erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2011/6110
Karar No: 2012/8088
Karar Tarihi: 08.05.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/6110 E.  ,  2012/8088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 22/07/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 03/03/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kişilik haklarının ihlaline dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının 30.06.2010 tarihli Türkiye Büyük Millet Meclisi Kanser Araştırma Komisyonu toplantısında hakkında hakaret ve iftira içeren sözler söyleyip kişilik haklarına doğrudan ve ağır şekilde saldırıda bulunulduğunu belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı, davacının kişilik haklarına saldırıda bulunmadığını söyleyerek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davalının yaptığı konuşmada '....yani profesör olabilir, şu veya bu titri alabilir ama suç işleme özgürlüğü hiç kimsede yoktur. Yani siz güçlü olabilirsiniz ama hükümeti devirmekle alakalı bir alt yapıyı kanalınızda şurda burda çalışmış....' şeklindeki ifadelerin kullanılması davacıyı aşağılayıp suç işlemiş gibi gösterdiğinden manevi tazminata hükmedilmesine karar verilmiştir.

Davaya konu meclis araştırma komisyonunun tutanakları incelendiğinde ; davalının sözünün diğer katılmcılar tarafından sık sık kesildiği, davalının '...ben suçlu demiyorum, ... Hayır ben suçlu demiyorum. Suç işleme özgürlüğü kimsede yoktur. Bu profesörde de yoktur.' şeklinde ifadeler kullandığı, mahkeme gerekçesinde kişilik haklarını ihlal ettiği kabul edilen '....yani profesör olabilir, şu veya bu titri alabilir ama suç işleme özgürlüğü hiç kimsede yoktur. Yani siz güçlü olabilirsiniz ama hükümeti devirmekle alakalı bir alt yapıyı kanalınızda şurda burda çalışmış' şeklindeki sözlerin karşılıklı ifadelerde incelendiğinde davacıya yönelik bir suçlama içermediği ve davacının kişilik haklarının ihlal edilmediği sonucuna varılmaktadır.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, istemin tümden reddedilmesi gerekirken, davalının manevi tazminat ile sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 08/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/8803
Karar No: 2018/2622
Karar Tarihi: 12.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/8803 E.  ,  2018/2622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre ise;

1-Hükmün gerekçesinde sanık hakkında TCK'nın 62. maddesinin uygulanmayacağının belirtilmesine karşın, hüküm kısmında sanık hakkında TCK'nın 62. maddesi uyarınca temel cezada indirim yapılmak sureti ile çelişki meydana getirilmesi,

2-Temel ceza tayininde, gerekçe gösterilmeden hüküm kurulması,

3-Dosya içerisine sanığa ait Adli Sicil Kaydı örneğinin getirtilmemesi,

4-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 1 numaralı bozma nedeni bakımından aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 12/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/1156
Karar No: 2018/7768
Karar Tarihi: 10.12.2018

**11. Hukuk Dairesi         2017/1156 E.  ,  2018/7768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26.12.2014 gün ve 2014/533-2014/607 sayılı kararı düzeltilerek onayan Daire’nin 10.11.2016 gün ve 2016/7406-2016/8728 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ... meclisince 05.01.2007 tarih 2007/0428 sayılı karar ile toplu ulaşım sisteminin kabul edildiğini, bu toplu ulaşım sistemine dahil olacak minibüs esnafından meclis kararı uyarınca para alınmasının kararlaştırıldığını, müvekkilinin 60.000 TL toplu ulaşım hat uzatma bedeli ödediğini, daha sonra sözü edilen meclis kararının idare mahkemesi kararı ile iptal edildiğini, yargı kararı ile davalının tahsil ettiği paraların hukuki dayanağının ortadan kalktığını, müvekkilince ödenen bedelin istirdadı amacıyla davalı aleyhine başlatılan takibin davalının haksız itirazı üzerine durduğunu ileri sürerek, itirazının iptali ile icra inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kısmen kabulü ile icra takip tarihi itibariyle 55.447,29 TL asıl alacak üzerinden itirazın iptaline, alacağın likit olmaması nedeniyle icra inkar tazminatı talebinin reddine dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine karar Dairemizce davacı yararına düzeltilerek onanmıştır.

Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 9,40 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 314,79 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 10/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/8850
Karar No: 2019/1998
Karar Tarihi: 25.02.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/8850 E.  ,  2019/1998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davalılardan ... 9 Eylül Vergi Dairesi mükellefi olduğunu, toplam 131.988,00 TL vergi borcunun bulunduğunu, vergi borcunun tahsili amacı ile 6183 Sayılı Kanun Hükümleri uyarınca takip işlemlerine başlandığından yapılan mal varlığı araştırmasında borçlunun Buca İlçesi Dumlupınar Mah. 420 ada 256 parselde kayıtlı taşınmazını 31/12/2010 tarihinde diğer davalı ...'e sattığının tespit edildiğini, taşınmazı satın alan kişinin, borçlunun kardeşi olan Adnan Şahinler'in eşi olduğunu, borçlunun eşinin ortağının ve yakın arkadaşlarının borçlarını bilebilecek konumda olması gerekeceğini belirterek 6183 Sayılı Yasa'nın 30.maddesi de göz önünde tutularak davanın kabulü ile tasarrufun iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili; davacının dava açma hakkı olmadığını, borç doğmadan vergi borcu tahakkuk etmeden yapılan tasarrufun alacaklının alacağının tahsilini imkansız kılmak amacı ile yapıldığının iddia olunamayacağını, tasarruf tarihi itibari ile doğmuş hiç bir vergi borcu bulunmadığını, satışın muvazaalı olduğu iddiasının da doğru olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili; davaya konu taşınmazın 60.000,00 TL karşılığında diğer davalıdan satın alındığını, bunun için Vakıfbank Buca Şubesi'nden 62.000,00 TL'lik konut kredisi de çekildiğini yapılan satışın gerçek bir satış olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre; borç miktarı ve borçlu ...'nın özellikle ...'da hissedar olduğu taşınmazdaki hisse değeri göz önünde tutulduğunda aciz halinde olmadığı ve davacı alacaklının ispatlaması gerekli olan muvazaa iddiasının da ispatlanamadığı kanaatine varılarak davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, borçlunun üzerine taşınmaz kaydı bulunup aciz halinin gerçekleşmemesine göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davacıdan harç alınmamasına 25/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/6369
Karar No: 2016/1207
Karar Tarihi: 26.01.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/6369 E.  ,  2016/1207 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. Hukuk Dairesi

Y A R G I T A Y İ L A M I

Davacı Karayolları Genel Müdürlüğü ile davalılar N.. D.. vd. aralarındaki parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili davasına dair İnegöl 1.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 05.09.2013 günlü ve 2010/289-2013/626 sayılı hükmün düzeltilerek onanması hakkında Dairece verilen 12.01.2015 günlü ve 2014/21331-2015/105 sayılı ilama karşı davalılar vekillerince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Bu isteklerin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Düzeltilmesi istenilen Yargıtay ilamında ve benimsenen mahkeme kararındaki gerekçelere göre düzeltme dileklerinde ileri sürülen sebepler HUMK.nun 440. maddesindeki yazılı hallerden hiç birisine uymadığından vaki düzeltme isteklerinin REDDİNE, takdiren 264,00'er TL para cezaları ile aşağıda yazılı bakiye karar düzeltme red harçlarının düzeltme isteyen davalılardan alınarak hazineye gelir kaydettirilmesine, 26.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

B

Davalı N.. D.. vd. :

60,80 TL K.D.R.H.

57,60 TL Peşin H.

3,20 TL Bakiye

Davalı F.. K.. :

60,80 TL K.D.R.H.

57,60 TL Peşin H.

3,20 TL Bakiye

Karşılaştırıldı. ZS.
Esas No: 2013/28316
Karar No: 2013/23444
Karar Tarihi: 10.10.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/28316 E.  ,  2013/23444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 21.maddesi uyarınca, kendisine tebligat yapılacak kimse veya muhatap adına tebligat yapılabilecek kimselerden hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz ise tebligat evrakı o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine imza mukabilinde teslim edilip muhatabın kapısına ihbarname yapıştırılması, durumun muhatabın komşusuna bildirilmesinin gerektiği, tebligat işleminin yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan Tebligat Tüzüğü'nün 28. ve 30.maddeleri uyarınca ise tebliğ memurunun adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar kurulu veya meclis üyeleri, zabıta amir ve memurlarından araştırılarak beyanlarını tebliğ tutanağına yazıp altını imzalatması, tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti veya meclisi azasından birine veyahut zabıta amir, veya memuruna imza karşılığında teslim etmesi, tüzüğe ekli 2 numaralı örneğe uygun olarak düzenlenen ihbarnameyi, gösterilen adresteki kapıya yapıştırması ve durumu, muhataba duyurmasını mümkünse en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirmesi gerektiği halde, gerekçeli kararın 15.12.2008 tarihinde tebliğ edildiğine ilişkin evrakta, sanığın adreste oturup oturmadığına dair araştırmaya yer verilmemesi , ihbarın kapıya yapıştırılması ve komşusuna haber verilmesi şartlarını içerdiğine dair açıklamanın da bulunmaması nedeniyle söz konusu tebligatın usulsüz olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın öğrenme üzerine 30.04.2013 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek ve temyiz isteminin reddine dair 17.05.2013 tarihli ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCY.nın 492/2. maddesinde belirtilen suç için öngörülen cezanın türü ve yukarı sınırına göre, aynı Yasanın 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımının suç tarihi olan 31.12.2002 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 10.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/30516
Karar No: 2014/19721
Karar Tarihi: 26.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/30516 E.  ,  2014/19721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikili ağaç, fidan ve bağ çubuğuna zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu, başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanılış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanık ...'in, şikayetçinin TEK sitesinde bulunan evinin bahçesindeki 3 adet zakkum ağacını sitenin bahçıvanlığını yapan diğer sanığa kestirdiği, sanıkların bu eylemleriyle dikili ağaç, fidan ve bağ çubuğuna zarar verme suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda, sanıklar savunması, katılan ve tanık beyanı, görgü ve tespit tutanağı, bilirkişi raporu ile tüm dosya kapsamına göre, sanıkların suç kastı ile hareket ettiklerine dair mahkumiyetlerine yeterli, kesin, somut, inandırıcı bir delil bulunmadığından bahisle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 26.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/12319
Karar No: 2018/2707
Karar Tarihi: 13.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/12319 E.  ,  2018/2707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

İlamlı icra takibinde hukuki sonuç doğurması bakımından ilamda yazılı borçlu vekiline tebligat yapılması yasal ise de ceza hukuku bakımından cezaların şahsiliği prensibinin bir gereği olarak, şikayet olunan asıl borçluya değil de borçlu vekiline icra emri tebligatının ,cezai sorumluluk bakımından hukuki sonuç doğurmayacağı gerekçesiyle ve borçlu şirketin şikayet tarihinden önce tasfiyeye girmiş olması nedeniyle beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de,

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53.maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 13.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/13563
Karar No: 2015/16982
Karar Tarihi: 03.12.2015

**5. Ceza Dairesi         2013/13563 E.  ,  2015/16982 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2012/303606

MAHKEMESİ : Çorlu 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/07/2012

NUMARASI : 2009/790 Esas, 2012/452 Karar

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

C.Savcısının 03/07/2012 tarihinde verilen hükmü, 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen bir aylık yasal süreden sonra 03/10/2012 günlü dilekçeyle temyiz ettiği anlaşılmakla süresinde yapılmayan temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, incelemenin katılan vekilinin temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Dosya kendisine tevdii edilen bilirkişi F.. A.. Y..’ın ön inceleme raporu ekindeki bilirkişi raporlarının temin edilmesi gerektiğine ilişkin yazısı üzerine yapılan araştırma sonucunda eksikliklerin giderilemediğinden bahisle mevcut evraklara göre rapor tanzim edilmesi isteğini içeren mahkeme yazısı üzerine tanzim olunan ve hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda; plan tadilatlarına ait tadilat örnekleri, meclis kararları ve plan notları ile mevzuat hükümlerine göre olması gereken kurum görüşleri ve imar komisyon raporlarının dosyada bulunmadığı bu nedenle de bu hali ile yapılmış olan plan tadilatlarının yasal mevzuata uygunluğu konusunda görüş bildirmenin doğru olmayacağı ifade edilip, tadilatı yapan kişiye ilişkin olarak karne grubunun yeterli olup olmadığı hususunda mütalaada bulunulduğu anlaşılmış, raporun hüküm kurmaya yeterli ve elverişli olmadığı gözetilerek, öncelikle, Çorlu C.Başsavcılığının 26/06/2009 tarihli soruşturmaya kayıt evrakı ile tefrik edildiği soruşturma dosyalarında aslı mevcut olan 29/12/2008 günlü ön inceleme raporu ve eklerinin tamamının tasdikli suretlerinin temini, plan tadilatlarına ait tadilat örnekleri, meclis kararları ve plan notları ile raporların, mevzuat hükümlerine göre olması gereken kurum görüşleri ve imar komisyon raporlarının bulunamaması halinde ayrıca bu evrakların temin edilmesinden sonra dosyanın bilirkişi kuruluna tevdii ile yapılan işlemlerin mevzuat hükümleri ve sanıkların savunmaları doğrultusunda irdelenerek rapor aldırılmasından sonra hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.