erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2018/6820
Karar No: 2020/971
Karar Tarihi: 05.02.2020

**19. Ceza Dairesi         2018/6820 E.  ,  2020/971 K.**

**"İçtihat Metni"**

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’na aykırı davranmak eyleminden dolayı kabahatli ... hakkında 844,00 Türk lirası idarî para cezası uygulanmasına dair Zeytinburnu Trafik Denetleme Büro Amirliğinin 22/11/2016 tarihli ve HZ-189090 sayılı trafik idarî para cezası karar tutanağına yönelik başvuru hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair Bakırköy 6. Sulh Ceza Hâkimliğinin 23/06/2017 tarihli ve 2016/4695 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 02/10/2018 gün ve 6755 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11/10/2018 gün ve KYB-2018-81752 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Bakırköy 6. Sulh Ceza Hâkimliğince, itiraza konu idarî para cezası tutanağının hem para cezası kısmına hem de trafikten men kısmına başvuran tarafından itiraz edildiği ve İstanbul 8. İdare Mahkemesince davanın kabulüne karar verildiği, davanın mükerrer olduğu gerekçesiyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş ise de;

5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde, “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” şeklinde hüküm çeşitlerinin tahdidi olarak sayıldığı, somut olayda kabahatlinin 22/11/2016 tarihindeki eylemi nedeniyle hem kendisi hakkında hem de araç sahibi olan ... Perde San. Ve Tic. Ltd. Şti. hakkında ayrı ayrı iki farklı tutanak ile idarî para cezası uygulandığı, ... Perde San. Ve Tic. Ltd. Şti. hakkında Zeytinburnu Trafik Denetleme Büro Amirliğinin 22/11/2016 tarihli ve HZ-189091 sayılı trafik idarî para cezası karar tutanağı ile uygulanan 844,00 Türk lirası idarî para cezasının ve aracın trafikten men edilmesi işleminin İstanbul 8. İdare Mahkemesinin 19/04/2017 tarihli ve 2016/2215 esas, 2017/947 sayılı kararıyla iptaline karar verildiği, anılan kararın tarafının kabahatli olmadığı gibi onun hakkında uygulanan idarî para cezasını kapsamadığı, kabahatli tarafından yapılan başvurunun mükerrer olmadığı cihetle, yargılamaya devamla işin esasına girilerek hüküm kurulması gerekirken, anılan Kanun'da düzenlenmeyen karar verilmesine yer olmadığı şeklinde karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği bu nedenle yerinde görüldüğünden, Bakırköy 6. Sulh Ceza Hâkimliğinin 23/06/2017 tarihli ve 2016/4695 değişik iş sayılı kararının CMK’nin 309/4-a maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, bozma nedenine göre; gerekli inceleme ve araştırma sonucunda yeniden bir karar vermek suretiyle müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, 05/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/1670
Karar No: 2017/357
Karar Tarihi: 30.01.2017

**21. Ceza Dairesi         2016/1670 E.  ,  2017/357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .... Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gerekçeli karar başlığında yanlış yazılan suç tarihinin, defter ve belgeleri isteme yazısının tebliğ edildiği tarihten 15 gün sonrası olan 19.12.2008 olarak mahallinde mahkemesince düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

1-) 213 sayılı Yasanın 139. maddesine göre vergi incelemesinin işyerinde yapılması gerektiği cihetle; ticari faaliyetine devam edip etmediğine yönelik dosya kapsamında herhangi bir tespite rastlanılmayan sanığa vergi denetmeni tarafından defter ve belgelerini ibraz etmesine ilişkin tebligatın 04.12.2008 tarihinde yapılmasına rağmen defter ve belgelerini incelemeye ibraz etmediğinin iddia olunması, sanığın da defter ve belgelerinin muhasebecisinde bulunduğunu onunda ofisini feshettiğinden dolayı ulaşamadığını savunması karşısında; hesapların dairede incelenmesine imkan veren 213 sayılı Yasanın 139/2. maddesindeki istisnalardan birinin varlığının önceden belirlenip belirlenmediğinin incelemeyi yapan vergi denetmeninden sorulması, işyeri dışında inceleme yapılmasına ilişkin bir tespiti varsa belgesini dosyaya ibrazının istenmesi aksi takdirde, yapılan tebligatın hukuki geçerliliğinin bulunmadığından sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik soruşturma sonucu hüküm tesisi,

2-)Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanık müdafiinin tebligattaki imzanın sanığa ait olmadığını onun tebligattan haberinin olmadığını beyan etmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından 04.12.2008 tarihli tebligat parçası sanığa gösterilerek buradaki imzanın kendisine ait olup olmadığının sorulması kendisine ait olmadığını savunması halinde de tebligat parçasındaki imzanın ona ait olup olmadığına yönelik bilirkişi incelemesi yaptırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulmuş olması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 30.01.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/13968
Karar No: 2012/34011
Karar Tarihi: 13.11.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/13968 E.  ,  2012/34011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında, hazineye ait taşınmaza futbol ve voleybol sahası, sahil bar alanı, duş iskele, amfitiyatro, su sporları merkezi, yeşil ve çocuk alanları ve şezlong yerleri yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından, tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek gerektiğinde refakete inşaat mühendisi bilirkişide alınarak yeniden keşif yapılıp taşımazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar Mevzuatı kapsamında kalıp kalmadığı belirlenmek suretiyle, sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanunu'na göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre gerekirse Belediye Başkanlığıda duruşmadan haberdar edilerek TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZUL- MASINA), 13.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/2017
Karar No: 2015/2824
Karar Tarihi: 09.04.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/2017 E.  ,  2015/2824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada ... Sulh Hukuk Mahkemesi ve ... 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi gereğince hükümlüye vasi tayini istemine ilişkindir.

...1. Sulh Hukuk Mahkemesince, hükümlünün infaz dosyasındaki adresinin “....” olduğu gerekçesi ile yetkisizlik kararı verilerek, dosya ... Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmiştir

... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince ise, hükümlünün nüfus kayıt sistemindeki adresinin “...” olduğu gerekçesi ile yetkisizlik kararı verilerek, dosya ... Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince de, nüfus kayıt sisteminde yazan "..." adresinin cezaevi adresi olduğu, TMK'nın 22. maddesi uyarınca "Bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunma ya da eğitim, sağlık, bakım veya ceza kurumuna konulma, yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağı", hükümlünün 29.05.2014 tarihinde Gemlik Açık Ceza İnfaz Kurumuna yazmış olduğu dilekçede, cezaevine girmeden önceki son ikamet adresinin...” olduğunu belirttiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir

Türk Medenî Kanununun, 411. maddesine göre " Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1 maddesi uyarınca da " Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir."

Dosya münderecatından, kısıtlı adayının cezaevine girmeden önce zikredilen "..." adresinde ikamet ettiği anlaşıldığına göre yetkili mahkeme, ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesidir

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 09/04/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/4355
Karar No: 2017/2964
Karar Tarihi: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/4355 E.  ,  2017/2964 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2014/4335
Karar No: 2014/15902
Karar Tarihi: 04.06.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/4335 E.  ,  2014/15902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Akçaabat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/12/2013

NUMARASI : 2013/154-2013/382

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığı ve pilon yeri bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığı ve pilon yeri bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

1) Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bilirkişi kurulu raporunda emsal alınan taşınmazın satış tarihi 15.07.1990 olup değerlendirme tarihinden yaklaşık 23 sene öncesine ait satış işlemi olduğu gibi, taşınmazın konumu itibariyle de dava konusu taşınmaza oldukca uzak mahalde bulunduğu anlaşıldığından, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın mahalden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu taşınmazdaki yapıların yaşı tespit edilerek, elatma tarihinden sonra yapıldıklarının anlaşılması halinde, yapıların değer düşüklüğü bedeline hükmedilemeyeceği gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/14697
Karar No: 2012/2798
Karar Tarihi: 21.02.2012

**10. Hukuk Dairesi         2010/14697 E.  ,  2012/2798 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı, vergi kaydına göre 20.05.1981 tarihinden itibaren....sigortalılık süresinin tespitini talep ve dava etmiştir.

Mahkeme, davacının 20.05.1981-07.04.1982 arası dönemde ... sigortalısı olduğunun tespitine hükmetmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosya içeriğine göre; davacının; 10.12.1997 tarihli giriş bildirgesine ve 19.08.1997 tarihli vergi kaydına göre ilk defa 19.08.1997 tarihi itibariyle 1479 sayılı Yasa kapsamında zorunlu... sigortalısı olarak tescil edildiği, vergi kaydının 20.05.1981-07.04.1982 ve 19.08.1997-devam biçiminde olduğu, 20.08.1997 başlayan oda kaydı ile 21.08.1997’de başlayan sicil kaydının halen devam ettiği, davacının ilk prim ödemesini tescil sonrası 19.11.1999 tarihinde yaptığı anlaşılmaktadır.

14.04.1982 tarihli 2654 sayılı Yasanın 13. maddesiyle 1479 sayılı Yasaya eklenen Ek Geçici 13. maddesinde; sigortalılık niteliği taşıdıkları halde bu kanunun yürürlüğe girdiği tarihe kadar kayıt ve tescilini yaptırmamış olanların her türlü hak ve mükellefiyetlerinin bu kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren başlayacağı belirtilmiş, aynı maddede, kanunun yürürlük tarihinden itibaren bir yıl içinde kuruma yazılı olarak başvurma şartıyla, 01.10.1972 tarihinde bu kanunun yürürlüğe girdiği tarihe kadar vergi dairelerine kayıtlı olarak kendi nam ve hesabına bağımsız çalıştıklarını belgeleyen sigortalıların belgeledikleri süreyi borçlanma imkanı getirilmiştir.

Davacının, Kanunda belirtilen bir yıllık sürede borçlanma iradesini ortaya koyacak şekilde Kuruma başvurusunun veya borçlanma tutarına ilişkin prim ödemesinin bulunmadığı anlaşılmakla, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde kabulüne hükmedilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 21.02.2012 gününde karar verildi.
Esas No: 2016/4351
Karar No: 2017/2960
Karar Tarihi: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/4351 E.  ,  2017/2960 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2016/6613
Karar No: 2016/16179
Karar Tarihi: 17.11.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/6613 E.  ,  2016/16179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekili ile davalı S.. D.. vd. yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekili ile davalı S.. D.. vd. tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmuş ise de, bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki,

Dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca arsalara kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda kıyasi emsal olarak incelenen taşınmaz limited şirkete satılmış olup, özel amaçlı bu satışın somut emsal olarak değerlendirilmesi doğru değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekili ile davalı S.. D.. vd.'nin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 17/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/8669
Karar No: 2017/5847
Karar Tarihi: 22.11.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/8669 E.  ,  2017/5847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı, iftira, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine dair Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 28.11.2016 gün ve 2015/96 Esas, 2016/461 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi, temyiz isteminin reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 22.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Esas No: 2023/9279
Karar No: 2024/22
Karar Tarihi: 04.01.2024

**12. Hukuk Dairesi         2023/9279 E.  ,  2024/22 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 2. İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın dosyası Dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesinin 2. fıkrasında; Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz başvurusunda bulunulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 26/09/2004 tarih ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ila 454. madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı düzenlemesine yer verilmişken, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başladığı 20/07/2016 tarihinden sonra anılan mahkemelerce verilen kararların temyizi üzerine Yargıtayca tesis edilen kararlar hakkında Hukuk Muhakemeleri Kanununda karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine dair bir düzenleme bulunmamaktadır.

HMK’nın 368. maddesinde; "Temyiz talebinin kötüniyetle yapıldığı anlaşılırsa Yargıtayca 329 uncu madde hükümleri uygulanır.” hükmüne, aynı Kanunun 329/2. maddesinde de; “ (2) Kötüniyet sahibi davalı veya hiçbir hakkı olmadığı hâlde dava açan taraf, bundan başka beşyüz Türk Lirasından beşbin Türk Lirasına kadar disiplin para cezası ile mahkûm edilebilir. Bu hâllere vekil sebebiyet vermiş ise disiplin para cezası vekil hakkında uygulanır." hükmüne yer verilmiştir.

HMK'nın 446/1. maddesinde ise “(1) Bu Kanun anlamında disiplin para cezasından maksat, yargılamanın düzenli bir biçimde işleyişini sağlamak ve kamu düzenini korumak amacıyla verilen, verildiği anda kesin olan ve derhâl infazı gereken para cezasıdır. Bu ceza, seçenek yaptırımlara çevrilemez ve adli sicil kayıtlarında yer almaz.” hükmü yer almaktadır.

Somut olayda; Bölge Adliye Mahkemesinin kararına ilişkin Dairemizin onama kararının tebliği üzerine davacılardan ... vekili tarafından karar düzeltme talebinde bulunulduğu, Dairemizin 26.10.2023 tarih ve 2023/7599 E.- 2023/6787 K. sayılı ilamı ile karar düzeltme dilekçesinin reddedildiği ve HMK'nun 368. maddesi yollamasıyla aynı Kanunun 329/2. maddesi uyarınca karar düzeltme talebinde bulunan davacılardan ... vekili Av. ...'nın takdiren 5.000,00 TL disiplin para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, Av. ... tarafından disiplin para cezasına ilişkin itiraz dilekçesi sunulduğu anlaşılmaktadır.

Dairemizce, HMK'nın 368. maddesi yollaması ile aynı kanunun 329/2.maddesi uyarınca hükmedilen 5.000,00 TL disiplin para cezasına ilişkin verilen karar HMK'nın 446/1. maddesi uyarınca, verildiği anda kesin olduğundan, davacılar vekilinin itiraz dilekçesinin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davacılar vekilinin disiplin para cezasına ilişkin itiraz dilekçesinin REDDİNE, 04.01.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/14989
Karar No: 2017/870
Karar Tarihi: 24.01.2017

**15. Ceza Dairesi         2014/14989 E.  ,  2017/870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK’nın 158/1-a, 43/1, 52/2, 53 ve 207/1,53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, dini kıyafetler giyip bu halde müştekinin iş yerine giderek kuran kursunda görevli olduğunu oraya yardım topladığını söyleyip sahte birde makbuz düzenleyerek 100 TL para aldığı, daha sonra aynı yere tekrar gittiğinde aynı şekilde ve aynı türde mazeretler gösterip para almak istediğinde müştekinin onu tanıdığı ve durumu kolluk ekiplerine bildirdiği, sanığın bu şekilde üzerine atılı suçları işlediğinin iddia edildiği olayda, dosya kapsamına göre sanık hakkında verilen mahkumiyet hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 24/01/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.