erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2018/6920
Karar No: 2019/2378
Karar Tarihi: 12.02.2019

**2. Ceza Dairesi         2018/6920 E.  ,  2019/2378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mahkumiyetine karar verilip temyize gelmeyen sanık ...’a yokluğunda verilen mahkumiyet hükmünün 27/01/2016 tarihinde son bildirdiği adresinde çarşıda olduğunu belirten aynı konutta ikamet eden reşit eşine tebliğ edildiği ancak sanığın o tarihte Karaman M Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda bulunduğu, sanığın 05/02/2016 tarihli dilekçe ile yokluğunda verilen hükmü temyiz etmesi üzerine mahkemenin 09/02/2016 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek karar verdiği ve bu ek kararın tebliği için önce Karaman M Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna müzekkere yazdığı ancak sanığın 08/02/2016 tarihinde tahliye edildiğinin bildirilmesi üzerine 03/03/2016 tarihinde bilinen son adresinde çarşıda olduğunu belirten aynı konutta ikamet eden reşit eşine tebliğ edildiği ancak UYAP’tan yapılan incelemede 03/03/2016 tarihinde sanığın Karaman Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunması nedeniyle tebliğin geçersiz olduğunun anlaşılması karşısında, sanığa usulüne uygun şekilde bilinen son adresine (cezaevinde ise cezaevi adresinde bizzat kendisine okunup/anlatılmak suretiyle, cezaevinde olmaması halinde beyan ettiği bilinen en son adresine, buradan iade dönerse MERNİS adresine olacak şekilde) ek kararın tebliğ edilerek, tebliğ belgesi ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklendikten ve ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 12.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/2949
Karar No: 2015/15256
Karar Tarihi: 23.11.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/2949 E.  ,  2015/15256 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek. Av. ... ile davalı ... vek. Av. ... arasındaki itirazın iptali davası hakkında ... Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 15.12.2014 gün ve 2014/525 E. - 2014/438 K. sayılı hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Hükmün davacı vekiline kalemde bizzat tebliğ edildiği görülmüş ve tebligat parçasında iki ayrı tarihe rastlanmış ise de davacı vekilinin bizzat tebliğ aldım şeklindeki beyanı altında yer alan tarihin 13.01.2015 olması nedeniyle bu tarihin tebliğ tarihi olarak esas alınması gerektiği ve bu tarihe göre temyizin 15 günlük yasal süre dolduktan sonra yapıldığı anlaşıldığından davacı vekilinin temyiz isteminin süreden reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin süre yönünden REDDİNE, peşin harcın istek halinde iadesine, 23.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/13360
Karar No: 2021/4076
Karar Tarihi: 28.04.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/13360 E.  ,  2021/4076 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Taksirle yaralama suçundan sanık hakkındaki davanın düşmesine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, mahalli Cumhuriyet savcısının sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mağdur ile sanığın arkadaş oldukları, olay günü alışveriş merkezi bahçesinde bulundukları sırada sanığın, ele geçirilemeyen bıçağı, mağdurun bacağına fırlattığı, bıçağın mağdurun bacağına isabet ederek adli muayene raporuna göre 1 cm genişlikte 7 cm derinlikte basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte yaralanmasına sebebiyet verdiği anlaşılmakla, sanığın TCK'nın 86/1, 86/2, 86/3-e maddeleri uyarınca kasten yaralama suçundan cezalandırılması yerine, suç niteliğinde yanılgıya düşülüp, fiilin "taksirle yaralama" suçunu oluşturduğu gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 28.04.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/14518
Karar No: 2012/691
Karar Tarihi: 12.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/14518 E.  ,  2012/691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza işyeri yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek gerektiğinde keşif yapılıp taşınmazın nitelği belirlenmek suretiyle sanığın bina yakmak suretiyle tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddeleri uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZUL- MASINA), 12.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/14134
Karar No: 2021/18472
Karar Tarihi: 28.12.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/14134 E.  ,  2021/18472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK'nun 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, sanık müdafiinin temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, REDDİNE, 28/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/20614
Karar No: 2017/23107
Karar Tarihi: 25.10.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/20614 E.  ,  2017/23107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

... mahallesi 716 ada 5 parsel sayılı taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda getirtilen emsallerin uygun emsal olmadığı ve gerçek bedellerini yansıtmadığı açıklandıktan sonra, sonuçta piyasa rayicinden söz edilerek soyut ifadelerle değer biçildiğinden, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların re'sen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların

satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/1563
Karar No: 2016/3670
Karar Tarihi: 25.04.2016

**11. Ceza Dairesi         2015/1563 E.  ,  2016/3670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık ...'in sahte muayene işlemi bulunan trafik belgesi ve sahte ... numaralı plakayı 2006 yılına kadar bilerek kullandığı iddia ve kabul edilen olayda, ... plakalı aracın trafik belgesinin ilk sırasında bulunan ve 07.05.2008 tarihli Emniyet Müdürlüğü'nün kriminal ekspertiz raporunda sahte olduğu tespit edilen 31.05.2002 tarihli muayene işleminin 31.05.2004 tarihine kadar geçerli olması, hakiki olan ikinci muayene işleminin 04.11.2004 tarihinde yapılması nedeniyle anılan eylemden dolayı aracı kullanan sanık ... yönünden suç tarihinin en son 04.11.2004 olarak kabulü gerektiği, sanığın 2006 yılında aracı ...'e verdiğini beyan etmesi, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen ...'ün savunmayı doğrulaması nedeniyle sahte plaka kullanma eylemi yönünden suç tarihinin ise 2006 yılı olması, sahte plaka kullanma eylemi ile sahte muayenenin kullanılması eylemlerinin ayrı ayrı suçları oluşturduğunun anlaşılması karşısında, her bir eylem yönünden ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca; sanığa yüklenen "sahte muayeneyi bilerek kullanma" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihi kabul edilen 04.11.2004 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği gözetilerek yapılan incelemede;

Sanığın suça konu sahte olarak düzenlenen bir adet ... numaralı plakadan bilgisi ve haberi olmadığını savunması, dosyada tanık olarak dinlenen ...'ın 06.05.2008 tarihli ifadesinde "5-6 ay kadar önce bu otonun arka plakası kayıp olmuştu, dayımın oğlu ... ... ilinde plakanın yenisini bastırdı fakat bir iki gün sonra otonun kayıp plakasını sitenin bahçesinde bulduğunu biliyorum" şeklinde beyan etmesi, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen sanık ...'ün aracı sanık ...'den 2006 yılında aldığını beyan etmesi karşısında, bu tanık beyanın mahkemece tartışılmaması, sanığın sahte plakanın düzenlenmesi ve kullanılması eylemlerine iştirak ettiğine dair aleyhine olan delillerin nelerden ibaret olduğu belirtilip tartışılması gerektiği gözetilmeden sanık hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.04.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2009/14005
Karar No: 2009/16996
Karar Tarihi: 19.11.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/14005 E.  ,  2009/16996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü, Pecere Mevkii 104 ada 355 parsel sayılı 22643,93 m² yüzölçümündeki taşınmaz, 1937 tarihli 287-288 tahrir nolu vergi kayıtlarıyla tarla niteliğiyle davalı adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine vekili, dava dilekçesiyle taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu, bu tür yerlerin imar, ihya ve zilyetlikle kazanılamayacağını bu nedenle yapılan tespitin iptaliyle parselin vergi kaydı miktar fazlasının Hazine adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece, davanın reddine ve dava konusu parselin tespit gibi aynı vasıfla davalı adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce 1991 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve dava konusu taşınmazın krokide (B) ve (C) ile gösterilen bölümlerinin eğimi yüksek çalılık olduğu gibi tamamının orman içi açıklık niteliğinde orman sayılan yerlerden olduğu anlaşılsa da, davacı Hazine tarafından vergi kaydı miktar fazlasına yönelik olarak dava açıldığına, 17.04.2007 tarihli duruşmada da vergi kaydı miktar fazlasının istendiğine ve bu konuda dava bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 19.11.2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/4926
Karar No: 2015/9113
Karar Tarihi: 08.10.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/4926 E.  ,  2015/9113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, çocuğun basit cinsel istismarı (sanık ..., çocuğun nitelikli cinsel istismarı (sanık Kenan)

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık... hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelik olarak müdafiin vekalet ücretiyle sınırlı olarak yaptığı temyiz isteminin incelenmesinde;

Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/5. maddesinde yer alan "beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına hazine aleyhine maktu avukatlık ücretine hükmedilir." biçimindeki düzenleme nazara alınarak kendisini vekille temsil ettiren ve beraatine karar verilen sanık yararına vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık.... müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye istaneden düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasına "Kendisini vekâletle temsil ettiren sanık ... için karar tarihindeki Avukatlık Ücret

Tarifesinin 13/5. maddesi uyarınca takdir edilen 2.400 TL'nın hazineden alınarak sanığa verilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Dosyada bulunan doğum tutanağından resmî bir kurumda doğmadığı anlaşılan ve 25.10.1996 tarihinde nüfusa tescil edilen 22.02.1991 doğumlu mağdure hakkında ... Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesince tanzim olunan 10.11.2008 günlü raporda mağdurenin "Temmuz-Ağustos 2005'de onbeş yaşının sonlarında" olduğunun bildirilmesine karşılık bu görüşün yaş konusundaki tereddütü giderecek mahiyet ve derecede açık bir tespit olmadığı görülmekle, suç tarihinde mağdurenin onbeş yaşını bitirip bitirmediği konusunda CMK'nın 218/2. maddesine uygun şekilde gerektiğinde okul kayıtları da getirtilip, anne ve babası ile bilgisi olan kişiler tanık sıfatıyla dinlenerek açık bir belirleme yapılması gerektiğinin anlaşılması karşısında; mağdurenin kemik yaşının tespiti konusunda bir kez de Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan rapor alınıp CMK'nın 218/2. maddesinde belirlenen usule göre araştırma yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık Kenan ve müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/12134
Karar No: 2010/5531
Karar Tarihi: 04.05.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2009/12134 E.  ,  2010/5531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... İcra Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu hakkında 7800 TL bir yıllık kira parası, 1080 TL apartman genel gider parası, 1000 TL yıllık yakıt parası toplam 9880 TL'nin tahsili amacıyla başlatılan icra takibine davalı borçlunun itiraz etmesi üzerine davacı icra mahkemesinden itirazın kaldırılması isteminde bulunmuştur. Mahkemece verilen ilk kararda itirazın kaldırılmasına davacı tarafın icra inkar tazminatının isteminin reddine karar verilmiş olup bu karar taraf teşkili sağlanmadığından bahisle Dairemizce bozulmuştur. Mahkemece Dairemizin bozma ilamına uyulmasından sonra verilen kararda istenen alacakların taşınmazın boşaltılmasından sonraki döneme ait olduğundan konunun yargılamayı gerektirdiğinden bahisle davanın reddine karar verilmesi üzerine karar davacı alacaklı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere ve kararın dayandığı gerekçeye göre davacının aşağıdaki bendin dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının alacak yönünden temyiz itirazlarına gelince; davacı alacaklı 4.4.2007 tarihinde başlatmış olduğu icra takibinde 12.10.2006 başlangıç tarihli ve iki yıl süreli kira sözleşmesine dayanmıştır. Bu kira sözleşmesinde aylık kiranın 650 TL olduğu ve her ay peşin ödeneceği kararlaştırılmıştır. Taraflar arasında ihtilaflı bulunmayan bu kira sözleşmesi hükümleri tarafları bağlar. Davalı borçlu süresinde yapmış olduğu itirazında kiraları ödediğini borcunun bulunmadığını savunmuştur. Ancak ödemesini İİK.'nun 269/c maddesinde belirtilen belgelerle ispatlayamamıştır. Davacı tarafından takip talepnamesinde istenen 7800 TL kira alacağı kesinleşmiş olup ödemede ispatlanamadığına göre mahkemece bu miktar üzerinden itirazın kaldırılmasına ve takibin devamına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın alacak yönünden BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 4.5.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/38448
Karar No: 2017/16655
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/38448 E.  ,  2017/16655 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2014/2399
Karar No: 2014/13117
Karar Tarihi: 28.05.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/2399 E.  ,  2014/13117 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2013/190263

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/02/2013

NUMARASI : 2012/423 (E) ve 2013/90 (K)

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve görevi yaptırmamak için direnme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sonradan değiştirilmesini önlemek, delil olma yeteneğini ve güveni sağlamak için hükme esas alınan soruşturma evrakını ilgilendiren belge örneklerinin, C.Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmelik'in 26. Maddesi uyarınca onaylanmış olması gerektiği gözetilmeden, onaysız soruşturma evrakına dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeksizin hükümlerin bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. mad- desi gereğince (BOZULMASINA), 28.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.