Esas No: 2022/87
Karar No: 2025/4369
Karar Tarihi: 12.05.2025

**12. Ceza Dairesi         2022/87 E.  ,  2025/4369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1929 E. 2020/1084 K.

DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

DAVATARİHİ : 26.12.2018

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEMYİZ EDENLER : Davacı, davalı vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Davalı vekilinin temyiz istemi yönünden; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 24.11.2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanun’un 42. maddesi ile değişik 362/1-a bendi uyarınca kesin olduğu belirlenmiştir.

Davacının temyiz istemi yönünden; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacının haksız gözaltı nedeniyle 105.000 TL maddi ve 100.000 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin, davacının gözaltında kaldığı süreçte kamu görevlisi olduğu ve maaşından herhangi bir kesinti yapılmadığı ancak ödenmeyen ek ders ücretleri yönünden maddi tazminata hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle 144.88 TL maddi ve 300 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacının ve davalı vekilinin istinaf başvurularının, davacının gözaltında kaldığı süreçte kamu görevlisi olduğu ve ek ders ücretine ilişkin kayıplarının muhtemel zarar kapsamında olduğu, bu itibarla maddi tazminat olarak hükmedilemeyeceği gerekçesiyle, maddi tazminata ilişkin hüküm fıkrası çıkarılıp yerine, ''maddi tazminat talebinin reddine'' ibaresi eklenip, manevi tazminat miktarı 200 TL'ye indirilmek suretiyle düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacının ve davalı vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacının temyiz sebepleri; ek ders ücretine ilişkin kayıplarının maddi tazminat olarak hükmedilmesi gerektiğine, hükmedilen tazminat miktarlarının eksik olduğuna ilişkindir. Davalı vekilinin temyiz sebepleri; davanın reddi gerektiğine, hükmedilen tazminat miktarlarının yüksek olduğuna, karar tarihinden itibaren faize ve reddedilen kısım üzerinden vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Aydın 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/50 Esas – 2018/2614 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçlundan 01.08.2016 - 04.08.2016 tarihleri arasında 3 gün gözaltında kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 03.07.2018 tarihinde kesinleştiği, gözaltı tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı tarafından aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, gözaltı süresinin mahsuba konu yapılmadığı, davacının gözaltında iken kamu görevlisi olduğu ve bu süreçte maaşından herhangi bir kesinti yapılmadığı ancak eksik aldığı ek ders ücreti yönünden maddi tazminata hükmedilmesi gerektiği kabulüyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince, kamu görevlisi olan davacının ek ders ücretine ilişkin kayıplarının muhtemel zarar kapsamında olduğu ve maddi tazminat dahilinde hükmedilemeyeceği gerekçesiyle, maddi tazminata ilişkin hüküm fıkrası çıkarılıp yerine, ''maddi tazminatın reddi'' ibaresinin eklenmesi ve manevi tazminat miktarının 200 TL'ye indirilmesi suretiyle düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

A. Davalı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden :

Karar tarihi itibariyle temyiz kesinlik sınırının 72.070 TL olduğu ve davacı lehine hükmedilen tazminat miktarının 200 TL olması nedeniyle davalı açısından hükmün kesin nitelikte olduğu görülmekle;

Davalı vekilinin temyizinin katılma yolu ile yapılmadığı da dikkate alınarak, 6100 sayılı HMK’nın 24.11.2016 tarih ve 6763 sayılı Kanun'un 42. maddesi ile değişik 362. maddesinin 1/a bendinde yer alan temyiz sınırı ve hükmedilen tazminat miktarına göre hükmün kesin olması nedeniyle, davalı vekilinin temyiz istemin CMK'nın 298. maddesi gereğince, Tebliğnameye aykırı olarak, olarak oy birliğiyle REDDİNE;

B. Davacı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden :

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, manevi tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararında davacı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Nazilli Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.05.2025 tarihinde karar verildi.