Esas No: 2015/34920
Karar No: 2018/15336
Karar Tarihi: 20.06.2018

**22. Hukuk Dairesi         2015/34920 E.  ,  2018/15336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin kimyager olarak davalı şirkette 23/01/2013 tarihinde istihdamı zorunlu personel olarak işe başladığını, iş akdinin yıllık iznini kullandığı dönemde haksız ve geçersiz sebeple davalı şirket tarafından devamsızlık nedeni ile feshedildiğini, müvekkilinin bu haksız fesih bildirimine karşı yıllık izinde olduğunun ve yıllık izin hakkını üretim müdürünün bilgisi ve muvafakatı ile kullandığının ve kıdem - ihbar tazminatı vs alacaklarının ödenmesinin bildirildiğini, müvekkilinin davalı işyerinde kırk beş saatin üzerinde çalıştığını, ancak fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini, dini bayramlar dışında tüm resmi bayram ve resmi tatillerde ve yılbaşında çalışmış olmasına rağmen bunların karşılığı ücretlerin de müvekkiline ödenmediğini, davalının müvekkilinin ücretini sözleşmenin başından beri eksik ödediğini beyan ederek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti alacağı, hafta tatili ücreti alacağı ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının yıllık izninden sonra işe gelmeyeceğini beyan ettiğini, müvekkili şirketçe yıllık izninin davacının belirttiği tarihler arasında kullanması yönünde davacı tarafa herhangi bir onay verilmediğini, yıllık izin zamanını belirlemenin işverenin yönetim hakkı kapsamında olduğunu, Ramazan Bayramı tatili akabinde işe dönmekle yükümlü olan davacının mazereti olmaksızın işbaşı yapmadığını ve bu tarihten sonra devamsızlık gösterdiğini, bu nedenle iş akdinin İş Kanunu'nun 25/II-g maddesi uyarınca haklı sebep ile feshedildiğini beyan ederek açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının yıllık izin talebinde bulunduğu dilekçesinde izin bitiminde işe gelmeyeceği yönündeki beyanının istifa olarak nitelendirildiği, taraflar arasındaki iş sözleşmesinin istifa ile sonlandığı, dolayısıyla davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamadığı, dinlenen tanık beyanları doğrultusunda; davacının çalıştığı dönemde, fazla mesai yaptığı, genel tatillerde çalıştığı, hafta tatillerinde çalıştığı, ancak karşılığının ödendiğinin davalı işverence ispatlanamadığı, bilirkişi raporunda hesaplanan alacak miktarından davacının hastalık, izin, mazeret gibi çalışmadığı günler olabileceğinden takdiren 1/2 oranında hakkaniyet indirimi yapılarak davanın kısmen kabulüne dair karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil ücreti yönünden yapılan indirim oranının fahiş olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre takdir edilmelidir. Hakkın özünü ortadan kaldıracak oranda bir indirime gidilmemelidir.

Somut olayda, fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücretleri tanık beyanlarına göre hesaplanmış olup hükmedilen alacak miktarları gözetilerek makul oranda (daha düşük) hakkaniyet indirimi yapılması gerekirken bu husus dikkate alınmadan fazla çalışma ücreti, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı yönünden %50 oranında indirime gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 20.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.