erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2018/431
Karar No: 2020/4314
Karar Tarihi: 09.07.2020

**11. Ceza Dairesi         2018/431 E.  ,  2020/4314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Batman Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2012/12122 sayılı soruşturma dosyasına konu 13/11/2012 tarih ... sayılı Vergi Suçu Raporu’nun dayanağı olan 13/11/2012 tarih 2012-A-1862/81 sayılı Vergi İnceleme Raporu'nun 2008 yılı Ocak ve Şubat döneminde “sahte fatura kullanma" suçu için düzenlenmiş olup dava şartı olan mütalanın, raporlara uygun olarak “sahte fatura kullanma” suçundan verildiği; Batman Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2012/9872 sayılı soruşturma dosyasına konu 29/06/2012 tarih 2012-A-1862/12 sayılı Vergi Suçu Raporu dayanağı olan 29/06/2012 tarih 2012-A-1862/11 sayılı Vergi İnceleme Raporu'nun 2008 yılı Nisan ve Aralık arası dönemde “sahte fatura kullanma" suçu için düzenlenmiş olduğu ancak, dava şartı olan mütalanın raporlara aykırı olarak “sahte fatura düzenleme” suçundan verildiği; Batman Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 04/04/2013 tarih ve 2013/1398 esas sayılı iddianamesi ile sanıklar hakkında her iki mütalaya dayanılarak 2008 yılında “sahte fatura kullanma" suçundan kamu davasının açıldığı; aynı takvim yılı içerisinde farklı beyanname dönemlerinde kullanılan sahte faturaların bir bütün halinde zincirleme sahte fatura kullanma suçunu oluşturacağı, "sahte fatura düzenleme" ve "sahte fatura kullanma" suçları birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olup birbirine dönüşmeyeceğinden, sanıklar hakkında Diyarbakır Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Gurup Başkanlığı'nın 29/06/2012 tarih 2012-A-1862/11 sayılı Vergi İnceleme Raporu'nun konusunu oluşturan; 2008 yılı Nisan ve Aralık arası dönemde “sahte fatura kullanma" suçundan verilmiş bir mütalaa bulunmaması karşısında, sanıklar hakkında bu dönem için “sahte fatura kullanma " suçundan 213 sayılı Kanun’un 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin ilgili kurumdan sorulması ve sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması

Yasaya aykırı, sanık ..., sanık ... müdafi, sanık ... müdafi ve Cumhuriyet savcısı’nın temyiz talepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09/07/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/20766
Karar No: 2013/6863
Karar Tarihi: 13.03.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/20766 E.  ,  2013/6863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Adana 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ :07.02.2012

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davası ile "nafaka" davasının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm; taraflarca her biri kendi davalarına ilişkin olmak üzere temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı-karşı davacı (kadın) vekili, 13.07.2011 tarihli oturuma, oturum gününden haberdar olduğu halde gelmemiş, herhangi bir mazaret de bildirmemiştir. Aynı oturuma ise diğer taraf vekili mazaret dilekçesi göndermiş, bu dilekçesinde yeni duruşma günü verilmesine muvafakat ettiğini de belirtmiştir. Mahkemece; davacı-karşı davalı (koca) vekilinin mazereti kabul edilerek, duruşma bu sebeple 25.10.2011 gününe bırakılmıştır. Davacı-karşı davalı (koca) vekilinin 13.07.2011 tarihli oturuma mazeret dilekçesi göndererek yeni duruşma günü tayin edilmesini istemesi, gelmeyen tarafın karşı boşanma ve birleştirilen nafaka davasını takip iradesini gösterir. 25.10.2011 tarihli oturuma da her iki taraf vekili geldiğine göre, aynı oturum artık kadının karşı boşanma ve birleştirilen nafaka davasının 13.07.2011 tarihinden geçerli olmak üzere işlemden kalktığı ve buna bağlı olarak kadının karşı boşanma ve birleştirilen nafaka davasının 25.10.2011 tarihi itibariyle açılmamış hale geldiği kabul edilemez. Bu bakımdan kadının karşı boşanma davası ile birleştirilen nafaka davasının esasının incelenmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

2-Davacı-karşı davalı(koca)'nın eşine fiziki şiddet uyguladığı, güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu ve müşterek çocuk B.'nın doğumundan önce eşini terk ettiği, eşinin ve çocuklarının ihtiyaçlarıyla ilgilenmediği anlaşılmakta ise de; davalı-karşı davacı (kadın)'ın da, kocasına üçüncü kişilerin yanında ağır sözlerle hakaret ettiği yapılan soruşturma ve toplanan delillerle gerçekleşmiştir. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan bırakmayacak nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Bu sonuca ulaşılmasında koca ağır kusurlu ise de, kadın da kusurludur. Kadın, kendisi de boşanmayı talep ettiğine göre, kocanın davasına karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olup, kocanın davası bakımından Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi şartları oluşmuştur. Bu bakımdan koca dava açmakta haklıdır. Kocanın davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına (TMK.m.166/2) karar verilmesi gerekirken isteğin reddi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Tarafların temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple kadının karşı boşanma ve birleştirilen nafaka davası yönünden (2.) bentte gösterilen sebeple de kocanın boşanma davası yönünden BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 13.03.2013(Çrş.)
Esas No: 2015/33775
Karar No: 2017/15768
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/33775 E.  ,  2017/15768 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2011/32847
Karar No: 2013/25361
Karar Tarihi: 08.10.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/32847 E.  ,  2013/25361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılardan ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle, kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı Üniversitenin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Kıdem tazminatının gününde ödenmemesi durumunda mevduata uygulanan en yüksek faize karar verilmelidir. Faiz başlangıcı fesih tarihi olmalıdır. İş sözleşmesinin ölüm ya da diğer nedenlerle son bulması faiz başlangıcını değiştirmez. Ancak, yaşlılık, malullük aylığı ya da toptan ödeme almak için işyerinden ayrılma halinde, işçinin bağlı bulunduğu kurum ya da sandığa başvurduğunu ve yaşlılık aylığı bağlandığını belgelemesi şarttır. Bu halde faiz başlangıcı da anılan belgenin işverene verildiği tarihtir.

Yaşlılık aylığı bağlandığına ilişkin belge işverene bildirilmemişse, işverence kıdem tazminatı olarak ilk taksitin ödendiği tarih bakiye kıdem tazminatı için faiz başlangıcı sayılmalıdır. Böyle bir taksit ödemesi de olmadığı durumlarda faiz başlangıcı, davanın açıldığı ya da icra takibinin yapıldığı tarihtir.Somut olayda, iş sözleşmesi davacının emekliliği sebebiyle sona ermiştir. Ancak yaşlılık aylığı bağlandığına ilişkin bir belgenin işverene verildiğine ilişkin dosyada delil bulunmadığından faiz başlangıcının davanın açıldığı tarih olması gerekirken mahkemece, fesih tarihinden itibaren faize karar verilmesi ve ayrıca hükmün 3.fıkrasında davalı Üniversitenin harçtan muaf olduğu belirtilerek harcın diğer davalılardan tahsiline şeklinde karar verilmesine rağmen 5.fıkrasında kalem kalem belirtilen yargılama giderlerinin içinde ayrıca harcın dahil edilerek hesaplama yapılması hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HMK' nun geçici 3/1.maddesi yollamasıyla HUMK' un 438/7. maddesi uyarıca hükmün düzelterek onanmasına karar verilmiştir.

F) Sonuç:Hükmün 2 ve 5. fıkralarının çıkartılarak sırasıyla yerlerine, "Brüt 4660,65 TL. Kıdem tazminatı alacağının dava tarihi olan 02/05/2008 tarihinden itibaren bankalarca mevduata uygulanan en yüksek banka faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, " ve "Davacının yapmış olduğu , 4 davetiye gideri 16,00 TL, 5 müzekkere gideri 20,00 TL, davacı tanıkları için 2 davetiye gideri 9,00 TL, bilirkişi ücreti 120,00 TL, dosya gidiş dönüş, havale, bilirkişi celbi 20,00 TL olmak üzere toplam 185,00 TL yargılama giderinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine " fıkralarının yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.10.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2017/2492
Karar No: 2018/7865
Karar Tarihi: 28.06.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/2492 E.  ,  2018/7865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığa isnat edilen İİK'nın 331. maddesinde düzenlenen "Alacaklısını Zarara Uğratmak İçin Mevcudu Eksiltmek" suçunun oluşabilmesi için haciz yolu ile takip talebinden sonra veya bu talepten önceki iki yıl içinde borçlu; alacaklısını zarara sokmak maksadıyla, mallarını veya bunlardan bir kısmını mülkünden çıkararak, telef ederek veya kıymetten düşürerek hakiki surette yahut gizleyerek muvazaa yoluyla başkasının uhdesine geçirerek veya asıl olmayan borçlar ikrar ederek mevcudunu suni surette eksiltmesi gerektiği cihetle; şikayetçi vekilinin dilekçesinde belirttiği taşınmazların sanık tarafından gerçek borçlarının ödenmesi için devredildiğinin anlaşılması karşısında; unsurları oluşmayan suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine kararı verilmesi,

Kabule göre de;

1- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "16/05/2014" yerine "25/08/2014" olarak yazılması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 28/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/3260
Karar No: 2006/5036
Karar Tarihi: 05.06.2006

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/3260 E.  ,  2006/5036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tesbite itiraz davası üzerine yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen hüküm davalı Hazine tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı ... Müdürlüğü tapu kaydı, kamulaştırma ve kadastro öncesi nedene dayanarak davalı Hazineye ait 156 ada 1 nolu parselin 105 metrekarelik kısmının tapu kaydının iptali ile adına tesçili isteğiyle dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne ve dava konusu 156 ada 1 nolu parselin tapu kaydının iptali ile 105 metrekarelik kısmının ... Genel Müdürlüğü adına tapuya tesçiline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, 19.7.2003 tarihinde yürürlüğe giren ve 3533 sayılı yasanın 4.maddesinde değişiklik yapan 4916 sayılı yasaya göre taşınmazların aynına yönelik uyuşmazlıkların hakemin görev alanından çıkarılmasına ve kararda yazılı gerekçelere göre aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir. REDDİNE,

Ancak, davacı devlet demiryolları genel müdürlüğünün dayanmış oldukları Ocak 1959 tarih 196 nolu tapu kaydı ile kamulaştırma haritalarının yerel ve uzman bilirkişi aracılığıyla uygulaması yapılarak taşınmazın kamulaştırılan alan ve tapu kapsamında kalıp kalmadığının kesin olarak saptanması gerekirken hazinenin yokluğunda ve başka bir dosya

meyanında yapılan keşif tutanağıyla yetinilmiş olması doğru olmadığı gibi, 3402 sayılı K.Y.nın 32/son maddesi uyarınca ... Genel Müdürlüğü adına tesciline karar verilen 105 metrekarelik bölümün 156 ada 1 nolu parsel içerisindeki miktar ve konumunu gösterir harita düzenlettirilmesi gerekirken bu yön göz ardı edilerek yazılı olduğu üzere infazda duraksama yaratacak biçimde karar verilmiş olması da doğru değildir.

Davalı hazinenin temyiz itirazı yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü BOZULMASINA 5.6.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/124
Karar No: 2024/1529
Karar Tarihi: 06.05.2024

**3. Hukuk Dairesi         2024/124 E.  ,  2024/1529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın davalı Kooperatif yönünden kabulüne, diğer davalılar yönünden reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı ve davalı Kooperatif vekilleri tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca; Yargıtayın bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verilmesi halinde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinde öngörülen kesinlik sınırına tabidir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre, İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen kararda davalı Kooperatif yönünden hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar ile diğer davalılar yönünden reddedilen ve temyize konu edilen miktarlar 144.054,98 TL olup karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı ve davalı Kooperatif vekillerinin temyiz dilekçelerinin (miktar itibariyle) REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 06.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/6798
Karar No: 2014/7838
Karar Tarihi: 22.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/6798 E.  ,  2014/7838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yokluğunda verilip 20.06.2012 tarihinde, savunması sırasında mahkemeye bildirdiği adresine çıkartılan tebligatın, aynı konutta birlikte yaşadığı eşinin tebligatı kabul etmemesi üzerine, mahalle muhtarına teslim edilip, kapıya haber kağıdı bırakılmak ve en yakın komşusuna haber verilmek suretiyle 7021 sayılı Tebligat Kanununun 21 maddesine göre usulüne uygun şekilde tebliğ olunan 20.04.2012 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik, sanığın yasal süresi geçtikten sonra yaptığı, 29.06.2012 tarihli temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 22.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/5000
Karar No: 2014/13310
Karar Tarihi: 14.10.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/5000 E.  ,  2014/13310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Torbalı 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/05/2012

NUMARASI : 2010/125-2012/264

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına dair verilen hükmün süresi içinde davacı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı alacaklı vekili, borçlu hakkında icra takibi başlattıklarını takip sırasında borçlunun adına kayıtlı taşınmazını takibi semeresiz bırakmak için davalı Ş.. K..'ya sattığını ve muvazalı satışın iptalini istemiştir.

Davalı borçlu, duruşmalara katılamamış ve cevap dilekçesi sunmamıştır.

Davalı Şerfettin, davayı kabul etmediğini taşınmazı parasını vererek aldığını ve haksız açılan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece: davanın 22.02.2012 tarihinde müraacata bırakıldığı ve 3 ay içerisinde de yenilenmediğinden bahisle HMK'nun 150/1. maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, BK'nun 19(18) maddesine dayalı olarak açılan danışıklığa dayalı tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

6100 sayılı HMK'nun 150/ 1,4, 6. maddesinde: “Usule uygun şekinde davet edilmiş taraflar duruşmaya gelmedikleri veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir.

Dosyası işlemden kaldırılmış olan dava, işlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak 3 ay içinde taraflardan birinin dilekçe ile başvurusu üzerine yenilenebilir. Yenileme dillekçesi, duruşma gün, saat ve yeri ile birlikte taraflara tebliğ edilir.

İşlemden kaldırılmasına karar verilmiş ve sonradan yenilenmiş olan dava, ilk yenilemeden sonra bir defadan fazla takipsiz bırakılamaz. Aksi halde dava açılmamış sayılır“ düzenlemesi yer almaktadır.

Somut olayda, 22.02.2012 tarihli oturuma katılamayan davacı vekili mazeret dilekçesi vermiş ve talep, cevaplı telgraf ile gönderilmiştir. Mazeret dilekçesinin duruşmadan sonra geldiği şerh düşülerek havale edilmiş ancak dosyanın müraacata kaldığı davacı vekiline bildirilmemştir. 29.05.2012 tarihinde de dava 3 aylık sürede yenilenmediğinden bahisle mahkemece davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Davacı vekilinin duruşmadan sonra gelen cevaplı telgrafına, dosyanın müraacata kaldığı bildirilmeden mahkemece, HMK'nnu 150/1 gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi usul ve yasaya aykıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 14.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/12984
Karar No: 2022/6599
Karar Tarihi: 14.04.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/12984 E.  ,  2022/6599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu görevlileri ile ilişkisi olduğundan bahisle bir işin gördürüleceği vaadiyle dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

1)Sanık hakkında soruşturma aşamasında gerçekleşen etkin pişmanlık nedeniyle cezasından indirim yapılırken indirim oranı olan 2/3 oranında indirim yapılması gerektiği gözetilmeden 1/3 oranında indirim yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,

2)Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde uygulanacak olan 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesinde, 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesiyle yapılan değişiklik gözetilmeden, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan "2 yıl hapis" ve "33 gün", "660 TL adli para cezası" ibarelerinin çıkartılarak yerine sırasıyla "1 yıl hapis" ve "16 gün", "320 TL adli para cezası" ibarelerinin eklenmesi, hüküm fıkrasından " Para cezasının taksitlerinden birisinin ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceği, ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrileceğinin ihtarına (sanığa ihtarat yapılamadı)" ibaresinin çıkarılarak, yerine "ödenmeyen adli para cezasının 5275 sayılı Kanun'un 6545 sayılı Kanun'la değişik 106/3. maddesi gereğince infazına" ibaresinin yazılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/35512
Karar No: 2017/16037
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/35512 E.  ,  2017/16037 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.