Esas No: 2013/9803
Karar No: 2014/232
Karar Tarihi: 14.01.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/9803 E.  ,  2014/232 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, meslek hastalığı sonucu sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelir ve diğer giderlerden, ilk davadan kalan kusur farkının, 506 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca tazminine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği üzere davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- Hukuk Genel Kurulunun 07.5.2008 gün ve 10-363 E, 366 K. Sayılı ilamında da belirttiği üzere, sigortalı veya hak sahiplerine bağlanan gelirde meydana gelen her artış ya da değişikliğin ayrı bir olgu niteliğinde bulunup, ilk peşin değerli gelir ile artışlar nedeniyle açılan ilk rücu davasının kesinleşmiş olmasının, ilk peşin değerli gelirin (ilk davada hüküm altına alınmayan) kusur farkı nedeniyle kesin hüküm engeli oluşturmayacağının, eldeki davada, sürekli iş göremezlik gelirinin ilk peşin sermaye değerinin, artışlardan bağımsız, ayrı bir olgu, ayrı bir değer ifade ettiğinin, davacı Kurum yönünden kazanılmış hak oluşturması ve kesin hüküm nedeniyle olumsuz dava şartı niteliğinde bulunmaması karşısında, mahkemece, ilk peşin değerli gelirin hüküm altına alınmayan bölümünün kabulü gerektiğinin, davalının kusurunun %78,27 olarak belirlendiği ilk davada, talebin %25 olduğu, dolayısıyla hükmedilen miktar içinde bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelirlerin %25 karşılığı dışında artışlar da bulunduğunun, buna göre davacı kurumun kusur farkından kaynaklanan bakiye zararının varlığının gözetilmemesi;

2- Davacı Kurumun tedavi giderlerine ilişkin olarak da ilk davadan kalan, kusur farkından kaynaklanan bakiye zararının bulunduğu ve bu davada talebe konu edildiğinin dikkate alınmaması usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.

Ne var ki; bu hususların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6217 sayılı Kanunun 30’uncu maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununa eklenen geçici 3’üncü madde atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438’inci maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının tümüyle silinerek yerine:

"1-Davacının davasının KISMEN KABULÜNE, KISMEN REDDİNE,

2- Davacının davasının kısmen kabulü ile, 21.375,38 TL'nin onay, sarf ve ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin REDDİNE,

3- 502,92 TL karar ve ilam harcının davalıdan alınarak hazineye irat kaydına,

4- 1.282,52 TL avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

5- Davacının iş bu dava nedeniyle yapmış olduğu 3 adet tebliğat gideri olan 21 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

6- Dosya kapsamında davacı tarafça yatırılan ve kullanılmayan gider avansının kararın kesinleşmesini müteakip istem halinde davacıya iadesine" yazılmasına ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.