erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/17064
Karar No: 2016/14407
Karar Tarihi: 01.12.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/17064 E.  ,  2016/14407 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Asıl dava, 5510 sayılı Yasanın 56'ncı maddesi uyarınca, 01.10.2008-18.04.2011 tarihleri arası dönemde yersiz ödenen aylıkların tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali ile takibin devamı ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir. Birleşen dava ise, aynı nedenlerle 04.11.2008-13.01.2011 tarihleri arası dönem için ödenen yersiz sağlık giderlerinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak, ilamında belirtildiği şekilde, asıl ve birleşen davaların reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 29.07.2005 tarihinde kesinleşen davalıya, yaşamını yitiren sigortalı babası üzerinden 506 sayılı Kanun hükümlerine göre hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle kesilerek, 01.10.2008-18.04.2011 döneminde yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar ve 04.11.2008-13.01.2011 döneminde yersiz ödendiği ileri sürülen tedavi giderleri yönünden borç tahakkuk ettirildiği, yapılan yargılama sonucu mahkemece asıl ve birleşen davaların reddine karar verildiği, anlaşılmıştır.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak karar verilmiş ise de, bozma ilamının gereği tam olarak yerine getirilmemiştir.

Dairemizin önceki bozma ilamında da belirtildiği gibi, davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “Gelir ve aylık bağlanmayacak haller” başlığını taşıyan 56. maddesidir. Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir.

Bu yasal düzenleme ve açıklamalar ışığı altında, mahkemece yapılacak iş; Sosyal Güvenlik Kontrol Memurunca imzalı beyanları alınan Tevfik Karakaş ve Ümit Erodabaşı tanık olarak dinlenmeli, davalı ve boşandığı eşinin Kayseri ve İzmir'de tespit edilen adreslerinde ikamet eden komşular (ihtilaflı dönemde, davacı ve eski eşin her bir ikamet adresindeki komşular) ayrı ayrı belirlenip, kanaat edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla beyanlarına başvurulmalı, böylece “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 01.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/14114
Karar No: 2012/23046
Karar Tarihi: 14.06.2012

**9. Hukuk Dairesi         2010/14114 E.  ,  2012/23046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile ücret alacağını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, cevap dilekçesi vermemiş, 25.02.2010 tarihli son celsede davayı yeni öğrendiğini, dosyayı inceleyip beyanda bulunmak, bir avukat marifetiyle kendisini savunmak istediğini belirtmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davanın açılıp sona erdiği tarihte 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu ve sözlü yargılama usulü yürürlükte olup, sözlü yargılama sırasında, usulüne uygun kesin süre verilmediği taktirde, tarafların tahkikatın bitmesine kadar delil sunma hakkı olup, davalının buna yönelik talebi değerlendirilmeden hüküm kurularak davalının hukuki dinlenilme hakkının kısıtlanması bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair hususların bu aşamada incelemesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/9768
Karar No: 2012/12556
Karar Tarihi: 01.10.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/9768 E.  ,  2012/12556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın iptali

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne itirazın 2.124.-TL asıl alacak miktarı üzerinden iptali ile bu miktar üzerinden takibin devamına, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmesi üzerine hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili tarafından başlatılan takipte araç kiralama sözleşmesinden kaynaklanan 2.124.-TL kira alacağının tahsili istenmiş davalı borçlunun itirazı üzerine açılan davada davalı vekili 23/03/2011 tarihli ilk duruşmada kiraya konu aracın kiralandıktan sonra kaza yaptığını ve davacı tarafça teslim alındığını savunmuştur. Süresinde sunduğu delil listesinde ise aracın sigorta poliçelerini delil olarak göstermiş, yemin deliline de dayanmıştır.

Mahkemece, davalı tarafından kira süresi içinde aracın kaza yaptığı ve kiralayan tarafından teslim alındığı iddia edildiğine göre ilgili sigorta şirketinden aracın kaza yapıp yapmadığı yapmış ise tamir için kim tarafından hangi tarihte teslim edildiği ve kim tarafından hangi tarihte teslim alındığı hususları üzerinde durularak kira süresi içinde ve daha önceki bir tarihte kiralayan tarafından teslim alındığı takdirde, o tarihe kadar olan kira alacağına karar verilmesi gerekirken, davalının delil listesinde bildirdiği deliller toplanmaksızın, kaza belgeleri ve yemin deliline de dayandığı gözetilmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 01/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/3589
Karar No: 2013/4928
Karar Tarihi: 04.04.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/3589 E.  ,  2013/4928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kayyım hukukuna ilişkin davada Karasu Sulh Hukuk ve Düzce 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, Karasu Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen nüfus davası nedeniyle küçüğe kayyımı atanmasına ilişkindir.

TMK.’nun 430/1. maddesinde , “ Temsil kayyımı, kendisine kayyım atanacak kimsenin yerleşim yeri vesayet makamı tarafından atanır”.“Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Karasu Sulh Hukuk Mahkemesince, küçüğün nüfus kaydına göre ikametgahının Düzce Mahkemesinin yetki sınırı içinde kaldığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Düzce 1. Sulh Hukuk Mahkemesi de, kolluk araştırmasına göre küçüğün Karasu'da ikamet ettiği gerekçesiyle Karasu Sulh Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğundan bahisle yetkisizlik kararı vermiştir.

Dosya kapsamından, Yığılca Jandarma Karakol Komutanlığı'nın 04.01.2013 tarihli cevabi yazısına göre küçüğün annesi ile birlikte Karasu İlçesinde ikamet ettiği anlaşılmıştır. Bu durumda uyuşmazlığın, Karasu Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22.(1086 sayılı HUMK.’nın 25. ve 26.) maddeleri gereğince Karasu Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 04.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/10283
Karar No: 2023/1942
Karar Tarihi: 27.03.2023

**11. Ceza Dairesi         2022/10283 E.  ,  2023/1942 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 09.09.2021

EK KARAR SAYISI : 2020/867 E., 2021/1394 K.

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, 09.09.2021 tarihli ve 2020/867 Esas, 2021/1394 Karar sayılı ek kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilip 03.11.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen ek karara karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrasında belirlenen 7 günlük kanunî süre geçtikten sonra 16.11.2021 tarihinde temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir 16. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.03.2023 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2014/9476
Karar No: 2016/3330
Karar Tarihi: 05.04.2016

**14. Ceza Dairesi         2014/9476 E.  ,  2016/3330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kayden 22.12.1993 doğumlu olup suç tarihinde onsekiz yaşı içerisinde bulunan mağdurenin olay günü okuldan yürüyerek kaldığı yurda gittiği sırada yanına gelen sanığın, kolundan tutarak arkadaşlık teklifinde bulunduğu mağdurenin kaçmasının ardından takip edip yakaladığı mağdureyi tutup sağ eliyle kalçasını tutmak suretiyle 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 103/1. maddesinin ikinci cümlesinde düzenlenip sarkıntılık düzeyinde kalan çocuğun basit cinsel istismarı suçunu işlediği tüm dosya içeriğinden anlaşıldığından, bu suçtan mahkumiyetine karar verilmesi yerine suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde basit cinsel saldırı suçundan hüküm kurulması,

Hükümden sonra Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 05.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/7066
Karar No: 2024/559
Karar Tarihi: 24.01.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/7066 E.  ,  2024/559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 04.11.2020 tarihli 2019/1481 Esas ve 2020/1232 Karar sayılı kararının, Cumhuriyet savcısı, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Bahse konu kararın, sanık ... müdafiine usulüne uygun tebliğ edildiği, 06.11.2020 tarihli dilekçesinde hükmün hukuki yönüne ilişkin temyiz nedeni bildirmediği anlaşılmakla,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 17.03.2021 tarihli ve 2019/9.MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararında ayrıntıları açıklandığı üzere 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 295 ... maddesinin birinci fıkrasında yer verilen;

"Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir. Cumhuriyet savcısı temyiz dilekçesinde, temyiz isteğinin sanığın yararına veya aleyhine olduğunu açıkça belirtir."

Şeklindeki düzenleme gereği, sanık ... müdafiine, "Gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 5271 sayılı Kanun'un 295 ... maddesinin birinci fıkrasında belirtilen 7 günlük kanunî sürede gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulması, aksi takdirde temyiz isteminin reddolunacağı" ihtarını içeren gerekçeli karar tebliğinin yapılması, süresi içerisinde hükmü gerekçeli olarak temyiz etmesi hâlinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname ile birlikte temyiz isteminde bulunmaması hâlinde ise mevcut hâliyle incelenmek üzere Dairemize iade edilmek kaydıyla dava dosyasının ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 24.01.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2020/6322
Karar No: 2021/919
Karar Tarihi: 10.02.2021

**16. Ceza Dairesi         2020/6322 E.  ,  2021/919 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK' nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62,

53, 58/9, 63 maddeleri gereğince mahkumiyetine dair

istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre sanığın çocuklarını örgüte müzahir okula göndermesinin örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemeyeceği kabul edilerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8.

maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Erzurum 3. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/7261
Karar No: 2021/15455
Karar Tarihi: 29.09.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/7261 E.  ,  2021/15455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 01/06/2016

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Müsadere

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair 22/02/2013 tarihli kararın kesinleşmesinden sonra malen sorumlu ... vekilinin 22/04/2016 tarihli dilekçe ile suçta kullanılan ve el konularak yediemin deposuna bırakılan 10 YP 952 plakalı kamyonetin taraflarına iade edilmesi talebi üzerine mahkemenin 01/06/2016 tarihli ek kararı ile söz konusu aracın TCK’nın 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verildiği, malen sorumlu vekilinin 14/06/2016 tarihli temyiz isteminin müsadere kararına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede,

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın, CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararın ve bu karara ek olarak verilen müsadereye ilişkin 01/06/2016 tarihli ek kararın temyizi mümkün olmadığından, CMK'nın 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, malen sorumlu vekilinin dilekçesinin itiraz niteliğinde olduğu kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline istem gibi İADESİNE, 29/09/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/11703
Karar No: 2013/15223
Karar Tarihi: 11.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/11703 E.  ,  2013/15223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Kamulaştırma Yasası’nın 4650 Sayılı Yasayla değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendinde taşınmaz malın kamulaştırma (dava) tarihindeki mevki ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden değerinin belirleneceği öngörülmektedir. Dava konusu taşınmaz 7.570,57 m² olup, 7.277,84 m²'si kamulaştırılmıştır. Taşınmaz üzerinde verim çağında 58 ceviz, 31 armut, 10 kiraz, 3 vişne, 4 elma, 4 fındık, 2 asma ağacı olmak üzere toplam 112 adet meyve ağacının bulunduğu anlaşılmıştır. Buna göre taşınmazın tamamı kapama karışık meyve bahçesi yapılarak ve hakim ağaç çeşidi gözetilerek değerlendirme yılı (2010) itibariyle dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg başına ortalama satış fiyatını gösteren resmi veriler gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek, bu verilere göre getireceği net gelirin %5 oranında kapital faizi de uygulanmak suretiyle hesaplama yapılıp kamulaştırma bedelinin tespiti gerekirken, kamulaştırılan alanın toplam ağaç sayısına bölünerek, her bir ağacın kapladığı alan üzerinden hesaplama yapılarak kamulaştırma bedelinin tespit edilmesi,

2-13.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6001 sayılı ... Teşkilat ve Görevleri Hakkındaki Kanun’un 22.maddesinin (1) nolu bendi “Genel Müdürlük, görev alanına giren her türlü karayolunun yapımı, geliştirilmesi, çevresinin korunması ve düzenlenmesi ve/veya tesislerin yapımı için gerekli taşınmazları kamulaştırma yetkisine sahiptir” hükmünü ve aynı Kanun'un Geçici 1. maddesinin (5) nolu bendi ise “Genel Müdürlüğün mülkiyetinde iken 5018 sayılı Kanunun Geçici 12 nci maddesi gereğince Hazineye devredilen taşınmazlardan satışı yapılmamış, başka kurum ve kuruluşlara tahsis edilmemiş ve devredilmemiş olanların mülkiyeti, bu Kanunun yayımı tarihinden itibaren üç ay içinde Genel Müdürlüğe devredilir” hükmünü içermekte olup bu yasal düzenlemeye göre kamulaştırılan taşınmazın davacı ... adına tesciline karar verilmesi gerekirken, Hazine adına tesciline hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/8267
Karar No: 2015/6795
Karar Tarihi: 02.07.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/8267 E.  ,  2015/6795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 10. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/04/2015

NUMARASI : 2015/15 D.İş - 2015/15

Taraflar arasında görülen tazminat dava sırasında Hâkim .. .. .. (.....) tarafından 24.02.2015 tarihinde davadan çekilme kararı verilmiştir.

Talebi inceleyen merci tarafından verilen çekilme talebinin reddine ilişkin verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen davada, mahkeme hâkimi, 24.02.2015 tarihli duruşmada “Gerek davalılar vekilinin 24/11/2014 tarihli dilekçesinde, gerekse davalı A.. Ş..'in mahkemenin yeni keşif için atadığı bilirkişiden vazgeçilmesine ilişkin dilekçesinde mahkeme hâkiminin tarafsızlığına güvenlerinin olmadığını beyan etmeleri, yine mahkememizin 2014/53 E. sayılı dosyasında davacı vekili olarak bulunan Av. T.. D..'ın ön inceleme duruşma zaptını imzalamadan duruşmayı terk etmesi, yine aynı şekilde işbu dosyada da duruşma bitmeden duruşmayı terketmesi nedeniyle güvensizliğini açıkça belli etmesi...” gerekçesiyle davadan çekilmiştir.

Dosyayı inceleyen merci tarafından verilen çekilme kararının kabul edilmemesine ilişkin karar, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına göre, hakimin reddi için ileri sürülen hususlar HMK’nın 36. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden değildir. Açıklanan nedenlerle yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 02/07/2015 günü oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/26102
Karar No: 2014/20356
Karar Tarihi: 10.09.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/26102 E.  ,  2014/20356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sürelerin hesaplanmasını düzenleyen 5271 Sayılı CMK'nın 39/4.maddesi uyarınca son gün bir tatile rastlarsa süre, tatilin ertesi günü biter. Somut olayda temyiz süresinin son günü olan 15.10.2013 tarihinin, resmi tatillerden olan Kurban Bayramı tatiline rastlaması karşısında, tatilin bitmesinden sonra 21.10.2013 tarihinde suça sürüklenen çocuk müdafiinin yaptığı temyiz başvurusunun süresinde olduğu belirlenerek yapılan inlemede,

I-)Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 Sayılı Kanunun 26.maddesi ile 5320 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddede, bölge adliye mahkemeleri faaliyete geçinceye kadar hapis cezasından verilenler hariç olmak üzere, sonuç olarak belirlenen üçbin Türk Lirası dâhil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerine karşı temyiz yoluna başvurulamayacağının belirtildiği, hüküm tarihine göre çocuk hakkında mala zarar verme suçundan hükmolunan cezanın miktarı ve türü dikkate alındığında, söz konusu hükmün temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-)Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 10.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.