Esas No: 2021/19678
Karar No: 2024/12230
Karar Tarihi: 17.09.2024

**2. Ceza Dairesi         2021/19678 E.  ,  2024/12230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/2556 E., 2018/2163 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 14.11.2018 tarihli ve 2018/2556 Esas, 2018/2163 Karar sayılı kararının, sanıklar müdafileri tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

1. Anayasanın 40. maddesinin 2. fıkrası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34/2 ve 232/6 maddeleri gereğince, hükümlere karşı başvurulabilecek yasa yolları, süreleri, sürelerin ne zaman başlayacağı, başvuru mercii, şekli ve sonuçlarının kuşkuya yer vermeyecek şekilde ilgililere açıkça bildirilmesinin gerekmesi, anılan Kanun'un 294/1 maddesinde "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." şeklinde, 295/1 maddesinde ise "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir." biçiminde düzenlemeler bulunması, sanık ... müdafiinin 04.12.2018 tarihinde tebliğ edilen hükme yönelik olarak sunmuş olduğu aynı tarihli süre tutum dilekçesinde, hükmün hukuki yönüne ilişkin bir temyiz sebebine yer verilmemesi, sanık müdafiinin talebi doğrultusunda gerekçeli kararın tebliği sonrasında ise herhangi bir dilekçe de vermediği, kararın son bölümünde, temyiz başvurusunda hükmün neden dolayı bozulmasının istendiğine dair temyiz sebebi gösterilmesinin zorunlu olduğuna, gösterilmemesi hâlinde ise temyiz isteminin reddedilebileceğine dair bildirimi içeren ihtaratın yer almadığının anlaşılması karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 17.03.2021 tarih ve 2019/9. MD-554 Esas ve 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, hak kaybının önlenmesi bakımından sanık ... müdafiine yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda yapılacak meşruhatlı tebligatla, tebliğden itibaren yedi günlük süre içerisinde, yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz isteminin reddedileceği hususunda ihtar yapılmasının gerektiği;

2. 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11. maddesi uyarınca vekil ile takip edilen işlerde tebligatların vekile yapılması gerektiği gözetilerek, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 14.11.2018 tarihli kararının sanık ... ve müdafiinin yokluğunda verildiği, sanık müdafiinin süresinde gerekçesiz olarak kararı temyiz ettiği anlaşılmış ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 24.02.2022 tarihli ve 2019/16-573 Esas, 2022/119 Karar sayılı kararında "...sanığın ve müdafisinin yokluğunda verilen hükmün müdafiden başka, kamu davasının tarafı, süjesi, cezanın sorumlusu kısacası ilgilisi olan sanığa da ayrıca tebliğ edilmesi gerekmektedir. Burada yapılan tebliğin, kararın içeriği hakkında bilgi sahibi olmayı ve müdafinin kusurlu davranışı ile kanun yolu başvuru süresini geçirmiş olması halinde eski hâle getirme imkânının bulunup bulunmadığının incelenerek koşullarının bulunması hâlinde eski hâle getirme talebinde bulunma imkânı amacı taşıdığından kanun yollarına başvurma süresinin müdafiye yapılan tebligat ile başladığı kabul edilmelidir." şeklinde yer alan kabul dikkate alındığında, sanık ...'e gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 5271 sayılı Kanun'un 295. maddesinde belirtilen 7 günlük yasal sürede gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulması, aksi takdirde temyiz isteminin reddolunacağı" ihtarını içeren gerekçeli karar tebliğinin yapılması gerektiği;

Anlaşılmakla, yukarıda belirtilen şekilde sanık ... ve müdafiine tebligat yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması, sanığın ya da müdafiinin süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmeleri hâlinde temyiz dilekçeleri ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname ile birlikte, gerekçeli temyiz isteminde bulunulmaması hâlinde ise mevcut haliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.