erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/1207
Karar No: 2017/6002
Karar Tarihi: 16.02.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/1207 E.  ,  2017/6002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1)Kamulaştırmasız el atma davalarında Kamulaştırma Kanununun değer biçmeye ilişkin hükümleri kıyasen uygulanır. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların değerinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur. Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları emlak vergisine esas m² rayiç değerleride getirtilerek açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekirken, hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu yönteme uyulmadan taşınmaza değer biçilmiştir.

Bu itibarla; taraflara dava konusu taşınmazlara yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazların, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazların; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmazlar ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazların değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2)Dava konusu taşınmazların kamulaştırmasız el atılan ve bedeline hükmedilen bölümlerinin hüküm fıkrasında ayrı ayrı gösterilmesi gerektiği halde, dava konusu üç taşınmazda el atılan toplam alan yazılmak suretiyle infazda tereddüte yol açılması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 16/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/5371
Karar No: 2013/25659
Karar Tarihi: 14.11.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/5371 E.  ,  2013/25659 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkûmiyet, sürücü belgesinin geri alınması

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii, katılanlar vekili ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin ceza tayininde alt sınırdan uzaklaşılmaması gerektiğine, katılanlar vekilinin eksik incelemeye ve sanığın ayrıca TCK'nın 98/2. maddesince de cezalandırılması gerektiğine ve mahalli Cumhuriyet savcısının duruşma sırasındaki usul işlemlerine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmolunan 2 yıl 1 ay hapis cezasının TCK'nın 49/2. maddesi uyarınca kısa süreli olmaması nedeniyle, hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, hürriyeti bağlayıcı cezayı adli para cezasına çevirmenin yasal dayanağını oluşturan TCK'nın 50/4. maddesinin gösterilmemesi ve sanık hakkında hükmedilen hapis cezası, adli para cezasına çevrilirken, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmemesi, keza bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktarın belirlenmesi sırasında uygulanan Kanun ve maddesinin gösterilmemesi ayrıca adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin hükmün TCK'nın 52/4 yerine 52/2 oarak gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesi ile TCK'nın 52/2-3. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 4. bendinin çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 2 yıl 1 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 760 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 15.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenmesine, hükmün 5. bendindeki TCK'nın 52/2 ibaresinin "TCK'nın 52/4" olarak değiştirilerek hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/1587
Karar No: 2013/8344
Karar Tarihi: 07.05.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/1587 E.  ,  2013/8344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının müvekkili aleyhine İstanbul 14. İcra Müdürlüğü' nün 2009/36838 ve 2009/36944 sayılı dosyalarından 12 adet senede dayalı olarak icra takibi yaptığını, takibe konu senetlerdeki imzaların müvekkiline ait olmadığını, yaptıkları araştırmada bu imzaların müvekkilinin kambiyo senedi düzenleme yetkisi vermediği davadışı ...' e ait olduğunu tespit ettiklerini, senetlerle ilgili müvekkilinin muvafakati ve bilgisi bulunmadığını, bu konuda İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı' na suç duyurusunda da bulunduklarını belirterek, müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tespitine ve davalı aleyhine %40 kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı aleyhine başlattıkları icra takiplerine konu senetlerin dışında aynı imzayı taşıyan başka senetlerin davacı tarafından benimsenip ödenmiş olduğunu, ödeme emirlerinin tebliğini müteakiben yapılan haciz işlemleri sırasında davacının bizzat borca ve haciz işlemine hiçbir itirazının olmadığını beyan etmiş olduğunu, takip eden süreçte davacının dosya borcuna mahsuben önemli miktarda ilaç iadesi yaptığını, senetlerin dayanağı olan faturaların borçluya teslim edilen ilaçlardan kaynaklanmakta olup taraf ticari defterlerinde de kayıtlı olduğunu belirterek, davanın reddine ve davacı aleyhine %40 kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, davalının İstanbul 14. İcra Müdürlüğü' nün 2009/36944-36838 sayılı dosyalarındaki alacağına esas olarak toplam 12 adet senede dayanmış olup, cari hesap alacağına dayanmadığından, tarafların defter ve kayıtlarının incelenmediği, takiplere konu senetlerdeki imzaların davacıya ait olmaması nedeniyle kambiyo vasfı olmadığı, senetlerde imzası bulunmayan davacının bu senetlerden sorumlu olmayacağı belirtilerek, davanın kabulü ile davacının takip konusu senetlerden dolayı davalıya borçlu olmadığının tespitine, davalının kötüniyetli olduğu kanıtlanamadığından davacının kötüniyet tazminatı isteminin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 07.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/4272
Karar No: 2024/1484
Karar Tarihi: 07.02.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/4272 E.  ,  2024/1484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/51 E., 2016/88 K.

SUÇLAR : 6136 sayılı Ateşli Silahlar ile Bıçaklar ve Diğer Aletler Hakkında Kanuna aykırılık, nitelikli tehdit

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığa yüklenen ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/2-a maddesine uyan şantaj suçundan ve 6136 sayılı Ateşli Silahlar ile Bıçaklar ve Diğer Aletler Hakkında Kanun'un 13/1. maddesinin gerektirdiği cezaların türü ve üst sınırına göre; 5237 sayılı Yasa'nın 66/1-e ve 67/2-a maddelerinde öngörülen 8 yıllık olağan asli dava zamanaşımı süresine tabi olduğu anlaşıldığından sanık hakkında mahkûmiyet kararının verildiği 26.01.2016 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 07.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/11542
Karar No: 2021/17448
Karar Tarihi: 25.10.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/11542 E.  ,  2021/17448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1. Suça konu cüzdanın, mağdurun iş yerinde bulunan tezgah üzerinden çalınması şeklinde gerçekleşen sanığın eyleminin suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun’un 141/1 maddesi uyarınca uygulama yapılmak suretiyle eksik ceza tayini,

2. Dosya içerisinde yer alan 03.03.2010 tarihli dilekçe ile mağdurun, zararının tamamının giderildiğini ifade etmesi karşısında, sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde TCK'nın 168/2. maddesinde belirtilen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3. Sanığa atılı banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçu için TCK'nın 245/1. maddesinde, suç tarihinde yürürlükte bulunduğu şekliyle, üç yıldan altı yıla kadar hapis ve beş bin güne kadar adli para cezası yaptırımlarının her ikisinin de birlikte öngörüldüğü, kanunda hapisle birlikte öngörülen adli para cezasının gün sayısının alt sınırının gösterilmediği hallerde aynı Kanun'un 52/1. maddesi gereğince alt sınırın beş gün olduğu; somut olayda sanık hakkında yüklenen suçtan dolayı temel hapis cezasının kanun maddesinde gösterilen alt sınırdan belirlendiği halde, aynı gerekçe ile adli para cezasının gün sayısının 5 gün yerine, 30 gün olarak belirlenmesi suretiyle TCK'nın 245/1 ve 52/1. maddelerine açıkça aykırı davranılması sonucu, fazla adli para cezasına hükmedilmesi,

Kabule göre de;

4. Sanık hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan 5237 sayılı TCK'nın 245/1, 245/5 maddeleri gereğince tayin olunan 2 yıl hapis ve 20 gün adli para cezasından aynı Kanun'un 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken, hesap hatası sonucu “16 gün adli para cezası” yerine “14 gün adli para cezasına” hükmolunması ve TCK’nın 50/1-a maddesine göre günlüğü 20 TL. den paraya çevrilirken 320 TL yerine 280 TL adli para cezasına hükmolunmak suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 25.10.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/19538
Karar No: 2015/11645
Karar Tarihi: 09.06.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/19538 E.  ,  2015/11645 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı Karabük Belediye Başkanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı Karabük Belediye Başkanlığı vekilinin sunduğu temyiz dilekçesinde mahkeme kararının hangi nedenlerle bozulması gerektiğine dair temyiz nedeni bildirilmemiş olması, Dairemizce gerekçeli temyiz dilekçesi sunularak temyiz edilen dosyalarda da temyiz dilekçesinde belirtilen temyiz nedenleriyle bağlı kalınarak temyiz incelemesi yapılıyor olması ile yine mahkeme kararında Dairemizce kamu düzenini ilgilendiren ve re'sen bozma nedeni yapılmasını gerektirecek bir hata bulunmadığının anlaşılmasına göre davalı Karabük Belediye Başkanlığı vekilinin bozma isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalı Karabük Belediye Başkanlığına yükletilmesine, 09/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/23963
Karar No: 2015/1463
Karar Tarihi: 09.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/23963 E.  ,  2015/1463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KDZ.Ereğli 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/04/2014

NUMARASI : 2011/773-2014/91

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 21.12.2011 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı veya meskun mahale mesafesi hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan,

Sonra alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/38005
Karar No: 2014/20848
Karar Tarihi: 10.06.2014

**4. Ceza Dairesi         2012/38005 E.  ,  2014/20848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hırsızlık, yasak bıçak taşıma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Yasak bıçak taşıma suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ...'in tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Tehdit ve hırsızlık suçlarından kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen tehdit ve hırsızlık eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık ...'in ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 10/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/30157
Karar No: 2021/25656
Karar Tarihi: 27.10.2021

**4. Ceza Dairesi         2021/30157 E.  ,  2021/25656 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Hakaret suçundan sanık ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 125/1, 125/4, 43/2, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.180,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Sivas 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/09/2012 tarihli ve 2011/950 esas, 2012/601 sayılı kararının 19/10/2012 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 27/03/2013 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkum olduğunun ihbar edilmesi üzerine hükmün açıklanmasına ve 5237 sayılı Kanunu’nun 125/1, 125/4, 43/2, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.180,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Sivas 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/06/2015 tarihli ve 2015/103 esas, 2015/367 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

İstem yazısında; "Somut olayda, sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 125/1, 125/4, 43/1-2. cümle ve 62. maddeleri uyarınca belirlenen 109 gün adlî para cezasının, anılan Kanun'un 52. maddesi gereğince günlüğü 20,00 Türk lirasından paraya çevirme işlemi neticesinde 109 gün karşılığı 2.180,00 Türk lirası yerine, yanlış hesaplama sonucu 1.180,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle, eksik ceza tayin edilmesinde isabet görülmemiştir." denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

İnceleme konusu somut olayda; sanık ...'un katılanlar ... ve ...'ye karşı hakaret suçundan mahkumiyetine karar verildiği, TCK’nın 125/1. maddesi uyarınca temel cezanın 90 gün adli para cezası olarak belirlendiği, akabinde, TCK’nın 125/4. maddesinin uygulanması ile sanığın cezasında 1/6 oranında artırım, TCK'nın 43/2. maddesi uyarınca 1/4 artırım son olarak da TCK'nın 62. maddesinin uygulanması ile cezadan 1/6 indirim yapılarak cezanın 109 gün adli para cezası olarak belirlendiği, TCK’nın 52/2. maddesi uygulaması ile günlüğü 20 TL’den olmak üzere 2180 TL adli para cezası belirlenmesi gerekirken hesap hatası ile sonuç cezanın “1180 TL adli para cezası” olarak eksik belirlenmesi hukuka aykırıdır.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- Sanık ...'un katılanlar ... ve ...'ye karşı hakaret suçundan, Sivas 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 18/06/2015 tarihli ve 2015/103 esas, 2015/367 sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca aleyhe sonuç doğurmamak üzere HÜKMÜN BOZULMASINA,

2) Kararın diğer yönlerinin olduğu gibi bırakılmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 27/10/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/11218
Karar No: 2012/1844
Karar Tarihi: 13.02.2012

**4. Hukuk Dairesi         2010/11218 E.  ,  2012/1844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 12/10/2009 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 31/03/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Davacı, davalının sismik araştırma çalışmaları sırasında taşınmazlarından yol açtığını, bu kısımlarda yer alan ağaç ve tarımsal ürünlerinin zarar gördüğünü belirterek maddi tazminat isteminde bulunmuştur. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz olunmuştur.

a-Dava konusu taşınmazlara ait tapu kayıtları getirtilmemiştir. Yerlere ait tapu kayıtları araştırılarak getirtilmeli, mahalli bilirkişilerin de bulunduğu keşif yapılarak, tapu kayıtları uygulanmalı orman sınırlarında kalıp kalmadığı, davacı ile olan ilişkisi belirlenmelidir. Bu yönler gözetilmeden eksik araştırma ile karar verilmiş olması nedeniyle hükmün bozulması gerekmiştir.

b-Davalı tarafından dosyaya sunulan dava konusu yerlere ait fotograflardan, taşınmaz özelliklerinin bilirkişi raporlarındaki bilgilerle örtüşmediği görülmektedir. Yol açılan alan ile açılmayan kısımların bir bütünlük arzedip, arzetmediği, yol açılan yerde olduğu belirtilen ağaç veya tarımsal ürünlerin yolun iki yanındaki arazinin diğer yerlerinde de bulunup bulunmadığı incelenip raporda gösterilmemiştir. Keşif sırasında, yol açılan kısım üzerinde ağaç veya bitki olduğuna dair kalıntı ve emare de bulunmadığına göre bu inceleme önem arzetmektedir. Mahkemece, bu hususlar gözetilerek inceleme yapılması, zararın belirlenmesi halinde de 2008 yılı tarımsal verileri esas alınarak hesaplama ile sonucuna göre bir karar verilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (a) ve (b) bentlerinde gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 13/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.