erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/30712
Karar No: 2017/11318
Karar Tarihi: 19.12.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/30712 E.  ,  2017/11318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

UYAP ortamında yapılan araştırmada aynı eylem nedeniyle sanık hakkında alacaklıları zarara uğratmak amacıyla mevcudu eksiltmek suçundan Malatya 1. İcra Ceza Mahkemesinin 2013/114 Esas ve 2013/115 Esas sayılı dosyalarının bulunması karşısında; suçun tek suç olup olmadığı ya da TCK’nın 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tespiti bakımından, anılan dosyaların birleştirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi zorunluluğu,

Kabule göre de,

1-Suça konu taşınmazların üçüncü şahsa devrinin, alacaklıları zarara uğratmak amacıyla yapılıp yapılmadığının tespiti açısından söz konusu taşınmazın tasarruf tarihindeki gerçek değeri ile satış değeri arasında fahiş fark olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılmadan, taşınmazın halen kimin kullanımında olduğu belirlenmeden, aralarında akrabalık bağı olup olmadığı tespit edilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

2-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 19/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/17441
Karar No: 2014/5350
Karar Tarihi: 19.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/17441 E.  ,  2014/5350 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada bozmaya uyularak verilen 26.09.2013 tarih ve 2012/96-2013/417 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait ayva bahçelerinin ”rşı davalı tarafından sigorta örtüsüne alındığını, 2007 yılı Nisan ayı içinde meydana gelen don olayı nedeniyle ayva ağaçlarındaki meyvelerin zarar gördüğünü, talep edilmesine rağmen davalı tarafından hasar bedelinin ödenmediğini ileri sürerek, şimdilik 12.400,00 TL’nin temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, don olayının meydana geldiği tarihte ağaçlardaki çiçeklenmenin devam ettiğini, meyve oluşumunun başlamadığını, bu nedenle hasarın teminat kapsamı dışında olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, iddia, savunma bilirkişi kurulu raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacıya ait ayva ağaçlarında meyve oluşumu döneminde nisan ayında meydana gelen don olayı nedeniyle hasar oluştuğu, rizikonun teminat kapsamı içinde kaldığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 12.400 TL'nin 30/11/2007 tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 635,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 19.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/17986
Karar No: 2022/20859
Karar Tarihi: 26.10.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/17986 E.  ,  2022/20859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hakaret

KARAR

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ile temyiz sebebine göre, dosya görüşüldü:

Anayasanın 40/2, 5271 sayılı CMK'nın 34/2 ve 232/6. maddeleri gereğince, kararlar ve hükümlere karşı başvurulabilecek yasa yolları, süreleri, sürelerin ne zaman başlayacağı, başvuru mercii, şekli ve sonuçlarının, kuşkuya yer vermeyecek şekilde ilgililere açıkça bildirilmesinin gerekmesi, anılan Kanun'un 294/1. maddesinde “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” şeklinde, 295/1. maddesinde ise "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir" biçiminde düzenlemeler bulunması, sanığın sunmuş olduğu temyiz dilekçesinin, hükmün hukuki yönüne ilişkin bir sebep içermemesi ve Bölge Adliye Mahkemesinde kurulan hükümde, temyiz başvurusunda hükmün neden dolayı bozulmasının istendiğine dair temyiz sebebi gösterilmesinin zorunlu olduğuna, gösterilmemesi halinde ise temyiz isteminin reddedileceğine dair bildirimin yer almadığının anlaşılması karşısında; sanığa yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda yapılacak meşruhatlı tebligatla, tebliğden itibaren yedi günlük süre içerisinde, yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz isteminin reddedileceği hususunda ihtar yapılması gerektiği,

Anlaşıldığından, sanık ...'in temyiz davası istemi hakkında KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA, yukarıda belirtilen şekilde sanık ...'e tebligat yapılarak, tebliğe ilişkin evrakın dosya içerisine konulması, temyiz nedenlerini içeren ek dilekçe verildiği takdirde ise bu hususta ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize yollanılmak üzere, dosyanın incelenmeksizin ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi'ne GERİ GÖNDERİLMESİNE, 26/10/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/8340
Karar No: 2019/9726
Karar Tarihi: 10.10.2019

**15. Ceza Dairesi         2019/8340 E.  ,  2019/9726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dikili ağaç, fidan yada bağ çubuğuna zarar verme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

İddianamedeki sevk maddelerine, temyizin kapsamına, tebliğname tarihi ile Yargıtay Kanunu'nun Değişik 14. maddesi ve Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 30.01.2019 tarih ve 2019/1 sayılı işbölümü kararı gereğince temyiz incelemesi Yüksek (8.) Ceza Dairesinin görevi dahilinde olduğundan dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE ve dosyanın ilgili daireye gönderilmesine, 10/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/11662
Karar No: 2016/7911
Karar Tarihi: 04.05.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/11662 E.  ,  2016/7911 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : 300 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Davacı vekilinin, davacı lehine hükmolunan vekalet ücretinin az olduğunu ve hatalı belirlendiğini belirterek karardaki vekalet ücretinin tavzih yoluyla düzeltilmesi talebinin 22.09.2014 tarihli ek kararla reddedilmesi ve ek kararın 22.10.2014 tarihinde tebliğ edilmesi nedeniyle, 24.10.2014 tarihli dilekçe ile ek karara karşı da temyiz yoluna başvurmuş ise de, tavzih talebinin reddine ilişkin karar CMK'nın 223. maddesi kapsamında bir hüküm niteliğinde olmayıp, temyize tabi olmadığı, itiraza tabi olduğu değerlendirilerek, davacı vekilinin temyizinin 03.06.2014 tarihli asıl karara yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan ve 21.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 2. maddesi ile değişik HUMK’un 427 ve ek 4. maddelerindeki temyiz sınırı ve talep edilen tazminat miktarına göre hükmün kesin olması nedeniyle, davacı vekilinin temyiz isteminin 1086 sayılı HUMK’un 432. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE, 04.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/19928
Karar No: 2022/20854
Karar Tarihi: 26.10.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/19928 E.  ,  2022/20854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hakaret

KARAR

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ile temyiz sebebine göre dosya görüşüldü:

Anayasanın 40/2, 5271 sayılı CMK'nın 34/2 ve 232/6. maddeleri gereğince, kararlar ve hükümlere karşı başvurulabilecek yasa yolları, süreleri, sürelerin ne zaman başlayacağı, başvuru mercii, şekli ve sonuçlarının, kuşkuya yer vermeyecek şekilde ilgililere açıkça bildirilmesinin gerekmesi, anılan Kanun'un 294/1. maddesinde “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” şeklinde, 295/1. maddesinde ise "Temyiz başvurusunda gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir" biçiminde düzenlemeler bulunması, sanığın sunmuş olduğu temyiz dilekçesinin, hükmün hukuki yönüne ilişkin bir sebep içermemesi ve Bölge Adliye Mahkemesince kurulan hükümde, temyiz başvurusunda hükmün neden dolayı bozulmasının istendiğine dair temyiz sebebi gösterilmesinin zorunlu olduğuna, gösterilmemesi halinde ise temyiz isteminin reddedileceğine dair bildirimin yer almadığının anlaşılması karşısında; sanığa yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda yapılacak meşruhatlı tebligatla, tebliğden itibaren yedi günlük süre içerisinde, yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz isteminin reddedileceği hususunda ihtar yapılması gerektiği,

Anlaşıldığından, sanık ...'ün temyiz davası istemi hakkında KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA, yukarıda belirtilen şekilde sanığa tebligat yapılarak, tebliğe ilişkin evrakın dosya içerisine konulması, temyiz nedenlerini içeren ek dilekçe verildiği takdirde ise bu hususta ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize yollanılmak üzere, dosyanın, incelenmeksizin ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi'ne GERİ GÖNDERİLMESİNE, 26/10/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/6195
Karar No: 2016/6630
Karar Tarihi: 04.04.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/6195 E.  ,  2016/6630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-İlk derece mahkemelerinin kararlarını bozup kaldırma yetkisi Hukuk Muhakemeleri Kanununun 428. maddesi ve Yargıtay Kanununun 1. maddesine göre münhasıran Yargıtay'a aittir. Mahkeme 05.02.2016 tarihinde tarafların boşanmalarına karar vermiş davacı ... 03.02.2016 tarihli temyiz dilekçesiyle davasından feragat etmiştir. Mahkeme tarafından 05.02.2016 tarihli ek karar ile davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmiş, ek karar davacı tarafından süresinde temyiz edilmiştir. Mahkemenin kendi kararını kendisinin kaldırması isabetsiz olduğundan 05.02.2016 tarihli ek kararın bozularak kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.

2-İşin esasının incelenmesine gelince; davacı ... 03.02.2016 tarihli dilekçesiyle davadan feragat ettiğini bildirdiğinden bu husus gözetilerek bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple mahkemenin 05.02.2016 tarihli ek kararının kaldırılmasına, hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 04.04.2016 (Pzt.)
Esas No: 2017/5786
Karar No: 2019/1805
Karar Tarihi: 12.02.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/5786 E.  ,  2019/1805 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1-4, 62/1, 50/4-1-a, 52/2-4, 53/6 maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin kusur durumuna ve eksik araştırmaya yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın idaresindeki otomobil ile geceleyin aydınlatma bulunan bölünmüş yolda sağ taraftaki park halinden hareket ederek az ilerdeki kavşaktan U dönüşü yapmak üzere sol şeride girerek manevra yaptığı sırada aynı yönden arkasından sol şeritten seyir halinde bulunan katılan ... idaresindeki motosikletin kendi aracının sol ön yan kısmına çarpıp 12,5 metre sürüklenmesiyle motosiklette bulunan katılanlardan birinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek, diğerinin ise 5. derece kırık meydana gelecek şekilde yaralanmasına asli kusurlu olarak sebebiyet verdiği olayda, alt sınırdan uzaklaşılmasında isabet bulunmakla birlikte iki sınır arasında temel ceza belirlenirken, cezanın alt ve üst sınırını oluşturan ceza miktarları, suçun işleniş biçimi, kusur durumu, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığının dikkate alınması esas olup, dava konusu olayda sanık asli kusurlu olmakla birlikte, kazanın meydana geliş biçimi, adalet, hakkaniyet ve nesafet kurallarına göre uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, teşditin derecesinde yanılgıya düşülerek alt sınırdan fazla uzaklaşılmak suretiyle ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA; 12/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/30652
Karar No: 2014/26935
Karar Tarihi: 24.09.2014

**4. Ceza Dairesi         2012/30652 E.  ,  2014/26935 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2010/311209

MAHKEMESİ : Manavgat 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/03/2010

NUMARASI : 2009/643 (E) ve 2010/280 (K)

SUÇLAR : İmar kirliliğine neden olma

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre ve yapı tatil zaptına atıf yapılan iddianame içeriğinde, ruhsata aykırı olarak kıyı kenar çizgisinde bina yapıldığından da söz edilmesi karşısında, sorumlulular hakkında 3621 sayılı Kıyı Kanununun 15. maddesine aykırılık suçundan zamanaşımı gerçekleşmeden işlem yapılması olanaklı görülerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-TCK'nın 184/1. maddesi uyarınca suçun unsurlarının tespiti açısından, suça konu taşınmazın mücavir alan içerisinde olduğunun belirtilmesi karşısında, özel imar rejimine tabi olup olmadığının araştırılmaması,

2-Taşınmazların yıkımına ilişkin encümen kararı ile ilgili Bölge İdare Mahkemesince yürütmeyi durdurma kararı verildiğinin anlaşılması karşısında, bu dosyanın akıbeti araştırılarak sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Yapı tatil zaptı ve iddianame içeriğine göre; sanığın suça konu yapıyı kıyı kenar çizgisi yaklaşma mesafesi içerisinde yaptığının iddia edilmesi ve inşaat mühendisinin hazırladığı 01.02.2010 tarihli raporda yapının kumsalda bulunduğunun belirtilmesi karşısında, öncelikle refakate kadastro teknik bilirkişisi alınarak mahallinde tekrar keşif yapılıp dava konusu yerin İmar mevzuatı içinde kalıp kalmadığı belirlenmek suretiyle sanığın inşa ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanunu'na göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, TCK'nın 184/4. maddesinin; "Üçüncü fıkra hariç, bu madde hükümleri ancak belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerlerde uygulanır" hükmü uyarınca, mücavir alanda anılan maddenin 1.fıkrasının uygulanmaması nedeniyle, suça konu binanın belediye mücavir alanında kalıp kalmadığı ve özel imar rejimine tabi olup olmadığının, kuşkuya yer vermeyecek biçimde saptanarak, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik incelemeyle beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan M.. B.. vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce kısmen yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas mahkemesine gönderilmesine, 24.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/169
Karar No: 2012/18152
Karar Tarihi: 11.09.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/169 E.  ,  2012/18152 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/4, 62, 50/1-a, 52/4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet,

Taksirle yaralama suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 226/2. maddesi uyarınca cezaya ek olarak güvenlik tedbirlerinin uygulanabileceği haller ilk defa duruşmada ortaya çıkarsa ek savunma hakkı verilmesi gerektiği, somut olayda ise, sürücü belgesinin geri alınmasının, yargılamanın başından beri verilen cezaya ek olarak uygulanabilir nitelikte olup, sürücü belgesinin fotokopisinin dosya içerisinde bulunduğu, düzenlenen kaza tespit tutanağında da sanığın sürücü belgesinin bulunduğunun işaretlenmiş olması karşısında sanığa ek savunma hakkı verilmeden TCK'nın 53/6. maddesi gereğince sürücü belgesinin geri alınmasının CMK'nın 226/2. maddesine aykırı olduğuna ilişkin tebliğnamedeki bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanığın kusurunun olmadığına, eksik inceleme yapıldığına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 11.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/5973
Karar No: 2015/24304
Karar Tarihi: 10.11.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/5973 E.  ,  2015/24304 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2014/346203

6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan sanık S.. K.. hakkında 25.01.2010 tarihli verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırı- larak hükmün açıklanmasına ve 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası uyarınca hükümlülüğüne ve müsadereye dair; İNEGÖL 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.06.2014 gün ve 2014/87 esas, 2014/464 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğ- name ile daireye gönderilmekle incelendi:

5271 sayılı CMK.nun 231/7, 11. madde ve fıkralarındaki düzenleme kar- şısında, denetim süresi içinde suç işlemesi sebebiyle hükmün açıklanması halinde hapis cezasının seçenek yaptırıma çevrilmesi mümkün olmadığı halde, yazılı şekilde hapis cezasının paraya çevrilmesine karar verilmesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçların oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, bir sebebe dayanmayan temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün (ONANMASINA), 10.11.2015 gü- nünde oybirliğiyle karar verildi.