Esas No: 2015/30639
Karar No: 2019/3405
Karar Tarihi: 12.02.2019

**9. Hukuk Dairesi         2015/30639 E.  ,  2019/3405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 01/07/2000 tarihinde muhasebeci olarak işe başladığını, 2012 yılı Ocak ayında ücretsiz izin kullandığını, 2013 Nisan ayında işverenle görüşerek işçilik alacaklarını talep ettiğini ancak verilmemesi üzerine yıllık izin kullanmak istediğini bildirdiğini, izne çıkarıldığı gibi iş akdinin de feshedildiğini, son ücretinin 1.500,00 TL olduğunu, fazla mesai ücretlerinin ve resmi tatil ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti ve kötüniyet tazminatının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının kullanmış olduğu yıllık iznin bitmesine rağmen 31/07/2012 tarihinde iş başı yapmadığını, ısrarlar üzerine 28/08/2012 tarihinde işe başladığını, davacının bebeğine bakacak kimse olmadığından 24/04/2013 tarihinde kendi isteğiyle işten ayrıldığını, davacının tekrar geleceği düşüncesiyle çıkışının yapılmadığını ancak dönmemesi üzerine 13/05/2013 tarihinde çıkışının yapıldığını, fazla mesai yapmadığını ve yıllık izinlerini kullandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı iş akdinin haksız olarak feshedildiğini ileri sürmüş, davalı ise davacının kendi isteğiyle işten ayrıldığını savunmuştur.

Mahkemece, davalı tanık beyanlarına itibarla davacının istifa ederek işten ayrıldığı kabul edilerek kıdem ve ihbar tazminatının reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamında davacıya ait istifa dilekçesi bulunmamaktadır.

Davalı tanıklarından ... davalı işyerinde muhasebe stajyeri ve diğer davalı tanığı ... ise kendi namına tekstil işinde çalışan, ancak davalının yanında sigortalı gösterilen kişidir.

Mahkemece bu tanıkların beyanlarına itibarla davacının istifa suretiyle işten ayrıldığının ispatlandığı kabul edilmiş isede yaklaşık 13 yıllık kıdemi olan davacının iş akdini sebepsiz yere feshetmesi hayatın olağan akışına aykırıdır. İspat yükü üzerinde olan davalı işveren istifayı ispatlayamadığından davacının iş akdinin işveren tarafından haklı bir neden olmaksızın feshedildiği kabul edilerek kıdem ve ihbar tazminatının hüküm altına alınması gerekirken, yazılı gerekçeyle ve beyanlarına ihtiyatla yaklaşılması gereken davalı tanık beyanlarına itibarla kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddine karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.