Esas No: 2019/3835
Karar No: 2020/2264
Karar Tarihi: 02.03.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/3835 E.  ,  2020/2264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 21/12/2017 tarih ve 2016/358 E- 2017/588 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin reddine-kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 30/05/2019 tarih ve 2018/1248 E- 2019/646 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü

Davacı vekili, müvekkili şirketin 2009 16559, 2007 07710, 2010 22132, 2010 22133, 2010 22137, 2010 22135, 2010 22140, 2011 52702, 2003 00683, 83782, 2010 01056, 2010 22130, 2012 93177, 2012 93170, 2012 93176, 2012 93174, 2012 93175, 2012 93173, 2013 19334, 2012 93172 sayılı ve “alpella one’, “alpella oneo”, “oneo beyaz gülüşler kalıcı ferahlık şekil”, “oneo beyaz gülüşler kalıcı ferahlık şekil”, “oneo beyaz gülüşler kalıcı ferahlık şekil”, “oneo beyaz gülüşler nefis tat şekil”, “oneo beyaz gülüşler nefis tat şekil”, “oneo select”, “ülker one”, “ülker one”, “ülker oneo”, “ülker oneo kap”, “one select kutup serinliği”, “oneo nane ferahlığı”, “oneo select bahar sürprizi”, “oneo select karpuz serinhiği”, “oneo select yaz esintisi”, “oneo select çilek keyfi”, “oneo sensitive”, “oneo slims karpuz ferahlığı” ibareli tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalının bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki “V ONE COFFEE” ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere başvuruda bulunduğunu, 2014/91223 kod numarasını alan başvuruya müvekkili tarafından yapılan itirazın, davalı TPMK'nın 2016-M-6918 sayılı YİDK kararı ile yerinde görülmeyerek reddedildiğini, oysa müvekkili markalarının tanınmış olduğunu ve başvurunun bu markalarla karıştırılma ihtimali bulunacak düzeyde benzer bulunduğunu, tanınmışlığından haksız yararlanacağını, dava konusu markanın “ONE” sözcüğü itibariyle müvekkilleri markaları ile aynı olduğunu, müvekkilleri adına tescilli emtialardan 29, 30 ve 32. sınıfta yer alanlar ile dava konusu başvurunun tescil ettirilmek istendiği 30. sınıftaki emtiaların aynı olduklarını, dava konusu marka başvurusunun tescili kapsamındaki 43. sınıfta yer alan hizmetlerin ise müvekkilleri adına tescilli emtiaların da gıda ürünleri ile ilgili olması sebebiyle benzer veya ilişkili hizmetleri içerdiğini ileri sürerek, davalı TPMK YİDK kararının iptalini ve diğer davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı şirket vekili, tarafların markaları arasında, davacının iddia ettiği gibi bir benzerlik bulunmadığını, davacının bir sözcük grubu içinden sadece birkaç harfi veya rakamı alıp, adına tescilli markalar ile benzer özellik taşıdığını iddia ettiğini, müvekkillerinin “ONE” ibaresinin tek başına ve belirginleştirerek kullanmadığını, davacının tescilli işareti “ONE”nin tek başına ayırt edici özelliğinin de olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, taraf markaları arasında 556 sayılı KHK 8/1-b maddesi anlamında aynılık/benzerlik olmadığı, bu nedenle davacının 556 sayılı KHK’nın 8/4 maddesi kapsamından yararlanamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebeplerine göre, davalının 2014/91223 sayılı başvurusunun 30. sınıf mallar ile 43. sınıf hizmetleri, davacının itiraza dayanak markalarının ise 29, 30 ve 32. sınıf malları içerdiği, başvuru kapsamındaki 30. sınıf malları tamamının, davacının itiraza dayanak markalarının kapsamındaki 30. sınıf mallarla aynı olduğu, davalının 43/1. sınıf "Yiyecek ve içecek sağlanması hizmetlerinin" de davacının 29, 30 ve 32. sınıfta tescilli markaları ile 556 sayılı KHK’nin 8/1-b maddesi uyarınca benzer bulunduğu, davacının markaları sektörel düzeyde tanınmış olsa da, davalı başvurusu ile benzer olmayan mal ve hizmetler yönünden, 556 sayılı KHK’nin 8/4. maddesindeki koşulların davacı yararına oluşmadığı, tarafların marka olarak kullanmak istedikleri ibarelerin benzer olmadığı sonucuna varılmışsa da davacının itirazına dayanak markalarının esas unsurlarının "ONE" ve "ONEO" ibarelerinden oluştuğu, davalının başvurusunun ise "V ONE COFFEE" ibaresinden meydana geldiği, başvuruda yer alan "V" harfinin başvuruya yeterli bir ayırt edicilik katmadığı, "COFFEE" ibaresinin de tescil edilmek istenen sınıf itibariyle vasıf bildiren, tanımlayıcı bir ibare olup, iltibas değerlendirilmesine esas alınamayacağı ve dolayısıyla davalının başvurusunun asıl unsuru da "ONE" ibaresinden oluştuğu, bu ibarenin ise ayırt edici olduğu ve davacının özellikle "ONE" asıl unsurlu itiraza dayanak markaları ile benzer bulunduğu, başvurunun davacının seri markalarından birisi gibi algılanması ihtimaline yol açtığı, bu nedenle başvuru kapsamında yer alan 30. sınıf mallarla 43/1. sınıf "yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri" yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şeklide davanın reddine karar verilmesinin doğru görülmediği gerekçesiyle, HMK’nın 353/1-b-1. maddesi gereğince, davacı vekilinin yerinde görülmeyen diğer istinaf itirazlarının reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2. maddesi gereğince Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21.12.2017 tarih ve 2016/358 E. - 2017/588 K. sayılı kararın kaldırılmasına, davanın kısmen kabulü ile YİDK'nın 2016-M-6918 sayılı kararının 30. sınıfta yer alan "kahve, kakao; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler; makarnalar, mantılar, erişteler; pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar; bal, arı sütü, propolis; yiyecekler için çeşni/lezzet vericiler, vanilya, baharatlar, domates sosları dahil olmak üzere soslar; mayalar, kabartma tozları; her türlü un, irmikler, nişastalar; toz şeker, kesme şeker, pudra şekeri; çaylar, buzlu çaylar; şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler; sakızlar; dondurmalar, yenilebilir buzlar; tuz; hububat (tahıl) ve mamulleri; pekmez" malları ile 43/1. sınıfta yer alan "yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri" yönünden kısmen iptaline, davalı şirketin 2014/91223 numaralı marka başvurusunun 25.11.2016 tarihinde tescil edildiği anlaşıldığından, davalı markasının 30. sınıfta yer alan anılan emtialar ile 43/1. sınıfta yer alan "yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri" yönünden kısmen hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine, sair yönlerden davanın reddine, karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı Kurum ve davalı şirket vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalılar vekillerinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan ayrı ayrı alınmasına, 02/03/2020 tarihinde kesin olarak oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Başvuruya esas "V ONE COFFEE" ibareli işaret ile davacı adına tescilli "ONE" ve "ONEO" ibaresini esas unsur olarak içeren markalar arasında ayniyet veya ayırt edilemeyecek derecede 556 sayılı KHK 8/1-b maddesi kapsamında benzerlik bulunmamaktadır. Davalı adına tescili talep edilen işaret üç sözcükten oluşmakta olup, bu sözcüklerden herhangi birini ön plana çıkaracak farklılaşmaya gidilmemiştir.

Diğer taraftan davacı iddialarına dayanak "ONE" ibaresinin ayırt edici vasfının da düşüklüğü dikkate alındığında başvuruya konu işaret ile iddiaya mesnet markalar arasında ortalama tüketicinin görsel, işitsel ve kavramsal algısı bakımından ilişkilendirilme ihtimali de dahil iltibasa neden olacak herhangi bir benzerlik bulunmamaktadır.

Açıklanan nedenlerle davalıların temyiz istemlerinin kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davalıların temyiz istemlerinin reddine ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyım.