erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2022/3750
Karar No: 2022/5958
Karar Tarihi: 20.06.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/3750 E.  ,  2022/5958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesince bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılmasına ve ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına dair verilen karara, ilk derece mahkemesince uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne yönelik olarak verilen kararın, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

6100 sayılı HMK’nın “Bozmaya uyma veya direnme” başlıklı 373. maddesinin birinci fıkrası; “Yargıtay ilgili dairesinin tamamen veya kısmen bozma kararı, başvurunun bölge adliye mahkemesi tarafından esastan reddi kararına ilişkin ise bölge adliye mahkemesi kararı kaldırılarak dosya, kararı veren ilk derece mahkemesine veya uygun görülecek diğer bir ilk derece mahkemesine, kararın bir örneği de bölge adliye mahkemesine gönderilir.” hükmünü,

Aynı maddenin dördüncü fıkrası ise; “Yargıtayın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.” hükmünü içermektedir.

Açıklanan madde hükümleri birlikte değerlendirildiğinde; ilk derece mahkemesi tarafından, Yargıtay’ın bozma kararı doğrultusunda karar verilmesi halinde, davanın taraflarına, karara karşı sadece temyiz yoluna başvuru olanağı tanındığı anlaşılmaktadır.

Bu halde ise; ilk derece mahkemesince verilen kararın, HMK’nın 362. maddesinde bölge adliye mahkemeleri tarafından verilen kararlar için öngörülen temyiz kesinlik sınırına tabi olacağı tartışmasızdır.

6763 sayılı kanun ile 6100 sayılı HMK'ya eklenen ek 1. madde uyarınca; aynı Kanunun 362. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 01/01/2021 tarihinden itibaren 78.630 TL’ye çıkartılmıştır.

Bozmaya uyularak verilen karar, karar tarihi itibariyle kesin niteliktedir. HMK'nın 366. maddesi atfıyla aynı Kanunun 352. maddesi uyarınca, kesin olan karar hakkında Yargıtay tarafından temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz dilekçesinin miktar itibariyle REDDİNE ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 20/06/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/2772
Karar No: 2015/13611
Karar Tarihi: 15.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/2772 E.  ,  2015/13611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/01/2014

NUMARASI : 2013/783-2014/32

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü: - K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm,davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Taşınmaz malın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tesbit edilmesinde üzerinde bulunan ve taşınmaz mala bahçe niteliği vermeyen ağaçlara maktuen değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek taşınmazın mülkiyet ihtilafına ilişkin dava sonunda hak sahibi olduğunu ispatlayana ödenmek üzere bankada üç aylık vadeli hesapta tutulmasına karar verilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan zeytin ağaçlarının dosya içerisindeki fotoğraflarına göre dava tarihi itibari ile 3-5 yaşında olduğundan, bu yaşdaki ağaçlarının dava tarihi itibari ile yaş ve cinslerine göre adet olarak maktu bedelleri İl Tarım Müdürlüğünden getirtilip, bilirkişi raporu denetlenmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 15.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/376
Karar No: 2013/18775
Karar Tarihi: 09.09.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/376 E.  ,  2013/18775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1163 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraatlerine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1163 sayılı Kanun'un 45. maddesinde "Genel kurul olağan ve gerektiğinde olağanüstü olarak toplanır. Olağan toplantının her hesap devresi sonundan itibaren 6 ay içinde ve en az yılda bir defa yapılması zorunludur. Genel kurul, anasözleşmede gösterilen şekil ve surette toplantıya çağrılır."

Anılan Kanun'un Ek 2/2 madde fıkrasında ise "Genel kurulu olağan toplantıya çağırmayan yönetim kurulu üyeleri... cezalandırılır" hükmü öngörülmüş bulunmaktadır.

Şu hale göre; 2005 yılına ait olağan genel kurul toplantısının 2006 yılının ilk 6 ayı içinde yapılması zorunluğunun bulunduğu halde toplantının yasal ve geçerli bir mazeret olmadan öngörülen zamanda yapılmaması nedeniyle sanıkların isnat edilen suçtan mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, mahalli Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, 09/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/26760
Karar No: 2023/9442
Karar Tarihi: 19.12.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/26760 E.  ,  2023/9442 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/22 E., 2022/248 K.

ŞİKÂYETÇİLER : ..., ..., ...

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuk ve müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme

Dosya incelendi, gereği düşünüldü;

İstanbul 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 30.06.2015 tarih ve 2015/77 Esas sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği, kararın 09.09.2015 tarihinde kesinleştiği, mahkemece 17.02.2017 suç tarihli İstanbul 17. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/153 Esas ve 2017/305 Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın açıklanması için ihbarda bulunulması sonucu önceki hükmün açıklandığı belirlenerek yapılan incelemede;

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında 25.01.2013 tarihinde hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezasının, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 51. maddesi gereğince ertelendiği, hükmün yalnız suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edildiği, ardından Yargıtay 4. Ceza Dairesi tarafından bu hükmün 21.01.2015 tarihinde bozulduğu, bozma ilâmına uyulmasından sonra kurulan 23.06.2022 tarihli hükmü ise yine yalnızca suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz ettiği anlaşılmakla; erteleme kararının 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk için kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, temyize konu hükümde suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezasının ertelenmemesi suretiyle 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesine muhalefet edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 116/2-4, 119/1-c, 31/3, 62. maddeleri uyarınca tayin olunan 1 yıl 8 ay hapis cezasının suça sürüklenen cocuğun kazanılmış hakkı gözetilerek aynı Kanun'un 51. maddesi gereğince ertelenmesine ve suça sürüklenen çocuk hakkında 1 yıl 8 ay denetim süresi belirlenmesine karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.12.2023 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/8710
Karar No: 2009/11930
Karar Tarihi: 21.10.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/8710 E.  ,  2009/11930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı , maliki olduğu ve konut olarak kullandığı evine su abonesi olmak için muracaatından, davalı kurumun alt yapı giderlerine katılım payı istediğini, istenen bedelin yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek alt yapı katılım bedeli talebinin haksız ve hukuka aykırı olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, istemin yasaya uygun olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

İmar Kanununun 31. maddesi; inşaatın bitme günü kullanma izninin verildiği tarih olup, kullanma izni verilmeyen yapıların elektrik, su ve kanalizasyon hizmet ve tesislerinden faydalandırılmayacağını , Belediye Gelirleri Kanunun 87 ve 88.maddeleri Belediyelere bağlı müesseseler ve belediyelerce kanalizasyon ve su tesisi yapılması halinde bunlardan faydalanan gayrimenkul sahiplerinin kanalizasyon ve su tesisleri harcamalarına katılma payı ödeyeceğini öngörmüştür.

Bu yasal düzenlemeler doğrultusunda; su ve kanalizasyon bağlantıları yapılmıyan binaya iskan izni verilmesi mümkün olmadığı gibi, su ve kanalizasyon harcamalarına katılma payı ödenmeden bu hizmetlerden faydalanmakta mümükün değildir. Ne varki su ve kanalizasyon harcamalarına katılma payını ödemekle yükümlü kişi, iskan izni almakla yükümlü olan kişidir. Davalı su ve kanalizasyon harcamalarına katılma payı ödemeden bu hizmetleri vermeyeceği gibi, Belediye İmar Müdürlüğüde Su ve Kanalizasyon hizmetlerinden faydalanmayan binaya iskan izni veremez.

İskan izni alınmış binadan daire satın alan 3. kişiler yönünden binanın su ve kanalizasyon harcamalarına katılma payının ödendiğine dair karine vardır. Harcamalara katılma payı bir defa ödenir. Bir binaya iskan izni verildikten sonra her malik değişmesi durumunda, yeni malikten su ve kanalizasyon harcamalarına katılma payının ödenmediği gerekçesi ile talepte bulunmak MK'nın 2. maddesinde belirlenen iyiniyet kuralına aykırıdır.

Bu açıklamalar gereğince, mahkemece davacının daireyi hangi tarihte satın aldığı ve binanın hangi tarihte iskan izninin alındığı araştırılmalı şayet davacı iskan izni alınmış binadan daire satın almış ise, su ve kanalızasyon harcamalarına katılma payı daha önce alınmış olması gerektiğinden yeniden katılma payı ödeme yükümlülüğü olmadığından davanın kabulüne, iskan izni alınmamamış binadan daire satın alınmış ise iskan izni alınmasını temin için katılım payı ödenmek zorunda kalınmışsa şimdiki gibi davanın reddine karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacının temyiz itiraznın kabul ile hükmün davacı lehine BOZULMASINA, 21.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/8253
Karar No: 2014/9492
Karar Tarihi: 15.05.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/8253 E.  ,  2014/9492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Beraat

I. Sanık hakkında “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği en aleyhe 31.12.2004 tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

II. Sanık hakkında “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

2005 takvim yılında sahte fatura düzenlediği iddia olunan sanığın, firmasını 2003 yılında kapattığını, nüfus cüzdanı, belge ve faturalarının işyerinden çalındığını veya kaybolduğunu, bununla ilgili gazeteye ilan verdiğini, ismini bilmediği bir şahısta kendi şirketi ya da adına düzenlenmiş sahte faturalar gördüğünü, bunları Vahap Duman'ın düzenlemiş olduğunu savunmasına karşılık, VDENR-2007-1677/36 sayılı Vergi Tekniği Raporu ve dosya kapsamından bilinen adreslerinde bulunamaması nedeniyle mükellefiyetinin 31.08.2006 tarihinde re'sen terkin edildiği, mahkemece gerekçeli kararda esas alınan 30.08.2003 tarihinin... Teks. San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin terkin tarihi olduğu, savunma ve rapor içeriğine göre gerçek bir faaliyeti olmamasına rağmen 2005 yılı Ağustos ayına kadar zincirleme şekilde sahte fatura düzenlediğinin sabit olduğu gözetilmeden, soyut savunmaya itibar edilerek, dosya kapsamına uygun olmayan gerekçe ile beraate karar verilmesi,

2

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi gereğince, istem gibi BOZULMASINA, 15.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/14368
Karar No: 2015/487
Karar Tarihi: 16.01.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/14368 E.  ,  2015/487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı...... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28.01.2014 gün ve 2011/26-2014/18 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Mahkemece verilen karar yasal temyiz süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla dosyanın yapılan ilk incelemesinde dosya kapağında yazılı olan eklerinin dosyada olmadığı anlaşılmakla temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın tüm eklerinin dosyada bulunması gerektiğinden dosya eklerinin dosya arasına konulması için dosyanın geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıdaki açıklanan nedenlerle, eksik hususun tamamlanması için dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/7760
Karar No: 2014/8687
Karar Tarihi: 21.04.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/7760 E.  ,  2014/8687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 21/03/2013

NUMARASI : 2006/12-2013/125

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işveren işyerinde flüt sanatçısı olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile kötüniyet tazminatı, izin ve fazla çalışma alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1.Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2.Taraflar arasında işçiye ödenen ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nda 32. maddenin ilk fıkrasında, genel anlamda ücret, bir kimseye bir iş karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve para ile ödenen tutar olarak tanımlanmıştır.

Parça başına çalışma, çalışma zamanı dikkate alınmaksızın, yapılan işin parça olarak miktarının esas alındığı iş sözleşmesidir. Bir başka ifadeyle, parça başına ya da yapılan işe göre ücret alarak çalışma durumunda sözleşmenin konusu “sonuçlandırılmış iş” (eser) değil, devam eden ve edecek olan belirli zaman kesitlerinde, belirli sayıda veya belirli ölçüde yahut da belirli ağırlıktaki eşya imalidir.

Somut olayda; davacının prova ve konser başına ücretle çalıştığı, yaptığı prova ve konser başına alacağı ücretin sözleşmede düzenlendiği, ödemelerin de makbuzla yapıldığı, bu hali ile parça başı ücretle çalıştığı dosya içeriği ile sabittir. Davacının ücreti belirlenirken şahitlerin soyut beyanlarına göre iki şahit beyanındaki miktarın toplanıp ikiye bölünmesi ile sonuca gidilmiştir. Davalı işveren işyeri kayıtları, iş sözleşmesindeki ücrete ilişkin kayıtlar ve ödeme makbuzlarındaki miktarlar gözönünde bulundurularak, davacının parça başına ücretle çalıştığı da dikkate alınarak davacının ücreti belirlenmeli ve kabul edilen alacaklar yeniden hesaplattırılmalıdır. Kıdem ve ihbar tazminatı hesaplanırken 4857 sayılı Kanun'un 120. maddesi uyarınca yürürlüğü devam eden mülga 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14. maddesinde yer alan “Parça başı, akort, götürü veya yüzde usulü gibi ücretin sabit olmadığı hallerde son bir yıllık süre içinde ödenen ücretin o süre içinde çalışılan günlere bölünmesi suretiyle bulunacak ortalama ücret bu tazminatın hesabına esas tutulur.”şeklindeki düzenlemeye göre tazminata esas ücret tespit edilmelidir. Bu yön gözetilmeden sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 21.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/16664
Karar No: 2007/19899
Karar Tarihi: 31.10.2006

**12. Hukuk Dairesi         2007/16664 E.  ,  2007/19899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 1. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 17/07/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İ.İ.K.’nun 82/12 maddesi gereğince, borçlunun “haline münasip” evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin  haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki “aile” terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. İcra mahkemesince , borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tesbit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir.

Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan, ve ikamet için zorunlu öğeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı, kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez.

Somut olayda borçlunun haczedilmezliğe konu ettiği taşınmazın toplam değerinin 450.000 YTL borçlunun hissesine 150.000 YTL düştüğü, adı geçenin haline münasip alabileceği evin ise 200.000 YTL olduğu bilirkişilerce ifade edilmiştir. Mahkemece bu rapora itibar edilerek haczedilmezlik şikayetinin kabul edildiği anlaşılmaktadır. Yapılacak iş borçlunun İstanbul’un daha mütevazi bir semtinde haline münasip evi alabileceği değerin yukarıdaki kurallara göre belirlenmesi ve sonucuna göre karar verilmesinden ibarettir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 31.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/6224
Karar No: 2011/5339
Karar Tarihi: 09.05.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/6224 E.  ,  2011/5339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... Müdürlüğüne izafeten Antakya Orman İşletme Müdürlüğü vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 24/04/2007 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 10/09/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, orman alanında tarla açmak amacıyla ağaç kesilmesi, işgal ve faydalanma nedeniyle uğranılan zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; dava konusu edilen eylem ile ilgili davalı hakkında işgal ve faydalanma suçunu işlediği iddiası ile Hatay 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2007/ 250 esas sayılı dosyasında ceza davasının açılmış olduğu ve yargılamanın devam ettiği anlaşılmaktadır.

Borçlar Yasası'nın 53. maddesi gereğince ceza mahkemesinin beraat kararı, hukuk yargıcı yönünden bağlayıcı değilse de ceza mahkemesince belirlenecek maddi olgular hukuk yargıcı yönünden de bağlayıcıdır. Dava konusu olayın özelliği nedeniyle ceza mahkemesindeki davanın sonucu beklenmeli ve ondan sonra tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca uygun bir karar verilmelidir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, yerinde olmayan gerekçeyle yazılı biçimde karar verilmiş olması, usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 09/05/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/830
Karar No: 2018/7846
Karar Tarihi: 21.06.2018

**2. Ceza Dairesi         2018/830 E.  ,  2018/7846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun aynı gece , aynı iş yerinin farklı şubelerinden yaptığı hırsızlık suçlarının ayrı ayrı suç oluşturduğu nazara alınarak yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuğun müştekiye ait iş yerinden 37,45 TL değerinde 4 adet kaşar çalması şeklinde gerçekleşen olayda, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesinin, uygulanması gerekip gerekmediği tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 21/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.