Esas No: 2021/13160
Karar No: 2024/6684
Karar Tarihi: 03.07.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/13160 E.  ,  2024/6684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/39 E., 2016/13 K.

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi ret, kısmi onama

Mağdureler vekillerinin temyiz istekleri yönünden; suç tarihinde on beş yaşından büyük olan mağdurelerin soruşturma aşamasında sanıktan şikayetçi olmadıklarını beyan etmesi karşısında, mağdureler vekillerinin davaya katılma ve hükümleri temyiz etme hakkı bulunmadığı belirlenmiştir.

Sanık müdafiinin temyiz istemine yönelik sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesin gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

Bafra Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.01.2016 tarihli ve 2015/39 Esas, 2016/13 Karar sayılı kararı ile olay günü sanık ile mağdurelerin ikamette bulundukları sırada aralarında çıkan tartışma nedeniyle sanığın bıçağı mağdure Selin'in boğazına dayadığı, aradan bir süre geçtikten sonra mağdurelerin birlikte ikametten dışarı çıkmak istedikleri, ancak ikamet kapısının kilitli olduğu, sanığın ikametin kapısını açmadığı, şeklinde kabul edilen olayda; sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109/2, 109/3-f, 43, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Özetle; suçun sübuta ermediğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Mağdure vekillerinin Temyiz İstekleri Yönünden

Suç tarihinde on beş yaşından büyük olan mağdurelerin soruşturma aşamasında sanıktan şikayetçi olmadıklarını beyan etmesi karşısında, mağdureler vekillerinin davaya katılma ve hükmü temyiz etme hakkı bulunmaması karşısında, vaki temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden

Yalnızca soruşturma aşamasında dinlenen mağdurelerin beyanları arasında çelişkiler bulunmadığı anlaşılmakla; öncelikle mağdurelerin duruşmada hazır edilip sanığın eylemine yönelik ayrıntılı beyanlarının alınarak ifadelerinde yer alan çelişkilerin giderilmesi, olay yakalama ve tespit tutanağını düzenleyen tutanak mümzii polislerin getirtilerek beyanlarının alınması ve mağdurelere polis memurlarınca düzenlenen tutanağın okunarak olayın oluş şekline ilişkin açıklamalarının dinlenmesinin ardından toplanacak delillere göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Mağdure Vekillerinin Temyiz İstekleri Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Bafra Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.01.2016 tarihli ve 2015/39 Esas, 2016/13 Karar sayılı kararına yönelik mağdureler vekillerinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Bafra Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.01.2016 tarihli ve 2015/39 Esas, 2016/13 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.07.2024 tarihinde karar verildi.