erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/13367
Karar No: 2012/13576
Karar Tarihi: 24.12.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/13367 E.  ,  2012/13576 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ..., suç bildirmeme suçundan ise sanık ...'in yapılan yargılamaları sonunda; sanık ...'nin atılı suçtan beraatine, sanık ...'nün ise çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine dair Ödemiş Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13.10.2011 gün ve 2009/91 Esas 2011/287 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ... müdafii, katılan mağdure vekili ve O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında suç bildirmeme suçundan verilen hükmün incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan suçundan verilen hükme ilişkin temyize gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarıyla, sair temyiz itirazların reddine,

Ancak;

İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 19.01.2011 tarihli, çocuk ve ergen psikiyatrisi uzmanı ile kadın doğum uzmanı olan doktorların muhalafetiyle ve oyçokluğu ile verilen raporunda olay nedeniyle mağdurenin ruh sağlığının bozulmadığının bildirilmesine karşın,

Ödemiş Devlet Hastanesinin 04.03.2009 tarihli raporunda mağdurenin ruh sağlığının bozulduğunun, yine Dokuzeylül Üniversitesi Hastanesi Çocuk Psikiyatrisi Ana Bilim Dalının 20.01.2010 havale tarihli raporunda, mağdurenin yaşadığı olaydan dolayı ruh sağlığının bozulduğunun belirtilmesi karşısında; mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu Kanununun 15. maddesine göre Adli Tıp Genel Kurulundan rapor alınıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısı ve katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/3326
Karar No: 2012/9823
Karar Tarihi: 28.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/3326 E.  ,  2012/9823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Düşme

2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak suretiyle gelir vergisi kaybına sebebiyet verilmiş olması nedeniyle suç tarihinin, 193 sayılı gelir vergisi Kanunun 92/3 ve 109. maddeleri gereğince 01.04.2003 olduğundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 01.04.2003 tarihinden hükmün verildiği 21.07.2010 tarihine kadar henüz gerçekleşmediği gözetilmeden, suç tarihinin eylül 2002 olduğunun kabulüyle zamanaşımının gerçekleştiğinden bahisle yazılı şekilde kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak sanığa yüklenen “2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 01.04.2003 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmakla yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 28.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/5341
Karar No: 2018/1310
Karar Tarihi: 20.02.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/5341 E.  ,  2018/1310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararına göre TCK'nın 53. madde uygulamasının infazda gözetilmesi olanaklı görülerek yapılan incelemede;

“Değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150/2. maddesinin düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 20/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/2000
Karar No: 2009/3868
Karar Tarihi: 02.06.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/2000 E.  ,  2009/3868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çorlu İcra Mahkemesi

Alacaklısını zarara uğratmak kastiyle mevcudunu eksiltmek suçundan sanıklardan ...'in beraatine, sanık ...'un İİK'nun 331, 5237 sayılı TCK'nun 62/1, 51/1. maddeleri gereğince 5 ay hapis ve 80.00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiş; hüküm, yasal süresi içerisinde sanık ... vekili ve şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma talepli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ.

1- Hükümlü ... hakkında birleştirilen 2006/703-692 sayılı dosya Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.09.2007 gün ve 125/186 sayılı kararında da açıklandığı üzere "kesinleşmiş hükmün uyarlanmasına" tabi olup, her iki yargılamanın koşulları ve sonuçları birbirinden farklı bulunduğundan, haklarındaki hüküm kesinleşenlerle, yargılamaları devam edenlerin birlikte yargılanması yasal olarak mümkün olmadığından diğer sanık ... ile birlikte yargılamasının mümkün olmadığı gözetilmeksizin duruşmaya devamla sanığın beraatine karar verilmesi,

2- 27.12.2006 ve 21.06.2007 tarihli celselerde hazır olan müşteki vekilinin, oturumların sırasıyla 6.2.2007 ve 27.09.2007 tarihlerine ertelendiğinden haberdar olmasına rağmen anılan tarihlerdeki duruşmalara gelmediği gibi mazeret de bildirmediği anlaşıldığından açılan davada müştekinin şikayet hakkının İİK'nun 349/6. maddesi gereğince düşürülmesine karar verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,

İsabetsiz olduğundan temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün istem gibi BOZULMASINA, 02.06.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/5004
Karar No: 2018/6688
Karar Tarihi: 07.11.2018

**6. Ceza Dairesi         2016/5004 E.  ,  2018/6688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... hakkında mağdurlar ... ve ...'a yönelik yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde,

Dosya içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Oluş ve dosya kapsamına göre; mağdurlara ait birahaneye gidip veresiye bira içen ve tekrar bira istediğinde bu isteğinin geri çevrilmesi üzerine, masayı dağıtıp, tabakları kırarak, mağdur ...'e “Senin için iyi olmaz,” diyerek tehdit eden sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 150/2. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun karar yerinde tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 07/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/13722
Karar No: 2017/1463
Karar Tarihi: 13.03.2017

**11. Hukuk Dairesi         2015/13722 E.  ,  2017/1463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11/06/2015 tarih ve 2013/9-2015/235 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkiline ait 9 ayrı parseldeki üzüm bağının davalı tarafından sigortalandığını, 13.05.2012 tarihinde meydana gelen dolu yağışı sonucunda bu taşınmazlardaki üzümlerin zarar gördüğünü, hasarın davalıya hemen ihbar edildiğini, ayrıca ... Asliye Hukuk Mahkemesi vasıtasıyla hasar tespiti yaptırıldığını, yapılan keşif ve bilirkişi incelemesi sonucunda müvekkilinin toplam zararın 841.443,75 TL olduğunun tespit edilmesine rağmen davalı tarafından müvekkiline 559.597,52 TL ödeme yapıldığını, müvekkilinin bu ödemeyi ihtirazi kayıtla aldığını ileri sürerek müvekkiline eksik ödenen 281.846,23 TL’nin dava tarihinden itibaren en yüksek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; meydana gelen dolu hadisesi nedeniyle zararın tespit edilerek davacıya ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre; 13.05.2012 tarihinde davacıya ait taşınmazlarda meydana gelen dolu yağışı nedeniyle %100 oranında zarar oluştuğu, ödenmesi gereken tazminat tutarının davalının yaptığı ödeme, yapılan prim iadesi ve muafiyetler düşüldükten sonra 152.068,37 TL olduğunun tespit edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 152.068,37 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye ....790,85 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 13/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/15788
Karar No: 2014/9662
Karar Tarihi: 11.06.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/15788 E.  ,  2014/9662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 17. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/07/2013

NUMARASI : 2010/219-2013/372

Davacı M. O.. vekili Avukat H. Ö.tarafından, davalı B. Y.. vd aleyhine 14/06/2010 gününde verilen dilekçe ile internet yayını nedeniyle kişilik haklarının ihlaline dayalı manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 09/07/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, yayın nedeniyle kişilik haklarının ihlaline dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu yazının içeriği, kullanılan ifadeler, olay tarihi, tarafların ekonomik ve sosyal durumu ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına hükmedilen manevi tazminat miktarı fazladır. Davacı yararına daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/270
Karar No: 2015/5590
Karar Tarihi: 14.04.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/270 E.  ,  2015/5590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ve müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Onbeş-onsekiz yaş aralığında bulunan çocuklar için cebir ve tehdit eyleminin, TCK.nın 103/2. maddede öngörülen çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunun unsuru olduğu ve aynı Kanunun 103/4. maddesinin uygulanma imkanının bulunmadığı gözetilmeksizin yazılı şekilde sanığa fazla ceza tayini,

Adli Tıp Kurumunun bilinen istikrarlı uygulamalarına göre de, mağdurun ruh sağlığındaki bozulmanın cezada artırım nedeni olabilmesi için eylem sonucunda onsekiz yaşını doldurmayan mağdurun ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin tespitin, suç tarihinden itibaren en az 6 ay geçtikten sonra Adli Tıp Kurumu İlgili İhtisas Kurulu yada Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23 ve 31. maddeleri gereğince usulüne uygun şekilde teşekkül ettirilmiş Yüksek Öğrenim Kurumları veya birimlerine bağlı hastanelerden rapor alınarak yapılması gerektiği gözetilmeden, 10.03.2013 tarihinde gerçekleşen olay nedeniyle mağdurun ruh sağlığının bozulduğuna dair Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezince söz konusu 6 aylık süreden önce yapılan muayeneye istinaden 30.04.2013 tarihinde düzenlenen rapora dayanılarak verilen cezanın TCK.nın 103/6. maddesiyle artırılması,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/1375
Karar No: 2019/8314
Karar Tarihi: 25.11.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/1375 E.  ,  2019/8314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sahte faturaların KDV beyannamelerinde kullanılmaları nedeniyle 2002 takvim yılı yönünden suç tarihinin 26.01.2003, 2003 takvim yılı yönünden ise 26.08.2003 olacağı; 5271 sayılı CMK’nin 231/8-son cümlesi hükmü uyarınca, suç tarihlerinden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 29.06.2009 tarihine kadar bazı kesintilerle dava zamanaşımı süresinin işlediği, bu tarihten sonra denetim süresi içinde işlenen kasıtlı suçtan dolayı verilen ve 05.05.2014 tarihinde kesinleşen mahkumiyet hükmü nedeniyle ihbar üzerine dosyanın yeniden ele alındığı, böylelikle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 29.06.2009 tarihinden itibaren, deneme süresi içinde işlenen ikinci suçun suç tarihi olan 06.06.2013 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarının cezasının türü ve üst sınırına göre, 765 sayılı TCK’nin 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, yargılamaya devamla mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin ve Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 25.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/21469
Karar No: 2009/2866
Karar Tarihi: 23.02.2009

**2. Hukuk Dairesi         2007/21469 E.  ,  2009/2866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 7. Aile Mahkemesi

TARİHİ : 07.09.2007

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tesbit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine paranın alım gücüne , ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran \* davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Borçlar Kanununun 42. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken yazılı şeklide hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin yukarıda 1. bentte gösterilen nedenlerle ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.23.02.2009 (Pzt.)
Esas No: 2013/4514
Karar No: 2014/1107
Karar Tarihi: 28.01.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/4514 E.  ,  2014/1107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tavas Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/11/2012

NUMARASI : 2011/86-2012/210

Davacı H.. A.. vekili Avukat A..K.. tarafından, davalı M.. T.. aleyhine 06/04/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 28/11/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, haksız fiilden dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayda;

Hakaret içerikli sözlerin niteliği ve niceliği, olay tarihi ve olayın gelişimi, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı fazladır. Daha alt düzeyde uygun bir manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA; davalının diğer temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 28/01/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.