Esas No: 2021/36766
Karar No: 2025/626
Karar Tarihi: 14.01.2025

**11. Ceza Dairesi         2021/36766 E.  ,  2025/626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/701 E., 2017/1670 K.

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşları, vb.tüzel kişiliklerin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Esastan Ret

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

1. Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.12.2016 tarihli ve 2015/400 Esas, 2016/244 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5271 sayılı CMUK'un 223/2-a gereği beraat kararı verilmiştir.

2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 25.10.2017 tarihli ve 2017/701 Esas, 2017/1670 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının istinaf başvurularının kabulü ile 5271 sayılı CMK'nın 280/2.maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi hükmü kaldırılarak sanık hakkında; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158/1-d, 43/1, 168/2, 62, 52, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis 3.100TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz İstemi; mahkumiyet hükmününün temyizi için dosyasının Yargıtay'a gönderilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Anayasa’nın 40/2 md, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 34/2, 231/2, 232/6 ve 291/1-2 maddeleri uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, mercii, başvuru şekli ve kanun yollarının açıkça gösterilmesinin zorunlu olduğunun belirtilmesi ve 5271 sayılı CMK 294/1. maddesinde yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” ile aynı kanunun 295/1. maddesindeki "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir" şeklindeki düzenlemeler karşısında; somut olayda sanığa gerekçeli kararın usule uygun olarak tebliğ edilmediği ve sanığın yüzüne karşı 25.10.2017 tarihinde tefhim olunan hükümde 5271 sayılı CMK’nın 295/1.maddesi uyarınca temyiz nedenlerini içerir ek dilekçenin gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlayan ( 7) günlük süre içeriisnde verilmesi gerektiğinin bildirilmediği anlaşılmıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle; sanığa yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda usulüne uygun şekilde “CMK 295/1.fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlayan (7) gün içerisinde verilmesi halinde temyiz talebinin incelenebileceği aksi halde sebep yoluğundan temyiz talebinin reddedileceği” hususlarını içeren meşruhatlı tebligat ile gerekçeli kararın tebliğ edilmesi, temyiz nedenlerini içerir ek temyiz dilekçesi verilmesi halinde ise bu hususta ek tebliğname düzenlenmesi için

Dosyanın iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na TEVDİİNE

14.01.2025 tarihinde oybirliği ile karar verildi.