Esas No: 2021/18704
Karar No: 2024/8817
Karar Tarihi: 17.10.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/18704 E.  ,  2024/8817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/348 E., 2016/113 K.

ŞİKAYETÇİ : Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜMLER : Beraat

TEMYİZ EDENLER : Katılan mağdureler vekili, şikayetçi Bakanlık vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanığın, okulda matematik kurs eğitimi verdiği sırada katılan mağdure ...'nın yanına oturarak kollarını ve bacaklarını okşadığı, katılan mağdure ... ...’nın bacaklarına ve kalçasına dokunduğu anlatımıyla sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında Büyükçekmece 4. Asliye Ceza Mahkemesince sanığın eylemlerinin çocuğun istismarı suçu kapsamında kaldığı değerlendirmesiyle yargılama yapılmak üzere görevsizlik kararı verildiği, Bakırköy 7. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın katılan mağdurelere karşı atılı suçtan beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdureler Vekilinin Temyiz İsteği

Özetle sanığın eyleminin sübuta erdiğine, sanığın savunmasının atılı eylemlere yönelik olmadığına, tanıkların eylemlere ilişkin beyanlarının gerçeği yansıtmadığına, katılan mağdurelerin beyanlarının istikrarlı ve tutarlı olduğuna, taraflar arasında husumet bulunmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Şikayetçi Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un 20/2. maddesi gereğince davaya katılma hakkı bulunan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına yokluğunda yapılan yargılamaya ilişkin olarak Mahkemelerce re'sen ihbarda bulunulmasının zorunlu olup olmadığı hususunda Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunca yapılan toplantı sonucunda verilen 13.12.2019 gün ve 2019/6 Esas, 2019/7 sayılı içtihadı birleştirme kararı ile Bakanlığa bildirimde bulunulmasının zorunlu olmadığının kabul edilmesi ve 5271 sayılı Kanun'un 237/2. maddesine göre kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunulamayacağı anlaşılması karşısında, Bakanlık vekilinin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığı belirlenmiştir.

B. Katılan Mağdureler Vekilinin Temyiz İsteği yönünden

Yapılan yargılamaya, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

IV. KARAR

A. Şikayetçi Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle şikayetçi Bakanlık vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Katılan Mağdureler Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Bakırköy 7. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında katılan mağdureler vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.10.2024 tarihinde karar verildi.