erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2020/6917
Karar No: 2021/1949
Karar Tarihi: 06.04.2021

**9. Ceza Dairesi         2020/6917 E.  ,  2021/1949 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Tefecilik

Hüküm : TCK'nın 241/1, 43/2, 62, 52/2, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 100 TL adli para cezası ile hak mahrumiyeti

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamındaki bilgi ve belgeler ile UYAP sorgusuna göre ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2014/6361 sayılı soruşturma evrakında tefecilik suçundan sanık hakkında eylemin tefecilik suçunu oluşturmadığından bahisle kovuşturmaya yer olmadığı kararı verildiği anlaşılmış olmakla, 5271 sayılı CMK'nın 172/2. maddesine göre kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edilmedikçe aynı fiilden dolayı kamu davası açılamayacağı, aynı Kanun'un 173. maddesinde de kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itiraz usulünün düzenlendiği, kovuşturma yapılmasına yer olmadığına ilişkin kararın tebliğ sonucu itiraz edilmeden kesinleşmesi veya itirazın mercince reddedilmesi halinde, yeni delil elde edilmeden açılan kamu davasında beraat kararı verilemeyeceği gözetilerek, kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair kararın suçtan zarar görene ve mağdur Hazineye tebliğ edildiğine dair tebligat parçalarının incelenen dosya içinde bulunmadığı nazara alınıp, tebligat yapılıp yapılmadığı ile bu kararın kesinleşip kesinleşmediği araştırılarak, tebligat yapılmamış ise kovuşturma yapılmasına yer olmadığına ilişkin kararın suçtan zarar gören Hazineye ve mağdura tebliği ile karara itiraz edilmesi halinde sonucuna göre ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/6361 sayılı soruşturma dosyasının akıbeti araştırılıp tasdikli suretinin temininden sonra konusunun aynı olduğu ve kesinleştiğinin anlaşılması halinde bu eylem bakımından kamu davasının reddine karar verilmesi; anılan kararın kaldırılıp sanık hakkında iddianame düzenlenerek kamu davası açılması halinde ise davaların birleştirilmesi cihetine gidilmeden sanık hakkında zincirleme şekilde tefecilik suçunu işlediğinden bahisle eksik araştırma ile hakkında mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

TCK'nın 53/1 maddesinin 24/11/2015 tarih ve 29542 mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararındaki iptal edilen hususlar ile 15/04/2020 gün ve 13100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinde yapılan değişikliklerin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 06/04/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/2805
Karar No: 2014/7998
Karar Tarihi: 29.04.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/2805 E.  ,  2014/7998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kovancılar Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/03/2013

NUMARASI : 2012/335-2013/272

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalılardan K.. D.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların sayı, yaş ve cinsleri dikkate alındığında taşınmaza kapama meyve bahçesi niteliği vermeyeceğinden taşınmazın tarım arazisi olarak değerlendirilip üzerindeki ağaçların yaş ve cinsleri belirtilmek suretiyle 2012 yılı rayiç değerlerinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip maktu ağaç bedellerinin hesaplanarak kamulaştırma bedelinin tespiti gerekirken, bu hususlara uymayan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,

2-Kamulaştırma Yasası'nın 4650 sayılı Yasayla değişik 10.maddesinin onbirinci fıkrasına göre kamulaştırması yapılan taşınmaz mal tahsis edildiği kamu hizmeti itibariyle sicile kaydı gerekmeyen bir niteliğe dönüşmüş ise, istek halinde mahkemece sicil kaydının terkinine karar verilir. Dava dilekçesinde dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ile Hazine adına tescili istendiğine göre, mahkemece dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile Hazine adına tesciline karar verilmesi gerekirken, talebi aşacak şekilde dava konusu taşınmazın TMK.nun 999 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/c maddeleri gereğince tapudan terkinine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 29.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/5635
Karar No: 2015/7056
Karar Tarihi: 08.04.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/5635 E.  ,  2015/7056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: Karşılıklı Boşanma - Ziynet Alacağı

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; onanmasına dair Dairemizin 03.11.2014 gün ve 22858-21525 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun kanun yollarına ilişkin hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.

1-Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre davalı-karşı davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan karar düzeltme talepleri yersizdir.

2-Mahkemece davacı-karşı davalı kadının boşanma ve ziynet alacağı taleplerinin kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı-karşı davacı erkek tarafından kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar ve ziynet alacağı yönlerinden temyiz edilmiş ve Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonucunda onanmıştır. Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, davacı-karşı davalı kadının, ziynet eşyası alacağı davasının, gösterdiği diğer delillerle kanıtlanamadığı anlaşılmaktadır. Ancak, davacı-karşı davalı, dava dilekçesinde açıkça "yemin" deliline de dayanmıştır. Mahkemece davacı-karşı davalıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılmamıştır. Bu nedenle, mahkemece ziynet eşyası alacağı istemiyle ilgili olarak davacıya yemin teklif etme hakkı bulunduğunun hatırlatılması, yemin teklif edildiği takdirde ise, usulünce yemine ilişkin yargılama işlemlerinin yerine getirilmesi (HMK m. 227-238) ve gerçekleşecek sonucu uyarınca bir karar verilmesi gerekirken; eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi de usul ve yasaya aykırı olmuştur. Ne var ki ilk incelemede yanılgılı değerlendirme sonucu hüküm onanmış olmakla, davalı-karşı davacı erkeğin ziynet alacağına yönelik karar düzeltme talebi, haklı ve yerinde görüldüğünden Dairemizin onama kararının ziynet eşyasına ilişkin bölümünün kaldırılmasına, yerel mahkeme kararının gösterilen sebeple bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen sebeple, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440/1-4. maddesi gereğince karar düzeltme talebinin KABULÜNE, Dairemizin 03.11.2014 tarihli ve 2014/ 22858 esas, 2014/ 21525 karar sayılı onama kararının ziynet alacağına ilişkin kısmının KALDIRILMASINA, yerel mahkeme kararının ziynet alacağına yönelik bölümünün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, davalı-karşı davacı erkeğin diğer karar düzeltme taleplerinin ise, yukarıda 1. bentte açıklanan sebeplerle REDDİNE, istek halinde temyiz peşin ve karar düzeltme harcının yatırana geri verilmesine oybirliğiyle karar verildi. 08.04.2015 (Çrş.)
Esas No: 2021/6752
Karar No: 2022/6792
Karar Tarihi: 18.04.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/6752 E.  ,  2022/6792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 41. maddesi gereğince yapılan düzeltme nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun davalı Hazine yönünden esastan reddine, davacı yönünden kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin ... Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi’nce verilen hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; dava konusu Kırklareli İli, Lüleburgaz İlçesi, Karabeyli Köyü 462 parsel sayılı 40.900 m² yüzölçümlü taşınmazın davacı tarafından 09.07.2013 tarihinde satın alındığı, 2017 yılında Kadastro Kanunu 41. maddesi gereğince yüzölçümü düzeltmesi yapılarak dava konusu taşınmazın yüzölçümünün 24.604,59 m² olduğunun tespit edildiği ve tapu kaydının 02.04.2017 tarihinde kesinleştiği ve eldeki davanın 11.05.2017 tarihinde 10 yıllık zamanaşımı süresi içinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Dava konusu taşınmazın yapılan yüzölçümü düzeltmesi sonucu azalan 16.295,41 m²’lik alanına gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve taşınmazın gerçek bedelinin TMK'nın 1007. maddesi gereğince davalı Hazine’den tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun davalı Hazine yönünden esastan reddine karar verilmiş ise de; ilk derece mahkemesinin 27.03.2018 tarihli ilk kararının davalı Hazine vekilinin istinafı üzerine kaldırıldığı, yeniden yapılan inceleme sonucunda dava konusu taşınmaz için belirlenen bedelin ilk karar ile hükmedilen bedelden daha yüksek olduğu ve ilk karara karşı davacı tarafça istinaf başvurusunda bulunulmadığından ilk derece mahkemesinin 27.03.2018 tarihli ilk kararıyla hükmedilen bedelin davalı Hazine lehine usulî kazanılmış hak oluşturduğu gözetilerek hüküm kurulması gerekirken, taleple bağlı kalınarak yazılı şekilde karar verilmesi sonucu itibarıyla doğru olduğu gibi, davacı yönünden istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile keşif harcı giderinin yargılama giderlerine dahil edilmesi suretiyle hükmün düzeltilerek 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davacıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 18/04/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/17339
Karar No: 2016/2432
Karar Tarihi: 15.03.2016

**9. Ceza Dairesi         2015/17339 E.  ,  2016/2432 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkumiyet

Usulüne uygun tebligata rağmen sanık ... müdafiinin duruşmaya gelmediği ve geçerli bir mazeret de bildirmediği anlaşıldığından sanık ... hakkında duruşmalı, sanık ... hakkında duruşmasız olarak yapılan inceleme sonucunda gereği düşünüldü;

Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerini iptal eden Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/85 sayılı kararının infaz aşamasında dikkate alınması mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılama sonunda aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışılıp, sanıkların suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar ve müdafilerinin temyiz dilekçeleriyle, sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme sırasında ileri sürdükleri yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle re'sen de temyize tabi olan hükümlerin ONANMASINA, 15.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

TEFHİM ŞERHİ:

15.03.2016 tarihinde verilen iş bu karar, Yargıtay Cumhuriyet savcısı...'in huzurunda duruşmada sanık ...'ın savunmasını yapmış bulunan Av....'ın yokluğunda 16.03.2016 tarihinde usulen ve açık olarak tefhim olundu.
Esas No: 2013/304
Karar No: 2013/15386
Karar Tarihi: 30.09.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/304 E.  ,  2013/15386 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Davacılar ... vdl vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... vd aleyhine 28/07/2010 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 06/09/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılardan ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalılardan ...'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalılar ...'nin diğer temyiz itirazlarına gelince; dava ölümlü trafik kazasına dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayın tarihi, gelişim biçimi, özellikle kusur durumu ve yukarıdaki ilkeler gözönüne alındığında davacılar yararına hükmedilen manevi tazminat miktarları fazladır. Mahkemece davacılar yararına daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

....

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) numaralı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA davalının diğer temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 30/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/1872
Karar No: 2020/4684
Karar Tarihi: 04.03.2020

**4. Ceza Dairesi         2017/1872 E.  ,  2020/4684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Bozma üzerine Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Suça sürüklenen çocuğun, mağdurun yanına gelerek motosikleti kullanmak için istediği, ancak mağdurun vermek istememesi üzerine, cebinden çıkardığı bıçakla mağduru "motorun tekerini keserim seni de bıçaklarım" şeklindeki sözlerle tehdit ettiği, mağdurun motosiklete birlikte binmeleri halinde izin verebileceğini söylediği, suça sürüklenen çocuk ve mağdurun birlikte motosiklete bindikleri ve seyir halinde iken tıra çarparak kazaya sebebiyet verdiklerinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuğun eyleminin yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yerinde olmayan gerekçeyle yazılı biçimde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkın saklı tutulmasına yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 04/03/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/16140
Karar No: 2013/15968
Karar Tarihi: 01.10.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/16140 E.  ,  2013/15968 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün ONANMASINA ilişkin olarak daireden verilen 05.02.2013 gün ve 2012/8952-2013/743 E.K. sayılı ilamın karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı-karşı davalı ... ile davalı-karşı davacı ... tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava ve karşı dava 1832 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatların aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir. Davacı-karşı davalı ... muhdesat niteliğindeki ağaçlar ile sulama kuyusunun, elektrik panosunun ve damla sulama tesisinin kendisine aidiyetinin tespiti ile adına tapuya şerh verilmesini istemiş, davalı-karşı davacı ... ise muhdesatların kendisi ile davacı ...'ye ait olduğunu öne sürerek 1/2'şer payla tapuya şerh verilmesini istemiştir. Mahkemece muhdesat niteliğindeki ağaçlar ile sulama havuzunun kadastro tespitinin kesinleştiği tarihten sonra davacı ve karşı davacı tarafından meydana getirildiğinin tespitine diğer istemlerin reddine karar verilmiş hüküm davacı-karşı davalı ... tarafından temyiz edilmiştir. Dairece bu temyiz üzerine dosya incelenmiş ne var ki; davalı-karşı davacı ... tarafından temyiz edilmiş gibi onama ilamı yazılmıştır. Bu nedenle davacı-karşı davalı ... ile davalı-karşı davacı ...'nin karar düzeltme istemleri yerinde görüldüğünden kabulü ile 05.02.2013 gün ve 2012/8952 Esas ve 2013/743 Karar sayılı ONAMA ilamımızın kaldırılmasına karar verilerek davacı-karşı davalı ...'nin temyiz itirazlarının incelenmesine geçildi.

İddia ve savunmaya duruşma tutanaklarına yansıyan bilgilere ve dosyadaki belgelere, toplanıp değerlendirilen delillere ve hüküm yerinde gösterilen gerekçelere, taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların kadastro tespitinin kesinleştiği tarihten sonra davacı ve karşı davacı tarafından meydana getirildiğinin belirlenmiş olmasına göre mahkemece yazılı şekilde hüküm oluşturulmasında bir isabetsizlik bulunmadığından davacı-karşı davalı ...'nin sair temyiz itirazlarının REDDİNE;

Şerhe yönelik temyiz itirazlarına gelince, davacı muhdesatların aidiyetinin tespitinden ayrı olarak tapuya şerh verilmesini de istemiştir. Mahkemece bu hususta olumlu ya da olumsuz herhangi bir hüküm oluşturulmamış olması isabetsiz olup bu nedenle davacı-karşı davalı ...'nin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz ve karar düzeltme harçlarının ilgililerine iadesine, 01.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/618
Karar No: 2021/5594
Karar Tarihi: 23.02.2021

**4. Ceza Dairesi         2018/618 E.  ,  2021/5594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Sanığın üzerine atılı suçlamaları kabul etmemesi, aşamalarda müştekilerin beyanlarının alınmaması, tanık ...'ın kovuşturma aşamasında müştekilerin iddialarını doğrulamaması karşısında, eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçe ile mahkumiyet hükmü kurulması,

2)17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, Sayı: 31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkûmiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanunun 31. maddesi gereğince 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 23/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.