erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/10790
Karar No: 2015/8188
Karar Tarihi: 01.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/10790 E.  ,  2015/8188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çanakkale Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/07/2015

NUMARASI : 2015/466-2015/880

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Bakırköy 3. Sulh Hukuk ve Çanakkale Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

Bakırköy 3. Sulh Hukuk Mahkemesince, hükümlünün MERNİS adresinin “C. Mah. Atikhisar Cad. No:89 İç Kapı No:1 Merkez/ÇANAKKALE” olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Çanakkale Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından ise, hükümlünün MERNİS adresinin cezaevi adresi olduğu, hükümlünün cezaevine girmeden önce “G.Merkez Mah. Ay Sok. No:6 D:2 Bağcılar/İSTANBUL” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Hükümlünün cezaevi idaresince alınan beyanına göre cezaevine girmeden önce “G. Merkez Mah. Ay Sok. No:6 D:2 Bağcılar/İSTANBUL” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın Bakırköy 3. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Bakırköy 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 01/10/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/8761
Karar No: 2013/6949
Karar Tarihi: 03.06.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/8761 E.  ,  2013/6949 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'ün yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan beraatine dair ... Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 18.09.2008 gün ve 2008/715 Esas, 2008/632 Karar sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi katılan mağdure vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurenin aşamalardaki istikrarlı beyanları, mağdurenin bu ifadelerini doğrulayan teyzesi tanık ...'nun anlatımları ve tüm dosya içeriğine göre sanığın mağdureye ismini yazması için kalem kâğıt verdikten sonra mağdureyi bacağının arasına alarak sıkıştırmak suretiyle bedensel temas içeren eylemiyle atılı suçu işlediği anlaşıldığı halde mahkûmiyeti yerine beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/23016
Karar No: 2014/10235
Karar Tarihi: 14.04.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/23016 E.  ,  2014/10235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Kabule göre; 5237 sayılı TCK.nun 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramı, 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun; daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar, değer olarak az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden; hırsızlık suçuna konu eşyanın değerinin azlığı gerekçesiyle TCK.nun 145. maddesi uyarınca cezada indirime gidilmesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 14/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/9871
Karar No: 2015/31793
Karar Tarihi: 14.12.2015

**11. Ceza Dairesi         2014/9871 E.  ,  2015/31793 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2014/24629

MAHKEMESİ : İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : Asıl Karar: 01.10.2013 - Ek Karar : 24/12/2013

NUMARASI : 2012/554 (E) ve 2013/381 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, 6136 sayılı Yasaya aykırılık, iftira

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 29.05.2007 gün 7/114-113 sayılı kararında açıklandığı üzere gerek yüze karşı gerekse gıyapta verilen hüküm ve kararlarda, başvurulacak yasa yolunun, süresinin ve sürenin işlemeye başlayacağı zamanın, başvuru yapılacak merci ile başvuru şeklinin belirtilmesi gerekmekte olup, 01.10.2013 tarihli ilamda, sürenin başlangıcı konusunda tefhim ve tebliğden itibaren denilerek yanılmaya sebep olunduğu, yine sanığın sorgu adresine tebligat çıkarılmadan mernis adresine tebligat çıkarılıp tebligat mazbatasını imzalayan E... Y.....'ın kim olduğunun ve muhatabın adreste bulunmama sebebinin belirtilmemesi nedeniyle Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine aykırı işlem yapıldığı anlaşıldığından öğrenme üzerine yapılan temyizin süresinde olduğunun kabulü ile 24.12.2013 tarihli ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

1-Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet, resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan, iftira ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlara yönelik sanık ile müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231/12. maddesi uyarınca temyizinin mümkün olmayıp, itiraz yasa yoluna tabi olduğu cihetle, sanık ile müdafiinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, istemin itiraz olarak kabulü ile dava dosyasının merciince karara bağlanmak üzere mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2- Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükme yönelik sanık ile müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Suça konu nüfus cüzdanı aslının ele geçirilememesi nedeniyle iğfal kabiliyetine sahip olup olmadığının tespit edilememesi ve onaysız fotokopiden ibaret olan belgenin hukuki sonuç doğurmayacağının anlaşılması karşısında; sanığın yüklenen suçtan beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanık ile müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.12.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/27079
Karar No: 2012/22080
Karar Tarihi: 20.12.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/27079 E.  ,  2012/22080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; yüklenen “2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının; suçun işlendiği 26.12.2002 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden kamu davasının düşürülmesi yerine, sanığın mahkümiyetine karar verilmesi, yasaya aykırı ve yüklenen “2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçu yönünden ise, suçun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suçun işlendiği 26.10.2003 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1 yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkında “2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçlarından açılmış olan kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı Yasanın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri gereğince istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 20 /12/2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/13621
Karar No: 2014/3343
Karar Tarihi: 25.02.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/13621 E.  ,  2014/3343 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/3737

MAHKEMESİ : Ankara 7. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 31/10/2011

NUMARASI : 2010/147 (E) ve 2011/891 (K)

SUÇ : 213 sayılı yasaya muhalefet

Ç. Ağaç San. ve Tic. Ltd. Şti'ne şirket müdürü atanmamış olması nedeniyle sanık İ.. A.. da hükmü temyiz etmeyen diğer sanık M.. T..'ye yapılan tebligattan dolayı sorumlu olduğundan tebliğnamedeki bu yöndeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

UYAP ortamında yapılan sorgulamada sanık hakkında, Ç. Ağaç San. Tic. Ltd. Şti. ortağı olarak defter ve belgeleri ibraz etmemek eylemi nedeniyle Dairemizin 2012/18272 esasına kayıtlı dosyasının bulunduğu görülerek birlikte yapılan incelemede;

2012/18272 Esas sayılı dosyada, Ç. Ağaç San. Tic. Ltd. Şti. ortağı olan sanığın 2003 yılına ait defter ve belgeleri ibraz etmemek eyleminden dolayı 20.01.2009 tarihli iddianame ile 02.07.2009 tarihinde beraat hükmü kurulduğu, dosyamıza gelince, 2004 yılına ait defter ve belgeleri ibraz etmemek eyleminden dolayı 27.01.2010 tarihinde düzenlenen iddianame gereğince 31.10.2011 tarihinde mahkumiyet hükmü kurulduğu anlaşılmakla,

Aynı mükellefiyete ait farklı yıllara ilişkin defter ve belgelerin aynı yazı ile istenmesinin tek bir suçu oluşturacağı dolayısıyla her iki dosyada 2003 ve 2004 takvim yıllarına ait defter ve belgelerin 05.09.2008 tarihli yazı ile istenmesi karşısında, 27.01.2010 tarihli iddianame ile açılan kamu davasının mükerrer olduğu anlaşıldığından, 5271 sayılı CMK'nun 223/7. maddesi uyarınca davanın reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, kararın hükmü temyiz etmeyen sanık M.. T..' ye sirayet ettirilmesine 25.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/3223
Karar No: 2024/539
Karar Tarihi: 16.01.2024

**5. Ceza Dairesi         2022/3223 E.  ,  2024/539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/2580 Esas, 2017/2467 Karar

SUÇ : İcrai davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜMLER : 1) ... Ağır Ceza Mahkemesinin 13.06.2017 tarihli ve 2016/32 Esas, 2017/196 ... Kararı ile; atılı suçtan mahkumiyet,

2) Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 01.12.2017 tarihli ve 2017/2580 Esas, 2017/2467 ... Kararı ile; istinaf başvurusunun esastan reddi.

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 01.12.2017 tarihli ve 2017/2580 Esas, 2017/2467 ... Kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın (2709 ... Kanun) 40 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, 5271 ... Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 ... Kanun) 34 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 231 inci maddesinin ikinci fıkrası, 232 nci maddesinin altıncı fıkrası ve 291 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, merci, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin zorunlu olduğunun belirtilmesi ve 5271 ... Kanun'un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında, ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır'', aynı Kanun'un "Temyiz gerekçesi" başlığını taşıyan 295 inci maddesinin birinci fıkrasında ise; "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir'' şeklindeki düzenlemeler karşısında;

Sanığa, 5271 ... Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi gerektiğinin bildirilmediği gibi bu hususun meşruhatlı tebligat ile de ihtar edilmediği anlaşıldığından, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda usulüne uygun şekilde ''5271 ... Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca gerekçeli temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi halinde temyiz talebinin incelenebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceği'' hususlarını içeren meşruhatlı tebligat ile gerekçeli kararın tebliğ edilmesi,

Temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verilmesi halinde ise bu hususta ek tebliğname düzenlenmesi sonrasında iadesinin temini için esası incelenmeyen dosyanın Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 16.01.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2012/18899
Karar No: 2013/13331
Karar Tarihi: 13.05.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/18899 E.  ,  2013/13331 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince

mahkumiyet - sürücü belgesinin geri alınması

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Meydana gelen olayda kırmızı ışık ihlali yaparak mağdurların yaralanmasına sebebiyet veren sanık hakkında bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmaması ve meydana gelen zararın ağırlığı gözönüne alınarak tam kusurlu sanık hakkında asgari hadden uzaklaşılarak ceza tayini gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, TCK'nın 62. ve CMK'nın 231. maddelerin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, eleştirilen husus dışında sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 13/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/2533
Karar No: 2019/14708
Karar Tarihi: 25.09.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/2533 E.  ,  2019/14708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki zemini Hazineye ait taşınmaz ile kadastro tespiti sırasında tescil harici bırakılan taşınmaz üzerinde bulunan muhdesat bedelinin tahsil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

K A R A R -

Dava, zemini Hazineye ait taşınmaz ile kadastro tespiti sırasında tescil harici bırakılan taşınmaz üzerinde bulunan muhdesat bedelinin tahsili istemine ilişkindir.Mahkemece uyulan bozma kararı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.Kapama karışık meyve bahçesi niteliğindeki dava konusu taşınmaz üzerindeki meyve ağaçlarının zeminde kapladığı alan belirlenerek, taşınmazın kapama karışık meyve bahçesi niteliğinde kabulü ile net meyve geliri esas alınarak değer biçildikten ve zemine ekilebilecek münavebe ürünlerinin net gelirine göre biçilen değer düşüldükten sonra meyve ağaçlarının bedellerinin tespiti ile dava konusu kavak ve söğüt ağaçlarına maktuen değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

28.04.2018 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7139 sayılı Yasanın 6.maddesi gereğince, davalı idare yargı harçlarından muaf hale geldiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a- 5 ve 6 nolu bentlerinin hükümden çıkarılmasına, yerine (Davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde yatırana iadesine,) cümlesinin yazılmasına,

b-7 nolu bendindeki (21,15 TL başvurma harcı, 148,50 TL peşin harç)ibaresinin çıkartılmasına,Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/5955
Karar No: 2017/3137
Karar Tarihi: 06.03.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/5955 E.  ,  2017/3137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 06.03.2017 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

( M ) ( M )

SL

KARŞI OY

Araç muayene istasyonu olarak faaliyet yürüten davalı işyerinde, mesainin bitmesine rağmen randevu alarak muayeneye gelmiş olan araçların tamamının işlemlerinin bitirilememiş olmasına istinadan ve sırada bekleyen müşterilerin mağdur olmaması için fazla mesai talep eden işverenin talebi, aralarında davacının da bulunduğu ve sendikal faaliyet kapsamında birlikte hareket eden işçiler tarafından kabul edilmemiş buna bağlı olarakta randevu alarak gelmiş olan araç sahiplerinden bir kısmı işlemini yaptıramadan geri dönmek zorunda kalmıştır. Bu durumun işyerinde olumsuzluklara yol açtığı izahtan vareste olup anlatıldığı şekilde birlikte hareket ederek fazla mesai yapmayı reddeden tüm işçiler bu davranışları nedeniyle işten çıkartılmışlardır.

Davacı işçimizde dahil fazla mesai talebini kabul etmeyen işçilerin, işverence yılbaşında talep edilen fazla mesaiye muvafakat isteğini de geri çevirmiş oldukları anlaşılmaktadır.

Fazla mesaiye muvafakatı olmayan işçinin fazla mesaiye kalmadığı için işten çıkartılmasında haklı veya geçerli bir neden bulunmadığı, feshin bu yönüyle geçersiz olduğu da tartışmasızdır.

Tartışma, tamamı sendika üyesi olan ve üyesi oldukları sendikanın işyerinde örgütlenmesi için çalıştıkları belli olan işçilerin işten çıkartılmasının gerçek nedeninin sendikal faaliyetleri olup olmadığı hususundadır.

Somut olaya dönüldüğünde, fazla mesaiye muvafakatı olmayan işçiyi mesaiye kalmaya zorlamanın hukukî dayanağı yoktur ancak randevu alarak gelmiş ve sıraya girmiş araçların geri gönderilmesi yerine geçimini o işyerinden sağlayan işçinin anlayış göstererek makul süreli bir fazla mesaiye kalmasını umut etmek de işverenin gözünden bakıldığında anlaşılamayacak veya yadırganacak bir durum değildir.

Açıklanan nedenle " İşin yarım kalması benim sorunum değil, ben mesaim bittiği anda işi bırakırım, bu davranışımın ne gibi sonuçlara neden olduğuylada ilgilenmem, mesai içerisinde rahatlıkla bitirilebilecek kadar iş kabul etmek işverenin sorumluluğundadır" şeklinde nitelendirilebilecek tutum nedeniyle gerçekleştiği anlaşılan feshin sendikal nedene dayandığını kabul etmek doğru olmamıştır

Şeklindeki kanaatimiz sebebiyle, aksi yönde oluşan sayın çoğunluk görüşüne katılamıyoruz. 06.03.2017
Esas No: 2019/3017
Karar No: 2021/9493
Karar Tarihi: 01.11.2021

**11. Ceza Dairesi         2019/3017 E.  ,  2021/9493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Sanık ...’nun yokluğunda verilen hükümlerin, sorgusu sırasında beyan ettiği ve aynı zamanda MERNİS adresi olan adresine Tebligat Kanunu’nun 21/1. maddesine göre tebliği gerekirken, doğrudan Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereğince tebliğ edilmesi usulsüz olup temyiz süresini başlatmayacağından, sanık ...’nun 12.06.2015 tarihli temyiz dilekçesinin öğrenme üzerine süresinde verildiği, ayrıca sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin düzenlenen son fatura tarihi olduğu kabul edilmekle, gerekçeli karar başlığında "2008 ve 2009" olarak eksik yazılan suç tarihlerinin, 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunda en aleyhe kabulle "31.12.2008” olduğu, 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan da mükellefin en son Ağustos ayında matrahlı beyanname vermesi nedeniyle 31.08.2009 olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklara yüklenen “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanun'daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanıkların temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 01.11.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2019/3703
Karar No: 2019/5327
Karar Tarihi: 30.09.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/3703 E.  ,  2019/5327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vasiyetname açılmasına ilişkin olarak açılan davada...Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasiyetname açılması isteğine ilişkindir.

....Mahkemesince, müteveffaya ait nüfus kayıtları çıkartılmış olup MERNİS adresinin .... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

.... Mahkemesi ise müteveffanın kardeşi ...'ın 16/11/2018 tarihli dilekçesi ile müteveffanın ölmeden önce "...." ilçesinde ikamet ettiğini bildirdiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Türk Medenî Kanununun 596. maddesine göre, "Vasiyetname, geçerli olup olmadığına bakılmaksızın tesliminden başlayarak bir ay içinde miras bırakanın yerleşim yeri sulh hâkimi tarafından açılır ve ilgililere okunur." Aynı Kanunun 19/1. maddesine göre de, "Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir."

Dosya kapsamında müteveffanın kardeşi ...'ın 16/11/2018 tarihli dilekçesi ile müteveffanın ölmeden önce "..." ilçesinde ikamet ettiğini bildirdiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 30/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.