erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/3057
Karar No: 2014/4423
Karar Tarihi: 05.06.2014

**10. Ceza Dairesi         2013/3057 E.  ,  2014/4423 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : FETHİYE 1. Asliye Ceza Mahkemesi

Suçlar : a) Kenevir ekme

b) Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet (Kenevir ekme suçundan)

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin karara yönelik kanun yolu talebinin incelenmesi:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20.03.2012 tarihli ve 2011/785-2012/101 sayılı kararında açıklandığı üzere; “kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma” suçundan dolayı, TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararın, sözü edilen fıkraya 6217 sayılı Kanunla eklenen cümlenin yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihinden önce ya da sonra verilip verilmediğine bakılmaksızın, temyiz değil itiraz kanun yoluna tabi olması nedeniyle, itirazla ilgili gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE, Başkan Vekili ...'nın karşı oyu ve oyçokluğuyla,

B) Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükmün incelenmesi:

Sanığın, olayda ele geçirilen esrarı, yetiştirdiği kenevirlerden elde ettiğine ilişkin beyanının,“suçla ilgili kişi veya kişileri gizleme” ya da “daha az ceza alacağını sanma” gibi bir amaca dayanmış olabileceği; keneviri ektiğini belirttiği yerde herhangi bir araştırma ve inceleme yapılmadığı, kenevir kökü veya hasat artığı gibi maddî bulgu elde edilmediği ve aradan geçen zaman nedeniyle elde edilmesinin de mümkün olmayacağı; bu durumlar karşısında, atılı suçu işlediğine ilişkin, soyut beyanı dışında, kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, oybirliğiyle,

05.06.2014 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

(Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen hükümle ilgili:)

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2011/785-2012/101 ve Dairemizin 2011/10681- 2012/7975 sayılı kararlarına yazdığım karşı oy gerekçelerimde açıkladığım nedenlerle;

TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrasına 6217 sayılı Kanunla eklenen cümlenin yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihinden önce, belirtilen fıkra gereğince verilen "tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ilişkin hüküm niteliğindeki karara karşı başvurulacak kanun yolunun, hüküm tarihi itibarıyla "itiraz" olmayıp "temyiz" olduğu ve hükmün incelenmesi gerektiği kanısını taşıdığımdan, çoğunluğun aksi yöndeki görüşüne katılmıyorum.05.06.2014
Esas No: 2014/22724
Karar No: 2014/31060
Karar Tarihi: 22.12.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/22724 E.  ,  2014/31060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun l0.maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca BOZULMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 16.04.2013 gün ve 2012/23752 Esas - 2013/7495 Karar sayılı ilama karşı davalı ... vd.vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

-K A R A R-

Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 15.05.2009 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığı'ndan sorulduktan sonra,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/26750
Karar No: 2012/30789
Karar Tarihi: 15.10.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/26750 E.  ,  2012/30789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... hakkında Devrekani Sulh Ceza Mahkemesinin 22.11.2005 tarih 2005/58 esas, 2005/161 karar sayılı kararı ile verilen mahkumiyet hükmünün temyiz edilmeksizin kesinleştiği, sanık ... hakkında aynı kararda kasten yaralama suçundan kurulan hükmün sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin 14.05.2008 tarih, 2008/5521 karar sayılı kararı ile bu suçtan sanığa verilen adli para cezasının CMUK.nun 305/1. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğundan bahisle temyiz isteminin reddine karar verildiği ve anılan hükmün de kesinleştiği, ancak diğer yönlerden bozulan karar hakkında mahkemesince yeniden yargılama yapılırken bu hususlar gözününde bulundurulmayarak, sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasanın 15/1. maddesine muhalefet ve 765 sayılı TCK.nun 456/4, 457/1. maddeleri uyarınca, sanık ... hakkında ise 765 sayılı TCK.nun 456/4, 457/1. maddeleri uyarınca hatalı şekilde yeniden hüküm kurulduğu anlaşılmakla, anılan hükümler yok hükmünde kabul edilerek sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan hükmün yapılan temyiz incelemesinde;

Bozmaya uyularak; yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre yerinde görülmeyen o yer C.Savcısının sair temyiz itirazlarının reddine ancak:

1- Temel adli para cezasının suç tarihi itibariyle 5252 sayılı Yasanın 5/2. maddesi uyarınca 450 TL'den fazla olamayacağının gözetilmemesi,

2- 29.12.2004 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5275 sayılı "Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun"un 122. maddesiyle 647 sayılı Yasanın yürürlükten kaldırılması karşısında; kaldırılan bu Yasanın 4786 sayılı Yasa ile değişik 5/5. madde ve fıkrası uyarınca ödenmeyen para cezasına gecikme zammı uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün bulunduğundan, sanığa hapis cezası yanında tayin edilen 489 TL temel adli para cezasının 450 TL'ye, 765 sayılı TCK.nun 59. maddesinin uygulanmasıyla tayin olunan 407 TL'nin 375 TL'ye indirilmesi ve hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrili para cezası ile toplanmasıyla sonuç para cezasının 2175 TL adli para cezasına indirilmesi ve hükümden ödenmeyen para cezasına gecikme faizi uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 15.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/5120
Karar No: 2019/14474
Karar Tarihi: 27.06.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/5120 E.  ,  2019/14474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362/1-(a) maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir.

Davacı eldeki alacak davası ile; bir kısım işçilik alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. İlk Derece Mahkemesince 19.01.2017 tarihli kararla, bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin 19.01.2017 tarihli kararına karşı istinaf yoluna başvurulmuş ve Bölge Adliye Mahkemesinin 24.05.2017 tarihli kararı ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin 24.05.2017 tarihli kararı, Dairemizin 26.10.2017 tarihli ilamıyla, fazla çalışma alacağı yönünden bozulmuş ve dosya İlk Derece Mahkemesine gönderilmiştir. Diğer alacak talepleri yönünden bir bozma sebebi yapılmadığından, hükmün bu kısmı kesinleşmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, 05.07.2018 tarihli kararla davacının fazla çalışma alacağı bozma doğrultusunda yeniden belirlenmiş; diğer alacak talepleri hakkında ise bozmadan önceki karar gibi hüküm sonucu tesis edilmiştir. Kararı, davalı ... ve davacı vekili temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin 05.07.2018 tarihli kararı, Dairemizin 08.10.2018 tarihli ilamıyla, fazla çalışma alacağı yönünden yeniden bozulmuş ve dosya İlk Derece Mahkemesine gönderilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, davacının fazla çalışma alacağı bozma doğrultusunda yeniden belirlenmiş; diğer alacak talepleri hakkında ise bozmadan önceki karar gibi hüküm sonucu tesis edilmiştir. Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 341/2. maddesi gereğince, İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen ve miktar veya değeri 4.400,00 Türk Lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir.

Bozmadan sonra tesis edilen İlk Derece Mahkemesi kararında, temyiz kesinlik sınırının belirlenmesinde, bozma kararı kapsamı dışında kalan alacaklara dair hüküm kısmının dikkate alınmaması gereklidir. Şu halde dosya içeriğine göre, Dairemizin 08.10.2018 tarihli bozma kararı kapsamında bulunan fazla çalışma alacağı bakımından fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar karar tarihi itibari ile temyiz kesinlik sınırı olan 4.400,00 TL kapsamında kaldığından davalı ... vekilinin temyiz isteminin, 6100 sayılı Kanun'un 341/2, 362/1-(a), 366. ve 352. maddeleri uyarınca REDDİNE, peşin alınan karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.06.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/582
Karar No: 2018/11716
Karar Tarihi: 07.06.2018

**5. Hukuk Dairesi         2018/582 E.  ,  2018/11716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ... yönünden usulden reddine,... Büyükşehir Belediye Başkanlığı ile ... Genel Müdürlüğü yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R -

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı ile ...Genel Müdürlüğü vekillerince temyiz edilmiştir.... Büyükşehir Belediye Başkanlığı ile ... Genel Müdürlüğü vekillerinin temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın ...Büyükşehir Belediye Başkanlığı ile ... Genel Müdürlüğünden alınmasına, peşin temyize başvurma harçının Hazineye irad kaydedilmesine, 07/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/3429
Karar No: 2018/7854
Karar Tarihi: 17.12.2018

**16. Hukuk Dairesi         2018/3429 E.  ,  2018/7854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KULLANIM KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 103 ada 155 parsel sayılı 531,32 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, ... tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca ... sınırları dışına çıkarıldığı, taşınmazın ...'nin kullanımında bulunduğu ve tamamının eylemli ... haline dönüştüğü şerhi yazılarak çalılık vasfıyla ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ... ve müşterekleri, taşınmazın kendi fiili kullanımlarında olduğu iddiasına dayanarak dava açmışlardır. Mahkemece Dairemizin usule ilişkin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda dava konusu 103 ada 155 parsel sayılı taşınmazın "çalılık" olan niteliğinin "meyve bahçesi" olarak düzeltilmesine, taşınmazın beyanlar hanesindeki "Maliye Hazinesinin kullanımındadır" ibaresinin iptaline, yerine "Davacılar ..., ..., ... ve ... kullanımındadır" şerhinin yazılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili ile dahili davalı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu 103 ada 155 parsel sayılı taşınmazın başında yapılan keşif sonucunda alınan ziraat mühendisi bilirkişi ile ... mühendisi bilirkişi kurulu tarafından hazırlanan raporda, taşınmazın toprağının kahverengi ... toprağı niteliğinde bulunduğu, uzun süredir taşınmazda toprak işlemesinin yapılmadığı, taşınmazdaki ağaçların büyük bölümünün bakımsız ve kestane ağaçlarının büyük bölümünün kurumuş olduğu, ağaçların aralarında fundalık ve yabancı otların mevcut bulunduğu belirtilmiştir. Hal böyle olunca; davacıların tespit tarihinde dava konusu 103 ada 155 parsel sayılı taşınmaz üzerinde ekonomik amaca uygun kullanımlarının bulunmadığının anlaşılmasına göre, davanın reddine karar verilmesi gerekirken delillerin takdirinde yanılgıya düşerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görülmediğinden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 17.12.2018 gününde oybirliği ile karar verilmiştir.
Esas No: 2011/2847
Karar No: 2013/24251
Karar Tarihi: 04.12.2013

**6. Ceza Dairesi         2011/2847 E.  ,  2013/24251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Katılanın olaydan sonra kolluktaki anlatımında para karşılığı cinsel ilişkiye girdiği sanığın, ilişki sonrası anlaştıkları ücreti ödemediği gibi bıçak zoruyla cebinde bulunan 100 TL parası ile cep telefonunu yağmaladığını ve daha sonra başka kişileri olay yerine çağırdığını ve bu kişilerin de zorla kendisine cinsel saldırıda bulunduklarını, duruşmada ise ilişki sonrası önce sanığın arkadaşlarını olay yerine çağırdığını, bu kişilerin kendisine zorla sahip olduklarını ve daha sonra sanığın kendisine ilişki nedeniyle verdiği 100 TL parasını bıçak zoruyla yağmaladığını iddia etmesi karşısında; öncelikle Denizli Cumhuriyet Başsavcılığının 2007/3193 sayılı adli emanetinde bulunan ve olaydan hemen sonra mağdurdan alındığı bildirilen vajina ve anüs svaplarının DNA incelemesi yaptırılarak, kim yada kimlere ait olduğu bilirlendikten, katılanın beyanları arasındaki çelişkileri giderildikten ve mağdurun sanık tarafından yağmalandığını iddia ettiği cep telefonunun suç tarihi ve sonrasında kullanım detayları ilgili kurumdan getirtilerek, kim yada kimler tarafından kullanıldığı saptandıktan sonra, sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken, eksik araştırma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 04/12/2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2021/12088
Karar No: 2021/11294
Karar Tarihi: 29.09.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/12088 E.  ,  2021/11294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığa ait yayla evinde ve etrafında 15 adet çam ağacından kesilmiş odunların ele geçirildiği olayda; sanığın istikrarlı olarak ormandan ağaç kesmediğini, bu odunları topladığını beyan ettiği, ele geçen orman emvallerinin dip köklerinin de tespit edilemediği cihetle , sanık hakkında dikiliden ağaç kestiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı delil elde edilememiş ise de; ele geçirilen nakliye tezkeresiz ve faturasız emvaller ile ilgili olarak 6831 sayılı Kanunun 108. maddesinde yazılı suçun sübuta erdiği ve 02.12.2016 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6763 Sayılı Kanun'un 12. maddesi ile, 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunu'nun önödemeyi düzenleyen 75. maddesinde yapılan değişiklik sonucu, 6831 Sayılı Kanunun 108. maddesine aykırılık suçunun önödeme kapsamına alındığı ve Anayasa Mahkemesi'nin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas 2021/4 Karar sayılı ve 25.06.2020 tarihli, 2020/16 E. 2020/33 K. Sayılı iptal kararları ile 7188 sayılı Kanunla değişik 5271 sayılı CMK'nun 251/1. maddesi ile; sadece adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda "basit yargılama usulü"nün uygulanması mümkün hale getirilmiş olduğu anlaşılmakla; sanık hakkında önödeme prosedürü ve basit yargılama usulünün uygulanarak, sonucuna göre hukukî durumun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29/09/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/19470
Karar No: 2024/10155
Karar Tarihi: 25.06.2024

**2. Ceza Dairesi         2021/19470 E.  ,  2024/10155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın temyiz isteminin şikâyet olmadığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1.Şikâyetçinin 21:40 sıralarında spor salonuna geldiği ve bir müddet spor yaptıktan sonra cep telefonunu yürüyüş bandında unutarak ayrıldığı, UYAP sisteminden elde edilen verilere göre yaz saati uygulaması da dikkate alındığında suç tarihinde güneş batış saatinin 20:39 olduğu ve 21:39 itibarıyla gece sayılan zaman diliminin başladığı nazara alındığında; eylemin gece gerçekleşmesi nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 143. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2. (1) numaralı bozma sebebi doğrultusunda; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142. maddesinde 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak,5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafi atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-h maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenlerle Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 5271 sayılı Kanun'un 307/son maddesinin gözetilmesine, dava dosyasının aynı Kanun'un 304/2-b maddesi uyarınca takdiren İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/13198
Karar No: 2017/1700
Karar Tarihi: 14.03.2017

**20. Ceza Dairesi         2015/13198 E.  ,  2017/1700 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ANADOLU 6. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenler dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanık hakkında TCK'nın 188/3, 188/4 , 192/3 maddeleri gereğince tayin olunan 3 yıl 9 ay hapis ve 22 gün adli para cezasından aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılması sırasında hesap hatası yapılarak cezanın "3 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 18 gün adli para cezası" yerine "3 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 37 gün adli para cezası" olarak tespiti ve TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında, yapılan hesap hatası nedeniyle adli para cezasının "360 TL" yerine "740 TL" olarak belirlenmesi suretiyle sanığa fazla ceza tayini,

2-Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanıkların durumlarının yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, hükmün CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak bu aykırılıkların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

1-Sanık hakkında TCK'nın 62. maddesinin uygulanmasına dair, hükmün 1/d-) fıkrasında yazılı bulunan "3 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 37 gün karşılığı TCK nun 52/2 maddesi uyarınca günlüğü takdiren 20 TL den paraya çevrilerek 740 TL Adli para cezası ile cezalandırılmasına," ibaresi çıkarılarak yerine "3 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 18 gün karşılığı TCK nun 52/2. maddesi uyarınca günlüğü takdiren 20 TL den paraya çevrilerek 360 TL Adli para cezası ile cezalandırılmasına," ibaresinin yazılması suretiyle,

2-TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine “Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli iptal kararından sonra oluşan durumuna göre, sanık hakkında TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.