erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/5125
Karar No: 2015/13035
Karar Tarihi: 09.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/5125 E.  ,  2015/13035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gebze 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/01/2013

NUMARASI : 2012/479-2013/4

Taraflar arasındaki 4650 sayılı yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Dava konusu taşınmaz ile raporu hükme esas alınan bilirkişi kurulunca emsal olarak kabul edilen taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Taktir Komisyonunca belirlenen emlak vergisine esas m2 değerleri karşılaştırıldığında, dava konusu taşınmaz ile emsalin aynı değerde olduğu anlaşılmasına rağmen, bilirkişi kurulunca dava konusu taşınmazın emsalden daha değerli olduğu kabul edildiğinden rapor inandırıcı değildir.

Bu nedenle, taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgeden, benzer yüzölçümlü ve yakın tarihli satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Değerlendirme tarihi olan 2012 yılında dava konusu taşınmaz ile bilirkişi kurulunca emsal kabul edilecek taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden istenip, dava konusu taşınmazın, emsal taşınmazlara göre üstünlük oranı yönünden bilirkişi kurulu raporu da denetlenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

3-2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içinde sonuçlandırılamadığından, Anayasa Mahkemesinin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. bölüm kararı da göz önüne alınarak hükmedilen kamulaştırma bedeline 07.11.20012 tarihinden karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz işletilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 09.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/3
Karar No: 2015/698
Karar Tarihi: 14.04.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/3 E.  ,  2015/698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

I-Sanık ... hakkında verilen karara yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 231. maddesine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların itiraz yasa yoluna tabi olduğunun anlaşılması nedeniyle aynı kanunun 264. maddesi uyarınca itiraz mahiyetinde kabul edilmesi gereken temyiz talebinin merciince değerlendirmek üzere, incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE,

II-Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesine gelince

Sanıkların yakınanın kilitli aracının kapısını geceleyin bıçak ile açarak teybini çaldıkları olayda; müştekinin 25.02.2008 günlü oturumda, aracının kapı kolunun bıçakla zorlanarak zarar verilmeksizin açıldığını, anahtar uydurulmadığını beyan ettiği, sanıkların yer gösterme tutanağında "sağ ön kapının kilit kısmının altına bıçağı sokarak kilidi kaldırmak suretiyle" kapıyı açtıkları şekildeki anlatımı, araç üzerinde 02.04.2004 tarihinde yapılan keşif ve bu keşifte sonucunda düzenlenen 13.04.2004 tarihli bilirkişi raporundaki, müştekinin aracının kapısının sağlam ve muhkem olmadığı yönündeki tespite göre; sanığın eyleminin 765 sayılı TCK'nın 491/2(5237 sayılı TCK 142/1-b) maddesi kapsamında kaldığı kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 491/2,102/4,104/2 maddelerine göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 142/1-b, 66/1-e, 67/4 maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 765 sayılı Yasa hükümlerinin sanıklar yararına olması ve aynı Yasanın 102/4 ve 104/2 maddelelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık sürenin suçun işlendiği 19.02.2004 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş Sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 14.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/36802
Karar No: 2022/16657
Karar Tarihi: 20.10.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/36802 E.  ,  2022/16657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme ve kullanma, Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

...

...

..

1) 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan verilen düşme hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde:

Sanık hakkında “2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçundan açılan kamu davasının, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaa verilmediğinden, düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA,

2) 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafisinin temyizinin incelenmesinde:

Sanığa yüklenen “2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

3) Defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafisinin temyizinin incelenmesine gelince:

Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 20.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/10906
Karar No: 2016/4107
Karar Tarihi: 03.03.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/10906 E.  ,  2016/4107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

KATILAN SANIKLAR : ..., ...

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Yaralama, hakaret, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuk ... ve ... müdafii

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

1- Katılan sanık ...'e yükletilen hakaret ve yaralama, suça sürüklenen çocuğa yükletilen yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin/eylemlerin sanık ve suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezaların Kanuni bağlamda uygulandığı,

2- Sanıklar ve suça sürüklenen çocuğun yaralama, hakaret ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli eylemleri hakkında verilen kararın da Kanuna uygun olduğu,

Anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk ... ve katılan sanık ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 03/03/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/5332
Karar No: 2024/1226
Karar Tarihi: 29.02.2024

**7. Hukuk Dairesi         2023/5332 E.  ,  2024/1226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2369 E., 2022/2858 K.

KARAR : Esastan ret ve temyiz dilekçesinin süreden reddine dair ek karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Muratlı Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/192 E., 2021/519 K.

Taraflar arasındaki vasiyetnamenin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine ve temyiz dilekçesinin süreden reddine dair ek karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi ek kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin süre yönünden reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 20.09.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz yoluna başvurulabilir. Temyiz dilekçesinin süresinden sonra verilmesi hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen karar, davacı vekiline 09.01.2023 tarihinde tebliğ edilmiş; temyiz dilekçesi ise yasal süre geçirildikten sonra 26.05.2023 tarihinde verilmiş; dosyada kararın tebliğ edildiği vekilin istifa veya azledildiğine dair herhangi bir belge ya da iddiaya rastlanmadığı anlaşılmıştır.

Temyiz dilekçesinin süre aşımı sebebiyle reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 20.09.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.02.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/2139
Karar No: 2012/2604
Karar Tarihi: 06.03.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/2139 E.  ,  2012/2604 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme ve zorla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda, eylemlerin reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçu olarak kabulüyle, reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan davanın düşmesine, reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan beraatine dair, Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20.03.2006 gün ve 2006/58 Esas, 2006/162 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan ... ve katılan ... vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa uygun olarak işlediği kabul edilen reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarının kanunda öngörülen cezalarının üst sınırları itibarıyla 765 sayılı TCK.nın 102/4. maddesine göre 5 yıllık aslî zamanaşımına tâbi olduğu, mahkûmiyet kararı tarihi olan 23.03.2005 ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkında açılan kamu davalarının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE, 06.03.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/2086
Karar No: 2011/5156
Karar Tarihi: 19.12.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/2086 E.  ,  2011/5156 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine ve sanık ... hakkında kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 02.04.2007 gün ve 2005/460 Esas, 2007/205 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle dosya incelendi;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 gün ve 2009/4-13-12 sayılı Kararında da açıklandığı üzere, sanık ... hakkında atılı suçtan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 5271 sayılı CMK.nun 231/12. maddesi karşısında itiraza tâbi olup temyizi mümkün bulunmadığından, aynı Kanunun 264. maddesi de gözetilerek temyiz isteğinin itiraz mahiyetinde kabulü ile merciince 25.07.2010 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6008 sayılı Kanun hükümleri de nazara alınıp gerekli karar verilebileceğinden, incelemenin diğer sanıklar hakkında kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılmasına karar verilerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıklar müdafiin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Verilen cezaların türü ve miktarına nazaran sanıklar hakkında 5271 sayılı CMK.nun 231/5. maddesinde yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükümlerin, aynı Kanunun 231/7. maddesi gereğince ertelemeden önce tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Sanık ...'ın mağdureyi aynı suç işleme kararı ve kısa zaman aralıklarıyla evlenmek amacıyla hürriyetinden yoksun bırakması eylemlerine ilişkin 5237 sayılı TCK.nun 43/1. maddesinde öngörülen zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Sanıkların mağdureyi cinsel amaçla ve evlenmeye zorlamak için kaçırdıkları anlaşılmasına karşın, 5237 sayılı TCK.nun 109/5. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, ceza miktarı itibariyle sanıkların kazanılmış hakları korunmak kaydıyla hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nun 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 19.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/5343
Karar No: 2013/5064
Karar Tarihi: 23.09.2013

**1. Ceza Dairesi         2011/5343 E.  ,  2013/5064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : TCY.nın 81, 35, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında mağdur ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelemesinde;

1-Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanık ... ile mağdur ...'ın iş ortağı oldukları ve birlikte işlettikleri tekstil atölyesinin bulunduğu, sanık ...'ın iş ortağı ile eşi arasında ilişki olduğundan şüphe duymaya başladığı, olay tarihinde sanığın sabah saatlerinde iş için şehir dışına çıktığı ancak, işlerini çabuk bitirerek erken dönmesine rağmen eşine ve iş ortağına bu durumu haber etmediği, daha sonra işyerine giderek saklanıp eşi ve iş ortağının servisten dönmelerini beklediği, servisten dönen eşi ve mağdurun işyerine girerek öpüşmeye başlayıp soyunmaya başlamaları üzerine sanığın saklandığı yerden çıkarak tezgah üzerinde bulunan bıçağı alarak mağduru batın sol alt kadrandan ve sol el bileğinden toplam iki bıçak darbesiyle sigmoid kolon yaralanması nedeniyle ... tehlikeye neden olacak şekilde yaraladığı, mağdurun karşı koyması üzerine bıçağın yere düşmesinden yararlanan mağdurun iş yerinden dışarıya kaçarak kurtulduğu olayda;

a-Kullanılan silah, hedef alınan bölge, yara adedi ve engel sebep nedeniyle eylemin tamamlanamaması dikkate alındığında suçun nitelenmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından,

b-Sanığın eşi ile iş ortağı mağdur ...'ın kendisini aldatmasının haksız tahrik nedeni olarak kabul edilmesinde, bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından,

Eksik soruşturma ve haksız tahrik bulunmadığı yönünden bozma öneren tebliğnamedeki 1 ve 2 nolu düşünceler benimsenmemiştir.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile kısmen kabul kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suç vasfına, haksız tahrikin derecesine yönelen, katılan vekilinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (ONANMASINA), 23/09/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2020/8248
Karar No: 2021/6446
Karar Tarihi: 31.03.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/8248 E.  ,  2021/6446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihinden yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 Sayılı Kanun’un 26.maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2.madde uyarınca doğrudan verilen 3000-TL’ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan tayin edilen 1000-TL, iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan tayin edilen 1500-TL adli para cezalarına ilişkin hükümlerin cezaların türü ve miktarları itibariyle temyizleri mümkün bulunmadığından 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 317.maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazlarının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 31.03.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/4905
Karar No: 2021/9100
Karar Tarihi: 25.10.2021

**11. Ceza Dairesi         2018/4905 E.  ,  2021/9100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

1-Sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Gerekçeli karar başlığında 2008 olarak eksik gösterilen suç tarihinin; en son düzenlenen fatura tarihi olan 31.10.2008 olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

2-Sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın ve katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın ve katılan vekilinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

a)Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura düzenleme eyleminin zincirleme suç oluşturduğu ve sanık hakkında TCK'nin 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b)Suç tarihinin en son düzenlenen fatura tarihi olan 19.11.2009 olduğu gözetilmeden gerekçeli karar başlığına “2009” şeklinde eksik yazılması, yasaya aykırı,

c)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 25.10.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.