erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/16102
Karar No: 2014/13097
Karar Tarihi: 15.10.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/16102 E.  ,  2014/13097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yüksekova Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/05/2014

NUMARASI : 2010/377-2013/198

Davacı Ş.. S.. vekili Avukat İ.. A.. tarafından, davalılar Maliye Hazinesi vdl aleyhine 04/10/2010 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 18/05/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalılar vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız el koyma nedeniyle uğranılan zararın giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istem kısmen kabul edilmiş; karar, davacı ve davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, kendisine ait ..... adet küçükbaş hayvanına kaçak olduğu iddiasıyla el konulduğunu, Hakkari Ağır Ceza Mahkemesi'nin 12/03/2002 tarih, 2001/150 Esas ve 2002/53 Karar sayılı kararı ile beraatine ve el konulan hayvanların tarafına iadesine karar verildiğini belirterek, el konulan hayvanların fiili el koyma tarihinden itibaren senelik doğurma, çoğalma, yün, süt gibi beklenen kar oranlarının hesaplanarak uğradığı zararın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar ise, zamanaşımı savunmasında bulunarak istemin reddedilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

Dosya içeriğinden, dava dilekçesinin davalılardan A.. B..'na 19/10/2010 tarihinde tebliğ edildiği, davalı tarafından zamanaşımı defini içeren cevap dilekçesinin 28/12/2010 tarihinde sunulduğu, davacının 27/01/2011 tarihli dilekçe ile zamanaşımı define karşı koyduğu, davalılardan E.. M..'ne dava dilekçesinin 13/10/2010 tarihinde tebliğ edildiği ve Başbakanlık Gümrük Müsteşarlığı, E.. M.. tarafından sunulan 27/12/2010 havale tarihli dilekçe ile zamanaşımı defiinde bulunulduğu, davacının 27/01/2011 tarihli dilekçe ile davalının zamanaşımı define açıkça karşı koymadığı,yine davalılardan Maliye Hazinesini temsilen Yüksekova Mal Müdürlüğü'ne dava dilekçesinin tebliğ edildiği ve tebliğ evrakında tebliğ tarihi yer almamakla birlikte, Maliye Hazinesi vekili tarafından yargılama aşamasında sunulan 01/10/2012 havale tarihli dilekçede zamanaşımı defiinde bulunulduğu ve davacı vekili tarafından sunulan 11/10/2012 tarihli dilekçede zamanaşımı defiine karşı koyduğu anlaşılmaktadır. Zamanaşımı def’i, bir hakkın ileri sürülebilmesine engel olgulardandır. Bu nedenle de öncelikle ve hadise hükümleri uyarınca çözümlenmesi gerekmektedir. Şu halde mahkemece davalıların zamanaşımı defi yönünden olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesi gerekirken işin esasına girilerek karar verilmiş olması doğru görülmemiş,bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ :Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının tüm, davalıların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına 15/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/7490
Karar No: 2017/24359
Karar Tarihi: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/7490 E.  ,  2017/24359 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2011/11949
Karar No: 2011/20003
Karar Tarihi: 05.12.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/11949 E.  ,  2011/20003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: hak düşürücü süre dolduğundan davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili ve davalılardan ... yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, davacı idare ve davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmazın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile ekilebilir ürün gelirine göre m2 bedelinin tespiti yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

1) Paydaş Ayşe ve Asiye YAKICI hakkında da dava açıldığından, bu davalılara da dava dilekçesi usulüne uygun şekilde tebliğ edilip, davaya katılımları sağlanarak hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2) Taşınmazın özellikleri ve bilirkişi raporlarında belirtilen hususlar göz önünde bulundurulduğunda; objektif değer artırıcı unsur oranının % 425 den az olamayacağı gözetilmeden resen daha az artış oranı uygulanmak suretiyle eksik bedele hükmedilmesi,

3) Dava konusu taşınmaz üzerinde olup, davacılara ait yapının tamamının bedeline hükmedilmesi gerekirken, yapının bir kısmının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığından bahisle sadece kıyı kenar çizgisi dışında kalan bölümünün bedeline karar verilmesi,

4) Dava konusu taşınmazın 41,32 m²'lik bölümünün kıyı kenar çizgisi içersinde kaldığı ve bu yönden tapu iptal davası açıldığı, verilen kararın henüz kesinleşmediği anlaşılmaktadır. Tapu iptal davası kesinleşmiş ise bedeline hükmedilmemesi isabetlidir. Ancak, karar kesinleşmiş ise, bu kısmın da bedelinin bloke ettirilerek, bankaya 3'er aylık vadeli hesaba yatırtılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalılardan ...'nın temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/13770
Karar No: 2012/2475
Karar Tarihi: 09.02.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/13770 E.  ,  2012/2475 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : Maddi tazminat talebinin reddine. 1000 TLmanevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine.

Davacının maddi tazminat isteminin reddine, manevi tazminat isteminin kısmen kabul kısmen reddine ilişkin hüküm davacı vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak;

1- Maddi kayıpları ile ilgili belge ibraz edemeyen davacının vasıfsız bir işçi gibi değerlendirilerek tutuklulukta ve gözaltında kaldığı dönemde geçerli olan net asgari ücret üzerinden hesaplanacak bir miktarın maddi tazminat olarak ödenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Davanın tümüyle reddedilmemesi karşısında davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, davacı vekili ile davalı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 09/02/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/15503
Karar No: 2015/15913
Karar Tarihi: 05.11.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/15503 E.  ,  2015/15913 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. Hukuk Dairesi

ESAS NO : 2015/

KARAR NO : 2015/

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Silifke 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/03/2015

NUMARASI : 2009/338-2015/218

DAVACI :

DAVALILAR :

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı A.. G.. vd. vekili ile davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Dairenin bozma kararından önce hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda yapılara 26.996,70 TL değer verildiği, bu husus bozma nedeni yapılmadığı ve mahkemece bozmaya uyulduğu halde, bozmaya konu edilmeyerek davalı yararına usuli kazanılmış hak oluşturduğu gözönünde bulundurulmadan bozma sonrası hükme esas alınan 28.08.2013 havale tarihli bilirkişi raporunda yapılara 25.428,34 TL değer verilmesi ve mahkemece de bu miktarın esas alınması,

2-Dava konusu taşınmazın denize yakın olması, karayoluna cepheli olması, turizme yönelik iş kollarının yoğun olarak bulunması gibi hususların tarım arazisi niteliğindeki taşınmazın değerinde en fazla %50 oranında objektif değer artışına neden olabileceği düşünülmeden, %100 oranında objektif değer artışı uygulanarak hüküm kurulması,

3-Taşınmaz üzerinde bulunan zeytin ve harnup ağaçlarının kapladıkları alan esas alınarak ayrı ayrı zeytinlik ve harnup üzerinden değerlendirme yapılması gerekirken, harnup verilerinin net gelirinin zeytine yakın olduğu gerekçesi ile kamulaştırılan alanın tamamının zeytinlik olarak değerlendirilmesi,

./..

2015/15503-2015/15913 -2-

4-Kabule göre bilirkişi kurulunca değerlendirmeye alınan zeytinin 2003 yılı itibarıyla kuru şartlarda dekar başına üretim giderinin (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip bilirkişi raporunun denetlenmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı A.. G..'e iadesine, 05.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

BAŞKAN ÜYE ÜYE ÜYE ÜYE

Karşılaştırıldı NK.
Esas No: 2024/7124
Karar No: 2024/8606
Karar Tarihi: 16.05.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/7124 E.  ,  2024/8606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/548 E., 2024/782 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 51. İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/190 E., 2023/424 K.

Taraflar arasındaki işe iade davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince 13.03.2023 tarihli karar ile yetkisizlik kararı verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 11.05.2023 tarihli kararı ile uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek ölçüde önemli delillerin toplanmadığı gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesinin söz konusu kararının ortadan kaldırılmasına, davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine iadesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin gönderme kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince, 14.09.2023 tarihli karar ile yetkisizlik kararı verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince 02.11.2023 tarihli karar ile davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; İlk Derece Mahkemesince 10.01.2024 tarihli ek karar ile davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş; ek kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

25.10.2017 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun (7036 sayılı Kanun) 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereğince 4857 sayılı İş Kanunu'nun 20 nci maddesi uyarınca açılan fesih bildirimine itiraz davalarında verilen kararlar hakkında temyiz yoluna başvurulamaz. Aynı Kanun'un geçici 1 inci maddesinin dördüncü fıkrasında da ilk derece mahkemeleri tarafından bu Kanun'un yürürlüğe girdiği tarihten önce verilen kararların karar tarihindeki kanun yoluna ilişkin hükümlere tabi olduğu hususu düzenlenmiştir. Belirtilen düzenlemeler uyarınca ilk derece mahkemelerinden 25.10.2017 tarihinden sonra verilen işe iade davalarındaki kararlar hakkında bölge adliye mahkemesi kararları kesindir, bu kararlara karşı temyiz yoluna başvurulamaz.

Dosya içeriğine göre işe iade talepli somut davada, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi 25.10.2017 tarihinden sonra olduğundan, karara yönelik temyiz isteminin 7036 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve geçici 1 inci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince reddine karar verilmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Taraf vekillerinin temyiz dilekçelerinin REDDİNE,

Peşin alının temyiz karar harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.05.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/17432
Karar No: 2014/11782
Karar Tarihi: 14.05.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/17432 E.  ,  2014/11782 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2012/192695

Mahkemesi : Karabük 1. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 24/05/2012

Numarası : 2011/363 - 2012/459

Suç : Taksirle Öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

05.09.2011 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 07.09.2011 olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiş olup; TCK'nın 52/2 maddesinde, para cezasının birgün karşılığı miktarın, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edileceğinin belirtildiği, dosya kapsamı itibariyle meydana gelen olayda tali kusurlu olan sanık hakkında, ekonomik ve diğer şahsi halleri dikkate alındığında, para cezasının bir gün karşılığının belirlenmesi sırasında teşdit uygulanmasında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, tebliğnamede, bu konuda bozma öneren düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafii ve katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

İki sınır arasında temel ceza belirlenirken; suçun işleniş şekli, meydana gelen zarar ve kusur gibi etkenler nazara alınıp adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun olarak makul bir cezaya hükmedilmesi gerekirken, meydana gelen olayda tali kusurlu olduğu kabul edilen sanık hakkında, alt sınırdan ceza tayin edilmesi gerektiği gözetilmeksizin, teşdidin derecesinde yanılgıya düşülerek, asgari sınırdan çok fazla ayrılmak suretiyle ceza tayini edilmesi,

Kabule göre de;

Sanık hakkında tayin edilen gün para cezası, adli para cezasına çevrilirken, uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 14.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/19812
Karar No: 2021/18786
Karar Tarihi: 29.12.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/19812 E.  ,  2021/18786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükmünün 1412 sayılı CMUK'nin 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle,

Katılan ...'in temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, 29/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/10163
Karar No: 2008/10132
Karar Tarihi: 13.10.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/10163 E.  ,  2008/10132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, tapuda davalı adına kayıtlı 26 ve 27 nolu parsellerin kıyı kenar çizgisi içinde kaldıklarını ileri sürüp tapunun iptali ile tescil harici bırakılmasını istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece,çekişmeli taşınmazların keşfen saptanan kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ... ... raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, duruşma isteği değeri yönünden reddedilip, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptali ve sicil kaydının kütükten terkini isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; özellikle mahkemece yapılan keşifte 28.11.1997 tarih 5/3 Sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca belirlenen kıyı kenar çizgisine göre çekişmeli taşınmazların 3621 Sayılı Yasanın 4. maddesinde tarif edilen kıyıda kaldığı gözetilmek suretiyle davanın kabul edilmiş olması kural olarak doğrudur.

Ancak, eksiğin tamamlanması yoluyla getirtilen belgelerden çekişme konusu taşınmazın sicil kaydının Silivri Asliye Hukuk Mahkemesinin 24.1.1957 tarih, 1955/ 208 esas 3 karar sayılı Hazinenin de taraf olduğu tescil ilamı sonucu oluştuğu sabittir.

Hemen belirtmek gerekirki, mahallinde yapılacak uygulama neticesinde kaydın dayanağını teşkil eden haritanın uygulanması sonunda çekişmeli taşınmazların haritanın ve dayanılan kayıt kapsamında kaldığının saptanması halinde, taşınmazın niteliği yönünden tarafı olduğu Hazineyi bağlayacağı ve kesin delil teşkil edeceği tartışmasızdır.

Oysa mahkemece, 3402 Sayılı Yasanın 20, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 719. maddesi hükmü uyarınca kesin hüküm teşkil eden tescil hükmünün dayanağı tescil haritasının uygulanmak suretiyle kaydın kapsamının tayin edilmesi gerekirken anılan husus gözardı edilmek suretiyle yazılı olduğu üzere eksik incelemeye dayalı olarak hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davalının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü H.U.M.K.'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA,alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,13.10.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/17554
Karar No: 2017/26798
Karar Tarihi: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/17554 E.  ,  2017/26798 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2014/9929
Karar No: 2014/12853
Karar Tarihi: 16.04.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/9929 E.  ,  2014/12853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, sınıf ve ünvanın (kadrosunun) düşürülmesi nedeniyle oluşan temel ücretindeki kaybı ile bu ücret kaybı sebebiyle teselsül etmiş başkaca hak kayıplarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme davanın, açılmamış sayılmasına karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, iki tarafın yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davacıya yükletilmesine, 16.04.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.