erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/14323
Karar No: 2013/3434
Karar Tarihi: 18.02.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/14323 E.  ,  2013/3434 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/4. maddesi uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Asli kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin kemik kırığı oluşacak, üç kişinin de basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmasına sebebiyet veren sanık hakkında, temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinde isabetsizlik bulunmamakta ise de, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş şekli, meydana gelen zararın ağırlığı, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu da nazara alınmak suretiyle, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, teşdidin derecesinde yanılgıya düşülerek, fazla ceza tayin edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/5824
Karar No: 2010/12361
Karar Tarihi: 05.11.2010

**11. Ceza Dairesi         2009/5824 E.  ,  2010/12361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanıkların, 1997 ve 1998 takvim yıllarında "sahte fatura kullanarak" vergi kaçakçılığı suçlarını işlediklerinin iddia olunması karşısında; suç tarihleri ve iddianamenin düzenlendiği tarihte yürürlükte bulunan 213 sayılı VUK'nun 359/b-1 madde ve fıkrasında yaptırıma bağlanan "sahte fatura kullanmak" suçundan açılan davaya bakma görevinin ağır ceza mahkemesine ait bulunduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, 5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Yasanın 9. madde hükümleri karşısında; sanıklara yüklenen "sahte fatura kullanmak" suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırları itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 Sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçların işlendiği 1997 takvim yılındaki suç yönünden 26.01.1998, 1998 takvim yılındaki suç yönünden 26.04.1998 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiğinden yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta usul ekonomisi de gözetilerek CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün bulunduğundan sanıklar hakkındaki kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle 765 Sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2 maddeleri uyarınca ORTADAN KALDIRILMASINA, 5.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/3306
Karar No: 2018/5271
Karar Tarihi: 04.07.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/3306 E.  ,  2018/5271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... .... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/.... maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevi yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının MERNİS adresinin “... Mah. ... Cad. No:... İç Kapı No:... .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... .... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının “... Mah. ... Sok. No:193/... .../...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun .../.... maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

... İlçe Emniyet Müdürlüğünce yapılan araştırmaya göre kısıtlı adayının “... Mah. ... Sok. No:193/... .../...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın ... ve .... maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/.... maddesi gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 04/07/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/7320
Karar No: 2015/19446
Karar Tarihi: 04.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/7320 E.  ,  2015/19446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/09/2014

NUMARASI : 2014/565-2014/740

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de; alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz karışık meyve bahçesi niteliğinde kabul edilmesine rağmen, hakim olan meyve ağaçlarının cinsi bilirkişi raporunda belirtilmemiştir.

Bu durumda; mahallinde bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılarak dava konusu taşınmaz üzerindeki meyve ağaçlarının cins ve adetleri ayrı ayrı belirtilmek suretiyle meyve bahçesi niteliği taşıyıp taşımadığı tespit edilip var olan meyve ağaçlarından elde edilecek dekar başına ürün miktarı ve toplam kg. satış fiyatları ile dekara üretim giderleri ilgili İl Gıda Tarım Müdürlüğünden sorulup, araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/5498
Karar No: 2023/5280
Karar Tarihi: 19.06.2023

**11. Ceza Dairesi         2022/5498 E.  ,  2023/5280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

EK KARAR : Temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddi

Şanlıurfa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.04.2022 tarihli ve 2019/1065 Esas, 2022/144 Karar sayılı ek kararının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Yargıtay 11. Ceza Dairesinin, 16.09.2019 tarihli ve 2017/11092 Esas, 2019/6272 Karar sayılı bozma kararı üzerine; Şanlıurfa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.01.2022 tarihli ve 2019/1065 Esas, 2022/144 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat ve Kabahatler Kanunu uyarınca 50 TL idari para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Şanlıurfa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.04.2022 tarihli ve 2019/1065 Esas, 2022/144 Karar sayılı ek kararı ile sanık müdafiinin temyiz başvurusu hakkında, "süre yönünden reddine" karar verilmiştir..

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, ek kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık müdafiinin yüzüne karşı 19.01.2022 tarihinde tefhim olunan karara karşı, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 09.03.2022 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, 1412 sayılı Kanun’un 305 ... maddesinin birinci fıkrası gereği asıl kararın re’sen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun’un 315 ... maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna ... yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder.” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Şanlıurfa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.04.2022 tarihli ve 2019/1065 Esas, 2022/144 Karar sayılı ek kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.06.2023 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2021/3312
Karar No: 2022/15474
Karar Tarihi: 26.09.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/3312 E.  ,  2022/15474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık tarafından katılana ait kızılağacın motorlu testere ile kesildiğinin iddia ve kabul edildiği olayda, sanığın, suça konu ağacın, yeğeni olan katılana ait arazi ile kendisine ait arazi arasında sınır olarak geçen derenin kendi tarafına düşen kısmında kaldığına, hem kendisine hem de yeğenine ait fındıklıklara gölge yaparak zarar verdiği için kestiğine ve zaten kendi yetiştirdiği ağaç olduğuna ilişkin savunmaları dikkate alınarak olay mahallinde keşif yapılıp sanığın iddiaları da araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeyerek eksik kovuşturma ile hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2-18/06/2014 tarihinde kabul edilip 28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi gereğince “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir. Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir. Hükümlünün, hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” hükmü gözetilmeden, sanık hakkında adli para cezasını ödemediği takdirde ödenmeyen para cezalarının hapse çevrileceği şeklinde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 26.09.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/2618
Karar No: 2011/9931
Karar Tarihi: 06.06.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/2618 E.  ,  2011/9931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin ve meydana gelen zararın tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin ve meydana gelen zararın tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Fındıklık niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde, yol olarak el atılan kısmının bedelinin tahsiline ve toprak kayması sonucu zarar gören bölümüne ilişkin de eski hale getirme bedeline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, 06.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/30081
Karar No: 2017/12043
Karar Tarihi: 18.10.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/30081 E.  ,  2017/12043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Doğrudan tayin edilen adli para cezalarının miktarı itibarıyla hüküm tarihinde yürülükte bulunan ve 14.04.2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a 6217 sayılı Yasa ile eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi olanaklı bulunmadığından, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafilerinin temyiz istemlerinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... ve ... müdafilerinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III-Suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocukların suç tarihi itibarıyla 12-15 yaş grubunda oldukları, işlemiş oldukları hırsızlık suçlarından dolayı fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneklerinin yeterince gelişip gelişmediği hususunda rapor alındığı halde, işlemiş oldukları nitelikli iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından dolayı fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneklerinin yeterince gelişip gelişmediği hususunda rapor alınması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafilerinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 18/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/68
Karar No: 2019/2372
Karar Tarihi: 08.04.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/68 E.  ,  2019/2372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar ...ve arkadaşları,...ile...tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulü ile duruşma isteminin giderden reddine karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Yörede 2010 yılında yapılan kadastro sırasında,... köyü 101 ada 1 parsel sayılı 1003 hektar 8545.71 m2 yüzölçümündeki taşınmaz orman niteliğinde Hazine adına tespit edilmiştir.

Davacı ... 03/08/2010 günlü dava dilekçesinde özetle;... ili, ... ilçesi, ... köyü 101 ada 1 parsel sayılı taşınmazın içerisinde kalan taşınmazının orman olarak tespit gördüğünü, oysa kadim tarla olduğunu, yapılan tespitin iptali ile taşınmazın adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Davacı ...ve arkadaşları, İsmet Kabasakal ve ... taşınmazın farklı bölümlerine ayrı ayrı açmış oldukları davalarda bu yerlerin orman niteliğinde olmayıp kendilerine ait tarım alanı olduğunu ileri sürerek tespitin iptaliyle adlarına tescilini istemiş; davacılar ...ile ... ve arkadaşları ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1964/604 E.- 1969/15 K. sayılı dava dosyasına dayanmışlardır.

Mahkemece çekişmeli yerlerin tarım alanı niteliğinde olmadığı, tümünün kesinleşen orman kadastro sınırları içinde kaldığı; fen bilirkişi krokisinde 4 ve 5 no ile gösterilen taşınmazların ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1964/604 E.- 1969/15 K. sayılı ilamı ile orman sınırları dışına çıkartıldığı anlaşmışsa da bu davada davalının Orman Yönetimi olduğu ve davanın Tarım Bakanlığının müzekkere cevabına göre orman araştırması yapılmaksızın verildiği, davada Hazinenin taraf olmadığı, bu sebeple ilamın Hazine aleyhine kesin hüküm oluşturmayacağı gerekçesiyle davanın reddine; çekişmeli taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiştir. Karar davacılar ... ve arkadaşları, ... ile ...tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde ilk kez 1947 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 5304 sayılı Kanunla değişik 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre orman kadastrosu yapılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 08/04/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/13168
Karar No: 2015/25691
Karar Tarihi: 11.12.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/13168 E.  ,  2015/25691 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2015/273322

MAHKEMESİ : İstanbul 33. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/07/2015

NUMARASI : 2015/102 (E) ve 2015/234 (K)

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozmaya uyularak; yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Önceki hükmün sadece sanık tarafından temyiz edildiği ve CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza miktarı açısından kazanılmış hak bulunduğu gözetilmeden TCK.nun 62. maddesinin uygulanmaması,

2- Kazanılmış hak gözetilerek infazın bozmadan önceki kararda hükmedilen hapis cezasından çevrilen 6.000 TL ve doğrudan hükmedilen 400 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına karar verilmemesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Adli sicil kaydında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar bulunan ve denetim süresi içinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında mahkemesine ihbarda bulunulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, ''hükmün 1 fıkrasının 2, 3 ve 4 bendinin'' çıkarılarak yerine sırasıyla, "sanık hakkında verilen cezadan TCK.nun 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın 10 ay hapis ve 25 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına'', ''sanığa verilen adli para cezasının sanığın mali ve ekonomik durumu, şahsi hali, cezanın sanık üzerindeki etkisi gözönüne alınarak TCK.nun 52/1 maddesi uyarınca günlüğü takdiren 20 TL'den paraya çevrilerek 500.- TL adli para cezası ile cezalandırılmasına'', ''sanığa verilen hapis cezasının süresi, sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu göz önüne alınarak TCK.nun 50/1-a ve 52/2. maddeleri gereğince verilen hapis cezasının günlüğü 20 TL'den 300 güne tekabül eden 6.000 - TL adli para cezasına çevrilmesine'' ve ''sanığa verilen adli para cezasının miktarı ve sanığın ekonomik ve şahsi hali gözönüne alınarak TCK.nun 52/4. maddesi uyarınca sanığa verilen adli para cezasının birer ay ara ile 20 eşit taksitte sanıktan tahsiline,'' ibarelerinin eklenmesine, bu hükümlerden sonra gelmek üzere "infazın 6000 TL ve 400 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına" ve “adli sicil kaydında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar bulunan ve denetim süresi içinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında mahkemesine ihbarda bulunulmasına”, ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 11.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/13444
Karar No: 2023/9153
Karar Tarihi: 14.12.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/13444 E.  ,  2023/9153 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/187 E., 2016/244 K.

SUÇ : Dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın, katılana ait 20 yıllık erik ağacını kesmesi şeklindeki eylemine uyan ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 152/1-c maddesinde tanımlanan dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre 5237 sayılı Kanun’un 66/1-e ve 66/4. maddelerinde öngörülen 8 yıllık asli (olağan) dava zamanaşımının, sanığın sorgusunun yapıldığı 25.11.2015 tarihi ile inceleme tarihi arasında geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca hâlen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 14.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.