erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2017/7227
Karar No: 2019/2014
Karar Tarihi: 12.03.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/7227 E.  ,  2019/2014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan TCK’nın 158/1-d, 52, 53 ve 58. maddeleri, resmi belgede sahtecilik suçundan TCK’nın 204/1-3, 53 ve 58. maddeleri, Sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan TCK’nın 158/1-d, 52 ve 53. maddeleri, resmi belgede sahtecilik suçundan TCK’nın 204/1-3 ve 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından, sanıklar hakkında verilen mahkumiyet hükümleri, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Katılan ... adına kayıtlı olan 34 FF 9021 plakalı aracın, eşi katılan ... tarafından Ercan Karatepe sahte kimliğini kullanan meçhul şüpheli kişiye kiralandığı, ancak bu şahsın kira süresinin bitmesine rağmen aracı geri getirmediği, daha sonra suça konu aracı bir şekilde ele geçiren sanıkların, katılan ...’in adına düzenlenen ancak üzerinde sanık ...’ın fotoğrafı bulunan sahte nüfus cüzdanı ile suça konu aracı Bakırköy 33. Noterliği’nde düzenlenen 01/11/2011 tarihli satış sözleşmesi ile diğer katılan ...’ya sattıkları, bu surette sanıkların nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçunu işledikleri iddia ve kabul olunan somut olayda,

Dosya içerisinde onaysız örneği bulunan, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından hazırlanan 27/07/2012 tarihli iddianamede anlatılan 61 nolu eylem ile, sanıklar hakkında müştekisi ... olarak belirtilerek, inceleme konusu aynı eylem nedeniyle kamu davası açıldığı ve açılan bu kamu davasının da İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2012/472 E. sayılı dosyası üzerinden devam ettiğinin anlaşılması karşısında, mükerrer yargılamaya ve cezaya neden olmamak açısından, öncelikle İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2012/472 E. numaralı dosyasının akıbetinin araştırılarak mümkün olması halinde her iki dosyanın birleştirilmesi, birleştirmenin mümkün olmaması halinde ise onaylı karar suretinin dosya içerisine alınması ve mükerrer bir karar olup olmadığının tespiti ile sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/1548
Karar No: 2016/6122
Karar Tarihi: 12.10.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/1548 E.  ,  2016/6122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanununa Muhalefet, görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Sanık ... hakkında görevi kötüye kullanmak suçundan mahkumiyet; tüm sanıklar hakkında 213 sayılı Vergi Usul Kanununa Muhalefet suçundan beraat

1-) Sanık ... hakkında görevi kötüye kullanma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafinin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-) Sanıklar ...,hakkında vergi usul kanununa muhalefet suçundan ve ... hakkında görevi kötüye kullanma suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik incelemede;

Yüklenen suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 12.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/1674
Karar No: 2020/3985
Karar Tarihi: 06.07.2020

**11. Ceza Dairesi         2020/1674 E.  ,  2020/3985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda; Samsun 2.Asliye Ceza Mahkemesince verilen 19.02.2013 tarihli 2009/1196 Esas ve 2013/190 Karar sayılı hükmün sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin 17.04.2019 tarihli ve 2017/8363 Esas ve 2019/4003 Karar sayılı “onama” kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16.06.2020 tarihli dilekçesi ile sanık lehine itiraz yasa yoluna başvurulması üzerine Dairemize gönderilen dava dosyası ve ekleri yeniden incelenerek gereği görüşüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın itiraz gerekçeleri yerinde görülmekle, 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle eklenen 5271 sayılı CMK'nin 308. maddesinin 3. fıkrası uyarınca İTİRAZIN KABULÜNE, Dairemizce verilen 17.04.2019 tarihli 2017/8363 Esas ve 2019/4003 Karar sayılı onama kararının kaldırılmasına karar verilip gereği görüşüldü:

Sanık hakkında 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarını işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, sanığa yüklenen eylemler yönünden, aynı hususta Alaçam Cumhuriyet Başsavcığının 06.02.2010 tarih ve 2010/30 Esas sayılı iddianamesi ile Alaçam Asliye Ceza Mahkemesinde 2010/27 Esas numarası ile dava açıldığı ve bu dosyada sanık hakkında 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından mahkumiyet hükümleri verildiği, katılan vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 13.03.2018 tarihli ve 2016/2689 Esas ve 2018/2111 Karar sayılı ilamı ile “Düzeltilerek onama” kararı verildiği, temyize konu Dairemizin 2020/1674 Esas sayılı dosyası ile birlikte yapılan incelemede, davaların aynı kişi hakkında aynı takvim yıllarına yönelik ve aynı vergi suçu raporuna atıf yapılarak açılmış olduğunun anlaşılması karşısında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/7. maddesinde yer alan “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa, davanın reddine karar verilir.” hükmü gereğince sanık hakkında mükerrer dava niteliği taşıyan davanın reddine karar verilmesi gerekirken mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.07.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/7253
Karar No: 2017/14299
Karar Tarihi: 07.12.2017

**13. Ceza Dairesi         2016/7253 E.  ,  2017/14299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : İşyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığına, yanlış yazılan suç tarihinin, mahallinde 16.08.2010 olarak düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

1-)Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

2-)Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocuğun haklarında mahkumiyet kararı verilen diğer sanıklar ... ve ... ile birlikte iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçuna teşebbüs suçlarını işlediklerinden suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hapis cezalarının TCK 119/1-c maddesi gereğince arttırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin ve o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz talepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, ilk hükümdeki ceza süresi bakımından 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkının gözetilmesine, 07.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/1393
Karar No: 2012/7960
Karar Tarihi: 16.04.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/1393 E.  ,  2012/7960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmazın emsal karşılaştırması yapılarak zeminine; üzerinde bulunan yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payıda düşülerek ve ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumlarına göre değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1-Davacıların taşınmazı üzerindeki Havuzun çevre sağlığına zarar verdiğinden bahisle yıkım kararı alınmış ve tebligatda yapılmış olduğundan, Havuz bedelinin tahsili davası yönünden, yargı yolu nedeniyle görevsizlik kararı verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu taşınmazın zeminine arsa olarak değer biçildiğinden, ziraatci bilirkişinin hesapladığı ağaç bedeline ilaveten, tüm alandan ağaçların kapladığı alan düşülerek kalan bölüme arazi olarak biçilen değerin ilavesi suretiyle hesaplama yapan rapora göre, mükerrer olacak şekilde 2. kez zemin bedelinin tahsiline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 16.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/4892
Karar No: 2024/10472
Karar Tarihi: 27.11.2024

**7. Ceza Dairesi         2024/4892 E.  ,  2024/10472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/977 E., 2024/100 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Ölüm nedeniyle düşme, müsadere

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 24.01.2024 tarihli kararının, sanığın mirasçıları tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 40 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 34 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 231 inci maddesinin ikinci fıkrası, 232 nci maddesinin altıncı fıkrası ve 291 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, merci, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin zorunlu olduğunun belirtilmesi ve 5271 sayılı Kanun'un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında, ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır'', aynı Kanun'un "Temyiz gerekçesi" başlığını taşıyan 295 inci maddesinin birinci fıkrasında ise; "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir'' şeklindeki düzenlemeler karşısında;

24.01.2024 tarihli dilekçe ile hükmü temyiz eden sanığın mirasçılarına, kararda 5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi gerektiğinin bildirilmediği gibi bu hususun meşruhatlı tebligat ile de ihtar edilmediği anlaşıldığından, sanık mirasçılarına yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda usulüne uygun şekilde ''5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca gerekçeli temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi halinde temyiz talebinin incelenebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceği'' hususlarını içeren meşruhatlı tebligat ile gerekçeli kararın tebliğ edilmesi, temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verilmesi halinde bu hususta ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

oy birliğiyle, 27.11.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2015/3722
Karar No: 2016/590
Karar Tarihi: 11.02.2016

**6. Ceza Dairesi         2015/3722 E.  ,  2016/590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet, Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; yağma suçunun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1- Mağdurlar ... ve Nizamettin'in kardeşi olan sanığın olay günü mağdur ...'den para istediği, mağdurun kabul etmemesi üzerine, sanığın mağduru itekleyerek yanında bulunan çantasından zorla para almaya çalıştığı ve cebinden bir bıçak çıkararak tehditle para istemeye devam ettiği, mağdurun bağırması üzerine aynı evde bulunan diğer mağdur ...'in gelerek sanığa müdahale ederek elindeki bıçağı almaya çalıştığı, bu esnada sanığın mağdur ...'i de “Seni öldürürüm” diyerek tehdit ettiği, yaşanan boğuşma neticesinde mağdur ...'in sanığın elindeki bıçağı alması biçiminde gerçekleşen eylemin, bir bütün halinde tek bir yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, mahkemece eylemin bölünerek yağma suçundan sanığın mahkumiyetine, tehdit suçundan da beraatine karar verilerek iki kesin sonuç doğuran hüküm kurulması,

2- Mağdur ...'nin kovuşturma aşamasında alınan beyanlarından ve sanığın aşamalardaki savunmalarından; olay esnasında mağdurun sanığa 150,00.-TL para verdiği, diğer mağdur ...'in gelerek sanığa müdahale etmesi neticesinde sanığın parayı bırakarak evden ayrıldığının anlaşılması karşısında; yağma suçunun

malın alınmasıyla tamamlandığı da gözetilerek, sanık hakkında tamamlanmış yağma suçu nedeniyle TCK'nın 149/1-a-d-h, 168.maddeleriyle uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- TCK'nın 53.maddesinin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş olması karşısında, bu hususun yeniden değerlendirilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı ile sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle kısmen istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 11.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/3438
Karar No: 2014/5605
Karar Tarihi: 30.04.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/3438 E.  ,  2014/5605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki geçit irtifakı kurulması davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 09.01.2014 gün ve 2013/12876-2014/392 sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı ... vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması isteğine ilişkindir.

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş hükmü davalı... vekili temyiz etmiş, karar Dairemizin 09.01.2014 tarihli 2013/12876 Esas 2014/391 sayılı Kararı ile onanmıştır.

Davalı ... vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Saptanan geçit nedeniyle yükümlü taşınmaz malikine ödenmesi gereken bedel taşınmazın niteliği gözetilerek uzman bilirkişiler aracılığı ile objektif kıstaslar esas alınarak belirlenmelidir. Bu bedel de hükümden önce depo ettirilmelidir. Hemen belirtmek gerekir ki, bedelin belirlenmesinden sonra hüküm tarihine kadar taşınmazın değerinde önemli derecede değişim yaratabilecek uzunca bir süre geçmiş veya bedel tespitinden sonra yörede taşınmazın değerini artıracak değişiklikler meydana gelmiş olabilir. Bu gibi durumlarda mülkiyet hakkı kısıtlanan taşınmaz malikinin mağduriyetine neden olmamak ve diğer tarafın hakkın kötüye kullanılması sonucunu doğuracak olası davranışlarını önlemek için hüküm tarihine yakın yeni bir değer tespiti yapılmalıdır.

Her ne kadar mahkemece geçit bedeli 6.815,00 TL olarak belirlenmiş ise de geçit kurulan alternatif içerisinde bulunan davalıya ait duvar bedeli geçit bedeline dahil edilmemiştir. Öte yandan dava konusu taşınmazın 2011 tarihi itibariyle metrekare değeri 125,00 TL olarak belirlenerek geçit bedeli hesaplanmış ise de dava konusu taşınmaza ilişkin olduğu anlaşılan 2003/347 Esas sayılı tenkis davası için hazırlanan bilirkişi raporunda taşınmazın 2010

tarihi itibari ile metrekare değerinin 200,00 TL olduğu belirtilmiştir. Üstelik her iki heyet raporunda da aynı mülk bilirkişisinin yer aldığı anlaşılmıştır. Bu durum karşısında mahkemece geçit bedelinin çelişkiler giderilerek hüküm tarihine yakın bir şekilde yeniden belirlenmesi ve davalının duvarının da yıkıldığı anlaşıldığından katlanılan bu zararı da hesap edilecek geçit bedeline eklenmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile onamaya ilişkin Dairemizin 09.01.2014 tarihli, 2013/12876 Esas 2014/392 Karar sayılı ilamının KALDIRILMASINA, temyiz olunan mahkeme kararının açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 30.04.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2024/9974
Karar No: 2024/10095
Karar Tarihi: 23.10.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/9974 E.  ,  2024/10095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/63 E., 2024/126 K.

KARAR : Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen rücuan tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca; Yargıtayın bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verilmesi halinde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinde öngörülen kesinlik sınırına tabidir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davalılar vekilleri tarafından temyize konu edilen miktarlar karar tarihi itibariyle kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalılar vekillerinin temyiz dilekçelerinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

Peşin yatırılan temyiz harcın istek halinde ilgililere iadesine,

23.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/7211
Karar No: 2012/11338
Karar Tarihi: 12.06.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/7211 E.  ,  2012/11338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Sanıklar hakkında açılan kamu davasının CMK.nun 223/7. maddesi gereği reddine dair.

Sanıklar hakkında verilen red kararında davaların mükerrer olup olmadığının kesin surette belirlenebilmesi ve denetime olanak sağlanması bakımından red kararına esas Karşıyaka 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/318 esas ve İzmir 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/266 esas sayılı dava dosyalarının asılları ya da onaylı suretleri getirtilerek yargılamalarına esas teşkil eden mütalaa, vergi suçu raporları ve vergi tekniği raporları incelenip yargılama konusu dava dosyası ile aynı mahiyette olup olmadığı belirlenip sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde kamu davasının reddine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.06.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.