Esas No: 2017/26414
Karar No: 2019/22421
Karar Tarihi: 04.12.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/26414 E.  ,  2019/22421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesine davalı tarafından son verildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ve ödenmediğini iddia ettiği bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Taraflar arasında davacının fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram genel tatil ücretlerinin hesaplanması hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır. Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez. Aynı ilkeler, hafta tatili ile ulusal bayram genel tatil çalışmasının ispatı bakımından da geçerlidir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, tanık beyanlarına göre davacının alacakları hesaplanmış ise de, davacı tanıkları davalı işveren aleyhine dava açtıklarını beyan ettiklerinden husumetli olan tanık beyanlarının hükme esas alınması hatalıdır. Davalı tarafça da tanık dinletildiğinden ilgili alacakların davalı tanık beyanlarına göre değerlendirilmesi gerekir.

Buna göre, davalı tanık beyanlarına dikkat edildiği takdirde, davacının haftanın 6 günü çalıştığı 1 gün hafta tatilini kullandığı, çalışma saatlerinin kış dönemi 07.00-17.00 arası olup diğer dönemler 07.30-21.00 saatleri arası olduğu, yine dini bayramlar dışında kalan ulusal bayram resmi tatil günlerinde davacının çalıştığının kabulü dosya içeriğine uygun düşecektir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 04.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.