erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/21821
Karar No: 2015/11563
Karar Tarihi: 25.03.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/21821 E.  ,  2015/11563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ile hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, iş sözleşmesinin emeklilik sebebiyle feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, davacının davalı işyerinde 01.08.1988-07.05.2012 tarihleri arasında kapıcı ve kaloriferci olarak çalıştığı anlaşılmaktadır.

Karara esas teşkil eden bilirkişi raporunda, tanıkların ağırlıklı ve ortak anlatımlarına göre davacının haftalık yirmidörtbuçuk saat fazla çalışma yaptığı saptanmış ise de, davanın taraflarının anlatımlarına, yapılan işin niteliğine, ara dinlenme sürelerinin fazla olmasına, şahit beyanlarına ve mevcut delillere göre sadece kaloriferlerin yakıldığı kış ayları için fazla çalışma alacağının hesaplanması dosya içeriğine daha uygun düşecektir. Fazla çalışma alacağı bu kabule göre yeniden hesaplanmalı, fazla çalışma tahakkuku bulunan imzalı ücret bordrolarının olduğu aylar hesaplama dışı bırakılmalı ve ilk kararda yapılan takdiri indirim oranı üzerinden indirim yapıldıktan sonra sonuca gidilmelidir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 25.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/2734
Karar No: 2010/3507
Karar Tarihi: 29.03.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/2734 E.  ,  2010/3507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARAMÜRSEL ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/12/2009

Taraflar arasında görülen davada;Davacı Hazine, davalı adına kayıtlı 1 parsel sayılı taşınmazın 517,39 m2’lik kısmının kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek, kıyıda kalan kısmın tapu kaydının iptali isteğinde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, 5841 Sayılı Yasanın 2. maddesi ile değişik 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 12. maddesinde öngörülen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı Hazine vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi .... raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, çekişme konusu taşınmazın bir kısmının kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali isteğine ilişkin olup, mahkemece; 3402 Sayılı Yasanın 12/3.maddesinde 5841 Sayılı Yasa ile yapılan değişiklik gözetilmek suretiyle davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davacının bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine,

Ancak, hemen belirtilmelidir ki, dava açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre bir taraf, davasında haklı olup da dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren (geçmişe etkili) yeni bir yasa hükmü yada yeni bir İnançları Birleştirme Kararı gereğince davayı kaybetmiş olursa, davada haksız çıkmış olmasına rağmen, yargılama giderlerinden sorumlu tutulmaz.

Anılan bu kural yasa ve yargısal uygulamada kararlılık kazanmıştır. (Baki Kuru, Hukuk Usulü Muhakemeleri 5.Cilt, sayfa 5338 dipnot 159; 10.H.D.21.12.1976,8770/8739 ve dipnot 160:5.H.D.12.09.1977,5445/5655 dipnot 161: 10.HD 24.02.1976, 6296/1297) Ayrıca, her dava açıldığı tarihteki koşullara bağlıdır. Öte yandan avukatlık ücreti 04.09.1957 tarih ve 4/16 sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca yargılama giderlerinden sayılır. Davacı Hazine temyiz dilekçesinde sair nedenlerden söz etmek suretiyle bu hususa değinmiştir.

Hal böyle olunca, somut olayda mahkemece yapılan keşif sonucu çekişmeli bölümün belirlenen kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı ve dava tarihinde davacı Hazine'nin haklı olduğu anlaşıldığına ve yargılama sırasında yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa gereğince dava reddedildiğine göre davalının tüm yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden sorumlu tutulması gerekirken, aksine düşüncelerle yazılı olduğu üzere hüküm kurulması isabetsizdir.

Davacı Hazine'nin yukarıda değinilen yargılama giderleri ve avukatlık ücreti açısından temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlere hasren HUMK.'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 29.3.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/12363
Karar No: 2017/25977
Karar Tarihi: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/12363 E.  ,  2017/25977 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2017/31652
Karar No: 2017/19026
Karar Tarihi: 28.09.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/31652 E.  ,  2017/19026 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mala zarar verme suçundan suça sürüklenen çocuk ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 2.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, bahse konu adli para cezasının birer ay ara ile 10 eşit taksitte ödenmesine, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsiline ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına dair Edremit 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/06/2014 tarihli ve 2014/191 esas, 2014/305 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 19/07/2017 tarih ve 94660652-105-10-4533-2015-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01/08/2017 tarih ve 2017/45353 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre,

1- Kayden 02/04/1999 doğumlu olup, suçun işlendiği 14/04/2014 tarihinde 18 yaşını ikmâl etmediği anlaşılan sanık suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan cezadan, 5237 sayılı Kanunu’nun 31/3. maddesi gereğince indirim yapılmamış bulunulmasında,

2- 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesinde yer alan " Çocuklar hakkında hükmedilen adlî para cezasının ödenmemesi hâlinde, bu ceza hapse çevrilemez. Bu takdirde onbirinci fıkra hükmü uygulanır. " hükmü ile aynı Kanun'un 106/11. maddesinde yer alan " İnfaz edilen hapsin süresi, adlî para cezasını tamamıyla karşılamamış olursa, geri kalan adlî para cezasının tahsili için ilâm, Cumhuriyet Başsavcılığınca mahallin en büyük mal memuruna verilir. Bu makamlarca 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanuna göre kalan adlî para cezası tahsil edilir. " şeklindeki düzenlemelere aykırı olarak, hükmolunan kararda suça sürüklenen çocuğun taksitlerden birini zamanında ödememesi durumunda tamamının tahsil edileceğine ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine karar verilmesinde,isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozma talebinin mala zarar verme suçuna ilişkin olması ve 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun ile değişik 14. Maddesi uyarınca, 27/01/2017 gün ve 29961 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak 01/02/2017 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun işbölümüne ilişkin 20/01/2017 tarih ve 2017/1 sayılı kararı ile Yargıtay Ceza Daireleri iş bölümü ortak hükümlerinin 4. Maddesi gereğince, kanun yararına bozma istemini inceleme görevinin Yargıtay'ın 8. Ceza Dairesi'ne ait olduğu anlaşıldığından, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye TEVDİİNE, 28/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/571
Karar No: 2011/4413
Karar Tarihi: 30.11.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/571 E.  ,  2011/4413 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme, reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma ve fuhuşa özendirme suçlarından sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; ırza geçme eyleminin reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçu kabul edilerek mahkûmiyetine, diğer suçlardan beraatine dair Edirne 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 29.12.2005 gün ve 2005/121 Esas, 2005/476 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın oluşa uygun olarak işlediği kabul edilen reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçu ile sanığın üzerine atılı diğer suçların kanun maddelerinde öngörülen cezalarının üst sınırları itibariyle, sanığın lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesine göre 5 yıllık asli zamanaşımı süresine tâbi oldukları, zamanaşımını kesen son işlem olan mahkûmiyet hükmünün kurulduğu 29.12.2005 tarihi ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 30.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/14373
Karar No: 2017/2145
Karar Tarihi: 14.06.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/14373 E.  ,  2017/2145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararına göre TCK'nın 53. madde uygulamasının infazda gözetilmesi olanaklı görülmekle yapılan incelemede:

Sanık ...'in cebinden çıkardığı bıçağı mağdurun sol karın boşluğuna dayayarak mağdurdan önce para istediği, mağdurun sanığa parasının olmadığını söylediği, bunun üzerine sanığın mağdurun cebindeki cep telefonunu fark ederek cep telefonunu istediği, mağdur cep telefonunu cebinden çıkartarak eliyle sıkı sıkı tutarken sanığın elindeki bıçağı mağdurun sol karın bölgesine iyice yaklaştırarak mağdurun elindeki cep telefonunu zorla aldığı olayda, 5237 sayılı TCK'nın 150/2. maddesinin uygulama koşullarının oluşmadığı gözetilmeden, yerinde olmayan gerekçe ile cezadan indirim yapılması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanık ... ile savunmanının ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 14/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/5736
Karar No: 2011/15545
Karar Tarihi: 05.10.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/5736 E.  ,  2011/15545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile davalılardan ........ vd. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare ile davalılardan ... ve ...vekillerince temyiz edilmiştir.

Resmi birim fiyatları esas alınıp yapranma payıda düşülerek yapılara reğer biçilmesi doğrudur.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmişse de alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

1-Bilirkişi Kurulunca emsal olarak alınan taşınmazın satış değeri değerlendirme tarihine endekslendikten sonra emsal taşınmazın dava konusu taşınmazdan 15 kat daha değerli olduğu belirtilerek taşınmaza değer biçilmiştir.

Dava konusundan 15 kat daha değerli olan taşınmazın emsal olarak kabul edilmesi mümkün değildir. Bu nedenle taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılıp emsal ile dava konusu taşınmazın emlak vergisine esas değerleri de taştışılarak, alınacak rapor denetlendikten sonra karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, geçersiz rapora göre hüküm kurulması,

2-Taşınmazın niteliği, önceden de yola cepheli olması ve geri kalan bölümün yüzölçümüne göre kamulaştırmadan arta kalan kısımda değer artışı olmayacağı gözetilmeden, aksi düşünce ile bedelden indirim yapılması,

3-Kısmen kamulaştırılan ahır niteliğindeki yapının, kalan bölümünün yola bitişik olması, bu haliyle ekonomik kullanım imkanının kalmaması ve Karayolları kenarına yapılacak ve açılacak tesisler hakkındaki yönetmeliğin 26. maddesine göre yoldan geri çekme mesafesi de dikkate alındığında tüm bedeline hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ile davalılardan ........ vd. vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/6124
Karar No: 2016/12033
Karar Tarihi: 21.04.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/6124 E.  ,  2016/12033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA: Davacı, kıdem tazminatı ile ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı ve davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı şirkette mikser şoförü olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini ifade ederek bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekilleri ayrı ayrı davacının iddialarının yerinde olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı ve davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının çalışma süresi hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının 01.09.2008-15.10.2008 tarihleri arasındaki çalışmasının istifa ile sona erdiği kabul edilerek bu çalışma dönemi hesaplamada dikkate alınmamıştır. Davacı tarafından imza tarihi belirtmeksizin boşluk doldurma şeklinde imzalanan, istifa dilekçesi, davalı işyerinde kış döneminde çalışma yapılması, davacı tanıklarının işverenin kıdem tazminatı ödememek için işçilere sürekli giriş-çıkış yaptırıldığına ilişkin beyanları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde istifa dilekçesine değer verilemeyeceği anlaşılmıştır. Mahkemece, davacının davalı işyerinde çalışma süresi olarak 01.09.2008-26.11.2010 tarihleri kabul edilemek suretiyle talep edilen alacaklar hesaplanarak sonucuna göre karar bir karar verilmelidir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/2315
Karar No: 2019/3039
Karar Tarihi: 25.03.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/2315 E.  ,  2019/3039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belgeleri gizlemek

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında 2006 ve 2007 takvim yıllarına ait defter ve belgelerini yapılan tebligata rağmen süresi içerisinde ibraz etmediği iddiasıyla açılan kamu davasında; defter ve belgeleri gizleme suçunun, varlığı noter tasdik kayıtları veya sair suretlerle sabit ve saklama mecburiyeti bulunan defter ve belgelerin vergi incelemesine yetkili kimselere ibraz edilmemesi ile oluştuğu, defter ve belgeleri saklama sorumluluğunun kendi rızası ile vergi mükellefi olan sanığa ait olduğu, 213 sayılı Yasanın 253. maddesi uyarınca defter ve belgelerin ait olduğu yılı takip eden takvim yılından başlamak üzere beş yıl saklama ve istenildiğinde ibraz etme zorunluluğunun bulunduğu; somut olayda iş yerinin faaliyette bulunmaması nedeniyle, 20.10.2010 tarih ve... sayılı isteme yazısının, sanığın ikametgah adresinde eşine 22.10.2010 tarihinde tebliğ edilmesine karşın, 15 günlük yasal sürede istenilen defter ve belgelerin ibraz edilmemesi, sanığın savunmasında ibrazı istenen defter ve belgeleri kaybettiğini beyan etmesi ve buna ilişkin 17.02.2009 tarihli gazeteye ilan vermesine karşın dosya içerisinde bir sureti mevcut ilan metninden hangi takvim yıllarına ait defter ve belgelerin kaybedildiğinin anlaşılmaması, ayrıca fatura ve belgelerin kaybolduğuna dair de bir ilanın olmaması karşısında, usulüne uygun olarak yapılan tebligata rağmen, defter ve belgelerini incelemeye ibraz etmeyen sanığın unsurları itibarıyla oluşup sübuta eren atılı suçtan mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.03.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2006/10708
Karar No: 2007/93
Karar Tarihi: 22.01.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/10708 E.  ,  2007/93 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma bedelinin artırılması ile faiz ve masrafların davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi raporları hükme yeterli değildir.

Şöyle ki;

Bilirkişi kurullarınca somut emsal alınan 843 ada 9 parselin dava konusu taşınmazla karşılaştırılması sonucunda; dava konusu taşınmaz emsalden %30 değerli kabul edilmek suretiyle değerlendirme yapılmış ve mahkemece de bu raporlara dayalı olarak hüküm kurulmuştur.

2942 Sayılı Yasanın ll.maddesinin (d) bendi gereğince ... vergi değerlerinin de dava konusu taşınmaz ile emsalin karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Bu itibarla dava konusu taşınmazın ve emsalin ... vergisine esas tutulan asgari m2 değerlerinin oranı ile bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan oran birbirinden fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişki giderilmelidir. Dosyaya getirtilen kayıtlara göre; dava konusu taşınmazın ... vergisine esas asgari m2 değeri 9.000.000 TL., emsal alınan 9 parsel nolu taşınmazın asgari m2 değeri ise 14.000.000 TL.’dir. Buna göre emsal taşınmazın dava konusu taşınmazdan daha değerli olduğu –dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede değerini sonradan önemli şekilde etkileyen olumlu bir gelişme de söz konusu olmadığı- halde dava konusu taşınmaz emsalden daha değerli kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde yeterli, inandırıcı ve somut gerekçelere de dayandırılmayan raporlara dayanılarak hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 22.01.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/8632
Karar No: 2014/15750
Karar Tarihi: 25.09.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/8632 E.  ,  2014/15750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluş ve dosya kapsamına göre; sanığın olay günü suç arkadaşı ... ile birlikte yolda yürüyen yakınanın çantasını çalmaya karar verdikleri,...'nin yakınanın omzundaki çantayı çekip aldığı ve her iki sanığın da kaçmaya başladıkları, yakınanın bağırışlarını duyan civardaki kolluk görevlilerinin sanık ... ve suç arkadaşını ayrı ayrı yakaladıkları, üzerinde çanta bulunan...'nin kendisini yakalayan kolluk görevlisini bıçakla yaraladığı, sanık ...'in ise bıçak çekme ve yaralama eylemine katılmadığı olayda;

Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 492/7. maddesindeki suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımının suç tarihi olan 10/03/2005 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 25/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.