erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2010/2981
Karar No: 2010/3869
Karar Tarihi: 05.04.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/2981 E.  ,  2010/3869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GİRESUN 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/12/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 136 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olup, özel mülkiyete konu teşkil edemeyeceğini ileri sürerek kıyı kenar çizgisi içinde kalan kısmın tapu kaydının iptaline ve üzerindeki yapıların yıkımına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar Dairece, 5841 Sayılı Yasanın 2. maddesi ile değişik 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 12. maddesinde öngörülen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş olduğu belirtilerek davanın hak düşürücü süreden dolayı reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulması üzerine, mahkemece bozmaya uyularak davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi . raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, 3621 Sayılı Yasaya dayalı sicil terkini isteğine ilişkin olup, mahkemece, hükmüne uyulan bozma ilamında belirtilen hususlar gözetilmek suretiyle davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmiş olması doğrudur. Bu yöne değinen davacı Hazine'nin temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Ancak, her dava açıldığı tarihteki koşullara tabidir. Dava tarihi itibariyle davasında haklı olan bir kimsenin yargılama sırasında çıkan yasa gereğince haksız duruma düşmesi halinde yargılama giderleri ve 1957 tarih, 4/16 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince bu giderlerden sayılan avukatlık ücretinden sorumlu tutulamayacağı açıktır.

Anılan bu kural yasal ve yargısal uygulamada kararlılık kazanmıştır.(Baki Kuru, Hukuk Usulü Muhakemeleri 5. cilt, sayfa 5338, dipnot 159; 10. H.D. 21/12/1976, 8770/8739 ve dipnot 160: 5. HD 12/09/1977, 5445/5655 dipnot 161: 10.HD 24/02/1976, 6296/1297) Davacı Hazine, temyiz dilekçesinde sair nedenlerden söz etmek suretiyle bu hususa da değinmiştir.

Hal böyle olunca, somut olayda mahkemece yapılan keşif sonucu çekişmeli bölümlerin kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı ve dava tarihinde davacı hazinenin haklı olduğu anlaşıldığına ve yargılama sırasında yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa gereğince dava reddedildiğine göre davalının tüm yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretiyle maktu harçtan sorumlu tutulması gerekirken aksine yazılı düşüncelerle yazılı olduğu üzere hüküm kurulması isabetsizdir.

Öyleyse, davacı Hazinenin yukarıda değinilen yargılama giderleri ve avukatlık ücreti açısından temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlere hasren HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 05.4.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/30255
Karar No: 2016/18085
Karar Tarihi: 18.10.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/30255 E.  ,  2016/18085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, fazla mesai ücreti, bayram tatili ücreti ve hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin 01/05/1989 tarihinden 15/07/2008 tarihine kadar Belediyesinde çalıştığını, müvekkiline çalıştığı süre boyunca hafta sonu ve bayram mesaileri ile fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek, fazla çalışma ücreti, bayram ve hafta tatili ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; öncelikle alacakların zamanaşımı nedeni ile reddi gerektiğini, davacının alacaklarının eksiksiz olarak ödendiğini, müvekkili belediyenin davacıya hiçbir borcu bulunmadığını, belediye personeline tüm ödemelerin banka aracılığı ile yapıldığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile fazla mesai ve hafta tatili ücretlerinin davalıdan tahsiline hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının fazla mesai yapıp yapmadığı hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Söz konusu alacağın varlığını ispat yükü davacıda olup, davacı delil olarak tanık beyanlarına dayanmıştır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacı tanık beyanlarına göre davacının fazla çalışma yaptığı kabul edilip alacak hesaplanmıştır.

Davacı tanığı ... 2003 yılında emekli olduğunu beyan etmiş, diğer davacı tanığı davacı ile bölümlerinin ayrı olduğunu, davacının fazla mesai yapıp yapmadığını bilmediğini söylemiştir. Tanık beyanları davacının fazla mesai yaptığını kanıtlamaya yeterli değildir. Davacı fazla çalışma yaptığını somut delillerle kanıtlayamadığından bu talebin reddi gerekirken kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 18/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/28487
Karar No: 2013/20689
Karar Tarihi: 17.09.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/28487 E.  ,  2013/20689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, şikayetçi ... ...'ın arabasını gece saat 04. 00 sıralarında hırsızlaması nedeniyle eylemin gece saatlerinde gerçekleştiği gözetilerek sanık hakkında TCK 143/1 ve 116/4 maddelerinin uygulanması gerekirken uygulanmaması, hırsızlanan araba ve eşyaların değerinin fazla olması, daha çoğunu alabilme imkanı varken azını alma koşullarının oluşmadığı halde sanık hakkında TCK.nun 145. maddesinin uygulanması ve kabule göre sanığın konut dokunulmazlığını ihlal suçundan cezalandırılmasına karar verilirken TCK.nun 116/1. maddesinde ... cezanın alt sınırı 6 ay hapis iken sanığın 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle sanığa eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 17/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/6274
Karar No: 2011/8364
Karar Tarihi: 15.07.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/6274 E.  ,  2011/8364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARASU ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/04/2010

Taraflar arasındaki davadan dolayı Karasu  Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 08.04.2010 gün ve 2010/33-2010/142 sayılı  hükmün Onanmasına ilişkin olan 9455-10918- gün ve  25.10.2010 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde  davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü: Dava, çekişmeli taşınmazın kıyı-kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali ve terkin isteklerine ilişkin olup mahkemece, davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak kurulan hükmün, davalının temyizi üzerine Dairece, 15.10.2009 tarih 2009/8959 Es. 10255 Kr. Sayılı ilam ile 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa hükümleri uyarınca hak düşürücü süreden dolayı reddine karar verilmek üzere bozulduğu,  mahkemece hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda, davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin olarak verilen ikinci kararın da Dairenin 25.10.2010 tarih 2010/9455 Es. 10918 Kr sayılı ilam ile onandığı görülmüştür.

Gerçekten de işin esası bakımından 5841 Sayılı Yasanın yürürlüğü döneminde davanın hak düşürücü süreden reddedilmiş olması doğrudur. Ancak anılan yasa Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 tarih 2009/31 E. 2011/77 K. sayılı kararı ile iptal edilmiş ve henüz Resmi Gazetede yayınlanmadığı için bu defa aynı tarih aynı esas ve 2011/27 sayılı karar ile iptal hükmünün de eldeki davalara uygulanmak üzere yürütmenin durdurulmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 Sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibarıyla doğru olduğu düşünülse de, Anayasa Mahkemesinin anılan karar nedeniyle  karar düzeltme tarihi itibarı ile doğru olduğu söylenemez.

Bu durum karşısında işin esasının 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı birleştirme Kararına göre belirlenecek olan kıyı kenar çizgisine göre çözüme kavuşturulacağı açıktır.

Hal böyle olunca anılan içtihadı birleştirme kararı doğrultusunda çekişmeli taşınmazın belirlenecek kıyı kenar çizgisi içinde kalıp kalmadığının saptanması, sonucuna göre karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

Davalının karar düzeltme isteğinin H.U.M.K.'nun 440. maddesi hükmü uyarınca kabulü ile Dairenin 25.10.2010 tarih 2010/9455 Es. 10918 Kr sayılı onama kararının ortadan kaldırılmasına, Mahkemenin 08.04.2010  tarih 2010/33 esas-2010/142 karar sayılı kararının açıklanan gerekçelerle H.U.M.K.'nun 428. hükmü uyarınca BOZULMASINA,15.7.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/4691
Karar No: 2018/10620
Karar Tarihi: 19.12.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/4691 E.  ,  2018/10620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : 1-Sanıklar ..., ..., ... haklarında: Beraat

2-Sanık ... hakkında: Davanın reddi

Dosya arasına sureti alınan ve mükerrer kabul edilen, sanık ... hakkındaki Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesi 26.05.2009 tarihli 2007/812 Esas ve 2009/613 Karar sayılı dava dosyasının 2003 takvim yılından itibaren düzenlenen sahte faturalarla ilgili olduğu, işbu kamu davasının ise aynı vergi mükellefiyetine ilişkin olmakla birlikte 2005 takvim yılı Aralık ayında düzenlenen faturaları kapsadığı, davanın mükerrer bulunmadığı gözetilmeden sanık ... hakkındaki davanın reddine karar verilmesi,

Sanıklar ..., ... ve ...'a yüklenen “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 19.12.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/1293
Karar No: 2012/1858
Karar Tarihi: 20.02.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/1293 E.  ,  2012/1858 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme ve reşit olmayan kimseyi zorla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ...'nın bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından mahkûmiyetine dair Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 09.11.2005 gün ve 2005/314 Esas, 2005/215 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın oluşa uygun olarak işlediği kabul edilen reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarının 765 sayılı TCK.nın 416/3 ve 430/2 maddelerinde öngörülen cezalarının üst sınırları itibarıyla aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi oldukları, suç tarihi olan 17.05.2002’den inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5230 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkındaki kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 20.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/47903
Karar No: 2013/32717
Karar Tarihi: 11.12.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/47903 E.  ,  2013/32717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, ücret alacağı, asgari ücret farkından doğan alacak, asgari geçim indirimi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, ücret alacağı dava açıldıktan sonra ödendiğinden bu kalem yönünden karar verilmesine yer olmadığına, diğer taleplerin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 11.12.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/42620
Karar No: 2017/17386
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/42620 E.  ,  2017/17386 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2012/7721
Karar No: 2012/7465
Karar Tarihi: 18.06.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/7721 E.  ,  2012/7465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BODRUM 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/03/2011

Yanlar arasında görülen elatmanın önlenmesi, yıkım  davası sonunda, yerel mahkemece  davanın, elatmanın önlenmesine, muhdesatın yıkımına  ilişkin olarak verilen karar davalı  tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi,  Tetkik Hakimi  raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava; devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yere davalı tarafından yapılan 42 m2'lik iskele, 50.2 m2'lik beton dolgu, 44.66 m2'lik bahçe ve duvarından ibaret muhdesatların yıkımı suretiyle elatmanın önlenmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece; davalının, M.ili, B.İlçesi, Y. Beldesi, K.mevkiinde, 960 ve 961 parsellerin güneybatısında yer alan, kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan bilirkişi heyetinin, 03/11/2010 tarihli,  krokili raporunda (A) harfi ile gösterilen 45.86 m2'lik ahşap istkele,  (B) harfi ile gösterilen 17,92 m2'lik kayrak kaplı zemin,  (C1 ) ile gösterilen 28.70 m2 'lik taş-duvar merdiven ve kayrak zemin,  (D\_1)  harfi ile gösterilen 89.09 m2'lik istinat duvarı, yeşil alan, bahçe, (E) harfi ile gösterilen 15 metre uzunluğunda yığma- taş duvar inşaa etmek suretiyle yapılan elatmanın önlenmesine, muhdesatın yıkımına karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden;  devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan kıyı kenar çizgisi içinde kalan taşınmaza davalının iskele, beton dolgu ve bahçe duvarı yapmak suretiyle müdahale ettiği keşfen belirlenmek ve benimsenmek suretiyle elatmanın önlenmesi ve yıkıma öte yandan davacı Hazinenin 492 sayılı Harçlar Yasasının  13/j maddesine göre harçtan muaf olduğu gözetilerek keşfen belirlenen değer üzerinden davacı yararına nispi avukatlık ücretine  hükmedilmesinde kural olarak bir isabetsizlik yoktur.

Ne var ki;  42 m2'lik iskele, 50.2 m2'lik  beton dolgu, 44.66 m2'lik  bahçe ve duvarı olarak gösterilen  toplam 136,86 m2'lik alanı kaplayan muhdesat dışında, dava konusu edilmeyen ve kıyı kenar çizgisinin deniz tarafından kalan diğer muhdesatlar  bakımından  da kabul kararı verilerek HUMK'nun 74.  ve 6100 sayılı HMK'nun 26. maddesine aykırı olarak talepten fazlaya hükmedilmiş olması doğru değildir.

Davalının, bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 18.6.2012  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Esas No: 2010/11211
Karar No: 2011/13122
Karar Tarihi: 07.12.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/11211 E.  ,  2011/13122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 10/07/2007 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabul kısmen reddine dair verilen 28/04/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... ve davacılar vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava ölümlü trafik kazasına dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece,davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan ... ile davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar,dava dilekçesinde davalı idare yönünden davaya konu olayda hizmet kusuru olduğu iddiasına dayanmışlardır.

Davalı ..., davanın idarenin hizmet kusuruna dayanılarak açıldığı ve idari yargıda görülmesi gerektiğini savunmuş ve öncelikle yargı yolu bakımından davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Dosya kapsamından, davacıların desteğinin er olarak askerlik hizmetini yaptığı sırada şoför intibak eğitimine tabi tutulduğu ve ihale usulü kiralanan sivil otobüsle eğitim görecekleri yere sevk edildikleri esnada meydana gelen trafik kazası sonucu öldüğü anlaşılmaktadır.

Davalı idarenin askerlik hizmetinin yürütülmesine ilişkin eylem ve işlemleri idari niteliktedir.Bu bağlamda, askeri personelin intibak eğitimi verilecek olan birliğe nakli için kiralanan sivil bir araçla sevklerinin sağlandığı sırada meydana gelen zararlandırıcı olayla ilgili, dava dilekçesindeki açıklamalar ve ileri sürülen zararın gerçekleşme biçimi gözetildiğinde davalı ...'na yöneltilen davanın, idarenin işlem ve eylemlerinden kaynaklanan 'hizmet kusuru'na dayandığı anlaşılmaktadır.Olayda kamu hizmetinin yöntemine ve hukuka uygun olarak yürütülüp yürütülmediğinin, idarenin sorumluluğu bulunup bulunmadığının idare hukuku ilkelerine göre saptanması gerektiğinden 2577 sayılı Yasası'nın 2. maddesi gereğince bu tür davalara bakmaya idari yargı yeri görevlidir.Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, davalı idare yönünden mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasına girilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle davalı ... yönünden BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacıların tüm,davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına 07/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/9944
Karar No: 2021/10041
Karar Tarihi: 27.12.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/9944 E.  ,  2021/10041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı erkek tarafından, iştirak nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece verilen 05.01.2021 tarihli kararda ortak çocuk yararına hükmedilen aylık 1500TL iştirak nafakası davacı kadının temyizi üzerine miktar yönünden az olduğundan bahisle bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak bu defa ortak çocuk yararına aylık 2500TL iştirak nafakasına hükmedilmiştir. Hükmedilen miktar bozmanın amacına uygun olmayıp çoktur. Tarafların ekonomik ve sosyal durumları ve hakkaniyet ölçüsü gözetilerek daha uygun miktarda iştirak nafakasına hükmedilmek üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine oy birliğiyle karar verildi. 27.12.2021 (Pzt.)
Esas No: 2011/15180
Karar No: 2011/17199
Karar Tarihi: 10.10.2011

**4. Ceza Dairesi         2011/15180 E.  ,  2011/17199 K.**

**"İçtihat Metni"**

Muhafaza görevini kötüye kullanmak suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 289/1,62, 52. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis ve 1500,00 Türk Lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına dair Gaziantep 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 27.01.2009 tarihli ve 2008/461 Esas, 2009/42 sayılı kararının Adalet Bakanlığınca 13.06.2011 gün ve 33585 sayılı yazı ile yasa yararına bozulmasının istenmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29.06.2011 gün ve 229243 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Daireye gönderilmekle incelendi:

Tebliğnamede "Dosya kapsamına göre, sanığın haczedilen ve kendisine yediemin olarak teslim edilen malların maliki olması sebebiyle 5237 sayılı Kanun'un 289/1- ikinci cümlesine göre cezasından yan oranında indirim yapılması gerektiğinin dikkate alınmamasında isabet görülmemiştir" denilmektedir.

Gereği görüşüldü;

5237 sayılı T.C.Y.'nm 289/1 maddesinde, "Muhafaza edilmek üzere kendisine resmen teslim olunan rehinli veya hacizli veya herhangi bir nedenle elkonulmuş olan mal üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunan kişi, üç aydan iki yıla kadar hapis ve üç bin güne kadar adlî para cezası ile cezalandırılır. Kişinin bu malın sahibi olması hâlinde, verilecek ceza yarı oranında indirilir." hükmü yer almaktadır.

İncelenen dosyada bulunan haciz tutanağı içeriği ve savunmaya göre sanığın işyerinde haczedilen malların sanığa ait olduğu açıkça anlaşılmaktadır. Mahkemece, sanık hakkında 5237 sayılı T.C.Y.'nm 289/1 maddesi uyarınca hükmolunan 3 ay hapis ve 90 gün adli para cezasının, aynı fıkranın son cümlesi gereğince indirilmediği görülmektedir. Hacizli malların yediemin sanığa ait olduğunu dikkate almayan ceza uygulamasının hukuka aykırı olduğu açıktır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce, yukarıda belirtilen nedenlerle yerinde görüldüğünden, muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan sanık ... hakkında, Gaziantep 3. Sulh Ceza Mahkemesince verilen, 27.01.2009 gün 2008/461-2009/42 sayılı kararın, C.Y.Y.'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı yasa maddesinin 4-d fıkrası gereğince, bozma nedeni, hükümlüye, Yargıtay tarafından daha hafif bir cezanın verilmesini gerektirmekle;

l)Hükümlü hakkında, T.C.Y.'nm 289/1 maddesi ilk cümlesi gereğince hükmolunan 3 ay hapis ve 90 gün karşılığı adli para cezası, aynı yasa madde ve fıkrasının son cümlesi gereğince 1/2 oranında indirilerek, hükümlünün, 1 ay 15 gün hapis ve 45 gün karşılığı adli para cezasıyla cezalandırılmasına,

2)Hükümlüye verilen ceza, T.C.Y.'nm 62. maddesi gereğince takdiren 1/6 oranında indirilerek 1 ay 7 gün hapis ve 37 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına,

3)T.C.Y.'nın 52/2.maddesi gereğince, hükümlüye verilen 37 gün adli para cezasının günlük karşılığı 20 TL olarak takdir edilip, hükümlünün, 740 TL adli para cezasıyla CEZALANDIRILMASINA, karardaki öbür hususların olduğu gibi bırakılmasına 10/10/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.