erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2020/1260
Karar No: 2020/5296
Karar Tarihi: 01.10.2020

**11. Ceza Dairesi         2020/1260 E.  ,  2020/5296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat

I- “2006 takvim yıllında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen “2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanun'daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

II- “2008 takvim yıllında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesine gelince;

Sanığa yüklenen “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanun'daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 2008 yılı Ağustos ayı olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

01.10.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/18974
Karar No: 2014/4372
Karar Tarihi: 20.02.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18974 E.  ,  2014/4372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/03/2013

NUMARASI : 2012/218-2013/221

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalılardan N.. A.. vd. vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare ve davalılardan N.. A.. vd. vekillerince temyiz edilmiştir.

Hükme esas alınana bilirkişi raporları geçerli değildir. Şöyle ki;

1-Dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Hükme esas alınan 07.12.2012 havale tarihli raporda ise bu yönteme uyulmadan piyasa rayicinden söz edilerek soyut ifadeler ile değer biçildiği gibi, dosyada bulunana iki ayrı bilirkişi kurulu raporunda taşınmaza birbirinden oldukça farklı değerler biçildiğinden raporlar geçersizdir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, “Dava konusu ve emsal alınana taşınmazların asgari vergi değerleri de ilgili Belediye Başkanlığından getirtilerek” ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi doğru olmadığı gibi,

2- 2942 sayılı kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca dava 4 aylık süre içinde sonuçlandırılmadığından Anayasa Mahkemesi’nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. bölüm kararı da göz önüne alınarak kamulaştırma bedeline 25.08.2012 tarihinden, karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesi gerektiğinden,

Mahkemece açıklanan nedenlerle davacı idare ile davalılardan N.. A.. vd. vekillerinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 20.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/13089
Karar No: 2022/8319
Karar Tarihi: 25.04.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/13089 E.  ,  2022/8319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK'nun 52/2 . maddesi gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz taleplerinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, isteme aykırı olarak, REDDİNE 25/04/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/15732
Karar No: 2011/43734
Karar Tarihi: 10.10.2011

**6. Ceza Dairesi         2007/15732 E.  ,  2011/43734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Kısmen Beraat- Kısmen Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A- Yakınan Orman İdaresinin sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hırsızlık suçuna konu ağacın bulunduğu yerin orman sahası olmadığı, yakınan ...'ün tarlasının sınırları içerisinde kaldığı ve ağacın orman ağacı niteliği taşımadığının belirlenmesi nedeniyle, mahkeme tarafından yakınan Orman İdaresinin suçdan doğrudan doğruya zarar gören konumunda bulunmadığı gerekçe gösterilerek müdahillik sıfatının kaldırılmasına karar verildiği ve bu durumda adı geçen idarenin hükmü temyize yetkisi bulunmadığından vekilinin temyiz isteminin REDDİNE,

B- Sanık ...'in temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ...'in eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 491/ilk maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunun aynı Yasanın 102/4. maddesinde öngörülen 5 yıllık olağan zamanaşımına bağlı olduğu ve suçun işlendiği 04.03.2002 tarihinden incelemenin yapıldığı tarihe kadar 104/2. maddesinde belirtilen 7 yıl 6 aylık sürenin geçmiş bulunması;

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak adı geçen sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 10.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/7190
Karar No: 2011/9508
Karar Tarihi: 28.09.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/7190 E.  ,  2011/9508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MARMARİS 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/03/2011

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalıya ait 100 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün kıyı kenar  çizgisine göre kıyıda kaldığını ileri sürerek, tapu iptali ve terkin ile varsa muhdesatın yıkımına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesi ile davanın reddine ilişkin olarak verilen karar, Dairece;"... 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İnançları Birleştirme Kararı doğrultusunda kıyı kenar çizgisinin saptanması, tarafların haklılık durumlarına göre tüm yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden sorumlu tutulmaları" gereğine değinilerek bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, davanın esastan reddine dair karar kesinleşmiş olduğundan, bu hususta hüküm kurulmasına yer  olmadığına karar  verilmiştir.

Karar, davacı vekilince süresinde duruşma istemli temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, 3621 sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptali ve taşınmazın sicil kaydının kütükten terkini ile muhtesatın yıkımı isteklerine ilişkindir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; önceden yerel mahkemece kurulan hükmün temyizi üzerine 14.03.2009 tarihinde yürülüğe giren 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca hak düşürücü süreden dolayı davanın reddinin doğru olduğu, ancak  uzman bilirkişiler aracılığıyla mahallinde keşif yapılarak taşınmazın 28.11.1997 gün, 5/3 sayılı İnançları Birleştirme Kararı doğrultusunda belirlenecek kıyı-kenar çizgisine  göre  kıyıda  kalıp kalmadığının saptanması ve tarafların haklılık durumları dikkate alınarak yargılama giderleri ile avukatlık ücretine hükmedilmesi gereğine değinilerek bozulmuştur.

Gerçekten de; işin esası bakımından 5841 sayılı Yasanın yürürlüğü döneminde davanın hak düşürücü süreden reddedilmiş olması doğrudur. Ancak anılan yasa Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 tarih 2009/31 E. 2011/77 K. sayılı kararı ile iptal edilmiş ve 23.7.2011 tarihinde de resmi gazetede yayımlanarak iptal hükmü yürürlüğe girmiştir.

Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve usuli kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibarıyla doğru olduğu düşünülse de, Anayasa Mahkemesinin iptal ve yürürlüğünün durdurulması, kararından sonra doğru olduğu söylenemez.

Hal böyle olunca; uzman bilirkişiler aracılığıyla mahallinde keşif yapılarak taşınmazın 28.11.1997 gün, 5/3 Sayılı İnançları Birleştirme Kararı doğrultusunda belirlenecek kıyı-kenar çizgisine  göre  kıyıda  kalıp kalmadığının saptanması, sonucuna göre işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm kurulması  doğru değildir.

Davacı Hazinenin, temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Esas No: 2019/953
Karar No: 2022/5248
Karar Tarihi: 29.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/953 E.  ,  2022/5248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte belge düzenleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

A) 2010 takvim yılında sahte belge düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığın aynı takvim yılı içerisinde birden fazla sahte müstahsil makbuzu düzenleme şeklinde gerçekleşen eylemlerine ilişkin olarak, TCK‘nin 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümleri uygulanmayarak eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA,

B) 2009 takvim yılında sahte belge düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

En son aralık ayında matrahlı beyanname verilmesi nedeniyle, suç tarihinin en aleyhe kabulle "31.12.2009" olduğu belirlenerek yapılan incelemede:

Sanığa yüklenen "2009 takvim yılında sahte belge düzenleme” suçunun kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 29.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/1459
Karar No: 2008/3828
Karar Tarihi: 26.03.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/1459 E.  ,  2008/3828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BODRUM 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/05/2006

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;Davacı Hazine, çekişme konusu 820 parsel sayılı taşınmazın önünde bulunan 30 m2 lik bölümünün kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek, terkin ve yıkım isteğinde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi dışında kaldığının belirlendiği gerekçesiyle, davanın reddine karar  verilmiştir.

Karar, davacı Hazine vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Asıl ve birleştirilerek görülen dava  tapu iptali ve sicil kaydının terkini ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar  verilmiştir.

Dosyada mevcut kayıt ve belgelerden asıl davanın davalılarının dava tarihinden önce ölmüş oldukları ölü kişi aleyhine dava açılamayacağı anlaşıldığına göre sonucu itibariyle doğru olan asıl davanın reddine karar  verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur.

Birleştirilen davaya gelince; davacı Hazinenin davalıların miras bırakanları adına tapuda kayıtlı bulunan 820 parsel sayılı taşınmaza bitişik 30 m2 lik bölümün kıyıda kaldığını, davalıların bu bölümü kullandıklarını ileri sürerek, bu bölümün kamu malı niteliğinde olduğunun tesbiti ile kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığının saptanması ve bu bölüm üzerindeki muhdesatın sökülüp kaldırılması  bu şekilde davalıların elatmasının önlenmesi isteğinde bulunduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece, yapılan uygulama sonucu, çekişmeye konu edilen yerin davalılara ait tapu (çap) kaydı kapsamı dışında kaldığı belirlenmek suretiyle terkin isteğinin reddine karar  verilmiş olması da doğrudur.

Davacı Hazine'nin bu yöne ve asıl  davaya ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Ancak, mahkemece, yerinde yapılan uygulamaya dayalı olarak düzenlenen 24.1.2005 tarihli ek bilirkişi raporunda, 820 parsel sayılı taşınmaz ile kıyı kenar çizgisi arasında kalan ve 820 parselin önünde bulunan çekişmeye konu 30 m2 lik alanın zeminde karo taşları ile döşemesinin yapıldığı, bu yerin kaldırım ve yol olarak kullanılmakta olduğunun açıklandığı halde, karo taşlarını davalıların döşeyip, döşemedikleri, bu alanı davalıların kullanıp, kullanmadıkları yönünde bir araştırma ve soruşturmanın yapılmadığı görülmektedir.

Hal böyle olunca, çekişme konusu alanda bulunan kaldırım taşlarının davalılarca döşenip döşenmediğinin, bu yeri davalıların kullanıp, kullanmadıklarının kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıklığa kavuşturulması, bu yönde taraflarca bildirilecek tüm delillerin toplanması, soruşturmanın eksiksiz tamamlanması, sonucuna göre elatmanın önlenmesi ve yıkım isteği konusunda bir karar verilmesi gerekirken eksik soruşturmaya dayalı olarak yazılı olduğu üzere karar verilmesi doğru edğiltir.

Davacı Hazinenin, bu yöne değinen temyiz itirazı yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 26.3.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/13088
Karar No: 2022/8318
Karar Tarihi: 25.04.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/13088 E.  ,  2022/8318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK'nun 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, katılanın temyiz taleplerinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, isteme aykırı olarak REDDİNE, 25/04/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/8549
Karar No: 2014/10959
Karar Tarihi: 15.04.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/8549 E.  ,  2014/10959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Alanya 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/12/2013

NUMARASI : 2013/654-2013/686

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçinin ihalenin feshine yönelik talebi icra mahkemesince ihale tarihinden itibaren yedi günlük süre içinde başvurulmadığı gerekçe gösterilerek süre yönünden reddedilmiştir.

İİK nun 134/2 maddesine göre ihalenin feshi talebi ihale tarihinden itibaren yedi günlük süre içinde istenebilir. Aynı yasanın 19/3. maddesi uyarınca müddetin sonuncu günü resmi bir tatil gününe rastlarsa, müddet tatili takibeden günde biter.

Somut olayda ihale 11.10.2013 günü yapılmış ve yedi günlük şikayet süresinin bitmesinden önce 14.10.2013 tarihinde kurban bayramı başlamış, resmi tatil 20.10.2013 tarihinde sona ermiştir. İcra Hukuk Mahkemesinde ihalenin feshine yönelik şikayet tatili takip eden ilk iş günü olan 21.10.2013 tarihinde yapılmakla talep süresindedir.

O halde işin esasına girilerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken şikayetin süreden reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/7444
Karar No: 2015/18457
Karar Tarihi: 26.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/7444 E.  ,  2015/18457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/11/2014

NUMARASI : 2014/252-2014/715

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, 26/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.