Esas No: 2015/29690
Karar No: 2018/7934
Karar Tarihi: 28.03.2018

**22. Hukuk Dairesi         2015/29690 E.  ,  2018/7934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının iş akdine haklı bir neden olmadan son verildiğini öne sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile ücret, fazla çalışma ve prim alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere göre ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir.

Somut uyuşmazlıkta, davalı işyerinde 21.06.2010-04.02.2014 tarihleri arasında dağıtım şoförü olarak çalışan davacının tanık anlatımlarından hareketle ve davacının talebi ile bağlı kalınarak 09/2010-02/2014 tarihleri arasında, kış aylarında haftada altı saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek alacak hesaplanmış ve hüküm altına alınmıştır. Ne var ki, mahkemece varılan sonuç dosya içeriği ile örtüşmemektedir.

Dosyada dinlenen tanıkların beyanlarına göre; davacı tanıklarından Mahmut, davacı ile birlikte 20.10.2013 tarihinden fesih tarihine kadar çalışmıştır. Davacı tanığı İlyas ise, 2011 yılında davacı ile birlikte bir yıl çalışmış olup bu yıl için 12. ay dışında fazla çalışmaların ödendiği tespit edilmiştir. Davacı tanıklarından Mumin ise, yaklaşık olarak 2012 yılının başlarında işten ayrılmıştır. Davalı tanıklarının beyanından fazla çalışma yapıldığı sonucuna varılamamaktadır. Davacı tanıklarının davacı ile birlikte çalıştıkları dönem dışında davacının çalışma düzenini bilmeleri mümkün değildir. Hal böyle olunca, davacı tanıklarının davacı ile birlikte çalıştıkları süre tespit edilerek, bu süreler için ve ücret bordrolarında tahakkuk bulunan aylar şimdiki gibi dışlanmak suretiyle fazla çalışma alacağı hesaplanmalıdır.

Ayrıca; fazla çalışma süresi hesaplanırken, davacının .. İş Mahkemesi'nin 2014/1638 esas sayılı dava dosyasında tanık olarak alınan beyanında; mesainin saat 09.00'da başladığını belirttiği ve bu beyanın kendisini bağlayacağı dikkate alınarak, mesai başlangıcı saat 08.30 olarak değil, saat 09.00 olarak kabul edilmelidir.

Mahkemece belirtilen hususlar gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının talep halinde davalıya iadesine, 28.03.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.