erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/5984
Karar No: 2018/2227
Karar Tarihi: 15.03.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/5984 E.  ,  2018/2227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanıklar hakkında yetkilisi oldukları ... ... Ürünleri San ve Tic. A.Ş. adına 2006 takvim yılında muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenledikleri iddiası ile açılan kamu davasının yargılaması sonucunda, mahkemece her ne kadar sanıkların beraatine karar verilmiş ise de, faturaları kullanan bir kısım mükelleflerin vergi denetmenine vermiş olduğu ifadelerinde faturalara konu mal ve hizmetleri almadıklarını beyan etmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, öncelikle sahte fatura düzenlemek suçunda suçun maddi konusunun fatura olduğu cihetle, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de alım satım ya da hizmet ifasının belgesi olan faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında; suça konu fatura asıllarından kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulması ve incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edildikten sonra, sahte olduğu iddia olunan faturaları kullanan şahıs/şirketler hakkında karşıt inceleme raporları düzenlenip düzenlenmediği, yetkilileri hakkında dava açılıp açılmadığı araştırılıp, açıldığının tespiti halinde, dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık olarak dinlenmesi, sözü edilen faturalara konu mal veya hizmeti alıp almadıkları, hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden de mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti araştırılıp, karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 15.03.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/12177
Karar No: 2012/5175
Karar Tarihi: 25.04.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/12177 E.  ,  2012/5175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili müvekkiline ait aracın davalıya trafik sigortalı aracın çarpması sonucu hasarlandığını belirtip, 8.918,00 TL hasar bedelinin muaccel olduğu tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ...Ş vekili, sorumluluklarının poliçe limiti ve sigortalının kusuru ile sınırlı olduğunu belirtip, yapılan araştırma sonucu kazanın gerçek olmadığının anlaşıldığını bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre karşı araç sürücüsü olduğu ileri sürülen kişinin anılan aracın maliki olan şirketin çalışanı olmaması, davacının delil listesi tanık dinletme talebinin bulunmaması, davalı delillerini doğrulayan deliller ile bilirkişi raporuna göre davacının davasını ispat edememesi nedeniyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkin olup, davalı ... karşı aracın trafik sigortacısıdır.

Davalı ... vekili, davacının karışmış olduğu kazanın sahte ve düzmece olduğunu sigortalı aracın böyle bir kazaya karışmadığını ve davacının bu tür hasarlarla haksız menfaat temin etmeye teşebbüs ettiğini savunmuştur. Uyuşmazlığın çözümü için öncelikle kazanın ihbar edilen yerde ve şekilde meydana gelip gelmediğinin açıklığa kavuşturulması gerekmektedir. Mahkemece, sigortalı araç sürücüsü olarak bildirilen kişinin sigortalı firmanın çalışanı olmadığı ve bilirkişi raporuna göre davacının davasını ispat edememesi nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı, trafik kaza tutanağına delil olarak dayanmıştır. Daha önce mahkemece dinlenmesine karar verilip sonra da dinlenmesinden vazgeçilen tanık Yahya Dirik tutanak mümzisidir. Bu mümzi dinlenmeden ve deliller tam toplanmadan eksik inceleme ile yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ :Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 25.4.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/27269
Karar No: 2018/1665
Karar Tarihi: 20.02.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/27269 E.  ,  2018/1665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın tebligat tarihinde başka suçtan cezaevinde bulunması karşısında, gerekçeli kararı öğrendiğini belirttiği 28.03.2014 tebliğ tarihi kabul edilerek yapılan incelemede,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

Sanık hakkında isnat edilen İİK’nın 338/1. maddesinde düzenlenen “Gerçeğe Aykırı Beyanda Bulunma” suçunun oluşabilmesi için, borçlunun; aleyhine başlatılan bir icra takibi nedeniyle İcra İflas Kanunu’na göre istenmesi nedeniyle, süresi içerisinde verdiği ve bu Kanun’un 74'üncü maddesindeki unsurları da içermek suretiyle geçerli olan mal beyanındaki bildirimlerin gerçeğe aykırı olarak yapılmasının gerekmesi karşısında; sanığın icra takip dosyasına ibraz ettiği 14.06.2013 tarihli mal beyanı dilekçesinde bildirmediği ... model ... plaka sayılı aracın üzerinde hacizler olduğunun anlaşılması karşısında, aracın değeri saptanıp, satılması halinde diğer rehinli ve hacizli dosya borçlarını karşıladıktan sonra bu dosya borcu yönünden bir meblağ kalıp kalmadığı belirlenerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken eksik kovuşturmayla yetinilerek yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 338. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 20/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/14377
Karar No: 2017/8243
Karar Tarihi: 07.06.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/14377 E.  ,  2017/8243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında düzenlenen iddianame ile sanığın ayrıca 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan cezalandırılması talep edildiği halde, bu suç yönünden herhangi bir karar verilmediği anlaşılmış ise de; bu hususta zamanaşımı süresince karar verilmesi mümkün görülmüştür.

1) Hükümden önce son söz duruşmada hazır bulunan sanığa verilmeyerek 5271 sayılı CMK'nin 216/3. maddesine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Kabule göre de;

2) Sanığın silahtan sayılan bıçakla hayati tehlikeye neden olacak şekilde kasten yaralama suçunu işlediği olayda, 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d maddeleri gereğince belirlenen cezanın 5 yıldan az olması halinde, 87/1-d-son maddesi gereğince cezanın 5 yıla çıkartılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik ceza tayini,

3) Sanığın aşamalarda alınan savunmalarında, tartışma sırasında mağdurun üzerine yürümesi ve kendisine yumruk atması üzerine bıçak savurduğunu iddia etmesi, mağdurun da kovuşturma aşamasında alınan beyanında, tartışma sırasında sanığa yumruk sallamasından sonra sanığın kendisini bıçakladığını beyan etmesi karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi gereğince haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

4) Suçta kullanılan bıçağın müsaderesine karar verilirken, TCK'nin 54. maddesinin uygulama maddesi olarak gösterilmemesi,

5) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 07.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/4903
Karar No: 2025/134
Karar Tarihi: 14.01.2025

**2. Hukuk Dairesi         2023/4903 E.  ,  2025/134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/309 E., 2023/978 K.

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ordu 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/341 E., 2022/464 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek vekili tarafından kusur belirlemesi, manevî tazminat miktarı, kadın yararına hükmedilen tedbir nafakası, ortak çocuk ... yararına hükmedilen nafakalar, ortak çocuk ...'ın velâyeti, yargılama gideri, vekâlet ücreti yönünden; davalı-davacı kadın vekili tarafından ise erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, ortak çocuk ...'nın velâyeti, nafakalar yönünden duruşma talepli temyiz edilmiş olup kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 14.01.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde duruşmalı temyiz eden davalı-davacı ... vekili Avukat ... geldi. Karşı taraf temyiz eden davacı-davalı ... vekili Avukat ... gelmedi. Mazeret dilekçesi verdiği, başka bir yerdeki duruşması nedeniyle duruşmaya katılamayacağını bildirdiği görüldü. Usul ve yasaya uygun bulunmayan mazeretin reddine karar verildi. Gelenin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen günde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle İlk Derece Mahkemesince erkeğe kusur olarak yüklenen kadına fiziksel şiddet uyguladığı vakıasının ispatlanamadığından bu vakıanın erkeğe kusur olarak yüklenemeyeceğinin, yine de kabul edilen ve gerçekleşen diğer kusurlu davranışlara göre boşanmaya sebebiyet veren olaylarda kadının erkeğe nazaran ağır kusurlu olduğunun anlaşılmış bulunmasına göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,14.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/3136
Karar No: 2024/2781
Karar Tarihi: 24.04.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/3136 E.  ,  2024/2781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1401 E., 2023/1243 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kızıltepe Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/185 E., 2022/237 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı olarak açılan boşanma davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince erkeğin davasının reddine, kadının davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın davacı-davalı erkek vekili tarafından her iki dava yönünden istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince kişisel ilişkiye dair istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek kişisel ilişki yönünden yeniden esas hakkında hüküm kurulmuş, sair yönlere ilişkin istinaf başvurusu ise esastan reddedilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-davacı kadın vekili tarafından nafakaların miktarı yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) öngördüğü yargılama sistemine göre ilk derece mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı önce istinaf yoluna başvurulabilmektedir. Bölge adliye mahkemesince istinaf başvurusunun usulden ya da esastan reddine karar verilebilir veya ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulabilir. İstinaf başvurusunun usulden veya esastan reddi halinde bölge adliye mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak yeni hüküm kurulması hâlinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır. Başka bir deyişle, istinaf başvurusunun reddi hâlinde bölge adliye mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup bu hâlde ilk derece mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesince verilen karara karşı davacı-davalı erkek vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuş ve erkeğin kişisel ilişki dışındaki istinaf başvurusu esastan reddedilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen davalı-davacı kadın aleyhine nafaka miktarları yönünden farklı bir hüküm kurulmamıştır. Hâl böyle iken, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurmayan davalı-davacı kadının nafakaların miktarı yönünden Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz hakkı bulunmamaktadır. Açıklanan nedenle, davalı-davacı kadın vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı-davacı kadın vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Peşin alınan harcın istek halinde yatırana iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Esas No: 2016/4663
Karar No: 2018/8052
Karar Tarihi: 16.10.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/4663 E.  ,  2018/8052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Gerekçeli karar başlığında hatalı şekilde 12.07.2010 olarak gösterilen suç tarihinin kullanılan son faturanın KDV bildirim tarihli 21.11.2009 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığın iş yerinde herhangi bir alışveriş yapılmadığı halde, alışveriş yapılmış gibi kendisine para ihtiyacı nedeniyle değişik tarihlerde başvuran birden fazla kişiye ait kredi kartları ile pos cihazları aracılığıyla komisyon karşılığı işlem yapıp, tefecilik faaliyetinde bulunduğu ve bu faaliyeti kapsamında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenlediği ve kullandığı iddiası ile açılan davada; vergi suçu ve vergi tekniği raporlarında, sanığın iş yerinde POS cihazından kredi kartıyla çekim yapılan kişiler ile fatura düzenlenen kişilerin farklı oldukları, düzenlenen fatura miktarları ile pos cihazından çekilen miktarların farklı olduğu, sanığın ticari icaplara aykırı olarak ana bayi yerine daha pahalı fiyat üzerinden başka bayilerden alış yaptığı, fatura düzenlediği mükelleflerin bir kısmının vergi kimlik numarasının bulunmadığı, yapılan kontör satışlarının yüksek tutarlı olduğu, alışlarının tamamının sadece kontör olduğu, sanığın sadece 2 ay içerisinde 16 adet fatura ile 124.608 TL tutarında kontör satış yapmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunun anlaşılması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya çıkarılması için, öncelikle sanığın iş yerinde yapıldığı belirtilen arama tutanağının dosya içerisine alınarak usulüne uygun olup olmadığının belirlenmesi, sanığın iş yerinden POS cihazı ile alışveriş yaptığı belirlenen kişiler dinlenerek yaptıkları alışverişin gerçek bir mal alımına dayanıp dayanmadığının tespit edilmesi, sanığın fatura aldığı mükelleflerin CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi, bu mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi, aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.10.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/12780
Karar No: 2022/8824
Karar Tarihi: 28.04.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/12780 E.  ,  2022/8824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi uyarınca "Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56'ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK'nun 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100,00 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000,00 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 305/1-2. maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, katılan vekilinin temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 28.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.