erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/6847
Karar No: 2015/18015
Karar Tarihi: 21.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/6847 E.  ,  2015/18015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/02/2014

NUMARASI : 2013/915-2014/104

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de; alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz karışık meyve bahçesi niteliğinde kabul edilmesine rağmen, hakim olan meyve ağaçlarının cinsi bilirkişi raporunda belirtilmemiştir.

Bu durumda; mahallinde bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılarak dava konusu taşınmaz üzerindeki meyve ağaçlarının cins ve adetleri ayrı ayrı belirtilmek suretiyle karışık meyve bahçesi veya kapama meyve bahçesi niteliği taşıyıp taşımadığı tespit edilip var olan meyve ağaçlarından elde edilecek ürün miktarı ve toplam kg. satış fiyatları ile dekara üretim giderleri ilgili İl Gıda Tarım Müdürlüğünden sorulup, araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/23759
Karar No: 2014/6728
Karar Tarihi: 08.04.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/23759 E.  ,  2014/6728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Beraat

1-Sanıklar hakkında 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Sanıklar hakkında 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen "2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği tarihten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 08.04.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/45267
Karar No: 2017/17403
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/45267 E.  ,  2017/17403 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2023/5113
Karar No: 2024/6101
Karar Tarihi: 19.09.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/5113 E.  ,  2024/6101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1599 E., 2023/685 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bandırma Aile Mahkemesi

SAYISI : 2014/615 E., 2021/265 K.

Taraflar arasındaki mal rejiminin tasfiyesinden kaynaklanan alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne kısmen reddine, 06.07.2021 tarihli ek karar ile de ihtiyati tedbirin kaldırılması talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı kadın vekili ve davalı erkek tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince kesin olarak başvuruların ayrı ayrı kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, tedbirin kaldırılması talebinin İlk Derece Mahkemesince değerlendirilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 25.04.2023 tarihli ek karar ile, temyiz dilekçesinin kararın Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi ek kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Temyiz istemi; temyiz konusu kararın, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca aynı Kanun'un 353 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) bendinin altı numaralı alt bendi uyarınca verilen kararlar kesin olduğu gerekçesiyle davalı erkek vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 25.04.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin esası incelenmeden kararın kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren mahkemeye veya kendi yargı çevresinde uygun göreceği başka bir yer mahkemesine ya da görevli ve yetkili mahkemeye gönderilmesine ilişkin kararları, 6100 sayılı Kanun’un 353 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) bendinin altı numaralı alt bendi uyarınca kesin olup aynı Kanun’un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca temyiz edilemez.

Dava, mal rejiminin tasfiyesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkin olup Bölge Adliye Mahkemesince 25.04.2023 tarihli ek kararı ile temyiz dilekçesinin, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 25.04.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/1897
Karar No: 2015/5896
Karar Tarihi: 02.12.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/1897 E.  ,  2015/5896 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/110283

MAHKEMESİ : Mersin 1.Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 28/01/2014, 2013/357 (E) ve 2014/14 (K)

SUÇ : Kasten yaralama sonucu ölüme neden olmak

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-) Oluşa, tüm dosya kapsamına ve suça sürüklenen çocuk ile tanıkların özellikle kollukta verdikleri ifadelerine göre; maktül Akif Cemal'in suça sürüklenen çocuk Anılcan’ın annesi olan tanık Yeldanur'u eski eşinden kalan alacağını istemek bahanesiyle rahatsız ettiği, suça sürüklenen çocuğun bu durumdan rahatsız olduğu, maktülün, Yeldanur'un evinin çevresinde dolaşmaya devam ettiği, olay günü evlerine yakın bir yerde arkadaşları ile sohbet eden suça sürüklenen çocuğun maktulü görmesi üzerine aralarında tartışma çıkığı, tartışma sırasında karşılıklı itiştikleri, bu sırada suça sürüklenen çocuğun bıçakla maktülün sol kalça üst kısmına vurması üzerine maktülün olay yerinden kaçtığı, suça sürüklenen çocuğun "k.çına vurdum inşallah bişey olmaz" diyerek maktulü takip etmediği, maktülün olay yerinden uzaklaştıktan sonra sol iliak arterine isabet eden bıçak darbesi nedeniyle öldüğü olayda;

A-) Maktülden kaynaklanan ve suça sürüklenen çocuk ile annesi olan tanık Yeldanur'a yönelen söz ve davranışların ulaştığı boyut dikkate alındığında, 1/4 ve 3/4 arasında indirim öngören TCK.nun 29. maddesinin uygulanması sırasında, suça sürüklenen çocuk hakkında asgari düzeye yakın bir indirim yapılması yerine yazılı şekilde azami hadden indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır,

B-) Yukarıda kabul edilen oluşa göre, eleştiri nedeni saklı kalmak kaydıyla mahkemenin suça sürüklenen çocuk hakkındaki uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki meşru savunma şartlarının oluşması nedeniyle suça sürüklenen çocuk hakkında ceza verilmesine yer olmadığına ve beraatine karar verilmesi gerektiğine yönelen bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir,

2-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, suça sürüklenen çocuk Anılcan'ın maktül Akif Cemal'e yönelik kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçlun niteliği tayin, kusurluluğu etkileyen nedenlerden yaş küçüklüğünün, haksız tahrikin nitelik ve derecesi ile takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiinin TCK.nun 25 ve 27. maddelerindeki koşulların oluştuğuna, TCK.nun 50 ve 51. maddelerinin uygulanması gerektiğine, vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak ONANMASINA, 02/12/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/6340
Karar No: 2018/14875
Karar Tarihi: 19.12.2018

**2. Hukuk Dairesi         2018/6340 E.  ,  2018/14875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası (TMK m. 175) çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeple BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 19.12.2018 (Çrş.)
Esas No: 2015/29100
Karar No: 2017/17405
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/29100 E.  ,  2017/17405 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2015/16453
Karar No: 2016/193
Karar Tarihi: 12.01.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/16453 E.  ,  2016/193 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada İstanbul Anadolu 4. Sulh Hukuk ve Gebze 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kısıtlının adresinin değişmesine ilişkin olarak verilen yetkisizlik kararından kaynaklanmaktadır.

Gebze Sulh Hukuk Mahkemesinin 11.07.2000 tarih ...E/K sayılı ilâmı ile ... ... kısıtlanarak kendisine ... ... ... vasi olarak atanmıştır.

Gebze 1. Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından dosyanın re'sen incelenmesinde, UYAP üzerinden yapılan araştırmada kısıtlının yerleşim yeri adresinin “... .. .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

İstanbul Anadolu 4. Sulh Hukuk Mahkemesince ise, yaptırılan kolluk araştırmasına göre kısıtlının "... ... ... .../..." adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir." Aynı Kanunun 412. maddesine göre de, “Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez.”

Kısıtlının, Gebze Sulh Hukuk Mahkemesinin 11.07.2000 tarih ve.. E. - ... K. sayılı ilâmı ile vesayet altına alındığı, o tarihten itibaren vesayetin aynı mahkemece takip edildiği, kısıtlı ya da vasinin herhangi bir adres değişikliği talebi olmadan Gebze 1. Sulh Hukuk Mahkemesince yetkisizlik kararı verildiği, kaldı ki kolluk araştırmasına göre kısıtlının "... ... .. .../..." adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın Gebze 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Gebze 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 12/01/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/5475
Karar No: 2020/6865
Karar Tarihi: 12.11.2020

**11. Ceza Dairesi         2019/5475 E.  ,  2020/6865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat

A) Sanıklar ... ve ... hakkında “2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesi:

Sanıklara yüklenen “2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun‘un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun‘un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

B) Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesi:

Yargılama sürecindeki işlemlerin hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler ile delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığına ilişkin vicdanî kanının deliller ve dosyadaki bilgilerle uyumlu verilere dayandırıldığı, kurulan hükümde bir aykırılık bulunmadığı anlaşılmış; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükümlerin ONANMASINA,

12/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/1480
Karar No: 2019/12976
Karar Tarihi: 27.06.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/1480 E.  ,  2019/12976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Ek kararla istemin reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı ek kararın Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemi ile açılan dava sonucunda mahkeme kararı onanmış, bu karara karşı maddi hataya dayalı terkin hükmünün düzeltilmesi istenilmiştir.

Mahkemece, ek kararla istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; her ne kadar davacı idarece önce 1.957,70 m2 sonrasında ek kalamulaştırma ile 109,42 m2'lik kısmın kamulaştırıldığı belirtilmiş ise de, 109,42 m2 için usulüne uygun açılmış bir dava olmadığıdan, yargılama safahatında davacı idarenin bu kısımla ilgili açık temyizi de bulunmadığı gözetildiğinde; dosyadaki kabule göre kamulaştırılan 1957,70 m2'nin bedeline ve arta kalan 812,30 m2'deki değer kaybı bedeli ile ağaç ve çit bedeline hükmedildiği anlaşıldığından, sadece bu dosyanın konusu olan 1.957,70 m2'lik alanın tesciline karar verilmesi gerekirken, idarenin dosyaya sunduğu belgelere göre ek kamulaştırmaya konu olduğu belirtilen 109,42 m2 ile ilgili dosya kapsamında bedel tespiti ve tescil talebi olmadığı halde bu alanıda kapsar şekilde 2067 m2 üzerinden tescil hükmü kurulduğu dairemizcede kararın onandığı anlaşılmıştır.

Dairemizin maddi hataya dayalı onama kararında düzeltme yapılması Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin görevi olduğundan mahkemece tavzih isteminin reddine dair ek kararın kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Davacı idare vekilinin maddi hata düzeltim talebinin kabulü ile Dairemizin 28/06/2018 gün ve 2017/36421 Esas 13286 Karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Kamulaştırılan 1957,70 m2'nin bedeline hükmedildiği gözetildiğinde bu alanın tesciline karar verilmesi gerekirken, idarenin dosyaya sunduğu belgelere göre ek kamulaştırmaya konu olduğu belirtilen 109,42 m2 ile ilgili dosya kapsamında bedel tespiti ve tescil talebi olmadığı halde bu alanı da kapsar şekilde 2067 m2 üzerinden tescil hükmü kurulması,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1. ve 2. paragraflarından (2.067,00) rakamlarının çıkarılmasına, yerine (1.957,70) rakamlarının yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/1980
Karar No: 2009/4434
Karar Tarihi: 18.06.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/1980 E.  ,  2009/4434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı ve davalı ... Belediye Başkanlığı vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkiline ait kamyonete, davalının malik ve sürücüsü olduğu aracın tam kusurlu çarpması sonucu hasar meydana geldiğini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile, değer kaybı 8.000,00TL, araç mahrumiyeti ve yoksun kalınan kar 2.900,00TL toplamı 10.900,00TL’nin kaza tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Belediye Başkanlığı vekili cevap dilekçesinde, kusur oranına ve hasar miktarına itiraz ederek davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., duruşmalara katılmamış savunmada bulunmamıştır.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne, değer kaybı 3.500,00TL, araç mahrumiyeti 800,00TL toplam 4.300,00TL’nin olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı ... Belediye Başkanlığı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davacı ve davalı ... Belediye Başkanlığı vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 15.60.-TL peşin harcın onama harcına mahsubuna, aşağıda dökümü yazılı 232.20.YTL. Onama harcın davalı ... Belediye Başkanlığından alınmasına, 60.00.TL temyiz başvuru harcının Gazi Belediye Başkanlığından alınmasına, 18.6.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/11929
Karar No: 2014/23316
Karar Tarihi: 19.11.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/11929 E.  ,  2014/23316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı (koca) tarafından yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.19.11.2014(Çrş.)

.
Esas No: 2011/18755
Karar No: 2012/16193
Karar Tarihi: 27.06.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/18755 E.  ,  2012/16193 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : 5237 sayıl TCK'nın 9/1,89/2-b, 62,51/1,51/3, 51/7,53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle Yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Asli kusurlu olduğu belirtilen sanık hakkında, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği nazara alınmadan, asli kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin vücudunda kemik kırığı olacak şekilde yaralanmasına neden olan sanık hakkında adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulmak suretiyle ceza tayini,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 27.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.