Esas No: 2022/8815
Karar No: 2024/3278
Karar Tarihi: 08.05.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/8815 E.  ,  2024/3278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/418 E., 2022/106 K.

SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat, ceza verilmesine yer olmadığına, hüküm kurulmasına yer olmadığına

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi red, kısmi onama, kısmi bozma

1.Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ...'in, katılan ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçu yönünden kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanıklar hakkında İstanbul 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.04.2017 tarihli ve 2015/238 Esas 2017/125 Karar sayılı kararı ile mahkumiyet kararının istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 22.11.2017 tarihli ve 2017/840 Esas 2017/929 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine dair kararın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 25.10.2021 tarihli ve 2021/7990 Esas, 2021/13584 Karar sayılı kararın (5) numaralı paragrafında açıklanan nedenlerle hükümlerin eleştirilmek suretiyle esastan reddi ile onanmasına karar verildiği anlaşıldığından, İstanbul 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.03.2022 tarihli ve 2021/418 Esas, 2022/106 Karar sayılı kararı ile kesin olan bir hüküm hakkında yeniden verilen karar hukuken yok hükmünde sayılmış ve inceleme dışı bırakılmıştır.

2.Sanıklar ..., ... ve ... hakkında katılan sanık ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında katılanlar ... ve ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan hükümler yönünden;

Sanıklar hakkında bozma sonrası ilk kez kurulan hükümlerin temyiz edilmesi üzerine dosya Dairemize gönderilmiş ise de; anılan kararın Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20.07.2016 tarihinden sonra verilmesi nedeniyle 5352 sayılı Adli Sicil Kanunu'nun 13/A-5 maddesindeki atıf ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 272. maddesine göre istinaf kanun yoluna tabi olduğu ve 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesinin birinci fıkrasında 20.07.2016 gününden önce ilk derece mahkemelerince verilen hükümlerin temyiz incelemesinde bozulması üzerine mahkemesince yapılacak yargılama sonucunda kurulacak ikinci hükümlerin de temyiz incelemesine tabi olacağı yönündeki düzenleme gözetildiğinde, anılan karar yönünden daha önceden Yargıtayca verilmiş bir bozma kararının da bulunmadığı, inceleme konusu kararın, 5271 sayılı Kanun'un 272. maddesi ve devamı uyarınca istinaf kanun yoluna tabi olduğu, kanun yolunun re’sen dikkate alınacağı anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun’un 272. ve devamı maddeleri uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince inceleme yapılmak üzere dava dosyasının, incelenmeksizin iadesine karar verilmiştir.

3. Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesinin gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İstanbul 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.04.2017 tarihli ve 2015/238 Esas, 2017/125 Karar sayılı kararı ile;

1) Katılan sanık ..., mağdur sanık ..., sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35, 62/1, 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,

2) Katılan sanık ..., mağdur sanık ..., sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında katılan ...'ya yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35, 62/1, 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,

3) Sanık ... hakkında katılan ...'ya yönelik 2. kez kasten öldürmeye teşebbüs suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35, 62, 53. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

B.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 22.11.2017 tarihli ve 2017/840 Esas 2017/929 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar ..., ..., ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, müşteki sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanıklar Eşref Toğrul, ... ve ... müdafii, sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafii ve sanık ... müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1- (a) maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

C.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi kararının, katılan sanık ... müdafii, mağdur sanık ... müdafii, katılan sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... ve müdafii, sanık ... müdafii, katılan sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 25.10.2021 tarihli ve 2021/7990 Esas, 2021/13584 Karar sayılı kararı ile;

1) Sanık ... hakkında katılan sanık ...'yı ikinci kez kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükmün incelenmesinde; sanık hakkında mağdura yönelik iki kez kasten öldürmeye teşebbüs suçundan ceza verilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

2) Katılan sanık ... ile sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkındaki katılan sanıklar ... ve ...'yı kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan hükümler yönünden teşebbüs derecesi,

3) İddianamede sanıklar ..., ... ve ... hakkında katılan sanık ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan dava açıldığı halde bu hususta bir hüküm kurulmadığı ve sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında katılan sanık ... ve mağdur sanık ...'a yönelik eylemler nedeniyle öldürmeye teşebbüs suçundan dava açıldığı halde bu hususta hüküm kurulmadığı,

Anlaşıldığından, bu nedenlerle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

D. İstanbul 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.03.2022 tarihli ve 2021/418 Esas, 2022/106 Karar sayılı kararı ile;

1) Sanıklar ..., ... ve ... hakkında katılan sanık ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 27/2. maddesi ve 5271 sayılı Kanun'un 223/2-c maddesi uyarınca ayrı ayrı ceza verilmesine yer olmadığına,

2) Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan; 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine,

3) Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan; 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine,

4) Katılan sanık ..., mağdur sanık ..., sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35, 62/1, 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 9 yıl 7 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

5) Katılan sanık ..., mağdur sanık ..., sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında katılan ...'ya yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35, 62/1, 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 8 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

6) Sanık ... hakkında katılan ...'ya yönelik 2. kez kasten öldürmeye teşebbüs suçundan; ikinci kez hüküm kurulmasına yer olmadığına, karar verilmekle dosya doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... müdafiinin temyiz istemi özetle; sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında verilen cezanın yetersiz olduğuna, suçun vasıflandırılmasında hataya düşüldüğüne, sanıkların eylemlerini tasarlayarak gerçekleştirdiklerine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, ilişkindir.

Katılan ... müdafiinin temyiz istemi özetle; sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında verilen cezanın yetersiz olduğuna, suçun vasıflandırılmasında hataya düşüldüğüne, sanıkların eylemlerini tasarlayarak gerçekleştirdiklerine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, ilişkindir.

Katılan sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle; sanık sıfatıyla; sanığın yüklenen suçu işlediğine dair savunmasının aksine mahkumiyetine yeterli kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, beraat etmesi gerektirdiğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmasına rağmen sanık lehine uygulanmadığına, ilişkindir.

Katılan sanık ... ve müdafiinin temyiz istemi özetle; sanık sıfatıyla; atılı suçu işlemediğine, sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verildiğine, savunma haklarının kısıtlandığına, delillerin huzurda değerlendirilmediğine, yargılamanın adil olmadığına, ilişkindir.

Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle; eksik inceleme ile karar verildiğine, sanığın diğer sanıklarla fikir ve eylem birliği içinde hareket ettiğine ilişkin somut delilin bulunmadığına, sanıkla katılan arasında öldürmeyi gerektirecek bir husumetin bulunmadığına, sanığın kullandığı silahın ateş almadığına, eylemini kendiliğinden sonlandırdığı hususunun dikkate alınmadığına, suçun unsurları yönünden oluşmadığına, sanık lehine meşru müdafa hükümleri yönünden bir değerlendirme yapılmadığına, ceza tayin edilirken bireyselleştirme yapılmadığına, ilişkindir.

Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle; eksik soruşturma yapıldığına, verilen cezaların fazla olduğuna, adil yargılanma haklarının ihlal edildiğine, iştirak iradesinden söz edilemeyeceğine, öldürme kastı ile hareket etmediğine, elindeki sopanın öldürmeye elverişli olmadığına, sanık yönünden bireyselleştirme yapılmadan tüm sanıklar yönünden aynı değerlendirmenin yapılarak sanığın cezalandırıldığına, sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, ilişkindir.

Sanık ... Yılmaz müdafiinin temyiz istemi özetle; sanığın olayı uzaktan izlediğine, tanık konumunda olması gereken Mert'in sanık konumuna sokulduğuna, sanığın olay yerinde olduğuna ve olaya karıştığına ilişkin delil bulunmadığına, öldürme kastının bulunduğuna ilişkin somut delilin mevcut olmadığına, beraatine karar verilmesi gerekirken müşterek fail olarak cezalandırılmasının hukuka aykırı olduğuna, ilişkindir.

Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle; eksik incelemeye, sanığın cezalandırılmasına yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmadığına, sanığın beraatine karar verilmesi, aksi kanaatin oluşması halinde de en fazla yardım eden olarak sorumlu tutulması gerektiğine, ilişkindir.

III. GEREKÇE

Tebliğname yönünden; Her ne kadar tebliğnamede sanık ... hakkında katılan ...'ya yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan hükümlerin bozulması yönünde görüş bildirilmiş ise de; Mahkemenin kabulünde de eylemin tek suç olarak kabul edildiği anlaşılmakla, düzeltilmesi mümkün görülen hükmün bozulması yönünde görüş bildiren tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.

1. Olay tarihinde akşam 18.00 civarlarında temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ... ...'ün İstanbul ili, Kağıthane ilçesi, Gültepe mahallesinde "Hacılar" olarak nitelendirilen ve aynı mahallede faaliyet gösteren Ayışığı Derneğine gelip giden bir kısım kişilerce dövülmesi üzerine olayı öğrenen maktuller Osman Kok, Murat Yavi, katılan sanıklar ..., ... ile sanıklardan ..., ..., ... ve ...'in sanık ...'ın çalıştırdığı kahvehanede toplandıkları, kahvehaneye açık kimlikleri tespit edilemeyen kişilerin de gelmesiyle toplam 25-30 kişi oldukları, birlikte temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ... ...'ü döven kişilere derslerini vermek üzere Ayışığı Derneğine silahlı baskın yapmayı kararlaştırdıkları, maktul ... Yavi'nin evinden pompalı tüfeğini alıp geldiği, maktul Osman Kok'un mukavva kutu içerisinde getirdiği tabancaları kahvehanede dağıttığı, bu şekilde maktuller Osman Kok, Murat Yavi, katılan sanıklar ..., ... ile sanıklardan ... ve ...'in silahlı olarak, yanlarında açık kimlikleri tespit edilemeyen kişilerle birlikte kahvehaneden çıkıp Ayışığı Derneğine doğru yürümeye başladıkları,

katılan sanık ...'ın sanık ...'dan evinden montunu alıp getirmesini istediği ve sanık ...'ın kendi beyanına göre montu ve çelik yeleği mağdur sanık ...'a verdiği ve sanık ...'ın da gruba katıldığı, ancak sanık ...'te silah tespit edilemediği, grupta bulunan sanık ...'ın da elinde silah tespit edilemediği, sanık ...'in savunmalarına göre elinde sopa ile grup içerisinde olduğu, bere ve kar maskesi de kullanarak bu silahlı grubun fikir ve eylem birliği içerisinde Ayışığı Derneğinin bulunduğu sokağa gelerek silahlarla derneğe ateş etmeye başladıkları ve bu açılan ateş sırasında dernek önünde çay ve sigara içmekte olan katılan sanık ...'nın hayati tehlike oluşturacak, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde, katılan sanık ...'ın sol skapula üzerinden girişi olan çıkış olmayan yara nedeniyle, sol 3. ve 4. kosta kırığı ve akciğer ezilmesine neden olacak ve hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı, vücuttaki kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına ağır (4) derecede etkileyecek nitelikte olduğu, temyiz dışı katılan sanık ...'in de sol oksipital bölgede çökme kırığı olacak şekilde ateşli silah ile yaralandığı ve yaralanmasının hayati tehlikeye neden olduğu, bunun üzerine Ayışığı Derneğinde bulunan sanıklar ..., ... ve ...'in derneğe silahlı saldırıda bulunan gruba ellerindeki tabancalarla ateş ederek karşılık verdikleri, bu karşı ateş sırasında da saldıran birinci gruptan Osman Kok ve Murat Yavi'nin öldüğü, katılan sanık ...'ın hayati tehlike oluşturmayacak, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, vücuttaki kemik kırığının hayat fonksiyonlarına ağır (4) derecede etkileyecek şekilde yaralandığı, katılan sanık ...'un ise olay yerinde yaralanmadığı, arkadaşlarıyla gittiği hastanede sağ baldırından hayati tehlike oluşturmayacak basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte bıçakla yaralandığı, ancak kendisini kimin yaraladığını göremediğini beyan ettiği, silahla elinden yaralanması üzerine tedavisi için hastaneye getirilen katılan sanık ...'nın hastane içinde derneğe silahlı saldırıda bulunan birinci grup içerisindeki sanık ... ve tanımadığı bir kişi tarafından bıçaklı saldırıya uğradığı, göğüs, karın, sağ kulak, sol üst bacak yan kısmından muhtelif bıçak darbeleriyle yaralandığı ve batına nafiz yaralanma nedeniyle hayati tehlike geçirdiği, aynı hastanede ameliyata alınarak kurtarıldığı, olayda;

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eksik inceleme bulunmadığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanıkların savunma ve adil yargılanma haklarının ihlal edilmediği, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, katılan sanıklar ..., ..., sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında katılanlar ... ve ...'ya yönelik kurulan hükümlerde suç vasfının, iştirak derecelerinin ve teşebbüsün ulaştığı aşama ile meydana gelen tehlike ve zararın ağırlığına göre belirlenen cezaların isabetli olduğu, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, sanıkların öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, oluşan şüpheli durumun sanıklar aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunmadığı, olayda sanık ... yönünden meşru savunma koşullarının bulunmadığı, mağdurlardan sanıklara yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiğinden temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Sanık ... Hakkında Katılan ...'ya Yönelik 2. Kez Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçundan Hüküm Kurulmasına Yer Olmadığına Yönelik Hüküm Yönünden;

Sanık ...’ın olayın ilk aşaması olan Dernek önündeki silahlı saldırı olayında ...’ya yönelik ortaya koyduğu öldürme kastının, yaralanan tarafların hastanede yeniden karşılaşmaları üzerine katılana yönelik bıçakla gerçekleştirdiği ikinci eylemde kesintiye uğramayacağı ve aynı kasıtla hareket ettiği gözetilerek, aradan geçen zamanın kısa oluşu da düşünüldüğünde, sanığın katılana yönelik tek bir öldürmeye teşebbüs suçunu işlediğinin bozma ilamıyla kabul edildiği ve bozmaya uyma kararı verildiği anlaşılmakla, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen düzeltme dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

1. Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ...'in, Katılan ...'e Karşı Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçu Yönünden Kurulan Hükümler Yönünden;

Sanıklar hakkında İstanbul 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.04.2017 tarihli ve 2015/238 Esas, 2017/125 Karar sayılı kararı ile mahkumiyet kararının istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 22.11.2017 tarihli ve 2017/840 Esas, 2017/929 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine dair kararın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 25.10.2021 tarihli ve 2021/7990 Esas, 2021/13584 Karar sayılı kararın (5) numaralı paragrafında açıklanan nedenlerle hükümlerin eleştirilmek suretiyle esastan reddi ile onanmasına karar verildiği anlaşıldığından, İstanbul 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.03.2022 tarihli ve 2021/418 Esas, 2022/106 Karar sayılı kararı ile kesin olan bir hüküm hakkında yeniden verilen karar hukuken yok hükmünde olduğundan İNCELEME DIŞI BIRAKILMASINA,

2. Sanıklar ..., ... ve ... Hakkında Katılan Sanık ...'a Yönelik Kasten Öldürmeye Teşebbüs, Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında katılanlar ... ve ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan hükümler yönünden;

Sanıklar hakkında bozma üzerine ilk kez kurulan hükümlerin temyiz edilmesi üzerine dosya Dairemize gönderilmiş ise de; anılan kararın Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20.07.2016 tarihinden sonra verilmesi nedeniyle 5352 sayılı Adli Sicil Kanunu'nun 13/A-5 maddesindeki atıf ile 5271 sayılı Kanun'un 272. maddesine göre istinaf kanun yoluna tabi olduğu ve 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesinin birinci fıkrasında 20.07.2016 gününden önce ilk derece mahkemelerince verilen hükümlerin temyiz incelemesinde bozulması üzerine mahkemesince yapılacak yargılama sonucunda kurulacak ikinci hükümlerin de temyiz incelemesine tabi olacağı yönündeki düzenleme gözetildiğinde, anılan karar yönünden daha önceden Yargıtayca verilmiş bir bozma kararının da bulunmadığı, inceleme konusu kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 272. maddesi ve devamı uyarınca istinaf kanun yoluna tabi olduğu, kanun yolunun re’sen dikkate alınacağı anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun’un 272. ve devamı maddeleri uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince inceleme yapılmak üzere dava dosyasının, İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

3. Katılan Sanık ..., Katılan Sanık ..., Sanıklar ..., ..., ... ve ... Hakkında Katılanlar ... ve ...'ya Yönelik Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçlarından Kurulan Mahkumiyet Hükümleri Yönünden;

Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle İstanbul 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.03.2022 tarihli ve 2021/418 Esas, 2022/106 Karar sayılı kararında katılan sanık ... müdafii, katılanlar ... ve ... vekili, katılan sanık ... ve müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289. maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302. maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

4. Sanık ... Hakkında Katılan ...'ya Yönelik 2. Kez Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçundan Hüküm Kurulmasına Yer Olmadığına Yönelik Hüküm Yönünden;

Gerekçe bölümünün (3) numaralı bendinde açıklanan nedenle katılan ... vekili ve sanık ... müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.03.2022 tarihli ve 2021/418 Esas, 2022/106 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302. maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303. maddesinin birinci fıkrası gereği hüküm fıkrasının (7) numaralı paragrafının hükümden çıkartılması suretiyle Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca İstanbul 1. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.05.2024 tarihinde karar verildi.