erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2023/1587
Karar No: 2023/17058
Karar Tarihi: 11.04.2023

**4. Ceza Dairesi         2023/1587 E.  ,  2023/17058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

Sanığın hakaret suçundan cezalandırılmasına dair ... Asliye Ceza Mahkemesinin 21.04.2022 tarihli, 2022/185 Esas ve 2022/451 Karar sayılı kararına karşı katılan vekili tarafından vekalet ücreti verilmesi yönünden yapılan talebin kabulüne, katılan lehine 5.100,00 TL vekalet ücreti takdir edilmesine ilişkin ... Asliye Ceza Mahkemesinin 29.04.2022 tarihli, 2022/185 Esas ve 2022/451 Karar sayılı ek kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.03.2023 tarih ve KYB-2023/16313 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma isteminin;

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 11/10/2021 tarihli ve 2021/20495 esas, 2021/15262 karar sayılı ilâmında belirtildiği üzere, "..Mahkemece hüküm kurulduktan sonra yargılamadan el çekmiş olacağı, bu aşamadan sonra ek kararla yargılama giderlerinden olan vekalet ücretine hükmedilmesinin ceza muhakemesinin yüzyüzelik ilkesi sebebiyle hukuka aykırı olduğu anlaşıldığından, ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 18/06/2020 tarihli ve 2019/422 esas, 2020/192 sayılı ek kararın CMK'nın 309 uncu maddesi uyarınca BOZULMASINA, ek karardaki vekalet ücretine ilişkin hükmün iptaline,." şeklindeki açıklamaya nazaran,

Dosya kapsamına göre, ... Asliye Ceza Mahkemesinin 21/04/2022 tarihli kararının kesin olarak verildiği, katılan vekilinin 22/04/2022 tarihli dilekçesi ile talepte bulunması üzerine mahkemesince 29/04/2022 tarihli ek karar ile vekalet ücretine hükmedildiği anlaşılmakla, kararın kesinleşmesinden sonra ek kararla vekalet ücretine hükmedilemeyeceği gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin;

Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.

Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

B. İnceleme konusu dosyada, Yerel Mahkemenin 21.04.2022 tarihli karar ile dosyada karar verdikten sonra kararda değişiklik yapamayacağı, bu nedenle katılan vekilinin talebi üzerine mahkemece vekalet ücreti verilmesine ilişkin 29.04.2022 tarihli ek kararın yok hükmünde olduğu, hukuken varlık kazanmayan bir hükme yönelik kanun yararına bozma talebinde bulunulması mümkün olmadığından bu husustaki istem yerinde görülmemiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.04.2023 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2013/22884
Karar No: 2014/5932
Karar Tarihi: 17.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/22884 E.  ,  2014/5932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul Anadolu 12. Aile Mahkemesi

TARİHİ :04.06.2013

NUMARASI :Esas no:2012/28 Karar no:2013/461

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından; kusur belirlemesi, kadın yararına hükmedilen tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kocanın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı-davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

3-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davalı-davacı kadın yararına hükmedilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle kadın yararına hükmedilen maddi ve manevi tazminat ile yoksulluk nafakasının miktarı yönünden BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.17.03.2014(Pzt.)
Esas No: 2012/27065
Karar No: 2013/24887
Karar Tarihi: 10.10.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/27065 E.  ,  2013/24887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hayvanın tehlike yaratabilecek şekilde serbest bırakılması

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkeme- nin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görül- meyen sair itirazların reddine, ancak:

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 177. maddesinde tanımlanan suçun tehlike suçu olması karşısında, suçun oluşabilmesi için bu gibi hayvanların bir zarar meydana getirmesi şartı aranmadığı, bir zarar meydana gelmesi durumunda, eylemin vasıf değiştireceği ve sanığın en ağır cezayı gerektiren suçtan sorumlu olacağı, somut olayda sanığın sahibi olduğu köpeğin şikayetçiyi yaralamış olması nedeniyle tehlikenin gerçek- leştiğinden eylemin taksirle yaralama suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 10.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/11289
Karar No: 2013/4419
Karar Tarihi: 26.02.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/11289 E.  ,  2013/4419 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 22/3, 89/2-b, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK'nın 61/2. maddesine uygun olarak, TCK'nın 22/3. maddesi hükmünün, aynı Kanunun 89/1. maddesi gereğince temel ceza belirlendikten sonra uygulanmış olması karşısında, tebliğnamedeki “Sanık hakkında temel ceza belirlendikten sonra bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden TCK 61.maddesine aykırı davranıldığı” şeklindeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, trafik kurallarını dikkate almayarak, ışık kontrollü kavşakta kırmızı ışıkta geçmek suretiyle kazaya sebebiyet veren otomobil sürücüsü sanığın eyleminde bilinçli taksir koşullarının oluştuğu anlaşılmakla; sanık müdafiinin bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmasına, kusur durumuna, takdiri indirim maddesinin uygulanmamasına ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

1- TCK'nın 61/8. maddesi uyarınca; adli para cezası hesaplanırken, temel para cezasının gün olarak belirlenmesi, arttırma ve indirimlerin gün üzerinden yapılması, aynı Kanunun 52/3. maddesi uyarınca, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısının kararda gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Sanığa TCK'nın 89/1. maddesi uyarınca temel ceza olarak 6 ay 23 gün karşılığı adli para cezası tayini ve aynı Kanunun 22/3. maddesi gereğince 1/3; 89/2-b maddesi gereğince yarı oranında arttırım yapılması sonucu, sanık hakkında 405 gün karşılığı adli para cezasına hükmolunması ve bir gün karşılığı olarak takdir edilen 20,00 TL ile çarpılması suretiyle sanığın 8.100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken, 15 ay karşılığı 9.000,00 TL adli para cezasına hükmolunarak sanığa 900,00 TL fazla ceza tayin edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususların aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 1. paragrafında yer alan “ 6 AY 23 GÜN” ibaresinin yerine, “203 GÜN” ibaresinin; 2. paragrafında yer alan “9 AY” ibaresinin yerine, “270 GÜN” ibaresinin; 3. paragrafında yer alan “15 AY” ibaresinin yerine “405 GÜN”, 5. paragrafında yer alan “9000 TL olarak infazına.” ibaresinin yerine “405 gün karşılığı sanığın 8.100,00 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA” yazılması ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/135
Karar No: 2022/4470
Karar Tarihi: 16.05.2022

**9. Ceza Dairesi         2022/135 E.  ,  2022/4470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, fuhuş (Suça sürüklenen çocuklar) kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, özel hayatın gizliliğini ihlal, şantaj (Suça sürüklenen çocuk ...)

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuklardan ...’in şantaj eylemi bütün halinde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu oluşturduğundan bahisle çocuğun nitelikli cinsel istismarı, müstehcenlik ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyetine, suça sürüklenen çocuk ...’ın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine, suça sürüklenen çocuklar hakkında fuhuş suçundan ceza verilmesine yer olmadığına dair İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20.03.2020 gün ve 2017/321 Esas, 2020/90 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile hükümlerin kaldırılarak suça sürüklenen çocuklardan ...’in çocuğun nitelikli cinsel istismarı, müstehcenlik, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçları, ...’ın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyetlerine, suça sürüklenen çocuklardan ...’in şantaj, fuhuş suçları, ...’ın ise fuhuş suçundan beraatlerine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi.

Suça sürüklenen çocuk ... müdafisinin istinaf incelemesi neticesinde kurulan hükümleri süresinde temyiz etmesinden sonra suça sürüklenen çocuk ...’in bulunduğu cezaevi aracılığıyla gönderdiği 16.03.2022 havale tarihli dilekçe ve 26.04.2022 günlü yazılı ifadesiyle temyizden feragat ettiğini bildirdiği anlaşıldığından, incelemenin katılan Bakanlık vekili ile suça sürüklenen çocuk ...’ın temyizleriyle sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve suça sürüklenen çocuk müdafisi ... ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen

yargılama neticesinde, vaki istinaf başvurusunun kabulüyle hükümlerin kaldırılarak suça sürüklenen çocuklardan ...’in çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, müstehcenlik suçları ile ...’ın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyetleri ile suça sürüklenen çocuklardan ...’in fuhuş ve şantaj suçları, ...’ın fuhuş suçundan beraatlerine dair kurulan hükümlere yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, suça sürüklenen çocuk ... ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemlerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmesine, 16.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/10331
Karar No: 2015/12929
Karar Tarihi: 16.09.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/10331 E.  ,  2015/12929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, .... taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme gereklerinin yerine getirilmediği anlaşılmıştır.

1-Dava konusu ... taşınmazın 05.11.2012 olan kamulaştırma (değerlendirme) tarihinden önce; kesinleşmiş 1/1000 ölçekli belediye uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu planın onay tarihi, nazım imar planı içerisinde bulunup bulunmadığı, nazım imar planının tarihi ve ölçeği, yapılış amacı, 1/1000 ölçekli plan içerisinde olması halinde bu planın nazım imar planının uygulanması amacı ile yapılmış olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumunun, hangi amaçla plan kapsamına alındığının, yerleşim merkezlerine uzaklığının, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanaklarının, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıklarının, değerlendirme tarihi itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama,kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığının, özellikle etrafının meskûn olup olmadığının ilgili belediye başkanlığından,

2-Dava konusu ... taşınmazın 05.11.2012 olan değerlendirme tarihi itibariyle, imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parseli olup olmadığının,(İmar Kanunu 18. madde uygulaması ile ayrıca 15 ve 16. vd maddeler kapsamında yola terk vs yönünde her hangi bir işlem yapılıp yapılmadığı) imar parseli ise düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise ne oranda düşüldüğünün ilgili belediye başkanlıklarından ve tapu müdürlüğünden,

3-Dava konusu ... taşınmazın, bulunduğu cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2012 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin ilgili belediye başkanlığından,

4-Dava konusu ... taşınmazın ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte tapu kaydının ilgili tapu müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından ve yeterliliğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/5879
Karar No: 2021/30
Karar Tarihi: 11.01.2021

**2. Hukuk Dairesi         2020/5879 E.  ,  2021/30 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı erkeğin aşağıdaki bentlerin dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davalı-karşı davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yönler gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir,

3- Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı-karşı davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ :Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentte gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, kararın bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 11.01.2021 (Pzt.)
Esas No: 2021/10533
Karar No: 2022/10229
Karar Tarihi: 29.12.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/10533 E.  ,  2022/10229 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi :Bayburt Ağır Ceza Mahkemesinin 21.02.2018 tarih ve 2017/298 - 2018/34 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK’nın 314/2, 53/1-2-3, 58/9, 62, 63, 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddeleri uyarınca kurulan mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyizin sebebine göre dosya incelendi gereği düşünüldü;

Hükmolunan cezanın süresine göre şartları bulunmadığından sanık müdafinin duruşmalı inceleme isteminin CMK'nın 299. maddesi uyarınca REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre çocuğunu örgüte müzahir okula göndermenin örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Bayburt Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/1522
Karar No: 2022/2349
Karar Tarihi: 28.03.2022

**7. Hukuk Dairesi         2022/1522 E.  ,  2022/2349 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

...

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 05/03/2018 tarihinde verilen dilekçeyle mülkiyet hakkına dayalı elatmanın önlenmesi ve tahliye talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda davanın kabulüne dair verilen 24/03/2021 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davalı vekili tarafından talep edilmiştir. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf talebinin esastan reddine dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince 17/12/2021 tarihli ek karar ile temyiz istemi süresinde olmadığından temyiz talebinin reddine karar verilmiş, davalı vekili tarafından ek kararın temyiz edilmesi üzerine dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

KARAR

Dava, mülkiyet hakkına dayalı elatmanın önlenmesi ve tahliye istemine ilişkindir.

Davacı vekili, davalının 567 parsel sayılı taşınmazda haksız işgalci olduğu iddiası ile elatmanın önlenmesine ve tahliyeye karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, davalı istinaf talebinde bulunmuştur.

Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince 15.09.2021 tarihinde davalı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Davalı vekilinin kararı temyiz etmesi üzerine, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 17.12.2021 tarihli ek kararı ile temyiz istemi süresinde yapılmadığından reddine karar verilmiştir.

Davalı vekili, ek kararı temyiz etmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili Av. ...'ye 25.09.2021 tarihinde tebliğ edilmiş, adı geçen vekil 11.10.2021 tarihli dilekçesi ile davalının vekilliğinden istifa ettiğini bildirmiş, vekillikten istifa dilekçesi davalı asile 22.10.2021 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilmiş, davalının yeni vekili Av. ... 18.10.2021 tarihli dilekçesi ekinde 14.10.2021 günlü 1554 yevmiye sayılı Taraklı Noterliğince düzenlenen vekaletnameyi dosyaya ibraz etmiş, 14.12.2021 tarihinde temyiz isteminde bulunmuştur.

Davalının temyiz yoluna başvurusu süresinde olmadığından, 5311 sayılı Kanunla değişik İcra ve İflas Kanununun 364/2. maddesi ve 6100 Sayılı HMK'nun 366. maddesinin göndermesi ile uygulanması gereken aynı Kanunun 352. maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesinin temyiz talebinin reddine dair verilen 17.12.2021 tarihli kararı doğru olup, Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine ve temyiz olunan ek kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, dosyanın İLK DERECE MAHKEMESİNE, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 28.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Esas No: 2011/2144
Karar No: 2011/5371
Karar Tarihi: 21.12.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/2144 E.  ,  2011/5371 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan sanık Hüseyin Kaygusuz'un yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Erzurum 3. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 27.12.2005 gün ve 2005/222 Esas, 2005/875 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa atılı reşit olmayan mağdure ile cinsi münasebette bulunma suçunun 765 sayılı ...nın 416/3. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla 765 sayılı ...nın 102/4. maddesine göre 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi olduğu, sanık hakkında verilen 27.12.2005 tarihli mahkûmiyet hükmünden itibaren inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükmün 5237 sayılı ...nın 7 ve 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE, 21.12.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi