erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/469
Karar No: 2018/5345
Karar Tarihi: 10.09.2018

**6. Ceza Dairesi         2016/469 E.  ,  2018/5345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Olay günü, ...'de güneşin, kış saati uygulamasına göre saat 16:31’de battığı ve olayın saat 18:45'te gerçekleştiğinin anlaşılması nedeniyle sanıkların eylemlerinin, 5237 sayılı TCK’nın 6/1-e maddesi yollamasıyla, aynı Yasanın 149/1-h maddesine de uyduğu, bu haliyle sanıkların, yağma eylemlerini geceleyin, silahla, birden fazla kişi ile birlikte gerçekleştirdiklerinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 149. maddesinin 1. fıkrasının (a) ve (c) bentlerinin yanı sıra (h) bendinin de uygulanması gerektiği gözetilmeden anılan bentler ile uygulama yapılmış olması teşdit gerekçesi ve uygulama karşısında sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar ..., ..., ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 10/09/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/3004
Karar No: 2010/7433
Karar Tarihi: 29.04.2010

**3. Ceza Dairesi         2010/3004 E.  ,  2010/7433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemesince, sanığın lehine olan kanunun tesbiti açısından 5728 sayılı kanun ile değişik 6831 sayılı kanun hükümlerinin değerlendirilerek değişiklikten önceki 6831 sayılı kanunun sanığın lehine olduğunun kabulüyle hüküm kurulmuş olmasına göre tebliğnamede yazılı bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda, suça konu ağaçların 2003 yılı 12. Ayında kesildiklerinin bildirilmesine; köy muhtarı imzalı 16.7.2004 tarihli Tutanak'da sanığın 2003 yılı 11. Ayında İstanbul'a gidip o tarihten sonra 2004 yılı 2. ve 6. aylarında 2-3 günlüğüne köye izne geldiğinin yazılı bulunmasına; sanığın duruşmada suçu kabul etmediğini, suç tarihinden çok önce 9.1.2004 tarihinde İstanbul'a gittiğini savunmasına; temyiz dilekçesi ekinde ibraz edilen Kefeli Turizm... Kefeli imzalı belgede sanığın 10.10.2003-20.4.2004 tarihleri arasında serviste çalıştığının belirtilmesine; suç tutanağını düzenleyen zabıt mümziilerinin yeminli ifadelerinde, araştırmada ağaçların sanık tarafından kesildiğini tesbit ettikten sonra komşusu Yusuf ... ile sanığın ağabeyini tanık olarak dinleyip tutanak tuttuklarını ifade etmelerine; ağaçların 2003 yılı 12 ayında kesilmesine, suç tutanağının ise yaklaşık 4,5 ... sonra düzenlenmesine göre sürütme izinin sanığın evine gittiğinin ne şekilde tesbit edilebildiği hakkında ve tanık olarak imzaları alınan şahısların ifadeleriyle ilgili suç tutanağında bir açıklık bulunmamasına; suç tutanağına sanığın beyanının ve imzasının alınamamış olmasına göre öncelikle zabıt mümziilerinden ağaçların sanık tarafından kesildiğini, kimlerden öğrendiklerinin sorulup isimleri tesbit edilecek bu kişilerin; yine tutanakta imzaları olan Yusuf ... ile sanığın ağabeyi ... Cinel'in duruşmaya çağrılıp olayla ilgili bilgilerinin tesbit edilmesi; sanık vekilinin ibraz ettiği belgede adı geçen firmadan sanığın burada hangi tarihler arasında çalıştığının, bu süre zarfında izin alıp almadığının sorulup varsa buna ilişkin resmi belgelerin, işe giriş ve çıkış bordrolarının celbedilmesi ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmeden eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık vekili, O Yer ve Üst C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 20.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/31745
Karar No: 2017/15480
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/31745 E.  ,  2017/15480 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2015/24564
Karar No: 2017/3501
Karar Tarihi: 18.04.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/24564 E.  ,  2017/3501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet - Tazminatın Kabulü

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

1-2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 338 maddesinde yer alan yalan beyanda bulunma ve İcra ve İflas Kanunu'nun 89/4 maddesinde yer alan tazminata ilişkin kurulan hükümlere yönelik incelemede;

Sanığın ortağı olduğu borçlu şirkete olan şahsi borcunun haczinin mümkün olması nedeniyle, öncelikle borçlu şirketin kayıtlı olduğu vergi dairesinden muhasebecisi belirlenip buradan veya zabıta marifetiyle ticari defterler ve banka hesapları temin edilerek, borçlu şirkete ait ticari defterler, bilançolar ve banka hesapları üzerinde, birinci haciz ihbarnamesinin tebliğ edildiği tarih itibariyle sanığın borçlu şirkete şahsi ve muaccel bir borcu bulunup bulunmadığı yönünde bilirkişi incelemesi yaptırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayini ve tazminat talebi konusunda karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet ve tazminatın kabulü kararı verilmesi,

Kabule göre de;

2-) 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 338 maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafii ile şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 18.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/5059
Karar No: 2007/14643
Karar Tarihi: 01.11.2007

**2. Hukuk Dairesi         2007/5059 E.  ,  2007/14643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan 2.10.2007\* günü temyiz eden davacı vekili Av. H B geldi. Karşı taraf tebligata rağmen gelmedi. Karşı taraf vekili Av. M D'nun vekaletname ve mazeret dilekçesi verdiği ve başkalarını tevkil yetkisi olduğu görüldü, mazereti kabul edilmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı; davalı derneğin disiplin kurulu tarafından verilen 27.07.2006 tarihli “bir yıl süreyle geçici çıkarma” kararının iptalini istemiştir.

Mahkemece; “disiplin kurulu kararlarına karşı doğrudan mahkemeye başvurulamayacağı” gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; kararı davacı temyiz etmiştir.

Davacı hakkında; Disiplin Kurulunun 27.07.2006 tarihli kararı ile; üyelerin şeref ve itibarını zedeleyici söz ve davranışlarda bulunduğu gerekçe gösterilerek, bir yıl süreyle geçici çıkarma cezası verildiği anlaşılmaktadır.

Dernekler hukukunun temel ilkesi, “asıl olanın, dernek uyuşmazlıklarının öncelikle kendi bünyeleri içinde çözülmesidir.” Dolayısıyla böyle bir olanak mevcut bulunduğu sürece yargı organlarına başvurulması yolu kabul edilemez. (2.H.D’nin 13.05.1991 tarihli ve 4597 esas, 7587 karar sayılı kararı) Bu ilke, Türk Medeni Kanununun 83/2. maddesinde “Diğer organların kararlarına karşı, dernek içi denetim yolları tüketilmedikçe iptal davası açılamaz.” şeklindeki hükümle açık biçimde hükme bağlanmıştır.

Dernek tüzüğünün 66’ncı maddesinde “Disiplin Kurulunca verilen bir yıla kadar geçici çıkarma cezalarına ilişkin kararın kesin olduğu, hiçbir itiraz merciinin bulunmadığı” belirtilmektedir. Tüzükte yer alan bu hüküm, disiplin kurulunca verilen bir yıla kadar geçici çıkarma kararlarına karşı, dernek içi denetim yollarını kapatmıştır. Davacının, tüzük hükümlerine göre, kendisi hakkındaki geçici çıkarma kararını, derneğin en yetkili karar organı olan genel kurula (TMK. md.73) taşıma olanağı bulunmamaktadır. Bu durumda davacıya, yargı organına başvurma olanağı tanımamak, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 36. maddesinde yer alan hak arama hürriyetinin ihlali sonucunu doğurur. O halde, işin esasının incelenmesi gerekirken yazılı gerekçe ile isteğin reddi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, duruşma için takdir olunan 500.00 YTL. vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.01.11.2007 per.
Esas No: 2005/12925
Karar No: 2006/510
Karar Tarihi: 02.02.2006

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2005/12925 E.  ,  2006/510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

-K A R A R-

1-Dava konusu taşınmaza uzak ve yakın komşu olan 20, 42, 59, 61 ve 73 parsel sayılı taşınmazlara ait kadastro tespit tutanaklarının onaylı örnekleri ile tespite esas kayıt ve belgelerin tüm tedavülleri ile bulundukları yerden getirtilerek,

2-Davalı taşınmazın ve komşu 54 sayılı parselin kuzey sınırındaki dereden sonra gelen parsellerin numaraları fen bilirkişisinin 5.6.1991 tarihli krokisine işaret ettirilerek, bu parsellere ait kadastro tespit tutanaklarının onaylı örnekleri ile tespitine esas alınan kayıt ve belgelerin tüm tedavülleri ile bulundukları yerden getirtilerek evrakına eklenmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 2.2.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/12644
Karar No: 2024/13874
Karar Tarihi: 17.10.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/12644 E.  ,  2024/13874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250,00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta; 01.01.2023 - 31.12.2024 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2023 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki hükmün, ücret tespiti bakımından temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca bozmaya uyularak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

17.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/34819
Karar No: 2017/15899
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/34819 E.  ,  2017/15899 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2018/4003
Karar No: 2018/12062
Karar Tarihi: 25.10.2018

**2. Ceza Dairesi         2018/4003 E.  ,  2018/12062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya kapsamına göre; şikayetçinin kolluktaki ifadesinde, saat 18.30-19.00 arasında kahvede oturup arkadaşlarıyla oyun oynadığı sırada cep telefonunu masanın üzerine bıraktığını, bir süre sonra telefonunun koyduğu yerde olmadığını belirttiğinin, sanığın da suçu kabul etmeyerek soruşturma ve kovuşturma aşamasında suçun saatini belirtmediğinin ve suç tarihinde kış saati uygulaması da dikkate alınarak UYAP'tan alınan çizelgeye göre gece vaktinin saat 16.55'de başladığının anlaşılması karşısında; eyleminin gece gerçekleştirildiğinin kabulü gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve taktirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 25/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi
Esas No: 2013/7724
Karar No: 2015/40960
Karar Tarihi: 28.05.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/7724 E.  ,  2015/40960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-) Oluş ve dosya içeriğine göre; olay günü gündüz sayılan saat 18:00 sularında yakınan ...'nın bakkala gitmek amacıyla evinden dışarı çıktığı esnada oturma odası PVC penceresinin fitilini söküp hırsızlık amacıyla eve giren sanığın, içerde bulduğu yüzük, küpe ve saatten oluşan ziynet eşyaları ile birlikte cep telefonu ve içinde 70 TL olan cüzdanı aldığı, saat 18:30'da geri dönüp evinde sanığı gören yakınan ...'nın “hırsız var” şeklinde bağırdığı ve aldığı eşyalarla birlikte kaçan sanığı takibe başladığı, yardım isteğini duyan komşuları yakınanlar .. ve ...'ında bu takibe katıldığı, peşinden gelinmesini engellemek için bir kısım eşyaları yere atan sanığın amacına ulaşamayınca bıçak çıkarıp yakınanlara doğrultarak “gelmeyin sizi delerim” diyerek tehdit ettiği ve bu aşamadan sonra fiilinin yağmaya dönüştüğü, çevredeki vatandaşların müdahalesi ile etkisiz hale getirilip yakalanmasına müteakip suça konu diğer eşyaları yakınan ...'a iade ettiğinin anlaşılması karşısında; sanığın eylemi bütün halinde yağma suçunu oluşturduğu düşünülmeden, eylemin vasıflandırılmasında yanılgıya düşülerek yazılı biçimde hırsızlık ve tehdit suçlarından iki ayrı hüküm kurulması,

2-) 01.09.2010 tarih ve 2010/16908 esas sayılı iddianamede TCK'nın 54. maddesi uyarınca müsaderesi talep edilen adli emanetin 2010/6562 sırasında kayıtlı bıçak hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi,

3-) Kabule göre de;

a-) Hırsızlık suçundan kurulan hükümde, koşulları bulunmadığı halde, TCK'nın 168. maddesi ile uygulama yapılması,

b-) Bıçakla her üç yakınanı da aynı anda tehdit eden sanığın cezasında TCK'nın 43/2. maddesi gereğince arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi gereğince sanığın ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkının korunmasına, 28.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/25848
Karar No: 2013/22109
Karar Tarihi: 10.09.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/25848 E.  ,  2013/22109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre suça sürüklenen çocuğun, lehe hüküm- lerin uygulanmadığına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Hüküm kurulurken TCK.nun 61/8. maddesi uyarınca adli para cezasına esas alınan birim gün sayısı üzerinden artırım ve indirimler yapıldıktan sonra belirlenen sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı tayin olunan miktarın çarpılması suretiyle adli para cezasının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde belirlenen birim gün sayısı ile bir gün karşılığı 20 TL çarpılarak bulunan miktar üzerinden TCK.nun 31/3 maddesi uygulanarak fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 1. fıkrasında yer alan 3 yıl hapis ibaresinden sonraki kısım çıkarılarak yerine “5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin yazılması, ikinci fıkradan 2 yıl hapis ibaresinden sonraki kısım çıkarılarak yerine “3 gün adli para cezası ile ceza- landırılmasına" ibaresinin yazılması, ikinci fıkradan sonra gelmek üzere “suça sürüklenen çocuğa verilen 3 gün adli para cezasının TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca günlüğü tak- diren 20 TL'den paraya çevrilerek 60 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin yazılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 10.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/25424
Karar No: 2017/3630
Karar Tarihi: 25.04.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/25424 E.  ,  2017/3630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

İİK’nın 345/a maddesindeki suçun oluşabilmesi için, aynı Kanun'un 179 ve 6762 sayılı TTK'nın 324. maddesinde öngörülen koşullarda şirketin aktif ve pasif durumunun belirlenerek sonucuna göre şirketin iflasının istenmesi şartlarının bulunup bulunmadığının tespit edilmesi gerektiği cihetle, borçlu şirkete ait ticari defterler ve kayıtlar temin edilip, borçlu şirket hakkındaki kesinleşmiş icra takip dosyalarında bunlarla belirlenecek mevcut borçlarda getirtilerek, şirketin pasifine eklendikten sonra bilançolar ve banka hesapları da esas alınarak karşılaştırılmalı bilirkişi incelemesi yaptırılıp, şikayet tarihi itibariyle şirketin iflasının istenmesi şartlarının oluşup oluşmadığı saptanıp, sonucuna göre hukuki durumunun takdiri gerekirken, sadece 2010 ve 2011 yıllarına ait kurumlar vergisi bilançosu ve gelir tablosu üzerinden yapılan bilirkişi raporu esas alınarak eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 345/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında,

sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 25.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.