erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2020/10887
Karar No: 2020/7977
Karar Tarihi: 17.12.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/10887 E.  ,  2020/7977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen istirdat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılmasına ve ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına dair verilen karara, ilk derece mahkemesince uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

6100 sayılı HMK’nın “Bozmaya uyma veya direnme” başlıklı 373. maddesinin birinci fıkrası; “Yargıtay ilgili dairesinin tamamen veya kısmen bozma kararı, başvurunun bölge adliye mahkemesi tarafından esastan reddi kararına ilişkin ise bölge adliye mahkemesi kararı kaldırılarak dosya, kararı veren ilk derece mahkemesine veya uygun görülecek diğer bir ilk derece mahkemesine, kararın bir örneği de bölge adliye mahkemesine gönderilir.” hükmünü,

Aynı maddenin dördüncü fıkrası ise; “Yargıtayın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.” hükmünü içermektedir.

Açıklanan madde hükümleri birlikte değerlendirildiğinde; ilk derece mahkemesi tarafından, Yargıtay’ın bozma kararı doğrultusunda karar verilmesi halinde, davanın taraflarına, karara karşı sadece temyiz yoluna başvuru olanağı tanındığı anlaşılmaktadır.

Bu halde ise; ilk derece mahkemesince verilen kararın, HMK’nın 362. maddesinde bölge adliye mahkemeleri tarafından verilen kararlar için öngörülen temyiz kesinlik sınırına tabi olacağı tartışmasızdır.

6763 sayılı kanun ile 6100 sayılı HMK'ya eklenen ek 1. madde uyarınca; aynı Kanunun 362. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 01.01.2020 tarihinden itibaren 72.070TL’ye çıkartılmıştır.

Bozmaya uyularak verilen karar, karar tarihi itibariyle kesin niteliktedir. HMK'nın 366. maddesi atfıyla aynı Kanunun 352. maddesi uyarınca, kesin olan karar hakkında Yargıtay tarafından temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz dilekçesinin miktar itibariyle REDDİNE ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.12.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/6038
Karar No: 2012/7785
Karar Tarihi: 28.03.2012

**2. Ceza Dairesi         2012/6038 E.  ,  2012/7785 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan sanıklar ..., ... ve ...'ın 5237 sayılı Kanun’un 228/1. maddesi gereğince 2'ser ay hapis ve 40'ar yeni Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmalarına dair MALATYA 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/12/2005 tarihli ve 2003/140 esas, 2005/1066 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 03.11.2011 gün ve 2011/14010/56893 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20.01.2012 gün ve 2011/379500 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre;

1-Sanıkların kumar oynatmak şeklinde belirlenen eylemleri sebebiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 228/1 .maddesi gereğince ayrı ayrı cezalandırılmalarına karar verilmiş ise de, suç tarihinin 03/12/2002 olması karsısında, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun ve 5237 sayılı Kanun'un ilgili hükümlerinin bir bütün olarak olaya uygulanması suretiyle lehe olan kanunun belirlenmesi gerektiği, somut olayda 765 saydı Kanun hükümlerinin sanıklar lehine olduğu, bu nedenle anılan Kanun hükümleri uyarınca hafif hapis ve hafif para cezasına hükmedilmesi gerektiği, ancak 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 7. Maddesinin başlığı 53449 sayılı Kanun'la '' Hafif hapis ve hafif para cezalarının idarî para cezasına dönüştürülmesi" olarak değiştirilerek aynı maddenin 1. fıkrasında " Kanunlarda hafif hapis ve hafif para cezası olarak öngörülen yaptırımlar idarî para cezasına dönüştürülmüştür." düzenlemesine yer verildiği anlatılmakla, mahkemesince sanıkların lehine olarak tespit edilmesi gereken hafif hapis ve hafif para cezasının, 5252 sayılı Kanun'un 7. maddesi I. fıkrası uyarınca idarî para cezasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesinde,

2-Suç tarihi ile karar tarihi arasında 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 102/5 ve 104 maddeleri uyarınca dava zamanaşımı süresinin dolduğu gözetilmeksizin mahkumiyete karar verilmesinde, isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

2797 sayılı Yargıtay Kanununun, 6110 sayılı Kanunun 8.maddesi ile değişik 14.maddesi ve 01.07.2011 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 12.05.2011 gün ve 2011/1 sayılı kararı uyarınca, Malatya 1.Sulh Ceza Mahkemesinin, 17.02.2003 gün, 2002/1024, 2003/78 sayılı görevsizlik kararındaki sevk ve anlatıma göre kanun yararına bozma istemini inceleme görevi Yüksek 15.Ceza Dairesine ait olduğundan dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili daireye sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 28.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/17823
Karar No: 2013/4294
Karar Tarihi: 20.02.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/17823 E.  ,  2013/4294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 103.50 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 20.02.2013 (Çar.)

....

KARŞI OY YAZISI

Temyiz talebine konu edilmeyen boşanma kararı ile birlikte; davalı kadın yararına aylık 1000 TL. yoksulluk nafakası, 50.000 TL. manevi tazminata karar verilmiştir. Davacı kadının kocasını aşağılama ve hakaret içeren sözler söylediği; buna karşılık davalı kocanın eşine basit fiziksel şiddet uyguladığı, güven sarsıcı davranışlar içine girdiği ve eşine hakaret ettiği sabit görülerek boşanmaya karar verilmiştir. Mahkemenin kusura ilişkin bu tespitleri yerinde olup; mahkemenin de benimsediği gibi; boşanmaya neden olan olaylarda, her iki taraf da kusurlu olmakla birlikte; eşine göre davalı koca daha fazla kusurludur. Taraflar 2005 yılında evlenmiş olup, ortak çocukları bulunmamaktadır. Koca 1974, eşi 1980 doğumludur. Davacı kadının yüksek okul mezunu olduğu, ancak çalışmadığı; geçimini babasının sağladığı, herhangi bir gelir ve malvarlığı bulunmadığı; buna karşılık, davalı kocanın ise, ...pilot olarak, aylık 8000 TL. çevresinde geliri bulunduğu anlaşılmaktadır. Tarafların açıklanan ekonomik/sosyal durumları, davacının da az da olsa müterafik kusurunun (TBK.md.52/1) bulunması ve tüm ödeme yükümlülüğü göz önüne alındığında; davacı kadın yararına hükmedilen hem maddi tazminat, hem de manevi tazminatın fazla/çok olduğunu ve hükmün diğer bölümleri onanmakla birlikte, bu iki yönden bozulması gerektiğini düşünüyorum.

....
Esas No: 2015/8202
Karar No: 2015/21001
Karar Tarihi: 18.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/8202 E.  ,  2015/21001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/04/2014

NUMARASI : 2013/823-2014/316

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de; alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz karışık meyve bahçesi niteliğinde kabul edilmesine rağmen, hakim olan meyve ağaçlarının cinsi bilirkişi raporunda belirtilmemiştir.

Bu durumda; mahallinde bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılarak dava konusu taşınmaz üzerindeki meyve ağaçlarının cins ve adetleri ayrı ayrı belirtilmek suretiyle karışık meyve bahçesi veya kapama meyve bahçesi niteliği taşıyıp taşımadığı tespit edilip var olan meyve ağaçlarından elde edilecek ürün miktarı ve toplam kg. satış fiyatları ile dekara üretim giderleri ilgili İl Gıda Tarım Müdürlüğünden sorulup, araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 18/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/14921
Karar No: 2017/6660
Karar Tarihi: 27.04.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/14921 E.  ,  2017/6660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine genel haciz yolu ile başlatılan ilamsız takipte, borçlu şirket, iflasın ertelenmesi davasında verilen tedbir ara kararı gereğince takibin iptali istemi ile icra mahkemesine başvurmuş, mahkemece davanın kabulü ile takibin iptaline karar verilmiştir.

... 5. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2016/47 Esas sayılı dosyasında, borçlu tarafça iflasın ertelenmesi davası açıldığı, bu dosyada mahkemece 25.01.2016 tarihinde ara kararı ile; “..İflas erteleme talebinde bulunan şirketin borçlarına kefil olanlar yönünden devam eden takipler ile İİK 179/b maddesinin 2 ve 3. fıkralarında yazılı istisnalara ilişkin hükümler hariç olmak suretiyle 6183 sayılı kanun ile yapılan takipler de dahil olmak üzere hangi nedene dayanırsa dayansın davacı şirket hakkında her türlü ihtiyati haciz - ihtiyati tedbir ve muhafaza işlemleri de dahil, tüm takip işlemlerinin yapılmasının ihtiyati tedbir yoluyla durdurulmasına, yapılmış olan takiplerin bugünkü mevcut durumları aynen korunarak olduğu yerden durdurulmasına,.." şeklinde tedbir kararı verildiği, takibin ise tedbir kararından sonra 12.02.2016 tarihinde başlatıldığı anlaşılmıştır.

Somut olayda; ... 5. Asliye Ticaret Mahkemesince ihtiyati tedbir kararı verildikten sonra alacaklı tarafından borçlu aleyhinde icra takibi başlatılmış ise de; tedbir kararında; "yapılmış olan takiplerin bugünkü mevcut durumları aynen korunarak olduğu yerden durdurulmasına" şeklinde karar verildiği anlaşılmaktadır.

O halde, mahkemece, anılan tedbir kararı gereğince borçlu yönünden takibin durdurulmasına karar verilmesi gerekirken, takibin iptaline hükmolunması isabetsiz olup, kararın belirtilen nedenle bozulması gerekir ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile .... İcra Hukuk Mahkemesi'nin 18.03.2016 tarih ve 2016/189 E. 2016/243 K. sayılı kararının hüküm bölümünün (2) nolu bendinin sonunda yer alan “iptaline” sözcüğünün silinerek karar metninden çıkarılmasına, yerine “durdurulmasına” sözcüğünün yazılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.Başkan
Esas No: 2016/8294
Karar No: 2016/11415
Karar Tarihi: 14.12.2016

**8. Ceza Dairesi         2016/8294 E.  ,  2016/11415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühürde sahtecilik ve özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Vergi mükellefi olan ...'dan işletmeye ait 2006 yılı yasal defterlerinin incelenmek üzere Vergi Denetim Kurulu Başkanlığınca istenilmesi üzerine adı geçen mükellefin eşi olupta söz konusu işletmeyi fiilen işleten sanık ...'ın defterleri adı geçen kuruma ibraz ettiği, kurumca yapılan incelemeler sırasında ibraz edilen yevmiye defterinin üzerindeki, noterce atılması lazım tasdik mührünün sahte olarak atılmış olduğu, ilgili noterlikçe atılmış tasdik mühürleriyle benzeşmedikleri anlaşılmış, vergi dairesi tarafından alıkonulan taklit tasdikli yevmiye defteri, mükellef sanık tarafından ibraz edilen defter-i kebir ve envanter defteri ile de karşılaştırıldığı, aynı dönemde aynı noterde tasdik edildiği halde gerek mühür, gerekse tasdik formları üzerinde bariz şekil farklılıklarının tespit edildiği anlaşıldığından işletmenin muhasebesini tutan serbest muhasebeci sanık ...'nun özel belgede sahtecilik ve mühürde sahtecilik suçlarını işlediğinden bahisle açılan davada; sanığın suçlamayı kabul etmemesi, işletmenin 13.08.2008 tarihi itibariyle faaliyetini terk etmesi, yasal defterleri saklama yükümlülüğünün işletme sahibine ait olması, 2006 yılında işletmenin muhasebecisi olarak ...'ın gözüktüğünün anlaşılması karşısında, ilgili vergi dairesinden bu hususa ilişkin belgelerin istenmesi, 2006 yılında görevli olarak gözüken muhasebecinin CMK.nun 48. maddesi uyarınca tanık sıfatıyla dinlenmesi, defter ve belgelerin inceleme isteğinin yapıldığı tarihe kadar ilgili vergi dairesi tarafından başka incelemeler yapılıp yapılmadığının araştırılması, belgede sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdirinin mahkemeye ait olduğu cihetle, suça konu belgenin duruşmaya getirtilip incelenerek, özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması ve aldatıcı nitelikte olup olmadığının karar yerinde tartışılması gerektiğinde bilirkişi görüşüne başvurulması, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen diğer sanığın eylemine iştirakini belirleyen deliller de karar yerinde gösterilmek suretiyle sübutu halinde, suça konu yevmiye defteri üzerinde bulunan tasdik mühürünün, zorunlu tamamlayıcı unsuru olduğu cihetle, sanığa yüklenen yevmiye defteri üzerindeki noterce yapıldığını gösteren tasdik mühüründe sahtecilik eyleminin sübut bulması halinde kül olarak TCK.nun 204/1. maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı gözetilmeden, yazılı şekilde hem özel belgede sahtecilik hem de mühürde sahtecilik suçundan ayrı ayrı hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 14.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/13627
Karar No: 2016/17963
Karar Tarihi: 22.12.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/13627 E.  ,  2016/17963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece, bozma ilamına uyularak davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

1-Aynı mahallede bulunan ve aynı idareye karşı açılan benzer nitelikli davalar kapsamında kalan taşınmazlar için Dairemiz denetiminden geçen dosyalarda metrekare birim fiyatının 2000-2006 yıllarında dahi 55-125-TL civarında olduğu gözetildiğinde dava konusu taşınmazları 2003 yılı itibariyle daha değerli kabul eden bilirkişi raporu inandırıcı ve yeterli görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu,emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-6100 sayılı HMK’nun 177 ve Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulunun 04.02.1948 gün ve 10/3 sayılı kararına göre bozmadan sonra ıslah suretiyle talep sonucunun arttırılması mümkün değildir. Fazlaya dair hakların ek dava açılmak suretiyle istenmesi gerekir.

Bu itibarla dava dilekçesindeki bedel üzerinden hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden, Dairemiz bozma ilamı sonrasında verilen ıslah dilekçesindeki talep nazara alınarak fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/7713
Karar No: 2022/11666
Karar Tarihi: 03.10.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/7713 E.  ,  2022/11666 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

No :

Dava, meslekte kazanma gücü kayıp oranının tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı Kurum ve davalı .... ve Tic. A.Ş. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 03/10/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/16344
Karar No: 2016/201
Karar Tarihi: 12.01.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/16344 E.  ,  2016/201 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Bala Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/11/2014

NUMARASI : 2014/119-2014/158

VASİ ADAYI : O.. Ö..

KISITLI ADAYI : N.. Ö..

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Ankara 11. Sulh Hukuk ve Bala Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

Ankara 11. Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayının adres kayıt sisteminde kayıtlı adresinin “Y.. Mah. Y.. K.. No:... Bala/ANKARA” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Bala Sulh Hukuk Mahkemesince ise, Bala İlçe Jandarma Komutanlığı ve Keçiören İlçe Emniyet Müdürlüğü yazı cevaplarına göre kısıtlı adayının “P.. Mah. B.. Sok. No:.. Keçiören/ANKARA” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Keçiören İlçe Emniyet Müdürlüğü'nün 28.10.2014 tarihli cevabi yazısı ve Bala İlçe Jandarma Komutanlığı'nın 21.11.2014 tarihli tutanağına göre kısıtlı adayının “P.. Mah. B.. Sok. No:.. Keçiören/ANKARA” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın Ankara 11. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nun 21 ve 22. maddeleri gereğince Ankara 11. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 12/01/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.