erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2024/9958
Karar No: 2024/14138
Karar Tarihi: 22.10.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/9958 E.  ,  2024/14138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250,00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2021 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki hükmün, ücret tespiti bakımından temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca bozmaya uyularak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

22.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/5458
Karar No: 2021/6223
Karar Tarihi: 07.06.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/5458 E.  ,  2021/6223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihlerine göre, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nin 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, katılanın temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, REDDİNE, 07/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/7741
Karar No: 2011/9654
Karar Tarihi: 20.09.2011

**8. Ceza Dairesi         2009/7741 E.  ,  2011/9654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Sonradan değiştirilmesini önlemek, delil olma yeteneğini ve güveni sağlamak için hükme esas alınan soruşturma evrakını ilgilendiren belge örneklerinin, Cumhuriyet Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmelik hükümleri uyarınca onaylanmış olması gerektiği gözetilmeden, onaysız belge fotokopilerine dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Mahkemece yapılan keşifte hazır bulunun harita mühendisinin imzasız raporuna dayanılarak hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebeplerden dolayı 5230 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 20.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/12775
Karar No: 2019/15281
Karar Tarihi: 03.12.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/12775 E.  ,  2019/15281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

UYAP’tan alınan nüfus kayıt örneğine göre, İnegöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 05.03.2010 kesinleşme tarihli ilamı ile suça sürüklenen çocuk ...’nin doğum tarihi bilgisinin 16.03.1997 iken 16.03.1993 olarak düzeltildiği, buna göre suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nin 142/1-b (mülga), 31/3. maddelerindeki suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 aylık kesintili dava zamanaşımı süresinin, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 03.05.2012 ile hükmün açıklanmasına neden olan ilama konu ikinci suçun suç tarihi olan 07.04.2013 tarihleri arasında duran süre eklendiğinde dahi, suç tarihi olan 11/07/2009 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ...’nin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 03/12/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/10546
Karar No: 2013/10861
Karar Tarihi: 05.09.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/10546 E.  ,  2013/10861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dava, 3621 sayılı Kıyı Kanununa göre kıyı kenar çizgisi kapsamında kalan taşınmazın tapusunun iptali ve tescil dışına bırakılma isteğine ilişkin olup, mahkemece Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 2012/8249-2012/7953 sayılı bozma ilamına uyularak karar verilmiş olduğundan, 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14/son maddesi gereğince 01.03.2013 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Büyük Genel Kurulunun Hukuk Dairelerinin iş bölümünü düzenleyen 21.01.2013 tarihli ve 2013/1 sayılı Kararı uyarınca ve davanın açıklanan niteliği itibariyle temyiz inceleme görevi Yargıtay 8. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden Yargıtay 8. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 05.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/5987
Karar No: 2006/7554
Karar Tarihi: 09.10.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/5987 E.  ,  2006/7554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece iki kez bilirkişi incelemesi yaptırılmışsa da alınan raporlar hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1- 40250m2 yüzölçümlü dava konusu taşınmaz üzerinde 268 zeytin, 32 antep fıstığı, 1 ceviz, 56 badem, 12 armut, 1 asma, 7 incir ağacı bulunmakta olup, taşınmazın kısmen karışık kapama bahçe, kısmen tarla olarak kabulü ile getireceği net gelire göre değerlendirilmesinde bir yanılgı bulunmamaktadır. ilçe Tarım Müdürlüğünün 14.1.2005 günlü yazı ekindeki cetvele göre zeytinin (8x8)=64m2, ceviz (10x10)=100m2, incir, armut, badem, antep fıstığı (7x7)=49m2, asmanın ise 7,5m2'ye bir ağaç olarak dikilmesinin alışılagelmiş normal sıklık olduğu açıklandığı halde hükme esas birinci bilirkişi raporunda ve ikinci bilirkişi raporunda zeytin dışındaki ağaçlarla 36 m2'ye bir ağaç geldiğinin kabulü ile dava konusu taşınmaza değer biçilmesi,

2- Dosyaya getirtilen İlçe Tarım Müdürlüğünün resmi verilerine göre münavebeye alınan tütünün dekar başına ortalama verimi 60 kg olduğu halde 2. bilirkişi kurulu raporunda 80 kg üzerinden hesaplama yapılması,

3- Değerlendirme tarihi olan 2004 yılında Tekel (Yaprak Tütün İşletmeleri ve Ticareti Müessesesi Müdürlüğü)ce belirlenen tütünün ortalama satış fiyatı 4.006.864 TL/kg olduğu halde ikinci bilirkişi kurulunca 4.90 YTL/kg üzerinden hesaplanması,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece bozma nedenleri doğrultusunda bilirkişi kurullarından ek raporlar alındıktan ve raporların bozmaya uygunluğu denetlendikten sonra karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 09.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/19294
Karar No: 2015/34769
Karar Tarihi: 07.10.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/19294 E.  ,  2015/34769 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/162653

MAHKEMESİ : Çatalca(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/02/2013

NUMARASI : 2012/223 (E) ve 2013/64 (K)

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, gerekçeli karar başlığında suç tarihi yanlış gösterilmiş ise de, bu maddi yanılgının yerinde 26/04/2012 olarak düzeltilebileceği kabul edilerek, dosya görüşüldü:

1-Temyiz süresinin geçmesi nedeniyle Yerel Mahkemenin, katılan Rafet vekilinin tehdit suçuna yönelik temyiz isteğinin reddine ilişkin kararına karşı yapılan itirazın, tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, Yerel Mahkemenin ret kararının ONANMASINA,

2-Sanık hakkında katılan Mustafa'ya yönelik hakaret suçundan verilen hükme yönelik temyize gelince,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan M.. Ö..'un temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 07/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/3764
Karar No: 2016/8344
Karar Tarihi: 22.03.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/3764 E.  ,  2016/8344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçi vekilinin icra mahkemesine başvurusunda; diğer fesih nedenleri ile birlikte borçlu ...'a satış ilanının usulüne uygun tebliğ edilmediği, düşük tirajlı gazetede ilan yapıldığı ve ihaleye fesat karıştırıldığını ileri sürerek taşınmaz ihalesinin feshini talep ettiği, mahkemece şikayetin kabulüne karar verildiği anlaşılmıştır.

İİK'nun 134/2. maddesi göndermesi ile uygulanması gereken Türk Borçlar Kanunu'nun 281. maddesi uyarınca kanuna veya ahlâka (adaba) aykırı şekilde ihaleye fesat karıştırılmış olması ihalenin feshi sebebidir. İhalenin amacına ulaşmasını ve malın gerçek değerine satılmasını, ihalenin sağlıklı ve normal şartlarda yapılmasını engelleyici, dürüstlük kuralları ile bağdaşmayan davranışlarda bulunulması ve ihaleye katılıma engel olunması ihaleye fesat niteliğindedir. Taraflar fesat nedeni olarak ileri sürdükleri maddi vakıaları ancak; ciddi, objektif ve tarafsız delillerle kanıtlayabilirler.

Somut olayda; şikayetçi borçlu, dava dilekçesinde, fesat sebebi olarak ileri sürdüğü vakıalara ilişkin olarak tanık deliline dayanmış, mahkemece şikayetçi tanıkları dinlenmiş ise de; ihaleye yeterince katılımın sağlanmış olması, ihaleye katılımın engellendiğine yönelik olarak resmi makamlara bir başvuruda bulunulmaması, bu konuda icra müdürlüğünce bir tesbit yahut tutanak da tanzim edilmemiş olması karşısında, karı-koca olan tanıkların dosya kapsamı ile örtüşmeyen soyut beyanları fesat iddiasının isbatı için tek başına yeterli mahiyette görülmemiştir.

O halde mahkemece ihalenin feshini gerektirecek başkaca bir sebebin de bulunmaması nedeniyle şikayetin reddi gerekirken, aksi yönde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/1678
Karar No: 2019/4611
Karar Tarihi: 04.04.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/1678 E.  ,  2019/4611 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafii ve katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Dosya içeriğine göre, olay günü saat 10.00 sıralarında sanık sürücü sevk ve idaresindeki vinç olarak kullanılan kamyon ile meskun mahalde, iki yönlü, asfalt kaplama yolda seyrederken, olay mahalli kavşakta sola yönelmek istediğinde, yolun sağında kaplama üstünde yürümekte olan yaya ....'e çarparak ölümüne neden olması şeklinde meydana gelen olayda; taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, eşit kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin ölmesine neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan daha fazla uzaklaşılmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması;

Kabul ve uygulamaya göre de;

2-Sanık müdafiinin 30.06.2015 tarihli celsede, lehe hükümlerin uygulanmasını talep etmesine rağmen, sanık hakkında TCK'nın 51. maddesinde yer alan hükümlerin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun karar yerinde tartışılmaması,

3-TCK'nın 53/6. maddesi uyarınca sürücü belgesinin geri alınması tedbirinin, hakkaniyet, hak ve nasafet ilkeleri nazara alınarak uygulanması gerektiği gözetilmeden mesleği vinç operatörü olan ve meydana gelen kazada eşit kusurlu bulunan sanık hakkında, 2 yıl süreyle ehliyetin geri alınmasına karar verilmesi,

4-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (b) bendinde yer alan ''suçun işlenmesinde kullanılan araçlar" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları belirtilen nedenlerle yerinde görülerek, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 04/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/2316
Karar No: 2016/7201
Karar Tarihi: 03.05.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/2316 E.  ,  2016/7201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : 1-... Vek.Av....

2-...

3-...

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el koyma nedenine dayalı olarak zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhdesat bedellerinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davacı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan 03.05.2016 gününde temyiz eden davacı vekili Av.... ile aleyhine temyiz olunanlardan davalı .....vekili Av.... ile davalı ... vekili Av...... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Kamulaştırmasız el koyma nedenine dayalı olarak açılan çeşitli cins ağaçların bedelinin tahsili istemine ilişkin davanın kabulüne dair mahkemece verilen ilk karar, zemini Hazineye ait taşınmaz üzerindeki ağaçların mülkiyetinin davacıya ait olduğuna dair kesinleşmiş bir mahkeme kararı bulunmadan salt .... Değişik İş sayılı zemin üzerindeki ağaçların sayısı ve niteliğine yönelik tespit dosyası esas alınarak muhdesat bedeline hükmedilmesinin doğru olmadığı gerekçesi ile bozulmuş, bozma sonrası muhdesatın davacıya aidiyetine ilişkin bir mahkeme kararı sunulmadığı gibi kamulaştırmasız el koyma nedeniyle bedel istenebilmesi için taşınmaza malik olunmadan veya muhdesatın aidiyetine dair bir mahkeme kararı bulunmadan talepte bulunulamayacağı ve bozma sonrası ıslah yapılarak eldeki davada muhdesatın davacılara aidiyetine ilişkin davanın görülemeyeceği hususları gözetilmemiştir. Bu nedenlerle davacı vekilinin ıslah talebinin reddi ile muhdesatın davacıya aidiyetine ilişkin mahkeme kararı sunulmaması nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken mahkemece ıslah talebi kabul edilerek yapılan yargılama sonucunda dava konusu edilen ağaçların zeminde bulunmadığı, muhdesatın varlığının ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi sonucu itibarıyla doğru bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile gerekçe değiştirilmek suretiyle hükmün ONANMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalılar yararına takdir edilen 1.350,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı taraflara verilmesine, aşağıda yazılı bakiye onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 03.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....
Esas No: 2020/6349
Karar No: 2021/6238
Karar Tarihi: 07.06.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/6349 E.  ,  2021/6238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihlerine göre, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nin 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, REDDİNE, 07/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/9966
Karar No: 2024/14146
Karar Tarihi: 22.10.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/9966 E.  ,  2024/14146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250,00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2021 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki hükmün, ücret tespiti bakımından temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca bozmaya uyularak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

22.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.