erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/6208
Karar No: 2012/9526
Karar Tarihi: 17.09.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/6208 E.  ,  2012/9526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ, TAZMİNAT

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, dava konusu taşınmazda davalılar ..., ..., ..., ..., ... ile birlikte hissedar olduklarını, davalıların kendisinin muvafakati olmadan diğer davalı ...'e dava konusu taşınmazı kiraya verdiklerini ve davalı ...'in dava konusu parselde bulunan bir adet meyve ağacını kestiğini ileri sürerek, haksız elatmanın önlenmesini ve ağaç bedeli kadar tazminata hükmedilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın keşfen belirlenen değerinin Asliye Hukuk Mahkemesinin görev sınırı içerisinde olduğu gerekçesiyle Sulh Hukuk Mahkemesinin görevsizliğine karar verilmiştir.

Karar, davalı ... tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalı ...'in temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 17.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/8607
Karar No: 2021/8279
Karar Tarihi: 08.11.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/8607 E.  ,  2021/8279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı erkek tarafından tazminat miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece ilk kararda davacı-karşı davalı kadın yararına hükmedilen 10.000 TL maddî, 10.000 TL manevî tazminatın az olduğundan bahisle hükmün bozulmasına karar verilmiş, mahkemece bozma ilamına uyulmuştur. Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda ise mahkemece davacı-karşı davalı kadın yararına 40.000 TL maddî, 30.000 TL manevî tazminata hükmedilmiştir. Bozma sonrası hükmedilen maddî ve manevî tazminatın miktarı bozmanın amacına uygun olmayıp, davacı-karşı davalı kadın yararına hükmedilen maddî ve manevî tazminat çoktur. Bu sebeple davacı-karşı davalı kadın yararına daha uygun miktarda maddî ve manevî tazminata hükmedilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oy birliğiyle karar verildi. 08.11.2021 (Pzt.)
Esas No: 2017/16651
Karar No: 2022/4789
Karar Tarihi: 22.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2017/16651 E.  ,  2022/4789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

I) "2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme" ile "defter, kayıt ve belgeleri gizleme" suçlarından verilen hükümlerin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiillerin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suçların vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezaların kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

II) "2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;

Sanığa yüklenen “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 22.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/8588
Karar No: 2010/12464
Karar Tarihi: 04.10.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/8588 E.  ,  2010/12464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan kuru fasulyenin 2004 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/9718
Karar No: 2017/477
Karar Tarihi: 02.02.2017

**21. Ceza Dairesi         2015/9718 E.  ,  2017/477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Emlakçılık yapan sanığın iş takip sözleşmesindeki bedelde tahrifat yapmak suretiyle özel belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; ..... Jandarma Kriminal Laboratuvarınca düzenlenen 17.03.2013 günlü raporda, 850 rakamının yüzler basamağında bulunan ve orjinali tespit edilemeyen rakamın üzerine,benzer cins bir mürekkepli kalemle mükerrer geçişlerle 8 rakamının yazılmak suretiyle tahrifat yapıldığının bildirildiği, mahkemece yapılan gözlemde 8 rakamının ilk yazılırken 8 rakamı olarak yazılmamış bir hali olduğu,sonradan üzerinden geçildiği kabaca yapılan gözlemde görüldüğünün belirtildiği, heyetimizce yapılan gözlemde tahrifat yapıldığının açıkca görüldüğünün tespit edilmesi nedeniyle belgenin aldatma kabiliyeti bulunmayıp suçun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.02.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2010/20915
Karar No: 2011/7816
Karar Tarihi: 03.05.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/20915 E.  ,  2011/7816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki imar uygulaması sonucu bulunduğu yerde korunamayan ve kesilen ağaç bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, imar uygulaması sonucu bulunduğu yerde korunamayan ve kesilen ağaç bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere kararın dayandığı gerekçelere göre yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 03.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/2451
Karar No: 2013/2884
Karar Tarihi: 02.04.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/2451 E.  ,  2013/2884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Mahkemenin, temyiz süresinin geçmiş olması ve temyiz hakkının bulunmaması nedeniyle ...'nun temyiz isteminin reddine yönelik ek kararı, ...'nun vekili Av. ...'ya 08.02.2013 tarihinde tebliğ edilmiş ve ek karar 18.02.2013 tarihinde temyiz edilmiştir. Mahkemenin Ek Kararının temyiz eden tarafa tebliğ edildiği tarih ile temyiz tarihi arasında Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432 ve 434. maddeleri ile öngörülen 7 günlük temyiz süresinin geçtiğinden temyiz isteminin süre yönünden REDDİNE 03.04.2013 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/9180
Karar No: 2019/1488
Karar Tarihi: 14.02.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/9180 E.  ,  2019/1488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamade açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; Delice Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 09/12/2013 tarihli, 2013/235 esas sayılı iddianamesi ile 213 sayılı VUK’nin 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa ve vergi suçu raporuna aykırı olarak sanık hakkında, "2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarında kamu davası açıldığı, “sahte fatura kullanmak” suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura düzenlemek" ve “sahte fatura kullanmak” suçlarının birbirine dönüşemeyeceği dikkate alınarak;

a-“2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarından açılan dava nedeniyle durma kararı verilerek, 2013 VUK'nin 367. maddesi gereğince kovuşturma şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması,

b-Mütalaa ve vergi suçu raporuna konu olan “2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçlarından Cumhuriyet Başsavcılığı'na suç duyurusunda bulunulması, dava açılması halinde bu dava ile birleştirilmesi,

Sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, iddianamede yer almayan fatura düzenleme suçundan hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu sebeplerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeyen hükmün BOZULMASINA, 14.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/5242
Karar No: 2010/318
Karar Tarihi: 20.01.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/5242 E.  ,  2010/318 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ...vek.Av.... ile davalı ... ... San.Tic.Ltd.Şti.vek.Av.... aralarındaki alacak davası hakkında Kayseri Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 18/06/2008 gün ve 7/266 sayılı hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmiştir. Belli günde davacı vek.Av.... gelmiş, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Hükmü temyiz eden davacı vekili Av. ..., kararın kendisine usulüne uygun biçimde tebliğ edilmediğini ve karara 30.12.2008 tarihinde muttali olduğunu ileri sürmüşse de, kararın kalemde bizzat tebliğ edildiği kişinin imzasının 21.09.2007 tarihli beyan dilekçesini veren Av. ...’e ait olduğu, davalı yanca ileri sürülmüştür.

Mahkemece bu yönün araştırılması ve beliren duruma göre temyiz istemi süresinde değilse 01.06.1990 gün ve 3/4 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bir karar verilmesi, süresinde ise Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/2319
Karar No: 2014/2533
Karar Tarihi: 05.03.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/2319 E.  ,  2014/2533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/08/2013

NUMARASI : 2012/661-2013/1230

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye, kiracılık sıfatının ve bedelinin tespiti davasına dair karar, davalı-karşı davacı ve davacı-karşı davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Asıl dava akde aykırılık nedeniyle açılan kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Karşı dava ise kiracılık sıfatının ve kira bedelinin tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı-karşı davalı vekili ile davalı-karşı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı-karşı davalı vekili dava dilekçesinde davalının fuzuli işgalci olduğundan bahisle kiralananın tahliyesini istemiş, davalı karşı davalı vekili ise müvekkilinin fuzuli işgalci olmadığını, taşınmazda uzun süre kiracı olarak oturduğunu ve kiralayanın zımni muvafakati olduğunu belirterek davanın reddini savunmuş, karşı dava ile müvekkili şirketin kiracı olduğunun ve 2012 yılı kira bedelinin 1.000 TL olduğunun tespitini talep etmiştir. Mahkemece, tarafların işyerlerinin yakın olması ve kiralananın kullanım süresine nazaran davalı şirket tarafından kullanıldığını, davacının öğrendiği ve bu duruma zımni muvafakat ettiği kabul edilerek asıl davanın reddine, karşı davanın kısmen kabulü ile davalı şirketin kiracı olduğunun ve 2012 yılı aylık kira bedelinin 2.500 TL olduğunun tespitine karar verilmiştir. Dosyaya sunulan 15.03.2008 başlangıç tarihli ve 3 yıl süreli kira sözleşmesine göre kiracı İ.. E..'dur. Aynı kişiye ait olduğu anlaşılan davalı şirketin burada faaliyet gösterdiği konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kiralananın kiracıya ait şirket tarafından kullanılması karşısında; kullanım süresi ve tarafların işyerlerinin yakın olması tek başına kiralananı davalı şirketin kullandığını davacının bilmesini sağlamaz. Davalı-karşı davacının iddiasını başka delillerle kanıtlaması gerekir. Davalı-karşı davacı bu yöndeki iddiasını başka delillerle kanıtlayamamıştır. Ancak ne var ki, yemin deliline dayandığından davalı-karşı davacıya yemin teklif edip etmeyeceğinin sorulması, yemin teklif ettiği takdirde davacı karşı davalıya yemin eda ettirilip varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle asıl dava yönünden BOZULMASINA, davalı karşı davacı vekilinin temyiz itirazlarının bozma sebebine göre şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 05.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/984
Karar No: 2016/5286
Karar Tarihi: 20.04.2016

**8. Ceza Dairesi         2016/984 E.  ,  2016/5286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz, imar kirliliğine neden olma ve kıyı Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak sure- tiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan katılan ... temsilcisinin ve katılan ... Belediye Başkanlığı vekilinin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 20.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/42566
Karar No: 2019/1723
Karar Tarihi: 11.02.2019

**4. Ceza Dairesi         2014/42566 E.  ,  2019/1723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Mağdurların Cumhuriyet savcılığına sundukları 06.03.2012 havale tarihli dilekçelerinde, tehdit iddialarının bulunmaması, mağdur ...’in yargılamada, sanığın, annesi olan mağdur ...’ya sözlü olarak ölümle tehditte bulunduğunu, bıçak çekmediğini belirtmesi, mağdur ...’nın yargılamada, sanığın kendisini, elinde bıçak olmadan ölümle tehdit ettiğini ileri sürdükten sonra, kolluk beyanı okununca bu sefer, kendisine bıçak çekerek ölümle tehditte bulunduğunu ifade etmesi, tanıklar Zeki ve Aydın’ın kolluk ifadelerinde, tehdit iddialarından hiç söz etmemeleri ve tanık Aydın’ın yargılamada, sanığın, annesi olan mağdur ...’yı ölümle tehdit ettiğini belirttiğinin anlaşılması karşısında, ifadeler arasında oluşan çelişkilerin giderilmesi, giderilmediği takdirde hangi anlatıma hangi nedenle üstünlük tanındığı açıklanarak, sonucuna göre, suçların sübutu ve hangi mağdura ne şekilde yöneltildiği hususlarında, sanığın hukuksal durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Bozmaya uyularak yapılan değerlendirme neticesinde, sanığın eylemlerinin, TCK'nın 106/1. maddesinin ilk cümlesine uyduğunun kabulü durumunda ise; 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren, 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre, uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesinin ilk cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilip, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

3-Kabule göre de;

Mağdurlar ve tanıkların aşamalardaki iddialarının, yer ve zaman ayrıntısı içermemesi karşısında, sanığın eylemlerinin, aynı zaman dilimi ve olay kapsamında, birden fazla mağduru hedef almak suretiyle, hukuki anlamda tek fiil niteliğinde olup olmadığı ve bu bağlamda sanık hakkında tehdit suçundan bir kez hükmedilecek cezasından, TCK'nın 43/2. maddesine göre artırım yapılıp yapılmayacağı tartışılmadan, mağdur saysısınca hükümler kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/9608
Karar No: 2021/12687
Karar Tarihi: 22.06.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/9608 E.  ,  2021/12687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin, temyiz dilekçesinin içeriğine göre, sadece hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümleri temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

1-Suça sürüklenen çocuğun aynı yargı çevresi içerisinde bulunan Bursa E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan tutuklu olduğunun UYAP kayıtlarından anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuğun duruşmadan bağışık tutulmak istediğine dair bir talebi olmadan hükmün açıklandığı 04/05/2016 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek mahkumiyetine karar verilmesi suretiyle CMK’nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

2- Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20/11/2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden, tensip kararında yer alan “Suça sürüklenen çocuğun 15 yaşından büyük olması nedeniyle 5395 sayılı Yasanın ilgili yönetmelik hükümlerine göre hakkında sosyal inceleme yaptırılmasına yer olmadığına" şeklindeki yetersiz gerekçeye istinaden yazılı şekilde hükümler kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin diğer yönleri incelenmeksizin istem gibi BOZULMASINA, 22/06/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/6807
Karar No: 2014/5731
Karar Tarihi: 28.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/6807 E.  ,  2014/5731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Irza geçme ve reşit olmayan kimseyi zorla kaçırıp alıkoyma

HÜKÜM : Reşit olmayan kimseyle rızası ile cinsi münasebette bulunma suçundan mahkûmiyet ve reşit olmayan kimseyi zorla kaçırıp alıkoyma suçundan beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

CMK.nın 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolunun açık olduğu, sanıktan şikâyetçi olan mağdura hükümden sonra baroca atanan zorunlu vekilin mahkemece verilen hükümleri temyiz ederek açıkça katılma iradesini ortaya koyduğu, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.10.2010 gün ve 2010/9-149 Esas, 2010/205 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere mağdurun katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördüğü konusunda araştırma yapmayı gerektirecek bir tereddüt bulunmadığı görülmekle, CMK.nın 237/2. maddesi uyarınca suçtan zarar gören mağdur ...'ın davaya katılmasına ve zorunlu vekil Av. ...'un katılan vekili olarak kabul edilmesine karar verilmekle sanık müdafiin yanında ayrıca katılan mağdur vekilinin de temyizi üzerine yapılan incelemede;

Oluşa uygun kabule göre, sanığa isnat olunan reşit olmayan kimseyle rızası ile cinsi münasebette bulunma ve reşit olmayan mağduru rızası ile kaçırıp alıkoyma suçlarına ilişkin 765 sayılı TCK.nın 416/3 ve 430/2. maddelerinde öngörülen cezaların üst sınırları itibarıyla aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi oldukları, suç tarihi olan 30.08.2001 ile inceleme günü arasında bu sürenin geçtiği anlaşıldığından,

5237 sayılı TCK.nın 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanık hakkında açılan kamu davalarının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE, 28.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.