erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2023/4075
Karar No: 2024/2303
Karar Tarihi: 16.09.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/4075 E.  ,  2024/2303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/524 E., 2023/120 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen menfi tespit davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca; Yargıtayın bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verilmesi halinde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinde öngörülen kesinlik sınırına tabidir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre, İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen kararda kabul edilen ve temyize konu edilen toplam miktar 86.163,88 TL olup karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL

’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin (miktar itibariyle) REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 16.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/4472
Karar No: 2011/1714
Karar Tarihi: 28.03.2011

**8. Hukuk Dairesi         2010/4472 E.  ,  2011/1714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil

... ile ... aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair ...Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 28.05.2010 gün ve 409/316 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davacı tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı, dava konusu 143 ada 339 parsel numaralı taşınmazı 1.1.2000 tarihinde harici senetle satın aldığını açıklayarak tapu iptali ve tescil isteğinde bulunmuştur. Mahkemece, tapulu taşınmazın harici satışının geçersiz olduğundan bahisle davanın reddine karar verilmiştir. Dava konusu 143 ada 339 numaralı parsel kadastro tutanağı 31.08.1999 tarihinde düzenlenmiş, tutanak 17.5.2001 tarihinde itirazsız olarak kesinleşmiş ve tapu siciline işlenmiştir. Davaya konu edilen harici satış ise, 01.01.2000 tarihli olup, tespit tarihinden sonra tutanağın kesinleşmesinden öncedir. Dolayısıyla satış tarihi itibariyle taşınmaz tapusuzdur. Mahallinde yapılan keşifte dinlenen bilirkişi ve şahitler bu satışı doğrulamışlardır. Davacı da dava dilekçesinde, bu harici satış senedine dayanmıştır. Satış senedinin ibraz edilmemesi nedeniyle satışın tapu sicilinin oluştuğu tarihten sonra yapıldığı kanaatine ulaşılması keşif mahallinde dinlenen şahit beyanlarına uygun düşmemektedir.

Mahkemece, yapılacak iş; tutanağın kesinleşmesinden, başka bir deyişle sicilin tutulmasından önce vaki olan satışa ve HUMK. nun 95. maddesine göre davalının kabulüne değer vermek, dava konusu 143 ada 339 parselin 14800 m2 yüzölçümünde bulunduğu, davacının bu yerden 400 m2 yer satın aldığı gözetilerek taşınmazın ifrazının mümkün olup olmadığı araştırıldıktan sonra, ifrazı mümkünse ifrazen; değil ise taşınmazın tamamına nispetle paylı olarak (3402 sayılı Kadastro Kanununun m. 15/2) tescile ve buna göre de davanın kabulüne karar vermek olmalıdır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulüyle usul ve kanuna aykırı bulunan hükmün HUMK. nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve 17,15 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 28.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/17182
Karar No: 2021/12825
Karar Tarihi: 20.12.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/17182 E.  ,  2021/12825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

Gerekçeli karar başlığında 2006 ve 2007 şeklinde eksik gösterilen suç tarihlerinin, en aleyhe kabulle sırasıyla “31.12.2006 ve 31.12.2007” olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Her takvim yılında işlenen “sahte fatura düzenleme” eylemlerinin birbirlerinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğundan ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden ve hangi takvim yılına ilişkin olduğu da belirtilmeden tek hüküm kurulması yasaya aykırı ise de; zamanaşımının olumsuz bir muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğunun anlaşılması karşısında;

Sanığa yüklenen “2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 20.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/12966
Karar No: 2020/16499
Karar Tarihi: 17.11.2020

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2020/12966 E.  ,  2020/16499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten Yaralama

HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü,

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) Kasten yaralama suçundan hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen sanığın, denetim süresi içinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 231/11. maddesi uyarınca hakkındaki hükmün açıklanması sırasında; Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Hadjianastassiou/Yunanistan, 16.12.1992; Van de Hurk/Hollanda, 19.04.1994; Hiro Balani/İspanya 09.12.1994; Ruiz Torija/İspanya, 09.12.1994) kararları gereğince, Türkiye Cumhuriyeti Anayasa'sının 141/3. maddesinde, 5271 sayılı CMK'nin 34, 230 ve 289. maddeleri ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.05.2015 tarih ve 2014/145 Esas sayılı kararı uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açık olması ve Yargıtayın bu işlevini yerine getirebilmesi için, sonuca etkili tüm argümanların, kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken bu ilkelere uyulmadan gerekçeden yoksun olarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre,

2) Oluşa ve tüm dosya içeriğine göre, temyiz dışı sanık Özgür Baltacı ve sanık ...'in aynı fikir ve eylem birliği içerisinde katılana saldırdıkları, temyiz dışı sanığın soda şişesi ile, sanığın ise elleri ile vurmak suretiyle katılanı iştirak halinde basit tıbbi müdahale ile giderilemeycek şekilde yaraladıklarının anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında, 5237 sayılı TCK'nin 37/1. maddesi delaletiyle 86/1, 86/3-e maddeleri gereğince cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini,

3) Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkum edilen sanığın, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilerek, 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkın dikkate alınmasına, 17.11.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/13516
Karar No: 2016/16138
Karar Tarihi: 10.10.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/13516 E.  ,  2016/16138 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi (İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı ... Belediye Başkanlığı vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Davacının temyizi yönünden; dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddine,

2-Davalı ... Belediye Başkanlığı temyizi yönünden; dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin sunduğu dilekçede mahkeme kararının hangi nedenlerle bozulması gerektiğine dair neden bildirilmemiş olması, Dairemizce gerekçeli olarak temyiz edilen dosyalarda da incelemenin belirtilen nedenlere bağlı kalınarak yapılması ile yine mahkeme kararında Dairemizce kamu düzenini ilgilendiren ve re'sen bozma nedeni yapılmasını gerektirecek bir hata bulunmadığının anlaşılmasına göre davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin bozma isteğinin reddine,

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı ve davalı ... Belediye Başkanlığının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harçlarının davacı ve davalı ... Belediye Başkanlığı'na yükletilmesine, 10/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/17441
Karar No: 2012/1103
Karar Tarihi: 25.01.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/17441 E.  ,  2012/1103 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 63. Maddeleri uyarınca mahkûmiyet

Taksirle öldürme suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmü sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiin sübuta yönelik yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine,ancak

Sanığı kullanmış olduğu araçla iki şeritli yolda şerit ihlali sonucu karşı şeride geçerek karşı yönden gelen motorsiklete çarpması sonucu meydana gelen kazada motorsiklet sürücüsü ...'nun hayatını kaybettiği motorsiklette yolcu olarak bulunan eşi ...'nun ise basit tıbbi müdahale ile iyileşir şekilde yaralandığı oluşa göre eylemin bilinçli taksirle gercekleştiği, sanığın tam kusurlu olması nedeniyle alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayininde bir isabetsizlik bulunmamakla birlikte oluşa uygun olmayaçak derecede fazla surette ceza tayini suretiyle teşdidin derecesinde yanılgıya düşülmesi,

İsabetsiz olup hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 25.01.2012 tarihinde isteme uygun olarak oyçokluğu ile karar verildi.

(M)

Muhalefet Şerhi:

Sanık hakkındaki temyize konu ... Ağır Ceza Mahkemesinin mahkûmiyet kararında belirtilen gerekçe ve açıklamasında maktülün ölümü ve mağdurun yaralanması şeklindeki olayda, sürücü belgesiz, alkollü ve aşırı hızla seyri sırasında meydana gelen tam kusurlu taksirli eylemde yol hakimiyetini sağlayamadığı şerit ihlalinde bulunduğu, bilerek ve örgörerek bilinçli taksirli hareketi ile meydana gelen sonuç olayda 5237 sayılı TCK'nın 85/2 maddesindeki alt ve üst

sınırlarda nazara alınarak mahal mahkemenin takdir ve gerekçesine uygun olan ceza miktarında isabetsizlik bulunmadığı kanaatiyle mahkûmiyet kararının onanması gerekirken bozulmasına dair çoğunluk görüşe muhalifim.
Esas No: 2013/23617
Karar No: 2014/7666
Karar Tarihi: 20.03.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/23617 E.  ,  2014/7666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1)Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 12.03.2013 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinin hangisinden yararlandığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorulup, taşınmazın korkut ilçe merkezi şehir planındaki konumu ve kaymakamlık, Belediye gibi resmi kurumlara olan uzaklığı da fen bilirkişi tarafından hesaplanıp, plan üzerine işaretlendikten,

2)Değerlendirme tarihi olan 2013 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırıldıktan,

Sonra, alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/2845
Karar No: 2017/7731
Karar Tarihi: 29.11.2017

**4. Hukuk Dairesi         2016/2845 E.  ,  2017/7731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... Genel Müdürlüğüne izafeten ... 1. Bölge Müdürlüğü vekili Avukat ...tarafından, davalı ... aleyhine 10/10/2012 gününde verilen dilekçe ile rücuen alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 14/07/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince,

Dava, rücuen alacak istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının ....Eğitim ve Araştırma Hastanesinde çalışırken, 4958 sayılı Sosyal Sigortalar Kurumu Kanunu'nun 17/5. maddesine göre kendisine yapılan döner sermaye ek ödemelerinden eksik gelir vergisi ve damga vergisi hesaplanarak tevkifat yapıldığının, bu hususun muhasebat başkontrolörü tarafından düzenlenen 25/02/2009 tarih ve 89/İR.2/3 sayılı inceleme raporu ile tespit edilip davalı adına idarece ödendiğini belirterek ödenen bedelin iadesini istemiştir.

Davalı, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, eksik tevkifatın tespitinden sonra davacı ile vergi dairesi arasında uzlaşmaya gidildiği, 6111 sayılı yasa gereği taksitler halinde uzlaşılan vergi aslının ve faizlerinin ödendiği davacının bu ödemeleri davalı adına yaptığı, davacının rücuen tazminat hakkının mevcut olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamında, davalının eksik vergi ödenmesinde kastının bulunmaması, bilgisi olması halinde süresinde vergi mahkemesinde iptali için başvuruda bulunabilecek olması, verginin yasal itiraz yollarına gidilmeden uzlaşma yoluyla ödenmesi karşısında, 818 sayılı BK m. 43-44 (6098 sayılı TBK m.51-52) gereğince hükmedilecek tazminat miktarından uygun bir indirim yapılması gerekirken mahkemece bu yönün değerlendirilmemiş olması doğru değildir. Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) sayılı bentte açıklanan nedenle BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte açıklanan nedenle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 29/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/14874
Karar No: 2025/596
Karar Tarihi: 16.01.2025

**9. Hukuk Dairesi         2024/14874 E.  ,  2025/596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/21 E., 2024/289 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda Dairece, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341/2 hükmü uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250,00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1-(b) hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta; 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2021 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki ücret tespitinin ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373/4 hükmü uyarınca bozmaya uyularak verilen kararda temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple,

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

16.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/921
Karar No: 2013/4602
Karar Tarihi: 18.03.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/921 E.  ,  2013/4602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki zemini davacıya ait olmayan taşınmaz üzerinde bulunan ve davalı idare tarafından kesilen ağaç bedellerinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın yargı yönünden reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, zemini davacıya ait olmayan taşınmaz üzerinde bulunan ve davalı idare tarafından kesilen ağaç bedellerinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davaya bakma görevi idari yargı merciine ait olduğundan, dava dilekçesinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19/son maddesi uyarınca zemini başkasına ait taşınmaz üzerinde bulunan ağaç bedellerinin tahsili davasının adli yargıda görülmesi gerektiğinden, davaya devam edilerek esas hakkında hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 18.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/2761
Karar No: 2018/11132
Karar Tarihi: 31.10.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/2761 E.  ,  2018/11132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat, Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1) İİK'nun 345/a maddesine ilişkin olarak kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2) İİK'nun 333/a maddesine ilişkin olarak kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;

Sanık hakkında İİK’nun 333/a maddesinden cezalandırılması istemiyle dava açıldığı halde Mahkemece, kararın gerekçe kısmında dosya ile uyumlu olmayacak şekilde İİK’nun 331. maddesine ilişkin açıklamalar yapılmak suretiyle gerekçe ile hüküm arasında çelişkiye yol açılması,

3) İİK’nun 337/a maddesine ilişkin kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;

Dosya kapsamında yer alan Güngören Vergi Dairesi Müdürlüğünün 03/11/2014 tarihli yazısı ve ekindeki beyanname örnekleri incelendiğinde borçlu şirketin faal mükellef olarak ticari hayatına devam ettiği anlaşılmakla; borçlu şirket yetkilisi olan sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine kararı verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 31/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.