erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/6164
Karar No: 2013/9202
Karar Tarihi: 13.06.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/6164 E.  ,  2013/9202 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Mala zarar verme, hakaret, tehdit

Hüküm : 1- Katılan ...’a yönelik hakaret

suçundan; TCK’nın 125/1-4, 43, 62/1, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet (1740 TL Adli para cezası)

2- Katılan ...’a yönelik mala zarar verme

suçundan; TCK’nın 151/1, 62/1, 52/2-4, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet (2000 TL Adli para cezası)

3- Katılanlar ... ve ...’a yönelik hakaret suçundan; TCK’nın 125/1-4, 43, 62/1, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet (2180 TL Adli para cezası)

4- Katılanlar ... ve ...’a yönelik tehdit suçundan; TCK’nın 106/1-1. cümle, 43/1,62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet (3740 TL Adli para cezası)

5- Katılan ...’a yönelik tehdit suçundan;

TCK’nın 106/1-1. cümle, 62/1, 50/1-a, 52/2-4.

maddeleri uyarınca mahkumiyet (3000 TL Adli para

cezası)

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Katılan ...’a yönelik hakaret ve katılan ...’a yönelik mala zarar verme suçlarından sanık hakkında hükmolunan adli para cezalarının miktarı ve 1412 sayılı CMUK’nın 305/2. maddesindeki temyiz sınırı itibarıyla hükümlerin kesin olması nedeniyle sanığın temyiz isteğinin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Katılanlar ... ve ...’a yönelik hakaret ve tehdit ile katılan ...’a yönelik tehdit suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyize gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 13.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/2709
Karar No: 2023/6628
Karar Tarihi: 03.05.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/2709 E.  ,  2023/6628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun öngördüğü yargılama sistemine göre ilk derece mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı önce istinaf yoluna başvurulabilmektedir. İstinaf başvurusu üzerine bölge adliye mahkemesince, başvuran tarafın istinaf başvurusunun usulden ya da esastan reddine karar verilebilir veya ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulabilir. Bu durumda bölge adliye mahkemesi kararına karşı, istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak ... hüküm kurulması hâlinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır. Başka bir deyişle istinaf başvurusunun reddi hâlinde bölge adliye mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup bu hâlde ilk derece mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiş olup karar davacı vekili tarafından istinaf edilmiş; Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Hâl böyle iken İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurmayan davalı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz başvuru hakkı bulunmamaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/6689
Karar No: 2020/4752
Karar Tarihi: 04.06.2020

**15. Ceza Dairesi         2018/6689 E.  ,  2020/4752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK’nın 155/1, 62/1, 52/2-4, 50/1-a maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanığın güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa atılı güveni kötüye kullanma suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, katılana ait evi yazılı kira sözleşmesince eşyalı olarak kiraladığı, kira sözleşmesinin bitmesinden sonra sanığın evi tahliye etmemesi nedeniyle katılanın tahliye davası açtığı, icra hukuk mahkemesince tahliye kararı verildiği, sanığın evi tahliye ederken kendisine kira sözleşmesiyle birlikte kiralanan eşyaları da aldığı, bu suretle sanığın güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Sanığın eşinin işlerinin kötü gitmesi nedeniyle kendisine ait olan evi eşyaları ile birlikte katılana satış olarak gösterdikleri, teminat olarak verdikleri ve katılan ile bir yıl geriye dönük olmak üzere toplam 2 yıllık kira sözleşmesi yaptıkları, eşyalara sanığa ait Şat turizm adına faturalar düzenledikleri, katılanın eşyalarla ilgili fatura sunamadığı,eşyaların katılan ile ilgisinin olmadığı, tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde taraflar arasındaki uyuşmazlığın hukuki ihtilaf mahiyetinde kaldığı,sanığın baştan itibaren güveni kötüye kullanma kastı ile hareket ettiğine dair mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığı nazara alınmadan yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 04/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/14493
Karar No: 2017/718
Karar Tarihi: 02.02.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/14493 E.  ,  2017/718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Şikayet Hakkının Düşürülmesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

31.12.2013 tarihli duruşma gününün şikayetçi vekiline usulüne uygun olarak bildirilmemesine rağmen, şikayetçi vekilinin duruşmaya gelmediği ve mazerette bildirmediği gerekçesiyle yazılı şekilde şikayet hakkının düşürülmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 02.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/4924
Karar No: 2018/10230
Karar Tarihi: 11.12.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/4924 E.  ,  2018/10230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Düşme

1- Sanık hakkında “2003-2004 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine ilişkin hükme yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddeleri hükmü uyarınca sanığa yüklenen 2003- 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nin 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımına ilişkin hükümlerin sanığın lehine olduğu gözetilmeden, kamu davasının 5237 sayılı TCK’nin 66/1 ve 67/4. maddeleri uyarınca düşürülmesine karar verilmesi, yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 1. bendinde yer alan “TCK'nin 66, 67/4 maddeleri gereğince düşürülmesine” ibaresinin çıkarılarak yerine “765 sayılı TCK'nin 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddeleri uyarınca düşürülmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Sanık hakkında “2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine ilişkin hükme yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sahte fatura düzenlemek suçlarında en son düzenlenen fatura tarihinin suç tarihi olacağı, 2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan davada son fatura tarihinin dosya içeriğinden anlaşılamadığı için en aleyhe yorumla suç tarihi 31.12.2005 olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibarıyla tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4 maddelerinde öngörülen zamanaşımının suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış; katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 Sayılı TCK'nin 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 11.12.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2023/2753
Karar No: 2024/4886
Karar Tarihi: 16.12.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/2753 E.  ,  2024/4886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/683 E., 2023/523 K.

KARAR : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Eskişehir 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/379 E., 2022/68 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

Davalı yüklenici ...'a yargılama aşamasında ilanen tebliğat koşulları oluştuğundan ilanen tebliğat yapıldığı, istinaf aşamasında ilanen tebliğat yerine ilk derece mahkemesinde bila tebliğ iade edilen adrese yeniden tebliğat çıkarıldığı, bu tebliğatın davalı ...'ın gerçek kişi olmasına rağmen "... yetkilisine" şeklinde usulsüz olarak tebliğ edildiği, bu tebligatın geçerli kabul edilmesinin mümkün olmadığı, muhatap gerçek kişi olmasına rağmen yapılan tebliğatta tüzel kişilere uygulanan usulde tebliğat yapılması nedeniyle tebliğatın usulüne uygun olmadığı belirlenmiştir.

Bu itibarla, davalı ...'ın bu adreste ikamet edip etmediğinin yerinde araştırılarak, ikamet ettiğinin anlaşılması halinde normal, aksi halde ilanen tebliğat yapılarak;

a)Temyiz süresinin beklenmesi,

b) Kararın süresinde temyiz edilmesi hâlinde ise 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesinde belirtilen usuli işlemlerin yapılması ve temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğ edilmesi,

suretiyle belirtilen usuli işlemler tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi gerekir.

SONUÇ;

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

16.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/8696
Karar No: 2013/1951
Karar Tarihi: 18.03.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/8696 E.  ,  2013/1951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet, hizmet nedeniyle emniyeti suistimal

HÜKÜM : Mahkümiyet, beraet, zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

... C.Başsavcılığının 13/01/2003 tarih 2003/15 Esas sayılı iddianamesi ve buna bağlı hazırlık soruşturma evrakları ile bu iddianameye esas alınan İçişleri Bakanlığı Kontrolörü ... tarafından düzenlenen 18/10/2002 tarihli inceleme rapor ve eklerinin,

Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... haklarında Anamur Asliye Ceza Mahkemesince verilen 2002/309 Esas sayılı birleştirme kararı ve buna konu olan dava dosyası ile eklerinin,

Temyize konu dava dosyasıyla gönderilmediği,

Müşteki ... adına Hazine vekili tarafından verilen 28/11/2011 tarihli temyiz dilekçesiyle, sanıklar ..., ... haklarında zimmet, ..., ..., ..., ... haklarında hizmet nedeniyle emniyeti suistimal suçlarına ilişkin verilen beraet, ..., ..., ... ve ... haklarında zimmet suçundan açılıp görevi ihmal olarak kabul edilerek zamanaşımı nedeniyle verilen ortadan kaldırma kararlarının da temyiz edilmesine karşın, Yargıtay C.Başsavcılığının 17/05/2012 tarihli tebliğnamesinde bu hususlarda görüş bildirilmediği anlaşılmakla,

Yukarıda gösterilen ve dosya içinde bulunmayan ... C.Başsavcılığının 13/01/2003 tarih 2003/15 Esas sayılı iddianamesi ve buna bağlı hazırlık soruşturma evrakları, bu iddianameye esas alınan İçişleri Bakanlığı Kontrolörü ... tarafından düzenlenen 18/10/2002 tarihli inceleme rapor ve ekleriyle, sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... haklarında Anamur Asliye Ceza Mahkemesince verilen 2002/309 Esas sayılı birleştirme kararı ve buna konu olan dava dosyası ile eklerinin eklenmesinin sağlanılması ve tebliğnamede görüş bildirilmeyen sanıklar ve suçlarıyla ilgili ek tebliğname düzenlenmek suretiyle anılan noksanlıkların ikmalinden sonra temyiz incelemesi için dairemize iade edilmek üzere incelenmeyen dosyanın Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 18/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/12760
Karar No: 2024/13806
Karar Tarihi: 17.10.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/12760 E.  ,  2024/13806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250,00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta; 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2021 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki ücret tespitinin ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca bozmaya uygun olarak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

17.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/1680
Karar No: 2011/4978
Karar Tarihi: 16.11.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/1680 E.  ,  2011/4978 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 765 sayılı TCK'nın 459/2, 59/2,72; 647 sayılı Kanunun 4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü.

Mahkemece sanığın sabıkalı oluşundan ve zararı karşılamadığından bahisle CMK'nın 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılamayacağının takdir edildiği anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmeyip yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin sanık hakkında fazla ceza verildiği ve eksik soruşturma yapıldığı yönünde yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hüküm kurulurken TCK’nın 459/2. maddesi gereğince temel adli para cezasının 450 TL'den fazla olamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, mahkemenin takdiri de gözetilerek sanığın 765 sayılı TCK’nın 459/2. maddesi uyarınca 3 ay hapis 450 TL adli para, TCK'nın 59/2. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 2 ay 15 gün hapis ve 375 TL adli para , 647 sayılı Kanunun 4. maddesi uyarınca hapis cezasının günlüğü 12 TL’den olmak üzere 900 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, TCK'nın 72. maddesi gereğince aynı neviden para cezaları toplanarak 1275 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hükümdeki sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.11.2011 tarihinde oybirliği karar verildi.
Esas No: 2013/18421
Karar No: 2014/7342
Karar Tarihi: 14.04.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/18421 E.  ,  2014/7342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/09/2012 tarih ve 2011/433-2012/1661 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin eşi olan ... Candan'ın davalı bankadan çektiği kredilerin ödemesi bitmeden vefat ettiğini, kullanılan kredi nedeniyle müvekkilinin hesabına haksız bloke konulduğunu ileri sürerek blokenin kaldırılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, talebin anlaşılamadığını, sigorta sözleşmesinin tarafının banka olmadığını, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, davacının vefat eden eşi Sadrettin'in müvekkili bankadan tüketici kredisi kullandığını, davacının da kredinin teminatını teşkil etmek üzere mevduat rehin sözleşmesi imzaladığını, bu nedenle blokenin kaldırılmasının ancak borcun tamamının ödenmesi halinde söz konusu olabileceğini, halen kredi ilişkisinden dolayı 9.137,92 TL alacaklarının bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının kredi sözleşmesinin teminatı olarak davalı banka ile mevduat rehin sözleşmesi imzaladığı, bu sözleşme gereğince hesabına blokenin konulduğu, davalı bankanın sözleşme gereğince yasal hakkını kullandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 14/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/10456
Karar No: 2015/17573
Karar Tarihi: 10.11.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/10456 E.  ,  2015/17573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KALE(DENİZLİ) ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/02/2015

NUMARASI : 2015/2-2015/41

Taraflar arasında görülen nafaka davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 17.80 TL fazla alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 10.11.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.

B
Esas No: 2007/2712
Karar No: 2007/5554
Karar Tarihi: 23.03.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/2712 E.  ,  2007/5554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/09/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu, vekilini 04.07.2006 tarihli oturum için mahkemeye gönderdiği 03.07.2006 tarihli mazeret telgrafında masraf yatırdığına dair bir kayıt bulunmamasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 12,20 YTL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye 0,90 YTL harcın temyiz edenden alınmasına, 23.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.