erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/31717
Karar No: 2015/1812
Karar Tarihi: 03.02.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/31717 E.  ,  2015/1812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; şikayetçi ...'ün ... isimli işyeri bitişiğindeki bıçak bileme dükkanı sahibi olduğu, ...'in ... isimli işyerinin mülk sahibi olup, şikayetçiler ... ile ...'in de ... isimli işyerini işlettikleri, sanığın ... ilçesi Meydan Mahallesi ... Caddesi üzerindeki ... Lokantası isimli işyerine tansiyon ilaçlarını almaya gittiğinde ... isimli işyerinin bitişiğindeki bıçak bileme dükkanının önünde cebinden çıkarttığı naylonu çakmak ile yaktığı, şikayetçilere ait işyerlerine naylonu attığı, meydana gelen yangın olayı sonucu bıçak bileme dükkanının tamamen, ... isimli işyerinin ise bıçakçı dükkanı ile bitişik kısmının kısmen yanmış olduğunun anlaşıldığı, sanığın cezalandırılmasına dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

28/06/2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 65. maddesiyle 5237 sayılı TCK'nın 152/2-son maddesinde yapılan değişikliğe göre, mala zarar verme suçunun yakarak, yakıcı veya patlayıcı madde kullanılarak işlenmiş olması halinde artırım miktarının öngörüldüğü bölümde yer alan, “verilecek ceza iki katına kadar artırılır” cümlesindeki “iki katına” ibaresinin çıkartılarak yerine “bir katına” ibaresinin eklenmiş olması karşısında ve mahkumiyet kararındaki artırım oranı da dikkate alınarak, söz konusu yasa değişikliğine göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/11845
Karar No: 2011/1473
Karar Tarihi: 16.02.2011

**6. Hukuk Dairesi         2010/11845 E.  ,  2011/1473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalılardan Mina Palavurcuk tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, İ.K.K.’nun 121.maddesi uyarınca alacaklı tarafından açılan üç adet taşınmazın ortaklığının giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece taşınmazların satılarak ortaklığın giderilmesine karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Borçlu ortağın alacaklısı İcra Hakimliğinden İ.İ.K.nun 121.maddesine göre alacağı yetki belgesine dayanarak borçlunun ortağı olduğu taşınmaz için ortaklığın giderilmesi davası açabilir. İcra hakiminden yetki belgesi almadan doğrudan doğruya veya yetkisi olmayan İcra Müdürünün verdiği yetki belgesine dayanılarak dava açılması halinde dava hemen reddedilmeyip, icra hakiminden yetki belgesi almak üzere önel verilmelidir.

Bu şekilde açılacak davada borçlu ortak dahil tüm ortakların davaya dahil edilmeleri zorunludur.

Borçlu ortağın alacaklısı tarafından açılan davada birden fazla taşınmaz dava konusu edilmiş ise icra takibine konu borç miktarına göre dava tarihi itibariyle taşınmazlardan borçlu ortağın payına düşecek değerin tespit edilerek borca yetecek miktarda taşınmazın ortaklığının giderilmesine karar verilmesi, fazlaya ilişkin istemin reddedilmesi gerekir.

Olayımızda; davacı icra müdürlüğünden aldığı yetki belgesine dayanmıştır. 14.4.1943 gün ve 15/48 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre yetki belgesinin İcra Mahkemesinden alınması zorunludur. İcra Memurunun böyle bir yetki belgesi verme yetkisi yoktur. İcra mahkemesinden yetki belgesi alınmadan doğrudan doğruya veya İcra Memurunun verdiği belgeye dayanılarak dava açılması doğru olmayıp mahkemece yukarıda açıklanan ilke ve esaslar doğrultusunda alacaklı vekiline süre verilerek icra mahkemesinden alacağı yetki belgesinin dosyaya ibrazından sonra işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olmuştur.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 16.2.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/4689
Karar No: 2018/7257
Karar Tarihi: 25.09.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/4689 E.  ,  2018/7257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte belge düzenleme

HÜKÜM : 2009 ve 2010 takvim yıllarında işlenen suç hakkında mahkumiyet

2011 takvim yılında işlenen suç hakkında beraat

A-Sanık hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte belge düzenleme suçundan verilen mahkûmiyet hükümlerine ilişkin sanık müdafinin temyiz itirazlarının incelenmesi:

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı arttırıcı ve azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

B-Sanık hakkında 2011 takvim yılında sahte belge düzenleme suçundan verilen beraat hükmüne ilişkin katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesi:

Sanığın ÇKS sistemine dahil bazı çiftçilere destekleme priminden faydalanmalarını sağlamak için komisyon karşılığı sahte müstahsil makbuzu sattığı iddia edilen somut olayda; suç tarihinde 60 m2 büyüklüğünde bir dükkanda deposu bulunmadan, işçi çalıştırmadan 3 gün içinde toplam 50.443,60 TL tutarında zirai ürün alabilmesinin ve bunları saklayabilmesinin mümkün olmadığı; sanığın üzerine kayıtlı araç bulunmadığı gibi araç kiraladığına ilişkin belge de ibraz edemediği; dosya arasına alınan suça konu müstahsil makbuzlarına göre 2011 yılında sanığa zirai ürün sattığı belirtilen kişilerden Saime Özen ile ...'ın gelir uzmanına verdikleri ifadelerinde açıkça sanığı tanımadıklarını, ona mahsul satmadıklarını beyan etmeleri, mahkeme huzurunda inkar etse de ...'ın sanığa 550 TL para verip karşılığında müstahsil makbuzu aldığını ifade etmesi karşısında; sanığın 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b-1 maddesi ve fıkrası uyarınca mahkumiyeti yerine yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde beraatine hükmolunması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.09.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/1463
Karar No: 2013/32730
Karar Tarihi: 26.09.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/1463 E.  ,  2013/32730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın ağaç kestiğine dair orman idaresine yapılan ihbar üzerine soruşturma başlatıldığına göre, mümkün ise ihbarcının kimliği tespit edilerek beyanına başvurulması, ayrıca dava konusu yerdeki ağaçların kim tarafından kesildiğini bilebilecek durumda olan köy muhtarı, ihtiyar heyeti üyeleri, köy bekçisi ve komşu parsel sahiplerinin bilgi sahibi olarak beyanları alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun tespiti gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 26.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...

...

...

...

...

...
Esas No: 2020/1495
Karar No: 2020/4878
Karar Tarihi: 08.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/1495 E.  ,  2020/4878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen adli para cezalarına ilişkin hükümlerin, cezaların türleri ve miktarları itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafilerinin temyiz istemlerinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafilerinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usûl ve kanuna uygun bulunan hükümlerin, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 08/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/3940
Karar No: 2010/9939
Karar Tarihi: 22.11.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/3940 E.  ,  2010/9939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

BİRLEŞTİRİLEN DAVA

MAHKEMESİ : İstanbul 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleştirilen davanın reddine dair verilen hükmün, süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı çekici ve römork seyir halindeyken, çekicinin sağ ön tekerinin imalat hatası nedeniyle patlaması sonucu meydana gelen kazada römorkun hasarlandığını, sigortalıya ödenen 25.887.25 TL’nın faiziyle birlikte rücuen tahsili için Üsküdar 4. İcra Müdürlüğü’nün 2007/8462 Esas sayılı dosyasında başlatılan ilamsız icra takibinin davalının itirazı üzerine durduğunu belirterek, itirazın iptaliyle takibin devamına karar verilmesini talep etmiştir.

Birleştirilen davada davacı vekili, aynı kaza nedeniyle, müvekkili şirkete kasko sigortalı çekicide meydana gelen ve sigortalıya ödenen 65.590.00 TL’nın faiziyle birlikte rücuen tahsili için Üsküdar 3. İcra Müdürlüğü’nün 2008/327 Esas sayılı dosyasında başlatılan ilamsız icra takibinin davalının itirazı üzerine durduğunu belirterek, itirazın iptaliyle takibin devamına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, söz konusu lastikte herhangi bir imalat hatasının tespit edilemediğini bildirerek, asıl ve birleştirilen davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, lastik patlaması sonucu meydana gelen kazanın, tekerlekteki üretim hatasından kaynaklandığına dair herhangi bir veri veya tespit bulunmadığından, asıl ve birleştirilen davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1,55 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 22.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/8643
Karar No: 2023/6674
Karar Tarihi: 04.05.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/8643 E.  ,  2023/6674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki işe iade davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesince verilen ek karar ile istinaf talebinin süreden reddine karar verilmiş; davacı vekili tarafından ek kararın istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine dair hüküm kurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 15.03.2023 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin kesinlik nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

25.10.2017 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7036 sayılı ... Mahkemeleri Kanunu'nun 8 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereğince 4857 sayılı ... Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) 20 nci maddesi uyarınca açılan fesih bildirimine itiraz davalarında verilen kararlar hakkında temyiz yoluna başvurulamaz. 4857 sayılı Kanun'un geçici 1 ... maddesinin dördüncü fıkrasında da ilk derece mahkemeleri tarafından bu Kanun'un yürürlüğe girdiği tarihten önce verilen kararların karar tarihindeki kanun yoluna ilişkin hükümlere tabi olduğu hususu düzenlenmiştir. Belirtilen düzenlemeler uyarınca ilk derece mahkemelerinden 25.10.2017 tarihinden sonra verilen işe iade davalarındaki kararlar hakkında bölge adliye mahkemesi kararları kesindir, bu kararlara karşı temyiz yoluna başvurulamaz.

Dosya içeriğine göre, işe iade talepli somut davada İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi 25.10.2017 tarihinden sonra olduğundan; Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar kesindir, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulamaz.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda belirtilen yasal düzenlemelere uygun olduğundan, temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 15.03.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/8435
Karar No: 2011/1432
Karar Tarihi: 10.02.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/8435 E.  ,  2011/1432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İnegöl 1.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27.11.2008 tarih ve 2007/34 - 2008/527 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, 11.11.2006 tarihinde davalıların maliki ve sürücüsü oldukları araçta ücret karşılığında taşınmakta olan müvekkilleri ...ve ...’nın çocuğu ...’in davalı sürücü ...’ın tam kusurlu olarak sebebiyet verdiği trafik kazası sonucu yaralandığını, uzun süre tedavi gördüğünü, vücudunda ve özellikle yüzünde yara izleri kaldığını, bu olay nedeniyle müvekkili ... ile anne ve babası olan diğer müvekkillerinin maddi ve manevi zarara uğradıklarını ileri sürerek, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla açılan davada yargılama sırasında yapılan ıslah ile toplam 11.546,00 YTL maddi ve müvekkili ... için 6.000,00 YTL, anne ve babası için ise 3.000,00’er YTL’den olmak üzere toplam 12.000,00 YTL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davacıya 8.000,00 YTL verdiklerini ancak yazılı belge almadıklarını savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, davalı ...’ın tam kusurlu olarak sebebiyet verdiği trafik kazası sonucu ...’in 25 gün iş ve güçten kalır şekilde yaralandığı, tedavi giderleri ve uğranılan iş güç kaybı nedeniyle davacıların maddi zarar ile bu yaralanma olayı nedeniyle davacıların manevi zarara uğradıkları gerekçesiyle davacıların maddi tazminat istemlerinin kabulüne, manevi tazminat istemlerinin ise kısmen kabulü ile davacı anne ve babanın her biri için 1.500,00 YTL, davacı ... için ise 4.000,00 YTL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 851,20 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 10.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/270
Karar No: 2021/3321
Karar Tarihi: 22.03.2021

**19. Ceza Dairesi         2021/270 E.  ,  2021/3321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nin 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, o yer Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin temyiz taleplerinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, REDDİNE, 22/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/5430
Karar No: 2020/2410
Karar Tarihi: 13.02.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/5430 E.  ,  2020/2410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu ... ilçesi, ... köyü ... parsel sayılı taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, somut emsal olarak incelenen ... ada 4 parselin 21.06.2007 tarihli satışının esas alındığı, bu emsalin 2123/3339 hissesinin 370.000,00 TL peşin olarak, 1216/3339 payının ise 230.000,00 TL bedel karşılığı ipotek tesis edilmek suretiyle tamamının ....Özel Sağlık, Eğitim ve Turizm San. Tic. Ltd. Şti. tarafından satın alınıp bilirkişi raporunda aynı gün yapılan bu iki hisse satışının ortalaması alınarak değerlendirme yapıldığı anlaşıldığından, bu şekilde yapılan bir satış özel amaçlı olup, serbest satış olmadığından hükme esas alınacak nitelikte değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar yada kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın ve emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 13/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.