erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/35825
Karar No: 2017/4841
Karar Tarihi: 24.05.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/35825 E.  ,  2017/4841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Suça konu emval yediemine alındıktan sonra büyük kısmının köyün özel ihtiyacı için ihtiyar heyeti tarafından yakılarak yok edilmiş olması nedeniyle, arta kalan emval ile mevcut dipkökler üzerinde yapılan bilirkişi incelemesi sonucunda, bilirkişinin raporuna göre sanıkların kestikleri emvalin, yakacak nitelikli ağaçların yan dalları ile dip kısımlarından elde edilmiş olup aynı zamanda kesilen ağaçların hayatını yitirdiğinin açıklanması ile olay yerinde jandarma tarafından tutulan 07.12.2011 tarihli tutanak içeriğinden sanıkların 14 adet ağacı dipten kesip 1 adet ağacı da kökünden sökmüş olduklarının belirtilmesi karşısında mahkemenin takdir ve uygulamasında bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki 1 numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1) Sanıklar ... ve ... hakkında verilen hükümlere ilişkin yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanıkların temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında verilen hükme ilişkin yapılan incelemede;

Başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden reddine, ancak;

Nakil aracının henüz emval yüklenmeden yediemine alındığı ve suçta kullanılmamış olması nedeniyle müsaderesine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 24/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/27634
Karar No: 2010/8806
Karar Tarihi: 12.04.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/27634 E.  ,  2010/8806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 6. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/08/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı merci kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vasisi vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 54. maddesi gereğince; mümessili olmayan bir tutuklu veya hükümlü aleyhine takip yapılması halinde mümessil tayini vesayet makamına ait olmadıkça, icra müdürü bir mümessil tayin etmesi için kendisine münasip bir mühlet verir ve takibi bu sürenin bitmesine bırakır. M.K.'nun 357. maddesi gereğince borçlu bir yıl veya daha fazla hürriyeti bağlayıcı bir ceza ile mahkum olmuş ise, icra memuru, hükümlüye bir vasi tayin edilmesini vesayet makamından ister. Vasi tayin edilinceye kadar hükümlüye karşı başlamış olan takip durur.

Borçlu vasisinin 14/01/2009 tarihinde icra mahkemesine yaptığı başvuruda 26/11/2007 tarihinden itibaren Çorum Cezaevi'nde hükümlü olarak bulunduğunu, bu nedenle hiç oturmadığı adreste (......Mah.. sokak . Dikmen/Ankara'da) yapılan tebliğ işleminin ve müteakip tebliğ işlemlerinin geçersiz olduğunu ileri sürmüştür.

Mahkemece, anlaşmazlığın çözümü için İİK'nun 54. madde koşullarında işlem yapılıp yapılmadığı yöntemince incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar vermek gerekirken eksik inceleme ile yazılı gerekçe ile sonuca gidilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ  : Borçlu vasisi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 12/04/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/14628
Karar No: 2011/15451
Karar Tarihi: 07.12.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/14628 E.  ,  2011/15451 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine ilişkin kararın davacı vekilince süresinden sonra temyiz edilmesi üzerine temyiz istemin süreden reddine karar verilmiş bu karar da davacı vekilince temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalıdan satın aldığı fotokopi makinasının arızalandığını, müvekkilinin davalıya arızanın giderilmesi, bunun mümkün olmaması halinde ise ayıplı malın yenisi ile değiştirilmesi ya da bedelinin iadesi için ihtarname çektiğini, daha sonra faturada belirtilen ve sipariş edilenden farklı bir malın teslim edildiğinin anlaşıldığını belirterek sözleşmenin feshini, malın davalıya iadesini, davalıya ödenen 5.800.00 TL.nin faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda davacıya sipariş edilmiş ürünün satılıp teslim edildiği, üründe bir arıza olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiş, mahkemece 29.12.2010 tarihli ek karar ile temyiz talebinin süre yönünden reddine karar verilmiş, ek kararın 06.01.2011 tarihinde davacı vekiline tebliğinden sonra davacı vekilinin 24.08.2011 havale tarihli dilekçe ile eski hale getirme talebi üzerine mahkemece, 08.09.2011 tarihli ek karar ile davacı vekilinin talebi değerlendirilmek üzere dosyanın Yargıtay Hukuk Dairesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre temyiz isteminin reddine ilişkin 29.12.2010 günlü ek kararda bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle yerel mahkemenin, davacı vekilinin temyiz talebinin reddine ilişkin, 29.12.2010 günlü ek kararının ONANMASINA, 07.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/230
Karar No: 2023/416
Karar Tarihi: 02.03.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/230 E.  ,  2023/416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/222 E., 2022/349 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen manevi tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca; Yargıtayın bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verilmesi halinde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinde öngörülen kesinlik sınırına tabidir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre, İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen kararda reddedilen ve temyize konu edilen toplam miktar 75.000 TL olup karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,02.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/31742
Karar No: 2017/15477
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/31742 E.  ,  2017/15477 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2016/1876
Karar No: 2016/9296
Karar Tarihi: 04.10.2016

**8. Ceza Dairesi         2016/1876 E.  ,  2016/9296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine göre sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Sanığa yüklenen suçun kesintisiz suçlardan olması nedeniyle, suç tarihinin hukuki kesintinin gerçekleştiği 01.04.2008 iddianame tarihi olacağı gözetilmeden, gerekçeli karar başlığında 21.09.2007 olarak yazılması,

2- 5237 sayılı TCK.nun'da cezaların içtimaına dair bir düzenleme bulunmadığı gözetilmeden, sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilme adli para cezaları ile doğrudan verilen adli para cezalarının toplanmasına karar verilmesi

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 01.04.2008 olarak düzeltilmesi ve hükümlerden TCK.nun 50 ve 52. maddelerinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "sanığa verilen kısa süreli hapis cezası, sanığın ekonomik ve sosyal durumu göz önüne alınarak TCK.nun 50/1-a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesine, TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca sanığın ekonomik ve sosyal durumu göz önüne alınarak bir gün karşılığı takdiren 20,00 TL'den hesaplanarak sanığın neticeden 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığın ekonomik ve sosyal durumu gözönüne alınarak hapis cezası yanında tayin olunan adli para cezasına esas alınan 4 günün, TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca bir gün karşılığı takdiren 20,00 TL'den hesaplanarak sanığın 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin yazılması ve hükümlerdeki taksitlendirmeye ilişkin bölümden “3.080,00 TL” ibaresinin çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 04.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/13771
Karar No: 2014/6949
Karar Tarihi: 20.03.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/13771 E.  ,  2014/6949 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/67087

Mahkemesi : İnegöl 2. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 10/01/2013

Numarası : 2012/714 - 2013/19

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına ve oluşa göre, sanığın, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi uyarınca, daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş bulunan 18 yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş sanıkların kısa süreli, diğer sanıkların ise otuz gün ve daha az süreli hapis cezalarının aynı maddenin birinci fıkrasında yazılı yaptırımlara çevrilmesi zorunlu olup, adli sicil kaydındaki cezalarında hapis cezasına mahkumiyeti bulunmayan ve 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilen sanık hakkında, hapis cezasının aynı maddenin birinci fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlara çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre;

Sanığın TCK'nın "53. maddenin (1) numaralı fıkrasının (c) bendindeki hak ve yetkileri kullanmak yönündeki yoksunluğuna, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından "koşullu salıverilmesine kadar" diğer kişiler yönünden ise, "hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar" karar verilmesi gerektiği gözetilmeden 53. maddenin (3) numaralı fıkrasına aykırılık oluşturulması

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 20/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/24016
Karar No: 2014/14287
Karar Tarihi: 22.05.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/24016 E.  ,  2014/14287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Temyize gelmeyen sanık ...’ın gerekçeli kararın tebliğ edildiği tarihte asker olduğu babası tarafından bildirildiği halde, tebligatın babasına yapıldığı, askeri şahıslara tebligatın 7201 sayılı Tebligat Kanununun 14. maddesinin 1. fıkrası ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 22. maddesi hükümleri uyarınca kıta komutanı ve kurum amiri gibi en yakın üste yapılması gerektiğinden, sanığın babasına yapılan tebligatın usulsüz olduğu anlaşılmakla, sanık ...’a gerekçeli kararın tebliğ işlemleri yapıldıktan sonra verildiği taktirde temyiz dilekçesi ile birlikte dosyanın incelenmek üzere dairemize gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 22.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/5060
Karar No: 2019/17112
Karar Tarihi: 26.11.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/5060 E.  ,  2019/17112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal etme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Tüm dosya kapsamına göre;...’da kış saati uygulamasının gece 18.38’de başladığı, sanıkların müştekinin ikametine 20:00 sıralarında girdiği, olay yeri yakalama tutanağına göre 20:10 da yakalandıkları, bu nedenle suçun geceden sayılan zaman diliminde gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanıklar hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından hükmolunan cezalarda 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi ve 116/4. maddesi uyarınca arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafii, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca ceza süresi yönünden kazanılmış haklarının korunmasına, 26/11/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/20830
Karar No: 2017/3641
Karar Tarihi: 25.04.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/20830 E.  ,  2017/3641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılna incelemede,

Sanığın şikayet tarihi itibariyle borçlu şirketin hukuken ve fiilen yöneticisi olmadığı anlaşılmakla, sanığın beraatine karar verilmesi yerine yazılı şekilde cezalandırılmasına karar verilmesi,

Kabule göre de;

1)02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 333/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-İİK’nın 333/a maddesindeki suçun oluşması için, takibin kesinleştiği tarih itibariyle şirketin ödeme gücüne sahip olmasına rağmen hukuken veya fiilen yönetim yetkisine sahip olan yetkilisinin alacaklıyı zarara uğratmak kastiyle borcu ödememesi, ayrıca bu eylemin başka bir suçu oluşturmaması gerektiği cihetle, öncelikle borçlu şirkete ait ticari defterler, kayıtlar ve banka hesapları üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılıp, sonucuna göre hukuki durumunun takdiri gerekirken, takibin kesinleştiği tarih itibariyle borçlunun ödeme gücünü tespit etmeyen bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

3-Hükmün gerekçesinde hapis cezasının adli para cezasına çevrilerek sonuç adli para cezası belirtildiği halde, hükmün esasını teşkil eden ve tefhimle geçerlilik kazanan kısa kararda sadece hapis cezasının para cezasına çevrildiği belirtilmek suretiyle hükümle gerekçe arasında çelişkiye neden olunması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 25.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/4343
Karar No: 2015/8029
Karar Tarihi: 05.05.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/4343 E.  ,  2015/8029 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Şanlıurfa 3. İş Mahkemesi

Tarihi : 09/06/2014

Numarası : 2013/28-2014/256

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalılar vekili tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK'nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği görüşüldü;

1.Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2.Davacı, davalı iş ortaklığına ait şantiyelerde çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini, haftanın 7 günü 06.00-18.00 saatleri arasında ve genel tatillerde de çalıştığını belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla çalışma, genel tatil ve hafta tatili ücretlerinin tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekili, davacının işten ayrılış tarihi itibariyle bütün haklarının eksiksiz olarak ödendiğini, fazla çalışma yapılmadığını, yapılmışsa ücretlerinin de ödendiğini, dini bayramlarda izinli sayıldıklarını, hafta tatillerinde de izin kullandırıldığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesinin işveren tarafından haksız feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacının hafta tatili alacağına hak kazanıp kazanmadığı hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda; dosyaya sunulan belgelerden davacıya 2013 Ocak ayında 19 gün, Şubat ayında 3 gün, Nisan ayında 3 gün, Mayıs ayında 11 gün ve Temmuz ayında 2 gün olmak üzere hafta tatili izinlerinin toplu kullandırıldığı anlaşılmıştır.

Mahkeme bilirkişi raporu doğrultusunda verilen toplu izinlerin mazeret izni niteliğinde olduğunu belirterek hafta tatili alacaklarını hüküm altına almıştır. Bilirkişi hesaplamasını yaparken isabetli bir şekilde her ne kadar verilen toplu izinler mazeret izni niteliğinde olsa da izin tarihlerine denk gelen hafta tatillerini dışlamıştır. Ancak rapor denetlendiğinde 01/01/2013-22/05/2013 tarihleri arasında 16 hafta tatili alacağı bulunduğu kabul edilerek hesaplama yapıldığı anlaşılmıştır. Yukarıda da açıklandığı üzere davacının 2013 Ocak ayında 19 gün, Şubat ayında 3 gün, Nisan ayında 3 gün, Mayıs ayında 11 gün ve Temmuz ayında 2 gün hafta tatili izni kullandığı anlaşılmasına göre davacının 16 hafta tatilinde çalışmadığı açıktır. Kararın yeniden hesaplama yapılmak üzere bu yönden bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 05/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/23388
Karar No: 2023/6264
Karar Tarihi: 31.10.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/23388 E.  ,  2023/6264 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/2659E., 2019/1262K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 09.12.2019 tarihli ve 2019/2659 Esas, 2019/1262 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 294. maddesindeki ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.'', 5271 sayılı Kanun’un 295/1. maddesindeki “Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi ... içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.” şeklindeki düzenlemeler gözetilerek, sanığın 18.12.2019 tarihinde temyiz nedenlerini içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu; dilekçenin süre tutumu niteliğinde olmayıp gerekçeli karar tebliğinin talep edilmediği, sanığın temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermediği ve aynı Kanun'un 295/1. maddesinde belirtilen süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren ek dilekçe de sunmadığı anlaşılmakla; sanığın temyiz isteminin aynı Kanun'un 298. maddesi uyarınca REDDİNE, dava dosyasının aynı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Ankara 29. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.