erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2022/8508
Karar No: 2024/11158
Karar Tarihi: 18.11.2024

**5. Ceza Dairesi         2022/8508 E.  ,  2024/11158 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/2142 Esas, 2021/2264 Karar

SUÇ : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmü düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 40/2. maddesi, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 34/2, 231/2, 232/6 ve 291/1-2. maddeleri uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, merci, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin zorunlu olduğunun belirtilmesi ve 294/1. maddesinde; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.'', temyiz tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan aynı Kanun'un temyiz başvurusu tarihinde yürürlükte bulunan "Temyiz gerekçesi" başlığını taşıyan 295/1. maddesinde ise; "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler karşısında; 17.11.2021 havale tarihli dilekçe ile hükmü temyiz eden sanığa 5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi gerektiğinin bildirilmediği gibi bu hususun meşruhatlı tebligat ile de ihtar edilmediği anlaşıldığından, sanığa yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda usulüne uygun şekilde ''5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca gerekçeli temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi halinde temyiz talebinin incelenebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceği'' hususlarını içeren meşruhatlı tebligat ile gerekçeli kararın tebliğ edilmesi,

Temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verilmesi halinde ise bu hususta ek tebliğname düzenlenmesi sonrasında iadesinin temini için dosyanın İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 18.11.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2016/6736
Karar No: 2016/16127
Karar Tarihi: 22.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/6736 E.  ,  2016/16127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Kayıp Kaçak Bedelinin İadesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

5219 ve 5236 sayılı yasalar ile HUMK. nun 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2016 tarihinden itibaren 2.190 TL'ye çıkarılmıştır.

Hüküm, karar tarihi itibariyle kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kurulu kararı uyarınca Yargıtay'ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz isteminin REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 22.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/37187
Karar No: 2017/16451
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/37187 E.  ,  2017/16451 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2012/8932
Karar No: 2013/12917
Karar Tarihi: 16.09.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/8932 E.  ,  2013/12917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

I- Sanığın “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan mahkumiyetine dair karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde :

Sanığın 2005 takvim yılı içerisinde farklı tarihlerde birden çok sahte fatura düzenlediği ve hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanması, düzenlenen sahte faturaların adet ve tutarlarına, zararın miktarına, kastın yoğunluğuna ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, ertelemeye ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmeme gerekçeleri gösterilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanığın “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan mahkumiyetine dair karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, en aleyhe kabul ile suçun işlendiği 31.12.2004 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 16.09.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2020/8512
Karar No: 2022/388
Karar Tarihi: 19.01.2022

**5. Hukuk Dairesi         2020/8512 E.  ,  2022/388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kıyı kenar çizgisinde kalan tapu kaydının mahkeme kararı ile iptali nedeniyle uğranılan zararın TMK'nın 1007.maddesi uyarınca tazmini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı Hazine vekilinin istinaf başvurusu üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte Samandağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2016/148 E. - 2018/123 K. sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kıyı kenar çizgisi içinde kalan taşınmazın tapu kaydının mahkeme kararı ile iptali nedeniyle uğranılan zararın TMK'nın 1007.maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın     kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı,davalı Hazine vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davalı Hazine vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan bilgi ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; dava konusu Hatay ili, Samandağ İlçesi, Kapısuyu Mahallesi 10 ada 38 parsel sayılı, 22.000,00 m2 yüzölçümlü taşınmazın Hazine tarafından açılan dava sonucunda Samandağ Asliye Hukuk Mahkemesinin 1995/357 Esas, 2003/ 89 Karar sayılı ilamı ile, kıyı kenar çizgisinde kalan 1.136 m2'lik kısmının tapusunun iptaline karar verildiği, kararın temyiz incelemesinden geçerek 28/07/2006 tarihinde kesinleştiği, eldeki davanın 22/04/2016 tarihinde 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde açıldığı anlaşılmıştır.

Dava konusu taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ve taşınmazın gerçek  bedelinin TMK'nın 1007. maddesi gereğince davalı Hazineden tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 19/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/658
Karar No: 2011/620
Karar Tarihi: 11.10.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/658 E.  ,  2011/620 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme, zorla kaçırıp alıkoyma, reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma ve mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçlarından sanıklar ... ve ...’in bozma sonrası yapılan yargılamaları sonunda; ...’in reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma, diğer suç yönüyle eyleminin fuhuş için başkasına kadın tedarik etmek suçunu oluşturduğunun kabulü ile mahkûmiyetine, sanık ...’nin eyleminin reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma olarak kabulü ile mahkûmiyetine, zorla kaçırıp alıkoyma suçundan açılan kamu davasının ise 4616 sayılı Kanunun 4. maddesi gereğince kesin hükme bağlanmasının ertelenmesine dair Kilis Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 29.12.2005 gün ve 2004/70 Esas, 2005/335 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi:

Sanık ... hakkındaki zorla kaçırıp alıkoyma suçundan açılan kamu davasının 4616 sayılı Kanun gereğince kesin hükme bağlanmasının ertelenmesine ilişkin kararın itirazı kabil olup temyiz edilemez bulunduğundan CMUK.nun 264. maddesi hükmü gözetilerek sanık müdafiin temyiz isteğinin bu suç yönüyle itiraz dilekçesi niteliğinde kabulü ile gerekli karar mahallince verilmek üzere ve mahkemece 18.10.2001 tarihinde ... hakkında reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 17.02.2004 gün ve 2003/2701 Esas, 2004/882 sayılı Kararı ile Onanmak suretiyle kesinleştiği halde bu suçtan verilen kararın yok hükmünde olduğu dosya kapsamından anlaşılmakla, incelemenin sanık ...’nin reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve diğer sanık ... hakkında fuhuş için başkasına kadın tedarik etmek suçundan kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına ve oluşa uygun kabul edilen sanıklara atılı fuhuş için başkasına kadın tedarik etme ve reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçlarının cezanın üst sınırı itibariyle, 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, 11.01.2001 ve bu tarihten 2 yıl öncesi olan suç tarihlerinden inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükümlerin 5237 sayılı TCK.nun 7/2 ve 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddeleri gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMUK.nun 223/8. maddeleri uyarınca davaların zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 11.10.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2008/10604
Karar No: 2010/12643
Karar Tarihi: 03.11.2010

**8. Ceza Dairesi         2008/10604 E.  ,  2010/12643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık, kasten yaralama ve korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme

HÜKÜM : Sanık ...'nın korku, kaygı veya panik yaratacak tarzda ateş etme ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçlarından hükümlülüğüne,

Sanık ...'ın kasten yaralama suçundan hükümlülüğüne ve müsadereye

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık ...'a kasten yaralama suçundan doğrudan tayin olunan para cezasının miktarına göre hükmün karar tarihinde yürürlükte bulunan 5219 sayılı Yasanın 3. maddesi ile değişik 5219 sayılı Yasa ile değişik CMUK.nun 305. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu ve temyizi olanaklı bulunmadığından, adı geçen sanığın temyiz isteğinin CUMK.nun 317. maddesi uyarınca oybirliğiyle istem gibi (REDDİNE),

2- Sanık ... hakkındaki hükümlere yönelik temyizin incelenmesinde:

Sanığın suç tarihinde adli sicil kaydında silinme koşulları geçekleşmemiş kasıtlı suçtan dalayı mahkumiyetinin bulunduğu anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınılmamıştır.

Yerinden görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

a) Sanık müdafiinin 5.10.2007 günlü oturumda sanık lehine olan hükümlerin uygulanması talebinin hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmesinide kapsadığı gözetilmeden, bu hususta olumlu olumsuz bir karar verilmemesi,

b) Korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme suçundan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanığın TCK.nun 53/1. madde ve fıkrasında sayılan hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına, bu yoksunluğun kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından salıverilmesine kadar, diğer hakları yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar sürmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA), 3.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/574
Karar No: 2019/2531
Karar Tarihi: 10.04.2019

**1. Hukuk Dairesi         2019/574 E.  ,  2019/2531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 4826 ada, 6 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan firari Rumlardan kalma kilisenin 22.11.1942 yılında Maliye Hazinesi adına senetsizden tescil edildiğini, 22.07.1943 tarihinde de ihale usulü ile köyü tüzel kişiliğine satıldığını, ilçe belediyelerinin kurulması akabinde 27.04.1989 tarihinde belediye adına tescil edildiğini, ancak daha sonra davalı kurum tarafından 5737 sayılı Kanun ve Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğü’nün 2008/17 sayılı Genelgesine istinaden... köyü Cami Vakfı adına tescil edildiğini, yapılan bu tescil işleminin usul ve yasaya aykırı olduğunu, 5737 sayılı yasa uyarınca vakıf yoluyla meydana gelen taşınmazların mazbut vakfına geri döneceği düzenlemesinin dava konusu kilise için uygulanmasının mümkün olmadığını, zira söz konusu yapının vakıf yoluyla meydana gelmediğini ileri sürerek dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile belediye adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, dava konusu taşınmazın Vakıflar Genel Müdürlüğünün ... nolu defterin sayfa 10' da zilkadan 1271 tarihli belgede ve ... Sicilleri ... nolu defterin sayfa 20' de Harameyni ... Vakfından olduğunu ve gelirlerinin mazbut ... Vakfına gittiğini Vakıf yolu ile meydana gelipte her ne suretle olursa olsun, Hazine, belediye , özel idarelerin veya köy tüzel kişiliğinin mülkiyetine geçmiş vakıf kültür varlıklarının mazbut kültür vakfına devrolunacağını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu taşınmazda davacı belediyenin daha üstün hakkı olduğu hususunun sübut bulmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hâkimi ...’ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 16.70.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 10.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/4214
Karar No: 2017/8648
Karar Tarihi: 25.10.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/4214 E.  ,  2017/8648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

İİK’nın 349. maddesi gereğince şikayetçi veya vekilinin duruşmada hazır bulunması zorunlu olup, yokluğunda karar verilemeyeceği gözetilmeden, 21.02.2013 tarihli celse için mazeretinin kabulünü müteakip yargılamaya devamla yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 25.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/10053
Karar No: 2019/11690
Karar Tarihi: 02.10.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/10053 E.  ,  2019/11690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, tayin edilen 1.320,00 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarına yönelik temyiz talebinin incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuğun atılı iş yeri dokunulunmazlığının ihlali suçunu birden fazla kişi ile birlikte işlemesine rağmen hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 119/1-c maddesinin uygulanmaması sonucu eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 02.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/17634
Karar No: 2021/18760
Karar Tarihi: 29.12.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/17634 E.  ,  2021/18760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel Belgede Sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK'nun 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükmünün 1412 sayılı CMUK'nun 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle,

O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, REDDİNE, 29/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.