erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2010/2519
Karar No: 2010/7271
Karar Tarihi: 06.10.2010

**5. Ceza Dairesi         2010/2519 E.  ,  2010/7271 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ... ile bu suçlara fer’an iştirakten sanıklar ... ... ve ...’un yapılan yargılanmaları sonunda; sanıklar ... ve ...’ın üzerlerine atılı suçlardan beraetine, sanık ...’in alıkoyma suçundan beraetine, 06.05.2003-16.06.2003 tarihleri arasındaki reşit olmayan kimseyle rızasıyla cinsi münasebette bulunma eyleminin cinsel ilişki suçunu oluşturduğunun kabulü ile şikayetten vazgeçme nedeniyle kamu davasının düşürülmesine, reşit olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair, İzmir 20. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 10.11.2008 gün ve 2004/602 Esas, 2008/711 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık ... müdafii ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi;

Sanık ... ... hakkında reşit olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara katılan vekilinin itirazı üzerine İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.12.2008 gün ve 2008/1131 Müt. sayılı kararı ile itirazın kabulüne ilişkin karar verilmesinin sonrasında, İzmir 20. Asliye Ceza Mahkemesince duruşma açılıp, açıklanması geri bırakılan hükmün tefhiminden sonra hüküm temyiz kabiliyeti kazanacağı gözetilerek incelemenin diğer hükümlere yönelik temyiz itirazları ile sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanıklar ... ve ... hakkında reşit olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasebette bulunmak ve rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçuna fer’an iştirakten ve sanık ... hakkında reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan kurulan beraet hükümlerinin incelenmesinde;

Sanıklara isnat olunan suçların yasa maddelerinde öngörülen cezalarının tür ve tutarlarına nazaran 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesinde belirlenen 5 yıllık asli zamanaşımına tabi olduğu, sanıklar ... ve ... ...’in sorgularının yapıldığı 24.05.2005 ve sanık ...’ın sorgusunun yapıldığı 01.06.2005’den inceleme gününe kadar bu sürelerin gerçekleştiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK.nun 7/2 ile 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanıklar hakkında açılan kamu davalarının aynı Yasanın 322 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle ayrı ayrı DÜŞÜRÜLMESİNE,

Sanık ...’ın 06.05.2003-16.06.2003 tarihleri arasındaki reşit olmayan kimseyle rızasıyla cinsi münasebette bulunma eyleminin cinsel ilişki suçunu oluşturduğunun kabulü ile şikayetten vazgeçme nedeniyle kamu davasının düşürülmesine dair hükmün temyiz incelemesinde;

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen kamu davasının düşürülmesine dair hüküm usul ve kanuna uygun olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 06.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/14787
Karar No: 2025/2051
Karar Tarihi: 18.02.2025

**5. Ceza Dairesi         2021/14787 E.  ,  2025/2051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/981 Esas, 2019/2034 Karar

SUÇ : Basit zimmet, görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade, ret, onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümlerin temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde:

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın (2709 sayılı Kanun) 40/2, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 34/2, 231/2, 232/6 ve 291/1-2. madde ve fıkraları uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, merci, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin zorunlu olduğunun belirtilmesi ve 5271 sayılı Kanun'un 294/1. maddesinde, ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır'', aynı Kanun'un "Temyiz gerekçesi" başlığını taşıyan 295. maddesinin birinci fıkrasında ise; "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir'' şeklindeki düzenlemeler karşısında;

11.10.2019 tarihli dilekçe ile hükmü temyiz eden sanık ...'a 5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi gerektiğinin bildirilmediği gibi bu hususun meşruhatlı tebligat ile de ihtar edilmediği anlaşıldığından, sanık ...'a yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda usulüne uygun şekilde ''5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca gerekçeli temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi halinde temyiz talebinin incelenebileceği, aksi hâlde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceği'' hususlarını içeren meşruhatlı tebligat ile gerekçeli kararın tebliğ edilmesi,

Temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verilmesi hâlinde ise bu hususta ek tebliğname düzenlenmesi sonrasında iadesinin temini için dosyanın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 18.02.2025 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2017/3274
Karar No: 2019/1100
Karar Tarihi: 16.01.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/3274 E.  ,  2019/1100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalının Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Ayrıca, Mahkemenin 21.08.2015 tarihli ek kararıyla, davacı tarafın temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davacı ve davalı tarafından; ek karar ise ayrıca davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Mahkemenin 21.08.2015 tarihli ek kararına yönelik davacının temyiz itirazı yönünden;

Davacının vermiş olduğu 03.06.2015 tarihli temyiz isteminden ... ettiğine ilişkin dilekçesi dikkate alınarak temyiz talebinin bu nedenle REDDİNE dair mahkemenin 21.08.2015 tarihli ek kararı usul ve kanuna uygun olduğundan, davacının ek karara yönelik temyiz harçlarına ilişkin temyiz itirazının reddiyle, 21.08.2015 tarihli ek kararın onanmasına oybirliğiyle karar verildi.

2-Mahkemenin esas hakkındaki 27.03.2015 tarihli kararına yönelik davalının temyiz itirazları yönünden;

a-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

b-Taraflar arasında uyuşmazlık, işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır.

Somut olayda, davalı işverence davacıya ilişkin olarak sunulan yıllık izin formlarının değerlendirildiği ancak 15.06.2009-01.07.2009 tarihleri arasını içerir yıllık izin formunun dğerlendirilmediği görüldüğünden, bu alacak kaleminin söz konusu yıllık izin formu yönünden yeniden değerlendirilmesi lüzumunun hasıl olduğu anlaşılmakla, sunulan belge değerlendirilerek sonucuna göre yıllık izin ücret alacağı hakkında karar verilmesi gerekmektedir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16.01.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/7544
Karar No: 2011/16232
Karar Tarihi: 13.10.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/7544 E.  ,  2011/16232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ... yönünden reddine, İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece ... hakkındaki davanın husumetten reddine, İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu, taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca taşınmazın bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/37374
Karar No: 2017/16490
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/37374 E.  ,  2017/16490 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2012/9274
Karar No: 2012/15794
Karar Tarihi: 09.05.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/9274 E.  ,  2012/15794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Sanığın ülkeye soktuğu 6136 sayılı Yasa kapsamında bulunduğu belirlenen toplam "427 adet" bıçağın dairemizin yerleşmiş içtihatlarına göre sayısal olarak vahim kabul edilemeyeceği gözetilmeden, 6136 sayılı Yasanın 14/4. madde ve fıkrası uyarınca artırım yapılarak sanığa fazla ceza tayin edimesi,

2- Olay ve uygulama itibariyle 765 sayılı TCK.nun ve 647 sayılı Yasa sanık lehine olup uygulamada buna göre yapıldığına göre; suça konu bıçaklar ve suçta kullanılan araç hakkında müsadere hükmü uygulanırken 765 sayılı TCK.nun 36. maddesi yerine, 5237 sayılı TCK.nun 54. maddesinin uygulanması suretiyle karma uygulama yapılması,

Yasaya aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeblerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 09.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/6893
Karar No: 2014/21795
Karar Tarihi: 22.09.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/6893 E.  ,  2014/21795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Geyve Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/02/2012

NUMARASI : 2011/406-2012/119

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Taşınmazın arazi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirine göre, üzerinde bulunan ağaçlara yaş cins ve verim durumuna göre maktuen, yapılara ise resmi birim fıyatları esas alınıp yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

1-Dava konusu taşınmaza değer biçmede esas alınan ürünlerin değerlendirme tarihi olan 2011 yılındaki üretim masrafları ile hasat dönemindeki toptan kilogram satış fiyatları karar tarihinde belli olacağından, ilgili kuruluşlardan 2011 yılına ait üretim masrafları ile kilogram satış fiyatları getirtilip, bu resmi veriler üzerinden hesaplama yapılması için ek rapor alınması gerektiği düşünülmeden, 2010 yılı verilerine göre hesaplama yapan rapora göre değer biçilmesi,

2- Dava konusu taşınmazın niteliği, konumu, bilirkişi kurulu raporunda yazılı özellikleri dikkate alındığında, net gelirine göre belirlenen m2 bedeline objektif değer artırıcı unsur uygulanması gerektiği gözetilmeden, az bedel tespiti,

3- İlçe Tarım Müdürlüğünden resmi veriler getirtilip rapor da denetlenmek suretiyle ağaç bedellerine hükmedilmesi gerekirken, eksik inceleme sonucu ağaç bedellerinin tespiti,ve4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti davalarında, aynı Yasanın 25/son maddesi uyarınca mülkiyet idareye tescille geçeceğinden kamulaştırılan ağaçların değerinden enkaz bedelinin indirilmeyeceği düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/13747
Karar No: 2012/19200
Karar Tarihi: 11.10.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/13747 E.  ,  2012/19200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-a) Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle, imar planı içerisinde ise, fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi, olduğunun ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğünden,

b) İmar planı içinde değilse, belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından,

Ayrı ayrı sorulmasından,

2-Değerlendirme tarihi olan 2010 yılında, hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazın, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/8223
Karar No: 2019/966
Karar Tarihi: 04.02.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/8223 E.  ,  2019/966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Zonguldak Rapor Değerlendirme Komisyonunun 23.07.2013 tarihli RDK/100 sayılı mütalaasında, sanığın 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği, sahte fatura kullandığı, defter ve belgeleri ibraz etmediği belirtilmesine rağmen, sanık hakkında “sahte fatura kullanma” suçundan kamu davası açılmadığı anlaşıldığından; "2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma" suçlarından Cumhuriyet Başsavcılığınca ayrıca işlem yapılması mümkün görülmüştür.

5271 sayılı CMK'nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler ile delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, vicdanî kanının deliller ve dosyadaki bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, fiile uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlenip uygulandığı, kurulan hükümlerde bir aykırılık bulunmadığı anlaşılmış; sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükümlerin ONANMASINA, 04.02.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/8171
Karar No: 2013/4334
Karar Tarihi: 11.04.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/8171 E.  ,  2013/4334 K.**

**"İçtihat Metni"**

Fuhuş için başkasına kadın tedarik etme suçundan sanık ..., fuhuş için başkasına kadın tedarik etme ve reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçlarından sanık ..., ırza geçme suçundan sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'in yapılan yargılamaları sonunda; sanıklar ..., ..., ..., ..., ...ve...'in atılı suçlardan beraatlerine, sanıklar ... ve ...'in atılı suçlardan mahkûmiyetlerine, sanık ... ...'nin ölümü nedeniyle, sanıklar ... ile ...'ın atılı suçlardan, sanıklar...'ın ise ırza geçme eylemlerinin reşit olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunu oluşturduğunun kabulü ile açılan kamu davalarının zamanaşımı süresinin dolması nedeniyle düşmesine, sanıklar ...hakkında atılı suçlardan ceza verilmesine yer olmadığına dair Kütahya 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 17.01.2012 gün ve 2003/141 Esas, 2012/7 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar ... ve ... müdafileri, katılan vekili ve O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümlerin 20.01.2012 ve 01.03.2012 havale tarihli dilekçe ile katılan mağdure vekili tarafından tüm sanıklar yönünden temyiz edildiği, ancak tebliğnamede sanıklar ... ve... hakkında fuhuş için başkasına kadın tedarik etme, sanıklar ... hakkında ırza geçme, sanık ... ... hakkında reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçlarından kurulan hükümlerle ilgili görüş bildirilmediği anlaşıldığından, açıklanan noksanlığın ek tebliğname düzenlenerek tamamlanmasından sonra Dairemize iade edilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/5293
Karar No: 2021/5412
Karar Tarihi: 18.05.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/5293 E.  ,  2021/5412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nin 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, REDDİNE, 18/05/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/17268
Karar No: 2017/26780
Karar Tarihi: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/17268 E.  ,  2017/26780 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.