erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/22775
Karar No: 2012/35002
Karar Tarihi: 18.10.2012

**3. Ceza Dairesi         2012/22775 E.  ,  2012/35002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Dairemizin 23/05/2012 tarih 2011/9065 Esas, 2012/21049 sayılı bozma kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 10/07/2012 tarih 2010/79707 sayılı itiraznamesi ile suça konu ağaçların bir kısmının Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden, bir kısmının ise Hazineye ait yerlerden kesildiğinin sabit olması karşısında, hırsızlık suçunun oluşup oluşmadığı konusundaki değerlendirmenin görevli Asliye Ceza Mahkemesince yapılması gerekmekte olup, hükmün görev yönünden bozulması gerekirken, esasa girilerek bozma kararı verilmesi nedeniyle kararın görev yönünden bozulması talebiyle 05/07/2012 tarih 6352 sayılı Kanunun 99. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nin 308. maddesine eklenen 2. ve 3. bentler ile ayni Kanunun geçici 5. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 5. madde hükmü uyarınca Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulunca henüz karara bağlanmayan dosyanın itirazen incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi üzerine yapılan incelemede;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Yerinde görülen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne,

2) Dairemizin 23/05/2012 tarih 2011/9065 Esas, 2012/21049 sayılı bozma kararının kaldırılmasına,

Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporlarından, dava konusu ağaçların meşe ağacı olup kesim yerlerinin hali arazi vasfıyla Hazine adına kayıtlı 337 ada 1 no.lu parsel, 333 ada 1 nolu parsel ile kadastro çalışmalarında yol olarak tesbit harici bırakılan alanda kaldığının anlaşılmasına, suça konu yerlerin bir kısmının devletin hüküm ve tasarrufu altında, bir kısmının da Hazineye ait olmasına göre sanığın eyleminin hırsızlık suçunu oluşturup oluşturmadığının değerlendirilmesi yönünden görevsizlik kararı verilerek dosyanın görevli Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesi gerektiğinin gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idarenin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18/10/2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/24730
Karar No: 2014/7178
Karar Tarihi: 01.04.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/24730 E.  ,  2014/7178 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Antalya 4. İş Mahkemesi

Tarihi : 15/07/2013

Numarası : 2012/208-2013/374

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1.Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2.Davacı vekili, müvekkilinin 04.01.2002-03.04.2012 tarihleri arasında çalıştığını, emekli olarak işten ayrıldığını iddia ederek kıdem tazminatı alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacının emekli olmak suretiyle işten ayrıldığı, bu fesih sebebinin kıdem tazminatına hak kazandıran nedenlerden olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Anayasanın 141. maddesinde, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılacağı açıklanmış, aynı zorunluluk HMK.nun 297. maddesinde de düzenleme altına alınmıştır. Anılan yasal düzenlemede yargıcın, uyuşmazlık konusu olan olay hakkında tüm kanıtları toplaması, tartışması, bu kanıtlardan hangilerine değer vermediğinin nedeni, hangilerini üstün tuttuğunun dayanaklarını değerlendirdikten sonra bir sonuca varmasının zorunlu ve gerekli olduğu vurgulanmıştır. Böyle bir yöntemin izlenmesi durumunda ancak kararın gerekçeli olduğunun kabul edilebileceği sonucuna varılabilir. Hükmü kuran yargıcın böyle bir yöntemi izlemesi .../..

halinde maddi olgularla hüküm fıkrası arasında bir bağlantı kurulmuş olabilecektir. Ayrıca gerekçe sayesinde kararın doğruluğu denetlenmiş ve davanın yanları tatmin ve inandırılmış olacaktır. Tüm bunlardan başka ve en önemlisi adil bir yargılamanın yapıldığı sonucuna varılacaktır.

Somut olayda, mahkemece verilen kararın gerekçe kısmında emekli olmanın kıdem tazminatına hak kazandırmayacağı belirtildiği halde hüküm fıkrasında kıdem tazminatının kabul edilmesi, bilirkişi raporuna göre karar verildiği halde rapordaki brüt hesabın net olarak yazılması ve şirketin sorumlu olduğu miktar 4913,24 TL olarak tespit edildiği halde alacağın tamamından sorumlu tutulması nedenleriyle kararın gerekçe bölümü ile hüküm fıkrası arasında açık çelişkiler doğmuştur.

Mahkemece bu şekilde çelişkili karar verilmesi 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas 1992/4 karar sayılı YİBK'na ve 6100 sayılı HMK.nun 298/2. maddesine aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı şirkete iadesine 01.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/10747
Karar No: 2011/12747
Karar Tarihi: 30.11.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/10747 E.  ,  2011/12747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Uyuşmazlığın kıyı kenar çizgisinde kalan taşınmaz tapu kaydının tapu iptal davası sonucu iptal edilmesi nedeniyle uğranılan maddi zararın tahsili istemine ilişkin bulunmasına göre, temyiz inceleme görevi 6110 sayılı kanunla değişik 2797 sayılı Yargıtay Yasası’nın 14. maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca Yargıtay 1.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Yargıtay 1. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 30/11/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/7515
Karar No: 2010/3542
Karar Tarihi: 13.05.2010

**5. Ceza Dairesi         2006/7515 E.  ,  2010/3542 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme, kaçırıp alıkoyma, resmi nikah olmadan evlenmenin dini merasimini yaptırmak suçlarından sanıklar ..., ... ve ...’ın yapılan yargılanmaları sonunda; ...’in ırza geçme ve resmi nikah olmadan evlenmenin dini merasimini yaptırmak, ...’in ırza geçmeye iştirak ve resmi nikah olmadan evlenmenin dini merasimini yaptırmak, ...’ın eylemleri reşit olmayan mağdurenin rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve rızaen alıkoyma niteliğinde görülerek bu suçlardan mahkümiyetlerine dair, Şırnak Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13.10.2005 gün ve 2004/721 Esas, 2005/391 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafiileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar ... ve ... hakkında resmi nikah olmadan evlenmenin dini merasimini yaptırmak, ırza geçme ve bu suça iştirakten kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde;

Sanıklardan ... ile mağdure Ümran Süsim’in hükümden sonra 15.10.2008 tarihinde evlendikleri UYAP’tan temin edilen nüfus kayıt örneklerinden anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 7/1. maddesi dikkate alınarak aynı Yasanın 230/5. maddesi ile 765 sayılı TCK.nun 434. maddesi uyarınca gereğinin mahkemesince yapılması lüzumu,

Sanık ... hakkında kurulan mahkümiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarına gelince;

5237 sayılı TCK.nun 26/2. maddesinin “kişinin üzerinde mutlak surette tasarruf edebileceği bir hakkına ilişkin olmak üzere, açıkladığı rızası çerçevesinde işlenen fiilden dolayı kimseye ceza verilmez” hükmü karşısında suç tarihinde 15 yaşını bitirdiği anlaşılan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyan sanığın aynı Yasanın 109. maddesi anlamında hukuka aykırı bir davranışından söz edilemeyeceği, rızanın fiili hukuka uygun hale getirdiği ve 7/1. madde dikkate alınarak sanığın kaçırıp alıkoyma suçundan beraeti yerine hükümlülük kararı verilmesi,

.../...

-2-

Reşit olmayan mağdurenin rızasıyla cinsi münasebette bulunan sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 104. maddesinin 1. fıkrasına temas ettiği bu suçun şikayete tabi bulunduğu ve uzlaşma kapsamında kaldığı, uzlaşmanın bir kovuşturma şartı olduğu, lehe yasa ve müktesep hak hükümleri nazara alınarak 5271 sayılı CMK.nun 253 ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma girişiminde bulunulması; sonuçsuz kalması halinde 5728 sayılı Kanunla değişik CMK.nun 231. maddesi uyarınca mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Esas No: 2020/777
Karar No: 2020/5538
Karar Tarihi: 07.10.2020

**11. Ceza Dairesi         2020/777 E.  ,  2020/5538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Düşme

Sanık hakkında katma değer vergisi yönünden sahte fatura kullanmak suçundan inceleme yapıldığı, bu haliyle suç tarihinin 2008 takvim yılı için 31.12.2008 tarihli faturanın kullanıldığı beyanname tarihi olan 25.01.2009, 2009 takvim yılı için ise 26.03.2009 tarihli faturanın kullanıldığı beyanname olan 25.04.2009 tarihi olduğu gözetilerek yapılan incelemede; sanığa yüklenen sahte fatura kullanma suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımının, zamanaşımı süresini kesen son işlem tarihi olan sanığın 28.04.2010 tarihli sorgusundan hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA, 07.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/26505
Karar No: 2013/581
Karar Tarihi: 17.01.2013

**6. Ceza Dairesi         2009/26505 E.  ,  2013/581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmünün temyiz edilmediği anlaşıldığından sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümleri ile sınırlı olarak yapılan incelemede:

5237 sayılı TCK’nın 150/2.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK’nın 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı,” değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu,Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olaylarda koşulları bulunmadığı halde, 150/2.maddesinin düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezalardan indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 17.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/10074
Karar No: 2017/4275
Karar Tarihi: 08.06.2017

**16. Hukuk Dairesi         2016/10074 E.  ,  2017/4275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 159 ada ... parsel sayılı ....387,38 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Yasa'nın .../B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı ve 1956 yılından itibaren ..., ..., ..., ...., ....nun fiili kullanımında bulunduğu ve üzerindeki zeytin ağaçlarının adı geçen kişilere ait olduğu şerhi yazılarak zeytinlik vasfıyla, 159 ada ... parsel sayılı ....400,78 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Yasa'nın .../B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı ve 2001 yılından itibaren ...'nun fiili kullanımında bulunduğu ve üzerindeki zeytin ağaçlarının adı geçen kişiye ait olduğu şerhi yazılarak zeytinlik vasfıyla Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ... ve arkadaşları, taşınmazın müşterek muristen intikal ettiği ve tüm mirasçıların hak sahibi olduğu iddiasına dayanarak ayrı ayrı dava açmıştır. Yargılama sırasında ..., 159 ada ... parsel sayılı taşınmazın kendi fiili kullanımında bulunduğu iddiasına dayanarak davaya katılmıştır. Mahkemece dava dosyaları birleştirilmek suretiyle yapılan yargılama sonunda müdahil ...'nun davasının reddine, diğer davacıların davalarının kabulüne, çekişmeli taşınmazların aynı vasıf ve yüzölçümü ile tapuya tesciline, tapu kaydının beyanlar hanesindeki ... ve ... nolu şerhlerin iptali ile yerine, taşınmazın muris ... oğlu ... .... mirasçıları olan oğlu ..., ölü oğlu ....'nun eşi .... ile çocukları ..., ... ..., .... ...., ölü oğlu ... ....'nun çocukları ..., ..., .... .... .... (.....), ölü oğlu ... ....'nun eşi ... ile çocukları ... ve ... (....) kullanımında bulunduğu ve taşınmaz üzerinde bulunan zeytin ağaçlarının ... oğlu muris ... .... mirasçıları; Oğlu ..., ölü oğlu .... ....'nun eşi ... .... ile çocukları ..., ... .... ...., .... ...., ölü oğlu ... ....'nun çocukları ..., ..., .... .... .... (...), ölü oğlu ... ....'nun eşi ... ile çocukları ... ve ...'na (...) ait olduğu şerhinin yazılmasına, karar verilmiş; hüküm, davalı-müdahil ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına, 08.06.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/17382
Karar No: 2012/652
Karar Tarihi: 31.01.2012

**20. Hukuk Dairesi         2011/17382 E.  ,  2012/652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... köyü, 154 ada 4 parsel sayılı 1923,87 m² yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tarla niteliğiyle davalı gerçek kişi adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmakla birlikte mütegayip eşhastan kalan yani kayıp ve yitik kişilerden Hazineye intikal eden tapulu yer olduğu iddiasıyla kadastro mahkemesinde tesbite itiraz davası açmıştır. Askı ilan süresi içerisinde dava açılmadığı gerekçesiyle kadastro mahkemesince verilen görevsizlik kararı üzerine davacı yanın başvurusu ile dosya sulh hukuk mahkemesine intikal ettirilmiştir. Mahkemece, davacı Hazinenin davasının reddine karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yer iddiasına dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 5304 sayılı Yasa ile değişik 3402 sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi uyarınca harç alınmasına yer olmadığına 31/01/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/13249
Karar No: 2012/241
Karar Tarihi: 09.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/13249 E.  ,  2012/241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Davaya konu taşınmazın 712 parsel numarası ile tarla vasfında hazine adına tapuya tescil edilmesi, dosyada mevcut bilgi ve belgelere göre taşınmazın kıyı ve sahil şeridinde bulunmaması karşısında, mevcut kanıtları değerlendirip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle TCK.nun 154/1. maddesinde yazılı suçun unsurlarının gerçekleşmediği kabul edilerek verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmediğinden katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 09.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/9878
Karar No: 2011/11653
Karar Tarihi: 03.11.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/9878 E.  ,  2011/11653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 20/04/2009 gününde verilen dilekçe ile kişilik haklarına saldırıdan dolayı manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 21/05/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince; dava, hakaret nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilmiş, karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu edilen olayın oluş biçimi, tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına hüküm altına alınan 8.000 TL manevi tazminat fazladır. Davacı yararına daha alt seviyede manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:   Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenle davalı yararına BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 03/11/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/11390
Karar No: 2010/10635
Karar Tarihi: 23.06.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/11390 E.  ,  2010/10635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yakınandan sürekli olarak tehdit ile haraç isteyip olay günü de aynı şekilde aldıkları tostun parasını vermemeleri üzerine yağma eyleminin tamamlandığı gözetilmeden, kalkışmada kaldığı kabul edilip 5237 sayılı Yasanın 35/1. maddesi uygulanıp; aynı Yasanın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150. maddenin 2. fıkrasına sevk amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; sanıklar ... ... ve ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun olan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA, 23.06.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/6859
Karar No: 2019/5452
Karar Tarihi: 20.06.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/6859 E.  ,  2019/5452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında 2008 takvim yılına ait defter ve belgelerini yapılan tebligata rağmen süresi içerisinde ibraz etmediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın ibrazı istenen defter ve belgeleri kaybettiğini savunmasına karşın, 23.12.2011 tarihli gazete ilanında ve vergi dairesine sunmuş olduğu 26.12.2011 havale tarihli dilekçede 2008 takvim yılına ait işletme defterinin kaybedildiğinin belirtilmesi, varlığı sabit olan belgelerin kaybolduğuna ilişkin bir ilan veya bildirimin bulunmadığının anlaşılması karşısında; sanığın unsurları itibarıyla oluşup sübuta eren atılı suçtan mahkûmiyeti yerine beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 20.06.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.