erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/2464
Karar No: 2015/36
Karar Tarihi: 12.01.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/2464 E.  ,  2015/36 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/09/2013

NUMARASI : 2010/499-2013/312

Davacı R.. A.. vekili Avukat Özcan tarafından, davalı Z.. Ö.. aleyhine 07/12/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 17/09/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız şikayet nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayın meydana geliş biçimi, özellikle dava konusu ifadelerin davalının savunması sırasında söylenilmiş olması ve yukarıda gösterilen ilkeler göz önünde tutulduğunda takdir edilen manevi tazminat miktarı fazladır. Mahkemece, daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmesi gerekir. Karar, bu bakımdan yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA; öteki temyiz itirazlarının ise (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 12/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/15187
Karar No: 2013/3623
Karar Tarihi: 02.04.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/15187 E.  ,  2013/3623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla ...M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 02/04/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2024/4583
Karar No: 2024/4980
Karar Tarihi: 08.05.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/4583 E.  ,  2024/4980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/162 E., 2023/394 K.

KARAR : Karar verilmesine yer olmadığına

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen rücuan tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; konusu kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı Kurum vekili ile davalılardan Elektrik Üretim Anonim Şirketi vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca; Yargıtayın bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verilmesi halinde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinde öngörülen kesinlik sınırına tabidir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davacı Kurum vekili ile davalılardan Elektrik Üretim Anonim Şirketi vekili tarafından temyize konu edilen miktarlar ayrı ayrı karar tarihi itibariyle kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı Kurum vekili ile davalılardan Elektrik Üretim Anonim Şirketi vekilinin temyiz dilekçelerinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine

08.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/12947
Karar No: 2010/13477
Karar Tarihi: 15.12.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/12947 E.  ,  2010/13477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ECEABAT ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ,

TARİHİ : 16/12/2009

Taraflar arasındaki davadan dolayı Eceabat Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 16.12.2009 gün ve 2002/28-2009/82 sayılı hükmün Bozulmasına ilişkin olan 14.07.2010 gün ve 6890-8192 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davalılar tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, 3621 Sayılı Yasa'dan kaynaklanan tapu iptali, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Yerel mahkemenin kesin hükmün varlığından söz ederek davanın reddine ilişkin verdiği karar, Dairenin 14.07.2010 tarih, 2010/6890-8192 sayılı kararında özetle “... 1969/29-104 sayılı kararın kesin hüküm koşullarını taşımadığı, işin esasına girilerek 28.11.1997 gün ve 5/3 Sayılı İBK. çerçevesinde kıyı-kenar çizgisinin belirlenmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği ...” vurgulanmak suretiyle bozulmuş; davalılar bozma ilamına karşı karar düzeltme isteğinde bulunmuşlardır.

Dosya içeriği ve toplanan deliller karşısında, davalıların öteki karar düzeltme itirazları yerinde değildir, reddine.

Ancak, kesin hükmün varlığının mahkemece resen araştırılması zorunluluğu gözetilerek, daha önce değerlendirmesi yapılan 1969/29-104 sayılı karardan ayrı olarak karar düzeltme aşamasında bildirilen 1974/16, 1976/23 sayılı kararın da eldeki uyuşmazlık bakımından tarafları bağlayıcı nitelik taşıyıp taşımadığının değerlendirilmesi kaçınılmazdır.

Hal böyle olunca, Dairenin 14.07.2010 tarih 2010/6890-8192 sayılı bozma ilamında işaret edildiği üzere soruşturma yapılarak kıyı-kenar çizgisinin belirlenmesi, buna ilaveten 974/16 esas, 976/23 sayılı dava dosyası getirtilip krokisinin keşifte uygulanması suretiyle taraflar yönünden bağlayıcı sayılıp sayılmayacağının açıklığa kavuşturulması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddedilmesi isabetsizdir.

Davalıların karar düzeltme isteği değinilen nedenden ötürü yerindedir. Kabulüyle, yerel mahkeme kararının yukarıda açıklanan gerekçelerle HUMK.'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, peşin alınan harcın temyiz edene geri verilmesine, 15.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/11898
Karar No: 2021/13466
Karar Tarihi: 27.12.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/11898 E.  ,  2021/13466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na aykırılık

HÜKÜM : Düşme

Gerekçeli karar başlığında "13.09.2006" şeklinde yanlış yazılan suç tarihinin, faturaların KDV indiriminde kullanılması nedeniyle kullanılan son fatura tarihine göre 21.10.2006 olduğu tespit edilerek yapılan incelemede;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, sanık hakkında "2006 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçundan açılan davada her ne kadar "2006 yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleştiğinden bahisle düşme kararı verilmiş ise de; sanığa yüklenen “2006 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımı süresinin suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmakla, sonucu itibarıyla doğru olan hükmün ONANMASINA, 27.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/1727
Karar No: 2019/4737
Karar Tarihi: 06.05.2019

**15. Ceza Dairesi         2019/1727 E.  ,  2019/4737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme (Değişen suç vasfına göre nitelikli hırsızlık)

HÜKÜM : a-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında; düşme

b-Sanık ... hakkında, TCK’nın 142/1-b, 145, 62, 61, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli hırsızlık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm ile suça sürüklenen çocuk hakkındaki düşme hükmü suça sürüklenen çocuk ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ...’un, katılanın tasarrufunda bulunan bahçedeki rüzgardan dolayı yere devrilmiş ağaçları kesip götürdükleri, bu şekilde nitelikli hırsızlık suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda;

1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında verilen düşme hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin, suça sürüklenen çocuk hakkında zamanaşımı nedeniyle verilen düşme kararını temyizde hukuki bir yararı olmadığı gibi, hükmün gerekçesine yönelik bir temyiz de bulunmadığından, bu konudaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığın, 6545 sayılı Kanun’la değişiklikten önceki 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesi gereğince cezalandırılabilmesine karar verebilmek için, hırsızlık yapılan yerin bina veya eklenti mahiyetinde olması gerektiği, yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporuna göre, söz konusu ağaçların alınıp götürüldüğü yerin, bina veya eklenti mahiyetinde olmadığı, herkesin girip çıkabileceği bir yer niteliğinde olduğu ve söz konusu ağaçların adet ve kullanım gereği açıkta bırakılmış mahiyette olmadığı dikkate alınarak, sanığın uzlaşma kapsamında bulunan TCK’nın 141/1 maddesi kapsamında açıktan hırsızlık suçundan mahkumiyeti yerine suç vasfında yanılgıya düşmek suretiyle nitelikli hırsızlık suçunda hüküm kurularak fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, hükmün BOZULMASINA, 06/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/5387
Karar No: 2009/9108
Karar Tarihi: 28.10.2009

**6. Hukuk Dairesi         2009/5387 E.  ,  2009/9108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına ve taşınmazların cinsi, yüzölçümü, pay oranları, paydaş sayısı, imar yasası ve mevzuatı uyarınca aynen taksim edilemeyeceğinin anlaşılmasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 15.60.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 28.10.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/14487
Karar No: 2018/8561
Karar Tarihi: 12.04.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/14487 E.  ,  2018/8561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile eksik ödenen yol parası alacağı, maaşlarından kesilen tabak parası alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 12/04/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/7207
Karar No: 2012/11277
Karar Tarihi: 27.06.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/7207 E.  ,  2012/11277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 17/05/2011 gününde verilen dilekçe ile yaralamalı trafik kazasına dayalı manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 29/03/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki Yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, yaralamalı trafik kazasına dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Davaya konu olayda; olayın oluş şekli, kusur durumu, özellikle davacının yaralanmasının niteliği, tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına hükmedilen manevi tazminat miktarı azdır. Davacı yararına daha yüksek düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere karar bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen kararın yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 27/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/3206
Karar No: 2018/3386
Karar Tarihi: 14.05.2018

**15. Ceza Dairesi         2018/3206 E.  ,  2018/3386 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan şüpheliler ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonunda İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 22.04.2013 tarihli ve 2012/182725 soruşturma, 2013/18327 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik müşteki tarafından yapılan itirazın reddine ilişkin mercii İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.07.2013 tarih ve 2013/965 değişik iş sayılı kararını müteakip, müşteki tarafından anılan kovuşturmaya yer olmadığına dair karara bu kez 29.06.2017 havale tarihli dilekçeyle itiraz edilmesi üzerine itirazın kabulüne, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına ilişkin İstanbul Anadolu 6. Sulh Ceza Hâkimliğinin 29.11.2017 tarih ve 2017/3635 değişik iş sayılı kararı aleyhine yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 27.03.2018 gün ve 94660652-105-34-357-2018 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03.04.2018 gün ve 2018/27389 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 22.04.2013 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.07.2013 tarih ve 2013/965 değişik iş sayılı kararı ile reddedildiği, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 173/3. maddesine göre verilen ret kararının kesin nitelikte olması karşısında, anılan Kanun'un 172/2. maddesi hükmü çerçevesinde müşteki tarafından yeni delil elde edildiğine dair bir iddiada bulunulmaksızın yapılan itirazın usulden reddi yerine, kabulüne ve kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına karar verilmesinde isabet görülmediğinden, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 22.04.2013 tarih ve 2012/182725-2013/18327 sayılı kovuşturmaya yer olmadığı kararına karşı yapılan itiraz üzerine, İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından kesin nitelikte verilmiş olan 16.07.2013 tarih ve 2013/965 değişik iş sayılı kararından sonra, aynı takipsizlik kararına karşı yeni delil olmaksızın yapılan mükerrer itiraz üzerine yeniden karar verilmesi mümkün olmadığı halde, İstanbul Anadolu 6. Sulh Ceza Hâkimliğince aynı karara yönelik yapılan itiraz üzerine verilen karar, hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olup, hukuken varlık kazanmayan ve infaz kabiliyeti bulunmayan bir kararın kanun yararına bozma istemine konu edilmesi de mümkün olmadığından, İstanbul Anadolu 6. Sulh Ceza Hâkimliğinin hukuki değerden yoksun ve yok hükmündeki 29.11.2017 tarih ve 2017/3635 değişik iş sayılı kararına yönelik yapılan kanun yararına bozma talebinin REDDİNE, 14.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/9981
Karar No: 2016/12679
Karar Tarihi: 28.09.2016

**8. Hukuk Dairesi         2016/9981 E.  ,  2016/12679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Terkin

... ile ... ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve terkin davasının kabulüne dair ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen ... sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı ... vekili, tapuda davalılar adına kayıtlı bulunan ... parsel sayılı ve 2.934,06 m2'lik taşınmazın, 11,01 m2'lik kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını açıklayarak, bu kısmın tapu kaydının iptali ile tescil harici bırakılmasını istemiştir.

Davalılar davayı kabul ettiklerini bildirmiştir.

Mahkemece; davalıların kabulü nedeniyle davanın kabulüne ve davalı adına kayıtlı olan ... parselde kayıtlı taşınmazın, kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan 11,01 m2'lik kısmının tapu kaydının iptali ile tescil harici bırakılmasına karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Talep 2.934,06 m2 yüzölçümüne sahip ... parsel sayılı taşınmazın 11,01 m2'lik kısmına ilişkindir. 6100 sayılı HMK'nun 297/2 maddesine göre; hükmün açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak nitelikte olması zorunludur. Her ne kadar mahkemece, doğru olarak, davalı tarafın kabulü nedeniyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de iptal ve terkin edilecek kısmın kroki üzerinde gösterilmeden kurulan hüküm infaza elverişli değildir. Mahkemece hakkında kabul kararı verilen ... parsel sayılı taşınmazın davalıların göstereceği 11,01 m2'lik bölümünün kroki üzerinde gösterilerek hükmün buna göre kurulması gerekirken, iptal ve terkinine karar verilen bölüm krokide işaretlenmeden infazı mümkün olmayacak şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulüyle, hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 28.09.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.