erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2021/553
Karar No: 2021/3984
Karar Tarihi: 12.04.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/553 E.  ,  2021/3984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılmasına ve ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına dair verilen karara, ilk derece mahkemesince uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; asıl ve birleşen davanın kabulüne yönelik olarak verilen kararın, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

6100 sayılı HMK’nın “Bozmaya uyma veya direnme” başlıklı 373. maddesinin birinci fıkrası; “Yargıtay ilgili dairesinin tamamen veya kısmen bozma kararı, başvurunun bölge adliye mahkemesi tarafından esastan reddi kararına ilişkin ise bölge adliye mahkemesi kararı kaldırılarak dosya, kararı veren ilk derece mahkemesine veya uygun görülecek diğer bir ilk derece mahkemesine, kararın bir örneği de bölge adliye mahkemesine gönderilir.” hükmünü,

Aynı maddenin dördüncü fıkrası ise; “Yargıtayın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.” hükmünü içermektedir.

Açıklanan madde hükümleri birlikte değerlendirildiğinde; ilk derece mahkemesi tarafından, Yargıtay’ın bozma kararı doğrultusunda karar verilmesi halinde, davanın taraflarına, karara karşı sadece temyiz yoluna başvuru olanağı tanındığı anlaşılmaktadır.

Bu halde ise; ilk derece mahkemesince verilen kararın, HMK’nın 362. maddesinde bölge adliye mahkemeleri tarafından verilen kararlar için öngörülen temyiz kesinlik sınırına tabi olacağı tartışmasızdır.

6763 sayılı kanun ile 6100 sayılı HMK'ya eklenen ek 1. madde uyarınca; aynı Kanunun 362. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 01.01.2020 tarihinden itibaren 72.070 TL’ye çıkartılmıştır.

Bozmaya uyularak verilen karar, karar tarihi itibariyle kesin niteliktedir. HMK'nın 366. maddesi atfıyla aynı Kanunun 352. maddesi uyarınca, kesin olan karar hakkında Yargıtay tarafından temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz dilekçesinin miktar itibariyle REDDİNE ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12/04/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/5446
Karar No: 2011/13101
Karar Tarihi: 26.09.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/5446 E.  ,  2011/13101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı ile ailece görüştüklerini, davalının altın alım satım işi ile uğraşması nedeniyle davalıya kendisi adına altın alması için 240.000 TL verdiğini, aralarındaki karşılıklı güvene dayalı olarak bir belge almadığını, davalının kendisi adına aldığı 8 kg altın ile birlikte 31.5 kg altını ... isimli kişiye verdiğini, bu kişinin geri vermemesi üzerine o kişiden senet aldığını, bu senetlerle ilgili olarak açılan soruşturma dosyasındaki beyanlarında davalının kendisinden aldığı 240.000 TL kabul ettiğini, ancak ödeme yapmadığını belirterek 240.000 TL'nin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, dava dışı ikrarın bir delil sayılamayacağını, O tarihte kendisi hakkında yapılan suçlamanın ciddiyeti karşısında, davacı tarafından kendisinin ceza alacağına ilişkin telkinlere bağlı olarak davalıdan borç almış gibi bir senaryo uydurduklarını, kaldı ki savcılıktaki beyana 24.000 TL yazılması gerekir iken maddi hataya dayalı olarak 240.000 TL yazıldığını, böyle miktarı yüksek bir bedelin belgesiz verilemeyeceğini, davacının böyle bir parayı verecek durumunun olmadığını belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının 2011/5446-13101

aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, davacı tarafından davalıya verilen 240.000 TL alacağın tahsili istemine ilişkin olup, davalı her ne kadar, Fatih Cumhuriyet Başsavcılığının 2008/18575 esas sayılı soruşturma dosyasına konu savcılıkta vermiş olduğu 08.11.2008 tarihli beyanlarının gerçeği yansıtmadığını,davacı tarafından kendisine gerçekte böyle bir paranın verilmediğini savunmuşsa da bu savunmasını yasal delillerle ispat edememiştir. Ne var ki davalı,20.02.2009 havale tarihli cevap dilekçesinde açıkça “yemin” deliline de dayanmış olduğundan, bu savunması konusunda davacıya yemin yöneltmeye hakkı bulunduğu hatırlatılarak, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2.bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 26.9.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/12079
Karar No: 2017/14
Karar Tarihi: 16.01.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/12079 E.  ,  2017/14 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin olup, Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulunun 26.04.2016 gün ve 2016/17444-17175 E/K sayılı kararı ile temyiz itirazının incelenmesi için Dairemiz görevlendirilmekle yapılan incelemede;

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmuşsa da bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Dosya içerisinde mevcut bilirkişi raporlarında emsal karşılaştırması yapılmadan soyut ifadelerle değer biçildiğinden, bu raporlara göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu,

emsallere ve belediye, adliye, hükümet konağı, okul , hastane gibi yerlere olan mesafesini de gösterir krokisi fen bilirkişisine işaretlettirilip, dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, Kamulaştırma Kanununun 15. maddesi gereğince yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Dava konusu taşınmaza elatılma tarihi ile bu hususa ilişkin bilgi ve belgeler ilgili idareden sorulmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 16/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/7035
Karar No: 2021/8676
Karar Tarihi: 16.09.2021

**3. Ceza Dairesi         2021/7035 E.  ,  2021/8676 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Amasya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.01.2021 tarih ve 2020/75 - 2021/10 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62/1, 53/1-2-3, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre; Zaman Gazetesine abone olma ve çocuğunu örgütle iltisaklı okula göndermenin örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Amasya 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/35567
Karar No: 2015/583
Karar Tarihi: 22.01.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/35567 E.  ,  2015/583 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 13 - 2014/21645

MAHKEMESİ : Afyonkarahisar 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/12/2013

NUMARASI : 2013/601 (E) ve 2013/701 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 145. maddesindeki suçun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı kavramından, daha çoğunu alabilme imkanı varken sadece gereksinimi kadar ve değer olarak da az şeyi alma durumunun anlaşılması ve suçun işleniş şekli ile özellikleri de nazara alınarak uygulanabileceğinden, söz konusu olayda 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulama imkanı olmadığının gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 22/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/11785
Karar No: 2015/8754
Karar Tarihi: 21.04.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/11785 E.  ,  2015/8754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı ile davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacın tüm,davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2)Davacı, 10/07/1990 tarihten itibaren Bağ-kur sigortalısı sayılması gerektiğinin tespitini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacının 04.10.2000 tarihinden itibaren sigortalılık hak ve mükellefiyetinin başlatılması gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

01.04.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Yasanın 24. maddesinde zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için esnaf sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kaydı aranırken 20.4.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasanın 24. maddesi değiştirilecek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olması şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için meslek kuruluşuna kayıtlı olma yeterli görülmüş, 22.3.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için vergi kaydı veya esnaf sicil kaydı veya oda kaydının bulunması yeterli görülmüş, 2.8.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olma şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için esnaf sicil kaydı ve oda kaydının bir arada bulunması yeterli görülmüştür.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 10.07.1990-31.12.1992, 14.06.1999-31.08.1999, 01.06.2002-30.09.2002, 30.06.2003- devam eden vergi kayıtlarının bulunduğu, Kurum’a 30.04.2008 tarihinde intikal eden Bağ-Kur giriş bildirgesi ile 01.06.2002 tarihinde Bağ-Kur sigortalılığına tescil olunduğu anlaşılmaktadır.

Somut olayda; davacının 04.10.2000 tarihinden sonra ilk vergi kaydının 01.06.2002 tarihinde olduğu ve o tarih itibariyle Bağ-Kur sigortalılığının başlatıldığı, haliyle Kurum işleminin yerinde olduğu göz ardı edilerek yazılı şekilde verilen karar usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

21.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/11460
Karar No: 2021/3566
Karar Tarihi: 05.04.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/11460 E.  ,  2021/3566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılmasına ve ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına dair verilen karara, ilk derece mahkemesince uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne yönelik olarak verilen kararın, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

6100 sayılı HMK’nın “Bozmaya uyma veya direnme” başlıklı 373. maddesinin birinci fıkrası; “Yargıtay ilgili dairesinin tamamen veya kısmen bozma kararı, başvurunun bölge adliye mahkemesi tarafından esastan reddi kararına ilişkin ise bölge adliye mahkemesi kararı kaldırılarak dosya, kararı veren ilk derece mahkemesine veya uygun görülecek diğer bir ilk derece mahkemesine, kararın bir örneği de bölge adliye mahkemesine gönderilir.” hükmünü,

Aynı maddenin dördüncü fıkrası ise; “Yargıtayın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.” hükmünü içermektedir.

Açıklanan madde hükümleri birlikte değerlendirildiğinde; ilk derece mahkemesi tarafından, Yargıtay’ın bozma kararı doğrultusunda karar verilmesi halinde, davanın taraflarına, karara karşı sadece temyiz yoluna başvuru olanağı tanındığı anlaşılmaktadır.

Bu halde ise; ilk derece mahkemesince verilen kararın, HMK’nın 362. maddesinde bölge adliye mahkemeleri tarafından verilen kararlar için öngörülen temyiz kesinlik sınırına tabi olacağı tartışmasızdır.

6763 sayılı kanun ile 6100 sayılı HMK'ya eklenen ek 1. madde uyarınca; aynı Kanunun 362. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 01.01.2020 tarihinden itibaren 72.070 TL’ye çıkartılmıştır.

Bozmaya uyularak verilen karar, karar tarihi itibariyle kesin niteliktedir. HMK'nın 366. maddesi atfıyla aynı Kanunun 352. maddesi uyarınca, kesin olan karar hakkında Yargıtay tarafından temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz dilekçesinin miktar itibariyle REDDİNE ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 05/04/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/4861
Karar No: 2013/16150
Karar Tarihi: 02.12.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/4861 E.  ,  2013/16150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kira alacağı

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kira alacağı davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili davadilekçesinde davalının 01.11.2007 başlangıç tarihli sözleşme ile kiracı olduğunu 01.11.2008 dönem kira bedelinin 1150 TL iken davalının 330 TL ödediğini, taşınmazı ise 11.11.2009 tarihinde tahliye ettiğini belirterek 2009 Ağustos ayından tahliye tarihine kadar 3 ay 11 gün olan kira bedeli 2.880 TL'sının tahsilini istemiştir. Davalı ise davacının fahiş kira istemesi sebebiyle kiralananı tahliye ettiğini, tahliye ettiği tarihe kadar kiraların ödendiğini, bir kısım kiraları bankaya, bir kısmını da elden davacıya ödediğini, güvence parasını dahi alamadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

Taraflar arasında düzenlenen ve hükme esas alınan 01.11.2007 başlangıç tarihli ve 3 yıl süreli kira sözleşmesi konusunda ve taşınmazın 11.11.2009 tarihinde tahliye edildiğine ilişkin bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davalı 2009 Ağustos 11.11.2009 tarihler arası aylık kiraların eksik ödendiğini ve eksik ödenen 3 ay 11 günlük kira bedeli olan 2.880 TL'nin tahsilini istemiş davalı ise davaya konu kira bedellerinin elden ödendiğini, buna ilişkin belge verilmediğini iddia etmiş ise de bu hususu belgeler ile de kanıtlayamamışlardır. HMK.nun 200. maddesine göre davalının bu hususları tanıkla kanıtlama olanağı yoktur. Davalı takip konusu kira bedellerinin ödendiğini yazılı belge ile kanıtlayamadığına göre, davaya verdiği cevap dilekçesinde her türlü deliller yazmak suretiyle yemin deliline de dayanmış olduğundan ödeme konusunda davalıya yemin teklif etme haklarının olduğunun hatırlatılması, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 02.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.Başkan
Esas No: 2021/11537
Karar No: 2021/19169
Karar Tarihi: 11.11.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/11537 E.  ,  2021/19169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-Sanık ... hakkında karşılıksız yararlanma suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde:

09/02/2013 tarihli kaçak tespit tutanağının yalnızca sanık ... hakkında düzenlenmesi, yapılan yargılamada sanıkların alınan savunmalarında suça konu tutanağın düzenlendiği adreste sanık ...’in oturduğunu beyan etmeleri karşısında; beraat kararı veren mahkemenin kabul ve değerlendirmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamenin bu hususu içeren bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında karşılıksız yararlanma suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde:

Sanığın ikametinde yapılan denetimde düzenlenen kaçak elektrik tespit tutanağında kaydı bulunmayan sayaç ile su kullanıldığının belirtilmesi karşısında; kuruma kaydı bulunmayan sayacın kullanıcı tarafından istenildiği zaman değiştirilmesi mümkün olduğu da dikkate alındığında, karşılıksız yararlanma kastının bulunup bulunmadığı yönünden, sanığın hangi tarihten itibaren bu ikamette bulunduğu konusunda kolluk araştırması yaptırılıp, suça konu sayacın ne zaman takıldığı araştırılarak, kaçak kullanım süresi belirlendikten sonra, mahallinde keşif yapılmak suretiyle bilirkişi aracılığıyla tutanak öncesi tüketim değerleri ile tutanak sonrası tüketim değerlerinin uyumlu olup olmadığı tespit edilerek, sayaca herhangi bir müdahalenin bulunup bulunmadığı da belirlendikten sonra, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme uygun olarak BOZULMASINA, 11.11.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/13130
Karar No: 2007/12014
Karar Tarihi: 08.10.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/13130 E.  ,  2007/12014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dosyası çekişmeli 106 ada 5, 6, 7, 8 ve 65, 108 ada 48, 50, 51 ve 52, 110 ada 39, 40, 41 ve 42, 113 ada 31 ve 32, 127 ada 31, 32 ve 120 ada 26 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin olarak, hükme esas alınan raporu düzenleyen ... ve orman bilirkişilerine verilerek keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine bilgisayar ortamında (... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri müşterek imzalı rapor alınmazı için mahkemesine iade edildiği halde; bilirkişiler tarafından sadece dava konusu 106 ada 5, 6, 7, 8 ve 65 nolu parsellere ilişkin ek rapor düzenlenmiş olup, çekişmeli 108 ada 48, 50, 51 ve 52, 110 ada 39, 40, 41 ve 42, 113 ada 31 ve 32, 127 ada 31, 32 ve 120 ada 26 parsel sayılı taşınmazlara yönelik ek rapor düzenlenmeden tekrar Dairemize gönderilmiştir.

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için:

Dava dosyası tekrar, hükme esas alınan raporu düzenleyen ... ve orman bilirkişilerine verilerek keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine bilgisayar ortamında (... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli 108 ada 48, 50, 51 ve 52, 110 ada 39, 40, 41 ve 42, 113 ada 31, -32, 127 ada 31-32 ve 120 ada 26 parsel sayılı taşınmazların konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri müşterek imzalı rapor alınarak,

bu dosya içine konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 08/10/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.