erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2011/10927
Karar No: 2011/19179
Karar Tarihi: 15.12.2011

**13. Hukuk Dairesi         2011/10927 E.  ,  2011/19179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, eczacılık yaptığını, 2001 yılında iflasın eşiğine geldiğini, davalının kendisine yardımcı olmak için bir kısım çekleri vererek yazılı belge aldığını, teminat çeklerini iade edip diğer çekleri de elden ödediğini, davalının 2008 yılında ...’a taşındığını, ev aldığını söyleyerek 70.000-80.000TL paraya ihtiyacı olduğunu söyleyerek alacağını istediğini, kendisinin ekonomik sıkıntıda olduğunu söylemesi üzerine davalının kendi adına kayıtlı evini kendisine satış yaparak kredi almasını sağladığını, davalının 73.000TL alacağının olduğunu söylemesi nedeniyle bu miktar krediyi alarak davalıya havale yaptığını, evin tapusunun kendisinde 10 yıl kalacağını söyleyerek davalının kendisinden 150.000TL’lik teminat senedi istediğini, senedin sadece miktarını yazarak imzalayıp verdiğini, kredi ödemelerini düzenli olarak yaptığını, evin kira bedellerini davacının aldığını, davalının teminat senedini takibe koyduğunu, bu senetle ilgili olarak davalıya borcu bulunmadığını ileri sürerek,... 13.İcra Müdürlüğünün 2009/13010 esas sayılı dosyasında borçlu olmadığının tespiti ile takibin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacıya borç para vermek ve borçlu olduğu yerlere borcunu ödemek suretiyle iflastan kurtardığını, verdiği paralara karşılık davacıdan bono aldığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, takibe konulan senedin evin bedeli karşılığında alındığı, davacının bu senedin 73.000TL’lik ...

kısmını ödediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile, davacının davalıya 73.000TL borçlu olmadığının tespitine, takibin 77.000TL asıl alacak ve 12.114,67TL işlemiş faiz miktarı üzerinden devamına, fazla takibin iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı, takibe konu senedin davacıya verdiği borç paralara ilişkin olduğunu savunmuştur. Mahkemece takibe konu senedin evin bedeline karşılık verildiği, 73.000TL’sinin ödendiği gerekçesiyle bu miktar üzerinden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.Bono,mücerret borç ikrarı niteliğindedir. Davacı, dosya kapsamı itibariyle takibe konu bononun teminat olarak verildiğini yasal delillerle ispatlayamamıştır. Ne var ki davacı dava dilekçesinde “her türlü delil” demek suretiyle yemin deliline de dayanmıştır. Öyle olunca mahkemece davacıya takibe konu bononun teminat olarak verildiği yönündeki iddiasını ispat açısından davalıya yemin teklif etme hakkı olduğu hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 1.143,45 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 15.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/11555
Karar No: 2012/19563
Karar Tarihi: 30.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/11555 E.  ,  2012/19563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: İZMİR FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İzmir Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09/12/2009 gün ve 2008/45-2009/141 sayılı kararı onayan Daire’nin 17.04.2012 gün ve 2010/6528 - 2012/6193 sayılı kararı aleyhinde davacı-karşı davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin mutfak ürünleri üretimi ve satışı alanında faaliyet gösterdiğini, Türkiye’de ‘tabak tipi kapların depolanması için tertibat’ üzerinde tescilli patent hakkı sahibi bulunduğunu, 22.11.1990 tarihinde tescil edilen bu hakkın 20 yıl koruması olduğunu, ayrıca müvekkilinin 20. ve 21. sınıf emtialarda tescilli ‘PLATE MATE’ ve ‘PLATE MATE+Şekil’ ibareli markasının bulunduğunu, davalının Çin’den müvekkilinin patentine konu tertibatın taklidini ithal ettiğini, gümrükte emtialara el konulduğunu, ayrıca taklit mallar üzerinde müvekkili markalarına yer verildiğini, marka hakkının da ihlal edildiğini ileri sürerek, patent ve marka haklarına tecavüzün ve haksız rekabetin durdurulmasına, önlenmesine, ele geçirilen emtianın imhasına, 15.000 YTL maddi tazminatın tahsiline, bu tazminata yoksun kalınan kazancın eklenmesine, 15.000 YTL manevi tazminat ile 15.000 YTL itibar tazminatının tahsiline ve hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, asıl davanın reddini istemiş, karşı davasında ise davacı-karşı davalı adına tescil edilen ihtira beratının hükümsüzlüğüne ve sicilden terkin edilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüne dair verilen kararın davacı-karşı davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizin 2010/6528 E, 2012/6193 K sayılı ilamıyla onanmıştır.

Davacı - karşı davalı vekili bu defa karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı-karşı davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı-karşı davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 43,90 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 30.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/3472
Karar No: 2011/22453
Karar Tarihi: 30.11.2011

**11. Ceza Dairesi         2008/3472 E.  ,  2011/22453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : 1- ...: 213 s.k'nun 359/b-1 maddesi gereği tecziyesi istem ile açılan kamu davasında beraat kararı.

2- ...: 1-213 s.k'nun 359/b-1, 360, 80. maddesi gereği tecziyesi istemi ile açılan kamu davasında 765 s.k'nun 104/4, 104/2. maddesi gereği ortadan kalkma(1998 senesine ait eylemi için)

3- 213 s.k'nun 359/b-1 maddesi gereği tecziyesi istemi ile açılan kamu davasında beraat kararı (1999-2000 yıllarına ait eylemi nedeni ile),

1) "1998 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan sanık ... hakkında kurulan "kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılması" hükmüne yönelen katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “1998 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden, kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırıldığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında "1999-2000 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" ve sanık ... hakkında ise ''1998-1999-2000 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek'' suçlarından kurulan ''beraat'' hükümlerinin katılan vekilince temyizine gelince:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen suçların yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırları itibariyle tabi oldukları, olay tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımlarının, suçların son olarak işlendiği 22.03.2000 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımları nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 30.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/2748
Karar No: 2019/825
Karar Tarihi: 16.01.2019

**2. Ceza Dairesi         2018/2748 E.  ,  2019/825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Düşme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

6352 sayılı Yasa'nın yürürlüğe girdiği 05.07.2012 tarihi sonrasında işlenen karşılıksız yararlanma suçlarında 5237 sayılı TCK'nın 163/3. ve 168/5. maddelerine göre soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcılığınca katılan kurumun cezasız ve vergisiz gerçek zararı bilirkişiye hesaplattırılıp, sanığa miktar da belirtilip usulüne uygun süre verilmek suretiyle “bilirkişinin hesapladığı kurumun cezasız ve vergisiz gerçek zararını soruşturma tamamlanmadan önce tamamen tazmin etmesi durumunda hakkında kamu davası açılmayacağına” dair bildirimde bulunulması gerektiği ve bildirim sonrası verilen sürede kurumun gerçek zararının soruşturma tamamlanmadan önce tamamen tazmin edilmesi halinde bu bir dava şartı olduğundan TCK'nın 168/5. maddesine göre kamu davasının açılamayacağı ve eğer soruşturma aşamasında bu ihtar işlemi yapılmamış olmasına rağmen sanık tarafından kovuşturma aşamasında katılan kurumun zararının tamamen karşılanması halinde bu ödemenin soruşturma aşamasında yapılmış gibi kabul edilerek sanık hakkında CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden düşme kararı verilmesi gerektiği, somut olayda da kurum zararının soruşturma tamamlanmadan giderilmesinin 5271 sayılı CMK'nın 223/8.maddesi uyarınca kovuşturma koşullu olarak kabul edilip zararın giderilmesiyle kovuşturma koşulu gerçekleşmediğinden mahkemece düşme kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Bozma sonrası yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 16/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/4142
Karar No: 2013/5475
Karar Tarihi: 18.03.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/4142 E.  ,  2013/5475 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/66184

MAHKEMESİ : Torbalı 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/09/2011

NUMARASI : 2010/250 (E) ve 2011/596 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanıkların ve yakınanın ifadelerinde olay yerinin inşaat olduğunun belirtildiği halde, bu yerin bina niteliğinde olduğuna ilişkin delillerin neler olduğu denetime olanak sağlayacak şekilde kararda açıklanıp gösterilmeden sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinden hüküm kurulması,

2- 5237 sayılı TCK.nun 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüde düşük miktarlar esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden verilen cezadan indirim yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık Sedat ile O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 18/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/13241
Karar No: 2013/12034
Karar Tarihi: 12.09.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/13241 E.  ,  2013/12034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı ... şirketi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı araçta meydana gelen 3.171,56 TL hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini, davalı Belediyenin yolun gerekli bakım ve onarımını yapmaması nedeniyle %100 kusurlu ve zarardan sorumlu olduğunu belirterek 3.171,56 TL.nin ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece, dava dilekçesinin görev yönünden reddine ve talep halinde dosyanın görevli Bakırköy Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kasko sigorta sözleşmesine dayanılarak açılan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Yargı yolu kavramı, bir hukuk sisteminde herhangi bir davanın o hukuk sistemine dahil yargı kollarından hangisinde bakılacağını ifade eder. Uyuşmazlığın hangi yargı kolunda bakılacağı hususu, davanın genel koşullarından olup mahkemece re'sen dikkate alınması gereklidir. Kamu hizmeti görmekle yükümlü olan belediye kamu hizmeti sırasında verdiği zararlardan dolayı özel hukuk hükümlerine tabi değildir. Hizmet kusurundan dolayı açılan davaların idari Yargılama Usulü Hakkındaki Kanun'un 2. maddesi hükmü uyarınca tam yargı davası olarak ikame edilmesi gerekmektedir. Görev kuralları kamu düzenine ilişkin olup, mahkemece kendiliğinden dikkate alınması zorunludur. Esasen 2918 sayılı KTK.nun hukuki sorumluluğa ilişkin 85 ve onu izleyen maddelerinde araç

2013/13241

2013/12034

işletenin sorumluluğu düzenlenmiş olup idarenin hizmet kusurundan kaynaklanan sorumluluğu bu yasa kapsamı dışında tutulmuştur.

Somut olayda davacı vekili, kazanın yolun stabilize olması ve yolda münferit çukurlar bulunması sebebiyle sigortalı aracın logar kapağına çarpması sonucu meydana geldiğini, davalı belediyenin yolun gerekli bakım ve onarımını yapmaması nedeniyle kusurlu olduğunu ileri sürerek davalının hizmet kusuruna dayanmıştır.

Bu durumda mahkemece, davaya bakma görevi idari yargıya ait olduğundan mahkemenin yargı yolu bakımından görevsizliğin ve dava dilekçesinin bu nedenle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı ... vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma sebebine ve şekline göre davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ... şirketine geri verilmesine 12.9.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/3472
Karar No: 2011/22453
Karar Tarihi: 30.11.2011

**11. Ceza Dairesi         2008/3472 E.  ,  2011/22453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : 1- ...: 213 s.k'nun 359/b-1 maddesi gereği tecziyesi istem ile açılan kamu davasında beraat kararı.

2- ...: 1-213 s.k'nun 359/b-1, 360, 80. maddesi gereği tecziyesi istemi ile açılan kamu davasında 765 s.k'nun 104/4, 104/2. maddesi gereği ortadan kalkma(1998 senesine ait eylemi için)

3- 213 s.k'nun 359/b-1 maddesi gereği tecziyesi istemi ile açılan kamu davasında beraat kararı (1999-2000 yıllarına ait eylemi nedeni ile),

1) "1998 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan sanık ... hakkında kurulan "kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılması" hükmüne yönelen katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “1998 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden, kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırıldığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında "1999-2000 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" ve sanık ... hakkında ise ''1998-1999-2000 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek'' suçlarından kurulan ''beraat'' hükümlerinin katılan vekilince temyizine gelince:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen suçların yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırları itibariyle tabi oldukları, olay tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımlarının,suçların son olarak işlendiği 22.03.2000 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımları nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 30.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/1216
Karar No: 2020/2681
Karar Tarihi: 15.06.2020

**1. Hukuk Dairesi         2017/1216 E.  ,  2020/2681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalı ...'ün 30 yıllık çocukluk arkadaşı olduğunu, eski kocasından 4 yıl önce boşandığını, hakkında vesayet davası açıldığını, taşınmazlarının mahkemece konulacak tedbirlerden etkilenmemesi için inanç sözleşmesi ile davalıya devrettiğini, davalının bu mallar üzerinden kredi kullandığını, çoğunu da üçüncü kişilere temlik ettiğini ileri sürerek satış işlemlerinin (tasarruflarının) iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının bir borç sarmalı içerisinde olduğu sırada kendisine başvurduğunu, iki gayrimenkulünü banka borçları karşılığında satarak davacının kredi ödemelerini gerçekleştirdiğini, kalan iki gayrimenkulü de üzerine aldığını, kendisinin kötü bir niyeti bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu taşınmazların davalı adına kayıtlı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 54.40.TL onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 15.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/10671
Karar No: 2015/7110
Karar Tarihi: 01.06.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/10671 E.  ,  2015/7110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 28/08/2006 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 14/04/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece dava kısmen kabul edilmiş, karar taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı, yönetim kurulu üyesi olduğu derneğin 28/08/2005 tarihli genel kurul toplantısında yapılan seçim sırasında davalının sözlü saldırıda bulunarak kendisine hakaret ettiğini belirterek uğradığı zararın giderilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu olan olayda; tarafların sıfatı, olayın gelişim biçimi ve özellikle olay tarihi ile yukarıda anılan ilkeler göz önüne alındığında davacı yararına takdir edilen 3.000,00 TL manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenle davalı yararına BOZULMASINA, davacının tüm davalının diğer temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenle reddine ve davalıdan ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 01/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.