erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/25318
Karar No: 2017/5157
Karar Tarihi: 02.05.2017

**2. Hukuk Dairesi         2015/25318 E.  ,  2017/5157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Boşanma veya evliliğin iptaline ilişkin kararlarda; Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, adı, soyadı, doğum yeri ve tarihi, baba ve ana adları ile kadının evlenmeden önceki soyadı ve aile kütüğünde kayıtlı olduğu yer bilgileri ile evlilik içinde doğmuş çocuklar ve bunların kimlik bilgilerine yer verilmesi zorunludur (Nüfus Hizmetleri Kanunu m.27, HMK m.297/1-b). Mahkemece davacı-karşı davalı erkeğin boşanma davasına ilişkin kurulan hükümde tarafların Türkiye Cumhuriyeti kimlik numaraları ile kadının evlenmeden önceki soyadı ve aile kütüğünde kayıtlı olduğu yer bilgilerine yer verilmemiştir. İnfazda duraksamaya yol açacak şekilde, Nüfus Hizmetleri Kanununun 27. maddesi hükmüne aykırı hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

2-Davalı-karşı davacı kadın karşı dava dilekçesinde tanık deliline dayanmış ve tanık listesini sunmuştur. Davalı-karşı davacı kadının 28.05.2014 tarihli tanık listesinde bildirdiği tanıkları İlayda Semen, Kezban Kaya ve Hülya Karagöz dinlenilmeden hüküm tesis edilmiştir. Davalı-karşı davacı kadın bu tanıklarının dinlenilmesinden açıkça vazgeçmemiştir. Açıklanan sebeple bu tanıklar dinlenip ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek, sonucuna göre davalı-karşı davacı kadının karşı davası hakkında karar vermek gerekirken karşı dava hakkında eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (1.) ve (2.) bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 02.05.2017(Salı)
Esas No: 2008/21696
Karar No: 2010/2459
Karar Tarihi: 01.03.2010

**9. Ceza Dairesi         2008/21696 E.  ,  2010/2459 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : 466 sayılı Kanun uyarınca tazminat

Hüküm : 1,09 TL maddi, 240 TL manevi tazminat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin yerinde görülmeyen diğer itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07.03.2000 tarih ve 2000/8-44-48 Esas-Karar sayılı kararı da nazara alındığına tazminat istemine ilişkin davanın, beraat kararının verildiği tarihten uzunca bir süreden sonra açıldığı, davacının bu süre içinde hakkındaki hükmün kesinleştiğini bilmediğinden söz edilmesinin yaşamın olağan akışına uygun bulunmadığı, bu durumda davanın süre yönünden reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde davanın kabulü ile tazminata hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, davalı vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 01.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/15068
Karar No: 2012/632
Karar Tarihi: 23.01.2012

**14. Hukuk Dairesi         2011/15068 E.  ,  2012/632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 15.05.2009 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28.04.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, ortakçılık sözleşmesi gereğince 1983 ve 353 sayılı parsellerden elde edilen ve ödenmeyen 2004, 2005 ve 2007 yıllarına ait kira payı toplamı 4071 TL nin tahsili istemiyle açılmıştır.

Davalı, kiralandığı iddia edilen taşınmazlara davacının malik olmadığını dolayısıyla aktif dava ehliyeti bulunmadığını, kaldı ki kira paylarının davacıya ödendiğini, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kira payı ödemesi davalı tarafından kanıtlanmadığından bahisle istek hüküm altına alınmıştır.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Taraflar arasında sözlü bir ortakçılık ilişkisi olduğu çekişmesizdir. Uyuşmazlık 1983 ve 353 sayılı parseldeki ürünlerin biçilmesinden kaynaklanan gelirin ne olacağı ve bunlardan elde edilen gelirin davacı payına karşılık gelen bölümünün davalı tarafından ödenip ödenmediği hususlarındadır.

Yapılan bu saptamaya göre mahkemece 1983 ve 353 sayılı parseller keşif suretiyle ziraatçı uzman bir bilirkişiye incelettirilmeli, olağan koşullarda bunlardan 2004, 2005 ve 2007 yıllarında elde edilecek gelirin ne olacağı bilirkişiye sorulmalı, davacının yaptığını kabul ettiği ödemeler dikkate alınarak davacı alacağı bulunmalı ve buna hükmedilmelidir. Bundan ayrı davalı cevap dilekçesinde her türlü delil demek suretiyle yemin deliline de dayanmış sayılacağından ödemeler konusunda davacıya yemin teklif hakkının hatırlatılması da gerekir.

Değinilen bu yönler bir yana bırakılarak eksik inceleme ve araştırmayla davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 23.01.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2008/727
Karar No: 2008/723
Karar Tarihi: 03.12.2008

**Hukuk Genel Kurulu         2008/9-727 E.  ,  2008/723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 8. İş Mahkemesi

TARİHİ : 24/09/2008

Taraflar arasındaki “İşçilik alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda;Ankara 8. İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 13.12.2007 gün ve 166-896 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 3.3.2008 gün ve 3549-2965 sayılı ilamı ile, (... Dosyadaki bilgi ve belgeler ile sözleşme örneğinden, davacının davalı idareye bağlı büyükelçilikte 657 Sayılı Kanunun 4/B maddesine göre düzenlenen idari nitelikte sözleşme ile çalıştığı anlaşılmaktadır. Davacı sosyal güvenlik hakları yönünden 506 Sayılı Yasaya tabii çalışmakta ise de yapılan işin niteliği gereği İş Kanununa tabii çalıştırılan işçilerle benzer işi yapıyor olması sonucu etkilemez. İş yerinin özelliği kanunda kurulmuş olması, çalıştırılan personelin nitelikli elemanlardan seçilmiş bulunmasını haklı kılmaktadır. Sözleşmenin taraflarından birisinin idare diğerinin ise işçi olduğu, nitelikçe idarenin yönetsel üstünlüğü ile otoritesini belirleyen unsurları taşımaktadır. Bu haliyle idarenin hizmet sözleşmesidir. Içeriğinden İş Hukukunda geçerli olan taraf serbestisi, özgür davranma ve eşitlik ilkelerini gözlemek mümkün değildir. Sözleşme hükümlerinden idarenin baskın gücü ve egemenliği açıkça görülmektedir. Bu haliyle tipik bir iş sözleşmesinin varlığından söz edilemez.

Bu nedenlerle dava, konusu itibariyle idari yargının görev alanına girmektedir. Mahkemelerin görevini belirlemek kamu düzenine ilişkin bir hal olup yargılamanın her aşamasında resen göz önünde bulundurulmalıdır. Davalı tarafça benzer gerekçeler ileri sürülerek görev itirazında bulunulmuştur.

Buna göre davalı itirazlarının da değerlendirilmesi ile mahkemece dava dilekçesinin görev yönünden reddi gerekirken işin esasına girilerek yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. ...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan nedenlere ve özellikle bu hususların Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 25.4.2001 gün ve 2001/9-385 E., 2001/403 K., 6.12.2006 gün ve 2006/9-769 E., 2006/781.; 14.3.2007 gün ve 2007/21-128 E. 2007/147 K. sayılı ilamlarında da aynen benimsenmiş olmasına göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken,önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ:Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile,direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429. Maddesi gereğince BOZULMASINA, 03.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/5647
Karar No: 2022/18706
Karar Tarihi: 08.12.2022

**8. Ceza Dairesi         2022/5647 E.  ,  2022/18706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Halkı kin ve düşmanlığa tahrik veya aşağılama

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü;

5271 sayılı CMK'nın 293/2. maddesinde yer alan ''Hüküm, temyiz eden Cumhuriyet Savcısına veya ilgililere gerekçesiyle birlikte açıklanmamışsa; hükmün temyiz edildiğinin bölge adliye mahkemesince öğrenilmesinden itibaren gerekçe, yedi gün içinde tebliğ edilir.'' Aynı Yasanın 294/1. maddesinde yer alan "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." ve yine aynı Yasanın 295. maddesinde yer alan "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanık müdafinin yokluğunda verilen hükme yönelik CMK.nın 291. maddesinde belirtilen 15 günlük yasal süre içerisinde temyiz dilekçesi sunduğu ancak temyiz dilekçesinde gerekçe belirtilmediği,gerekçeli kararının ve kararın tebligatının da ihtarat içermediği anlaşılmakla tebliğnamedeki temyiz isteminin reddi düşüncesine iştirak edilmemiş, yapılan temyiz incelemesinde;

UYAP ortamından alınan nüfus kayıt örneğine göre sanığın hükümden sonra 30.07.2022 tarihinde öldüğünün belirlenmesi karşısında; bu husus araştırılarak hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı TCK’nın 64. ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince ölüm nedeniyle düşürülmesi hususunun mahallince değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanunun 304/2. maddesi uyarınca dosyanın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/7557
Karar No: 2013/23238
Karar Tarihi: 24.12.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/7557 E.  ,  2013/23238 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 103 ada 11 parsel sayılı 19143,45 m2 yüzölçümündeki taşınmaz Mustafa oğlu ... ve 103 ada 12 parsel sayılı 57492,69 m2 yüzölçümündeki taşınmaz ... oğlu ... adlarına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak tespit edilmiştir. Davacı ... taşınmazların kendisine ait olduğunu öne sürerek dava açmış, yargılama sırasında tapu kaydına da dayanmıştır. Mahkemece davanın reddine taşınmazların tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece yapılan keşif, uygulama, toplanıp değerlendirilen deliller ile hüküm yerinde gösterilen gerekçelere göre davacı ...'ın sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ne var ki; Kadastro Hakimi infazı mümkün doğru sicil oluşturmak zorundadır. Mahkemece dava konusu 103 ada 11 ve 12 parsel sayılı taşınmazlar önce orman vasfıyla Hazine adına tespit edilmiş, şahısların itirazı üzerine Kadastro Komisyon kararıyla davalılar adına tespit edilmiştir. Ayrıca 12 parsel sayılı taşınmazın da tespitinin kesinleştirildiği ve kayden Eğnir Köyü Tüzel Kişiliğine devredildiği dosya içeriğiyle belirlenmiştir. Hal böyle olunca, 103 ada 11 parsel sayılı taşınmazın Kadastro Komisyon kararı gibi 103 ada 12 parsel sayılı taşınmazın ... adına tesciline karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm oluşturulması isabetsiz, davacı ...'ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde ise de, yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden hüküm fıkrasının 1. bendinde yazılı ...”TESPİT GİBİ TESCİLİNE” sözlerinin hüküm yerinden çıkartılarak yerine “103 ada 11 parsel sayılı taşınmazın Kadastro Komisyon kararı gibi, 103 ada 12 parsel sayılı taşınmazın ... adına TAPUYA TESCİLİNE” sözlerinin yazılmasına, hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 24.12.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/28157
Karar No: 2018/3906
Karar Tarihi: 04.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/28157 E.  ,  2018/3906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Sanık hakkında isnat edilen İİK’nın 338/1. maddesinde düzenlenen “gerçeğe aykırı beyanda bulunma” suçunun oluşabilmesi için, borçlunun; aleyhine başlatılan bir icra takibi nedeniyle İcra İflas Kanunu’na göre istenmesi nedeniyle, süresi içerisinde verdiği ve bu Kanun’un 74'üncü maddesindeki unsurları da içermek suretiyle geçerli olan mal beyanındaki bildirimlerin gerçeğe aykırı olarak yapılmasının gerekmesi karşısında; sanığın 08.11.2013 tarihli haciz sırasında haczedilmek istenen koyunların kendisine ait olmadığını, haciz mahalline çağırdığı ... isimli kişiye ait olduğunu beyan etmesinin gerçeğe aykırı beyanda bulunmak suçunu oluşturmayacağından sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 338/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-Suç tarihi haciz tarihi olan 08.11.2013 olmasına rağmen karar başlığında suç tarihinin 12.03.2014 olarak gösterilmesi

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 04/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/29510
Karar No: 2013/17801
Karar Tarihi: 28.06.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/29510 E.  ,  2013/17801 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,ancak;

Ölenin, bölünmemiş iki yönlü sola hafif virajlı ve görüş mesafesi dar olan yolda yüksüz kamyon ile seyri sırasında aracının sol ön kupası ile karşı yönden gelen sanığın kum yüklü kamyonunun sol ön kupasına yol ortalarında çarpması, çarpmanın şiddeti ile araçların ölenin seyrine göre sağdaki dereye uçmak suretiyle sanığın aracı sola devrilip,ölenin aracı ise 18 metre aşağı takla atarak lastiklerinin üzerine düşmesi şeklinde meydana gelen olayda; takograf çıktısına göre sanığın olay sırasındaki hızının 20 km olarak tespit edildiği, olayın meydana geldiği yolda olay sırasında kamyonların geçişi nedeniyle bozukluk bulunduğunun ve süratli olması sebebiyle ölenin de kazanın meydana gelmesinde kusurunun bulunduğunun anlaşıldığı, suçun işleniş şeklinden sanığın aleyhinde yorumlanacak bir hususun sözkonusu olmadığı, sanığın temyiz dilekçesinin içeriğinden, hakkında paraya çevirme hükümlerinin de uygulanmasını talep ettiği, sanığın para cezasını ödeyemeyeceği şeklinde bir beyanının da bulunmadığı gözönüne alındığında, sabıkası bulunmayan, dosya kapsamına yansıyan olumsuz bir davranışı tespit edilemeyen sanık hakkında uygun düşmeyen yetersiz gerekçeler ile paraya çevirme hükümlerinin uygulanmamasına karar verilmesi;

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 28.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/16473
Karar No: 2022/16177
Karar Tarihi: 09.11.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/16473 E.  ,  2022/16177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜMLER : Düşme, mahkumiyet

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm katılan kurum vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 293/2. maddesinde yer alan ''Hüküm, temyiz eden Cumhuriyet Savcısına veya ilgililere gerekçesiyle birlikte açıklanmamışsa; hükmün temyiz edildiğinin bölge adliye mahkemesince öğrenilmesinden itibaren gerekçe, yedi gün içinde tebliğ edilir.'' Aynı Yasanın 294/1. maddesinde yer alan "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." ve yine aynı Yasanın 295. maddesinde yer alan "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, katılan vekilinin yüzüne karşı verilen hükme yönelik CMK.nın 291. maddesinde belirtilen 15 günlük yasal süre içerisinde temyiz dilekçesi sunduğu ancak temyiz dilekçesinde gerekçe belirtilmediği, gerekçeli karar tebligatının da ihtarat içermediği anlaşıldığından, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarih ve 2019/9. MD-554 Esas ve 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, hak kaybının önlenmesi bakımından katılan vekiline tebligatın yapıldığı tarihten itibaren CMK.nın 295/1. maddesi uyarınca 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligatın yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması ve katılan vekilinin süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan

ek tebliğname ile birlikte, gerekçeli temyiz isteminde bulunulmaması halinde ise mevcut haliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/1497
Karar No: 2019/4727
Karar Tarihi: 15.10.2019

**6. Ceza Dairesi         2019/1497 E.  ,  2019/4727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık ... savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle;

Sanık ... savunmanlarının duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde duruşmaya gelmedikleri ve bir mazeret de bildirmedikleri anlaşılmakla, adı geçen sanık yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... ve savunmanları ile sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 15.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.