erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/14558
Karar No: 2013/17121
Karar Tarihi: 06.11.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/14558 E.  ,  2013/17121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 01/10/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 27/06/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, yaralama eylemine dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, orta hakemlik yaptığı sırada çıkan tartışmada kendisini yaralayan davalıdan manevi tazminat istemiştir.

Yerel mahkeme, davalı hakkındaki ceza yargılamasını da esas alarak davanın kısmen kabulüne hükmetmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Davaya konu olayda; olayın meydana geliş şekli, davacının yaralanma derecesi, olay tarihi ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına hükmedilen manevi tazminat miktarı fazladır. Davacı yararına daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının (1) numaralı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 06/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/3707
Karar No: 2008/4978
Karar Tarihi: 11.04.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/3707 E.  ,  2008/4978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 23.02.2006 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 04.12.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi dahili davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesine dayanılarak geçit hakkı kurulması istemiyle açılmıştır.

Davalı ... İdaresi savunmada bulunmamıştır.

Mahkemece, istek hüküm altına alınmış, bilirkişi krokisinde 3 numaralı alternatif olarak sunulan kırmızı ile boyalı 85 parsel bölümü üzerinden davacı taşınmazı yararına geçit tesis edilmiştir.

Hükmü davalı ... İdaresi temyiz etmiştir.

Dosyada yer alan 85 parsel sayılı taşınmaz tapu kaydından, 85 parseldeki 20 adet zeytin ağacının ...’e 7 adedinin ... ...’ya ait olduğuna dair kütüğün beyanlar hanesine şerh verildiği görülmektedir. 3402 sayılı Kadastro Kanununun 19. maddesi uyarınca verilen bu şerhin amacı hak sahibi kişinin durumunu üçüncü kişilere duyurmak veya bildirmektir. Bundan ötürü, yararına şerh bulunan üçüncü kişilerin de davada taraf olması zorunludur. O yüzden mahkemece 85 parseldeki yararına şerh bulunan ... ve ... ... aleyhine dava açmak üzere davacıya uygun süre verilmeli, açılırsa dava dosyası bu dosya ile birleştirilmeli, HUMK.nun 73. maddesi uyarınca şerh sahipleri davaya usulen davet edilerek savunma ve delilleri saptanmalı, geçit güzergahı üzerindeki zeytin ağaçlarının şerh sahiplerine ait olduğu belirlenirse geçitteki zemin bedeli kayıt sahibine, kesilmesi zorunlu ağaç bedelleri ise, şerh sahibine ödenmelidir. Mahkemece eksik taraf teşkiliyle hüküm tesisi doğru olmamıştır.

Diğer taraftan; 78 parselle davalı Vakıfların malik olduğu 85 parselin ortak sınırından geçit alternatifi bulunup bulunmadığı da yapılacak keşifte bilirkişiye incelettirilmelidir.

Eksik inceleme ve araştırmaya istem yazılı olduğu şekilde hükme bağlandığından, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklana nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, 11.04.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2009/25656
Karar No: 2011/24431
Karar Tarihi: 19.12.2011

**4. Ceza Dairesi         2009/25656 E.  ,  2011/24431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede , başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Mağdur beyanlarında "sanığın kalorifer dairesinden çuvalları kesmek için kullandığı çakı bıçağını alarak yanına geldiğini", sanık savunmalarında ise; "bıçağı alıp bu yaptığın ayıp, seni öldüreceğim dediğini" ikrar ettiği, sanık savunmaları ile mağdur beyanın birbirini doğruladığı, dosya kapsamına göre sanığın bir kez mağduru tehdit etmesine karşın, aynı suç işleme karar ile mağduru birden fazla tehdit ettiğinden bahisle TCY'nm 43/1 maddesi uygulanmak suretiyle sanığa fazla ceza tayini,

2-5237 sayılı TCY.nın 53/1-(c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ve 53/l-a,b,d,e bentlerindeki hak yoksunlukları bakımından mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmeyerek yazılı biçimde karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve sanık ... ve müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülerek tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/12135
Karar No: 2014/26521
Karar Tarihi: 24.12.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/12135 E.  ,  2014/26521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Antalya 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :29.01.2014

NUMARASI :Esas no:2012/46 Karar no:2014/85

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı (kadın) tarafından, kusur belirlemesi, nafakalar, reddedilen maddi ve manevi tazminat istekleri, ziynet alacağı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-davalı (kadın)'ın nafakalara yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece boşanmaya neden olan olaylarda taraflar eşit kusurlu bulunmuş ve bu kusur belirlemesine göre davacı-davalı (kadın)'ın tazminat talepleri reddedilmiş ise de yapılan yargılama ve toplanan delillerden davalı-davacı (koca)'nın eşine fiziksel şiddet uyguladığı,eşini evden kovduğu birlik görevlerini yerine getirmediği, ailesinin evliliğe müdahalesine sessiz kaldığı, davacı-davalı (kadın)'ın da eşine hakaret edip aşağıladığı, birlik görevlerini yerine getirmediği boşanmaya neden olan olaylarda davalı- davacı kocanın daha ziyade kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle iken tarafların boşanmaya neden olan olaylarda eşit kusurlu olduğunun kabulü ve bu hatalı kusur belirlemesine göre davacı-davalı (kadın)'ın maddi ve manevi tazminat (TMK md 174/1-2) taleplerinin reddi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir

3-Davacı-davalı (kadın) gösterdiği diğer delillerle ziynet alacağı davasını kanıtlayamamıştır. Ne var ki, delil listesinde açıkça yemin deliline de dayanmıştır. Mahkemece yemin deliline ilişkin usuli işlem yerine getirilmeden karar verilmiştir. O halde, davacı-davalı (kadın)'a yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak, teklif edildiği taktirde Hukuk Muhakemeleri Kanununun 227. vd. maddeleri uyarınca davalı-davacı (koca)'nın yemini eda ettirilerek gerçekleşecek sonucu uyarınca ziynet alacağı talebi hakkında karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeple kusur belirlemesi, tazminatlar ve ziynet alacağı yönünden davacı-davalı yararına BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte açıklanan sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere (2) bentteki bozma sebebinde oyçokluğuyla, diğer yönlerden oybirliğiyle karar verildi.24.12.2014(Ç

KARŞI OY YAZISI

Toplanan delillerden ve dosya kapsamından, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında tarafların her ikisinin de aynı oranda kusurlu oldukları anlaşılmaktadır. Mahkemece de böyle kabul edilmiştir. Mahkemece ulaşılan sonuçta bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Bu sebeple sayın çoğunluğun yukarıdaki (2.) bentte gösterilen bozma kararına katılmıyoruz.
Esas No: 2020/3888
Karar No: 2021/2091
Karar Tarihi: 08.03.2021

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2020/3888 E.  ,  2021/2091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ağaçlar hakkında 3402 sayılı Yasa'nın 19. maddesi uyarınca muhdesat şerhi verilip verilmeyeceği yönünden bir karar verilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, ... İli ... İlçesi.. Mahallesi 511 ada 23 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişisinin 22.08.2017 tarihli raporunda (A) harfi ile gösterilen bölümünde yer alan "8-10 yaşlarında 7 adet kiraz, 8-10 yaşlarında 2 adet elma, 6-8 yaşlarında 21 adet kiraz, 6-8 yaşlarında 10 adet elma, 6-8 yaşlarında 2 adet ayva, 6-8 yaşlarında 3 adet erik" ağaçları ile (C) harfi ile gösterilen bölümünde yer alan su kuyusunun ... oğlu ...'ın mirasçılarına miras payları oranında ait olduğunun; (B) harfi ile gösterilen bölümünde yer alan "11-12 yaşlarında 51 adet kiraz, 11-12 yaşlarında 34 adet elma, 11-12 yaşlarında 1 adet dut, 5-6 yaşlarında 2 adet ceviz, 5-6 yaşlarında 1 adet üzüm asmasının" ve (C) harfi ile gösterilen bölümünde yer alan "2 adet 40-50 yaşlarında elma" ağaçlarının Salih ...'a ait olduğunun, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 19. maddesi gereğince beyanlar hanesinde belirtilmesine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenlerden alınmasına, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.03.2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/7884
Karar No: 2013/7496
Karar Tarihi: 22.04.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/7884 E.  ,  2013/7496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 07/12/2006 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 21/02/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların tüm, davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacıların diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, trafik kazası nedeniyle desteğin ölümünden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Olay tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi mal varlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Davaya konu olayda; olayın oluşu, kusur durumu ve davacıların ölene yakınlığı gözetildiğinde hükmedilen manevi tazminat miktarı azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle davacılar lehine BOZULMASINA, davalıların tüm, davacıların diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve temyiz eden davacılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/25811
Karar No: 2013/16149
Karar Tarihi: 02.07.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/25811 E.  ,  2013/16149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar, kötüniyet tazminatı, fazla çalışma, yıllık izin, ulusalbayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haklı bir sebebe dayanmaksızın davalı işverence feshedildiğini belirterek bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının kendi isteği ile işten ayrıldığını savunarak, işçilik alacakları taleplerin yerinde olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

C) Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İhbar tazminatı yönünden taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İhbar tazminatı, belirsiz süreli iş sözleşmesini haklı bir nedeni olmaksızın ve usulüne uygun bildirim öneli tanımadan fesheden tarafın, karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminattır. Buna göre, öncelikle iş sözleşmesinin Kanunun 24 ve 25. madde yazılı olan nedenlere dayanmaksızın feshedilmiş olması ve Kanunun 17. maddesinde belirtilen şekilde usulüne uygun olarak ihbar öneli tanınmamış olması halinde ihbar tazminatı ödenmelidir. Yine haklı fesih nedenine rağmen işçi ya da işverenin 26. maddede öngörülen hak düşürücü süre içinde fesih yoluna gitmemeleri halinde sonraki fesihlerde karşı tarafa ihbar tazminatı ödeme yükümlülüğü doğar.

İhbar tazminatı iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olduğu için, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz.

Somut olayda iş sözleşmesi davacı tarafından bir kısımı işçilik alacaklarının ödenmediğinden bahisle haklı nedenle feshedilmiştir. Haklı da olsa sözleşmeyi fesheden taraf ihbar tazminatına hak kazanamaz. İhbar tazminatının reddine karar verilmesi gerekirken kabulü hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 02.07.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/1090
Karar No: 2012/7653
Karar Tarihi: 29.03.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/1090 E.  ,  2012/7653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan kalen temyiz itirazları yersizdir.

2-Dava dilekçesinde dava değeri 8500 TL. olarak açıklanmış; yargılama sırasında dava değeri arttırılmadığı gibi harç ikmalide yapılmamıştır. Bu yön nazara alınmadan mahkemece keşifte saptanan değer üzerinden davacı yararına vekalet ücret takdiri usul ve yasaya aykırıdır. Ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu yönünün düzeltilerek onanması gerekmiştir (HUMK.md.438/7).

SONUÇ:Yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple mahkemenin gerekçeli kararının hüküm fıkrasının 4 nolu bendinde yer alan "8100" rakamının hükümden çıkarılmasına yerine "1000" rakamının yazılması suretiyle bu kısmının düzeltilmiş olarak, diğer yönlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 29.03.2012 (prş)
Esas No: 2014/13129
Karar No: 2015/836
Karar Tarihi: 20.01.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/13129 E.  ,  2015/836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca,... Köyü, 221 ada 29 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Kamulaştırma Yasası’nın 4650 Sayılı Yasayla değişik 11. maddesinin 1. fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendinde taşınmaz malın kamulaştırma (dava) tarihindeki mevki ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden değerinin belirleneceği öngörülmektedir. Dava konusu taşınmaz 608,83 m² olup tamamı kamulaştırılmıştır. Dosya arasında bulunan acele el koyma dosyasına göre taşınmaz üzerinde verim çağında 15 yaşında 13 adet asma, 10 yaşında 4 adet ceviz, 25 ve 35 yaşında 1'er adet ceviz, 10 yaşında 1 ve 15 yaşında 3 adet incir, 15 yaşında 4 adet nar, 10 yaşında 19 adet şeftali ağacı olmak üzere toplam 46 adet meyve ağacının bulunduğu anlaşılmıştır. Buna göre taşınmazın tamamı kapama karışık meyve bahçesi yapılarak değerinin tespiti gerekirken, tarım arazisi olarak kabulü ile zemin ve meyve ağaçlarına ayrı ayrı değer verilmesi suretiyle kamulaştırma bedelinin tespit edilmesi doğru görülmemiştir.

Mahkemece bozma nedeni doğrultusunda taşınmazın kapama karışık meyve bahçesi olduğu kabul edilerek bilirkişi kurulundan alınacak ek rapordan sonra oluşacak sonuç doğrultusunda usuli kazanılmış haklar da dikkate alınarak hüküm kurulmalıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 20.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.