Esas No: 2016/6708
Karar No: 2018/9003
Karar Tarihi: 20.06.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/6708 E.  ,  2018/9003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1)Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 20/10/2013 yerine 20/09/2013 olarak yazılması, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

20/10/2013 tarihli görgü tespit tutanağına göre; Müştekinin suç tarihinde saat 22.30 sıralarında evine geldiğinde, kapısının emniyet çengelinin kapalı olduğunu ve içeriden sesler geldiğini anlaması üzerine, kapıdan ayrılmadan kolluğu aradığının anlaşılması karşısında, hırsızlık eyleminin geceleyin 22.30 sularında gerçekleştiği ve bu nedenle sanık hakkında TCK’nın 142/1-b maddesi uyarınca tayin olunan cezada TCK’nın 143. maddesi uyarınca artırım yapılması gerekirken eksik cezaya hükmolunması, sanığın adli sicil kayında yer alan ve en ağır ilam niteliğinde bulunan 16.10.2012 kesinleşme tarihli, Bakırköy 7. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2004/208 Esas ve 2006/195 Karar sayılı ilamı yerine, adli sicil kaydında bulunmayan Bakırköy 26. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2011/452 Esas ve 2012/213 Karar sayılı ilamının TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrür uygulamasına esas alınması, aleyhe temyiz bulunmadığından ve tekerrüre esas ilamın infaz aşamasında gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA,

2)Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 20/10/2013 tarihi yerine 20/09/2013 olarak yanlış yazılması suretiyle CMK'nın 232/2-c maddesine aykırı davranılması,

2- 20/10/2013 tarihli Görgü tespit tutanağına göre; Müştekinin suç tarihinde saat 22:30 sıralarında evine geldiğinde, kapısının emniyet çengelinin kapalı olduğunu ve içeriden sesler geldiğini bildirmesi üzerine kapıdan ayrılmadan kolluğu aradığının bu nedenle hırsızlık eyleminin gece 22:30 sularında gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK’nın 116/4. maddesi uyarınca hüküm kurulması gerekirken TCK’nın 116/2. maddesi uyarınca hüküm kurularak eksik cezaya hükmolunması,

3-Oluşa ve dosya içeriğine göre; hırsızlık olayına ilişkin tutulan görgü ve tespit tutanağında “pencerenin zorlanarak açılmış olduğunun” tespit edildiği, mağdurun kollukta alınan ifadesinde zarara ilişkin beyanının bulunmadığının anlaşılması karşısında, mala zarar verme suçunun ne şekilde oluştuğuna ilişkin delillerin nelerden ibaret olduğu denetime olanak verecek şekilde açıklanıp belirlenmeden, dosya içeriği ile uygun düşmeyen gerekçelerle yazılı şekilde mala zarar verme suçundan üst hadden hüküm kurulması,

4-Sanık ...’ın müştekinin ikametine girerek gerçekleştirdiği konut dokunulmazlığının ihlali suçuna ilişkin hüküm kurulurken TCK’nın 116/1. maddesi yerine, 116/2. maddesi gereğince hüküm kurulması,

5-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

6-Sanığın adli sicil kayında yer alan ve en ağır ilam niteliğinde bulunan 16.10.2012 kesinleşme tarihli, Bakırköy 7. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2004/208 Esas ve 2006/195 Karar sayılı ilamı yerine, adli sicil kaydında bulunmayan Bakırköy 26. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2011/452 Esas ve 2012/213 Karar sayılı ilamının TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrür uygulamasına esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkının gözetilmesine, 20/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.