erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2023/4299
Karar No: 2023/4161
Karar Tarihi: 26.09.2023

**7. Hukuk Dairesi         2023/4299 E.  ,  2023/4161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 08.06.2023

SAYISI : 2022/1535 E., 2023/837 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Balıkesir 3. Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/1456 E., 2021/1813 K.

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ... tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 08.06.2023 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 362 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Ek karar, davalı ... tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi; temyiz konusu kararın, 6100 sayılı Kanun’un 366 ıncı maddesinin birinci fıkrasının atfıyla 346 ıncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle davalı ...'nın temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bursa Bölge Adliye Mahkemesinin 08.06.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin, kira ilişkisinden doğan ve miktar veya değeri itibarıyla temyiz edilebilen alacak davaları ile kira ilişkisinden doğan diğer davalardan üç aylık kira tutarı temyiz sınırının üzerinde olanlar hariç olmak üzere 4 üncü maddede gösterilen davalar ile (23/6/1965 tarihli ve 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunundan doğup taşınmazın aynına ilişkin olan davalar hariç) özel kanunlarda sulh hukuk mahkemesinin görevine girdiği belirtilen davalarla ilgili kararları, 6100 sayılı Kanun’un 362 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca kesin olup temyiz edilemez.

Uyuşmazlığa konu ortaklığın giderilmesi davası, sulh hukuk mahkemelerinin görev alanı içinde olup, Bursa Bölge Adliye Mahkemesince de sulh hukuk mahkemesi kararı hakkında karar verilmiş olduğundan, verilen karar, 6100 sayılı Kanun’un 362 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca kesin niteliktedir.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bursa Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu ek kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bursa Bölge Adliye Mahkemesince verilen 08.06.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/1564
Karar No: 2022/4575
Karar Tarihi: 08.06.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/1564 E.  ,  2022/4575 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/4, 62, 49/2, 50/1-a, 52/1-2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki otomobil ile geceleyin şehir içindeki aydınlatma bulunmayan yolda seyri sırasında bölünmüş yola kontrolsüzce çıkması sebebiyle kavsağa kendisine göre solundan giren bisiklet sürücüsüne çarpması neticesinde iki kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmasına tam kusurlu şekilde sebebiyet verdiğinin kabul ve tespit olunduğu olayda,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesindeki ihtaratın eksik yapılması bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, aleyhe bozma yasağının ihlal edildiğine ve cezaya yönelik, katılan vekilinin ise cezanın eksik olduğuna yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi ve uygulama maddesi olan TCK’nın 50/4. maddesinin gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün (5) ile numaralandırılan paragrafının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, kendisine verilen hapis cezasının TCK’nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 455 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2, maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 9.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/9733
Karar No: 2016/10262
Karar Tarihi: 07.11.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/9733 E.  ,  2016/10262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Hukuk ile ... Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi, "... kooperatif üyesi olan davacı ile davalı arasındaki uyuşmazlığın,kooperatifler kanunundan kaynaklandığı..." gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiş, temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

... Asliye Ticaret Mahkemesi ise "... uyuşmazlıkta davacı dava konusu ettiği dairenin kendisine ait olduğunu iddia ederek tapu iptali ve tescil talebinde bulunmaktadır. Davacı dava konusu bu daireyi kooperatif üyeliği nedeniyle iktisap ettiğini ileri sürmektedir. Somut olayda taraflar gerçek kişi olup, kooperatife husumet yöneltilmemiştir. Bu durumda dava konusu edilen uyuşmazlığın 1163 sayılı Kooperatifler Kanunundan doğmadığı, TTK'nın 4. maddesine göre, ticari dava olmadığı, bu nedenle de mahkememizin görevi alanına girmediği, genel görevli mahkeme olan Asliye Hukuk Mahkemelerinin bu uyuşmazlığı çözmekte görevli olduğu ..." gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiş, temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

Somut olayda; davacı vekili, müvekkilinin davalı adına kayıtlı ... Mahallesi .... ada, ... pafta 1 parselde bulunan.. blok ... Kat ... numaralı bağımsız bölümün davalı adına tescilinden evvel yıllar önce kooperatif üyesi olan ve bir dönem başkanlığını yapan...' den satın aldığını, borcunu tamamen ödediği gibi dairenin kooperatife ait olması nedeniyle...Konut Yapı Kooperatifinden de aldığı daire nedeniyle herhangi bir borcu kalmadığına dair yazı aldığını, sonuç olarak müvekkilinin daireyi satın aldığı şahıs ve kooperatife herhangi bir borcu kalmadığını, dairelerin tapuları hazır hale geldiğinde, kooperatif yönetimi tarafından yaklaşık 30 daire birkaç kişi üzerine devredilmek ve bu daireler üzerinden bankadan kredi kullanıldığını, müvekkiline ait olan dairenin de davalı ... adına tapu kaydı verilerek, kooperatif tarafından kredi çekildiği bilgisinin de müvekkiline verildiğini, kredinin bitmesine müteakip dairenin tapusunun devredileceğinin beyan edildiğini belirterek, taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile müvekkili adına tescili istemine ilişkin olup, bu haliyle uyuşmazlık 1163 sayılı Kooperatifler Kanunundan kaynaklanmamaktadır.

Dava, davacı gerçek kişiler arasındaki tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir. Malvarlığı haklarına yönelik davanın, 6100 sayılı HMK'nın 2. maddesi uyarınca genel hükümlere göre asliye hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 07/11/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/8130
Karar No: 2019/8664
Karar Tarihi: 24.09.2019

**5. Ceza Dairesi         2016/8130 E.  ,  2019/8664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma (iki kez)

HÜKÜM : Mahkumiyet (iki kez)

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Posta dağıtıcısı olarak görev yapan sanığın, Almanya ülkesinde ikamet eden müşteki hakkında açılan ve Balıkesir 2. Aile Mahkemesinde görülen boşanma davasına ilişkin dava dilekçesini ve boşanma ilâmını Pamukçuk köyünde ikamet etmemesine rağmen, 7201 sayılı Tebligat Kanununun ilgili hükümlerine aykırı olarak müştekinin eski eşi ...'ın akrabası ...'a 17/12/2008 ve 02/11/2009 tarihlerinde tebliğ etmesi şeklindeki sübutu kabul edilen eylemlerinin TCK'nın 257/1. maddesine uyan icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yanılgılı değerlendirme sonucu aynı Kanunun 257/2. maddesi uyarınca ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan yazılı şekilde hükümler kurulması,

Bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda atılı suçu birden fazla kez işlediği anlaşıldığı halde, sanık hakkında zincirleme suç hükümlerini içeren TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanmaması,

Yüklenen suçu 5237 sayılı Yasanın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilmesine rağmen sanık hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesinin uygulanmaması,

Kanuna aykırı, sanığın ve O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA 24/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/21644
Karar No: 2010/18874
Karar Tarihi: 02.12.2010

**3. Ceza Dairesi         2009/21644 E.  ,  2010/18874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

1-24.4.2007 tarihli oturumda tanık ... dinlenmesinden sonra sanığa diyeceği sorulmamakla CMK. 215/(1) maddesine aykırılık oluşturulması,

2-Keşif, bilirkişi raporları ve dosyadan sanığın kestiğini ikrar ettiği meşe ağaçlarının yakacak nitelikte olduğunun belirlenmesine rağmen mahkemesince, sanığın yapacak nitelikte ağaç kestiğinin sabit kabulü ile bir taraftan eylemin 6831 Sayılı Kanunun 91/2. maddesi kapsamında kaldığı kabul edilirken diğer taraftan aynı kanunun 91/1. maddesi ile uygulama yapılarak çelişkili ifadelerle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık, katılan vekili, O Yer C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 02.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/10582
Karar No: 2014/15686
Karar Tarihi: 14.05.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/10582 E.  ,  2014/15686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 13. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/12/2011

NUMARASI : 2010/244-2011/820

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazmiantı, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin iş akdinin haksız olarak feshedildiğini ve bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini iddia ederek davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının herhangi bir alacağının olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının iş akdinin haksız ve sebepsiz olarak feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacının hizmet süresi ihtilaflıdır. Davacı SGK kaydından 2 yıl önce işe başladığını iddia etmiş ve ispat için tanık beyanlarına dayanmıştır. Davacı tanıklarının beyanları soyut olup hizmetin SGK kaydından önce başladığına ispata yeterli değildir. Bu itibarla mahkemece davacı tarafın, çalışmanın 02/05/2005 tarihinde başladığına ilişkin varsa yazılı delillerini sunması için süre verilerek yazılı belge sunulursa değerlendirilerek, sunulmaz ise kayıtlara itibar edilerek sonuca gidilmesi gerekirken hizmet süresinin, gerekçesi dahi açıklanmadan iddiaya itibarla belirlenmesi hatalıdır.

3- Mahkemece tanık beyanlarıyla kanıtlanan fazla mesai ve ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinden takdiri indirim yapılması yerinde ise de yapılan %60 oranındaki indirim hakkın özünü etkileyecek düzeyde fazladır. Takdiri indirim daha makul oranda yapılmalıdır.

4- Hükmedilen alacakların net mi brüt mü olduğunun hükümde yazılmamasının infazda tereddüte yol açacağının düşünülmemesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 14.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/8458
Karar No: 2020/1194
Karar Tarihi: 18.02.2020

**16. Ceza Dairesi         2019/8458 E.  ,  2020/1194 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62/1, 63, 53/1-2-3, 58/9. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun

esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Ceza süresi yönünden yasal şartları oluşmadığından; sanığın duruşmalı inceleme talebinin CMK'nın 299. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanığın örgütle iltisaklı olması nedeniyle kapatılan okullara çocuklarını göndermesi eyleminin örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın İstanbul 28. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/29406
Karar No: 2014/28918
Karar Tarihi: 10.09.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/29406 E.  ,  2014/28918 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2014/201895 - Kanun Yararına Bozma

MAHKEMESİ : Ardahan Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 02/12/2013 - 2012/505 esas, 2013/218 karar

SUÇ : Kasten yaralama suçu

Kasten yaralama suçundan suça sürüklenen çocuk Ü.. K..'in 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 62 ve 52/1-2. maddeleri uyarınca 2.000 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Ardahan Sulh Ceza Mahkemesinin 02/12/2013 tarihli ve 2012/505 esas, 2013/218 sayılı sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 20.05.2014 tarih ve 2014/10017 – 34343 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 10.06.2014 tarih ve 2014/201895 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre,

1) Kayden 17/02/1992 doğumlu olup, suçun işlendiği 10/01/2008 tarihinde 18 yaşım ikmal etmediği anlaşılan sanık hakkında tayin olunan cezadan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 31/3. maddesi gereğince indirim yapılmamış bulunulmasında,

2) 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanununun 106/4. maddesi uyarınca çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde, bu cezanın hapse çevrilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde; isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Ardahan Sulh Ceza Mahkemesinin 02/12/2013 tarihli ve 2012/505 esas, 2013/218 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesinin (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, sanığın 5237 sayılı TCK’nin 86/2.maddesi gereğince 120 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığın yaşı suç tarihi itibariyle 15-18 yaş aralığında olduğundan 5237 sayılı TCK'nun 31/3.maddesi gereğince cezası takdiren 1/3 oranında indirilerek 80 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı kanunun 62/1.maddesi gereğince cezasından takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak 66 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanunun 52/2. maddesi gereğince sanık hakkında belirlenen adli para cezası günlüğü takdiren 20 Türk Lirasından çevrilerek ve sonuç olarak 1320 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, “...ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına” ilişkin hükmün 4 no'lu parağrafının hükümden çıkartılmasına, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, hükmün diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 10.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/2766
Karar No: 2024/3669
Karar Tarihi: 05.03.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/2766 E.  ,  2024/3669 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/2325 E., 2019/2395 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 27.11.2019 tarihli ve 2019/2325 Esas, 2019/2395 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Anayasanın 40 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34/2 ve 232/6. maddeleri gereğince, kararlar ve hükümlere karşı başvurulabilecek yasa yolları, süreleri, sürelerin ne zaman başlayacağı, başvuru mercii, şekli ve sonuçlarının kuşkuya yer vermeyecek şekilde ilgililere açıkça bildirilmesinin gerekmesi, anılan Kanun'un 294/1 maddesinde "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." şeklinde, 295/1. maddesinde ise "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir." biçimde düzenlemeler bulunması, sanığa tebliğ olunan hükme yönelik olarak sunmuş olduğu 16.12.2019 tarihli temyiz dilekçesinde hükmün hukuki yönüne ilişkin bir sebep içermemesi, kararın son bölümünde, temyiz başvurusunda hükmün neden dolayı bozulmasının istendiğine dair temyiz sebebi gösterilmesinin zorunlu olduğuna, gösterilmemesi hâlinde ise temyiz isteminin reddedilebileceğine dair bildirimi içeren ihtaratın yer almadığının anlaşılması karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarih ve 2019/9. MD-554 Esas ve 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, hak kaybının önlenmesi bakımından sanığa yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda yapılacak meşruhatlı tebligatla, tebliğden itibaren yedi günlük süre içerisinde, yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verebileceği, aksi hâlde sebep yokluğundan temyiz isteminin reddedileceği hususunda ihtar yapılmasının gerektiği anlaşılmakla;

Yukarıda belirtilen şekilde sanığa tebligatın yapıldığı tarihten itibaren 5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca yedi günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligat yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması, sanığın süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi hâlinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek tebliğname ile birlikte, gerekçeli temyiz isteminde bulunulmaması hâlinde ise mevcut hâliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 05.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.