erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2025/4368
Karar No: 2025/6220
Karar Tarihi: 28.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2025/4368 E.  ,  2025/6220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/2690 Esas, 2025/173 Karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bismil 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/51 Esas, 2024/287 Karar

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararın davacı vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Davalı idare vekili 22.04.2025 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden feragat ettiğini açıkça, kayıtsız ve şartsız olarak bildirmiştir.

Bu durumda, davalı idare vekilinin temyiz dilekçesinin temyizden feragat sebebiyle reddine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı idare vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,28.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/13204
Karar No: 2017/25884
Karar Tarihi: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/13204 E.  ,  2017/25884 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2018/6027
Karar No: 2019/2128
Karar Tarihi: 21.02.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/6027 E.  ,  2019/2128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

20.11.2018 tarihli tebliğnamede sanıklar ... ve ... hakkındaki hükümlerin uygulama maddeleri gösterildiği ancak suça sürüklenen çocuk ... hakkındaki hükümlerin gösterilmediği ayrıca sanıklar ve suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından hüküm kurulduğu sanıklar ve suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından kurulan hükümlerin tamamı temyiz edildiği, ancak tebliğnamede suç ismi olarak hırsızlık yazıldığı tespit edildiği bu nedenle sanıklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından tebliğnamede görüş bulunmadığından bu konuda da görüş bildiren ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesinin sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 21.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/3515
Karar No: 2011/3398
Karar Tarihi: 30.03.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/3515 E.  ,  2011/3398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 22/11/2010 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın zamanaşımı nedeni ile reddine dair verilen 06/01/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Davacı, 150 adet küçükbaş hayvanına kaçakçılık suçu nedeniyle el konarak yediemine teslim edildiğini, ceza mahkemesinde delil yetersizliğinden beraet ettiğini ve hayvanların kendisine geri verilmesine karar verildiğini, bu karar tebliğ edilmediği gibi hayvanların da geri verilmediğini belirterek, hayvanlara el konulduğu tarihten itibaren senelik doğurma, çoğalma, yün ve süt gibi beklenen kar oranları hesaplanarak, yasal faizi ile birlikte ödetilmesini istemiştir.

Davalılar ise, davanın zamanaşımına uğradığını belirterek istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Yerel mahkemece, davacının küçükbaş hayvanlarına el konulduğu 08.05.2000 gününden itibaren 10 yıllık zamanaşımı süresinin geçtiği gerekçesiyle, istemin zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, kaçakçılık suçu nedeni ile yargılanan davacının küçükbaş hayvanlarına da el konulduğu; yapılan ceza yargılaması sonunda delil yetersizliği nedeniyle davacının beraetine ve 150 adet küçükbaş hayvanın kendisine geri verilmesine ilişkin Hakkari Ağır Ceza Mahkemesi'nin 05.06.2001 gün ve 2001/56-88 sayılı kararının, Yargıtay 7. Ceza Dairesi'nin 23.09.2002 günlü kararı ile onanarak kesinleşip "ilam" niteliğini kazandığı anlaşılmaktadır.

İcra ve İflas Yasası'nın 39/1. ve Borçlar Yasası'nın 135/2. maddelerine göre ilamlar kararın verildiği günden itibaren 10 yıl geçmekle zamanaşımına uğrar. 150 adet küçükbaş hayvanın davacıya geri verilmesine ilişkin "ilam" niteliği kazanan karar 05.06.2001 gününde verildiğine göre, dava tarihi 28.01.2009 günü 10 yıllık "ilam" zamanaşımı henüz geçmemiştir. Davacının, asıl alacağa bağlı olarak istediği fer'i alacaklar da asıl alacağın bağlı olduğu zamanaşımı süresi içinde istenebilir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, işin esası incelenip varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle davanın zamanaşımı nedeni ile reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 30/03/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/4472
Karar No: 2010/5346
Karar Tarihi: 06.05.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/4472 E.  ,  2010/5346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KAYNARCA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ,

TARİHİ : 08/02/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalı  adına   kayıtlı   olan 1062  ve  1063  parsel   sayılı  taşınmazların  kıyı  kenar  çizgisi   içerisinde  kaldıklarını  ileri  sürüp,  tapu   kayıtlarının  iptali  ile  tescil  dışı  bırakılmalarını   istemiştir.

Davalı,  davanın  reddini  savunmuştur.

Mahkemece, yargılamanın  devamı  sırasında  yürürlüğe  giren  5841  Sayılı Yasa  hükümleri   gözetilerek  davanın  10  yıllık  hak  düşürücü  sürede  açılmadığı  gerekçesiyle  davanın  reddine  karar  verilmiştir.

Karar, davacı hazine temsilcisi tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi .... raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, çekişme konusu taşınmazların kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali ve terkin isteğine ilişkin olup, mahkemece; 3402 Sayılı Yasa’nın 12. maddesinde 5841 Sayılı Yasa ile yapılan değişiklik gözetilmek suretiyle davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davacının bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine,

Ancak, hemen belirtilmelidir ki, bir taraf, dava açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre davasında haklı olup da, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren (geçmişe etkili) yeni bir yasa hükmü ya da yeni bir İnançları Birleştirme Kararı gereğince davayı kaybederse, davada haksız çıkmış olmasına rağmen, yargılama giderlerinden sorumlu tutulmaz.

Anılan bu kural yasal ve yargısal uygulamada kararlılık kazanmıştır. (Baki Kuru, Hukuk Usulü Mahakemeleri 5. Cilt, sayfa 5338, dipnot 159; 10. H.D. 21.12.1976, 8770/8739 ve dipnot 160: 5. HD 12.09.1977, 5445/5655 dipnot 161: 10. HD 24.02.1976, 6296/1297)      Ayrıca, her dava açıldığı tarihteki koşullara bağlıdır. Davacı Hazine, temyiz dilekçesinde sair nedenlerden söz etmek suretiyle bu hususa değinmiştir.

Hal böyle olunca,  somut olayda mahkemece yapılan keşif sonucu çekişmeli taşınmazların belirlenen  kıyı kenar çizgisine  göre  kıyıda  bulunduğu ve dava tarihinde davacı Hazine’nin haklı olduğu anlaşıldığına ve yargılama sırasında yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa gereğince dava reddedildiğine göre, davalının tüm yargılama giderlerinden avukatlık  ücreti  ve  maktu  harçtan  sorumlu tutulması gerekirken, aksine düşüncelerle yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması isabetsizdir.

Davacı Hazine’nin yukarıda değinilen yargılama giderleri açısından temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlere hasren HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 6.5.2010  tarihinde   oybirliğiyle  karar  verildi.
Esas No: 2015/45853
Karar No: 2016/3218
Karar Tarihi: 15.02.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/45853 E.  ,  2016/3218 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı işyerinde ustabaşı olarak çalışırken iş akdinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğinden bahisle kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalı, davacının iş akdinin devamsızlığı sebebiyle haklı nedenle sonlandırıldığını, tüm haklarının ödendiğini hiçbir alacağı olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini davalının ispat edemediğinden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacının ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İhbar tazminatı, iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olması nedeniyle, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz. İşçinin 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi hükümleri uyarınca emeklilik, muvazzaf askerlik, evlilik gibi nedenlerle iş sözleşmesini feshetmesi durumunda ihbar tazminatı talep hakkı bulunmamaktadır. Anılan fesihlerde işveren de ihbar tazminatı talep edemez.

Somut olayda, taraf tanıklarının beyanlarından davacının, işverenin akşam vardiyasına saat 22.00 da değil de 21.45 de başlayacaksınız demesi ve teklifini kabul etmeyen işçilere “beğenmeyene kapı orda” beyanı üzerine işyerini terk ettiği; böylece iş akdini çalışma koşullarındaki aleyhe değişikliği kabul etmeyerek haklı nedenle feshettiği sabittir. Bu durumda davacının kıdem tazminatını alabileceği ancak ihbar tazminatı talep edemeyeceğinden, ihbar tazminatı talebinin reddi gerekirken yazılı şekilde kabulü isabetsizdir.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 15/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/1817
Karar No: 2011/5969
Karar Tarihi: 27.12.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/1817 E.  ,  2011/5969 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ...’ün yapılan yargılaması sonunda; reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan mahkûmiyetine, diğer suçtan ise beraatine dair İzmir 19. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 14.12.2005 gün 2005/218 Esas ve 2005/1224 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili ve sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ve ek tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa isnat olunan, reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma ve reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçlarının kanunda öngörülen cezalarının üst sınırları itibarıyla 765 sayılı TCK.nın 102/4. maddesinde belirlenen 5 yıllık asli, aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddeleri uyarınca da 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi oldukları, sanığın reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçu yönüyle 5 yıllık asli zamanaşımı süresinin 09.05.2002 günlü sorgu tarihinden, diğer suç yönüyle de 28.01.2002 olan suç tarihinden 7 yıl 6 asli ve ilaveli zamanaşımı süresinin inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşıldığından, hükümlerin 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca davaların zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 27.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/14595
Karar No: 2023/6203
Karar Tarihi: 15.05.2023

**5. Ceza Dairesi         2021/14595 E.  ,  2023/6203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/58 Esas, 2019/1005 Karar

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 16.05.2019 tarihli ve 2019/58 Esas, 2019/1005 sayılı Kararının, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın (2709 sayılı Kanun) 40 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 34 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 231 nci maddesinin ikinci fıkrası, 232 nci maddesinin altıncı fıkrası ve 291 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, mercii, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin zorunlu olduğunun belirtilmesi ve 5271 sayılı Kanun'un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında, ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır'', aynı Kanun'un "Temyiz gerekçesi" başlığını taşıyan 295 inci maddesinin birinci fıkrasında ise; "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir'' şeklindeki düzenlemeler karşısında;

Katılan vekiline 16.05.2019 tarihinde tefhim edilen ve 22.05.2019 tarihinde tebliğ olunan hükümde 5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi gerektiğinin bildirilmediği gibi bu hususun meşruhatlı tebligat ile de ihtar edilmediği anlaşıldığından,

Katılan vekiline yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda usulüne uygun şekilde ''5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca gerekçeli temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi halinde temyiz talebinin incelenebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceği'' hususlarını içeren meşruhatlı tebligat ile gerekçeli kararın tebliğ edilmesinden,

Temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verilmesi halinde ise bu hususta ek tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,Oy birliğiyle, 15.05.2023 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2023/20521
Karar No: 2023/20424
Karar Tarihi: 21.12.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/20521 E.  ,  2023/20424 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 19.10.2023

SAYISI : 2023/2567 E., 2023/2832 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 50. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/3 E., 2023/144 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun usulden reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 19.10.2023 tarihli ek karar ile; temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 19.10.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre Bölge Adliye Mahkemesince kabul edilen ve temyize konu edilen toplam miktar 8.549,00 TL olup bu miktar, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 19.10.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,21.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/9752
Karar No: 2020/7027
Karar Tarihi: 01.07.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/9752 E.  ,  2020/7027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

ma

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içerisinde bulunan, olay yerini gösteren kamere görüntüleri incelendiğinde, iş yerine girmeye çalışan birden fazla kişinin göründüğü ve müştekinin 4 kişinin sokağa doğru kaçtığını beyan etmesi karşısında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında suça sürüklenen çocuk hakkında TCK’nın 119/1-c maddesinin uygulanmaması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 01/07/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/7844
Karar No: 2014/15893
Karar Tarihi: 17.10.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/7844 E.  ,  2014/15893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 36. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 15/11/2011 gün ve 2011/127-2011/53 sayılı kararı düzelterek onayan Daire’nin 21.11.2013 gün ve 2012/3995-2013/21126 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili ve borcu üstlenen ... vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından davalı bankaya el konulmadan önce yatırdığı paranın hiçbir yazılı talimatı olmadan davalı banka yetkilileri tarafından ...’de kurulan paravan ... Off Shore Bank Ltd. adlı kıyı bankası hesabına aktarıldığını, müvekkilinin alacağının tahsili amacıyla kıyı bankası aleyhine başlattığı icra takibinin kıyı bankasının hiçbir mal varlığının bulunmaması ve kapatılmış olması nedeniyle sonuçsuz kaldığını, davalı banka kuruluş sermayesini de temin etmek suretiyle ...'de kurmuş olduğu paravan banka ile organik ilişki içinde olup, müvekkilinin mevduatının kanuna karşı hile yapılarak davalı banka tarafından kullanıldığını, davalı bankanın kötü niyetli olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı tutularak açılan davada 16.295,82 TL'nin vade sonuna kadar akdi faiziyle, vade sonundan itibaren de fiili ödeme tarihine kadar bankalarca mevduata uygulanan en yüksek mevduat faizi ile birlikte davalı bankadan tahsilini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında yapılan ıslah ile dava konusu edilen alacağın dışında 01.10.1999 tarihinde yatırılmış olup, sehven dava edilmemiş bulunan 4.371,29 TL ile birlikte toplam 20.667,11 TL'nin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı ve borcu üstlenen vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, davalı ve borcu üstlenen ... vekili tarafından temyiz edilen karar, Dairemizin 21.11.2013 günlü kararında yazılı gerekçelerle düzeltilerek onanmıştır.

Davalı vekili ve borcu üstlenen ... vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuşlardır.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekili ve borcu üstlenen ... vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekili ve borcu üstlenen ... vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, ödediği karar düzeltme harcının isteği halinde karar düzeltme isteyen davalıya iadesine, 17.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.