erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2017/1038
Karar No: 2019/4277
Karar Tarihi: 02.10.2019

**4. Hukuk Dairesi         2017/1038 E.  ,  2019/4277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... (Kendi adına asaleten ve ... ve.....'a velayeten) vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 29/07/2015 gününde verilen dilekçe ile ölüm nedeni ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 02/06/2016 günlü kararın yasal süresi geçtiğinden bahisle temyiz talebinin reddine dair verilen 30/12/2016 günlü ek kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından süresi içinde istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava ölüm ve cismani zarar sebebi ile açılan tazminat davasıdır. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dava dosyasının Dairemizce yapılan ilk incelemesinde; Davalı ...’a vasi tayin edildiği, vasi ...’na gerekçeli karar tebliğinin doğrudan mernis adresine çıkarıldığı ve adreste kimse bulunmaması nedeniyle Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereğince muhtara tebliğ edildiği, davalı asilin temyiz dilekçesi sunduğu, mahkemece temyiz dilekçesinin süresinde olmadığına dair ek karar verildiği, temyiz dilekçesi ve ek kararın da vasiye usulüne uygun şekilde tebliğ edilmediği anlaşılmaktadır.

Davalı ... tazminat davası bitmeden önce ceza mahkemesinin kesinleşen kararı ile ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına mahkum olmakla yasal kısıtlılık altına girmiştir. Bu nedenle adı geçen davalıya Türk Medeni Kanunu’nun 407. maddesi uyarınca tayin edilen vasiye mahkeme kararı; “kanuni süre içinde mahkeme hükmünü ayrıca temyiz edebileceği, bu süre içinde temyiz hakkını kullanmadığı takdirde kısıtlı tarafından yapılmış olan temyize icazet vermiş (kabul etmiş) sayılacağı, temyizi kabul etmiyorsa bunu açıkça bildirmesi gerektiği” kaydını içerir biçimde tebligat çıkarılmalı ve sonucuna göre işlem yapılmalıdır.

Davalı vasisine yapılacak tebliğ yönünden izlenecek yol; öncelikle davalı vasisinin bilinen en son adresine tebligat çıkartılması, oradan sonuç alınamazsa adres kayıt sistemindeki adresine “mernis adresi" şerhi düşülmeksizin tebligat çıkartılması buradan da sonuç alınamazsa o takdirde “mernis adresi" şerhi düşülerek Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre tebligat yapılması gerekirken yukarıda anılan Kanun hükümleri uyarınca belirtilen yol ve yöntem izlenmeden yapılan tebliğ işlemi usulüne uygun değildir. Davalının karar tarihi itibariyle hükümlülük sebebiyle vesayet altında olduğu ve bu durumun halen devam ettiği anlaşılmasına göre, gerekçeli karar, ek kararın ve davalı asilin temyiz dilekçelerinin yukarıda belirtilen kayıtla davalı vasisine usulne uygun tebliği sağlanarak eksiklik giderildikten sonra iade edilmek üzere dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan şekilde işlem yapılıp, eksiklikler tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay’a yeniden gönderilmesi için, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 02/10/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/12034
Karar No: 2012/18268
Karar Tarihi: 29.11.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/12034 E.  ,  2012/18268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalı ... vdl. aleyhine 03/06/2009 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 10/05/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istem kısmen kabul olunmuş; karar, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıların kendisine yönelik hakaret, tehdit ve darp eylemleri nedeni ile uğradığı manevi zararın ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalıların birlikte işledikleri haksız eylemleri ile davacının manevi olarak acı ve üzüntü duymasına neden olduklarından istemin bir bölümünün ödetilmesine karar verilmiştir.

Dosya arasındaki bilgi ve belgelerden, davalıların davacıya yönelik hakaret, tehdit ve darp eylemlerinden dolayı yargılandıkları anlaşılmaktadır.

Borçlar Yasası'nın 53. maddesi gereğince ceza mahkemesinin beraat kararı, hukuk yargıcı yönünden bağlayıcı değil ise de ceza mahkemesince belirlenecek maddi olgular hukuk yargıcı yönünden de bağlayıcıdır. Dava konusu olayın özelliği nedeniyle davalılar hakkında açılan ceza davasının sonucu beklenerek ondan sonra tüm kanıtlar birlikte değerlendirilip varılacak sonuca uygun bir karar verilmelidir.

Mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek yerinde olmayan gerekçeyle, yazılı biçimde karar verilmiş olması, usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA; bu bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 29/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/1858
Karar No: 2022/5415
Karar Tarihi: 02.06.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/1858 E.  ,  2022/5415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVALILAR :1-...

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılmasına ve ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına dair verilen karara, ilk derece mahkemesince uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde taraflarca temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

6100 sayılı HMK’nin “Bozmaya uyma veya direnme” başlıklı 373. maddesinin birinci fıkrası; “Yargıtay ilgili dairesinin tamamen veya kısmen bozma kararı, başvurunun bölge adliye mahkemesi tarafından esastan reddi kararına ilişkin ise bölge adliye mahkemesi kararı kaldırılarak dosya, kararı veren ilk derece mahkemesine veya uygun görülecek diğer bir ilk derece mahkemesine, kararın bir örneği de bölge adliye mahkemesine gönderilir.” hükmünü,

Aynı maddenin dördüncü fıkrası ise; “Yargıtayın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.” hükmünü içermektedir.

Açıklanan madde hükümleri birlikte değerlendirildiğinde; ilk derece mahkemesi tarafından, Yargıtay’ın bozma kararı doğrultusunda karar verilmesi halinde, davanın taraflarına, karara karşı sadece temyiz yoluna başvuru olanağı tanındığı anlaşılmaktadır.

Bu halde ise; ilk derece mahkemesince verilen kararın, HMK’nin 362. maddesinde bölge adliye mahkemeleri tarafından verilen kararlar için öngörülen temyiz kesinlik sınırına tabi olacağı tartışmasızdır.

6763 sayılı Kanun ile 6100 sayılı HMK'yE eklenen ek 1. madde uyarınca; aynı Kanunun 362. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 01.01.2021 tarihinden itibaren 78.630 TL’ye çıkartılmıştır.

Bozmaya uyularak verilen karar, karar tarihi itibariyle kesin niteliktedir. HMK'nin 366. maddesi atfıyla aynı Kanunun 352. maddesi uyarınca, kesin olan karar hakkında Yargıtay tarafından temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz dilekçesinin miktar itibariyle REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 02/06/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2007/16874
Karar No: 2008/11950
Karar Tarihi: 16.09.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/16874 E.  ,  2008/11950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kartal 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :1.6.2007

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün her iki dava yönünün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan bugün \* tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmedi. Temyiz eden davalı S.vekili Av. A. Y.yokluğunda karar verilmesini isteyen mazeret dilekçesi verdiği görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-davacının aşağıdaki bendin dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Ziynetlere yönelik istek reddedildiği halde davalı-davacı koca yararına nisbi vekalet ücretine hükmedilmemesi doğru değildir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin yukarıda l. bentte gösterilen nedenle ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 16.09.2008 sa.
Esas No: 2021/1956
Karar No: 2021/6422
Karar Tarihi: 24.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/1956 E.  ,  2021/6422 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... hakkında Bursa 2. Çocuk Mahkemesinin 08/02/2012 gün ve 2009/632 esas ve 2012/93 karar sayılı ilâmı ile verilen mahkumiyet hükümlerinin süresi içinde suça sürüklenen çocuklar müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonunda; 20/01/2014 gün ve 2013/13343 E., 2014/1041 K. sayılı ilâm ile suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin ONANMASINA karar verildiği, Dairemizce verilen bu karara karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18/02/2021 gün, 2021/1870 sayılı itirazı ile suça sürüklenen çocuklar ... ve ... yönünden “ her iki suça sürüklenen çocuğa da duruşmalardan vareste tutulma haklarının hatırlatılmadığı, suça sürüklenen çocukların savunmaları sırasında vareste tutulma konusunda bir beyanlarının da olmadığı, bununla birlikte mahkemesinin 10. Celsede suça sürüklenen çocukların aynı yargı çevresi içinde bulunan cezaevinde bulunmalarına rağmen yokluklarında karar verdiği, suça sürüklenen çocukların 5271 sayılı CMK'nın 193/1. ve 196/5. maddelerine aykırı olarak, son oturumda hazır bulundurulmadan yokluklarında yargılamaya devam edilip mahkumiyetlerine karar verilmesi suretiyle savunma haklarının kısıtlanması” gerekçesiyle İTİRAZ KANUN yoluna başvurulması üzerine, dosya Dairemize gönderilmekle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308. maddesinin, 6352 sayılı Kanun'un 99. maddesi ile eklenen 3. fıkrası uyarınca yapılan incelemede;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18/02/2021 tarihli ve KD- 2021/1870 sayılı itirazının KABULÜNE,

Dairemizin 20/01/2014 tarihli ve 2013/13343 E., 2014/1041 K. sayılı onama kararının suça sürüklenen çocuklar ... ve ... yönünden KALDIRILMASINA karar verilerek yapılan incelemede;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hüküm tarihinde suça sürüklenen çocuk ...’nin başka bir suçtan Bursa E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü, suça sürüklenen çocuk ...’nın ise başka bir suçtan Bursa E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu olduklarının, UYAP kayıtlarından anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuklara duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün esasını oluşturan kısa kararın açıklandığı duruşmada hazır edilmeden hükümlülüklerine karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 193. ve 196. maddelerine aykırı olarak savunma haklarının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 24/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/17474
Karar No: 2011/7478
Karar Tarihi: 11.07.2011

**11. Ceza Dairesi         2010/17474 E.  ,  2011/7478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefeet

HÜKÜM : 213 sayılı VUK.nun 359/b-1,765 sayılı TCY 80, 59 maddeleri uyarınca 17 ay 15 gün hpc(2'şer kez)

1-5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7. ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; sanıklara yüklenen “2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 26.09.2002 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık ... müdafii ile diğer sanık ...’nın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkında 2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4. ve 104/2 maddeleri uyarınca ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Sanık ... müdafii ile diğer sanık ...’nın 2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyizlerine gelince:

Toplanan deliller karar yerinde incelenip,sanıklara yüklenen “2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı arttırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, suç tarihinde yürürlükte olan 765 Sayılı TCK.nu ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun bütün hükümleri olaya uygulanıp ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlenerek sonucuna göre hüküm kurulmuş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık ... müdafiinin mahkemenin görevsiz olduğuna, şirketin muhasebe işlerine diğer sanığın baktığına, eksik soruşturmayla karar verildiğine ilişen, sanık ...’nın eksik soruşturmayla karar verildiğine, şirketin muhasebe işlerine diğer sanığın baktığına, faturaları düzenleyen mükelleflerhakkında dava açılıp açılmadığı araştırılmadan eksik soruşturmayla karar verildiğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle adı geçen sanıkla ilgili hükmün istem gibi ONANMASINA, 11.07.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/16409
Karar No: 2014/3053
Karar Tarihi: 24.02.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/16409 E.  ,  2014/3053 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar ... vd. ile davalı ... Belediye Başkanlığı aralarındaki kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faizi ile tahsili davasına dair ... 11. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 12.02.2013 günlü ve 2012/218-2013/64 sayılı hükmün bozulması hakkında Dairece verilen 07.05.2013 günlü ve 2013/4760-7816 sayılı ilama karşı davacılar vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmaza hangi tarihte (gün, ay, yıl olarak) fiilen el atıldığının taraflardan,

2-Fiili el atma tarihi tespit edildikten sonra dava konusu taşınmazın el atma tarihi ve ayrıca 24.02.2012 olan dava tarihi itibarıyla imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskûn bulunup bulunmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, belediye sınırları içinde bulunup bulunmadığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı hususlarının ilgili belediye başkanlığından,

3-Dava konusu taşınmazın 24.02.2012 olan değerlendirme tarihi, emsal alınan 1719 ada 6 parsel sayılı taşınmazın ise 13.06.2005 tarihi itibariyle İmar Kanunu gereğince imar düzenlemesi sonucu oluşmuş imar parseli olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüşse oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

4-Dava konusu 6392 ada 7 parsel ile emsal alınan 1719 ada 6 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu cadde ve sokak itibariyle belediyece belirlenen 2012 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerinin belediye başkanlığından,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra inceleme yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/1212
Karar No: 2012/4247
Karar Tarihi: 19.03.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/1212 E.  ,  2012/4247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın tahliyesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, Borçlar Kanunu'na tabi kiralananda, kira akdinin sona ermesi nedeni ile tahliye istemidir. Mahkemece, davanın süresinde açılmadığından reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, 22.08.2011 havale tarihli dava dilekçesinde, 21.12.2010 başlangıç tarihli ve 30.06.2011 tarihinde sonra eren kira sözlemesi ile arsa vasfındaki taşınmazın davalıya kiralandığını, ayrıca davalının 30.06.2011 tarihinde mecuru tahliye edeceğine dair noterde düzenlenen tahliye taahhüdü de verdiğini, Müvekkilinin de kira dönemi sona ermeden önce ... 17. Noterliği'nin 26.05.2011 tarih ve 22086 yevmiye No'lu ihtarnamesi ile 30.06.2011 tarihinde kiracılık ilişkisinin sona erdirileceğini davalı tarafa ihtar ettiğini, buna rağmen davalının mecuru tahliye etmediğinden, tahliyesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, taşınmaz Borçlar Kanunu hükümlerine tabi olduğundan, kira sözleşmesi de 30.06.2011 tarihinde sona erdiğinden, bu tarihten sonra kiralananın Borçlar Kanunu'nun 262 maddesi gereğince fesih ihbar süresine uyularak tahliye edilebileceğinden, tahliye taahhüdüne ilişkin hükümler uygulansa dahi bir ay içerisinde davanın açılması gerektiğinden, iki nedenle davanın reddine karar verilmiştir.

Dava konusu taşınmaz sözleşmede arsa olarak nitelenip bu nitelik üzerinden kiralandığına göre taraflar arasındaki uyuşmazlıkta Borçlar Kanunu hükümlerinin uygulanması gerekir. Davacı ile davalı arasında yapılan sözleşme, 21.12.2010 başlangıç tarihli olup, 30.06.2011 tarihinde sona ereceği kararlaştırılmıştır. Akdin bitiminden önce yenilenmeyeceği iradesi noter ihtarnamesi ile davalıya 26.05.2011 tarihinde ulaştırılmıştır. Buna göre, Borçlar Kanunu'nun 263. maddesine göre aktin süresiz hale dönüştürüldüğü söylenemez. Bu durumda davacı sürdürülmesini istemediği ve bunu önceden bildirildiği sözleşmenin sona erdiği 30.06.2011 tarihinden itibaren her zaman fesih isteyebilir. Önceden feshi ihbar edilmesi akdin süresiz olmasını engeller.

Borçlar Kanunu'na tabi taşınmazlarda, akdin hitamından sonra bir ay içerisinde dava açma zorunluluğu önceden feshi bildirilmemiş olması haline münhasır olup, bu durum İİK.nun 272. maddesinden kaynaklanmaktadır. Bu nedenle 22.08.2011 tarihinde açılan dava süresinde olduğundan, mahkemece davalının tahliyesine karar verilmesi gerekirken, süre bitmesini müteakip bir ay içerisinde dava açılmadığından davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 19.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/5685
Karar No: 2011/5491
Karar Tarihi: 11.05.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/5685 E.  ,  2011/5491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 03/03/2009 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 21/07/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Dava konusu edilen ... gazetesinin 25.2.2009 günlü sayısında "Şok Pazarlık İnternette" başlığı ile yayımlanan haber nedeniyle haberleşme gizliliğinin bozulduğu iddiasıyla açılan ceza davasının görüldüğü İstanbul 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2009/339 Esas ve 2009/1018 Karar sayılı dosyasında verilen beraat kararının henüz kesinleşmediği anlaşılmaktadır.

Borçlar Yasası'nın 53. maddesi gereğince ceza mahkemesinin beraat kararı, hukuk yargıcı yönünden bağlayıcı değilse de ceza mahkemesince belirlenecek maddi olgular hukuk yargıcı yönünden de bağlayıcıdır. Dava konusu olayın özelliği nedeniyle ceza mahkemesindeki davanın sonucu beklenmeli ve ondan sonra tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca uygun bir karar verilmelidir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, yerinde olmayan gerekçeyle yazılı biçimde karar verilmiş olması, usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11/05/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/21386
Karar No: 2012/11619
Karar Tarihi: 31.05.2012

**6. Ceza Dairesi         2008/21386 E.  ,  2012/11619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK’nın 150/2. Maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının,765 sayılı TCK’nın 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu,Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi,olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle,daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden,somut olayda koşulları bulunmadığı halde,150/2. Maddesinin düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 31.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.