Esas No: 2016/6818
Karar No: 2018/8881
Karar Tarihi: 19.06.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/6818 E.  ,  2018/8881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmelerde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suç tarihi itibarıyla sanık hakkında lehe hüküm içeren 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinin uygulanması gerektiği halde, suç tarihinde yürürlükte olmayan 28.06.2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 6545 sayılı Yasa ile değişiklik yapılan ve kanunda bulunmayan 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesi ile uygulama yapılması,

Kabule göre de;

2-02.07.2014 tarihli ''Takdiri kıymet tutanağına'' göre çalınan malların değerinin 8.850,00 TL olması karşısında, hırsızlık suçuna konu eşyanın önem ve değeri, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi uyarınca sanıklar hakkında hırsızlık suçundan temel cezalar belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılması gerekirken yazılı şekilde alt sınırdan hükümlerin kurulması suretiyle eksik ceza tayinleri,

3-Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/1935 Esas ve 2014/34 Karar sayılı ilamındaki mahkumiyet ile sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2007/483 Esas ve 2008/767 Karar sayılı ilamındaki mahkumiyetin, TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçuna ilişkin olması ve hükümlerden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının ve sanık ...'nun başka tekerrüre esas alınabilecek sabıkası olmadığı, sanık ...'ın ise tekerrüre esas alınabilecek diğer sabıkasının da 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçuna ilişkin olduğunun anlaşılması karşısında, tekerrüre esas alınan bu ilamlar sebebi ile uyarlama yargılaması yapılmadığının araştırılarak, sonucuna göre sanıklar hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağının tartışılmasında zorunluluk bulunması,

4-Müştekinin tüm zararlarını gideren, duruşma tutanaklarına yansıyan olumsuz davranışları bulunmayan sanıklar hakkında 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinde düzenlenen ''Hükmün açıklanmasının geri bırakılması'' ve 5237 sayılı TCK'nın 51. maddesinde düzenlenen ''Hapis cezasının ertelenmesi'' müesseselerinin uygulanmama gerekçelerinin her iki sanık açısından da ''Sabıka kayıtlarına göre yasal şartların oluşmaması'' olarak gösterildiği; UYAP'tan alınan güncel adli sicil kayıtlarına göre suç tarihinden önce, sanıkların kasıtlı bir suçtan ötürü hapis cezasına mahkum edildikleri suçların TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçuna ilişkin olması ve hükümlerden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun da uzlaşma kapsamına alınması karşısında; bu ilamlar sebebi ile uyarlama yargılaması yapılmadığının araştırılarak, sanıkların 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 51. maddesinin uygulanmasına engel başka sabıkalarının olmadığı da göz önüne alınarak, anılan maddelerin uygulanıp uygulanamayacağının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

5-Sanıkların 28.11.2014 günlü oturumda, lehe hükümlerin uygulanması yönündeki istemlerinin 5237 sayılı TCK’nın 50/1 maddesini kapsadığı halde, sanıklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümler bakımından bu yönde olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi,

6-İştirak halinde suç işleyen sanıklardan sarfına sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinin ayrı ayrı, ortak yapılan yargılama giderlerinin ise payları oranında alınmasına karar verilmesi gerekirken, yargılama giderlerinin eşit olarak alınmasına karar verilmek sureti ile 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması, ayrıca sanıkların paylarına düşen yargılama giderlerinin 6352 sayılı Yasa'nın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğu ve bu nedenle sanıklara yargılama gideri olarak yükletilmeyeceğinin gözetilmemesi,

7-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ile sanık ...'nun temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sanıkların kazanılmış haklarının gözetilmesine, 19/06/2018 günü oybirliğiyle karar verildi.