erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/7361
Karar No: 2018/3319
Karar Tarihi: 22.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/7361 E.  ,  2018/3319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında isnat edilen İİK’nın 338/1. maddesinde düzenlenen “gerçeğe aykırı beyanda bulunma” suçunun oluşabilmesi için, borçlunun; aleyhine başlatılan bir icra takibi nedeniyle İcra İflas Kanunu’na göre istenmesi nedeniyle, süresi içerisinde verdiği ve bu Kanun’un 74 üncü maddesindeki unsurları da içermek suretiyle geçerli olan mal beyanındaki bildirimlerin, kasıtlı şekilde gerçeğe aykırı olarak yapılmasının gerekmesi karşısında; sanığın icra takip dosyasına ibraz ettiği 07.07.2014 tarihli mal beyanı dilekçesinde bildirmediği taşınmazlar üzerinde hacizler olduğunun anlaşılması karşısında, taşınmazın değeri saptanıp, satılması halinde diğer dosya borçlarını karşıladıktan sonra bu dosya borcu yönünden bir meblağ kalıp kalmadığı belirlenerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken eksik kovuşturmayla yetinilerek yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 338. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 22/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/12809
Karar No: 2017/3315
Karar Tarihi: 09.03.2017

**8. Hukuk Dairesi         2016/12809 E.  ,  2017/3315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Katılma Alacağı

K A R A R

Hükmü temyiz eden davacı vekili Av....,...Aile Mahkemesi'ne verdiği 23.02.2017 havale tarihli dilekçesi ile temyiz isteğinden feragat ettiğini bildirmiştir. Ne var ki anılan imzalı dilekçede kimlik tespiti yapılmamıştır. Mahkemece, temyizden feragat dilekçesinin davacı vekili tarafından verilip verilmediği hususundaki tereddütün giderilmesi ve tarafların bu sebeple oluşabilecek kayıplarının önlenmesi bakımından davacı vekili Av....'nun anılan dilekçe nedeniyle usulüne uygun kimlik tespiti yapıldıktan sonra, temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Yerel Mahkemesi'ne GERİ ÇEVRİLMESİNE 09.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildil
Esas No: 2024/14882
Karar No: 2025/604
Karar Tarihi: 16.01.2025

**9. Hukuk Dairesi         2024/14882 E.  ,  2025/604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/29 E., 2024/294 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda Dairece, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341/2 hükmü uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250,00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1-(b) hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta; 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2021 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki ücret tespitinin ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373/4 hükmü uyarınca bozmaya uyularak verilen kararda temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple,

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

16.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/854
Karar No: 2010/6924
Karar Tarihi: 04.05.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/854 E.  ,  2010/6924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan 14-15 yaşlarında 390 adet dut ağacının bulunduğu yerinde yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucunda tespit edilmesine rağmen bu ağaçlar yönünden herhangi bir bedele hükmedilmemiştir. Mahkemece kamulaştırılan kısımda kalan bu ağaçların yaş ve cinsleri itibari ile maktuen fiyatlarının İlçe Tarım Müdürlüğünden sorularak tespit edilen değerin bedele eklenmesi gerekirken elde edilecek ürünün ekonomik bir değeri olmayacağı gerekçesine dayanan rapora göre karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 04.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/8286
Karar No: 2018/2233
Karar Tarihi: 12.03.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/8286 E.  ,  2018/2233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerle davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin, davalı şirkete trafik sigortalı ve dava dışı sürücü idaresindeki araçta yolcu konumunda iken 04.06.2006 tarihinde aracın bozuk satha girmesi sonucu hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığını, davalı şirketin 18.500,00 TL ödeme yaptığını belirterek, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile 10.000,00 TL maddi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının % 10 maluliyetine dair raporu gereği ödeme yapıldığını, kazadan iki yıl sonra alınan rapordaki maluliyet durumunun kaza ile ilgisi bulunmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.Mahkemece, davacının 04/06/2006 tarihinde meydana gelen trafik kazası sonucu kendisinde meydana geldiğini ileri sürdüğü sırt ağrısı ve anksiyete şikayetlerinin, kaza tarihinden yaklaşık 2 yıl sonra meydana çıkmış olmasının zarar ile fiil arasında illiyet bağının bulunmadığı anlamını taşıdığı, bu hususun ATK Genel Kurul raporunda da teyit edildiği gerekçesi ile ispat edilemeyen davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, özellikle uzman bilirkişi raporlarında davacıda tespit edilen vertebra kırığının dava konusu olay ile illiyet bağının kurulamayacağının belirtilmesine göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 8,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 12.3.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/4668
Karar No: 2011/7347
Karar Tarihi: 09.05.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/4668 E.  ,  2011/7347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, SGK başkanlığına devredilen Emekli sandığından emekli olan dava dışı ... ...'ın 15.11.2003 tarihinde vefat ettiğini, ilgilinin vefatına rağmen ölüm tarihinden sonra emeklinin oğlu ... ...'ın babası olan emekli adına davalı bankaya müracaat ederek bankamatik kartı aldığı, daha sonra kartın geçerlilik süresini uzattıı böylece emekli maaşını düzenli olarak tahsil ettiğini böylece kurumun 24.521,74 Tl yersiz maaş ile vergi iadesi ödendiğini, yersiz kullanıma ödeme tarihinden itibaren 9.542,93 Tl işlemiş faiz olmak üzere kurumun zarara uğradığını, ... ... 4.800 Tl havale ile 4.215,60 Tl icra takibi ile tahsil edildiğini ileri sürerek 15.124,77 Tl yersiz maaş,377,37 Tl vergi iadesi, 192,23 Tl vergi iadesi işlemiş faizi, 9.542,93 Tl de ödeme tarihinden dava tarihine kadar işlemiş olan faizin faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 15.128,77 Tl maaş ve 377,37 Tl vergi iadesinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile, 9542,93 Tl maaş faizi 192,23 Tl vergi iadesi faizinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine , fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı tarafından açılan davada talep edilen faiz harçlandırılmadığından fazlaya ilişkin talebin reddi ile davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma gerektirir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK.nun 438/7. maddesi gereğidir.

SONUÇ:Birinci bent gereğince davalının tüm temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın ‘Hüküm’ başlıklı bölümünün (6) no’lu bendinin tamamen karardan çıkartılmasına hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 9.5.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/2120
Karar No: 2019/5822
Karar Tarihi: 27.11.2019

**6. Ceza Dairesi         2019/2120 E.  ,  2019/5822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 18/06/2019 tarihli görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesince verilen karar 31.12.2013 tarihinde sanık ...'a tebliğ edilmesine karşın, sanık savunmanının CMK'nin 291/1. maddesinde öngörülen süre geçtikten sonra 05.02.2014 tarihinde sunduğu dilekçe ile temyiz talebinde bulunduğunun anlaşılması karşısında, temyiz talebinin aynı Kanununun 298. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

2-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazının incelenmesine gelince;

Sanık hakkında açılan kamu davasında, alacağın tahsili amacıyla yakınana tehdit eyleminin gerçekleştiğinin belirtilmesi karşısında; sanığın eyleminin daha az cezayı gerektiren hal ve/veya yağma suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracalığı ile 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 27/11/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/15976
Karar No: 2012/21765
Karar Tarihi: 27.11.2012

**6. Ceza Dairesi         2012/15976 E.  ,  2012/21765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın yağma suçunu işledikten sonra yakında bulunan araca binerek uzaklaştığı ve yüklenen suçu birden fazla kişiyle işlediği halde hakkında TCY'nın 149/1-c maddesinin uygulanmaması temel ceza belirleme gerekçesi karşısında sonuca etkili bulunmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 27.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/11954
Karar No: 2015/28966
Karar Tarihi: 28.09.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/11954 E.  ,  2015/28966 K.**

**"İçtihat Metni"**

Güveni kötüye kullanma suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 155/1, 62/1, 52/2 ve 50/1-a maddeleri gereğince 80 Türk lirası ve 3.000,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına dair Asliye Ceza Mahkemesinin 06/01/2015 tarihli ve 2014/235 esas, 2015/9 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 18.05.2015 gün ve 2015-10352/32490 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.06.2015 gün ve 2015/186612 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, annesini arama bahanesiyle mağdurun cep telefonunu alan sanığın, görüşmeyi yaptıktan sonra olay yerinden kaçması şeklinde gerçekleştiği kabul edilen olayda, sanığın eyleminin Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 12/06/2012 gün ve 2011/15-440 esas, 2012/229 sayılı kararında da açıklandığı gibi "hırsızlık" suçunu oluşturacağı gözetilmeden suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde "güveni kötüye kullanmak" suçundan mahkumiyet hükmü kurulmasında isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanığın, annesini arayacağını söyleyerek mağdurdan geçici olarak aldığı cep telefonunu iade etmeyerek sattığının iddia edildiği olayda; Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 12.06.2012 tarih ve 2011/15-440 Esas- 2012/229 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, başlangıçtan itibaren hırsızlık kastıyla hareket ettiği anlaşılan sanık ile şikâyetçi arasında yasa koyucu tarafından güveni kötüye kullanma suçunun oluşması için aranan nitelikte, zilyetliğin devrine ilişkin, tarafların aldatılmamış özgür iradeleriyle kurulan ve hukuken geçerli olan bir sözleşme, dolayısıyla hukuksal anlamda geçerli bir zilyetlik devrinin bulunduğundan ve sözleşme sonucu meydana gelmiş olan güvenden söz edilemeyeceğinden, sanığın eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 141/1. maddesinde öngörülen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı kanunun 155/1. maddesinde yer alan güveni kötüye kullanma suçundan uygulama yapılması nedeniyle kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden Asliye Ceza Mahkemesi’nin 06.01.2015 tarih ve 2014/235-9 sayılı hükmünün aleyhe sonuç doğurmamak ve yeniden yargılama yapılmamak üzere 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/7055
Karar No: 2016/10342
Karar Tarihi: 10.11.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/7055 E.  ,  2016/10342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sırasında davalı ... Kimya Sanayi Ticaret A.Ş. vekili tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Red talebini inceleyen merci tarafından verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davalı şirket vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen dava sırasında davalı şirket vekili tarafından sunulan 30.12.2015 tarihli dilekçe ile özetle; "...mahkeme hakiminin, tanıkların beyanlarını tutanaklara eksik yazdığını, bazı beyanları ise hiç yazmadığını, bu yöndeki itirazlarınında sürekli reddedildiğini, sert sözlerle ikaz edildiğini, 17.12.2015 tarihli oturumda davacı asilin aleyhte beyanda bulunduğu halde mahkeme hakiminin duymadığını belirterek tutanağa geçmediğini, kendilerinin ve diğer davalı ... vekilinin ısrarı üzerine asili yönlendirmek suretiyle yeniden soru sorup lehe beyanları tutanağa geçtiğini, davacının tüm tanıklara soru sormasına izin verildiği halde kendilerine izin verilmediğini, hakimin davacının davasına inanarak yargılama yaptığını, yargılama bitmeden kararını verdiğini, savunma haklarının kısıtlandığını, mahkeme hakiminin tarafsızlığından şüphe edildiğini..." belirterek reddi hakim talebinde bulunmuştur

Reddedilen hâkim tarafından, talebin reddinin gerektiği yönünde görüş belirtilmesi üzerine dosyayı inceleyen merci tarafından reddi hakim talebinin reddine, reddi hakim isteyen davalının 550,00.-TL disiplin para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin verilen karar davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına göre, hakimin reddi için ileri sürülen hususlar HMK’nın 36. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden değildir. Açıklanan nedenlerle yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 10.11.2016 günü oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/18885
Karar No: 2019/1912
Karar Tarihi: 22.01.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/18885 E.  ,  2019/1912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 22/01/2019 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat ... ile karşı taraf adına Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

1-Dava yığılmasında reddedilen alacak kaleminin ayrıca değerlendirilerek, reddedilen manevi tazminat talebi nedeni ile red harcının mahsubu ile davacıya harç yükletilmesi davacı temyizi olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

2-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3-Davacı dava dilekçesinde, diğer alacakların yanı sıra davalıya gönderdiği ihtarname masraflarının da tahsiline karar verilmesini talep etmiş, mahkemece ihtarname masrafları ayrı bir alacak kalemi olarak hüküm altına alınmıştır.

Mahkemece ihtarname masraflarının yargılama giderleri kapsamında değerlendirilmesi gerekirken, ihtarname masraflarının ayrı bir alacak kalemi olarak tahsiline karar verilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nın geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ:

Hüküm fıkrasının 1/g bendi ile 7 numaralı bendinin çıkartılarak, yerlerine;

“g- İhtarname masraflarının yargılama giderleri içerisinde değerlendirilmesine,

7- Davacının yaptığı 1.400,65 TL. harç masrafının tamamı ile 363,07 TL. ihtarname masrafı, 124,00 TL. PTT. masrafı ve 400,00 TL. bilirkişi masrafı toplamı 887,07 TL. yargılama giderinden, kabul/red oranına göre belirlenen 805,00 TL. sinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, “ bentlerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalı yararına belirlenen 2.037,00 TL. vekalet ücretinin davacıya yükletilmesine, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 28.09.2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/ 8 K. sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, nispi temyiz harcının isteği halinde davalı şirkete iadesine, 22.01.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.