erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2019/115
Karar No: 2020/2697
Karar Tarihi: 09.06.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/115 E.  ,  2020/2697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 14/06/2016 gün ve 2015/181 - 2016/176 sayılı kararı onayan Daire'nin 03/10/2018 gün ve 2016/14719 - 2018/5975 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 30. sınıfta tescil olunmak üzere "ROYAL MİNİ KUPLAR" marka başvurusunda bulunduğunu, TPMK Markalar Dairesince 556 sayılı KHK 7/1-b bendi kapsamında mesnet markalarla benzerlik taşıdığı gerekçesiyle başvurunun reddedildiğini, yapılan itiraz ile neticeten TPMK YİDK kararı ile "Çaylar, Buzlu çaylar. Sakızlar" emtiaları bakımından itirazın kabul edildiğini, diğer emtialar bakımından itirazın reddedildiğini, mesnet marka olarak gösterilen “royal” ibaresinin başvurusu yapılan marka ile benzer nitelikte olmadığını, müvekkilinin 29. sınıfta tescilli tanınmış "GOLF ROYAL" markasına dayalı kazanılmış hakları bulunduğunu ileri sürerek 06.03.2015 tarihli ve 2015-M-l 140 numaralı TPMK YİDK kararının reddedilen mal ve hizmetler yönünden iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPMK vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunmuştur.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, davanın kısmen kabulüne TPMK YİDK'nın 06/03/2015 tarih 2015-M-1140 sayılı kararının davacının itirazının kısmen reddi ile ilgili kısım yönünden kısmen "makarnalar, mantılar, erişteler, bal, arı sütü, propolis, toz şeker, kesme şeker, pudra şekeri, dondurmalar, yenilebilir buzlar, tuz, pekmez ürünleri" yönünden iptaline, fazlaya dair talebin reddine dair verilen karra taraf vekillerinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 38,50 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 477,45 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 09/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/26610
Karar No: 2014/19509
Karar Tarihi: 09.07.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/26610 E.  ,  2014/19509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet, temyiz isteminin reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin 04.01.2013 günlü temyiz isteminin reddine dair 11.01.2013 gün ve 2012/374-1838 sayılı ek karara yönelik 28.01.2013 tarihli temyiz istemi üzerine, Yargıtay'a gönderilmesi gereken dosyada, sonradan yapılan işlemlerin hukuken geçersiz olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Temyiz isteminin reddine dair 11.01.2013 gün ve 2012/374-1838 sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA, 09.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/3760
Karar No: 2019/6350
Karar Tarihi: 23.10.2019

**16. Ceza Dairesi         2019/3760 E.  ,  2019/6350 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Balıkesir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.09.2018 tarih ve 2018/274 - 2018/443 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 62, 53/1-2-3, 58/9, 63 ile 3713 sayılı TMK'nın 5/1 maddesi uyarınca mahkumiyet kararına yönelik istinaf başvurusu üzerine hükmün kaldırılması ile TCK'nın 314/2, 62, 53/1-3, 58/9, 63. maddeleri ve 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddesi uyarınca mahkumiyetine ilişkin karar

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre yapılan temyiz incelemesi sonunda dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre çocuğunu örgüte müzahir okula göndermenin ve zaman gazetesi aboneliğinin müsnet suç yönünden örgütsel faaliyet ya da delil olarak değerlendirilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Balıkesir 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/1844
Karar No: 2017/1022
Karar Tarihi: 01.03.2017

**(Kapatılan)21. Ceza Dairesi         2016/1844 E.  ,  2017/1022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında, mükellefiyetine ilişkin 2009 takvim yılı defter ve belgeleri ibraz etmediğinin iddia olunması, sanığın defter ve belgeleri açık adres ve kimlik bilgilerini veremediği kişilerde olması nedeniyle defter ve belgeleri ibraz edemediği şeklindeki savunması karşısında, dosya arasında bulunan vergi tekniği raporu ve eklerinden sanığın işyerinin tebligat tarihi itibariyle faal olmadığının anlaşılması, işyerinde vergi incelemesi yapılması zorunluluğu bulunmadığı, 213 sayılı Kanunun 139/2. maddesindeki istisnai şartların varlığının kabulü gerekeceği dikkate alınarak, sanığa yüklenen suçun tüm unsurlarıyla oluştuğu ve sübuta erdiği cihetle, mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın maddi delillerle desteklenmeyen suçtan kurtulmaya yönelik savunmasına dayanılarak yazılı şekilde beraatine hükmolunması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 6723 sayılı Yasayla değişik 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.03.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/14782
Karar No: 2014/20128
Karar Tarihi: 23.12.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/14782 E.  ,  2014/20128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, davalı ...'in, tapuda adına kayıtlı 726 ada 253 parsel sayılı taşınmazda ki binanın birinci kattaki dairesini yaptıran murisleri ...'e, noter tasdikli belgeyle vermeyi vaat ettiğini; ancak, mirasbırakanın sağlığında bu devrin gerçekleştirilmediğini, ölümünden sonra ise, davalı ... tarafından murisin mirasçılarından diğer davalı ...'a muvazaalı olarak temlik edildiğini ileri sürerek, miras payları oranında tapu iptal ve tescil isteğinde bulunmuşladır.

Davalılar, yapılan işlemlerin muvazaalı olmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalı ...'in, mülkiyeti kendisine ait taşınmazı mirasçılardan mal kaçırmak kastıyla bir başkası adına devretmesi iddiasının ancak ölümünden sonra mirasçıları tarafından ileri sürülebileceği; öte yandan, davacıların dayanmış olduğu resmi şekilde düzenlenmiş herhangi bir devir ya da devir vaadine yönelik bir belgenin de bulunmadığı; dava konusu edilen birinci kat dairenin bizzat muris tarafından yapıldığı yönündeki iddiayı kanıtlar şekilde herhangi bir delil ileri sürülmediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 23.12.2014 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılardan ... ve vekili Avukat ... ile temyiz edilenler vekili Avukat ... geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, davacıların dayandıkları 18.03.1981 tarihinde ... 2. Noterliği tarafından onaylanan "Beyan ve Muvafakatname" başlıklı belgenin, tek taraflı muvafakati içerdiği, mülkiyet hakkının devrini sağlayıcı nitelikte bir belge niteliğinde bulunmadığı gözetilerek, yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru olduğuna göre, davacıların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 28.12.2013 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz edilenler vekili için 1.100.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin ve aşağıda yazılı 0,90.-TL bakiye onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 23.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/1197
Karar No: 2022/794
Karar Tarihi: 15.02.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/1197 E.  ,  2022/794 K.**

**"İçtihat Metni"**

: Samsun Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın esastan reddine yönelik verilen hüküm davacı vekili tarafından duruşmalı temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. 15.02.2022 gününde yapılan tebligata rağmen taraflar adına gelen olmamış ve davalı vekili Av....'ün mazeret dilekçesi verdiği, dilekçesinde temyize cevap dilekçesini tekrar ettiği ve hükmün onanmasını talep ettiği görülmekle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz dilekçelerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddedeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 6100 sayılı HMK 373. madde hükümleri gözetilerek dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin ise bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, 15.02.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/17456
Karar No: 2025/2631
Karar Tarihi: 19.02.2025

**7. Ceza Dairesi         2021/17456 E.  ,  2025/2631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/937 E., 2016/49 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER : Beraat, mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanık hakkında ormanlık alanda izinsiz ağaç kesme ve işgal-faydalanma suçlarından kamu davalarının açıldığı, Mahkemece suç konusu yerde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda suça konu yerde ağaç kesildiğine ilişkin bir tespitin olmadığı anlaşılmakla,

Sanığın yargılama konusu eylemlerine göre belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66/1-e bendi gereği 8 yıllık olağan, aynı Kanun'un 67/4. maddesi gereği ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, anılan Kanun'un 66/1-e bendi gereği, zamanaşımını kesen son işlem olan,ağaç kesme suçu bakımından sanığın savunmasının alındığı 29.01.2015 tarihinden, işgal suçu bakımından ise sanık hakkında mahkûmiyet kararının verildiği 14.01.2016 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleştiğinin anlaşılması bozmayı gerektirmiştir.

Açıklanan nedenlerle sanık ile katılan vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1. maddesinin (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, suça konu yerde bulunan sabit tesis niteliğindeki yapıların 6831 sayılı Kanun'un 93/3. maddesi delaletiyle 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi gereğince müsaderesine, 19.02.2025 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2007/20130
Karar No: 2008/457
Karar Tarihi: 16.01.2008

10. Ceza Dairesi 2007/20130 E., 2008/457 K.

**10. Ceza Dairesi 2007/20130 E., 2008/457 K.**

**- UYUŞTURUCU VEYA UYARICI MADDE İMAL VE TİCARETİ**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 188 ]

- 3298 S. UYUŞTURUCU MADDELERLE İLGİLİ KANUN [ Madde 4 ]

**"İçtihat Metni"**

Uyuşturucu madde ticareti yapmak suçundan sanık Haluk hakkında İSTANBUL 10.Ağır Ceza Mahkemesi'nce yapılan yargılama sonunda 03.05.2007 tarih ve 2006/269 esas, 2007/113 karar sayı ile mahkumiyet kararı verildiği; hükmün sanık ve müdafii tarafından süresi içinde temyiz edildiği; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca bozma isteğiyle dava dosyasının tebliğname ekinde 06.11.2007 tarihinde Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

DOSYA İNCELENDİ, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık ve müdafiinin diğer temyiz itirazlarının reddine ancak;

1-3298 sayılı Kanunun 4. maddesinde " ham afyon, hazırlanmış afyon, tıbbi afyon ve müstahzarları Türk Ceza Kanununun uygulanmasında uyuşturucu maddelerden sayılır" dendiği, 13.1.1964 tarih 1963/2, 1964/2 sayılı İçtihadı birleştirme kararı uyarınca "765 sayılı TCK'nın 403/6. maddesinde sayılmayan maddelerin bu bent kapsamında değerlendirilemeyeceği" yine Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.1995 gün 1994/10-378 esas, 1995/73 sayılı kararlarında açıklandığı üzere 765 sayılı TCK'nın 403/6. maddesinde şiddet sebebi olarak sadece eroin, kokain, morfin, baz morfin sayılmış olup benzeri ibaresine yer verilmediği nazara alınarak, "afyon"un 765 sayılı TCK'nın 403/6. maddesinde sayılan uyuşturucu maddelerden olmadığı, bu güne kadar yapılan uygulamalar ile Dairemizce de benimsenmiş olması karşısında ve 01.06.2005 tarihinde 765 sayılı TCK'nın yerine yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın 188/4. maddesinde de 765 sayılı TCK'ya benzer bir şekilde düzenleme yapılıp şiddet sebebi olarak uyuşturucu veya uyarıcı maddenin eroin, kokain, morfin veya baz morfin olması halinde artırım yapılacağı belirtilmiş olmasına göre; dosya içerisinde mevcut Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulunun 19.02.2007 tarih ve 417 karar numaralı raporunda suç nedeniyle ele geçirilen maddenin ham afyon (afyon sakızı) olduğu ve "morfin" içerdiğinin belirtilmesi karşısında "afyon"un ayrıştırılması ile ortaya çıkan içerdiği maddelerin değil, kendisinin dikkate alınması gerekir.

Sonuç olarak; "afyon"un 5237 sayılı TCK'nın 188/4. maddesinde sayılan uyuşturucu veya uyarıcı maddelerden olmadığı dikkate alınmadan yazılı şekilde cezanın artırılması,

2- Suç konusu uyuşturucu maddeler ile hassas terazinin TCK'nın 54. maddesi yerine 53. maddesi uyarınca zoralımına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 16.01.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/7338
Karar No: 2022/6003
Karar Tarihi: 12.10.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/7338 E.  ,  2022/6003 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Çanakkale 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.01.2018 tarih ve 2017/421 - 2018/23 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK 314/2, 3713 sayılı Kanunun 3,5/1, TCK 62, 53/1-2-3, 58/9, 63/1 maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvuruların süresi,kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi,

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme taleplerinin yasal şartları oluşmadığından CMK'nın 299. maddesi gereğince REDDİNE,

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre çocuğunu örgüte müzahir okula göndermenin müsnet suç yönünden delil ya da örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede,

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafinin temyiz

dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Çanakkale 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE 12.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/20440
Karar No: 2012/40728
Karar Tarihi: 12.09.2012

**2. Ceza Dairesi         2012/20440 E.  ,  2012/40728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyete İlişkin Temyiz İsteminin Reddine

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Temyiz isteminin reddine dair 24/02/2010 tarihli ek kararda başvurulacak yasa yolunun süresi, sürenin başlangıcı, mercii ve şeklinin gösterilmediğinin anlaşılması karşısında, sanığın 05/04/2010 tarihli temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan temyiz incelemesinde;

Temyiz isteminin reddine dair 24/02/2010 gün ve 2008/404 E – 2009/19 sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA, 12/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/422
Karar No: 2010/2853
Karar Tarihi: 15.03.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/422 E.  ,  2010/2853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KONYA 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/10/2008

Taraflar arasında görülen davada;Davacı, kayden  maliki  olduğu  17414  ada  1  parsel  sayılı  taşınmaza  davalılar  tarafından  garaj ve bahçe  yapılmak  suretiyle  müdahale   edildiğini  ileri  sürerek , elatmanın  önlenmesine v e  eski  hale   getirilmesine  karar  verilmesini  istemiştir.

Davalılar, davacıya  ait   taşınmaza   müdahalelerinin  bulunmadığını, iyiniyetli   olarak  kendi  taşınmazlarını   kullandıklarını  belirterek  davanın  reddini   savunmuşlardır.

Mahkemece, çekişme   konusu  taşınmaza   tecavüzünün  imar  uygulaması ile  oluştuğu gerekçesiyle  tecavüzlü alan  üzerindeki ağaç  ve yapı  bedellerinin davalılara  ödenmesine  ve  davanın  kabulüne  karar  verilmiştir.

Karar, taraflarca süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ....raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve eski hale getirme isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, tecavüzün imar uygulaması neticesinde oluştuğu gerekçesiyle muhtesat ve ağaç bedelleri ödenerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillere göre, davalıların temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine,

Davacının temyiz itirazına gelince, çekişme konusu taşınmaza ilişkin ortaklığın giderilmesi davası, dosyadaki kayıt ve belgeler ile satış memurluğunun 04.07.1995 tarih ve 1995/39 sayılı kıymet takdir zaptına göre, yıkımı istenen muhtesat ve ağaçların bedelinin, ortaklığın giderilmesi ihalesi sonucunda satınalan davacı tarafından ödenmiş olduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda, 3194 Sayılı Yasa’nın 18. maddesi hükmünün bu anlamda uygulanmasına artık gerek kalmamıştır. Davalılar, eğer imar öncesi bir hakları var ise, ortaklığın giderilmesi nedeniyle yatırılan bedelden alma imkanına sahiptirler.

Hal böyle olunca, davanın  bir  bedel  ödenmeksizin tümüyle kabulüne karar verilmesi gerekirken, aksine düşüncelerle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulmuş olması yerinde değildir.

Davacının bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle HUMK’nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA,  alınan  peşin harcın  temyiz edene  geri  verilmesine, 15. 3.2010  tarihinde  oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/1766
Karar No: 2018/2816
Karar Tarihi: 26.09.2018

**16. Ceza Dairesi         2018/1766 E.  ,  2018/2816 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Suçtan kaynaklanan malvarlığı değerlerini aklama, Tefecilik, Vergi Usul Kanununa aykırılık

Hüküm : Sanığın atılı suçlardan CMK’nın 223/2-e maddesi gereğince beraatine

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Suçtan kaynaklanan malvarlığı değerlerini aklama suçundan doğrudan zarar görmesi söz konusu olmayan katılanın bu suçlardan açılan davaya katılmasına imkan bulunmadığından hukuki değerden yoksun katılma kararı da hükmü temyize hak vermeyeceğinden, katılan vekilinin bu suçtan kurulan hükme ilişkin temyiz isteminin CMUK’nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Tefecilik ve Vergi Usul Kanununa aykırılık suçlarından kurulan hükümlere gelince;

Sanık hakkında 2009 ve 2010 yıllarında gerçekleştirdiği iddia olunan eylemler nedeniyle Tefecilik ve Vergi Usul Kanununa aykırılık suçlarından Samsun 6. Asliye Ceza Mahkemesi ve Samsun 8. Asliye Ceza Mahkemesinde açılmış davalar bulunması karşısında sanık hakkında düzenlenen iddianame içerikleri de gözetildiğinde tüm davalar birleştirilerek sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 26.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.