Esas No: 2024/6912
Karar No: 2024/9544
Karar Tarihi: 06.11.2024

**9. Ceza Dairesi         2024/6912 E.  ,  2024/9544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/528 E., 2024/616 K.

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafileri, katılan mağdur vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çekişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkânın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunmayı kullanabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, İnegöl 2. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın cinsel organını katılan mağdura yalattığı ve anal bölgesine soktuğu kabul edilerek atılı suçtan mahkumiyetine dair verilen kararın istinaf edilmesi üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesinin kararı ile istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İstemi

Özetle sanığın eylemini cebir ve tehdit kullanarak gerçekleştirdiğine ve hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/4. maddesinin uygulanması, takdiri indirim uygulanmaması gerektiğine, alt sınırdan ceza verilmesinin hatalı olup hükmün bozulmasına ve vekalet ücreti talebi ile dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

B. Sanık Müdafilerinin Temyiz İstemi

Özetle sübuta, eksik araştırmaya, beyanların çelişkili olup delillerle ve raporla desteklenmediğine, sosyal çalışmacının mağdurun beyanlarına itibar edilmemesi gerektiğini belirttiğine, husumet bulunduğuna, tanık dinlenmediğine, yetersiz gerekçeye, suç tarihi olarak belirtilen tarihte sanığın on sekiz yaşından küçük olduğuna, kabul anlamına gelmemekle son eylemin basit istismar olarak nitelendirilmesi gerekirken nitelikli halden ceza verildiğine, beraat kararı verilmesi lüzumuna, hükmün bozulması talebine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

Olayın intikal şekli ve süresi, mağdurun soruşturma ve kovuşturma evresinde sanığa kızgınlığı nedeniyle suç isnadında bulunduğuna dair beyanları, mağdur hakkında tanzim edilen Bursa Yüksek İhtisas Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 08.12.2022 tarihli raporunda akut veya kronik fiili livatanın somut delillerine rastlanmamış olduğunun belirtilmiş olması, mağdur ile sanığın anne ve babasının anlatımları, tanık ifadeleri, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; mağdurun değişen soyut beyanı dışında mahkumiyete yeter her türlü şüpheden uzak kesin inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi karşısında söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafii ile katılan mağdur vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, bozma sebebine göre sanığın TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu veya hükümlü olmadığı takdirde derhal salıverilmesinin ilgili yerlere en seri şekilde bildirilmesi için müzekkere yazılmasına,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İnegöl 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.11.2024 tarihinde karar verildi.