erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/15648
Karar No: 2017/8064
Karar Tarihi: 07.12.2017

**4. Hukuk Dairesi         2015/15648 E.  ,  2017/8064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 07/04/2015 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 01/10/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Davalı adına, gerekçeli kararın tebliğine ilişkin çıkarılan tebligat "Aynı çatı altında birlikte çalışan ehil ve reşit daimi işçisinin imzasına tebliğ edildi" şerhi ile tebliği edilmiştir.

Tebliğat Kanunu'nun belli bir yerde veya evde meslek ve sanat icrası başlıklı 17. maddesinde "Belirli bir yerde devamlı olarak meslek veya sanatını icra edenlere, o yerde de tebliğat yapılabilir. Muhatabın işyerinde bulunmaması halinde tebliğ, aynı yerde sürekli olarak çalışan memur veya müstahdemlerinden birine yapılır. Muhatap, meslek veya sanatını konutunda icra ediyorsa, kendisi bulunmadığı takdirde memur veya müstahdemlerinden birine yapılır. Bunlardan hiç birinin bulunmaması durumunda tebliğ, aynı konutta sürekli olarak oturan kişilere veya hizmetçilerden birine yapılır." düzenlemesi yer almaktadır. Ancak tebliğatın yapıldığı adres davalının işyeri adresi olmayıp ikamet adresidir. Davalının ikamet adresinde Tebligat Kanunu'nun 17. maddesine göre daimi çalışanına tebligat yapılmış olması çelişkili olup yapılan tebligat usulsüzdür.

Şu durumda, gerekçeli kararın ve davacı tarafın temyiz dilekçesinin, davalıya usulüne uygun tebliği ile temyize cevap süresinin beklenmesi, hükmün temyiz edilmesi durumunda temyiz dilekçelerinin dosya içerisine konulduktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Dosyanın yukarıda belirtilen eksiklik giderildikten sonra temyiz incelemesi için iade edilmek üzere mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 07/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/9905
Karar No: 2011/17749
Karar Tarihi: 29.11.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/9905 E.  ,  2011/17749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı; davalı ile çocuk ve bebek ihtiyaçlarının karşılanmasına ilişkin mağaza açılarak ortak olması konusunda anlaştıklarını, davalının mağazaya alınan ve alınacak bazı malların parasını ödemesini, kendisine bir miktar para verilmesini, daha sonrada ... yerinin daha iyi satış yapabilmesi için bir takım tadilat ve dekorasyon işlerinin yapımını üstlenmesini talep ettiğini, bu nedenle davalının borçlu olduğu firmalara havale veya ... yeri için alınan malların bedeli olarak ödemelerde bulunduğunu, yine elden ödeme yerine geçmek üzere İNG bank'a ait 2.500.00 TL bedelli çekide davalıya teslim ettiğini, çekin davalı tarafından tahsil edildiğini, ancak işyerinin Vergi dairesine tescili talebi sonrası davalının masrafları bahane ederek işyerinde işçi olarak gösterilmesi konusunda razı ettiğini, 7.5 ay işyerinde işçi olarak çalıştığını,ancak fiilen ortak olduğu düşünce ve iradesiyle hareket ettiğini, davalının paraları iade etmediğini, sebepsiz zenginleştiğini, paraların geri alınması amacıyla yaptıkları takibe de haksız itiraz ettiğini belirterek; 20.470,00 TL üzerinden itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Tebligat Kanununun 35.maddesine göre usulüne uygun olarak yapılan tebligata rağmen duruşmaya katılmamış davaya cevap da vermemiştir.

Mahkemece; davalının borçlu olduğu firma ve yerlere 22.970 TL. Ödendiği, ancak ödemelerin bizzat davalıya yapılmaması karşısında davacının, bu ödemeleri mağazaya ortak 2011/9905-17749

olmak amacıyla yapılıp yapılmadığı konusunda davacıya delillerinin sorulduğu, toplanan delillerden ödemenin davalıya yapılmaması nedeniyle bu hususun sabit olmadığı, ispat külfetinin davacıda olması ve davacının yemin deliline dayanmış olması nedeniyle, davalıya söz konusu ödemelerin davacı tarafından, davalı adına bu amaçla ödendiği konusun da usulüne uygun yemin davetiyesi tebliğ edildiği halde davalı yemin davetiyesine icabet etmediği gerekçesiyle davanın kabulü ile takibin 20.470,00 TL.üzerinden devamına karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı adına çıkartılan yemin davetiyesinin HUMK.nun 337 maddesi gereğince usulüne uygun düzenlenmediği, meşruhatın eksik olduğu anlaşılmış olup, mahkemece bu yemin davetiyesine dayanılarak davalının yeminden kaçındığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 304,00 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 29.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/8107
Karar No: 2019/9074
Karar Tarihi: 10.12.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/8107 E.  ,  2019/9074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- 213 sayılı VUK'nin 139. maddesine göre; vergi incelemeleri, esas itibarıyla incelemeye tabi olanın iş yerinde yapılır. İş yerinin müsait olmaması, ölüm, işin terk edilmesi gibi zaruri sebeplerle incelemenin yerinde yapılması imkansız olur veya mükellef ve vergi sorumluları isterlerse inceleme dairede yapılabilir. İş yeri faal olan mükelleflere, defter ve belgelerin vergi dairesine getirilmesi için yapılan tebligatlar usulüne uygun olmadığında suçun unsurları oluşmayacaktır. Somut olaya gelince, vergi denetmeni tarafından defter ve belgelerini ibraz etmesi için çıkartılan tebligatın, 10.05.2011 tarihinde, iş yeri adresinde bizzat sanığa tebliğ edilmesi; incelemenin dairede yapılmasını gerektiren nedenler tespit edilmediği için, defter ve belgelerin incelenmek üzere ibrazı için denetmenlik adresine getirilmesi istenerek sürecin mükellef aleyhine tersine çevrilmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti açısından, suç tarihinde şirketin hesaplarının dairede incelenmesine imkan veren 213 sayılı VUK’nin 139/2. maddesindeki istisnalardan birinin varlığının önceden belirlenip belirlenmediğinin, iş yerinde faaliyetin devam edip etmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması; iş yeri dışında inceleme yapılmasına ilişkin bir tespit varsa belgesinin istenmesi, aksi takdirde yapılan tebligatın hukuki geçerliliği olmayacağı da dikkate alınarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

2- Kabule göre ise;

a) Sanığın tekerrüre esas alınan mahkûmiyetinin elektrik enerjisi hakkında hırsızlık suçuna ilişkin olup; 5237 sayılı TCK'nin 142/1-f maddesinde düzenlenen suçun, sonradan yürürlüğe giren, 5237 sayılı TCK'nin 6352 sayılı Kanunda ile değişik 163/3. maddesinde "karşılıksız yararlanma suçu" olarak düzenlenmesi ve koşullarının bulunması durumunda "ceza verilmesine yer olmadığına” karar verilmesi seçeneğinin öngörülmesi karşısında, uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırıldıktan sonra, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini ile sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun değerlendirilmesinin gerekmesi,

b) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan hak yoksunluklarının, sanığın kendi alt soyu dışındakiler için hapis cezasının infazı tamamlanana kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin, Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz talepleri bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 10.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/9192
Karar No: 2023/1363
Karar Tarihi: 08.03.2023

**1. Hukuk Dairesi         2021/9192 E.  ,  2023/1363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescili, olmazsa bedel davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece 04.06.2013 tarihli ve 2009/370 Esas, 2013/347 Karar sayılı karar ile davanın reddine karar verilmiş, kararın temyizi üzerine Dairenin 09.02.2015 tarihli ve 2014/22427 Esas, 2015/1707 Karar sayılı kararı ile Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda 17.02.2017 tarihli ve 2015/551 Esas, 2017/45 Karar sayılı karar ile kısmen kabul kararı verilmiş, kararın temyizi üzerine Dairenin 09.07.2020 tarihli ve 2017/3497 Esas, 2020/3662 Karar sayılı kararı ile Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda 30.03.2021 tarihli ve 2020/347 Esas, 2021/99 Karar sayılı karar ile asıl ve birleştirilen davaların kısmen kabulüne karar verilmiş, karar taraflarca temyiz edilmemiş, asıl davada davalı ...'nin talebi üzerine Mahkemece 21.09.2021 tarihli ek karar ile asıl davada davalı ... yönünden davanın reddedilmesine rağmen onun hakkında vekalet ücretine ilişkin hüküm kurulmadığı gerekçesi ile anılan davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmiştir.

Ek karar, asıl davada davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi; 6100 sayılı Kanun’un 305/A maddesi uyarınca verilen Mahkemenin 21.09.2021 tarihli ek kararına ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) hükmün tamamlanması başlıklı 305/A maddesinde "Taraflardan her biri, nihaî kararın tebliğinden itibaren bir ay içinde, yargılamada ileri sürülmesine veya kendiliğinden hükme geçirilmesi gerekli olmasına rağmen hakkında tamamen veya kısmen karar verilmeyen hususlarda, ek karar verilmesini isteyebilir. Bu karara karşı kanun yoluna başvurulabilir." hükmü düzenlenmiştir.

Somut olayda, asıl davada davalı olan Kadime yönünden davanın reddine karar verilmesine rağmen Mahkemece asıl davaya ilişkin hüküm kurulurken kendisini davada vekille temsil ettiren davalı ... yönünden vekalet ücretine ilişkin bir hüküm kurulmamış olduğu, kararın davalı ...'ye tebliğinden itibaren bir ay içerisinde anılan davalı tarafından bu hususta ek karar verilmesinin Mahkemeden talep edildiği gözetildiğinde Mahkemece HMK'nın 305/A maddesi uyarınca vekalet ücretine yönelik ek karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Mahkemenin 21.09.2021 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 120.60 TL onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

08.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2025/2114
Karar No: 2025/3262
Karar Tarihi: 09.04.2025

**9. Hukuk Dairesi         2025/2114 E.  ,  2025/3262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/289 E., 2024/910 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda Dairece, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341/2 hükmü uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1-(b) hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Somut uyuşmazlıkta; 01.01.2023-31.12.2024 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2023 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki ücret tespitinin ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373/4 hükmü uyarınca bozmaya uyularak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen miktar; 14.11.2024 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7531 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 22. maddesi ile 6100 sayılı Kanun'un ek madde 1 hükmüne eklenen 3. fıkra uyarınca, İlk Derece Mahkemesinin bozulan karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 17.830,00 TL’nin altında kaldığından, davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple,

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

09.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/1967
Karar No: 2015/14719
Karar Tarihi: 23.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/1967 E.  ,  2015/14719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Osmancık Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/04/2014

NUMARASI : 2013/1140-2014/736

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor, hüküm kurmaya elverişli değildir.Şöyle ki;

Arsa vasfındaki dava konusu taşınmaz ile emsal olarak kabul edilen 441 ada 35 parsel sayılı l taşınmazın, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerine göre dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan 7.75 kat daha değersiz olduğu anlaşılmasına rağmen bilirkişi raporunda somut emsal olarak alınan taşınmazın, dava konusu taşınmazdan 1,35 kat daha değerli olduğuna ilişkin tespit inandırıcı görülmediği gibi,

Mahkemece de daha önceden geçen kamulaştırma dosyalarında ki taşınmazlar için belirlenen bedeller esas alınmak suretiyle yasal olmayan gerekçelerle resen raporda tespit edilen bedelin yükseltilmesi suretiyle bedel belirlenmesi doğru değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmazlara yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapıldıktan sonra dava konusu taşınmazların değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazların ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi olduklarının ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden sorulup, vergi değerleri de karşılaştırılmak suretiyle değer biçilip alınacak bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi, Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 23.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/2098
Karar No: 2019/4713
Karar Tarihi: 03.07.2019

**16. Ceza Dairesi         2019/2098 E.  ,  2019/4713 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1,TCK'nın 62, 53, 58/9 maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle;

Sanık hakkında tayin olunan cezanın süresi itibariyle yasal şartları oluşmadığından, sanık müdafiinin duruşma isteminin CMK'nın 299. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre yapılan temyiz incelemesi sonunda dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre sanığın çocuklarını örgüte müzahir okullara göndermesinin örgütsel faaliyet ya da delil olarak değerlendirilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Balıkesir 2.Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2.Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.07.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/5633
Karar No: 2017/2484
Karar Tarihi: 19.04.2017

**20. Ceza Dairesi         2015/5633 E.  ,  2017/2484 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Beraat

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü tarafından düzenlenen 20.09.2013 tarihli Uzmanlık raporuna göre sanığın üzerinde ele geçen, çoğu içilmiş el sarımı sigarada net ağırlığı 0,5 gram gelen kahverenkli bitki parçaları üzerinde uyuşturucu maddelerden esrar bulaşıklarının bulunduğunun tespit edilmesi karşısında esrar bulaşıklarının kullanmaya elverişli olup olmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu veya uzman bir kurum ya da kuruluştan rapor alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun tespitinin gerektiği gözetilmeden, dosya kapsamına uymayan gerekçeyle sanığın beraatine karar verilmesi;

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 19.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/1067
Karar No: 2008/3916
Karar Tarihi: 10.07.2008

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/1067 E.  ,  2008/3916 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C

Y A R G I T A Y

17.HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda: Davanın reddine ilişkin ... 1.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 18.9.2007 gün ve 2004/454-2007/302 sayılı hükmün duruşma yapılması isteğiyle Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla işin duruşmaya tabi olduğu belirlendikten sonra 8.7.2008 Salı günü için taraflara gönderilen çağrı kağıdı üzerine hükmü temyiz eden davacı ... Muhakemat Müdürlüğü vekili Av. Gülderen Şahin geldi, davalılardan gelen olmadığı anlaşılmakla duruşmaya başlandı, temyiz isteğinin süresinde olduğu tesbit edilmekle hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalılardan ... Nakliyat San ve Tic.Ltd.Şti’nin müvekkiline vergi borcu bulunduğunu, davalılardan ... ve ...’nun şirketin ortakları olduğunu, vergi borcunun ödeme emri tebliğlerine rağmen ödenmediğini ancak ... ve ...’nun borçlarını ödememek amacıyla kendilere ait taşınmazları muvazaalı olarak diğer davalılara sattığını öne sürerek yapılan tasarrufların iptalini talep etmiştir.

Davalılardan ... davaya cevap vermemiş, diğer davalılar davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece şirket ortakları ile ilgili icra takibi bulunmadığından davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6183 sayılı kanunun değişik 35. maddesi gereğince limited şirket ortakları şirketten tahsil imkanı bulunmayan amme alacağından sermaye payları oranında doğrudan doğruya sorumlu olurlar ve bu kanun hükümleri gereği doğrudan doğruya takibe tabi tutulurlar.

Mahkemece borçlu ... rlu ve ...’nun şirket ortakları oldukları ancak haklarında takip yapılmadığı düşüncesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Dosyanın incelemesinde çok sayıda ödeme emri tebliğ edilmiştir. Bir kısım ödeme emirlerinde ... Nakliyat Limited Şirketi muhatap olarak gösterilmiş, bir kısım ödeme emirlerinde ise ... ve ... muhatap gösterildiği anlaşılmaktadır.

Bu hale göre davalılar ... ve ... adına çıkartılan ödeme emirleri ile ilgili takibin gerçekleştirildiğinin kabulü gerekir. Bu kapsama giren takibe konu vergi borçlarının belirlenmesi bakımından bilirkişi incelemesi yaptırılabilir. Ayrıca dosydaki belgelerden ... Nakliyat Ltd.Şti tarafından vergi mahkemelerinde bir kısım davalar açıldığı anlaşılmaktadır. Bu durumda tarafların verecekleri bilgiye göre vergi mahkemelerinde sonuçlanan dava varsa mahkeme kararları da dosyaya getirtilmeli, takibin kapsamı belirlenmelidir. Açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile yukarda açıklanan sebeplere hasren BOZULMASINA 500.YTL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 10.7.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.