erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2017/17492
Karar No: 2022/7159
Karar Tarihi: 25.04.2022

**11. Ceza Dairesi         2017/17492 E.  ,  2022/7159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığının 05.12.2014 tarih ve 2014/8591 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan da kamu davası açıldığı halde hüküm kurulmadığı anlaşıldığından zamanaşımı süresi içerisinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

1-Sanığın farklı zamanlarda kendisinden istenen defter ve belgeleri vergi müfettişine verdiğini, bir kısmının geri verildiğini, verilmeyen defter ve belgelerin halen vergi dairesinde olabileceğini söyleyerek atılı suçlamayı kabul etmemesi, tanık olarak beyanı alınan vergi müfettişi ...’ın kısmen bu durumu doğruladığı ancak tüm belge ve defterlerin sanığa geri verildiğini beyan etmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından sanıktan kaç kez defter ve belge istendiği, teslim alınan ve geri verilen defter ve belgelere ilişkin tutanak tutulup tutulmadığı husularının ilgili kurumdan sorularak sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile beraat hükmü kurulması,

2-Suçun sübutu halinde, hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle, 213 sayılı Kanun'un 359 ve 367. maddelerinde değişiklik yapılmış olup aynı Kanun'un 6. maddesiyle, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na eklenen geçici 34. maddenin 3. fıkrasındaki "Bu maddeyi ihdas eden Kanun'un yayımı tarihinde 359. madde kapsamına giren suçlardan dolayı temyiz veya istinaf kanun yolu incelemesinde bulunan dosyalardan, 359. maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan düzenlemeler nedeniyle lehe değerlendirme yapılması gereken dosyalar hakkında bozma kararı verilir" hükmü uyarınca, 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 25.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/1782
Karar No: 2013/6165
Karar Tarihi: 29.04.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/1782 E.  ,  2013/6165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Hazine ile ... ve müşterekleri aralarındaki dava hakkında ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 24.05.2012 gün ve 617/585 sayılı hükmün Daire'nin 15.10.2012 gün ve 11269/9204 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Davalılar vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı Hazine vekili, davalı üzerinde kayıtlı 1661 parselin, 3621 sayılı Kıyı Kanunu hükümleri uyarınca kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını, özel mülkiyete konu edilemeyeceğini açıklayarak tapu kaydının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili, davanın yersiz açıldığını, taşınmazın satış yoluyla alındığını açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, bozma ilamları uyarınca davanın kabulüne, 1661 sayılı parselin tapu kaydının iptaline karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiş, Dairece; yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün onanmasına karar verilmesi üzerine; davalılar vekili, kararın düzeltilmesini istemiştir.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve Yargıtay ilâmında açıklanan gerektirici sebeplere göre yerinde olmayan ve HUMK'nun 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirisine uymayan davalılar vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE,

Ancak, dava dilekçesinde taşınmazın tapu kaydının iptaline karar verilmesi istenilmiş, Mahkemece 1661 parselin tapu kaydının iptaline karar verilmiş ise de tapu kaydı iptal edildikten sonra taşınmazın kıyı olarak terkinine karar verilmemiştir. Bu hususta karar verilmemiş olması ve onama ilamında gözden kaçırılması maddi hataya dayanmaktadır.Tapu sicilinin düzgün tutulmasına dair kararlar kamu düzenine ilişkin olup kendiliğinden göz önünde tutulması gereken hususlardandır. Dairemizin 15.10.2012 tarih, ... Esas ve Karar sayılı ilamında terkin konusunda bir karar verilmemiş olması maddi hataya dayalı olduğu anlaşılmakla bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm

fıkrasına tapu kaydının iptaline cümlesinden sonra gelmek üzere “…kamunun istifadesine açık kıyı olarak terkinine …” şeklindeki cümle eklenmek suretiyle düzeltilmesine, hükmün düzeltilmiş bu haliyle HMK'nun 370/2. (HUMK. m. 438/7) maddesi uyarınca aynı gerekçelerle ONANMASINA, 3402 sayılı Kanunun 36/A maddesi gereğince harç alınmasına mahal olmadığına 29.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/15483
Karar No: 2018/7680
Karar Tarihi: 12.09.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/15483 E.  ,  2018/7680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkil şirketin zorunlu ... poliçesi ile ...'ın maliki olduğu aracın, 24/07/2010 ile 24/07/2011 tarihleri arasında geçerli olarak trafik sigortası kapsamında sigortalandığını, istiap haddinden fazla yolcu veya yük taşınması sebebi ile meydana gelen kaza nedeni ile müvekkilin işletene rücu hakkı doğduğunu, bahse konu kaza sonucunda kazada yolcu olarak bulunan ... de %13 nispetinde özürlülük meydana geldiğini, ... 'e meydana gelen özürlülük neticesinde maluliyet tazminatı olarak 28.775,76 TL ödendiğini, ...’in de aynı kazada yaralandığını, kendisine 14.397,54 TL ödendiğini, davalı tarafından müvekkil şirkete herhangi bir ödeme yapılmadığını, müvekkil şirketin rücuen talep etmiş olduğu miktar olan 43.173,00 TL'nin tahsili için ... hakkında ... 85 madde gereği iş bu davayı açtıklarını, fazlaya ilişkin haklarının saklı kalması kaydıyla toplam 43.173,00 TL tazminatın 05/12/2010 tarihinden itibaren işleyecek reskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusura ilişkin tespitin hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 8,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 12.09.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/26920
Karar No: 2018/2451
Karar Tarihi: 07.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/26920 E.  ,  2018/2451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Şikayetçi vekilinin 13/05/2014 havale tarihli dilekçesiyle sanığın 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 337/a maddesinde düzenlenen ticareti usulune aykırı terk etmek suçundan cezalandırılması talebinde bulunmuş olmasına rağmen, mahkemece aynı kanunun 331. maddesinde düzenlenen alacaklıyı zarara uğratmak için mevcudu eksiltmek suçundan hüküm kurulması,

Kabule göre de;

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-5237 sayılı TCK’da cezaların içtimaı müesesine yer verilmemiş olmasına göre, doğrudan tayin olunan adli para cezası ile hapisten çevrilen adli para cezasının toplanmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

3-Sanık hakkında verilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında 5237 sayılı TCK'nın 50/1-a maddesi yerine 50. maddesi yazılması ve bu adli para cezasının bir gün karşılığının belirlenmesi sırasında 5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 07/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/35548
Karar No: 2017/16048
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/35548 E.  ,  2017/16048 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2013/3788
Karar No: 2013/5438
Karar Tarihi: 14.05.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/3788 E.  ,  2013/5438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “309 ada 31 ve 308 ada 4 parsellere uygulanan 2623 numaralı vergi kaydının güney sınırını manas okuduğu gerekçesiyle 309 ada 31 parselin Hazine adına tespit edildiği, Manas yerinin güneydeki 308 ada 5, 6, 309 ada 32, 33 parsel sayılı taşınmazlara konu olan yerler olduğu, kaydın kapsamı içerdiği kaçak ve yitik kişi sınırı itibariyle yüzölçümü ile geçerli ise de, kayda kapsam tayin edilirken kuzeydeki 308 ada 3, 309 ada 30 numaralı parsellerden başlamak, batıdaki ve doğudaki yolla bağlantı kurularak belirlenmesi gerektiği, mahkemece bu kurala uyulmadığı, 295 ada 396 parselle ilgili olarak ise; kadastro tespitinin 4 ayrı vergi kaydına dayanılarak tespit edildiği, bir yerin vergide Hazine adına kayıtlı olmasının, o yerin kaçak ve yitik kişilerden kaldığının kanıtlanamadığı sürece zilyetlikle iktisabına engel olmadığı, kaydın hangi nedenle Hazine adına tespit edildiğinin araştırılması, tesisine esas belgelerin getirtilmesi, dayanak 4 ayrı vergi kaydının kapsamlarının belirlenmesi, tespite aykırı sonuca ulaşılması halinde tespit bilirkişilerinin dinlenmesi, kabule göre de 295 ada 396 parselin Hazine adına kayıtlı 2845 numaralı vergi kaydı kapsamında kalan bölümünün ifraz edilerek Hazine adına, bakiye bölümün ise diğer tespit malikleri adına tesciline karar verilmesi gerekirken bu kuralın da göz ardı edilmesi suretiyle hüküm kurulmasının isabetsizliğine”değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davacılar tarafından Hazine hakkında açılan davanın kabulüne, tespitlerin iptaline, ... Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 1977/5 Esas, 1977/1 Karar sayılı veraset ilamında payları belirtilen ... mirasçıları adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı idare temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan, harç alınmasına yer olmadığına, 14.05.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/1794
Karar No: 2018/2440
Karar Tarihi: 07.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/1794 E.  ,  2018/2440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Ticareti usulüne aykırı terk etmek suçu, özelliği itibariyle bir defa işlenebilen bir suç olup, suçu, sanığı ve şikayetçisi aynı olan birden fazla şikayet sebebiyle ayrı ayrı yargılaması yapılan dosyaların birleştirilmesi gerektiğinin anlaşılması karşısında, İstanbul Anadolu 3. İcra Ceza Mahkemesi'nin 18/11/2014 tarih, 2014/166 esas, 2014/305 sayılı kararı ile verilip Dairemizin 2015/30788 esası ile aynı gün incelemesi yapılan ve bozulmasına karar verilen dava dosyası ile temyiz incelemesine konu dosyanın birleştirilerek, sanığın eyleminin tek suçu oluşturduğu kabul edilip karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre;

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-Hakkında mahkumiyet hükmü verilen sanığa İİK'nın 354. maddesi gereği şikayetçinin şikayetten vazgeçmesi veya borcun ödenmesi halinde cezanın bütün neticeleriyle beraber düşeceğinin hatırlatılmaması,

3-Suç tarihinin 25/01/2014 olmasına rağmen, karar başlığında 2013 olarak gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 07/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/35368
Karar No: 2017/16010
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/35368 E.  ,  2017/16010 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2022/4490
Karar No: 2022/20822
Karar Tarihi: 21.12.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/4490 E.  ,  2022/20822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Beraat

1)Sanığın 2013 ve 2014 takvim yıllarına ait defter, kayıt ve belgeleri süresinde ibraz etmeyerek atılı defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, İlk derece İstanbul Anadolu 31. Asliye Ceza Mahkemesince sanığın atılı suçtan 213 sayılı Kanun'un 359/a-2 maddesi uyarınca mahkumiyetine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine duruşma açılmadan, "Vergi Usul Kanunun 94. maddesi uyarınca mükellefiyeti bağlı olduğu vergi dairesince 31.12.2014 tarihinde re'sen terkettirilen mükellef sanığın, mernis sistemine kayıtlı ikamet adresine, defter belge isteme yazısının 21.05.2018 tarihinde 1. kez tebliğe çıkartıldığı, sanığın adreste bulunmaması gerekçesine dayalı tebliğ işleminin yapılamayıp, buna ilişkin tutanak düzenlendiği, akabinde Vergi Usul Kanunun 14 maddesi uyarınca münasip süre olarak kabul edilen asgari 15 gün geçmeden 25.05.2018 tarihinde ikinci kez tebliğe çıkartıldığı ve sanığın adreste bulunmamasından dolayı tebliğ evrakının ilgili vergi dairesinden alınabileceği şerhini içeren pusulanın kapıya yapıştırıldığı, bu şekilde yapılan tebligatın, münasip süre koşuluna uyulmadığı için usulsüz olduğu ve atılı suçun unsurları itibariyle oluşmadığı" gerekçesiyle beraatine karar verilmiş ise de; Vergi Usul Kanunu'nun 102. maddesinde düzenlenen tebliğ usulünde, ikinci tebligat için aranan münasip sürenin idarenin takdirinde olduğu; iki tebligat arasında 15 gün bulunması yönünde emredici hüküm bulunmadığı gözetilmeden, ilk derece mahkemesi tarafından verilen mahkumiyet kararı kaldırılarak, dosya kapsamına uymayan gerekçe ile sanığın beraatine karar verilmesi yasaya aykırı,

2)Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359 maddesinin 3,4,5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5271 sayılı CMK'nin 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmesine, 21.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/7423
Karar No: 2016/2893
Karar Tarihi: 08.03.2016

**17. Hukuk Dairesi         2015/7423 E.  ,  2016/2893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :...........Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 11.04.2014 tarihinde müvekkilinin aracıyla aşırı yağış sebebiyle suyla kaplanan yolda ilerlediği sırada, aracının alt kısmının, yerinden çıkan logar kapağına çarparak ağır şekilde hasarlandığını, kazada müvekkilinin kusuru bulunmadığını, müvekkil aracında meydana gelen hasarın giderilmesi için toplam 52.570,86 TL ödeme yapıldığını, müvekkili tarafından tamir bedeli olarak servise ödenen 52.570,56 TL, değer kaybı olarak şimdilik 20.000,00 TL ve tespit masrafı 589,50 TL olmak üzere toplam 73.160,36 TL'nin dava tarihinden itibaren işlemiş yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, kazanın meydana geldiği 11.04.2014 tarihinde kanal muayene baca kapağının açık olduğu veya kanal hattının tıkanıklığı ve su taşkını gibi herhangi bir şikayet ve başvuru olmadığını, söz konusu kanal muayene bacağı kapağında kırık, yerinden çıkma, deformasyon gibi bir arıza olmadığının teknik ekiplerce yapılan incelemede görüldüğünü, meydana geldiği iddia edilen zarar ile müvekkili kurum arasında hiçbir illiyet bağı bulunmadığını, hasarın oluşmasında müvekkili idarenin herhangi bir kusuru bulunmadığını ayrıca talep edilen tazminat miktarının fahiş olduğunu savunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 39.427,92 TL hasar bedeli ve 7.500,00 TL değer kaybı olmak üzere toplam 46.927,92 TL'nin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve 8.3.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/83
Karar No: 2011/262
Karar Tarihi: 26.05.2011

**Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulu         2011/83 E.  ,  2011/262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kale (Denizli) Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen, tarafları, tarih ve numarası yukarıda yazılı hükmün incelenmesi sırasında Yargıtay 14.Hukuk Dairesinin 20.12.2010 gün, 13306-14304 sayılı, 8.Hukuk Dairesinin 28.12.2010 gün 6983-6393 sayılı kararlarıyla meydana gelen görev uyuşmazlığının giderilmesi istenilmekle, 2797 sayılı Yasa uyarınca toplanan Başkanlar Kurulu’nca dairelerin görevsizlik kararlarıyla dava dosyası incelenerek gereği görüşüldü:

Dava, Sulh Hukuk Mahkemesince verilen zilyetlik şerhi terkini istemine ilişkindir.

Uyuşmazlığın bu niteliği itibariyle, hükmün temyiz inceleme görevi 14.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: 14. Hukuk Dairesinin görevsizlik kararının KALDIRILMASINA, dosyanın bu Daireye gönderilmesine, 26.5.2011 gününde oyçokluğu karar verildi.
Esas No: 2015/14661
Karar No: 2017/12308
Karar Tarihi: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/14661 E.  ,  2017/12308 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.