erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2021/2314
Karar No: 2021/4570
Karar Tarihi: 26.04.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/2314 E.  ,  2021/4570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılmasına ve ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına dair verilen karara, ilk derece mahkemesince uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne yönelik olarak verilen kararın, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

6100 sayılı HMK’nın “Bozmaya uyma veya direnme” başlıklı 373. maddesinin birinci fıkrası; “Yargıtay ilgili dairesinin tamamen veya kısmen bozma kararı, başvurunun bölge adliye mahkemesi tarafından esastan reddi kararına ilişkin ise bölge adliye mahkemesi kararı kaldırılarak dosya, kararı veren ilk derece mahkemesine veya uygun görülecek diğer bir ilk derece mahkemesine, kararın bir örneği de bölge adliye mahkemesine gönderilir.” hükmünü,

Aynı maddenin dördüncü fıkrası ise; “Yargıtayın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.” hükmünü içermektedir.

Açıklanan madde hükümleri birlikte değerlendirildiğinde; ilk derece mahkemesi tarafından, Yargıtay’ın bozma kararı doğrultusunda karar verilmesi halinde, davanın taraflarına, karara karşı sadece temyiz yoluna başvuru olanağı tanındığı anlaşılmaktadır.

Bu halde ise; ilk derece mahkemesince verilen kararın, HMK’nın 362. maddesinde bölge adliye mahkemeleri tarafından verilen kararlar için öngörülen temyiz kesinlik sınırına tabi olacağı tartışmasızdır.

6763 sayılı kanun ile 6100 sayılı HMK'ya eklenen ek 1. madde uyarınca; aynı Kanunun 362. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 01.01.2020 tarihinden itibaren 72.070 TL’ye çıkartılmıştır.

Bozmaya uyularak verilen karar, karar tarihi itibariyle kesin niteliktedir. HMK'nın 366. maddesi atfıyla aynı Kanunun 352. maddesi uyarınca, kesin olan karar hakkında Yargıtay tarafından temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz dilekçesinin miktar itibariyle REDDİNE ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26/04/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/9058
Karar No: 2014/2046
Karar Tarihi: 29.01.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/9058 E.  ,  2014/2046 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62/1, 51/1-3, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet, erteleme

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

23/08/2008 günü gündüz saat 10:40 sıralarında meskun mahalde, refüjle bölünmüş yol iken diğer yol bölümünün asfaltlama çalışmasından dolayı taşıt trafiğine kapatılması nedeniyle çift yönlü yol haline getirilmiş, cadde vasıflı, 10 metre genişliğindeki, düz ve görüşü açık yolda yönetimindeki kamyon ile seyir halinde olan sanığın, seyir yönüne göre sağ tarafından, yer işaretlemesi ile belirtilmemiş ancak sanığın seyir yönünden görülemeyen trafik levhası ile belirlenmiş orta refüj boşluğu şeklindeki okul yaya geçidinden yola giren katılan yaya ... ve kucağındaki çocuğuna hiçbir uyarıda bulunmaksızın önlemsizce sağ yan kısmıyla çarpması neticesinde 2 yaşındaki mağdure ...'in hayati tehlike geçirecek ve 4. derece kemik kırığı oluşturacak, annesi olan müşteki ...'in ise 4. derece kemik kırığı oluşturacak şekilde yaralanmalarına neden olan sanık olayda tali kusurlu ise de, TCK'nın 61. maddesindeki kusur dışındaki diğer ölçütler ve bu bağlamda sanığın eylemi sonucu oluşan zararın derecesinin de temel cezanın tayininde dikkate alınması suretiyle, hak ve nasafet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden temel cezanın asgari hadden tesbiti suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,sanığın olayda kusurunun bulunmadığına, eksik inceleme ile hüküm verildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 29/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/11840
Karar No: 2018/8627
Karar Tarihi: 05.07.2018

**2. Ceza Dairesi         2015/11840 E.  ,  2018/8627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk hakkında, geçmişi ve kişiliği mahkemede olumlu kanaat uyandırmadığından 5237 sayılı TCK’nın 62. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına, aynı kanunun 51. maddesi uyarınca ise, yargılama sürecindeki davranışları göz önünde bulundurularak tekrar suç işlemeyeceği yönünde kanaat oluştuğu gerekçesiyle suça sürüklenen çocuğa verilen hapis cezasının ertelenmesine karar verildiği, her iki Kanun maddesinin uygulanması sırasında gösterilen gerekçelerin farklı olduğunun anlaşılması karşısında, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Suça sürüklenen çocuğun yaşının Batman 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/168 esas, 2013/459 karar ve 21.08.2013 kesinleşme tarihli ilamına göre 05.02.1994 olarak düzeltildiği ve hüküm tarihinde 18 yaşından büyük olduğu halde TCK’nın 31/3. maddesi ile indirim yapılarak eksik ceza tayini,

2- Müşteki ...’nin iş yerinden çalınan iki gömleğin değerinin 60 TL olduğunu, müşteki ...’in ....Giyim isimli iş yerinden çalınan gömleğin değerinin 60 TL olduğunu beyan etmeleri, ayrıca müşteki ...’in ise ...isimli iş yerinden çalınan 2 adet tişörtün değerinin tespit edilmediğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında müştekiler Veysi, Yahya ve Ğıdır'a yönelik hırsızlık suçlarından hüküm kurulurken, hırsızlık konusunu oluşturan malların değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılmaması,

3- Suça sürüklenen çocuk hakkında müşteki Veysi’ye karşı işlemiş olduğu hırsızlık suçundan dolayı 8 ay olarak verilen hapis cezasının TCK’nın 50/1-a maddesi uyarınca adlî para cezasına çevrilmesi sırasında, uygulama maddesi olan TCK’nın 52/2 maddesinin ve esas alınan tam gün sayısının hükümde gösterilmemiş olması

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 05.07.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/8342
Karar No: 2017/2667
Karar Tarihi: 10.04.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/8342 E.  ,  2017/2667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gerekçeli karar başlığında yanlış gösterilen suç tarihlerinin suça konu faturaların 2005, 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında kurumlar vergisinde kullanılması nedeniyle 16.04.2006, 26.04.2007, 26.04.2008 ve 26.04.2009 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sahte fatura kullanmak suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, her takvim yılı için kanaat oluşturacak sayıda fatura aslı ya da onaylı suretinin temin edilip dosya arasına konulmasından sonra, yasada öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediği incelenerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

2- 2007 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan hükümde, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı yasanın 276. maddesiyle değişik 213 sayılı Kanun'un 359/b. maddesinde öngörülen cezanın alt sınırının 3 yıl hapis olduğu gözetilmeden, temel cezanın suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunmayan değişiklikten önceki 359/b-1. maddesi uyarınca 18 ay olarak tespiti suretiyle eksik ceza tayini,

3- 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 10.04.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2010/2464
Karar No: 2011/39494
Karar Tarihi: 23.11.2011

**2. Ceza Dairesi         2010/2464 E.  ,  2011/39494 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/117286

MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/01/2008

NUMARASI : 2008/32

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, savunmasında olay tarihi öncesi evde kiracıların oturduğunu, çoğu kez kiralarını bile ödemeden habersizce ayrılıp gittiklerini belirttiği nazara alınarak, söz konusu evde suç tarihinden önce fiilen kimin oturduğu kolluk aracılığıyla araştırılıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik inceleme ile beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 23.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/22026
Karar No: 2018/2836
Karar Tarihi: 26.02.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/22026 E.  ,  2018/2836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.Şöyle ki;

Arsa niteliğindeki dava konusu ... Mahallesi 1768 ada 10 parsel (1768 ada 8 parselden ifrazla) sayılı taşınmaz ile emsal olarak mukayeseye esas alınan taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2015 yılında Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri karşılaştırıldığında, emsalin rayiç değeri 57,78-TL dava konusu taşınmazın rayiç değeri 47,27-TL dir. Dava konusu taşınmazın vergi değeri daha düşük olmasına rağmen emsalden 2 kat daha değerli kabul edilmesi ve emsal taşınmazın küçük hisseli satış olması nedeniyle rapor inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve

emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/6027
Karar No: 2023/8995
Karar Tarihi: 25.09.2023

**5. Ceza Dairesi         2023/6027 E.  ,  2023/8995 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/817 Esas, 2022/936 Karar

...

SUÇLAR : Zimmet (tüm sanıklar hak.), özel belgede sahtecilik (sanık ... hak.)

HÜKÜMLER : A) ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.03.2022 tarihli ve 2020/104 Esas, 2022/89 sayılı Kararı ile; atılı suçlardan beraat

B) Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 05.07.2022 tarihli ve 2022/817 Esas, 2022/936 sayılı Kararı ile; istinaf başvurusunun esastan reddi

...

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi, onama

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 05.07.2022 tarihli ve 2022/817 Esas, 2022/936 sayılı Kararının, katılanlar vekilleri tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın (2709 sayılı Kanun) 40 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 34 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 231 inci maddesinin ikinci fıkrası, 232 nci maddesinin altıncı fıkrası ve 291 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, mercii, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin zorunlu olduğunun belirtilmesi ve 5271 sayılı Kanun'un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında, ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır'', aynı Kanun'un "Temyiz gerekçesi" başlığını taşıyan 295 inci maddesinin birinci fıkrasında ise; "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir'' şeklindeki düzenlemeler karşısında;

Katılan Hazine vekiline 26.07.2022 tarihinde tebliğ olunan hükümde 5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi gerektiğinin bildirilmediği gibi bu hususun meşruhatlı tebligat ile de ihtar edilmediği anlaşıldığından, adı geçene yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda usulüne uygun şekilde ''5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca gerekçeli temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi halinde temyiz talebinin incelenebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceği'' hususlarını içeren meşruhatlı tebligat ile gerekçeli kararın tebliğ edilmesi,

Temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verilmesi halinde ise bu hususta ek tebliğname düzenlenmesi sonrasında iadesinin temini için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 25.09.2023 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2021/2311
Karar No: 2021/4571
Karar Tarihi: 26.04.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/2311 E.  ,  2021/4571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılmasına ve ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına dair verilen karara, ilk derece mahkemesince uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen kararın, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

6100 sayılı HMK’nın “Bozmaya uyma veya direnme” başlıklı 373. maddesinin birinci fıkrası; “Yargıtay ilgili dairesinin tamamen veya kısmen bozma kararı, başvurunun bölge adliye mahkemesi tarafından esastan reddi kararına ilişkin ise bölge adliye mahkemesi kararı kaldırılarak dosya, kararı veren ilk derece mahkemesine veya uygun görülecek diğer bir ilk derece mahkemesine, kararın bir örneği de bölge adliye mahkemesine gönderilir.” hükmünü,

Aynı maddenin dördüncü fıkrası ise; “Yargıtayın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.” hükmünü içermektedir.

Açıklanan madde hükümleri birlikte değerlendirildiğinde; ilk derece mahkemesi tarafından, Yargıtay’ın bozma kararı doğrultusunda karar verilmesi halinde, davanın taraflarına, karara karşı sadece temyiz yoluna başvuru olanağı tanındığı anlaşılmaktadır.

Bu halde ise; ilk derece mahkemesince verilen kararın, HMK’nın 362. maddesinde bölge adliye mahkemeleri tarafından verilen kararlar için öngörülen temyiz kesinlik sınırına tabi olacağı tartışmasızdır.

6763 sayılı kanun ile 6100 sayılı HMK'ya eklenen ek 1. madde uyarınca; aynı Kanunun 362. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 01.01.2020 tarihinden itibaren 72.070 TL’ye çıkartılmıştır.

Bozmaya uyularak verilen karar, karar tarihi itibariyle kesin niteliktedir. HMK'nın 366. maddesi atfıyla aynı Kanunun 352. maddesi uyarınca, kesin olan karar hakkında Yargıtay tarafından temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz dilekçesinin miktar itibariyle REDDİNE ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26/04/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/15443
Karar No: 2014/9655
Karar Tarihi: 25.09.2014

**9. Ceza Dairesi         2013/15443 E.  ,  2014/9655 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Çocuk Mahkemesi

Suç : 5816 sayılı Kanuna aykırılık, Devletin egemenlik alametlerini aşağılama, mala zarar verme

Hüküm : 1- 5816 sayılı Kanunun 1/2, 2, TCK’nın 31/3, 62. maddeleri uyarınca mahkumiyet 2- TCK’nın 300/1, 31/3, 62. maddeleri uyarınca mahkumiyet 3- TCK’nın 152/1-a, 31/3, 62, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanıklar hakkında 5816 sayılı Kanuna aykırılık ve Devletin egemenlik alametlerini aşağılama suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

2- Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a- CMK'nın 225/1. maddesinde öngörülen "hüküm ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir" biçimindeki düzenleme karşısında; dava konusu yapılacak eylemlerin açıkça ve bağımsız olarak iddianamede gösterilmesi gerekirken sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan yöntemine uygun dava açılmadığı gözetilmeden, ek savunma ile yetinilerek mahkumiyetine karar verilmesi,

b- Okulda meydana gelen zararın kovuşturma başladıktan sonra sanık ...’nın velisi Bozan Saygılı tarafından 20.10.2011 tarihli ödeme makbuzu ile giderildiğinin anlaşılması karşısında; iştirak halinde suç işleyen sanıklar hakkında TCK'nın 168/2. maddesindeki etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 25.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Kararına Uygundur. F. D.

Yazı İşl. Md.
Esas No: 2021/14298
Karar No: 2022/9794
Karar Tarihi: 23.06.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/14298 E.  ,  2022/9794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Suç tarihi itibariyle 15-18 yaşları arasında bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçu yönünden (5237 sayılı TCK’nın 116/2, 31/3. maddeleri) 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 66/2. maddeleri gereğince 5 yıl 4 ay olan olağan zamanaşımı süresinin, hükmün verildiği 12.07.2016 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK' nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

6352 sayılı Yasa’nın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, suça sürüklenen çocuğa yüklenen 20.00 TL yargılama giderinin 6183 sayılı Âmme Alacaklarının Tahsil Usûlü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olması nedeniyle Devlet Hazinesi üzerinde bırakılması gerektiği hususu infaz aşamasında resen dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usûl ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 23/06/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.