erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/3701
Karar No: 2018/8927
Karar Tarihi: 12.07.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/3701 E.  ,  2018/8927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ... müdafiinin yüzüne karşı verilen 09/07/2013 tarihli kararı UYAP sistemi üzerinden aynı gün temyiz ettiği ve temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçunun yanında hırsızlık suçundan da cezalandırılması istemi ile dava açıldığı halde, sadece mala zarar verme suçundan hüküm kurulduğu, hırsızlık suçundan hüküm kurulmadığı anlaşılmakla, sanıklar ... ve ...'e yükletilen ancak hüküm kurulmayan hırsızlık suçu ile ilgili olarak mahkemesince, zamanaşımı süresi içerisinde karar verilmesi olanaklı görülmüştür.

Oluşa, sanık savunmalarına, bilirkişi raporlarına ve tüm dosya kapsamına göre, sanıklar Mehmet ve Ökkaş'ın, suça konu yerdeki 95 ve 96 numaralı parsellerin arasında bulunan ve fiilen yol olarak kullanılan yeri temizleyip açmaları esnasında, kendiliğinden çıkan 1 tane sumak çalısı ile 1 tane fıstık ağacını sökmeleri sonrası, bu ağaçları kışlık odun olarak kullanması için sanık ...'e vermeleri şeklinde gerçekleşen olayda, 17/06/2013 tarihli bilirkişi raporunda da belirtildiği üzere, sanıkların eylemlerini sınırda yol olarak kullanılan kısımda yapmaları, söktükleri bitkilerin kendiliğinden çıktığını düşünmeleri, ağaçların sahipsiz olduğunu düşünerek hırsızlık ve mala zarar verme eylemi ile herhangi bir ilgisi bulunmayan sanık ...'e kullanması için vermeleri, katılanla aralarında herhangi bir husumet bulunmaması, sanıkların hırsızlık ve mala zarar verme suçları yönünde bir kastının olmaması karşısında, sanıkların üzerlerine atılı bu suçlar yönünden, suçların manevi unsurunun gerçekleşmemesi sebebi ile, sanık ...'in hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından, sanıklar...... ise mala zarar verme suçundan beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı ksımen istem gibi BOZULMASINA, 12/07/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/4650
Karar No: 2018/1191
Karar Tarihi: 13.02.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/4650 E.  ,  2018/1191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet, kullanmak için uyuşturucu bulundurmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Katılan vekilinin 20.12.2012 tarihli dilekçesindeki temyiz talebinin sanıklardan ... hakkında verilen hükme yönelik olduğu kabul edilerek inceleme yapılmıştır.

1-Sanık ... hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma suçundan dolayı, 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararlar, sözü edilen fıkraya 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 20. maddesi ile eklenen son cümleye göre, durma kararı niteliğinde olup itiraz kanun yoluna tabi olması nedeniyle, itirazla ilgili gerekli kararların yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için, bu suçla ilgili olarak dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE,

2- Sanık ... hakkında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanık hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki "Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun’un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır" şeklindeki düzenlemeye göre faturaların Vergi Usul Kanunu’nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında,08.12.2006 tarihinde ele geçirilen faturalar üzerinde zorunlu unsurlardan olan müşteri ismi ticaret ünvanı adresi ve varsa vergi dairesi ve hesap numarası bulunmadığından, hiç düzenlenmemiş sayılıp hukuken geçersiz olacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA,

3- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik katılan vekili ile sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın UYAP aracılığı ile MERNİS üzerinden temin edilen nüfus kaydında, hükümden sonra 10.06.2016 tarihinde vefat ettiği belirtildiğinden, bu durumun kesin olarak tespiti halinde 5237 sayılı TCK'nın 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ile sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/2263
Karar No: 2016/7537
Karar Tarihi: 20.04.2016

**2. Ceza Dairesi         2016/2263 E.  ,  2016/7537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre hükmün; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. madde uyarınca hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz itirazları üzerine yapılan incelemede,

Suça sürüklenen çocuğun, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunu diğer suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte işlemesi nedeniyle, suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 116/2-4 maddesi uyarınca hükmolunan 1 yıl hapis cezasından aynı Kanun'un 119/1-c maddesi gereğince 1 kat artırım yapıldığında 2 yıl hapis cezasına hükmedileceği ve aynı Kanunun 31/3.maddesi gereğince 1/3 oranında indirim yapıldığında da 1 yıl 4 ay hapis cezasına hükmedilmesi gerekeceği ve bu durumda hapis cezasının kısa süreli olmaması nedeniyle seçenek yaptırıma çevrilemeyeceğinden, mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan 8 ay hapis cezalarının seçenek yaptırıma çevrilmemiş olması bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 20/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/19302
Karar No: 2012/2922
Karar Tarihi: 15.02.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/19302 E.  ,  2012/2922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, maliki olduğu 3 parsel sayılı taşınmazı satması için davalıya özel vekalet verdiğini, davalının taşınmazı satmasına rağmen satış bedelini kendisine ödemediğini, satış bedelinin ne kadar olduğunu bilmediğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000,00 TL nın satış tarihinden itibaren yasal faiziyle davalıdan tahsilini istemiş, 01.06.2011 tarihli ıslah dilekçesiyle 30.240,00 TL nın davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının 3 nolu parselin gerçek satın alanı değil, ileride taşınmazı gerçek satın alan damadı Ahmet'e tapusunu devretmek üzere güvenilen emanetçi olduğunu, davacının güvenilen kişi olarak bu arsanın satın alınmasında bir bedel ödememesi nedeniyle, taşınmazın gerçek bedelini ödeyen Ahmet'e devrinden dolayı taşınmaz bedelini istemeye hakkı olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, taşınmazın tapuda davacı adına kayıtlı olduğu, davacının verdiği 07.05.2008 tarihli özel vekaletnameye istinaden davalı tarafından satıldığı anlaşıldığından davalı tarafın savunmasının bu dava içinde dinlenemeyeceği, davalının taşınmazın satış tarihi itibariyle rayiç bedelini davacıya ödemekle yükümlü olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, 30.240,00 TL nın davalıdan tahsiline, bunun 10.000 TL sına 28.5.2008'den itibaren, geri kalan 20.240 TL sına ıslah tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı, davacının davaya konu 3 nolu parselin gerçek satın alanı olmadığını, arsanın satın alınmasında davacının bedel ödemediğini savunmuş, savunmasını yazılı delillerle kanıtlayamamıştır. Mahkemece; davalı tarafından yemin metni sunulmasına rağmen, dava konusu taşınmazın tapuda davacı adına kayıtlı olduğu ve davacının verdiği özel vekaletnameye istinaden satıldığı hususları da göz önüne alınarak davalının yemin teklifinin usule aykırı olduğundan bahisle davalının yemin teklifi talebi reddedilmiştir. Ne var ki yemin delili kesin delil niteliğinde olup, somut olayda da yemin deliline dayanılabilir. Davalının yemin deliline dayanmış olması karşısında, davalıya usulüne uygun yemin teklif etme hakkı hatırlatılıp, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 15.2.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/28728
Karar No: 2019/7822
Karar Tarihi: 18.04.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/28728 E.  ,  2019/7822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın ... adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı ... vd. vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın ... adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan ... vd . vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor, hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyleki;

1-Dava konusu ... Mahallesi 537 parsel sayılı taşınmazın, ... Belediye Başkanlığı'nın 14/08/2015 tarihli yazısında; belediye sınırları içerisinde, belediye hizmetlerinden faydalandığı ve imar alanına 260 metre mesafede olduğu bildirildiğinden taşınmaz arsa niteliğindedir.

Taşınmaza arazi niteliği ile değer biçen ve hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporu bu nedenle geçersizdir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, luzümu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu,

emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Davanın niteliği gereği kendisini vekil ile temsil ettiren davalı lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

3)7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedelde artış olması halinde bu kısım için; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden.

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davalılardan ... vd. vekilinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, davalılardan ... vd. peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 18/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/3707
Karar No: 2018/5274
Karar Tarihi: 04.07.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/3707 E.  ,  2018/5274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... .... Sulh Hukuk ve ... .... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/.... maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevi yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... .... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının MERNİS adresinin “... Mah. ... Sok. No:.../... .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... .... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının “... Mah. ... Cad. Toki C1-... Sitesi No:.../48 .../...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun .../.... maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

... İlçe Emniyet Müdürlüğünce yapılan araştırmaya göre kısıtlı adayının “... Mah. ... Cad. Toki C1-... Sitesi No:.../48 .../...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... .... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın ... ve .... maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/.... maddesi gereğince ... .... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 04/07/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/4260
Karar No: 2012/19565
Karar Tarihi: 07.06.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/4260 E.  ,  2012/19565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza lokanta yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından, tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek niteliği, yapı vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerektip gerekmediği, İmar mevzuatı içinde kalıp kalmadığı belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanunu'na göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu yerine belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerlerden olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre gerektiğinde Belediye başkanlığına da duruşma günü bildirilerek TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, beraat kararı verilmesi,

2- Raporları hükme esas alınan ve keşifte dinlenen bilirkişilere yemin yaptırılmaması suretiyle CMK.nun 54. maddesi yollaması ile 62. maddesi hükmüne aykı- rılık yapılması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görül- müş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uya- rınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZUL- MASINA), 07.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/6992
Karar No: 2010/10450
Karar Tarihi: 06.10.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/6992 E.  ,  2010/10450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul 1.İcra Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu hakkında, aylık 600 TL'den 23.1.2008 - 23.9.2008 kira dönemi için toplam 5400.-TL kira alacağının tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatılan icra takibine davalı borçlunun itiraz etmesi üzerine, davacı icra mahkemesinden itirazın kaldırılması ve takibin devamı isteminde bulunmuştur. Mahkemece üç aylık 1800.-TL kira borcunun depozito karşılığında ödendiğinden bahisle davanın reddine ve talep bulunmadığından icra inkar tazminatına hükmedilmesine yer olmadığına karar verilmesi üzerine karar davacı alacaklı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklı 4.9.2008 tarihinde başlatmış olduğu icra takibinde 23.10.2007 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesine dayanmıştır. Bu sözleşmede aylık kiranın 600.-TL olduğu en geç ait olduğu ayın ilk beş gününde ve her ay peşin ödeneceği kararlaştırılmış olup kira sözleşmesinin özel bölümünün 17. maddesinde aynı dönem içinde kiranın iki ay arka arkaya ödenmemesi halinde dönem sonuna kadar kiraların muaccel olacağı hüküm altına alınmıştır. Yine kira sözleşmesinin özel bölümünün 13. maddesinde zarar-ziyan bedelinin depozitodan mahsup edileceği belirtilmiştir. Taraflar arasında düzenlendiğinde ihtilaf olmayan bu kira sözleşmesinde yazılı koşullar geçerli olup tarafları bağlar. Davalı borçlu tarafından süresinde icra müdürlüğüne yapılan itirazda 23.7.2008 tarihine kadar tüm kiraların ödendiği kalan miktarın depozitodan mahsup edilmesi gerektiği savunulmuştur. Davacı alacaklı dava dilekçesinde Temmuz, Ağustos, Eylül 2008 kiraları toplamı 1800.-TL'nin ödenmediğinden bu miktar üzerinden itirazın kaldırılmasına ve takibin devamına karar verilmesini istemiştir. Davalı borçlu tarafından kira sözleşmesi gereğince davacıya teslim edilen 1800.-TL tutarındaki depozito miktarı sözleşmenin özel bölüm 13. maddesine göre kira alacağından mahsup edilemez. Mahkemece 1800.-TL kira alacağı üzerinden itirazın kaldırılmasına ve takibin devamına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 6.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/8932
Karar No: 2012/27377
Karar Tarihi: 27.06.2012

**3. Ceza Dairesi         2010/8932 E.  ,  2012/27377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Mağdurun yaralanması sonucu hayati tehlike ile birlikte kemikte kırık meydana gelmiş olup, bu şekilde 5237 sayılı TCK'nin 87/1-d ve 87/3. maddesinde ayrı ayrı yaptırımlara bağlanan iki ayrı sonuç meydana gelmiştir. Bu durumda sanık hakkında sadece en ağır cezayı gerektiren sonuçtan dolayı cezalandırılması gerektiği ayrıca 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesinden TCK'nin 87/1-2. maddesine atıfta bulunulmadığı da gözetilerek, sanık hakkında TCK'nin 86/1, 87/1-d maddelerinin uygulanması ile yetinilmesi gerekirken ayrıca TCK'nin 87/3. maddesinin de tatbiki suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, 27.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/5853
Karar No: 2020/688
Karar Tarihi: 10.02.2020

**21. Hukuk Dairesi         2019/5853 E.  ,  2020/688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... İş Mahkemesi

Davacı, prime esas aylık kazancının davalı firmada çalıştığı 03/08/2003-31/04/2012 tarihleri arasında belirtildiği kazançlarına göre tespitine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, feragat nedeniyle davanın reddine karar verilmesi üzerine fer'i müdahil Kurum vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, fer'i müdahil Kurum vekilinin vekalet ücretine yönelik istinaf başvurusunun kabulüne, ilk derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Temyiz isteminin Bölge Adliye Mahkemesince reddine dair ek kararın temyizen incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü;

Temyiz olunan ek karar, temyiz isteminin süre yönünden reddine ilişkindir.

7036 Sayılı İş Mahkemeleri Kanunu m. 7/3 yollaması ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 361/1 maddesindeki düzenlemeye göre Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Daireleri tarafından verilen temyizi kabil nihai kararlar ile hakem kararlarının iptali talebi üzerine verilen kararlara karşı, tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz yoluna başvurulabilir. Yine 7036 sayılı Yasa m. 7/5 te, iş mahkemesinden verilen kararlara karşı kanun yoluna başvurulması durumunda Bölge Adliye Mahkemesi ve Yargıtay tarafından ivedilikle karara verileceği düzenlenmiştir.

Somut olayda, Bölge Adliye Mahkemesi'nin 03/07/2019 tarihli Karar ilamını 17/07/2019 tarihinde tebliğ alan davacı vekilinin 30/08/2019 tarihinde temyiz yoluna başvurduğu, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bu defa 03/09/2019 tarihli Ek Karar ile 6100 sayılı Yasa'nın 366. maddesi yollaması ile 346/1 gereği süre yönünden temyiz dilekçesinin reddine karar verildiği, davacı vekilinin Ek Kararı süresinde temyiz ettiği böylelikle iki haftalık temyiz süresinin fazlasıyla geçtiği anlaşılmakla, davacı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan 03/09/2019 Tarih ve 2019/1171 Esas 2019/1395 Karar sayılı Bölge Adliye Mahkemesi Ek Kararının onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıdaki nedenlerle davacılar vekilinin temyiz talebinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen 03/09/2019 tarihli ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile EK KARARIN ONANMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine

10/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.