erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2017/16191
Karar No: 2019/6368
Karar Tarihi: 09.09.2019

**3. Hukuk Dairesi         2017/16191 E.  ,  2019/6368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; Mahkemece 21/04/2017 tarihli ek kararla hükmün kesin olması sebebi ile temyiz talebinin reddine karar verilmiş olup, bu defa ek kararın da davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmesi üzerine, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

5219 ve 5236 sayılı yasalar ile HUMK'nun 427. Maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2015 tarihinden itibaren 2.080,00 TL ye çıkarılmıştır. Hüküm, karar tarihi itibariyle kesin niteliktedir.

Mahkemece bu yön saptanmak suretiyle verilen temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararda bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Bu nedenle yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile yasaya uygun bulunan EK KARARIN ONANMASINA, 13,00 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 09.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/2712
Karar No: 2021/2781
Karar Tarihi: 18.03.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/2712 E.  ,  2021/2781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat

Suça konu faturalara 11.02.2009 tarihinde yapılan aramada el konulduğunun anlaşılması karşısında, 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunun suç tarihinin en aleyhe kabulle 11.02.2009 olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen “2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği; sanığa yüklenen “2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 18.03.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/22902
Karar No: 2017/14493
Karar Tarihi: 22.11.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/22902 E.  ,  2017/14493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından, şikayetçi borçlu hakkında iki adet çek alacağına istinaden icra takibi başlatıldığı, borçlunun icra mahkemesine başvurusunda, hakkında iflas erteleme davasında verilen tedbir kararından dolayı takibin iptalini talep ettiği, mahkemece talebin kabulü ile takibin iptaline karar verildiği görülmektedir.

Somut olayda; ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 16/11/2012 tarih ve 2012/749 E. sayılı ihtiyati tedbir kararı ile; “ Davacı şirket hakkında yapılmış ve yapılacak (İ.İ.K. 206. maddesi 1. sırada yazılı olanlar hariç olmak üzere 6183 sayılı Yasadan kaynaklanan alacakları da kapsar şekilde) hangi sebebe dayanırsa dayansın icra takipleri ile ilgili ihtiyati haciz ve tedbir uygulamalarının takas-mahsup ve temyiz uygulamalarının ve İ.İ.K. 89/1 madde ihbarnamelerinin tedbiren durdurulmasına” karar verildiği görülmektedir.

Bu durumda, icra takiplerinin durdurulması yönünde olan ihtiyati tedbir kararının icra mahkemesince yorumlanması mümkün olmayıp, ihtiyati tedbir kararı gereğince, mahkemece takibin durdurulmasına karar verilmesi gerekirken, iptaline hükmolunması isabetsiz olup, kararın belirtilen nedenle bozulması gerekir ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... İcra Hukuk Mahkemesi'nin 03/05/2016 tarih ve 2016/71 E. - 2016/127 K. sayılı kararının hüküm bölümünün (2). nolu bendinde yer alan "iptaline" sözcüğünün karar metninden çıkartılmasına, yerine "durdurulmasına" sözcüğünün yazılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.Başkan
Esas No: 2013/10555
Karar No: 2014/8247
Karar Tarihi: 15.04.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/10555 E.  ,  2014/8247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem ve kötüniyet tazminatı, fazla mesai, yıllık izin, ücret alacakları ile manevi tazminat alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti ve manevi tazminat alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 10. maddesinin dördüncü fıkrasına göre “Manevi tazminat davasının, maddi tazminat veya parayla değerlendirilmesi mümkün diğer taleplerle birlikte açılması durumunda; manevi tazminat açısından vekalet ücreti ayrı bir kalem olarak hükmedilir.” Aynı maddenin üçüncü fıkrasında ise, manevi tazminat davasının tümden reddi durumunda, tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümüne göre avukatlık ücretine hükmedileceği öngörülmüştür.

Mahkemece, davacının işçilik alacaklarına dair açtığı tazminat davasının kısmen ve manevi tazminat talebinin ise tamamen reddedilmiş olmasına rağmen, davalı yararına tek vekalet ücretine hükmedilip, manevi tazminat talebi yönünden vekalet ücretine ayrı bir kalem olarak hükmedilmemesi hatalı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

Sonuç:

Temyiz olunan kararda, hüküm fıkrasının dördüncü bendine ilave olarak “Manevi tazminat talebi yönünden ise 1.320,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine" rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 15.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/12469
Karar No: 2019/14574
Karar Tarihi: 25.11.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/12469 E.  ,  2019/14574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Suça sürüklenen çocukların mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin yapılan incelemesinde;

Doğrudan tayin edilen adli para cezasının miktarı itibarıyla hüküm tarihinde yürürlükte bulunan ve 14.04.2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a 6217 sayılı Yasa ile eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi olanaklı bulunmadığından, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafilerinin temyiz istemlerinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocukların hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin yapılan incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafilerinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 25.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/34580
Karar No: 2024/8515
Karar Tarihi: 11.06.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/34580 E.  ,  2024/8515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/1724 E., 2018/1698 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Anayasanın 40 ıncı maddesinin ikinci, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 34 üncü maddesinin ikinci ve 232 nci maddesinin altıncı fıkraları gereğince, kararlar ve hükümlere karşı başvurulabilecek yasa yolları, süreleri, sürelerin ne zaman başlayacağı, başvuru mercii, şekli ve sonuçlarının, kuşkuya yer vermeyecek şekilde ilgililere açıkça bildirilmesinin gerekmesi, anılan Kanun'un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” şeklinde, 295 inci maddesinin ilk fıkrasında ise "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir." biçiminde düzenlemeler bulunması, sanığın sunmuş olduğu temyiz dilekçesinin, hükmün hukuki yönüne ilişkin bir sebep içermemesi ve Bölge Adliye Mahkemesince kurulan hükümde, temyiz başvurusunda hükmün neden dolayı bozulmasının istendiğine dair temyiz sebebi gösterilmesinin zorunlu olduğuna, gösterilmemesi halinde ise temyiz isteminin reddedileceğine dair bildirimin yer almadığının anlaşılması karşısında, sanığa yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda tebliğden itibaren yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz isteminin reddedileceği

hususunda ihtarlı şekilde kararın tebliği ile tebliğ tebellüğ evrakının ve hükmü temyiz etmesi durumunda ek temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemi hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının Dairemize gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 11.06.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2009/2339
Karar No: 2009/3713
Karar Tarihi: 26.05.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/2339 E.  ,  2009/3713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında genel kadastro ile oluşan tapunun, tapu kaydına dayanarak açılan iptali davası sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "davacıların tutundukları tapu kaydının, güney sınırında "deniz" olarak okuması nedeniyle kıyı kenar çizgisinin yöntemine uygun şekilde belirlenmesi, kıyı kenar çizgisi dışında kalan yerler için ayrıca, toprak niteliği saptanarak özel mülkiyete konu olup olamayacağının belirlenmesi ve elde edilecek sonuca göre bir karar verilmesi gereğine" değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda "davanın kısmen kabulü ile; davalı Hazine adına tapuda kayıtlı Edremit .... Köyü .... mevkii 2030 parselin tapu kaydının iptali ile taşınmazın 30.06.2007 tarihli jeoloji bilirkişilerinin raporuna ekli krokide (A) harfi ile işaretlenerek sarı renkle gösterilen 279,65 m2’lik alanın önceki raporda belirlenen kıyı kenar çizgisi içinde kalan 226,92 m2’nin son parsel nosu verilmek suretiyle davacı ..... oğlu 1943 doğumlu ... .... adına kayıt ve tesciline, raporda (C) harfi ile mavi renkte gösterilen 284,40 m2 lik alanın 138,11 m2’nin son parsel numarası verilmek suretiyle davacılardan .... oğlu 1937 doğumlu ... adına kayıt ve tesciline, bu alanlara davalının müdahalesinin önlenmesine, Davacı ... yönünden davanın reddine, zirai bilirkişi raporu ile taşlık alan olduğu belirlenen ve ekli krokide önceden belirlenen kıyı kenar çizgisi diye gösterilen yerin güneyinin 2030 parselden kesilerek tescil harici bırakılmasına, karara krokinin eklenmesine" karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ile davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 388/son maddesi uyarınca hakim, taraflara yüklenen borç ve tanınan haklar bakımından anlaşılır, açık, infaz sırasında şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde karar vermelidir. Mahkemece, çekişmeli taşınmazın hangi bölümünün kim adına tesciline karar verildiği hususunda hükme esas alınan fen bilirkişi raporu ile tereddütsüz irtibatlandırılabilecek ve rahatlıkla anlaşılabileck şekilde bir hüküm kurulmadığı gibi, çekişmeli taşınmazın Hazine adına olan tapu kaydının iptaline karar verildikten sonra şahıslar adına tescile karar verilen bölümler ile tescil harici bırakılan bölümleri dışında kalan taşınmaz bölümleri hakkında karar verilmemiş olması nedeniyle de hükmün infazı mümkün bulunmamaktadır. Tarafların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair itirazların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 26.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/26176
Karar No: 2023/9113
Karar Tarihi: 14.12.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/26176 E.  ,  2023/9113 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 06.09.2023

SAYISI : 2022/3243 E., 2023/513 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi, temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair, 06.09.2023 tarihli ve 2022/3243 Esas, 2023/513 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesinin birinci fıkrası uyarınca Konya 15. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/34529
Karar No: 2024/8510
Karar Tarihi: 11.06.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/34529 E.  ,  2024/8510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/5242 E., 2019/288 K.

SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Anayasanın 40 ıncı maddesinin ikinci, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 34 üncü maddesinin ikinci ve 232 nci maddesinin altıncı fıkraları gereğince, kararlar ve hükümlere karşı başvurulabilecek yasa yolları, süreleri, sürelerin ne zaman başlayacağı, başvuru mercii, şekli ve sonuçlarının, kuşkuya yer vermeyecek şekilde ilgililere açıkça bildirilmesinin gerekmesi, anılan Kanun'un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” şeklinde, 295 inci maddesinin ilk fıkrasında ise "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir." biçiminde düzenlemeler bulunması, sanığın sunmuş olduğu temyiz dilekçesinin, hükümlerin hukuki yönüne ilişkin bir sebep içermemesi ve Bölge Adliye Mahkemesince kurulan hükümlerde, temyiz başvurusunda hükümlerin neden dolayı bozulmasının istendiğine dair temyiz sebebi gösterilmesinin zorunlu olduğuna, gösterilmemesi halinde ise temyiz isteminin reddedileceğine dair bildirimin yer almadığının anlaşılması karşısında, sanığa yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda tebliğden itibaren yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz isteminin reddedileceği

hususunda ihtarlı şekilde kararın tebliği ile tebliğ tebellüğ evrakının ve hükümleri temyiz etmesi durumunda ek temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemi hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının Dairemize gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 11.06.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2012/6662
Karar No: 2012/7762
Karar Tarihi: 31.05.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/6662 E.  ,  2012/7762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 12.05.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 04.11.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, davalıya ait 56 parsel sayılı taşınmazın 2430,81 m2'lik kısmının idarece tespit edilen kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığını ileri sürerek bu kısma ilişkin tapu kaydının iptalini ve kıyı olarak terkinini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, mahallinde keşif yapılmış, uzman bilirkişiler tarafından saptanan kıyı kenar çizgisinin idare tarafından belirlenen çizgi ile uyumlu olduğu sonucuna varılarak ve kıyı kenar çizgisi içinde kalan 2430,81 m2 yerin iptaline karar verilmiştir. Bu hüküm davalı ve davacı Hazinenin temyizi üzerine Dairemizce; "5841 sayılı kanunun 2.maddesi ile 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesinin 3.fıkrasına yapılan ekleme ve yine aynı kanunun 3.maddesi ile 3402 sayılı kanuna eklenen geçici 10. maddesi gereğince kadastro tesbitinin kesinleştiği tarih ile davanın açıldığı tarih arasında 3402 sayılı Kadastro Kanununun değişik 12.maddesinde sözü edilen on yıllık hak düşürücü süre geçtiğinden davanın reddi gerekir”gerekçesi ile bozulmuştur. Mahkeme bozmaya uymuş ve davanın reddine karar vermiştir.

Bu kez hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

5841 sayılı Kanunun 2.maddesi ile; 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12.maddesinin 3. fıkrasına eklenen “Bu hüküm, iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına

bakılmaksızın uygulanır” cümlesinde yer alan "iddia ve taşınmazın niteliğine" ibaresi ve 3. madde ile 3402 sayılı kanuna eklenen “Geçici 10.madde” Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 günlü ve E.2009/31, K.2011/77 sayılı kararı ile iptal edildiğinden Hazinenin açtığı tapu iptali davasının esastan incelenerek karar verilmesi gerekir. Çünkü yasada yapılan bu değişiklikten ötürü yapılan iptal işlemi ile Hazinenin öne sürdüğü bu tür iddia on yıllık hak düşürücü sürenin dışında bırakılmıştır. Ayrıca mahkemenin Dairemizin bozma kararına uyarak işlem yapmış olması karşı taraf yararına usuli kazanılmış hak meydana getirmez.

Hal böyle olunca, Anayasa Mahkemesinin yukarıda belirtilen iptal kararı göz önüne alınarak dava konusu parsel bakımından çekişmenin esasının incelenmesi gerekir iken reddi doğru görülmemiş hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 31.05.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2017/7794
Karar No: 2021/3904
Karar Tarihi: 21.04.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/7794 E.  ,  2021/3904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın “2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından verilmesine rağmen Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 21.10.2010 tarih ve 2010/76364 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında “2009 ve 2010 takvim yılllarında sahte fatura kullanma” suçlarından kamu davası açılması ve mahkemece atılı suçlardan hüküm kurulması yasaya aykırı ise de; zamanaşımının olumsuz bir muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğunun anlaşılması karşısında;

Sanığa yüklenen “2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e. maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan 06.10.2011 mahkûmiyet tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşıldığından, sair yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 21/04/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.