Esas No: 2021/19727
Karar No: 2024/13296
Karar Tarihi: 01.10.2024

**2. Ceza Dairesi         2021/19727 E.  ,  2024/13296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/2865 E., 2018/1446 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : İlk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm kurulması

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği sanığın temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 295/1. maddesi uyarınca “Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.” hükmünün bulunduğu, sanık müdafiinin 26.06.2018 tarihinde yüzüne karşı verilen hükme karşı temyiz süre tutum dilekçesi sunduğu, bu dilekçesinde gerekçeli kararın kendisine tebliğini talep ettiği, ayrıca temyiz sebebini bildirmediği, gerekçeli kararın 22.11.2018 tarihinde kendisine tebliğ edildiği, ancak tebligatta ve gerekçeli kararda "7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin" ihtaratın bulunmaması nedeniyle, Anayasa Mahkemesinin 08.03.2023 tarih, 2019/42687 nolu bireysel başvuru kararı da dikkate alınarak, sanık müdafiinin 30.11.2018 tarihli gerekçeli ek dilekçesinin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin '”Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır” ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin olayın uzaktan yakından kendisi ile alakası olmadığına, aldığı cezayı hak etmediğini düşündüğüne ve ileride mağduriyetine sebep olmaması için dosyanın yeniden incelenerek adil bir karar verilmesini istediğine; sanık müdafiinin temyiz isteminin müvekkilinin hırsızlık suçuna konu kamyona hiç binmediğine, kamyona herhangi bir malzeme yüklemediğine, plaka boyama gibi bir eylemde bulunmadığına, yakın zamanda geçirmiş olduğu ameliyat nedeniyle böyle bir iş yapabilecek güce sahip olmadığına, ancak bu hususun araştırılmadığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Olayın ihbarı üzerine araştırma yapan kolluk görevlilerince suça konu kamyonun ve forkliftin hasarlı şekilde ele geçirildiği ve şikâyetçiye teslim edildiği, kovuşturma aşamasında ise araçlardaki hasarlardan kaynaklı zararın temyiz dışı sanık ...'un ailesi tarafından kovuşturma aşamasında giderildiğinin anlaşılması karşısında, kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinden sadece kısmi iadede bulunan sanık ...'un yararlanabileceği gözetilmeden, koşulları oluşmadığı halde sanık ... hakkında hükmolunan cezada 5237 sayılı TCK’nın 168/2. maddesi uyarınca indirim yapılmak suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kayseri 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.