erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/2886
Karar No: 2014/4078
Karar Tarihi: 23.09.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/2886 E.  ,  2014/4078 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1 - 2013/189079

MAHKEMESİ : Elazığ 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO: 12/12/2012, 2012/83 (E) ve 2012/339 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı haksız tahrik ve takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suç vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Suç tarihinde yürürlükte olan 765 sayılı TCK.nun 10/a ve 5237 sayılı TCK.nun 19.maddelerindeki düzenlemelere ve bu konuya ilişkin Dairemiz ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun müstekar içtihatlarına göre; 765 sayılı TCK.nun 10/a maddesi uyarınca tatbiki gereken lehteki Yasanın saptanmasında öngörülen kural, Türk Kanununda bulunup yabancı ülke Kanunundaki cezaya en yakın cezanın tespit edilip lehe olan esas alınarak uygulama yapılması gerektiği, Türk ve yabancı kanun karşılaştırmasında kanunların kül halinde ele alınmasının zorunlu olduğu, yabancı ülkede suç işleyip mahkum edilmeyen ve Türkiye'de yargılanan failler hakkında münhasıran Türk Ceza Kanununun uygulanacağı, sanığın suçun işlendiği yerdeki kanunun öngördüğü cezadan daha fazla ceza ile mahkum edilemeyeceği, lehe yasanın nazara alınması esasının yabancı kanunun milli kanun yerine geçerek uygulanması biçiminde yorumlanamayacağı, bu doğrultuda TCK.nun bir bütün olarak uygulanması sonucu saptanan sonuç cezanın, yabancı ülke Yasasının bir bütün olarak uygulanması sonucu saptanan cezadan daha fazla olamayacağı ve lehteki yasada öngörülen cezadan TCK.nun da öngörülen cezaya en yakın olan cezanın benimsenmesi suretiyle ceza tayini gerektiği;

5237 sayılı TCK.nun 19.maddesinin 1.fıkrasında ise; Türkiye'nin egemenlik alanı dışında işlenen suçlar dolayısıyla Türkiye'de yargılama yapılırken, Türk Kanununa göre verilecek olan ceza, suçun işlendiği ülke kanununda öngörülen cezanın üst sınırından fazla olamayacağı, aynı maddenin 2.fıkrası b bendinde ise, suçun Türk vatandaşına karşı işlenmesi durumunda, birinci fıkra hükmünün uygulanmayacağının belirtildiği hususları gözetilerek, lehe olan Yasanın denetime olanak verecek şekilde belirlenmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 23/09/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/20439
Karar No: 2014/13300
Karar Tarihi: 03.07.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/20439 E.  ,  2014/13300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanığın katılanların öğrenim gördüğü ilköğretim okuluna gittiği, kendisini öğretmen olarak tanıtarak mağdur ...'ın .... marka cep telefonunu, şarjının bittiğini söyleyerek kullanmak üzere aldığı, ve sözlerinin güvenilir olduğu algısını yaratmak için okul müdürünün odasına girdiği, daha sonrada diğer katılan ...'a okul müdürünün yakını olduğunu ve kendi telefonunun şarjının bittiğini söyleyerek .... marka cep telefonunu aldığı, okul müdürünün odasına gidip sonrada ortadan kaybolduğu anlaşılan olayda; sanığın katılanların cep telefonlarını hile ile aldığı anlaşıldığından sanığın eyleminin katılanlara karşı ayrı ayrı dolandırıcılık suçunu oluşturduğu yönündeki kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında temel ceza tayini sırasında hürriyeti bağlayıcı ceza alt sınırdan belirlendiği halde yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle adli para cezası tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılmak suretiyle tespit edilerek sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkralarından adli para cezasına ilişkin sırasıyla “100 gün” ve “2000 TL” adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine sırasıyla“ 5 gün” ve “ 100 TL” adli para cezası ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/11165
Karar No: 2017/597
Karar Tarihi: 18.01.2017

**15. Ceza Dairesi         2014/11165 E.  ,  2017/597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1,62,52/2,53,58 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın gazeteye " ... Marka Gir, orjinal, 7.700 TLye satılık’’ ilanı verdiği,bu ilana inanıp güvenen müştekinin ilandaki numarayı arayarak sanık ile görüştüğü, sanığın aracı çok almak isteyen olduğunu söyleyerek kapora istediği ve müştekinin sanığın hesabına ayrı tarihlerde toplam 1.000 TL para yatırdığı, sanığın müştekiyi para yatırmaya ikna ettikten sonra telefonu iptal ettirerek kayıplara karıştığı iddia olunan olayda; eylemin 5237 sayılı TCK'nın 158/1-g maddesinde öngörülen basın ve yayın araçlarının sağladığı kolaylıktan yararlanmak suretiyle dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 18.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/8041
Karar No: 2017/5660
Karar Tarihi: 15.11.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/8041 E.  ,  2017/5660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine dair Bafra Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 17.11.2016 gün ve 2016/44 Esas, 2016/194 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi, temyiz isteminin reddi

Bölge Adliye Mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan,... Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 15.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/1217
Karar No: 2014/1904
Karar Tarihi: 26.03.2014

**1. Ceza Dairesi         2012/1217 E.  ,  2014/1904 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1 - 2011/399687

MAHKEMESİ : Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO: 25/10/2011, 2011/99 (E) ve 2011/311 (K)

SUÇ : Kasten yaralamaya teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanık Emre hakkında kurulan ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen hüküm yönünden;

Sözkonusu hüküm, temyize tabi olmayıp, 5271 sayılı CMK.nun 231/12.maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, sanık müdafii ve katılan vekilince yapılan itirazların da merciince reddine karar verildiği, itiraz mercii tarafından verilen kararların ise kesin nitelikte olduğu, sanık müdafii ve katılan vekilinin mercii kararına karşı ayrıca bir taleplerinin de bulunmadığı dikkate alındığında, sanık Emre hakkındaki, mahkeme ve itiraz mercii tarafından verilen hükümler temyiz kapsamına dahil edilmemiş olup, bu nedenle hükmün onanmasını isteyen tebliğnamedeki görüş benimsenmemiştir.

2-Temyiz kapsamına göre; sanık Hüseyin'in katılan Mustafa'yı kasten yaralamaya teşebbüs suçundan kurulan hükme hasren yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, takdire ilişkin cezayı azaltıcı nedenin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin meşru savunmaya vesaireye; katılan vekillerinin suç vasfının tasarlama olduğuna vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın, otomobili ile gittiği sırada, karşıdan traktörü ile gelen ve aralarında husumet olan katılanı görünce, aracından inerek yakın mesafeden, tabanca ile hedef gözetmeden birkaç el ateş ettiği, katılanın isabet almadığı, ancak traktörün arka tekerleğinin jantının isabet aldığı olayda;

a-Sanığın etkili silahla, yakın mesafeden ve hedef gözetmeden ateş etmesi eyleminde, sanığın tehdit kastıyla hareket ettiğinin kabulü ile tehdit suçundan cezalandırılması gerektiği halde, suç vasfında hataya düşülerek yazılı şekilde kasten yaralamaya teşebbüs suçundan hüküm kurulması,

b-Taraflar arasında husumet bulunduğu, Zira, Aliağa Sulh Ceza Mahkemesi'nin 18.01.2011 gün, 2010/388 Esas ve 2011/23 Karar sayılı ilamına da konu olan 20.04.2010 tarihli olay nedeniyle, sanık Hüseyin'in katılan Mustafa'yı tehdit ve hakaret; katılan Mustafa'nın da sanık Hüseyin'i kasten yaralama suçundan yargılanıp ceza aldıkları anlaşılmakla, sanığın sübut bulan tehdit suçunu da bu nedenlerle işlediğinin kabulü ile sanık lehine TCK.nun 29. maddesinin asgari oranda uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz istemi bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce hilafına (BOZULMASINA), 26/03/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/11079
Karar No: 2018/9861
Karar Tarihi: 19.09.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/11079 E.  ,  2018/9861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında ve hüküm fıkralarında suç adının “iş yeri dokunulmazlığını bozma” yerine “konut dokunulmazlığını bozma” şeklinde yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiş, dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde; 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinde “malın değerinin azlığı” kavramının 765 sayılı Kanun'un 522/1. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliğinin bulunmadığı, “değerinin azlığının” 5237 sayılı Kanun'a özgü, ayrı ve yeni bir kavram olduğu, olayın özelliği, sanığın kişiliği ve özgülenen kastı da değerlendirip yasal ve yeterli gerekçelerinin de gösterilerek uygulanabileceği gözetilerek somut olayda; suça sürüklenen çocuğun, müştekiye ait 60 TL değerinde hurda demir çalması şeklindeki olayda, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 145. maddesinin uygulanması koşullarının bulunup bulunmadığının değerlendirilmemesi,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında, iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümde, eylem TCK'nın 116/2 maddesinde öngörülen suçu oluşturduğu halde, daha ağır cezayı içeren aynı Kanun'un 116/1 maddesi ile uygulama yapılması,

3-Daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan ve fiili işlediği tarihte 18 yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan 10 ay, iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan hükmolunan 5 ay hapis cezasının, 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi gereğince, aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 19/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/11235
Karar No: 2019/10052
Karar Tarihi: 16.10.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/11235 E.  ,  2019/10052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/2, 43, 62, 52/2, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, katılana ait şirkette satış sorumlusu olarak çalıştığı esnada, kayıp ve zayi ilanı verilen ... arası seri numaralı fatura yapraklarını kullanarak, şirket müşterilerinden tahsil ettiği paraları şirkete intikal ettirmeyip uhdesinde tuttuğu, bu suretle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanığın aşamalarda atılı suçlamayı kabul etmediğinin anlaşılması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için öncelikle şirkete ait sevk irsaliyeleri, tahsilatlara ilişkin kayıt ve defterler üzerinde, dava konusu edilen iddialara ilişkin ayrıntılı ve denetime elverişli olacak şekilde bilirkişi raporu alınarak, sanığın uhdesinde para olup olmadığı belirlenip, tüm deliller birlikte değerlendirildikten sonra, hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 16/10/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2017/8340
Karar No: 2017/5669
Karar Tarihi: 15.11.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/8340 E.  ,  2017/5669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı (yedi kez)

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan (yedi kez) mahkumiyetine dair Dinar Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 19.12.2016 gün ve 2016/44 Esas, 2016/84 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi, temyiz isteminin reddi

Bölge Adliye Mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanık müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 15.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/11274
Karar No: 2016/8624
Karar Tarihi: 30.05.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/11274 E.  ,  2016/8624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, .... parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve duruşma istemi pul yokluğundan reddedildikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendinde, taşınmazın kamulaştırma (dava) tarihindeki mevki ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden değerinin belirleneceği öngörülmektedir. Dava konusu 170 ada 186 parsel sayılı taşınmazın yüzölçümü 196,90 m² olup tamamı kamulaştırılmış ve üzerinde verim çağında 7 yaşında 1 erik, 6 yaşında 2 erik, 6 yaşında 3 elma ağacı ve 9 yaşında 1 asma olmak üzere toplam 7 ağacın bulunduğu anlaşıldığından; taşınmazın tamamı kapama karışık meyve bahçesi kabul edilerek değerinin tespiti gerekirken, tarım arazisi olarak kabulü ile zemin ve meyve ağaçlarına ayrı ayrı değer verilmek suretiyle kamulaştırma bedelinin tespit edilmiş olması,

2-Mahkemece tespit edilen ve davalı adına banka hesabına yatırtılan kamulaştırma bedelinin hükümle birlikte davalıya ödenmesine karar verildiğinden, dava tarihinden itibaren dört aylık sürenin bitiminden karar tarihine kadar faize hükmedilmesi gerekirken faizin bitiş tarihi gösterilmeyerek bu konuda hataya düşülmüş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 30.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/17006
Karar No: 2021/18930
Karar Tarihi: 12.10.2021

**8. Ceza Dairesi         2020/17006 E.  ,  2021/18930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- 5237 sayılı TCK.nın 268. maddesinde düzenlenen başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma suçunun oluşabilmesi için işlediği suç nedeniyle kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılarak soruşturma ve kovuşturma işlemlerinin kimlik bilgileri verilen mağdur hakkında yapılmasına neden olunması gerekir. Bir adli soruşturma ya da kovuşturma işlemi olmaksızın kimlik bilgilerinin gizlenmesi amacıyla başkalarına ait kimlik bilgilerinin kullanılması ve verilen kimlik bilgilerine göre resmi belge düzenlenmesi halinde TCK.nın 206. maddesinde düzenlenen resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyanda bulunma suçu, bir resmi belge düzenlenmemiş olması halinde 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 40/1. maddesinde düzenlenen kimliği bildirmeme kabahati oluşur.

Somut olayda, sanığın olay günü hırsızlık şüphesi üzerine yakalandığı sırada kendisini üvey kardeşi ...’un kimlik bilgisi ile tanıttığı ve soruşturma sırasında düzenlenen evrakların mağdur ... ismi ile düzenlendiği, yapılan soruşturma sonucunda Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 18.02.2014 tarihinde mağdur ... hakkında yeterli kanıt bulunamadığından bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiğinin anlaşılması karşısında, söz konusu 18.02.2014 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kesinleşip kesinleşmediği ve sanık hakkında hırsızlık suçundan soruşturma veya kovuşturmanın akıbeti araştırılıp tüm delillerin birlikte değerlendirilmesinden sonra mağdur hakkında verilen kovuşturmaya yer olmadığı kararının kesinleştiğinin ve sanık hakkında hırsızlık suçundan soruşturma ve kovuşturma yapılmadığının tespiti halinde sanık hakkında ''işlenen bir suçtan'' söz edilemeyeceğinden, mağdur kimlik bilgileri ile belgeler düzenlendiği de gözetildiğinde eylemin TCK.nın 206. maddesinde düzenlenen basit yargılama usulüne tabi olan "Resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan" suçunu oluşturduğu gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Sanığın gerçek kimliğinin mağdur hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra ve mağdurun beyanı ile tespit edildiği gözetilmeden koşulları oluşmadığı halde sanık hakkında TCK.nın 269/2. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

3- Gerekçeli karar başlığında ve hüküm fıkrasında suç adının “Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması” yerine “İftira” olarak yazılması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321 ve 326/son maddeleri gereğince kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 12.10.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/1029
Karar No: 2011/2878
Karar Tarihi: 14.10.2011

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/1029 E.  ,  2011/2878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine, boşta geçen süre ve 8 aylık ücret tutarında işe başlatmama tazminatının belirlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla,

dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi iş sözleşmesinin davalı belediye tarafından geçerli bir sebebe dayanılmaksızın haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliği ile işe iadesine ve yasada öngörülen haklarının tespitini istemiş mahkemece istek doğrultusunda hüküm kurulmuştur.

İddia, savunma ve dosya içeriğine göre taraflar arasındaki uyuşmazlık öncelikle işgüvencesinden yararlanabilmenin koşullarından olan 30 işçi sayısının gerçekleşip gerçekleşmediği noktasında toplanmakatdır.

Mahkemece, ... Şehitlik İlköğretim Okulu okul aile birliğinde çalışan iki işçinin ücretinin davalı belediye tarafından ödendiği gerekçesi ile anılan birlikte çalışan işçiler de fesih tarihindeki işçi sayısına dahil edilmiş ise de 4857 sayılı İş Yasasının 32. maddesinde hükmüne göre; genel anlamda ücret bir kimseye bir iş karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve para ile ödenen tutar olarak tanımlanmıştır. Buna göre işçinin ücretinin hizmet ilişkisi dışında üçüncü bir kişi tarafından da ödenmesi mümkündür. Somut olayda okul aile birliğinde çalışan iki işçinin ücretinin okul aile birliği ile o kişiler arasındaki ilişkide üçüncü kişi durumunda bulunan davalı belediye tarafından yardım amacı ile ödenmiş olması belediyeyi o işçiler bakımından işveren konumuna getirmez. Bu itibarla; sözkonusu iki kişinin davalı belediyede çalışan işçi sayısına dahil edilmesi mümkün olmadığından ve bunun sonucu olarak da fesih tarihinde 30 işçi sayısı koşulu gerçekleşmemiş olmakla davanın yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olup hükmün bozularak ortadan kaldırılması sureti ile aşağıda yazılı olduğu üzere hüküm oluşturulması gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-)Yerel mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-)Davanın REDDİNE,

3-)Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-)Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı ( 30,00) TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine, 5-)Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.100,00- TL ücreti vekâletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-)Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 14.10.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.