erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/37133
Karar No: 2015/13171
Karar Tarihi: 14.04.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/37133 E.  ,  2015/13171 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/144004

MAHKEMESİ : Kastamonu(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/03/2014

NUMARASI : 2014/44 (E) ve 2014/211 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında kasten yaralama suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ve denetim süresi içinde yeniden suç işlemiş olması nedeniyle önceki hükmün aynen açıklanmasına karar vermek gerekirken, hapis cezasının para cezasına çevrilmesi temyiz edenin sıfatı itibariyle aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Suça sürüklenen çocuğun, TCK'nin 6/1-f-4 maddesi uyarınca silahtan sayılan jop ile mağduru basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralaması neticesinde, suça sürüklenen çocuğa 5237 sayılı TCK'nin 86/2, 86/3-e ve 31/3 maddeleri gereğince verilen 4 ay hapis cezasından TCK'nin 62/1 maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılması ile sonuç cezanın 3 ay 10 gün olarak belirlenmesi ve TCK'nin 50/1-a ve 52/2 maddeleri uygulaması ile günlüğü 20,00-TL'den 2000,00-TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken, suça sürüklenen çocuğun 3 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve bu cezanın TCK 50/1-a ve 52/2 maddesi uyarınca günlüğü 20,00-TL'den adli para cezasına çevrilerek neticeten 2100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle, suça sürüklenen çocuk hakkında fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeple 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince hükmün B bölümünün TCK.'nin 62/ 1 maddesinin uygulandığı 4. paragrafındaki “3 ay 15 gün hapis cezası” ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine “3 ay 10 gün hapis cezası” ibaresinin eklenmesine; devamında TCK'nin 50/1-a ve 52/2 maddelerinin uygulanması ile ilgili 5. paragrafındaki “105 tam gün olarak belirlenen adli para cezasının aynı yasanın 52/2 maddesi uyarınca günlüğü takdiren 20,00 TL'den hesap edilerek sanığın 2100 TL Adli Para Cezası İle Cezalandırılmasına" ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine “100 tam gün olarak belirlenen adli para cezasının aynı yasanın 52/2 maddesi uyarınca günlüğü takdiren 20,00 TL'den hesap edilerek sanığın 2000 TL Adli Para Cezası İle Cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14/04/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/13663
Karar No: 2017/2634
Karar Tarihi: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/13663 E.  ,  2017/2634 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2011/11395
Karar No: 2012/7643
Karar Tarihi: 11.06.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/11395 E.  ,  2012/7643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye 13. Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 6183 sayılı Yasadan kaynaklanan menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı ve davalı ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, dava dışı vergi borçlusunun vergi borcundan ötürü tebliğ edilen haciz bildirisine karşı yasal süresinde itiraz edilememesi sonucu mal ellerinde ve borç zimmetlerinde sayılmış ise de, dava dışı vergi borçlusuna borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece haciz bildiriminin tebliğ edildiği tarihte dava dışı vergi borçlusunun davacı bankadan herhangi bir alacağının bulunmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı ... vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, 6183 sayılı Yasanın 79/III. maddesi gereğince haciz bildirisine 7 günlük süresi içerisinde itiraz etmeyen davacının, aynı yasanın 79/IV. maddesi uyarınca 1 yıllık süresi içerisinde açmış olduğu menfi tespit davasında haciz bildirisinin tebliği tarihinde kamu borçlusuna karşı borçlu olmadığının belirlenmiş olmasına, yasal sürede haciz bildirisine itiraz etmeyerek bu davanın açılmasına neden olması nedeniyle de davalı aleyhine

yargılama gideri ve vekâlet ücretine hükmedilmemesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre davacı ve davalı vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davalı ...'ndan harç alınmamasına 19.12.2005 gün ve 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 140.maddesi gereğince davacıdan harç alınmamasına 11.6.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/18076
Karar No: 2014/18238
Karar Tarihi: 15.12.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/18076 E.  ,  2014/18238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme kararının gereği tam olarak yerine getirilmeden dosyanın gönderildiği anlaşılmaktadır.

Dosya içerisine alınan Melikgazi Belediye Başkanlığı'nın yazı cevabında davaya konu taşınmazın 1975 tarihi itibariyle imar planı dışında kaldığı belirtilmiş olup, bu halde davaya konu taşınmazın el atma tarihi itibariyle belediye veya mücavir alan sınırları içinde olup olmadığı, belediye ve altyapı hizmetlerinin tümünden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye ... imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından ve istenilen hususların yerine getirildiğinin bizzat hakimlikçe denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/4338
Karar No: 2014/15906
Karar Tarihi: 04.06.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/4338 E.  ,  2014/15906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Akçaabat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/12/2013

NUMARASI : 2013/157-2013/385

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığı ve pilon yeri bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığı ve pilon yeri bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

1) Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bilirkişi kurulu raporunda emsal alınan taşınmazın satış tarihi 15.07.1990 olup değerlendirme tarihinden yaklaşık 23 sene öncesine ait satış işlemi olduğu gibi, taşınmazın konumu itibariyle de dava konusu taşınmaza oldukca uzak mahalde bulunduğu anlaşıldığından, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın mahalden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu taşınmazdaki yapıların yaşı tespit edilerek, elatma tarihinden sonra yapıldıklarının anlaşılması halinde, yapıların değer düşüklüğü bedeline hükmedilemeyeceği gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/7537
Karar No: 2017/2633
Karar Tarihi: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/7537 E.  ,  2017/2633 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2020/9865
Karar No: 2020/10455
Karar Tarihi: 30.11.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/9865 E.  ,  2020/10455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Sulh Hukuk ile ... 14. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kayyım tayini istemine ilişkindir.

... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince, nüfus kaydının incelenmesinde küçüğün ikamet adresi ... Mah. ... Sk. No:... İç Kapı No:... .../... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 14. Sulh Hukuk Mahkemesi ise, ... Polis Merkezi Amirliği tarafından bildirilen raporda küçüğün şu anda ... ilinde amcası ... ile birlikte yaşadığının bildirildiği ve güncel nüfus kaydında da adresinin "... Mah. ... Sk. No:... İç Kapı No:... .../..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Türk Medenî Kanununun 426. maddesinde "Vesayet makamı, aşağıda yazılı olan veya kanunda gösterilen diğer hallerde ilgilisinin isteği üzerine veya re'sen temsil kayyımı atar. Bir işte yasal temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışıyorsa..." hükmü; 431. maddesinde ise "Vasinin atanması usûlüne ilişkin kurallar, kayyım ve yasal danışmanın atanmasında da uygulanır." hükmü getirilmiştir. Diğer yandan, aynı Kanunun 411. maddesine göre de, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir."

Dosya kapsamında kolluk araştırması sonucunda kayyım tayini istenilenin amca ...'ün yanında ... Mah. ... Sk. No:... İç Kapı No:... .../... adresinde ikamet ettiği ve güncel nüfus kayıt örneğindeki yerleşim yeri adresinin de .../... olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 30/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/11392
Karar No: 2012/7640
Karar Tarihi: 11.06.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/11392 E.  ,  2012/7640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye 13. Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 6183 sayılı Yasadan kaynaklanan menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, dava dışı vergi borçlusunun vergi borcundan ötürü tebliğ edilen haciz bildirisine karşı yasal süresinde itiraz edilememesi sonucu mal ellerinde ve borç zimmetlerinde sayılmış ise de, dava dışı vergi borçlusuna borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece haciz bildiriminin tebliğ edildiği tarihte dava dışı vergi borçlusunun davacı bankadan herhangi bir alacağının bulunmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, 6183 sayılı Yasanın 79/III. maddesi gereğince haciz bildirisine 7 günlük süresi içerisinde itiraz etmeyen davacının, aynı yasanın 79/IV. maddesi uyarınca 1 yıllık süresi içerisinde açmış olduğu menfi tespit davasında haciz bildirisinin tebliği tarihinde kamu borçlusuna karşı borçlu olmadığının belirlenmiş olmasına, yasal sürede haciz bildirisine itiraz etmeyerek bu davanın açılmasına neden olması nedeniyle de davalı aleyhine

yargılama gideri ve vekâlet ücretine hükmedilmemesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre davacı ve davalı vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.12.2005 gün ve 5411 sayılı Bankacılık Kanunun 140. maddesi gereğince davacıdan harç alınmamasına, 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davalılardan harç alınmamasına 11.6.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/36045
Karar No: 2017/3425
Karar Tarihi: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/36045 E.  ,  2017/3425 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2013/24872
Karar No: 2014/9120
Karar Tarihi: 01.04.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/24872 E.  ,  2014/9120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yalova 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/02/2013

NUMARASI : 2010/251-2013/78

Taraflar arasındaki tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı Hazine vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden; davacı adına kayıtlı olan taşınmazın, orman sınırları içerisinde kalması nedeniyle Orman Genel Müdürlüğü tarafından açılan davada, Yalova 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/135-505 sayılı kararı ile taşınmazın tapusunun iptali ile orman vasfı ile Hazine adına tesciline hükmedildiği, kararın 28.07.2009 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor, hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğinde olup, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihi olan dava tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekirken, bilirkişi raporunda bu yönteme uyulmadan değer biçilmiştir.

Bu nedenle, taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgeden, benzer yüzölçümlü ve yakın tarihli satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile keşif yapılarak rapor alınması ve değerlendirme tarihinde dava konusu taşınmaz ile bilirkişi kurulunca emsal kabul edilecek taşınmazların, satışına ilişkin belgeler ilgili Tapu Sicil Müdürlüğünden, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerleri de ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden istenip, dava konusu taşınmazın emsal taşınmazlara göre üstünlük oranı yönünden bilirkişi kurulu raporu da denetlenerek, sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, taşınmaza genel deyimlerle ve piyasa rayicinden söz ederek değer biçen geçersiz bilirkişi raporu esas alınarak karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 01.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/3641
Karar No: 2020/7564
Karar Tarihi: 24.09.2020

**12. Hukuk Dairesi         2020/3641 E.  ,  2020/7564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkikinin borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Borçlunun ihalenin feshi istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, ilk derece mahkemesince ihalenin feshi talebinin esastan reddi ile borçlu aleyhine ihale bedelinin %10’u oranında para cezasına hükmedildiği, borçlu tarafından ilk derece mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği görülmektedir.

İİK'nun 134. maddesinin 2. fıkrasına göre; “…Talebin reddine karar verilmesi halinde icra mahkemesi davacıyı feshi istenilen ihale bedelinin yüzde onu oranında para cezasına mahkum eder....” düzenlemesine yer verilmiştir.

Somut olayda, ilk derece mahkemesi kararında, her ne kadar ihale bedeli üzerinden para cezasına hükmedildiği belirtilmiş ise de, muhammen bedel üzerinden para cezasına hükmedildiği görülmektedir. Bu durumda mahkemece, ihalenin feshi istemi reddedilen borçlu aleyhine ihale bedeli olan 130.000,00 TL yerine muhammen bedel olan 246.345,50 TL üzerinden para cezasına hükmedilmesi isabetsiz olup, Bölge Adliye Mahkemesince; HMK’nın 353/1-b-2 ve 356. maddeleri gereğince, ilk derece mahkemesi kararının, para cezası yönünden düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulması gerekirken, bu hususta karar verilmediği anlaşılmış olmakla, ilk derece mahkemesince yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından, ilk derece mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 08.01.2020 tarih ve 2020/1942 E.- 2020/47 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA), Lapseki İcra Hukuk Mahkemesinin 02.04.2019 tarih ve 2019/4 E. - 2019/11 K. sayılı kararının, hüküm bölümünün para cezasına ilişkin (2) nolu bendinin karar metninden tamamen çıkarılmasına, yerine “ İİK'nun 134/2 maddesi gereğince ihale bedeli olan 130.000,00 TL'nin %10'u oranında hesap olunan 13.000,00 TL para cezasının davacıdan tahsiline,” sözcüklerinin

yazılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca (ONANMASINA), karar düzeltilerek onandığından peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 24/09/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.