erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2021/14181
Karar No: 2021/17817
Karar Tarihi: 21.12.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/14181 E.  ,  2021/17817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56'ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanun'un 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, sanığın temyiz taleplerinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, isteme aykırı olarak REDDİNE, 21/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/11294
Karar No: 2012/7639
Karar Tarihi: 11.06.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/11294 E.  ,  2012/7639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 6183 sayılı Yasadan kaynaklanan menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, dava dışı vergi borçlusunun vergi borcundan ötürü tebliğ edilen haciz bildirisine karşı yasal süresinde itiraz edilememesi sonucu mal ellerinde ve borç zimmetlerinde sayılmış ise de, dava dışı vergi borçlusuna borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece haciz bildiriminin tebliğ edildiği tarihte dava dışı vergi borçlusunun davacı bankadan herhangi bir alacağının bulunmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, 6183 sayılı Yasanın 79/III. maddesi gereğince haciz bildirisine 7 günlük süresi içerisinde itiraz etmeyen davacının, aynı yasanın 79/IV. maddesi uyarınca 1 yıllık süresi içerisinde açmış olduğu menfi tespit davasında haciz bildirisinin tebliği tarihinde kamu borçlusuna karşı borçlu olmadığının belirlenmiş olmasına, yasal sürede haciz bildirisine itiraz etmeyerek bu davanın açılmasına neden olması nedeniyle de davalı aleyhine yargılama gideri ve vekâlet ücretine hükmedilmemesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 492 Sayılı Harçlar Yasası'nın 13/J maddesi uyarınca davalıdan harç alınmamasına 11.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/9996
Karar No: 2015/11328
Karar Tarihi: 18.06.2015

**13. Ceza Dairesi         2015/9996 E.  ,  2015/11328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 10.06.2008 gün ve 148/169 sayılı kararında da açıklandığı üzere, kovuşturma evresinde başka suçtan cezaevinde tutuklu bulunan ve duruşmadan vareste tutulmak isteyip istemediği sorulmayan sanığın istinabe yoluyla alınan sorgusuyla yetinilerek yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2-İnegöl ilçesinde gerçekleştirilen hırsızlık suçlarında, suç faillerinin kırdıkları kapı göbek kilitlerinin kriminale gönderilerek rapor istendiği, kriminal inceleme raporuna göre, 10.07.2009 tarihinde aynı apartmanda oturan...'e ait evlerin kapı göbek kilitleri ile katılana ait evin kapı göbek kilitlerindeki izlerin ele geçmeyen aynı aletle oluşturulduğunun tespit edildiği, ...'e ait hırsızlıklar nedeniyle... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2009/1183-2010/1074 sayılı kararı ile sanık hakkında mahkumiyet kararı verildiği ve sanığın temyizi üzerine dosyanın Yargıtay'a gönderildiği, bir sureti dosya içerisine alınan gerekçeli kararın incelenmesinde, müşteki ...'a ait iki TV'nin, sanığın eşyaları bıraktığı ...'ın işyerinde bulunduğu ve iki adet beyaz eşyanın da sanık ...'in evinde yapılan aramada ele geçirildiği, müşteki...'ın beyanına göre de olay günü bir şahsın araçta beklediği ve bir şahsın da sanık ... ile birlikte binaya girerek binadan elekronik eşyaları çıkarırken gördüğünü beyan ettiği, buna göre sanık ile birlikte kimliği tespit edilemeyen iki şahsın daha bulunduğunun anlaşılması karşısında; .... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2009/1183-2010/1074 sayılı dosyanın akibeti araştırılarak getirtilip incelendikten ve bir suretinin de denetime olanak sağlanması için dosya içerisine alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 18.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/37384
Karar No: 2017/16494
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/37384 E.  ,  2017/16494 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2014/1696
Karar No: 2014/20530
Karar Tarihi: 26.05.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/1696 E.  ,  2014/20530 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/216896

MAHKEMESİ : Kandıra Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/02/2012

NUMARASI : 2011/306 (E) ve 2012/67 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1)Alt sınırı 5 yıl ve daha fazla hapis cezasını gerektiren suçlarda, sanığın savunmasının istinabe yoluyla alınamayacağı gözetilmeden, 5271 sayılı CMK’nin 196/2 maddesine aykırı şekilde yargılamaya devamla hüküm tesisi,

2) Suçun çakı bıçağı ile işlendiğine dair iddia ve kabul karşısında; gerekçeli kararda bıçağın künt tarafının kullanılması nedeniyle silahtan sayılmadığı şeklindeki yasal olmayan gerekçe ile sanığın eylemini silahla işlemediği kabul edildiği halde, hükümde sanık hakkında TCK'nin 86/3-e maddesi uygulanarak gerekçede çelişkiye yol açılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 26.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/5013
Karar No: 2010/8274
Karar Tarihi: 14.10.2010

17. Hukuk Dairesi 2010/5013 E., 2010/8274 K.

**17. Hukuk Dairesi 2010/5013 E., 2010/8274 K.**

**- AĞIR KUSUR

- TAZMİNAT**- 2918 S. KARAYOLLARI TRAFİK KANUNU [ Madde 85 ]

- 2918 S. KARAYOLLARI TRAFİK KANUNU [ Madde 99 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkete trafik sigortalı davalıya ait aracın ağır kusurlu olarak istiap haddini aşacak ve taşar vaziyette yüklenmesi neticesinde karıştığı kazada 3. kişi aracının hasarlandığını, davalıya ait aracın dava dışı sürücüsünün olayda tamamen kusurlu olduğunu, poliçe limiti dahilinde 8.000 TL hasar bedelinin zarar gören 3. kişiye ödendiğini belirterek bu meblağın ödeme tarihinden işleyecek reeskont faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 8.000 TL tazminatın ödeme tarihinden İşleyecek reeskont faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ZMMS sözleşmesine dayanılarak sigortalı aleyhine açılan rücuan tazminat İstemine ilişkindir.

Taraflar arasındaki akdi ilişkiyi düzenleyen sigorta poliçesinin sigortacının işletene rücu hakkını düzenleyen 4/a maddesinde kaza ve zarar sorumlu olduğu kişilerin kasti bir hareketi veya ağır kusuru sonucunda meydana gelmişse, sigortacının zarar görene ödeme yaptıktan sonra kendi sigortalısına rücu edebileceği hükme bağlanmıştır. Görüldüğü gibi maddede tam kusurdan değil, kasıt veya ağır kusurdan bahsedilmektedir.

Bilirkişi raporunda sigortalı araç sürücüsünün idaresindeki kamyona gabari dışında, yüklü halde izin verilen azami genişliği 2.55 metreyi aşacak ve kasa kenarlarından dışarıya taşacak şekilde yükleme yapması, bu şekilde trafiğe çıkmak suretiyle trafiği tehlikeye düşürmesi nedeniyle olayda %100 oranında tam kusurlu olduğu kabul edilmiştir. Bilindiği üzere ağır kusur kavramı bir özel hukuk kavramı olup, kasıt olmamakla beraber kasta yakın bir kusurun mevcudiyetini ifade eder.

Dava konusu olayda İse, davalı sigortalının şoförünün yukarıda değinilen trafik kurallarına aykırı davranışı nedeniyle %100 kusurlu bulunması, başlı başına kasıtlı ya da ağır kusurlu olduğu anlamına gelmez.

Davalı aracının dava dışı sürücüsünün kazanın meydana gelmesinde kusuru vardır ancak kasta yakın ağır kusur hali yoktur. Bu durumda mahkemece, rücu şartları oluşmadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde davanın kabulü doğru görülmemiştir.

Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazının kabulü ile hükmün (BOZULMASINA) ve peşin alınan harcın İstek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 14.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/6765
Karar No: 2014/7309
Karar Tarihi: 09.04.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/6765 E.  ,  2014/7309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, Bağ-Kur hizmetinin Çevre ve Şehircilik Bakanlığı Personel Daire Başkanlığı'na bildirilmesi, davalı Kurum işleminin prim hesaplanması ve gecikme zammı tahakkuk işlemleri yönünden iptali ile her iki kalemden de borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 09/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/3159
Karar No: 2015/4892
Karar Tarihi: 30.09.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/3159 E.  ,  2015/4892 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/204767

MAHKEMESİ : Konya 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/02/2011

NUMARASI : 2009/321 (E) ve 2011/44 (K)

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihlerine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

08.08.2008 gün ve VDENR-2008-1468/24 sayılı vergi suçu raporunun 2006 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçuna ilişkin olduğu, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaanın da vergi suçu raporuna atıf yapılarak aynı suçtan verildiği halde 05.02.2009 gün ve 2009/2457 Esas sayılı iddianamede mütalaa ve ekindeki vergi suçu raporuna aykırı şekilde " 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek '' suçundan kamu davası açıldığı, sahte fatura düzenlemek suçundan verilmiş bir mütalaa bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan ''sahte fatura düzenlemek'' ve ''sahte fatura kullanmak'' eylemlerinin birbirine de dönüşmeyeceği dikkate alınıp, CMK'nın 223/8. madde ve fıkrası gereğince durma kararı verilerek, idareden, '' 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek '' suçundan 213 sayılı VUK'nın 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceği sorularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 30.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/433
Karar No: 2023/1185
Karar Tarihi: 09.03.2023

**8. Ceza Dairesi         2022/433 E.  ,  2023/1185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/1460 E., 2021/587 K.

SUÇ :Bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun kabulüyle ilk derece mahkemesi kararı kaldırılıp mahkumiyetine ilişkin karar

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 23.03.2021 tarihli ve 2018/1460 Esas, 2021/587 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 293 üncü maddesinin ikinci fıkrasında yer ... ''Hüküm, temyiz eden Cumhuriyet savcısına veya ilgililere gerekçesiyle birlikte açıklanmamışsa; hükmün temyiz edildiğinin bölge adliye mahkemesince öğrenilmesinden itibaren gerekçe, yedi ... içinde tebliğ edilir.'' 5271 sayılı Kanunu'nun 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer ... "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." ve yine aynı kanunun 295 ... maddesinde yer ... "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi ... içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanığın SEGBİS ile yüzüne karşı verilen hükme yönelik 5271 sayılı Kanunu'nun 291 ... maddesinde belirtilen 15 günlük yasal süre içerisinde temyiz dilekçesi sunduğu ancak temyiz dilekçesinde gerekçe belirtilmediği, gerekçeli kararın ve 23.03.2021 tarihli tebligatın ihtarat içermediği anlaşıldığından, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarih ve 2019/9. MD-554 Esas ve 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği

üzere, hak kaybının önlenmesi bakımından sanığın tebligatın yapıldığı tarihten itibaren aynı kanunun 295 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligatın yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması ve sanığın süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek tebliğname ile birlikte, gerekçeli temyiz isteminde bulunulmaması halinde ise mevcut haliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmesi için, dava dosyasının, geri iade edilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

oy birliğiyle, 09.03.2023 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2016/16307
Karar No: 2017/26597
Karar Tarihi: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/16307 E.  ,  2017/26597 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2022/12388
Karar No: 2022/16266
Karar Tarihi: 17.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/12388 E.  ,  2022/16266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un geçici 4. maddesi uyarınca yapılan incelemede;

Dairemizin 21.02.2022 tarihli, 2021/7378 Esas, 2022/2661 Karar sayılı ilamında, kapitalizasyon faiz oranı bozma nedeni yapılmadığı halde, bu hususun davacı idare lehine usuli kazanılmış hak oluşturduğu gözetilmeden, bozma sonrası kapitalizasyon faiz oranını değiştirmek suretiyle hesaplama yapan bilirkişi kurulu raporu hükme esas alınarak fazla bedele hükmedilmesinin doğru olmadığı belirtilmiş ise de, Dairemizce bu kez yapılan değerlendirmede taşınmazın özellikleri ve aynı bölgeden gelen aynı nitelikteki taşınmazlarla ilgili dosyalar dikkate alındığında uygulanan kapitalizasyon faiz oranının yerinde olduğu anlaşıldığından direnme kararı yerindedir.

Dava, 4650 sayılı Kanun’la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece; bozma kararına karşı önceki kararda direnilmiş, direnme kararı davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki Bursa İli, İnegöl İlçesi, Hamzabey Mahallesi 132 ada 64 parsel ve 136 ada 84 parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 17.11.2022 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Esas No: 2008/7417
Karar No: 2008/10280
Karar Tarihi: 10.07.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/7417 E.  ,  2008/10280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAHİLİ DAVALI :... ...

Taraflar arasındaki hizmet süresinin tespitine ilişkin davada İzmir 11. İş Mahkemesi ile ... 3. İş Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava;davacının 25.04.1980 ile 01.01.1981 tarihleri arası davalı şirkette sigortalı olarak çalıştığının tespiti ve davalı kurum kayıtlarının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

İzmir 11. İş Mahkemesi; davacının çalıştığı işyerinin ve davalının ikametinin ... olduğu gerekçesiyle,

... 3. İş Mahkemesi ise; yetki itirazının en geç ilk oturuma kadar yapılmadığını, mahkemenin kendiliğinden yetkisizlik kararı veremeyeceğini gerekçe göstererek yetkisizlik kararı vermişlerdir.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Yasasının 5. maddesinde; “İş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgahı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşme muteber sayılmaz.” düzenlemesi bulunmaktadır.

Somut olayda; davacı tarafından davalı şirkette aralıksız olarak hizmet akdi ile çalıştığının tespiti ve kurum kayıtlarının düzeltilmesi istemli davanın açıldığı, davalı vekilinin cevap dilekçesinde davanın reddini talep ettiği, 27.03.2008 tarihli duruşmada yetki itirazında bulunduğu, davacının aynı zamanda davalı şirketin ikameti de olan ... - İzmir’de bulunan işyerinde çalıştığı anlaşılmaktadır. O halde uyuşmazlığın ... 3. İş Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.U.M.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... 3. İş Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 10/07/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.