erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2010/42131
Karar No: 2013/4504
Karar Tarihi: 06.02.2013

**9. Hukuk Dairesi         2010/42131 E.  ,  2013/4504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, ihbar tazminatı, izin ücreti ile fazla çalışma ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin işverence feshedildiğini ileri sürerek ihbar tazminatı ile izin, fazla mesai ücret alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Karara esas alınan bilirkişi raporunda fazla mesai ücret alacağına yönelik hesaplamada davacının Pazar günleri yaz aylarında 11:00-19:00 saatleri, kış aylarında 11:00-18:00 saatleri arası yaptığı çalışmalarda ara dinlenme süresi düşülmeksizin yapılan hesaplama hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 06.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/13615
Karar No: 2021/18720
Karar Tarihi: 29.12.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/13615 E.  ,  2021/18720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK'nun 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle,

Sanık müdafiinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 29/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/263
Karar No: 2011/383
Karar Tarihi: 28.09.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/263 E.  ,  2011/383 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdurenin rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından suça sürüklenen çocuk ...'un yapılan yargılaması sonunda; reşit olmayan mağdurenin rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan açılan kamu davasının şikayet yokluğundan dolayı düşürülmesine, diğer suçtan beraatine dair İstanbul 4. Çocuk Mahkemesinden verilen 16.02.2009 gün ve 2006/847 Esas, 2009/44 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan verilen beraat hükmü ile reşit olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan açılan kamu davasının şikayet yokluğu nedeniyle düşmesine dair hüküm usul ve kanuna uygun olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 28.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/42602
Karar No: 2017/17380
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/42602 E.  ,  2017/17380 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2016/25773
Karar No: 2017/9335
Karar Tarihi: 28.03.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/25773 E.  ,  2017/9335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava,kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmuş ise de; bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir.Şöyleki;

1- Davalı idarece dava konusu ... Mahalle ... ada ... parsel sayılı taşınmaz için 24.02.2012 tarihinde tanzim edilen tahmini bedel tespit formunda metrekare birim fiyatı 32,17 TL olarak ve bozma öncesi düzenlenen ancak yöntem bakımından Dairemizce bozmaya konu edilen bilirkişi raporunda metrekare birim fiyatının 30,55 TL olarak belirtilmesine karşın,bozma sonrası düzenlenen 27.05.2016 tarihli bilirkişi raporunda metrekare birim fiyatının 3,02 TL olarak belirtildiği anlaşıldığından inandırıcı olmayan ve daha önce belirlenen bedeller ile arasında fahiş fark bulunan bilirkişi raporunun hükme esas alınması doğru ve inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2- Dava konusu taşınmazın yenileme çalışmaları sonrasında oluşan tapu kaydında Ziraat Bankası lehine yer alan ipoteğin bedele yansıtılmaması,

3-28/03/2016 tarihli Fen bilirkişi raporunda alanları belirtilen ve ve ahır bedelinin gerekçe gösterilmeksizin hesaplanmaması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 28/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/1826
Karar No: 2022/4887
Karar Tarihi: 24.05.2022

**8. Hukuk Dairesi         2022/1826 E.  ,  2022/4887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda ... Kadastro Mahkemesince verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması sonunda ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulüne, kararın kaldırılmasına, dosyanın yeniden yargılama yapılarak karar verilmek üzere kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince 24.12.2021 tarihli ek kararla temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş, 24.12.2021 tarihli ek karann Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmiştir. Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili, ... İli Merkez İlçesi ... Mahallesinde bulunan 118 ada 45,75 ve 76 parsel sayılı taşınmazların davacının dedesi adına tespit edildiğini, parseller hakkında dava bulaunmadığı halde davalıdır şerhi bulunduğunu ileri sürerek taşınmazların davacı adına tespit ve tescilini talep etmiş, 118 ada 76 parsel sayılı taşınmaz hakkındaki dava tefrik edilmiştir.

Davalı Hazine vekili ve davalı ... vekili, ayrı ayrı davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince davanın pasif husumet yokluğundan usulden reddine karar verilmiş, kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulüne, kararın kaldırılmasına, dosyanın yeniden yargılama yapılarak karar verilmek üzere kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş...kararın davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine bölge adliye mahkemesince 24.12.2021 tarihli ek kararla temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş, iş bu 4.12.2021 tarihli ek karar davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesinin 24.12.2021 tarihli ek kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesinin 24.12.2021 tarihli ek kararının 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına...24.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/4404
Karar No: 2020/4930
Karar Tarihi: 09.03.2020

**4. Ceza Dairesi         2016/4404 E.  ,  2020/4930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Silahla tehdit

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın soruşturma aşamasındaki ifadesinde elinde bıçak olmadığını belirtmesine karşın, kovuşturmada talimat mahkemesince yapılan sorgusunda elinde iş amacıyla sürekli kullanmış olduğu maket bıçağı olduğunu beyan etmesi karşısında; sanığın savunmalarındaki çelişkinin giderilmesi ile sanığın savunmalarında geçen ve olay yerinde oldukları anlaşılan güvenlik görevlileri ile katılanın kovuşturma aşamasındaki beyanlarında olay yerinde olduklarını beyan ettiği Metin Şener Saraç ile Adem Şimşek'in de tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak yöntemince dinlenilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan ...'ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 09/03/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/8283
Karar No: 2014/4892
Karar Tarihi: 27.02.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/8283 E.  ,  2014/4892 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet,

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin kusura, eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulduğuna, bilirkişi raporlarının çelişkili olduğuna ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında TCK'nın 85/1, 62. maddeleri gereğince hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezası adli para cezasına çevrilirken TCK'nın 50/4. maddesi ile sanığa verilen adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında, ödenmeyen adli para cezalarının hapse çevrileceği hususunun hükümde gösterilmemesi,

İsabetsiz olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılanmayı gerektirmeyen bu hususların aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak, düzeltilmesi mümkün bulunduğundan sanık hakkındaki hükmün 4 nolu paragrafının "Sanığa verilen hapis cezasının sanığın sosyal ve ekonomik durumuna, suçun işlenmesindeki özelliklere göre TCK'nın 50/4-l-a maddeleri uyarınca 605 gün adli para cezasına çevrilmesine ve bu cezanın TCK'nın 52/2 maddesi uyarınca bir gün karşılığı 20 TL hesabıyla, sanığın 12.100 TL adli para cezasıyla cezalandırılması" ibaresi ile değiştirilmesi ve sanık hakkındaki 5 nolu paragrafın sonuna '' ve ödenmeyen adli para cezalarının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına'' ibaresinin yazılması, suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/4284
Karar No: 2023/2650
Karar Tarihi: 11.10.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/4284 E.  ,  2023/2650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 25.01.2023

SAYISI : 2022/1096 E., 2022/974 K.

DAVA TARİHİ : 19.09.2019

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen itirazın iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davalının istinaf başvurusunun reddine, kamu düzeni ilkesi gözetilerek hükmün gerekçesi yönünden re'sen İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 25.01.2023 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 25.01.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre, hüküm altına alına ve temyize konu edilen toplam miktar 100.000,00 TL olup, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 25.01.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı fazla alınan temyiz giderinin temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/897
Karar No: 2015/18761
Karar Tarihi: 02.06.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/897 E.  ,  2015/18761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Tekerrüre esas mahkumiyet hükmü bulunduğu halde sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın, yargılamanın başından beri, bira satın almak istemesi sebebiyle mağdurun kendisine küfür ederek, raf üzerinde bulunan ekmek bıçağını alıp üzerine geldiğine ve bu haliyle ilk haksız hareketin mağdurdan kaynaklandığına dair savunmaları, temyiz dışı diğer sanık...ile tanık ...'in soruşturma ve kovuşturma aşamasındaki beyanlarında mağdurun sanığa bıçak salladığını gördüklerine ilişkin beyanları karşısında, sanığın üzerine atılı ve sabit olan kasten yaralama suçunu TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik altında işleyip işlemediği irdelenip sanığın hukuki durumunun tespit ve tayin edilerek, sonucuna göre ceza verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 02.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/19482
Karar No: 2014/39592
Karar Tarihi: 01.12.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/19482 E.  ,  2014/39592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık hakkında 6136 sayılı yasaya muhalefet suçundan verilen mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Sanık hakkında tayin olunan cezanın, karar tarihindeki miktar ve türü itibariyle hükmün, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup temyizi mümkün olmadığından, sanık ve müdafiinin temyiz isteminin CMUK'un 317.maddesi gereğince REDDİNE,

2) Sanık hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz isteminin incelenmesinde;

a) Mağdurun soruşturma aşamasında verdiği 12/01/2012 ve 13/01/2012 günlü ifadeleri arasında çelişkiler bulunması; tanık ...'ın soruşturma aşamasında ki ifadesi ile duruşmadaki ifadesinin çelişkili olması gözetilerek; adı geçenlerin duruşmaya çağrılıp beyanları arasında ki çelişkinin giderilmesinden sonra sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uyglanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Sanığın vatansız olması karşısında, nüfus kaydı yerine geçecek ikamet tezkeresi ile kimliğinin onaylı sureti getirtilmeden, annesinin ikamet tezkeresi ile yetinilerek hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK’nin 209. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Esas No: 2024/10341
Karar No: 2024/12397
Karar Tarihi: 25.09.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/10341 E.  ,  2024/12397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/622 E., 2024/270 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250.00 Türk Lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2021 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki hükmün, ücret tespiti bakımından temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca bozmaya uygun olarak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

25.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.