erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2011/9441
Karar No: 2012/19400
Karar Tarihi: 06.06.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/9441 E.  ,  2012/19400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza bar, oturma alanı, soyunma kabini, duş yeri yapmak ve şezlong koymak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunma- dığından tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek belediyede sözleşmeli personel olarak çalıştığını savunan sanığın hangi tarihten beri suça konu otelde görevlendirildiği, tesislerin yapım tarihi, sanık tarafından belediyeden habersiz inşai faaliyette bulunup bulunmadığı, yapımda ilgili belediye yetkili organlarınca alınmış bir karar, sanığa verilmiş bir talimat olup olmadığı, yapının İmar Kanunu ve mevzuatı içinde kalıp kalmadığı belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve yapım tarihide araştırılarak sonucuna göre TCK.nın 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddeleri uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5230 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 06.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/6094
Karar No: 2018/4261
Karar Tarihi: 07.05.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/6094 E.  ,  2018/4261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Katılan vekilinin temyiz talebinin “2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan verilen beraat kararına yönelik olduğu kabul edilerek, bu suça hasren yapılan temyiz incelemesinde;

Etimesgut Vergi Dairesi Müdürlüğü mükellefi ... Nakliye Gıda ve Pet. Ür.İnş.San.Tic.Ltd.Şti’nin 19.06.2009 tarihinden itibaren yetkilisi olan sanığın, gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasında bulunmaksızın 2010 takvim yılında sahte fatura düzenlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; davanın dayanağını oluşturan 10.03.2011 tarih ve VDENR-2011-999/44 sayılı vergi tekniği raporunda, “şirketin 28.06.2009 tarihine kadar petrol ürünleri toptan ticareti, bu tarihten sonra ise karayolu ile şehirlerarası yük taşımacılığı faaliyetiyle iştigal etmesine rağmen, yalnızca eski model bir kamyon ve kamyonetinin olduğu, işçisinin ve deposunun bulunmadığı, vergi borçlarının oldukça büyük bir kısmının ödenmediği, 25.06.2010 tarihinden sonra yapılan yoklamalarda adresinde bulunmadığı, şirketin 2010/11. dönem Ba-Bs bildirim karşılaştırmasında çeşitli mükellefler adına 4.621.306,00 TL, 2010/12. dönemde ise 8.286.474,00 TL tutarında fatura düzenlediğini bildirmesine karşın, ilgili dönemlerde mal alımlarına ait herhangi bir Ba bildiriminin olmadığı, ilgili dönemlerde KDV beyannamelerini vermediği, hiçbir mal-hizmet alışı olmadan çok yüksek tutarlardaki satış hasılatını gerçekleştirmesinin mümkün bulunmadığının” tespit edilmesi, sanığın sorgusunda; 2009 yılından sonra şirketin ortağı ve müdürü olduğunu beyan etmesi,...’e düzenlenen 28.02.2010-14.05.2010, ...’ya düzenlenen 03.10.2010-30.10.2010 tarihlerini kapsayan toplam 8 adet fatura örneğinin de dosya içerisinde mevcut bulunması karşısında; dosya kapsamına göre unsurları oluşan atılı suçtan sanığın mahkumiyeti yerine, dosyadaki delillere uygun olmayan bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/2417
Karar No: 2017/3966
Karar Tarihi: 19.06.2017

**20. Ceza Dairesi         2016/2417 E.  ,  2017/3966 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : 4. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanığın, mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz istemiyle birlikte eski hale getirme talebinde bulunduğu anlaşılmakla, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK'nın 311. maddesi hükmüne göre eski hale getirme talebi ile birlikte temyiz isteminde bulunulmuş olması halinde bu talebi inceleme merciinin Yargıtay'ın ilgili dairesi olması karşısında, Mahkemenin temyiz talebinin reddine ilişkin verdiği 26/02/2016 tarih ve 2010/41 esas ve 2012/40 karar sayılı ek kararın hukuki değerden yoksun bulunduğu kabul edilerek ve bu karar kaldırılmak suretiyle yapılan incelemede;

Sanığın yokluğunda verilen 28/03/2012 tarihli hükmün 07/05/2012 tarihinde sanığın ifadesinde beyan ettiği adrese usulüne uygun olarak tebliğ edildiği ve sanığın geçerli bir mazeret bildirmediği anlaşıldığından eski hale getirme talebi ile hükmün süresinden sonra temyiz edildiği anlaşıldığından temyiz isteğinin, CMUK’nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 19/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/2406
Karar No: 2016/7309
Karar Tarihi: 02.11.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/2406 E.  ,  2016/7309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

...şirketinin yetkilisi olan sanığın 2003-2004-2005 takvim yıllarında sahte belge (fatura) düzenlediğinden bahisle açılan kamu davasında, dosyada yer alan Vergi Tekniği ve Suçu Raporlarından, fatura listesinden, onaylı fatura örneklerinden en son düzenlenen faturanın ve bu sebeple 2005 takvim yılı için suç tarihinin 13.05.2005 olduğunun tespiti ile yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2003-2004-2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 13.05.2005 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan kurum vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 02.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/14301
Karar No: 2019/6522
Karar Tarihi: 11.09.2019

**3. Hukuk Dairesi         2017/14301 E.  ,  2019/6522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kiracılık sıfatının tespiti davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın açılmamış sayılması yönünde verilen hükmün, süresi içinde davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalılardan Okul Aile Birliği ile aralarında imzalanan kira sözleşmesi gereğince okul kantini işletmekte olduğunu, buna rağmen okul idaresinin kantinin kiralanmasına ilişkin ihale ilanı verdiğini belirterek ihale ilanına konu okul kantini açısından kiracılık sıfatının devam ettiğinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ..., davanın reddini dilemiş, diğer davalı ise cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemece, 03/08/2015 tarihi itibariyle takip edilmeyen davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş; Hüküm, davalı ... tarafından yalnızca vekalet ücreti yönünden temyiz edilmiştir.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT madde 7/1'e göre, görevsizlik veya yetkisizlik nedeniyle dava dilekçesinin reddine, davanın nakline veya davanın açılmamış sayılmasına ön inceleme tutanağı imzalanıncaya kadar karar verilmesi durumunda Tarifede yazılı ücretin yarısına, ön inceleme tutanağı imzalandıktan sonra karar verilmesi durumunda tamamına hükmolunur. Şu kadar ki, davanın görüldüğü mahkemeye göre hükmolunacak avukatlık ücreti, Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde yazılı miktarları geçemez.

Mahkemece davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği halde davalı ... lehine vekalet ücretine karar verilmemiş olması hatalı olup, bozmayı gerektirir.

Ancak, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden; hükmün, HUMK'nun 438/7, C2 hükmü ve 6100 sayılı HMK 370/2 ek 3/1 maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... Müdürlüğünün vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasına "Davalı ... kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte olan AAÜT madde 7/1 uyarınca belirlenen 900 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine" ifadesinin eklenmesine, hükmün davalı yararına düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 11/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/9441
Karar No: 2012/19400
Karar Tarihi: 06.06.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/9441 E.  ,  2012/19400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza bar, oturma alanı, soyunma kabini, duş yeri yapmak ve şezlong koymak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek belediyede sözleşmeli personel olarak çalıştığını savunan sanığın hangi tarihten beri suça konu otelde görevlendirildiği, tesislerin yapım tarihi, sanık tarafından belediyeden habersiz inşai faaliyette bulunup bulunmadığı, yapımda ilgili belediye yetkili organlarınca alınmış bir karar, sanığa verilmiş bir talimat olup olmadığı, yapının İmar Kanunu ve mevzuatı içinde kalıp kalmadığı belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve yapım tarihide araştırılarak sonucuna göre TCK.nın 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddeleri uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat ka- rarı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5230 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 06.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/9081
Karar No: 2008/12176
Karar Tarihi: 17.11.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/9081 E.  ,  2008/12176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı ve müdahil vekili ve davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 11.maddesinin 1.fıkrasının (f) bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki Tarım Müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır.

Somut olayda; dosya içerisinde bulunan Tarım İlçe Müdürlüğünün bildirdiği 2005 yılına ait şeker pancarı verileri esas alınarak dava konusu taşınmazın değeri belirlenmesi gerekirken, bilirkişi kurulunca şeker fabrikası tarafından bildirilen ve değerlendirme tarihinden önceki bir tarih olan 1996 ve 1999 yıllarına ait verilerin ortalamasının alınması suretiyle taşınmazın değerinin belirlenmiş ve mahkemece de bu rapora göre hüküm kurulmuş olması,

2-Bilirkişi kurulu raporuna göre dava konusu taşınmazda kesim çağına gelmiş 4 adet kavak ağacı bulunmaktadır. Kesim çağına gelmiş olan bu ağaçlar zaten davalı tarafından kesilip nakledileceğinden ve ayrıca bu ağaçların enkaz değerleri nihai net üretim gelirine eşit olduğundan zemine artı değer katkıları yoktur. Bu nedenle sözü edilen kavak ağaçlarına herhangi bir değer verilmesinin söz konusu olamayacağı gözetilmeden kesim ve nakliye değeri adı altında bir değer takdir edilerek zemin değerine eklenmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 17.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/76
Karar No: 2016/3007
Karar Tarihi: 24.02.2016

**2. Ceza Dairesi         2016/76 E.  ,  2016/3007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 42.maddesinin 1. fıkrası dikkate alınarak, temyiz aşamasında ileri sürülen eski hale getirme istemi hakkında dairemizce karar verilmesi gerektiğinden, yerel mahkemenin, eski hale getirme isteminin reddine dair 26.08.2015 tarihli ek kararı ile bu karara itiraz üzerine, İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin 19.10.2015 gün, 2015/409 D.İş sayılı kararının hukuken geçersiz olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık ...’ın yokluğunda verilen kararın tebliği için, mahkemede savunması alınırken ikamet adresi olarak beyan ettiği ve aynı zamanda mernis adresi olan adrese 15.11.2013 tarihinde tebligat yapıldığı ancak bu adresten ayrıldığı belirtilerek tebligatın iade edilmesi üzerine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2.maddesi uyarınca tebligat işlemlerinin yapılması gerekirken aynı adrese 29.11.2013 tarihinde aynı Kanun'un 35.maddesine göre tebligat yapıldığı anlaşılmasına göre, tebligatın usulüne uygun olmaması nedeniyle sanığın eski hale getirme isteminin yerinde olduğu ve temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

1-Sanıklar ... ve ... hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezalarının miktar ve türüne göre hükümlerin; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26.maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2.madde uyarınca hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmadığından, sanıkların temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanun'un 8.maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz itirazları üzerine yapılan incelemede,

Sanık hakkında hırsızlık suçunda, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA,

3-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz itirazlarına gelince,

Hüküm tarihinde UYAP kayıtlarına göre, başka suçtan sanığın ...Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olduğunun anlaşılması karşısında, bu husus araştırılarak, duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediğinin sorulması gerekirken, bu hususta araştırma yapılmadan yargılama yapılarak hüküm kurulmak suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 193/1. ve 196/1.maddelerine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 24/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/6159
Karar No: 2012/1288
Karar Tarihi: 08.02.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/6159 E.  ,  2012/1288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili müvekkiline kasko sigortalı aracın, davalının işleteni olduğu aracın çarpması sonucu ağır hasarlandığını belirtip, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere sigortalıya ödenen 8,176.00 tazminatın 24.09.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı şirket temsilcisi, kendi araçlarında herhangi bir hasar olmadığını belirterek davayı kabul etmediklerini bildirmiştir.

İhbar edilen sigorta şirketi vekili sorumluluklarının sigortalılarının kusuru oranında ve poliçe teminat limitiyle sınırlı olduğunu bildirmiştir.

Mahkemece toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre davanın kabulü ile 8.176,00 TL'nin 24.04.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir..

Dava TTK’nun 1301. maddesinden kaynaklanan rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Davaya konu trafik kazasına ilişkin olarak düzenlenen kaza tespit tutanağında davacıya kasko sigortalı araç sürücüsü ...’in sevk ve idaresindeki ... plakalı aracın seyir halinde bulunduğu sırada karşı yönden gelen ve hatalı sollama yapan davalıya ait ... plakalı

araca çarpmamak için sağa doğru kaçması nedeniyle yolun kenarındaki elektrik direğine çarptığı belirtilmiş olup, bu tespitlerin olay yerinin incelenmesi ve sürücünün kendi beyanına göre saptandığı bildirilmiştir. Bu tutanağın düzenlendiği sırada, davalıya ait araç kaza yerinde bulunmadığını bildirmiştir. Olayın oluşu ile ilgili olarak yargılama aşamasında tanık dinlenmemiştir. Davalı temsilcisi, böyle bir kaza olmadığını bildirmiştir.

Bu durumda mahkemece, davacı, dava dilekçesinde yasal ve takdiri delillere dayanmış olup, olayın vukuu şekli itibariyle davacıya tüm delillerini ve varsa tanıklarını ve isim listesini bildirmesi hususunda mehil verilmeden, davacının tüm delilleri toplanmadan yalnızca olayı bildiren davacıya sigortalı araç sürücüsünün beyanına göre düzenlenen kaza tutanağı ile hasarlı araca ait fotoğraflara istinaden eksik soruşturmayla yazılı olduğu biçimde davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 08.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/1984
Karar No: 2012/1802
Karar Tarihi: 16.02.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/1984 E.  ,  2012/1802 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçu ve diğer atılı suçtan mahkûmiyetine dair Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 08.11.2005 gün ve 2004/279 Esas, 2005/305 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığa yüklenen reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma ve oluşa uygun kabule göre reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçlarının 765 sayılı TCK.nın 430/2 ve 416/3. maddelerinde öngörülen cezalarının aynı Kanunun 102/4. maddesine göre 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi oldukları, mahkûmiyet hükümlerinin verildiği 08.11.2005 tarihi ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkında açılan kamu davalarının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE, 16.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/12871
Karar No: 2017/25983
Karar Tarihi: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/12871 E.  ,  2017/25983 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2011/18277
Karar No: 2012/30576
Karar Tarihi: 11.10.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/18277 E.  ,  2012/30576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza 2 ünite su sporları, dalgıç okulu, ilk yardım merkezi, marina, restaurant, bar, plaj, şemsiye, şezlong alanı, yeşil alan, gölgelik, yaya yolu, duş, voleybol sahası ve 3 adet iskele yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek refakate inşaat mühendisi bilirkişi de alınarak keşif yapılıp taşınmazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar mevzuatı içinda kalıp kalmadığı belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu yapıların belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 11.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.