erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2017/546
Karar No: 2018/1371
Karar Tarihi: 19.02.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/546 E.  ,  2018/1371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : 2003 takvim yılında sahte fatura kullanma suçu hakkında düşme

Defter ve belgeleri ibraz etmeme suçu hakkında mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

İncelenen dosya içeriğine göre, sanık hakkında Malatya Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 14.01.2009 tarihli iddianamesi ile “muhasebe hilesi yapmak” suçundan da kamu davası açıldığı, ancak bu suçtan hüküm kurulmadığı anlaşıldığından, zamanaşımı süresi içerisinde mahkemece hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

1)Sanık hakkında defter ve belge ibraz etmemek suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231/12. maddesi uyarınca temyizi mümkün olmayıp, itiraz yasa yoluna tabi olduğu ve bu hususta itiraz merciince karar verildiği anlaşıldığından, dava dosyasının bu yönden incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2)Sanık hakkında "2003 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçundan kurulan zamanaşımı nedeniyle düşme hükmüne yönelik sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelemesinde ise:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca; sanığa yüklenen “2003 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden, kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle düşürüldüğü gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, sanık müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 19.02.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/15089
Karar No: 2013/7655
Karar Tarihi: 13.06.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/15089 E.  ,  2013/7655 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme ve reşit olmayan kimseyi kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ... ile ırza geçme suçundan sanıklar ..., ... ve ...'nın yapılan yargılamaları sonunda; sanık ...'in eyleminin reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunu oluşturduğunun kabulü ile bu suçtan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine ve sanıkların reşit olmayan kimseyi alıkoyma suçundan beraatlerine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22.04.2008 gün ve 2003/87 Esas, 2008/100 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen düşme ve beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 13.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/6282
Karar No: 2012/9459
Karar Tarihi: 30.05.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/6282 E.  ,  2012/9459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 01/09/2009 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 09/11/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Dava, haksız fiil nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece dava kısmen kabul edilmiş; kararı davalı temyiz etmiştir.

Davacı, eniştesi olan davalının kendisini tehdit etmesi, hakarette bulunması ve iki kez yaralaması nedeniyle 10.000,00 TL manevi tazminat istemiştir.

Davalı, davacıya ait ağaç kesme işi ve servis şoförlüğü işini yerine getirmesine rağmen alacağının verilmediğini, kendisinin oyalandığını olayların bundan kaynaklandığını belirtmiştir.

Yerel mahkeme, davalının haksız fiilleri nedeniyle davacının kişilik hakkına saldırıldığını ve caydırıcılık unsurunu gözeterek istemi aynen kabul etmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Somut olayların gelişim biçimi, taraflar arasında alacak meselesinin oluşu, olay tarihinin eski olması ve yukarıda anılan ilkeler birlikte gözetildiğinde hüküm altına alınan miktar fazladır. Şu durumda yerel mahkemece davacı yararına daha alt düzeyde manevi tazminata hükmolunmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının yukarıda (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 30/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/4350
Karar No: 2006/5209
Karar Tarihi: 06.07.2006

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2006/4350 E.  ,  2006/5209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

MÜDAHİL : ... VE MÜŞTEREKLERİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 148 ada 7 parsel sayılı 5952.16 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz mer'a vergi kaydı kapsamında kaldığı ve yaklaşık 30 yıl önce zeytinlik haline dönüştürüldüğü açıklanmak suretiyle Hazine adına tespit edilmiş, beyanlar hanesinde üzerindeki zeytin ağaçlarının ...'a ait olduğu gösterilmiştir. Davacı ..., yasal süresi içinde irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Yargılama sırasında ... ve müşterekleri vekili ile ..., irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak ayrı ayrı davaya katılmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine ve çekişmeli parselin tespit gibi tesciline ve taşınmaz üzerindeki zeytin ağaçlarının ...'a ait olduğunun tutanağın beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 6.7.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.

...
Esas No: 2009/11267
Karar No: 2010/12798
Karar Tarihi: 28.06.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/11267 E.  ,  2010/12798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sorgun 2.Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :18.12.2008
Esas No: 2011/13882
Karar No: 2012/809
Karar Tarihi: 12.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/13882 E.  ,  2012/809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça konu taşınmazın kadastro tespiti sırasında 8 parsel numarası ile arsa vasfında hazine adına tapuya tescil edilmesi, dosyada mevcut bilgi ve belgelere göre suça konu taşınmazın kıyı ve sahil şeridinde bulunmaması nedeniyle mevcut kanıtları değerlendirip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle TCK.nun 154/1. maddesinde yazılı suçun unsurlarının gerçekleşmemesi nedeniyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmediğinden katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 12.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/28332
Karar No: 2017/17920
Karar Tarihi: 06.07.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/28332 E.  ,  2017/17920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

02.12.2016 günlü Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun geçici 4.maddesi uyarınca yapılan incelemede;

Dosya içindeki bilgi ve belgelere, bilirkişi raporunda yazılı özelliklerine göre arazi niteliğindeki taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan kesiminde tespit edilen değer kayıp oranının uygun olduğu anlaşıldığından direnme kararı yerindedir.

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece; bozma kararına karşı önceki kararda direnilmiş, direnme kararı davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... İlçesi ... Mahallesi ... parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 06/07/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/4090
Karar No: 2010/7746
Karar Tarihi: 26.10.2010

**5. Ceza Dairesi         2008/4090 E.  ,  2010/7746 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdureyi rızası ile kaçırıp alıkoymak ve cinsi münasebette bulunmak suçlarından sanık ...’nun yapılan yargılanması sonunda; cinsel ilişkide bulunmak suçundan açılan kamu davasının düşmesine, alıkoyma suçundan beraetine dair, ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 14.03.2006 gün ve 2005/57 Esas, 2006/114 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen kamu davasının düşmesine ve beraete dair hükümler usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle ONANMASINA, HSYK.nun 16.02.2007 gün ve 308 sayılı kararı gereği ... Adliyesi kapatıldığından dosyanın yargı çevresinin bağlandığı ... 18. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesine 26.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/10499
Karar No: 2017/1119
Karar Tarihi: 06.03.2017

**21. Ceza Dairesi         2016/10499 E.  ,  2017/1119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

2005 takvim yılına ait son fatura tarihinin 30.12.2005 olması karşında tebliğnamedeki zamanaşımının gerçekleştiği yönündeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

5271 sayılı CMK'nun 225. maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, 25.03.2009 tarihli iddianamedeki anlatıma ve dayanağı olan 03.03.2009 gün ve VDENR-2009-011/18 sayılı vergi suçu raporu ile ekleri içeriğine göre; sanık hakkında “2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte belge düzenlemek” suçlarından kamu davası açıldığı, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında açıklandığı üzere sahte fatura düzenlemek suçları bakımından her takvim yılının ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, her dönem içinde birden fazla fatura düzenlemesi halinde ise teselsül hükümlerinin uygulanacağı, buna göre 2004, 2005 yılları ayrı ayrı değerlendirilip, 2004 yılı itibariyle zamanaşımı hususu da gözetilerek sonucuna göre hüküm kurulması yerine hangi yılda işlenen suçla ilgili olduğu da belirtilmeksizin ve sahte fatura düzenleme ile kullanma eylemlerinin birbirinden farklı suçları oluşturduğu da nazara alınmadan “sanığın atılı suç tarihi itibariyle gerçek satışları göstermeyen çok sayıda sahte fatura düzenleyerek defter kayıt ve belgeleri yok edip başka defter yaprakları koymak veya hiç koymamak ve belgelerin asıl veya suretlerini tamamen veya kısmen sahte olarak düzenleyip bu belgeleri kullandığı” denilmek suretiyle yazılı şekilde tek hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK'nun 326. maddesi uyarınca sonuç ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 06.03.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2010/7199
Karar No: 2011/6978
Karar Tarihi: 15.06.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/7199 E.  ,  2011/6978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve ... tarafından, davalı ... vd.leri aleyhine 17/12/2009 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 17/12/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ...'in tüm, diğer davalılar ... ile ...'in aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalı ... ile ...'in diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, davalıların etkili eylemine maruz kalan davacıların tazminat talebinden ibaret olup, maddi tazminat talebinin reddine; manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne dair verilen karar davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

Dava konusu olay nedeni ile açılan ceza davasında mahkeme, davacı ...'ı yüzünde yüzeysel morluklar sıyrıklar oluşacak derecede yaralayan davalıların, cezalandırılmalarına karar vermiş, karar temyiz edilmeksizin kesinleştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayın oluş biçimi, davacılardan ...'ın yaralanma derecesi, olay tarihi ile yukarıda yazılan ilkeler birlikte değerlendirildiğinde davacı ... lehine hükmolunan manevi tazminat miktarı fazladır. Davacı ... lehine daha az miktarda manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle davalılardan ... ile ... yararına BOZULMASINA, davalılar ...'in tüm, davalılar ... ile ...'in öteki temyiz itirazlarının (1) numaralı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve temyiz eden davalılardan Zekeriya ve ...'den peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 15.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/29786
Karar No: 2014/42269
Karar Tarihi: 18.12.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/29786 E.  ,  2014/42269 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/76680

MAHKEMESİ : İvrindi(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/12/2012

NUMARASI : 2012/109 (E) ve 2012/175 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Davanın dayanağını oluşturan suç tutanağı kapsamına ve mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporuna göre suça konu yerde ağaç kesilerek açma yapıldığının anlaşılmasına; 5728 sayılı Kanunla değişik 6831 sayılı Kanunun 93. maddesinde ayni Kanunun 91. madde hükümlerinin saklı tutulmasına göre sanık hakkında ağaç kesme eylemi yönünden de bir hüküm tesisi gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Müsaderesine karar verilen çitin değeri üzerinden katılan idare lehine nispi vekalet ücreti de tayin edilmesi gerektiğinin nazara alınmaması,

Bozmayı gerektirmiş katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bozma üzerine verilen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 18/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/8020
Karar No: 2013/22799
Karar Tarihi: 13.12.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/8020 E.  ,  2013/22799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Pamukova Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 21.03.2013 tarih ve 2012/381-213/110 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı sigorta şirketine tarım sigortası ile sigortalı bulunan müvekkiline ait 2 adet ayva bahçesinde 16-17 Nisan 2007 tarihlerinde meydana gelen don olayı sebebiyle ürünlerin hasar gördüğünü, hasarın meyve döneminde gerçekleştiğini ileri sürerek, 10.290,00 TL'nin faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, don olayı çiçeklenme döneminde meydana geldiğinden dava konusu hasarın teminat kapsamı dışında kaldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sırasında alınan bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, don olayının meyve oluşumu döneminde meydana geldiği, taraflar arasında düzenlenen poliçe hükümlerine göre son hasat tarihi nazara alındığında faiz başlangıç tarihinin 30.11.2007 tarihi olduğu, davalı tarafça hasarın teminat dışında gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında poliçe iptali düzenlenip prim iadesi yapıldığı iddia edilmiş ise de bu iddiaya davacı tarafça muvafakat edilmediği, poliçe iptalinin davalı tarafça tek taraflı olarak gerçekleştirildiği, yatırılan primin davacı hesabına aktarıldığının da ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile 10.290,00 TL'nin 30.11.2007 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 549,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 13.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/9008
Karar No: 2019/11292
Karar Tarihi: 26.09.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/9008 E.  ,  2019/11292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün yapılan incelemesinde;

Doğrudan tayin edilen adli para cezasının miktarı itibarıyla hüküm tarihinde yürürlükte bulunan ve 14.04.2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a 6217 sayılı Yasa ile eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi olanaklı bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin yapılan incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken TCK'nun 142/2-h, 143. maddeleri uyarınca belirlenen 7 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden aynı Kanun'un 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılarak 5 yıl hapis cezası yerine, 4 yıl 12 ay hapis cezasına, daha sonra aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 4 yıl 2 ay hapis cezası yerine, 3 yıl 14 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 26/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.