Esas No: 2024/13695
Karar No: 2024/9651
Karar Tarihi: 12.12.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/13695 E.  ,  2024/9651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1788 E., 2022/583 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmak

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, 31.05.2017 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Mersin Cumhuriyet Başsavcılığınca 03.08.2017 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

B. Sanığın erteleme süresi içerisinde 25.04.2018 tarihinde yeniden uyuşturucu madde kullanması üzerine Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının, 29.08.2019 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, dördüncü fıkrası, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. Mersin 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.12.2019 tarihli ve 2019/49 Esas, 2019/125 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

D. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin 15.04.2022 tarih, 2020/1788 Esas, 2022/583 Karar sayılı kararı ile ilk derece hükmü kaldırılarak sanık hakkında 5271 ayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz isteği

Adana Bölge Adliye Mahkemesi kararının yasa ve usul hükümlerine aykırı olduğuna, dosyada mevcut bilgi, belge ve delillerden de anlaşılacağı üzere sanık ...'nün ikametinde yapılan arama neticesinde ele geçen maddenin 17.05.2018 tarihli uzmanlık raporunda da belirtildiği üzere eroin maddesinin olduğunun tespit edildiği, 25.04.2018 tarihli ev arama, yakalama ve elkoyma tutanağında sanığın polisi eve almamak için zaman kazanmaya çalıştığı, camdan evin içinde uyuşturucuların tuvalete dökülmeye çalışıldığını polisin gördüğü ve tutanağa geçtiği, sanığın ikametin kapısını kapatmaya çalıştığının da açıklandığı, polisin uyarısına rağmen kapıyı açmamaya direndiği, sanığın kullanmak için uyuşturucu madde bulunduğunun sabit olduğundan beraat kararının bozulmasın talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre, dava konusu olay, sanığın kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak veya kullanmak suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık hakkında uyuşturucu madde kullandığı gerekçesi ile 03.08.2017 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilerek söz konusu kararın kesinleştiği, sanığın ikametinde yakalanan uyuşturucu madde olduğunun tespit edildiği ve alınan ifadesinde de ikametinde uyuşturucu maddelerin yakalandığını kabul ettiğini beyan ettiği, söz konusu dosyanın sanığın kamu davası açılmasının ertelenmesine dair karar verilen dosya ile birleştirildiği, sanığın duruşmada uyuşturucu maddeyi kendisinin bulundurmadığı, babasının bulundurduğunu beyan ederek savunma yapmış ise de 25/04/2018 tarihli ev arama , yakalama ve elkoyma tutanağında sanık ve babasının birlikte polisi eve almamak için zaman kazanmaya çalıştıkları camdan evin içinde uyuşturucuların tuvalete dökülmeye çalışıldığını polisin gördüğü ve tutanağa geçtiği, sanığın ikametin kapısını kapatmaya çalıştığının da açıklandığı, polisin uyarısına rağmen kapıyı açmamaya direndikleri, sanık ve babasının uyuşturucu madde bulundurduklarının sabit olduğu, savunmanın soyut şekilde suçtan kurtulmaya yönelik olup itibar edilmeyerek cezalanıdırlmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanık hakkında atılı suçtan cezalandırılmasına yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla delil yetersizliği nedeniyle beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "31.05.2017" tarihi yerine, ihlal sayılan eylemin suç tarihi olan "25.04.2018" olarak yazılması mahallinde Mahkemesince düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak kabul edilmiştir.

İnceleme konusu eylemden dolayı beraat kararı verilmiş olması nedeni ile bu eylemin ihlal sayılan ve 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmayan 25.04.2018 tarihli uyuşturucu madde bulundurma suçu yönünden zamanaşımı süresi içinde gereğinin takdiri için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekirken ihlal sayılan eylemle ilgili zamanaaşımı süresi içerisinde gönderme karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin hukuka uygun olduğuna, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanıktan alınan idrar örneğinde uyuşturucu madde metabolinin saptanmamış olması, sanığın üst aramasında uyuşturucu madde ele geçirilmemiş olması karşısında, Mahkemenin, sanığın atılı suçu işlediğine dair yeterli delil bulunmadığına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddi ile tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin 15.04.2022 tarih, 2020/1788 Esas, 2022/583 Karar sayılı sayılı kararında Cumhuriyet savcısnın temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Mersin 19. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.12.2024 tarihinde karar verildi.