erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/14005
Karar No: 2016/1683
Karar Tarihi: 11.02.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/14005 E.  ,  2016/1683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kayıp kaçak bedelinin iadesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 1.989.70 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 11.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/7827
Karar No: 2008/11665
Karar Tarihi: 23.09.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/7827 E.  ,  2008/11665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 110 ada 7 ve 8 parsel sayılı sırasıyla 7429 m2 ve 7080 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar, ham ... niteliğiyle kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle Hazine adına tesbit edilmiştir. Davacı, taşınmazların kendi zilyetliğinde olduğu ve 189 tahrir numaralı vergi kaydı bulunduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın kabulüne ve dava konusu parsellerin davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parseller orman alanı dışında bırakılmıştır.

Davacının tutunduğu vergi kaydı 18.000 m2 yüzölçümünde sınırları D: Orman, B ve G: ..., K: ... olan ... oğlu ... adına kayıtlı olup, 19.03.2007 tarihli keşifte dinlenen yerel bilirkişi kaydın 6, 7 ve 8 parsellere ait olduğunu ve kayıt malikinin davacının annesi ...’nin babası olduğunu ifade etmişlerdir. 6, 7 ve 8 parsellerin kadastro tespit tutanakları incelendiğinde revizyon gören kayıt bulunmadığı, ancak 6 parselin 8456 m2 yüzölçümüyle davacının kardeşi ... adına kesinleştiği anlaşılmaktadır. Vergi kayıtları lehe olduğu kadar aleyhe de delil teşkil eder. Tutunulan vergi kaydı değişir sınırlı olduğuna göre kapsamı yüzölçümüne değer verilerek belirlenmelidir. Kesinleşen 8456 m2’lik miktar da kayıt kapsamından düşüldüğünden davacının 7 ve 8 parsellerin tamamını kazanması mümkün değildir. 4964 m2 taşınmaz bölümü kayıt miktar fazlası olup, bunun sınırdaki orman parselinden kazanıldığı kabul edilmelidir.

Ne var ki; mahkemece 189 numaralı vergi kaydının başka taşınmazlara revizyon görüp görmediği araştırılmamıştır.

O halde; öncelikle bu husus İl Özel İdare Müdürlüğünden ve Kadastro Müdürlüğünden sorulup saptanmalı, başka parsele revizyon görmüşse çekişmeli taşınmazlarla ilgisinin bulunmadığı düşünülmeli, görmemişse yukarıda açıklandığı üzere kayıt miktar fazlası olan 4964 m2 bölüm ... bilirkişiye tespit ettirilerek (ormana sınır olan taraftan) bu bölüm yönünden davanın reddine karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 23/09/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/14640
Karar No: 2012/1644
Karar Tarihi: 01.02.2012

**13. Hukuk Dairesi         2011/14640 E.  ,  2012/1644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı kurumun Teftiş Kurulu Başkanlığı'nca yapılan denetim sonunda düzenlenen 06/03/2009 tarihli raporda, Maliye Bakanlığı Hesap Uzmanları Kurumunca yapılan incelemeye göre bazı ilaç firmalarının Bakanlar Kurulu Kararnamesi'nde belirlenen karlılık oranlarını aşarak ilaç sattığı ve yıl içinde imal edilen 71 kalem ilaca ilişkin olarak haksız kazanç elde ettiklerini, davalı firmadan 2003 yılı için geri alınması gereken kamu zararının 214.522, 94 TL olduğunu, ayrıca bu miktara hesaplanması gereken yasal faiz miktarının 194.269, 58 TL olmak üzere toplam 408.792, 52 TL nin asıl alacağın 24/04/2009 tarihinden itibaren yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu benimsenmek suretiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı bu davada, davalıdan alınan ilaçların Bakanlar Kurulu Kararnamesi'nde belirlenen karlılık oranlarını aşarak ilaç sattığı nın tespitiyle kurum zararının tahsilini istemiştir. Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, 2011/14640-2012/1644

ihtilaf konusu 4 kalem ilacın bakanlığın onayladığı satış fiyatının altında iskontolu satış yapıldığı ve buna göre kurum zararının olmadığı, ancak davalının gerçek maliyeti yüksek göstermek suretiyle karlılık oranını gizlediği ve buna göre limitin aşıldığının iddia edilmesi karşısında, Maliye Hesap Uzmanları Kurulu'nun belirlediği yöntem ve kriterlerin doğru olup olmadığının davalı şirket kayıtları üzerinde oldukça uzun ve kapsamlı bir çalışmayı gerektirdiğini açıklamışlardır. Hükme esas alınan bilirkişi raporu bu haliyle, karar vermeye yeterli değildir. Mahkemece, yeniden aralarında bir “ hesap uzmanının ” da bulunduğu konusunda uzman bilirkişi heyetinden taraf, Mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak, gerçek maliyetin hesaplanması ile bakanlığın belirlediği iskontolu satış fiyatlarının karşılaştırılması sonucu satış yapılacak gerçek değer belirlenmeli ve bundan sonra dava konusu edilen zararın gerçekleşip gerçekleşmediği belirlenerek çıkan sonuca hükmedilmelidir. Eksik inceleme ile yetersiz bilirkişi raporu nazara alınarak yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: 1.bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2.bentte yazılı nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, 1.2.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/10529
Karar No: 2018/21033
Karar Tarihi: 19.11.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/10529 E.  ,  2018/21033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Ağaçlara yaş, cins ve verim durumu dikkate alınmak suretiyle değer biçilmesinde yöntem olarak bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dosya içindeki bilgi ve belegeler ile 862 parsel sayılı taşınmazın tapu kayıtlarının incelenmesinden, tapu malikinin dava dışı ... olduğu, davacı idarenin 06.07.2015 tarihli cevabında bu parsele ilişkin davalı olarak gösterilen ...' ın ... davalı olarak gösterildiğinin yazıldığı, ... vekilinin bahse konu parsel üzerinde bulunan ağaçların müvekili tarafından dikildiğinin belirtildiği ve mahkemece bu doğrultuda davaya konu 862 parselin yola terk edilen bölümleri üzerinde kalan ağaç bedellerinin davalı ...'a ödenmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Kamulaştırma Kanununun 14/5. maddesinde yer alan "İdare tarafından bu kanun hükümlerine göre tespit olunan malike ve zilyede karşı açılan davaların görülmesi sırasında, taşınmazın gerçek malikinin başka bir şahıs olduğu anlaşıldığı takdirde, davaya bu gerçek malik dahil edilmek suretiyle devam olunur" hükmü uyarınca davaya konu 862 parselin tapu maliki ...' ın, ölü ise mirasçılarının davaya dahil edilerek, taşınmaz başında yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak, gerektiğinde tanık da dinlenmek suretiyle ağaçlar yönünden mülkiyet ihtilafı çözüme kavuşturulmadan eksik araştırma ile karar verilmiş olması doğru olmadığı gibi,

2-7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedel bakımından; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davacı idare vekilinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/14021
Karar No: 2024/6291
Karar Tarihi: 22.04.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/14021 E.  ,  2024/6291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/371 E., 2019/2086 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLE : İstinaf isteminin esastan reddi (Karar), temyiz isteminin reddi (Ek Karar)

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, ek kararın onanması

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Sanık ... hakkında 25.10.2019 tarihli karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanığın temyiz isteminin aynı Kanun’un 298. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2- Sanık ... hakkında 01.02.2022 tarihli ek karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair, 01.02.2022 tarihli, 2019/371 Esas, 2019/2086 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Uşak 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/3573
Karar No: 2012/39613
Karar Tarihi: 25.12.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/3573 E.  ,  2012/39613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yargılama sürecindeki tutum ve davranışlarını gözeterek edindiği kanaate göre dosya içeriğine uygun şekilde, takdirde zaafiyete düşmeden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar veren mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki (2) nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazların reddine, ancak:

1- Olay günü sanığın evinde yapılan aramada "1" adet tabanca ve "1" adet yasak bıçak ele geçirilmiş olması karşısında; TCK.nun 44. maddesi uyarınca 6136 sayılı Kanunun 13/3. madde ve fıkrasında tanımlanan ruhsatsız tabanca taşımak suçundan dolayı, silah ve bıçak ele geçirildiği dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle ceza tayini gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında ayrıca 6136 sayılı Kanunun 15/1. madde ve fıkrasında tanımlanan yasak niteliği haiz bıçak taşımak suçundan da mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre ise;

a- Sanık hakkında 13/3. madde ve fıkrası gereğince kurulan hükümde hapis cezası yanında adli para cezası esas alınan 25 gün üzerinden TCK.nun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken, 20 gün yerine, 21 gün ve buna bağlı olarak da sonuç adli para cezasının fazla tayini,

b- Sanık hakkında hükmedilen adli para cezaları taksitlendirilirken 5237 sayılı TCK.nun 52/4, 5275 sayılı Yasanın 109 ve bu maddeye dayanılarak çıkarılan Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin infazı hakkındaki Tüzüğün 51. maddelerine aykırı olarak sanığın aleyhine ve infaz yetkisini kısıtlar şekilde para cezasının hükmün kesinleşmesinden itibaren takside bağlanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 25.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/13664
Karar No: 2024/15450
Karar Tarihi: 28.11.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/13664 E.  ,  2024/15450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının ikinci kez bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesince 28.05.2024 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 28.05.2024 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre 01.01.2023-31.12.2024 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2023 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki hükmün, ücret tespiti bakımından temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin İlk Derece Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

İlk Derece Mahkemesince verilen 28.05.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

28.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/810
Karar No: 2013/1194
Karar Tarihi: 29.01.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/810 E.  ,  2013/1194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vd. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 31/01/2006 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 14/06/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Davacı, dava bitmeden önce ceza mahkemesinin kesinleşen kararı ile yasal kısıtlılık altına girdiğinden, Yargıtay 4.Hukuk Dairesi 13/11/2012 gün ve 2011/15568 esas ve sayılı kararı ile "davacıya vasi tayin edilip edilmediğinin tespiti, vasi tayin edilmiş ise gerekçeli kararın vasiye tebliği, sonra kararı temyiz eden avukatın vasiden alacağı vekaletnameyi ibraz etmesi istenilmelidir. Veka­letname verilmezse, mahkeme ilamı vasiye “kanuni süre içinde vasinin mahkeme hükmünü ayrıca temyiz edebileceği, bu süre içinde temyiz hakkını kullanmadığı takdirde yetkisiz vekil tarafından yapılmış olan temyize icazet vermiş (kabul etmiş) sayılacağı; temyizi kabul etmiyorsa bunu açıkça bildirmesi gerektiği kaydını içerir biçimde tebligat çıkarılmalı ve sonucuna göre işlem yapılmalıdır" gerekçesiyle dosya yerel mahkemesine geri çevrilmiştir. Ancak mahkemece belirtilen şekilde işlem tesis edilmemiş sadece vesayet karar sureti dosya içerisine alınarak dava dosyası dairemize gönderilmiştir. İlk geri çevirme kararı gereği ve yukarıda belirtildiği şekilde işlem tesis edilmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Dosyanın gösterilen nedenle geri çevrilmesine 29/01/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/2885
Karar No: 2024/9074
Karar Tarihi: 26.11.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/2885 E.  ,  2024/9074 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1525 E., 2022/2017 K.

DAVA TÜRÜ : Boşanma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Silivri Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/1020 E., 2022/617 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın vekili tarafından katılma yoluyla kusur belirlemesi, iştirak nafakası miktarı, iştirak nafakası artış talebi hakkında olumlu olumsuz karar verilmemesi, yoksulluk nafakası ve tazminat taleplerinin reddi yönünden, davalı erkek vekili tarafından ise velâyet ve ortak çocuk yararına hükmedilen nafakalar duruşma istemli olarak temyiz edilmiş olup kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda 26.11.2024 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde duruşmalı temyiz eden davalı ... vekili Avukat ... geldi. Karşı taraf temyiz eden davacı ... ve vekili gelmedi. Davacı vekili Avukat ...'ın mazeret dilekçesi verdiği yokluğunda karar verilmesini talep ettiği görüldü. Belgelendirilmeyen usul ve yasaya uygun bulunmayan davacı vekilinin mazeretinin reddine karar verildi. Gelenin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen günde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, delillerin takdirinde hata görülmemesine ve özellikle yoksulluk nafakasına hükmedilebilmesi için yoksulluk nafakası yükümlüsünün kusurunun aranmayacağı ancak somut olayda tarafların gelirlerinin birbirine denk olması sebebiyle davacı kadın yararına yoksulluk nafakası takdir edilemeyeceğinin anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/1899
Karar No: 2018/8520
Karar Tarihi: 11.07.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/1899 E.  ,  2018/8520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

I- İİK'nın 337/a maddesine ilişkin kurulan hükümlere yönelik incelemede;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık ...'ya tebliğ edilen duruşma davetiyesinin iade edildiği anlaşılmakla, İİK'nın 349. maddesinin 5. fıkrasına uygun olarak, duruşmaya gelmediği takdirde yargılamanın yokluğunda yapılabileceğine ilişkin şerh bulunan duruşma davetiyesinin usulüne uygun şekilde sanığa tebliğ edilmeden sanığın yokluğunda yargılama yapılarak savunma hakkının kısıtlanması,

Kabule göre;

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-Suç tarihinin 31/07/2015 olmasına rağmen, karar başlığında 2014 şeklinde gösterilmesi,

II- İİK’nın 333/a maddesine ilişkin temyiz talebine yönelik incelemede ise;

Şikayetçi vekilinin şikayet dilekçesinde İİK’nın 333/a maddesi uyarınca cezalandırılması talebinde de bulunmuş olması karşısında bu talep yönünden bir hüküm kurulmaması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıklar müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 11/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.