erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2024/4689
Karar No: 2025/4160
Karar Tarihi: 09.04.2025

**11. Ceza Dairesi         2024/4689 E.  ,  2025/4160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter,kayıt ve belgeleri gizleme, 2010 ve 2011 yıllarında sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığa yüklenen 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçunda, 2011 yılında en son haziran ayında fatura düzenlendiğinin tespit edilmesi karşısında, suç tarihinin en aleyhe kabulle 31.06.2011 olduğu belirlendiğinden bu suç yönünden gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 31.12.2011 olarak düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığa yüklenen ''defter, kayıt ve belge gizleme'' ile “2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının, Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, sanığın sorgusunun yapıldığı 25.11.2015 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gerekçesiyle olağan zamanaşımından düşme kararı verildiği anlaşılmış olup katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden -2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan olağanüstü zamanaşımı daha önce dolduğundan bu suç yönünden kurulan düşme hükmünün sonucu itibarıyla doğru olduğu belirlenmekle- hükümlerin tebliğnameye uygun olarak oy birliğiyle ONANMASINA, 09.04.2025 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2015/24682
Karar No: 2015/9707
Karar Tarihi: 31.12.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/24682 E.  ,  2015/9707 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/159107

MAHKEMESİ : Ankara 9. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/03/2013

NUMARASI : 2012/575 (E) ve 2013/176 (K)

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararların niteliği ve suç tarihlerine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Ankara 9.Asliye Ceza Mahkemesinin 05.03.2013 tarih ve 2012/575 Esas 2013/176 sayılı kararı ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b-1, TCK'nın 43,62 ve 53. maddeleri uyarınca mahkumiyetine karar verilen ve halen B. 1 Nolu T Tipi Kapalı Cezaevinde bu suçtan hükümlü bulunan 09/07/1971 doğumlu 4............ TC nolu Ü.'den doğma, A.'den olma Y. İli S. İlçesi B. Köyü nüfusuna kayıtlı sanıklardan D.. T..'in 18.09.2013 havale tarihli dilekçesi ile, yokluğunda verilen ve 03.04.2013 tarihinde annesi Ü. Y.'a tebliğ edilen gerekçeli karardan haberi olmadığını, annesinin İnegöl Devlet Hastanesi raporuyla %97 zihinsel özürlü olduğunu belirtmesi karşısında, bu hususun araştırılması, varsa rapor eklendikten sonra incelenmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, sanığın mağduriyetine yol açılmaması için İNFAZIN DURDURULMASINA ve başka suçtan tutuklu veya hükümlü değilse derhal TAHLİYESİNE, 31.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/14184
Karar No: 2016/7349
Karar Tarihi: 25.04.2016

**13. Ceza Dairesi         2015/14184 E.  ,  2016/7349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Olay yerinde yapılan keşif ve düzenlenen bilirkişi raporuna göre sanığın silkelediği zeytin ağaçlarının müştekinin arazisi sınırları içinde kaldığının belirlendiği, sanık tarafından silkelenip toplanan ağaçlar ile kardeşi ... ait parsel arasında 40 metre mesafe olduğu anlaşılmakla sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 25.04.2016 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/6747
Karar No: 2018/12405
Karar Tarihi: 26.11.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/6747 E.  ,  2018/12405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de;

1)Sanık hakkında hapis cezasının ertelenmesi ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmamasına karar verilirken 5237 sayılı TCK’nun 51. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2)Sanık hakkında verilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesinden sonra bu adli para cezasının bir gün karşılığının belirlenmesi sırasında 5237 sayılı TCK'nun 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

3)Sanık hakkında hükmolunan 3 ay hapis cezası, adli para cezasına çevrilirken karar yerinde 5237 sayılı TCK’nun 50/1-a maddesinin gösterilmesi gerekirken, aynı Kanun'un 50. maddesinin gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye kısmen uygun olarak HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 26/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/638
Karar No: 2012/3682
Karar Tarihi: 19.03.2012

**11. Ceza Dairesi         2009/638 E.  ,  2012/3682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat.

Ceza yargılamasında hiçbir duraksamaya yer vermeden gerçeği ortaya çıkarmak görev ve yetkisi bulunan ceza hakimi, ileri sürülen mücbir sebebin dayandığı olayların vukuu ile defter ve belgelerin yok olması veya elden çıkması sonucunu doğuracak nitelik ve yoğunlukta olup olmadığını, bunların mükellefin faaliyet alanı itibariyle mutat ortam yer ve mekanda muhafaza edilmesi olgusu, olayın meydana gelme olasılığı, doğal ve kaçınılması mümkün olmayan nedenlere dayanıp dayanmadığı, öngörülebilme ve neden sonuç ilişkisi, vergi denetiminden kaçmak amacına yönelik tertip niteliği vesair ile olayın arzettiği özelliği duruşmadan ve tahkikattan edineceği kanaate göre irdeleyip değerlendirmeli ve delilleri serbestçe takdir etmeli, irade dışında meydana geldiği ve defter ve vesikaların tamamen veya kısmen kaybı veya yok olması sonucunu doğurduğunu anlaması halinde 213 sayılı Kanunun 13. maddesinde düzenlenen mücbir sebep olarak kabul etmelidir.

Bu nedenle, suçun oluşması yönünden usulüne uygun tebligatında aranmayacağı dikkate alınarak, sanığın işletmesine ait olan defter ve belgelerin de yanmasına sebebiyet verdiğini ileri sürdüğü yangının işyerini ...'a devretmek suretiyle terk ettiği 27.11.2002 tarihinden sonra 20.05.2003 günü meydana geldiğinin anlaşılması, 20.05.2003 günlü yangın raporunda, çıkan yangında hangi ticari defter ve belgelerin yandığının yazılmaması, sanık tarafından hukuk mahkemelerine müracaatla usulünce alınmış bir zayi belgesinin bulunmaması karşısında; yangının mahiyeti, çıktığı alan ve yoğunluğu, yangınla ilgili adli soruşturmanın yapılıp yapılmadığı, ibrazı istenen defter ve belgelerin yanıp yanmadığı hususları araştırılıp gerektiğinde tutanak düzenleyicisi tanıklar da dinlenerek değerlendirilip karara varılması gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 19.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/10879
Karar No: 2016/2210
Karar Tarihi: 07.04.2016

**23. Hukuk Dairesi         2014/10879 E.  ,  2016/2210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki sözleşmenin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın birleştirilmesine yönelik olarak verilen hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir. Mahkemece 22.09.2014 tarihli Ek Kararla temyiz isteminin reddine karar verilmiş olup, ek kararın süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece 04.09.2014 tarihli aynı yargı çevresinde yer alan aynı düzey ve sıfattaki hukuk mahkemelerinde açılmış davalar ile ilgili verilen birleştirme kararı  davalı vekilince temyiz edilmiş, mahkemece, birleştirme kararının esas hükümle birlikte temyiz edilebileceği gerekçesiyle 22.09.2014 tarihli ek karar ile temyiz telebi reddedilmiş, davalı vekilince bu defa temyizin reddine ilişkin 22.09.2014 tarihli karar temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan 22.09.2014 tarihli ek kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 07.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/5811
Karar No: 2022/19607
Karar Tarihi: 22.12.2022

**8. Ceza Dairesi         2022/5811 E.  ,  2022/19607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm suça sürüklenen çocuk tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 293/2. maddesinde yer alan ''Hüküm, temyiz eden Cumhuriyet Savcısına veya ilgililere gerekçesiyle birlikte açıklanmamışsa; hükmün temyiz edildiğinin bölge adliye mahkemesince öğrenilmesinden itibaren gerekçe, yedi gün içinde tebliğ edilir.'' Aynı Yasanın 294/1. maddesinde yer alan "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." ve yine aynı Yasanın 295. maddesinde yer alan "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, suça sürüklenen çocuğun yüzüne karşı verilen hükme yönelik CMK.nın 291. maddesinde belirtilen 15 günlük yasal süre içerisinde temyiz dilekçesi sunduğu ancak temyiz dilekçesinde gerekçe belirtilmediği,gerekçeli kararın tebliğ edilmediği ve kararın da ihtarat içermediği anlaşıldığından, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarih ve 2019/9. MD-554 Esas ve 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere,hak kaybının önlenmesi bakımından suça sürüklenen çocuğun tebligatın yapıldığı tarihten itibaren CMK.nın 295/1. maddesi uyarınca 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligatın yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması ve yasal süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek tebliğname ile birlikte, gerekçeli temyiz

isteminde bulunulmaması halinde ise mevcut haliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/27276
Karar No: 2013/21160
Karar Tarihi: 04.07.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/27276 E.  ,  2013/21160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanığın ifadesi alınırken yurtdışında ikamet ettiğini belirtmesi karşısında, sanığın Türkiye'deki adresine tebligat yapılması nedeniyle temyiz isteminin süresinde yapıldığı kabul edilerek; Mahkemece, temyizin süresinde yapılmadığı gerekçesiyle verilen 27/07/2011 tarihli temyiz isteğinin reddine ilişkin ek karar kaldırılarak; başkaca temyiz isteğinin reddi nedenleri de bulunmadığından işin esasına geçildi.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın savunmasında, yurt dışında kamu görevlisi olarak çalışıp ikamet ettiğini,kendine ait arsaya ev yapması için kardeşi ...'ya genel vekaletname verdiğini beyan ettiği, temyiz dilekçesinin ekinde sunduğu 27.12.2007 tarihli vekaletnamede yapılan inşaatla ilgili belediyeden veya yetkili resmi merciden inşaat ruhsatı almaya kardeşini görevlendirdiğinin anlaşıldığı, söz konusu vekaletnamenin aslı veya onaylı örneği getirtilerek ve ... da tanık sıfatı ile dinlendikten sonra sanığın hukuki durumunun tayin edilmesi yerine, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık ...'nın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 04.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/30889
Karar No: 2017/9885
Karar Tarihi: 21.11.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/30889 E.  ,  2017/9885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, hükümde CMK'nın 232/6. maddesine aykırı olarak "tefhim ve tebliğden" itibaren denilerek tarafların yanıltılması nedeniyle temyiz talebinin reddi yönündeki 08.12.2014 tarihli ek karar kaldırılarak sanık müdafinin 26.11.2014 tarihli temyizinin süresinde kabul edilerek yapılan incelemede;

Mahkeme tarafında, borçlu sanık adına çıkarılan duruşmaya çağrı kağıdının ve gerekçeli kararın, sanığın mernis adresine Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesi uyarınca tebliğ edildiği anlaşılmış ise de, borçlu sanığa öncelikle dosya kapsamına göre bilinen en son adresine çıkartılacak tebligatın bila-tebliğ iade edilmesi halinde ise, Tebligat Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca mernis adresine tebligatın yapılması gerekirken, doğrudan mernis adresine 7201 sayılı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca tebligat yapılarak sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

Kabule göre de;

1-Sanık hakkında verilen hapis cezasının alt sınırdan tayin edilmesine rağmen, aynı gerekçeyle gün adli para cezasının alt sınırdan ayrılmak suretiyle belirlenerek ceza tayininde çelişkiye neden olunması,

2-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 21/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/5175
Karar No: 2022/19606
Karar Tarihi: 22.12.2022

**8. Ceza Dairesi         2022/5175 E.  ,  2022/19606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 293/2. maddesinde yer alan ''Hüküm, temyiz eden Cumhuriyet Savcısına veya ilgililere gerekçesiyle birlikte açıklanmamışsa; hükmün temyiz edildiğinin bölge adliye mahkemesince öğrenilmesinden itibaren gerekçe, yedi gün içinde tebliğ edilir.'' Aynı Yasa'nın 294/1. maddesinde yer alan "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." ve yine aynı Yasa'nın 295. maddesinde yer alan "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanığın yüzüne karşı /yokluğunda verilen hükme yönelik CMK'nın 291. maddesinde belirtilen 15 günlük yasal süre içerisinde temyiz dilekçesi sunduğu ancak temyiz dilekçesinde gerekçe belirtilmediği,gerekçeli kararın tebliğ edilmediği ve kararın da ihtarat içermediği anlaşıldığından, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarih ve 2019/9. MD-554 Esas ve 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere,hak kaybının önlenmesi bakımından sanığa tebligatın yapıldığı tarihten itibaren CMK'nın 295/1. maddesi uyarınca 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligatın yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması ve yasal süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek tebliğname ile birlikte, gerekçeli temyiz isteminde bulunulmaması halinde ise mevcut haliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.12.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/1649
Karar No: 2019/4576
Karar Tarihi: 28.02.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/1649 E.  ,  2019/4576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 7. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Temyiz olunan karar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 366. maddesi uyarınca temyiz kanun yolu bakımından kıyasen uygulanacak 344. maddesi gereğince, temyiz dilekçesi verilirken hiç ödenmeyen temyiz harçlarının ve temyiz tebliğ giderlerinin muhtıranın tebliğ tarihinden itibaren bir haftalık kesin süre içerisinde ödenmemesi sebebiyle, temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi ek kararına ilişkindir.

Somut olayda; Bölge Adliye Mahkemesince nispi temyiz karar harcının bir haftalık kesin sürede ödenmesi için gönderilen muhtıra davalı vekiline 28.11.2018 tarihinde tebliğ edilmiştir. Harcın süresinde yatırılmaması sebebi ile Bölge Adliye Mahkemesince 31.12.2018 tarihli ek karar ile temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına ilişkin 31.12.2018 tarihli ek kararı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 366. maddesi uyarınca kıyas yoluyla uygulanacak 344. maddesine uygun olduğundan, bu kararlara yönelik temyiz isteminin reddi ile 31.12.2018 TARİHLİ EK KARARIN ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 28.02.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2019/12991
Karar No: 2021/7296
Karar Tarihi: 26.10.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/12991 E.  ,  2021/7296 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62/1, 53/6. maddeleri gereği mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre sanık idaresindeki kamyonetle, gündüz vakti, meskun mahalde, iki yönlü asfalt kaplama sokakta seyrederken, dört yönlü kontrolsüz kavşağa geldiğinde, aracının sol ön kısımlarıyla, gidiş yönüne göre soldan düz şekilde devam etmekte olan motosikletinin ön kısımlarına çarpması şeklinde meydana gelen ve bir kişinin ölmesi, bir kişinin ise vücudunda kemik kırığı oluşacak ve hayati tehlike geçirecek şekilde yaralanması ile sonuçlanan olayda, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde; TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle, aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, asli kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin ölmesine, bir kişinin nitelikli şekilde yaralanmasına neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin ceza miktarına ve TCK'nın 50. maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 26/10/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.