erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2011/5894
Karar No: 2012/1601
Karar Tarihi: 06.02.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/5894 E.  ,  2012/1601 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı tarafından müvekkili hakkında 20.12.2006 keşide tarihli, 10.000 TL bedelli, 40544 nolu çeke dayalı olarak icra takibi başlatıldığını, çekteki imzanın müvekkiline ait olmadığını, söz konusu çekin, müvekkilinin rızası dışında elinden alındığını, müvekkilinin bahse konu çek ile ilgili olarak ödemeden men talimatı verdiğini, davalı ile hiçbir ticari münasebeti bulunmadığını belirterek davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama aşamasında davanın istirdat davasına dönüştürülmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin eğitim alanında faaliyet gösteren büyük bir ticari işletme olduğunu, kambiyo senetleriyle de öğrencilerin kayıt işlemlerini yaptığını, dava konusu çekin, ... ve...isimli öğrencilerin eğitim masraflarının karşılığı alındığını ve firmanın cari hesabına geçildiğini. ...'ın davacının şirketinde yetkili mühendis olarak çalıştığını, çekin karşılıksız çıkması sonucu icra takibine konu yaptıklarını bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece benimsenen grafolog bilirkişi heyet raporunda, davacı tarafından daha önce itirazsız ödenen çekler ile davaya konu çekin karşılaştırıldığı, bu karşılaştırma sonucunda dava konusu çek altında bulunan imzanın davacıya ait olduğunun tereddütsüz şekilde anlaşıldığı; davaya konu çekin, öncesinde davacı çalışanı olan, davalı şirkete ait okulda çocuğunu okutan kişi tarafından usulünce verildiği ve ticari deftere kaydedildiği, davacının davasını çek üzerindeki imzanın eli ürünü olmadığı sebebine dayandırmış olup, bu olguyu da ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 06.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/11478
Karar No: 2009/280
Karar Tarihi: 14.01.2009

**1. Hukuk Dairesi         2008/11478 E.  ,  2009/280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZNİK ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/09/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, ıslah  ettikleri  dava dilekçesinde, iştiraken  malik oldukları 554 parsel sayılı taşınmazın  bir kısmını davalının zeytin ağacı  dikmek suretiyle işgal ettiğini ileri sürüp elatmanın önlenmesi, zeytin ağaçlarının sökülmesi ve ecrimisil  istemişler, yargılama  sırasında  ecrimisil isteğini atiye  bırakmışlardır.

Davalı, davacıların  taşınmazına  tecavüzü bulunmadığını,1970'li  yıllarda yapılan  tapulama çalışmaları sırasında  hata yapıldığını, davanın tapu malikleri  aleyhine açılması gerektiğini bildirip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının davacılara ait taşınmaza  elatmasının keşfen sabit  olduğu gerekçesiyle  davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı  tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi . .raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisil  isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne  karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu 554 parsel sayılı taşınmazın  davacıların  miras bırakanı M.T. adına kayıtlı  olduğu, davalının söz konusu  taşınmazın bir kısmını  zeytin ağacı dikmek suretiyle  işgal  ettiği  belirlenerek  elatmanın önlenmesi davasının kabulüne karar  verilmesinde isabetsizlik yoktur.Bu yöne değinen davalının  temyiz  itirazları yerinde değildir.Reddine.

Ancak, ecrimisil  isteğinin atiye  bırakıldığı,yıkım isteğinin de reddine  karar verildiği gözetilerek yargılama giderlerinin kazanılan ve kaybedilen  miktarlara göre  oranlamak  suretiyle taraflara  tahmil edilmesi, ayrıca dava dilekçesinde  belirtilen  ve itiraza uğramayan  dava değeri üzerinden  davacılar yararına  avukatlık  parasına hükmedilmesi gerekirken keşfen belirlenen ve yargılama  aşamasında harcı tamamlanmayan değer  gözetilerek vekalet ücretine  karar verilmesi doğru değildir.

Davalının bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir.Kabulüyle hükmün HUMK'nun 428. Maddesi gereğince BOZULMASINA,alınan peşin hacrın temyiz edene geri verilmesine,14.1.2009  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/16301
Karar No: 2010/3250
Karar Tarihi: 11.02.2010

**9. Hukuk Dairesi         2008/16301 E.  ,  2010/3250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA :Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, hafta tatili, genel tatil,

izin ücreti, ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı; iş sözleşmesinin haksız olarak fesih edildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, hafta tatili çalışma ücreti ve genel tatil çalışma ücreti alacağı talebinde bulunmuştur.

Davalı davanın reddini savunmuş, mahkemece istek doğrultusunda karar verilmiştir.

Fazla çalışmaların, hafta tatili ve genel tatil çalışmalarının uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır(Yargıtay, 9.HD. 18.7.2008 gün 2007/ 25857 E, 2008/ 20636 K., Yargıtay 9.HD. 28.4.2005 gün 2004/ 24398 E, 2005/ 14779 K. ve Yargıtay 9.HD. 9.12.2004 gün 2004/ 11620 E, 2004/ 27020 K.). Gerçekten bir işçinin uzun süre ve her gün aynı şekilde günlük çalışma süresinin üzerinde fazla çalışma yapması, her hafta tatili ve genel tatil gününde çalışması hayatın olağan akışına uygun düşmez. Ancak, çalışmalar taktiri delil niteliğindeki tanık anlatımları yerine, yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Somut olayda; fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil çalışmalarının hesaplanması tamamen tanık beyanlarına dayanmış olmakla yukarıda açıklanan hukuksal gerekçelere göre indirime gidilmesi gerekirken tamamının hüküm altına alınması hatalı olup, kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/9289
Karar No: 2008/9648
Karar Tarihi: 22.07.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/9289 E.  ,  2008/9648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dava, Orman İdaresi tarafından taşınmazın orman olduğu savı ile açılmış tapu iptali ve orman cinsi ile tescil isteğine ilişkin olduğundan, 2797 sayılı Yargıtay K.nun 14.maddesi gereğince temyiz incelemesi 20. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Yukarıda belirtilen nedenle dosyanın görevli sözü edilen Yüksek Daire Başkanlığına gönderilmesine, 22.07.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/6333
Karar No: 2019/497
Karar Tarihi: 16.01.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/6333 E.  ,  2019/497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanık hakkında 2008,2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan açılan kamu davasında; sanığın ayakkabı boyacılığı yaptığını, okur yazar olmadığını, arkadaşı .... 'in kendi üzerine dükkan açtığını ancak üç ay sonrada vergi dairesine götürüp dükkanın kapanışını yaptırdığını, sahte faturalarla ilgisinin olmadığını, fatura düzenlemediğini savunması, sahte fatura düzenlediği şüphesiyle .... isimli kişinin ikametinde yapılan aramada çok sayıda şahıs ve şirkete ait sahte faturalar ile birlikte sanığa ait faturaların da bulunduğunun anlaşılması karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde tespiti bakımından, sanığın faturalarının ele geçirildiği....,.... hakkında dava açılmış olup olmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde birleştirilmesi, mümkün olmadığı takdirde, dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, ....,.... sanığın savunmasında geçen .... isimli şahsın tanık olarak dinlenmesi, faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler de dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları ve sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması , gerektiğinde ele geçen faturalardaki yazı ve imzaların aidiyetine ilişkin bilirkişi incelemesi yaptırıldıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine eksik araştırma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararları verilmesi,

2-Kabule göre de;

a-2008 ve 2009 takvim yıllarında farklı zamanlarda birden fazla sahte fatura düzenlendiği iddia ve kabul edildiği halde sözkonusu takvim yıllarına ilişkin verilen kararda sanık hakkında zincirleme suç hükmünün uygulanmaması,

b-213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 4369 sayılı Yasa ile değişik 359/b-1. maddesinde onsekiz aydan üç yıla kadar hapis cezası öngörülmüş olup, aynı eylemin düzenlendiği 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/b maddesinde ise üç yıldan beş yıla kadar hapis cezası öngörüldüğü nazara alındığında, 2008 takvim yılında 12. ayda düzenlenen faturalar nedeniyle temel cezanın alt sınırının 3 yıl hapis cezası olduğu gözetilmeden, 18 ay hapis cezası olarak takdir edilmesi suretiyle eksik ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 16.01.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/103
Karar No: 2012/4126
Karar Tarihi: 09.04.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/103 E.  ,  2012/4126 K.**

**"İçtihat Metni"**

Müstehcenlik suçundan sanık ...'nun yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine ilişkin Kayseri 4. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 26.11.2010 gün ve 2010/424 Esas, 2010/829 Karar sayılı hükme karşı sanık müdafiin vaki temyiz talebinin reddine dair aynı Mahkemenin 09.06.2011 tarihli Ek Kararının süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair Ek Karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek Kararın ONANMASINA, 09.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/15070
Karar No: 2020/10036
Karar Tarihi: 08.09.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/15070 E.  ,  2020/10036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında verilen ... 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 11/03/2008 tarih 2007/416 Esas, 2008/133 Karar sayılı ilamın sanığın yokluğunda verilmiş olduğu ve sanığın 06/12/2007 tarihli duruşmada beyan etmiş olduğu,.... adresine tebliğ için gönderildiği, tebligatın; mahalle muhtarının beyanına göre: "muhatap adresten taşınmış olup yeni adresinin bilinmediğinden bahisle" iade edildiği, bunun üzerine sanığın adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca göre kararın tebliğ edildiği ve yapılan tebligat işleminde usul ve yasaya aykırılık olmadığı anlaşılmıştır.

Sanığın yokluğunda verilen kararın bilinen en son adresine usulüne uygun bir şekilde 20.06.2008 tarihinde tebliğ edildiği, CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 01.12.2017 tarihinde geçerli mazereti olmaksızın sanık müdafiinin temyiz etmesi nedeniyle, yerinde görülmeyen eski hale getirmeye dair talebinin ve temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 08.09.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/1616
Karar No: 2020/1245
Karar Tarihi: 18.02.2020

**16. Ceza Dairesi         2019/1616 E.  ,  2020/1245 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : Sanıklar hakkında ayrı ayrı; TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 3, 5/1, TCK'nın 53/1-2-3, 58/9, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına yönelik

istinaf başvurularının esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Ceza süresi yönünden yasal şartları oluşmadığından; sanıklar müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMK'nın 299. maddesi uyarınca REDDİNE,

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre örgüt liderinin talimatı üzerine katılım hesabı açma, mevduat artışı, para yatırma vb. hesap hareketliliği olmayan sanık ...’ın sırf ...'da hesabının bulunmasının ve sanıkların çocuğunu örgüte müzahir okula göndermelerinin örgütsel faaliyetler olarak değerlendirilemeyeceği kabul olunarak yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanıklar müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davalarının esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın İzmir 13. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/23942
Karar No: 2013/12574
Karar Tarihi: 13.05.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/23942 E.  ,  2013/12574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmü ile sanıklar ... ve ... hakkında kavak ağaçlarının kesilmesine yönelik eylemleri nedeniyle kurulan beraat hükmüne yönelik katılanlar vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA

2-Sanıklar ... ve ... hakkında çınar ağaçlarının kesilmesine yönelik eylemleri nedeniyle kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan kurumlar vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Sanıkların orman sayılmayan, hazineye ait araziden izin almaksızın çınar ağacı kesmekten ibaret eylemlerinin 6831 sayılı Kanunun 116/b-109 maddesi ile 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 2. maddesi gereğince kabahat niteliğinde olduğu ve karşılığı olan idari para cezasının suç tarihindeki miktarı itibariyle, 5326 sayılı Kanunun 5560 sayılı Kanunun 33 maddesi ile değişik 20/2-c maddesi uyarınca soruşturma zamanaşımının 50 bin TL den az idari para cezasını gerektiren kabahatlerde üç yıl olarak düzenlendiği anlaşılmakla, kabahatin işlendiği 18/12/2006 tarihinden hüküm tarihine kadar üç yıldan fazla sürenin geçtiği dikkate alınarak zaman aşımı nedeniyle idari yaptırım kararı uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, değişen suç vasfına göre; suç tarihi ile inceleme tarihi arasında 5326 Sayılı Yasanın 20.maddesinde öngörülen zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş bulunduğu nazara alınarak gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5236 Sayılı Kanunun 20.maddesi gereğince sanık hakkında İDARİ YAPTIRIM KARARI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, suça konu emvalin sanık ...'a iadesine, 13.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/37971
Karar No: 2016/21030
Karar Tarihi: 13.12.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/37971 E.  ,  2016/21030 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen Direnme kararı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmekle temyiz isteğinin süresinde olduğu ve Dairemizin 6352 sayılı Kanun'un 40 ıncı maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun Geçici 2'nci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü;

Dairemiz ile yerel mahkeme arasındaki uyuşmazlık, davacının çalışmalarının mevsimlik işçilikte geçip geçmediği noktasında toplanmaktadır.

Dairemizin “...4-Davacının mevsimlik işçi olarak çalışıp çalışmadığı hususu taraflar arasında tartışmalıdır.

Çalışmanın sadece yılın belirli bir döneminde sürdürüldüğü veya tüm yıl boyunca çalışılmakla birlikte çalışmanın yılın belirli dönemlerinde yoğunlaştığı işyerlerinde yapılan işler mevsimlik iş olarak tanımlanabilir. Söz konusu dönemler işin niteliğine göre uzun veya kısa olabilir. Her zaman aynı miktarda işçi çalıştırmaya elverişli olmayan ve işyerinde yürütülen faaliyetin niteliğine göre işçilerin her yıl belirli sürelerde yoğun olarak çalıştıkları ve fakat yılın diğer dönemlerinde iş sözleşmelerinin, ertesi yılın faaliyet dönemi başına kadar ara vermeyi gerektirdiği işler mevsimlik iş olarak değerlendirilir.

4857 sayılı Kanunun 53 üncü maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, mevsimlik işlerde yıllık ücretli izinlere ilişkin hükümler uygulanamaz. Bir başka anlatımla, mevsimlik işçi İş Kanununun yıllık ücretli izin hükümlerine dayanarak, yıllık ücretli izin kullanma veya buna dayanarak ücret alacağı isteminde bulunamaz.

Somut olayda, davacı davalı işverene ait iki ayrı otelde yaz ve kış ayrı ayrı çalıştırılmıştır. Ancak davacının hizmet döküm cetvelinin incelenmesinde davacının yazlık otelden Ekim ayı sonunda ayrılıp kışlık otelinde Ocak ayında bildirimin yapıldığı ve yıllık bildirimlerin hiçbir zaman 330 günün üzerine çıkmadığı görülmektedir. İki işyeri arasındaki bildirimlerde de bir düzenin olduğu ve bu çalışmanın aralıklı çalışma değil, mevsimlik çalışma olarak kabulü gerektiği anlaşılmaktadır. Bu durumda, mevsimlik olarak çalışan işçinin yıllık ücretli izin hakkı ve dolayısiyle de izin ücreti talep hakkı bulunmadığından bu talebin reddi gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı gerekçeyle kabulüne karar verilmesi yasaya aykırı olup karar bozulmalıdır.“ gerekçesi ile verdiği bozma kararının usul ve yasaya uygun olmasına, yerleşik uygulamanın da bu yönde bulunmasına göre direnme kararının yerinde olmadığı anlaşıldığından, temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun Geçici Ek 2'nci maddesi uyarınca yetkili ve görevli YARGITAY HUKUK GENEL KURULU'NA GÖNDERİLMESİNE, 13/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/9812
Karar No: 2008/9800
Karar Tarihi: 09.09.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/9812 E.  ,  2008/9800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dava, Hazine ve Orman İdaresi aleyhine açılan orman cinsi ile Hazine adına kayıtlı taşınmazların tapularının iptali ve tescil isteğine ilişkin olduğundan, 2797 sayılı Yargıtay K.nun 14.maddesi gereğince temyiz incelemesi 20.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Yukarıda belirtilen nedenle dosyanın görevli sözü edilen Yüksek Daire Başkanlığına gönderilmesine, 09.09.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/9230
Karar No: 2014/9952
Karar Tarihi: 25.04.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/9230 E.  ,  2014/9952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 6. İş Mahkemesi

TARİHİ : 12/02/2013

NUMARASI : 2011/881-2013/94

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı işyerinde 17.06.2008 tarihinde temizlik işçisi olarak çalışmaya başladığını, davalı işverenin maaşını ödemediğini ve zor durumda kaldığını, bu sebeple ayrılmak durumunda kaldığını, ayrılırken iki maaş tutarının ödenmediğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı alacağı ile ücret alacağının davalıdan tahsili talep etmiştir.

Davalı taraf cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında ihbar tazminatı yönünden uyuşmazlık söz konusudur.

İhbar tazminatı, belirsiz süreli iş sözleşmesini haklı bir sebebi olmaksızın ve usulüne uygun bildirim süresi tanımadan fesheden tarafın, karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminattır. Buna göre, öncelikle iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 24 ve 25. madde yazılı olan nedenlere dayanmaksızın feshedilmiş olması ve Kanun'un 17. maddesinde belirtilen şekilde usulüne uygun olarak ihbar süresi tanınmamış olması halinde ihbar tazminatı ödenmelidir. Yine haklı fesih sebebine rağmen işçi ya da işverenin 26. maddede öngörülen hak düşürücü süre içinde fesih yoluna gitmemeleri halinde sonraki fesihlerde karşı tarafa ihbar tazminatı ödeme yükümlülüğü doğar.

İhbar tazminatı iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olduğu için, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir sebebe dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz.

Somut uyuşmazlıkta, davacı davalı işyerinde çalışmasına devam etmekte iken maaşlarının ödenmediğini ve bu nedenle işyerinden ayrılmak zorunda kaldığını belirtmiştir. Davalı taraf ise davacının devamsızlığı nedeniyle iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini beyan etmiştir. Tüm dosya kapsamına göre davacının ödenmeyen ücret alacağı bulunduğundan iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca mahkemece ihbar tazminatı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne ilişkin karar hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgiliye iadesine, 25.04.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.