erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2017/10456
Karar No: 2022/1972
Karar Tarihi: 10.02.2022

**11. Ceza Dairesi         2017/10456 E.  ,  2022/1972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sahte fatura düzenleme suçlarında her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, ancak aynı takvim yılı içerisinde farklı zamanlarda düzenlenen sahte fatura eylemlerinin bir bütün halinde zincirleme sahte fatura düzenleme suçunu oluşturacağı, sanık hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından kamu davası açıldığı gözetilmeden, hangi yıla ilişkin hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin tek hüküm kurulması ve TCK'nin 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümleri uygulanmayarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında yeniden değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık müdafilerinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 10.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/1802
Karar No: 2012/13355
Karar Tarihi: 03.04.2012

**3. Ceza Dairesi         2010/1802 E.  ,  2012/13355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine. Ancak;

1-Mağdurun aracını sitenin girişine geçişi kapatacak şekilde bırakması, sanığın aracı ile geçememesi nedeniyle olayın meydana geldiğinin tespit edilmesi karşısında, sanık hakkında TCK’nın 29. maddesi gereğince haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2-Sanığın elindeki sopa ile önce müştekinin aracına vurup zarar verdiği, ardından müştekiye vurmak için yöneldiği, bu sırada müştekinin yüksek duvardan atlayarak sol fibula kırığı meydana gelecek şekilde yaralandığı anlaşıldığından; sanığın TCK’nun 23. maddesi yollaması ile TCK’nun 87/3 maddesi gereğince cezalandırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 03.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/15594
Karar No: 2014/22871
Karar Tarihi: 17.11.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/15594 E.  ,  2014/22871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Velayet-İştirak Nafakası

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından iştirak nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre müşterek çocuk ... ihtiyaçlarına nazaran takdir edilen iştirak nafakası çoktur. Mahkemece Medeni Kanunun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeple BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 17.11.2014 (Pzt.)
Esas No: 2015/42047
Karar No: 2017/17304
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/42047 E.  ,  2017/17304 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2020/2083
Karar No: 2020/6062
Karar Tarihi: 20.10.2020

**11. Ceza Dairesi         2020/2083 E.  ,  2020/6062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belge gizleme

HÜKÜM : Beraat

A) Sanık hakkında... 8. Asliye Ceza Mahkemesinde açılan asıl davaya ilişkin verilen beraat kararına yönelik katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen suçun cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 18/06/2012 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu sebeple yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen asli zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

B) Sanık hakkında... 10. Asliye Ceza Mahkemesinde açılan birleşen davaya ilişkin verilen beraat kararına yönelik katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Dairemizin 12/02/2019 tarih, ... karar sayılı ilamı ile sanığın savunmasında, muhasebecisinin vefat etmesi nedeniyle defter ve belgelerini ibraz edemediğini, araştırmaya ve temin etmeye çalıştığını belirttiği, dilekçesini vergi dairesine sunduğunu, sonrasında vefat eden muhasebecisinin çalışanına ulaşarak defter ve belgelerini temin edip vergi dairesine götürdüğünü ancak hakkında yasal işlem başlatıldığı gerekçesiyle kabul edilmediğini belirtmesi nedeniyle sanığın suç kastının belirlenebilmesi bakımından süresinden sonra da olsa defter ve belgelerini ibraz edip etmediğinin bağlı bulunduğu vergi dairesinden sorulmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği belirtilerek mahkumiyet kararının bozulduğu, sanık ve müdafinin bozma sonrasında da benzer beyanlarda bulundukları, Mahkemece bozma ilamına uyulmasına rağmen, bozma ilamında belirtilen eksikliğin giderilmediğinin anlaşılması karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi bakımından;sanığın savunmalarında belirttiği, defter ve belgelerini temin ettikten sonra vergi dairesine götürdüğünü ancak hakkında yasal işlem başlatıldığı için kabul edilmediği hususunun bağlı bulunduğu vergi dairesinden sorulmasından sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 20/10/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2017/7529
Karar No: 2017/18403
Karar Tarihi: 11.09.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/7529 E.  ,  2017/18403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan Kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava 4650 sayılı kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan Kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

... İlçesi, ... Köyü, ... parsel sayılı taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda soyut ifadelerle değer biçildiğinden, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve

değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 11/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/11560
Karar No: 2008/12154
Karar Tarihi: 12.06.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/11560 E.  ,  2008/12154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çınar İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/03/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İcra emrinde alacaklı vekilince 4350. YTL. asıl alacak ve 1250 YTL. işlemiş faiz talep edilmiştir. Borçlu vekilinin şikayeti üzerine Mahkemece yapılan inceleme sonucu asıl alacağın 2138 YTL. olarak düzeltilmesi yerinde ise de, takip talebinde 2 nolu alacak kalemi olarak talep edilen 1250 YTL. işlemiş faiz alacağının alacaklının bu talebi aşılarak 2365 YTL. olarak düzeltilmesine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 12/06/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/85
Karar No: 2020/1444
Karar Tarihi: 18.02.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/85 E.  ,  2020/1444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş; her takvim yılında işlenen sahte fatura kullanma suçlarının ayrı ayrı işlenmiş, birbirinden bağımsız suçları oluşturması nedeniyle her bir takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, tek mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle eksik ceza tayini isabetsizliği aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz nedenlerinin reddine, ancak;

Sanık hakkında mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından kamu davası açıldığı, Mahkemenin kabulünün de aynı yönde olduğu halde hüküm fıkrasında eylemin “sahte belge düzenlemek kullanmak” şeklinde ifade edilmesi, yasaya aykırı;

Sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 322. maddesi gereğince düzeltilmesi

mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından “düzenlemek” ibaresi çıkartılmak suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/15261
Karar No: 2017/26395
Karar Tarihi: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/15261 E.  ,  2017/26395 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2019/2711
Karar No: 2019/5689
Karar Tarihi: 26.06.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/2711 E.  ,  2019/5689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-213 sayılı VUK'nin 139/2. maddesinde incelemenin dairede yapılmasını gerektiren nedenlerden birinin varlığı önceden belirlenmeden faaliyetini sürdüren mükelleflere defter ve belgelerin ibrazı için yapılan tebligatların hukuken geçerli olmayacağı ve tebligat tarihinde işyerinin faal olup olmadığına dair bir tespite yer verilmemiş olduğunun anlaşılması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi açısından, incelemenin dairede yapılmasına imkan veren 213 sayılı Kanun'un 139/2. maddesindeki istisnalardan birinin varlığının önceden belirlenip belirlenmediğinin incelemeyi yapan vergi biriminden sorulup, buna ilişkin bir tespit varsa belgesinin istenmesi, aksi takdirde yapılan tebligatın hukuki geçerliliği bulunmayacağından atılı suçun yasal unsurlarının oluşmayacağı gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı adına Denetim Grup Müdürü vekilinin 01.09.2009 tarihli mütalaasının sanık ... adına düzenlenmiş olduğu, sanık ... yönünden usulüne göre verilmiş bir mütalanın bulunmadığı dikkate alınarak; ... yönünden 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması,

3-Defter belge ibraz etme istem yazısının sanık ...'e 26.02.2009 tarihinde tebliğ edilmesinden itibaren 15 günlük sürenin bitimi olan “14.03.2009” tarihinin defter ve belge ibraz etmeme suçunun işlendiği tarih olduğu, aynı hususa ilişkin 29.06.2009 tarihinde 2. kez yapılan tebligatın ise hukuki geçerliliğinin bulunmadığı gözetilmeden, gerekçeli karar başlığına suç tarihinin “Temmuz 2009” şeklinde yanlış yazılması,

4- Kabule göre; suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 08.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun'un 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/a-2. maddesinde 1 yıldan 3 yıla kadar hapis cezası öngörüldüğü halde, temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle tayin edildiğine dair bir gerekçenin bulunmaması da dikkate alındığında, 18 ay hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafii ve sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26/06/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2006/16657
Karar No: 2007/5151
Karar Tarihi: 29.03.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/16657 E.  ,  2007/5151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ       :Kadıköy 3.Aile Mahkemesi

TARİHİ        :20.7.2006

Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre \*kadın yararına takdir edilen tedbir ve yoksulluk nafakası \* çoktur. Mahkemece  Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 29.03.2007 (Prş.)
Esas No: 2015/9678
Karar No: 2015/7509
Karar Tarihi: 17.09.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/9678 E.  ,  2015/7509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 404. maddesi uyarınca velayet kendisine bırakılan velinin vefat etmesi nedeniyle küçüğe vasi tayini istemine ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayı küçüğün MERNİS adresinin “... Mah. .... Sk. No:... İç Kapı No:... .../...” olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince 20.01.2014 tarihli karar ile küçüğün annesi ...'nin velayeti altına bırakılmasına karar verilmiş, karara yapılan itiraz üzerine denetim makamı olan ... Asliye Hukuk Mahkemesince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 20.01.2014 tarih ve 2013/1202 Esas, 2014/52 karar sayılı kararının kaldırılmasına karar verilmiş, bunun üzerine ... Sulh Hukuk Mahkemesince 03.06.2015 tarihli ek karar ile kısıtlı adayının babaannesi ile birlikte “... Mah. ... Sok. No:... .../...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Tüm dosya kapsamından kısıtlı adayı küçüğün güncel MERNİS adresi de olan “... Mah. ... Sok. No:... .../...” adresinde babaannesi ile birlikte ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 17/09/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/2571
Karar No: 2006/5366
Karar Tarihi: 20.04.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/2571 E.  ,  2006/5366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 146 ada 18 parsel sayılı 2830 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, 1937 yılı 564 tahrir nolu vergi kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar adlarına tesbit edilmiştir. Davacı, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine ve dava konusu parselin tespit gibi davalılar adlarına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 30.11.1979 tarihinde kesinleşen orman kadastrosu ve 2. madde uygulaması vardır. Taşınmaz bu çalışmada orman sınırları dışında bırakılmıştır.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın kesinleşen orman kadastro sınırları dışında kaldığı ve devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiş ise de, mahkemenin bu kabulü dosya içeriğine ve toplanan delillere uygun düşmemektedir. Şöyle ki;

Çekişmeli taşınmazın tespitine esas alınan 564 tahrir nolu vergi kaydı 10 Ar yüzölçümünde olup, Batıda ..., Doğuda ..., Kuzeyde ... ..., Güneyde ... sınırlarını okumaktadır. Yerel bilirkişi, ... sınırını 36 parsel; M.... sınırını 14 parsel, ... sınırını 20 parsel, batıdaki harman sınırını ise, kendisine ait ... harman yeri olarak tarif etmiş ve 15, 16, 17 ve 57 parsellerin bulunduğu alanı göstermiştir. Nevar ki; batıda 17 ve 57 parseller ile güneyde 56 parsel mera olarak sınırlandırılmış, yine ... batıda 19 parsel ise, Hazine adına ham ... niteliği ile tespit edilmiş olduğuna göre, 564 nolu vergi kaydı değişir sınırlı olup, 3402 Sayılı Yasanın 20/C maddesi uyarınca kapsamı miktarı ile geçerlidir. Resmi kayıt ve belgeler, sahibi lehine olduğu kadar aleyhine de delil teşkil edeceği ve resmi belgelere ... düşen bilirkişi ve tanık sözlerine de değer verilemeyeceğinden kayıt miktar fazlasının sınırda bulunan meradan açma yapılmak suretiyle kazanıldığı gözetilerek vergi kaydının miktarı kadar yer (1000 m2) 3402 Sayılı Yasanın 20/C, 21, 32/3. maddeleri uyarınca ... sınırlarla bağlantı kurularak ve ... bilirkişiden alınacak ek raporla ifrazı yapılıp tespit gibi davalılar adına tapuya tesciline, vergi kaydı miktar fazlasının mera olarak sınırlandırılarak ... siciline yazılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 20/04/2006 günü oybirliği ile karar verildi.