Esas No: 2021/10685
Karar No: 2023/7484
Karar Tarihi: 20.11.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/10685 E.  ,  2023/7484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/223 E., 2015/338 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/33061 Esas sayılı iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Ankara 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.10.2015 tarihli ve 2015/223 Esas, 2015/338 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl 5 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafii Temyiz İsteminde Özetle

Mağdurenin sadece beyanlarına dayanılarak hüküm tesis edildiğini ve bu hüküm tesis edilirken de mağdurenin çelişkili beyanlarına dayanıldığını, olaya tanık olduğunu iddia eden kişinin de beyanlarına itibar edilemeyeceğini, yolun karşısında olan birinin olayları detaylı göremeyeceğini, suça sürüklenen çocuğun beyanları aleyhine yargılama konusu olayı işlediğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığını, kararın bozulmasını talep etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince:''İddia, savunma, tanık ...'ın görgüye müstenit anlatımı birlikte değerlendirildiğinde, suça sürüklenen çocuk ...'nin suç tarihinde evinden çıkıp otobüs durağına yürüyen mağdur ...'ı bisikletiyle takip ettiği, mağdurla irtibat kurabilmek için mağdura yönelik konuşmalar yaptığı, konuşmalarının içeriğinin mağdur tarafından algılanamadığı ancak suça sürüklenen çocuğun kendisini kötü niyetle takip ettiğini hissederek endişelenen mağdurun yanına gelip eliyle omuzlarına dokunup "korkma, korkma" dediği, akabinde bisikletinden inip mağdura arkasından sarıldığı, direnmesine karşın mağdurun göğüslerini ellediği, okşadığı ve cinsel organını mağdurun kalçalarına denk getirecek biçimde ileri, geri hareketler yaparak cinsel amaçla tatmin olmayı denediği, böylece sarkıntılık düzeyinin dışına çıkan cinsel amaçlı dokunma ve sürtünme hareketlerini mağdur ...'a karşı zorla gerçekleştirdiği anlaşılmıştır.Basit cinsel istismar suçunu işlediği kabul edilen suça sürüklenen çocuk hakkında eylemine uyan ve suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nun 103/1 1. cümle hükmü uyarınca suçun işleniş biçimi, yeri gözetilerek alt sınırdan ceza tayini yoluna gidilmiş, suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde 15-18 yaş grubu içerisinde olması nedeniyle cezasından TCK'nun 31/3 maddesi uyarınca 1/3 oranında, yargılama aşamasındaki tutum ve davranışlarının lehine takdiri indirim nedeni kabul edilmesi nedeniyle de TCK'nun 62/1 maddesi uyarınca yapılan 1/6 oranındaki indirimler sonucu sonuç cezası belirlenerek'' şeklinde hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.10.2015 tarihli ve 2015/223 Esas, 2015/338 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.11.2023 tarihinde karar verildi.