erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/32046
Karar No: 2013/2295
Karar Tarihi: 30.01.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/32046 E.  ,  2013/2295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Menderes Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/11/2010 - 11.04.2011 (EK KARAR)

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Mahkumiyet, düşme

TEBLİĞNAMEDEKİ DÜŞÜNCE : Bozma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanık hakkında 09.11.2010 tarihli mahkumiyet hükmü, katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyiz edildiği halde, hükümden sonra sanık müdafii tarafından mahkemeye sunulan 10.12.2010 tarihli dilekçede binanın tamamen yıkıldığının belirtilmesi üzerine Menderes Belediye Başkanlığının 25.03.2011 tarihli yazısı ve ekindeki tutanak ile fotoğraflara göre mahkemece 11.04.2011 tarihli ek karar ile sanık hakkındaki mahkumiyet hükmünün ve cezanın bütün sonuçları ile ortadan kaldırılmasına karar verilmiş isede; 11.04.2011 tarihli ek kararın yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık müdafiinin 10.12.2010 tarihli dilekçesi, Menderes Belediye Başkanlığının 25.03.2011 tarihli yazısı ve ekindeki tutanak ile fotoğraflara göre hükümden sonra suça konu kaçak binanın tamamen yıkıldığının belirtilmesi karşısında; TCK'nın 184/5. maddesindeki etkin pişmanlık düzenlemesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususu değerlendirilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

2-Kabule göre ; yakınan Menderes Belediye Başkanlığı “katılan” sıfatını kazanmadığı halde, sanık aleyhine katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmesi ,

Yasaya aykırı, katılan Değirmendere Belediye Başkanlığı vekili ve sanık Zineti Asar müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 30.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/86
Karar No: 2024/8520
Karar Tarihi: 11.06.2024

**4. Ceza Dairesi         2022/86 E.  ,  2024/8520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/2130 E., 2018/2189 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : İstinaf talebinin esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükmün sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Anayasa'nın 40 ıncı maddesinin ikinci, 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 34 üncü maddesinin ikinci ve 232 nci maddesinin altıncı fıkraları gereğince, kararlar ve hükümlere karşı başvurulabilecek yasa yolları, süreleri, sürelerin ne zaman başlayacağı, başvuru mercii, şekli ve sonuçlarının, kuşkuya yer vermeyecek şekilde ilgililere açıkça bildirilmesinin gerekmesi, anılan Kanun'un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” şeklinde, 295 inci maddesinin ilk fıkrasında ise "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren süresi içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir" biçiminde düzenlemeler bulunması, sanığın sunmuş olduğu temyiz dilekçesinin, hükmün hukuki yönüne ilişkin bir sebep içermemesi ve Bölge Adliye Mahkemesince kurulan hükümde, temyiz başvurusunda hükmün neden dolayı bozulmasının istendiğine dair temyiz sebebi gösterilmesinin zorunlu olduğuna, gösterilmemesi halinde ise temyiz isteminin reddedileceğine dair bildirimin yer almadığının anlaşılması karşısında, sanığa yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda tebliğden itibaren yedi günlük süre içerisinde yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz isteminin reddedileceği hususunda ihtarlı şekilde kararın tebliği ile tebliğ - tebellüğ evrakının ve hükmü temyiz etmesi durumunda ek temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemi hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının Dairemize gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 11.06.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2016/25965
Karar No: 2017/35559
Karar Tarihi: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/25965 E.  ,  2017/35559 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2008/4217
Karar No: 2008/4266
Karar Tarihi: 25.06.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/4217 E.  ,  2008/4266 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar ... vs. ile davalı Kale Kimya San.Tic.Ltd.Şti. arasındaki davadan dolayı Eyüp 3. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 28.06.2007 gün ve 2005/62-2007/213 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, İİK.nun 277 vd. maddelerine göre açılan tasarrufun iptâline ilişkindir. Yargıtay Başkanlar Kurulu'nun 29.01.2007 gün ve 1 sayılı kararı uyarınca İcra İflas ve 6183 sayılı Kanunlardan kaynaklanan tasarrufun iptâli kararlarının temyiz incelemesinin 01.02.2007 tarihinden itibaren 17. Hukuk Dairesi'nce yapılmasına karar verildiğinden dosyanın Yargıtay Yüksek 17.Hukuk Dairesine gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 17.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 25.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/14613
Karar No: 2016/3059
Karar Tarihi: 22.02.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/14613 E.  ,  2016/3059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/12/2014

NUMARASI : 2014/404-2014/627

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 22/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/1906
Karar No: 2016/6277
Karar Tarihi: 30.06.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/1906 E.  ,  2016/6277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında 2005 ve 2006 takvim yıllarında 213 Sayılı Vergi Usul Kanununa muhalefet suçları yönünden kurulan beraat hükmüne, elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı; sanık hakkında 2004 takvim yılında 213 sayılı Vergi Usul Kanununa muhalefet suçu yönünden kurulan düşme hükmü yönünden, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca; cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 Sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırıldığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 30.06.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/13542
Karar No: 2016/8036
Karar Tarihi: 24.05.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/13542 E.  ,  2016/8036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK(TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kayıp-kaçak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 16.089.75 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 24.05.2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/16224
Karar No: 2018/5335
Karar Tarihi: 09.04.2018

**13. Ceza Dairesi         2016/16224 E.  ,  2018/5335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın, katılanın ikametine girdikten sonra, ikametteki kasa anahtarını bularak, bu anahtar ile çelik kasayı açtığının anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK 53. madde 1. fıkra b. bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkralarından “TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümden “b” bendinin çıkartılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/1147
Karar No: 2012/19616
Karar Tarihi: 24.09.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/1147 E.  ,  2012/19616 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1-2-b maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın atılı suçu taksirle işlemesine rağmen temel cezanın belirlenmesi sırasında kastın yoğunluğu, amaç ve saiki şeklindeki gerekçenin dayanılan diğer gerekçeler karşısında fazlalık olduğu değerlendirilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusurunun bulunmadığına, cezanın fazla olduğuna, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 24.09.2012 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ:

Yerel Mahkemece suçun işleniş şekli nazara alınarak hapis cezası tercih edilmek suretiyle ceza asgari haddin üzerinde tayin edilmiş, bu kabul ve uygulamada bir isabetsizlik görülmemiştir. Yine gerekçeleri isabetsiz olsa da taktire ilişen konularda dosya kapsamı itibariyle açık bir hukuka aykırılığın bulunmadığı hallerde Dairemizce TCK'nın 62/1. maddesi yönündeki uygulamalara müdahale edilmediğinden taktiri indirime ilişkin uygulama yönünden bozma yapılmamıştır. Ancak mahkemece, 62. maddenin uygulanmaması yönündeki gerekçe aynen kopyalanmak suretiyle sanık hakkında TCK'nın 50/1-a ve 51. maddelerinin de uygulanmamasına karar verilmiştir.

Dosya kapsamıyla örtüşmeyen bu gerekçelerin bilinçli olarak kullanıldığını da düşünmemekteyiz. Şöyleki suç taksirle işlenmiş olmasına rağmen mahkemece "kastın yoğunluğu, sanığın amaç ve saiki" gerekçesine dayanmıştır. Hapis cezasının tercih edildiği seçimlik cezalardan, adli para cezasına çevrilmenin yasal olarak imkansız olduğu nazara alınmaksızın aynı gerekçelerle TCK'nın 50/1-a maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiştir. Taksirle işlenen ve daha önceden herhangi bir suç işlemediği saptanan, yargılama aşamasında da olumsuz sayılabilecek bir davranışı dosyaya yansımayan sanık hakkında, yasal ve yeterli olmayan gerekçelerle TCK'nın 51. maddesinin uygulanmaması isabetsiz olup, bu nedenle hükmün bozulması gerektiği kanaatiyle çoğunluğun aksi yöndeki görüşüne katılmamaktayız.
Esas No: 2021/12638
Karar No: 2022/7669
Karar Tarihi: 14.04.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/12638 E.  ,  2022/7669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi uyarınca "Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56'ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK'nun 52/2. gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100,00 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000,00 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 305/1-2. maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 14.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/23798
Karar No: 2021/7554
Karar Tarihi: 26.10.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/23798 E.  ,  2021/7554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim davasının Uyuşmazlık Hakem Heyetince yapılan yargılaması sonunda başvurunun kabulüne dair verilen kararın davalı vekilinin başvurusu üzerine yapılan itiraz incelemesinde İtiraz Hakem Heyetince itirazın reddine dair verilen kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

6100 sayılı HMK 314. maddesi "Sulh, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir." düzenlemesini içermektedir.

Davalı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 28.07.2021 tarihli dilekçesi ile davacı taraf ile sulh olduklarını, davacı tarafa ödeme yaptıklarını, davacı vekilinin ibraname doğrultusunda davadan feragat ettiğini, kendilerinin feragati kabul ettiğini beyan etmiştir. Dilekçesine ekli 05.07.2021 tarihli ibraname, feragat beyanı ve sulh anlaşması başlıklı belgeyi davacı vekilinin imzaladığı anlaşılmaktadır. Bu durumda sulh, ibra ve ödeme belgeleri de getirtilerek, davalı vekili tarafından sunulan ibranamenin içeriğinin değerlendirilmek ve sulh hususunda ek karar verilmek üzere dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren ... Anadolu 1. Asliye Ticaret Mahkemesine) İŞLEMSİZ İADESİNE, 26/10/2021 gününde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2022/514
Karar No: 2024/8521
Karar Tarihi: 11.06.2024

**4. Ceza Dairesi         2022/514 E.  ,  2024/8521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/2300 E., 2018/2351 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : İstinaf talebinin esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükmün sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Anayasa'nın 40 ıncı maddesinin ikinci, 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 34 üncü maddesinin ikinci ve 232 nci maddesinin altıncı fıkraları gereğince, kararlar ve hükümlere karşı başvurulabilecek yasa yolları, süreleri, sürelerin ne zaman başlayacağı, başvuru mercii, şekli ve sonuçlarının, kuşkuya yer vermeyecek şekilde ilgililere açıkça bildirilmesinin gerekmesi, anılan Kanun'un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” şeklinde, 295 inci maddesinin ilk fıkrasında ise "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren süresi içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir" biçiminde düzenlemeler bulunması, sanığın sunmuş olduğu temyiz dilekçesinin, hükmün hukuki yönüne ilişkin bir sebep içermemesi ve Bölge Adliye Mahkemesince kurulan hükümde, temyiz başvurusunda hükmün neden dolayı bozulmasının istendiğine dair temyiz sebebi gösterilmesinin zorunlu olduğuna, gösterilmemesi halinde ise temyiz isteminin reddedileceğine dair bildirimin yer almadığının anlaşılması karşısında, sanığa yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda tebliğden itibaren yedi günlük süre içerisinde yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz isteminin reddedileceği hususunda ihtarlı şekilde kararın tebliği ile tebliğ - tebellüğ evrakının ve hükmü temyiz etmesi durumunda ek temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemi hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının Dairemize gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 11.06.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2015/16933
Karar No: 2017/12709
Karar Tarihi: 01.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/16933 E.  ,  2017/12709 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 01/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2017/11356
Karar No: 2020/3370
Karar Tarihi: 22.06.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/11356 E.  ,  2020/3370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Suç konusu faturaların katma değer vergisinde kullanıldığının iddia edilmesi karşısında; suç tarihi, sahte faturalar hangi vergi türünde kullanılmışsa bu vergiye göre sunulması gereken son beyanname tarihi olacağından, gerekçeli karar başlığında "2008" olarak yanlış yazılan suç tarihinin, “26.10.2008 olarak mahallinde düzeltilmesi, 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamada, toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, temel cezayı artırıcı ve azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 22.06.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/14610
Karar No: 2016/3077
Karar Tarihi: 22.02.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/14610 E.  ,  2016/3077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/02/2015

NUMARASI : 2014/597-2015/154

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 22/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.