erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2018/1499
Karar No: 2022/10032
Karar Tarihi: 06.10.2022

**10. Ceza Dairesi         2018/1499 E.  ,  2022/10032 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : TARSUS 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Suçlar : Sanık ... için uyuşturucu madde ticareti yapma

Sanık ... için suç üstlenmeye azmettirme

Hükümler : Sanık ... için uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan

mahkûmiyet

Sanık ... için suç üstlenmeye azmettirme suçundan

mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1- Sanık ... hakkındaki mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde;

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipleri ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkındaki mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde;

Bozmaya uyulmuş ise de; sanığın temyiz dışı sanıklar ..., ... ve ...'in eylemlerine iştirak ettiğine ilişkin, ..., ... ve ...’ın ikamet aramalarında ele geçirilen esrarlardan birinin sarılı olduğu kağıt parçasının yüzeyinde nerede ve nasıl oluştuğu belirlenemeyen bir tek parmak izi dışında, kuşkuyu aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı, 27/03/2013 tarihinde sanığın bulunduğu ikamette yapılan arama ele geçirilen 34 adet tabletin uyuşturucu veya uyarıcı madde ihtiva etmediği, 16,25 gram esrarı ise kullanmak dışında bir amaçla bulundurduğuna dair kuşkuyu aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı, UYAP üzerinden yapılan incelemede ise Tarsus Cumhuriyet Başsavcılığının 27/03/2013 suç tarihli, 2016/13009 sayılı soruşturmasında sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiğinin anlaşılması karşısında, belirtilen soruşturma dosyasının aslı ya da onaylı örneğinin dosya arasına getirilip sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ve suç vasfında yanılgıya düşülerek hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz talebi bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA,

06.10.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2020/16837
Karar No: 2020/9681
Karar Tarihi: 30.09.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/16837 E.  ,  2020/9681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

01/05/2008 tarihinde suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 16/05/2008 tarihinde kesinleşmesinin ardından, öngörülen denetim süresi içerisinde suça sürüklenen çocuğun 14/02/2009 tarihinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle suça sürüklenen çocuğun yargılanarak mahkumiyetine karar verildiği ve denetim süresi içerisinde işlenen kasıtlı suçtan verilen mahkumiyet kararının kesinleşmesi üzerine, suça sürüklenen çocuk hakkındaki hükmün açıklandığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun ..., ... ve ... ile birlikte geceden sayılan saat 02.00 sıralarında müştekiye ait iş yerinin arka tarafındaki duvarı delmek suretiyle iş yerinden çeşitli gıda malzemelerini çalması biçiminde gerçekleşen eylemine uyan ve 765 sayılı TCK'nın 493/1-son, 522. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 102/3 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 15 yıllık kesintili dava zamanaşımının, (hükmün açıklanmasının geri bırakılması nedeniyle oluşan 8 ay 28 günlük durma süresi de çıkartılarak) suçun işlendiği 05/01/2004 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 30/09/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/497
Karar No: 2014/3537
Karar Tarihi: 05.02.2014

**4. Ceza Dairesi         2014/497 E.  ,  2014/3537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Av. ...'ın sanık ...'ın müdafii olmadığı halde mahkemece 21.04.2009 tarihli ek kararın sanık ... müdafii sıfatıyla av. ...'a tebliğ edildiği , ek kararın “ sanık ...'a ” yöntemince tebliğ edilmesi gerektiği,

Anlaşıldığından, sanık ... müdafii ve sanık ... 'ın, temyiz davası isteği hakkında şimdilik bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın, ek kararın sanık ...'a tebliğ işlemi gerçekleştirildikten sonra Dairemize yollanılmak üzere, incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 05.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/17286
Karar No: 2014/14607
Karar Tarihi: 05.11.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/17286 E.  ,  2014/14607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kemer 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/02/2013

NUMARASI : 2011/446-2013/135

Davacı M.. G.. vekili Avukat tarafından, davalı N.. G.. aleyhine 19/07/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 06/02/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istem kısmen kabul edilmiş; karar, taraflarca temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayın tarihi, gelişimi ve yukarıdaki ilkeler göz önünde bulundurulduğunda, hükmedilen manevi tazminat miktarı fazladır. Daha alt derecede manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, fazla miktarda manevi tazminata hükmedilmesi doğru görülmemiş; bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda (2) numaralı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 05/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/3235
Karar No: 2018/3994
Karar Tarihi: 26.04.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/3235 E.  ,  2018/3994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Asıl karar; Mahkumiyet

Ek karar; temyiz isteminin reddi

Sanık hakkında sahte fatura kullanmak suçu yanında defter ve belgeleri ibraz etmemek suçundan da kamu davası açıldığı halde bu suçtan hüküm kurulmadığı anlaşıldığından, mahkemece ayrıca hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Katılan vekilinin, 03/01/2014 havale tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden vazgeçtiği anlaşılmakla, temyiz incelemesi sanık ... müdafinin temyizine yönelik olarak yapılmıştır.

Süre tutum dilekçesinde karar numarasının sanık müdafii tarafından hataen farklı yazıldığı bu nedenle temyizin süresinde olduğu kabul edilerek, hukuki dayanaktan yoksun olarak temyiz talebinin reddine ilişkin verilen 25.12.2013 tarihli ek karar kaldırılarak yapılan incelemede gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK'nun 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, vergi suçu raporu ile vergi dairesi başkanlığının verdiği mütalaaya uygun olarak İskenderun Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 08.12.2011 tarih ve 2011/4189 Esas sayılı iddianamesi ile sanığın "2005, 2006 ile 2007 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçundan cezalandırılmasının talep edildiği, "sahte fatura düzenlemek" ile "sahte fatura kullanmak" suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olmasına, her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturmasına rağmen iddianame dışına çıkılıp, dava konusu yapılmayan, hangi takvim yılına ilişkin kurulduğu anlaşılamayan “sahte fatura düzenlemek” suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.04.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/6719
Karar No: 2014/7279
Karar Tarihi: 29.05.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/6719 E.  ,  2014/7279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MANAVGAT 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/10/2013

NUMARASI : 2012/93-2013/428

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1963 yılında yapılan kadastro çalışmaları sonucunda dava konusu 87 parsel sayılı 19,700 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, Hazine adına tespit edilmiş, itiraz üzerine hükmen Y.. A.. adına tescil edilmiş ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 22/a maddesi uyarınca yapılan uygulama kadastrosu sırasında eski 87 parsel sayılı 19,700 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz yeni 175 ada 1 parsel olarak 20.035,17 metrekare yüzölçümü ile tescil edilmiştir. Davacı L.. A.., hibe ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak çekişmeli taşınmazın tapusunun iptali ile adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın 10 yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığı gerekçesiyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Çekişmeli taşınmazın kadastro tespiti 28.06.1963 tarihinde yapılmış ve kadastro tespiti hükmen kesinleşerek 25.06.1984 tarihinde tapuya tescil edilmiş; tutanağın kesinleştiği tarih ile dava tarihi arasında 10 yıldan fazla zaman geçmiştir. 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12/3. maddesi uyarınca, kadastro tespitinin kesinleşmesinden itibaren 10 yıl geçtikten sonra artık, "kadastrodan önceki nedenlere" dayanılarak dava açılamaz. Maddede sözü edilen "kadastro" tarihi, taşınmaz hakkında kadastro tespitinin yapılıp tutanak tanzim edildiği tarihtir. Mahkemece dava, "kadastrodan önceki nedenlere" dayalı bir dava olarak kabul edilerek davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmiş ise de mahkemenin değerlendirmesi dosya kapsamına uygun bulunmamaktadır. Davacı, kadastro tespitinden sonra tanzim edilen 01.05.1967 tarihli senede dayanarak dava açmış olup, kadastrodan (yani kadastro tarihinden) sonraki nedene dayanmıştır. Kadastrodan sonraki nedenlerle açılan davalarda 3402 sayılı Yasa'nın 12/3. maddesinin uygulama yeri bulunmamaktadır. Hal böyle olunca mahkemece davanın esası hakkında araştırma yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, dosya kapsamına uygun olmayan yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 29.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/2372
Karar No: 2020/6921
Karar Tarihi: 01.07.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/2372 E.  ,  2020/6921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-) Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Hükmolunan adli para cezasının tür ve miktarı 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesiyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğundan suça sürüklenen çocuk ...’nun temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

II-) Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Müştekinin 10.04.2015 tarihli duruşmada zararının karşılandığını beyan etmesi nedeniyle, suça sürüklenen çocuk hakkında koşulları olmadığı halde TCK'nun 168/2. maddesinin uygulanması, aleyhe temyiz bulunmadığından, kabul ve uygulamaya göre de; suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken TCK’nın 61/5. maddesine aykırı olarak aynı Yasa’nın 168/2. maddesinin 31/3. maddesinden önce uygulanması sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ...’nun temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiriler dışında, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 01.07.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/3994
Karar No: 2013/10550
Karar Tarihi: 06.06.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/3994 E.  ,  2013/10550 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, 01/10/2001 tarihinde kaloriferci olarak çalışmaya başladığını 30/04/2012 tarihinde yönetim tarafından iş akdinin haksız yere feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla çalışma, genel tatil, hafta tatili, ücret ve yoğurt parası alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının aynı zamanda apartmanda kat maliki olduğunu kendi iradesi ile kalorifer yakılmasına talip olduğunu alacaklarının oluşmadığını, bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kapıcı ile binanın sahibi ya da kat malikleri kurulu arasında yapılmış olan iş sözleşmesinin tam süreli ya da kısmî süreli olarak yürürlüğe konulması mümkündür. Özellikle bağımsız bölüm sayısının az ve eklentiler ile ortak alanların da yoğun bir iş hacmini gerektirmeyecek durumda olduğu hallerde, kapıcının günlük yedi buçuk saat ve haftalık kırk beş saat olağan mesaiye göre daha az sürelerle çalıştırılması imkân dahilindedir. Kısmî süreli iş sözleşmesi yazılı olarak yapılmamış ise, işyerinin özelliği ve işin niteliğine göre çalışma olgusunun kanıtlanması mümkündür.

Somut olayda davacı kış döneminde 05.00 ile 00.00 saatleri arasında, yaz döneminde ise 09.00 ile 19.00 saatleri arasında sitede temizlik işleri, bahçe sulama ve bakım işlerinde çalıştığını ileri sürmüştür. Davalı savunmasında; davacının sitede kat maliki olduğunu, dava konusu dönmelerde yönetim kurulu başkan yardımcılığı sıfatında dahi bulunduğunu, davacı gibi birçok site sakininin bazı bina işlerine yardımcı olduğunu, davacının kat maliki olarak kalorifer yakmayı kendi iradesi ile üstlendiğini, hizmet akdi ilişkisinin bulunmadığını belirtmiştir. Mahkemece davacının tam süreli çalıştığının kabulüne karar verilmiş ise de dosya kapsamından davacının davalı sitede apartman dairesi sahibi olduğu, bir dönem site yönetim kurulu faaliyetlerine katıldığı sabittir. Bu somut olgular da gözetilerek davacının yaz döneminde kısmi süreli çalışma yapıp yapmadığı ve davacıya yapılan ödemelerin çalışmalarını karşılayıp karşılamadığı hiçbir tereddüte yer bırakmayacak şekilde belirlenmeden yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

Yapılacak iş; yukarıda açıklandığı şekilde inceleme yapılarak çıkacak sonuca göre davacının işçilik alacaklarını belirleyerek bir karar vermektir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 06.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/11073
Karar No: 2014/6827
Karar Tarihi: 30.04.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/11073 E.  ,  2014/6827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Edremit 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/11/2012

NUMARASI : 2011/394-2012/597

Davacı A.. Ö.. tarafından, davalı A.. P.. aleyhine 13/07/2011 gününde verilen dilekçe ile hakaret eylemine dayalı manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 01/11/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, hakaret eylemine dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu ifadelerin niteliği, olayın gelişimi ve olay tarihi, tarafların ekonomik ve sosyal durumu ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına hükmedilen manevi tazminat miktarı fazladır. Davacı yararına daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 30/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Esas No: 2012/17149
Karar No: 2013/7525
Karar Tarihi: 09.05.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/17149 E.  ,  2013/7525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgeyi bozmak

HÜKÜM : Asıl Karar: Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına

Ek Karar: Temyiz telebinin reddi

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 231/12. maddesi uyarınca temyizi mümkün olmayıp, itiraza tabi olduğu ve 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 317. maddesi uyarınca mahkemece temyiz isteminin 18.01.2010 tarihli ek karar ile reddine karar verildiği anlaşılmakla, usul ve yasaya uygun bulunan ek kararın istem gibi ONANMASINA, 09.05.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/1800
Karar No: 2015/19394
Karar Tarihi: 18.12.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/1800 E.  ,  2015/19394 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre asli kusurlu olduğu kabul ve tespit edilen sanık hakkında, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği nazara alınmadan, asli kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin ölümüne neden olan sanık hakkında adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde eksik cezaya hükmolunması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA; 18.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/2668
Karar No: 2022/3518
Karar Tarihi: 03.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/2668 E.  ,  2022/3518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Sanığa yüklenen Vergi Usul Kanunu'na aykırılık suçundan doğrudan zarar görmeyen şikayetçinin davaya katılma hakkı bulunmadığı ve bu suç için usulsüz olarak verilen katılma kararının hükmü temyiz etme hakkı vermeyeceği anlaşılmakla; şikayetçi vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 03.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.