erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/6741
Karar No: 2015/20929
Karar Tarihi: 17.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/6741 E.  ,  2015/20929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Batı 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/12/2014

NUMARASI : 2013/227-2014/329

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş, davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 17.11.2015 günü temyiz eden davacı idareler vekili ile davalı vekilinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, taraf vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Taşınmazın belediye mücavir alanı içinde bulunduğu anlaşılmış olup, S.. B..nın 05.07.2013 tarihli yazısı ve bilirkişi raporları ile belirlenen özelliklerine göre, dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir.

Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tesbiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken taşınmazı tarım arazisi olarak kabul eden rapor hükme esas alınarak eksik inceleme sonucu hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 1.100,00-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya, 1.100,00-TL vekalet ücretinin de davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 17/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/10115
Karar No: 2020/6558
Karar Tarihi: 05.11.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/10115 E.  ,  2020/6558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında 2005 takvim yılında “sahte fatura düzenleme” ve “sahte fatura kullanma” suçlarından açılan kamu davalarında, Mahkemece “sahte fatura düzenleme” suçu yönünden değerlendirme yapılıp hüküm kurulduğu, “sahte fatura kullanma” suçuna ilişkin herhangi bir değerlendirme yapılmadığı ve hüküm kurulmadığı anlaşılmış; 2005 takvim yılında sahte fatura kullanma suçuna ilişkin ayrıca hüküm kurulması mümkün görülmüş; katılan vekilinin temyiz talebinin sanık hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik olduğu kabul edilerek inceleme yapılmıştır.

Sanığa yüklenen sahte fatura düzenleme suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe 31.12.2005 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 05.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/2003
Karar No: 2013/8429
Karar Tarihi: 04.03.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/2003 E.  ,  2013/8429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın döner bıçağı ile saldırdığı mağdurun açık kimlik bilgilerinin tespit edilemediği yargılama konusu olayda, yapılan araştırmada mağdurun olay sonrası tedavi amacıyla hastanelere müracaat etmediğinin tespit edildiği, ihbar eden ...'ın aşamalardaki ifadelerinde sanığın mağdura saldırdığını, ancak yaralayıp yaralamadığını görmediğini beyan ettiği ve sanığın da kolluk ifadesinde mağdura bıçakla saldırdığını ancak yaralamadığını söylemesi karşısında; mevcut delillere göre sanığın üzerine atılı yaralama suçunun teşebbüs aşamasında kaldığı, ... içtima kuralları gereğince sanığın eyleminin tamamlanmış silahla tehdit suçunu da oluşturup oluşturmadığı hususlarının gerekçeli kararda tartışılması gerektiği gözetilmeden, isabetsiz gerekçe ile sanığın tamamlanmış yaralama suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 04/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/12695
Karar No: 2010/16132
Karar Tarihi: 11.10.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/12695 E.  ,  2010/16132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 14.07.2008 tarihli okul kantini kira sözleşmesi ile kiracı olduğunun tespiti ile davalıların yarattığı muarazanın önlenmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı, Lise Kantininin davalı Okul Aile Birliğinden kiraladığını, sözleşmenin bu davalı tarafından tek taraflı olarak feshedildiğini öne sürerek, kiracılık sıfatının devam ettiğinin tespiti ile sataşmanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, 14.07.2008 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile Esenevler Anadolu Lisesi kantininin, Okul Aile Birliğinden bir yıl süre ile kiralamış olduğunu, sözleşmenin 6570 Sayılı Yasa gereğince her yıl yenileneceğini buna rağmen davalı Okul Aile Birliğince tek taraflı olarak feshedildiğini belirterek, kiracılığın devam ettiğinin tespiti için, bu davayı açmıştır. Davalı ise, davacının kantinde temizlik kurallarına uymaması ve son kullanma tarihi geçen ürünleri satışa sunması nedenleriyle uyarıldığı halde, eksiklikleri gidermediğini ve öğrencilerden gelen şikayetlerin devam ettiğini, sözleşmenin haklı nedenle feshedildiğini savunmuştur.

6570 sayılı yasaya tabi yerlerde kira sözleşmesi sözleşmede aksine hüküm bulunsa dahi tek yanlı olarak sonlandırılamayıp anılan yasada öngörüldüğü üzere dava yolu ile tahliye edilmesi istenebilir. Mahkemece, yukarıdaki yönlerde bir yargılama yapılmaksızın kiracının kira sözleşmesini ihlal ettiğinden sözedilerek davanın reddi doğru değildir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/5921
Karar No: 2015/13726
Karar Tarihi: 21.12.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/5921 E.  ,  2015/13726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23/01/2015 tarih ve 2014/700-2015/56 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin cam imalatı ve ticareti ile iştigal edildiğini, davalı ....'nin diğer davalı şirketin bölünmesi ve ayni sermayesi ile kurulduğunu, bu şirketin, müvekkili personelin, kendi bünyelerinde çalışmalarını sağlamak amacıyla çeşitli vaatlerde bulunarak müvekkili şirketten ayrılmalarına sebep olduklarını, bu surette müvekkil şirketle haksız rekabete giriştiğini, tecrübeli personelin işten ayrılması sebebiyle müvekkili şirketin zarara uğradığını ileri sürerek, davalıların haksız rekabet teşkil eden eylemlerinin tespitine ve haksız rekabetin men’ine, tespit edilen hatalı imalatlar ile müşterileri tarafından hatalı imalat nedeniyle iade edilen ürünlerden kaynaklı zararları için şimdilik 4.000,00 TL’nin, üretim ve işgücü kayıpları nedeniyle müvekkil şirketin uğradığı kar kayıpları için şimdilik 1.000,00 TL’nin, davalıların ayartarak istifa ettirdiği çalışanların ve bunların yerine istihdam edilen çalışanların yetiştirilmesi için sarf edilen emek mesai ve harcamalara karşılık şimdilik 1.000,00 TL’nin, davalıların haksız rekabet sonucunda elde ettiği maddi menfaatlerin hesaplanarak şimdilik 1.000,00 TL'nin, haksız rekabet eylemi sonucu müvekkilin maruz kaldığı itibar ve prestij kaybına karşılık şimdilik 1.000,00 TL’nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalı şirketin, davacının eski çalışanları ... ve ...'yi davacıyı çalışamaz hale getirmek, davacıya zarar vermek amacıyla işe aldığının, davacı tarafça ispatlanamadığı gibi, adı geçen işçilerin yerlerine, yaptıkları iş itibariyle davacı tarafın kendi bünyesi içerisinde başka elemanlarını ikame etmesinin uzun bir zaman almayacağı, davalının haksız rekabet kapsamında hareket ettiğinin ispatlanamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 21/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/7688
Karar No: 2013/9027
Karar Tarihi: 14.06.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/7688 E.  ,  2013/9027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Manisa 2.Sulh Hukuk ve Menderes Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kısıtlı adayının vesayet altına alınması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının adrese dayalı nüfus kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olan, ... adresinin ...,... olduğu, bakım evine yerleştirilmeden önce kısıtlı adayı ...'in, vasi adayı kardeşi İsmail ve babaları ... 'le birlikte Manisa da ikamet ederken, babanın ölümü ile Manisadan ayrıldığı, nerede kaldığı bilinemediği, İzmir de gezerken bakım evine yerleştirildiği,vasi adayı ...'in de halen Manisa da ikamet ettiği anlaşılmıştır.

Bu durumda,Türk Medeni Kanununun 22. maddesi uyarınca bakım ve sağlık kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmamasına, aynı zamanda tüm işlerininde vasi tarafından idare edileceğine göre,uyuşmazlığın Manisa 2.Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nın 21 ve 22.(1086 sayılı HUMK.’nın 25 ve 26.) maddeleri gereğince Manisa 2.Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 14.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/4254
Karar No: 2013/27871
Karar Tarihi: 27.11.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/4254 E.  ,  2013/27871 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2010/95279

MAHKEMESİ : İnegöl 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/07/2009

NUMARASI : 2009/183 (E) ve 2009/447 (K)

SUÇ : Hakaret, kişilerin huzur ve sükununu bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Katılanlar Sema ve İbrahim’in iddiaları dışında sanık Söylemez’in hakaret suçu ile kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunu işlediğine dair cezalandırılmasına yeterli delil bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Kabule göre de;

a-5237 sayılı TCK.nun 123. maddesinde düzenlenen suçun maddi unsurunun, sırf huzur ve sükununu bozmak maksadıyla bir kimseye karşı ısrarla hukuka aykırı bir davranışta bulunulması olduğu gözetilerek, bir davranışın ısrarla yapılmasının suçun unsurunu oluşturduğu nazara alınmadan yazılı şekilde aynı Kanunun 43. maddesi ile uygulama yapılması,

b-Katılanların bir tazminat istemi bulunmadığı gibi dosyaya yansıyan bir zararında belirlenemediği ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250, 2009/13 sayılı kararında da kabul edildiği üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde nazara alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı gözetilerek, 5271 sayılı CMK.nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilirken, aynı maddenin 6.fıkrası gereğince ‘sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda bir kanaate varılması ve suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilip giderilmediği’ hususlarını irdeleyen gerekçeye dayandırılması gerektiği nazara alınmadan sanığın katılanın zararını karşılamadığı biçimindeki dosya içeriğine uygun olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 27/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/6224
Karar No: 2016/6095
Karar Tarihi: 12.10.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/6224 E.  ,  2016/6095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Düşme, Beraat

Sanık ... hakkında her ne kadar 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği iddiası ile kamu dava açılmış ise de, dosyada mevcut vergi raporlarına göre sanık tarafından anılan yıllarda herhangi bir matrah beyan edilmediği gibi Ba formlarından da mal alışına ilişkin mükellefler tarafından bir bildirimde bulunulmadığının anlaşılması karşısında, 5271 sayılı CMK'nun 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip suçun sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşamayan mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7. ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddesinde öngörülen dava zamanaşımının suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden bahisle kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi gerektiği, ''2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek'' suçu yönünden ise, elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı, dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 12.10.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/13598
Karar No: 2015/19651
Karar Tarihi: 05.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/13598 E.  ,  2015/19651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/07/2014

NUMARASI : 2013/156-2014/439

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Kamulaştırılmasına karar verilen binaya resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Arsa niteliğindeki taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğru olmakla birlikte alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerlerinin karşılaştırılmasında; dava konusu taşınmazlar ile emsal taşınmazın aynı değerde olduğu anlaşılmasına rağmen, rapora hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın, emsal taşınmazdan 6,5 kat daha değerli olduğu kabul edilerek değer biçildiğinden alınan rapor inandırı değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın,

değerlendirme tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi fen bilirkişisine işaretlettirilip, dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 05/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/6684
Karar No: 2013/25096
Karar Tarihi: 12.12.2013

**6. Ceza Dairesi         2011/6684 E.  ,  2013/25096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın ... İlköğretim Okulunda kaloriferci olarak çalıştığı okulunun 23 çuval kömürünü zaman içinde evine taşıdığının anlaşıldığı olayda; öncelikle suç tarihinde sanığın anılan okulda ne sıfatla çalıştığına ve suçun işlenmesine vesile olan kömürlerin kendisine hukuka uygun olarak verilip verilmediği saptanıp, suça konu kömürlerin Milli Eğitim Bakanlığı tarafından gönderilen ödenekle mi yoksa okul aile birliğinin parasıyla mı alındığı duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespit edilerek sonucuna göre suçun hukuki vasıflandırması yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

Gerekçeli kararda eylemin 5237 sayılı Yasanın 142/1-a maddesine uyduğu belirtilmesine rağmen, hükmün özünü oluşturan kısa kararda aynı Yasanın 142/1-b maddesiyle uygulama yapılarak çelişki yaratılması,

3- Sanığın, 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması;

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 12.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.