Esas No: 2023/3589
Karar No: 2024/879
Karar Tarihi: 05.02.2024

**8. Ceza Dairesi         2023/3589 E.  ,  2024/879 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1741 E., 2022/2556 K.

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Adalar Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.10.2019 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Adalar Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.06.2020 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin, 21.12.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; kararın eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeyle verildiğine, suçu işlediğine ilişkin dosyada delil bulunmadığına, suça konu taşınmazda kardeşinin oturduğunu, kendisini sadece misafir olarak kardeşinde kaldığını, bu hususun kardeşi olan diğer sanık tarafından açıkca beyan edildiğini, kardeşinin söz konusu taşınmazda Dimitri isimli şahıs ile vakfın eski yöneticisinin bilgisi dahilinde 18 yıldır ikamet ettiğine, bir hakka dayanarak ikamet eden kardeşinin yanına sadece misafir olarak gittiğine, ikametinin Van İlinde bulunduğuna, mahkemenin gerekçesinin yeterli olmadığına, somut delil bulunmadığına şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay sanığın herhangi bir hakka dayanmadan katılan vakfın sahibi olduğu Büyükada ... Caddesi No:19 adresinde bulunan binanın bodrum katını işgal ettiği iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı ve tam bir vicdani kanaat uyandırıcı delil elde edilemediğinden beraatine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanık ile inceleme dışı sanık ...'ın kardeş oldukları, Büyük Ada Lala Hatun Caddesi No: 19 adresinde bulunan taşınmazın katılan Büyük Ada Panayia Aya Dimitri Profiti İlya Rum Ortodoks Kilisesi ve Mektebi Vakfına ait olduğu, sanık ile ağabeyi ...'ın söz konusu yeri birlikte işgal ederek haksız olarak tecavüzde bulundukları, her iki sanığın suçu iştirak halinde işledikleri gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın, aşamalardaki savunmalarında suça konu taşınmazda kardeşinin oturup kendisinin sadece misafir olarak taşınmazda kaldığını beyan etmesi, dosya içerisine alınan ikamet kayıtları, taşınmaza ait abonelik bilgileri, kolluk tutanakları dikkate alındığında, sanığın atılı suçu işlediğini gösterir dosya kapsamında her türlü şüpheden uzak somut kesin delil bulunmadığı gözetilerek, yerel mahkemece verilen beraat kararının esastan red edilmesi yerine yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin, 21.12.2022 tarihli, 2020/1741 Esas ve 2022/2556 Karar sayılı

kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.02.2024 tarihinde karar verildi.