erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/11084
Karar No: 2017/25449
Karar Tarihi: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/11084 E.  ,  2017/25449 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2020/12920
Karar No: 2021/2121
Karar Tarihi: 10.02.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/12920 E.  ,  2021/2121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan 09.03.2016 tarihli ek karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Temyiz isteminin reddine dair mahkemenin 09.03.2016 tarihli ve 2015/538 E., 2016/182 K. sayılı ek kararında herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

3- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Müştekinin soruşturma aşamasındaki 28.09.2014 tarihli ifadesinde zararının 50,00 TL olduğunu belirtmesine karşılık kovuşturma aşamasındaki 23.12.2015 tarihli oturumda ise zararının 6.000,00 TL olduğunu belirtmesi karşısında müştekinin duruşmaya çağrılarak ifadeler arasındaki farklılığın iş yerinden çalınan eşyanın değeri mi yoksa iş yerinde meydana gelen toplam zararın değeri mi olduğu şüpheye yer bırakmayacak şekilde açıklattırılıp, çalınan eşyanın değerinin 50,00 TL olması halinde suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 10.02.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/12243
Karar No: 2016/23777
Karar Tarihi: 21.12.2016

**19. Ceza Dairesi         2016/12243 E.  ,  2016/23777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sadece sanık müdafiinin temyizi ile bozulan evvelki hükümde sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının TCK’nın 50/1-a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilerek 6.000 TL adli para cezası ve TCK’nın 52/2. maddesi uyarınca 80 TL adli para cezası olmak üzere toplamda 6.080 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, birleşen dosyada ise Yargıtay 7. Ceza Dairesinin bozma ilamı üzerine CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca neticeten 6.080 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, bozma öncesi verilen kararların sanık lehine kazanılmış hak oluşturduğu gözetilmeden 1 yıl 1 ay 10 gün hapis ve 100 TL adli para cezasına hükmedilmek suretiyle CMUK’nın 326/son maddesine aykırı davranılması,

2) Sanık hakkında hükmedilen 1 yıl hapis cezasının TCK'nın 43. maddesi gereğince 1/4 oranında arttırılması sırasında hesap hatası yapılıp 1 yıl 3 ay yerine 1 yıl 4 ay hapis cezasının belirlenmesi suretiyle sonuçta fazla hapis cezasına hükmedilmesi,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 21/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/16400
Karar No: 2017/12646
Karar Tarihi: 01.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/16400 E.  ,  2017/12646 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 01/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2015/29130
Karar No: 2017/15057
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/29130 E.  ,  2017/15057 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2018/1310
Karar No: 2019/10274
Karar Tarihi: 15.10.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/1310 E.  ,  2019/10274 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50/4, 50/1-a, 52/4, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafii ile katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 4.fıkrası çıkarılarak yerine "Sanığa verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK‘nın 50/4. maddesi yollamasıyla 50/1-a. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK‘nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 605 tam gün olarak belirlenmesine, TCK‘nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL hesabıyla 12.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15/10/2019 tarihinde oybirliğiyle ile karar verildi.
Esas No: 2012/3979
Karar No: 2012/9724
Karar Tarihi: 24.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/3979 E.  ,  2012/9724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına

I-Katılan vekilinin sanıklar hakkındaki “2001 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanıklara yüklenen “2001 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, yüklenen suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Katılan vekilinin sanıklar hakkında “2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak'' suçundan kurulan hükme yönelik temyizine gelince;

Sahte faturaların en son 2002 takvim yılında gelir vergisine konu edilmesi nedeniyle suç tarihinin 01.04.2003 olacağı cihetle; sanıklara yüklenen suçun tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleşmediği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak sanıklara yüklenen suçun yasada gerektirdiği cezasının üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği tarihten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmakla, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkında açılan kamu davasının 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 24.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/309
Karar No: 2011/780
Karar Tarihi: 25.01.2011

**7. Ceza Dairesi         2009/309 E.  ,  2011/780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1632 Sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülüğüne

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın saklı kalmak suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyizine göre yapılan incelemede;

1632 sayılı Yasa'nın 49/1-A maddesi gereğince yoklama kaçağı, bakaya, saklı ve firar suçlarında dava zamaaşımı süresinin, bütün askeri mükellefiyetlerin veya askerliğe tabi şahsın bizzat girmiş olduğu taahhüdün bitmesinden itibaren işlemeye başlayacağı, 1111 sayılı yasanın 2/1.maddesindeki "Askerlik çağı her erkeğin esas nüfus kütüğünde yazılı olan yaşına göredir ve yirmi yaşına girdiği sene Ocak ayının birinci gününden başlayarak 41 yaşına girdiği sene Ocak ayının birinci gününde bitmek üzere en çok yirmibir sene sürer" hükmü ile sanığın 41 yaşına suç tarihi olan 20.03.2000 tarihinden önce girdiği birlikte gözetildiğinde askerlik görevini yapan sanık için dava zamanaşımı süresi suç tarihi olan 20.03.2000 tarihinden itibaren başlamış olup temyiz inceleme gününde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7.maddesi karşısında; yüklenen suçun tabi olduğu 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı gerçekleşmiş bulunduğundan, hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, anılan maddeler uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ORTADAN KALDIRILMASINA, 25.01.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/17360
Karar No: 2012/25480
Karar Tarihi: 06.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/17360 E.  ,  2012/25480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 30.09.2011 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorularak,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/16203
Karar No: 2013/2667
Karar Tarihi: 13.02.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/16203 E.  ,  2013/2667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; sanığın katılan tarafından dikilen kavak ağacını sökerek sattığı iddia edilen olayda , savunmalarında katılan tarafından dikilen ağaçların bulunduğu yerin kendisine ait olduğunu beyan etmesi ,katılanın da bu ağaçların bulunduğu yerin köyün ortak malı olduğunu iddia etmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması bakımından konusunda uzman teknik bilirkişilerle olay mahallinde keşif yapılarak, suça konu arazinin kimin mülkiyetinde olduğu kesin olarak tespit edildikten sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13/02/2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/17202
Karar No: 2017/13310
Karar Tarihi: 01.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/17202 E.  ,  2017/13310 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 01/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2024/16183
Karar No: 2024/20603
Karar Tarihi: 19.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/16183 E.  ,  2024/20603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2011/206 E. 2013/331 K.

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret

Sanık müdafiinin 18.09.2024 tarihli dilekçesindeki anlatımından eski hâle getirme ve temyiz isteminde bulunduğunun anlaşılması ile eski hâle getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 42/1. maddesi uyarınca Yargıtayın ilgili dairesine ait olması nedeniyle, Gaziantep 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.09.2024 ve 20.09.2024 tarihli ek kararlarının kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Sanığın yokluğunda verilen 26.03.2013 tarihli hükme ait gerekçeli kararın 08.05.2013 tarihinde "birlikte ikamet eden" eşine tebliğ edildiği, sanığın tebliğ tarihinde cezaevinde bulunmadığı, ayrıca sanık ...'ın aynı hükümde babası Musa hakkında verilen beraat hükmü de bulunması sebebiyle babasına çıkartılan tebligatı eşinin tebliğ aldığı aynı adreste 21.06.2013 tarihinde babası adına "birlikte ikamet eden" şerhiyle aldığının tebligat parçasında belirtilmesi karşısında, sanığın bu adreste oturduğu hususunda şüphe bulunmadığı bu nedenle tebligatın usulüne uygun olduğu, ayrıca mahkemenin 26.03.2013 tarihli mahkûmiyet kararının sanığın güncel adli sicil kaydına göre 09.09.2015 tarihinde infaz edildiği, buna göre sanığın en geç infaz tarihi itibarıyla kararı öğrendiğinin kabulü ile, 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra hükmü 18.09.2024 tarihinde temyiz eden sanık müdafiinin temyiz isteminin ve yerinde görülmeyen eski hâle getirme isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince REDDİNE, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,19.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Yz. İşlr. Md. Y. KM/d
Esas No: 2011/15347
Karar No: 2012/593
Karar Tarihi: 24.01.2012

**6. Hukuk Dairesi         2011/15347 E.  ,  2012/593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın tahliyesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, süre bitimi nedeniyle kiralananın tahliyesine yönelik olarak yapılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Borçlar Kanunu'nun 263.maddesi süreli olarak yapılan kira sözleşmelerinde hiçbir sebep göstermeden kiracı ve kiralayana süre sonunda sözleşmeyi fesih yetkisi tanımıştır. Kiralayan kira sözleşmesinin sonunda sözleşmenin yenilenmesini istemiyorsa sürenin bitiminden itibaren bir ay içerisinde İcra İflas Kanunu'nun 272.maddesi uyarınca tahliye isteminde bulunabilir.

Olayımıza gelince; Davaya dayanak yapılan ve hükme esas alınan 01.03.2009 başlangıç tarihli kira sözleşmesiyle davacıya ait 441 parsel sayılı tarla davalıya kiralanmış olup, sözleşmede kira süresi her ne kadar on dokuz ay olarak belirtilmiş ise de, sözleşmenin sona erme tarihi 30.11.2010 olarak kararlaştırılmıştır. Bu durumda sözleşmenin sona erme tarihinin 30.11.2010 olduğunun kabulü gerekir. Davacının 30.11.2010 tarihinde yaptığı icra takibi sözleşme süresi bitmeden yapılmış olmakla süresinde değildir. Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı ...ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 24.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/1454
Karar No: 2015/24438
Karar Tarihi: 03.03.2015

**10. Ceza Dairesi         2011/1454 E.  ,  2015/24438 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ADANA 7. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanıkların müdafilerinin ve sanık ...'un yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanıkların bozulan 14.12.2005 tarihli hükümdeki kazanılmış hakları nedeniyle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddeleri uyarınca, sanık ... hakkında hükmolunacak sonuç cezanın 3 yıl 4 ay hapis ve 285 TL adli para cezasından, sanık ... hakkında hükmolunacak sonuç cezanın 1 yıl 8 ay hapis ve 142 TL adli para cezasından fazla olamayacağının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanıkların müdafilerinin ve sanık ...'un temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükümlerin CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasının 4 numaralı bendinden sonra gelmek üzere, "sanıkların kazanılmış hakları gözetilerek, sanık ... hakkında hükmedilen 4 yıl 2 ay hapis ve 320 TL adli para cezasının 3 yıl 4 ay hapis ve 285 TL adli para cezasına indirilmesine, sanık ... hakkında hükmedilen 2 yıl 1 ay hapis ve 160 TL adli para cezasının 1 yıl 8 ay hapis ve 142 TL adli para cezasına indirilmesine” cümlesinin eklenmesi suretiyle, hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/7448
Karar No: 2015/18453
Karar Tarihi: 26.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/7448 E.  ,  2015/18453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/11/2014

NUMARASI : 2014/241-2014/706

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 26/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.