erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2017/5973
Karar No: 2019/293
Karar Tarihi: 21.01.2019

**20. Hukuk Dairesi         2017/5973 E.  ,  2019/293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde, davalının davacıya ait dairenin üst katında ikamet ettiğini, davalı tarafın dairesinden davacıya ait dairenin banyo kısmına yaklaşık 3 yıldan beri giderek artan miktarda su sızıntısı olduğunu, sızıntı nedeniyle tavanın 3 bölümünden su geldiğini, bu nedenle duvarlarda rutubetlenme ve kabarmalar meydana geldiğini, sızan suyun arıza kaynağının ve yapılacak onarımın tespiti ile gerekli onarımın davalı tarafça yaptırılmasına karar verilmesi istenilmiştir.

Mahkemece davanın kabulü ile davacının 3 nolu dairesinde meydana gelen mağduriyetin tespiti için davalıya ait 6 nolu dairede 24.02.2016 tarihli bilirkişi raporunda belirtilen işlemlerin yapılabilmesi için KMK' 23 ve 33 maddeleri gereğince davalının dairesinde bilirkişi raporundaki işlemlerin yapılması amacıyla davacı tarafa 10 gün süre verilmesine ve izin verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, hâkimin müdahalesi istemine ilişkindir.

Davacının talebinin ortak alan sayılan tesisat arızası nedeniyle taşınmazında meydana gelen zararın tahsili istemine ilişkin olduğu, dosyada bulunan uzman bilirkişi raporunda zararın kaynağının tam olarak davalıya ait bağımsız bölüme ait borudan mı yoksa anataşınmaza ait ortak yer sayılan tesisattan mı kaynaklandığının tespit edilmediği anlaşılmakla mahkemece anataşınmaza ait mimari ve tesisat projesi temin edilerek ve yerinde uygulanarak arızanın ve zararın oluşumunun ortak alandan kaynaklanıp kaynaklanmadığının hiçbir tereddüte yer bırakmayacak şekilde açıklığa kavuşturulması, zararın ortak alandan kaynaklandığının anlaşılması halinde ise diğer kat maliklerinin davaya dahil edilerek hüküm kurulması gerekirken eksik araştırma ve inceleme sonucu davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 21/01/2019 günü oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2020/5053
Karar No: 2021/1572
Karar Tarihi: 03.02.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/5053 E.  ,  2021/1572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme suçundan yapılan yargılamada katılanın sanığın kardeşi olduğu ve farklı adreslerde ikamet ettikleri göz önüne alındığında TCK'nın 167/2 maddesi kapsamında kaldığı anlaşılmakla;

Hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 167/2. maddesinde tanımı yapılan aynı konutta beraber yaşamayan kardeşe karşı dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 03.02.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/5699
Karar No: 2024/3273
Karar Tarihi: 11.03.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/5699 E.  ,  2024/3273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/1330 E., 2016/361 K.

SUÇLAR : Nitelikli tehdit, kasten yaralama, 6136 sayılı Ateşli Silahlar ile Bıçaklar ve Diğer Aletler Hakkında Kanuna Muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Tevdii, onama

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I. Sanık ... hakkında mağdurlar ... ve ...'e yönelik kasten yaralama suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık hakkında kasten yaralama suçlarından kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, temyizi mümkün olmadığından, 5271 sayılı Kanun'un 264 üncü maddesine göre de, kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, sanık ...'ın talebi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline tebliğname'ye uygun olarak İADESİNE,

II. Sanık ... hakkında tehdit ve 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığa atılı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde tanımlanan nitelikli tehdit suçunun ve 6136 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin birinci fıkrasında tanımlanan 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçunun gerektirdiği cezaların türü ve üst sınırlarına göre; aynı Yasa'nın 66/1-e ve 67/2-d maddelerinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, karar tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 322 nci maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi uyarınca kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, Adli Emanetin ... sırasında kayıtlı bıçağın 6136 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesinde sayılan yasak niteliğe haiz bıçaklardan olduğu anlaşıldığından 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine, 11.03.2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/26413
Karar No: 2013/308
Karar Tarihi: 10.01.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/26413 E.  ,  2013/308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Beraat

I- Katılan vekilinin 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçlarından kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı mahkemece dosya içeriğine uygun olarak kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yeterli araştırma yapılmadığına ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Katılan vekilinin 2001, 2002, 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen 2001, 2002, 2003 takvim yıllarında "sahte fatura düzenlemek" suçlarının cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihleri itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle suç tarihi olan 2001 yılı için 31.12.2001, 2002 yılı için 31.12.2002 ve 2003 yılı için 31.12.2003 tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi yasaya aykırı; 2004 takvim yılında "sahte fatura düzenlemek” suçunun ise yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suç tarihi olan 31.12.2004 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 10.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/39773
Karar No: 2017/3545
Karar Tarihi: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/39773 E.  ,  2017/3545 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2023/2756
Karar No: 2023/5505
Karar Tarihi: 28.09.2023

**12. Hukuk Dairesi         2023/2756 E.  ,  2023/5505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkikinin şikayetçi-borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

6100 sayılı HMK'nin 308. maddesi gereğince; kabul, davacının talep sonucuna, davalının kısmen veya tamamen muvafakat etmesidir. Aynı maddenin ikinci fıkrası hükmüne göre ise; kabul, ancak, tarafların üzerinde serbestçe tasarruf edebilecekleri davalarda hüküm doğurur. Öte yandan, HMK'nun 311/1. maddesine göre davayı kabul, kesin hüküm gibi hukuki sonuç doğurur. Davalının davayı kabul etmesi ile dava konusu uyuşmazlık sona erer.

İhalenin feshi istemi HMK'nin 308/2. maddesinde belirtilen tarafların üzerinde serbestçe tasarruf edemeyecekleri bir dava olmadığına göre, ihalenin feshi davalarında davayı kabul mümkün olup, kabulün hukuki sonuç doğurması için, borçlu tarafından yapılan şikayette, hem alacaklı hem de ihale alıcısının davayı kabul etmesi gerekir.

Şikayetçi-borçlunun, alacağa mahsuben ihale edilen taşınmazın ihalesinin feshi istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, İnegöl 2. İcra Hukuk Mahkemesinin 09/02/2022 tarih ve 2021/66 E. - 2022/33 K. sayılı ihalenin feshi talebinin reddine ilişkin kararına karşı şikayetçi tarafından istinaf yoluna başvurulduğu, ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 25/01/2023 tarih ve 2022/1341 E. - 2023/165 K. sayılı, şikayetçinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nin 353/1-b-1. maddesi uyarınca esastan reddine dair kararına karşı şikayetçi tarafından temyiz yoluna başvurulduktan sonra, aynı zamanda ihale alıcısı olan alacaklı banka vekilinin 18/04/2023 havale tarihli dilekçe ile davanın kabulüne karar verilmesini talep ettikleri görülmektedir.

O halde alacaklının (ihale alıcısının) davayı kabulü hakkında ilk derece mahkemesince ek karar verilmek üzere dosyanın temyiz incelemesi yapmaksızın iade edilmesi gerekmiştir.

SONUÇ : Alacaklının davayı kabulü hakkında ilk derece mahkemesince ek karar verilmek üzere 6100 sayılı HMK'nun 310/3. maddesi uyarınca dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 28.09.2023 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/7240
Karar No: 2012/12689
Karar Tarihi: 13.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/7240 E.  ,  2012/12689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

1) Dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın zaruret olmadıkça yakın bölgelerden, benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın satış tarihli ve özel amaçlı satış olmaması gerekir. Oysa somut emsal alınan taşınmaz satışı şirkete yapılan satış olup, özel amaçlıdır. Bu nedenle emsal olarak alınamayacağı gibi ayrıca, somut emsal olarak alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değeri ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılmadan, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, dava konusu taşınmaz ile somut emsal olarak alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin karşılaştırılmasında; dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan daha değersiz olduğu belirtilmesine rağmen, bilirkişi kurulunca dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan daha değerli olduğu kabul edilerek vergi değerine ters düşecek şekilde inandırıcı ve somut gerekçelere dayandırılmayan geçersiz rapora göre hüküm kurulması doğru değildir.

Bu nedenle, taraflara emsal göstermesi için yeniden imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapıldıktan sonra, emlak vergi değerleri de karşılaştırılmak suretiyle değer belirleyen, bilirkişi raporu nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2) Dava konusu taşınmaz yol olarak kamulaştırıldığından tapudan terkini yerine davacı idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/475
Karar No: 2012/4663
Karar Tarihi: 29.05.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/475 E.  ,  2012/4663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 142 ada 10 parsel sayılı 7.044,37 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı yasal süresi içerisinde taşınmazın miras bırakandan kaldığı ve taşınmaz üzerindeki ceviz ağaçlarının kendisine ait olduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulü ile Eflani İlçesi ... Köyünde bulunan çekişmeli 142 ada 10 parsel sayılı taşınmazın 1/4'er hisse ile ..., ..., ... ve ... adına tesciline, tapu sicilinin beyanlar hanesine "taşınmaz üzerindeki kagir 2 katlı ev ... oğlu ...'a aittir" cümlesinin yazılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak; davacı dava konusu 142 ada 10 sayılı parseldeki 50 adet ceviz ağacının kendisine ait olduğunu iddia etmiştir. Mahkemece 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 19. maddesi gereğince taşınmaz üzerindeki ceviz ağaçlarının davacıya ait olup olmadığı konusunda araştırma yapılmamış ve bu konuda hüküm kurulmamıştır. Öyle ise mahkemece; davacının bu iddiası doğrultusunda 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 19. maddesi gereğince araştırma yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması isabetsiz olup, davacının bu yöne değinen temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 29.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/2061
Karar No: 2019/14230
Karar Tarihi: 25.06.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/2061 E.  ,  2019/14230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 32. HUKUK DAİRESİ

Davacı derece ve kademesinin tespiti ile ücret farkı, ikramiye farkı, ilave tediye alacağı ile fazla çalışma ücreti farklarının tahsilini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kararını taraf vekilleri istinaf etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince davacının istinaf talebinin süre geçtiğinden reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin bu ret kararını davacı vekili ayrıca istinaf etmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 32. Hukuk Dairesi İlk Derece Mahkemesince davacının istinaf talebinin süre geçtiğinden reddine ilişkin kararının yerinde olduğu ve davalı açısından da İlk Derece Mahkemesinin davanın kısmen kabulüne ilişkin kararının esastan yerinde olduğu gerekçesi ile taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 32. Hukuk Dairesi’ nin kararını taraf vekilleri ayrı ayrı temyiz etmişlerdir.

Taraf vekillerinin temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, taraf vekillerinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nın 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davalıya yükletilmesine, 25/06/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2020/2841
Karar No: 2021/21
Karar Tarihi: 11.01.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/2841 E.  ,  2021/21 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Düşme, beraat

1- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde ;

Bozma kararına uyularak yapılan yargılamada, sanık hakkında 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaa verilmediğinden kamu davasının 5271 sayılı CMK'nin 223. maddesi gereğince düşmesi gerektiği dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Bozma kararına uyularak yapılan yargılamada, sanığa yüklenen 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçunun Kanun'daki cezasının türü ve üst sınırına göre, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nin 102/3 ve 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanık hakkındaki kamu davalarının düşmesine karar verilmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olup; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA,

3- Sanık ... hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Bozma kararına uyularak yapılan yargılamada, sanığa yüklenen 2005 takvim yılında sahte fatura kullanma suçunun Kanun'daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 02.02.2010 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun'un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen asli dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

11.01.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2009/7742
Karar No: 2011/1838
Karar Tarihi: 23.03.2011

**9. Ceza Dairesi         2009/7742 E.  ,  2011/1838 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : 3713 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 3713 sayılı Kanunun 7/2-3, TCK'nın 52. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-3713 sayılı Kanunun 7. maddesinde 5532 sayılı Kanunla yapılan değişiklik öncesinde mevkutenin sorumlu müdürleri için öngörülen yaptırımın altı aydan iki yıla kadar hapis ve mevkutenin bir önceki ay satış miktarının yüzde doksanının yarısı kadar adli para cezası olduğu, dava konusu yazının yazarına ilişkin aidiyet belgesi sunan sanık hakkında tayin edilecek hapis cezasının 5680 sayılı Basın Kanunun 16/1, 647 sayılı Kanunun 4/1. maddeleri uyarınca paraya çevrilmesi sonucu tayin edilecek olan adli para cezası ile mevkutenin tirajına göre tayin olunacak adli para cezasının toplamı ile ortaya çıkan adli para cezasının, ön ödeme önerisine uymayan sanık hakkında 3713 sayılı Kanunun 5532 sayılı Kanunla değişik 7/2. maddesi uyarınca tayin edilmiş bulunan adli para cezasına göre daha lehe olduğu, 647 sayılı Kanunun 4/4. maddesi uyarınca; adli para cezasının hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilmiş bulunmasının lehe kanunun belirlenmesi bakımından aleyhe bir etki doğurmayacağı da dikkate alınarak sanığın hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerekirken değerlendirmede yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm tesisi kanuna aykırı,

2- Hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik CMK’nın 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenleme karşısında suçun niteliği, hükmolunan cezanın tür ve miktarı gözetilip dosyada bulunan adli sicil kaydı da değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun yeniden tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün öncelikle bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 23.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.