erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/4930
Karar No: 2017/2155
Karar Tarihi: 17.04.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/4930 E.  ,  2017/2155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23/06/2015 tarih ve 2015/37-2015/258 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin taşınmazını davalı ...’nın davalı Banka'dan kullandığı genel kredi sözleşmesine ipotek olarak verdiğini, kredinin geri ödemesinin bitmesine rağmen taşınmaz üzerindeki ipoteğin kaldırılmadığını, müvekkili tarafından davalı Banka'ya ihtarname gönderildiğini, ancak davalı ...’nın ihtarname tarihinden sonra kullandığı bir başka kredi dolayısıyla ipoteğin kaldırılmadığını ileri sürerek müvekkilinin taşınmazı üzerindeki ipoteğin kaldırılmasını talep ve dava etmiş, 19.06.2015 tarihli dilekçe ile taşınmaz üzerindeki ipoteğin kaldırıldığını, davanın konusuz kaldığını, bu nedenle davadan feragat ettiklerini beyan etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, genel kredi sözleşmesi için verilen ipoteğin kaldırılması istemine ilişkindir. Davacı vekili, 19.06.2015 tarihli dilekçe ile taşınmaz üzerindeki ipoteğin kaldırıldığı ve davanın bu nedenle konusuz kaldığından bahisle davadan feragat ettiklerini beyan etmiş, mahkemece, davacı vekilinin bu beyanı feragat olarak kabul edilerek davanın feragatten reddine karar verilmiştir. Ancak, davanın feragatten reddine karar verilebilmesi için feragat beyanının 6100 sayılı HMK’nın 307. ile 312. maddeleri arasında düzenlenen haliyle hakkın özüne ilişkin olması ve kesin hüküm sonuçlarını doğuran, açık ve kolay anlaşılabilir bir ifade ile yapılmış, kayıtsız ve şartsız olarak talep sonucundan vazgeçmeyi ifade eden, başka anlamlara gelmediğinde duraksama olmayan bir beyan şeklinde olması gerekmektedir. Oysa, davacı vekilinin 19.06.2015 tarihli feragat dilekçesinin hakkın özüne ilişkin bir feragat içermediği, yargılama sırasında dava konusu ipoteğin kaldırılması nedeniyle davanın konusuz kaldığının bildirilmesine yönelik bir işlem olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda, mahkemece, ipoteğin dava açıldıktan sonra kaldırıldığı gözetilerek konusuz kalan davada karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi ve yargılama giderlerinin HMK’nın 331/1 maddesi gereğince belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 17/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/37541
Karar No: 2017/16528
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/37541 E.  ,  2017/16528 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2021/6883
Karar No: 2021/8537
Karar Tarihi: 15.09.2021

**3. Ceza Dairesi         2021/6883 E.  ,  2021/8537 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : İzmir 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.09.2020 tarih ve 2020/74 - 2020/80 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK’nın 314/2, 53, 58/9, 62/1, 63, 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddeleri uyarınca kurulan mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyizin sebebine göre dosya incelendi gereği düşünüldü;

Hükmolunan cezanın süresine göre şartları bulunmadığından sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMK'nın 299. maddesi uyarınca REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre çocuğunu örgüte müzahir okula göndermenin örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın İzmir 15. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/11472
Karar No: 2017/13102
Karar Tarihi: 17.10.2017

**8. Hukuk Dairesi         2016/11472 E.  ,  2017/13102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı 3. kişi, 11.08.2015 tarihinde haczedilen hayvanların kendisine ait olduğunu açıklayarak istihkak davasının kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, hacze konu hayvanların davacı adına kayıtlı oldukları, hayvanların davacının işletmesinde doğdukları gerekçesi ile davanın kabulü ile hacizlerin kaldırılmasına karar verilmiş, hükmü davalı alacaklı vekili temyiz etmiştir.

Dava, üçüncü kişinin İİK'nun 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.

Dava konusu haciz, borçluya ödeme emrinin tebliğ edildiği ve dayanak senette geçen adreste yapılmıştır. Yine davacı 3. kişi, borçlunun eşi olup buna göre, İİK'nun 97/a maddesinde öngörülen mülkiyet karinesi borçlu dolayısıyla alacaklı yararınadır. Bu yasal karinenin aksinin davacı 3. kişi tarafından inandırıcı ve güçlü delillerle ispat edilmesi gerekir.

İspat yükü altında olan ve karinenin aksini her türlü delille kanıtlama olanağına sahip olan üçüncü kişi, haczedilen hayvanların kendisine ait olduğunu, hayvan pasaportlarının bulunduğunu iddia etmekte olup, delil olarak ise hayvan pasaportları, işletme tescil belgesi ve tanık anlatımlarına dayanmıştır. Ne var ki; hayvan pasaportları, ilgilinin beyanına dayalı olarak düzenlendiklerinden, istihkak davalarında güçlü delil teşkil etmezler. Bundan ayrı, davacı 3. kişi ile borçlu arasında karı- koca ilişkisi de mevcuttur.

Bu maddi ve hukuki olgular ile mevcut deliller birlikte değerlendirildiğinde, davacı 3. kişi, İİK 97/a maddesindeki mülkiyet karinesinin aksini güçlü ve inandırıcı delillerle ispatlayamadığından, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 17/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/7754
Karar No: 2014/21750
Karar Tarihi: 06.11.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/7754 E.  ,  2014/21750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dairemize elektronik ortamda gönderilen dosyanın eksiklikler nedeniyle yeniden incelenerek eksikliklerin giderilmesi için iadesine karar verilmiş, dosya elektronik ortamda ikinci kez gönderilmiştir. Dosyanın incelenmesinde bazı evrakların silik taranması sebebi ile okunamadığı ve çoğu evrakın özel evrak adı altında tek bir yerde tarandığı, bu haliyle dosyanın sağlıklı bir şekilde incelenmesinin mümkün olmadığı anlaşılmıştır. Dosyanın fiziki olarak gönderilmek üzere mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 06.11.2014 (Prş.)
Esas No: 2009/45
Karar No: 2009/2027
Karar Tarihi: 18.02.2009

1. Hukuk Dairesi 2009/45 E., 2009/2027 K.

**1. Hukuk Dairesi 2009/45 E., 2009/2027 K.**

**- ELATMANIN ÖNLENMESİ

- ZEYTİNLİK**- 3573 S. ZEYTİNCİLİĞİN ISLAHI VE YABANİLERİNİN AŞILATTIR... [ Madde 20 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada ;

Davacı Hazine, maliki olduğu 1693 ve 8237 sayılı parsellere davalının müdahale ettiğini ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının haksız elatmasının keşfen saptandığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; tetkik hakiminin raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, davaya konu 8237 sayılı parselin "orman" vasfıyla, 1693 sayılı parselin ise "zeytinlik" vasfıyla Hazine adına kayıtlı bulunduğu, davalının haklı ve geçerli nedene dayanmaksızın her iki parselde toplam 2123,75 m21ik alanı İşgal ettiği anlaşıldığına göre, elatmanın önlenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur.

Ancak, memleket ekonomisine önemli katkı sağlayan ve 50 yaşlarında 59 adet oldukları bilirkişi incelemesiyle saptanan aşılı zeytin ağaçlarının kaldırılması yönünden yeterli araştırma yapıldığını söyleyebilme olanağı yoktur.

Bilindiği gibi, zeytin ağaçlarının sökülüp kaldırılması 3573 sayılı Zeytinciliğin Islahı ve Yabanilerinin Aşılattırılması Hakkındaki Yasa'nın 23.01.2008 tarih ve 5728 sayılı Yasa'nın 99. maddesi ile değişik hükümleri gereğince bazı usul ve esaslara bağlanmıştır.

Hal böyle olunca, zeytin ağaçlarının kaldırılması isteğinin anılan Yasa çerçevesinde değerlendirilmesi gerektiğinde, anılan Yasa'nın 20. maddesinin olayda uygulama yeri bulunup bulunmadığının belirlenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik soruşturma ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir. Davalının temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulüyle, hükmün HUMK'nın 428. maddesi gereğince (BOZULMASINA), alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 18.02.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/9830
Karar No: 2021/3985
Karar Tarihi: 12.04.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/9830 E.  ,  2021/3985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılmasına ve ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına dair verilen karara, ilk derece mahkemesince uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne yönelik olarak verilen kararın, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

6100 sayılı HMK’nın “Bozmaya uyma veya direnme” başlıklı 373. maddesinin birinci fıkrası; “Yargıtay ilgili dairesinin tamamen veya kısmen bozma kararı, başvurunun bölge adliye mahkemesi tarafından esastan reddi kararına ilişkin ise bölge adliye mahkemesi kararı kaldırılarak dosya, kararı veren ilk derece mahkemesine veya uygun görülecek diğer bir ilk derece mahkemesine, kararın bir örneği de bölge adliye mahkemesine gönderilir.” hükmünü,

Aynı maddenin dördüncü fıkrası ise; “Yargıtayın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.” hükmünü içermektedir.

Açıklanan madde hükümleri birlikte değerlendirildiğinde; ilk derece mahkemesi tarafından, Yargıtay’ın bozma kararı doğrultusunda karar verilmesi halinde, davanın taraflarına, karara karşı sadece temyiz yoluna başvuru olanağı tanındığı anlaşılmaktadır.

Bu halde ise; ilk derece mahkemesince verilen kararın, HMK’nın 362. maddesinde bölge adliye mahkemeleri tarafından verilen kararlar için öngörülen temyiz kesinlik sınırına tabi olacağı tartışmasızdır.

6763 sayılı kanun ile 6100 sayılı HMK'ya eklenen ek 1. madde uyarınca; aynı Kanunun 362. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 01.01.2020 tarihinden itibaren 72.070 TL’ye çıkartılmıştır.

Bozmaya uyularak verilen karar, karar tarihi itibariyle kesin niteliktedir. HMK'nın 366. maddesi atfıyla aynı Kanunun 352. maddesi uyarınca, kesin olan karar hakkında Yargıtay tarafından temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz dilekçesinin miktar itibariyle REDDİNE ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12/04/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2021/497
Karar No: 2021/6145
Karar Tarihi: 27.10.2021

**1. Hukuk Dairesi         2021/497 E.  ,  2021/6145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kızı olan davalı ... ile torunu olan ...'ın baskı ve tehditleri sonucunda bedelsiz olarak dava konusu ... ada ... parseldeki 4 nolu bağımsız bölümü davalılara temlik ettiğini ileri sürerek, dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiş, davacı vekili 07.02.2018 tarihli dilekçesi ile davayı sebep ve vakıalar yönünden ıslah ettiklerini; davacının, davalılar ile yapmak istediği sözleşmenin ölünceye kadar bakma sözleşmesi olduğunu ancak taşınmazın satış sözleşmesi ile davalılara temlik edildiğini, davalıların hileli davranışlar ile kendisini ölünceye kadar bakma akdi yapıldığına inandırdıklarını, bilgisi ve iradesi dışında ölünceye kadar bakma sözleşmesi yerine satış sözleşmesi yapıldığını belirterek tapu iptal ve tescile karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, taşınmazın bir kısım bedelinin davalı ... tarafından ödendiğini, baskı ve tehdit iddialarının doğru olmadığını, davacı ile kış aylarında birlikte yaşadıklarını, diğer zamanlar davacının kendi evine geçtiğini, davacının tamamen kendi arzusu ile hiçbir baskı altında kalmadan tapuda devir işlemini yaptığını belirterek, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacının iradesinin davalılar tarafından yanıltıldığı gerekçesi ile davanın kabulüne dair verilen kararın istinaf edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince davalıların istinaf isteminin HMK'nın 353/1-b-2. maddesi gereğince kabulü ile; yerel mahkeme kararı kaldırılarak iddianın kanıtlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’nun raporu okundu, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 4,90 TL. bakiye onama harcının temyiz edenden alınmasına, 27/10/2021 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/22129
Karar No: 2013/2049
Karar Tarihi: 12.02.2013

**3. Hukuk Dairesi         2012/22129 E.  ,  2013/2049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde şimdilik 7.000,00 TL ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkillerinin davalılar ile kardeş olduklarını, kök muris babaları tarafından davalılardan mal kaçırmak maksatıyla satış gösterilen dava konusu taşınmaza yönelik ... 9.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2001/380 E. sayılı dosyada muris muvazaası nedeniyle satışın iptaline karar verildiğini, muris tarafından yaptırılan dört katlı binanın davalılar tarafından haksız işgal nedeniyle ölüm tarihinden itibaren şimdilik 7.000,00 TL ecrimisil talep edilmiş, dava dosyasıyla birleşen ... 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/224 sayılı dosyada 231.000,00 TL ecrimisil bedeline ilişkin ek dava açılmış, ek dava 25.11.2011 tarihli karar ile eldeki dava dosyası ile birleştirilmiştir.

Mahkemece davanın kabülü cihetine gidilerek 7.000,00 TL, eldeki davanın açma tarihi olan 06.11.2006 tarihinden, 231.000,00 TL ek davanın açılma tarihi olan 29.04.2011 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Somut olayda; muris 10.05.2005 tarihinde vefat etmiş, davacılar dava konusu taşınmaza ilişkin 01.10.2006 tarihinden itibaren kira bedellerinin hisselerine düşen kiraları almaya başlamışlardır. Birleşen ek dava; 29.04.2011 tarihinde açılmış ve eldeki dava ile birleştirilmiştir. Dava konusu taşınmaza ilişkin muris muvazaasına ilişkin, ... 9.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2001/380 E. sayılı dosyası, 25.05.2001 tarihli açılmış, davanın kabulüne ilişkin karar 1.Hukuk Dairesi tarafından onanarak, 24.05.2006 tarihinde kesinleşmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporu ve ek raporda; ecrimisil hesaplaması muris muvazaasına ilişkin davanın açılma tarihi olan 25.05.2001 tarihi ile esas davanın açılma tarihi olan 06.12.2006 tarihleri arasındaki döneme ilişkin hesaplama yapılmış olup, birleşen ek davanın açılma tarihi olan 29.04.2011 tarihinden zamanaşımı itirazı nedeniyle geriye doğru 5 yıl hesabıyla 29.04.2006 tarihine kadar hesaplama yapılabilecekken ek dava yönünden de esas davanın açılma tarihi olan 06.12.2006 tarihine kadar ecrimisil hesaplaması doğru görülmemiştir.

Mahkemece; yukarıda açıklanan ilke ve esaslar doğrultusunda bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/8351
Karar No: 2024/1822
Karar Tarihi: 20.02.2024

**5. Ceza Dairesi         2021/8351 E.  ,  2024/1822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/102 E., 2018/870 K.

SUÇ : Tefecilik, sahte belge düzenlenmesi

HÜKÜM : 1)... 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.11.2017 tarihli ve 2017/246 Esas, 2017/732 ... Kararı ile; atılı suçlardan ayrı ayrı beraat,

2)İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 19.04.2018 tarihli ve 2018/102 Esas, 2018/870 ... Kararı ile; İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükümlerinin kaldırılarak, sanıkların eylemlerinin kül halinde zincirleme tefecilik suçunu oluşturduğunun kabulü ile bu suçtan ayrı ayrı mahkumiyet.

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 19.04.2018 tarihli ve 2018/102 Esas, 2018/870 ... Kararının, sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın (2709 ... Kanun) 40 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, 5271 ... Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 ... Kanun) 34 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 231 inci maddesinin ikinci fıkrası, 232 nci maddesinin altıncı fıkrası ve 291 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, merci, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin zorunlu olduğunun belirtilmesi ve 5271 ... Kanun'un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında, ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır'', aynı Kanun'un "Temyiz gerekçesi" başlığını taşıyan 295 inci maddesinin birinci fıkrasında ise; "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir'' şeklindeki düzenlemeler karşısında;

19.04.2018 havale tarihli dilekçe ile hükmü temyiz eden sanık ...'a 5271 ... Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi gerektiğinin bildirilmediği gibi bu hususun meşruhatlı tebligat ile de ihtar edilmediği anlaşıldığından, sanığa yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda usulüne uygun şekilde ''5271 ... Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca gerekçeli temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi halinde temyiz talebinin incelenebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceği'' hususlarını içeren meşruhatlı tebligat ile gerekçeli kararın tebliğ edilmesi,

Temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verilmesi halinde ise bu hususta ek tebliğname düzenlenmesi sonrasında iadesinin temini için dosyanın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 20.02.2024 tarihinde karar verildi.