erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2017/2546
Karar No: 2017/2035
Karar Tarihi: 13.02.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/2546 E.  ,  2017/2035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı işyerinde çalıştığını belediye dışındaki davalı şirketlerin adi ortaklığı ile ... Kongre Merkezi yapım işinde çalıştığını, işin ... Belediyesine ait olup ihale ile alındığını, belediye yönünden son 3 aylık ödenmeyen ücret alacağının, diğer davalılardan ise tüm alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen karar davacı tarafın temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesinin 09.12.2015 tarih, 2015/39222 esas, 2015/24732 karar sayılı kararı ile bozulmuştur. Hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, süresi içerisinde davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda karar verilmiş olmasına göre ... Belediye Başkanlığı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 24/02/2016 tarih, 2014/22-735 esas ve 2016/166 karar sayılı kararında, yargılama aşaması henüz tamamlanmamış ise böyle durumda borcu itfa eden belge sunulduğunda değerlendirmeye alınması gerektiği vurgulanmıştır.

Dosya içeriğine göre, bozma ilamına uyulmasından sonra yapılan yargılama sırasında, davalı Belediye tarafından banka aracılığı ile davacıya 4.120,00 TL ödeme yapılmıştır. Ödeme tarihinde davalı Belediye aleyhine yapılan bir icra takibinin de bulunmadığı anlaşılmaktadır. Anılan sebeple, yargılama sırasında yapılan bu ödeme gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.02.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2007/14436
Karar No: 2007/10292
Karar Tarihi: 27.06.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2007/14436 E.  ,  2007/10292 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, S.S. 48 nolu Dalama Pamuk Tarım Satış Koop. vekili Avukat ... ile davalılar,1- Koop-İş Sendikası 2- ... vek.Av. ..... .... aralarındaki itiraz davası hakkında Aydın İş Mahkemesinden verilen 27.03.2007 gün ve 2-439 sayılı hükmün, davalılardan Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bak. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Yargıtay 21.ci Hukuk Dairesinin İş Bölümü alanı, özel Kanunlarda başkaca hüküm bulunmadığı taktirde, "Yargıtay Kanunu" nun 14'ncü maddesiyle sınırlıdır. Anılan madde hükmünde ise, Dairemizin hasren 506 ve 1479 sayılı Yasalardan doğan uyuşmazlıklara ilişkin olarak İş Mahkemelerinden verilen hüküm ve kararları inceleyeceği öngörülmüştür.

İnceleme konusu karar, yetki tesbitine itiraz ilişkin olup belirgin şekilde 14'ncü maddenin kapsamı dışında bulunmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin işbölümü alanı içine girmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dava dosyasının Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE , 27.06.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/42592
Karar No: 2017/17375
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/42592 E.  ,  2017/17375 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2012/3988
Karar No: 2012/6365
Karar Tarihi: 19.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/3988 E.  ,  2012/6365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21.07.2009 gün ve 2007/418-2009/515 sayılı kararı bozan Daire’nin 05.12.2011 gün ve 2010/5755-2011/16419 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline borçlu olan RDM Mobilya Dekorasyon Tur. Gıda Paz. San. Tic. Ltd. Şti'nin borçlarının teminatı olarak müvekkiline ciro yolu ile devir ve temlik edilen davalı tarafından keşide edilen 31/05/2006 tarih 30.000 TL bedelli çekin süresinde ibraz edildiği ve karşılığının olmadığının belirtildiğini, müvekkilinin çekle ilgili müracaat hakkını zamanında kullanamadığını, çekin zamanaşımına uğradığını, karşılığı çıkmadığı için keşideciden tahsil edilemediğini ileri sürerek davalının mal varlığından sebepsiz zenginleşme meydana getiren 30.000 TL çek bedelinin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, davacı ile hiçbir ticari ilişkisi olmadığını, çek karşılığında hiçbir mal alınmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının çekin zamanaşımına uğraması ve karşılıksız çıkması nedeniyle alacağını alamadığı, bu şekilde keşidecinin mal varlığında çoğalma meydana geldiği gerekçesiyle, 30.000 TL çek bedelinin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile Antalya 1. İcra Müdürlüğü'nün 2006/10346 sayılı dosyası ile tahsilde tekerrür olmamak üzere, tahsiline dair verilen karar davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 05/12/2011 tarihli kararı ile bozulmuştur.

Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere ve davacının dava dilekçesinde açıkça çekin rehin cirosu ile aldığını kabul etmiş olmasına göre, davacı vekilinin HUMK.nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK.nun 442.maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 43,90 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 19.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/2184
Karar No: 2016/1995
Karar Tarihi: 18.02.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/2184 E.  ,  2016/1995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tüketici Mahkemesi

K A R A R

Dosya kapsamına, iddia ve savunmaya, mahkemece kabul edilen hukukî niteliğe göre uyuşmazlık, kayıp kaçak bedeli olarak davalı kuruma ödenen fatura bedelinin iadesi talebine (istirdat) ilişkin olup, abonelik sözleşmelerinden ve bu sözleşmelerin tesisinden kaynaklanmaktadır.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14. maddesi ve Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 gün ve 2015/8 sayılı İş Bölümü Kararı uyarınca temyiz incelemesinin Dairemizin görevi dışında olup, 3. Hukuk Dairesine ait olduğu düşünüldüğünden, 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 1/4/2015 tarihli ve 6644 sayılı Kanunun 2. maddesiyle değişik 60/3. maddesi uyarınca görevli Dairenin belirlenmesi için dosyanın Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna gönderilmesine 18/02/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/7150
Karar No: 2008/638
Karar Tarihi: 30.01.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/7150 E.  ,  2008/638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Evlatlık Sözleşmesinin İptali

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan bugün\*temyiz eden ... Mirasçıları vekili Avukat ... geldi.Karşı taraf tebligata rağmen gelmedi.Avukat ...’in mazeret telgrafının olduğu görüldü. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine,peşin alınan harcın mahsubuna, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzereoybirliğiyle karar verildi. 30.01.2008
Esas No: 2021/19726
Karar No: 2021/18763
Karar Tarihi: 29.12.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/19726 E.  ,  2021/18763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükmünün 1412 sayılı CMUK'nun 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle,

Katılan kurum vekilinin temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, REDDİNE, 29/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/7171
Karar No: 2011/17609
Karar Tarihi: 23.12.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/7171 E.  ,  2011/17609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ünye 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02/03/2010 tarih ve 2006/440-2010/168 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi .....l tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında bayilik sözleşmesi imzalandığını, davalının sözleşmeyi tek taraflı feshettiğini, sözleşmenin süresinden önce sona ermesi halinde davalının sözleşmede belirtilen adreste yada başka bir adreste bayilik açmayacağına dair söz verdiği halde oğlu adına İpragaz bayiliği açtığını, müvekkilinden aldığı abone depozito makbuzlarını ve bir kısım LPG tüplerini iade etmediğini, Aygaz marka ve adını kullanmaya devam ederek sözleşmeye ve rekabet yasağına aykırı davrandığın ileri sürerek davalının eylemlerinin haksız rekabet teşkil ettiğinin tespitine, menine, fesih ihbarının Aygaz A.Ş.’ye tebliğ edildiği gün olan 04.10.2006 tarihi itibariyle sözleşmenin münfesih sayılmasına, müvekkiline teslim edilmeyen bir kısım LPG tüplerinin müvekkiline teslimine, iade edilmediği takdirde bedellerinin, sözleşmenin süresinden önce fesih edilmesi nedeniyle mahrum kalınan karın ve müvekkiline vermiş olduğu zararın tahsiline, manevi tazminata hükmolunmasına, sözleşmede düzenlenen cezai şartın ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin sözleşmeyi haklı olarak feshettiğini, iddiaların doğru olmadığını savunarak davanın reddini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre, davacının hem sözleşmeye aykırılık, hem de sözleşme bitmesine rağmen davalının haksız ve yersiz olarak davacı şirketin amblemini kullandığı iddiasıyla maddi ve manevi davası açtığını, tüm talepler değerlendirildiğinde davanın fikri ve sınai haklar hukuk mahkemesinde görülmesi gerektiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, bakiye 01,25 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 23/12/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/10242
Karar No: 2023/4409
Karar Tarihi: 27.03.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/10242 E.  ,  2023/4409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2018/1129 E., 2020/42 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/382 E., 2018/151 K.

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 18.02.2020 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 366 ıncı maddesi delaletiyle 346 ıncı maddesi gereğince kesin olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 18.02.2020 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre; dava itirazın iptali davası olup, takip miktarı 5.640,00 TL'dir. Temyize konu edilen miktar 5.640,00 TL olup, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 72.070,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu ek kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 18.02.2020 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/2627
Karar No: 2013/2167
Karar Tarihi: 11.02.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/2627 E.  ,  2013/2167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... (Kapatılan) Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 14.07.2009 tarih ve 2011/72-2011/84 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline zorunlu koltuk ferdi kaza sigorta sözleşmesi ile sigortalı davalıya ait aracın, yolcu taşımacılığı yaptığı sırada meydana gelen kaza nedeniyle ölen kişinin hak sahiplerine sigorta teminatının ödendiğini, ancak davalıya ait aracın yolcu taşımacılığı için gerekli yetki belgesinin bulunmadığını, bu nedenle poliçe genel şartları gereğince ödenen tazminattan davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek, 57.500 TL'nin temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kazanın meydana geldiği tarih itibariyle il sınırları içinde yapılan taşımalar için yetki belgesi alma zorunluluğunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamına göre, kazanın meydana geldiği 30...2006 tarih ve güzergah itibariyle davalı ...'nin aracı için yetki belgesi hususunda Karayolu Taşıma Yönetmeliği hükümlerinin uygulanamayacağı, ... Valiliği'nin taşıma yönergesinin de hazırlanıp yürürlüğe girmediği, kaza tarihi itibariyle il sınırları içerisinde yapılan yolcu taşımalarında davalı ...'ye ait araca herhangi bir yetki belgesinin verilmediği, davanın sübut bulmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,... TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 11.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/10749
Karar No: 2010/5886
Karar Tarihi: 14.04.2010

**8. Ceza Dairesi         2008/10749 E.  ,  2010/5886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde kasten silahla ateş etme

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın suç tarihinde adli sicil kaydında silinme koşulları geçekleşmemiş kasıtlı suçtan dalayı mahkumiyeti bulunduğu anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi uygulanırken, maddenin 1. fıkrasındaki hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasının "hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar" sürmesine karar verilerek, aynı maddenin 3. fıkrasına aykırılık yapılması,

Bozmayı gerektirdiğinden hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılığın CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden 5237 sayılı TCK nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısım çıkartılarak yerine "sanığın TCK.nun 53/1. madde ve fıkrasında sayılan hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına, bu yoksunluğun kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından salıverilmesine kadar, diğer hakları yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar sürmesine şeklinde ilavesi suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 14.4.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/10360
Karar No: 2011/2869
Karar Tarihi: 17.03.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/10360 E.  ,  2011/2869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Isparta 1.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 25.06.2009 tarih ve 2008/327 - 2009/290 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı taşıyıcılar kooperatifinin üyesi iken yönetim kurulunun aldığı karar ile 27.01.2004 tarihinden itibaren iş sırasına yazılmasının ve iş almasının engellendiğini, bu işlemin uygulanmaması yönünde mahkemeden ihtiyati tedbir kararı aldıklarını, davacının üyelikten ihracına ilişkin kararın ve iş verilmemesine yönelik kararın mahkemelerce iptal edildiğini, davacının kooperatiften iş alamadığı için Isparta ili dışında çalışarak barınma ve beslenme ihtiyacını haricen karşılamak durumunda bırakıldığını ve yönetim kurulunun haksız uygulamalarından dolayı manevi zarara uğradığını ileri sürerek, 1.000,00 TL maddi, 5.000,00 TL manevi tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, maddi tazminat isteminin reddine, konaklama ve yemek ücretinin manevi zarar olarak düşünülebileceği gerekçesiyle 2.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline dair verilen karar, taraf vekillerinin temyiz istemi üzerine Dairemizce, "BK'nun 98. maddesi yollamasıyla akitlerde de uygulanması gereken aynı Yasa'nın 41. maddesinde ifadesini bulan maddi zarar, haksız eylem sonucu meydana gelen azalma ile birlikte o haksız eylem sebebiyle malvarlığında meydana gelmesi engellenen çoğalmayı da kapsar. Dava konusu olayda maddi tazminat kapsamında istenen yemek ve konaklama giderleri BK'nun 49. maddesinde düzenlenen manevi tazminat kapsamında bulunmayıp, kanıtlanması halinde BK'nun 41 vd. maddeleri uyarınca maddi tazminat kapsamında kalan kalemler olduğu" gerekçesiyle davacı yararına "manevi tazminat istemine ilişkin talebin reddine karar verilmesi gereğine değinilerek" davalı yararına bozulmuş, mahalli mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sırasında alınan bilirkişi raporu benimsenerek, maddi tazminata ilişkin davanın kısmen kabulü ile 256,75 TL'nın davalıdan temerrüt faiziyle tahsiline, manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 17.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.