erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2018/4209
Karar No: 2019/8341
Karar Tarihi: 06.05.2019

**18. Ceza Dairesi         2018/4209 E.  ,  2019/8341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocuğun fuhuş işine ilişkin kartvizitleri, tanımadığı birinden alıp ücret mukabilinde dağıtmasından ibaret eyleminin suç tarihinde, ceza kanunlarında düzenlenen cezalandırılması gerekir tipik bir fiil yani suç olmadığı, suç tarihinden sonra 6763 Sayılı Kanun’un 18. maddesi ile ihdas edilip TCK’nın 227/3. maddesinde düzenlenen suç tipinin de, suç tarihinde yürürlükte bulunmadığından TCK’nın 2. ve 7. maddeleri uyarınca zaman bakımından suça sürüklenen çocuk hakkında uygulanamayacağı, dolayısıyla suça sürüklenen çocuğun itham olunan fuhuş suçundan beraatı yerine hatalı gerekçe ile mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 06/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/6097
Karar No: 2011/5188
Karar Tarihi: 05.05.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/6097 E.  ,  2011/5188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 20/04/2007 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 21/12/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının, kira alacağına ilişkin tüm davalılara yönelik temyiz itirazı ile temizlik ve onarım giderlerine ilişkin davalılardan ... ve ...'a yönelik temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının, temizlik ve onarım giderlerine ilişkin davalılardan ..., ... ve ...'ye yönelik öteki temyiz itirazına gelince; dava, komşu binadan su sızması nedeniyle uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, temizlik ve onarım giderine ilişkin istem zamanaşımı nedeniyle, kira alacağına ilişkin istem ise esas yönden reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Dosya içeriğinden, davacının uğradığını ileri sürdüğü temizlik ve onarım gideri istemi hakkında sadece davalılardan ... ve ...'ın zamanaşımı def'inde bulunduğu; diğer davalıların ise zamanaşımı def'ilerini ileri sürmediği anlaşılmaktadır.

Borçlar Yasası'nın 140. maddesi gereğince kişisel bir defi olan zamanaşımı, ilgilisi tarafından ileri sürülmedikçe mahkemelerce kendiliğinden gözetilemez.

Yerel mahkemece açıklanan yön gözetilerek, zamanaşımı savunmasında bulunmayan davalılar ..., ... ve ... yönünden temizlik ve onarım giderine ilişkin istemin esası incelenip varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, istemin adı geçen davalılar yönünden de zamanaşımı nedeniyle reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 05/05/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/85
Karar No: 2020/1029
Karar Tarihi: 11.03.2020

**1. Ceza Dairesi         2020/85 E.  ,  2020/1029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs, yasak bıçak taşıma

HÜKÜM : - Yasak bıçak taşıma suçundan 6136 sayılı Yasanın 15/1, TCK'nin 62, 52, 53, 58. maddeleri uyarınca 5 ay hapis ve 400 TL adli para cezası,

- ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nin 81, 35, 29, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 8 yıl 9 ay hapis cezası,

- ...'a yönelik kasten öldürme suçundan TCK'nin 81, 29, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası,

- ...'e yönelik kasten öldürme suçundan TCK'nin 81, 29, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ün maktuller ... ve ...’a yönelik kasten öldürme, mağdur ...’a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin edilmiş, haksız tahrik ve cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, Cumhuriyet savcısının mağdur ... yönünden sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 11/03/2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/14099
Karar No: 2014/18343
Karar Tarihi: 10.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/14099 E.  ,  2014/18343 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2014/217387

Güveni kötüye kullanma suçundan şüpheli E.. T.. hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda, Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 21/12/2012 tarihli ve 2012/17118 soruşturma, 2012/16740 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin, mercii İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 21/02/2013 tarihli ve 2013/292 değişik sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 02/06/2014 tarih ve 2013/11001/37884 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16/06/2014 tarih ve 2014/217387 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, müştekilerden E.T. şüphelinin babası olduğu için şahsi cezasızlık hali nedeniyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, şüphelinin aynı çatı altında yaşamadığı kardeşi olan diğer müşteki Serkan Tabak'ın şikayeti bakımından ise uyuşmazlığın hukuki ihtilaf niteliğinde olduğundan bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği anlaşılmakla, müşteki S. T.'ın şikayeti yönünden yapılan incelemede,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 160. maddesinde yer alan “Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar. Cumhuriyet savcısı, maddî gerçeğin araştırılması ve Adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.” şeklindeki düzenleme karşısında, Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmak zorunda olduğu, somut olayda şüpheli hakkında Bakırköy 6. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2012/216 esasına kayden görülen davada aldırılan 25/09/2012 tarihli bilirkişi raporunda şüphelinin müştekilerle ortak olduğu şirketin yönetiminde temsil ve ilzam yetkisini kötüye kullandığı kanaatine yer verildiği, şirket kayıtlarına işlenmeyen para hareketleri bulunduğunun tespit edildiği ve mahkemece 06/11/2012 tarihli karar ile şüphelinin şirket yönetiminden azline karar verildiği cihetle, şirket defterleri, faturalar ve muhasebe kayıtları üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilerek itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 21/02/2013 tarih ve 2013/292 D. İş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince, BOZULMASINA, bozma nedenine göre müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine 10/11/2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/3302
Karar No: 2014/4993
Karar Tarihi: 18.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/3302 E.  ,  2014/4993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme,hakkı olayan yere tecavüz

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder.Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır.Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

1- Sanık hakkında dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Somut olayda; sanığın, katılan ... ve ...'un tarlalarında bulunan muhtelif ağaçlarını kesmek suretiyle zarar verdiği anlaşılmakla atılı suçun sübut bulduğuna yönelik kabulve uygulamadabir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2- Sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ...'nin üzerine atılı hakkı olmayan yere tecavüz suçunun takibi şikayete bağlı olup, müştekilerin, sanığın ve tanıkların anlatımı birlikte değerlendirildiğinde müşteki ...'a ait taşınmazın 3-4 yıl; müşteki ...'a ait taşınmazın 6-7 öncesine kadar sanığın tecavüzünde olduğu halde şikayetçilerin suçu öğrenmesine rağmen 6 aylık süre geçtikten sonra, 15/07/2011 tarihinde şikayette bulundukları gözetilmeden kamu davasının CMK 223/8 maddesi uyarınca düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,18.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/2025
Karar No: 2021/12850
Karar Tarihi: 23.06.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/2025 E.  ,  2021/12850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında, hükümde ve iddianamede suç adının iş yeri dokunulmazlığını bozma suçu yerine konut dokunulmazlığını bozma suçu şeklinde yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK'nın 116/4, 119/1-c ve 31/3. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 15 yıllık dava zamanaşımının, 10/02/2006 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8.maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 23/06/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/15999
Karar No: 2012/17305
Karar Tarihi: 25.12.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/15999 E.  ,  2012/17305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ortaklığın giderilmesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ortaklığın giderilmesi davasına dair karar, bir kısım davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına ve dava konusu edilen taşınmazın yüzölçümü, cinsi, paydaş sayısı, pay oranları ve imar durumu itibariyle aynen bölünmesine olanak bulunmamasına nazaran satışı suretiyle paydaşlığın giderilmesine karar verilmesinde bir usulsüzlük olmamasına, taşınmaza satış aşamasında yeniden değer takdir edilebileceğinin anlaşılmasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 21.15.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenlerden alınmasına, 25.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/17635
Karar No: 2017/8653
Karar Tarihi: 13.06.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/17635 E.  ,  2017/8653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü.

Gerekçeli karar başlığında mağdurun adı ve soyadının yazılmaması, mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edildiğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Mağdur kardeşini 5237 sayılı TCK'nin 6/1-f,3 maddesi uyarınca silahtan sayılan bıçakla hayati tehlike geçirecek şekilde yaralayan sanık hakkında, TCK’nin 86/1. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken, alt sınırdan uzaklaşmak gerektiği halde asgari hadden ceza verilmesi suretiyle sanığa eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Mağdur kardeşini bıçakla yaralanması nedeniyle, sanık hakkında TCK'nin 86/3-e maddesi uyarınca artırım yapılan paragrafında, uygulama maddesi olarak TCK'nin 86/3-a maddesinin gösterilmemesi, mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edildiğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

İlk haksız hareketin kimden geldiğinin tespit edilememesi nedeni ile sanık hakkında tahrik hükümlerinin uygulanmasında TCK'nin 3. maddesinde belirtilen orantılılık lkesi gereğince (1/4) oranında indirim yapılması gerekirken (2/4) oranında indirim yapılmak suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 13.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/8263
Karar No: 2022/9710
Karar Tarihi: 21.12.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/8263 E.  ,  2022/9710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 19. HUKUK DAİRESİ

Davacı, ikametinde meydana gelen hırsızlık olayı nedeni ile uğradığı zararın davalı site yönetimi ile sigorta şirketinden tazmini isteminde bulunmuş olup; uyuşmazlık, davalı ... yönünden " yönetici sigorta sorumluluk sigortası" poliçesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Davanın bu niteliğine göre, inceleme görevi Yargıtay 4. Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yargıtay 4. Hukuk Dairesine gönderilmesine 21/12/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2007/6453
Karar No: 2008/3696
Karar Tarihi: 06.03.2008

**21. Hukuk Dairesi         2007/6453 E.  ,  2008/3696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kütahya İş Mahkemesi

TARİHİ : 01/03/2007

Dava davacının, 31.12.1979-11.2.1982 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa'ya tabi  Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir

Mahkemece davanın kabulü ile davacının 31.12.1979-11.2.1982 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa'ya tabi  Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmiştir.

01.04.1972 tarihinde yürürlüğe giren, 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesi ilk şekliyle, sigortalılığın oluşumu için, kendi ad ve hesabına bağımsız çalışma olgusunun gerçekleşmesi yanında, ayrıca, kanunla kurulu meslek kuruluşlarına kayıtlı olma koşulunu da aramıştır. Bu kuruluşlara kayıt tarihi ise, sigortalılığın başlangıcı yönünden, yasal karine kabul edilmiştir. 04.05.1979 tarihinde yürürlüğe giren 2229 sayılı yasa, Bağ-Kur’lu olabilme yönünden, söz konusu 24. maddenin öngördüğü meslek kuruluşlarına kayıtlı olma koşulunu kaldırmış, sadece yasanın temel ilkesi olan kendi ad ve hesabına çalışma koşulunun gerçekleşmesi durumunda, sigortalılığın oluşacağını yeterli görmüştür. Buna karşın, 20.04.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Yasa bağımsız çalışanların sigortalı olabilmeleri yönünden vergi yükümlülüğünü öngörmüş, vergiden muaf olanların da kanunla kurulu meslek kuruluşlarına kayıtlı olmaları durumunda yine sigortalı sayılacaklarını kabul etmiştir. Nihayet, 22.03.1985 yürürlük tarihli 3165 sayılı Yasa, sigortalılığa karine yönünden vergi kaydının, bu kaydın bulunmaması veya vergiden muaf olunması halinde, esnaf ve sanatkar sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kayıtlarının esas alınacağını belirlemiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden davacının vergi kaydının 31.12.1979-31.12.1982, 11.12.1984-1.7.1986, 1.7.1986-31.12.1987, 15.7.1988 ve devamı,  şoförler ve otomobilciler odasındaki kaydının 2.11.1981 ve devamı, sicil kaydının 20.12.1984 ve devamı şeklinde olduğu, 26.12.1985 tarihinde kurum kayıtlarına intikal eden giriş bildirgesi  ile 20.4.1982 tarihinde Bağ-Kur sigortalısı olarak kayıt ve tescil edildiği, prim  ödemelerine ilişkin belgelerin dosyada bulunmadığı anlaşılmaktadır .

1479 sayılı Bağ-Kur Yasası'nda, 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunun 79/10. maddesinde öngörülen ve geçmiş çalışmaların sigortalı hizmet olarak sayılmasının tesbitine imkan veren hükümler doğrultusunda  herhangi bir düzenlemeye yer verilmemiştir. Ayrıca davacının 1479  sayılı Yasa'nın ek geçici 13.maddesinin sağladığı olanaktan süresinde başvurmak suretiyle yararlanmadığı hal böyle olunca geçmiş hizmetlerin tesbitinin yasal olarak mümkün olmadığı halde mahkemece  davacının 31.12.1979-11.2.1982 tarihleri arasındaki isteminin reddi yerine yazılı şekilde  kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup  bozma nedenidir

O halde davalı kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 6.3.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/15855
Karar No: 2015/13537
Karar Tarihi: 15.12.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/15855 E.  ,  2015/13537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık ...'nun aşamalarda inkara yönelik savunması, tanık ...'ün .... elinde bulunan siyah bir poşetle eve girmesi ile hemen akabinde cam kırılması ve tabak çanak kırılması sesleri duyduğu ve tanık ......elinde poşetle evin içine girerek etrafa zarar vermeye başladığı, çoğunlukla da kendilerine ait olan eşyaları ve eve ait camları kırdığı, sanık...., eşi içeri girdiğinde kendisinin girmediği, dışarıda kendi eşiyle konuştuğu şeklindeki anlatımları karşısında, sanık ...'nun yüklenen suçları işlediğine dair mahkumiyetini gerektirir nitelikte kesin, inandırıcı ve yeterli delillerin nelerden ibaret olduğu CMK'nın 230/1-b maddesi gereğince açıklanmadan mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre ise;

1-) Sanıkların, katılanın kira ücretini ödememesi nedeniyle görüştükleri sırada tartışma çıktığına yönelik anlatımları karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi üzerinde durularak, sanıklar hakkında konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarında TCK'nın 29. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2-) Sabıkasız olan sanıkların yargılama sürecindeki davranışları olumlu değerlendirilerek haklarında takdiri indirim ve bir daha suç işlemeyecekleri konusunda vicdani kanı oluştuğundan erteleme hükümlerinin uygulanması, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan meydana gelen somut bir zararın olmaması karşısında, CMK'nın 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun tartışmasız bırakılması,

3-) TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,

4-) Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanıklar hakkında, TCK'nın 53/4. maddesi uyarınca aynı maddenin birinci fıkrasındaki hak yoksunluklarına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

5-) Konut dokunulmazlığın ihlâli suçunun, “birden fazla kişi tarafından birlikte” işlendiğinin kabul edilmesi karşısında, TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 15/12/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.