erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2017/23022
Karar No: 2020/5342
Karar Tarihi: 10.06.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/23022 E.  ,  2020/5342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma

HÜKÜM : 1- Başkasına ait kimlik bilgilerini kullanmak suçundan TCK'nın 268/1, 267/1, 269/1 maddeleri gereği mahkumiyet

2-Nitelikli dolandırıcılık suçundan TCK'nın 158/1-d, 53, 52 maddeleri gereği mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma suçlarından, sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Sanığın ne şekilde eline geçirdiği belli olmayan müşteki ...’ya ait nüfus cüzdanına kendi fotoğrafını yapıştırarak müşteki Mevlüt’e ait iş yerine giderek kendisini ... olarak tanıtarak ... plakalı aracı kiraladığı, sanığın daha sonra bu aracı alarak...'a gittiği ve aracı...'da terk edip kayıplara karıştığı, akabinde sanığın hırsızlık büro amirliğince yakalanarak, kimlik ibrazı istenmesi üzerine müşteki ...’ya ait nüfus cüzdanına kendi fotoğrafının yapıştırılmış olduğu nüfus kimliği ile müşteki ...’ya ait sürücü belgesini ibraz ettiği bu surette sanığın nitelikli dolandırıcılık ve başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma suçlarını işlediği iddia edilen somut olayda, sanığın ikrar içeren savunması, müşteki beyanları, teşhis tutanakları ve tüm dosya kapsamı karşısında, sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık ve başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 10/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/4018
Karar No: 2023/4413
Karar Tarihi: 04.10.2023

**7. Hukuk Dairesi         2022/4018 E.  ,  2023/4413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2013/396 E., 2019/24 K.

Taraflar arasındaki meraya el atmanın önlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı Hazine tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince 28.03.2022 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin temyize konu kararın kesin olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 365/1 ... maddesine göre; "Temyiz dilekçesi, kararı veren bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine veya Yargıtayın bozması üzerine hüküm veren ilk derece mahkemesine yahut temyiz edenin bulunduğu yer bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine veya ilk derece mahkemesine verilebilir."

Aynı maddenin 2 nci fıkrasına göre; "Temyiz dilekçesi, kararı veren mahkemeden başka bir mahkemeye verilmiş ise temyiz defterine kaydolunur ve durum derhal kararı temyiz edilen mahkemeye bildirilir."

Davacı Hazine Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edildiğinden temyiz dilekçesi hakkında inceleme ve değerlendirme yapma yetkisi Bölge Adliye Mahkemesine ait olup İlk Derece Mahkemesince temyiz dilekçesi hakkında değerlendirme yapılarak Bölge Adliye Mahkemesi kararının kesin olduğundan bahisle talebin reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu nedenle temyiz dilekçesi hakkında değerlendirme yapmak üzere dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi gerektiğinden ilk derece mahkemesine tetkiksiz iadesine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı Hazine temyiz dilekçesi hakkında Bölge Adliye Mahkemesince inceleme yapılması gerektiğinden dosyanın tetkiksiz İLK DERECE MAHKEMESİNE İADESİNE,

04.10.2023 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2006/3674
Karar No: 2006/5293
Karar Tarihi: 26.06.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/3674 E.  ,  2006/5293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre, iklim koşulları, arazinin toprak ve topoğrafik yapısı ile bölgesindeki konumu (büyük yerleşim yerlerine uzaklığı vb) gözetildiğinde, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerle benzer nitelikte olan ülkemizin değişik yörelerindeki kuru tarım arazilerinin değerlendirilmesinde (değeri önemli biçimde etkileyen kanıtlanmış, farklı ve özel bir etkenin bulunması durumu dışında) kapitalizasyon faiz oranı %6 olarak alınmaktadır. Hal böyle iken bilirkişi kurul raporlarında taşınmazın değerinin belirlenmesinde kapitalizasyon faizi oranının %6 yerine %5 olarak kabulü,

2-Üzerinde irtifak hakkı kurulması nedeniyle taşınmazda oluşacak değer düşüklüğü oranının saptanmasında taşınmaz malın cinsi, kullanım biçimi ile irtifak hakkının niteliği (boru hattı, enerji nakil hattı vs) kapladığı alan, yeri ve yönü gözönünde bulundurulmalıdır. Yargıtay uygulamalarında üzerinde irtifak hakkı kurulmuş olan taşınmazda bu irtifak nedeniyle oluşacak değer düşüklüğünün (taşınmazın cinsi ve niteliğine uygun kullanımı önemli ölçüde etkileyen özel bir

durum yoksa) irtifaktan etkilenen alanın mülkiyet değerinin arazide %35'ini, arsada ise %50'sini geçmeyeceği kabul edilmektedir.

Buna göre, tarım arazisi niteliğinde olan dava konusu taşınmazda irtifak nedeniyle oluşacak değer düşüklüğünün en fazla %2,4'ü geçemeyeceğinin düşünülmemesi,

3-Dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedeli bilirkişi kurulunca 983,5 YTL. olarak tespit edildiği ve bu bedel bankaya bloke edildiği halde maddi hata sonucu gerekçeli kararda kamulaştırma bedelinin 1.470,7 YTL. olduğunun belirtilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıda sözü edilen l ve 2 numaralı bozma doğrultusunda bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı, alınan bu ek raporun bozmaya uygunluğu da denetlendikten sonra 3 numaralı bozma da dikkate alınarak hasıl olacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.06.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/17386
Karar No: 2018/2797
Karar Tarihi: 17.05.2018

**19. Hukuk Dairesi         2016/17386 E.  ,  2018/2797 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davacının davalılardan traktör aldığını, satın alınan traktörde üretim hatasından kaynaklı arızalar meydana geldiğini, gizli ayıptan doğan davacı zararının giderilmesi için davalılara noter kanalı ile ayıp ihbarında bulunulduğunu, davalıların zararı karşılamadığını ileri sürerek, davaya konu traktörün ayıplı çıkması nedeniyle 6502 Sayılı Yasa’nın 11. maddesinde belirtilen seçimlik haklardan imkan bulunması halinde ayıpsız bir misli ile değiştirilmesine aksi halde ise ayıp oranında satış bedelinde indirim yapılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... AŞ vekili, davacının çiftçi traktörü ile orman işlerinde kazanç sağlamak amacıyla çalıştığını, davacının orman işinde (tomruk taşıma) çalışırken, traktörün yükleme kapasitesi üzerinde tomruk taşıyabilmesi için traktörde bazı tadilatlar gerçekleştirerek, traktörün ön ve arkasına sepet montajı yaptırdığını, davaya konu traktördeki hasarın davacının tamamen kendi kusuruyla meydana geldiğini ve traktörün kullanım amacına aykırı kullanım söz konusu olduğu için gerçekleştiğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, davaya konu hasarın kullanıcı hatasından kaynaklandığını, davacının söz konusu araca tonajından fazla yükleme yapması üzerine bu olayın meydana geldiğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının zirai faaliyetlerde kullanılmak amacı ile üretilmiş dava konusu traktörün kullanım amacının dışında, traktörün önüne demir aparat takarak odun taşımak sureti ile kullandığı oluşan hasarın üretim hatasından kaynaklanmadığı, traktördeki arızanın kullanım amacına aykırı aşırı zorlanmadan kaynaklandığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 17/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.....
Esas No: 2013/1781
Karar No: 2013/19907
Karar Tarihi: 16.12.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/1781 E.  ,  2013/19907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve ... aleyhine 24/08/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 11/10/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının davalılardan ...'ya yönelik temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davacının davalılardan ...'ya yönelik temyiz itirazlarına gelince; dava kişilik haklarına saldırı iddiasına dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davalılardan ... yönünden davanın reddine, davalılardan ... yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu olayda; olayın gelişim tarzı, davalılardan ... tarafından kullanılan ifadeler ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına hükmedilen manevi tazminat miktarı azdır. Mahkemece davacı yararına daha üst düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davacının diğer temyiz itirazlarının (1) numaralı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 16/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/5065
Karar No: 2016/4574
Karar Tarihi: 23.05.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/5065 E.  ,  2016/4574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Düşme

Sanığın komisyon karşılığı sahte fatura düzenlemek ve katma değer vergisi indirimlerinde kullanmak suretiyle üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği somut olayda; suça konu sahte faturaları 2005 yılında kurumlar vergisi beyannamesinde kullandığına ilişkin bir iddia bulunmadığı gibi dosya içeriğinde yer alan 04.07.2007 tarihli Vergi İnceleme Raporunda açıkça sanığın 2005 yılında kurumlar vergisi beyannamesini vermediğinin belirtildiği, 29.07.1998 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 4369 sayılı Yasa ile 213 sayılı Yasa'da yapılan değişiklikler ile vergi kaçakçılığı suçlarında “vergi ziyaının varlığı” suçun unsuru olmaktan çıkarıldığı, katma değer vergisi indiriminde kullanılan son fatura tarihinin 11.04.2005 tarihi olması nedeniyle, sahte fatura kullanma açısından suç tarihinin 21.05.2005 tarihi olduğu; sahte fatura düzenleme suçu açısından ise son faturanın düzenlendiği 15.04.2005 tarihinin suç tarihi olarak kabulü gerekeceği; mahkemece belirlenen suç tarihleri itibariyle lehe olan 765 sayılı TCK gereğince zamanaşımının dolduğunun kabulünde bir isabetsizlik görülmediği anlaşıldığından tebliğnamedeki 2005 yılına ilişkin kurumlar vergisi ziyaına da neden olunduğuna ve suç tarihinin 01.05.2006 tarihi olduğuna ilişen bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7. ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2004-2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden; kamu davasının vaki zamanaşımları nedeniyle ortadan kaldırıldığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 23.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/6576
Karar No: 2019/8154
Karar Tarihi: 23.12.2019

**16. Ceza Dairesi         2019/6576 E.  ,  2019/8154 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Antalya 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.11.2018 tarih ve 2017/117 - 2018/314 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2 ve 3713 sayılı Kanunun 5/1 maddesi ile TCK'nın 62/1, 53/1-2-3, 58/9 ve 63 maddeleri uyarınca verilen mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, tanık beyanları ve gerekçe içeriğine göre, çocuklarını örgüte müzahir okula göndermenin müsnet suç bakımından delil ya da örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Silahlı terör örgütü üyeliği suçunun temadi eden bir suç olması nedeniyle suç tarihinin sanığın yakalandığı tarih olan 02.03.2018 tarihi yerine ilk derece mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi karar başlıklarında hatalı olarak 15.07.2016 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimdeeksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Antalya 9. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/3047
Karar No: 2016/19941
Karar Tarihi: 05.12.2016

**3. Ceza Dairesi         2016/3047 E.  ,  2016/19941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık müdafiinin, yüzüne tefhim edilen hükmü tefhim tarihinden itibaren 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süre içinde temyiz etmesinin gerekmesine rağmen, 03.04.2014 tarihinde temyiz etmesine göre sanık müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 6723 sayılı Kanunun 33. maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

2) O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Mağdur ile sanığın sokakta karşılaşıp tartıştıkları, birbirlerine bıçak çektikleri, sanığın mağduru tek bıçak darbesi ile batın bölgesinden yaralayıp kaçtığı olayda, mahkemenin kabulünde isabetsizlik bulunmadığından, sanığın öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerektiği yönündeki tebliğname düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 05.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/2028
Karar No: 2011/7913
Karar Tarihi: 05.07.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/2028 E.  ,  2011/7913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GİRESUN 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/09/2010
Esas No: 2012/14776
Karar No: 2013/6166
Karar Tarihi: 11.04.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/14776 E.  ,  2013/6166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye esas alınan buğday, nohut ve kuru fasulyenin 2009 yılı itibarıyla sulu ve kuru şartlarda dekar başına ortalama verimini, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatını ve dekar başına üretim gideri ile kuru şartlarda kuru fasulye tarımı yapılıp yapılamayacağının gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden sorularak alınacak cevap yazıları ile getirtilen belgelerin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/15481
Karar No: 2015/205
Karar Tarihi: 06.01.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/15481 E.  ,  2015/205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, bir sebebe dayan- mayan; sanığın, cezanın adli para cezasına çevrilmesi gerektiğine ve hükmün açıklan- masının geri bırakılması gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- CMK.nun 232/6. maddesine aykırı olarak adli para cezasına esas alınan birim gün sayısı ile bir gün karşılığı takdir olunan miktarın çarpılması sırasında uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi,

2- TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,

3- 01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasa ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı CGTİK.nun 106. maddesinin 4 ve 9. fıkralarının yeniden düzenlenip, 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, infazda yetkiyi kısıtlayacak şekilde adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapis cezasının infazına karar verileceğinin belirtilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün birim gün sayısının adli para cezasına çevrilmesine ilişkin bölümüne, “TCK.nun 52/2 maddesi uyarınca” ibaresinin ilavesi; hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygu- lanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bıra- kılmasına" yazılması; yine hükümden TCK.nun 50/6. madde ve fıkrasının uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 06.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.