Esas No: 2024/14636
Karar No: 2025/5002
Karar Tarihi: 20.03.2025

**2. Ceza Dairesi         2024/14636 E.  ,  2025/5002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/166 E., 2024/44 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme, onama, bozma

Suça sürüklenen çocuk ve sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun katılanın yetkilisi olduğu iş yerine gündüz vakti birden fazla kişi ile birlikte ... dışında girmesi şeklindeki eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 116/2, 119/1-c maddelerinde tanımlanan iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçu için öngörülen cezaların türü ve üst sınırlarına göre, aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2 maddelerinde belirtilen 5 yıl 4 aylık dava zamanaşımının, 03.06.2016 olan ilk mahkûmiyet tarihi ile 29.01.2024 olan ikinci mahkûmiyet tarihi arasında geçmiş bulunduğu gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca hâlen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

II. Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA,

III. Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik sanık ve müdafii ile suça sürüklenen çocuğun temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Mahkemenin 03.06.2016 tarihli ve 2016/164 E., 2016/333 K. sayılı kararında sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçu yönünden tayin olunan cezanın ertelenmesine karar verilmesine karşın, bu kararın sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 02.03.2023 tarihli ve 2023/32 E., 2023/999 K. sayılı bozma kararı sonrası mahkemece bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği hâlde bozma öncesindeki erteleme kararının sanık lehine kazanılmış hak oluşturduğu gözetilmeden, CMUK’nın 326/son maddesine muhalefet edilmesi,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan TCK’nın 142/2-h, 31/3. maddeleri gereğince hükmedilen 3 yıl 4 ay hapis cezası üzerinden aynı Kanun’un 62. maddesi ile 1/6 indirim yapılarak sonuç cezanın 2 yıl 9 ay 10 gün hapis olarak belirlenmesi gerekirken, 2 yıl 9 ay hapis cezası belirlenmek suretiyle eksik ceza tayini,

3-Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere, 15-18 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Kanunun 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme yaptırılıp rapor aldırılmasının zorunlu olmadığı ancak rapor aldırılmaması halinde gerekçesinin kararda gösterilmesi gerektiği halde, suça sürüklenen çocuk hakkında sosyal inceleme raporu aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda gösterilmemesi,

4-Suça sürüklenen çocuğun 29.01.2024 tarihli duruşmada lehe hükümlerin uygulanması isteğinin, 5237 sayılı TCK'nın 51. maddesi uyarınca erteleme hükümlerinin uygulanması talebini de içerdiği hâlde suça sürüklenen çocuğun daha önce üç aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmemiş olması ve 5237 sayılı TCK'nın 51/1. maddesi uyarınca hapis cezasında erteleme sınırının 3 yıl olduğu gözetilmeden, suçu işledikten sonra yargılama sürecinde pişmanlık gösterip göstermediği dikkate alınıp tekrar suç işleyip işlemeyeceği konusunda oluşan kanaat değerlendirilerek tayin olunan 3 yılı aşmayan hapis cezasının ertelenip ertelenmeyeceğine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk, sanık ve müdafinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK' nın 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının korunmasına, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.