erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2011/8993
Karar No: 2011/12759
Karar Tarihi: 22.12.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/8993 E.  ,  2011/12759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişi vekili, İnegöl 1.İcra Müdürlüğünün 2010/743 sayılı takip dosyasında, haczedilen menkullerin müvekkiline ait olduğunu, borçlu ...'ın müvekkili şirketin üst katında ikamet ettiğini ileri sürerek haczin kaldırılmasını talep etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, takibin kira alacağına dayandığını, haczin borçluya ödeme emri tebliğ edilen adreste yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davaya dahil edilen borçlu ... diğer takip borçlusu ... Mob. Ltd. Şti'nin yetkilisi olduğunu, işyerini kapatıp boş olarak davacı şirkete beyan etmiştir.

Mahkemece, haczin borçluya ödeme emri tebliğ edilen adreste yapıldığı, davacı 3.kişi şirketin borçlunun eşi ve çocukları tarafından kurulan bir şirket olduğu, borçlunun haciz adresini davacı şirkete kiraya verdiği, borçlunun mal kaçırma amacıyla ticari işletmesini davacıya devir ettiği gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı 3.kişi vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı 3.kişi vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 18,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 22.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/12767
Karar No: 2024/13811
Karar Tarihi: 17.10.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/12767 E.  ,  2024/13811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250,00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta; 01.01.2023-31.12.2024 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2023 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki hükmün, ücret tespiti bakımından temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca bozmaya uygun olarak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

17.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/9598
Karar No: 2011/15232
Karar Tarihi: 22.12.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/9598 E.  ,  2011/15232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması ve Kiralananın tahliyesi(icra)

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından kira farkı alacağının tahsili için başlatılan icra takibine davalı borçlu tarafından süresinde itiraz edilmesi üzerine davacı icra mahkemesinden itirazın kaldırılması, kiralananın tahliyesi ile icra inkar tazminatının tahsilini istemiştir. Mahkemece dava konusunun yargılamayı gerektirdiğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Takipte dayanılan karara esas alınan 25.11.2008 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede aylık kira bedeli 500 TL olup aylık peşin ödeneceği kararlaştırılmıştır. Davacı 5.11.2010 tarihli takip talebi ile 412 TL kira farkı alacağının tahsilini istemiştir. davalı borçlu borca kısmen itirazında kira alacağının 82.20 TL sinin kabul etmiş alacağın geri kalan kısmına itiraz etmiştir. İİK 269. madde hükümleri ödeme emrinin tebliği üzerine borçlu yedi gün içinde itiraz sebeplerini 62. madde hükümleri dâhilinde icra dairesine bildirmeye mecburdur. Borçlu itirazında kira aktini ve varsa buna ait mukavelenamedeki imzasını açık ve kesin olarak ret etmez ise akti kabul etmiş sayılır hükmüne yer verilmiştir. Davacı 25.11.2008 tarihli kira sözleşmesine dayanmış olup, davalı itirazında aylık kira miktarını bildirmemiş olduğundan takibe konu edilen aylık kira miktarı kesinleşmiş sayılır. Davalı itirazında kabul ettiği miktar dışındaki alacağı da ödediğini kanıtlamak zorundadır. Bu durumda takibin kesinleşmiş olması karşısında yargılamayı gerektirir bir husus bulunmadığından işin esasının incelenip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuştur.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 22.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/3465
Karar No: 2013/6505
Karar Tarihi: 06.05.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/3465 E.  ,  2013/6505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

Hazine ile ... ve müşterekleri aralarındaki dava hakkında ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 28.02.2012 tarih ve 120/240 sayılı hükmün Daire'nin 15.10.2012 gün ve 11271/9212 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Davalılar vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, davalı üzerinde kayıtlı 1660 parselin, 3621 sayılı Kıyı Kanunu hükümleri uyarınca kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını, özel mülkiyete konu edilemeyeceğini açıklayarak tapu kaydının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili, davanın yersiz açıldığını, taşınmazın satışla devralındığını açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, bozma ilamları uyarınca davanın kabulüne,1660 sayılı parselin tapu kaydının iptaline karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiş, Dairece, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün onanmasına karar verilmiştir. Davalılar vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve Yargıtay ilâmında açıklanan gerektirici sebeplere göre yerinde olmayan ve HUMK'nun 440.maddesinde yazılı hallerden hiçbirisine uymayan davalılar vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE,

Dava dilekçesinde taşınmazın tapu kaydının iptaline karar verilmesini istenilmiş, mahkemece 1660 parselin tapu kaydının iptaline karar verilmiş ise de tapu kaydı iptal edildikten sonra taşınmazın kıyı olarak terkinine karar verilmemiştir. Bu hususta karar verilmemiş olması ve onama ilamında gözden kaçırılması maddi hataya dayanmakta olup, tapu sicilinin düzenli tutulmasına dair kararlar kamu düzenine ilişkin bulunması nedeniyle kendiliğinden göz önünde tutulması gereken hususlardandır. Dairemizin 15.10.2012 tarih, 2012/11271-9212 Esas ve Karar sayılı terkin konusunda bir karar verilmemiş olması maddi hataya dayalı olduğu anlaşılmakla, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasına tapu kaydının iptaline cümlesinden sonra gelmek üzere “…kamunun istifadesine açık kıyı olarak terkinine … ” şeklindeki cümle eklenmek suretiyle hüküm fıkrasının

düzeltilmesine, hükmün düzeltilmiş bu haliyle HMK'nun 370/2. (HUMK'nun 438/7) maddesi uyarınca aynı gerekçelerle ONANMASINA, anılan Kanunun 442. maddesi uyarınca (6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi gereğince 1086 sayılı HUMK'nun 427 ila 454. maddeleri yürürlükte bulunduğundan) takdiren 218,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye irad kaydına ve aşağıda dökümü yazılı 43,90 TL peşin harcın red harcına mahsubu ile kalan 6,55 TL’nin karar düzeltme isteyen davalılardan alınmasına 06.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/30147
Karar No: 2015/10391
Karar Tarihi: 07.05.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/30147 E.  ,  2015/10391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/09/2014

NUMARASI : 2014/289-2014/481

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 07.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2025/358
Karar No: 2025/3160
Karar Tarihi: 22.04.2025

**1. Ceza Dairesi         2025/358 E.  ,  2025/3160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR SAYISI : 2023/ 1336 E., 2023/ 1401 K.

SUÇ : Kasten yaralama

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanması

Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 30.09.2024 tarihli ve 2023/1336 Esas, 2023/1401 Karar sayılı ek kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesi ile ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan Bölge Adliye veya İlk Derece Mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 30.09.2024 tarihli ve 2023/1336 Esas, 2023/1401 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Aksaray 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.04.2025 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2017/1100
Karar No: 2021/2032
Karar Tarihi: 11.03.2021

**14. Ceza Dairesi         2017/1100 E.  ,  2021/2032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi (İnegöl Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınıp, tebliğnamede sanık olarak gösterilen ... hakkında verilen kararla ilgili kanun yoluna başvurulmadığı gözetilerek dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın işlediği kabul edilen cinsel taciz suçunun üst sınırının iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektirmesi ve mahkemece mahkumiyet hükmü kurulmasının ardından 17.10.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunla yeniden düzenlenen 5271 sayılı CMK’nın 251. maddesindeki basit yargılama usulüne dair kanuni düzenlemeden sonra 7188 sayılı Kanunun geçici 5. maddesinin 1/c bendine yönelik olarak 19.08.2020 günlü, 31218 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 25.06.2020 tarih ve 2020/16 Esas-2020/33 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa 7188 sayılı Kanunun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin (d) bendinde yer alan "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin, aynı bentte yer alan "basit yargılama usulü" yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptal edilmesi karşısında, anılan karara istinaden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz talebi bu itibarla yerinde görüldüğünden, esası incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/30145
Karar No: 2015/10392
Karar Tarihi: 07.05.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/30145 E.  ,  2015/10392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/09/2014

NUMARASI : 2014/319-2014/448

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 07.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/6013
Karar No: 2016/5581
Karar Tarihi: 07.03.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/6013 E.  ,  2016/5581 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine.

2- Davacı, davalı işyerinde satış müdürü olarak çalışırken iş akdinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğinden bahisle kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalı, davacının iş akdinin haklı nedenle sonlandırıldığını, tüm haklarının ödendiğini hiçbir alacağı olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının iş akdinin işverence haklı neden olmadan feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İhbar tazminatı, iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olması nedeniyle, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz. İşçinin 1475 sayılı Yasanın 14'üncü maddesi hükümleri uyarınca emeklilik, muvazzaf askerlik, evlilik gibi nedenlerle iş sözleşmesini feshetmesi durumunda ihbar tazminatı talep hakkı bulunmamaktadır. Anılan fesihlerde işveren de ihbar tazminatı talep edemez.

Somut olayda, davacı davalı işyerinde satış müdürü olarak çalışırken 28.04.2011 tarihinde işverence satış müdürlüğünden azledilmiştir. Bu durum davacının iş şartlarında aleyhe değişiklik olup davacının bu değişikliği kabul etmeyerek iş akdini eylemli olarak devamsızlık yapmak suretiyle haklı nedenle feshettiği anlaşılmaktadır. Bu durumda davacının kıdem tazminatı talebinin kabulü yerinde ise de ihbar tazminatı talebinin reddi gerekirken kabulüne dair hüküm kurulması isabetsiz olup karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 07/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/16951
Karar No: 2020/10245
Karar Tarihi: 07.10.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/16951 E.  ,  2020/10245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükümlü hakkında 11.01.2005 tarihli ve 2004/379 E., 2005/8 K. sayılı kararla TCK’nın 493/2, 522. maddeleri uyarınca 4 yıl hapis cezasına hükmedildiği, bu kararın 27.01.2005 tarihinde hükümlünün bildirdiği adrese usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği ve temyiz edilmeden 14.02.2005 tarihinde kesinleştiği, bilahare Cumhuriyet Başsavcılığının 5237 Sayılı Kanun’un lehe hükümlerinin değerlendirilmesi talebi üzerine mahkemece dosyanın ele alınıp, duruşma açılmadan evrak üzerinde 10.06.2005 tarihli ve 2004/376 E., 2005/7 K. sayılı ek karar ile uyarlama yapılmak suretiyle bu kez 5237 Sayılı TCK’nın 142/2-d maddesi gereğince 3 yıl hapse hükmedildiği, bu ek kararın da cezaevinde bulunan hükümlüye 15.06.2005 ve 21.06.2005 tarihlerinde bizzat tebliğ edildiği ve yine temyiz edilmeden 28.06.2005 tarihinde kesinleştiği, akabinde hükümlünün 06.02.2020 tarihli dilekçesi ile 2004/379 E., 2005/8 K. sayılı asıl karara yönelik eski hale getirme talebinde bulunduğu anlaşılmakla birlikte, hükümlünün talebinin 10.06.2005 tarihli uyarlama üzerine verilen ek karara yönelik olduğu, ek kararın itirazı kabil olarak verilmesinin temyiz kabiliyetini ortadan kaldırmayacağı ve hükmün temyizi kabil olduğu, temyizi kabil olan kararda yasa yolu bildirimi hatalı yapılarak yanıltmaya neden olunması nedeniyle ek kararın usulüne uygun kesinleşmediği ve hükümlünün öğrenme üzerine 06.02.2020 tarihli eski hale getirme talebi yerinde ve temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanığın temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 07/10/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/2174
Karar No: 2019/4960
Karar Tarihi: 14.03.2019

**2. Ceza Dairesi         2018/2174 E.  ,  2019/4960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Suça sürüklenen çocuğun iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunu hakkında kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilen kardeşi ile birlikte işlediği anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuğun eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 116/2, 119/1-c maddesinde düzenlenen iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunu oluşturduğunun belirlenmesi suretiyle yapılan incelemede;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından eylemine uyan TCK'nın 142/1-b, 116/2, 119/1-c, 31/2. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 6 yıllık zamanaşımının, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 21.07.2011 tarihi itibariyle durduğu ve suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içerisinde işlediği kasıtlı suçtan dolayı verilen hükmün kesinleşmiş olması karşısında, denetim süresi içerisindeki suçun işlendiği 04.04.2012 günü yeniden işlemeye başladığı nazara alındığında, dava zamanaşımının 20.10.2009 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 14/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.