erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2010/5876
Karar No: 2011/5729
Karar Tarihi: 23.05.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/5876 E.  ,  2011/5729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 11/02/2010 gününde verilen dilekçe ile aidiyet tespiti istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 16/03/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, ... ili ... ilçesi, ... Köyü, 123 ada 16 parsel, 102 ada 9 parsel, 104 ada 59 parsel, 133 ada 7, 8 ve 10 parsel sayılı taşınmazların, tapu kaydında adı yazılı kişililere ait olduğunun tespiti istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası’nın 76. maddesi gereğince bir davada öne sürülen maddi olguların hukuki nitelemesini yapmak, uygulanacak yasa maddelerini bulmak ve uygulamak yargıcın kendiliğinden yapması gereken bir görevdir. Yargıç, tarafların ileri sürdükleri maddi olgu ve istem sonucu ile bağlı olup hukukî nitelendirme ile bağlı değildir.

Dava dilekçesinin hukuki nitelemesi usul ve yasaya uygun olarak yapılarak, istemin kabulünü gerektirir koşulların bulunduğunun belirlenmesi durumunda, davacıların mirasbırakanı ile tapuda adı yazılı kişinin aynı kişi olduğunun tespitine karar verilmelidir.

Yerel mahkemece açıklanan yön gözetilmeyerek, davacıların kayıt malikleri ile aynı kişiler olduğunun tespitine karar verilmesi gerekirken hukuki nitelendirmede yanılgıya düşülüp mülkiyetin tespitine karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA 23/05/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/1072
Karar No: 2013/16055
Karar Tarihi: 12.09.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/1072 E.  ,  2013/16055 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, 6183 sayılı Yasa kapsamında Kuruma borçlu olmadığının tespiti ve maaşına konulan haczin kaldırılması istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, davacının ortağı olduğulimited şirketine ait işyerinin prim borçları nedeniyle yürütülen 1997/7183 Sayılı takip dosyasına konu amme alacağının zamanaşımına uğradığından bahisle, Kuruma borçlu olmadığının tespiti ve maaş haczinin kaldırılması istemine ilişkindir.

Davanın yasal dayanağı 6183 sayılı Yasa'nın 103. maddesi olup, anılan düzenleme ile tahsil zamanaşımını kesen sebepler düzenlenmiş olup ; '' 1. Ödeme, 2. Haciz tatbikı, 3. Cebren tahsil ve takip muameleleri sonucunda yapılan her çeşit tahsilat, 4. Ödeme emri tebliği, 5. Mal bildirimi, mal edinme ve mal artmalarının bildirilmesi, 6. Yukardaki 5 sırada gösterilen muamelelerden her hangi birinin kefile veya yabancı şahıs ve kurumlar mümessillerine tatbikı veya bunlar tarafından yapılması, 7. İhtilaflı amme alacaklarında kaza mercilerince bozma kararı verilmesi, 8. Amme alacağının teminata bağlanması, 9. kaza mercilerince icranın tehirine karar verilmesi, 10. İki amme idaresi arasında mevcut bir borç için alacaklı amme idaresi tarafından borçlu amme idaresine borcun ödenmesi için yazı ile müracaat edilmesi, 11. (Ek bent: 25/12/2003 - 5035 S.K./1. md.) Amme alacağının özel kanunlara göre ödenmek üzere müracaatta bulunulması ve/veya ödeme planına bağlanması.

Kesilmenin rastladığı takvim yılını takip eden takvim yılı başından itibaren zamanaşımı yeniden işlemeye başlar. Zamanaşımının bir bozma karariyle kesilmesi halinde zamanaşımı başlangıcı yeni vade gününün rasladığı; amme alacağının teminata bağlanması veya icranın kaza mercilerince durdurulması hallerinde zamanaşımı başlangıcı teminatın kalktığı ve durma süresinin sona erdiği tarihin rastladığı; takvim yılını takip eden takvim yılının ilk günüdür.'' hükmü öngörülmektedir.

Dosya kapsamına göre, 1997/7183 sayılı takip dosyasında gönderilen haciz bildirileri ile fiilen bir haciz yapılamadığı, bu nedenle ödeme emrinin tebliği ile başlayan tahsil zamanaşımını kesen bir işlemin olmadığı anlaşılmaktadır.

Yukarıda belirtilen maddi ve hukuki olgular gözetilerek, davanın kabulüne karar vermek gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

O hâlde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm temyiz edenin sıfatına göre bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 12.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/1337
Karar No: 2023/2389
Karar Tarihi: 08.05.2023

**7. Hukuk Dairesi         2023/1337 E.  ,  2023/2389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Fethiye 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın, bir kısım davalılar tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusu kabul edilerek İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılmasına kesin olmak üzere karar vermiştir.

İlk Derece Mahkemesince karar 18.10.2022 tarihinde kesinleştirilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından söz konusu kararın temyiz yolu kapalı olarak verilmesinin usul ve Yasa'ya aykırı olduğu, dosyanın Yargıtay tarafından incelenmesi gerektiği, değeri çok daha düşük davaların Yargıtay tarafından incelendiği iddialarıyla temyiz talebinde bulunulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince 12.12.2022 tarihli ek kararı ile dosyanın 25.11.2022 tarihinde kesinleşme işlemleri tamamlanarak hükmün infazı için dosyanın satış memurluğuna gönderildiğinden davalı ... vekilinin temyiz başvuru talebinin reddine karar verilmiştir.

Davalı ... vekili ek ve asıl karar için temyiz talebinde bulunmuştur.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 341 inci maddesinde istinaf kanun yoluna başvurulabilen kararlar, 361 ve 362 nci maddelerinde de temyiz edilebilen ve temyiz edilemeyen kararlar belirlenmiştir.

"Temyiz edilemeyen kararlar" kenar başlıklı 362 nci maddenin birinci fıkrasının "b" bendinde "4 üncü maddede gösterilen davalar ile (23.06.1965 tarihli ve 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'ndan doğup taşınmazın aynına ilişkin olan davalar hariç) özel Kanun'larda Sulh Hukuk Mahkemesinin görevine girdiği belirtilen davalarla ilgili kararlar" hükmü uyarınca 6100 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesinde münhasıran Sulh Hukuk Mahkemesinin görev alanına giren ortaklığın giderilmesine ilişkin karar temyiz kanun yoluna tâbi değildir.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin İlk Derece Mahkemesince verilen ek karar, davanın niteliği gereği ortaklığın giderilmesi davasında temyiz yoluna başvurulamayacağından temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

İlk Derece Mahkemesince verilen 12.12.2022 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/23528
Karar No: 2015/8499
Karar Tarihi: 06.05.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/23528 E.  ,  2015/8499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A-Suça sürüklenen Çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde:

Suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan 1 yıl hapis cezasının anılan Yasanın 50/1-a maddesine göre para cezasına çevrilirken 7300 TL yerine 7200 TL adli para cezasına hükmolunması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... müdafinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye kısmen uygun olarak ONANMASINA,

B-Suça sürüklenen Çocuk ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme suçlarından, suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçundan kurulan hükmümlere yönelik temyiz incelemesine gelince:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Suç tarihinde 12-15 yaş gurubunda bulunan suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişip gelişmediği hususunda uzman hekim raporu alınmaması,

2-Her iki suça sürüklenen çocuğun, caminin zemin katındaki kuran kursunun kapı kilidini zorlamaları ve pencere demirinin sökülmesi şeklindeki eylemlerinin TCK'nın 153.maddesindeki ibadethanelere ve eklentilerine zarar verme suçunu oluşturduğu gözetilmeyerek yazılı şekilde karar verilmesi,

3-Her iki suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçunun gece vakti işlenmediği halde TCK 116/4 maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

4-Suça sürüklenen çocuk Murat hakkında hükmolunan 1 yıl hapis cezasının anılan Yasanın 50/1-a maddesine göre para cezasına çevrilirken 7300 TL yerine 7200 TL adli para cezasına hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuk ... müdafii ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, 1412 Sayılı CMUK'un 326/son. maddesi gereği suça sürüklenen çocuk ...'ün ceza süresi yönünden kazanılmış hakkının gözetilmesine 06.05.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2009/10894
Karar No: 2010/6100
Karar Tarihi: 24.05.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/10894 E.  ,  2010/6100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 20/06/2008 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 18/06/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, taraflarca temyiz olunmuştur.

Dava konusu olay nedeniyle İzmir 3. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 2007/368 Esas ve İzmir 5. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 2007/1664 Esas sayılı dava dosyalarında açılan ceza davalarının henüz sonuçlanmadığı anlaşılmaktadır.

Borçlar Yasası'nın 53. maddesi gereğince ceza mahkemesinin beraat kararı, hukuk yargıcı yönünden bağlayıcı değilse de ceza mahkemesince belirlenecek maddi olgular hukuk yargıcı yönünden de bağlayıcıdır. Dava konusu olayın özelliği nedeniyle ceza mahkemelerindeki davaların sonuçları beklenmeli ve ondan sonra tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca uygun bir karar verilmelidir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, yerinde olmayan gerekçeyle, yazılı biçimde karar verilmiş olması, usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle taraflar yararına BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve temyiz eden taraflardan peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 24/05/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/8361
Karar No: 2024/1625
Karar Tarihi: 14.02.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/8361 E.  ,  2024/1625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2670 Esas, 2023/1158 Karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Malatya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/161 Esas, 2022/410 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) öngördüğü yargılama sistemine göre ilk derece mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı önce istinaf yoluna başvurulabilmektedir. İstinaf başvurusu üzerine bölge adliye mahkemesince, başvuran tarafın istinaf başvurusunun usulden ya da esastan reddine karar verilebilir veya ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulabilir.

Bu durumda Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı, istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm kurulması hâlinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır. Başka bir deyişle istinaf başvurusunun reddi hâlinde bölge adliye mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup bu hâlde ilk derece mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesince verilen davanın kabulüne dair karara karşı davalılar tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur. Davalıların istinaf başvurusu da esastan reddedilmiştir. Hâl böyle iken İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurmayan davacı idare vekilinin, istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Bu nedenle, davacı idare vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine,

14.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/2271
Karar No: 2022/10990
Karar Tarihi: 31.05.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/2271 E.  ,  2022/10990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte belge düzenleme, Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

A) Sanıklar hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte belge düzenleme suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıklar müdafisinin temyizinin incelenmesi:

2009 takvim yılında sahte belge düzenleme suçu yönünden suç tarihinin en aleyhe kabulle 31.12.2009; 2010 takvim yılında sahte belge düzenleme suçu yönünden suç tarihinin ise en aleyhe kabulle sanıklardan mal ve hizmet satın alanların vermiş olduğu Ba bildirim formu ile sanıkların vermiş olduğu Bs bildirim formlarına göre 28.02.2010 olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK’nin 7 ve 5252 sayılı TCK’nin Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9. maddeleri karşısında; sanıklara yüklenen "2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte belge düzenleme" suçunun Kanundaki cezasının miktarı ve üst sınırına göre, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren ve lehe olan 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanıklar müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

B) Sanıklar hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıklar müdafisinin temyizinin incelenmesi:

Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK’nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun'un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 31.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/12372
Karar No: 2012/12544
Karar Tarihi: 14.11.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/12372 E.  ,  2012/12544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Çocuk hakkında tedbir kararı verilmesine ilişkin davada .Çocuk ve ... Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, çocuk hakkında tedbir kararı verilmesi istemine ilişkindir.

2.Çocuk Mahkemesince, suç şüphelisi olmayan kişilerle ilgili koruma tedbirlerinin Çocuk mahkemelerinde değil,Aile Mahkemesinde görülmesi gerektiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

9.Aile Mahkemesi ise, 5395 Sayılı Çocuk Koruma Yasası gereğince, aile mahkemesinin görevli olmadığını belirterek görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Dosya kapsamından, hakkında tedbir kararı verilmesi istenen küçüğün herhangi bir suçun faili olmadığı anlaşılmaktadır.

2828 Sayılı Yasanın 22. maddesinde " Korunmaya muhtaç çocukların reşit oluncaya kadar bu Kanun hükümlerine göre kurumca kurulan sosyal hizmet kuruluşlarında bakılıp yetiştirilmeleri ve bir meslek sahibi edilmeleri hususundaki gerekli tedbir kararı yetkili ve görevli mahkemece alınır." hükmüne yer verilmiştir.

5395 Sayılı Çocuk Koruma Yasasının 5/1-b maddesi de "eğitim tedbiri, çocuğun bir eğitim kurumuna gündüzlü veya yatılı olarak devamına ; iş ve meslek edinmesi amacıyla bir meslek veya sanat edinme kursuna gitmesine veya meslek sahibi bir ustanın yanına yahut kamuya ya da özel sektöre ait iş yerlerine yerleştirilmesine "

5/1-d maddesi de "sağlık tedbiri, çocuğun fiziksel ve ruhsal sağlığının korunması ve tedavisi için gerekli geçici veya sürekli tıbbi bakım ve rehabilitasyonuna, bağımlılık yapan maddeleri kullananların tedavilerinin yapılmasına" şeklindedir.

Tedbir kararı verilmesi istenen çocuk 5395 Sayılı Kanunun 3. maddesinde belirtilen suça sürüklenen çocuklardan da değildir.

4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev Ve Yargılama Usullerine Dair Kanun’un 6. maddesine göre bedensel ve zihinsel gelişmesi tehlikede olan veya manen terk edilmiş durumda bulunan küçüğü ana ve babadan alıp, bir aile ya da kuruma yerleştirmeye ilişkin tedbirlerin Aile Mahkemesince alınabileceği hükme bağlanmıştır. Benzer şekilde 2828 Sayılı Kanun uyarınca korunmaya muhtaç çocuklar hakkında koruma kararı alma, koşullarının varlığı halinde korunma kararının uzatılması ve korunma kararının kaldırılmasına ilişkin karar verme 4787 Sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 18.01.2003 tarihinden itibaren Aile Mahkemesinin görev alanına girmiştir.

Bu durumda, çocuk hakkındaki tedbir kararı verilmesine ilişkin davanın Aile Mahkemesinde görülmesi gerekir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle;6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ...Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 14.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/18282
Karar No: 2024/4363
Karar Tarihi: 24.04.2024

**7. Ceza Dairesi         2022/18282 E.  ,  2024/4363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/380 E., 2021/598 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat, eşya müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I.TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz sebepleri; beraat kararının usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

II.GEREKÇE

Kolluk birimlerine ulaşan ve sanığın kaçak sigara sattığı yönündeki ihbar üzerine, sanığa ait ikamette ve aracında, usule uygun arama kararı ile yapılan aramada, ikametin salon bölümünde 12 karton kaçak sigara ele geçirildiği, araçta yapılan aramada suç unsuruna rastlanmadığı anlaşılmıştır.

Sanığın aşamalardaki savunmasında; atılı suçlamayı kabul etmediğini, ele geçen kaçak sigaraları içmek amacıyla bulundurduğunu beyan ettiği görülmüştür.

Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçen kaçak sigaraların Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre kişisel kullanım miktarında olması, bozma ilâmı ve tüm dosya kapsamına göre, sanık hakkında bozma ilâmına uyulmak suretiyle kurulan beraat hükmünde hukuka aykırılık görülmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan kurum vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan ... İdaresi vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan kurum vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 24.04.2024 tarihinde karar verildi.