Esas No: 2016/6955
Karar No: 2019/1905
Karar Tarihi: 21.02.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/6955 E.  ,  2019/1905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; 03/06/2013 tarihinde meydana gelen trafik kazası neticesi davacı ...'in ağır yaralandığını ve kalıcı sakatlığa maruz kaldığını, söz konusu kaza davacının yolcu olarak bulunduğu motosiklete dava dışı Hüseyin’in kullandığı kamyonun çarpması neticesi meydana geldiğini, davacının sakatlık durumunun davacının ruh ve vücut bütünlüğünü onarılmaz derecede tahrip ettiğini, hayati boyunca sakat kalacak olmasının toplum içerisinde eziklik duymasına sebep olduğunu ve hayata bağlılığını yitirdiğini beyan ederek, davacı için 100.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 03/06/2013 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının davasının kısmen kabulü ile, 10.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 03/06/2013 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeni ile manevi tazminat istemine ilişkindir.

Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkındaki hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli, maluliyet durumu, tarafların kusurunun ağırlığı da gözönünde tutularak, B.K.’nun 47. maddesindeki özel haller dikkate alınarak, hak ve nasafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, M.K'nun 4.maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hak ve nasafete göre hükmedeceği öngörülmüştür.

Somut olayda Adli Tıp Uzmanı raporuna göre davacı ...’ün maluliyet oranı %12,1’dir ve yolcu olması sebebi ile olayın meydana gelmesinde bir kusuru bulunmamaktadır. Davacı vekili müvekkili ... için 100.000,00TL manevi tazminat talebinde bulunmuş, mahkemece, takdiren 10.000,00 TL manevi tazminata karar verilmiştir. Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, takdir olunan manevi tazminatın bir miktar düşük olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılı 512,30 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 21/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.