Esas No: 2017/6860
Karar No: 2018/6936
Karar Tarihi: 28.03.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/6860 E.  ,  2018/6936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, fazla mesai ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 18.04.2009 tarihinden Eylül 2012 tarihine kadar davalıya ait otelde restoran şefi olarak çalıştığını, davacının günde 5-6 saat fazla mesai yaptığı halde bordrolarda günlük 1 saat fazla mesai yapıldığının gösterildiğini, davacının günde 12 saat, yoğun olan sezonda ise 15 saat çalıştığını, fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini iddia ederek, fazla mesai ücretinin işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının fazla mesai ücreti alacağı bulunmadığını, fazla mesai yaptığında ücretlerinin ödendiğini, aylık ücretinin yüksek olduğunu, üst düzey yönetici konumunda ve emrinde birçok yardımcı personelle çalıştığını, otelin bütün bölümlerinde üç vardiya halinde çalışıldığını, haftanın 6 günü günde 1 saat yemek molası ve yarım saat çay molası kullandırıldığını, bordroların imzalı olduğunu ve ihtirazı kayıt ileri sürülmeksizin imzalandığını, 19.05.2012 ve 10.03.2012 tarihli ibranameler bulunduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bir kısım bordrolarda fazla mesai tahakkuku yapıldığı ancak banka kayıtları incelendiğinde fazla mesai ödemesi yapılmadığı, hem davacı hem de davalı tanıkları otelin yaz kış açık olduğunu belirttikleri, haftalık mesai saatinin 30 saat olarak tespit edildiği, iş ilişkisi devam ederken alınan 10.05.2012 ve 19.05.2012 tarihli ibranamelere itibar edilmediği, işe giriş ve çıkış kayıtları incelendiğinden davacının anılan tarihlerde işten çıkışının yapılmadığı, anılan tarihlerde iş ilişkisinin devam ettiği ayrıca 9 günlük kısa bir zaman dilimi içerisinde 2. bir ibraname düzenlenmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu, her ne kadar miktar içerse de iş ilişkisi devam ederken alınan ibranamenin hukuken geçerliliğinin bulunmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili yasal süresi içinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- 4857 sayılı Kanunun 41. maddesinin dördüncü fıkrasında, işçiye isterse ücreti yerine serbest zaman kullanma hakkı tanınmıştır. Bu süre, fazla çalışma için her saat karşılığı bir saat otuz dakika, fazla süreli çalışmada ise bir saat onbeş dakika olarak belirlenmiştir. Bu sürelerin de sözleşmelerle attırılması mümkündür.

Somut uyuşmazlıkta davalı taraf, zaman zaman yapılan fazla çalışmalar nedeniyle davacıya serbest zaman kullandırıldığını savunmuş ve dayanak olarak imzalı izin kullanma belgeleri sunmuş ise de Mahkemece bu belgeler dikkate alınmadan sonuca gidilmiştir.

Dosyada mevcut fazla çalışma karşılığı serbest zaman kullanmaya ilişkin izin belgeleri, davacıya gösterilip diyecekleri tespit edildikten sonra, bir değerlendirmeye tabi tutulmalıdır.

Eksik inceleme ve araştırma ile alacağın hüküm altına alınması hatalıdır.

3- Diğer taraftan Dairemizce aynı gün incelenen 2017/6692 E. sayılı dosyadan ek dava açıldığı anlaşılmaktadır. Ek dava ile bu dosyanın birleştirilerek sonuca gidilmesi gerekmektedir.

F) SONUÇ

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 29/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.