erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2006/7265
Karar No: 2006/8135
Karar Tarihi: 10.07.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/7265 E.  ,  2006/8135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 19.11.2004 gününde verilen dilekçe ile tapulu taşınmaza müdahalenin önlenmesi, ağaçların kökünden kesilmesi, havuzun kapatılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabul, kısmen reddine, havuzun kapatılmasına, davacının ağaçlarla ilgili talebinin reddine dair verilen 30.11.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, yerel mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 10.07.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/10602
Karar No: 2014/14890
Karar Tarihi: 24.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/10602 E.  ,  2014/14890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

TARİHİ : 08/10/2013

NUMARASI : 2011/699-2013/705

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde bile temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veya gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü ya da reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacılar vekiline gerekçeli kararın ve davalı tarafın temyiz dilekçesinin yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/15443
Karar No: 2017/2403
Karar Tarihi: 13.03.2017

**13. Ceza Dairesi         2015/15443 E.  ,  2017/2403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Mağdur ... parkta elinde cep telefonu ile otururken sanığın yanına gelip mağdurun elinde bulunan cep telefonunu çekip aldığı, mağdurun eve gitmek istediğini söyleyerek geri istediğinde ise beraber gidelim diyerek yürümeye başladıkları, yaklaşık beş dakika yürüdükten sonra sanığın çorabı içerisinden çıkardığı meyve bıçağını mağdura göstererek "bak bununla kendimizi savunuyoruz" diyerek bıçağı tekrar çorabına koyduğu, bir müddet yürüdükten ve mağduru oyaladıktan sonrada sanığın telefon ile kaçtığının anlaşılması karşısında sanığın eyleminin yağma suçunu oluşturdurduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de; Sanığın mağdurun üzerinde bulunan telefonu çekip almak suretiyle çaldığının anlaşılması karşısında eyleminin TCK'nın 142/2-b. maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 1412 Sayılı CMUK'un 326/son. maddesi gereği sanığın ceza süresi yönünden kazanılmış hakkının gözetilmesine, 13.03.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2023/9132
Karar No: 2023/12586
Karar Tarihi: 27.11.2023

**4. Hukuk Dairesi         2023/9132 E.  ,  2023/12586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 19.07.2023

SAYISI : 2022/1195 E., 2023/1130 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 12. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/687 E., 2021/568 K.

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 19.07.2023 tarihli ek karar ile temyiz harç ve giderlerinin eksik ödenmesi sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Ek karar davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, başvuru için gerekli harç ve giderlerin süresinde ödenmediği gerekçesiyle davalılar vekilinin temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 19.07.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi gereğince, temyiz dilekçesi verilirken eksik ödenen temyiz harç ve giderlerinin muhtıranın tebliğ tarihinden itibaren bir haftalık kesin süre içerisinde ödenmesi gerekir. 6100 sayılı Kanun’un anılan hükümleri gereğince, verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, temyiz başvurusu yapılmamış sayılır.

Dosya içeriğine göre Bölge Adliye Mahkemesince eksik ödenen temyiz harç ve giderlerinin bir haftalık kesin sürede ödenmesi için usulüne uygun olarak düzenlenen muhtıra, davalılar vekiline 10.07.2023 tarihinde tebliğ edilmiştir. Temyiz harç ve giderleri, davalılar vekili tarafından bir haftalık yasal süre içerisinde mahkeme veznesine yatırılmamıştır.

Temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 19.07.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda dökümü yazılı temyiz peşin harcının onama harcına mahsubuna,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/15992
Karar No: 2013/6417
Karar Tarihi: 25.02.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/15992 E.  ,  2013/6417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında Hazineye ait taşınmaza ev, lokanta, havuz ve duvar yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle kamu davası açılmış ise de; öncelikle refakate kadastro teknik bilirkişisi alınarak mahalinde tekrar keşif yapılıp dava konusu yerin niteliği ve köy sınırları içerisinde kalıp kalmadığının ve öteden beri köylünün ortak kullanımında olan yerlerden olup olmadığı, İmar mevzuatı içinde kalıp kalmadığı belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanunu'na göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu yerdeki yapıların belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve yapıların yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre gerektiğinde Belediye Başkanlığı da haberdar edilerek TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan Maliye hazinesi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 25.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/12646
Karar No: 2022/7023
Karar Tarihi: 07.04.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/12646 E.  ,  2022/7023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat, iade

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi uyarınca "Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56'ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK'nun 52/2. gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100,00 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000,00 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 305/1-2. maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 07.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/8172
Karar No: 2012/13400
Karar Tarihi: 16.10.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/8172 E.  ,  2012/13400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Alacak

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair kararın temyiz incelemesi duruşmalı olarak davacı tarafından süresi içinde istenilmekle gün tayin edilerek taraflara gönderilen davetiyelerin tebliğ edilmesi üzerine belli günde davalı vekili Av. ... geldi. Davacı vekili mazeret dilekçesi göndererek gelmediler. Hazır bulunanların sözlü açıklaması dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Yargıtay duruşması için kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına takdir olunan 900 TL vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine ve temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 16.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/2876
Karar No: 2014/12923
Karar Tarihi: 27.03.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/2876 E.  ,  2014/12923 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/232523

MAHKEMESİ : Geyve Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/06/2012

NUMARASI : 2009/23 (E) ve 2012/218 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Zabıt mümzii R.. Ö.. sanıkların ağaçları kestiklerini belirtmesine keşif ve bilirkişi raporunda 12 adet yapacak vasıflı meşe ağacının kesildiğinin tesbit edilmesine göre sanıklarla zabıt mümzii Rıfat arasında husumetin olup olmadığı hususu araştırılıp sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayini gerekeceğinin gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 27.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/4173
Karar No: 2016/14944
Karar Tarihi: 21.11.2016

**19. Hukuk Dairesi         2016/4173 E.  ,  2016/14944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı tarafın 1.575,60 TL ve 3.863,25 TL'lik faturalardan kaynaklanan borcunu ödemediğini, takip yoluyla borcun tahsili yoluna gidildiğini, müvekkili yararına başlatılan takibe haksız şekilde itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamına ve davalı aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkillerince ödeme yapıldığına ilişkin belgenin dosyaya sunulduğunu, müvekkillerinin borcu olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporuna göre 20/09/2013 tarih itibariyle davalının davacıya borcunun kalmadığının belirlendiği, davacının davasını ispat edemediği, bu durumda yemin deliline dayanamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1)Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan öteki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2)Davacı taraf delil listesinde yemin deliline dayanmış ve vekili aracılığı ile 24/06/2015 tarihli oturum da davalıya yemin teklifinde bulunduklarını beyan etmiştir. HMK'nın 227/1. maddesine göre uyuşmazlık konusu vakıanın ispatı için yeminden başka delili olduğunu beyan etmiş olan taraf dahi yemin teklif edebilir. Bu durumda yemin teklif hakkını kullanan davacı tarafa HMK'nın 227 ve devamı maddelerine göre davalıya yemin teklif ettiği gözetilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yasal olmayan gerekçe ile yemin hakkı kullandırılmadan yazılı şekilde hüküm tesisinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 21/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/564
Karar No: 2012/1127
Karar Tarihi: 24.02.2012

**1. Ceza Dairesi         2009/564 E.  ,  2012/1127 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2008/195007

MAHKEMESİ : Söke Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 19/02/2008, 2007/143 (E) ve 2008/38 (K)

SUÇ : Kasten yaralama.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Bahri'nin suçunun sübutu kabul, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin eksik incelemeye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddine,

Ancak;

Sanığın, öldürmeye elverişli bıçakla, hedef seçerek mağdurun hayati bölgeleri olan göğüs ve karın bölgesine toplam beş kez vurduğu, göğüs ve batına nafiz iki yaranın her birinin ayrı ayrı hayati tehlikeye neden olduğu, sanığın fiili ile açığa çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığı halde; öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması yerine, suçun niteliğinde hataya düşülerek bıçakla yaralamadan hüküm kurulması,

Yasaya aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 24/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/7265
Karar No: 2019/1706
Karar Tarihi: 14.02.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/7265 E.  ,  2019/1706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçlarına yönelik kurulan hükümlere ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezalarının miktar bu ve türlerine göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarına yönelik kurulan hükümlere ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 14.02.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/207
Karar No: 2024/295
Karar Tarihi: 22.01.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/207 E.  ,  2024/295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davalı ... yönünden davanın kısmen kabulüne, davalı ... hakkındaki davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın taraflarca istinaf edilmemesi üzerine kesinleşme şerhi düzenlenmiş, davalı vekili 12.05.2022 tarihli dilekçesi ile asli talebi olan tescil talebi hakkında hüküm kurulmadığını beyanla hükmün tamamlanmasını talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin 12.05.2022 tarihli ek kararı ile davalılar arasındaki satış sözleşmesinin iptali ile kooperatif hissesinin davacı adına tesciline ilişkin taleplerin reddine karar verilmiştir.

Ek kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince ek karardaki tespit ve değerlendirmelerin yasal mevzuata uygun olmasına, mahkemenin eksik kalan hususlarda vermiş olduğu kararında isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

6100 sayılı HMK'nın 305/A (1) maddesinde "Taraflardan her biri, nihaî kararın tebliğinden itibaren bir ay içinde, yargılamada ileri sürülmesine veya kendiliğinden hükme geçirilmesi gerekli olmasına rağmen hakkında tamamen veya kısmen karar verilmeyen hususlarda, ek karar verilmesini isteyebilir. Bu karara karşı kanun yoluna başvurulabilir." şeklinde düzenlenme getirilmiştir.

Temyiz istemi, mahkemenin HMK'nın 305 maddesi kapsamında verdiği ek kararın istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkindir.

Davacı vekilinin talebi uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen ek kararın istinafı üzerine verilen istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin karar usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/3720
Karar No: 2019/5015
Karar Tarihi: 03.10.2019

**1. Hukuk Dairesi         2019/3720 E.  ,  2019/5015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı İnegöl 2.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 12.03.2019 gün ve 29-62 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (I) sayılı tarifenin yargı harçları başlığını taşıyan bölümünün karar ve ilam harcı başlıklı III. kısmının 1. fıkrasında, konusu belli bir değerle ilgili bulunan davalarda esas hakkında karar verilmesi halinde hüküm altına alınan anlaşmazlık konusu değer üzerinden tarifede gösterilen oranda nispi karar ve ilam harcı; 2-a fıkrasında ise, 1. fıkra dışında kalan davalarla, taraf teşkiline imkan bulunmayan davalarda verilen esas hakkındaki kararlar ve davanın reddi kararlarında maktu karar ve ilam harcı; IV. kısmında da, temyiz başvuru harcı alınacağı hükme bağlanmıştır.

Öte yandan, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun(HMK'nın) geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun(HUMK'nın) 434.maddesinde, temyiz dilekçesi verilirken gerekli harcın tamamının ödenmesi gerektiği belirtilmiş; harcın tamamının ödenmemesi halinde yapılacak işlemin usul ve esasları gösterilmiş; 10.05.1965 tarihli ve 1/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararıyla da, peşin ödenmesi gerekli temyiz harcının, hüküm altına alınan karar ve ilam harcının dörtte biri olacağı kabul edilmiştir.

Somut olayda, hükmü temyiz eden davalıdan, hükmedilen ( 3.415,50 TL ) karar ve ilam harcının dörtte biri oranında nispi temyiz harcı alınması yerine, maktu temyiz harcı alınmak suretiyle dosyanın temyiz incelemesine gönderildiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda hükmü temyiz eden davalı vekiline, noksan temyiz harcını yatırması yönünde HUMK.'nun 434. maddesi gereğince usulüne uygun olarak muhtıra tebliğ edilerek, tebligat parçasının evrak arasına alınması ve muhtıranın sonucuna göre işlem yapılması,

Geri çevirme gereğinin yerine getirilip getirilmediği mahkeme hakimince denetlendikten sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.