erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2008/11537
Karar No: 2008/12155
Karar Tarihi: 12.06.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/11537 E.  ,  2008/12155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çınar İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/03/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İcra emrinde alacaklı vekilince 6850 YTL asıl alacak ve 2000 YTL işlemiş faiz talep edilmiştir. Borçlu vekilinin şikayeti üzerine mahkemece yapılan inceleme sonucu asıl alacağın 2911 YTL olarak düzeltilmesi yerinde değil ise de; takip talebinde 2 nolu alacak kalemi olarak talep edilen 2000 YTL faizin alacaklının bu talebi aşılarak 3217 YTL olarak düzeltilmesine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 12.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/9773
Karar No: 2016/11970
Karar Tarihi: 07.11.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/9773 E.  ,  2016/11970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme kararının gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir.

1-Dava konusu taşınmazın 10.02.2014 olan değerlendirme tarihi itibarıyla belediyece düzenlenen imar planı içinde olup olmadığı (kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde veya nazım planı içinde), bu imar planının hangi tarihte onaylandığı, kısmen imar planı içinde ise ne kadarlık bölümünün bu plan dahilinde olduğu, belediye ve mücavir alan sınırları içinde olup olmadığı, belediye ve diğer alt yapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi hangilerinden yararlandığı, hangilerinden yararlanmadığı tek tek ayrıntılı olarak açıklanarak) yararlanma durumu, etrafının meskûn olup olmadığı, belediye nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı, kullanım biçimi itibarıyla iskan amacına yönelik yapılaşma olanakları vs. gibi hususların (krokiye bağlanarak açıkça gösterilmek suretiyle) ilgili belediye başkanlığından,

2-Dava konusu 258 parsel sayılı taşınmazın 10.02.2014 olan değerlendirme, somut emsal olarak incelenen ... 467 ada 16 parsel sayılı taşınmazın ise değerlendirmeye esas alınan 24.04.2006 olan satış tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

3-Dava konusu taşınmaz ile somut emsal alınarak incelenen ... 467 ada 16 parsel sayılı taşınmazın bağlı bulunduğu cadde veya sokak bazında 2014 yılı için belirlenen emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin (belediyenin cadde ve sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından,

Getirtilerek dosyaya konulmasından ve yerindeliğinin bizzat hakimlikçe denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/38279
Karar No: 2017/16629
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/38279 E.  ,  2017/16629 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2011/14233
Karar No: 2012/1793
Karar Tarihi: 02.02.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/14233 E.  ,  2012/1793 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1,2, 62, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmü sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Meydana gelen olayda mağdurun hayati tehlike geçirip, kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaralanmanın olması nedeniyle temel cezanın TCK'nın 89/2. fıkrası gereğince arttırılması sırasında (b) ve (e) bentlerinin mahallinde karara eklenmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sanığın kusursuz olduğuna, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun koşullarının oluştuğuna delillerin yeterli olmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, lehe hükümlerin uygulanmamasına, eksik incelemeye ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 02.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/21223
Karar No: 2012/16228
Karar Tarihi: 27.09.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/21223 E.  ,  2012/16228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gerekçeli karar başlığında yanlış yazılan suç tarihlerinin, 2004 yılında kullanılan son faturanın 29.12.2004, 2005 yılında kullanılan son faturanın ise 29.01.2005 tarihli olup, bu faturaların KDV indiriminde kullanılmış olmaları nedeniyle, suçun verginin tarh dönemi olan ertesi ayın 21. günü işlendiği ve 2004 takvim yılı bakımından suç tarihinin 21.01.2005, 2005 takvim yılı bakımından ise 21.02.2005 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak'' suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK 'nun 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık olağanüstü dava zamanaşımının, suçların işlendiği 21.01.2005 ve 21.02.2005 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK 'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 27/09/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/6433
Karar No: 2017/1155
Karar Tarihi: 13.02.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/6433 E.  ,  2017/1155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 12. maddesi ile TCK'nın 75. maddesinde yapılan değişiklik ve ekleme sonucu 6831 sayılı Kanun'un 108/1. maddesinde öngörülen suçun önödeme kapsamına alınması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Kabule göre de;

1-TCK'nın 52/4 maddesi gereğince ödenmeyen adli para cezasının infaz aşamasında hapis cezasına çevrilebileceğinin ihtarı ile yetinilmesi gerekirken adli para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrilmesi suretiyle infazda yetkinin kısıtlanması,

2- Suç tarihinden önce 01/03/2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Kanun'un 5. maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK'nın 50/6. madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı Kanun'un 106. maddesinin 4. ve 9. fıkralarının yeniden düzenlenip, 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde adli para cezasının ödenmemesi durumunda 5252 sayılı Kanun'un 5/3. maddesine göre infazına karar verilmesi,

3-Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde vekalet ücreti, maktu ve nisbi olmak üzere belirlenmiştir.

Maktu vekalet ücreti, davanın konusunun para olmadığı veya para ile ölçülemediği hallerde belirlenen ücret, nisbi vekalet ücret ise davanın konusunun para olması veya para ile ölçülebilir olması halinde bu değer üzerinden belirlenen ücrettir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nda 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 365/2. maddesinin aksine ceza davalarında şahsi hak talebi halinde mahkemece bu hususta da karar verilmesi gerektiği yolunda bir düzenleme bulunmaması ve 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 112, 113 ve 114. maddeleri hükümleri karşısında; davada kendisini vekille temsil ettiren katılan İdare lehine hüküm tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken ayrıca müsaderesine karar verilen değer üzerinden nisbi vekalet ücretine de hükmedilmesi,

4- Sanık hakkında hüküm kısmında gün olarak belirlenen adli para cezasının paraya çevrilmesinde 25 gün yerine sehven 5 gün olarak yazılması,

Bozmayı gerektirmiş ve katılan vekili ile sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 13/02/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/14955
Karar No: 2015/22824
Karar Tarihi: 02.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/14955 E.  ,  2015/22824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Merzifon Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/05/2014

NUMARASI : 2013/277-2014/425

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki,

Kamulaştırmasız el atma davalarında Kamulaştırma Kanununun değer biçmeye ilişkin hükümleri kıyasen uygulanır. Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca, arsalara değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre bedel biçilmesi gerekir. Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihlerindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle dava konusu taşınmaza değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda emsal alınan taşınmazlar başka mahalleden olduğu gibi değerlendirmeye esas alınan emsallerin ortalamasının alınması ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların tüm özellikleri karşılaştırılıp üstün ve eksik yönleri açıkça belirtilmeden soyut ifadelerle bedel belirlenmiş olması nedenleriyle bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu ./..

Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle H.U.M.K'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/16604
Karar No: 2012/46729
Karar Tarihi: 26.11.2012

**2. Ceza Dairesi         2012/16604 E.  ,  2012/46729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK.nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, anılan yasaya özgü, ayrı ve yeni bir kavram olduğu, maddenin, "daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar değer olarak da az olan şeyi alma durumunda", olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek uygulanabileceği gözetilmeden,somut olayda koşulları oluşmayan ve uygulama yeri bulunmayan maddenin tatbik edilmesi ve sanığın bina niteliğindeki işyerinden şikayetçinin çantasını hırsızlaması eyleminin 5237 sayılı TCK nun 142/1-b maddesinde öngörülen suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Yasanın 141/1. maddesi ile uygulama yapılması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 26.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/1067
Karar No: 2019/2297
Karar Tarihi: 06.03.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/1067 E.  ,  2019/2297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından; kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Türk Medeni Kanunu'nun 166/1-2. maddesi uyarınca; boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin, ortak hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir. Davacı kadın, dava dilekçesinde, davalı erkeğin sadakatsiz davranışlarda bulunduğu vakıasına dayanmış, mahkemece Hendek Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/3858 sayılı dosyasında yer alan ifadelerden erkeğin, sadakat yükümlülüğünü ihlal ettiğinin anlaşıldığı gerekçesiyle tarafların boşanmalarına karar verilmiştir. Ancak, davacı kadının dava dilekçesinde söz konusu savcılık soruşturma dosyasına delil olarak dayanmadığı, erkeğe yüklenen sadakatsizlik vakıasının davacı kadın tarafından başka deliller ile de ispatlanamadığı anlaşılmaktadır.

Buna göre; Türk Medeni Kanunu'nun 166/1. maddesine dayalı olarak açılan bu davada davalı erkeğin kusurları ispat olunamamıştır. Durum böyleyken mahkemece davacı kadının davasının reddine karar verilmesi gerekirken; yetersiz gerekçeyle boşanma kararı verilmesi doğru değilse de; boşanma hükmü temyiz edilmediğinden bu husus bozma nedeni yapılmamış, yanlışlık eleştirilmekle yetinilmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

3-Mahkemece, davalı erkek tam kusurlu bulunarak davacı kadın yararına maddi ve manevi tazminata (TMK m. 174/1-2) hükmedilmiş ise de, yukarıda 1. bentte belirtildiği üzere davalı erkeğin kusurlu bir davranışı kanıtlanamamıştır. Davalı erkeğe bir kusur yüklenemeyeceğine göre Türk Medeni Kanunu'nun 174/1-2. maddesi koşulları gerçekleşmemiştir. Davacı kadının maddi ve manevi tazminat (TMK m. 174/1-2) isteklerinin reddi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 3. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 06.03.2019(Çrş.)
Esas No: 2012/4690
Karar No: 2012/20891
Karar Tarihi: 03.12.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/4690 E.  ,  2012/20891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Beraat

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının; suçun işlendiği 26.01.2003 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı,

“2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçları yönünden ise, suçun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suçların işlendiği 26.01.2004 ve 21.01.2005 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış,

Katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1 yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkında “2002, 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçlarından açılmış olan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı Yasanın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 03.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/12342
Karar No: 2017/25974
Karar Tarihi: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/12342 E.  ,  2017/25974 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2008/8800
Karar No: 2008/11497
Karar Tarihi: 10.09.2008

**2. Hukuk Dairesi         2008/8800 E.  ,  2008/11497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kale - Denizli Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :17.05.2007
Esas No: 2015/13102
Karar No: 2015/9346
Karar Tarihi: 15.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/13102 E.  ,  2015/9346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi atanması istemine ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayı hakkında yapılan kolluk araştırmasında ikamet adresinin “... Beldesi ... Meydanı No:... .../...” olduğunu anlaşıldığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince ise, ... İlçe ... Komutanlığınca düzenlenen 03.07.2013 tarihli tutanağa göre kısıtlı adayının 03.07.2013 tarihinde "İstanbul"da olduğu fakat 05.07.2013 tarihinden sonra nüfusa kayıtlı olduğu yer olan ".../... İlçesi ... Köyünde" bulunacağı ve MERNİS adresinin de "... ..." olduğu anlaşıldığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Dosya kapsamından, her ne kadar ... Sulh Hukuk Mahkemesince ... İlçe ... Komutanlığının 12.02.2013 tarihli tutanağında ikamet adresinin “... Beldesi ... Meydanı No:... .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiş ise de ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 18.01.2013 tarihli duruşmada ...'nın beyanından kısıtlı adayının geçici olarak ...'ye gittiği, ... İlçe ... Komutanlığınca düzenlenen 03.07.2013 tarihli tutanağa göre kısıtlı adayının 03.07.2013 tarihinde "...''da olduğu fakat 05.07.2013 tarihinden sonra nüfusa kayıtlı olduğu yer olan ".../... İlçesi ... Köyünde" bulunacağı ve MERNİS adresinin de ".../..." olduğu, kısıtlı adayının yerleşmek amacıyla bulunduğu adresin ".../..." olduğunun anlaşılmasına göre, uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince; ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 15/10/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/24244
Karar No: 2014/13444
Karar Tarihi: 15.05.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/24244 E.  ,  2014/13444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK.nun 145. maddesinde yer alan "değer azlığı" kavramı, daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca ihtiyacı kadar ve değeri az olan malın alınması olup, olayda hırsızlık suçunun işleniş biçimine göre TCK.nun 145. maddesinin uygulanma koşulları bulunmadığı gözetilmeden TCK.nun 145. maddesi gereğince sanıklara verilen cezadan yazılı şekilde indirim yapılması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamış Tebliğnamedeki 2 nolu bozma düşüncesine; mahkemenin sanıklar hakkında TCK'nın 168. maddesinin uygulanmamasına ilişkin gerekçesinde herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki 1 nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 15/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.