkındaki kamu davasının CMK.nun 223/8.maddesi gereğince düşürülmesine; diğer sanıkların beraatlerine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

18.04.2002 tarih ve 8-424/9 sayılı Gümrük Müsteşarlığı raporunun Cumhuriyet Savcılığı soruşturma defterine kayıt tarihinin bildirilmesi, rapor ile iddianame tarihi arasında 1,5 yıla yakın bir süre geçmesi nedeniyle bu süre içerisinde soruşturma kapsamında bir işlem yapılıp yapılmadığı açıklanıp, yapılmışsa buna dair belgeler de eklendikten sonra iadesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 17.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/35823
Karar No: 2022/880
Karar Tarihi: 20.01.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/35823 E.  ,  2022/880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığının 24.05.2013 tarih ve 2013/6256 Esas sayılı iddianamesi ile komisyon mütalaasına uygun olarak sanık hakkında 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından dava açıldığı, her bir takvim yılında işlenen sahte fatura kullanma suçlarının ayrı suçlar olduğu ve ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden tek hüküm kurulması yasaya aykırı ise de, zamanaşımının olumsuz bir muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğunun anlaşılması karşısında;

Sanığa yüklenen "2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanma" suçlarının Kanundaki cezalarının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 20.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/1647
Karar No: 2014/20268
Karar Tarihi: 26.11.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/1647 E.  ,  2014/20268 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/1316

MAHKEMESİ : Bursa 12. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/06/2010

NUMARASI : 2010/281 (E) ve 2010/879 (K)

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

Defter ve belge gizleme suçlarında suç tarihi defter ve belgelerin ibrazı için verilen sürenin bitimini izleyen gün olduğu, sanığa yüklenen defter ve belge ibraz etmemek suçunun işlendiği 23.03.2008 tarihinde yürürlükte bulunan 5728 sayılı Yasanın 276. maddesiyle yapılan değişiklik ile 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesinde yazılı cezanın alt sınırının l yıla çıkarıldığı ve sanık hakkında hükmolunan temel cezanın da 1 yıl hapis olduğu anlaşıldığından tebliğnamedeki 3 numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

1-İ.Gıda Market İşl. ve Tem. Mad. San. Tic. Ltd. Şti ortağı ve yetkili temsilcisi olan sanığın yapılan tebligata rağmen vergi incelemesine esas olmak üzere 2005-2006 yıllarına ait defter ve belgelerini kanuni süresinde ibraz etmediğinin iddia olunması, sanığın şirketle fiilen ilgisinin olmadığını, asıl sahibinin V.Ş. olduğunu savunması, vergi suçu ve inceleme raporlarında, şirketin H. Gürsu-BURSA adresindeki faaliyetini 30.11.2008 tarihinde terkettiğinin, defter ve belge isteme yazısının şirketin 2005 döneminde ortağı olan V.Ş.'e 07.03.2008 tarihinde tebliğ edildiğinin belirtilmesi, defter ve belgelerin istenmesine ilişkin tebligatın şirketin ticaret sicilindeki ve vergi raporlarında bahsedilen adresten farklı bir adreste şirket ilgilisi sıfatıyla V. Ş.'e tebliğ edilmiş olması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenebilmesi bakımından, tebligatın yapıldığı tarihte şirket ortak ve yetkililerinin kim olduğunun ve şirketin tebligat adresinde faaliyette bulunup bulunmadığının araştırılmasından sonra, V.Ş.'in şirketle resmi bir ilgisi bulunmadığının veya şirketin belirtilen adreste faaliyette olduğunun anlaşılması halinde 213 sayılı Yasanın 139/2. maddesi de gözetilerek, şirket yetkilisine yapılmış ve hukuki geçerliliği bulunan bir tebligattan bahsedilemeyeceğinden, suç unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Gerekçeli karar başlığındaki suç tarihinin 23.03.2008 yerine '2010 yılı' olarak yazılması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/25336
Karar No: 2018/1309
Karar Tarihi: 13.02.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/25336 E.  ,  2018/1309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Anayasa'nın 36. maddesi ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesinde belirtilen adil yargılanma hakkı gözönünde bulundurularak, ticareti terk suçlarında duruşma davetiyesinin ya da mahkeme kararının terk ettiği ileri sürülen adresine Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılan tebligat geçersiz olup, savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğurur. Bu sebeple borçlu şirket yetkilisi olan sanığa Tebligat Kanunu'nda 11/01/2011 tarih ve 6099 sayılı kanunla yapılan değişiklikler de dikkate alınmak suretiyle, tespit edilecek adresine yeniden usulüne uygun duruşma davetiyesinin tebliğini müteakip yargılamaya devam edilmesi gerekirken, savunma hakkı kısıtlanmak suretiyle yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2- Sanık hakkında kasıtlı suçtan mahkumiyetin kanuni sonucu olan 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasında yazılı hak yoksunluğunun uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 13/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/5382
Karar No: 2019/728
Karar Tarihi: 06.02.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/5382 E.  ,  2019/728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "dava konusu 101 ada 411 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan evin davalı tarafından yapıldığı yine dava konusu her iki taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların davalı tarafından dikildiği, bu hususun davacı tarafından 27.12.2011 tarihinde yapılan keşifte de açıkça beyan edildiğinin belirlenmesi karşışında mahkemece hüküm yerinde taşınmazlar hakkındaki tescil hükmünden sonra ev ve ağaçların davalıya ait olduğunun tapunun beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne çekişmeli 101 ada 410 ve 411 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile, 1/5 hissesinin davacı ... mirasçıları adına, 4/5 hissesinin davalı ... adına tesciline, 101 ada 411 parsel üzerinde bulunan ev ve ağaçların davalı ...'ye ait olduğunun tapunun beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına, 06.02.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.