erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/11971
Karar No: 2015/12947
Karar Tarihi: 03.12.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/11971 E.  ,  2015/12947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : YOZGAT 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/12/2013

NUMARASI : 2013/345-2013/980

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26/12/2013 gün ve 2013/345-2013/980 sayılı kararı bozan Daire’nin 28/05/2015 gün ve 2014/14311-2015/7203 sayılı kararı aleyhinde davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların her istendiği an geri ödeneceği ve yatırılan paralar karşılığı yüksek faiz verileceği garantisiyle binlerce kişiden para topladıklarını, bu kapsamda müvekkilinden de hisse senedi talep formu başlıklı belge karşılığında para alındığını, ancak müvekkilince istenmesine rağmen alınan paranın geri ödenmediğini, TTK, Bankalar Kanunu ve SPK hükümlerinin ihlal edildiğini, anılan kanunlar uyarınca müvekkilinin şirket ortağı yapılmasının mümkün bulunmadığını, şirket yönetim kurulu üyelerinin yürütülen bu faaliyetler nedeniyle defalarca yargılandıklarını ve mahkum edildiklerini, yapılan bu yargılamalar neticesinde şirket defterlerinde bulunan kayıtların gerçeği yansıtmadığının tespit edildiğini, TTK'nın 336. maddesi uyarınca davalı D.. U..'ın da ortaya çıkan zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek, geçerli bir ortaklık ilişkisinin bulunmadığının tespitine, kurulan yatırım ilişkisinin hükümsüzlüğüne, 50.000 DM karşılığı 52.417,63 TL alacağın faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak davacının hisse senedi devir ve kabul sözleşmesini özgür iradesi ile imzaladığı, hilenin kanıtlanamadığı, SPK raporlarının tek başına davacı iddialarını ispatlamaya elverişli bulunmadığı gerekçesiyle, davanın davalı şirket yönünden ispat olunmaması, davalı D.. U.. yönünden pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine dair verilen karar davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 28/05/2015 tarihli kararı ile bozulmuştur.

Davalılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 57,60 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenlerden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 03/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/382
Karar No: 2015/2130
Karar Tarihi: 04.02.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/382 E.  ,  2015/2130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Katılan ...'in, sanık ...'nın internet üzerinden hasarlı araç alıp sattığından bahisle onunla birlikte tanık ...'nın dükkanında internet üzerinden bedelini ödeyerek bir araç satın aldığı, aracı tamir için sanığa teslim ettiği, ancak sanığın, tamir işlemleri bitmesine rağmen aracı iade etmediği, bu araç yerine başka bir aracı katılana verdiği, verdiği ikinci aracın da satış bedeli ödenmediği için gerçek sahibi tarafından katılanın elinden alındığı, bunun üzerine sanığın, katılana 6 adet toplam 6.640 TL'lik sened tanzim edip verdiği somut olayda;

Sanık hakkında... Asliye Ceza Mahkemesi'nce verilen 13/06/2007 tarih ve 2006/1051, Esas 2007/512 Karar sayılı mahkumiyet ilamı, sanığa atılı eylemin hukuki ihtilaf olduğundan bahisle Dairemizin 02.04.2013 tarih ve 2011/22187 Esas, 2013/5997 Karar sayılı kararıyla beraat kararı verilmesi gerektiği yönünde bozulduğu, bozma sonrası yapılan yargılamada mahkemenin bu bozma kararına uyduğunu belirtmesi karşısında çelişkiye düşerek beraat kararı yerine yeniden mahkumiyet kararı vermesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.02.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/5260
Karar No: 2008/298
Karar Tarihi: 22.01.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/5260 E.  ,  2008/298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İcra Mahkemesi

Alacaklısını zarara sokmak kastıyla mevcudu azaltmak suçundan sanıklar ..., ... ve ...’in ayrı ayrı beraatlerine, karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçiler vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığı’nın bozma istemli tebliğnamesi ile dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargılama sürecinde, 04.10.2006 tarihli celsede hazır olan müşteki vekilinin yüzüne karşı duruşmanın 05.12.2006 tarihine ertelendiği bildirilmesine rağmen, müşteki vekilinin 05.12.2006 tarihli duruşmaya katılmadığı gibi, mazeret de bildirmediği anlaşılmakla, İİK’nun 349/5.maddesi uyarınca "şikayet hakkının düşürülmesine" karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde sanıkların beraatlerine karar verilmesi yasaya aykırı olduğundan hükmün istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm kısmından "beraatlerine" kelimesinin çıkarılarak yerine "açılan davada müştekinin şikayet hakkının düşürülmesine" şeklinde yazılmak suretiyle düzeltilmesine ve hükmün de bu suretle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.1.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/7665
Karar No: 2019/7535
Karar Tarihi: 05.11.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/7665 E.  ,  2019/7535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat

I-Sanık ... hakkında ''2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek'' suçlarından verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde:

Yapılan yargılamada, elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Sanıklar ... ve ... hakkında ''2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek'' suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesine gelince;

Sanıklara yüklenen “2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 05.11.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2024/10335
Karar No: 2024/12406
Karar Tarihi: 25.09.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/10335 E.  ,  2024/12406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/614 E., 2024/261 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250.00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre 01.01.2023-31.12.2024 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2023 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki hükmün, ücret tespiti bakımından temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

25.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/10526
Karar No: 2010/10447
Karar Tarihi: 14.10.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/10526 E.  ,  2010/10447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 06.11.2007 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 03.03.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, dava konusu 133 ada 97 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek tapu iptali ve kıyı olarak terkinini istemiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan inceleme ve araştırma sonucunda dava konusu taşınmazın toprak yapısı olarak kıyı kenar çizgisi içerisinde kalmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

Hükmü davacı vekili temyize getirmiştir.

Bilindiği üzere 25.02.2009 tarihinde kabul edilerek 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Kanunun 2. maddesi ile, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesinin 3.fıkrasına ekleme yapılmıştır. Anılan hüküm, “bu hüküm iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır” şeklindedir.

Diğer taraftan, 5841 Sayılı Kanununun 3. maddesi ile de 3402 Sayılı Kadastro Kanununa geçici 10. madde eklenmiştir. Bu madde ise “bu kanunun 12. maddesinin 3.fıkrası hükmü, devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır” kuralını getirmiştir.

Anılan hükümler gözetildiğinde, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin kesinleştiği 27.04.1992 tarih ile davanın açıldığı 06.11.2007 tarihi arasında 3402 sayılı Kadastro Kanununun değişik 12.maddesinde sözü edilen on yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği açıktır. Dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren bu değişiklik nedeniyle davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddi gerekirken esastan reddi doğru değil ise de yukarıdaki gerekçe doğrultusunda sonucu itibari ile red kararı yerinde bulunduğundan hükmün onanması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün ONANMASINA, Harçalar Kanununun 13/j maddesi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 14.10.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/6218
Karar No: 2018/17614
Karar Tarihi: 22.10.2018

**8. Hukuk Dairesi         2018/6218 E.  ,  2018/17614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi, Yıkım, Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, müvekkilinin 4535 parsel sayılı taşınmazda hissedar olduğunu, davalıların taşınmazın 1000 m2 sine ağaç dikerek tecavüz ettiğini belirterek el atmanın önlenmesine, ağaçların kal'ine, 700,00 TL ecrimisil bedeline hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir. Davacı, 27.01.2014 tarihli dilekçesi ile davalılardan Hüseyin’e karşı olan davasından feragat etmiştir.

Davalılardan Bünyamin vekili, tapuda hissedar olmadıklarını, taşınmazın yıllardır bu şekilde kullanıldığını ileri sürerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile; 4535 nolu parsele fen bilirkişisinin 28/.../2014 tarihli krokili raporunda kırmızı ile boyalı olarak T1 harfi ile gösterdiği 920,... m2'lik alana davalının ağaç dikmek suretiyle yaptığı müdahalenin men'ine, davalının kendiliğinden kaldırmaması halinde kal masrafları davalıdan alınarak müdahale edilen yerde bulunan ağaçların kal’ine, 2013 yılı için 621,07 TL, 2012 yılı için 609,63 TL, 2011 yılı için 548,56 TL, 2010 yılı için 495,08 TL, 2009 yılı için 465,73 TL olmak üzere toplam ....740,07 TL ecrimisil tazminatının davalıdan (davalı ...'den) tahsili ile davacıya verilmesine, davacı tarafından depo edilen 660,00 TL paranın iadesine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

HMK'nın 297/.... maddesi, " Hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir " hükmünü içermektedir.

Hakim, tarafların talep sonucu ile bağlı olup, kararında taleplerin her biri hakkında verilen hükmü göstermesi gerekir (HMK m. ...; 297/...). Davacı, 27.01.2014 tarihli dilekçesi ile davalılardan...aleyhine açtığı davadan feragat etmiştir. Mahkemece, feragat hususunda olumlu olumsuz karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde sonuca gidilmesi doğru değildir. Ayrıca kısa kararda sadece ‘‘davalı’’ ibaresi olmasına rağmen gerekçeli kararda ‘‘davalı ...’den’’ ifadesinin yazılması da tereddüte yol açmıştır.

SONUÇ: Davalı ... vekilinin temyiz itirazları yukarıda açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici .... maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'un 440/I maddeleri gereğince ... Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı ... gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine ......2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/698
Karar No: 2016/3129
Karar Tarihi: 23.05.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/698 E.  ,  2016/3129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, arsa sahibi olan müvekkillerinin 07.10.2004 tarihinde davalı ile kat karşılığı inşaat sözleşmesi yaptıklarını, sözleşmeye göre inşaatın teslim süresi bitmesine rağmen, yüklenici firmanın inşaat edimini sözleşmeye ve projeye uygun olarak yerine getirmediğini, davacılara ait bağımsız bölümlerde ve ortak alanlarda eksik ve ayıplı imalatlar yaptığını, davacıların rızasına aykırı olarak "...." olarak binanın dış yüzeyine duvar kaplaması olarak yazdırarak reklam unsuru olarak kullandığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere kira alacağı nedeni ile 500,00 TL'nin, ayıplı ve eksik işler nedeni ile 6000,00 TL'nin, ecrimisil olarak 100,00 TL'nin davalıdan tahsiline ve reklam kaplamasının kal-ine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davallı vekili, M.. A..'ın davacı sıfatı olmadığını, Z.. T..'ın ise sadece 16 günlük gecikme tazminatına hak kazanabileceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; yapılacak imalatların özelliklerinin, yapım süresinin, paylaşım şeklinin yapılan sözleşmede düzenlendiği ancak davalının sözleşmeye konu inşaatı sözleşmede belirlenen azami sürede teslim etmediği gibi inşaatta eksiklerin ve ayıpların da bulunduğu, söz konusu eksikliklerin ve ayıpların Sulh Hukuk Mahkemesinin 2007/46 değişik iş sayılı dosyası ve yapılan keşifle belirlendiği, ecrimisil ve kal taleplerinden feragat edildiği gerekçesi ile, ecrimisil ve kal talebi yönünden feragat nedeni ile davanın reddine, kira alacağı ile eksik ve ayıplı işler nedeni ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/22437
Karar No: 2013/1967
Karar Tarihi: 05.02.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/22437 E.  ,  2013/1967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK.nun 125/3-a maddesi uyarınca kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçundan tayin olunacak cezanın alt sınırının (1) yıldan az olamayacağı gözetilmeden, sanığa 360 gün adli para cezası üzerinden ceza tayin olunarak sonuçta eksik ceza verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanunun 322.maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan;

Hüküm fıkrasının karardan çıkartılarak “Sanığın kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçundan 5237 sayılı TCK.nun 125/3-a maddesi uyarınca takdiren 365 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, atılı suçu aynı eylem ile birden fazla kişiye karşı işlediğinden aynı Yasanın 43/2 maddesi uyarınca cezası ¼ oranında artırılarak sanığın 456 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK.nun 62. maddesi uyarınca cezasından 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın 380 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca bir gün karşılığı 20 TL hesabıyla NETİCETEN 7600 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA, sanığa verilen cezanın TCK.nun 52/4 maddesi gereğince 20 eşit aylık taksitler halinde tahsiline taksitlerden birinin ödenmemesi halinde geri kalan taksitlerin tamamının tahsil edileceğinin ve ödenmeyen para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin ihtarına" karar verilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA 05/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/547
Karar No: 2011/1357
Karar Tarihi: 09.03.2011

**1. Ceza Dairesi         2010/547 E.  ,  2011/1357 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/09/288045

...'ı kasten öldürmeye teşebbüsten, ...'ı da yaralamaktan sanık ..., işbu ölümle biten kavgada yaralıya el uzatmaktan sanık ...'un bozma üzerine yapılan yargılanmaları sonunda: hükümlülüklerine ilişkin (EREĞLİ/Konya) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20/11/2008 gün ve 78/175 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş, sanık ... müdafii duruşma da talep etmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: sanık ... hakkında duruşmalı, sanık ...'in temyizi üzerine incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1)Sanık ... müdafiinin temyiz talebi üzerine, sanık ... hakkında mağdur ...'ı öldürmeye teşebbüs ve mağdur ...'ı yaralama suçlarından kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin duruşmalı incelemede ve temyiz dilekçesinde sübuta, eksik incelemeye, suç vasfına, ağır tahrik bulunduğuna vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2)Sanık ... müdafiinin temyiz talebi üzerine, sanık ... hakkında kavgaya katılmak suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede;

Dairemizin 16/04/2008 gün ve 2007/14 Esas, 2008/3050 Karar sayılı ilamı ile sanık ...'in eyleminin yaralılara el uzatmadan kavgaya katılmak niteliğinde olduğu kabul edilerek, sanık hakkında mağdur ...'ı yaralama suçundan kurulan 15/11/2005 gün ve 90/188 sayılı kararın bozulduğu, mahkemece bozma kararına uyulduğu halde; sanığın 765 sayılı TCK.nun 464/3 maddesine uyan mağdura el uzatmaksızın kavgaya katılma niteliğindeki eylemi, 5237 sayılı TCK.nda suç olarak

düzenlenmediğinden, bu sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken, sanığın eyleminin hem kavgaya katılmak, hem de sanık ...'ın eylemine katılmak olarak kabul edilerek hükmün karıştırılması ve lehe Yasanın tespiti amacıyla 5237 sayılı Yasa ile 765 sayılı Yasanın karşılaştırmasının da yanlış yapılarak, yazılı şekilde 765 sayılı TCK.nun 464/1 maddesi uyarınca hüküm kurulmak suretiyle bozma kararının yerine getirilmemesi;

Yasaya aykırı olup, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 09/03/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.

09/03/2011 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... Taş'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii avukat Özgür Harput'un yokluğunda 10/03/2011 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.