erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2011/5672
Karar No: 2012/23468
Karar Tarihi: 17.12.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/5672 E.  ,  2012/23468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk(...) Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 01/04/2002-06/04/2010 tarihleri arasında çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, görevsizliğine karar vermiştir.

Hükmün davacı ile davalılardan Kurum vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava; davacının davalı yanındaki 506 sayılı Yasa kapsamındaki çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece; 4857 sayılı ... Kanunu'nun 4/1-e maddesi gereğince ev hizmetlerinde çalışanlar hakkında 506 sayılı Yasa hükümlerinin uygulanmayacağı gerekçesiyle görevsizlik kararı ile dosyanın Sulh Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacı adına davalı tarafından düzenlenen işe giriş bildirgesi ve davacının Kurum'a bildirilen çalışmasının bulunmadığı, davacının eşi ve hasta olan kayınvalidesi ile birlikte davalıya ait villanın en alt katında yaşadığı anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık; davacının davalı yanındaki çalışmalarının 506 sayılı Yasa kapsamında değerlendirilip değerlendirilmeyeceği hususunda toplanmaktadır.

Somut olayda; davacı tanıkları, davacı ve ailesinin davalıya ait villanın alt katında yaz kış kaldıklarını, 2002 yılı Nisan ayından 2010 yılı Nisan ayına kadar villanın temizlik, bahçe bakımı, havuz temizliği gibi işlerini yaptığını, davacı ve ailesinin davalının kiracısı olmadığını beyan etmişler, buna karşılık davalı tanıkları; davacı ve ailesinin davalıya ait villanın alt katında oturduğunu doğrulamalarına rağmen, davacı ve ailesinin havuzun, bahçenin ve hayvanların bakımı karşılığı villanın alt katında oturduklarını beyan etmişlerdir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 3/I-D ve 5510 sayılı Yasa'nın 6/c maddelerinde; ücretle ve sürekli olarak çalışanlar hariç olmak üzere ev hizmetlerinde çalışanların Yasa kapsamında sigortalı sayılmayacakları düzenlenmiş olmakla; davacının davalı yanında sürekli ve ücret karşılığında çalıştığını iddia etmesi karşısında, mahkemece işin esasına girilip sonuca gidilmesi gerekirken görevsizlik kararı verilerek dosyanın Sulh Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesi isabetsiz olmuştur.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekili ile davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 17.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/17235
Karar No: 2024/2076
Karar Tarihi: 05.03.2024

**8. Ceza Dairesi         2021/17235 E.  ,  2024/2076 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1749 E., 2020/989 K.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 293 üncü maddesinin ikinci fıkrasında yer alan ''Hüküm, temyiz eden Cumhuriyet Savcısına veya ilgililere gerekçesiyle birlikte açıklanmamışsa; hükmün temyiz edildiğinin bölge adliye mahkemesince öğrenilmesinden itibaren gerekçe, yedi gün içinde tebliğ edilir.'' 5271 sayılı Kanun'un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." ve yine aynı Kanun'un 295 inci maddesinde yer alan "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanığın yüzüne karşı verilen hükme yönelik 5271 sayılı Kanun'un 291 inci maddesinde belirtilen 15 günlük yasal süre içerisinde temyiz dilekçesi sunduğu ancak temyiz dilekçesinde gerekçe belirtilmediği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarihli ve 2019/9. MD-554 Esas ve 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, hak kaybının önlenmesi bakımından sanık ...'ya tebligatın yapıldığı tarihten itibaren 5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligatın yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması ve sanık ...'nın süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname ile birlikte, gerekçeli temyiz isteminde bulunulmaması halinde ise mevcut haliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, oy birliğiyle, 05.03.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2021/19858
Karar No: 2023/9672
Karar Tarihi: 21.12.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/19858 E.  ,  2023/9672 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ :

SAYISI : 2018/962 E. 2018/1836 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 05.10.2018 tarihli ve 2018/962 Esas, 2018/1836 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Sanık hakkında hırsızlık suçunun yanında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından da hükümler kurulduğu ve sanığın 15.10.2018 tarihli temyiz dilekçesi ile hakkında kurulan bütün hükümleri temyiz ettiği, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesince 31.10.2018 tarihli ve 2018/962 Esas, 2018/1836 Karar sayılı ek kararı ile iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz talebinin reddine, mala zarar verme suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz talebinin ise itiraz niteliğinde görülerek üst dairece değerlendirilmesine karar verildiği, sanığın 09.11.2018 havale tarihli dilekçesi ile hakkında verilen ek kararı temyiz ettiği ancak Tebliğnamede bu konuda görüş belirtilmediği anlaşıldığından, bu suçlar yönünden ek Tebliğname düzenlenmesi için dava dosyasının, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/4268
Karar No: 2022/4998
Karar Tarihi: 24.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/4268 E.  ,  2022/4998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat

Bodrum Cumhuriyet Başsavcılığının 26.02.2014 tarihli ve 2014/704 Esas sayılı iddianamesiyle “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan dava açılmasına karşın, 213 sayılı VUK’nin 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa ve vergi suçu raporunun “2008 takvim yıllında sahte fatura kullanma” suçuna ilişkin olduğu gözetilmeden yargılamaya devamla beraat hükmü kurulması yasaya aykırı ise de, zamanaşımının olumsuz muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğunun anlaşılması karşısında;

Sanığa yüklenen "2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 24.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/30607
Karar No: 2015/33101
Karar Tarihi: 07.07.2015

**4. Ceza Dairesi         2014/30607 E.  ,  2015/33101 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/100575

MAHKEMESİ : İnegöl(Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/02/2013

NUMARASI : 2012/211 (E) ve 2013/90 (K)

SUÇ : Terk

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın boşanma sonucunda velayeti kendisine bırakılmış ağır düzeyde mental retarde olan 2003 doğumlu mağduru ortak arkadaşları E.. K..'ye boşandığı eşi M.. Ç..'ye teslim etmesi için bırakması ve bir daha geri almaması şeklinde gerçekleşen eyleminde suçun yasal unsuru olan, “kendi haline terk” unsuru gerçekleşmediği için terk suçunun oluşmayacağı, ancak sanığın mağdura karşı bakım, eğitim ve destek olma yükümlülüğünü ihlal etmesi nedeniyle eyleminin TCK'nın 233. maddesinde düzenlenen aile hukukundan kaynaklanan yükümlülüğü ihlal suçunu oluşturacağı gözetilmeden beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan G.. Ç.. vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07/07/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/35765
Karar No: 2018/8647
Karar Tarihi: 28.11.2018

**15. Ceza Dairesi         2017/35765 E.  ,  2018/8647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanık hakkında; TCK'nun 157/1, 52/2-4 , 53/1, 58. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'ün suç tarihinde katılan ...'nın Dağlıca mesire alanından ikametinin olduğu Dağlıca Köyü'ne yürüyerek gittiği esnada kullandığı motosiklet ile durarak katılana "gideceğin yere kadar bırakayım" dediği, katılanın da kabul ederek motosiklete bindiği, katılanın ikametine geldiklerinde sanığın katılana cebinden çıkardığı 200 TL parayı göstererek katılandan parayı bozmasını istediği, katılanın da cebinde bulunan 50 TL ve eve girip babasından aldığı 100 TL toplamda 150 TL parayı göstererek o kadar para olmadığını söylediği, sanığın müştekiye "sen 150 TL'yi bana ver, 50 TL yerine de bahçeden meyve topla bana ver" diyerek 150 TL parayı aldığı, katılanın meyve toplamak için yanından ayrılması ile sanığın kaçtığı, bu şekilde sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanık savunması, katılan beyanı, tanık ifadeleri uzlaşmanın sağlanmadığına dair rapor beyanları ve dosya kapsamından sanığın mahkumiyetine ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 28.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/5913
Karar No: 2016/20496
Karar Tarihi: 21.11.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/5913 E.  ,  2016/20496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait eczanede kalfa olarak çalışırken iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma ücreti alacağının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, iş sözleşmesinin kendilerince fesh edilmediğini, davacının haksız yere işi bıraktığını, taleplerinin haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının 8,5 yıl kıdemi varken sebepsiz yere işi bırakmasının olağan olmadığı, ispat yükü kendinde olan davalının feshin haklı ve geçerli bir sebeple yapıldığını ispat edemediği buna göre davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı gibi fazla çalışma ücreti alacağı da olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava dilekçesindeki anlatım ve davacının davalıya göndermiş olduğu 10/07/2012 tarihli ihtarnameye göre iş sözleşmesinin fesih tarihi 07/07/2012 olup Mahkemece 24/07/2012 olarak belirlenmesi isabetsizdir.

3- Fazla mesai ücretlerinin dönem ücretlerinden hesaplanması gerekir. Bu nedenle davacının hak kazandığı fazla çalışma alacağı belirlenirken yaz döneminde yapılan çalışmalar ile kış dönemindeki çalışmaların arı ayrı ve hafta hafta hesaplanması yerine iki dönemin ortalaması alınıp buna göre alacağın hesaplanması hatalıdır.

4- Davalı taraf ıslaha karşı zamanaşımı def'ini ileri sürdüklerini ancak Mahkemece değerlendirilmediğini belirtmekte ise de davalının buna yönelik duruşma zabıtlarına geçen beyanı yada dilekçesine dosya kapsamı ve Uyap kayıtlarında rastlanılmamıştır. Mahkemece davalıdan bahsettiği dilekçesi ile ilgili beyanı sorulup süresinde sunulmuş bir zamanaşımı def'inin tespiti halinde bu konudaki itiraz değerlendirilerek sonuca gidilmelidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 21/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/10746
Karar No: 2014/25277
Karar Tarihi: 06.11.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/10746 E.  ,  2014/25277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Silivri 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/12/2013

NUMARASI : 2011/78-2013/448

Taraflar arasındaki kıyı kenar çizgisi sınırları içerisinde kalan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kıyı kenar çizgisi sınırları içerisinde kalan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere göre; davacının dava konusu taşınmazlardaki payının 1969 yılında satış yolu ile adına tescil edildiği, belediye başkanlığının dava konusu taşınmazlara ilişkin imar yazı ve krokisi ile fen bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazların kıyı kenar çizgisi sınırları içerisinde kaldığının tespit edildiği anlaşılmıştır.

Mülkiyet hakkı gerek Anayasa ve yasalarla iç hukuk yönünden, gerekse Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve ek protokolleri ile kabul edilmiş temel haklardandır. (Anayasa Md. 35/1, AİHS Ek Prot. 1-1). Türk Medeni Kanununun 683. maddesinde de bir şeye malik olan kimsenin hukuk düzeninin sınırları içerisinde o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisi belirtilmiş, malikin malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı istihkak davası açabileceği gibi, her türlü haksız el atmanın önlenmesini de dava konusu edebileceği hüküm altına alınmıştır.

Mülkiyet hakkı, ancak kamu yararının bulunduğu hallerde sınırlandırılabilir veya tamamen kaldırılabilir.

Ne var ki, kamu yararı ile mülkiyet hakkından kısmen veya tamamen yoksun bırakılan kişinin hakkı arasında makul, kabul edilebilir, hak ve adalet dengesini sağlayacak bir oranın kurulması asıldır.

Somut olayda; dava konusu taşınmaz kıyı kenar çizgisi sınırları içinde kalmış, malikin mülkiyet ve tasarruf imkanı ortadan kaldırılmıştır.

Bu nedenle; Mahallinde yapılan keşif sonucu, taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca taşınmazın bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 06.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/4312
Karar No: 2022/22859
Karar Tarihi: 17.11.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/4312 E.  ,  2022/22859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Göçmen kaçakçılığı, 6136 sayılı Kanuna muhalefet

KARAR

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle; temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi ve kararın niteliğine göre dosya görüşüldü:

Anayasanın 40/2, 5271 sayılı CMK 'nın 34/2 ve 232/6. maddeleri gereğince, kararlar ve hükümlere karşı başvurulabilecek yasa yolları, süreleri, sürelerin ne zaman başlayacağı, başvuru mercii, şekli ve sonuçlarının kuşkuya yer vermeyecek şekilde ilgililere açıkça bildirilmesinin gerekmesi, anılan Kanun'un 294/1. maddesinde ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.'' şeklinde, 295/1. maddesinde ise ''Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' biçiminde düzenlemeler bulunması, Bölge Adliye Mahkemesince kararın son bölümünde, temyiz başvurusunda hükmün neden dolayı bozulmasının istendiğine dair temyiz sebebi gösterilmesinin zorunlu olduğuna, gösterilmemesi halinde ise temyiz isteminin reddedileceğine dair bildirimin yer almadığının anlaşılması karşısında; sanık ...'e, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda yapılacak meşruhatlı tebligatla, tebliğden itibaren yedi günlük süre içerisinde, yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz isteminin reddedileceği hususunda ihtar yapılmasının gerektiği,

Anlaşıldığından, sanık ...'in temyiz davası istemi hakkında KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA, yukarıda belirtilen şekilde sanık ...'e tebligat yapılarak, tebliğe ilişkin evrakın dosya içerisine konulması, temyiz nedenlerini içeren ek dilekçe verildiği takdirde ise bu bu hususta ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize yollanılmak üzere, dosyanın incelenmeksizin ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 17/11/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/725
Karar No: 2016/654
Karar Tarihi: 19.01.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/725 E.  ,  2016/654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemenin ek kararıyla davacı vekilinin temyizinin süresinde olmaması gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar verilmiş, bu defa ek karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekilinin mahkemece verilmiş olan ek kararı temyiz ettiği ancak buna ilişkin temyiz karar harcının (maktu) ve temyiz yoluna başvurma harcının yatırılmamış olduğu anlaşıldığından, davacının ek karar temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt yapılıp yapılmadığı ve temyiz harcının alınıp alınmadığı araştırılarak, bunlara ilişkin bilgi ve belgelerin dosyaya konulması, süresi içinde temyiz defterine kayıt yapılmış ancak harç alınmamış ise HUMK.nun 434. maddesinin 3.fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanması ve belgesinin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/2700
Karar No: 2007/3204
Karar Tarihi: 23.10.2007

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2007/2700 E.  ,  2007/3204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili kuruma ait araçta meydana gelen 1.074.00 YTL'sı hasar bedelinin olay tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılar ..., ...'dan tahsilini talep etmiştir.

Birleştirilen dosya davacısı ... aracında meydana gelen 2.646.00 YTL'nin olay tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılar Sağlık Bakanlığı ve ...'dan tahsilini talep etmiş, Sağlık Bakanlığı ise cevap dilekçesi ile müvekkili kuruma ait araçta meydana gelen 1.074.00 YTL hasar davacıdan tahsili için karşı dava açmıştır.

Mahkemece, toplanan deliller benimsenen bilirkişi raporuna göre; Sağlık Bakanlığı tarafından açılan davanın kısmen kabulü ile 797.00 YTL hasar bedelinin 498.12 YTL'nın ...'dan 298.88 YTL'nın ... ve ... tahsiline, birleştirilen dosya davacısı ...'in davasının kısmen kabulü ile 633.59 YTL'nin Sağlık Bakanlığı ve ...'dan tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

7.10.2004 tarih ve 25606 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan ve 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5236 sayılı Kanun ile HUMK'na eklenen ek madde 4 ile aynı yasanın 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 1.1.2006 tarihinden sonra 1.090.00 YTL'na çıkarılmıştır.

Temyize konu karar alınan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi 1.6.1990 ... 3/4 sayılı İçtihadi Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay'ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar verilebilir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz dilekçesinin hükmün kesin olması nedeniyle REDDİNE, 23.10.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/11344
Karar No: 2022/3842
Karar Tarihi: 09.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2017/11344 E.  ,  2022/3842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Beraat

Defter ve belgeleri gizleme suçunun, varlığı noter tasdik kayıtları veya sair suretlerle sabit ve saklama mecburiyeti bulunan defter ve belgelerin vergi incelemesine yetkili kimselere ibraz edilmemesi ile oluştuğu, 213 sayılı VUK'nin 253. maddesi uyarınca defter ve belgelerin ait olduğu yılı takip eden takvim yılından başlamak üzere 5 yıl saklama ve tekrar istendiğinde ibraz edilme zorunluluğunun bulunduğu; somut olayda 2008 ve 2009 takvim yıllarına ait defterlerin tebliğ tarihinde savunmada belirtildiği gibi Alaşehir 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/166 Esas sayılı dosyasında bulunduğu tespit edilmiş ise de, şirkete ait ibrazı istenen 2007 yasal defter ve belgeleri ile 2008 ve 2009 takvim yıllarına ait varlığı sabit olan belgelerin yasal süresi içerisinde ibraz edilmediği ve buna ilişkin sanığın kabul edilebilir bir mazeretinin de bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın üzerine atılı defter ve belgeleri gizleme suçunun unsurları itibariyle oluştuğu gözetilmeden eksik inceleme ile beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 09.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.