erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2017/34
Karar No: 2019/3794
Karar Tarihi: 23.09.2019

**23. Hukuk Dairesi         2017/34 E.  ,  2019/3794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı dava şartı yokluğundan şikayetin reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, ... plakalı aracın ihalesi sonrasında düzenlenen 24.07.2014 tarihli sıra cetvelinde müvekkili ... Vergi Dairesinin rüçhanlı motorlu taşıtlar vergisi alacağı ile müvekkili Ali Fuat Cebesoy Vergi Dairesinin vergi alacağı için pay ayrılmadığını ... Vergi Dairesi Başkanlığınca yeminli otopark işletmecileri ile yapılan 27.12.2011 tarihli özel otopark sözleşmesi gereği otopark ücretinin belirlenen oran üzerinden aracın rayiç değerinin % 30'unu geçemeyeceğinin hüküm altına alındığını bu mecburiyete uymayan davalı otopark işletmecisinin kendi belirlediği ücret üzerinden otopark ücreti tahakkuk ettirdiğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece motorlu taşıtlar vergisinin rüçhanlı alacak olmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemiz 18.01.2016 tarihli 2015/3793 Esas, 2016/221 Karar sayılı ilamı ile fazla otopark ücreti tahakkuk ettirildiği iddiasıyla davalının alacağının miktarına itiraz edilmiş olmasına göre görevli mahkemenin genel mahkemeler olduğu gözetilerek dava şartı yokluğu nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulması üzerine açılan davada görevli mahkemenin genel yetkili mahkemeler olduğu kabul edilerek dava şartı yokluğu nedeniyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece açılan davada bozmaya uyularak görevli mahkemenin genel yetkili mahkemeler olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği halde dosyanın görevli mahkemeye gönderilmesine dair hüküm kurulmaması doğru olmamış ise de bu husus yeniden yargılamaya gereksinim göstermediğinden HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın hüküm fıkrasına 1 no.lu bentten sonra gelmek üzere "2-Kararın kesinleşmesini müteakip 10 günlük kesin süre içerisinde taraflarca talep edilmesi halinde dosyanın görevli ve yetkili Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine" bendinin eklenmesine, diğer bentlerin numara olarak birbiriyle teselsül ederek kararın bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 23.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/28960
Karar No: 2014/12069
Karar Tarihi: 30.04.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/28960 E.  ,  2014/12069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Nizip 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/02/2013

NUMARASI : 2011/101-2013/191

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davlı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, dava konusu 691 parsel bakımından feragat nedeniyle davanın reddine, 521 ve 690 parseller yönünden ise davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metoduna göre değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

1) Dava konusu taşınmazlara değer biçmede esas alınan erik ürününün değerlendirme tarihi olan 2011 yılındaki üretim masrafları ile hasat dönemindeki toptan kilogram satış fiyatları karar tarihinde belli olacağından, ilgili kuruluşlardan 2011 yılına ait üretim masrafları ile kilogram satış fiyatları getirtilip, İlçe Tarım Müdürlüğünün bildirdiği ortalama 1000kg/dekar verim miktarı nazara alınıp, davalı idarenin kazanılmış hakkı da dikkate alınarak bu resmi veriler üzerinden hesaplama yapılması gerekirken, bu husus gözetilmeden 2010 yılı resmi verilerine göre değer biçen bilirkişi raporu doğrultusunda hüküm kurulması,

2)Bilirkişi raporlarında dava konusu taşınmazların Fırat Nehrinin kıyısında olduğu belirtilip kapama erik bahçesi olarak değeri tespit edilmiştir. Taşınmazların Fırat Nehrinden sulandığına ilişkin sulama arkları ve taşınmazlar üzerinde sulama yapılmasını sağlayan motopomp tesisatı bulunduğuna dair mahkemece keşif tutanağına herhangi bir gözlem yazılmamıştır.

Bu itibarla taşınmazların motopompla sulandığının tespiti halinde üretim masrafları kalem kalem gösterilerek ve motopomp masrafları da sulama giderlerine dahil edilerek taşınmazlara değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde mahallinde keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi,

3)2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21.maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, harç ve vekalet ücretinin maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden;

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle davalı idare vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 30.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/9807
Karar No: 2016/21527
Karar Tarihi: 17.10.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/9807 E.  ,  2016/21527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığın devlet ormanından ağaçlar keserek açmış olduğu yerin bir bölümünden araç yolu geçirdiği, bir bölümüne de fındık ağacı diktiği, 6831 sayılı Kanun'un 91 ve 93. maddelerinden kamu davasının açıldığı görülmekle, bilirkişi raporuna göre ağaçların 2004 yılın Nisan ayında kesildiğinin anlaşılmış olması itibariyle suç tarihinin 5728 sayılı Kanunla yapılan değişiklik öncesi tarih olduğu ve kesme eyleminin açma suçunun unsuru olacağından sanığın eylemlerinin tek suç kabul edilerek sanık hakkında yalnızca 6831 sayılı Kanun 93. madde uyarınca ceza tayin edilmesi gerekirken, yazılı şekilde 91. maddeye aykırılıktan hüküm kurulması,

2-Kendisini vekille temsil ettiren katılan idare lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 17.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/3616
Karar No: 2017/5032
Karar Tarihi: 03.07.2017

**16. Hukuk Dairesi         2017/3616 E.  ,  2017/5032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KULLANIM KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında ... Mahallesi çalışma alanında bulunan ve eski 2403 ada 35 parsel sayılı taşınmazdan ifraz yoluyla oluşan dava konusu 2403 ada 73 parsel sayılı ....173,30 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Yasa'nın .../B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı şerhi yazılarak ... Belediye Başkanlığı adına tescil edilmiş, daha sonra yargılama sırasında ... Belediye Başkanlığı adına tashihen tescil edilmiştir. Davacı ... Belediye Başkanlığı vekili, taşınmazla ilgili güncelleme çalışmaları yapılırken Belediye'nin haberdar edilmediği iddiasıyla taşınmazın beyanlar hanesine Belediye adına kullanıcı şerhi verilmesi istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına, 03.07.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2024/14869
Karar No: 2025/591
Karar Tarihi: 16.01.2025

**9. Hukuk Dairesi         2024/14869 E.  ,  2025/591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/16 E., 2024/282 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda Dairece, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341/2 hükmü uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250,00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1-(b) hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta; 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2021 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki ücret tespitinin ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373/4 hükmü uyarınca bozmaya uyularak verilen kararda temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple,

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

16.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/5462
Karar No: 2009/2351
Karar Tarihi: 14.04.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/5462 E.  ,  2009/2351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Malatya Asliye 1. Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Davalı borçlu ...’in 22/08/2006 tarihinde öldüğü ve kararın tebliğ edilememesi üzerine ölü kişiye Tebligat Kanunu 35. maddesi kapsamında işlem yapıldığı anlaşılmaktadır.

Yargılama sırasında öldüğü anlaşılan davalı ...’ın mirasçılarına karar tebliğinin yapılarak şayet mirasçılar mirası reddetmiş iseler M.K.nun 612 ve 613. maddelerine göre ölenin en yakın tüm mirasçıları tarafından reddedilen miras, sulh mahkemesince iflâs kurallarına göre tasfiye edileceğinden mirasın tasfiyesi için gerekli prosedür tamamlanarak kararın borçlu adına ilgilisine tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenilmesi ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 14/04/2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/8694
Karar No: 2012/24193
Karar Tarihi: 11.07.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/8694 E.  ,  2012/24193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Mahallinde yapılan keşiften sonra teknik bilirkişi tarafından düzenlenen raporda, suça konu yerin belediye mücavir alanı sınırları içerisinde kaldığının belirtilmesi ve TCK.nun 184/4. maddesinin; ''üçüncü fıkra hariç, bu madde hükümleri ancak belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerlerde uygulanır'' hükmü uyarınca, özel imar rejimine tabi yerler veya belediye sınırının dışında ancak mücavir alanda anılan maddenin 1. fıkrasının uygulanamaması karşısında, inşaat bilirkişisi marifetiyle mahallinde yeniden keşif yapılarak yapılan yerin niteliği ve yapım tarihi belirlendikten sonra, ilgili belediye başkanlığından, suça konu yerin belediye mücavir alanı içinde, özel imar rejimine ait yerlerden ve belediye sınırları içinde kalıp kalmadığının sorulup tam olarak tespitinden sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik soruşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 11.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/31529
Karar No: 2017/6736
Karar Tarihi: 13.09.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/31529 E.  ,  2017/6736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Düşme, Beraat, Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

1) İİK’nın 332, 333/a, 337/a ve 345/a maddelerine aykırılıktan kurulan hükümlere yönelik incelemede;

Eyleme, yükletilen suça ve şikayet hakkının düşürülmesine yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2) İİK'nın 331. maddesine aykırılıktan kurulan hükme yönelik inceleme;

İİK'nın 351.maddesindeki, şikayetçinin şikayet dilekçesi veya beyanında gösterdiği deliller ile bağlı olduğuna ilişkin düzenleme çerçevesinde şikayet dilekçesi ve ilgili icra takip dosyası incelendiğinde, sanığın ne tür eylemleri ile hangi mal varlığını alacaklıyı zarara sokmak kastiyle devrettiğinin somut bir şekilde belirtilmediği, sadece malların kaçırıldığının belirtildiği, diğer yandan, borçlu şirkete ait defter, kayıt ve belgeler ile dosya kapsamına göre aldırılan bilirkişi raporunda da, şirket varlıklarının değerinden düşük veya danışıklı satıldığı yönünde bir sonuca ulaşılmadığının da tespit edilmesi karşısında, atılı suçun yasal unsurları oluşmadığından sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 13.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/22360
Karar No: 2015/80
Karar Tarihi: 19.01.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/22360 E.  ,  2015/80 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 18. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/04/2014

NUMARASI : 2013/274-2014/190

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın Ç.. B.. yönünden husumetten reddine, Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden ise kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, Ç.. B.. hakkındaki davanın husumetten reddine, Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığı aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu, taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davalı Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığı'ndan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 19.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/863
Karar No: 2018/1910
Karar Tarihi: 05.03.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/863 E.  ,  2018/1910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-... ... İnşaat Metal Orman Ürünleri Tic. Ltd. Şirketinin ortağı olan sanık ... hakkında “2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın, .... ve ... ... isimli kişilerin yönlendirmesi ile şirketin kuruluşu sırasında gerekli belgeleri imzaladığını ama şirketle hiç bir ilgisinin bulunmadığını savunması, sahte düzenlendiği iddia olunan 2006 takvim yılına ait faturaların aslı veya onaylı örnekleri dosya içinde bulunmadığı gibi fatura bilgilerinin de yer almaması, sahte fatura düzenleme suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki "Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun’un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır" şeklindeki düzenlemeye göre faturaların Vergi Usul Kanunu’nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi bakımından, faturaların asılları ve onaylı suretleri araştırılıp getirtilerek yasada öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin incelenmesi, .... analizine göre sanığın ortağı olduğu şirketten mal alındığına dair Ba formu ile bildirimde bulunan yani suça konu faturaları kullanan mükelleflerin kimler olduğu ve bu şirket veya kişiler haklarında vergi incelemesi yapılıp yapılmadığı, bu faturalardan dolayı soruşturma veya kamu davaları açılıp açılmadığı sorulup, varsa celbiyle incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin bu dosyaya aktarılması, faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler dinlenerek sözü edilen faturaları kimden ve hangi hukuki ilişkiye dayanarak aldıkları ve bunlarla ilgili belgeleri olup olmadığı, sanığı tanıyıp tanımadıkları araştırılıp, yine faturalardaki imza ve yazıların sanığa ait olup olmadığı hususunda imza incelemesi yaptırılarak sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi yasaya aykırı,

2-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarıca istem gibi BOZULMASINA, 05.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/14870
Karar No: 2025/592
Karar Tarihi: 16.01.2025

**9. Hukuk Dairesi         2024/14870 E.  ,  2025/592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/17 E., 2024/283 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda Dairece, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341/2 hükmü uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250,00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1-(b) hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta; 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2021 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki ücret tespitinin ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373/4 hükmü uyarınca bozmaya uyularak verilen kararda temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple,

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

16.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.