erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2021/413
Karar No: 2021/5049
Karar Tarihi: 28.04.2021

**19. Ceza Dairesi         2021/413 E.  ,  2021/5049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince hükümlerin tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nin 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, o yer Cumhuriyet savcısı ve katılan Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu vekilinin temyiz taleplerinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, REDDİNE, 28/04/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/13579
Karar No: 2012/17849
Karar Tarihi: 01.10.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/13579 E.  ,  2012/17849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 13.01.2011 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorularak,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/20917
Karar No: 2017/13457
Karar Tarihi: 01.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/20917 E.  ,  2017/13457 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 01/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2020/4179
Karar No: 2021/4630
Karar Tarihi: 20.04.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/4179 E.  ,  2021/4630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nin 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, katılan Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu vekilinin temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, REDDİNE, 20/04/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/16175
Karar No: 2012/785
Karar Tarihi: 25.01.2012

**14. Hukuk Dairesi         2011/16175 E.  ,  2012/785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 22.12.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve kıyı olarak terkini istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 15.03.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ..., davalılara ait 76 ada 9 parsel sayılı taşınmazın 270, 96 m2 lik kısmının idarece tesbit edilen kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığını ileri sürerek bu kısma ilişkin tapu kaydının iptalini istemiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuştur..

Mahkemece mahallinde keşif yapılmış, uzman bilirkişiler tarafından saptanan kıyı kenar çizgisi idare tarafından belirlenen çizgi ile uyumlu bulunmuş ve kıyı kenar içinde kalan 270,96 m2 yerin tapusunun iptaline karar verilmiştir. Hüküm davalıların temyizi üzerine Dairemizce; ”5841 sayılı kanunun 2.maddesi ile 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesinin 3.fıkrasına yapılan ekleme ve yine aynı kanunun 3.maddesi ile 3402 sayılı kanuna eklenen geçici 10. maddesi gereğince kadastro tesbitinin kesinleştiği tarih ile davanın açıldığı tarih arasında 3402 sayılı Kadastro Kanununun değişik 12.maddesinde sözü edilen on yıllık hak düşürücü süre geçtiğinden davanın reddi gerekir” gerekçesi ile bozulmuştur. Mahkeme bozmaya uymuş ve davanın reddine karar vermiştir. Bu kez hükmü davacı ve davalılar vekilleri temyiz etmiştir. Dairemizce; davacı Hazinenin temyiz itirazının reddine ve davalılar vekilinin yargılama gideri yönünden yaptığı temyiz itirazının kabulüne karar verilerek hüküm yeniden bozulmuş ve mahkeme bu bozma kararına da uymuş ve davanın reddine karar vermiştir. Bu son hükmü davacı ... temyiz etmiştir.

5841 sayılı Kanunun 2.maddesi ile; 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12.maddesinin 3.fıkrasına eklenen “Bu hüküm, iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır” cümlesinde yer alan “…..iddia ve taşınmazın niteliğine…” ibaresi ve 3.madde ile 3402 sayılı kanuna eklenen “Geçici 10.madde” Anayasa Mahkemesinin 12.5.2011 günlü ve E.2009/31,K.2011/77 sayılı kararı ile iptal edildiğinden Hazinenin açtığı tapu iptali davasının esastan incelenerek karar verilmesi gerekir. Çünkü yargılama aşamasında anayasada yapılan bu değişiklikten ötürü mahkemenin Dairemiz bozma kararına uyularak işlem yapmış olması karşı taraf yararına usulü kazanılmış hak meydana getirmez ve yapılan iptal işlemi ile Hazinenin öne sürdüğü bu tür iddia on yıllık hak düşürücü sürenin dışında bırakılmştır.

Hal böyle olunca, Anayasa Mahkemesinin yukarıda belirtilen iptal kararı göz önüne alınarak dava konusu parsel bakımından çekişmenin esasının incelenmesi gerekir iken reddi doğru görülmemiş, bu sebepten hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 25.01.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi
Esas No: 2018/640
Karar No: 2021/4492
Karar Tarihi: 01.06.2021

**12. Ceza Dairesi         2018/640 E.  ,  2021/4492 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatine ilişkin hükümler katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 24/11/2011 tarih, 101 nolu kararı ile, 591 ada 7 parsele komşu olan “... Piyarı” olarak bilinen çeşmenin korunması gerekli kültür varlığı olarak tesciline karar verildiği, ... Belediye Başkanlığının 02/10/2014 tarihli yazısı ile, bahse konu çeşmenin bilinmeyen şahıs veya şahıslarca yıktırıldığı hususunun Koruma Kuruluna bildirildiği, savcılık aşamasında dava konusu çeşmeyi yıktıranların tespiti amacıyla kolluk araştırılması yaptırıldığı, 22/12/2014 tarihli araştırma tutanağında, çeşmenin 3-4 yıldır yıkılmış halde olduğunun, ancak kim tarafından yıkıldığının tespit edilemediğinin belirtildiği, sanık ...’in 591 ada 7 parsel nolu taşınmazı 19/09/2011 tarihinde satın aldığı, 18/01/2012 tarihinde bu parseli 591 ada 8 parsel ile birleştirdiği ve taşınmazın 591 ada 9 parsel numarasını aldığı ve 02/10/2014 tarihinde dava dışı Mücahit Karakaya’ya sattığı dosya kapsamında,

Sanıkların aşamalardaki beyanlarında üzerlerine atılı suçlamayı kabul etmedikleri, sanık ...’un savunmasında, bahse konu çeşmenin 30-40 metre güneyindeki kendisine ait ... Düğün Salonunun inşaatına 2012’de başlandığını, inşaatı müteahhite verdiğini, inşaata başlandığında yıkık bir çeşme olduğunu, ancak ilgili çeşmenin kendi arazisi içinde olmadığını, inşaat bittiğinde ise çeşmenin orada olmadığını gördüğünü beyan ettiği, mahkemece mahallinde icra edilen keşif neticesinde alınan fen bilirkişisi raporunda, davaya konu çeşmenin yıkılmadan önceki yerinin ve sanıkların arazilerine olan uzaklığının belirlendiği, daha önceden sanık ...’e ait olan ve çeşmenin kuzeyinde kalan 591 ada 9 parsel ile çeşme arasındaki en yakın mesafenin 69 metre olduğunu, çeşmenin güneyinde kalan ve sanık ...’a ait olan düğün salonunun duvarı ile çeşme arasındaki en yakın mesafenin ise 14 metre olduğunu, davaya konu çeşmenin imar yolu içerisinde kaldığını tespit ettiği, dinlenen tanıkların beyanlarında, çeşmenin kim tarafından yıkıldığını görmediklerini belirttikleri dosya kapsamında, sanıkların, üzerine atılı suçu işlediklerine dair, savunmalarının aksine, şüpheden uzak, kesin delil mevcut olmadığı anlaşılmakla;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanıkların mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraata ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 01/06/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Esas No: 2015/16755
Karar No: 2017/12672
Karar Tarihi: 01.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/16755 E.  ,  2017/12672 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 01/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2015/42163
Karar No: 2017/13494
Karar Tarihi: 22.11.2017

**18. Ceza Dairesi         2015/42163 E.  ,  2017/13494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Beraat

KARAR

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Katılan vekili tarafından dosyaya sunulan suça konu binaya ilişkin hukuki ihtilaf sebebi ile ilgili İnegöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/125 E. sayılı dosyasında yapılan yargılama tutanakları örneklerinde binanın yapım tarihinin 2005 yılı içerisinde olduğunu belirtir ifadelerin bulunması ve hükme esas alınan bilirkişi raporunda binanın yapım tarihinin hangi teknik usule göre belirlendiğinin gösterilmemesi karşısında, taşınmazın bulunduğu yere dair suç tarihi ve öncesini kapsar bir şekilde yıllara göre güncellenmiş hava fotoğraflarının belediye veya diğer ilgili kuruluşlardan temin edilmesi, binanın çatısının yapım tarihine dair kolluk araştırması yapılması, yapı komşuları kamu tanığı olarak dinlenerek çatının hangi tarihte inşa edildiği konusunda görgülerinin sorulması, mahallinde yeniden keşif ve uzman bilirkişi incelemesi yaptırılarak çatı imalatındaki eskime, yıpranma ve korozyon durumları gibi yıpranma oranını içeren teknik verilere göre bilirkişiden rapor alınarak çatının yapım tarihinin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlendikten sonra sanığın hukuki durumunun tayini yerine eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 22/11/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/29306
Karar No: 2017/15129
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/29306 E.  ,  2017/15129 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2012/8000
Karar No: 2012/11891
Karar Tarihi: 19.06.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/8000 E.  ,  2012/11891 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

No :779-466

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde, ödeme emri ile dayanağı olan idari para cezasının iptaline karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünülüp aşağıdaki karar tespit edilmiştir.

Dosyanın tetkikinden; ödeme emrine konu idari para cezasının, davacı şirkette sigortasız çalıştığı tespit edilen ...'a ait 2007/5. aya ait prim hizmet belgesinin verilmemesi sebebiyle tahakkuk ettirildiği, davacı şirket tarafından Muğla 1. İdare Mahkemesi'nde 2008/272 Esas sayılı dosya ile idari para cezasının iptali istemiyle dava açıldığı, yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verildiği, idari para cezasının iptaline ilişkin verilen kararın 25.03.2011 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, "ödeme emrinin iptali" kararı ile yetinilmesi gerekirken, aynı zamanda idari para cezasının da iptaline karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın düzeltilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinde yer alan, 1086 sayılı Yasanın temyize ilişkin hükümlerinin uygulanmasının gerektiğine ilişkin düzenleme uyarınca) Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

S O N U Ç : Hüküm gerekçesinin son parağrafında yer alan "...idari para cezasının iptaline..." sözcüklerinin silinerek, yerine, "...değerindeki ödeme emrinin iptaline...", sözcüklerinin yazılmasına, hükmün (1) nolu bendinin silinerek, yerine, "Davanın KABULÜ ile; Muğla SGK Başkanlığı'nın 2008/23155 sayılı ödeme emrinin iptaline”, şeklinde yazılmasına, gerekçenin ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.06.2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/42985
Karar No: 2017/22944
Karar Tarihi: 14.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/42985 E.  ,  2017/22944 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 14/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2020/4964
Karar No: 2021/2406
Karar Tarihi: 03.03.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/4964 E.  ,  2021/2406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçların üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nin 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, REDDİNE, 03/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/3899
Karar No: 2018/7796
Karar Tarihi: 10.10.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/3899 E.  ,  2018/7796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

... İletişim Elektronik ..Ltd. Şti yetkilisi olan sanıkların 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenledikleri iddia ve kabul edilen kamu davasında sanıkların suçlamaları kabul etmedikleri ve dosyada suça konu sahte fatura örneklerinin bulunmadığı anlaşılmakla gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından her takvim yılına ait suça konu fatura asılları ya da onaylı örneklerinden kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulması, incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi; faturaları kullanan şirketler hakkında karşıt inceleme yapılıp yapılmadığı araştırılıp, yapılmış ise düzenlenen vergi inceleme ve sair raporların onaylı suretlerinin getirtilerek incelenmesi, kamu davası açılıp açılmadığının sorulması, açıldığının tespiti halinde dava dosyalarının intikalinin sağlanarak ayrıntılı özetinin tutanağa geçirilmesi, bu davayı ilgilendiren bilgi ve belgelerin onaylı örneklerinin alınarak dosyaya konulması; faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin araştırılarak getirtilip incelenmesi ve dosya arasına konulması, 2007 takvim yılı yönünden şirketin 27/11/2006 tarihinde sanıklarca devredildiği ve 24/04/2007 tarihinde şirket müdürlüğüne Engin İkiz'in getirilmiş olduğu da nazara alınarak 2007 takvim yılında sahte olarak düzenlenen fatura tarihleri tespit edilerek gerektiğinde faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler tanık olarak dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak aldıkları ve sanıkları tanıyıp tanımadıklarının sorulmasından sonra sonucuna göre tüm deliller tartışılarak sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.10.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/44148
Karar No: 2017/22945
Karar Tarihi: 14.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/44148 E.  ,  2017/22945 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 14/02/2017 tarihinde karar verildi.