erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2017/8402
Karar No: 2019/4533
Karar Tarihi: 03.04.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/8402 E.  ,  2019/4533 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi yerine 5275 sayılı Kanunun 106. maddesinin uygulanması bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere,incelenen dosya kapsamına ve oluşa göre, sanık müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hüküm kurulurken adli para cezasının belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle hesaplanmayıp, adli para cezasının tam gün karşılığı gelen miktarın tek tek hükümde gösterilmesi suretiyle TCK 61/8. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 1-2-3-4. paragraflarının çıkartılarak yerine;

-Sanığın üzerine atılı sübut bulan taksirle yaralama suçunu işlediği tüm dosya kapsamından anlaşılmakla suçun işleniş biçimi, sanığın kusur durumu, sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri gözetilerek eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 89/1. maddesi gereğince takdiren asgari hadden uzaklaşılarak 180 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

-Katılanda kemik kırığı oluşacak biçimde yaralandığından 5237 sayılı yasanın 89/2-b maddesi uyarınca yarı oranında arttırım yapılarak sanığın 270 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

-Sanığın sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları lehine takdiri hafifletici neden kabul edilerek cezasından 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesi gereğince takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak 225 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

-Sanığa verilen cezadan başkaca indirim ve artırım yapılmasına kanunen ve takdiren yer olmadığına,

-Sanığa verilen 225 gün adli para cezasının sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak TCK 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20 TL'den çevrilerek sanığın 4500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, paragraflarının eklenmesiyle, hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, eleştirilen husus dışında sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 03.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/5943
Karar No: 2021/3236
Karar Tarihi: 25.11.2021

**7. Hukuk Dairesi         2021/5943 E.  ,  2021/3236 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : İnegöl 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 31/03/2016 tarihinde verilen dilekçeyle önalım hakkından kaynaklanan tapu iptali ve tescil talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda davalı ... yönünden konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına; davalı ... yönünden davanın reddine dair verilen 09/01/2018 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davacı vekili tarafından talep edilmiştir. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince istinaf talebinin kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının gerekçesi düzeltilmek suretiyle kaldırılmasına ve davanın aktif husumet yokluğu nedeniyle reddine dair verilen kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan temyiz incelemesi sonunda Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 15/06/2021 tarih 2018/3758 Esas, 2021/4063 Karar sayılı ilamı ile İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin kararının onanmasına karar verilmiştir. Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin bu ilamına karşı davacı vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulması üzerine dosya ve içeriği incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü.

KARAR

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesi uyarınca; bölge adliye mahkemelerinin Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı; bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26/9/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı belirtilmiştir.

Bölge adliye mahkemelerinin 20/07/2016 tarihinde tüm yurtta göreve başlayacağı 29525 sayılı Resmi Gazete'de ilan edildiğinden, bu tarihten sonra verilen kararlar hakkında 6100 sayılı Kanunun kanun yollarına ilişkin hükümleri uygulanacaktır. 6100 sayılı Kanunun 341 ila 381. maddelerinde istinaf, temyiz ve yargılamanın iadesi kanun yollarına yer verilmiş, 1086 sayılı HUMK döneminde tanınmış olan karar düzeltme yoluna yer verilmemiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi üzerine Dairemizce verilen kararlar aleyhine karar düzeltme yoluna gidilmesi mümkün olmadığından bu yöndeki dilekçenin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekili tarafından verilen karar düzeltme istemini içeren dilekçenin REDDİNE, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, 25/11/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2006/13474
Karar No: 2006/12796
Karar Tarihi: 05.10.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/13474 E.  ,  2006/12796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine ve Karayolları Genel Müdürlüğü vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdikleri ... Köynde bulunan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararlarına oluştuğunu iddia ederek Medeni Yasanın 713. maddesi hükmüne göre adına tescilini istemişdir. Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 14/05/2003 tarihli ... bilirkişi raporunda (B) ile işaretli 2793,26 m2 taşınmazın davacı adına tapuya tesciline, (A) ile işaretli (5333 m2) taşınmaz hakkındaki davanın reddine karar verilmiş, hüküm davalılar Hazine ve Karayolları Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu ve genel arazi kadastrosu yapılmamıştır.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü yolunda kurulan hüküm usul ve yasaya aykırıdır.

Tüm dosya kapsamı, uzman bilirkişi raporları ve toplanan delillerden dava konusu olan taşınmazın yörede yapılan kamulaştırma işleminde 4 nolu parsel olduğu 8126.37 m2 iken 2793.26 m2'lik bölümünün yola terk edildiği, halen taşınmazın 5 dekarlık bölümü üzerinde kesilmiş ... ağaç köklerinin bulunduğu, bunların 15 yaşında iken kesildiği, 1.5 dekarlık bölümü üzerinde ise ... ağaçlarının bulunduğu ... ağaçlarının bulunduğu alanda ... yapıldığı ,çekişmeli taşınmazın yol düzergahı içinde kalan 2793.26 m2'lik bölümünün resmi belgelerde açık alanda kaldığı ve orman sayılmayan yerlerden olduğu,yol düzergahı dışında kalan 5333.11 m2'lik bölümün ise resmi belgelerde ormanlık alanda kaldığı, davacıya önceki bayiinden intikal ettiği ve halen davacının zilyet bulunduğu anlaşılmakta ise de, davacı 27.3.2002 havale tarihli dilekçesinde hudutlarını belirttiği taşınmazın kendisine murisinden kaldığını, taşınmazdan ... Karayolunun geçtiğini, bu taşınmaz nedeniyle kamulaştırmasız elatma davası açacağını belirterek el koyma tarihi itibari ile mülkiyetin kendisine ait olduğunun tesbiti ile taşınmazın kendi adına tapuya tescilini talep etmiştir. Buna göre dava uzman ... bilirkişi raporunda yol olarak gösterilen kırmızı kalemle taralı (B) harfli 2793.26 m2'lik taşınmazın mülkiyetinin tesbitine yönelik olarak açılmıştır. Bu nedenle, mahkemece dava konusu, kırmızı kalemle taralı yol olarak bırakılan (B) harfli 2793.26 m2'lik bölümle ilgili olarak mülkiyetin tesbiti yolunda hüküm kurulması gerekirken, tescili yolunda hüküm kurulması doğru değildir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar Hazine ve Karayolları Genel Müdürlüğünün temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 05/10/2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2008/13216
Karar No: 2010/2475
Karar Tarihi: 25.02.2010

**10. Hukuk Dairesi         2008/13216 E.  ,  2010/2475 K.**

**"İçtihat Metni"**

.......

Dava, 24.07.1998 tarihli iş kazası sonucu sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirler nedeniyle kesinleşerek hüküm altına alınan miktar dışındaki bakiye kusur farkı ile kanun, katsayı ve kararname nedeniyle gelirlerde meydana gelen artışların tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, gelirlerde meydana gelen artışlara ilişkin davanın reddine, kusur farkına yönelik davanın ise kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davalı ...’e karşı husumet yöneltilmiş olmasına karşın, hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve sair hususlar incelenmeksizin hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün, sair hususlar incelenmeksizin, yukarda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 25.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

......
Esas No: 2019/7847
Karar No: 2019/12026
Karar Tarihi: 09.12.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/7847 E.  ,  2019/12026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVACI-DAVALI :

DAVALI-DAVACI : ...

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı-karşı davalı kadının tüm, davalı-karşı davacı erkeğin ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı-karşı davalı kadın yararına hükmolunan yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

3-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davacı-karşı davalı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK m. 174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın Fatma'ya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 218.50 TL temyiz başvuru harcı peşin yatırıldığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran Dinçer'e geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 09.12.2019 (Pzt.)
Esas No: 2006/5499
Karar No: 2010/6736
Karar Tarihi: 22.09.2010

**5. Ceza Dairesi         2006/5499 E.  ,  2010/6736 K.**

**"İçtihat Metni"**

Fuhşa teşvik etmek suçundan sanık ...'ün bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda; eyleminin reşit olmayan mağdureyle cinsi münasebette bulunmaya iştirak etmek olarak kabulüyle mahkümiyetine dair, ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20/10/2005 gün ve 2005/161 Esas, 2005/148 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa isnat olunan reşit olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasebette bulunmaya iştirak etmek suçuna kanunda öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tabi olduğu, suç tarihi 1999'dan inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından hükmün 5237 sayılı TCK.nun 7/2 maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi gözetilmek suretiyle 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 22.09.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/7236
Karar No: 2012/12688
Karar Tarihi: 13.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/7236 E.  ,  2012/12688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

1) Dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın zaruret olmadıkça yakın bölgelerden, benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın satış tarihli ve özel amaçlı satış olmaması gerekir. Oysa somut emsal alınan taşınmaz satışı şirkete yapılan satış olup, özel amaçlıdır. Bu nedenle emsal olarak alınamayacağı gibi ayrıca, somut emsal olarak alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değeri ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılmadan, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, dava konusu taşınmaz ile somut emsal olarak alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin karşılaştırılmasında; dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan daha değersiz olduğu belirtilmesine rağmen, bilirkişi kurulunca dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan daha değerli olduğu kabul edilerek vergi değerine ters düşecek şekilde inandırıcı ve somut gerekçelere dayandırılmayan geçersiz rapora göre hüküm kurulması doğru değildir.

Bu nedenle, taraflara emsal göstermesi için yeniden imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapıldıktan sonra, emlak vergi değerleri de karşılaştırılmak suretiyle değer belirleyen, bilirkişi raporu nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2) Dava konusu taşınmaz yol olarak kamulaştırıldığından tapudan terkini yerine davacı idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/10880
Karar No: 2017/8332
Karar Tarihi: 02.11.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/10880 E.  ,  2017/8332 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK' nın 179/3. delaletiyle 179/2, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kasıtlı suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kastı, suçun işleniş biçimi ile meydana gelen tehlikenin ağırlığı nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, sanığın 220 promil alkollü olarak araç kullandığı gözetilerek, alt sınır aşılarak hak ve nasafete uygun bir ceza yerine alt sınırdan ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında hükmedilen 25 gün hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının ve kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

2-Ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği hususuna hükümde yer verilmemek suretiyle TCK'nın 52/4. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 3. bendinin çıkarılarak yerine “sanığa verilen 25 gün hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/1-a. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 25 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 500TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenmesi, hüküm fıkrasının 4. bendinin devamına" ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına" ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/17231
Karar No: 2017/26768
Karar Tarihi: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/17231 E.  ,  2017/26768 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2011/13
Karar No: 2011/4897
Karar Tarihi: 27.04.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/13 E.  ,  2011/4897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ-TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kadastro çalışmasında kayden davalı adına tesbit edilen 80 parsel sayılı taşınmaza uygulanan vergi kaydının aynı zamanda 81, 82 ve 83 nolu taşınmazlarada uygulandığını, miktar fazlasının hazineye ait olduğunu, ayrıca taşınmazın zilyetlikle edinilmesinin mümkün olmadığını, sahil yolundan açıldığını ileri sürerek, tapu iptal ve tescil isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, taşınmazın bir bölümünün kayıt miktar fazlası olduğu, aynı zamanda tamamının kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'nın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca belirlenen kıyı-kenar çizgisine göre çekişme konusu taşınmazın 3621 Sayılı Yasanın 4.maddesinde tarifi yapılan ve aynı zamanda Anayasanın 43.maddesinde belirtilen kıyıda kaldığı anlaşıldığına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 243.00.-TL bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 27.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.