erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/28251
Karar No: 2020/864
Karar Tarihi: 21.01.2020

**22. Hukuk Dairesi         2016/28251 E.  ,  2020/864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde iş sözleşmesinin haksız feshedildiği 10.04.2014 tarihine kadar pompacı olarak çalıştığını belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili davacının işi kendisinin terkettiğini, hafta tatilini ve yıllık izinlerini kullandığını, fazla çaışma yapmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 26. maddesi “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.” hükmü uyarınca taleple bağlılık kuralına aykırı olarak talepten fazlasına karar verilmesi usule aykırıdır.Davacı vekili dava dilekçesinde davacının yaz aylarında 08.00-20.00 saatleri arasında 12 saat çalıştırıldığını, kış döneminde 4 ay süreyle 08.00-19.00 saatleri arasında günlük 11 saat çalıştırıldığını belirterek fazla mesai alacağı talep etmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda tanık beyanlarına göre davacının 12 saat esasına göre haftanın 6 günü çalıştığı, 1,5 saat ara dinlenme ile haftalık 18 saat fazla çalışma yaptığının kabulü ile hesaplama yapılmıştır. Her ne kadar mahkeme tarafından bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulmuş ise de dava dilekçesindeki beyanla hesaplamalar bir arada değerlendirildiğinde davacının talebinin aşıldığı anlaşılmaktadır. Bu durumda yapılması gereken kışın 08.00-19.00 saatleri arasında çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılması gerekirken tüm dönem haftalık 18 saat fazla çalışma yaptığının kabulü isabetsiz olmuştur.Ayrıca davacı 2014 yılı Mart ayı ücreti ile Nisan ayından 10 günlük ücret alacağının ödenmediğini belirterek ücret alacağı talep etmesine rağmen işten ayrılış bildirgesinde çıkış tarihinin 21.04.2014 tarihi olarak beyan edilmiş olması nedeniyle Nisan ayından 10 gün yerine 21 günlük ücret alacağı bulunduğu gerekçesiyle yapılan hesaplama ile hüküm kurulması da talebi aşar mahiyette olup bozma sebebidir.SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 21.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/21116
Karar No: 2010/6302
Karar Tarihi: 08.04.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/21116 E.  ,  2010/6302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçe ler istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır.Alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.Şöyle ki;

1-Taşınmazın kamulaştırılan bölümünde 10-11 yaşlarında muhtelif sayıda ceviz, kayısı, ayva, elma, armut, erik ve vişne gibi meyve ağaçları bulunmaktadır. Taşınmazın yüzölçümüne göre meyve ağaçları taşınmaza kapama karışık meyve bahçesi niteliği kazandırmaktadır.Dava konusu taşınmaz üzerindeki karışık meyve ağaçlarının zeminde kapladığı alanlar ayrı ayrı belirlenip, meyvelerin cinsine göre gelirleri esas alınarak değer biçilmesi gerektiği gözetilerek, bilirkişi kurulundan bu yönde ek rapor alınmadan, taşınmaz zeminini arazi kabul edilerek, ağaçlara da ayrıca değer biçen rapora göre eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2-Taşınmazların bilirkişi kurulu raporunda yazılı özelliklerine göre kapitalizasyon faiz oranının %4 olması gerektiği gözetilmeden, %5 kapitalizasyon faizine göre hesaplama yapan rapora göre hüküm kurulması,

3-Hesaplama yapılırken, üretim giderlerine bilinmeyen masraflar, idarecilik giderleri ve sermaye faizinin eklenmesi sureti ile kamulaştırma bedelinin az tespiti,

4-Davacı idare harçtan muaf olmadığı halde, muafiyet kararı verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, 08.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Esas No: 2013/5058
Karar No: 2013/20696
Karar Tarihi: 18.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/5058 E.  ,  2013/20696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bartın 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20.12.2012 tarih ve 2010/181-2012/603 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin tamir edilmesi amacı ile Ankara' ya davalı vasıtası ile gönderdiği makine plastik parçasının alıcısına teslim edilmediğini ve taşıma sırasında kaybolduğunu, makine parçasının KDV dahil 4.130 TL değerinde olduğunu, müvekkilinin günlük iş kaybı 240 TL olduğunu ileri sürerek, 4.130 TL alacağın 10.07.2007 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile ve fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 10.000 TL gelir kaybının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının kayıp parçanın muadilinin piyasadan hemen karşılanmasının mümkün olup piyasadan temin değeri ve bu kapasitede yoğun üretim yapan bir firmanın altından kalkabileceği bir meblağ olması nedeniyle ortalama 10 gün içinde kaybının anlaşılması ve yerine yenisinin tedariki ile üretime başlaması mümkün olmakla bu durumda 10 gün iş durması; kayıp parça tedarik masrafı olmak üzere tam ziyandan dolayı davacının gerçek ve karşılanması gereken zarar meblağı 4.515,02 TL olduğu, gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, 4.515,02 TL alacağın 26/11/2007 tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 284,10 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, istek halinde aşağıda yazılı 42,75 TL harcın temyiz eden davacıya iadesine, 18.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/10043
Karar No: 2015/13735
Karar Tarihi: 09.04.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/10043 E.  ,  2015/13735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı işçi, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti ile işe başlatmama tazminatı, boşta geçen süre ücreti ve fazla çalışma ücreti alacaklarının yasal faizi ile birlikte ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteklerin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş, Dairemizin 11.09.2014 gün ve 2012/ 30808 Esas, 2014/ 26400 Karar sayılı kararı ile ihbar tazminatı yönünden hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, 23.12.2009 tarihli Hukuk Genel Kurulu Kararına dayanılarak bozmaya karşı direnilmiştir.

Direnme kararının süresi içinde taraflarca temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı kanunun 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla Tetkik Hakimi ... tarafından dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Dairemizin “İhbar tazminatı, iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olması nedeniyle, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz. İşçinin 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi hükümleri uyarınca emeklilik, muvazzaf askerlik, evlilik gibi nedenlerle iş sözleşmesini feshetmesi durumunda ihbar tazminatı talep hakkı bulunmamaktadır. Anılan fesihlerde işveren de ihbar tazminatı talep edemez” gerekçesi ile verdiği bozma kararı usul ve yasaya uygun olup, direnme kararında yer alan Hukuk Genel Kurulu kararına rağmen Yargıtay İş Dairelerinin ortak uygulaması ile geçersiz fesihte tanınan ihbar önelinin sonuç doğurduğu kabul edilmiş olup direnmenin yerinde olmadığı anlaşıldığından, temyiz incelemesinin yapılmak üzere dosyanın 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ek ikinci maddesi uyarınca yetkili ve görevli Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’na GÖNDERİLMESİNE, 09/04/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2020/6422
Karar No: 2021/1776
Karar Tarihi: 23.02.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/6422 E.  ,  2021/1776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme, sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, Cumhuriyet savcısı, sanıklar müdafi ve katılan kurum temsilcisinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

1-Yüksekova Cumhuriyet Başsavcılığının 01.11.2013 tarih, 2013/549 Esas nolu iddianamesi ile mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak sanıklar hakkında, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından kamu davası açıldığı, sahte fatura düzenlemek ve sahte fatura kullanmak suçlarının birbirinden bağımsız ve ayrı suçlar olup birbirine dönüşmeyeceği, her biri hakkında ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, hükmün gerekçe kısmında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarının sübut bulduğu belirtilmesine rağmen hüküm fıkrasında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçundan tek hüküm kurulmak suretiyle hükümlerin karıştırılması,

2-İddianamede, 213 sayılı VUK’nin 359/b-1. maddesinin bir kez uygulanması talep edildiği hâlde, 5271 sayılı CMK’nin 226. maddesi uyarınca sanığa VUK’nin 359/b maddesinin her takvim yılı için ayrı ayrı iki kez uygulanması için ek savunma hakkı tanınmadan, 2009 ve 2010 takvim yılları için iki ayrı mahkûmiyet hükmü kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

3- Sanıkların 2010 takvim yılında birden fazla sahte fatura düzenlemek şeklinde gerçekleşen eylemlerine ilişkin olarak, TCK'nin 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümleri uygulanmayarak eksik ceza tayini,

4- 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısı, sanıklar müdafii ve katılan kurum temsilcisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.02.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/94
Karar No: 2011/273
Karar Tarihi: 26.05.2011

**Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulu         2011/94 E.  ,  2011/273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kale (Denizli) Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen, tarafları, tarih ve numarası yukarıda yazılı hükmün incelenmesi sırasında Yargıtay 14.Hukuk Dairesinin 20.12.2010 gün, 13327-14324 sayılı, 8.Hukuk Dairesinin 28.12.2010 gün 6994-6408 sayılı kararlarıyla meydana gelen görev uyuşmazlığının giderilmesi istenilmekle, 2797 sayılı Yasa uyarınca toplanan Başkanlar Kurulu’nca dairelerin görevsizlik kararlarıyla dava dosyası incelenerek gereği görüşüldü:

Dava, Sulh Hukuk Mahkemesince verilen zilyetlik şerhi terkini istemine ilişkindir.

Uyuşmazlığın bu niteliği itibariyle, hükmün temyiz inceleme görevi 14.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: 14. Hukuk Dairesinin görevsizlik kararının KALDIRILMASINA, dosyanın bu Daireye gönderilmesine, 26.5.2011 gününde oyçokluğu karar verildi.
Esas No: 2015/5227
Karar No: 2015/6722
Karar Tarihi: 01.04.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/5227 E.  ,  2015/6722 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan sanık ..'nın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-e, 62/1, 142/1-a ve 62. maddeleri gereğince iki kez 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair ..Asliye Ceza Mahkemesinin 20/09/2011 tarihli ve 2008/149 esas, 2011/490 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 29.01.2015 gün ve 2014/2417/6994 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06.02.2015 gün ve 2015/39711 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Katılan ..'nin yargılama aşamasında alınan beyanında, trafolar arasında asılı olan kendisine ait gerilim kablolarını kış mevsimi nedeniyle toparlayıp iki tarla arasında bulunan an tabir edilen dar yolun kenarına koyduğunu beyan etmesi, tanık .. da yargılama aşamasında alınan beyanında, tarla motorlarına elektrik taşıyan kabloların tarla kenarında durduğunu beyan etmesi karşısında, suça konu kabloların 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-e maddesinde düzenlenen “Adet veya tahsis veya kullanımları gereği açıkta bırakılmış eşya” kapsamında değerlendirilemeyeceği, atılı eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, anılan Kanun'un 142/1-e maddesi gereğince hüküm kurularak fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozma isteminin, katılan ..'ye karşı hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Trafolar arasında asılı olan gerilim kablolarının, kış mevsimi nedeniyle toplanıp, iki tarla arasında bulunan yola bırakıldığı ve buradan çalındığı belirlenmekle, faal durumda bulunmayan kabloların, adet veya tahsis ya da kullanımları gereği açıkta bırakılmış sayılamayacağı gözetilmeyip, suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek, TCK'nın 141/1. maddesi yerine, aynı Yasanın 142/1-e maddesi uyarınca hüküm kurulması nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, .. Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 20.09.2011 gün ve 2008/149, 2011/490 sayılı kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesinin 3.fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle;

Sanık ....'nın, katılan ...'ye yönelik hırsızlık suçundan, TCK'nın 141/1. maddesi uyarınca takdiren 1 yıl hapis hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Yasa'nın 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim ile 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına, 01.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/16797
Karar No: 2016/3696
Karar Tarihi: 28.03.2016

**14. Hukuk Dairesi         2014/16797 E.  ,  2016/3696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 22.05.2002 gününde verilen dilekçe ile komşuluk hukukundan kaynaklanan müdahalenin men-i ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 18.06.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, komşuluk hukukundan doğan elatmanın önlenmesi ve yıkım istemine ilişkindir.

Davacı, davalıyla olan sınırında davalıya ait 2018 parsel sayılı taşınmazın üzerinde 1adet meşe, 1 adet çınar, 1 adet dut ve birkaç ayva ağacının; kendi taşınmazı üzerindeki 2 katlı evine zarar verdiğinden elatmanın önlenmesi ile bu ağaçların kökünden kesilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın redddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne, 2018 parsel üzerinde bulunan 23.12.2013 tarihli bilirkişi raporunda (1) ve (2) numaralı ağaçların toprak seviyesinden kesilmesine, (3) ve (4) numaralı ayva ve dut ağaçlarının ise budanması suretiyle elatmanın önlenmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlığın niteliğine göre mahkemece maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken dava dilekçesinde belirtilen değer üzerinden davalı yararına nispi vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiş ise de bu husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’nın 438/7. maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzelterek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekillinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulüyle hüküm sonucunun 8. paragrafındaki ''55,00 TL” ibaresinin çıkartılarak yerine “750,00 TL maktu” ibaresinin yazılmasına, hükmün DÜZELTİLMİŞ ve değiştirilmiş bu şekli ile ONANMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 28.03.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/32217
Karar No: 2014/26166
Karar Tarihi: 10.11.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/32217 E.  ,  2014/26166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan verilen hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezalarının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar ... ... ... müdafiilerinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya,toplanan delillere,gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

III-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuk ...'ın üzerine atılı suçların hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamayacağının değerlendirilmesi açısından, suç tarihinde 12-15 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35/1. ve Çocuk Koruma Kanununun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmeliğin 20/2. maddesi gereğince zorunlu olan sosyal inceleme raporu alınmadan ve aynı kanunun 35/3.maddesine göre de sosyal inceleme yaptırılmamasının gerekçesi gösterilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan bu nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/15337
Karar No: 2010/11644
Karar Tarihi: 20.09.2010

**10. Hukuk Dairesi         2009/15337 E.  ,  2010/11644 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, 10.09.2002 tarihinde geçirdiği işkazası sonucu uğradığı meslekte kazanma gücü kaybı oranının tespitini istemiştir.

Mahkeme, davacının meslekte kazanma gücü kayıp oranının % 18,2 olduğunun tespitine karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ......tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-)Davacı sigortalının, davalı Kurum aleyhine açtığı işkazası sonucu meslekte kazanma gücü kaybı oranının tespiti davası işverenin de hak alanını ilgilendirir. 506 sayılı Kanunun 19. maddesinde düzenlenen, meslekte kazanma gücünden en az % 10 unu davacının kaybettiğinin tespit edilmesi halinde, bu karar ile davalı Kurum, davacıya sürekli işgöremezlik geliri bağlayacak, işveren kusurlu ise, ona rücu edecektir. Kurumun ileride açacağı rücu davasını bu davada değerlendirme fırsatı vermek için işverene husumet yöneltilerek göstereceği bütün deliller toplandıktan sonra, sonucuna göre karar verilmesi gerekir.

2-)Davacı sigortalının; Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu’nun 13.11.2007 tarih ve 2005/208 Esas, 93/5754 Karar sayılı raporunda, “geçirdiği işkazasına bağlı maluliyet oranının ...... çerçevesinde % 8,2 olduğunun” tespit edildiği; .... 06.02.2009 tarih ve 1176 Karar sayılı raporunda ise, “Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü hükümlerine göre % 18,2 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağının” tespit edildiği anlaşılmaktadır. Hâl böyle olunca; 28.06.1976 tarihli 6/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararıda gözetilerek 2 rapor arasında oluşan belirgin çelişki, Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü çerçevesinde düzenlenen Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan alınacak rapor ile (meslekte kazanma gücünden en az % 10 kayıp olduğu belirlenirse, bunun tarihide tespit ettirilmelidir) giderildikten sonra yapılacak değerlendirme sonucuna göre karar verilmelidir.

Açıklanan maddî ve hukukî olgular gözetilmeksizin eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucunda yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 20.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.