erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2018/6448
Karar No: 2018/12337
Karar Tarihi: 18.12.2018

**13. Hukuk Dairesi         2018/6448 E.  ,  2018/12337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı bankadan tüketici kredisi kullandığını, bankanın kendisinden haksız kesintiler yaptığını ileri sürerek, 5.569,00TL’nin dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Davanın kısmen kabulü ile 4.495,00 TL nin tahsiline dair verilen karar; Dairece " ... mahkeme gerekçesinde hangi kalemlerin iade edildiği denetime açık bir şekilde gerekçelendirilmemiş, hükmedilen miktarın ne şekilde hesaplandığı anlaşılamamıştır. O halde mahkemece hangi kalemlerin kabul edildiği Yargıtay denetimine açık bir şekilde gerekçelendirilerek, gerekirse bilirkişi incelemesi de yapılarak sonucuna uygun bir karar verilmesi ... " denilerek bozulmuş, bozma doğrultusunda yapılan yargılama ve aldırılan bilirkişi raporuna da uyularak, davanın kısmen kabulü ile 1.352,96 TL nin tahsiline karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalının temyizi bakımından; 14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2018 tarihinden itibaren 2.590,00 TL. ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Davalı tarafından temyiz edilen parasal değer, 1.352,96 TL olup, bu miktar karar tarihi itibariyle 2.590,00 TL. yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427.maddesinin 2. fıkrası gereğince davalının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle davalının miktar bariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün Onanmasına, (2) numaralı bent gereğince davalının temyiz dilekçesinin Reddine, peşin alınan 35,90 TL harcın davacı ve davalıya ayrı ayrı iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 18/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/272
Karar No: 2019/3972
Karar Tarihi: 07.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/272 E.  ,  2019/3972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suç tutanağı, bilirkişi raporu, sanık savunması ve dosya kapsamına göre, sanıktan ele geçirilen 1.5 metre boyunda ve 10-15 cm çapındaki emvalin 6 ay önce kesilmiş maden direği vasıflı yapacak nitelikli meşe ağaçlarının gövde emvali olması, dip köklerin bulunamaması ve sanığın ağaç kestiğine dair delil elde edilememiş olması karşısında 6831 sayılı Kanun'un 100/1. maddesi delaletiyle 108/1. maddesinde düzenlenmiş olan suçun sübuta erdiği ve 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 12. maddesi ile TCK'nın 75. maddesinde yapılan değişiklik ve ekleme sonucu 6831 sayılı Kanun'un 108/1. maddesinde öngörülen suçun ön ödeme kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, ek savunma alınıp sanık hakkında ön ödeme prosedürü uygulanarak, sonucuna göre hukukî durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, ağaç kesme suçundan beraat kararı verilerek 6831 sayılı Kanun'un 108. maddesinden suç ihbarında bulunulması,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 07.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/6870
Karar No: 2021/6048
Karar Tarihi: 29.06.2021

**11. Ceza Dairesi         2018/6870 E.  ,  2021/6048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin temyiz talebinin incelenmesinde:

Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura kullanma fiilinin zincirleme suç oluşturduğu ve sanık hakkında TCK'nin 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; gerekçeli karar başlığında “2009” şeklinde eksik gösterilen suç tarihinin, Mahkemece “25.07.2009” olarak düzeltilmesi ve 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; 5271 sayılı CMK'nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip suçun sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler ile delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, vicdanî kanının deliller ve dosyadaki bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, fiile uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlenip uygulandığı, kurulan hükümde eleştiri dışında bir aykırılık bulunmadığı anlaşılmış; sanık müdafinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükmün ONANMASINA,

2-2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin temyiz talebinin incelenmesinde:

Sanığa yüklenen 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 29.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/37810
Karar No: 2017/3338
Karar Tarihi: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/37810 E.  ,  2017/3338 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2019/30883
Karar No: 2019/12129
Karar Tarihi: 03.10.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/30883 E.  ,  2019/12129 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dağ, Komando Okulu ve Eğitim Merkezi Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 18 Eylül 2014 tarihli ve Esas 2013/390, Karar 2014/323 sayılı karar aleyhine Milli Savunma Bakanlığının 08/03/2017 tarihli, ...YRD.: 51393309-9010-1611-17/As.Adlt. ve Kan.Gn.Md.As.Adlt.Czev. ve Müt.D.Rap.Tet. ve işl.Ş.(26.B-13-17) sayılı “Kanun Yararına Bozma istemi” konulu yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05/07/2019 gün ve 2018/23648 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

1. Dağ, Komando Okulu ve Eğitim Merkezi Komutanlığı Askeri Mahkemesinin izin tecavüzü suçundan sanık Piyade Er ... hakkındaki 2013/390 esas sayılı dava dosyası incelenmiştir.

2. Dağ, Komando Okulu ve Eğitim Merkezi Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 04 Mayıs 2010 tarihli ve 2010/140-215 Esas ve Karar sayılı hükmü ile; sanığın, 02.12.1985-18.02.2004 tarihleri arasında işlediği belirtilen izin tecavüzü suçundan mahkumiyetine karar verildiği ve takdiren hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verildiği, bu kararın sanığın temyizi üzerine Askeri Yargıtay 4. Dairesinin 15.06.2011 tarihli ve 2011/546-541 Esas ve Karar sayılı ilamı ile onanmak suretiyle kesinleştiği, Anayasa Mahkemesinin iptal kararı doğrultusunda tekrar duruşma açılarak yapılan değerlendirme sonucunda Askeri Mahkemenin 18 Eylül 2014 tarihli ve 2013/390 Esas, 2014/323 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği; bu durumda Anayasa Mahkemesinin iptal kararı doğrultusunda tayin edilen cezanın salt seçenek yaptırımlara çevrilip çevrilmeyeceğine dair Askeri Mahkemece lehe kanun değerlendirmesi yapılması gerekirken, Askeri Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşmiş olmasına rağmen uyarlama kararı kapsamında, Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılmasına dair karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu görülmüştür.

3. Bu nedenle, bahse konu kovuşturma dosyası EK-A'da gönderilmiş olup, Dağ, Komando Okulu ve Eğitim Merkezi Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 18 Eylül 2014 tarihli ve 2013/390 Esas, 2014/323 Karar sayılı kararının kanun yararına bozulması için, 353 sayılı Kanun'un 243'üncü maddesi gereğince Askeri Yargıtay Başkanlığına başvurulması istenilmekle;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yukarıda sözü edilen kanuni düzenlemeler karşısında Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Dağ, Komando Okulu ve Eğitim Merkezi Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 18 Eylül 2014 tarihli ve Esas 2013/390, Karar 2014/323 sayılı kararının CMK’nin 309/4-a maddesi uyarınca kanun yararına BOZULMASINA, Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması kararı CMK’nin 223. maddesinde tanımlanan ve davanın esasını çözen karar niteliğinde olmadığından müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, 03/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/1026
Karar No: 2016/4751
Karar Tarihi: 11.05.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/1026 E.  ,  2016/4751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .... Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

Nitelikli mala zarar verme suçundan sanığın mahkumiyetine yönelik hüküm, o yer Cumhuriyet savcısı ve sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, katılana ait fıstık ağaçlarının ve bağ evinin bulunduğu araziye gelip bir kaç adet fıstık ağacı ile bağ evine benzin dökmek suretiyle yaktığı olayda,

1-Katılanın, sanığın üvey annesi olduğunu ve kayın pederinden kalan bağa sanığın zarar verdiğini, sanığın da bağın dedesine ait olduğunu belirtmesi karşısında, öncelikle suça konu yerle ilgili kayıtlar ve sanığın dedesine ait veraset belgesinin getirtilip tapu kaydının kimler adına olduğunun ve katılan ile sanığın söz konusu yerde hak sahibi olup olmadıklarının tespit edilmesi, taşınmazın el birliği mülkiyetine konu olması halinde, fiili taksim yapılıp yapılmadığının ve dava konusu yer üzerindeki fiili kullanım hakkının belirlenmesi bakımından, ulaşılabilen diğer mülkiyet ortaklarının mahallinde yapılacak keşifte dinlenilmesi suretiyle sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayininin gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de; sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 152/1-c maddesinde öngörülen dikili ağaçlara yakarak zarar verme suçunu oluşturduğu ve aynı Kanun'un 152/2-a maddesinin de yakarak zarar verme suçunda arttırım maddesi olduğu gözetilmeden eksik ceza tayini,

Kanuna aykırı, o yer Cumhuriyet savcısı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/163
Karar No: 2015/550
Karar Tarihi: 10.02.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/163 E.  ,  2015/550 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ..'in mağdur ....i'yi kasten yaralama suçu ile sanık.. ..'nin mağdur...'e yönelik suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde sanık..'in kasten yaralama suçunun niteliği tayin, takdire ve bozma nedeni saklı kalmak kaydıyla tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin derecesi ve niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ..ve sanık .. müdafîilerinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; olay günü alkollü olan sanıkların tartışmaya başladıkları, kimin başlattığı tespit edilemeyen kavga sırasında, sanık.....'nin mağdur..in karın bölgesine bıçakla bir kez vurduğu, sanık..in ise .....'nin koluna bıçakla vurarak birbirlerini karşılıklı olarak yaraladıkları, sanık......'nin ciddi bir engel hal olmaksızın eylemini kendiliğinden sonlandırarak olay yerinden ayrıldığı olayda;

a) Sanık .....nin, mağdur ..'e yönelik eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğu anlaşıldığı halde, TCK.nun 61. maddesi uyarınca meydana gelen zararın ağırlığına göre, temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle belirlenerek kasten yaralama suçundan hüküm kurulması yerine, suç niteliğinde yanılgıya düşülerek, yazılı şekilde kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması;

b) İlk haksız hareketin hangi taraftan kaynaklandığı belli olmayacak şekilde ve karşılıklı olarak bıçak kullanmak suretiyle meydana gelen olayda; haksız tahrik hükümlerini düzenleyen ve cezanın 1/4 ile 3/4'ü arasında indirim öngören TCK.nun 29. maddesinin uygulanması sırasında, makul bir indirim yerine yazılı şekilde asgari oranda indirim yapılması suretiyle sanıklar hakkında fazla ceza tayini;

c) Sanıklar hakkında hapis cezasının kanuni sonucu olarak "belirli haklardan yoksun bırakılma" hükmünün uygulanması sırasında, TCK’nın 53/1-c maddesi uyarınca, "velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun, sanığın sadece kendi alt soyu bakımından koşullu salıverme tarihine kadar süreceğine, ait soyu olmayanlar yönünden ise cezanın infazına kadar devam edeceğine karar verilmesi gerekirken; yazılı şekilde, alt soy ayrımı yapmadan belirtilen hakları kullanmaktan koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi;

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 10/02/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/7898
Karar No: 2016/899
Karar Tarihi: 15.02.2016

**6. Hukuk Dairesi         2015/7898 E.  ,  2016/899 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İnegöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/06/2014

NUMARASI : 2012/528-2014/437

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı menfi tespit davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, araç kiralama sözleşmesi uyarınca teminat olarak alınan senedin tahsili amacıyla başlatılan icra takibi nedeniyle borçlu olmadığının tesbiti istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

01/10/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 Sayılı HMK.nun 4/1-a maddesine göre "Kiralanan taşınmazların, 09/06/1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununa göre ilamsız icra yoluyla tahliyesine ilişkin hükümler ayrık olmak üzere, kira ilişkisinden doğan alacak davaları da dahil olmak üzere tüm uyuşmazlıkları konu alan davalar ile bu davalara karşı açılan davalarda" Sulh Hukuk Mahkemesi görevlidir. Mülga 1086 sayılı HMUK.'dan farklı olarak bu düzenlemede miktar ayırımı yapılmaksızın tahliye, alacak, tazminat, kiracılık sıfatının tespiti gibi tüm kira ilişkisinden kaynaklanan uyuşmazlıkların çözüm yeri Sulh Hukuk Mahkemesi olarak gösterilmiştir.

Dava, araç kiralama sözleşmesi uyarınca teminat olarak alınan senedin tahsili amacıyla başlatılan icra takibi nedeniyle borçlu olmadığının tesbiti istemine ilişkindir. Bu durumda taraflar arasındaki uyuşmazlığın kira ilişkisine dayandığının kabulü gerekir. Davanın, 6100 Sayılı HMK.nun yürürlüğe girmesinden sonra 06/09/2013 tarihinde Asliye Hukuk Mahkemesinde açıldığı anlaşılmıştır. Görev kamu düzenine ilişkin olup bu hususun yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilmesi gerekir. Mahkemece dava dilekçesi görev yönünden reddedilerek görevsizlik kararı ile dosyanın görevli Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesi gerekirken, işin esasının incelenerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine 15/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/13191
Karar No: 2022/4908
Karar Tarihi: 23.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2017/13191 E.  ,  2022/4908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

A)“2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme ” suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık müdafisi ve Cumhuriyet savcısının temyizinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık müdafisi ile Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

B)“2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme ” suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık müdafisi ve Cumhuriyet savcısının temyizinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafisi ve Cumhuriyet savcısının diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

1)Aynı takvim yılında birden fazla sahte fatura düzenlenmesi eylemlerinin zincirleme suç oluşturduğunun ve sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeyerek eksik ceza tayini,

2)Kabule göre de;

a)Sanık hakkında mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak sahte fatura düzenleme suçundan kamu davası açıldığı, Mahkemenin gerekçe ve kabulünün de aynı yönde olduğu halde hüküm fıkrasında eylemin “sahte fatura düzenlemek veya kullanmak” şeklinde ifade edilerek hükmün karıştırılması,

b)TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 23.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/2065
Karar No: 2019/14234
Karar Tarihi: 25.06.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/2065 E.  ,  2019/14234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 32. HUKUK DAİRESİ

Davacı derece ve kademesinin tespiti ile ücret farkı, ikramiye farkı, ilave tediye alacağı ile fazla çalışma ücreti farklarının tahsilini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kararını taraf vekilleri istinaf etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince davacının istinaf talebinin süre geçtiğinden reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin bu ret kararını davacı vekili ayrıca istinaf etmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 32. Hukuk Dairesi İlk Derece Mahkemesince davacının istinaf talebinin süre geçtiğinden reddine ilişkin kararının yerinde olduğu ve davalı açısından da İlk Derece Mahkemesinin davanın kısmen kabulüne ilişkin kararının esastan yerinde olduğu gerekçesi ile taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 32. Hukuk Dairesi’ nin kararını taraf vekilleri ayrı ayrı temyiz etmişlerdir.

Taraf vekillerinin temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, taraf vekillerinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nın 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davalıya yükletilmesine, 25/06/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.