erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2017/13518
Karar No: 2021/7297
Karar Tarihi: 27.09.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/13518 E.  ,  2021/7297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura kullanma, sahte fatura düzenleme

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08/11/2018 tarihli 2018/427 Esas ve 2018/517 Karar sayılı ilamı ile sahte fatura düzenleme/kullanma suçlarında suça konu faturaların, 213 sayılı VUK‘nin 230. maddesine göre yalnızca unsurlarının tespiti amacıyla incelenmesinde zorunluluk bulunmadığı anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş; “sahte fatura kullanma” ve “sahte fatura düzenleme” suçları birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olup biri diğerinin unsuru olmadığı gibi her iki suçun birbirine dönüşmeyeceği, her takvim yılından her suç için ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği ve eylemlerin her takvim yılında zincirleme biçimde işlendiği de gözetilmeden, hangi suçtan hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin sanığın eylemlerin her takvim yılı bakımından tek suç kabul edilerek eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 27.09.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/7031
Karar No: 2013/101
Karar Tarihi: 14.01.2013

**8. Hukuk Dairesi         2012/7031 E.  ,  2013/101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Hazine ile ... ve ... aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair...Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 04/04/2012 gün ve 73/185 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince süresinde istenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı Hazine vekili, davalılar adına kayıtlı 2 parsel sayılı taşınmazın 1.223,64 metrekarelik kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek, tapu kaydının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece davanın hak düşürücü süreden reddine karar verilmiş; taraf vekillerinin temyiz itirazı üzerine Yargıtay Yüksek 1. Hukuk Dairesi'nin 28.06.2010 gün ve 2010/6491-7622 sayılı kararı ile hüküm bozulmuş; Mahkemece bozma ilamına uyularak davanın reddine karar verilmiş ise de, aynı Yüksek Dairenin 06.10.2011 gün ve 2011/10728-9971 sayılı kararı ile işin esasının 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre değerlendirilmesi gereğine işaret edilerek hüküm ikinci kez bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava, taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali, sicilden terkini istemine ilişkindir.

Dosya kapsamına, toplanan delillere ve incelenen tutanaklara göre; dava konusu...köyü,....Mevkii'ndeki 32.750,00 metrekare miktarındaki 2 parsel sayılı taşınmazın tarla niteliği ile davalılar adına yapılan kadastro tespitinin 03.02.1958 tarihinde kesinleştiği, yapılan keşif sonucu Fen Bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ekli krokide A harfi ile gösterilen 14.661,49 metrekarelik taralı kısmın Jeoloji Mühendisi bilirkişilerce yeni kıyı kenar çizgisi içerisinde, deniz tarafında kaldığının belirtildiği, Mahkemece istekle bağlı kalınarak 1.223,64 metrekarelik miktar üzerinden kabul kararı verilirken kroki üzerinde işaretlenmeyerek infazda duraksama yaratıldığı, davacı Hazinenin ıslah da etmediği görülmüş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir. Kabul edilen kısmın kroki üzerinde işaretlenmesi ve infazın sağlanması zorunludur.

Açıklanan nedenle taraf vekillerinin temyiz itirazlarının (kamu düzeni ilkesi gözetilerek) kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK. nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla halen yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK. 428. maddesine uyarınca BOZULMASINA, HUMK. nun 388/4. (HMK. m.297/ç) ve HUMK. nun 440/1. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunabileceğine ve 3402 sayılı Kanunun 36/A maddesi gereğince harç alınmasına mahal olmadığına 14.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/22184
Karar No: 2015/4894
Karar Tarihi: 16.03.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/22184 E.  ,  2015/4894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Alınan raporlar geçersizdir. Şöyle ki;

1- Dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca, arsalara değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre bedel biçilmesi gerekir.Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihlerindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle dava konusu taşınmaza değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal olarak alınan taşınmazların tapudaki satış değerinin gerçeği yansıtmadığı, harç ve vergiyi eksik ödemek için değerinin düşük gösterildiği, belirtilerek, dava konusu taşınmaza soyut ifadelerle değer biçildiğinden bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu nedenle taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre dava konusu taşınmaz ile emsal kabul edilen taşınmazların Arsa Metrekare Rayiç Bedel Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas m2 değerleri de karşılaştırılarak bedel takdiri için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile keşif yapılarak, alınacak rapora göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının, taşınmazın tüm değerinin % beş'i oranında olacağı gözetilmeden, daha düşük oranda kabulüyle az bedele hükmedilmesi

3-Davanın niteliği gereği, kendisini vekil ile temsil ettiren davalı lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 16.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/11605
Karar No: 2021/13596
Karar Tarihi: 25.10.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/11605 E.  ,  2021/13596 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Kasten yaralama suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 86/3-e, 35, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 2.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Suluova Asliye Ceza Mahkemesinin 21.02.2017 tarihli ve 2016/52 Esas, 2017/87 Karar sayılı kararının 11.04.2017 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 06.04.2019 tarihinde kasıtlı olarak işlediği suçtan mahkum olduğunun ihbar edilmesi üzerine hakkındaki hükmün açıklanmasına ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 86/3-e, 35, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 2.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Suluova Asliye Ceza Mahkemesinin 23.09.2020 tarihli ve 2020/130 Esas, 2020/299 Karar sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 03.06.2021 tarihli ve 2020/19744 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23.06.2021 tarihli ve 2021/76437 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, sanıkların mahkûmiyetlerine esas kasten yaralama suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun’un 86/2. maddesinin uygulanması neticesinde tayin olunan 120 gün adli para cezasının, aynı Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca bir gün karşılığı takdir edilen 20,00 Türk lirası üzerinden paraya çevirme işlemi yapılması sonucunda 2.400,00 Türk lirası adli para cezasına hükmedilmesi gerektiği halde, 2.240,00 Türk lirası adli para cezasına hükmolunmak suretiyle eksik ceza tayin edilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık hakkında TCK’nin 86/2, 86/3-e maddesine göre belirlenen 180 gün adli para cezasından TCK’nin 35/2. maddesine göre (¼) oranında indirim yapılırken 135 gün yerine 120 gün, TCK’nin 62. maddesine göre (1/6) oranında indirim yapılırken 112 gün yerine 100 gün ve günlüğü 20 TL’den çevrilmesi sırasında 2240 TL adli para cezası yerine hesaplama hatası yapılarak 2000 TL adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle sanıklara eksik ceza belirlenmesinde isabet görülmemiştir.

Bu nedenle, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden Suluova Asliye Ceza Mahkemesinin 23.09.2020 tarihli ve 2020/130 Esas, 2020/299 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi gereğince, aleyhe sonuç doğurmamak üzere, KANUN YARARINA BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.10.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/15937
Karar No: 2017/26526
Karar Tarihi: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/15937 E.  ,  2017/26526 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2012/11324
Karar No: 2013/12389
Karar Tarihi: 19.12.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/11324 E.  ,  2013/12389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

... Barosuna kayıtlı Avukat olan sanığın, katılanın vekili sıfatıyla Ankara 13. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/175 esas sayılı alacak davasında davacı tarafça delil olarak ileri sürülen ve katılanın imzasının taklit edilerek sahte olarak üretildiği iddia edilen taahhütname ile ilgili olarak gerekli itirazları yapmadığı gibi bu dosyanın 08/11/2007 ve 26/12/2007 tarihli duruşmalarına mazeret bildirmeden katılmadığı, ayrıca kısmen katılan aleyhine sonuçlanan iş bu dava ile ilgili karar kendisine tebliğ edildiği halde yasal süresi içinde temyiz etmediği tüm dosya kapsamından anlaşılmakla; sanığın bu şekilde gerçekleşen eyleminin ihmal suretiyle görevi kötüye kullanma suçunu oluşturacağı gözetilmeden yazılı gerekçelerle beraetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve O yer Cumhuriyet Savcısı ve katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/24200
Karar No: 2025/3556
Karar Tarihi: 30.04.2025

**9. Ceza Dairesi         2021/24200 E.  ,  2025/3556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

ASIL KARAR TARİHİ : 24.02.2021

EK KARAR TARİHİ : 19.03.2021

SAYISI : 2020/1902 E., 2021/407 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm ve ek karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Sakarya 3. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın, çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan beraatine ve 19.03.2021 tarihli ek karar ile de mağdure vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi

Özetle ek kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Özetle mağdurenin olayı ayrıntılı ve tutarlı bir şekilde anlattığına, mağdurenin beyanına itibar edilerek mahkumiyet hükmü kurulması gerekirken verilen beraat kararının usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı kesin hukuka aykırılık halleri ve temyiz dilekçesinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, gerçekleştirilen yargılamaya, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçenin (A) ve (B) bölümlerinde açıklanan nedenlerle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin karar ve ek kararında katılan Bakanlık vekili ve mağdur vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜM İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Sakarya 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.04. 2025 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2013/16982
Karar No: 2013/12637
Karar Tarihi: 26.12.2013

**5. Ceza Dairesi         2013/16982 E.  ,  2013/12637 K.**

**"İçtihat Metni"**

Evi terk eden çocuğu ailesini veya yetkili makamları durumdan haberdar etmeksizin yanında tutmak suçundan sanıklar ... ve ... haklarında yapılan yargılama sırasında, sanıkların 18 yaşından küçük olduğu ve Hakimler Savcılar Yüksek Kurulunun 03/11/2008 tarihli ve 373 sayılı Kararı ile Denizli Çocuk Mahkemesinin faaliyete geçmesi sebebiyle yargılamanın Denizli Çocuk Mahkemesinde yapılması gerektiğinden bahisle, Çivril Sulh Ceza Mahkemesince verilen 02/04/2012 tarihli ve 2012/89 Esas, 2012/169 sayılı görevsizlik kararını müteakip, Denizli Çocuk Mahkemesinin 02/01/2013 tarihli ve 2013/1 Esas, 2013/1 sayılı Kararıyla görevsizlik kararı verilmesi üzerine, ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği ortak yüksek görevli mahkeme sıfatıyla Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesince, Çivril Sulh Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin verilen 05/02/2013 tarihli ve 2013/63 Değişik iş sayılı kararının;

Dosya kapsamına göre, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 25/1. maddesindeki "Çocuk Mahkemesi, tek hakimden oluşur. Bu mahkemeler her il merkezinde kurulur. Ayrıca bölgelerin coğrafi durumları ve iş yoğunluğu göz önünde tutularak belirlenen ilçelerde Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun olumlu görüşü alınarak kurulabilir" hükmü ile anılan Kanunun 27/1. maddesindeki "Çocuk Mahkemelerinin yargı çevresi, kurulduğu il ve ilçe mülki sınırlarıyla belirlenir" şeklindeki düzenlemelerden, il çocuk mahkemelerinin yargı çevresinin il mülki sınırları ile belirlendiği, ilin mülki sınırlarının ilçeleri de kapsayan idari sınırları ihtiva ettiği, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun da Denizli Çocuk Mahkemesinin yargı alanındaki sınırlarını değiştirdiğine veya daralttığına ilişkin herhangi bir kararının da bulunmadığı, bu hususun benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 10/10/2006 tarihli ve 2006/10983-7328 sayılı ilamı ile de kabul edilmiş bulunduğu gözetilmeden Denizli Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 09.07.2013 gün ve 94660652-105-20-5194-2013/11173/ 44390 sayılı kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ve Yargıtay 14. Ceza Dairesince verilen görevsizlik kararı ile Daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 05/02/2013 gün ve 2013/63 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca kanun yararına BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/12903
Karar No: 2019/4277
Karar Tarihi: 08.04.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/12903 E.  ,  2019/4277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davalı ...'ın vergi borçlarını ödememesi nedeniyle aleyhine Saraylar vergi dairesince 6183 sayılı yasa gereğince icra takibine girişildiğini, borçlunun vergi alacağının takibini imkansız hale getirmek için taşınmazları torunu ve kızı üzerine devrettiğini, torunu tarafından da babası üzerine devrolunduğunu belirterek davalılar arasında yapılan bu tasarruf işlemlerinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Asıl dava dosyasında davalılar; davaya cevap vermemişlerdir.

Birleşen davalı ... vekili; müvekkilinin bu satış işleminde diğer davalı ...'ın durumunu bilmediğini, ... Mah. .... mevkiindeki 250 ada 13 parsel sayılı 1900 m2 taşınmaz üzerindeki üç katlı eski yapı betenorme karkas akaryakıt satış yeri ve binasını müvekkilinin 04/09/2009 tarihinde ...'den 151.000,00 TL ye aldığını, müvekkilinin iyi niyetli olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre; Denizli ili Saraylar Mah. 10 ada 28 parsel sayılı taşınmazın 39 nolu bağımsız bölümü ve ....mahallesi 440 ada 3 parsel sayılı taşınmazın zemin kat 4 nolu bağımsız bölümlerinde yapılan tasarrufların iptali talebinin

davanın konusuz kalması nedeniyle bu parsel yönünden hüküm kurulmasına yer olmadığına, ... Mah. 10 ada 28 parsel sayılı taşınmazın 22 ve 23 nolu bağımsız bölümlerinin davalı borçlu ... tarafından 13/04/2010 tarihinde davalı ...'e ve ... tarafından 22/09/2010 tarihinde davalı ...'e yapılan satışlara ilişkin tasarrufların davalı ...'ın davacı kuruma olan vergi borcu ile sınırlı olarak iptali ile davacıya cebri icra ve satış suretiyle alacağını tahsil yetkisi verilmesine,... Mah. Kuşgölü Mevkii 250 ada 13 parsel sayılı taşınmazın davalı ... tarafından birleşen dosya davalısı ...'a satışının yapılması nedeniyle davacı kurumun vergi alacağı ile sınırlı olmak üzere 280.000,00 TL satış bedelinin davalı ...'den tazminine, birleşen dava dosyası yönünden davacının davasının reddine, karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davacıdan harç alınmamasına 08/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/8182
Karar No: 2011/20219
Karar Tarihi: 22.09.2011

**11. Ceza Dairesi         2011/8182 E.  ,  2011/20219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : 213 sayılı Yasanın 4369 sayılı yasa ile değişik 359/b-1 ve 765 sayılı TCK'nun 80, 59/2 ve 647 sayılı yasanın 6. maddesi uyarınca 17 ay 15 gün hapis cezasının ertelenmesine,

1-“Sahte fatura düzenlemek” ve “sahte fatura kullanmak” suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu, 5271 sayılı CMK.nun 225. (1412 sayılı CMUK.nun 257 ve 150.) maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, iddianamede sanığın sahte fatura düzenlemek suçundan cezalandırılması talep edildiği, iddianamedeki sevk ve tavsife göre “Sahte fatura kullanmak” suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeden sanığın “sahte fatura kullanmak” suçundan mahkumiyetine hükmolunması,

2-Kabule göre de; sanık hakkında mütalaa ekindeki vergi suçu raporuna uygun olarak 2003 ve 2004 takvim yıllarında " sahte fatura düzenlemek" suçlarından kamu davası açıldığı cihetle; her takvim yılının birbirlerinden bağımsız ve ayrı suçları teşkil edeceği gözetilerek;her takvim yılı için ayrı ayrı hüküm tesisi yerine yazılı şekilde tek suç kabulü ile tek hüküm kurulması ve düzenlenen fatura adet ve tutarları nazara alınarak alt sınırdan ayrılmadan ceza tayini,

Yasaya aykırı,sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkının saklı tutulmasına 22.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/42635
Karar No: 2017/17394
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/42635 E.  ,  2017/17394 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.