erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/23261
Karar No: 2017/4191
Karar Tarihi: 12.04.2017

**18. Ceza Dairesi         2015/23261 E.  ,  2017/4191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın aşamalardaki çocuk teslimi için gelinen günün doğru olmadığı ve yapılan işlemlerin usulsüz olduğu savunması karşısında, İnegöl 1. İcra Müdürlüğünün 2007/4948 Esas sayılı dosyası getirtilip incelenerek, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilip sonucuna göre hakaret suçundan TCK'nın 129. maddesinin, görevi yaptırmamak için direnme suçundan TCK'nın 29. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Kabule göre ise,

Mahkemece kendisine herhangi bir yükümlülük yüklenmeyen ve denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında, hakaret suçundan kurulan önceki hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, yeniden değerlendirme sonucu, açıklanması geri bırakılan hükümdeki 10 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi suretiyle CMK'nın 231/11. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 12/04/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/11185
Karar No: 2019/18322
Karar Tarihi: 10.10.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/11185 E.  ,  2019/18322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Mahalli mahkemenin 26/02/2013 tarih, 2012/358 Esas ve 2013/119 Karar sayılı ilamı ile hükmolunan 3.000 TL adli para cezasının sanık tarafından temyiz edildiği, anılan hükmün Dairemizin 19.11.2015 tarihli, 2015/16646 Esas 2015/33039 Karar sayılı ilamıyla sanık lehine bozulduğu, bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda sanık hakkında 2 ay 15 gün hapis cezasına hükmedildiği, anılan hükmün yine sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 01.06.2017 tarihli, 2016/15915 Esas 2017/7759 Karar sayılı ilamıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesine aykırı hareket edilmesi nedeniyle bozulduğu, bozma sonrası yapılan yargılama sonrasında CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sonuç cezanın 3.000 TL adli para cezası olarak belirlenmesi gerekirken, 5237 sayılı TCK'nin 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca 1.500 TL adli para cezası olarak belirlenmesi suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini,

Kabule göre de;

2) 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesindeki seçimlik cezalardan hapis cezasının tercih edilmesi karşısında, TCK'nin 50/2. maddesinde düzenlenen "suç tanımında hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde hapis cezasına hükmedilmiş ise, bu ceza artık adli para cezasına çevrilmez" hükmü uyarınca hapis cezasının adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerden 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.10.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/33296
Karar No: 2017/15705
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/33296 E.  ,  2017/15705 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2018/1141
Karar No: 2022/2326
Karar Tarihi: 15.02.2022

**11. Ceza Dairesi         2018/1141 E.  ,  2022/2326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜMLER : Beraat

Gerekçeli karar başlığında “2008 ve 2009” şeklinde yanlış gösterilen suç tarihlerinin, suça konu faturaların KDV indiriminde kullanılması ve kullanılan en son beyanname tarihine göre sırasıyla 25.12.2008 ve 25.01.2010 olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen "2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma" suçlarının kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 2008 takvim yılı yönünden 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden; 2009 takvim yılı yönünden ise 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 24.12.2013 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla, katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağan ve olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 15.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/3969
Karar No: 2006/10478
Karar Tarihi: 29.06.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/3969 E.  ,  2006/10478 K.**

**"İçtihat Metni"**

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere  oybirliğiyle karar verildi. 29.06.2006 per.
Esas No: 2012/1562
Karar No: 2012/2269
Karar Tarihi: 20.02.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/1562 E.  ,  2012/2269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 31.01.2011 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 10.03.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yüklenicinin temliki işlemine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

... ... mirasçısı olan davalılar, iyiniyetli kayıt maliki olduklarını, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava reddedilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Belirtildiği üzere davacı, davada taraf olmayan ve yüklenici sıfatı taşıdığını bildirdiği ... Ltd.Şti.’nin kendisine yaptığı temlik işlemine dayanmıştır.

Bir tanımlama yapmak gerekirse alacağın temliki, alacaklı ile onu devralan üçüncü şahıs arasında borçlunun rızasına ihtiyaç göstermeden yapılabilen ve sadece kazandırıcı bir tasarruf işlemi niteliği taşıyan şekle bağlı bir akittir. Borçlar Kanununun 163.maddesi hükmüne göre, temlikin yazılı yapılması yeterli ve geçerlidir. Ancak, davacı yazılı bir temlik sözleşmesine dayanmamış, soyut şekilde temlikten söz etmiştir. Dolayısıyla, temlik iddiası kanıtlanmış değildir.

Diğer taraftan dosyada toplanan bilgi ve belgelerde, davalıların mirasbırakanı olan ... ...’ın taşınmazı tapuda 01.03.2005 tarihinde edindiği anlaşılmaktadır. Türk Medeni Kanununun 1023.maddesine göre, ilke olarak tapu kütüğündeki tescile iyiniyete dayanarak mülkiyet veya bir başka ayni hak kazanan üçüncü kişinin bu kazanımının korunması gerekir. Aynı yasanın 1024.maddesine dayanarak bir kimsenin iyiniyetli malik olmadığını ispat yükü ise bunu iddia eden karşı tarafa düşer. Davacı, kayıt malikinin kötüniyetli olduğuna dair delil de getirmiş değildir. Bu bakımdan mülkiyeti tapuyla kazanan ve tapu kütüğündeki tescile dayanan davalılar mirasbırakanının iyiniyetli malik olarak kabulü de zorunludur.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davacının bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 20.02.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/12491
Karar No: 2018/6521
Karar Tarihi: 10.10.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/12491 E.  ,  2018/6521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nun 155/2, 62, 50/1-a. maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Müştekinin içinde kavak ağaçları bulunan bahçesinin bakım ve idaresini amcası sanık ...'a bıraktığı, ...'ın da 31 kavak ağacını müştekinin bilgisi olmadan temyiz dışı sanık ...'e sattığı, onun da yine temyiz dışı sanık ...' ye sattığı ve olay günü ağaçları bahçeden keserek Denizli' ye götürdüğü, ... ve..' nün bu bahçenin müştekiye ait olduğunu bildikleri, bu sebeple sanıkların sevk maddeleri gereğince cezalandırılması gerektiği iddia edilen olayda; katılanın bu bahçeyi amcası sanığa bakması ve içindeki elde ettiği ürünleri kullanması için verdiğini söylediği ve sanığın da bakım karşılığında bir ücret ödeneceğine dair beyanda bulunmadığı anlaşıldığından eylemin şikayete tabi olan ve 6763 sayılı Kanun'un 31. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254 maddeleri gereğince uzlaşma kapsamındaki TCK'nın 155/1 maddesinde tanımlanan suça uyduğu gözetilmeksizin suç vasfında yanılgıya düşülerek sanığın TCK'nın 155/2 maddesi uyarınca mahkumiyetine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/35652
Karar No: 2017/16093
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/35652 E.  ,  2017/16093 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2011/2941
Karar No: 2011/3787
Karar Tarihi: 31.03.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/2941 E.  ,  2011/3787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AKHİSAR 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/10/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakanın mal kaçırmak amacıyla 3294 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünü hibe ile, bir kısmını ise ölünceye kadar bakma koşuluyla kızı davalıya temlik ettiğini, saklı paylarının ihlal edildiğini ileri sürüp muvazaa nedeniyle tapu kaydının iptali ile miras payları oranında adlarına tesciline, olmadığı taktirde 15.000,00.-TL.lik kısmın tenkisine karar verilmesini istemişler, yargılama sırasında 13.07.2010 tarihli oturumda davayı takipsiz bırakmışlardır.

Davalı, dava konusu taşınmazın bakım ihtiyacı nedeniyle kendisine devredildiğini, bakım görevini yerine getirdiğini, iddiaların doğru bulunmadığının belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 13.07.2010’da işlemden kaldırılan davanın 3 aylık yasal süresinde yenilenmediği gerekçesiyle HUMK.nun 409/5. maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Karar, davacılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi . .raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi.  Gereği görüşülüp, düşünüldü.    Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı taktirde tenkis isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; davacılar vekilinin 27.04.2010 tarihli oturuma cevaplı telgraf ile mazeret bildirdiği, mahkemece, aynı oturumda davacı vekilinin mazeretinin kabul edilip, duruşma gününün UYAP üzerinden öğrenilmesine karar verildiği, bir sonraki oturuma davacı tarafın katılmadığından dosyanın 13.07.2010’da işlemden kaldırıldığı, 3 ay içinde de yenilenmediğinden davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği gibi, 7201 sayılı Tebligat Kanununda ve bu kanunda değişiklik yapan 6099 sayılı yasa ile getirilen düzenlemede, duruşma gününün bilgisayar ortamında (UYAP) bildirilmesi yönünde bir zorunluluk yoktur. Kaldı ki, UYAP sisteminden davacılar vekiline duruşma gününün bildirildiğine dair dosyada bir kayıt yoktur.

Bu durumda, mahkemece, 27.04.2010 tarihli oturumda, davacılar vekilinin cevaplı telgraf ile bildirdiği mazaret kabul edildiğine göre bir sonraki duruşma gününün vekile tebliği gerekeceği açıktır.

O halde, dosyanın işlemden kaldırılıp, yazılı olduğu üzere açılmamış sayılma yönünde verilen kararın isabetli olduğu söylenemez.

Hal böyle olunca; davacılar vekiline usulüne uygun duruşma günü tebliğinin yapıldıktan sonra, tarafların iddia ve savunmaları doğrultusunda toplanan deliller gözetilerek işin esası hakkında bir hüküm kurulması gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir.

Davacıların, temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,   31.03.2011  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/8990
Karar No: 2018/11967
Karar Tarihi: 31.10.2018

**8. Ceza Dairesi         2018/8990 E.  ,  2018/11967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Eziyet

HÜKÜM : Beraat, mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık hakkında kurulan beraat hükümlerinin incelenmesinde;

Bozmaya uyularak; mahkemece, kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararları usul ve yasaya uygun bulunduğundan katılan kurum vekilinin, eksik incelemeye ve suçların sabit olduğuna yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2- Mahkumiyet hükümlerine gelince;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; mahkemenin cezaların alt sınırdan tayinine ilişkin uygulamasında bir isabetsizlik bulunmadığının ve sanığın sabıkasında yer alan İnegöl 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2007/422 esas, 2008/36 sayılı kararı ile tehdit suçundan hükmolunan 1000 TL adli para cezasının, 1412 sayılı CMUK.nun 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 305. maddesi uyarınca miktar itibariyle kesin nitelikte olduğu ve aynı Kanun'un 305/son maddesine göre tekerrüre esas alınamayacağının anlaşılması karşısında tebliğnamedeki bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir.

Bozmaya uyularak; yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre katılan kurum vekilinin teşdite, sanık ... müdafinin ise eksik incelemeye ve suçun sabit olmadığına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 31.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/16045
Karar No: 2012/6341
Karar Tarihi: 18.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/16045 E.  ,  2012/6341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 46.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 02.11.2010 tarih ve 2010/308 - 2010/424 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların marka ve kullanım hakkı davacıya ait LPG tüplerini müvekkili abonelerinden toplayarak imha ettiklerini, müvekkili şirketin davalıların haksız rekabet teşkil eden eylemleri nedeni ile maddi, marka hakkına yönelik eylemleri nedeni ile manevi zarara uğradığını ileri sürerek, davalıların eylemlerinin haksız rekabet oluşturduğunun tespitine ve men’ine, şimdilik 2.000-YTL maddi, 5.000-YTL.manevi tazminatın davalılardan tahsiline ve hükmün ilanına karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili, davanın usul ve esas yönünden reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan kanıtlara göre, davalıların eyleminin haksız rekabet teşkil ettiği, manevi tazminat istemi koşullarının ise oluşmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne ilişkin karar, davacı talebini genel korumaya ilişkin TTK hükümlerine göre oluşturmuş ise de, aynı zamanda marka hakkına ilişkin hükümlere dayalı maddi vakıalara da dayanmış olup, özel korumaya ilişkin 556 sayılı KHK hükümlerinin de tartışılması gerektiği bu sebeple uyuşmazlığın FSHM'nin görev alanına girdiği gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bu kez bozma ilamına uyularak görevsizlik kararı verilmiştir.

Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 18.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/5251
Karar No: 2013/4575
Karar Tarihi: 27.02.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/5251 E.  ,  2013/4575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

KARAR

Dava, abonenin elektrik faturasına yansıtılan kaçak kayıp bedeli ile ilgili olarak Tüketici sorunları Hakem Heyitince verilen karara itirazı ilişkindir.

9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.01.2013 günlü ve 2013/1 sayılı kararı uyarınca işbu davada temyizen incelenme görevi 1.2.2013 tarihinden itibaren Yargıtay 3.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 3.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 27.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/4657
Karar No: 2018/5825
Karar Tarihi: 23.05.2018

**8. Ceza Dairesi         2018/4657 E.  ,  2018/5825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hükümlünün kaçmasını sağlama

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozma ilamına uyulmasına karar verildiği halde temel cezanın üst hadde yakın şekilde tayin edilmemesi ve tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında TCK.nun 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin cezanın alt sınırdan verilmesi gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 23.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/6114
Karar No: 2017/7247
Karar Tarihi: 25.12.2017

**20. Ceza Dairesi         2017/6114 E.  ,  2017/7247 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kişilerin hayatını ve sağlığını tehlikeye sokacak biçimde

ilaç yapma veya satma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenler dışındaki yaptırımların doğru olarak belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Hüküm kurulurken sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulanan Kanun maddesinin “TCK’nın 50/1-a ve 52/2”. maddeleri yerine sadece “52/2” maddesi olarak gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

2- 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca “Kararda, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi hâlinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrileceği belirtilir." hükmüne rağmen kararda bu kısmın gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak bu durumun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

1- Hüküm fıkrasında gün adli para cezasının paraya çevrildiği bölümde bulunan " 5237 sy 52/2 maddesinden" önce gelmek üzere "TCK'nın 50/1-a maddesi " ibaresinin yazılması,

2- Adli para cezasının çevrilmesine ilişkin hüküm kısmına “6.000 TL adli para cezasına çevrilmesi” ibaresinden sonra gelmek üzere "taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına," ibaresinin yazılması,

Suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/62
Karar No: 2020/7111
Karar Tarihi: 24.09.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/62 E.  ,  2020/7111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalı Hazine vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dairemizce dosya geri çevrilmiş ise de gereği mahkemece tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

1-Bilirkişi raporlarında münavebe ürünü olarak alınan badem, elma, kayısı, incir, armut, ayva, nar, vişne, bağ, dut'un yaşlarına göre tespit edilecek verim miktarlarının İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2012 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulmasından,

2- Dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede; bir dekara kaç badem ağacı dikildiği, badem ağaçlarının kaç yaşında verim çağına geldiği ve bilirkişi raporuna göre 5 yaşlarında olduğu anlaşılan badem ağaçlarının yaşlarına göre tespit edilecek verim miktarlarının, İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğünden istenilmesinden,

Sonra geri çevirme kararı ile istenilen hususların eksiksiz yerine getirilip mahkeme hakimince denetlenerek birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine İKİNCİ KEZ GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24/09/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.