Esas No: 2023/17384
Karar No: 2024/2194
Karar Tarihi: 19.02.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/17384 E.  ,  2024/2194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/124 Esas ve 2014/198 Karar

SUÇ : Tehdit

KARAR : Ret

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Ankara Batı 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.10.2024 tarihli ve 2014/124 Esas, 2014/198 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında, tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ıncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 inci maddesi ve 50 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca 3.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün temyiz edilmeksizin 21.11.2014 tarihinde kesinleşmesinin ardından, Batı 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.06.2022 tarihli ve 2014/124 Esas, 2014/198 sayılı Ek Kararı ile hükümlü hakkında uzlaşma hükümlerinin uygulanması talebinin reddine ilişkin verilen hükmün itiraz edilmeksizin kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesi uyarınca, 12.05.2023 tarihli ve 94660652-105-06-27574-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.06.2023 tarihli ve 2023/57903 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.06.2023 tarihli ve KYB-2023/57903 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Her ne kadar anılan suçun infaz edildiği ve uzlaştırma hükümlerinin mümkün olmadığından bahisle anılan ek karar ile uzlaştırma teklifinin reddine karar verilmiş ise de;

Sanığın üzerine atılı 5237 sayılı Kanun'un 106/1. maddesinde yer alan tehdit suçunun, hükümden sonra 02/12/2016 tarihli ve 29906 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinin 3. alt bendi gereğince uzlaşma kapsamına alındığı, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 30/10/2007 tarihli ve 2007/4-200 esas, 2007/219 sayılı ilâmında belirtildiği üzere, uzlaştırma kurumu her ne kadar 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun 253 ve 254. maddelerinde hüküm altına alınarak usul hukuku kurumu olarak düzenlenmiş ise de, fail ile devlet arasındaki ceza ilişkisini sona erdirmesi bakımından maddi hukuka da ilişkin bulunması nedeniyle yürürlüğünden önceki olaylara uygulanabileceği, bu uygulamanın sadece görülmekte olan davalar bakımından geçerli olmayacağı, 5237 sayılı Kanun'un 7/2. maddesindeki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur." şeklindeki hüküm uyarınca kesinleşmiş ve infaz edilmiş kararlar bakımından da uzlaştırma hükümlerinin uygulanması gerektiği cihetle; itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. Ankara Batı 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.06.2022 tarihli ve 2014/124 Esas, 2014/198 sayılı Ek Kararı ile hükümlü hakkında verilen mahkumiyet hükmünün infaz edilmiş olması sebebiyle uyarlama talebinin reddine karar verilmiştir.

2. UYAP üzerinden yapılan incelemede, Ankara Batı 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.12.2022 tarihli ve 2014/124 Esas, 2014/198 sayılı Ek Kararı incelendiğinde;

Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığı Taşra İlamat masasının 20.10.2022 tarih ve 2022/7-11054 ilâm sayılı yazıları ile anılan ek karara itiraz edildiği, itiraz üzerine Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesince 24.10.2022 tarih ve 2022/2755 Değişik İş sayılı kararı ile; "incelenen dosya kapsamına göre Ankara Batı 9. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 29.06.2022 tarih ve 2014/126 Esas 2014/198 Karar sayılı ek kararına Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazının kabulüne, mahkemenin 29.06.2022 tarih ve 2014/126 Esas 2014/198 Karar sayılı ek kararının kaldırılmasına, hükümlü ... hakkında Mahkemenin 2014/124 Esas ve 2014/198 Karar sayılı ilamı ile kurulan mahkumiyet hükmüne ait infazının durdurulmasına, dosyanın infazın durdurulması, infaz evraklarının geri alınması ve uzlaşma hükümlerinin uygulanmak üzere Uzlaştırma Bürosu'na gönderilmesine" şeklinde karar verildiği görülmüştür.

3. Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.10.2022 tarih ve 2022/2755 Değişik İş sayılı kararı ile Ankara Batı 9. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 29.06.2022 tarih ve 2014/126 Esas 2014/198 Karar sayılı ek kararına Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulü ile anılan ek kararın kaldırılmasına karar verilmesinin ardından da, Ankara Batı 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.12.2022 tarihli ve 2014/124 Esas, 2014/198 sayılı Ek Kararı ile uzlaşma nedeniyle 02.10.2014 tarihli verilen 3.000 TL adli para cezasının cezanın ortadan kaldırılmasına, davanın düşmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

4. Bu itibarla; kanun yararına bozmaya konu edilen Batı 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.06.2022 tarihli ve 2014/124 Esas, 2014/198 sayılı Ek Kararının, Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazı üzerine Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.10.2022 tarih ve 2022/2755 Değişik İş sayılı kararı ile itirazın kabul edilerek, kaldırılmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin incelenmeksizin, dosyanın Mahalline iadesine karar verilmiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemine konu edilen ek kararın Mercii tarafından incelenerek kaldırılmasına karar verilmesi sebebiyle, dava dosyasının incelenmeksizin, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

19.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.