Esas No: 2022/14549
Karar No: 2023/345
Karar Tarihi: 25.01.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/14549 E.  ,  2023/345 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI :

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Batman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.05.2022 tarihli ve 2022/64 Esas, 2022/328 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi yollaması ile 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci ve üçüncü cümlesi, 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrası, aynı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 ve 53 üncü maddesi uyarınca 15 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 20.09.2022 tarihli ve 2022/995 Esas, 2022/884 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Sanığın cinsel saikle hareket etmediği, somut delil olmadan karar verildiği, suçun işlendiği hususunda ciddi şüpheler olduğu ve şüpheden sanığın yararlanacağı, suç işlendiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin nitelikte inandırıcı delil bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Mağdurun olay tarihi itibarı ile henüz on iki - on beş yaş aralığında olduğu, sanık ile mağdur ve ailesinin tanışık olduğu ve sanık ve mağdurun sık olacak şekilde dışarıda görüşüp vakit geçirdikleri, mağdurun ailesinin de mağdurun sanık ile birlikte gezmesi ve vakit geçirmesine izin verdiği, kamera görüntülerinden anlaşıldığı üzere olay günü sanığın mağduru okulun bahçesine götürdüğü, okulun arka kısmına geçtikleri ve mağdurun eline oyun oynaması için telefonunu verdiği, akabinde mağduru kendi kucağına oturtarak, mağdurun ön cinsel bölgesi ile popo bölgesini elleriyle tutuğu, mağdurun yüzüne ve göğüs bölgelerine de dokunduğu, mağdurun söz konusu eylemlere son vermesi için sanığın ellerini üzerinden bıraktırmaya çalıştığı, sanık mağdurun kucağında kalması için kollarıyla tutmak suretiyle cebir kullanarak engellediği, mağdurun alınan beyanında da sanığın kendisini kucağına oturttuktan sonra kucağından kalkmak istediğini ancak gücünün yetmemesi sebebiyle engel olamadığını beyan ettiği, kameraya yansıyan eylemlerin yaklaşık 10 dakika devam ettiği, mağdurun soruşturma ve kovuşturma aşamalarındaki beyanlarında istikrarlı şekilde olayı anlatması, olayın 4-5 defa gerçekleştiğini beyan etmesi, mağdur hakkında pedagog bilirkişi raporu, mağdurun aşamalardaki tutarlı beyanı, kamera kayıtları, tanık beyanı ve olayın ortaya çıkış şekli de birlikte değerlendirildiğinde; sanığın mağduru kendi kucağına oturtarak, mağdurun ön cinsel bölgesi ile popo bölgesini elleriyle tutmak, mağdurun yüzüne ve göğüs bölgelerine dokunmak şeklindeki suç teşkil eden eylemlerinin çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturduğu kabul edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükümde, delillerin ve olguların açıklandığı ve ilişkilendirildiği, buna ilişkin gerekçelerin hukuka uygun olduğu anlaşılmış olup;

A. Sanık Müdafiin Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanık müdafiinin sanığın cinsel saikle hareket etmediği, suçun işlendiği hususunda ciddi şüpheler olduğu ve şüpheden sanığın yararlanacağı, suç işlendiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin nitelikte inandırıcı delil bulunmadığı beyan etmiş ise de mağdurun aşamalarda çelişki içermeyen istikrarlı beyanları, pedagog bilirkişi raporu, kamera kayıtları, tanık beyanı ve olayın intikal şekli dikkate alındığında bozma isteyen sanık müdafiinin talebi yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 29.09.2022 tarihli ve 2022/995 Esas, 2022/884 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Batman 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.01.2023 tarihinde karar verildi.