erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2023/6050
Karar No: 2024/11152
Karar Tarihi: 18.11.2024

**5. Ceza Dairesi         2023/6050 E.  ,  2024/11152 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/2427 Esas, 2022/1544 Karar

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükmün temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın (2709 sayılı Kanun) 40 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 34 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 231 inci maddesinin ikinci fıkrası, 232 nci maddesinin altıncı fıkrası ve 291 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, merci, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin zorunlu olduğunun belirtilmesi ve 5271 sayılı Kanun'un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında, "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır", aynı Kanun'un "Temyiz gerekçesi" başlığını taşıyan 295 inci maddesinin birinci fıkrasında ise; "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir" şeklindeki düzenlemeler karşısında; 04.10.2022 havale tarihli dilekçe ile hükmü temyiz eden katılan vekiline 5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi gerektiğinin bildirilmediği gibi bu hususun meşruhatlı tebligat ile de ihtar edilmediği anlaşıldığından, katılan vekiline yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda usulüne uygun şekilde "5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca gerekçeli temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi halinde temyiz talebinin incelenebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceği" hususlarını içeren meşruhatlı tebligat ile gerekçeli kararın tebliğ edilmesi,

Temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verilmesi halinde ise bu hususta ek tebliğname düzenlenmesi sonrasında iadesinin temini için dosyanın Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 18.11.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2010/81
Karar No: 2010/7156
Karar Tarihi: 09.06.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/81 E.  ,  2010/7156 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Tarih : 21.5.2009

Nosu : 780-221

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek.Av.... ile davalı ... Otomotiv A.Ş.vek.Av.... ve diğer davalı Mercedes Benz Türk A.Ş.vek.Av....'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkilinin satın aldığı Mercedes Otomobilin arka tampon ve alt kısmında aracın nakledilmesi sırasında meydana gelecek nitelikte sürtünmeden kaynaklı hasar olduğunun tesadüfen öğrenildiğini, hasarın gizlenmesi amacıyla sprey boyayla boyandığını, bu nedenle araçta %20’lik bir değer kaybı meydana geldiğini belirterek satıcı ve ithalatçının ayıptan dolayı sorumlu olduğunu belirterek ihtar tarihinden itibaren ticari faiziyle alacağın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, aracın hasarsız şekilde teslim edildiğini, davacının kullanım hatasından dolayı hasarın doğduğunu, muayene ve ihbar yükümlülüğünün yerine getirilmediğini, aracı muayeneden geçirme yükümlülüğünü ihlal ettiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bilirkişi kurulunun görüşü de dikkate alındığında meydana gelen hasarın aracın yüklenip indirilmesi sırasında oluşabileceği gibi kullanma sırasında da oluşabileceği, ancak imalat hatasından kaynaklanmadığı, 2 ve 8 günlük ayıp ihbar sürelerine de uyulmadığı, hasarın davalılardan kaynaklı olduğuna dair ispata elverişli delil bulunmadığı belirtilerek davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalılar yararına takdir edilen 750.00.-TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara ödenmesine aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 09.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/5952
Karar No: 2022/17150
Karar Tarihi: 07.12.2022

**6. Ceza Dairesi         2022/5952 E.  ,  2022/17150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

Suça sürüklenen çocuğa yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 116/2, 119/1-c, 31/3. maddesinde düzenlenen iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 66/1-e ve 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık asli dava zamanaşımının, ilk mahkumiyet karar tarihi olan 30.03.2016 tarihinden hüküm tarihine kadar geçmiş bulunduğu gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 07.12.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/12327
Karar No: 2015/38227
Karar Tarihi: 09.03.2015

**6. Ceza Dairesi         2014/12327 E.  ,  2015/38227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanıkar ... ve ... savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre tayin edilen günde yapılan duruşma sonunda dosya okunarak gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ....'a gönderilen duruşma gününü bildiren davetiyeye, "tahliye olduğu"; sanık ... savunmanı Av. ...'e gönderilen duruşma gününü bildiren davetiyeye ise "adresten ayrıldığı" şerhi düşülerek Dairemize iade döndüğü sanık ... ile sanıklar ... ve .... savunmanı Av. ...'ın duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde duruşmaya gelmedikleri ve bir mazeret de bildirmedikleri anlaşılmakla,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar ... savunmanı, sanık .... ve savunmanı, sanık ....'nın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun ve takdire dayalı bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 09.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/38196
Karar No: 2017/16604
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/38196 E.  ,  2017/16604 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2015/5410
Karar No: 2016/955
Karar Tarihi: 22.02.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/5410 E.  ,  2016/955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının taahhüt ettiği tasarım-dizayn hizmetine karşılık müvekkilinin toplam 51.000,00 TL bedelli 6 adet çeki davalıya verdiği halde davalının edimini yerine getirmediğini ileri sürerek, davaya konu çeklerden dava öncesi tahsil edilen 30.11.2008 keşide tarihli 3.500,00 TL'lik çek bedelinin davalıdan 30.11.2008 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte istirdatına ve henüz tahsil edilmeyen diğer 5 adet çekten dolayı müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tesbiti ile çeklerin iptallerine ve davalının tazminata mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama aşamasın da çeklerin tahsil edilmesi nedeniyle herbir çekin tahsil edildiği tarihlerden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan istirdatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin 09.07.2008 tarihi itibariyle doğmuş bir nakit alacağına karşılık dava konusu çekleri davacıdan ciro yoluyla teslim aldığını, sözleşme ilişkisi kapsamında yapılacak bir işin karşılığı olarak verilmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davaya konu çekler nedeniyle 31.12.2008 tarih ve 62.620,96 TL bedelli faturanın düzenlendiğini savunan davalının fatura kapsamındaki hizmetin verildiğini ispatlayamadığı, bu nedenle dava konusu çeklerin bedelsiz kalmaları sebebiyle dava konusu edilen 6 adet çekten ötürü davacının davalıya borçlu olmadığının tesbiti ile davacı tarafça davalıya dava konusu çeklerden dalayı yapılmış bir ödemenin bulunmadığı gerekçesiyle de çek bedellerinin istirdatı isteminin ise reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/20717
Karar No: 2014/5686
Karar Tarihi: 09.04.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/20717 E.  ,  2014/5686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : EDİRNE 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/11/2012

NUMARASI : 2012/217-2012/395

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesi ile; müvekkili olan kooperatif tarafından yaptırılan inşaatlar henüz bitmeden kat irtifakı kurulduğunu, inşaatlar henüz %40 seviyesinde iken yüklenicinin sözleşmesini feshedilerek yeni bir yüklenici ile anlaşıldığını ve genel kurulda inşaatların %100 aşamasına getirilebilmesi için her üyeden 53.900 TL'nin tahsil edilmesine karar verildiğini, davalının ise yalnızca 2.000 TL ödeme yaptığını iddia ederek, bakiye 51.900 TL'nin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili duruşmadaki beyanında; davalının kooperatif üyesi olmadığını, dava konusu taşınmazı ferdileşmeden sonra satın aldığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalının kooperatif üyesi olmadığı, kat irtifaklarının kurulmasından sonra 8 nolu bağımsız bölümün kooperatif üyesi dava dışı N. A.. adına kaydedildiği, onun da bu taşınmazı 07.03.2012 tarihinde davalıya sattığı, dolayısıyla davalının kooperatif üyesi olmaması sebebiyle davacı kooperatife borcu olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davalının satın aldığı taşınmaza davacı kooperatif tarafından yapılan işlerin bedelinin sebepsiz zenginleşme hükümleri uyarınca tahsili istemine ilişkindir.

Sebepsiz zenginleşme davalarında, davalı her zaman zenginleşen kişidir (TBK.md.77). Bu nedenle davalının, taşınmazı satın alma tarihinden sonra, davacı kooperatifçe yapılan işler nedeniyle zenginleşmesi var ise bedelini davacıya ödemekle yükümlüdür.

O halde, mahkemece davalıya ait taşınmaza satın alma tarihinden sonra varsa yapılan işler ve bunların bedeli belirlenerek bu miktar için davanın kabulü gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yukarıda anılan gerekçe ile davanın reddi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 09.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/2547
Karar No: 2017/2036
Karar Tarihi: 13.02.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/2547 E.  ,  2017/2036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı işyerinde çalıştığını belediye dışındaki davalı şirketlerin adi ortaklığı ile ... Kongre Merkezi yapım işinde çalıştığını, işin ... Belediyesine ait olup ihale ile alındığını, belediye yönünden son 3 aylık ödenmeyen ücret alacağının, diğer davalılardan ise tüm alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen karar davacı tarafın temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesinin 09.12.2015 tarih, 2015/39223 esas, 2015/24733 karar sayılı kararı ile bozulmuştur. Hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, süresi içerisinde davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda karar verilmiş olmasına göre ... Belediye Başkanlığı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 24/02/2016 tarih, 2014/22-735 esas ve 2016/166 karar sayılı kararında, yargılama aşaması henüz tamamlanmamış ise böyle durumda borcu itfa eden belge sunulduğunda değerlendirmeye alınması gerektiği vurgulanmıştır.

Dosya içeriğine göre, bozma ilamına uyulmasından sonra yapılan yargılama sırasında, davalı Belediye tarafından banka aracılığı ile davacıya 2.940,92 TL ödeme yapılmıştır. Ödeme tarihinde davalı Belediye aleyhine yapılan bir icra takibinin de bulunmadığı anlaşılmaktadır. Anılan sebeple, yargılama sırasında yapılan bu ödeme gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.02.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/3823
Karar No: 2018/6482
Karar Tarihi: 16.10.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/3823 E.  ,  2018/6482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki arsa payının düzeltilmesi davasından dolayı yerel mahkemece verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairenin 08/05/2018 gün ve 2017/4276 E- - 2018/3616 K. sayılı kararıyla onanmasına karar verilmiş, süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili; ... mahallesi, ... caddesi mevkiinde bulunan 8 pafta 232 ada 114 parsel sayılı ana gayrimenkul üzerinde bulunan anayapının kat maliklerinin pay ve paydaşlarının tapuda yanlış gösterildiğini, 25 malik var iken tapu kaydında 26 malik göründüğünü, arsa pay oranlarının düzeltilmesinin gerektiğini beyanla arsa üzerindeki 52 paydaş ve 2 pay oranlarının 50 payda ve 2 pay olarak tesciline karar verilmesini istemiş, mahkemece 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 3. maddesine göre arsa paylarının düzeltilmesi davasını kat maliki veya kat irtifakı sahibi açabileceğinden apartman yöneticisinin böyle bir dava açma hakkı olmadığından davanın sıfat yokluğundan reddine karar verilmiş, hükmün temyizi üzerine Dairece onanmasına karar verilmiştir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 3. maddesinde (Değişik ikinci fıkra: 14/11/2007-5711/1 md.) “Kat mülkiyeti ve kat irtifakı, bu mülkiyete konu olan anagayrimenkulün bağımsız bölümlerinden her birinin konum ve büyüklüklerine göre hesaplanan değerleri ile oranlı olarak projesinde tahsis edilen arsa payının ortak mülkiyet esaslarına göre açıkça gösterilmesi suretiyle kurulur. Arsa paylarının bağımsız bölümlerin payları ile oranlı olarak tahsis edilmediği hallerde, her kat maliki veya kat irtifakı sahibi, arsa paylarının yeniden düzenlenmesi için mahkemeye başvurabilir. Bağımsız bölümlerden her birine bu fıkra uyarınca tahsis edilen arsa payı, o bölümlerin değerinde sonradan meydana gelen çoğalma veya azalma sebebiyle değiştirilemez. 44 üncü madde hükmü saklıdır” hükmü düzenlenmiştir. Dosya içerisindeki bilgi ve belgeler ile tapu kayıtlarının incelenmesinden davacı yöneticinin, anataşınmazda 6 nolu bağımsız bölümün tam maliki olduğu gibi diğer bir kısım bağımsız bölümlerin ise hissedarı olduğu anlaşıldığına göre, açıklanan yasal düzenleme gereği mahkemece tarafların tüm delilleri toplanarak, bilirkişi incelemesi yaptırılıp oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, davacının bağımsız bölüm maliki olduğu dikkate alınmaksızın aktif husumet ehliyetinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının kararın düzeltilmesi isteminin kabulü ile Dairenin 08/05/2018 gün ve 2017/4276 E.- 2018/3616 K. sayılı onama kararının KALDIRILMASINA, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, harcın istek halinde iadesine 16/10/2018 günü oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2009/13357
Karar No: 2010/1542
Karar Tarihi: 17.02.2010

**1. Hukuk Dairesi         2009/13357 E.  ,  2010/1542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 3092 nolu parselin ifrazı sonucu oluşan 7165 sayılı parselin kısmi imar uygulamasına tabi tutulması üzerine adalardaki parsellerden davalı adına kayıtlı olan 483 ada 16 nolu parselin paftasında bataklık ve tuzla olarak nitelendirilmesi nedeniyle devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu, ayrıca da kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını ileri sürüp, tapu kaydının iptali ile tescil harici bırakılmasını istemiştir.

Davalı, tapulama tesbiti üzerinden 10 yıldan fazla zaman geçtiğini, dava açma hakkının zamanaşımına uğradığını, taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalmadığını, ifrazın mümkün olduğunu bildirip, davanın reddini savunmuştur.

Davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar, Dairece; "bilirkişi raporlarının hüküm kurmaya elverişli olduğunun söylenemeyeceği" gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde duruşmalı temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, duruşma isteği değerden reddedilip, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, 3402 Sayılı Yasanın 12/3 maddesi hükmüne bir takım ilaveler getiren 5841 Sayılı Yasanın yürürlük tarihi olan 14.03.2009 tarihinden önce yerel mahkemece tesis edilen ilk kararda sonradan 18 parsel numarası alan yerle ilgili dava kısmen kabul edilerek kesin hüküm halini almış olması sebebiyle davada bu bölümle ilgili olarak yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğrudur. Dava konusu edilen 19 parsel sayılı bölümün 28.11.1997 tarih, 5/3 sayılı İnançları Birleştirme Kararı gereğince belirlenen kıyı-kenar çizgisine göre tanımı 3621 Sayılı Yasanın 4.maddesinde de yapılan kıyıda kalmadığı gerekçesiyle dava reddedilmişse de esasen kesin hüküm halini almamış davalara da uygulanması öngörülen 5841 Sayılı Yasa gereğince de davanın reddi gerekeceği gözetildiğinde yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olmasında da bir isabetsizlik yoktur.

Öyle ise, Hazinenin Tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davacı Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 17.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/15966
Karar No: 2017/26534
Karar Tarihi: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/15966 E.  ,  2017/26534 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.