erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2010/6589
Karar No: 2010/18868
Karar Tarihi: 13.07.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/6589 E.  ,  2010/18868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/10/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı vekili tarafından 04.09.2009 tarihinde çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibine başlandığı, borçlu adına çıkarılan örnek 10 numaralı ödeme emrinin 11.09.2009 tarihinde  “muhatapla birlikte çalışan ..............” imzasına tebliğ edildiği anlaşılmıştır.

Borçlu vekili yasal süreden sonra 02.10.2009 tarihinde icra mahkemesine yaptığı başvuruda, tebliğ işleminin yapıldığı sırada ve halen müvekkilinin askerlik görevini yapmakta olduğunu, tebliğ işleminin usulsüz olup, muttali olduğu 28.09.2009 tarihinin tebliğ tarihi olarak kabulü ile İİK. nun 54/a maddesine göre işlem yapılması gerektiğini ileri sürerek imzaya itiraz ettiği görülmektedir. İİK. nun 54/a maddesine göre, askerlik hizmetinin devamı süresince bu maddede yazılı kişiler aleyhine takipte, icra memurunun, borçluya, kendisine bir mümessil tayin etmesi için mühlet vermesi ve takibi bu sürenin bitmesine bırakması gerekir. Anılan madde hükmü kamu düzeni ile ilgili olup, Dairemizin 18.4.1983 tarih ve 1983/1866 sayılı kararında da belirtildiği üzere bu hususun mahkemece re'sen göz önüne alınıp uygulanması gerekir.

O halde mahkemece, duruşma açılarak, borçlunun İİK. nun 54/a maddesine dayalı şikayetinin incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA),  13.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/18164
Karar No: 2012/29828
Karar Tarihi: 13.09.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/18164 E.  ,  2012/29828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

14.11.2009 tarihli bilirkişi raporunda kesilen emvalin sürgün niteliğinde olduğu, ağacın hayatiyetini kaybetmeyeceği belirtilmesine göre, emvalin zabıtta belirtilen 5-6 cm olan orta kuturları da nazara alındığında müstakil ağaç veya fidan vasfında olup olmadıkları bilirkişiye ek rapor aldırılarak açıklattırıldıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunu tayini gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/789
Karar No: 2023/11625
Karar Tarihi: 31.10.2023

**4. Hukuk Dairesi         2023/789 E.  ,  2023/11625 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/99 E., 2022/1820 K. (Ek ve Esas karar)

HÜKÜM/KARAR : Temyiz Dilekçesinin Reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 5. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2017/137 E., 2019/969 K.

Taraflar arasındaki maddi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince HDI Sigorta A.Ş. yönünden esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına, Ege Sigorta A.Ş. yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak esas hakkında yeniden karar verilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesininin 09.12.2022 tarihli ek kararı ile davacının temyiz dilekçesi, kararın kesin olarak hükme bağlanmış olması nedeniyle reddedilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davacının temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 09.12.2022 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davalı ...Ş. yönünden ıslah dilekçesi ile artırılan ve diğer davalı ...Ş. tarafından ödendiği için konusuz kalma nedeniyle hüküm kurulmasına yer olmadığına dair karar verilen ve temyize konu edilen miktar 24.382,87 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 09.12.2022 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,31.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/13232
Karar No: 2017/4393
Karar Tarihi: 08.06.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/13232 E.  ,  2017/4393 K.**

**"İçtihat Metni"**

Alacaklısını zarara sokmak kastıyla mevcudunu eksiltmek suçundan sanıklar ... ve ... hakkında yapılan yargılama sonunda; mahkumiyetlerine ilişkin Ankara 13. İcra Ceza Mahkemesi’nce verilen 28.01.2014 tarihli 2008/1035 E, 2014/23 K sayılı hükmün, Dairemizin 18.12.2014 gün ve 2014/11689 Esas- 2014/21985 Karar sayılı ilamı ile bozulmasından sonra yerel mahkemenin 26.02.2015 tarih ve 2015/74 Esas, 2015/57 sayılı kararı ile direnmesine müteakip Dairemizce ilk hükümde yer almayan, Daire denetiminden geçmeyen yeni ve değişik gerekçeyle hüküm kurulmuş olması nedeniyle yeni hüküm kabul edilerek onanmasına karar verilen hükme karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 11.05.2017 gün ve 2017/27157 sayılı yazısı ile itirazda bulunulması üzerine, dosya yeniden okunarak gereği görüşülüp düşünüldü;

Ankara 13 İcra Ceza Mahkemesi’nin 26.02.2015 gün ve 2015/74 E, 2015/57 K sayılı mahkumiyet kararı ile temyiz inceleme tarihi arasında 02.12.2006 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunu’nun 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmediğinin belirlenmesi ve atılı suç yönünden uzlaştırma yoluna gidilmesinde zorunluluk bulunması karşısında; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın yaptığı itirazın bu yönden yerinde olduğundan kabulü ile Dairemizin 02.03.2017 gün ve 2017/167 Esas 2017/1491 Karar sayılı ilamının, KALDIRILMASINA, karar verilerek yapılan incelemede;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıklar müdafii ile sanık ...’in temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.06.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2019/1301
Karar No: 2019/2842
Karar Tarihi: 19.03.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/1301 E.  ,  2019/2842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belgeleri gizlemek

HÜKÜM : Beraat

Defter ve belgeleri ibraz etmemek suçunun varlığı noter tasdik kayıtları veya sair suretlerle sabit ve saklama mecburiyeti bulunan defter ve belgelerin vergi incelemesine yetkili kimselere ibraz edilmemesi ile oluştuğu, defter ve belgeleri saklama sorumluluğunun kendi rızası ile vergi mükellefi olan sanığa ait olduğu, 213 sayılı Yasanın 253. maddesi uyarınca defter ve belgelerin ait olduğu yılı takip eden takvim yılından başlamak üzere beş yıl saklama ve tekrar istendiğinde ibraz edilme zorunluluğu bulunduğu, somut olayda da; 2008 yılına ait defter ve belgelerin vergi incelemesine esas olmak üzere inceleneceğini bildiren 04.05.2012 tarihli yazının, sanığın aynı çatı altında ikamet etmediği yeğeni...'ya 04.05.2012 tarihinde tebliğ edildiği ancak yapılan bu tebligatın geçersiz olduğu, fakat 02.05.2012 tarihli yazının sanığın sorgusunda da beyan ettiği bilinen son adresine 09.05.2012 tarihinde aynı çatı altında oturan gelini ...'ya tebliğ edildiği ve yapılan bu tebligatın geçerli olduğu ancak 02.05.2012 tarihli defter belge isteme yazısının dosya arasında bulunmadığı anlaşılmakla, 02.05.2012 tarihli defter ve belge isteme yazısı temin edilip, defter ve belgelerin vergi incelemesi amacıyla istenip istenmediği belirlendikten sonra, tebligattan itibaren 15 günlük yasal süre geçmesine rağmen defter ve belgelerin mücbir sebep olmaksızın yasal süresinde ibraz edilmediği ve bu nedenle atılı suçun unsurları itibariyle oluşacağı gözetilmeden sanığın mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısı ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.03.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2009/2635
Karar No: 2012/19829
Karar Tarihi: 12.11.2012

**6. Ceza Dairesi         2009/2635 E.  ,  2012/19829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, etkili eylem

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Ceza Genel Kurulu'nun 2011/274-300 27/11/2010 tarih; 06/12/2008 gün 144-234, 23/09/1974 gün 224-408 ve 16/04/1973 gün 213-345 sayılı kararlarında açıkça vurgulandığı üzere temyiz süresinin geçirilmesinden sonra eski hale getirme başvurularını değerlendirme yetkisinin Yargıtayda olduğu belirtilmiştir.

Somut olayımıza gelince, sanık ... hakkında İzmir 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nin 29.11.2007 tarihli sanık savunmanının yüzüne karşı verilen karar temyiz edilmeyerek 15.01.2008 tarihinde kesinleşmiştir. Sanık savunmanı 20/06/2008 tarihli dilekçesi ile karar gününde Bergama İlçesi'nde başka duruşmalarda bulunacağından bu dosyaya mazeret bildirdiğini, karar günü oturumuna katılmadığı halde sehven ya da başka bir avukatın yanlışlıkla duruşmaya katılması sonucu sanık savunmanı olarak hazır gösterilmek suretiyle dosyanın karara çıkarıldığını, ancak yokluğunda karar verildiğini, gerekçeli kararın da kendisine tebliğ edilmediğini bu nedenle eski hale getirme talebinde bulunduğunu ve kararı temyiz ettiğini belirtmiş, aynı tarihli olarak temyiz dilekçesi de sunmuş, dilekçesine 28/11/2007 tarihli mazeret dilekçesini ve Bergama Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2007/227 Esas sayılı dosyasının vekil olarak bulunduğu duruşma tutanaklarını eklemiştir. Sanığın taleplerini değerlendiren mahkeme 20.06.2008 tarihli iki ayrı ek karar ile sanık savunmanının taleplerinin reddine karar vermiş, bu kararlar sanık savunmanına 07/07/2008 tarihinde tebliğe çıkmış, sanık savunmanı 14/07/2008 tarihinde her iki karara karşı dilekçe sunmuş, temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın bozulmasını, eski hale getirme talebinin reddine ilişkin kararın itirazen kaldırılmasını istemiştir. İzmir 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nin 21/07/2008 tarihli kararı ile mahkemenin eski hale getirme isteminin ve sürenin geçirilmiş olması nedeniyle temyiz reddine ilişkin kararların temyize açık hükümler olarak değerlendirilmesi gerektiğinden incelenmek üzere Yargıtay'a gönderilmesine karar verilmiştir. Anılan Ceza Genel Kurul Kararları ışığında ve 5271 sayılı CMK'nın 42.maddesi uyarınca eski hale getirme istemi konusunda karar verme görevinin, bu istemle birlikte temyiz itirazı da yapılmış olduğundan Yargıtay’a ait olduğu gözetilmeden mahkemece ret karar verilmiş ise de, mahkemenin bu kararlarının yok hükmünde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede, sanık savunmanının yüzüne karşı açıklanan hükme karşı 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 310.maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra temyiz ettiği anlaşıldığından sanığın eski hale getirme ve temyiz taleplerinin isteme aykırı olarak REDDİNE, 12.11.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/9441
Karar No: 2024/10859
Karar Tarihi: 09.09.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/9441 E.  ,  2024/10859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/605 E., 2024/112 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta; 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2021 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki ücret tespitinin ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

İlk Derece Mahkemesi tarafından kabul edilen ve davalı tarafça temyize konu edilen miktar 3.765,92 TL olup bu miktar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince, karar tarihi itibarıyla ilk derece mahkemeleri tarafından verilen kararların kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL'nin altında kaldığından; 6100 sayılı Kanun'un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca, davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

09.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/5475
Karar No: 2020/7882
Karar Tarihi: 07.07.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/5475 E.  ,  2020/7882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükümlü ... hakkında Bakırköy 22. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 15.06.2010 tarihli ve 2010/140 E., 2010/395 K. sayılı kararıyla hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından verilen erteli hapis cezalarının 12.07.2010 tarihinde kesinleşmesinden sonra, denetim süresinde 02.03.2011 tarihinde işlediği hırsızlık suçundan dolayı İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/284 E, 2013/175 K sayılı dosyasından yapılan ihbar üzerine, TCK'nın 51/7. maddesi gereğince erteli hapis cezasının aynen infazına karar verilip verilmeyeceğine yönelik bir değerlendirme yapılıp hükmün gerekçe kısmında “sanığın ertelenen cezasının tamamen infaz kurumunda çektirilmesine” karar verildiği halde hüküm fıkralarında erteli hapis cezalarının kısmen ya da tamamen aynen infazına hükmedilmesi gerekirken; hükümlü hakkında hırsızlık suçundan 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, mala zarar verme suçundan 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, sanık da söz konusu kararı temyiz etmiş ise de; hapis cezasının kısmen ya da tamamen aynen infaz edilip edilemeyeceğine dair kararların infaza ilişkin olması nedeniyle temyizi olanaklı bulunmayıp, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 98. maddesi uyarınca mahkumiyet hükmünün yorumunda veya çektirilecek cezanın hesabında duraksama olması nedeniyle bu kararların, aynı Kanun'un 101/3. maddesi gereğince itiraz yasa yoluna tabi olduğundan, 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesine göre de kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, hükümlünün 14/10/2015 tarihli dilekçesi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın mahalline İADE edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 07.07.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/23384
Karar No: 2013/16018
Karar Tarihi: 05.11.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/23384 E.  ,  2013/16018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Beraat

2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından açılan kamu davasında; suç tarihlerinin vergi dairesine anılan takvim yıllarında en son verilen matrahlı KDV beyannameleri dikkate alınarak 2003/Aralık ve 2004/Nisan ayları olduğunun kabulüyle yapılan incelemede gereği görüşüldü;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen '2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek' suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, yüklenen suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekili ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 05.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/20456
Karar No: 2019/9892
Karar Tarihi: 10.07.2019

**8. Ceza Dairesi         2017/20456 E.  ,  2019/9892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, katılanın aşamalarda değişmeyen beyanlarına, kesilen ağaçların durumlarını gösteren dosyadaki fotoğraflara, ziraat bilirkişisi tarafından düzenlenen 25.12.2013 tarihli rapor içeriğine, sanığın 14.11.2013 tarihli celsede ağaçları budadığına dair tevilli ikrarına göre, sanığın üzerine atılı nitelikli mala zarar verme suçunu işlediğinin sübuta erdiği gözetilmeden, mahkumiyeti yerine yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılanın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 10.07.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/1642
Karar No: 2020/7640
Karar Tarihi: 23.12.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/1642 E.  ,  2020/7640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 139. maddesinde yazılı istisnalardan birinin bulunmaması halinde vergi incelemesinin mükellefin iş yerinde yapılması gerektiği, vergi denetmeni tarafından defter ve belgelerini ibraz etmesi için çıkarılan iş yeri adresinde bizzat sanığa 09/10/2013 tarihinde yapılması, hesapların dairede incelenmesine imkan veren 213 sayılı Yasanın 139/2. maddesindeki istisnalardan birinin varlığının önceden belirlenip belirlenmediğinin incelemeyi yapan vergi denetmeninden sorulması, iş yeri dışında inceleme yapılmasına ilişkin bir tespiti varsa belgesinin dosyaya ibrazının istenmesi, aksi takdirde yapılan tebligatın hukuki geçerliliği bulunmadığından sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a) 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesinin 8. fıkrasına eklenen 2. cümle hükmünün suç tarihinden sonra 18/06/2014 tarihinde yürürlüğe girdiği gözetilmeden; hakkında takdiri indirim uygulanarak bir daha suç işlemeyeceği kanaati oluşması nedeniyle cezası ertelenen sanık hakkında "daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verildiği, sanığın denetim süresi içinde yeniden suç işlediği" gerekçesi ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

b) Sanık hakkında, kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olan TCK'nin 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarına hükmedilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 23/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/9027
Karar No: 2024/10849
Karar Tarihi: 09.09.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/9027 E.  ,  2024/10849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/3 E., 2024/161 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta; 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2021 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki ücret tespitinin ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

İlk Derece Mahkemesi tarafından kabul edilen ve davalı tarafça temyize konu edilen miktar 4.209,59 TL olup bu miktar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince, karar tarihi itibarıyla ilk derece mahkemeleri tarafından verilen kararların kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL'nin altında kaldığından; 6100 sayılı Kanun'un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca, davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

09.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.