erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2006/6904
Karar No: 2006/9739
Karar Tarihi: 03.07.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/6904 E.  ,  2006/9739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : HAZİNE - BELEDİYE BAŞKANLIĞI

MÜDAHİL : ORMAN YÖNETİMİ

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 12/10/2003 gün ve 5015- 6908 sayılı bozma kararında özetle; "Davanın kısmen kabulüne ilişkin karar dairece onanmıştır. Bu kez Hazine kararın düzeltilmesini istemektedir. Orman raporunda (A)=11830 m2 olarak açıklanmış, ... bilirkişi raporunda gerekçe gösterilmeksizin 11935 m2'ye çıkarılmıştır. Mahkemece bu çelişki üzerinde durulup ek rapor alınmamıştır. Yeniden yapılacak keşifte infaza elverişli kroki düzenlettirilmeli, sonuç çerçevesinde karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davacının davasının reddine, müdahil Orman Yönetiminin davasının kabulüne, (A)=11830 m2 ve (B)=5629 m2'lik bölümlerinin orman niteliği ile Hazine adına tesciline, (C) ve (D) ile gösterilen taşınmazlar 140 ve 137 parsel sayılı tapulu taşınmaz içinde kaldığından reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tescil niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, çekişmeli taşınmazlara bitişik ve yakın komşu olan bir çok taşınmaz hakkında açılan tescil davalarında verilen kararların Dairece yapılan temyiz incelemesi sırasında, 1987 - 1990 yılları arasında yapılan keşiflerde dava konusu yerlerin kimsenin zilyetliğinde olmayan dağlık-taşlık ve çalılık yerler olarak gösterildiği, keşif tarihleri ve davanın açıldığı tarih gözönünde bulundurulduğunda taşınmazlar üzerinde davacı taraf zilyetliğinin kazandırıcı zamanaşımı süresinde ulaşmadığı bir yana, taşınmazların yakın tarihli amenajman haritalarında da bozuk baltalık orman olarak gözüktüğü ve bu nitelikteki taşınmazın zilyetlikle de kazanılacak yerlerden olmadığı, uzman orman bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda, memleket haritasında ve ... fotoğraflarında biri birinin devamı olup, aynı nitelikte bulunan ve taşınmazların yüksek eğimli bölümlerinin

orman sayılan ve ormanın devamı ve orman bütünlüğü içinde kabul edilmesi gereken düşük eğimli bölümlerinin ise orman sayılmayan yerlerden olduğunun belirtilmesinin açık çelişki olduğu ve mahkemece bilirkişi raporuna bu nedenle değer verilmeyerek taşınmazın orman niteliğinde Hazine adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 03/07/2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2019/6871
Karar No: 2022/2331
Karar Tarihi: 15.02.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/6871 E.  ,  2022/2331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında “ 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan açılan kamu davasında; sanığın kullandığı faturaları düzenleyenlerden Yasemin Kışlacık hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan Küçükçekmece 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.01.2016 tarih, 2011/26 Esas ve 2016/35 Karar sayılı mahkumiyet kararının kesinleştiği, ayrıca 15.02.2022 tarihinde incelenen Dairemizin 2021/2415 Esas sayılı, İstanbul 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/1024 Esas ve 2015/509 Karar sayılı ilamında sahte fatura düzenleyen....’un 2010 takvim yılında sahte fatura düzenlediği tespit edilmekle; sanık ...’ın suçunun sabit olduğuna ilişkin Mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiş ve 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA, 15.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/260
Karar No: 2014/4684
Karar Tarihi: 26.02.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/260 E.  ,  2014/4684 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bakırköy 15. İş Mahkemesi

Tarihi : 25/12/2012

Numarası : 2011/1192-2012/709

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri arafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Davacı temyizi yönünden; Davacı vekili temyiz yoluna başvurduktan sonra vekaletnamesindeki yetkisine dayanarak, 25.02.2013 tarihli dilekçe ile temyiz isteminden vazgeçmiş olduğundan temyiz talebinin feragattan REDDİNE.

2-Davalının temyizi yönünden; Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

3-Davacı, davalı işyerinde 8.3.1996 tarihinden iş akdinin evlilik sebebiyle feshettiği, 16.07.2010 tarihine kadar davalı işyerinde kesintisiz olarak çalıştığını, ileri sürerek kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, yıllık izin ücreti, genel tatil ücreti hafta tatili ücreti alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının işe başlama tarihinin 03.07.2003 tarihi olduğunu, 06.08.2010 tarihinde işyerinden ayrıldığını, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacının 08/03/1996 - 14/03/2010 tarihleri arasında 14 yıl 4 ay 6 gün hizmet süresinin bulunduğunun kabulüyle hafta tatili ücreti dışındaki isteklerin kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında davacının çalışma süresi uyuşmazlık konusudur.

4857 sayılı Yasanın 71. maddesinde onbeş yaşını doldurmamış çocukların çalıştırılmalarının yasak olduğu, ancak ondört yaşını doldurmuş ve ilköğretimini tamamlamış olan çocukları, bedensel, zihinsel ve ahlaki gelişmelerine ve eğitimine devam edenlerin okullarına devamlarına engel olmayacak şekilde hafif işlerde çalıştırılabilecekleri bildirilmiştir.

Davacı 08.03.1996 tarihinde işe girdiğini, iddia etmiş, bu husus davacı tanıkları tarafından doğrulanmıştır. Ancak davacının 01.09.1984 doğumlu olduğu dikkate alındığında bu iddia ettiği tarihte yaşı 12’nin altındadır. Dolayısı ile bu tarihteki çalışması o dönemde yürürlükte bulunan 1475 sayılı Yasa kapsamında bir çalışma olarak kabul edilemez. Davacı o dönemde olsa olsa çırak olarak çalıştırılmıştır.

4857 sayılı Kanunun 71. Maddesi uyarınca 14 yaşını tamamladığı tarihten itibaren işçi olarak çalıştığı kabul edilip davacının hak ettiği işçilik alacaklarının buna göre hesaplanması gerekirken tüm süre üzerinden işçilik alacaklarının kabulü hatalıdır.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz talebinin feragattan REDDİNE, davalının temyiz itirazlarının kabulüne, temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 26.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/26685
Karar No: 2014/8506
Karar Tarihi: 02.05.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/26685 E.  ,  2014/8506 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/134856

MAHKEMESİ : Balıkesir 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/11/2009

NUMARASI : 2009/476 (E) ve 2009/900 (K)

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

31.12.2004 tarihi itibariyle işini terk eden ve 2004 yılı defter ve belgelerinin ibrazı hususunda vergi denetmenince çıkartılan yazıyı usulüne uygun olarak tebellüğ eden sanığın, 213 sayılı Yasanın 253. maddesi uyarınca beş yıl süre ile muhafaza etmek zorunda olduğu defter ve belgeleri ibraz etmediği, 213 sayılı Kanunun 139/1. madde ve fıkrasındaki incelemenin “işi terk” nedeniyle işyerinde yapılması zorunluluğu bulunmadığı anlaşıldığından tebliğnamedeki (2) nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Uyulan bozmaya, yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Sanık hakkında düzenlenen vergi suçu raporunda somut bir zarara yer verilmediği, ancak belgelerin incelemeye ibraz edilmemesinden dolayı, özel usulsüzlük cezasına hükmedildiği, bir başka ifade ile tarh edilen bu vergi cezasının eylemden doğan zarar niteliğinde bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın vaki eylemi nedeniyle CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın meydana geldiğinin kanıtlanamadığı gözetilmeden, katılan idarenin uğradığı zararın sanık tarafından giderilmediğinden bahisle diğer koşullar değerlendirilmeksizin yazılı şekilde CMK’nun 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 02.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/15238
Karar No: 2017/26383
Karar Tarihi: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/15238 E.  ,  2017/26383 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2011/13529
Karar No: 2012/427
Karar Tarihi: 11.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/13529 E.  ,  2012/427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza sera yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından tecavüze konu taşınmazın, pafta örneği getirtilerek gerektiğinde keşif yapılıp taşınmazın niteliği bina vasfında olup olmadığı belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre TCK'nın 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 11.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/1074
Karar No: 2012/12003
Karar Tarihi: 11.04.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/1074 E.  ,  2012/12003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sonradan değiştirilmesini önlemek, delil olma yeteneğini ve güveni sağlamak için hükme esas alınan 28.8.2006 tarihli ekspertiz raporunun Cumhuriyet Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmelik hükümleri uyarınca onaylanmış olması gerektiği gözetilmeden, onaysız belge fotokopiye dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Sanığın 30.6.2008 tarihli duruşmadaki lehe hükümlerin uygulanmasına ilişkin talebinin TCK.nun 50. maddesinin uygulanmasını da kapsadığı gözetilmeden, bu hususta olumlu yada olumsuz bir karar verilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 11.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/4242
Karar No: 2013/2538
Karar Tarihi: 19.02.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/4242 E.  ,  2013/2538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yakınanın olaydan hemen sonra kolluk görevlileri tarafından zorunlu savunmanın yanında alınan ifadesine göre; yolda yürüyen yakınanın önünü kesen sanığın, yakınandan cep telefonununu istediği, yakınanın vermek istememesi üzerine bıçağı göğsüne dayayarak üzerini aradığı ve cep telefonunu aldığı, cep telefonunun geri almak için hamle yapan yakınanı, bıçakla elinde kesi oluşturacak şekilde yaralayarak olay yerinden kaçtığının anlaşılması karşısında; eylem yağma suçunu oluşturduğu halde, yakınanın kovuşturma aşamasında değiştirdiği ve sanığı korumaya yönelik olduğu anlaşılan ifadesine dayanılarak, kanıtların takdirinde ve suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 19.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/13738
Karar No: 2015/11757
Karar Tarihi: 13.04.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/13738 E.  ,  2015/11757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca ve davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar vekili, müvekkillerinin ortak çocuğu ...'ün, 17.07.2008 tarihinde davalılara ait teknede olan kaza sonucu sol el 3 parmağını kaybettiğini, bu üzücü olay nedeni ile hem ailesinin hem kendisinin ruhsal travma yaşadıklarını, Sudem'in olay olduğunda 4,5 yaşında olduğunu, henüz okula bile gitmeyen küçük bir kız çocuğunun geleceğinin bu kaza ile büyük ölçüde sınırlandığını, tüm bu olumsuzlukları ...'in ailesi tek başına yaşarken, ...-4 teknesini kullanan kaptan ve tekne sahibi olan firma yetkililerinin insani ölçülerde dahi yardımcı olmadıklarını ileri sürerek fazlaya ilişkin haklarının saklı tutularak 25.000,00 TL manevi, 5.000,00 TL maddi tazminatın davalılardan tahsilini istemiştir..

Davalılar, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, 25.665,09 TL maddi, 20.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsil edilerek davacılara verilmesine, davacıların fazlaya ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davacılar ile davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde kanunda tanımlanan taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir.

Somut uyuşmazlıkta taraflar arasında tekne turuna ilişkin sözleşme bulunduğu, taraflar arasındaki sözleşme ilişkisinin dava ve karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığı anlaşılmaktadır.

Dava ve karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı yasanın 23. maddesi bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür. Taraflar arasındaki uyuşmazlık Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun kapsamında kaldığına göre davaya bakmaya Tüketici Mahkemesi görevlidir. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak söz konusu olmaz. Bu durumda mahkemece, uyuşmazlığın tüketici mahkemesi sıfatı ile görülmesi gerekirken genel mahkeme sıfatı ile görülüp sonuçlandırılması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davacılar ile davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birince bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davacılar ile davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 25,20 TL harcın davacıya, 779,80 TL harcın davalı ...'e iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 13/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/16448
Karar No: 2022/2772
Karar Tarihi: 22.02.2022

**11. Ceza Dairesi         2017/16448 E.  ,  2022/2772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlenme

HÜKÜMLER : Beraat

Ümraniye Cumhuriyet Başsavcılığının 29.07.2010 tarihli, 2010/7906 Esas ve 2010/2438 sayılı iddianamesi ile mütalaaya uygun olarak sanık hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan kamu davası açıldığı ancak; sanık hakkında verilen hükmün gerekçesinde 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan bahsedilerek, hüküm kısmında da 213 sayılı yasanın 359/b-1 maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle dava açıldığı belirtilerek hükmün karıştırılması yasaya aykırı ise de zamanaşımının olumsuz bir muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğunun anlaşılması karşısında;

Sanığa yüklenen “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 20.10.2011 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 22.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/2124
Karar No: 2010/6324
Karar Tarihi: 26.05.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2010/2124 E.  ,  2010/6324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... İcra Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu hakkında aylık 250.-TL'den Ocak 2009-Mayıs 2009 kira dönemi kira parası toplamı 1.250.-TL'nin tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatılan icra takibine davalının itiraz etmesi üzerine davacı icra mahkemesinden itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuştur. Mahkemece itirazın kaldırılmasına, tahliyeye ve itiraz edilen alacağın %40 oranında icra inkar tazminatının tahsiline karar verilmesi üzerine karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere ve kararın dayandığı gerekçeye göre davalı borçlunun tahliye yönünden temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı borçlunun alacak yönünden temyiz itirazlarına gelince;davacı 26.5.2009 tarihinde başlatmış olduğu icra takibinde 18.6.2007 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesine dayanmıştır. Bu sözleşmede aylık kira bedeli 200.-TL olup, en geç ait olduğu ayın 5'inde ve her ay peşin ödeneceği belirlenmiştir. İtiraz edilmeyen bu kira sözleşmesi hükümleri tarafları bağlar. Davalı borçlu süresinde icra müdürlüğüne yapmış olduğu itirazında 2009 yılı aylık kira bedelinin 100.-TL olduğunu, toplam 500.-TL ödemesinin bulunduğunu ve bu miktarı ödediğini savunmuştur. Takibe dayanak yapılan 18.6.2007 başlangıç tarihli kira sözleşmesinde aylık kira bedelinin 200.-TL olduğu kararlaştırılmış olup, bu sözleşmede artış şartı yer almamaktadır. Takip talepnamesinde istenen beş aylık kira bedeli aylık 200.-TL'den 1.000.-TL'dir. Mahkemece davacının kabul etmiş olduğu ödeme miktarı 500.-TL indirildikten sonra kalan 500.-TL için itirazın kaldırılmasına ve takibin devamına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının reddi ile kararın tahliye yönünden ONANMASINA 2 nolu bentte yazılı nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın alacak yönünden BOZULMASINA, onanan kısım için aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenden alınmasına, 26.5.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/1757
Karar No: 2016/6929
Karar Tarihi: 17.11.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/1757 E.  ,  2016/6929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Düşme

Katılan vekilinin temyizinin, zamanaşımı nedeniyle haklarında düşme kararı verilen sanıklar yönünden olduğu görülerek yapılan incelemede;

1- Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ......., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında Vergi Usul Kanununa muhalefet suçundan, ... hakkında ise 4926 sayılı Yasaya muhalefet ve özel belgede sahtecilik suçlarından kurulan hükümlere yönelik incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen Vergi Usul Kanuna muhalefet, 4926 sayılı Yasaya muhalefet ve özel belgede sahtecilik suçlarının yasada öngörülen cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçların işlendiği tarihlerden karar tarihine kadar gerçekleştiği gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış bulunduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2- Sanıklar ... ve ... hakkında Vergi Usul Kanununa muhalefet suçundan kurulan hükümlere yönelik incelemede;

UYAP kanalıyla alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanık ...’nun 30.09.2005 günü hükümden önce, sanık ...’un ise 24.04.2016 tarihinde hükümden sonra vefat ettiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 64. ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca haklarındaki kamu davalarının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.11.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.