erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/12392
Karar No: 2014/14571
Karar Tarihi: 10.09.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/12392 E.  ,  2014/14571 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/93781

MAHKEMESİ : Kayseri 6. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/11/2012

NUMARASI : 2011/210 (E) ve 2012/1242 (K)

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

Sanıklardan S.. Y..'ın yokluğunda verilen hükmün 10.12.2012 tarihli tebliğ işleminin, 'tebliğ imkansızlığı sebebiyle mahalle muhtarı imzasına teslim edilip 2 no'lu haber kağıdının kapısına yapıştırıldığı ve komşusuna haber verildiği' belirtilmek suretiyle yapıldığı, 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun “Tebliğ imkansızlığı ve tebellüğden imtina” başlıklı 21. maddesi ve muhatabın adreste bulunmaması halinde tebliğ memurunun ne şekilde davranması gerektiğini düzenleyen Tebligat Tüzüğünün 28. maddesinin birinci fıkrasında; “Muhatap veya adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiçbiri gösterilen adreste bulunmazsa, tebliğ memurunun adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar kurulu veya meclisi üyeleri, zabıta amir ve memurlarından tahkik ederek beyanlarını tebliğ tutanağına yazıp altını imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde de bu durumu yazarak kendisinin imzalaması gerekir.” hükmünü öngördüğü, bu itibarla; Tüzüğün 28. maddesinde öngörülen şekilde ve maddede belirtilen kişilere sorularak imzaları da alınmak suretiyle, şayet imzadan çekinmeleri halinde bu husus da belirtilerek; muhatabın adreste geçici olarak bulunmama sebebi ve tevziat saatlerinden sonra geleceği tevsik edilmeden, Tebligat Kanunu’nun 21. maddesine göre yapılan tebligat işleminin geçersiz olduğu cihetle; sanık tarafından öğrenme üzerine verilen 31.01.2013 tarihli temyiz dilekçesinin süresinde kabulüyle yapılan incelemede;

1- Sanıkların 2009-2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenledikleri iddiası ile açılan davada; vergi tekniği ve inceleme raporlarında şirket yetkilisi olarak sanık A.. Y.. olduğu belirtilmişse de, dosya kapsamından şirket yetkilisinin belli olmadığı anlaşılmakla, bu husus ticaret sicili müdürlüğünden sorularak sanık S..Y..'ın şirket yetkilisi olmadığının tespiti halinde bu sanığın suça katıldığına dair somut delillerin nelerden ibaret olduğu, karar yerinde tartışılıp gösterilmeden eksik inceleme sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından açılan kamu davasında, her takvim yılındaki eylemlerin birbirinden bağımsız ve ayrı suçları teşkil edeceği ve aynı takvim yılında değişik zamanlarda düzenlenmiş faturalar nedeniyle TCK.nun 43. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca, ceza miktarı yönünden kazanılmış hakları saklı tutularak BOZULMASINA, 10.09.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2019/5688
Karar No: 2019/6689
Karar Tarihi: 06.05.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/5688 E.  ,  2019/6689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

TCK'nun 168. maddesinin 31/3. maddesinden önce uygulanması suretiyle aynı Kanun'un 61. maddesine aykırı davranılması, sonuç ceza değişmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK'nun 52/4. maddesine göre adli para cezası taksitlendirilirken, infazda duraksamaya neden olacak şekilde taksit aralığının gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümdeki taksitlendirmeye ilişkin bölümde geçen “20 eşit taksitte ve 20 ayda ödenmesine“ ibaresinden önce gelmek üzere "Birer ay ara ile" ibaresinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.05.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/3724
Karar No: 2015/29253
Karar Tarihi: 01.10.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/3724 E.  ,  2015/29253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çaykara Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme, hakkı olmayan yere tecavüz

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok, etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Katılanların, muris İ E'den miras yolu ile kalan kendilerine ait Ataköy Beldesi, Yeşilçamlık mahallesindeki 186 ada 2 nolu parselde üzerinde tek katlı ahşap evin bulunduğu, fındık bahçelerinin olduğu, katılanların İstanbul ilinde ikamet etmeleri ve fındık bahçelerini kontrol edememelerinden dolayı sanığın, suça konu 182 ada 2 nolu parsel üzerine betonarme bir ev inşaa ettiği ayrıca arazi üzerinde bulunan fındık ağaçlarını kesmek suretiyle fındık ağaçlarına zarar verdiği, böylece atılı suçları işlediğinin iddia edildiği olayda;

Sanığın, suça konu olan evi katılanların şikayet tarihinden yaklaşık 4 yıl önce dosyaya sunulan taksim sözleşmesi uyarınca yaptığını savunması ve bu savunmasının keşif mahallinde dinlenilen tanıklar tarafından da doğrulanması yine fındık bahçesi üzerinde bulunan ağaçları kesmeyip budadığı, bakıma ihtiyaç duyan fındıklığın zirai yönden bakımını yaptığı anlaşılmakla bu sebeplerle yüklenen suçlar açısından kastının bulunmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 01.10.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/7217
Karar No: 2022/8462
Karar Tarihi: 02.11.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/7217 E.  ,  2022/8462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen ve istinaf incelenmesinden geçen ayıplı mal davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılmasına ve ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi üzerine, ilk derece mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

6100 sayılı HMK’nın “Bozmaya uyma veya direnme” başlıklı 373. maddesinin birinci fıkrası; “Yargıtay ilgili dairesinin tamamen veya kısmen bozma kararı, başvurunun bölge adliye mahkemesi tarafından esastan reddi kararına ilişkin ise bölge adliye mahkemesi kararı kaldırılarak dosya, kararı veren ilk derece mahkemesine veya uygun görülecek diğer bir ilk derece mahkemesine, kararın bir örneği de bölge adliye mahkemesine gönderilir.” hükmünü,

Aynı maddenin dördüncü fıkrası ise; “Yargıtayın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.” hükmünü içermektedir.

Açıklanan madde hükümleri birlikte değerlendirildiğinde; ilk derece mahkemesi tarafından, Yargıtay’ın bozma kararı doğrultusunda karar verilmesi halinde, davanın taraflarına, karara karşı sadece temyiz yoluna başvuru olanağı tanındığı anlaşılmaktadır.

Bu halde ise; ilk derece mahkemesince verilen kararın, HMK’nın 362. maddesinde bölge adliye mahkemeleri tarafından verilen kararlar için öngörülen temyiz kesinlik sınırına tabi olacağı tartışmasızdır.

6763 sayılı kanun ile 6100 sayılı HMK'ya eklenen ek 1. madde uyarınca; aynı Kanunun 362. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 01.01.2022 tarihinden itibaren 107.090 TL’ye çıkartılmıştır.

Bozmaya uyularak verilen karar, karar tarihi itibariyle kesin niteliktedir. HMK'nın 366. maddesi atfıyla aynı Kanunun 352. maddesi uyarınca, kesin olan karar hakkında Yargıtay tarafından temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz dilekçesinin miktar itibariyle REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 02/11/2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2007/6892
Karar No: 2007/12289
Karar Tarihi: 23.10.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/6892 E.  ,  2007/12289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı davalılardan ... ile 2004 yılında gayri resmi olarak evlendiklerini, davalı ...’nin ise kayınpederi olup evliliğin devamı süresince birlikte oturduklarını, yaşının küçük olması nedeniyle resmi nikah yapılmadığını, davalıların kendisini döverek evden attıklarını, ailesine bu durumu bildirince jandarmaya gittiklerini, çeyiz senedinde bulunan eşya ve ziynetlerin aynen, olmaz ise bedelleri karşılığı şimdilik 10.000,00 YTL’nın faizi ile davalılardan alınmasını istemiştir.

Davalılar, davacının kendi isteği ile müşterek haneyi terk ettiğini, dövülmediğini, ailesinin şikayeti ile jandarmaya gidilerek ifade verildiğini, aynı gün ziynet eşyalarını ve bir kısım eşyaları iade ettiklerini, beyaz eşyaları da iadeye hazır olduklarını savunarak davanın reddine karar verilmesini dilemişlerdir.

Mahkemece , ziynet eşyaları yönünden davanın reddine, çeyiz eşyaları yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava çeyiz senedine dayalı alacak davasıdır. Davacı davalılardan ... ile gayri resmi evlilikleri sırasında düzenlenen 02.10.2004 tarihli çeyiz eşyası senedinde yazılı olan eşyaların dövülerek evden atılması nedeniyle kendisine verilmediğini iddia ederek alacak talebinde bulunmuş, davalılar ise cevap dilekçelerinde dava konusu olan çeyiz senedinde yazılı ziynet eşyalarını jandarmada ifadelerinin alındığı gün davacıya teslim ettiklerini savunmuşlardır. Davalılar bu savunmalarını isbat için tanık göstermiş ve mahkemece bu tanıklar dinlenmiş ise de gayri resmi evlilik 2007/6892-12289

HUMK 293/1 maddesi kapsamında kalmadığı, gibi davacı tarafın HUMK 289. maddesine uygun açık muafakatıda bulunmadığından olayda tanık dinlenemez ve tanık beyanlarına dayanılarak hüküm kurulamaz. Kaldıki usule uygun olmamasına rağmen dinlenen tanıklarda davalının ödeme savunmasını kanıtlar nitelikte beyanda bulunmamışlardır. Öyle olunca davalılar savunmalarını kanıtlıyamamışlarsada, açıkça cevap dilekçesinde "yasal her türlü delil" demek suretiyle yemin deliline de dayanmış olduklarından, davalılara davacıya yemin teklif etme hakkı olduğu hatırlatılıp, sonucuna göre karar verilmek gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 23.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/9996
Karar No: 2010/5748
Karar Tarihi: 11.05.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/9996 E.  ,  2010/5748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 23/06/2006 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 29/04/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, trafik Kazası nedeniyle desteğin ölümünden dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, trafik kazasının meydana gelişinde davalı sürücünün kusuru bulunmadığına ilişkin bilirkişi görüşü benimsenerek istem reddedilmiş; karar, davacılar tarafından temyiz olunmuştur.

Dava konusu trafik kazası nedeni ile davalı sürücü ... Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2006/197-2008/417 Esas sayılı dava dosyasında yargılanıp cezalandırıldığı anlaşılmaktadır.

Borçlar Yasası'nın 53. maddesi gereğince ceza mahkemesinin beraat kararı, hukuk yargıcı yönünden bağlayıcı değilse de ceza mahkemesince belirlenecek maddi olgular hukuk yargıcı yönünden de bağlayıcıdır. Ceza mahkemesinde, davalı sürücünün kazanın meydana gelişinde kusuru bulunduğu saptanarak cezalandırılmasına karar verildiği anlaşıldığına göre, dava konusu olayın özelliği nedeniyle ceza mahkemesindeki davanın kesinleşmesi beklenmeli ve ondan sonra tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca uygun bir karar verilmelidir.

Yerel mahkemece açıklanan yön gözetilmeyerek, yerinde olmayan gerekçeyle, yazılı biçimde karar verilmiş olması, usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11/05/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/18645
Karar No: 2014/4892
Karar Tarihi: 21.03.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/18645 E.  ,  2014/4892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde :

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 50/1-d maddesi gereğince mahkum olduğu cezanın yarısı olan 1 ay 20 gün süre ile ikametinin bulunduğu ilçedeki internet cafelere gitmesinin yasaklanmasına karar verilmek suretiyle infaz mahallinin kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak; 50/1-d maddesinin uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasından ''ikametinin bulunduğu ilçedeki'' tümcesinin çıkartılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre diğer temyiz itirazı yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suç tarihine göre konut dokunulmazlığını bozma suçunun uzlaşma kapsamında olduğu ve yakınan ...'in kolluktaki anlatımında ve uzlaşma teklif formunda uzlaşmak istediğini ifade etmesi karşısında: sanığa da 5271 sayılı CMK'nın 253-254.maddeleri uyarınca yöntemine uygun uzlaşma önerisinde bulunulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 21.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/9649
Karar No: 2022/14300
Karar Tarihi: 18.10.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/9649 E.  ,  2022/14300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ...'in temyiz isteminin süreden reddine dair 15/04/2015 tarihli ek karara yönelik olarak 27/04/2015 havale tarihli dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu, anılan temyiz talebine ilişkin tebliğnamede görüş bulunmadığı anlaşıldığından, sanık ...'in ek karar yönelik temyiz istemine ilişkin olarak ek tebliğname düzenlendikten sonra Dairemize iadesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18/10/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/2467
Karar No: 2024/6972
Karar Tarihi: 28.11.2024

**8. Hukuk Dairesi         2024/2467 E.  ,  2024/6972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2021/5 E., 2021/8 K.

KARAR : Davanın görev yönünden usulden reddine,

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın görev yönünden usulden reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının, bir kısım davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 13.12.2023 tarihli ve 2021/17451 Esas, 2023/6450 Karar sayılı ilamı ile, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Dairemizin bozma ilamına karşı davalı ... vekili tarafından karar düzeltme yoluna başvurulması üzerine İlk Derece Mahkemesince ek kararla, karar düzeltme isteminin reddine karar verilmiş olup, verilen bu ek karar davalı ... vekili temyiz edilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, dilekçelerin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

1. İlk Derece Mahkemesinin 03.04.2024 tarihli ek kararıyla karar düzeltme isteminin reddine karar verilmiş ise de, karar düzeltme isteminin değerlendirilmesi, temyiz incelemesini yapan Yargıtay Dairesinin yetkisinde olup İlk Derece Mahkemesinin karar düzeltme isteminin kabul ve reddine dair karar verme yetkisi bulunmadığından, İlk Derece Mahkemesinin karar düzeltme isteminin reddine dair ek kararının ortadan kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.

2. Davalı ... vekilinin bozma ilamına yönelik karar düzeltme itirazlarının incelenmesine gelince; Dosya muhtevasına, dava evrakı ile tutanaklar münderecatına, Yargıtay ilâmında açıklanan gerektirici sebeplere göre yerinde olmayan ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 440 ıncı maddesinde yazılı hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, İlk Derece Mahkemesinin karar düzeltme isteminin reddine dair 03.04.2024 tarihli ek kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

Davalı ... vekilinin karar düzeltme isteminin yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle REDDİNE,

1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesi uyarınca takdiren 2.505,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye irad kaydına,

Davalı ... tarafından yatırılan 891,50 TL peşin harcın ret harcına mahsubuna,

28.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/7979
Karar No: 2020/6861
Karar Tarihi: 25.06.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/7979 E.  ,  2020/6861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Müştekinin beyanına göre, iş yerine 30/09/2014 günü 03.10-08.50 saatleri arasında girilerek, 350 paket sigara ve Samsung telefonun çalınması şeklinde gerçekleşen olayda, telefonun IMEI numarasından hareketle yapılan tespitte, suça konu telefonun olaydan sonra ilk olarak aynı gün saat 05.33'te suça sürüklenen çocuğun kullandığı hattın takılarak kullanıldığının ve UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre; suç tarihinde gece vaktinin saat 06.00'da sona erdiğinin, bu suretle hırsızlık suçunun gece vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 25/06/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.