erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2006/10280
Karar No: 2007/472
Karar Tarihi: 30.01.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/10280 E.  ,  2007/472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, 22.755.850.00 TL eğitim ve öğretim giderinin davalı taraftan harcama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

... Silahlı Kuvvetler Personel Yasasının 112. maddesi gereğince ... Silâhlı Kuvvetleri’nden her ne şekilde olursa olsun mecburî hizmet yükümlülüğünü tamamlamadan ayrılan veya ilişiği kesilen subay ve astsubaylar, her yıl kuvvet komutanlıkları, Jandarma Genel Komutanlığı ve Sahil Güvenlik Komutanlığı tarafından belirlenen; askerî öğrenci, subay ve astsubay nasbedildikten sonra kendilerine yapılan öğrenim, eğitim ve yetiştirme masraflarını, yükümlülük sürelerinin eksik kalan kısmı ile orantılı olarak kanunî faizi ile birlikte tazminat olarak ödeyecekleri belirtilmiştir. Dosyadaki bilgi ve belgelerden davalının 1984 tarihinde askeri liseye yazıldığı, 30.08.1992 tarihinde de Harp Okulundan mezun olup muvazzaf subaylık görevine başladığı tespit olunmuştur.

Bu durum karşısında anılan yasa hükmü ve askeri okula girerken verilen yüklenme senedi gereğince davalıya yapılan masrafların gerçek miktarı tespit edilip bunların sarf tarihinden -dönem sonundan-itibaren işleyecek faizi de saptanıp yükümlülük süresinin eksik kalan kısmıyla orantılı

olarak davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken, Kara Harp Okulundaki 4 yıllık öğrenim dönemi için 1989 yılında 4 ayrı sınıf için o yıl yapılan masraflar incelemeye esas alınarak 1990, 1991 ve 1992 masraflarının hesaplamaya dahil edilmemesi suretiyle eksik alacağa hükmedilmesi ve yine davacı tarafça harcama tarihinden itibaren işleyecek faize de karar verilmesi talep edilmesine rağmen bilirkişi tarafından Askeri Lise ve Harp Okulunda yapılan masraflar için sarf tarihinden itibaren işleyecek faizi de hesaplanmamış ve mahkemece de bu konuda bir karar verilmemiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 30.1.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/6845
Karar No: 2019/5662
Karar Tarihi: 26.06.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/6845 E.  ,  2019/5662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Beraat

A) Sanık hakkında 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin itirazlarının incelenmesinde;

Yüklenen suçu işlemediği anlaşılan sanığın beraatine karar vermek gerektiği mahkemece dosya içeriğine uygun biçimde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

B) Sanık hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Sanığa yüklenen "2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun VUK'nin 359/b-1 maddesindeki cezasının üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle suçun işlendiği 31.12.2006 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun'un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 26.06.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/599
Karar No: 2011/4334
Karar Tarihi: 29.11.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/599 E.  ,  2011/4334 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme ve zorla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ...’ın yapılan yargılaması sonunda; eylemlerinin reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarını oluşturduğunun kabulü ile mahkûmiyetine dair Kilis Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 29.12.2005 gün ve 2005/276 Esas, 2005/332 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak kabul edilen reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarının kanun maddelerinde öngörülen cezalarının üst sınırları itibariyle 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesinde belirlenen 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi oldukları, zamanaşımını kesen son işlem olan 29.12.2005 günlü mahkûmiyet hükmü ve inceleme tarihi arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 7/2. ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanıklar hakkında açılan kamu davalarının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 29.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/5251
Karar No: 2019/3009
Karar Tarihi: 11.03.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/5251 E.  ,  2019/3009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK : Bozma

Yerel Mahkemece; suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

UYAP'tan alınan nüfus kayıt örneğine göre, suça sürüklenen çocuk ...’nun hüküm tarihinden sonra 20.10.2017 tarihinde öldüğü ve ölüm kaydının nüfusa işlendiğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nun 64. ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri gereği kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ...’nun temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen mahkumiyet hükümlerinin açıklanan nedenle 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 11.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/2336
Karar No: 2014/552
Karar Tarihi: 21.01.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/2336 E.  ,  2014/552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çorlu 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 05/11/2012

NUMARASI : 2010/419-2012/908

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi . .... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haklı bir sebep olmaksızın işveren tarafından feshedildiğini belirterek, davalı işverenden kıdem – ihbar tazminatı ile sair işçilik alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının fazla mesai yapmak istememesi üzerine işveren tarafından iş sözleşmesinin haklı bir sebep olmaksızın feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

İhbar tazminatı, belirsiz süreli iş sözleşmesini haklı bir sebebi olmaksızın ve usulüne uygun bildirim süresi tanımadan fesheden tarafın, karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminattır. Buna göre, öncelikle iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 24 ve 25. madde yazılı olan sebeplere dayanmaksızın feshedilmiş olması ve Kanunun 17. maddesinde belirtilen şekilde usulüne uygun olarak ihbar seresi tanınmamış olması halinde ihbar tazminatı ödenmelidir. Yine haklı fesih sebebine rağmen işçi ya da işverenin 26. maddede öngörülen hak düşürücü süre içinde fesih yoluna gitmemeleri halinde sonraki fesihlerde karşı tarafa ihbar tazminatı ödeme yükümlülüğü doğar.

İhbar tazminatı iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olduğu için, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir sebebe dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz .Somut olayda, dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının iş sözleşmesini fazla mesai ücretlerinin ödenmemesi sebebiyle kendisinin feshettiği anlaşılmaktadır. Davacı iş sözleşmesini haklı sebeple feshetmiş olup, bu durumda ihbar tazminatına hak kazanamaz. İhbar tazminatının reddi gerekirken hüküm altına alınması hatalıdır.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/12048
Karar No: 2017/14909
Karar Tarihi: 01.06.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/12048 E.  ,  2017/14909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11. maddesinin 1 fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, emsal taşınmazlar ile dava konusu taşınmazın re'sen belirlenen vergi değerleri dosyasına getirtilip, eksik ve üstün yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle karşılaştırma yapılmadan soyut ifadelerle taşınmaza değer biçildiğinden bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar

ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi fen bilirkişisine işaretlettirilip, dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu davacı ve müdahil davacı için değerlendirme tarihleri olan dava ve müdahale isteminin kabulü tarihleri esas alınarak değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 01/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/8079
Karar No: 2018/5584
Karar Tarihi: 19.06.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/8079 E.  ,  2018/5584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; suçun unsurlarının, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

1- Sahte fatura kullanma suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinin 1. fıkrasında, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanunun 227. maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' hükmünün yer alması karşısında; sanığın 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında kullandığı iddia olunan faturalardan, her takvim yılına ilişkin olarak kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının veya onaylı örneklerinin getirtilip incelenmesi ve 213 sayılı Kanunun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

2- Kabule göre; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/890
Karar No: 2018/1324
Karar Tarihi: 21.03.2018

**1. Ceza Dairesi         2017/890 E.  ,  2018/1324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yaralama

HÜKÜM : ... hakkında:

TCK.nun 86/2, 62, 52, 63. maddeleri uyarınca 2000 TL adli para cezası,

... hakkında;

TCK.nun 86/2, 62, 52, 63. maddeleri uyarınca 5000 TL adli para cezası,

... hakkında;

TCK.nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son, 62, 53, 63. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında katılan ...'ı kasten yaralama suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezası, miktarı itibarıyla kesin nitelikte olup, temyiz kabiliyeti bulunmadığından, sanık ... müdafiinin suç vasfına yönelmeyen temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nun katılan ...'ı nitelikli kasten yaralama suçunu sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçun niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık ... müdafiinin TCK.nun 25, 27, 29. maddelerinin uygulanması gerektiğine ve sair hususlara yönelen yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Sanık hakkında İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/278-678 E.ve K.sayılı dosyasında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan hüküm verildiği halde, bu suçtan sanık hakkında suç duyurusunda bulunulmasına karar verilmesi,

24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri dikkate alındığında, mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama yasaya aykırı ise de, CMUK'nun 322. maddesi gereğince bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasında yer alan suç duyurusunda bulunulmasına ilişkin paragrafın hükümden çıkarılması ve 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün “Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine” şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında katılan ...'ı kasten yaralama suçundan kurulan hükmün incelemesine gelince;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 253. maddesine göre kasten yaralama suçunun uzlaşma kapsamında kaldığı anlaşılmakla; sanık ve katılan arasında 6763 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 253 ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün öncelikle bu sebepten dolayı tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA, 21.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/12957
Karar No: 2019/15981
Karar Tarihi: 16.12.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/12957 E.  ,  2019/15981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20/11/2018 tarih 2016/6-986 Esas - 2018/554 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere 15 - 18 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme raporu aldırılmadan, aynı Kanun'un 35/3. maddesi uyarınca sosyal inceleme raporu aldırılmamasının gerekçesi kararda gösterilmeden karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 16/12/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/4090
Karar No: 2008/3396
Karar Tarihi: 13.05.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/4090 E.  ,  2008/3396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 101 ada 11 parsel sayılı 3058.81 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ham toprak vasfıyla Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı, yasal süresi içerisinde kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne ve çekişmeli parselin davacı adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece zilyetlikle mülk edinme koşulları oluştuğu kabul edilerek çekişmeli parselin davacı adına tesciline dair yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm kurmaya yeterli bulunmamaktadır. Taşınmaz ham toprak vasfıyla Hazine adına tespit edilmiş, davacı ise kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanmıştır. Mahallinde yapılan keşifte dinlenilen yerel bilirkişi ile tanıkların beyanlarına itibar edilerek zilyetlikle mülk edinme koşullarının davacı yararına oluştuğu kabul edilmiş ise de, tespite aykırı sonuca varılmış olmasına rağmen tespit bilirkişilerinin beyanlarına başvurulmamış, aykırılığın giderilmesine çalışılmamış, ... bilirkişisinin “ihya edilmek sureti ile yöreye özgü kültür bitkilerinin yetiştirilerek tarım arazisi olarak kullanılmasının daha yararlı olacağı ve bu yerlerin tarım arazisi vasfında olduğu” kanaatine ilişkin raporu ile yetinilmiş; taşınmazın ihya edilip edilmediği, halen niteliğinin ne olduğu konusunda hakimin gözlemi keşif zaptına geçirilmemiş, çekişmeli parsele komşu tüm parsellerin onaylı tutanak suretleri ile dayanakları kayıtlar da getirtilmemiştir. Bu nedenlerle mahallinde yeniden keşif yapılarak yerel bilirkişi ve tanıklardan taşınmazın kim tarafından ne şekilde, ne zamandan beri kullanıldığı, imar ihya edilmiş ise, imar ihyanın tamamlanıp tamamlanmadığı hususlarında maddi olaylara dayalı olarak bilgi alınmalı, tespit bilirkişilerinin tamamı tanık sıfatıyla dinlenilmeli, yerel bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanak ve dayanakları ile denetlenmeli, gerektiğinde beyanlar arasındaki çelişkiler yüzleştirme yapılmak suretiyle giderilmeli, taşınmaz ile ilgili hakimin gözlemi keşif zaptına yazılmalı, üç kişilik ... yüksek veya ... mühendislerinden oluşturulacak ... bilirkişilerinden taşınmazın niteliği hususunda önceki ... bilirkişisi raporunu da karşılar şekilde ayrıntılı rapor alınmalı, tüm deliller toplanıp birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Hazinenin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 13.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/452
Karar No: 2016/3499
Karar Tarihi: 25.02.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/452 E.  ,  2016/3499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Geçici Velayet-Tedbir Nafakası

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından nafakaların miktarı yönünden duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de, masraf yatırılmadığından davalı erkeğin duruşma isteminin reddine, dosya üzerinde inceleme yapılmasına karar verilip, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre müşterek çocuklar ve davacı kadın lehine takdir edilen tedbir nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeple BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 25.02.2016 (Perş.)