erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2018/1208
Karar No: 2021/2391
Karar Tarihi: 01.04.2021

**14. Hukuk Dairesi         2018/1208 E.  ,  2021/2391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 10/10/2014 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 07/04/2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, satış vaadi sözleşmesine dayalı elatmanın önlenmesi isteğine ilişkindir.

Davacı vekili, Maliye Hazinesi adına kayıtlı 2B vasfındaki 2298 ada 1 parsel sayılı taşınmazı ... 6. Noterliğinin 01.03.2001 tarihli, 6885 yevmiyeli düzenleme şeklinde gayrimenkul satış vaadi sözleşmesiyle zilyedinden satın aldığını, o tarihten bu yana ecrimisilini ödediğini, 21.05.2014 tarihinde dava konusu taşınmaza gittiklerinde karpuz ekili olduğunu gördüklerini, karpuzların davalıya ait olduğunu ileri sürerek davalının müdahalesinin tespitiyle taşınmazdan tahliyesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davacının dava konusu taşınmazı kullanmadığını, bu yeri uzun zamandan beri kendisinin kullandığını, dava konusu yeri hak sahibi olmayan bir kişiden satın almasının davacıyı hak sahibi yapmayacağını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın uzun yıllardır tarım yapılarak kullanıldığının yapılan keşifte anlaşıldığı, davacı tarafça bu yerin amacına uygun olarak kullanıldığına ilişkin herhangibir delil tespit edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Davacı, Hazine adına kayıtlı taşınmaz üzerindeki zilyedlik nedeniyle üstün hakka dayalı olarak elatmanın önlenmesini talep etmiştir. Davacı tapu kaydında mevcut zilyedlik şerhinde adı geçen ...’den dava konusu taşınmazı satın aldığına dair noterlikçe düzenlenmiş satış vaadi sözleşmesine dayanmıştır. Davalının ise dayandığı bir üstün hakkı bulunmamaktadır. Bu durumda mahkemece, tüm dosya kapsamı ve toplanan delillere göre davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de, davacının, dava konusu taşınmazı 24.07.2018 tarihli, 11014 yevmiyeli işlemle satın almak suretiyle mülkiyet hakkı sahibi olduğu anlaşıldığından bu hususun da gözönünde bulundurulması gereklidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, 01.04.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/4473
Karar No: 2014/15315
Karar Tarihi: 29.05.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/4473 E.  ,  2014/15315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili, mahrum kalınan kira geliri ve diğer kayıpların tazmini ile manevi tazminat davasının kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtayca BOZULMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 28.10.2013 gün ve 2013/12657 Esas - 2013/17798 Karar sayılı ilama karşı davalı idare vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

-K A R A R-

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, Yargıtay kararında yazılı gerekçelere göre karar düzeltme isteği HUMK'nun 440. maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirisine uymadığından REDDİNE, peşin alındığından harç alınmasına yer olmadığına, H.U.M.K’nun 442.maddesi göz önünde bulundurularak takdiren 228,00-TL. para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Maliye Hazinesine gelir kaydedilmesine 29.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/3227
Karar No: 2012/9384
Karar Tarihi: 09.05.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/3227 E.  ,  2012/9384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Kamulaştırılan taşınmaz mal ile emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak zeminine; resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek bina ve yapılara değer biçilmesi üzerindeki ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumlarına göre karşılık saptanması yöntem olarak doğrudur. Ancak,

1-Dava konusu taşınmaz ile emsal alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergi değerlerinin karşılaştırılmasında; emsal taşınmaz dava konusu taşınmazdan daha değerli olduğu halde, bilirkişi kurulunca, dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan daha değerli olduğu kabul edilerek değer biçildiğinden, alınan rapor inandırıcı değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan bölümünde % 90 oranında değer azalışına hükmedilmiştir. Kısmi olarak yapılan kamulaştırmalarda kamulaştırmadan arta kalan kısımdaki değer kaybının % 50 oranını geçmesi halinde, davalıya % 50 oranında değer kaybı ile yetinip yetinemeyeceği sorularak, yetindiği takdirde bu miktara göre hüküm kurulması, yetinmediği takdirde davacı idareye geri kalan taşınmaz bedelinin tamamını ödemek suretiyle taşınmazın tamamının mülkiyet hakkını kazanma imkanı sağlanmalı ve talebi halinde taşınmaz bedelinin tamamına hükmedilmeli, aksi halde bilirkişi kurullarınca belirlenen değer azalış oranına göre karar verilmesi gerektiği gözetilerek, taraflara yukarıda açıklanan hususlarda beyanda bulunmaları için mehil verilip, sonucuna göre karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 09.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/5767
Karar No: 2024/7925
Karar Tarihi: 10.07.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/5767 E.  ,  2024/7925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/397 E., 2023/138 K.

KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen iş kazasına dayalı maddi ve manevi tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalılardan ... İnş...A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca; Yargıtayın bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verilmesi halinde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinde öngörülen kesinlik sınırına tabidir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davalılardan ... İnş...A.Ş. vekili yönünden temyize konu edilen miktarlar ayrı ayrı karar tarihi itibariyle kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalılardan ... İnş...A.Ş. vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

10.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/3724
Karar No: 2008/400
Karar Tarihi: 29.01.2008

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2007/3724 E.  ,  2008/400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı araçta meydana gelen 16.545.00.YTL hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini, olayda davalının tam kusurlu olduğunu, davalı aracın trafik sigortasından 5.000.YTL tahsil edildiğini belirterek bakiye 11.545.00.YTL'nin ödeme tarihinden işleyecek reeskont faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... vekili kusuru, hasarı, kaza tesbit tutanağı ve eksper raporunu kabul etmediğini, araçta meydana gelen değer artışının gözönünde bulundurulmadığını, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan deliller, benimsenen bilirkişi raporuna göre davanın kabulü ile 11.545.00.YTL tazminatın ödeme tarihinden işleyecek reeskont faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına dava tarihi itibariyle reeskont faiz talebi 3095 Sayılı Kanunun 1.maddesinde düzenlenen yasal faiz istemine ilişkin bulunmasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava dilekçesinde araçta meydana gelen değer kaybı talep edilmediği halde 16.107.84.YTL hasar miktarına 2.500.YTL değer kaybı da eklenerek HUMK.nun 74. maddesine aykırı şekilde sonuç itibariyle talepten fazlasına hükmedilmesi doğru değildir.

SONUÇ:Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'a geri verilmesine 29.1.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/2174
Karar No: 2010/6732
Karar Tarihi: 03.06.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2010/2174 E.  ,  2010/6732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Aile Mah.sıfatı ile)

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı eşya iadesi-alacak davasına dair karar davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava çeyiz ve ziynet eşyalarının aynen teslimi, mümkün olmazsa bedellerinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, 27.6.2006 tarihli dava dilekçesinde davalıda kalan çeyiz ve ziynet eşyalarının mümkünse aynen teslimine, değilse bedellerinin tahsiline karar verilmesini istemiş olup, mahkemece 25.7.2007 tarihli davanın kısmen kabulüne dair karar Dairemizin 3.4.2008 tarih, 1413 – 4180 sayılı ilamı ile;

1- Sair temyiz itirazlarının reddine,

2- Dört adet bilezik yönünden ise davacıya yemin hakkı hatırlatılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinden” bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak davacıya yemin hakkı hatırlatılması üzerine davacı tarafından davalıya yemin önerilmiştir.Davalı önerilen yemini edayı kabul ederek 8.10.2008 tarihli duruşmada “….eşim düğün sırasında kendisine mehir olarak verilen altın bilezikleri tamamen diğer ziynet eşyaları ile beraber set takımı hariç evden ayrılırken alıp götürmüştür. Sadece set takımı beraberce paraya ihtiyacımız olduğundan satmıştık….” Şeklinde yemini eda etmiştir. Mahkemece her ne kadar dört adet 1.280,00 TL değerindeki bilezik yönünden davanın kabulüne, altın set takımı ile ilgili kısmın ispatlanamaması nedeniyle reddine karar verilmiş ise de, set takımı ile ilgili kabul kararı daha önceki kısmi bozma ilamı dışında bırakılarak kesinleşmiştir.Buna rağmen bu husus dikkate alınmadan bu defa reddedilmesi doğru değildir.Ayrıca davalı tarafından eda edilen yemin metninin içeriğine göre de altın set takımı yönünden davanın kabulüne, dört adet bilezik yönünden reddine karar vermek gerekirken icra edilen yemin metninin içeriği hatalı değerlendirilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 3.6.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/32616
Karar No: 2013/21578
Karar Tarihi: 26.09.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/32616 E.  ,  2013/21578 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/4, 62, 50/1-a, 52/4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, sanığın asli ve tam kusurlu olduğunun teknik verilere dayalı olarak mahkemece de kabul edildiği somut olayda, sanığın taksirinin yoğunluğu gözetilerek, alt sınır aşılarak hak ve nasafete uygun bir ceza yerine alt sınırdan ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına ve oluşa göre, sanığın atılı suçu kabul etmediğine, kastı olmadığına, fazla ceza verildiğine ilişkin diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Hapis cezasından çevrilen gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi sırasında adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısının gösterilmemiş olması ve paraya çevirme işleminde uygulanan 5237 sayılı TCK’nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK 52-3 maddesine aykırı davranılması,

2- Hükmolunan para cezasının taksitlendirilmesi sırasında taksit aralığının gösterilmemiş olması,

3- 5237 sayılı TCK'nın 52/4 maddesi uyarınca, hapis cezasından çevrilen adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında, "ödenmeyen adli para cezalarının hapse çevrileceği" hususuna hükümde yer verilmemiş olması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının dördüncü paragrafında yer alan “beher günü” ibaresinden önce gelmek üzere “150 gün adli para cezasına çevrilmesine ve bu cezanın 5237 sayılı TCK’nın 52/2 maddesi gereğince” ibaresinin yazılması; beşinci paragrafında yer alan “20 eşit taksit halinde” ibaresinden önce gelmek üzere "birer ay ara ile" ibaresinin yazılması ve beşinci paragrafının sonuna "ödenmeyen adli para cezalarının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına" ibaresinin yazılması, hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/305
Karar No: 2008/315
Karar Tarihi: 09.04.2008

**Hukuk Genel Kurulu         2008/9-305 E.  ,  2008/315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 13. İş Mahkemesi

TARİHİ : 19/02/2008

Taraflar arasındaki “fazla çalışma ücret alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 13. İş Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 27.06.2007 gün ve 1093-362 sayılı kararın incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 9.Hukuk Dairesinin 14.11.2007 gün ve 33929-34077 sayılı ilamı ile, (.....1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı dava dilekçesinde, belirttiği saatlerde çalışarak fazla mesai yaptığını iddia etmiştir. Davacı delil olarak sadece davalı işverenin kayıtlarına dayanmıştır, işveren kayıtlarında ise davacının fazla çalışma yaptığına dair herhangi bir delil bulunmamaktadır.

Bilirkişi tarafından davacının dava dilekçesinde belirtilen çalışma şeklinden farklı bir çalışma yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılmış, mahkemece bu rapora itibar edilerek anılan alacak hüküm altına alınmıştır.

İspat yükü kendisinde olan davacı dava dilekçesinde belirttiği şekilde fazla çalışma yaptığını kanıtlayamadığı halde davanın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi hatalıdır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Taraf vekilleri

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

I-Davacı vekilinin önceki hükme yönelik temyiz itirazlarının tümü Özel Dairece reddedilmiş olmakla, direnme kararını temyizde hukuki yararı bulunmamaktadır. Bu nedenle, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

II- Davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken,önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ:1-Birinci bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin hukuki yarar yokluğundan REDDİNE,

2-İkinci bentte gösterilen nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429. Maddesi

gereğince BOZULMASINA,

istek halinde temyiz peşin harçlarının geri verilmesine, 09.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/36701
Karar No: 2016/2343
Karar Tarihi: 16.02.2016

**13. Ceza Dairesi         2014/36701 E.  ,  2016/2343 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2014/1469

MAHKEMESİ : İstanbul 34. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/09/2013

NUMARASI : 2011/439 (E) ve 2013/449 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ... ...’un yokluğunda verilen kararın savunmasında belirttiği, aynı zamanda mernis kayıtlarındaki adresinde, aynı konutta ikamet eden annesine 09.11.2013 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın bir haftalık temyiz süresini geçirdikten sonra 20.11.2013 tarihinde hükmü temyiz ettiği, mahkemece 25.11.2013 tarih, 2011/439-2013/449 sayılı ek kararla sanığın temyiz isteminin süresinde olmadığından reddine karar verildiği, anılan ek kararın aynı konutta ikamet eden babasına 10.12.2013 tarihinde tebliğ edildiği ve sanığın ek kararı süresinde temyiz etmediği anlaşılmakla; hakkında beraat kararı verilen sanık ... ... lehine vekalet ücreti hükmedilmemesi üzerine sanık müdafiinin yaptığı temyiz istemine hasren yapılan incelemede;

Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/5. maddesi uyarınca, kendisini vekil ile temsil ettirip beraat eden sanık ... ... yararına maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektîrmiş, sanık ... ... müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasına "Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/5. maddesi uyarınca 1.320 TL vekalet ücretinin hazineden alınarak sanık ... ...’a verilmesine" cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.02.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/9135
Karar No: 2022/13256
Karar Tarihi: 27.10.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/9135 E.  ,  2022/13256 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

No :

Dava, meslekte kazanma güç kayıp oranının tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalılar vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 27/10/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.