erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2009/28692
Karar No: 2010/10714
Karar Tarihi: 29.04.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/28692 E.  ,  2010/10714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/09/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 134/2. maddesinde ihalenin feshini isteyebilecek ilgililer sınırlı olarak sayılmıştır. Bunlar; satış isteyen alacaklı, borçlu, tapu sicilindeki ilgililer ve pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenlerdir. Öte yandan aynı maddeye göre; “Talebin reddine karar verilmesi halinde icra mahkemesi davacıyı feshi istenilen ihale bedelinin yüzde onu oranında para cezasına mahkum eder. Ancak işin esasına girilmemesi nedeniyle talebin reddi halinde para cezasına hükmolunamaz.”

Somut olayda fesih talebinde bulunan şikayetçinin takipte taraf olmadığı ve tapu sicilinde ilgili sıfatının da bulunmadığı gibi pey sürmek suretiyle ihaleye de iştirak etmediği anlaşılmaktadır. Bu durumda istemin aktif husumet yokluğu nedeniyle reddedilerek şikayetçi aleyhine para cezasına hükmedilmemesi gerekir, Mahkemece yazılı gerekçelerle ihalenin feshi talebinin reddine karar verilmesi, sonucu itibari ile doğru olup bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak şikayetçi aleyhine %10 para cezasına hükmedilmesi isabetsiz olup, hükmün bu nedenle bozulması gerekir ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından mahkeme kararının düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.

SONUÇ  : Şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Gaziosmanpaşa icra Hukuk Mahkemesi'nin 11.09.2010 tarih ve 2009/942-1334 karar sayılı kararının hüküm bölümünün %10 para cezası ile ilgili (ihale bedelinin %10'u oranında 11.750.000 YTL PARA CEZASI ile fesih talebinde bulunanın mahkum edilmesine,) kısmının karar metninden çıkartılmasına, mahkeme kararının düzeltilen bu şekliye, İİK 366 ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, 29.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/48361
Karar No: 2013/32740
Karar Tarihi: 11.12.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/48361 E.  ,  2013/32740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, maddi hasarlı trafik kazası nedeniyle meydana gelen zararın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işveren, davalının iş akdi ile şoför olarak çalıştığı sırada neden olduğu maddi hasarlı trafik kazası nedeniyle meydana gelen zararın ödetilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, olayda bir kusurunun olmadığını, 1 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, eylemin haksız fiil niteliğinde olduğu, 20.10.2005 tarihinde meydana gelen trafik kazası nedeniyle davacı şirkete ait araçta maddi hasar meydana geldiği, aracın 12.11.2005 tarihinde servisten çıktığı ve davacı şirketin zararı en geç bu tarihte öğrendiği, 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 60. maddesindeki 1 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasında, işçinin akde aykırı eylemi nedeniyle işverenin uğradığı zararın tazmini davasında uygulanacak zamanaşımı süresi yönünden uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda davacı işveren şirket, davalın şoför olarak görev yaptığı sırada tek taraflı trafik kazası yaparak davacıya ait araçta maddi hasar ve dolayısıyla sebep olduğu zararın tazminini istemiştir.

Davalı, olayda bir kusurunun olmadığını belirterek, zamanaşımı def'inde bulunmuştur.

Mahkemece, davalı işçinin eyleminin haksız fiil niteliğinde olup, 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 60. maddesi uyarınca 1 yıllık zamanaşımı süresi dolduğundan davanın reddine karar verilmiştir.

Taraflar arasındaki ilişki hizmet akdine dayanmaktadır. Dairemizin 02.06.1997 tarih, 1997/5553 Esas, 1997/10570 Karar sayılı ve 17.04.2001 tarih, 2001/3212 Esas, 2001/6529 Karar sayılı ilamlarında da belirtildiği gibi, çalışanın görevini yaparken işverene verdiği zararın tazmini alacakları, haksız fiile değil akde aykırılık sebebine dayandığından 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 125. maddesi uyarınca 10 yıllık zamanaşımı süresine tâbidir. Mahkemece bu husus dikkate alınmadan, davanın 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 60. madde uyarınca 1 yıllık zamanaşımına uğradığı gerekçesi ile reddine karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.12.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/4032
Karar No: 2018/5082
Karar Tarihi: 12.12.2018

**16. Ceza Dairesi         2018/4032 E.  ,  2018/5082 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 53/1, 58/9 ve 62/1, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyet cezasına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafilerinin duruşmalı inceleme talebinin yasal şartları oluşmadığından CMK'nın 299. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; gerekçe bölümünde bylock kullanıcısı olmayan sanığa ilişkin olarak "Bylock teknik raporu, Bylock tespit tutanağı, TİB cevabi yazıları"ndan bahsedilmesi sonuca etkili görülmemiştir. Sanığın çocuğunu örgütle iltisaklı okula göndermesi ve örgüte müzahir gazeteye abone olmasının örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafilerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 12.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/18696
Karar No: 2017/13407
Karar Tarihi: 01.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/18696 E.  ,  2017/13407 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 01/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2011/8307
Karar No: 2011/10299
Karar Tarihi: 13.10.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/8307 E.  ,  2011/10299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : EDREMİT 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/12/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalı adına kayıtlı 8 parsel sayılı taşınmazın tamamının, 6 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını, kıyıların Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup özel mülkiyete konu olamayacağını ileri sürerek, taşınmazların kıyı kenar çizgisi içinde kalan kısımlarının tapusunun iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine ilişkin olarak verilen karar, Dairece; yargılama giderleri yönünden bozulmuş, mahkemece direnmeye ilişkin olarak verilen karar Hukuk Genel Kurulu’nca bozulmuş, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Karar, taraflarca süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi .... raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü

Dava; tapu iptal, kayıt terkini isteğine ilişkin olup, yerel mahkemece kurulan hükmün temyizi üzerine; 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa hükümleri uyarınca hak düşürücü süreden dolayı davanın reddinin doğru olduğu, ancak yargılama giderleri ve avukatlık ücreti yönünden bozulduğu görülmektedir.

Gerçekten de; işin esası bakımından 5841 sayılı Yasanın yürürlüğü döneminde davanın hak düşürücü süreden reddedilmiş olması doğrudur. Ancak anılan yasa Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 tarih 2009/31 E. 2011/77 K. sayılı kararı ile iptal edilmiş ve 23.7.2011 tarihinde de resmi gazetede yayımlanarak iptal hükmü yürürlüğe girmiştir.

Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibarıyla doğru olduğu düşünülse  ve ayrıca Anayasanın 153.maddesine göre iptal kararı geriye yürümezse de 10.3.1969 gün ve 1/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçe bölümünde belirtildiği üzere iptal, kesin şekilde çözüme bağlanmış uyuşmazlıkları etkilemez ve henüz anlaşmazlık hali devam ediyorsa iptalin kapsamına girer. Öyleyse, davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin kurulan kararın Anayasa Mahkemesi’nin anılan iptal kararından sonra doğru olduğu söylenemez. Zira, kamu düzeninin söz konusu olduğu bütün haller istisnanın kapsamına girer.

Hal böyle olunca; işin esasının 28.11.1997 tarih ve 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre değerlendirilmesi, davanın kısmen veya tamamen kabulü halinde de, 19.1.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa hükümleri de gözetilerek taraf iddiaları doğrultusunda gerekli araştırma ve inceleme yapılmak suretiyle uyuşmazlığın çözüme kavuşturulması bakımından karar bozulmalıdır.

Tarafların, temyiz itirazları yerindedir, kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesine göre) açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  13.10.2011  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/2915
Karar No: 2019/5617
Karar Tarihi: 09.09.2019

**16. Ceza Dairesi         2019/2915 E.  ,  2019/5617 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi :...13. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.04.2018 tarih ve 2017/363 - 2018/192 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 3, 5/1, TCK’nın 62, 53/1-2-3, 58/9, 63 maddeleri gereği mahkumiyete ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanığın örgütle iltisaklı olması nedeniyle kapatılan okullara çocuklarını göndermesinin örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın...13. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için...Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/45175
Karar No: 2017/22974
Karar Tarihi: 14.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/45175 E.  ,  2017/22974 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 14/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2012/23721
Karar No: 2013/14011
Karar Tarihi: 17.05.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/23721 E.  ,  2013/14011 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii, katılan vekili ile mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafii, katılan vekili ile mahalli Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

1-Sanığın sevk ve idaresindeki minibüs ile cadde ile sokağın kesiştiği 4 yönlü ışıklı kavşağa 40 metre kala, sağ iki şeritte araçların kırmızı ışıkta beklediği, ışıkların araçlara kırmızı yanması ile ışıklarda bekleyen iki sıra halindeki araçları sollayıp 3. şeridi oluşturduğu, bu sırada kendisine yanan yeşil ışıkta yolun sağından yaya geçidine 9 metre içeriden yola giren ve araçların arasından karşıya geçmek isteyen ölene, yolun sol tarafına 3 metre mesafede ve sağdan sola yönelen 2 metre fren izi ile çarpması şeklinde meydana gelen olayda; tanık ...'in olay sonrası ve mahkemede alınan beyanlarında; minibüsün önü ile kırmızı ışıkta bekleyen araçlardan ışığa ikinci sırada olan bir aracın arkasından karşıya geçmekte olan ölene çarptığını, ölenin ışıkların olduğu yerden karşıya geçmediğini, kırmızı ışıkta iki sıra halinde araçlar bulunduğunu, minibüsün üçüncü bir sıra yaparak, kırmızı ışığa doğru ilerlediği sırada kazanın meydana geldiğini; tanık ...'nin ise; ölenin kırmızı ışıkta çift sıra bekleyen araçlardan, ışığa ikinci uzaklıkta bulunan aracın arkasında olduğunu, minibüsün ise üçüncü şeritte üçüncü bir sıra yapmış olduğunu beyan etmiş olmaları; kaza tespit tutanağında çarpma noktasının kavşak orta noktasına ve trafik ışıklarına gelmeden, yaya geçidine 9 metre mesafede gösterilmesi karşısında; sanığın kırmızı ışıkta geçip kavşakta yayaya çarptığı sabit olmayıp olayda bilinçli taksirin koşullarının oluşmadığının gözetilmemesi;

2-Hükme esas alınan bilirkişi raporlarında tam kusurlu olduğu belirtilen sanık hakkında, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği nazara alınmadan, tam kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin ölümüne neden olan sanık hakkında adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması;

Kanuna aykırı olup, sanık müdafii, katılan vekili ve mahalli Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 17.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/7402
Karar No: 2012/9284
Karar Tarihi: 13.12.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/7402 E.  ,  2012/9284 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava, abonelik sözleşmesine dayalı kayıp kaçak bedeli ve PSHS okuma bedeli ile ilgili muarazanın giderilmesi istemine ilişkindir.

Hal böyle olunca davanın niteliği, tarafların sıfatı, temyizin kapsamı dikkate alındığında 6110 sayılı Kanunla değişik Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi hükmüne göre Başkanlar Kurulu tarafından hazırlanan ve Büyük Genel Kurul'ca kabul edilerek yürürlüğe giren işbölümü kararına göre yerel mahkemece verilen hükmün temyiz incelemesini yapma görevi Yüksek (13).Hukuk Dairesine ait olmakla birlikte anılan Dairece de aidiyet kararı verilerek dosya Dairemize gönderilmiş olmakla temyiz inceleme yerinin belirlenmesi için dosyanın YÜKSEK HUKUK DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU'NA SUNULMASINA, 13.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/605
Karar No: 2023/5137
Karar Tarihi: 24.05.2023

**7. Ceza Dairesi         2020/605 E.  ,  2023/5137 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/223 E., 2014/284 K.

EK KARAR TARİHİ : 18.02.2018

MALEN SORUMLU : ...

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

EK KARAR : Nakil aracının iadesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yayladağı Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.02.2018 tarihli ve 2014/223 Esas, 2014/284 Karar sayılı ek kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin ikinci fıkrası (a) bendi uyarınca verilen beraat kararının; Yargıtay 7. Ceza Dairesinin, 11.09.2017 tarihli ve 2017/6222 Esas, 2017/6104 Karar sayılı kararı kesinleştiği; müsaderesi talep edilen ve üzerinde satılamaz/devredilemez şerhi bulunan 31 E 8065 plaka sayılı araç ile ilgili herhangi bir hüküm kurulmadığı, beraat kararının kesinleşmesinden sonra malen sorumlu vekilinin başvurusu üzerine 18.02.2018 tarihli ek karar ile nakil aracının iadesine karar verildiği anlaşılmakla, nakil aracının müsaderesi için 5271 sayılı Kanun'un 256 ncı maddesinin birinci fıkrası, 257 nci maddesinin birinci fıkraları uyarınca duruşma açılmaksızın karar verilmesi hukuka aykırıdır.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yayladağı Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.02.2018 tarihli ve 2014/223 Esas, 2014/284 Karar sayılı ek kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, bozma sebepleri yönünden oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.05.2023 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2015/45871
Karar No: 2017/22975
Karar Tarihi: 14.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/45871 E.  ,  2017/22975 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 14/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2019/1457
Karar No: 2019/4330
Karar Tarihi: 18.06.2019

**16. Ceza Dairesi         2019/1457 E.  ,  2019/4330 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 62, 53, 58/9, 63, 3713 sayılı Kanunun 5/1 maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin yasal şartları oluşmadığından CMK'nın 299. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine ve sanığın çocuğunu örgütle iltisaklı okula göndermesinin ve .... Gazetesi'ne abone olmasının örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemeyeceği kabul edilerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Şanlıurfa 5. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.