erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2011/5998
Karar No: 2012/9261
Karar Tarihi: 24.05.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/5998 E.  ,  2012/9261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı vekili Avukat ... tarafından, davalı İdeal İth. İhr. ve Tic. Ltd. Şti. ve diğerleri aleyhine 07/07/2008 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 08/02/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kurum zararı nedeniyle açılan maddi tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece davanın reddine karar verilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı vekili tarafından, davalı şirket tarafından aslında hastalara Hi-Tex marka Dual meshlerin satılmasına rağmen, davalıların pahalı olan Gora Tex marka Dual mesh fiyatından fatura edildiğinin müfettiş raporuyla tespit edildiğini, söz konusu malzemeler için toplam 31.010,00 YTL ödeme gerektiği halde 48.266,59 YTL ödendiği, dolayısıyla davalıların farklı marka malzeme fatura ederek kurumlarını 17.256,59 YTL zarara uğrattıkları gerekçesiyle eldeki bu dava açılmıştır.

Mahkemece davalılar hakkında açılan ceza davasında alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın reddine karar verilmiştir.

Davalılar hakkında dava konusu eylem nedeni ile kamu kurum ve kuruluşların zararına müteselsil dolandırıcılık suçlarından Malatya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2008/405 esas 2010/94 karar sayılı dava dosyasında açılan kamu davasında davalıların bereatlerine karar verildiği, dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay'a gönderildiği anlaşılmaktadır. Borçlar Yasası'nın 53. maddesi gereğince ceza mahkemesinin beraat kararı, hukuk yargıcı yönünden bağlayıcı değilse de ceza mahkemesince belirlenecek maddi olgular hukuk yargıcı yönünden de bağlayıcıdır. Dava konusu olayın özelliği nedeniyle ceza mahkemesindeki davanın sonucu beklenmeli ve ondan sonra tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına 24/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/8622
Karar No: 2010/12491
Karar Tarihi: 04.10.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/8622 E.  ,  2010/12491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan kuru fasulyenin 2004 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/10276
Karar No: 2011/2779
Karar Tarihi: 24.06.2011

**11. Ceza Dairesi         2010/10276 E.  ,  2011/2779 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Konya Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 21/04/2009 tarihli ve 2009/1366 soruşturma, 2009/5815 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Seydişehir Ağır Ceza Mahkemesinin 23/09/2009 tarihli ve 2009/678 değişik iş sayılı kararının;Dosya kapsamına göre, şüphelilerin üzerlerine atılı eylemin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 158/1-h maddesinde düzenlenen, "şirket adına hareket eden kişilerin ticari faaliyetleri sırasında gerçekleştirilmesi" şeklinde meydana gelmesi ve bu maddede öngörülen ceza miktarına göre, suç tarihi ile kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın verildiği tarih arasında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66/1-d maddesinde öngörülen 15 yıllık dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmemiş olduğu gözetilmeden verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulü yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 27.05.2010 gün ve 2010/6240-33727 sayılı kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C. Başsavcılığının 15.06.2010 gün ve KYB.2010/139649 sayılı ihbarnamesiyle daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla incelenip gereği görüşüldü:

CMK'nın 173 maddesinin birinci fıkrası; "Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet Savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesi başkanına itiraz edebilir" biçiminde olup, suçtan zarar görene kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde itiraz hakkı tanınmıştır.

İncelenen dosya içeriğine göre; Konya Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 21.04.2009 gün ve 2009/1366 soruşturma, 2009/5815 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararın şikayetçiye 18.06.2009 tarihinde tebliğ edilmesine karşın, vaki itiraz dilekçesinin 27.07.2009 havale tarihli olduğunun belirlenmesi karşısında, anılan kovuşturmaya yer olmadığına karşı itirazın süre yönünden reddi yerine işin esasına girişilerek itirazın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Bu hukuka aykırılık nedeniyle de CMK'nın 309 maddesi uyarınca Adalet Bakanlığınca kanun yararına bozma istenip istenmeyeceğinin takdir ve ifası için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 24.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/15453
Karar No: 2016/1670
Karar Tarihi: 15.02.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/15453 E.  ,  2016/1670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Çocuk mallarının korunmasına ilişkin olarak açılan davada ... 1. Aile ile ... 2. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, Türk Medeni Kanununun 352. ve devamı maddeleri uyarınca babası ölen küçüğün mallarının korunması istemine ilişkindir.

... 1. Aile Mahkemesince, küçüğün annesi ...'nin Türkiyedeki son ikametgah adresinin “.../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 2. Aile Mahkemesi ise, anne ...'nin son ikametgah adresinin ... olduğuna dair belgenin bulunmadığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Türk Medenî Kanununun Velayet, Vesayet ve Miras Hükümlerinin Uygulanmasına İlişkin Tüzüğün 4/1. maddesinde “ Ana ve babadan birinin ölümü halinde nüfus memuru veya evliliğin mahkeme kararı ile sona ermesi halinde kararı veren mahkeme, sağ kalan veya velayet kendisine verilen eşin yerleşim yeri aile mahkemesine, yoksa Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun belirlediği mahkemeye durumu derhal bildirir. Mahkeme, belirleyeceği süre içinde, sağ kalan veya velayet kendisine verilen eşten çocuğun varsa, mal varlığının dökümünü gösteren bir defter vermesini ve bu mal varlığında veya yapılan yatırımlarda gerçekleşecek önemli değişiklikleri de bildirmesini ister.” hükmüne yer verilmiştir.

Çocukların babalarının ölümü üzerine, Nüfus Müdürlüğünce küçüğün mallarının korunması istemi ile ihbarda bulunulduğu, çocukların annesinin ise sağ olduğu anlaşılmıştır.

Dosya kapsamından, küçüğün annesi ...'nin nüfus kayıtlarına göre...'da ikamet ettiği, 05.11.2015 tarihli kolluk araştırmasına göre tatil döneminde Türkiye'de “.../...” adrresinde annesinin yanında ikamet ettiğinin belirtildiği anlaşılmıştır.Bu durumda, uyuşmazlığın ... 2. Aile Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 2. Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 15/02/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/5283
Karar No: 2012/6621
Karar Tarihi: 25.04.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/5283 E.  ,  2012/6621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Zamanaşımı nedeniyle düşürülme

I-2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hükme yönelen katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu olay tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe hükümler içeren 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suçun işlendiği tarihten hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve taktir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hükme yönelen katılan vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Düzenlenen en son fatura tarihi belirlenmeden irsaliye faturaların matbaada bastırılma tarihi suç tarihi kabul olunarak kamu davasının zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddeleri uyarınca düşürülmesi yasaya aykırı ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu süre temyiz inceleme tarihi itibariyle dolduğundan aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 25.04.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2010/6730
Karar No: 2011/6096
Karar Tarihi: 30.05.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/6730 E.  ,  2011/6096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vd vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve ... aleyhine 19/02/2009 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 21/10/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacıların diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, haksız eylem nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz olunmuştur.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda; davalı sürücünün asli kusuru, davacıların ölene yakınlık dereceleri ve olayın meydana geldiği tarih ile yukarıda gösterilen ilkeler göz önünde tutulduğunda; davacılar yararına takdir edilen manevi tazminat tutarları azdır. Mahkemece, manevi tazminat miktarlarının daha üst düzeyde takdir edilmesi gerekir. Karar, bu bakımdan yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA; öteki temyiz itirazlarının ise (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 30/05/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/14635
Karar No: 2016/19368
Karar Tarihi: 27.06.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/14635 E.  ,  2016/19368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda mahkemesi, tarihi, esas ve karar numarası yazılı kararın temyizen incelenmesi sırasında dosyada bulunmadığı anlaşılan ve denetim yapılması için gerekli olan; davalının taraf olduğu ve davacının yararlandığı hesaplamaya esas alınan dönemler itibariyle işyerinde yürürlükte olan toplu iş sözleşmeleri ve protokollerin eklendikten (söz konusu belgelerin bir önceki geri çevirme ile Mahkemenizin 2014/242 esas sayılı dosyasına istenilen ..... İş Mahkemesi 2009-509 esas sayılı dava dosyasının eklerinin gönderilmediği anlaşılmakla söz konusu eklerin temini ile istenilen belgelerin ekler içersinde mevcut olup olmadığı kontrol edildikten eksik belge varsa tamamlandıktan sonra) gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/15775
Karar No: 2013/17300
Karar Tarihi: 09.10.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/15775 E.  ,  2013/17300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş ise de dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Alınan raporlar geçersizdir. Şöyle ki;

1)Dosyada bulunan belediye başkanlığı yazısı, bilirkişi raporları, fotoğraflar ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında, dava konusu taşınmazın arsa vasfında olduğu anlaşılmıştır.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi için, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak, alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Taşınmazın tapu kaydında yer alan irtifak hakkı nedeniyle taşınmazda oluşacak değer kaybının hesaplamada dikkate alınması gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile hüküm kurulması,

3) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içinde sonuçlandırılamadığından, kamulaştırma bedeline 24.03.2012 tarihinden, karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 09.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/3562
Karar No: 2019/3344
Karar Tarihi: 01.04.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/3562 E.  ,  2019/3344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- ...... sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamade açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 16.05.2012 tarihli iddianamesi ile 213 sayılı VUK’nin 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak sanıklardan ... hakkında 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanma", sanık ... hakkında ise “2008 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçlarından kamu davası açıldığı, “sahte fatura düzenleme” suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura kullanma" ve “sahte fatura düzenleme” suçlarının birbirine dönüşemeyeceği gözetilmeden, “sanıkların 2006 yılından itibaren komisyon karşılığı sahte belge ticareti yaptıkları” şeklindeki dosya kapsamına aykırı ve hatalı gerekçe ile iddianame dışına çıkılarak sahte fatura düzenleme suçundan mahkûmiyet hükümleri kurulması,

2- Sanık ... yönünden; sahte fatura kullanma ve düzenleme suçlarında her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu gözetilmeden, hangi yıl olduğu da belirtilmeksizin tek hüküm kurulması, sanık ... yönünden; 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ...... sayılı Kanun’un 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/b maddesinde üç yıldan beş yıla kadar hapis cezası öngörüldüğü halde temel cezanın “18 ay” olarak eksik belirlenmesi,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin ...... sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.04.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/8318
Karar No: 2015/4136
Karar Tarihi: 02.04.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/8318 E.  ,  2015/4136 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve diğeri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 24/12/2012 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 04/03/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız eyleme dayalı maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir. Mahkemece, istem kısmen kabul edilmiş; karar, davacılar tarfından temyiz edilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Davaya konu olayda; olay tarihi, olayın gelişim şekli ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde; davacılar yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarları azdır. Davacılar yararına daha üst düzeyde manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda (2) numaralı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 02/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/8626
Karar No: 2010/12489
Karar Tarihi: 04.10.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/8626 E.  ,  2010/12489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan kuru fasulyenin 2004 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/19645
Karar No: 2018/18982
Karar Tarihi: 06.12.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/19645 E.  ,  2018/18982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 11/06/2015

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddine dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıklar hakkında hükmolunan adli para cezalarının miktarına ve karar tarihinde yürürlükte olan 6217 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesi ile değişik CMUK'un 305. maddesine göre hüküm kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan CMUK'un 315/1. maddesi gereğince reddine dair ek kararda bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından; redde ilişkin 11/06/2015 tarihli ek kararın ONANMASINA, 06.12.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.