erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/16667
Karar No: 2015/25805
Karar Tarihi: 27.05.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/16667 E.  ,  2015/25805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan zarar görmüş bulunan şikayetçinin, 5271 sayılı CMK'nın 260.maddesinin 1.fıkrası uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede,

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın, şehir dışında yaşayan şikayetçiye ait bahçe içerisinde bulunan bir adet portakal ve bir adet nar ağacının bakımsız olması nedeniyle, ağaçların dallarını budadığı ve topraklarını çapaladığı ancak şikayetçinin budama işlemi nedeniyle sanıktan şikayetçi olduğu, bu suretle sanığın dikili ağaç hakkında mala zarar verme suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık beyanı, şikayetçi ve tanık beyanları, bilirkişi raporları ile tüm dosya kapsamına göre, sanığın beraatine yönelik kabulde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, şikayetçinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 27/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/933
Karar No: 2011/3024
Karar Tarihi: 13.04.2011

**5. Ceza Dairesi         2011/933 E.  ,  2011/3024 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sahtecilik, dolandırıcılık ve kayıp eşya üzerinde tasarrufta bulunmak suçlarından sanık ...'ın yargılanması sırasında; Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesiyle, Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçların niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.05.2010 gün ve 2010/226 E. 2010/190 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/3862
Karar No: 2014/4318
Karar Tarihi: 28.02.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/3862 E.  ,  2014/4318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 5. İş Mahkemesi

TARİHİ : 08/10/2013

NUMARASI : 2013/11-2013/757

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, eksik ödenen ücret alacağı istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-İhbar tazminatı yönünden taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İhbar tazminatı, iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olduğu için, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir sebebe dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz. Yine, işçinin 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14. maddesi hükümleri uyarınca emeklilik, muvazzaf askerlik, evlilik gibi sebeplerle iş sözleşmesini feshetmesi durumunda ihbar tazminatı talep hakkı bulunmamaktadır. Anılan fesihlerde işveren de ihbar tazminatı talep edemez.

Somut olayda tüm dosya içeriğinden, iş sözleşmesinin davacı tarafından haklı olarak feshedildiği anlaşılmaktadır. Buna göre, davacı iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğinden kıdem tazminatına hak kazanmakta ise de, iş sözleşmesini haklı da olsa fesheden tarafın ihbar tazminatı talep hakkı bulunmadığından, ihbar tazminatı isteğinin reddi yerine, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2022/18718
Karar No: 2023/1610
Karar Tarihi: 07.02.2023

**9. Hukuk Dairesi         2022/18718 E.  ,  2023/1610 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1457 E., 2022/1907 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 1. ... Mahkemesi

SAYISI : 2021/1698 E., 2022/292 K.

Taraflar arasındaki işe iade davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesinin 19.01.2021 tarihli ve 2020/790 Esas, 2021/59 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince 16.09.2021 tarihli ve 2021/1157 Esas, 2021/1178 Karar sayılı karar ile İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına, davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kaldırma kararı üzerine yeniden yapılan yargılama sonucunda, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

7036 sayılı ... Mahkemeleri Kanunu 25.10.2017 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiş olup anılan Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereğince 4857 sayılı ... Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) 20 nci maddesi uyarınca açılan fesih bildirimine itiraz davalarında verilen kararlar hakkında temyiz yoluna başvurulamaz. 4857 sayılı Kanun'un geçici 1 inci maddesinin dördüncü fıkrasında da İlk Derece Mahkemeleri tarafından bu Kanun'un yürürlüğe girdiği tarihten önce verilen kararların karar tarihindeki Kanun yoluna ilişkin hükümlere tâbi olduğu hususu düzenlenmiştir. Belirtilen düzenlemeler uyarınca ilk derece mahkemelerinden 25.10.2017 tarihinden sonra verilen işe iade davalarındaki kararlar hakkında verilen bölge adliye mahkemesi kararları kesindir, bu kararlara karşı temyiz yoluna başvurulamaz.

Dosya içeriğine göre işe iade talepli somut davada İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi 25.10.2017 tarihinden sonra olduğundan; Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar kesindir, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulamaz.

Bu durumda, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/5558
Karar No: 2013/7570
Karar Tarihi: 29.11.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/5558 E.  ,  2013/7570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Davacı tarafından açılan iflasın ertelenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde müdahil ... Vergi Dairesi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili müvekkili hakkında verilen 09.06.2010 tarihli iflas erteleme kararının Yargıtay'ca onanmakla kesinleştiğini; borca batıklığın sürdüğünü ve proje çerçevesinde iyileşmenin sağlanabilmesi için süreye ihtiyaçları olduğunu ileri sürerek, ertelemenin bir yıl süreyle uzatılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece iddia, müdahil beyanları, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacı şirketin borca batıklıktan kurtulduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, müdahil ... Vergi Dairesi vekili temyiz etmiştir.

Hukuki yarar dava şartı olduğu gibi, temyiz başvurusunda bulunmanın da bir şartıdır.

Borçlunun iflası alacaklının alacağını tam ve zamanında alamaması sonucunu doğuracağı gibi iflasının ertelenmesi de alacağını geç almasına yol açacağından, iflas ve erteleme kararlarının temyizinde müdahilin hukuki yararının bulunduğu kabul edilebilir. Oysa borca batıklığın sona ermesine dayalı olarak iflas talebinin reddi halinde alacaklının (iflas ertelenmesi ile getirilen ihtiyati tedbirlerden etkilenmek kaygısı olmaksızın) alacağını haciz yolu ile tahsil etmesi mümkündür. Bu itibarla somut duruma özgü olarak, müdahilin iflas ve erteleme isteminin reddine ilişkin mahkeme kararını temyiz etmekte hukuki yararı bulunmamaktadır.

Açıklanan durum karşısında müdahil Vergi Dairesi'nin temyiz isteminin hukuki yarar yokluğundan reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, müdahil ... Vergi Dairesi'nin temyiz isteminin, hukuki yarar yokluğundan REDDİNE, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/37415
Karar No: 2017/16506
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/37415 E.  ,  2017/16506 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2017/245
Karar No: 2017/2174
Karar Tarihi: 04.04.2017

**20. Ceza Dairesi         2017/245 E.  ,  2017/2174 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : 4. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Temyiz incelemesi; duruşmalı inceleme talebinde bulunan sanık ... müdafiinin yöntemine uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmemesi ve geçerli bir mazeret de bildirmemesi nedeniyle duruşmasız olarak yapılmıştır.

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "07/10/2015" yerine "04/10/2015" olarak yazılması, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle resen de temyize tabi olan hükmün ONANMASINA, 04.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/6302
Karar No: 2013/11589
Karar Tarihi: 03.06.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/6302 E.  ,  2013/11589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Taşınmaz malın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesinde; üzerinde bulunan ve taşınmaz mala bahçe niteliği vermeyen ağaçlara maktuen değer biçilmesi ile ecrimisile karar verilmesi doğrudur. Ancak;

Taşınmazın, yol geçirilen bölümü üzerinde 4 adet 10 yaşında fıstık ağacı olduğundan, taşınmazın zemini için tespit edilen 3,91 m2 bedeli ile, el atılan bölümün yüzölçümünün çarpılması sonucu bulunan değerine 4 adet fıstık ile tel örgü değeri eklenip, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, taşınmazın el atılmayan bölümleri üzerinde bulunan ağaçların bedelide dahil edilerek fazlaya karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle ....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 03.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/19673
Karar No: 2015/2163
Karar Tarihi: 12.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/19673 E.  ,  2015/2163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Akçaabat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/05/2014

NUMARASI : 2013/166-2014/119

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

1-Dosyadaki bilgi ve belgelere göre, dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bilirkişi kurulu raporunda emsal alınan taşınmazın satış tarihi 15.07.1990 olup değerlendirme tarihinden yaklaşık 23 sene öncesine ait satış işlemi olduğudan, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın mahalden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu taşınmazın geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin; % 24'ünü geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedellerinin fazla tesbiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/1190
Karar No: 2017/2412
Karar Tarihi: 06.03.2017

**17. Hukuk Dairesi         2017/1190 E.  ,  2017/2412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

Dosya içeriğine göre dava, elektronik abonelik sözleşmesi uyarınca davalı tarafça verilen elektrik hizmeti sırasında kesilen kayıp kaçak ve sayaç okuma bedelinin iadesi istemine ilişkin olup, dosya içinde ... ....Hukuk Dairesinin görevsizlik kararı vardır.

2797 sayılı ... Yasasının ....maddesi ve ... Büyük Genel Kurulu’nun ....02.2016 gün ve 2016/... sayılı İşbölümü Kararı uyarınca temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışında olup ... ....Hukuk Dairesine ait olduğu düşünüldüğünden aynı Kanunun, 6723 sayılı Kanunun ....maddesiyle değişik 60/.... maddesi uyarınca görevli Dairenin belirlenmesi için dosyanın Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na gönderilmesine karar vermek gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na GÖNDERİLMESİNE, 06.03.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2025/995
Karar No: 2025/1930
Karar Tarihi: 24.02.2025

**2. Hukuk Dairesi         2025/995 E.  ,  2025/1930 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/2169 E., 2024/1952 K.

DAVA TÜRÜ : Boşanma (Kusur Tespiti)

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gebze 4. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/383 E., 2024/430 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince boşanma ve fer'îleri konusunda karar verilmesine yer olmadığına, ölen eşin kusurlu olduğunun ve sağ kalan kadın eşin kusurlu olmadığının tespitine karar verilmiştir.

Kararın davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek mirasçıları vekili tarafından temyiz edilmekle kesinlik, süre temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun öngördüğü yargılama sistemine göre ilk derece mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı önce istinaf kanun yoluna başvurulmaktadır. İstinaf başvurusu üzerine bölge adliye mahkemesince başvurunun usulden ya da esastan reddine karar verilebilir veya ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulabilir. Bölge adliye mahkemesi kararına karşı başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak yeni hüküm kurulması hâlinde, aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır. Başka bir deyişle, istinaf başvurusunun reddi hâlinde bölge adliye mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup bu hâlde ilk derece mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesince verilen karara karşı davacı tarafça istinaf kanun yoluna başvurulmuş ve istinaf başvurusu esastan reddedilmiştir. Hâl böyle iken, İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen davalı erkek mirasçılarının kadının istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı bulunmamaktadır. Açıklanan nedenlerle, davalı erkek mirasçıları vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı erkek mirasçıları vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,24.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/603
Karar No: 2015/262
Karar Tarihi: 01.04.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/603 E.  ,  2015/262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; başkasına ait olup da, muhafaza etmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere zilyetliği kendisine devredilmiş olan mal üzerinde, failin kendisinin veya başkasının yararına olarak zilyetliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunması veya bu devir olgusunu inkar etmesi gerekmektedir.

Bu açıklamalar çerçevesinde somut olay değerlendirildiğinde;

Katılan ...’in mobilyacılık işi ile uğraştığı ve adı geçen ait İnegöl İlçesinde faaliyet gösteren ... Mobilya isimli bir işyerinin bulunduğu, suç tarihinden önce katılan ...’in ekonomik durumunun bozulduğu, bu nedenle kendisine ait işyerini kapatmaya karar veren katılanın işyerinde bulunan mobilya takımı ve diğer eşyaları bir hafta süre ile kendisine ait depoda muhafaza etmesi için aynı zamanda uzaktan akrabası olan sanık ...’dan ricada bulunduğu, adı geçen sanığın katılanın teklifini kabul ederek ona ait işyerinde bulunan mobilya takımı ve birtakım elektronik ev eşyası ile mobilya üretiminde kullanılan araç ve gereçleri alarak Yeni Sanayi Sitesi içerisinde bulunan ... isimli kişiye ait depoya götürdüğü, ancak söz konusu eşyaları bir süreliğine muhafaza etmek amacıyla alan sanığın, katılanın bilgi ve rızası dışında bu eşyaları sattığı, bu şekilde sanığın üzerine atılı güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Sanık ...'ın katılanın suça konu eşyaları ne yaparsan yap diyerek hibe amacıyla kendisine verdiğine yönelik savunmasının tanıklar ... ile ... tarafından da doğrulanmış olması karşısında sanığın üzerine atılı güveni kötüye kullanma suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesine dayanan beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılanın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 01/04/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Karşılaştırıldı

RÇ.