erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/1670
Karar No: 2015/19554
Karar Tarihi: 24.12.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/1670 E.  ,  2015/19554 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafiileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiilerinin sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

Katılanın hayati tehlike geçirecek ve sağ bacağında çoklu kırıklar meydana gelecek şekilde yaralandığı olayda; temel ceza belirlendikten sonra arttırım yapılırken TCK'nın 89/2-b-e maddesi ile yarı oranında arttırılması gerekirken bir kat arttırılmak suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK' un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; sanık ... hakkındaki hükmün 2. bendinde yer alan “TCK'nun 89/3-b-e” ve “360 gün” ibarelerinin çıkarılarak “TCK'nın 89/2-b-e” ve “270 gün” olarak, 3.bendinde yer alan gün karşılığı adli para cezası miktarının “225 gün” olarak, 5.bendinde yer alan adli para cezası miktarının “225 gün karşılığı 4.500 TL adli para cezası” olarak; sanık ... hakkındaki hükmün 2. bendinde yer alan “TCK'nun 89/3-b-e ” ve “240 gün” ibarelerinin çıkarılarak “TCK'nın 89/2-b-e” ve “180 gün” olarak, 3.bendinde yer alan gün karşılığı adli para cezası miktarının “150 gün” olarak, 5.bendinde yer alan adli para cezası miktarının “150 gün karşılığı 3.000 TL adli para cezası” olarak düzeltilmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/6843
Karar No: 2019/5670
Karar Tarihi: 26.06.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/6843 E.  ,  2019/5670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

A)Sanık hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığa yüklenen “2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun yasada gerektirdiği cezasının üst sınırına göre tabi olduğu 5237 sayılı Kanun‘un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihi olan en aleyhe kabulle 31.12.2006 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu konuda aynı yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE,

B)Sanık hakkında 2007, 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Suburcu Vergi Dairesi mükellefi olan sanığın 2007, 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği iddia edilen kamu davasında sanığın suçlamaları kabul etmediği ve mahkemece sanığın atılı suçu işlediğine yönelik somut delil bulunmadığı gerekçesiyle beraat kararı verildiği, ancak dosya kapsamında mükellef hakkında düzenlenen 23.02.2012 tarih ve 2012-A-2007/16 sayılı Vergi Tekniği Raporunun bulunmadığı anlaşılmakla, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, mükellef hakkında düzenlenen Vergi Tekniği raporu dosya arasına alınıp sanığa atılı suça ilişkin delilllerin neler olduğu tespit edilmeden eksik araştırma ile beraat hükümleri verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.06.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/1686
Karar No: 2014/3206
Karar Tarihi: 24.02.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/1686 E.  ,  2014/3206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Amasra Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/07/2012

NUMARASI : 2011/32-2012/127

Hazine ile R.. Ç.. ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair Amasra Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 11.07.2012 gün ve 32/127 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı Hazine vekili, parsel sayılı taşınmazın 9,21 m2'lik kısmının 3621 sayılı Kıyı Kanunu hükümleri uyarınca kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını, bu yerin özel mülkiyete konu edilemeyeceğini açıklayarak tapu kaydının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, hükmüne uyulan Yargıtay bozma ilamı uyarınca yapılan inceleme sonunda, davanın kabulüne, dava konusu parsel sayılı taşınmazın 21.05.2012 tarihli fen bilirkişi raporunda çizgilerle taranan ve B harfi ile gösterilen 9,32 m2’lik kısmının taşınmazdan tefriki ile kıyı kenar çizgisi olarak tescil dışı bırakılmasına karar verilmiştir.

Hüküm, davalılar vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından; Yargıtay 1. Hukuk Dairesi'nin 13.12.2010 tarih, 2010/12285-13244 Esas ve Karar sayılı bozma ilamında sayılı parsel sayılı taşınmaza revizyon gören Şubat 1322 tarih ve nolu tapu kayıtları ile Mayıs 1926 tarihli ve nolu tapu kayıtları, Kasım 1949 tarihli ve nolu tapu kayıtları ve Ağustos 1950 tarihli ve nolu tapu kayıtlarının ilk tesislerinden itibaren tüm tedavüllerinin ve dayanağı belgelerin getirtilerek özellikle Hazine'nin taraf olduğu tescil davaları sonucunda oluşturulup oluşturulmadığı ve Hazine'yi bağlayıp bağlamayacağı hususlarına işaret edilmiştir. Bilindiği üzere ve Yargıtay uygulamalarında ittifakla kabul edildiği gibi bozma ilamına uyulmakla davanın tarafları için lehte ve aleyhte usuli kazanılmış hak oluşturacağıda kuşkusuzdur.

Ne var ki, Mahkemece söz konusu tapu kayıtları getirtilmeden ve yöntemine uygun biçimde mahalline uygulanmadan ve özellikle de o tapu kayıtlarının oluşumunda Hazine'nin taraf olup olmadığı kayıtların dayanağı belgeler getirtilip incelenmeden eksik araştırma ve uygulama sonucunda yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Kabule göre de, bilirkişi raporunda (B) ile gösterilen 9.32 m2'lik yerin kıyı kenar çizgisi olarak tescil dışı bırakılması isabetli olmamıştır.

Davalılar vekilinin buna ilişkin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 21,15 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalılara iadesine 24.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/3105
Karar No: 2014/13991
Karar Tarihi: 16.12.2014

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2014/3105 E.  ,  2014/13991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın iptali

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına ve “taraflar arasında uyuşmazlık konusu olmayan kira sözleşmesine göre kiracının kiralananı kira süresi bitmeden erken tahliye ettiğine göre kiracı kural olarak dönem sonuna kadarki kiralardan sorumludur. Buna karşın kiralayanın da, kendi üzerine düşen görevi yapması, kiralananın yeniden kiraya verilebilmesi için gayret göstermesi, böylece zararın artmasını önlemesi, dava tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 98.maddesinin yollaması ile aynı kanunun 44. maddesi hükmü gereğidir. Bu durumda davacının zararı, tahliye tarihinden itibaren kiralananın aynı koşullarla yeniden kiraya verilebileceği tarihe kadar boş kaldığı süreye ilişkin kira parasından ibarettir. Ancak kira sözleşmesinin 8.maddesinde taraflar bir aylık feshi ihbar süresi getirerek bu süreyi bir ay olarak kararlaştırmışlardır. Bu durumda mahkemece 1 aylık feshi ihbar süresi kadar kira parasının tahsiline karar vermekle yetinilmesi gerekirken 2 aylık makul süre kirasına hükmedilmesi” doğru değil ise de, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiş olup,davalı tarafından temyiz edilmediğinden,temyiz edenin aleyhine bozma yapılamayacağından temyiz edenin sıfatı itibariyle hükmün ONANMASINA ve istek halinde aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene iadesine, 16/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/11930
Karar No: 2019/19848
Karar Tarihi: 19.12.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/11930 E.  ,  2019/19848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihi itibariyle 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında yaş küçüklüğü nedeniyle indirim yapılırken uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK’nın 31/3. maddesi yerine sehven 31/2. maddesi olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiş, şikayetçinin soruşturma aşamasında kolluktaki ifadesinde; 14/12/2014 günü saat: 18.00 sıralarında kendisine ait olan suça konu bisikleti ikametinin giriş kısmında merdiven altına kilitlemeden bıraktığını aynı gün saat 19.00 sıralarında tekrar bisikletimi koyduğu yere baktığımda yerinde olmadığını farkettiğini belirttiği ve suç tarihinde kış saati uygulaması da dikkate alınarak UYAP'tan alınan çizelgeye göre gece vaktinin saat 17.25 de başladığının anlaşılması karşısında; eyleminin gece gerçekleştirildiğinin kabulü gerektiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan cezada TCK'nın 143.maddesi gereğince artırım yapılması ve konut dokunulmazlığını bozma suçundan ise aynı Kanunun 116/4. maddesi uyarınca hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere,gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 19/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/6742
Karar No: 2015/20931
Karar Tarihi: 17.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/6742 E.  ,  2015/20931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Batı 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/12/2014

NUMARASI : 2013/222-2014/325

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş, davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 17.11.2015 günü temyiz eden davacı idareler vekili ile davalı vekilinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, taraf vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Taşınmazın belediye mücavir alanı içinde bulunduğu anlaşılmış olup, .....................nın 05.07.2013 tarihli yazısı ve bilirkişi raporları ile belirlenen özelliklerine göre, dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir.

Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tesbiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken taşınmazı tarım arazisi olarak kabul eden rapor hükme esas alınarak eksik inceleme sonucu hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 1.100,00-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya, 1.100,00-TL vekalet ücretinin de davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 17/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/3194
Karar No: 2019/9773
Karar Tarihi: 19.12.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/3194 E.  ,  2019/9773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Beraat

1- 2004 takvim yılı sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hükümlere yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Türk Ceza Kanunu‘nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu‘nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen "2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nin 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz talepleri bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunu‘nun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun‘un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMUK'nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

2- 2005-2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından kurulan hükümlere yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanıklara yüklenen “ 2005- 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarının suç tarihinde yürürlükte bulunan 213 sayılı VUK'nin 359/b-1. maddesinde öngörülen cezalarının üst sınırına göre 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği tarihten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz talepleri bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunu‘nun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunu‘nun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

19.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/14343
Karar No: 2012/885
Karar Tarihi: 12.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/14343 E.  ,  2012/885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza işyeri yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; taşınmazın başında keşif yapılıp taşınmazın niteliği belirlenmek suretiyle sanığın işyeri yapmak suretiyle tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddeleri uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 12.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi
Esas No: 2014/14293
Karar No: 2015/10459
Karar Tarihi: 11.06.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/14293 E.  ,  2015/10459 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen 8 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında, adli para cezasına çevrilmesi ve bir gün karşılığının belirlenmesi sırasında yasal dayanak olan yasa hükümlerinin gösterilmemesi ve adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesi ile TCK'nın 52/3. maddelerine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün adli para cezasına çevirmeye ilişkin 4.ncü bendinin hükümden çıkarılmasına, yerine "Sanığa verilen hapis cezasının sanığın sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesi göz önüne alınarak TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 240 gün adli para cezasına çevrilmesine, TCK 50/1-a ve 52/2 maddesi gereğince bir günlüğü taktiren 20,00 TL üzerinden paraya çevirilerek 4800,00 TL ADLİ PARA CEZASINA ÇEVRİLMESİNE," ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/2216
Karar No: 2018/6076
Karar Tarihi: 30.04.2018

**17. Ceza Dairesi         2018/2216 E.  ,  2018/6076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Bursa Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Hükmolunan cezanın miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizleri mümkün olmadığından, sanık ...'in temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

5271 sayılı CMK'nın 295/1. maddesinde “Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.” hükmünün bulunduğu, sanığın 07.02.2018 tarihinde temyiz dilekçesi verdiği, temyiz dilekçesinde temyiz sebebini bildirmediği, 05.04.2018 tarihinde ek dilekçe verdiği, bu ek dilekçenin kanunda belirtilen süre geçtikten sonra verildiği anlaşılmakla yapılan incelemede;

5271 sayılı CMK'nın 294. maddesinde düzenlenen, ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.'' şeklindeki düzenlemede gözetilerek sanığın temyiz dilekçesinde herhangi bir sebep göstermediğinin anlaşılması karşısında; sanık ...'in temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE, 30.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/14724
Karar No: 2015/11837
Karar Tarihi: 26.11.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/14724 E.  ,  2015/11837 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Mustafakemalpaşa Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/09/2015

NUMARASI : 2015/274-2015/701

İHBAR EDEN : İznik Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

KÜÇÜK : M.. E..

Vesayet hukukuna ilişkin davada Osmaneli ve Mustafakemalpaşa Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 404. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

Osmaneli Sulh Hukuk Mahkemesince küçüğün MERNİS adresinin “Z.. Mah. S.. Sok. No:.. M../B..” olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Mustafakemalpaşa Sulh Hukuk Mahkemesince ise; vasi adayının 10.08.2015 tarihli dilekçesine göre küçüğün vasi adayı ile birlikte “B.. ili O.. ilçesi A.. köyü G.. mevkiinde” ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Vasi adayının 10.08.2015 tarihli dilekçesi ve Osmaneli İmam Hatip Ortaokulunun yazısından küçüğün vasi adayı ile birlikte “B.. ili O.. ilçesi A.. köyü G.. mevkii” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın Osmaneli Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince Osmaneli Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 26/11/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.