erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2011/13632
Karar No: 2012/2086
Karar Tarihi: 14.02.2012

**6. Hukuk Dairesi         2011/13632 E.  ,  2012/2086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, bir kısım davacılar ve davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, esaslı tamir ve tadilat nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalı vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; mahkemece davanın reddine karar verildiğine ve davalıda kendisini vekille temsil ettirdiğine göre davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değil ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi için hükmün bozularak yeniden duruşma yapılmasında fayda görülmediğinden hüküm fıkrasının 3 no'lu bendinden "davalıdan tahsili ile davacıya verilmesi" ibaresinin çıkarılarak yerine "davacıdan tahsili ile davalıya verilmesine" ibaresinin eklenerek hükmün HUMK.'nun 438. maddesi uyarınca düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile onanmasına,

2-Davacıların temyiz itirazlarına gelince; davaya dayanak yapılan, taraflar arasında düzenlenen ve uyuşmazlık konusu olmayan yazılı kira sözleşmesi 01.12.2004 başlangıç tarihli ve altı ay sürelidir. Kira sözleşmesi, altı aylık sürenin bitmesiyle 01.06.2005 tarihinden itibaren 6570 Sayılı Yasanın 11. maddesi gereğince aynı şartlarla birer yıl süre ile uzayarak süregelmiştir. 01.06.2010 döneminden önce ve bir aylık dava açma süresi içinde aktin yenilenmeyeceğine ilişkin ihtar tebliğ edilmediğine göre sözleşme 01.06.2011 tarihine kadar uzamıştır. Bu durumda 14.12.2010 tarihinde açılan dava süresinde olmadığından davanın süre yönünden reddine karar vermek gerekirken, işin esasının incelenerek onaylı proje ibraz edilmediği gerekçesiyle reddine karar verilmesi doğru ise de karar sonucu itibariyle redde ilişkin bulunduğundan kararın 6100 sayılı ...ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.'nun 438/son maddesi gereğince düzeltilerek ve değiştirilerek bu gerekçe ile ONANMASINA ve aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz edenlerden alınmasına 14.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/15184
Karar No: 2013/13080
Karar Tarihi: 24.06.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/15184 E.  ,  2013/13080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Görele Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06/04/2012 tarih ve 2010/64-2012/132 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, asıl ve birleşen davasında, davalı kat maliklerinin bulunduğu binaya ait pis su akar borularının belediye rögarına giden boruyu tıkaması neticesinde, müvekkili şirkete sigortalı işyerinde pis suların taşması nedeniyle zarar meydana geldiğini, 4.400 TL hasar bedelinin müvekkili tarafından sigortalıya ödendiğini, davalılar hakkında bu alacağın tahsili için icra takibine girişildiği, ancak borçluların itirazı sonucu takibin durduğunu, meydana gelen zarardan kat maliklerinin sorumlu bulunduğunu ileri sürerek davalıların itirazının iptali ile 4.400 TL alacağın hüküm altına alınmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı ... ile davalı ... ve ... vekili davanın reddini istemiş diğer davalılar cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı ... şirketinin sigortalısı olan şirketin kiracı olarak bulunduğu işyerinde binaya ait kanalizasyon kanalının tıkanması nedeniyle hasar meydana geldiği, ancak bu olayda davalılara izafe edilecek kusurun ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın ve birleşen davanın ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 24/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/2075
Karar No: 2013/5411
Karar Tarihi: 02.10.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/2075 E.  ,  2013/5411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : TCK.nun 81/1, 62/1, 53/1-2, 63, 54 maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığın, mağdura yönelik eyleminin sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir nedene dayanmayan, katılan vekilinin suç vasfına, eksik soruşturmaya yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; maktulün 1989 yılında sanık 7 yaşında iken sanığın babasını öldürdüğü ve cezaevinde infazını tamamladıktan sonra tahliye olup sanık ile aynı köyde ikamet etmeye başladığı, 19 yıl sanık ile maktulün aynı köyde ikamet etmeye başladığı, 19 yıl sanık ile maktulün aynı köyde yaşadıkları, maktulün zaman zaman alkol aldığında ortalığa küfürler ettiği, olay günü de alkol aldığı ve yine aynı şekilde ortalığa küfürler ettiği, sanığın bu hakaretleri kendi üzerine alındığı, babasının daha önceden maktul tarafından öldürülmüş olmasının etkisi ile maktulü av tüfeği ile ateş ederek dört isabetle öldürdüğü olayda; sanık hakkında haksız tahrik nedeni ile indirim yapılmaması suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz dilekçelerinde ve duruşmalı incelemede bu yönüyle temyiz itirazının kabulü üzerine incelenen hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 02/10/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.

02/10/2013 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... 'nın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii avukat ...'nın yokluğunda 03/10/2013 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Esas No: 2023/6143
Karar No: 2024/8339
Karar Tarihi: 03.07.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/6143 E.  ,  2024/8339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/59 E., 2016/320 K.

SUÇLAR : Silahla tehdit, tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında silahla tehdit, tehdit ve hakaret suçlarından kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

1. Sanığın yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi ve 125 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst hadlerine göre, aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2.Zamanaşımını kesen son işlemin 05.05.2016 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.05.2016 tarihli ve 2015/59 Esas, 2016/320 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE,

03.07.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2019/759
Karar No: 2019/3217
Karar Tarihi: 07.05.2019

**16. Ceza Dairesi         2019/759 E.  ,  2019/3217 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62/1, 53, 58/9, 63 maddeleri gereğince mahkumiyetine dair istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre çocuklarını örgüte iltisaklı okula göndermek ve Zaman gazetesine abone olmanın örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

İlk derece mahkemesinin gerekçesinde dosya kapsamı ile uyumlu bulunmayan sanığın Kimse Yok Mu isimli yardım kuruluşuna üye olduğu hususuna yer verilmesi dosyada mevcut diğer deliller karşısında sonuca etkili görülmemiştir.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Şanlıurfa 5. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/995
Karar No: 2012/8093
Karar Tarihi: 14.03.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/995 E.  ,  2012/8093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza iskele, bar, su sporları ünitesi, yeşil alan, duş, beton zemin, yol, şemsiye ve şezlong alanı ile yeşil alan yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılamış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek gerektiğinde refakate inşaat mühendisi bilirkişide alınarak yeniden keşif yapılıp taşınmazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat alınmasının gerekip gerekmediği, İmar Kanunu ve Mevzuatı kapsamına girip girmediği belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve binanın yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5230 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 14.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/25933
Karar No: 2013/11314
Karar Tarihi: 24.04.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/25933 E.  ,  2013/11314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadıköy 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :03.10.2012
Esas No: 2015/14800
Karar No: 2016/10202
Karar Tarihi: 14.06.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/14800 E.  ,  2016/10202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet, temyiz isteminin reddi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, cezanın türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık tarafından verilen 04/09/2013 tarihli dilekçe sonrası mahkemece 06/09/2013 tarih, 2011/549 Esas ve 2013/437 Karar sayılı ek karar ile süresinde yapılmadığı belirtilen temyiz talebinin reddine karar verildiği, bu kararın sanığa 10/09/2013 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın bu kararı 16/09/2013 tarihinde temyiz etmesi üzerine mahkemece sanığın temyiz istemi itiraz olarak kabul edilerek 18/09/2013 tarihli ek kararla itirazın reddine dair ikinci kez ek karar verilmiş ve CMK’nın 267. maddesi gereği itirazı inceleyen ... Ağır Ceza Mahkemesi’nin 02/10/2013 tarihli ve 2013/1050 değişik iş sayılı kararla itirazın reddine karar verilmiş ise de, mahkemenin 06/09/2013 tarihli ek kararına yönelik temyiz isteği hakkında karar verme yetkisi 1412 sayılı CMUK'nun 315/2. maddesi uyarınca, Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olduğundan, sanığın temyiz isteğinin reddine ilişkin Mahkemenin 18/09/2013 tarih, 2011/549 Esas ve 2013/437 Karar sayılı ek kararı ile ... Ağır Ceza Mahkemesi’nin 02/10/2013 tarih, 2013/1050 Değişik iş sayılı kararının hukuki dayanaktan yoksun ve yok hükmünde olduğu anlaşıldığından, sanığın temyiz isteğinin reddine ilişkin 06/09/2013 tarih, 2011/549 Esas ve 2013/437 ek karar sayılı karara yönelik temyiz isteğiyle ilgili yapılan incelemede;

Yokluğunda verilen 09/04/2013 tarihli kararın kovuşturma aşamasında bildirdiği adrese tebliğ edildiği 08/05/2013 tarihinde sanığın başka suçtan hükümlü olarak ... Ceza İnfaz Kurumu’nda hükümlü olarak bulunduğu ve bu nedenle tebligatın usulsüz olduğu, bu nedenle sanığın 04/09/2013 tarihli temyiz isteminin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu anlaşılmakla, temyiz isteminin reddine dair 06/09/2013 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilerek asıl kararın temyiz incelemesinde;

1-UYAP sistemindeki kayıtlara göre hüküm tarihinde aynı yargı çevresindeki ... Ceza İnfaz Kurumu'nda başka suçtan hükümlü olarak bulunduğu anlaşılan sanığın, hükmün açıklandığı 09/04/2013 tarihli son oturumda hazır bulundurulmadan hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 196. maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

2-Anayasa Mahkemesi'nin hüküm tarihinden sonra 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 14/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/5550
Karar No: 2012/21595
Karar Tarihi: 21.06.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/5550 E.  ,  2012/21595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza tuğla duvarlı gölgelik yapmak sureti ile tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından, tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek gerektiğinde refakate inşaat mühendisi bilirkişide alınarak yeniden keşif yapılıp taşınmazın niteliği, yapı vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar mevzuatı kapsamında kalıp kalmadığı belirlenmek sureti ile sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanunu'na göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu yerin belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerlerden olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre gerektiğinde Belediye Başkanlığı'na da duruşma günü bildirilerek TCK.nun 184. ve Kıyı Kanunun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırmayla beraat kararı verilmesi,

2- Raporları hükme esas alınan ve keşifte dinlenen bilirkişilere yemin yaptırılmaması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uya- rınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 21.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/3049
Karar No: 2015/3306
Karar Tarihi: 02.04.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/3049 E.  ,  2015/3306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 12. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/02/2014

NUMARASI : 2012/72-2014/105

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kira bedelinin tespiti davasına dair karar, davacılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira parasının tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece davanın dönem içinde açılmaması nedeni ile süresinde açılamayan davanın reddine karar verilmesi üzerine hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında 15/01/2001 başlangıç tarihli 15 yıl süreli kira sözleşmesi konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmenin 3. Maddesinde, kira bedelinin ilk 5 yıl için aylık 27.500 USD sonraki 10 yıl için aylık 30.000 USD olduğu, kira bedelinin bu süre içinde aynı kalacağı artış uygulanmayacağı kararlaştırılmıştır. Bu şart geçerli olup tarafları bağlar. Davacı vekili tarafından 16/01/2012 tarihinde açılan eldeki bu dava ile 15/01/2011 tarihinden itibaren aylık kiranın 100.000 TL olarak tespitine karar verilmesini talep etmiştir. Yukarıda açıklanan sözleşme hükmü gereğince davacı kira süresi bitmeden kira parasının tespitini talep edemez. Mahkemece kira sözleşmesinin 3. Maddesi gereğince, sözleşme süresi sona ermeden kira artışı talep edilemeyeceğinden, açılan kira bedelinin tespiti davasının bu sebeple reddine karar verilmesi gerekirken, davanın 15/01/2011-14/01/2012 tarihleri arasında açılmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmesi doğru değil ise de bu sebeple hükmün bozularak yeniden yargılama yapılmasında yarar görülmediğinden sonucu itibariyle doğru olan hükmün gerekçesinin 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 438.maddesi uyarınca yukarıda açıklanan değiştirilmiş gerekçe ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA ve temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 02/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Esas No: 2024/2692
Karar No: 2024/3247
Karar Tarihi: 27.03.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/2692 E.  ,  2024/3247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/108 E., 2023/431 K.

KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen maddi ve manevi tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca; Yargıtayın bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verilmesi halinde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinde öngörülen kesinlik sınırına tabidir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davalı vekili yönünden temyize konu edilen maddi ve manevi tazminat miktarları ayrı ayrı karar tarihi itibariyle kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekili temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

27.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/7632
Karar No: 2015/5503
Karar Tarihi: 09.04.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/7632 E.  ,  2015/5503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın, mağdurenin keman dersi almak amacıyla gittiği Yalova Belediyesi Konservatuarında bağlama dersi öğretmeni olarak çalıştığı, fakat mağdureye ders vermediği bu itibarla aralarında öğretmen-öğrenci konumundan kaynaklanan disiplin gereği hiyerarşik bir ilişki bulunmadığı gibi, yaygın eğitim öğretim kurumu olan okul ortamında olduğu gibi bakım ve gözetim yükümlülüğünün de bulunmadığı gözetilmeden, TCK.nın 103/1. maddesi gereğince tayin edilen cezanın aynı Kanunun 103/3. maddesiyle arttırılması suretiyle fazla ceza tayini,

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK.nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkân verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.