erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2018/834
Karar No: 2022/5138
Karar Tarihi: 28.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2018/834 E.  ,  2022/5138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Sanık hakkında 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından açılan kamu davaları ile ilgili mahalinde her zaman hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

1) 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

5271 sayılı CMK'nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip suçun sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiş, 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

2) 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığa yüklenen “ 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 28.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/19165
Karar No: 2024/3357
Karar Tarihi: 29.02.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/19165 E.  ,  2024/3357 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2010/640 E., 2010/989 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen gerekçeli kararın 12.04.2011 tarihinde askerlik görevini ifa ettiği esnada kendi imzasına tutanakla tebliğ edildiği, ancak tebligat evrakında tebliğ yapılan kişinin kıta kumandanı veya kurum amiri olup olmadığının belirtilmediği, asker olan sanığın birlik adresine çıkarılan tebligatın 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 14. maddesinin 1. fıkrası ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 22. maddesi hükümleri uyarınca "kıta komutanı ve kurum amiri gibi en yakın üste yapılacağı şeklindeki düzenleme" dikkate alınarak tebligatın usûlsüz olduğu anlaşılmış ise de, sanığın 12.03.2018 tarihli dilekçesi ile herhangi bir temyiz isteminde bulunmadan hakkında uzlaşma hükümlerinin uygulanmasını talep ettiği, dolayısıyla verilen karardan haberdar olan sanığın temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereğince, isteme uygun olarak REDDİNE, 29.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/17722
Karar No: 2012/3319
Karar Tarihi: 13.02.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/17722 E.  ,  2012/3319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aydın 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/03/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 134/2. maddesinde ihalenin feshini isteyebilecek ilgililer sınırlı olarak sayılmıştır. Bunlar satış isteyen alacaklı, borçlu, tapu sicilindeki ilgilileri ve pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenlerdir. Öte yandan aynı maddeye göre; "Talebin reddine karar verilmesi halinde icra mahkemesi davacıyı feshi istenilen ihale bedelinin yüzde onu oranında para cezasına mahkum eder. Ancak işin esasına girilmemesi nedeniyle talebin reddi halinde para cezasına hükmolunamaz."

Somut olayda fesih talebinde bulunan şikayetçinin takipte taraf olmadığı, pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak etmediği anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece istemin aktif husumet yokluğu nedeniyle reddedilerek şikayetçi aleyhine para cezasına hükmedilmemesi gerekirken, işin esası incelenerek şikayetçinin %10 para cezasından sorumlu tutulması isabetsiz olup, hükmün bu nedenle bozulması gerekir ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından mahkeme kararının düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.

SONUÇ  : Şikayetçinin temyiz itirazlarının kabulü ile Aydın 1. İcra Hukuk Mahkemesinin 31.03.2011 tarih ve 2010/276 E. - 2011/119 K. sayılı kararının hüküm bölümünün %10 para cezası ile ilgili "davacı tarafın İİK.nun 134. maddesi uyarınca ihale bedeli olan 12000 TL'nin %10'u nispetinde olmak üzere 1200 TL para cezası ile mahkumiyetine" şeklindeki kısmının karar metninden çıkartılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle İİK 366. ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, 13/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/31811
Karar No: 2016/6076
Karar Tarihi: 09.06.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/31811 E.  ,  2016/6076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : 1-TCK'nın 157/1, 51/2, 52/2, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmü sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın olay tarihinde eski eşi olan katılandan para temin etmek amacıyla maliye kurumu tarafından yazıldığı izlenimini veren ve kira gelirini doğru beyan etmeyen kişilere yönelik takip yapıldığını belirten tarihsiz yazıyı düzenlediği ve bu yazıyı katılanın adresine posta ile gönderdiği, müştekinin gelen postayı aldıktan sonra sanığa gösterdiği, sanığın yazıyı inceleyip 4.300 TL vergi cezası olduğunu bu parayı ödemeleri gerektiğini söylediği, müştekinin sanığa inandığı ve birlikte ... iline geldikleri, sanığın katılandan para cezasını ödemek üzere 4.300 TL parayı aldığı, işlemleri kendisinin halledeceğini söylediği, kurum binasına girdiklerinde katılandan kendisini beklemesini istediği, işlemlerin bitmesinden sonra da daha önceden sahte olarak düzenlediği tahsilat makbuzunu müştekiye verdiğinin iddia edildiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın zararı karşıladığını belirtmesi ve katılana 30/12/2011 tarihli ve 4302. TL havale edildiğini gösterir dekontu ibraz etmesi karşısında, katılana ibraz edilen dekont ile zararının karşılanıp karşılanmadığı, kısmen karşılanmış olması halinde etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızasının bulunup bulunmadığının sorulmaması,

Kabule göre de;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan haklardan, sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmetten bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilme tarihinden itibaren uygulanmayacağı gözetilmeden, alt soyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesi gereğince güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; 09.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/11522
Karar No: 2018/3280
Karar Tarihi: 22.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/11522 E.  ,  2018/3280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; Başkaca temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak,

2004 sayılı İİK'nın 337/a maddesindeki ticareti usule aykırı terk etmek suçunun madde de gösterilen icra hareketlerinden birinin işlenmesi ile oluşan tek bir suç olması ve suçtan zarar görenlerin birden çok olmasının bu sonucu değiştirmeyeceği cihetle; sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesi gereğince zincirleme suç hükümlerinin uygulanmayacağı, bu hususun TCK'nın 3, 61.maddeleri gereğince temel cezanın belirlenmesinde göz önüne alınabileceğini, bu durumda İstanbul 6. İcra Ceza Mahkemesinin 2014/424 esas nolu, İstanbul 9. İcra Ceza Mahkemesinin 2015/22 esas nolu, İstanbul 22. İcra Ceza Mahkemesinin 2014/45 esas dosyalarında İİK'nın 337/a, maddesi uyarınca yargılanıp ceza aldığı, Büyükçekmece 1. İcra Ceza Mahkemesinin 2014/88 esas sayılı dosyasında da yetkisizlik kararı verildiği anlaşılan sanık hakkındaki söz konusu davaların birleştirilmesi ve tek ceza verilmesi gerekirken her dosya için ayrı ayrı mahkumiyet hükmü kurulması,

2-Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "30/05/2014 " yerine "04/06/2014" olarak yazılması,

3-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 22/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/217
Karar No: 2020/4538
Karar Tarihi: 02.06.2020

**13. Ceza Dairesi         2020/217 E.  ,  2020/4538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın eylemi Afyon otogarında gerçekleştirdiği görülmekle TCK'nın 142/1-c bendinde düzenlenen halkın yararlanmasına sunulmuş ulaşım aracı içinde veya bunların belli varış veya kalkış yerlerinde bulunan eşyaya yönelik işlendiği gözetilmeden yazılı şekilde TCK'nın 141/1 maddesinden hüküm kurulması,

2-Tüm dosya kapsamına göre Afyonkarahisar’da kış saati uygulamasında göre gecenin 17.51’de başladığı sanığın müştekinin cep telefonunu 21:00 sıralarında aldığı suçun geceden sayılan zaman diliminde gerçekleştirdiğinin anlaşılmakla, sanık hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan cezada TCK'nın 143. maddesi uyarınca arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca ceza süresi yönünden kazanılmış haklarının korunmasına, 02/06/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2017/33858
Karar No: 2019/4523
Karar Tarihi: 30.04.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/33858 E.  ,  2019/4523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen beraat hükmü katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun evrakı tefrik edilen sanıkların iş yerinde fiilen çalışmadığı halde çalışıyor gibi gösterilerek katılan kuruma bildirimde bulunulduğu ve atılı suçun işlendiği iddia edilen olayda;

Suça sürüklenen çocuğun savunmaları, katılan beyanı, işe giriş bildirgesi tanık beyanları, oluş ve tüm dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuğun katılan kurumun denetim imkanını ortadan kaldıracak mahiyette hileli hareketlerinin bulunmaması, kurumun kendisine bildirilen işyerlerini ve işe giriş bildirgelerini denetleme yetkisinin her zaman bulunması, ayrıca zararının bulunmaması karşısında suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin suçun sübut bulduğuna dair temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 30/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/3312
Karar No: 2010/3919
Karar Tarihi: 07.04.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/3312 E.  ,  2010/3919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kadastro çalışmaları sırasında ... adına tapuya tescil edilen taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını ileri sürüp, tapu kaydının iptalini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın tümünün kıyı kenar çizgisi dışında kaldığının keşfen saptandığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 07.4.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/10868
Karar No: 2023/569
Karar Tarihi: 16.02.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/10868 E.  ,  2023/569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/223 E., 2018/221 K.

SUÇ : İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi'nin, 24.01.2018 tarih ve 2018/223 Esas, 2018/221 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 293 üncü maddesinin ikinci fıkrasında yer ... ''Hüküm, temyiz eden Cumhuriyet savcısına veya ilgililere gerekçesiyle birlikte açıklanmamışsa; hükmün temyiz edildiğinin bölge adliye mahkemesince öğrenilmesinden itibaren gerekçe, yedi ... içinde tebliğ edilir.'' ve 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer ... "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." yine aynı Kanun'un 295 ... maddesinde yer ... "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi ... içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanığın, yüzüne karşı verilen hükme yönelik 5271 sayılı Kanun'un 291 ... maddesinde belirtilen 15 günlük yasal süre içerisinde temyiz dilekçesi sunduğu ancak temyiz dilekçesinde gerekçe belirtmediği ancak gerekçeli kararın da tebliğ edilmediği anlaşılmakla, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 17.03.2021 tarih ve 2019/9. MD-554 Esas ve 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, hak kaybının önlenmesi bakımından sanığa, tebligatın yapıldığı tarihten itibaren 5271 sayılı Kanun'un 295 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligatın yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması ve sanığın süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü Esas No : 2021/10868

temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname ile birlikte, gerekçeli temyiz isteminde bulunulmaması halinde ise mevcut haliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, oy birliğiyle, 16.02.2023 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2022/7910
Karar No: 2022/14169
Karar Tarihi: 17.10.2022

**7. Ceza Dairesi         2022/7910 E.  ,  2022/14169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi uyarınca "Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56'ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK'nun 52/2. gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100,00 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000,00 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükmünün 1412 sayılı CMUK'nun 305/1-2. maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, katılan Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu vekili ile o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 17/10/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/4798
Karar No: 2012/18179
Karar Tarihi: 29.05.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/4798 E.  ,  2012/18179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Tecavüz edilen yerin belediye sınırları ve kıyı kenar çizgisi içinde kalıp kalmadığı, taşınmaz üzerindeki binanın yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar Kanunu ve mevzuatı içinde olup olmadığı hususları mahallinde yapılacak keşifte kesin biçimde saptandıktan sonra sonucuna göre de gerektiğinde Belediye Başkanlığına duruşma günü bildirilerek, 5237 sayılı TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddeleri ile hükümden önce yürürlüğe giren 5841 sayılı Kanunun 1. maddesiyle değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 154/1. maddesi de tartışılarak sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, yazılı biçimde eksik incelemeyle hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 29.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/21903
Karar No: 2018/11260
Karar Tarihi: 04.06.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/21903 E.  ,  2018/11260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Her ne kadar mahkemece bozma kararına uyulmuş ise de bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki; Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Arsa niteliğindeki dava konusu ... Mahallesi 1142 ada 31 parsel sayılı taşınmaz ile emsal olarak mukayeseye esas alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri karşılaştırıldığında, emsalin rayiç değeri 25,96-TL dava konusu taşınmazın rayiç değeri 103,85-TL olduğu, dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan 4 kat değerli olduğu anlaşıldığı halde eşdeğer kabul edilmesi nedeniyle rapor inandırıcı bulunmamıştır.Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.