erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/35551
Karar No: 2017/16051
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/35551 E.  ,  2017/16051 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2012/16072
Karar No: 2012/22328
Karar Tarihi: 13.11.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/16072 E.  ,  2012/22328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Yapılan inceleme ve alınan raporlar hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

1)Taşınmazda bulunan ağaçların sayı ve cinsine göre taşınmaz karışık kapama meyve bahçesi niteliğinde olduğundan, taşınmaza bu vasfına göre değer biçilmesi gerekirken, zeminine ayrı, üzerindeki ağaçlar için ayrı değer biçilmiştir.

Bu itibarla taşınmaza karışık kapama meyve bahçesi niteliğine göre değer biçilmesi için bilirkişi kurulundan ek rapor alınması, bu mümkün değilse yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu katılımıyla keşif yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, elverişsiz bilirkişi kurulu raporuna itibar edilerek hüküm kurulması,

2)4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti davalarında, aynı Yasanın 25/son maddesi uyarınca mülkiyet idareye tescille geçeceğinden kamulaştırılan ağaç ve yapıların değerinden enkaz bedelinin indirilmeyeceği düşünülmeden, enkaz bedeli düşülmek suretiyle eksik bedele hükmedilmesi,

3-Kabule göre de; taşınmaz üzerinde bulunan meyveli ve meyvesiz ağaçlara biçilen değer yönünden İlçe Tarım Müdürlüğü'nden resmi veriler getirtilip, bilirkişi raporu denetlenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/2587
Karar No: 2016/9198
Karar Tarihi: 31.03.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/2587 E.  ,  2016/9198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Davacı, davalıya bir ay sonra ödenmek üzere 28.06.2012 tarihinde 9.000,00 TL, 04.07.2012 tarihinde 5.500,00 TL olmak üzere toplam 14.500,00 TL'yi internet bankacılığı yoluyla gönderdiğini, dekontlara açıklama olarak “...'e borç verilmiştir. Senet hükmündedir” ibaresini yazdığını, davalının borcunu ödememesi üzerine, davalı hakkında başlattığı icra takibinin davalının itirazı ile durduğunu ileri sürerek, itirazın iptaline ve inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacıdan borç para almadığını, nakde sıkışık olduğu bir zamanda kendisinde bulunan çeke karşılık, davacının takip konusu ettiği 14.500,00 TL'lik ödemeleri yaptığını, davalıya borcu olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davalının takibe vaki itirazının asıl alacak yönünden iptaline, işlemiş faize ilişkin itirazının reddine ve asıl alacağın % 20'sı oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle, kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalı, davacıdan borç para almadığını, elindeki çeki davacıya verdiğini ve karşılığında takip konusu paraların davacı tarafından kendisine gönderildiğini savunmuş; ancak, savunmasını yasal delillerle ispat edemememiştir. Ne var ki; davalı savunmasını ispat konusunda yemin deliline de dayanmıştır. Mahkemece, davalının davacıya yemin yöneltme hakkı olduğunun hatırlatılması gerekir. Mahkemece yemin yöneltme hakkı olduğu hatırlatılarak, sonucunu uygun karar verilmesi gerekirken; eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenle temyiz olunan hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 248,00 TL harcın istek halinde iadesine, 31/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/19831
Karar No: 2024/6862
Karar Tarihi: 11.09.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/19831 E.  ,  2024/6862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/133 E., 2020/19 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz sebepleri; tanık beyanları arasındaki çelişkinin sanıkları suçtan kurtarmaya yönelik olduğu değerlendirilmeden kurulan beraat hükümlerinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ve hükümlerin bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Orman muhafaza memurları tarafından yapılan kontrolde, yolun alt ve üst kısmında yaklaşık 10 gün önce motorlu testereyle kesilmiş odunlar tespit edildiği, emvalin kesildiği alanda kimseye rastlanmadığı belirtilmiştir.

Sanıklar hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet suçundan cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık ... savunmasında, ağaç kesmediğini, ...'nin o dönemde İstanbul'da olduğunu ve kendilerine iftira attığını beyan etmiştir.

Sanık ... savunmasında, ağaç kesmediğini beyan ederek suçlamayı kabul etmemiştir.

Orman bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda, yakacak nitelikte ağaçların motorlu testereyle kesildiği tespit edilmiştir.

Tanık ..., suç tarihinde köy muhtarı olduğunu, ağaçları kimin kestiğini görmediğini, kolluk beyanındaki çelişki sorulduğunda ise nasıl böyle bir ifade verdiğini hatırlamadığını beyan etmiştir.

Davanın dayanağını oluşturan suç tutanağı, sanıkların savunmaları, tanık beyanları, bilirkişi raporu, bozma ilâmı ve tüm dosya kapsamına göre, sanıklar hakkında kurulan beraat hükümlerinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 11.09.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2019/759
Karar No: 2020/3997
Karar Tarihi: 06.07.2020

**11. Ceza Dairesi         2019/759 E.  ,  2020/3997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın "2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarını işlediğinin iddia ve kabul olunduğu olayda; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.11.2018 tarihli 2018/427 Esas ve 2018/517 Karar sayılı ilamı ile sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarında suça konu faturaların, 213 sayılı VUK'nin 230. maddesine göre yalnızca unsurlarının tespiti amacıyla incelenmesinde zorunluluk bulunmadığının anlaşılması karşısında, 5271 sayılı CMK’nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip sanığın hakkında mahkûmiyet hükmü kuran Mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sahte fatura düzenleme suçlarında her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, ancak aynı takvim yılı içerisinde farklı zamanlarda düzenlenen sahte fatura eylemlerinin bir bütün halinde zincirleme sahte fatura düzenleme suçunu oluşturacağı, 17.12.2013 tarihli iddianame ile sanık hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından kamu davası açıldığı gözetilmeden, hangi yıla ilişkin hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin tek hüküm kurulması ve TCK'nin 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümleri uygulanmayarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamada toplanan deliller gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak, yüklenen suçun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan hükmün ONANMASINA, 06.07.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/12546
Karar No: 2015/9518
Karar Tarihi: 08.09.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/12546 E.  ,  2015/9518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sinop 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/03/2014

NUMARASI : 2013/661-2014/172

Davacı S.. M.. vekili Avukat Mehtap tarafından, davalı A.. Ç.. aleyhine 27/11/2013 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 20/03/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, ormandan ağaç kesilmesi nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının ormandan izinsiz ağaç kestiğini belirterek, 6931 sayılı kanunun 113 ve 114 maddelerine dayalı zararlarının giderilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece Ceza dosyası kapsamına göre idarenin zararının ispatlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Erfelek Sulh Ceza Mahkemesinin 2009/118 esas, 2010/24 karar sayılı dosyası içeriğinden; davacı hakkında her ne kadar “ormandan dikiliden yakacak nitelikte ağaç kesme” suçundan kamu davası açılmışsa da, yapılan yargılama sonucunda ağacı davalının kestiği ispatlanamadığından ön ödeme ihbarı çıkarıldığı ve ödemenin yapılması nedeniyle davanın düşmesine dair verilen kararın yargıtay aşamasında zamanaşımından düşmesine ve suça konu emvalin istirdadı kabil olmak üzere orman idaresine teslimine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamından, davacının davaya konu orman emvalini kesmeyip devrikten temin ettiği ve el konulan emvalin orman idaresine teslimine karar verildiği de nazara alındığında, davacı orman idaresinin 6831 sayılı yasanın 113 ve 114. maddelerinden kaynaklı bir zararının olmadığı anlaşıldığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken, mahkemece yanılgılı değerlendirme ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 08/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/9325
Karar No: 2017/3788
Karar Tarihi: 04.04.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/9325 E.  ,  2017/3788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı kadın tarafından, her iki dava yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 04.04.2017 günü temyiz eden davalı-karşı davacı ... vekili Av. ... ve karşı taraf davacı-karşı davalı ... vekili Av. ... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalı-karşı davacı kadın tanık deliline dayanmış ve süresinde verdiği karşı dava dilekçesinde... ve ...'ın tanık olarak dinlenilmesini talep etmiştir. Yasal sebep bulunmadıkça gösterilen tanığın dinlenmemiş olması savunma hakkını kısıtlayan önemli bir usul hatasıdır (HMK m.27). Davalı-karşı davacı kadın yargılama sırasında dinlenmeyen tanıkların dinlenmesinden vazgeçmemiştir. Davalı-karşı davacı kadının dinlenilmelerinden açıkça vazgeçilmeyen tanıkları ... ve....'ın Hukuk Muhakemeleri Kanununun 243. ve devamı maddeleri gereğince usulüne uygun olarak çağrılıp dinlenilmesi, toplanan tüm delillerin birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, "ön inceleme duruşmasında verilen kesin süreye rağmen davalı-karşı davacı kadının tanık ve delil bildirmediği" gerekçesiyle eksik inceleme ile hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre, yeniden hüküm kurulması gerekli hale gelen davacı-karşı davalı erkeğin boşanma davası ile boşanmanın fer'ilerine yönelik diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, duruşma için takdir olunan 1.480,00 TL. vekalet ücretinin ...'dan alınıp...'ye verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.04.04.2017 (Salı)
Esas No: 2012/4682
Karar No: 2012/5242
Karar Tarihi: 11.04.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/4682 E.  ,  2012/5242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : 213 sayılı VUK.nun 359/b-1, 5237 sayılı TCK.nun 62. maddeleri gereğince 15 ay hapis cezası

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin zamanaşımının gerçekleştiğine, sübutun bulunmadığına, fazla ceza verildiğine ilişen katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1-01.05.2005-01.05.2006 olan suç tarihlerinin gerekçeli karar başlığına hatalı yazılması suretiyle CMK.nun 232/2-c maddesine aykırı davranılması,

2- Sanığın Vergi Dairesi Başkanlığı’nın mütalaası ve ekindeki vergi suçu raporuna göre 2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura kullanarak Kurumlar ve KDV ziyaına neden olduğunun anlaşılması karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında da açıklandığı üzere, her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, değişik vergi dönemlerinde birden fazla sahte fatura kullanılması nedeniyle eylemlerinin teselsül ettiği ve fatura sayısı ve miktarları ile sanığın kastı da gözönüne alınarak temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiği gözetilmeden ve 2004 (01.05.2005) takvim yılında işlenen suç yönünden de suç tarihlerinde yürürlükte olan 765 sayılı TCK. ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK. nun cezanın bireyselleştirilmesine ilişkin tüm hükümlerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanarak ortaya çıkan sonuçlar kararın gerekçe bölümünde denetime olanak verecek şekilde somut olarak gösterilip birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın tespiti gerektiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hangi takvim yılından hüküm kurulduğu da belirtilmeden tek ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321 nci maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 11.04.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/91
Karar No: 2011/270
Karar Tarihi: 26.05.2011

**Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulu         2011/91 E.  ,  2011/270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kale (Denizli) Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen, tarafları, tarih ve numarası yukarıda yazılı hükmün incelenmesi sırasında Yargıtay 14.Hukuk Dairesinin 20.12.2010 gün, 13319-14316 sayılı, 8.Hukuk Dairesinin 28.12.2010 gün 6991-6400 sayılı kararlarıyla meydana gelen görev uyuşmazlığının giderilmesi istenilmekle, 2797 sayılı Yasa uyarınca toplanan Başkanlar Kurulu’nca dairelerin görevsizlik kararlarıyla dava dosyası incelenerek gereği görüşüldü:

Dava, Sulh Hukuk Mahkemesince verilen zilyetlik şerhi terkini istemine ilişkindir.

Uyuşmazlığın bu niteliği itibariyle, hükmün temyiz inceleme görevi 14.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: 14. Hukuk Dairesinin görevsizlik kararının KALDIRILMASINA, dosyanın bu Daireye gönderilmesine, 26.5.2011 gününde oyçokluğu karar verildi.
Esas No: 2021/5210
Karar No: 2021/11877
Karar Tarihi: 09.06.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/5210 E.  ,  2021/11877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Müştekinin kollukta ve mahkemedeki beyanlarında, hırsızlığa konu paranın 30,00 TL olduğunu ifade ettiğinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Suça sürüklenen çocuğun, müştekinin iş yerine tuvalete gitmek için kısa süreliğine kapısını kilitlemeden ayrıldığı sırada, mesai saatleri içinde girmesi karşısında 5237 sayılı TCK'nın 116/2-4. maddesi uyarınca iş yeri dokunulmazlığı suçunun yasal unsurları oluşmadığı gözetilmeyerek suça sürüklenen çocuk hakkında mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı kısmen istem gibi BOZULMASINA, 09/06/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/7647
Karar No: 2016/14419
Karar Tarihi: 05.04.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/7647 E.  ,  2016/14419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suç tarihi itibariyle ağaç kesme eyleminin açma suçunun unsuru olmasına, ağaç kesme eyleminden kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinden geçmeden kesinleşmemiş olmasına göre; 6831 sayılı Kanun’un 91. maddesinden kurulan mahkumiyet hükmüne karşı kanun yararına bozma kanun yolu işletilerek, neticesine göre iddianamede anlatılan tüm eylemler yönünden bir bütün olarak açma suçundan hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 05.04.2016 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Suç tarihi itibariyle her ne kadar temyize konu edilmeyen Devlet ormanından ağaç kesme fiiliyle ilgili ayrıca mahkumiyet hükmü tesisi kanuna aykırı ise de; bu suça ilişkin mahkumiyet hükmünün temyiz edilmeksizin kesinleşmesi,

Temyize konu olup 6831 sayılı Kanun'un 93/1, 93/2. maddeleri gereğince kurulan mahkumiyet hükmünün, sanığın eyleminin küll halinde açma suçunu oluşturması nedeniyle usul ve yasaya uygun olması,

Kanun yararına bozma yolunun olağanüstü bir kanun yolu olması, ihbar halinde bu yola gidilmesinin zorunlu olmayıp, ilgili merciin takdirine bağlı olması, takdire müteallik bir hususun sonucunun da bozma kararına esas alınamayacağı,

Kanaat ve düşüncesiyle;

Sanık hakkında “Devlet ormanından ağaç kesmek” suçu nedeniyle verilen ve temyiz olunmaksızın kesinleşen mahkumiyet hükmüne karşı kanun yararına bozma kanun yoluna gidilmesi hususunda ihbarla yetinilerek temyize konu “Devlet ormanından açma” suçu ile ilgili mahkumiyet hükmünün onanmasına karar verilmesi gerektiğini düşündüğümden,

Sayın çoğunluğun “Bozma” düşüncesine katılmıyorum.
Esas No: 2014/7331
Karar No: 2014/8150
Karar Tarihi: 05.05.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/7331 E.  ,  2014/8150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin geri çevirme kararı tam olarak yerine getirilmediği anlaşılmıştır.

Bu nedenle; belediye başkanlığının dosyada mevcut yazılarında dava konusu taşınmazın imar planı dışında, belediye mücavir alan sınırları dışında olduğu belirtilmiş ancak taşınmazın tüm belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı, etrafının meskûn olup olmadığı gibi hususlara yeterince açık cevap verilmemiştir. Bu nedenle dava konusu taşınmazın belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının belediye başkanlığından sorulup, alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından ve yeterliliğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.