erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2019/4640
Karar No: 2019/11997
Karar Tarihi: 09.12.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/4640 E.  ,  2019/11997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVACI-DAVALI : ...

DAVALI-DAVACI : ...

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı erkek tarafından her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-karşı davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Taraflarca evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebine dayalı olarak karşılıklı boşanma davaları açılmış, ilk derece mahkemesince verilen 10.01.2017 tarihli ilk hükümde boşanmaya sebebiyet veren olaylarda, erkeğin tam kusurlu olduğu kabul edilerek, erkeğin davasının reddine, kadının davasının kabulü ile kadın lehine 6.000 TL manevi tazminata karar verilmiştir. İlk derece mahkemesinin bu kararına karşı davalı-karşı davacı erkek tarafından her iki dava yönünden istinaf kanun yoluna başvurulmuş, bölge adliye mahkemesi 23.05.2017 tarihli ilk kararı ile erkeğin istinaf talebinin kabulü ile davalı-karşı davacı erkeğin savunma hakkını kısıtlayacak şekilde ön inceleme ve tahkikat duruşmaları yapılmadan asıl davaya devam edilerek, hüküm kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle, ilk derece mahkemesinin kararını kesin olarak kaldırmış, ilk derece mahkemesince verilen 25.09.2018 tarihli ikinci kararda boşanmaya sebebiyet veren olaylarda, erkeğin tam kusurlu olduğu kabul edilerek; erkeğin davasının reddine, kadının davasının kabulü ile kadın lehine 6.500 TL manevi tazminata karar verilmiştir. İlk derece mahkemesinin bu kararına karşı davalı-karşı davacı erkek tarafından her iki dava yönünden istinaf kanun yoluna başvurulmuş, bölge adliye mahkemesince erkeğin istinaf talebi esastan reddedilmiş, bu karara karşı davalı-karşı davacı erkek tarafından temyiz yoluna başvurulmuştur.

İlk derece mahkemesinin 10.01.2017 tarihli ilk kararına karşı davacı-karşı davalı kadın tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmadığından, manevi tazminat yönünden davalı-karşı davacı erkek yararına usuli kazanılmış hak oluşmuştur. Bu sebeple ilgili bölge adliye mahkemesince verilen 23.05.2017 tarihli karara uyularak yapılan yargılama sonucunda usuli kazanılmış hakka aykırı olacak şekilde, davalı-karşı davacı erkek aleyhine yazılı miktarda manevi tazminata hükmedilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 2. bentte açıklanan sebeple ilgili bölge adliye mahkemesinin kararının KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesinin kararının BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 09.12.2019 (Pzt.)
Esas No: 2015/531
Karar No: 2015/12009
Karar Tarihi: 01.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/531 E.  ,  2015/12009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 18. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/09/2014

NUMARASI : 2013/368-2014/529

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak yıkılan yapı ve ağaç bedelinin tahsili davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda:Asıl davanın açılmamış sayılmasına, birleştirilen davanın ise kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Davalar, kamulaştırmasız el atılarak yıkılan yapı ve ağaç bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece asıl davanın açılmamış sayılmasına, birleştirilen davanın ise kabulüne karar verilimiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Dava konusu edilen yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek, ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumları dikkate alınmak suretiyle değer biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Bu nedenle davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun başlığı ile birlikte değiştirilen geçici 6. maddesinin 13. fıkrası "09.10.1956 ile 04.11.1983 tarihlerini kapsayan dönemde oluşan mağduriyetlerin gidirilmesi amacıyla getirilen ve malikler aleyhine bir takım hükümler içeren bu istisnai düzenlemenin 04.11.1983 tarihinden sonraki dönem içinde uygulanmasının hukuk güvenliğini zedeleyeceği"gerekçesiyle Anayasanının 2. ve 35. maddelerine aykırı bulunarak iptal edilmiş olup, 04.11.1983 tarihinden sonra fiilen el atılan yapı ve ağaçlarla ilgili davada mahkemece nispi ilam harcına hükmedilmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının birleşen dava ile ilgili bölümünün harca ilişkin paragrafının karardan tümü ile çıkartılarak yerine (Alınması gereken 9597,69 TL nispi ilam harcından peşin ve ıslahla alınan 2496,70-TL harcın mahsubu ile bakiye 7.100,99-TL harcın davalıdan tahsili ile Hazineye gelir olarak kaydına, davacılar tarafından karşılanan 2496,70-TL harcın da davalıdan alınarak davacıya verilmesine) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıdaki yazılı kalan harcın alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/34565
Karar No: 2024/8009
Karar Tarihi: 04.06.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/34565 E.  ,  2024/8009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/2364 E., 2017/2098 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Anayasanın 40 ıncı maddesinin ikinci, 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 34 üncü maddesinin ikinci ve 232 nci maddesinin altıncı fıkraları gereğince, kararlar ve hükümlere karşı başvurulabilecek yasa yolları, süreleri, sürelerin ne zaman başlayacağı, başvuru mercii, şekli ve sonuçlarının, kuşkuya yer vermeyecek şekilde ilgililere açıkça bildirilmesinin gerekmesi, anılan Kanun'un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” şeklinde, 295 inci maddesinin ilk fıkrasında ise "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir" biçiminde düzenlemeler bulunması, sanığın sunmuş olduğu temyiz dilekçesinin, hükmün hukuki yönüne ilişkin bir sebep içermemesi ve Bölge Adliye Mahkemesince kurulan hükümde, temyiz başvurusunda hükmün neden dolayı bozulmasının istendiğine dair temyiz sebebi gösterilmesinin zorunlu olduğuna, gösterilmemesi halinde ise temyiz isteminin reddedileceğine dair bildirimin yer almadığının anlaşılması karşısında, sanığa yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda tebliğden itibaren yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz isteminin reddedileceği hususunda ihtarlı şekilde kararın tebliği ile tebliğ tebellüğ evrakının ve hükmü temyiz etmesi durumunda ek temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemi hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının Dairemize gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 04.06.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2013/26609
Karar No: 2014/24575
Karar Tarihi: 03.12.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/26609 E.  ,  2014/24575 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Her iki sanık hakkında; TCK'nın 85/2, 62, 51/1-3-6-7. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hüküm, sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Erzincan ili, İliç, Merkez, ... Köyü'nde yapımı ... İnşaat San. ve Tic. A.Ş. tarafından sürdürülen, ... 1 Barajı ve HES İnşaatında, kış şartları nedeniyle yeteri kadar kurumamış yaklaşım duvarının, beton atılması sırasında kalıbın çökmesi sonucu, alt işveren ... İnş. Taah. San. Ve Tic. Ltd. Şirketinin bir işçisinin öldüğü, bir işçisinin yaralandığı olayda; dosya içerisinde sanıkların aşamalardaki beyanları ve sözleşmeler doğrultusunda, sanıkların taşeron firma tarafından yapılan imalatları kontrol etmekle yükümlü oldukları anlaşılmakla; mahkemece mahkumiyetlerine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiinin, kusura ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 03.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/17713
Karar No: 2014/1535
Karar Tarihi: 24.01.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/17713 E.  ,  2014/1535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada..... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23.01.2012 gün ve 2011/429-2012/6 sayılı kararı onayan Daire’nin 01.07.2013 gün ve 2012/12663-2013/13984 sayılı kararı aleyhinde taraf vekilleri tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 4369 sayılı Kanun ile değişik 94/8. maddesi uyarınca 29.07.1998 tarihinden itibaren kurumlar vergisinin bütünüyle kapsamı dışındaki dernek ve vakıflara stopaj yükümlülüğü getirildiğinden davalı vakfın müvekkili banka nezdindeki mevduatı ile ilgili vergisi kesilmeyen faiz ödemelerinden dolayı müvekkilince anapara vergi borcu ve gecikme tutarı 185.585.260.865 TL'nin vergi dairesine 20.09.2001 tarihinde yatırıldığını, vergi yükümlüsünün davalı olduğunu ileri sürerek, anılan meblağın faiziyle davalıdan rücuen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, Bankalar Kurulu'nun 21.11.1997 tarih ve 10284 sayılı kararı ile müvekkiline vergi muafiyeti tanındığını, sehven yapılan tevkifatın vadesinde yerine getirilmesinden doğan gecikme cezasına davacının katlanması gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, Dairemiz'in bozma ilamına uyulmak suretiyle davacının %60, davalının ise %40 kusurlu olduğu kabul edilerek davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Taraf vekilleri, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, taraf vekillerinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, davacı ...Ş. harç ve cezadan muaf olduğundan harç ve ceza alınmasına mahal olmadığına, aşağıda yazılı bakiye 01,95 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalıdan alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 24.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/14189
Karar No: 2018/5703
Karar Tarihi: 26.09.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/14189 E.  ,  2018/5703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 11/02/2014 tarih ve 2012/380-2014/92 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ....08.2009 tarihinde .../.../... yolculuğu için Türk Havayolları uçağına bilet aldığını, ...'dan bagajlarını teslim ederek uçağa bindiğini, uçağın ...'a vardığında bagajlarının açık, içlerinin karıştırılmış ve bir çok eşyasının eksik olduğunu, gerekli girişimlerde bulunduğunu, ancak kayıp eşyaların bulunamadığını, kayıp eşyalarının bedelinin en az 11.500 TL olduğunu, davalı şirketin ödeme yapmayı kabul etmediğini iddia ederek, kaybolan eşya bedeli olarak 11.500 TL maddi tazminatın ve olay nedeniyle yaşadığı üzüntü, sıkıntı gerginlik ve yorgunluk nedeniyle de 5.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı vekili, yetki ve görev itirazında bulunmuş ve ayrıca davanın esastan da reddini talep etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davacının ziynet eşyası nedeniyle tazminat isteyemeyeceği, diğer bagaj eşyalarının ... kg. olduğu, kilo başına ... SDR olduğu, bunun da 20 dolara denk geldiği, ...\*20 dolar toplam 420 dolar olduğu, davalı şirketin .../11/2009 tarihli cevabi yazısı ile temerrüde düştüğü, bu tarihteki Merkez Bankası kuruna göre yapılan hesaplamada 621,52 TL'nin bagaj kaybı nedeniyle davalıdan tahsiline, davacı, her ne kadar manevi tazminat talebinde de bulunmuş ise de; kişilik haklarına saldırı veya cismani zarar söz konusu olmadığı, bagaj kaybının kişilik haklarına saldırı olarak değerlendirilemeyeceği gerekçesiyle davacının manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, .../09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/5459
Karar No: 2024/436
Karar Tarihi: 05.02.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/5459 E.  ,  2024/436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2020/340 E., 2023/28 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın davalı İstanbul Konut İmar Plan Turizm Ulaştırma Sanayi ve Ticaret A.Ş. (Kiptaş) açısından reddine, davalı ......... İnşaat Elektrik Makine Müşavirlik ve Taahhüt Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi açısından kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili ile davalı ...... Ltd. Şti. vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, davacı vekilinin başvurusunun reddine, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın her iki davalı yönünden reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 17.02.2020 tarih ve 2018/6850 E., 2020/2244 K. sayılı ilamı ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının işin esasına girilmek üzere bozulmasına karar verildiği halde sonuç kısmında sehven dosyanın İlk Derece Mahkemesine Gönderilmesine karar verilmiştir.

Dairenin bozma kararı üzerine dosya kendisine gönderilen İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın her iki davalı yönünden kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı her iki davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 372 inci maddesinin ikinci fıkrası, Bölge adliye mahkemesinin düzelterek veya yeniden esas hakkında verdiği karar Yargıtayca tamamen veya kısmen bozulduğu takdirde dosya, kararı veren bölge adliye mahkemesi veya uygun görülen diğer bir bölge adliye mahkemesine gönderilir. emredici hükmünü ihtiva etmektedir. Bu takdirde Bölge Adliye Mahkemesi, 344. madde uyarınca peşin alınan gideri kullanarak, kendiliğinden tarafları duruşmaya davet edip dinleyecek, bozma kararındaki esaslar dairesinde yargılama yaparak bu yargılama sonunda yeni bir karar verecektir.

Eldeki davada, yukarıda açıklandığı üzere Dairenin 17.02.2020 tarih ve 2018/6850 E., 2020/2244 K. sayılı ilamı ile (Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması üzerine) dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi gerekirken sehven maddi hata sonucu İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği ve İlk Derece Mahkemesince iş bu bozma ilamı doğrultusunda verilen kararın yok hükmünde olduğunun anlaşılmasına göre, İlk derece Mahkemesinin (12.01.2023 tarih ve 2020/340 E., 2023/28 K. Sayılı) kararının kaldırılarak, dosyanın 6100 sayılı Kanunun 373 üncü maddesine uygun şekilde, bozma sonrası yargılama yapmakla görevli mahkeme olan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi'ne gönderilmek üzere İlk Derece Mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

İlk derece Mahkemesi kararının KALDIRILMASINA,

Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere İlk Derece Mahkemesine İADESİNE

05.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/18251
Karar No: 2014/871
Karar Tarihi: 16.01.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/18251 E.  ,  2014/871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı avukat olduğunu, vekilliğini üstlendiği davalının kendisini haksız olarak azlettiğini vekalet ücretini de ödemediğini ileri sürerek 2.560,00 TL alacağının azilden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, davalının temyiz talebi 12.6.2012 tarihli ek karar ile süre yönünden reddedilmiş, davalı bu ek karara karşı, asıl davaya ilişkin itirazları ile birlikte temyiz talebinde bulunmuştur.

1-Davalının gerekçeli kararı 20.5.2012 tarihinde mahkeme kaleminde usule uygun şekilde tebliğ aldığı ve yasanın öngördüğü süre içerisinde verdiği 28.5.2012 tarihli dilekçe ile temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmakla, temyiz talebinin süre yönünden reddine ilişkin 12.6.2012 tarihli yerel mahkeme ek kararı usul ve yasaya aykırı olup bu durum ek kararın bozularak kaldırılması ve işin esasına girilmesini gerektirir.

2-İşin esasının incelenmesinde de; dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle yerel mahkemenin 12.6.2012 tarihli ek kararının BOZULMASINA, davalının temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ikinci bentte açıklanan nedenlere ONANMASINA,aşağıda dökümü yazılı 145,10 TL kalan harcın temyiz edenden alınmasına, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 16.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/9198
Karar No: 2024/9853
Karar Tarihi: 16.12.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/9198 E.  ,  2024/9853 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/1320 Esas, 2024/1389 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İzmir 9. Sulh Hukuk Mahkemesinin 17.04.2024 Tarihli ve 2024/385 Esas, 2024/707 Karar Sayılı Kararı

Yapılan kolluk araştırması sonucunda babası olan vasi adayı ile yapılan görüşmede, oğlunun uyuşturucu madde kullanmaya devam ettiği için yaşamış olduğu çevreden uzaklaştırmak amacıyla memleketi olan ... Mahallesi 45234 Sokak No:6 Beyşehir/Konya adresine taşındıklarını ve Konya Beyşehir Eğitim ve Araştırma Hastanesi Amatem bölümünden 30.05.2024 gününe randevu aldığını, geriye kalan aylık kontrollere Konya'da devam edeceklerinin bildirildiği, kısıtlı adayının fiilen ikamet ettiği ve devamlı kalma niyeti ile bulunduğu adresin Konya olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Beyşehir Sulh Hukuk Mahkemesinin 07.06.2024 Tarihli ve 2024/1320 Esas, 2023/1389 Karar Sayılı Kararı

Vesayet dosyasının kısıtlının ikamet adresinin değiştiği sebebiyle yetkisizlikle gönderilebilmesi için, ikamet değişikliğine izin verilmesi için vesayet makamı olan dosyanın bulunduğu sulh hukuk mahkemesine vasinin talepte bulunmasının şart olduğu, somut vakada ise bu yönde ne dosya içerisinde ne de Uyap sisteminden yapılan sorgulamada bir talep bulunmadığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 406 ncı maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının dava tarihi itibariyle yerleşim yeri adresinin Karbağlar/İzmir olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın İzmir 9. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince İzmir 9. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,16.12.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.