erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2023/4793
Karar No: 2024/451
Karar Tarihi: 05.02.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/4793 E.  ,  2024/451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2023/38 E., 2023/345 K.

DAVA TARİHİ : 08.12.2016

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen itirazın iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca; Yargıtayın bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verilmesi halinde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinde öngörülen kesinlik sınırına tabidir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre, İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar 108.000,00 TL olup karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin (miktar itibariyle) REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

05.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/6481
Karar No: 2018/9823
Karar Tarihi: 27.09.2018

**7. Ceza Dairesi         2018/6481 E.  ,  2018/9823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına esas alınan ilamdaki en ağır cezanın tekerrüre esas alınacağının hükümde belirtilmemesi ve sanık hakkında hem hapis hem de adli para cezasına hükmedilmesi karşısında, TCK.nun 58. maddesinin uygulanmasında adli para cezalarında mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanmasına yasal olanak bulunmadığı halde hiçbir ayrım yapılmaksızın sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince, yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMK.nun 322. maddesi uyarınca, hükümden sanık hakkında hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin olan kısmı hükümden çıkartılarak yerine "İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 13.01.2011 tarih, 2010/209 Esas, 2011/24 Karar sayılı ilamındaki erteli 5 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınmasına, sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının TCK'nun 58/6-7. maddeleri gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına" ifadelerinin eklenmesi ve diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.09.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/33010
Karar No: 2017/15645
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/33010 E.  ,  2017/15645 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2014/7053
Karar No: 2015/1313
Karar Tarihi: 03.02.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/7053 E.  ,  2015/1313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 22. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/03/2014

NUMARASI : 2012/266-2014/75

Davacı-karşı davalı A.. Ü.. vekili Avukat Kadir tarafından, davalı-karşı davacı D.. K.. aleyhine 19/03/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 04/03/2014 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalı-karşı davacı, duruşmasız olarak incelenmesi de davacı-karşı davalı tarafından istenilmekle, daha önceden belirlenen 03/02/2015 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı-karşı davacı vekili Avukat Nilhan geldi, karşı taraftan davacı-karşı davalı adına gelen olmadı. Davacı-karşı davalı vekili Avukat Kadir mazeret dilekçesi gönderdiği görüldü. Okundu, mazeret yerinde görülmedi. Açık yargılamaya devam olundu. Hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Mahkemece verilen karar, taraflarca temyiz edilmiştir. Gerçekten davacı diğer tarafın temyizine cevap verirken hem onun temyiz itirazlarının reddine karar verilmesini istemiş, hem de kendisi yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir. Ancak bu dilekçe hakim tarafından kaleme havale edildikten sonra temyiz peşin harcı alınmamıştır.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun değişik 434. maddesinin üçüncü fıkrası hükmüne göre temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenir. Bunların eksik ödenmiş olduğu sonradan anlaşılırsa, kararı veren hakim veya mahkeme başkanı tarafından verilecek yedi günlük kesin süre içinde tamamlanması aksi halde temyizden vazgeçilmiş sayılacağı hususu temyiz edene yazılı olarak bildirilir. Verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilir. 25/01/1985 günlü, Esas: 1984/5 ve Karar: 1985/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre, harca tabi olmasına rağmen mahkeme kalemince harç hesap edilip ilgilisinden istenilmeden ve dolayısıyla harç alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçeleri hakkında da sözü edilen fıkrada öngörülen eksik harç ödenmesi halinde yapılacak işlemle ilgili kuralın kıyasen uygulanması ve bu durumda dilekçenin temyiz defterine kaydedildiği tarihte temyizin yapılmış sayılması gerekir.

Mahkemece, davalının temyiz dilekçesinin davacıya tebliğine dair belgenin dosya içerisine alınmalı ve yukarıda gösterilen işlemler yapılmalıdır.

2-Dava ile ilgisi nedeniyle İstanbul 11. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2012/98 Esas sayılı dava dosyası da getirtilmeli ve temyiz incelemesi için dosyanın gönderilmesi gerekir.

SONUÇ: Dosyanın, yukarıda (1 ve 2) sayılı bentlerde gösterilen nedenlerle mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 03/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/20183
Karar No: 2011/579
Karar Tarihi: 14.02.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/20183 E.  ,  2011/579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 10. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/04/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı vekili tarafından borçlu hakkında 30/04/2009 keşide tarihli çeke dayalı olarak ve genel haciz yolu ile icra takibine geçilmiş ve adı geçene örnek 7 numaralı ödeme emri tebliğ edilmiştir. Borçlu vekilinin icra dairesine süresinde verdiği itiraz dilekçesinde sadece borca itiraz edildiği, ancak itiraz ile ilgili bir sebep bildirilmediği görülmektedir. İİK'nun 63. maddesi gereğince borçlu, itirazın kaldırılması duruşmasında, alacaklının dayandığı senet metninden anlaşılan itiraz sebeplerini ileri sürebilir. Borçlu vekili, itirazın kaldırılması sırasında verdiği 19/10/2009 havale tarihli dilekçesinde takibe konu çekin tarih kısmında tahrifat yapıldığını belirtmesine göre, bu itiraz "senet metninden anlaşılan" itiraz sebepleri arasındadır. (Prof.Dr. Baki Kuru, İcra ve İflas Hukuku 1-Cilt, 1988, sayfa 242 ve devamı)

İcra mahkemesince alınan bilirkişi raporundan, takip konusu çekin keşide tarihi kısmına ilk önce aynı renk bir kalem ile 30.4.2008 rakamları yazılmışken, sonradan farklı renkte ikinci bir kalem ile yıl gösteren son (8) rakamının sürsaj yöntemi ile tahrif edilerek (9) rakamına dönüştürülmek suretiyle mevcut haline (30.04.2009) getirildiği anlaşılmaktadır. Takip dayanağı çek 30.04.2009 tarihinde muhatap bankaya ibraz edilmiş olup, tahrifat öncesi gerçek keşide tarihine (30.04.2008) göre yasal sürede bankaya ibraz edilmemiştir. Çek, süresinde bankaya ibraz edilmediğinden alacaklı TTK'nun 720. maddesi gereğinc müracaat hakkını kaybedeceğinden, anılan belge havale hükmünde olup, İİK'nun 68/1. maddesindeki belge niteliğinde değildir. Alacaklı bu belgeye dayanarak itirazın kaldırılmasını talep edemeyeceğinden, mahkemece istemin reddine karar vermek gerekirken, yazılı şekilde itirazın kaldırılmasına karar verilmesi isabetsizdir.

Kabule göre de; TTK'nun 695/son maddesi hükmüne göre, çekin kapatılmayan miktarının %5'i oranındaki tazminatı ödemekle yükümlü olan keşidecidir. Bu durumda lehdar ciranta ..... Yapı-Yapı Malz. Ve İnş.Turz.Tic.San.Ltd.Şti. limited şirketinin çek tazminatı ile sorumlu olmadığı düşünülmeksizin adı geçenin bu konudaki itirazının da kaldırılmasına karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 14/02/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/13257
Karar No: 2012/1596
Karar Tarihi: 16.02.2012

**1. Hukuk Dairesi         2011/13257 E.  ,  2012/1596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ VE YIKIM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı ve asli müdahiller, kat mülkiyeti kurulu 1390 sayılı parseldeki 19, 20, 21, 22, 25, 26, 27 ve 30 nolu dubleks meskenlerin maliki olduklarını, komşu 285 parsel sayılı taşınmazda otel işletmeciliği yapan davalının sınıra sık bir şekilde diktiği ağaçların ... manzaralarını kapattığı gibi, bakım ve budamalarının yapılmaması sebebi ile kötü bir görüntü oluşturduğunu ileri sürerek, komşuluk hukukuna aykırı dikilen ağaçların budanmasına ve gerekli olanların yıkımına karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, çekişme konusu ağaçların düzenli olarak budandığını, iddiaların doğru olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar, Dairece; “... Komşu 285 parsel sayılı taşınmazın dava dışı ... İnşaat Turizm ve Tic. Ltd.Şti adına kayıtlı bulunduğu, davalı şirketin anılan 285 parselde tatil köyü işletmeciliği yaptığı, yıkım istekli davanın kayıt maliki aleyhine de yöneltilmesinin zorunlu olduğu, öte yandan, harç yatırmak suretiyle davaya asli müdahil olan ..., ... ... ve ... kayıt maliki olduklarını ileri sürmüşlerse de, noksanın tamamlanması yoluyla getirtilen kayıt ve belgelerden anılan kişilerin kayıtla ilgilerinin kurulamadığı, hal böyle olunca; yıkılması istenen ağaçların yer aldığı 285 parsel sayılı taşınmazın kayıt maliki ... İnşaat Turizm ve Tic. Ltd.Şti ‘nin davada yer almasının sağlanması, öte yandan davada asli müdahil olarak yer alan ..., ... ... ve ...’nin kayıt maliklerinin mirasçıları olup olmadıkları, ya da hangi hakka dayanarak eldeki davayı açtıkları saptanarak sonucuna göre bir hüküm kurulması gerektiği” hususlarına değinilerek bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyulup, soruşturma tamamlandıktan sonra davacı ve bir kısım müdahiller yönünden davanın kabulüne, bir kısım müdahiller yönünden ise davanın HUMK'un 409. maddesi gereğince açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Karar, davalı ve dahili davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalı ve dahili davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 16.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/7327
Karar No: 2022/7841
Karar Tarihi: 26.05.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/7327 E.  ,  2022/7841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

...

...

Gereği görüşülüp düşünüldü:

6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanunun 20/2. maddesine göre Bakanlığın kadına karşı işlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunda, davaya katılma ve hükmü temyiz hakkı bulunduğundan, Bakanlık vekili tarafından sunulan 17.01.2018 tarihli temyiz istemli dilekçede açıkça katılma iradesinin ortaya konulduğu anlaşılmakla, 2019/6 Esas sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararı ile 5271 sayılı CMUK'nın 237/2. maddesi gözetilerek, Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının davaya katılmasına ve vekilinin de katılan vekili olarak kabulü ile yapılan incelemede;

1- Mağdure vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde,

Tüm dosya kapsamına göre, kayden 20.06.1997 doğumlu olup, beyanının alındığı 04.02.2014 tarihli duruşmadaki beyanında sanıktan şikayetçi olmadığını ve davaya katılmak istemediğini ifade etmesi karşısında, mağdureye yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin hükmü temyiz hakkı bulunmadığından, mağdure vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesine gelince,

Oluşa ve dosya kapsamına göre; olay tarihinde 15 yaşından küçük olan mağdurenin sanık ile arkadaş olduğu ve evden kaçarak sanık ile yaklaşık bir hafta boyunca gezip dolaştıkları, son olarak bulundukları yerin kolluk birimleri tarafından öğrenilmesi üzerine mağdurenin bulunarak ailesine teslim edildiği olayda; dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 01.12.2015 tarihli 2014/14-198 Esas 2015/428 Karar, 17.02.2015 tarihli 2014/14-307 Esas 2015/8 sayılı Kararları nazara

./..

S/2

alındığında, onbeş yaşını tamamlamamış olan mağdurenin kendi özgür iradesi ile serbestçe hareket etme hakkı, niteliği itibariyle üzerinde mutlak surette tasarrufta bulunabileceği bir hak olmadığından, bu hakkının ihlaline yönelik olarak, sanık tarafından gerçekleştirilen eylemle ilgili gösterdiği rıza hukuken geçerli sayılmadığından, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 109/1, 3-f maddesinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek, yazılı şekilde TCK'nın 234/2. maddesi gereğince mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321 maddesi gereğince BOZULMASINA, 26.05.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/3386
Karar No: 2022/9842
Karar Tarihi: 23.05.2022

**7. Ceza Dairesi         2022/3386 E.  ,  2022/9842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, katılan vekilinin temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, isteme aykırı olarak, REDDİNE, 23.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2025/326
Karar No: 2025/545
Karar Tarihi: 16.01.2025

**9. Hukuk Dairesi         2025/326 E.  ,  2025/545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/394 E., 2024/384 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda Dairece, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341/2 hükmü uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250,00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1-(b) hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Somut uyuşmazlıkta, 01.01.2023-31.12.2024 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2023 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki hükmün, ücret tespiti bakımından temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373/4 hükmü uyarınca bozmaya uyularak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

16.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/6452
Karar No: 2020/10516
Karar Tarihi: 28.10.2020

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2020/6452 E.  ,  2020/10516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığını ihlal etme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış,diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suç tarihinde kış saati uygulamasına göre, güneşin Adana ilinde saat 06:14'de doğduğu, müştekinin akşam motosikletini park ettiği, ertesi gün sabah saat 06:15 sıralarında suça konu motosiklet ile suça sürüklenen çocuğun trafik kazasına karıştığının anlaşılması karşısında; hırsızlık eyleminin gece sayılan zaman dilimi içerisinde gerçekleştiği kesin olarak belli olmaması nedeniyle, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği konut dokunulmazlığını ihlal suçundan ise TCK’nın 116/4. maddesi uygulanarak fazla ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin ve suça sürüklenen çocuk ...’nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, 28.10.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/35542
Karar No: 2017/16045
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/35542 E.  ,  2017/16045 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2014/8131
Karar No: 2014/9294
Karar Tarihi: 27.05.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/8131 E.  ,  2014/9294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere, özellikle aynı bölgeden gelip Dairemizce incelenerek onanan yakın çevredeki dosyalarda taşınmazlara belirlenen m² değerlerine göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 27.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.