erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2020/642
Karar No: 2020/6169
Karar Tarihi: 18.06.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/642 E.  ,  2020/6169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dairemizin 17/12/2015 ve 05/04/2018 tarihli bozma ilamlarından önce verilen ve sadece suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilen 19/10/2012 ve 15/03/2016 tarihli kararlarda suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 142/1-b, 143/1, 31/3, 168/1-4 ve 62. maddeleri uyarınca hırsızlık suçundan hükmolunan 1 yıl 3 ay 16 gün hapis cezasının 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk lehine infaz bakımından kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, bozma üzerine TCK'nın 142/1-b, 143/1, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca hırsızlık suçundan verilen 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezasının 1 yıl 3 ay 16 gün hapis cezası üzerinden infazı yerine, verilen cezanın da 1 yıl 3 ay 16 gün hapis cezasına indirilmesi; yine Dairemizin 17/12/2015 tarihli bozma ilamlarından önce verilen ve sadece suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilen 19/10/2012 tarihli kararda suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 116/2, 119/1-c, 31/3, ve 62. maddeleri uyarınca iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan hükmolunan 4.000 TL adli para cezasının 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk lehine infaz bakımından kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, bozma üzerine TCK'nın 116/4, 119/1-c, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasının 4.000 TL adli para cezası üzerinden infazı yerine, verilen cezanın da 4.000 TL adli para cezasına indirilmesi suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan; suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143/1, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca hırsızlık suçundan hükmolunan 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezasının 1 yıl 3 ay 16 gün hapis cezası üzerinden; sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 116/4, 119/1-c, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan hükmolunan 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasının 4.000 TL adli para cezası üzerinden infazının yapılmasına'' karar verilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18/06/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/14061
Karar No: 2012/4368
Karar Tarihi: 13.04.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/14061 E.  ,  2012/4368 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan sanık ...'ın bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 10.09.2009 gün ve 2009/404 Esas, 2009/480 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa uygun olarak sanığın işlediği kabul edilen reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunun 765 sayılı TCK.nın 416/3. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihi olan 13.06.2004'den inceleme tarihine kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 13.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/5966
Karar No: 2011/4107
Karar Tarihi: 16.06.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/5966 E.  ,  2011/4107 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 108 ada 26 parsel sayılı tarla niteliğinde 19475.78 m² yüzölçümündeki taşınmaz tapu kaydına dayanılarak davalı Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ... kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak adına tespit istemi ile dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazın Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların davacı ...'e ait olduğunun tapunun beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı Hazine'nin temyizi muhdesatlarla ilgili hükme yöneliktir.

Davaya konu ağaçların kadastro tespiti öncesinde de taşınmaz üzerinde bulunduğu ve davacı tarafından dikilip yetiştirildiği, mahkemece yapılan keşif ve uygulama, toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenle muhdesat niteliğindeki ağaçların 3402 sayılı Kadastro Kanununun 19.maddesi hükmüne göre davacıya ait olduğunun tutanağın beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından davalı Hazine'nin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ne var ki; mahkemece çoğun içinde azıda vardır kuralı gözetilerek üzerindeki muhdesatlarla birlikte taşınmazın tümü için açılan davada arza yönelik istemin yerinde görülmeyerek reddine, davacı tarafından meydana getirildiği belirlenen muhdesatların davacıya ait olduğunun tapu kütüğünün beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verildiğine ve bu şekilde davacının davası kısmen yerinde görüldüğüne göre davanın kısmen kabulüne karar verilmesi ve buna göre hüküm oluşturulması gerekirken muhdesat yönünden kabul kararı verildiği halde davanın reddine şeklinde hüküm oluşturulması isabetsiz ise de, yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğindin hüküm yerinin ilk fıkrasındaki "DAVANIN REDDİNE" sözlerinin çıkarılmasına, yerine "DAVANIN KISMEN KABULÜNE" sözlerinin yazılmasına, hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, hüküm düzeltilerek onandığından ve Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 16.06.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/10602
Karar No: 2013/11151
Karar Tarihi: 19.04.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/10602 E.  ,  2013/11151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadıköy 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ :09.02.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı tarafından temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 19.04.2013 günü temyiz eden davacı-davalı M... E... E... ile vekili Av. N... Ö... ve karşı taraf davalı-davacı F... D... E... ile vekili Av. H... T... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kocanın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davalı-davacı kadın lehine takdir edilen yoksulluk nafakası (TMK md. 175) çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

3-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre 2002 doğumlu müşterek çocuk Tuana lehine hükmolunan iştirak nafakası (TMK md. 182) çoktur. Mahkemece Medeni Kanunun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için taktir olunan 990 TL. vekalet ücretinin F... D...'dan alınıp M... E...'e verilmesineistek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 19.04.2013 (Cuma)
Esas No: 2016/12247
Karar No: 2017/25967
Karar Tarihi: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/12247 E.  ,  2017/25967 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2016/5671
Karar No: 2017/7142
Karar Tarihi: 01.03.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/5671 E.  ,  2017/7142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor hüküm kurumaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda incelenen emsal taşınmazlarla dava konusu taşınmazın kıyaslaması sonucu ayrı ayrı bulunan metrekare fiyatlarının ortalaması alınarak taşınmazın değerinin belirlenmesi doğru olmadığı gibi, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal olarak kabul edilen taşınmazların Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerlerinin karşılaştırılmasında; emsal taşınmazlar ile dava konusu taşınmaz aynı değerde olduğu halde dava konusu taşınmazın 6601 parsel numaralı emsalden değersiz, 6603 parsel numaralı emsalden ise daha değerli olduğu kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde yeterli, inandırıcı ve somut gerekçelere dayandırılmadan bilimsel olmayan yöntem ile değer biçilmesi doğru değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazların ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 01/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/8934
Karar No: 2022/1061
Karar Tarihi: 02.03.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/8934 E.  ,  2022/1061 K.**

**"İçtihat Metni"**

İlk Derece Mahkemesi : Gaziantep 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.07.2018 tarih ve 2018/12 - 2018/245 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olmak

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 53/1-2-3, 58/9, 63 maddeleri uyarınca hükmedilen mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin yasal şartları oluşmadığından CMK'nın 299. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanığın çocuğunun FETÖ/PDY silahlı terör örgütüyle iltisaklı okulda eğitim görmesinin örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Gaziantep 9. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/919
Karar No: 2011/3920
Karar Tarihi: 21.11.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/919 E.  ,  2011/3920 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından sanık ...'un yapılan yargılaması sonunda; ırza geçme iddiasına konu eyleminin reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunu oluşturduğunun kabulü ile bu ve atılı diğer suçtan mahkûmiyetine dair Çankırı Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26.01.2006 gün ve 2005/174 Esas, 2006/6 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak sanığın işlediği kabul edilen reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarının kanunda öngörülen cezalarının üst sınırları itibariyle, 765 sayılı ...nun 102/4. maddesine göre 5 yıllık asli zamanaşamına tâbi oldukları, 26.01.2006 tarihli mahkûmiyet hükümlerinden itibaren inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükümlerin 5237 sayılı ...nun 7 ve 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 21.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/7187
Karar No: 2015/6431
Karar Tarihi: 21.12.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/7187 E.  ,  2015/6431 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/5849

MAHKEMESİ : İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/10/2012

NUMARASI : 2012/23 (E) ve 2012/1685 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

5237 sayılı TCK'nun 51/3. maddesinde, denetim süresinin alt sınırının, mahkum olunan ceza süresinden az olamayacığının belirtilmesi ve mahkemenin de uygulama olarak denetim süresini iki yıl olarak tatbik etmesi karşısında, tebliğnamede denetim süresinin hatalı uygulandığına yönelen bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle;

Kararın gerekçe bölümünde; 5252 sayılı Türk Ceza Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddesi uyarınca suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı Yasa ile sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasanın ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın tespiti gerektiği, resmi evrakta sahtecilik suçunun cezası, 765 sayılı TCK’nın 342/1. maddesinde 2 yıldan 8 yıla kadar hapis, 5237 sayılı TCK’nun 204/1 maddesinde ise, 2 yıldan 5 yıla kadar hapis olmasına rağmen, temel cezanın alt sınırdan tayini halinde, hapis cezalarının eşit olacağı ve 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinde düzenlenen ve hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak uygulanan hak yoksunluklarının 765 sayılı Kanunda bulunmaması, cezasının ertelenmesi halinde deneme süresi içerisinde suç işlenmediği takdirde 5237 sayılı TCK’nun 51. maddesi uyarınca cezanın infaz edilmiş, 765 sayılı TCK’nun 95. maddesi gereğince de mahkumiyet vaki olmamış sayılacağı cihetle; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun lehe olmadığı gözetilmeden, bu ilkelere uyulmadan ve uygulamalı karşılaştırma yapılmadan gerekçeden yoksun olarak denetime olanak vermeyecek şekilde soyut ifadelerle 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun lehe olduğundan bahisle yazılı şekilde uygulama yapılması,

Yasaya aykırı, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca düzeltilemesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında uygulanan hüküm fıkralarında yer alan "5237 sayılı TCK'nun 204/1, 62, 51" ibareleri çıkartılıp yerlerine sırasıyla "765 sayılı TCY'nın 342/1, 59 ve 647 sayılı Yasanın 6" ibarelerinin eklenilmesi ve hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCY'nın 53. madde ve fıkralarının uygulanmasına ilişkin bölümün tamamen çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün kısmen istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.12.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/11807
Karar No: 2012/148
Karar Tarihi: 16.01.2012

**6. Hukuk Dairesi         2011/11807 E.  ,  2012/148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın tahliyesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kiralananın açıktan fena kullanımı nedeni ile tahliyesi ve tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmesi üzerine, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçelere göre kiracının kiralananı iade borcunun kira sözleşmesi sona erdikten sonra doğacağına, henüz geri verme borcu doğmadan kira ilişkisi devam ederken tazminat istenemeyeceğine göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekilinin kiralananın tahliyesine ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Taraflar arasındaki 20.03.2007 başlangıç 20.03.2017 bitim tarihli kira sözleşmesi ile 194 ada 71,72,76 parsel sayılı tapuda gül ve elma bahçesi nitelikli taşınmazların tarımsal amaçlı olarak kullanılmak üzere kiralandığı anlaşılmaktadır. Kira sözleşmesinde taşınmazlar üzerindeki ağaçların kesilmesi hususunda bir düzenleme bulunmamaktadır. Dinlenen tanıkların beyanları ve dosyadaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde taşınmaz üzerindeki meyvalı ağaçların kesilmesi hususunda davacının rızası olduğu ve taraflar arasında bu şekilde anlaşma yapıldığı hususu kanıtlanamamıştır. Bilirkişi raporuna göre taşınmazların düzenli bakımının ve ilaçlamasının yapılmadığı 71 ve 72 parsel üzerindeki meyveli ağaçların kesildiği, kiralananların açıktan fena kullanıldığı sabittir. Bu durumda BK. 289. Md. gereğince akde aykırılık nedeni ile tahliyeye karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (2) No'lu bentte yazılı nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 16.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/316
Karar No: 2010/595
Karar Tarihi: 20.01.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/316 E.  ,  2010/595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 Sayılı TCK.nun 145.maddesinde yer alan ''değer azlığı''kavramı daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca ihtiyacı kadar ve değeri az olan malın alınmasını ifade ettiği ve somut olayda uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında kullanılan elektriğin değerinin azlığı nedeniyle yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş O Yer C. Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 20/01/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.