Esas No: 2014/13832
Karar No: 2014/13376
Karar Tarihi: 15.10.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/13832 E.  ,  2014/13376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MALATYA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/04/2014

NUMARASI : 2014/168-2014/247

Taraflar arasında görülen tazminat ve ecrimisil alacağı davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı-birleşen davada davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı tarafından müvekkili aleyhine açılan müdahalenin önlenmesi davası neticesinde, müvekkilinin davalı H.. B..'e ait 527 parselin 2.696 m²'sini kullandığı ve bu alana tecavüzünün bulunduğu gerekçesiyle müdahalenin men'ine karar verildiğini ancak müvekkilinin müdahalenin men'i kararı verilen alanda diktiği ve yetiştirdiği ağaçların bulunduğunu, bu ağaçların değerinin tespiti amacıyla mahkemeye başvurduğunu, yapılan tespitte müvekkilinin yetiştirdiği 46 adet ağacın bedellerinin toplamının 12.053,00 TL olduğunun tespit edildiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 12.503,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada ise davacı (asıl davada davalı) vekili dava dilekçesinde; asıl davaya konu yapılan ağaçlardan elde ettiği haksız kazanç nedeniyle dava tarihinden geriye doğru 4 yıllık (fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak) 5.000 TL ecrimisil bedelinin faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece; asıl davanın kısmen kabulü ile 2.904,79 TL'nin, dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı Hüseyin'den tahsili ile davacı Mehmet'e ödenmesine; birleşen davada ise 1.152,56 TL'nin, dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte, davalı Mehmet'ten tahsili ile davacı Hüseyin'e ödenmesine dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine Dairemizin 19.12.2013 tarih ve 2013/15283-18350 sayılı ilamı ile “Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı (birleşen davada davalı) vekilinin tüm, davalı (birleşen davada davacı) vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.Davalı (birleşen davanın davacısı) 25.02.2013 havale tarihli dilekçesinde, zamanaşımı itirazında bulunmuştur. Mahkemece davalı (karşı davacı) vekilinin zamanaşımı itirazı hususunda bir karar verilmemesi doğru görülmemiştir, bozmayı gerektirmiştir.” gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyulmak suretiyle yapılan yargılama neticesinde, meni müdahale davasının 03.12.2009 tarihinde kesinleştiği iş bu davanın ise 07.02.2011 tarihinde açıldığı bu suretle 1 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçesiyle davanın zamanaşımı nedeniyle reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı-birleşen davada davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

02.02.1991 gün, 1990/1 E-1991/1 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği üzere iade borcunun kapsamını belirlemede öncelikle fakirleşme ve zenginleşme zamanının tespit edilmesi gerekir. Sebepsiz zenginleşme nedeniyle iade isteminde bulunabilmek için bir tarafın malvarlığının diğer tarafın malvarlığı aleyhine çoğalması gerekir. Bu azalma ve çoğalma dava konusu taşınmazın davacı tarafından davalıya teslim edildiği tarihte gerçekleştiğinin kabulü zorunludur.

Malvarlığı henüz zenginleşene verilmeden, davalının sebepsiz iktisabından ve bunun doğal sonucu olarak geri almaya ilişkin dava hakkından bahsedilemez. Dava hakkının doğmadığı hallerde ise BK.nun 66. maddesinde öngörülen zamanaşımının uygulanması düşünülemez.

Bu bağlamda, her ne kadar; davaya konu edilen ağaçların bulunduğu taşınmazla ilgili davacı aleyhine verilen men'i müdahale kararı 03.12.2009 tarihinde kesinleşmiş ise de,yukarıda da ayrıntılı olarak belirtildiği üzere davacının davaya konu taşınmazdan fiilen hangi tarihte ayrıldığının duraksamasız olarak tespit edilemediği anlaşılmaktadır.

Bu durumda mahkemece; meni müdahale kararının hangi tarihte infaz edildiğinin eş bir deyişle davaya konu taşınmazın davalıya teslim edildiği tarihin tespiti ile fiilen taşınmazın davalıya teslim edildiği tarih ile iş bu davanın açıldığı tarih itibariyle yasada öngörülen 1 yıllık zamanaşımı süresinin dolmadığının tespiti halinde işin esasına girilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken bu hususlarda araştırma yapmadan, eksik inceleme ile davanın reddi doğru görülmemiştir

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.