erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/19743
Karar No: 2018/2132
Karar Tarihi: 15.03.2018

**10. Hukuk Dairesi         2015/19743 E.  ,  2018/2132 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, meslek hastalığı geçirdiğinin ve meslekte kazanma gücünün kayıp oranının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına, 15.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/4981
Karar No: 2025/46
Karar Tarihi: 06.01.2025

**11. Ceza Dairesi         2024/4981 E.  ,  2025/46 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR SAYISI : 2022/2471 E. 2023/152 K.

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

HÜKÜM : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile ek kararın onanması

Yapılan ön inceleme neticesinde Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 13.05.2024 tarihli ve 2022/2471 Esas, 2023/152 Karar sayılı ek kararının sanık tarafından temyizi üzerine gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesinde yer verilen;

“İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 13.05.2024 tarihli ve 2022/2471 Esas, 2023/152 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bartın Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.01.2025 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2016/12750
Karar No: 2017/12097
Karar Tarihi: 02.05.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/12750 E.  ,  2017/12097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.Şöyle ki;

1)Arsa niteliğindeki dava konusu Fatih mahallesi 707 ada 57 parsel sayılı taşınmaz ile emsal olarak mukayeseye esas alınan taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2015 yılında Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından re'sen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri karşılaştırıldığında, emsalin rayiç değerinin 42,02-TL dava konusu taşınmazın rayiç değerinin 36,77-TL olduğu anlaşılmakla, dava konusu taşınmazın vergi değeri daha düşük olmasına rağmen, emsalden 2 kat daha değerli kabul edilmesi ve değer biçilmesi nedeniyle rapor inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu

taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Taşınmazın tapu kaydındaki ipoteğin bedele yansıtılmaması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/1778
Karar No: 2020/4559
Karar Tarihi: 24.12.2020

**23. Hukuk Dairesi         2020/1778 E.  ,  2020/4559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Şikayetçi vekilince açılan sıra cetvelini şikayet davası sonucunda mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, verilen kararın bir kısım şikayet olunanlar vekillerince temyiz edilmesi üzerine, hükmün Dairemizce onanmasına karar verilmiştir.

Bu kez Dairemiz kararına karşı, şikayet olunanlar Sarayköy Vergi Dairesi ve SGK vekillerince karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Dosyadaki yazılara, İcra Mahkemesi kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, İİK’nın 366. maddesi ve HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayet olunanlar Sarayköy Vergi Dairesi ve SGK vekillerinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 492 Sayılı Harçlar Yasası'nın 13/j maddesi uyarınca karar düzeltme talebinde bulunan Sarayköy Vergi Dairesi ve SGK'dan harç alınmasına yer olmadığına,

takdiren 450,00 TL'şer para cezasının karar düzeltme isteyenlerden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine 24.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/26264
Karar No: 2012/21293
Karar Tarihi: 10.12.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/26264 E.  ,  2012/21293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 2003 yılı: Zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırma

2004 yılı: Mahkûmiyet (her iki sanık)

1-Katılan vekilinin 2003 takvim yılına ilişkin kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca; sanıklara yüklenen “2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının ortadan kaldırıldığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Sanıklar müdafilerinin 2004 takvim yılına ilişkin kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 10.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2024/15138
Karar No: 2025/270
Karar Tarihi: 09.01.2025

**9. Hukuk Dairesi         2024/15138 E.  ,  2025/270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/110 E., 2024/333 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda Dairece, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341/2 hükmü uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250,00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1-(b) hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Somut uyuşmazlıkta; 01.01.2023-31.12.2024 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2023 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki hükmün, ücret tespiti bakımından temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373/4 hükmü uyarınca bozmaya uyularak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

09.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/13866
Karar No: 2016/3062
Karar Tarihi: 22.02.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/13866 E.  ,  2016/3062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/03/2015

NUMARASI : 2014/598-2015/196

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 22/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/5513
Karar No: 2015/22113
Karar Tarihi: 05.10.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/5513 E.  ,  2015/22113 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2014/122827

MAHKEMESİ : İstanbul(Kapatılan) Anadolu 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/02/2014

NUMARASI : 2012/1433 (E) ve 2014/132 (K)

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya muhalefet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sonradan değiştirilmesini önlemek, delil olma yeteneğini ve güveni sağlamak için hükme esas alınan soruşturma evraklarının, Cumhuriyet Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmelik'in 26. maddesi uyarınca onaylanmış olması gerektiği gözetilmeden, onaysız belge fotokopilerine dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 05.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/12726
Karar No: 2020/2747
Karar Tarihi: 25.02.2020

**17. Ceza Dairesi         2019/12726 E.  ,  2020/2747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Müştekinin çalınan cüzdanı ve içindeki kartlarının muhtarlığa gittiğinde orada olduğunu gördüğü, sanığın çalınan eşyaların iadesine yönelik herhangi bir iradesinin bulunmadığı anlaşılmakla sanık hakkında koşulları oluşmamasına rağmen TCK’nun 168/1 maddesinin uygulanması ve sanığın adli sicil kaydının incelenmesinde tekerrüre esas en ağır ilam niteliğinde olan İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/1849 Esas ve 2013/179 Karar sayılı kararı ile TCK’nun 142/1-b, 143 maddesi uyarınca verilmiş 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezası bulunmasına rağmen mahkemece aynı kararın TCK’nun 116/4 ve 119/1-c maddeleri uyarınca verilmiş 1 yıl 8 ay hapis cezasının TCK’nun 58.maddesinin uygulanmasına esas alınması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

T.C. Anayasa Mahkemesinin hükümden önce 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, sanık ...’nın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiriler dışında usûl ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 25/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/1069
Karar No: 2008/2508
Karar Tarihi: 14.03.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/1069 E.  ,  2008/2508 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Kastamonu 2.İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılardan Kastamonu Vergi Dairesi Müdl. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayet eden vekili, kamu kurumu olan müvekkil ...'nın haczine, Vergi Dairesinin haczinin iştirak ettirilmesinin doğru olmadığını belirterek sıra cetvelinin iptalini istemiştir.

Mahkemece 6183 sayılı Kanunun 69.maddesi uyarınca ilk haciz kamu kurumuna ait olduğundan, diğer kamu kurumunun bu hacze iştirak edemeyeceği belirtilerek dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu şikayet kabul edilmiştir.

Şikayet edilen Vergi Dairesi vekili kararı temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, 14.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/8795
Karar No: 2012/2456
Karar Tarihi: 01.03.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/8795 E.  ,  2012/2456 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli cinsel saldırı suçundan sanık ..., ... ve ...’ün yapılan yargılamaları sonunda; sanıklar Hüseyin ve Emrah’ın eylemlerinin çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve sanık ...’in eyleminin çocuğun basit cinsel istismarı suçlarını oluşturduğunun kabulüyle mahkûmiyetlerine ve sanık ... hakkında kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Bilecik Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22.02.2008 gün ve 2006/164 Esas, 2008/25 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi Cumhuriyet Savcısı ve sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay 5. Ceza Dairesi 08.02.2010 tarih 2009/5953 Esas, 2010/661 sayılı Kararı ile sanık ... hakkında çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara Cumhuriyet Savcısı tarafından yapılan itiraz üzerine Eskişehir Ağır Ceza Mahkemesince 19.03.2008 gün ve 2008/363 değişik iş sayılı “suç vasfına yönelik talep konusunda karar verilmesine yer olmadığına, talebin temyiz mahiyetinde kabulüne” karar verildiği ve temyiz incelemesi için gönderildiği halde, tebliğnamede bu hususta görüş bildirilmediğinden, ek tebliğname düzenlemek üzere incelenmeyen dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine karar verildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından dosyanın iadesi sonucu yapılan incelemede ek tebliğnamenin bulunamadığı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden alınan.... numaralı ek teblignamenin başlık kısmının bulumasına karşın görüş bildiren alttaki kısmın boş olduğu anlaşılmakla, varsa.... numaralı ek tebliğnamenin onaylı suretinin çıkarılarak gönderilmesi, yoksa yukarıda belirtilen hususta ek tebliğname düzenlemek üzere incelenmeyen dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİİNE, 01.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/15570
Karar No: 2017/1752
Karar Tarihi: 08.02.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/15570 E.  ,  2017/1752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemce davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

1-Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Emsal kabul edilen taşınmazın değerlendirmeye esas alınan tarihli satışı olmadığı anlaşıldığından somut emsal olarak değererlendirilmesi doğru olmadığı gibi raporda satışın şirkete satış olduğu açıklandığından özel amaçlı olup hükme esas alınacak nitelikte değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar yada kadoastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar emsal

-/-

taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak usretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğnini düşünülmemesi,

2-Davacı idare harçtan muaf olduğu halde aleyhine harca hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının irad kaydedilmesine, 08/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/3098
Karar No: 2019/3135
Karar Tarihi: 12.03.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/3098 E.  ,  2019/3135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuklar ... ve Ferhat Gülaçmaz ile suça sürüklenen çocuk ... müdafii

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK : Bozma

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Mahkemenin uygulamasında isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

TCK’nun 61. maddesine aykırı olarak TCK’nun 31/3 maddesinin TCK’nun 168. maddesinden sonra uygulanması sonuç ceza değişmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... ile suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz talebi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 12.03.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.