erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2021/12662
Karar No: 2022/8809
Karar Tarihi: 28.04.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/12662 E.  ,  2022/8809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi uyarınca "Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56'ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK'nun 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100,00 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000,00 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 305/1-2. maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 28.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/2023
Karar No: 2022/7556
Karar Tarihi: 03.10.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/2023 E.  ,  2022/7556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/3256 E., 2018/2466 K.

SUÇ : Kan gütme saikiyle kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 07.12.2018 tarihli ve 2018/3256 Esas, 2018/2466 Karar sayılı kararının, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin huzurunda tefhim edilen hükme karşı 07.12.2018 tarihinde temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile süre tutum talebinde bulunduğu ve gerekçeli temyiz sebeplerini bildirmek üzere gerekçeli kararın tarafına tebliğini istediği, gerekçeli kararın, 16.01.2019 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edildiği ancak suça sürüklenen çocuk müdafiinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 295 inci maddesinin birinci fıkrasında; "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir." şeklinde belirtilen yedi günlük kanunî süre geçtikten sonra 31.01.2019 tarihinde gerekçeli temyiz sebeplerini bildirdiği anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.10.2022 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2016/11675
Karar No: 2019/8030
Karar Tarihi: 14.11.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/11675 E.  ,  2019/8030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından Mahkemece ayrıca hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Gerekçeli karar başlığında “2010-2011 Yılları” şeklinde eksik gösterilen suç tarihlerinin, suça konu faturaların gelir vergisi beyannamesinde kullanıldığı anlaşıldığından, “16.03.2011 ve 16.03.2012” olarak Mahkeme tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Her takvim yılı içinde kullanılan faturaların ayrı suçları oluşturması, ancak aynı takvim yılına ait birden fazla fatura kullanılması hâlinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği dikkate alınarak, sanık hakkında TCK'nin 43. maddesinin 1. fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliği, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler ile delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, vicdanî kanının deliller ve dosyadaki bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, fiile uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlenip uygulandığı, kurulan hükümlerde eleştiri dışında bir aykırılık bulunmadığı anlaşılmış; sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükümlerin ONANMASINA,14.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/11856
Karar No: 2014/3246
Karar Tarihi: 29.01.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/11856 E.  ,  2014/3246 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/24682

MAHKEMESİ : Adıyaman 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/04/2011

NUMARASI : 2009/1218 (E) ve 2011/833 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında verilen hüküm, temyiz incelemesine tabii olup Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin sanığın dilekçesini değerlendirmeye yönelik 18.11.2011 tarihli kararı yok hükmünde olup yapılan incelemede;

Sanığın aşamalarda suçlamayı kabul etmediği, mağdur Sedat'ın hazırlıktaki beyanında; “dışarı çıktığımızda Muzaffer, Ali ve Emrah'ın elinde bıçakla bizi beklediğini gördük saldırdılar, şikayetçiyim” dediği, duruşmada ise “hazırlık ifademi tekrar ederim, ben Emrah'a sopa ile vurdum, Muzaffer ve Emrah da bana sopalarla vurdular, bana vuran sanıklardan şikayetçiyim” dediği, mağdurun tarafında yer alan diğer sanıkların da sanık Ali'de bıçak veya sopa bulunmadığını söylemeleri karşısında mahkumiyetini gerektirecek yeterli delil bulunmadığı anlaşılmakla sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 29.01.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/577
Karar No: 2014/9011
Karar Tarihi: 25.04.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/577 E.  ,  2014/9011 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Havza Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 24/10/2013

Numarası : 2012/65-2013/397

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı M.. B..nın tüm temyiz itirazlarının reddine,

2-Davalı H.. K..nın temyizine gelince; Davacı davalı idareye ait yatılı ilk öğretim okulunun pansiyonunda 10.02.1999-17.06.2011 tarihleri arasında davalı idarenin çeşitli alt taşeronlarında aşçı olarak çalıştığını, çalıştığı okulun pansiyon kısmının kapanması sebebiyle iş akdinin sonlandırıldığını beyan ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai ve yıllık izin ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Kaymakamlık cevap vermemiş, diğer davalı davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı dava dilekçesi ile davalı H.. K..nı hasım göstermek suretiyle dava açmış, 17.04.2012 tarihinde vermiş olduğu dilekçe ile M.. B..'nı davaya dahil etmiştir. Mahkemece hüküm altına alınan alacakların davalılardan tahsiline karar verilmiştir. Davacının çalıştığı Belalan Yatılı İlköğretim Okulu davalı MEB.na bağlı olup bu okulu temsilen dava H.. K..na yöneltilemez. H.. K..na yönelik davanın husumetten reddine karar verilmesi gerekirken alacaklardan diğer davalı MEB. ile birlikte sorumlu tutulmuş olması bozma nedenidir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı H.. K..nın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, davalı M.. B.. harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 25/04/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/1753
Karar No: 2016/6288
Karar Tarihi: 20.10.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/1753 E.  ,  2016/6288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Her takvim yılında işlenen sahte fatura düzenlemek eylemlerinin her bir takvim yılı için birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu gözetilmeden “2004 ve 2005 takvim yıllarında ''sahte fatura düzenlemek'' fiillerinin tek suç kabulüyle yazılı şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk,

Bozmayı gerektirmiş ise de, yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık ... hakkında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hüküm fıkrasındaki TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin olan tüm kısımların çıkartılması ile yerine "TCK'nun 53. maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına' ibaresi eklenmek suretiyle, eleştiri dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.10.2016 günü oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/29638
Karar No: 2015/6829
Karar Tarihi: 13.04.2015

**13. Ceza Dairesi         2013/29638 E.  ,  2015/6829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın aşamalarda alınan savunma beyanlarında suça konu evde 2011 yılının aralık ayından itibaren ikamet ettiğini belirttiğinin anlaşılması karşısında; sanığın beyanı doğrultusunda araştırma yapılarak sanığın ne kadar süre sözkonusu evde ikamet ettiğinin kesin bir biçimde tespit edilmesinin ardından 02.07.2012 tarihinde kabul edilip 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı “Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkındaki” Kanun’un geçici 2. maddesinin 1. ve 2. fıkrası hükümleri birlikte ele alınıp değerlendirildiğinde yapılan değişiklikle amaçlananın bu kapsam dâhilindeki suçlar bakımından kurum zararının ödenmesi halinde, olayın sanığı hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilerek işin esasına girilmesinin önlenmesi olduğu gözetilerek, tespit edilen süre doğrultusunda bilirkişiden normal tarifeye göre (vergiler dahil cezasız) kurum zararının belirlenmesine esas olmak üzere yeniden rapor aldırılıp sanığa bilirkişi tarafından normal tarifeye göre hesaplanacak olan cezasız kaçak kullanım bedelini ödeyerek şikayetçi kurumun zararını gidermesi halinde 6352 sayılı Yasanın Geçici 2/2 maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine dair bildirimde bulunularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...' nun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 13.04.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Esas No: 2013/15692
Karar No: 2013/23522
Karar Tarihi: 19.12.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/15692 E.  ,  2013/23522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

...-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan ....01.2012 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorularak,

...-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda kıyas emsal kabul edilen taşınmazların ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi olduklarının ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile ... Müdürlüğünden ayrı ayrı sorularak,

...-Değerlendirme tarihi olan 2012 yılında dava konusu taşınmaz ile, bilirkişi kurulunca emsal kabul edilecek taşınmazlın, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinde istenilerek ,

...-Bilirkişi kurullarınca incelenen ve değer biçmeye esas alınan Oklalı Köyü 874 parsel sayılı taşınmazın, bilirkişi raporlarında belirtilen tarihteki satışına ilişkin alıcı, satıcı, satış tarihi, satış bedeli ve yüzölçümünü gösterir şekilde tapu kayıtlarının ... Müdürlüğünden getirtilerek,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, ........2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/11378
Karar No: 2014/20935
Karar Tarihi: 25.09.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/11378 E.  ,  2014/20935 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2013/249441

MAHKEMESİ : Aybastı Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/06/2013

NUMARASI : 2013/121 (E) ve 2013/203 (K)

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça konu taşınmazın bulunduğu Perşembe Yaylası'nın; Aybastı Belediye Başkanlığı'nın 10.10.2009 tarihli yazısında belediye sınırları içerisinde olduğunun, imar planının bulunmadığının, 03.11.2009 tarihli bilirkişi raporunda ise belediye mücavir alan sınırları dahilinde kaldığının belirtilmesine rağmen, 13.03.2013 tarihli Yargıtay bozma ilamı sonrası Aybastı Belediye Başkanlığı'nın 06.05.2013 tarihli yazısında, Aybastı Belediyesine ait mücavir alan ve imar planı bulunmadığının; fen bilirkişisinden alınan 22.05.2013 tarihli ek raporda ise, suça konu yerin Aybastı Belediyesinin sınırları ve imar planı dışında kaldığı ve suça konu yerin mücavir alan haritasının bulunmadığının bildirilmesi karşısında; belediye teşkilatı bulunan yerlerdeki kamuya ait taşınmazlara tecavüzün, hükümden önce yürürlüğe giren 5841 sayılı Kanunla değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 154. maddesindeki suçu oluşturmayacağı gözetilerek, suça konu yerin belediye sınırları içerisinde olup olmadığı, herhangi bir köye mera yada başka bir vasıfla tahsisinin bulunup bulunmadığı kesin biçimde saptandıktan sonra sanığın hukuki duru- munun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş oldu- ğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulan- ması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 25.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/8019
Karar No: 2012/5946
Karar Tarihi: 13.09.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/8019 E.  ,  2012/5946 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 115 ada 2 parsel sayılı 1011,75 m2 yüzölçümündeki taşınmaz ilköğretim okulu ve arsası niteliği ile 116 ada 1 parsel sayılı 508,66 m2 yüzölçümündeki taşınmaz ise bahçe niteliği ile davalı Taşağıl Köyü Tüzel Kişiliği adına tespit edilmiş, tutanakların beyanlar hanesinde taşınmazların Milli Eğitim Bakanlığı'nın izni olmadan başka amaçlarla kullanılamayacağı belirtilmiştir. Davacı Hazine tapu kaydına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazların tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı Hazine'nin tutunduğu 6.6.1984 tarih 2 sayılı tapu kaydının dava konusu taşınmazları kapsadığı ancak tapu kayıt kapsamındaki yerlerin 6.5.1998 tarihinde ilköğretim okulu olarak kullanılmak üzere davalı Taşağıl Köyü Tüzel Kişiliğine tahsis edildiği, taşınmazların okul ve bahçesi niteliğinde olduğu 221 sayılı İlköğretim ve Eğitim Kanununun 65.maddesi hükmünde okullar için tahsis, satın alma veya kamulaştırma yoluyla sağlanan topraklarla bu topraklar üzerinde yapılacak bina veya tesisler bulundukları yerlere göre köy veya özel idareler adına tapuya tescil edilir ve yine aynı kanunun geçici 7.maddesi hükmünde de bu kanunun yürürlüğe girdiği tarihte Hazine'nin mülkiyetinde bulunan ve ilköğretim kurumlarına tahsis olunan taşınmaz mallar intifa hakkı Milli Eğitim Bakanlığı'na ait olmak üzere bulundukları yerlere göre bedelsiz olarak köy tüzel kişiliği veya özel idareler adına tapuya tescil edilir hususlarına yer verildiği gözetildiğinde, mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından, davacı Hazine'nin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 13.9.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2009/21361
Karar No: 2010/30130
Karar Tarihi: 02.11.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/21361 E.  ,  2010/30130 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2007/206705

MAHKEMESİ : Konya 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/04/2007

NUMARASI : 2007/281

SUÇ : Kavgada korkutmak için silah çekmek

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, kavga sırasında bıçak çekerek mağdurun boğazına dayayıp küfür ettikten sonra bıçağı kendiliğinden mağdurun boğazından çekmesi şeklindeki eyleminin, görev hususu da dikkate alınarak 5237 sayılı TCK'nun 106.maddesinde düzenlenen tehdit suçunu oluşturup oluşturmayacağı tartışılarak bu suçu oluşturduğunun kabulü halinde 765 sayılı TCK'nun 466/1.maddesi ile 5237 sayılı TCK'nun 106.maddesinde öngörülen cezalardan hangisinin lehe olduğu belirlenip, lehe olan madde uyarınca ceza tayini, eylemin 5237 sayılı TCK'nun 106.maddesinde düzenlenen suçu oluşturmadığının kabulü halinde ise sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken bu eylem yönünden değerlendirme yapılmadan kavgada silah çekmek suçunun 5237 sayılı TCK'nun da bağımsız bi suç olarak düzenlenmediği gerekçesi ile sanığın beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA 02.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/2634
Karar No: 2018/2588
Karar Tarihi: 26.03.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/2634 E.  ,  2018/2588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-“Defter ve belgeleri ibraz etmeme“ suçunun oluşabilmesi için,"..varlığı noter tasdik kayıtları veya sair suretlerle sabit olan" defter ve belgelerin, saklama zorunluluğu olan 5 yıllık süre içerisinde usulüne uygun olarak yapılan tebligata rağmen vergi incelemesi için yetkili memura ibraz edilmemesinin gerektiği, 08.07.2010 tarih ve 2010/79 sayılı vergi suçu raporu ve ekindeki vergi tekniği raporunda mükellefin 2005 takvim yılına ait defter ve belgelerinin noter tasdiki veya belge basım formlarına ilşkin bildirimlere dair bilgi bulunmadığı, yine raporda sözü edilen 20.05.2010 tarih ve 12884 sayılı belge isteme yazısının da aslı yada suretinin dosya içerisinde mevcut olmadığının anlaşılması karşısında; ilgili defter ve belge isteme yazısının aslı veya onaylı bir suretinin dosya içerisine getirtilmesi ile inceleme için istenen defter ve belgelerin varlığına dair noter tasdik bilgisi, belge basım formu bildirimi veya başkaca tespitlerin bulunup bulunmadığı ilgili idareden sorularak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 26.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.