Esas No: 2018/7040
Karar No: 2020/1937
Karar Tarihi: 27.02.2020

**8. Hukuk Dairesi         2018/7040 E.  ,  2020/1937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi - Ecrimisil (Birleşen Davalar)

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı, maliki olduğu 117 ve 186 parsel sayılı taşınmazlarda davalıların icarcı olmasına rağmen icar bedelini ödemedikleri gibi taşınmazlarda bulunan ağaçları da kestiklerini ileri sürerek elatmalarının önlenmesine, ecrimisile ve ağaç bedellerinin davalılardan tazminine karar verilmesini istemiş, birleşen davalarda gelecek dönemlere ilişkin benzer taleplerini yinelemişlerdir.

Davalılar, taşınmazların kendilerine ait olduğunu, teminat amaçlı davacıya devredildiğini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalıların haksız işgalci olduğu gerekçesiyle asıl ve birleştirilen 2011/274 Esas sayılı davanın kısmen kabulüne, birleştirilen 2010/117 Esas sayılı davanın ise kabulüne dair verilen karar, bir kısım davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, çaplı taşınmazlarda elatmanın önlenmesi, ecrimisil ve ağaç bedellerinin tazmini isteklerine ilişkindir.

1- Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişmeli, tarla nitelikli 117 ve 186 parsel sayılı taşınmazların davacı adına kayıtlı olduğu, davalı ...'nın 09.12.2011 tarihinde öldüğü geriye mirasçı olarak eşi davalı ... ve dava dışı çocukları ..., ...'ın kaldığı anlaşılmaktadır.

Somut olaya gelince, davalı ... mirasçılarından ..., ... ve ...'in Bakırköy 1.Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2012/504 Esas – 2012/884 Karar sayılı kararı ile mirası reddettikleri anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca; davalıların mirası reddettikleri gözetilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken bu husus gözardı edilerek karar verilmesi doğru değildir.

2- Davacı, birleştirilen 2011/274 Esas sayılı dava dosyasında 15.07.2011 tarihli dava dilekçesi ile 2011 dönemi için 7.000 TL ecrimisil ile kesilen kavak ağaçlarının bedellerini talep etmiş, Mahkemece, verilen nihai karar ile anılan dava bakımından ecrimisil isteğinin taleple bağlı kalınarak kabulüne karar verilmiştir.

Ne var ki, 15.06.2015 tarihli bilirkişi ek raporuna göre 2011 dönemi için 117 parsel sayılı taşınmaz yönünden 1.960 TL, 186 parsel sayılı taşınmaz yönünden 2.786 TL ecrimisil belirlenmesine rağmen Mahkemece, 7.000 TL ecrimisilin ne şekilde belirlendiği anlaşılamamaktadır.

Hal böyle olunca, birleştirilen davalar için ecrimisil isteği bakımında bilirkişilerden detaylı ve açıklamalı rapor alınması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere karar verilmesi doğru değildir.

3- Davalı ...'nın, Mahkemece verilen 08.04.2016 günlü nihai karardan önce 09.12.2011 tarihinde öldüğü gözetilerek, onun bakımından elatmanın önlenmesi isteğine ilişkin karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, isteğin kabulüne karar verilmesi de doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda (1), (2) ve (3) numaralı bentlerde yazılı nedenlerle bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, Kabulüyle, hükmün 6100 sayılı HMK'nin geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, istek halinde peşin harcın temyiz edene iadesine, 27.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.