erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2018/2500
Karar No: 2018/4065
Karar Tarihi: 10.10.2018

**1. Ceza Dairesi         2018/2500 E.  ,  2018/4065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

MAĞDURLAR : ..., ...

SUÇ : Yakın akrabayı öldürme

HÜKÜM : 1- Sanığın oğlu ...'yi öldürmek suçundan TCK.nun 82/1-d, 29/1, 62, 53, 63, 54/1. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası,

2- Sanığın, eşi ...'yi olası kastla öldürmek suçundan TCK.nun 82/1-d, 21/2, 62, 53, 63. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın oğlu maktul ...’nın sanığa önceden beri hakaret, tehdit ve darp eylemlerinde bulunduğu, olay günü bu durumun tekrarlandığı, bunun üzerine av tüfeğini alan sanığın oğlu maktul ... ve karısı maktule ...’ya ateş etmek suretiyle öldürdüğü anlaşılan olayda; sanığın maktul ...’ya karşı eyleminden kurulan hükümde; TCK’nun 29. maddesinin uygulanması sırasında, üst sınıra yakın indirim yapılmasının yeterli olduğu gözetilmeden yazılı şekilde üst sınırdan indirim yapılması, suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in maktul ...’ya karşı nitelikli kasten öldürme ve maktule ...’ya karşı eyleminin sübutu kabul, Hamza yönelik eyleminin oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin edilmiş, haksız tahrik ve her iki suç yönünden takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve eleştiri nedeni saklı kalmak üzere derecesi takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre; bozma üzerine verilen hükümlerde eleştiri ve bozma nedenleri dışında bir

../..

S/2

isabetsizlik görülmediğinden sanık müdafiinin meşru savunmaya, ceza ehliyeti yönünden rapor aldırılması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, re’sen de yapılan incelemede;

1)Sanık ... hakkında maktul ...'ya karşı nitelikli kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet incelenmesinde;

Hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA,

2)Sanık ... hakkında maktule ...'ya karşı eyleminden kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

İsabet alan bölge, kullanılan silahın elverişliliği, atış mesafesi, olay yeri ve sanığın birden fazla kez ateş etmesi dikkate alındığında, maktul ...'nın yanında bulunan maktule ...’nın da isabet almasının mutlak ve kaçınılmaz olduğu, sanığın buna rağmen ateş ederek eylemlerinin sonucunu bilerek ve isteyerek gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanığın maktule ...’ya yönelik doğrudan kastla öldürme suçundan cezalandırılması yerine, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde olası kastla öldürme suçundan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak CMUK.nun 326/son maddesi dikkate alınarak kazanılmış hakkı saklı kalmak üzere BOZULMASINA, 10/10/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/11290
Karar No: 2017/25450
Karar Tarihi: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/11290 E.  ,  2017/25450 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2013/5529
Karar No: 2013/6026
Karar Tarihi: 30.05.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/5529 E.  ,  2013/6026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KULLANIM KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında  Karşı Mahalle çalışma alanında bulunan 793 ada 6 parsel sayılı 5123,44 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, beyanlar hanesine 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi gereğince orman sınırları dışına çıkarıldığı ve taşınmaz üzerindeki fındık ağaçlarının ... kızı ...'nin kullanımında olduğu şerhi verilerek Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ..., dava konusu taşınmazın 55 yıldan beri kendi kullanımında olup fındık ağaçlarını kendisinin diktiği ancak gelini ve torunları adına şerh verildiği iddiasıyla, taşınmazın kullanıcı olarak adına şerh edilmesi istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile tespit gibi 2/B vasfı ile Hazine adına tesciline, beyanlar hanesinin 1 nolu bendine "6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi gereğince Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılmıştır,"2 nolu bendine ise parsel üzerindeki fındık ağaçları Mehmet oğlu ...’nin kullanımında olup halen kendisine aittir“ şerhinin düşülmesine karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

30.05.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2019/9455
Karar No: 2021/697
Karar Tarihi: 03.02.2021

**16. Ceza Dairesi         2019/9455 E.  ,  2021/697 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın

62/1, 53, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre yapılan temyiz incelemesi sonunda dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın çocuğunu örgüte müzahir okula göndermesinin suçun delili veya örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı

kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Aydın 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2.Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/5814
Karar No: 2014/27182
Karar Tarihi: 16.09.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/5814 E.  ,  2014/27182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/10/2013

NUMARASI : 2012/841-2013/705

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, dava dışı C.. Ö.. ve M.. Ö.. ile G..B..ile birlikte G.. İli, Ş.. İlçesi, .ada, . parseldeki mevcut hisselerin Gaziantep 8.Noterliğinin. yevmiye nolu sözleşmeyle T.. Ö..'e satış vaadinde bulunduklarını, dava dışı T.. ile davalının gayri resmi ortak olduklarını, taşınmazın satış değerinin 25.000 TL olduğunu, davalının 10 gün içinde satış bedelini ödeyeceğini beyan ettiğini, ancak bu bedeli ödemediğini, davalının müvekkiline 30.000 TL tutarında düzenleme ve vade tarihleri içermeyen bir senet verdiğini ileri sürerek, 30.000 TL alacağın 24/05/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, taşınmaz satışından doğan alacak istemine ilişkindir. Davacı davasını satış sözleşmesi ve senede dayandırmış, mahkemece davada dayanılan bono aslının dosyaya sunulmadığı, diğer delillerle de davacı tarafından alacağın kanıtlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. Davacı, dava dilekçesinde yemin deliline de dayanmıştır. Bu durumda mahkemece, davacı tarafa yemin delili hakkı hatırlatılarak ortaya çıkacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, bu husus gözetilmeksizin yazılı şekilde eksik araştırma ve incelemeye göre karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, 2.bentte açıklanan nedenle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 16.9.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/6872
Karar No: 2014/9249
Karar Tarihi: 12.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/6872 E.  ,  2014/9249 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2011/272373

Mala zarar verme suçundan sanık H.. A..'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 31/3, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 1.320,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, netice adli para cezasının taksitlendirilmesine ve ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin ihtarına ilişkin Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.06.2011 tarihli ve 2011/37 esas, 2011/393 sayılı karar aleyhine dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.03.2014 gün ve 2011/272373 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosyanın yapılan incelemesinde;

Sanığın, suçun işlendiği tarihte on sekiz yaşını bitirmemiş bulunmasına göre, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106. maddesinin 4. fıkrası gereğince hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrilemeyeceğinin gözetilmemesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Suça sürüklenen çocuk suç tarihi itibariyle 18 yaşından küçük bulunduğundan, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Kanununun 106/4. maddesi hükmü karşısında, hükmedilen adli para cezasının hapis cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğu anlaşıldığından, kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden, Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/06/2011 gün ve 2011/37 esas, 2011/393 sayılı kararın CMK’nın 309. maddesinin 4. fıkrasının (d) bendi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre, hükümde, “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine” paragrafının çıkartılmasına, hükümdeki diğer hususların aynen bırakılmasına, 12.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/13248
Karar No: 2022/453
Karar Tarihi: 20.01.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/13248 E.  ,  2022/453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Ankara 8. Sulh Hukuk ve İstanbul 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-KARAR-

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

Ankara 8. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce kısıtlı adayının mernis adresinin “İstiklal Mah. Hacı Hüsrev Cad. No:6 İç Kapı No:1 Beyoğlu/İstanbul” olduğu; İstanbul 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin “İncek Mah. 3648 Cad. T1-4 D:17 Gölbaşı/Ankara” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmişse de kısıtlı adayının dava tarihinde nerede ikamet ettiğine dair kolluk vasıtasıyla araştırma yapılmamıştır. Bu nedenle kısıtlı adayının dava tarihinde nerede ikamet ettiğinin tespit edilebilmesi için kolluk vasıtasıyla, dosyada mevcut bütün adreslerde araştırma yaptırıldıktan sonra merci tayini incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/526
Karar No: 2023/17567
Karar Tarihi: 26.04.2023

**4. Ceza Dairesi         2023/526 E.  ,  2023/17567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi'nin kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Anayasa'nın 40 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 232 nci maddesinin altıncı fıkrası gereğince, kararlar ve hükümlere karşı başvurulabilecek yasa yolları, süreleri, sürelerin ne zaman başlayacağı, başvuru mercii, şekli ve sonuçlarının, kuşkuya yer vermeyecek şekilde ilgililere açıkça bildirilmesinin gerekmesi, anılan Kanun'un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” şeklinde, 295 inci maddesinin birinci fıkrasında ise "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir" biçiminde düzenlemeler bulunması, sanığın sunmuş olduğu 30.12.2019 tarihli temyiz dilekçesinin, hükmün hukuki yönüne ilişkin bir sebep içermemesi ve Bölge Adliye Mahkemesince kurulan hükmün son bölümünde, temyiz başvurusunda hükmün neden dolayı bozulmasının istendiğine dair temyiz sebebi gösterilmesinin zorunlu olduğuna, gösterilmemesi halinde ise temyiz isteminin reddedileceğine dair bildirimin yer almadığının anlaşılması karşısında, söz konusu eksikliğin giderilmesi amacıyla inceleme konusu gerekçeli kararın adı geçen sanığa yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda yapılacak meşruhatlı tebligatla, tebliğden itibaren yedi günlük süre içerisinde, yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz isteminin reddedileceği hususunda ihtar yapılmasının gerektiği, tebliğ edilmiş olması durumunda buna ilişkin tebligat parçasının dosyasına eklenmesi, aksi hâlde gerekçeli kararın usûlüne uygun şekilde sanığa tebliği ile tebliğ - tebellüğ evrakının ve hükümleri temyiz etmesi durumunda temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemleri hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının Dairemize gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 26.04.2023 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2015/37377
Karar No: 2017/16491
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/37377 E.  ,  2017/16491 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2017/23730
Karar No: 2017/29004
Karar Tarihi: 18.12.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/23730 E.  ,  2017/29004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

Dedebaba mahallesi, 200 ada 14 parsel sayılı taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal olarak incelenen taşınmazın satış tarihi dava tarihinden sonra olduğundan ve dava konusu taşınmaz ile emsalin asgari vergi değerleri karşılaştırması yapılmadığından, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden

sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 18/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/1285
Karar No: 2020/2790
Karar Tarihi: 15.06.2020

**16. Ceza Dairesi         2020/1285 E.  ,  2020/2790 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne yardım etme

Hüküm : TCK'nın 314/2 ve 3713 sayılı Kanunun 5/1 maddesi ile TCK'nın 53/1-2-3, 55, 58/9 ve 63 maddeleri uyarınca verilen

mahkumiyet kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Hükmolunan cezanın süresine göre şartları bulunmadığından sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMK'nın 299. maddesi uyarınca REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, tanık beyanları ve gerekçe içeriğine göre çocuğunu örgüte müzahir okula göndermenin müsnet suç bakımından delil ya da örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Manisa 2. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.