erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2017/86
Karar No: 2017/2473
Karar Tarihi: 04.04.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/86 E.  ,  2017/2473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 Sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Şirket ortakları olan sanıkların 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçunu işledikleri iddiası ile açılan kamu davasında; sahte fatura düzenleme suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki "Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun’un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır" şeklindeki düzenlemeye göre faturaların Vergi Usul Kanunu’nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, 2005 yılına ait fatura ayrıntılarının Vergi Dairesi'nden sorularak kanaat oluşturacak sayıda fatura aslı ya da onaylı suretinin istenerek dosya arasında bulundurulması gerektiği ve sanıkların suçlamaları kabul etmemesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından; sahte olduğu iddia edilen faturaları kullanan firmalar hakkında varsa düzenlenen vergi raporlarının, karşıt inceleme tutanaklarının aslı veya onaylı örnekleri getirtilerek, bu firmalar ve şahıslar hakkında sahte fatura kullanmak suçundan dava açılıp açılmadığı, açılmışsa akibeti araştırılıp, dava dosyaları celp edilip özetinin duruşma tutanağına geçirilip, bu davayı ilgilendiren ve sahteliği belirleyen delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaların gerçek alım satım karşılığı olup olmadığının, mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile, faturaları düzenleyen mükellefin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı dikkate alınarak faturaları kullanan kişi ve şirketler ile sanıkların ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılarak, suça konu faturaları kullanan şirket yetkililerinin faturaları kimden, hangi ticari ilişkiye dayanarak aldıklarının sorulması ve gerekirse faturalar üzerindeki yazı ve rakamların sanıklara ait olup olmadığına ilişkin bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra yüklenen suçta gözönünde bulundurulması gereken suç ve cezaların şahsiliği ilkesi uyarınca sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.04.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/10443
Karar No: 2013/4890
Karar Tarihi: 26.03.2013

**9. Ceza Dairesi         2012/10443 E.  ,  2013/4890 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma

Hüküm : 1- 765 sayılı TCK'nın 125, 59/2, 31, 33, 40, 36. maddeleri uyarınca mahkumiyet, müsadere

Usulüne uygun tebligata rağmen sanık müdafiinin duruşmaya gelmediği ve geçerli bir mazeret de bildirmediği anlaşıldığından, duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın üyesi bulunduğu silahlı terör örgütünün, Devletin birliğini bozma ve ülke topraklarından bir kısmını Devlet idaresinden ayırma amacına yönelik olarak vahamet arz eden olayları gerçekleştirdiği, sanığın sübutu kabul olunan eylemlerinin amaç suçun işlenmesi doğrultusundaki örgütsel bağlılık ile ülke genelindeki organik bütünlüğüne göre, amacı gerçekleştirme tehlikesi yaratabilecek nitelikte olduğu belirlenip, kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde suçun vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosya kapsamına göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle re'sen de temyize tabi olan hükmün ONANMASINA, 26.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/28205
Karar No: 2016/14391
Karar Tarihi: 20.10.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/28205 E.  ,  2016/14391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Arsa niteliğindeki dava konusu taşınmaz ile emsal olarak mukayeseye esas alınan taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2015 yılında Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri karşılaştırıldığında, dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın aynı değerde olduğu anlaşıldığı halde, ilk bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın emsalden 1.5 kat değerli kabul edilerek m²'sinin 651,16-TL, hükme esas alınan ek bilirkişi raporunda ise dava konusu taşınmaz emsal taşınmazdan 2 kat değerli kabul edilerek m²'sinin 868,22-TL olduğu belirtildiğinden raporlar inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve belediye, adliye, hükümet konağı, okul, hastane gibi yerlere olan mesafesini de gösterir krokisi fen bilirkişisine işaretlettirilip, dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların re'sen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu taşınmaz tapu kaydına göre Eskisaray mahallesinde olduğu halde hükümde mahalle adının hatalı yazılması ;

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/1212
Karar No: 2013/8562
Karar Tarihi: 04.07.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/1212 E.  ,  2013/8562 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan sanık ...'ün yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Anamur Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 28.01.2010 gün ve 2005/130 Esas, 2010/112 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa isnat edilen reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunun lehe olan 765 sayılı TCK.nın 416/son maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla, aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihleri olan Nisan-Aralık 2004 günlerinden inceleme tarihine kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 04.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/1318
Karar No: 2010/6518
Karar Tarihi: 11.11.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/1318 E.  ,  2010/6518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında Hanak Kadastro Mahkemesi'nin 2007/132 esas sayılı dosyanın yapılan yargılaması sonunda mahkemenin 06.07.2009 tarihli kararıyla 2007/132 Esas sayılı dosyanın 2007/131 Esas sayılı dosyası ile birleştirilmesine karar verilmiştir. Mahkemenin 2007/131 Esas sayılı dosyasında yapılan yargılama sonunda verilen karar temyiz edilmekle Dairemizin 2010/1319 Esas sırasına kayıt edilmiştir. Bu kaydın kalemde yapılması sırasında, 2007/131 Esas sayılı dosyanın ekinde bulunan ve 06.07.2009 tarihli birleştirme kararı ile 2007/131 Esas sayılı dosya ile birleştirilmesine karar verilen 2007/132 Esas sayılı dosyanın sehven Dairemizin 2010/1318 sayılı Esasına kaydedildiği anlaşılmıştır. Hal böyle olunca; Dairemizin 2010/1318 sırasında kayıtlı Esasın tetkiksiz kapatılmasına ve bu Esasta kayıtlı dosya ve eklerinin Dairemizin 2010/1319 Esas sayılı dosyasının içine konulmasına, 11.11.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/15339
Karar No: 2017/26403
Karar Tarihi: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/15339 E.  ,  2017/26403 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2011/3960
Karar No: 2012/2413
Karar Tarihi: 14.03.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/3960 E.  ,  2012/2413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Davacı tarafça genel kadastro ile oluşan tapu kaydının iptali ve tescil istemi ile tapu kaydına dayanılarak açılan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtayca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ :

Dava konusu 153 ada 255 parsel sayılı 9612,23 metrekare yüzölçümündeki, taşınmaz kadastro sırasında irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle iştirak halinde davacı ... ile davalılar ..., ... ve ... adlarına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., tapu kaydına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda dava konusu taşınmazın davacının dayandığı tapu kapsamında kalmadığı ve bu yerin davacı tarafça kendi adına önceki maliki ... ...’dan satın alındığının kanıtlanamadığı gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de yapılan araştırma ve inceleme yetersizdir. Davacı tescil ilamı ile oluşmuş 31.10.2000 tarih 20 sıra numaralı tapu kaydına dayanmış ve anılan tapunun dava konusu taşınmazın yakınında bulunan 165 ada 8 parsele revizyon gördüğü anlaşılmıştır. Davacının dayandığı tapu kaydının başka parsele revizyon görmesi, kapsamının revizyon gördüğü parselle sınırlı olduğu anlamına gelmeyeceği gibi tapu kaydının güneyi boz okumakta olup bu sınır genişlemeye elverişli ve değişebilir nitelikte olduğundan kayıt miktar fazlasının zilyetlikle kazanılması da mümkündür. Hal böyle olunca tapu kaydının nizalı taşınmazı kapsayıp kapsamadığı araştırılmalı, kayıt kapsamı dışında kalıyorsa, bu yerin öncesinin davacının bayisi ... ...’a ait olup olmadığı kesin olarak saptanmalıdır. Bundan sonra davacının bu yeri kendi adına mı yoksa kardeşleri ile birlikte mi aldığı hususunda araştırma yapılmalıdır. Davacının kayıt miktar fazlası için zilyetliğe de dayandığı dikkate alınarak mahkemece yeniden yapılacak keşifte yerel bilirkişi ve tanıklardan zilyetliğin ne zaman başladığı, ne şekilde sürdürüldüğü, kimin ne zamandan beri taşınmaza zilyet olduğu, kullanımın ekonomik amacına uygun olup olmadığı etraflıca sorulmalıdır. Gerektiğinde ziraatçi uzman bilirkişiden görüş alınmalı, bilirkişi ile tanık sözlerinin olaylara dayalı olması sağlanmalı ve sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece açıklanan hususlar göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm oluşturulması isabetsiz ve temyiz itirazları bu nedenle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 14.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/34609
Karar No: 2013/6022
Karar Tarihi: 13.03.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/34609 E.  ,  2013/6022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Ceza verilmesinden vazgeçilmesine

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

TCK'nın 145. maddesindeki "malın değerinin azlığı" kavramının, yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, sanığın kastı ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak suretiyle uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde bu maddeye düzenleme amacının dışında yorumlar getirilerek suça sürüklenen çocuklar hakkında yüklenen suçtan mahkumiyet yerine TCK'nın 145. maddesi uyarınca ceza vermekten vazgeçilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'a yönelik temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 13.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/26565
Karar No: 2012/23743
Karar Tarihi: 13.11.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/26565 E.  ,  2012/23743 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2,22/3,62/1,63. maddeleri uyarınca mahkumiyet.

Sanık müdafinin bir mazeret bildirmeden, usülen yapılan tebligata rağmen duruşmaya gelmediğinden evrak üzerinden yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü.

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından duruşma istemli olarak temyiz edilmekle,

Kendi ve tanık beyanına göre, olay anından 1,5 saat önce üç bira içtiği anlaşılan, sürücü belgesi bulunmayan sanığın, meskun yerde viraja aşırı hızlı girip 30 cm yüksekliğindeki refüje çarpıp adeta uçarak karşı şeride geçip, içinde ölenlerin bulunduğu aracın tavanına düşerek kazaya neden olması karşısında; temel cezanın üst sınıra yakın tayini ve bilinçli taksir uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü bilinçli taksire ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, re'sen de temyize tabi hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 13.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/13853
Karar No: 2010/4474
Karar Tarihi: 10.06.2010

**5. Ceza Dairesi         2006/13853 E.  ,  2010/4474 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanık ...’un yapılan yargılanması sonunda; eylemi reşit olmayan mağdurenin rızası ile cinsi münasebette bulunma niteliğinde görülerek bu suçtan mahkümiyetine dair, Zonguldak 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 15.11.2005 gün ve 2005/2 Esas, 2005/22 Ek karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Anayasa Mahkemesi'nin 23.11.2005 günlü 2005/103-89 sayılı kararı ile 5237 sayılı Yasanın 104/2. maddesinin iptal edilmesi karşısında, reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunan sanığın eyleminin aynı Yasanın 104. maddesinin 1. fıkrasına temas ettiği ve şikayete bağlı bulunan bu suçtan dolayı, suç tarihinde 15 yaşını bitirmiş olan mağdurenin C.Savcılığında ve 24.02.2005 tarihli celsede şikayetçi olmadığını bildirdiği anlaşıldığından, aynı Yasanın 73. maddesi uyarınca kamu davasının düşmesine karar verilmesi yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/28224
Karar No: 2016/14385
Karar Tarihi: 20.10.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/28224 E.  ,  2016/14385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Arsa niteliğindeki dava konusu taşınmaz ile emsal olarak mukayeseye esas alınan taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2015 yılında Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri karşılaştırıldığında, dava konusu taşınmazın m² si 28-36 TL olup emsal taşınmazdan daha değersiz olduğu anlaşıldığı halde, hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın emsal taşınmazla aynı değerde olduğu belirtildiğinden rapor inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve belediye, adliye, hükümet konağı, okul, hastane gibi yerlere olan mesafesini de gösterir krokisi fen bilirkişisine işaretlettirilip, dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların re'sen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu taşınmaz tapu kaydına göre Fatih mahallesinde olduğu halde hükümde mahalle adının hatalı yazılması;

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/9958
Karar No: 2024/10077
Karar Tarihi: 17.12.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/9958 E.  ,  2024/10077 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/89 E., 2024/2161 K.

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çay Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2021/589 E., 2022/371 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Taraflar arasındaki karşılıklı olarak açılan boşanma davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın reddine ve birleşen davanın davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı-davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun öngördüğü yargılama sistemine göre İlk Derece Mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı önce istinaf kanun yoluna başvurulmaktadır. İstinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun usulden ya da esastan reddine karar verilebilir veya İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulabilir. Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yeni hüküm kurulması hâlinde, aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır. Başka bir deyişle, istinaf başvurusunun reddi hâlinde Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup bu hâlde İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesince verilen karara karşı davacı-davalı tarafça istinaf kanun yoluna başvurulmuş ve istinaf başvurusu esastan reddedilmiştir. Hâl böyle iken, İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen davalı-davacı tarafın erkeğin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı bulunmamaktadır. Açıklanan nedenlerle, davalı-davacı kadın vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı-davacı kadın vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Temyiz peşin harcının istek halinde yatırana iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/12895
Karar No: 2017/25985
Karar Tarihi: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/12895 E.  ,  2017/25985 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.