erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2009/15910
Karar No: 2009/19512
Karar Tarihi: 11.11.2009

**2. Hukuk Dairesi         2009/15910 E.  ,  2009/19512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Vasiyetnamenin Tenfizi-İptali

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; \*onanmasına dair Dairemizin \*25.5.2009 gün ve \*4918-9841 sayılı ilamiyle ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Kanunun 442/3. maddesi gereğince; bu maddede gösterilen para cezasının miktarı 5252 sayılı Kanunun 4. maddesiyle artırıldığından ve aynı yasanın 7. maddesiyle, ceza, idari para cezasına dönüştürüldüğünden, 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 17. maddesinin 7. fıkrasıyla da idari para cezaları her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yıl uygulanan miktarın, o yıl için belirlenmiş olan yeniden değerleme oranında artırılarak uygulanacağı öngörülmüş olmakla, hesaplanan 169.00 TL. idari para cezasının karar düzeltme talep edene yükletilmesine oybirliğiyle karar verildi. 11.11.2009 (Çrş.)
Esas No: 2016/5752
Karar No: 2016/12400
Karar Tarihi: 30.06.2016

**2. Ceza Dairesi         2016/5752 E.  ,  2016/12400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan ...'ın işyerinden çalınan suça konu eşyaların ele geçirilememiş olması nedeniyle eylemin tamamlanmış olduğu gözetilmeden, teşebbüs hükümlerinin uygulanmasına karar verilmek suretiyle eksik ceza tayini karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK’nın 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlanmak dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığı” nın 5237 sayılı Kanun'a özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun; daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği, somut olayda uygulama koşulları da oluşmadığından mahkemenin bu yöndeki kabul ve uygulamasında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden tebliğnamede yer alan bozma düşüncesine katılınmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 30/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/10025
Karar No: 2010/10126
Karar Tarihi: 11.10.2010

**4. Hukuk Dairesi         2010/10025 E.  ,  2010/10126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 09/06/2008 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 07/05/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, trafik kazası nedeniyle küçüğün yaralanmasından dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem reddedilmiş; karar, davacılar tarafından temyiz olunmuştur.

Dava konusu olay nedeniyle davalı sürücü ...'nun Orhangazi 1. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 2009/327 Esas sayılı dava dosyasında sanık olarak yargılandığı anlaşılmaktadır.

Borçlar Yasası'nın 53. maddesi gereğince ceza mahkemesinin beraat kararı, hukuk yargıcı yönünden bağlayıcı değilse de ceza mahkemesince belirlenecek maddi olgular hukuk yargıcı yönünden de bağlayıcıdır. Dava konusu olayın özelliği nedeniyle ceza mahkemesindeki davanın sonucu beklenmeli ve ondan sonra tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca uygun bir karar verilmelidir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, yerinde olmayan gerekçeyle yazılı biçimde karar verilmiş olması, usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11/10/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/6216
Karar No: 2013/9136
Karar Tarihi: 23.05.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/6216 E.  ,  2013/9136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın tahliyesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, süre bitimi ve işyeri ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçelere göre, temyiz eden davacı vekilinin, aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekilinin ihtiyaç hukuksal nedenine dayalı temyiz istemine gelince;

Davacı vekili, dava dilekçesinde, kiralanan gazino ve marketin ortakların ihtiyaçlarına cevap verecek düzenlemeler yapılarak Kooperatif tarafından işletileceğini belirterek tahliyeye karar verilmesini istemiş, davalı ise davanın reddine karar verilmesini savunmuştur. Mahkemece, “..tahliyesi istenen market ve gazinonun site sakinlerinin ihtiyaçlarının karşılanması amacıyla kiraya verildiği, bu itibarla davacının ihtiyaç iddiasının zorunlu olduğunun kanıtlanamadığı..” gerekçesiyle talebin reddine karar verilmiştir.

Davacı Kooperatifin Kuruluş ve Yönetimine ilişkin olarak dosyaya ibraz edilmiş olan Kooperatif Ana Sözleşmesinin 6.maddesinde, “ortak yerlerin ve genel hizmet tesislerinin işletilmesi, site sakinlerinin gıda ve her türlü ihtiyaç maddelerinin ucuza temin edilerek bu maksatla ayrılmış genel hizmet tesislerinde satılması” işlerinin Kooperatif Yönetimine verilmiş olduğu anlaşılmaktadır. Taraflar arasındaki kira sözleşmesinde site sakinlerini koruyucu bir takım düzenlemelere yer verilmiş olması, söz konusu tesislerin bizzat davacı Kooperatif tarafından işletilmesine engel değildir. Dinlenen tanık beyanları ve dosya kapsamından da, kiralananın site dışından gelen insanlara ticari amaçla hizmet edecek şekilde kullanıldığı, yüksek fiyat politikası uygulandığı, site sakinlerinin başka yerlere gitmek zorunda kaldıkları ve kış sezonunda açık olmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda amacı site sakinlerine hizmet olan davacı Kooperatifin ihtiyacının gerçek, samimi ve zorunlu olduğunun kabulü gerekir. Bu nedenle mahkemece tahliye isteminin kabulüne karar vermek gerekirken, yazılı gerekçe ile reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 23/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/4675
Karar No: 2024/3244
Karar Tarihi: 22.10.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/4675 E.  ,  2024/3244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/399 E., 2022/354 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca; Yargıtayın bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verilmesi halinde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinde öngörülen kesinlik sınırına tabidir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre, İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen kararda temyize konu edilen toplam miktar 51.151,58 TL olup karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Taraf vekillerinin temyiz dilekçelerinin ayrı ayrı miktar itibariyle REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine,

22.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/16121
Karar No: 2013/8160
Karar Tarihi: 25.03.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/16121 E.  ,  2013/8160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, temyiz giderlerinin tamamlanması için Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434/3.maddesi gereğince gönderilen muhtıra davalı koca vekiline 06.10.2010 tarihinde tebliğ edilmiş, mahkemece temyiz giderlerinin süresinde yatırılmadığından bahisle 01.12.2010 tarihli ek karar ile hükmün temyiz edilmemiş sayılmasına ilişkin karar verilmiş ve bu karar da davalı vekiline 14.12.2010 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen 01.12.2010 tarihli ek kararın davalı vekilince temyiz edilmediği anlaşılmıştır. Eski hale getirme talep eden davalı vekilince ileri sürülen hususlar eski hale getirme (...md.95- 100) sebebi olmadığı gibi, 01.12.2010 tarihli ek kararın yasal süresi içinde temyiz edilmesi imkanı varken geçerli bir mazeret olmaksızın bu yola da başvurulmadığı görüldüğünden eski hale getirme talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen sebeple davalının eski hale getirme talebinin REDDİNE, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 25.03.2013 (Pzt.)
Esas No: 2024/7953
Karar No: 2024/10498
Karar Tarihi: 25.12.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/7953 E.  ,  2024/10498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1046 E., 2024/1666 K.

DAVA TÜRÜ : Nüfus Kaydının Düzeltilmesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2015/253 E., 2023/483 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacılar vekili tarafından vekâlet ücreti ve yargılama giderleri yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/2758
Karar No: 2009/5023
Karar Tarihi: 19.03.2009

**2. Hukuk Dairesi         2009/2758 E.  ,  2009/5023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Asliye Hukuk Mahkemesi

#Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; \* onanmasına dair Dairemizin \* 18.12.2008 gün ve \* 17808-17396 sayılı ilamiyle ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Kanunun 442/3. maddesi gereğince; bu maddede gösterilen para cezasının miktarı 5252 sayılı Kanunun 4. maddesiyle artırıldığından ve aynı yasanın 7. maddesiyle, ceza, idari para cezasına dönüştürüldüğünden, 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 17. maddesinin 7. fıkrasıyla da idari para cezaları her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yıl uygulanan miktarın, o yıl için belirlenmiş olan yeniden değerleme oranında artırılarak uygulanacağı öngörülmüş olmakla, hesaplanan 169.00 TL. idari para cezasının karar düzeltme talep edene yükletilmesine, oybirliğiyle karar verildi.19.03.2009 (Prş.)
Esas No: 2017/12124
Karar No: 2020/2856
Karar Tarihi: 09.06.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/12124 E.  ,  2020/2856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-2011 ve 2012 yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasında maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından:

a)Şirket adına beyannameleri veren muhasebecinin CMK'nin 46/1-c maddesi uyarınca tanıklıktan çekinme hakkı hatırlatılarak dinlenilmesi, kendisinden sanığı tanıyıp tanımadığı, suç tarihinde suça konu faturaları kendisine getirip getirmediği, verilen beyannamelerin şirketin ticari hacmi ile orantılı olup olmadığının sorulması,

b) Suça konu olan faturaları kullanan şirket yetkilileri hakkında sahte fatura kullanma suçundan dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

c) Faturaları kullanan şirket yetkililerinin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmeleri; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması,

d) Faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

aa- Bahsi geçen faturayı düzenleyen sanığa ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin; sanığın yeterli mal girişi, üretimi ya da stoğu olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi,

bb- Daha sonra, sanık ile sanığa ait faturaları kullanan şirketlerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile mahkûmiyetine hükmedilmesi, yasaya aykırı,

2- Kabule göre de;

a) 2011 ve 2012 takvim yıllarında “sahte fatura düzenleme suçlarından açılan kamu davasında, her bir takvim yılında işlenen sahte fatura düzenlemek suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, her takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden ve hangi takvim yılından hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin, sanığın eylemi tek suç kabul edilerek hüküm kurulması,

b)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından ceza miktarı itibarıyla sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 09.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/7058
Karar No: 2014/13047
Karar Tarihi: 24.06.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/7058 E.  ,  2014/13047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıkların, müştekiye ait dükkana girerek iki paket sigara ve 100'lük kontör kart alıp bedelini ödemeden kaçtıklarının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCY’nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleri, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlamak dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığı” nın 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu; bunun, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek yazılı biçimde uygulama yapılması ise, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanıklar .... ve ... savunmanının temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 24.06.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2023/12586
Karar No: 2024/479
Karar Tarihi: 16.01.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/12586 E.  ,  2024/479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2990 Esas, 2023/304 Karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Pervari Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/45 Esas, 2022/402 Karar

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazda bulunan muhdesat bedelinin tahsili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya her paydaş için değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın her paydaş için değeri kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre reddedilen ve temyize konu edilen miktar 23.750,00 TL olup karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Davacıdan peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/20257
Karar No: 2013/4801
Karar Tarihi: 14.03.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/20257 E.  ,  2013/4801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet, Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanıklardan ...'nin kronik böbrek hastası olduğu, bu nedenle Giresun İl Merkezinde hemodiyalize girdiği, aslında Giresun'da oturmasına rağmen Dereli İlçesi ... Köyü'nde oturuyormuş gibi sanık ...'tan ikametgah ilmuhaberi aldığı, diğer sanıklar ... ve ...'ın minübüsleri ile köyden il merkezine geliyormuş gibi faturalar ibraz ederek SSK'yı dolandırdığının iddia edlidiği olayda;

1-O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin incelenmesinde;

O Yer Cumhuriyet Savcısının yasal süresi geçtikten sonra yaptığı, 05.05.2010 günlü temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.un 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmün yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan veklinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

3-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Sanıklardan ...'nin dosyada mevcut belgeler ve tanık beyanlarına göre, kış aylarında Giresun merkezde, ... ve ... aylarında ise Dereli İlçesi ... Köyü'nde ikamet ettiğinin anlaşılması, sanıklar ... ve ...'ın aksi ispatlanamayan savunmalarına göre, sanık ...'yi araçları ile ... Köyü'nden diyaliz merkezine götürdüklerini belirtmeleri karşısında; sanıkların mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından sanıkların beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ile sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.03.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.