erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2021/12514
Karar No: 2022/5387
Karar Tarihi: 21.03.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/12514 E.  ,  2022/5387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanıklara atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK'nun 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100,00 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000,00 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 305/1-2. maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, katılan vekilinin temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, isteme aykırı olarak, REDDİNE, 21/03/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/15020
Karar No: 2017/6012
Karar Tarihi: 23.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/15020 E.  ,  2017/6012 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 23/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2016/26999
Karar No: 2018/1072
Karar Tarihi: 07.02.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/26999 E.  ,  2018/1072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ecrimisil yönünden reddine, tazminat yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın tazminat yönünden kabulüne, ecrimisil istemi yönünden ise kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Geyve Belediye Başkanlığı’nın 26/06/2015 gün ve 1158/1063 sayılı yazısında ... Köyü 114 ada 9 parsel (eski 283 parsel) sayılı taşınmazın etrafının meskun olduğu, belediyenin yol ve çöp toplama hizmetlerinden faydalandığı, 1/25000 ölçekli çevre düzeni planında kentsel yerleşik alan sınırları içinde kaldığı gibi dava konusu parselin ve çevresinin yapılaşmış olduğu ve Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü'nün parsel sorgulama uygulama sitesinden edinilen bilgilerden dava konusu taşınmazın arsa vasfında olduğu anlaşılmıştır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda taşınmaza arazi niteliği ile değer biçildiğinden, alınan rapor geçersizdir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit

tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Hüküm altına alınan ecrimisil bedeline dava tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 07/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/8268
Karar No: 2014/13877
Karar Tarihi: 04.06.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/8268 E.  ,  2014/13877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozma üzerine; yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayan- dığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Hükümde hapis cezası yanında tayin olunan ve TCK.nun 62. maddesi uygulanarak belirlenen 25 gün adli para cezasının paraya çevrilirken dayanak kanun ve maddesinin TCK.nun 52/2. yerine TCK.nun 50. maddesi olarak yazılması,

2- TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,

3- Suça konu tabancanın Mehmet Göçmen isimli kişi adına bulundurma ruhsatlı olduğunun ve çalındığının dosya kapsamından anlaşılması karşısında, silahın ruhsat süresinin dolduğu da gözetilerek yönetmelikte belirtilen işlemler yapılmak üzere idareye teslimi yerine yazılı şekilde müsadere kararı verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı

CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulun- maktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" yazılması, hükmün 3. fıkrasındaki "TCK.nun 50. maddesi" ibaresinin çıkartılarak yerine "TCK.nun 52/2. mad- desi" yazılmak ve hükmün müsadereye ilişkin bölümü çıkartılarak yerine "suça konu silahın... adına bulundurma ruhsatlı olduğu ve ikametinden çalındığı anlaşıldığından, ruhsat süresinin de dolduğu gözetilerek yönetmelikte belirtilen işlemler yapılmak üzere idareye teslimine" ibaresinin yazılmak suretiyle hükmün (DÜZELTİLE REK ONANMASINA), 04.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/22120
Karar No: 2019/10352
Karar Tarihi: 02.07.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/22120 E.  ,  2019/10352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

06/02/2014 tarihli arazi inceleme tutanağında orman alanında 11 adet kestane ve meşe ağacı dip kökünün bulunduğunun, emvalin yerinde olmadığının tespit edilmesi, davanın dayanağını oluşturan aksi sabit oluncaya kadar geçerli suç tutanağında sanığın sera yapımında kullandığı emvalin arazi inceleme tutanağı ile tespit edilen emval ile uyumlu olduğunun belirtilmesi, sanığın emvali tarlasında kökü ile birlikte devrilen ağaçtan elde ettiğini savunmasına rağmen, mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen orman bilirkişisi raporunda sanığın tarlasında devrildiği iddia edilen ağaca ait kalıntı bulunmadığının ve orman sayılan yerdeki dip kökler ile suça konu emvalin uyumlu olduğunun tespit edilmesi karşısında, sanığın üzerine atılı suçtan mahkumiyeti yerine yerinde görülmeyen gerekçe ile beraatine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin ve O Yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 02/07/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/15022
Karar No: 2017/6014
Karar Tarihi: 23.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/15022 E.  ,  2017/6014 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 23/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2024/3518
Karar No: 2025/1709
Karar Tarihi: 27.03.2025

**7. Hukuk Dairesi         2024/3518 E.  ,  2025/1709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 07.06.2024

SAYISI : 2023/2682 E., 2024/652 K.

DAVACILAR : ... vd. vekili Avukat ...

İLK DERECE MAHKEMESİ : Niğde 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/341 E., 2022/540 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 07.06.2024 tarihli ek karar ile temyiz yoluna başvurulamayan kararlardan olduğundan davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Dava ön alım hakkından kaynaklanan tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Temyiz istemi; temyiz konusu kararın, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362/1-(a) hükmü uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 07.06.2024 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362/1-(a) hükmü uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 35/1-(b) hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre hüküm altına alınan ve harçlandırılan önalım bedeli toplamı 2.082,33 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi (2024) itibarıyla kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 07.06.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.03.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/12491
Karar No: 2022/5386
Karar Tarihi: 21.03.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/12491 E.  ,  2022/5386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK'nun 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100,00 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000,00 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 305/1-2. maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, isteme aykırı olarak REDDİNE, 21/03/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/9354
Karar No: 2017/6339
Karar Tarihi: 05.10.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/9354 E.  ,  2017/6339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gerekçeli karar başlığında yanlış yazılan suç tarihinin, 2006 yılı Kasım ayında “sahte fatura kullanmak” suçuna konu faturaların Katma Değer Vergisinde kullanılması nedeniyle 26.12.2006 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

5271 sayılı CMK'nın 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak sanık hakkında Kemalpaşa Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 31.07.2011 tarih ve 2011/981 Esas sayılı iddianamesiyle, “2006 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan kamu davası açıldığı, ancak mahkemenin sanık hakkında "2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak" suçundan hüküm kurduğu, ayrıca gerekçeli kararında da "sahte belge düzenlemek suretiyle kaçakçılık suçunu işlediği" şeklindeki açıklamaya yer verildiği anlaşılmakla, “sahte fatura düzenlemek” suçundan açılmış bir dava ve yargılama koşulu olan mütalaa bulunmadığı gibi, birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan “sahte fatura düzenlemek” ve “sahte fatura kullanmak” suçlarının birbirine dönüşemeyeceği gözetilmeden, "2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak" suçundan hüküm kurulması suretiyle hükmün karıştırılması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 05.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/7662
Karar No: 2020/6464
Karar Tarihi: 24.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/7662 E.  ,  2020/6464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içerisinde mevcut 22.08.2014 tarihli görüntü inceleme tutanağına göre adli kolluk görevlilerinin incelemeye konu görüntülerdeki şahsın kimliğini suça sürüklenen çocuk olarak tespitlerine rağmen suça sürüklenen çocuğun atılı suçları ve dosyada mevcut güvenlik kamera kayıtlarını kabul etmediğine dair savunmada bulunduğu, ancak dosyada mevcut bilirkişi raporunda, sanığın eşgal resimleri ile güvenlik kamera görüntüleri karşılaştırıldığında, eşgaldeki şahıs ile görüntülerdeki şahsın genel yüz şekli, kafa anatomisi, çene, burun ve yanak yapıları, saç yapısı ve yoğunluğu açısından uygunluk ve benzerlikler bulunmakla birlikte kamera görüntülerindeki şahsın kuvvetle muhtemel suça sürüklenen çocuk olduğu, buna rağmen yüz ve karakteristik detaylara ilişkin teşhis ve tespite elverişli tam bir görüntünün elde edilememesi nedeniyle kesin bir beyanda bulunmanın mümkün olmadığının belirtilmesi karşısında, suça sürüklenen çocuğun teşhise elverişli önden, profilden ve boydan çekilmiş fotoğrafları ile birlikte bu konuda uzman Polis Kriminal Laboratuvarı ya da Adli Tıp Kurumuna gönderilerek görüntü iyileştirme tekniklerinin kullanılması suretiyle suça sürüklenen çocuğun fiili gerçekleştirip gerçekleştirmediğine ilişkin delillerin temyiz denetimine imkan tanıyacak şekilde ortaya konulması ve delillerin bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun takdiri gerekirken, eksik kovuşturma ile üzerine atılı hırsızlık, mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı’nın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 24/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/19562
Karar No: 2018/18442
Karar Tarihi: 22.10.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/19562 E.  ,  2018/18442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Alınan raporlar hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz (...) beldesinde olup somut emsal olarak alınan taşınmaz ise ... ilçe merkezinde ve emsal satış 10.11.1994 tarihli eski satıştır.

Dava konusu taşınmaz ile somut emsal alınan taşınmazın konumları, ilçeye mesafeleri, emsalin satış tarihinin eski olması nazara alındığında alınan rapor ve yapılan emsal karşılaştırması hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazların ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle oluşturulacak yeni bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Kabule göre de, Dava konusu taşınmazın arta kalan kısmında; kamulaştırma nedeniyle imar durumu itibariyle herhangi bir kısıtlama olup olmayacağı, olacak ise oranı, ilgili Belediye Başkanlığından sorulup, bu kısmın yapılaşma imkanı bulunup bulunmadığı da araştırılarak sonucuna göre değerlendirme yapılması gerekirken, soyut ifadelerle kalan kısmın işe yaramaz hale geleceğini kabul eden rapor uyarınca artan kısmın bedeline hükmedilmesi

3)Davanın kısmen reddine karar verildiği halde davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

4)Dava konusu taşınmaza 04/11/1983 tarihinden sonra el atıldığı anlaşıldığından, nispi harca hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/3399
Karar No: 2015/29326
Karar Tarihi: 01.10.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/3399 E.  ,  2015/29326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kumru Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın, suç tarihinde mağdurun bahçesinde bulunan bir adet kestane ağacının 80 cm'lik kökü haricinde 5 adet dalını keserek zarar verdiği, bu şekilde sanığın üzerine atılı mala zarar verme suçu işlediğinin iddia edildiği olayda,

Sanığın, mağdura ait kestane ağacının dallarını keserek zarar verdiğinin anlaşılması, suça konu ağacın hayatiyetini kaybetmemesinin suçun oluşumunu engellememesi karşısında, eylemin subüta erdiği ve sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 1.10.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.