erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2019/2095
Karar No: 2019/14264
Karar Tarihi: 25.06.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/2095 E.  ,  2019/14264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 32. HUKUK DAİRESİ

Davacı derece ve kademesinin tespiti ile ücret farkı, ikramiye farkı, ilave tediye alacağı ile fazla çalışma ücreti farklarının tahsilini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kararını taraf vekilleri istinaf etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince davacının istinaf talebinin süre geçtiğinden reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin bu ret kararını davacı vekili ayrıca istinaf etmiştir.

...Bölge Adliye Mahkemesi 32. Hukuk Dairesi İlk Derece Mahkemesince davacının istinaf talebinin süre geçtiğinden reddine ilişkin kararının yerinde olduğu ve davalı açısından da İlk Derece Mahkemesinin davanın kısmen kabulüne ilişkin kararının esastan yerinde olduğu gerekçesi ile taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 32. Hukuk Dairesi’ nin kararını taraf vekilleri ayrı ayrı temyiz etmişlerdir.

Taraf vekillerinin temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, taraf vekillerinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nın 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davalıya yükletilmesine, 25/06/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/5785
Karar No: 2013/1271
Karar Tarihi: 20.02.2013

**1. Ceza Dairesi         2012/5785 E.  ,  2013/1271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

MAĞDURLAR : ..., ...

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama, 6136 Sayılı Yasaya Aykırılık

HÜKÜM : TCK 81/1, 35/1-2, 62/1, 53/1 maddelerince

12 sene 6 ay hapis-...'na yönelik eylem nedeniyle-,

TCK 86/2, 86/3-e, 62/1, 53/1 maddelerince

7 ay 15 gün hapis-...'ya yönelik eylem nedeniyle-,

6136 Sayılı Kanunun 13/son, TCK 62/1, 52/2, 53/1 maddelerince 1 ay 5 gün hapis ve 100 TL Adli para cezası,

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'un mağdur ...'ı kasten silahla yaralama, mağdur ...'ı öldürmeye teşebbüs ve 6136 Sayılı Kanuna Aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin 6136 Sayılı Kanuna Aykırılık suçunda sübuta, kasten yaralama ve öldürmeye teşebbüs suçlarında suç niteliğine, haksız tahrik bulunduğuna, kasten yaralama suçunda düşme kararı verilmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A) Kasten silahla yaralama ve 6136 Sayılı Kanuna Aykırılık suçlarından verilen hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B-a) Öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

.../...

s-2-

Sanığın bıçakla mağdur ...'ın batın ve göğüs bölgesine toplam dört bıçak darbesi vurduğu, darbelerden bir tanesinin peritonu geçerek batına nüfuz ettiği ve yaşamsal tehlike geçirmesine neden olduğu olayda; teşebbüs nedeniyle 9-15 yıl arasında ceza öngören 5237 sayılı TCK.nun 35. maddesinin uygulanması sırasında, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza yerine 15 yıl hapis cezasına hükmedilerek yazılı şekilde fazla ceza tayini,

b) Suçta kullanılan ve adli emanetin 2010/7633 sırasında kayıtlı bıçak hakkında TCK'nun 54.maddesi gereğince müsadere kararı verilmemesi,

Yasaya aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden hükmün CMUK'nun 321.maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 20/02/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/4426
Karar No: 2011/8960
Karar Tarihi: 15.09.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/4426 E.  ,  2011/8960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR TARİHİ :30.12.2010

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava ödenmeyen kira, aidat alacağı ve bunlara ilişkin işlemiş faiz ve gecikme cezasının tahsili amacı ile başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı dava dilekçesinde davalının kiralananı 23/2/2009 tarihinde erken tahliye ettiğini belirterek haksız itirazın kaldırılmasına ve takibin devamına karar verilmesini istemiştir. Davalı davanın reddini talep etmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, kararın dayandığı gerekçelere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalının kira alacağına yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Takipte dayanılan ve hükme esas alınan 15.10.2006 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira sözleşmesinin özel şartlar 3. Maddesi “… her iki tarafında kira akdinin feshi için akdin bitim süresinden en az 2 ay önce bildirimde bulunması zorunludur. Kontratın fesih bildirimi yapıldıktan sonra kiracı, yeni kiracı adaylarına kiralananı serbestçe gezdirip, göstermeyi kabul ve taahhüt eder. Bu süre içende kiracı bulunmadığı takdirde, kiracı anahtarı teslim tarihinden itibaren bir aylık kirayı ödemek zorundadır” şeklinde düzenlenmiştir. Davalı 2008 yılında başlayan kira döneminde kira sözleşmesinin yenilenmeyeceğine yönelik iradesini 11/8/2008 tarihinde keşide edilen ihtarname ile davalıya bildirmiştir. Bu ihtarname davalıya 13.08.2008 tarihinde sözleşme bitmeden 2 ay önce tebliğ edilmiştir. Davalının kiralananı 23.2.2009 tarihinde tahliye ettiği taraflar arasında uyuşmazlık konusu değildir. Bu durumda davalı sözleşmenin 3.maddesi gereği tahliye tarihinden itibaren bir aylık kira parasından sorumludur. Mahkemece davalının tahliye tarihinden itibaren bir aylık kira parasından sorumlu tutulması gerekirken yazılı şekilde yeniden kiraya verilebilecek süre olarak bilirkişi tarafından belirlenen 2 aylık kira bedeline hükmedilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 15.9.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/13822
Karar No: 2020/8591
Karar Tarihi: 10.09.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/13822 E.  ,  2020/8591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun, iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan eylemine uyan TCK'nin 116/4 ve 31/2. maddeleri uyarınca belirlenen cezanın miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddelerine göre hesaplanan 4 yıllık asli zamanaşımının 14.01.2016 olan karar tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

3- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Müştekinin soruşturma aşamasındaki ifadesinde, iş yerinden 5-6 adet çakmak ve 1 adet kamanın çalındığını fark ettiğini, bahse konu eşyanın değerinin ise 80.00 TL olduğunu beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; hırsızlık konusunu oluşturan suça konu eşyanın değerinin az olması nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10/09/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/652
Karar No: 2014/9110
Karar Tarihi: 13.05.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/652 E.  ,  2014/9110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ...Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18/07/2013 tarih ve 2008/263-2013/182 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait kayısı bahçelerinin davalı nezdinde bitkisel ürün sigorta poliçesi kapsamında sigortalı olduğunu, 20.04.2008 tarihinde meydana gelen fırtına olayı sebebiyle zarar meydana geldiğini ileri sürerek, şimdilik 6.500,00 TL hasar bedelinin hasar tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı vekili, hasarın fırtına kaynaklı olmayıp, fizyolojik nedenlere bağlı olduğunu ve bu sebeple de teminat kapsamı dışında bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, ... köyünde bulunan 1071, 1016, 1073 ve 1018 parsel sayılı taşınmazlarda bölgede 20.04.2008 tarihlerinde meydana gelen fırtına nedeniyle davacının kayısı ağaçlarında zarar oluştuğu, zararın davalı ile imzalanan sigorta sözleşmesi kapsamında kaldığı, bu nedenle davalının sigorta sözleşmesi gereğince sorumluluğunun bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, 6.500,00 TL tazminatın kesinleşen hasar tarihinden 30 gün sonraya tekabül eden 10.06.2008 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile beraber davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 332,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 13/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/12143
Karar No: 2022/5201
Karar Tarihi: 29.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2017/12143 E.  ,  2022/5201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının 21.07.2014 tarihli ve 2014/9911 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında "defter, kayıt ve belgeleri gizleme" suçundan kamu davası açılmış ise de; Mersin Vergi Dairesi Başkanlığının Rapor Değerlendirme Komisyonunun 31.03.2014 tarihli komisyon mütalaasının sanık hakkında "2009 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçuna ilişkin olduğu ve defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan suç tarihinin belirlenemediği gözetilerek; 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin Vergi Denetim Kurulu Başkanlığından sorularak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, yargılamaya devamla sanık hakkında beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeyen hükmün BOZULMASINA, 29.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/16867
Karar No: 2016/21295
Karar Tarihi: 29.09.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/16867 E.  ,  2016/21295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyma kararı verilerek yapılan yargılama sonucunda, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta, mahkemece uyulmasına karar verilen bozma ilamında, davacı asilin duruşmaya çağrılarak, dosyaya sunulmuş belgelerin, yabancı dilde hazırlanan ibranameler ve ödeme belgelerinin değerlendirmeye tabi tutulması gerektiği belirtilmiş, ayrıca yurt dışı işyerinde çalışmış davacının brüt ücretinin tespitinde araştırılması ve değerlendirilmesi gereken yönler ayrıntılarıyla açıklanmıştır. Mahkemece, bozma ilamına uyma kararı verilmesine rağmen, davacı asil duruşmaya çağrılmadığı gibi, brüt ücretin tespiti noktasında da bir araştırma ve değerlendirme yapılmamıştır. Bozma kararına uyulmasına rağmen, bozma kararı gereklerinin yerine getirilmemesi hatalıdır. Anılan sebeple, bozma kararı gerekleri yerine getirilerek, dava konusu alacaklar değerlendirmeye tabi tutulmalıdır.

Öte yandan, yabancı dili bildiği ispatlanmayan işçi tarafından, yabancı dilde düzenlenmiş belgenin anlaşılabilmesi ve değerlendirilebilmesi mümkün değildir. Anılan sebeple, davacının duruşmaya çağrılması, yabancı dilde hazırlanmış belgelerde yazılı ödemelerin kabul edilmemesi halinde, işçinin ücret ödemelerinin yapıldığı banka hesap dökümleri celp edilerek değerlendirilmeli ve ödemenin banka aracılığıyla yapıldığı hususunun ispatlanmaması durumunda, yabancı dilde hazırlanmış belgelere itibar edilmemelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 29.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/1169
Karar No: 2012/2012
Karar Tarihi: 15.02.2012

**20. Hukuk Dairesi         2012/1169 E.  ,  2012/2012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... kasabası, 335 ada 19 parsel sayılı taşınmaz, 6831 sayılı Yasanın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı ve taşınmaz üzerindeki bahçe ile meyve ağaçları 1/9 hisse itibari ile ... çocukları ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... ile ... oğlu ... ve ... oğlu ...'ın kullanımında olduğu belirtilerek Hazine adına tespit edilmiştir. Davacılar kendilerinin de hissedar olduklarını bu nedenle adlarının tespit tutanağının beyanlar hanesine yazılmasını istemişlerdir. Mahkemece davanın kabulüne, 335 ada 19 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi Hazine adına tapuya tesciline beyanlar hanesinin 2 nolu bendinde geçen "Taşınmaz ve üzerindeki bahçe ile meyve ağaçları 1/9 hisse itibarı ile ... çocukları ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... ile ... oğlu ... ve ... oğlu ...'ların kullanımındadır" şeklinde geçen ibarenin iptali ile beyanlar hanesinin bu bölümüne "Taşınmaz ve üzerindeki bahçe ile meyve ağaçları ... kızı ..., ..., ..., ... oğlu ..., ... oğlu ..., ... oğlu ..., ..., ... ..., ... oğlu ..., ... ... oğlu ...'ın müşterek kullanımındadır"ibaresinin 3402 sayılı Yasanın 19/2 ve 5831 sayılı Yasanın ek-4. maddesi uyarınca şerh düşülmesine, karar kesinleştiğinde dava dosyasının Tapu Sicil Müdürlüğüne devrine karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi uyarınca harç alınmasına yer olmadığına 15/02/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2009/45639
Karar No: 2011/11300
Karar Tarihi: 25.05.2011

**2. Ceza Dairesi         2009/45639 E.  ,  2011/11300 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/11261

MAHKEMESİ : Tekman Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/09/2007

NUMARASI : 2007/198

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Susuz Köyünde öğretmen olan sanık F.. Y..'ın oturduğu okul lojmanında yapılan denetimde elektrik sayacının gerilim kancasının düşük olduğuna dair düzenlenen kaçak elektrik tespit tutanağı içeriği ile sanık S.Y..'ın ''Gülnar ilçesinde ikamet ettiğini, ancak suç tarihi öncesinde oğlunu ziyarete giderek bir ay kadar kaldığını ve bu süre içerisinde kancayı kendisinin düşürdüğünü'' belirterek atılı suçu kabul etmesi karşısında; bu savunmanın doğruluğunu tespite yönelik öncelikle sanık Sevim'in nerede ikamet ettiği ve suç tarihi itibariyle oğlu olan diğer sanık Fatih ile birlikte aynı evde oturup oturmadığı kolluk aracılığıyla araştırılarak, gerektiğinde sanık Fatih'in savunmasında adı geçen ev arkadaşı A.Y.. isimli şahıs da tanık sıfatıyla dinlenilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanık F.. Y.. hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik kabule göre ise;

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa'nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca ve bu maddenin 6.fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7.maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş sanık F.. Y.. müdafii ve Üst C. Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 25.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/1210
Karar No: 2015/13986
Karar Tarihi: 29.09.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/1210 E.  ,  2015/13986 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2014/212634

Mahkemesi : İnegöl Ağır Ceza Mahkemesi

Tarihi : 16/04/2014

Numarası : 2014/52 – 2014/58

Davacı vekilinin 05.12.2013 tarihli dilekçesi ile müvekkili davacının bir suç soruşturması nedeniyle tutuklu kaldığını, yapılan yargılama sonunda üzerine atılı suçtan beraatine hükmedildiğini belirterek CMK’nın 141. ve devamı maddeleri gereğince maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin açılan davanın mahkemece kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tazminat davasının dayanağı olan Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 2012/384 Esas - 2012/412 Karar sayılı ceza dava dosyasının incelenmesinde; sanığın (davacının) evini terk eden çocuğu ailesini veya yetkili makamları haberdar etmeksizin yanında bulundurmak suçundan tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, hükmün temyiz edilmeksizin 14.12.2012 tarihinde kesinleştiği, tazminat davasının 05.12.2013 tarihinde, CMK’nın 142/1. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye açıldığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmakla,

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

29/05/1957 tarih ve 4-16 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği üzere, ait olduğu davada hüküm altına alınması gereken vekalet ücreti, yargılama giderleri kapsamında olup bu hak asıl davadan bağımsız olarak dava konusu yapılamayacağından ceza davasında ödenmeyen vekalet ücretinin, maddi tazminat kapsamına dahil edilemeyeceği gözetilmeden, davacı lehine beraat hükmünün verildiği tarihte geçerli Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince, hükmedilmesi gereken vekalet ücretinin maddi tazminat hesabına dahil edilmesi,

Kanuna aykırı olup, davalı vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 1. bendinde yer alan maddi tazminat miktarının “ 295,92 TL’ye” indirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.