erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/11692
Karar No: 2014/13554
Karar Tarihi: 04.12.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/11692 E.  ,  2014/13554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Marmaris İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/06/2014

NUMARASI : 2014/76-2014/273

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili için girişilen tahliye istekli takibe vaki itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile takibe 7.017,75-TL asıl, 7,44-TL faiz üzerinden devam edilmesine, yapılan ödemelerin ilgili takip miktarından mahsubuna, tahliye gerçekleştiğinden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklı 03.01.2014 tarihinde başlatmış olduğu icra takibinde 1.12.2012 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesine dayanmıştır. Bu sözleşmede aylık kiranın 4.000-TL olduğu ve ayın 5’inde peşin olarak ödeneceği kararlaştırılmıştır. Davacı alacaklı takip talebinde; aylık 4.000-Tl den Aralık/2013 ve Ocak/2014 aylarına ilişkin kira bedelleri toplamı 8.000.-TL'nin 63,12-TL yasal faiziyle birlikte tahsilini istemiş, davalı süresinde yaptığı itirazında sözleşmeyi kabul etmediğini, taraflar arasında geçerli olan sözleşmenin 01.04.2012 tarihli sözleşme olduğunu ve borcu olmadığını bildirmiştir. Bunun üzerine davacı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuş, yargılama sırasında; tahliye hususunda davanın konusuz kaldığını, karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesini istemiştir. Her ne kadar davacı tarafından kiralananın tahliye edilmiş olduğu belirtilmiş ise de tahliye tarihi bildirilmemiştir. Davacı tarafından kiralananın tahliye edilmiş olduğu iddia edilmiş olmasına göre mahkemece; kiracının hangi tarihte kiralananı tahliye ettiği belirlenip bu tarihe kadarki kira alacağı üzerinden itirazın kaldırılmasına, tahliye tarihinden sonraki kira alacaklarının ise yargılamayı gerektireceği hususu da gözetilerek karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu sebeple bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 04.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/22055
Karar No: 2014/7497
Karar Tarihi: 18.03.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/22055 E.  ,  2014/7497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Vakfıkebir Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/03/2013

NUMARASI : 2012/322-2013/137

Taraflar arasındaki tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK.nun 1007. maddesi uyarınca tazmini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı Hazine vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK.nun 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden; taşınmazın tamamı davacı adına kayıtlı iken, kıyı kenar çizgisi içerisinde kalması nedeniyle Hazine tarafından açılan davada, Beşikdüzü Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2006/38-183 sayılı kararı ile taşınmazın 490,52 m2'lik kısmının tapusunun iptali ile tescil harici bırakılmasına hükmedildiği, kararın 24.09.2007 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor, hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğinde olup, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihi olan dava tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekirken, bilirkişi raporunda bu yönteme uyulmadan değer biçilmiştir.

Bu nedenle, taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgeden, benzer yüzölçümlü ve yakın tarihli satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile keşif yapılarak rapor alınması ve değerlendirme tarihi olan 2010 yılında dava konusu taşınmaz ile bilirkişi kurulunca emsal kabul edilecek taşınmazların, satışına ilişkin belgeler ilgili Tapu Sicil Müdürlüğünden, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerleri de ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden istenip, dava konusu taşınmazın emsal taşınmazlara göre üstünlük oranı yönünden bilirkişi kurulu raporu da denetlenerek, sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, taşınmaza genel deyimlerle ve piyasa rayicinden söz ederek değer biçen geçersiz bilirkişi raporu esas alınarak karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/20103
Karar No: 2007/21821
Karar Tarihi: 05.07.2007

**9. Hukuk Dairesi         2007/20103 E.  ,  2007/21821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı, kıdem, ihbar ve kötüniyet tazminatları ile fazla mesai alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının çalıştığı dönemde hastalık, izin mazeret gibi nedenlerle fazla çalışma yapmadığı günler bulunabileceği düşünülerek mahkemece fazla çalışma ücretinden takdiri bir indirime gidilmesi gerekirken tümüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05.07.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/10340
Karar No: 2024/12408
Karar Tarihi: 25.09.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/10340 E.  ,  2024/12408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/612 E., 2024/256 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250.00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre 01.01.2023-31.12.2024 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2023 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki hükmün, ücret tespiti bakımından temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

25.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/7257
Karar No: 2012/41559
Karar Tarihi: 18.09.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/7257 E.  ,  2012/41559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı Olmayan Yere Tecavüz Etme, Dikili Ağaç Fidan veya Bağ Çubuğuna Zarar Verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; Sanıkların savunmalarında suça konu ağaçların bulunduğu yerin kendilerine ait olduğunu ve bu konuda tapu iptal ve tescil davası açtıklarını belirtmeleri karşısında gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından tapu iptali ve tescili davasına konu dosya getirtilerek incelenmesi ile sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun taktir ve tayin edilmesi, sanıkların hak iddialarının mesnetsiz olduğu anlaşıldığı taktirde de sanıkların katılana ait bahçe içerisinde bulunan dört adet ağacı faydalanmak amacıyla keserek götürmeleri şeklindeki eylemin hırsızlık suçunu oluşturacağı gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek "hakkı olmayan yere tecavüz etme" ve "dikili ağaç fidan veya bağ çubuğuna zarar verme" suçlarından her iki sanık hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

1-Sanıkların eylemlerinin bütün halinde mala zarar verme suçunu oluşturduğu gözetilmeden ayrıca yasal unsurları oluşmayan hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan da ayrıca yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Hakkı olmayan yere tecavüz suçundan hüküm kurulurken, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünden bir zorunluluk bulunmamakta ise de, bunun gerekçelerinin gösterilmesi, dayanılan gerekçelerin gösterilmesi, dayanılan gerekçelerin de yasal olması ve dosya içeriğiyle örtüşmesi gerektiği halde mahkemece hapis cezası alt sınırdan tayin edilmesine rağmen, adli para cezasının gerekçe gösterilmeksizin alt sınırın üzerinde 6 gün olarak tayin edilmesi suretiyle 5237 sayılı TCK.nun 61.maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/783
Karar No: 2024/5876
Karar Tarihi: 24.09.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/783 E.  ,  2024/5876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 15.11.2023

SAYISI : 2023/1591 E., 2023/1693 K.

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

EK KARAR : Temyiz isteminin reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanması

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi tarafından verilen 15.11.2023 tarihli ve 2023/1591 Esas, 2023/1693 Karar sayılı ek kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık hakkında, Ankara 34. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.07.2023 tarihli ve 2022/324 Esas, 2023/166 Karar sayılı kararı ile kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 87/1-son, 29, 62. maddeleri uyarınca kurulan “3 yıl 1 ay 15 gün” hapis cezası ile mahkûmiyet hükmüne konu cezanın türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi tarafından verilen 15.11.2023 tarihli ve 2023/1591 Esas, 2023/1693 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 34. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.09.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2017/8713
Karar No: 2021/4095
Karar Tarihi: 28.04.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/8713 E.  ,  2021/4095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

213 sayılı VUK'nin 367. maddesi uyarınca kovuşturma şartı olan mütalaa ve dayanağı olan vergi suçu raporu ile eklerinin "2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçuna ilişkin olduğu, ... Cumhuriyet Başsavcılığının 01/12/2010 tarihli, 2010/82927 esas sayılı iddianamesi ile mütalaaya aykırı olarak “2010 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçundan kamu davası açıldığı, ancak bu suçla ilgili verilen mütalaa bulunmadığı, sahte belge düzenleme ve sahte belge kullanma eylemlerinin birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu ve birbirine dönüşmeyeceği dikkate alınarak; iddianameye konu olan sahte fatura kullanma suçu yönünden 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması, sonucuna göre sahte fatura kullanma suçundan hüküm kurulması gerekirken, 5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı gözetilmeden, iddianame dışına çıkılarak, “2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.04.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/11590
Karar No: 2014/3716
Karar Tarihi: 26.03.2014

**6. Hukuk Dairesi         2013/11590 E.  ,  2014/3716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şile Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/02/2013

NUMARASI : 2011/19-2013/43

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili için başlatılan takibe itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davacı ile davalının kardeş olduğunu, tapuda ortak malik oldukları moteli davalının tek başına işlettiğini, aralarındaki anlaşmaya göre davalının davacıya her yıl 15000 TL kullanım bedeli ödenmesinin kararlaştırıldığını, 2009 ve 2010 yılı kullanım bedelinin tahsili için başlatılan takibe davalının itiraz ettiğini belirterek itirazın iptaline, inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili, taraflar arasında kullanım bedeli ödenmesine ilişkin bir anlaşma olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece taraflar arasında kira ilişkisine dayalı bir sözleşmenin bulunmadığı, davacının alacağını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dava kira sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili için başlatılan takibe itirazın iptali istemine ilişkindir. Davacı sözlü kira ilişkisine dayanmış davalının kiracı olduğunu ileri sürmüştür. Davalı ise akdi ilişkiye karşı çıkmış , taşınmazda kiracı olmadığını savunmuştur. Kural olarak kira sözleşmesinin varlığını kanıtlama yükü bunu ileri süren davacı taraf üzerindedir.Tarafların kardeş olmaları nedeniyle kira ilişkisinin tanıkla ispatlanması mümkünse de tanık beyanları ile bu ilişkinin ispatlanamadığı görülmektedir. Bu durumda davacının'' her türlü yasal deliller'' ibaresiyle yemin deliline de dayandığı gözetilerek davacıya yemin teklif hakkı hatırlatılıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 26/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/9644
Karar No: 2015/8215
Karar Tarihi: 02.12.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/9644 E.  ,  2015/8215 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/377030

MAHKEMESİ : İnegöl(Kapatılan) 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/05/2011

NUMARASI : 2009/661 (E) ve 2011/211 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık savunmaları, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın yüklenen suçları işlediğinin anlaşılması nedeniyle tebliğnamedeki eksik incelemeye yönelen bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Soruşturma aşamasında sorgusu sırasında 5271 sayılı CMK'nın 101/3. maddesi uyarınca müdafii görevlendirilmesi nedeniyle ödenen avukatlık ücretinin sanığa Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olacak şekilde yargılama gideri olarak yükletilmesi,

2-Beraat eden sanık C.. A.. için görevlendirilen müdafiiye ödenen avukatlık ücretinin Hazine üzerinde bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden sanıktan tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık C.. H..'nın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılıklar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca hüküm fıkrasından sanığa müdafii ücreti yüklenmesine

ilişkin kısmın çıkarılması ve sanığa yüklenen yargılama gideri toplamının 31 TL olarak belirlenmesine karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/30611
Karar No: 2017/7690
Karar Tarihi: 04.10.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/30611 E.  ,  2017/7690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

İİK’nın 349. maddesi gereğince şikayetçi veya vekilinin duruşmada hazır bulunması zorunlu olup, yokluğunda karar verilemeyeceği gözetilmeden, 23.05.2014 tarihli celse için mazeretinin kabulünü müteakip yargılamaya devamla yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 04.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.