erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/38563
Karar No: 2018/3032
Karar Tarihi: 13.03.2018

**13. Hukuk Dairesi         2015/38563 E.  ,  2018/3032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı tarafından 5.248,24 TL alacağın tahsili için icra takibi başlatıldığını ancak davalı tarafa takibe konu yapılan böyle bir borcu olmadığını, icra takibinin herhangi bir yazılı belgeye dayanmadığını, sadece borcu olduğu iddiası ile ödeme emri gönderildiğini ileri sürerek, ... . İcra Müdürlüğünün 2013/2751 sayılı takip dosyası sebebiyle borçlu olmadığının tespitine, davalının haksız takip nedeniyle % 20 oranında tazminata mahkum edilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, ödenmeyen akaryakıt alacağını alabilmek için davacı hakkında icra takip talebinde kalem kalem belirtilen veresiye fişlerinden kaynaklı ilamsız icra takibi başlattığını, borçlunun ödeme emrine itiraz etmemesi nedeniyle ilamsız icra takibinin kesinleştiğini, icra takibinden sonra açılan menfi tespit davasında ispat yükünün davacı borçluya ait olduğunu, davalının borç ilişkisine itiraz etmediğini ileri sürerek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-Davacı, eldeki dava ile hakkında başlatılan icra takibi nedeniyle borçlu olmadığının tespitini istemiştir. Davalı, borca dayanak belgelerin veresiye fişleri olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, " davalı tarafından davacıya akaryakıt satıldığı imzaya itiraz edilmemiş olan veresiye fişleri ile belirlenmiş olup davacı, borçlu olmadığı iddiasında bulunduğuna göre ispat külfeti davacı tarafta olup, iddianın kesin delillerle kanıtlanması gerekir. İİK 72.maddesi uyarınca ise borçlu borçlu bulunmadığını ispatla mükelleftir. Ancak davacı, borçlu olmadığını ispat için herhangi bir delil veya belge ibraz edememiş olup ispatlanamayan " davanın reddine karar verilmiş ise de; davacı yargılama sırasında veresiye fişlerindeki imzaların kendisine ait olmadığını iddia etmiştir. Buna rağmen bu hususta bir inceleme yapılmamıştır. O halde, mahkemece, belge asılları dosyaya ibraz edildikten sonra davacının imza itirazı ile ilgili olarak imza incelemesi yaptırılması ve sonucuna göre hüküm tesisi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,13/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/18049
Karar No: 2012/5630
Karar Tarihi: 20.02.2012

**3. Ceza Dairesi         2010/18049 E.  ,  2012/5630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, Ancak;

Sanığın savunmasında suça konu yeri kullanmadığını beyan etmesine göre dava konusu yerin kimin tasarrufunda olduğunu bilecek konumda olan köy muhtarı,ihtiyar heyeti üyeleri varsa köy bekçisi ve suça konu yere yakın arazi sahipleri ile suç zaptında bahsi geçen sanığın oğlu da dinlenerek neticesine göre hüküm tesisi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 20.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/15167
Karar No: 2015/32576
Karar Tarihi: 17.11.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/15167 E.  ,  2015/32576 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2015/138750

MAHKEMESİ : Gebze 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/03/2015

NUMARASI : 2013/946 (E) ve 2015/217 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık R.. A.. ve T.. B.. hakkında birbirlerine yönelik kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıklar hakkında tayin olunan cezanın, karar tarihindeki miktar ve türü itibariyle hükmün, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. Maddesi ile 23..03.2005 tarihli ve 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından, sanıkların temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararda usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığından sanığın bu karara yönelik itirazlarının 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince reddine ve redde ilişkin 3.4.2015 tarihli ek kararın ONANMASINA,

2)Sanık R.. A.. hakkında mağdur S.. B..'ı kasten yaralama suçundan kurulan hüküme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın savunmasında özetle, tartışma sırasında mağdur S.. B.. ve yeğeni sanık T.. B..'ın bıçakla kendilerine saldırdığını, arbede sırasında mağdur Sait'in yeğeni Tayfun'un elindeki bıçakla yaralandığını, sonrasında mağdur ve yeğeni Tayfun'u evden zorla dışarı çıkarttıklarını söylemesi; 19.7.2012 tarihli polis tutanağına göre de ; olay sonrası sanık Tayfun'un elinde bıçak olduğu halde polis tarafından etkisiz hale getirildiği, sanık Ramazan'ın ikamet ettiği evin antresinde kan izleri ve sanıklardan Tayfun'a ait olduğu değerlendirilen spor ayakkabının bulunduğunun belirtilmesi karşısında, sanığın eylemini meşru müdafaa sınırları içinde gerçekleştirip gerçekleştirmediğinin tartışılması gerektiğini gözetilmemesi suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılıEsas

yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/4024
Karar No: 2021/1065
Karar Tarihi: 04.02.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/4024 E.  ,  2021/1065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Beraat

Sanıklar hakkında 2010-2011 takvim yıllarında POS cihazlarından gerçek bir alım ve satıma dayanmayan komisyon karşılığı kredi kartı çekimleri yapmak sureti ile sahte fatura düzenledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında, sanıkların faturaların gerçek alım satım karşılığı olduğunu savunması, vergi inceleme raporlarında sanıkların kontör alışlarının haklarında sahte fatura düzenlemek ve POS tefeciliği yapmaktan vergi tekniği düzenlenen mükelleflerden olduğunun ve POS cihazı ile kartlarından çekim yapılan kişilerin alınan ifadelerinde nakit para karşılığı kredi kartlarından komisyon karşılığı çekim yapıldığını beyan ettiklerinin belirtilmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde belirlenmesi bakımından;

a) Vergi tekniği ve vergi suçu raporlarında sanığın mal alımı yaptığı mükellefler hakkında sahte fatura düzenleme ve POS tefecilik eylemleri nedeniyle düzenlendiği belirtilen karşıt inceleme raporları ile varsa açılan dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi,

b) İlgili vergi dairesinden sanıkların adlarına fatura düzenlediği ve mükellefiyeti olan kişiler hakkında sahte fatura kullanma suçuna ilişkin karşıt inceleme yapılıp yapılmadığının sorulması, yapılmış ise raporlarının onaylı örneklerinin getirtilmesi,

c) POS cihazı ile çekim yapılan kişiler veya mükelleflerden, sanıklar tarafından düzenlenen fatura ele geçirilip geçirilmediğinin sorulması varsa asıllarının veya örneklerinin istenmesi,

d)Sanıkların iş yerinde POS cihazı ile çekim yapılan kişiler arasından kanaat oluşturacak sayıda kişinin CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi, yapılan işlemlerin gerçek kontör alımına dair ve fatura karşılığı olup olmadığının sorulması,

e)Gerektiğinde faturaların, gerçek kontör satımına ilişkin olup olmadığının belirlenmesi yönünden, sanıkların satımını yaptığını söyledikleri kontörlerle ilgili kayıtları getirtilerek, yeterli kontör girişi olup olmadığı, alım ve satım miktarlarının uygunluğu yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre, toplanan tüm deliller değerlendirilip sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ve inceleme ile beraat hükümleri kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz talepleri bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 04.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/7165
Karar No: 2011/9507
Karar Tarihi: 28.09.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/7165 E.  ,  2011/9507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MARMARİS 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/03/2011

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden davalıya ait 91 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün kıyı kenar  çizgisine göre kıyıda kaldığını ileri sürerek, tapu iptal ve terkin ile varsa muhdesatın yıkımına karar  verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesi ile davanın reddine ilişkin olarak verilen karar, Dairece;"... kıyı kenar çizgisinin saptanması, tarafların haklılık durumlarına göre tüm yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden sorumlu tutulması" gereğine değinilerek bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, davanın esastan reddine dair karar kesinleşmiş olduğundan, bu hususta hüküm kurulmasına yer  olmadığına karar  verilmiştir.

Karar, davacı vekilince süresinde duruşma istemli temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, 3621 sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptali ve taşınmazın sicil kaydının kütükten terkini ile muhtesatın yıkımı isteklerine ilişkindir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; önceden yerel mahkemece kurulan hükmün temyizi üzerine 14.03.2009 tarihinde yürülüğe giren 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca hak düşürücü süreden dolayı davanın reddinin doğru olduğu, ancak  uzman bilirkişiler aracılığıyla mahallinde keşif yapılarak taşınmazın 28.11.1997 gün, 5/3 sayılı İnançları Birleştirme Kararı doğrultusunda belirlenecek kıyı-kenar çizgisine  göre  kıyıda  kalıp kalmadığının saptanması ve tarafların haklılık durumları dikkate alınarak yargılama giderleri ile avukatlık ücretine hükmedilmesi gereğine değinilerek bozulmuştur.

Gerçekten de; işin esası bakımından 5841 sayılı Yasanın yürürlüğü döneminde davanın hak düşürücü süreden reddedilmiş olması doğrudur. Ancak anılan yasa Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 tarih 2009/31 E. 2011/77 K. sayılı kararı ile iptal edilmiş ve 23.7.2011 tarihinde de resmi gazetede yayımlanarak iptal hükmü yürürlüğe girmiştir.

Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve usuli kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibarıyla doğru olduğu düşünülse de, Anayasa Mahkemesinin iptal ve yürürlüğünün durdurulması, kararından sonra doğru olduğu söylenemez.

Hal böyle olunca; uzman bilirkişiler aracılığıyla mahallinde keşif yapılarak taşınmazın 28.11.1997 gün, 5/3 Sayılı İnançları Birleştirme Kararı doğrultusunda belirlenecek kıyı-kenar çizgisine  göre  kıyıda  kalıp kalmadığının saptanması, sonucuna göre işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm kurulması  doğru değildir.

Davacı Hazinenin, temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Esas No: 2023/19519
Karar No: 2023/19158
Karar Tarihi: 07.12.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/19519 E.  ,  2023/19158 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/261 E., 2023/68 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 17.830,00 Türk Lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca bozmaya uygun olarak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, davacının geçici görevlendirme dönemine ilişkin toplu iş sözleşmesinden doğan harcırah ve yemek ücreti alacaklarına ilişkin olup hükmün ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı da dikkate alınarak,

İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarı ile kesinlik sınırı olan 17.830,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/5369
Karar No: 2021/10171
Karar Tarihi: 28.12.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/5369 E.  ,  2021/10171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Katılma Alacağı-Değer Artış Payı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından, yargılama giderleri ve harçlar yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 28.12.2021 günü tebligata rağmen taraflar adına gelen olmadı. Davalı ... vekilinin mazeretine ilişkin dilekçe verdiği görüldü. Mazereti yerinde görülmedi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalının yargılama giderlerine yönelik diğer temyiz itirazlarına gelince;

Bölge adliye mahkemesi tarafından davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verildiği halde kabul-ret oranlarının harç giderine ilişkin hükümde dikkate alınmadığı, diğer yargılama giderlerine ilişkin hükümde ise kabul oranına göre davalı taraftan tahsil edilecek kısmın yanlış hesaplandığı anlaşılmaktadır. Mahkemece,harca ilişkin yargılama giderlerinin tamamından davalı tarafın sorumlu tutulması, diğer yargılama giderlerinin ise davalı aleyhine olacak şekilde yanlış hesaplanması doğru olmamıştır. Ne var ki, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden bozma sebebi yapılmamış, hükmün bu kısmının düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 2. bentte gösterilen sebeplerle temyiz edilen bölge adliye mahkemesinin gerekçeli kararının hüküm fıkrasından 3. ve 4. bentlerinin tamamen çıkarılmasına, 3. bent olarak "Davacı tarafından yapılan başvurma harcı 27,70 TL, peşin harç 27,70 TL, vekâlet harcı 4,10 TL, ıslah harcı 3.146,53 TL'den toplam 3.206,03 TL harç giderinden davanın kabul oranına göre 1.112,87 TL’nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, kalan kısmının davacı üzerinde bırakılmasına,’’ 4. bent olarak ‘’Davacı tarafından yapılan bilirkişi ücreti toplamı 1.200 TL, araç ücreti 80,00 TL, talimat gideri 647,00 TL, 3 adet tebligat gideri 30,00 TL, posta gideri 82,80 TL olmak üzere toplam 2,039,80 TL yargılama giderinden davanın kabul oranı dikkate alınarak 708,05 TL'sinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, kalan kısmının davacı üzerinde bırakılmasına,’’ cümlelerinin yazılmasına, hükmün bu bölümlerinin DÜZELTİLEREK, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.28.12.2021 (Salı)
Esas No: 2015/33903
Karar No: 2017/15773
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/33903 E.  ,  2017/15773 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2012/9417
Karar No: 2013/18760
Karar Tarihi: 10.12.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/9417 E.  ,  2013/18760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanıkların ayrı ayrı beraatlerine

Yasal koşulları bulunmadığından katılanın vaki duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 318. maddesi uyarınca REDDİ ile yapılan incelemede;

Katılanın Bayrampaşa Murat Mah. Tuna Cad. No: 74/B'de bulunan ... Aile Pide Salonunu geçici bir süre kapatarak memleketi olan Zonguldak'a gitmesinden istifade eden sanık ...'in, Tuna Vergi Dairesine vermiş olduğu 28/03/2000 tarihli dilekçe ile aynı yer için börekçi açacağına dair başvuruda bulunduğu, bunun üzerine Tuna Vergi Dairesinde görevli diğer sanıkların işe başlandığına dair yoklama fişi düzenleyerek 25/03/2000 tarihi itibariyle sanık ...'in mükellefiyetini tescil ettikleri, bu şekilde birlikte görevleri gereği düzenlemeye yetkili oldukları resmi belgeyi sahte olarak düzenledikleri iddiasıyla açılan davada;

Sanıklardan ...' in, "sözkonusu işletmeyi katılan ve ... ile ortak olarak birlikte çalıştırdıklarını, katılanın ... ile işyerinin devrine ve ortaklıktan ayrıldığına dair sözleşme imzaladığını, muhasebecileri olan ...'in Vergi Dairesinde devir işlemlerini hallettiğini ve katılan ile diğer ortağı olan ...'la aralarındaki anlaşma çerçevesinde katılanın da bilgisi dahilinde onun adına olan mükellefiyet kaydının kapatıldığını, diğer sanıkların ise; yapılan işlemlerin mutat uygulama çerçevesinde yapıldığını ve suçlamaları kabul etmediklerini savunmaları, katılanın, "çalıştırmakta olduğu işyerini ...'a devrederek memleketi olan Zonguldak'a gittiğini, Tuna Vergi Dairesinde bulunan işyeri devrine ait tutanaklardaki imzaların kendisine ait olmadığını, işyerini başka bir şahsa devretmediğini ve vekaletname vermediğini" beyan etmesi, 06.07.2010 tarihli bilirkişi raporunda suça konu belgeler üzerinde sanıkların imzaları yönünden inceleme yapılmadığı halde katılan yönünden herhangi bir incelemenin bulunmaması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi için öncelikle, sanık ... ve katılanın beyanlarında isimleri geçen ... ile ...' in tanık sıfatıyla dinlenilip, işyeri devrine ait Vergi Dairesinde bulunan belgelerde katılanın adı altındaki imzaların kendisine ait olup olmadığının tespitinden sonra sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 10.12.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2021/1138
Karar No: 2021/2543
Karar Tarihi: 23.03.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/1138 E.  ,  2021/2543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından, kusur belirlemesi, erkeğin kabul edilen boşanma davası, reddedilen tazminat talepleri, lehine hükmedilen nafakaların miktarı ile velâyet yönünden; davalı-karşı davacı erkek tarafından ise kusur belirlemesi, kadının kabul edilen davası, kadına verilen nafakalar, velâyet ve kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı erkeğin tüm, davacı-karşı davalı kadının ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı-karşı davalı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat azdır. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamış, bozmayı gerektirmiştir.

3-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre, müşterek çocuğun ihtiyaçlarına nazaran takdir edilen iştirak nafakası azdır. Mahkemece Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (2.) ve (3.) bentlerde gösterilen sebeplerle bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden Özgür'e yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 267.80 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran Rabia'ya geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi.23.03.2021 (Salı)