erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/3995
Karar No: 2015/3954
Karar Tarihi: 19.03.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/3995 E.  ,  2015/3954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ... Köyü 10 parsel sayılı taşınmazın Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Kamulaştırılan taşınmazın kıymet takdir komisyonu raporuna göre üzerinde 50 adet narenciye, 780 adet zeytin, 10 adet asma, 11 adet incir ve F. incir ve 50 adet şeftali bulunmaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi kurulunca, keşif tarihinde taşınmaza fiilen el konulmuş olması nedeni ile taşınmaz sulu arazi olarak değerlendirilerek 1 yıl çilek, 2 yıl yerfıstığı ve 2. ürün çilek verimi üzerinden değerlendirme yapılarak, kıymet takdir komisyonunca belirlenen ağaç bedelleri bulunan değere eklenmek suretiyle kamulaştırma bedeli tespit edilmiştir. Kıymet takdir komisyonu raporunda ağaçlara verilen değerler dikkate alındığında verim çağında bulundukları açıktır. Ağaçların sayısı da dikkate alındığı taşınmazın değerinin ağaçların kaplayacağı alan dikkate alınarak bu bölüm itibariyle ve ağaçların cinslerine göre kapama meyve bahçesi olarak değerlendirilmesi gerektiğinin dikkate alınmaması,

Kabule göre de;

2-Kamulaştırma Yasası'nın kıymet takdiri esaslarını düzenleyen 11.maddesinin (f) bendi uyarınca arazilere kamulaştırma tarihindeki mevkii ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri esas alınarak değeri belirlenir.

Somut olayda hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda dava konusu taşınmazın sulu tarım arazisi olduğu belirtilerek ilk yıl çilek, ikinci yıl ise yerfıstığı ve çilek münavebeye alınması suretiyle dava konusu taşınmazın değeri belirlenmiştir.

Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarına göre, iklim şartları dikkate alındığında dava konusu taşınmazın bulunduğu yörede iki yılda üç ürün münavebeye alınması suretiyle değerlendirme yapılması yerinde ise de; yörede ekimi mutad başkaca ürünler de bulunduğundan dava konusu taşınmazın değerinin belirlenmesinde sulama ve tarım şekline uygun değişik ürünler münavebeye alınarak bedel tesbit edilmesi gerekirken, mahkemece çileği iki kez değerlendirmeye alarak yüksek bedel belirleyen bilirkişi kurulu raporuna göre hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 19.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/25005
Karar No: 2021/16299
Karar Tarihi: 25.11.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/25005 E.  ,  2021/16299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM :Hükümlülük, müsadere (Asıl karar), temyiz isteminin reddi (Ek karar)

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I)Müşteki ... vekilinin ek karara yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

...'nın suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmemesi, davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmaması nedeniyle, temyiz isteminin reddine dair mahkemenin 03.11.2020 tarih ve 2014/288 Esas, 2020/511 Karar sayılı ek kararı usul ve Yasaya uygun bulunduğundan müşteki vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA,

II-Sanık müdafii ve katılan ... İdaresi vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre sanık müdafii ve katılan ... İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 25/11/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/6488
Karar No: 2015/10132
Karar Tarihi: 26.05.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/6488 E.  ,  2015/10132 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, davacının boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı iddiasıyla yersiz ödenen aylığın tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi Dr. ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemece uyulan Dairemiz bozma ilamında, "boşanılan eşle fiili olarak birlikte yaşama olgusunun yöntemince araştırılması gerektiği" belirtilmiştir.

Mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. “Usuli kazanılmış hak” olarak tanımlayacağımız bu olgu mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirdiği gibi, mahkemenin kararını bozmuş olan Yargıtay Hukuk Dairesince de, sonradan, ilk bozma kararı ile benimsemiş olduğu esaslara usuli kazanılmış hakka aykırı bir şekilde ikinci bir bozma kararı verilememektedir (09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı, Hukuk Genel Kurulu’nun 12.07.2006 gün, 2006/9-508 E., 2006/521 sayılı kararı).

Mahkemenin, Yargıtay’ın bozma kararına uyması ile bozma kararı lehine olan taraf yararına bir usuli kazanılmış hak doğabileceği gibi, bazı konuların bozma kararı kapsamı dışında kalması yolu ile de usuli kazanılmış hak gerçekleşebilir. (Prof. Dr...., Usulî Müktesep Hak (Usule İlişkin Kazanılmış Hak), Dr. ...., Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Yayınları No. 351 Ankara, 1974, sayfa 395 vd.)

Yukarıda belirtilen hukuki ve fiili durumlar ışığında, Mahkemece bozma kararına uyulmasına karar verilmesine rağmen, bozma ilamı gereği yerine getirilmemiştir.

Somut olayın incelenmesinden, müfettiş tutanağı ekinde imzası bulunan davalının kardesinin birlikte yaşama olgusunu teyit ettiği, eski eşin yaşadığı iddia edilen ve 2009 yılına kadar adres kayıt sisteminde yer alan Küçükkavakpınar köyünün muhtar ve azalarının anılan şahsın köyde oturmadığını ve annesini ziyarete geldiğini ifade ettikleri, eski eşin İstanbul'da oturduğunun iddia edildiği, bu yönde herhangi bir araştırma yapılmadığı, verilen hükmün eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olduğu anlaşılmaktadır.

Yukarıda belirtilen hukuki ve fiili durumlar ışığında, eksik inceleme sonucu hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 26.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/5439
Karar No: 2021/9202
Karar Tarihi: 27.04.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/5439 E.  ,  2021/9202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/07/2017 tarihli, 2017/208 Esas ve 2017/302 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan mahkumiyet kararı verildiği, bu kararı sanık ve müdafiinin süresinde istinaf etmesi üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 15.09.2017 tarihli ve 2017/2162 Esas-2017/1862 Karar sayılı ilamı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, bu kararın sanık müdafiine 04/10/2017 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, ancak kararın temyiz edilmemesi üzerine kesinleştiği, daha sonra sanığın bu kararı temyiz etmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 09.02.2021 tarihli ek kararı ile sanığın temyiz isteminin süresinde olmadığından 5271 sayılı CMK’nın 296. maddesi gereğince reddine karar verildiği ve bu ek kararın sanık tarafından temyiz edildiği belirlenerek yapılan incelemede;

Temyiz isteminin reddine dair 09.02.2021 tarihli ve 2017/2162 Esas- 2017/1862 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA, 27/04/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/12489
Karar No: 2015/9422
Karar Tarihi: 15.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/12489 E.  ,  2015/9422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bingöl Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/08/2015

NUMARASI : 2015/377-2015/433

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Genç Sulh Hukuk ve Bingöl Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

Genç Sulh Hukuk Mahkemesince, hükümlünün MERNİS adresinin “S.Mah. Tepepaşa Cad.No:26 İç Kapı No:5 Merkez/BİNGÖL” olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Bingöl Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından ise, hükümlünün cezaevine girmeden önce “Yayla Köyü Genç/BİNGÖL” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Hükümlünün cezaevi idaresince alınan beyanına göre hükümlünün cezaevine girmeden önce “Yayla Köyü Genç/BİNGÖL” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın Genç Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Genç Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 15/10/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/4088
Karar No: 2021/5012
Karar Tarihi: 14.06.2021

**11. Hukuk Dairesi         2021/4088 E.  ,  2021/5012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı Ankara 9. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09.07.2020 gün ve 2019/704- 2020/344 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Uyuşmazlık tarafların üzerinde serbestçe tasarruf edebilecekleri niteliktedir. Davacı vekili 31.05.2021 tarihli dilekçesinde davaya konu uyuşmazlığın sulh ile sonuçlandırıldığını belirterek ekine 25.05.2021 tarihli protokol başlıklı protokolü eklemiştir.

6100 sayılı HMK'nın 314/1. maddesi uyarınca sulh, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. Aynı maddenin 3. bendi uyarınca da sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir. Bu durumda, dava dosyasının HMK'nın 314/3. maddesi uyarınca sulh hakkında ek karar verilmek üzere ilk derece mahkemesine tetkiksiz iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dava dosyasının sulhe ilişkin ek karar verilmek üzere HMK’nın 314/3. maddesi uyarınca mahal mahkemesine TETKİKSİZ İADESİNE, 14.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/5252
Karar No: 2013/7246
Karar Tarihi: 02.05.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/5252 E.  ,  2013/7246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı dilekçesinde; davalı ile 2008 yılından beri evli olduklarını, davalının açtığı boşanma davasının reddedilip kesinleştiğini, halen ayrı yaşadıklarını belirterek, aylık 1.000 TL tedbir nafakasına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; davacının ayrı yaşamakta haklı olmadığını belirterek, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının eşinden ayrı yaşamasını gerektirecek haklı bir nedeninin olduğunu ispatlayamadığı, haklı bir neden olmaksızın eşinden ayrı yaşayan tarafın nafaka talep edemeyeceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

TMK'nun 197.maddesi gereği ayrı yaşamada haklı olan eş diğer eşten tedbir nafakası isteyebilir. Eşlerden biri, ortak hayat sebebiyle kişiliği, ekonomik güvenliği veya ailenin huzuru ciddi biçimde tehlikeye düştüğü sürece ayrı yaşama hakkına sahiptir.

Birlikte yaşamaya ara verilmesi haklı bir sebebe dayanıyorsa, Hakim, "Eşlerden birinin istemi üzerine birinin diğerine yapacağı parasal katkıyı, konut ve ev eşyasında yararlanmaya ve eşlerin malların yönetimine ilişkin önlemleri alır" denilmektedir.

Somut olayda; davacı için ayrı yaşamda haklılık iddiasına dayalı olarak tedbir nafakası istenmektedir. Davalı, tarafından açılan boşanma davası "Davalının evlilik birliğini temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir kusurunun varlığı kanıtlanamadığı..." gerekçesi ile reddedildiği ve kesinleştiği anlaşılmıştır. Boşanma davasının reddedilmesinden sonra eşlerin müşterek yuvada oturmaları asıldır. Evlilik birliğini kurma görevi açtığı boşanma davası reddedilen eşe yani davalıya düşmektedir. Davalı, boşanma davasında ileri sürdüğü sebepleri iş bu davada da ileri sürmüş, ancak açtığı boşanma davası reddedilmiştir.

Tarafların, davalı tarafından açılan boşanma davasının reddedilmesinden sonra bir araya gelmedikleri anlaşıldığından davacı ayrı yaşamakta haklıdır.

O halde; ayrı yaşamada haklı olan davacı lehine hakkaniyete uygun bir miktar tedbir nafakasına hükmolunması gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden tarafa iadesine, 02.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/18372
Karar No: 2012/19526
Karar Tarihi: 06.11.2012

**6. Ceza Dairesi         2012/18372 E.  ,  2012/19526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Hükümlü hakkında 5237 s. TCK m. 141, 62, 53/1 gereğince verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin kesinleşen hükmün temyizinin reddine dair.

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükümlü hakkında İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/12/2006 gün ve 2006/561 - 717 sayılı ilamı ile verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin hükmün, hükümlü ve müdafiinin yüzlerine karşı verildiği, hükümlü veya müdafiince CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen bir haftalık süre içinde kararın temyiz edilmemesi nedeniyle hükmün kesinleştiği, hükümlü hakkındaki kesinleşen ilam infaz aşamasındayken hükümlü tarafından 11/05/2011 havale tarihli dilekçesi ile temyiz edildiği, bu talebin mahkemece 17/05/2011 günlü ek karar ile reddedildiği, hükümlünün bu red kararını da süresinde temyiz etmediği anlaşılmakla;

Hükümlü hakkındaki kesinleşen hükmün, temyiz isteminin reddine dair kararın hükümlü tarafından 1412 sayılı CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra temyiz edilmesi sebebiyle, aynı Kanunun 317. maddesi uyarınca, temyiz isteminin REDDİNE, 06.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/11615
Karar No: 2016/15690
Karar Tarihi: 29.12.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/11615 E.  ,  2016/15690 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Asıl dava, hak sahibi sıfatıyla davacıya ödenen ölüm aylığının 5510 sayılı Kanun hükümleri gereğince kesilmesine yönelik kurum işleminin iptali ile davalı kuruma borçlu olmadığının tespiti, birleşen dava ise hak sahibine yapılan yersiz ödemelerin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı asil ve davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeblere göre ...'ın temyiz itirazlarının tümden reddi gerekir.

2-Kurum temyiz itirazlarına gelince;

Hakkında verilen boşanma kararı 27.03.2003 tarihinde kesinleşen davacıya, yaşamını yitiren sigortalı üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle, davalı Kurumca gerçekleştirilen işlemle kesildiği ve yersiz olarak ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden borç tahakkuk ettirildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 56. maddesinin ikinci fıkrasında, eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıklarının kesileceği, bu kişilere ödenmiş olan tutarların, 96. madde hükümlerine göre geri alınacağı yönünde düzenleme yapılmıştır. Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir.

İnceleme konusu davada; Kurum kontrol memuru tarafından davacının ikamet adresinde yapılan denetimde davacı ve boşandığı eşinin talep konusu dönemde birlikte yaşadıklarının tespit edilmesi, boşanılan eşin denetim tarihinden sonra

adresini değiştirmesi, davacı ve boşandığı eşinin talep konusu dönemde nüfusta kayıtlı adreslerinin aynı olması, ceza dosyasındaki ve iş bu dosyadaki kolluk tutanaklarında davacı ve boşandığı eşinin birlikte yaşadıklarının tespit edilmesi, muhtar ve tanık ...’nın beyanları da dikkate alınarak birlikte yaşama olgusunun değerlendirilmesi gerekir. Ayrıca 5510 sayılı yasının 59/2. maddesi gereğince Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurları tarafından düzenlenen tutanaklar aksi sabit oluncaya kadar geçerli olup, aksinin de ancak eş değer belgelerle ispatlanmasının gerektiği göz önünde bulundurularak buna göre bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme sonucu verilen karar usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 29.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/1589
Karar No: 2015/11223
Karar Tarihi: 01.12.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/1589 E.  ,  2015/11223 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/174038

MAHKEMESİ : Ankara 21. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18.10.2012 (Asıl karar), 12.12.2012 (Ek karar)

NUMARASI : 2011/571 Esas, 2012/1167 Karar

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, konut dokunulmazlığının ihlali, kasten yaralama

İlk derece mahkemesince verilen hükümler ile temyiz isteminin reddine dair ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık Y... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin sanık müdafiince kanuni süresinden sonra temyiz edilmesi nedeniyle gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA,

Sanıklar A... ve H... haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, konut dokunulmazlığının ihlali, kasten yaralama suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik katılanın temyiz isteminin incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılanın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 01.12.2015 tarinde tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/35552
Karar No: 2017/16052
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/35552 E.  ,  2017/16052 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2021/12162
Karar No: 2021/11072
Karar Tarihi: 02.11.2021

**10. Ceza Dairesi         2021/12162 E.  ,  2021/11072 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Temyiz incelemesi; duruşmalı inceleme talebinde bulunan sanık müdafiinin yöntemine uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmemesi ve geçerli bir mazeret de bildirmemesi nedeniyle duruşmasız olarak yapılmıştır.

Sanığın suça konu maddeyi sattığı yerin, TCK’nın 188/4-b maddesinde belirtilen yerlere mutad ulaşım yolları ile (yaya yürüme ya da araçla tespit edilecek) mesafesinin iki yüz metreden yakın olup olmadığının gerektiğinde keşif de yapılmak suretiyle kesin olarak tespit edilerek belirlendikten sonra, TCK'nın 188/4-b maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı belirlenmeden, harita çıktısına dayanılarak eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 02/11/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.