erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2023/20364
Karar No: 2023/19604
Karar Tarihi: 14.12.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/20364 E.  ,  2023/19604 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 29.08.2023

SAYISI : 2020/3198 E., 2022/3702 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 24. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/415 E., 2020/152 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak esas hakkında yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 29.08.2023 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin kesinlik nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 29.08.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre; temyize konu edilen ve hüküm altına alınan miktar toplam 19.137,36 TL olup bu tutar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 29.08.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,14.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/10095
Karar No: 2012/6414
Karar Tarihi: 01.03.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/10095 E.  ,  2012/6414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Sanıkta ele geçirilen tabanca ve bıçakla ilgili olarak TCK.nun 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima hükmü dikkate alınarak 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesi ile alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verilmesi gerekirken, 6136 sayılı Yasanın 13/1. ve 15/1. maddelerinden ayrı ayrı ceza tayini,

2- Sanığa yüklenen 6136 sayılı Yasaya aykırı davranma suçu maddi zarar doğurmaya elverişli suçlardan olmadığı halde, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları değerlendirilmeden, yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile 5271 sayılı CMK.nun 231/5. madde ve fıkrasının uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3- Sanıkta ele geçirilen bıçakla ilgili kanun maddesi 6136 sayılı Yasanın 15/1. maddesi olduğu halde 13/1 yazılması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 01.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/12274
Karar No: 2017/25875
Karar Tarihi: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/12274 E.  ,  2017/25875 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2011/2310
Karar No: 2011/5495
Karar Tarihi: 22.12.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/2310 E.  ,  2011/5495 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ...'un yapılan yargılaması sonunda; reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan mahkûmiyetine, reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan ise beraatine dair Mardin 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 04.05.2006 gün ve 2005/320 Esas, 2006/157 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa isnat olunan reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarının 765 sayılı TCK.nun 416/3 ve 430/2. maddelerinde öngörülen cezalarının üst sınırları itibarıyla lehe olan aynı Kanunun 102/4. maddesinde belirtilen 5 yıllık asli zamanaşımı süresine tâbi oldukları, sanığın reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçuna ilişkin sorgusunun yapıldığı 31.03.2006 tarihinden ve reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan mahkûmiyetine ilişkin 04.05.2011 tarihli karar gününden, incelemenin yapıldığı güne kadar belirtilen sürelerin dolduğu ve bu arada zamanaşımını kesen veya durduran sebep bulunmadığı anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında açılan davaların DÜŞMESİNE, 22.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/2475
Karar No: 2012/2106
Karar Tarihi: 15.03.2012

**5. Ceza Dairesi         2008/2475 E.  ,  2012/2106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Teselsülen nitelikli zimmet

HÜKÜM : Sanık ...'ın teselsülen basit zimmet suçundan, sanık ...'ın ise denetim görevini ihmal ederek zimmete sebebiyet vermek suçundan mahkümiyetine dair hükümler

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve değişikliğe uğramamış olan Belediye Zabıta Yönetmeliğinin 62. maddesinin "Belediye Zabıta Memurlarına zabıta hizmetlerinin dışında bir görev yüklenemez" hükmü karşısında belediye zabıta memuru olarak görev yapmakta iken kadro değişikliği yapılmaksızın Belediye Başkanı’nın 25/07/1997 tarihli yazılı görevlendirmesi ile muhasebeci olarak çalıştırılan sanık ...'ın yasal olmayan bu görevlendirme sırasında gerçekleştirdiği oluşumu kabul edilen Belediye'ye ait tahsilatları kayıtlara intikal ettirmeyerek mal edinmesi eylemlerinin zincirleme hizmet sebebiyle emniyeti suistimal suçunu oluşturacağı anlaşıldığından sanıkların buna göre hukuki durumlarının tayin ve takdiri ile sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiilerin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/10911
Karar No: 2020/621
Karar Tarihi: 23.01.2020

**8. Hukuk Dairesi         2016/10911 E.  ,  2020/621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı, ... Barajı ve ... projesi kapsamında kamulaştırma alanı içerisinde kalan tespit harici taşınmazda bulunan ağaçların kendisine ait olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., davaya konu taşınmazın 786 parsel sayılı taşınmaz olup niteliğinin mera olduğunu, davacının zilyetlik iddiasının dinlenemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, idarece yapılan tahkikatta da ağaçların davacıya ait olduğunun belirlendiği gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen karar, davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, muhdesatın tespiti isteğine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişmeli, mera nitelikli 786 parsel sayılı taşınmazın kamu orta malı olduğu, yenileme nedeni ile kütük sayfasının 09.03.2015 tarihinde kapatıldığı, taşınmazın ... . ... Barajı Sulama Projesi kapsamında kalıp içerisinden toprak altı sulama kanalı geçirildiği ve üzerinin de yol olarak bırakıldığı, davaya konu ağaçların çalışmalar neticesinde kesildiği sabittir.

Somut olayda, dava konusu taşınmazın öncesi 786 parsel sayılı mera iken davanın açılış tarihi olan 24.02.2015 tarihinden sonra 09.03.2015 tarihinde Ayvalı Barajı Sulama Projesi kapsamında kaldığı için özel sicilinden terkin edilmiştir. Idarece yapılan tahkikat aşamasında belirlenen ve davacı tarafından davaya konu edilen ağaçların en yaşlısı 10 yaşında olup kamulaştırma faaliyetinin başladığı tarih itibariyle yeni dikildiği anlaşılmaktadır.

Kamu yararına tahsis edilen taşınmaza yakın tarihte dikildiği anlaşılan çekişme konusu muhdesatlarda, idarenin davacı tarafı meşru bir beklenti içine sokacak hukuki bir tutum ve davranışı olmamıştır.

Meralar, çıplak mülkiyeti Hazine'ye, intifa hakkı bulunduğu köy veya belediye tüzel kişiliğine ait olup kamu orta malı niteliğindedir. Bu tür taşınmazları işgal etmek kanunun suç saydığı fiillerdendir.

Az yukarıda açıklandığı üzere, davacı lehine muhdesatın tespiti için meşru bir beklenti sağlayacak yeterli süre geçmediği gibi bu anlama gelebilecek idari bir eylem de bulunmadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken idari tahkikatta tespit edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'un 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, 23/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/1769
Karar No: 2021/15583
Karar Tarihi: 29.06.2021

**(Kapatılan)19. Ceza Dairesi         2021/1769 E.  ,  2021/15583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvuruların süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK'nin 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nin 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, O Yer Cumhuriyet savcısının temyiz taleplerinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, REDDİNE, 29/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/939
Karar No: 2023/5187
Karar Tarihi: 21.06.2023

**8. Ceza Dairesi         2023/939 E.  ,  2023/5187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR SAYISI : 2022/57 E., 2022/127 K.

SUÇ : Suç üstlenme,trafik güvenliğini tehlikeye sokmak

HÜKÜM : Temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddi

Karacasu Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.11.2022 tarihli ek kararının; karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Karacasu Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.06.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında suç üstlenme, trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçlarından, cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Karacasu Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.11.2022 tarihli ek kararı ile sanığın temyiz başvurusu hakkında“temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; bir sebebe dayanmamaktadır.

III. GEREKÇE

Sanığa SEGBİS sistemi aracılığıyla yüzüne karşı tefhim edilen hükmün tebliği bir tutanağa dönüştürülmediğinden temyize esas sürenin başlangıcı olarak alınan gerekçeli kararın bulunduğu Ceza İnfaz Kurumunda tebliğ tarihi olan 09.06.2022'den ve mahkeme kaleminde bizzat tebliğ yapıldığı 07.07.2022'den itibaren, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 18.07.2022 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği asıl kararın re’sen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun’un 315 inci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder.” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Karacasu Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.11.2022 tarihli ek kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.06.2023 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2016/15955
Karar No: 2017/26532
Karar Tarihi: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/15955 E.  ,  2017/26532 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2014/28740
Karar No: 2015/390
Karar Tarihi: 07.01.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/28740 E.  ,  2015/390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında, 6136 sayılı Yasa 4. maddesi kapsamında yasak niteliğe haiz bıçak taşıma eylemi nedeniyle,... Cumhuriyet Başsavcılığının 10.03.2009 tarih ve 2009/516 sayılı iddianamesi ile 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan dava açılarak, ... Sulh Ceza Mahkemesin 2009/197 esas sayılı davasında yargılama yapılıp, 06.07.2010 tarihinde 6136 sayılı Yasanın 15/1. madde ve fıkrası uyarınca cezalandırılmasına karar verildiği ve bu kararın kesinleştiği, ancak sehven yapılan ikinci suç duyurusu üzerine sanık hakkında 08.12.2006 suç tarihli ilk davaya konu bıçakla ile ilgili olarak 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan ...Cumhuriyet Başsavcılığının 06.02.2013 tarih ve 2013/380 sayılı iddianamesi ile açılan mükerrer davanın, 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçu yönünden CMK.nun 223/7. maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerekirken, aynı fiil nedeniyle ikinci kez mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5230 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 07.01.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/10875
Karar No: 2018/13873
Karar Tarihi: 21.11.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/10875 E.  ,  2018/13873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Dosya kapsamına göre sanığın, katılanın evinin etrafı demir parmaklıklarla çevrili bahçesinde bulunan kulübesinden köpeğini çalması biçimindeki eyleminin, TCK'nın 142/1-b maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfının nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 141/1. maddesi uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini,

2-Katılanın aşamalardaki beyanlarında “köpeğin en son saat 23.00 sıralarında kulübesinde olduğunu, sabah saat 07.30 sıralarında kulübede olmadığını fark ettiğini” söylediğinin anlaşılması karşısında, UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre kış saati uygulaması da dikkate alındığında, suç tarihinde güneşin doğuş saatinin 06.55 olduğunun, gece vaktinin saat 05.55'de bittiğinin anlaşılması karşısında, suçun gündüz sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesi uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini,

3-Katılanın çevrede yaptığı araştırmada köpeğin sanıkta olduğunu tespit etmesi üzerine, katılan ve görevlilerce sanığın evine gidildiğinde, sanığın evinin bahçesinde bulunan köpeği katılana teslim ettiğinin anlaşılması karşısında, rızai bir iadeden bahsedilemeyeceği ve bu itibarla sanık hakkında TCK'nın 168/1, maddesinin uygulanma koşullarının oluşmadığı nazara alınmadan yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 21/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/11155
Karar No: 2015/13527
Karar Tarihi: 24.11.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/11155 E.  ,  2015/13527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MERSİN 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/11/2011

NUMARASI : 2009/516-2011/632

Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi ve yıkım davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekilince yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...................raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve yıkım istemlerine ilişkindir.

Davacı kayden malik olduğu 39 parsel sayılı taşınmazın 1800 m2’lik bölümüne davalı tarafından meyve ağaçları dikilmek, kuyu açılmak ve çit çekilmek suretiyle müdahale edildiğini ileri sürerek, elatmanın önlenmesine, meyve ağaçlarının, çitin ve taşınmaz üzerindeki kuyunun yıkılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, dava konusu taşınmaz hakkında açtığı tapu iptal tescil davasının reddine ilişkin kararın onanması ile birlikte taşınmazı terk ettiğini bildirip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu taşınmaza davalının müdahalesinin saptanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya içeriğinden, çekişme konusu 117 ada 39 parsel sayılı 7008,15 m2 büyüklüğünde, tarla vasıflı taşınmazın davacı adına kayıtlıolduğu, davalı tarafından Mersin 3.Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2006/811 E. sayılı dosyası ile dava konusu 1,5 dönümlük bölüm yönünden eldeki davanın davacısı aleyhine tapu iptal tescil davası açıldığı, davanın redle sonuçlanıp kararın deracattan geçerek kesinleştiği, 06/06/2011 tarihli fen bilirkişi raporuna ekli krokide kırmızı renkle A harfi ile gösterilen 1465,19 m2’lik bölüm üzerinde davalı tarafından dikildiği belirtilen bakımsız şeftali ve kiraz ağaçlarının yer aldığı tel örgü ve kuyunun işaretlendiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, elatma haksız bir eylem olup, elatmanın önlenmesi davaları haksız eylemi gerçekleştiren kişi ya da kişiler aleyhine açılır.

Somut olayda, davalı tarafından yapılan çit, dikilen ağaçlar ve kuyu çekişmeli alanda durmaktadır. Bu haliyle elatmanın sona erdiğinden söz edilemez. Bir başka ifade ile elatma devam etmektedir.

./..

Hâl böyle olunca, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

Davacının temyiz itirazı açıklanan nedenlerden ötürü yerindedir. Kabulüyle, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 24.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.