erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2018/2394
Karar No: 2019/7862
Karar Tarihi: 14.10.2019

**3. Hukuk Dairesi         2018/2394 E.  ,  2019/7862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 24. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararına İtiraz davasında davanın reddine dair verilen karar hakkında davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine,ilk derece mahkemesinin 12.06.2017 tarihli ek kararı ile davacı vekilinin istinaf talebinin 6502 sayılı Kanunun 70/5 maddesi ve 6100 sayılı HMK'nun 346. maddesi gereğince reddine ilişkin ek kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi sonucunda bölge adliye mahkemesince verilen 05.12.2017 tarihli karar ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nun 352. maddesi gereğince usulden reddine karar verilmiş,bu kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi sonucunda ise bölge adliye mahkemesince verilen 15.01.2018 tarihli ek karar ile davacı vekilinin temyiz talebinin 6100 sayılı HMK'nun 362/1-a maddesi gereğince miktar itibariyle reddine karar verilmiş olup,bu ek kararın davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

İstinaf incelemesi sonucunda verilen karar hakkında, 6100 sayılı HMK’nun 362. maddesi uyarınca temyiz yoluna başvurulamayacağı Bölge Adliye Mahkemesince saptanmıştır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı tarafın temyiz isteminin reddi ile yasaya uygun bulunan

15.01.2018 tarihli ret ek kararının 6100 sayılı HMK'nun 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, 8,50 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 14.10.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/12095
Karar No: 2012/2054
Karar Tarihi: 01.03.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/12095 E.  ,  2012/2054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyada mevcut Nilüfer Belediye Başkanlığı İmar ve Şehircilik Müdürlüğünün cevabi yazıları ile dava konusu taşınmazın 1/5000 ölçekli nazım imar planında, diğer tarım alanlarında ve ağaçlandırılacak alanlarda kaldığı, uygulama imar planı yapılmadığı belirtilmiş olup, Dairemizce daha önceden incelenen Bursa 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/147, 2011/148 ve 2011/149 Esas sayılı dosyalarında aynı köy 290, 291 ve 304 parseller ile ilgili olarak aynı belediye tarafından gönderilen yazılarda ise; bu parsellerin çevresinin meskûn alan olup, tüm belediye hizmetlerinden yararlanmakta olduğu bildirilmiştir. Bu nedenle Nilüfer Belediye Başkanlığından yukarıdaki hususlarda dikkate alınarak 1/5000 ölçekli nazım imar planı kapsamında bulunan dava konusu taşınmazın etrafının meskûn olup olmadığının, tüm belediye hizmetlerinden (elektrik, su, otobüs, çöp toplama, kanalizasyon v.s.) yararlanıp yararlanmadığının, belediye hizmetlerinin tümünden yararlanmıyorsa hangilerinden yararlandığının sorulması ve alınacak yazı cevabının dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/11938
Karar No: 2015/24957
Karar Tarihi: 23.11.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/11938 E.  ,  2015/24957 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2014/254059

6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan sanık M.. D.. hakkında 15.03.2011 tarihli verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırılarak hükmün açıklanmasına ve 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası uyarınca hükümlülüğüne ve müsadereye dair; PAZAR (RİZE) Asliye Ceza Mahkemesinin 15.05.2014 gün, 2014/143 esas, 2014/247 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

UYAP ortamından yapılan sorgulamada, sanık hakkında hükmün açıklanmasına neden olan Çatalca Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/657 esas, 2013/976 karar sayılı 20.11.2013 tarihli ilamına ilişkin dosyanın, temyiz incelemesi için Yargıtay 21. Ceza Dairesinin 2015/8271 esasında kayıtlı olduğunun anlaşılması karşısında, ilgili dosyanın akıbeti beklenerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, diğer yönleri incelenmeksizin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 23.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/486
Karar No: 2012/2053
Karar Tarihi: 01.03.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/486 E.  ,  2012/2053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyada mevcut Nilüfer Belediye Başkanlığı İmar ve Şehircilik Müdürlüğü'nün cevabi yazıları ile dava konusu taşınmazın 1/5000 ölçekli nazım imar planında, diğer tarım alanlarında ve ağaçlandırılacak alanlarda kaldığı, meskûn mahalde olduğu belirtilmiş olup, Dairemizce daha önceden incelenen Bursa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/147, 2011/148 ve 2011/149 Esas sayılı dosyalarında aynı köy 290, 291 ve 304 parseller ile ilgili olarak aynı belediye tarafından gönderilen yazılarda ise; bu parsellerin çevresinin meskûn alan olup, tüm belediye hizmetlerinden yararlanmakta olduğu bildirilmiştir. Bu nedenle Nilüfer Belediye Başkanlığı'ndan yukarıda belirtilen çelişkiler de dikkate alınarak ayrıca 1/5000 ölçekli nazım imar planı kapsamında bulunan dava konusu taşınmazın etrafının meskûn olup olmadığının, tüm belediye hizmetlerinden (elektrik, su, otobüs, çöp toplama, kanalizasyon v.s.) yararlanıp yararlanmadığının, belediye hizmetlerinin tümünden yararlanmıyorsa hangilerinden yararlandığının sorulması ve alınacak yazı cevabının dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/21130
Karar No: 2016/3984
Karar Tarihi: 14.03.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/21130 E.  ,  2016/3984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suçtan zarar görme ihtimali olan ve CMK'nın 233/1. maddesi uyarınca usulüne uygun olarak duruşmaya çağrılan müşteki kurum vekilinin 05.12.2014 tarihli dilekçesi ile duruşmaya katılamayacağına ve duruşma gününü UYAP sisteminden ve kalemden öğreneceğine dair mazeret dilekçesi vermesine karşın ilk celse hüküm verilip müşteki kuruma katılma hakkı sorulmadan, hak arama özgürlüğü kısıtlanmak suretiyle CMK'nın 234. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müşteki ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan; hükmün başkaca yönleri incelenmeksizin bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 14/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/3088
Karar No: 2024/10920
Karar Tarihi: 01.10.2024

**11. Ceza Dairesi         2024/3088 E.  ,  2024/10920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Kanun’un 4. maddesiyle 213 sayılı Kanun'un 359. maddesine eklenen “Bu maddede düzenlenen suçların birden fazla takvim yılı veya vergilendirme dönemi içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında işlenmesi halinde, Türk Ceza Kanununun 43 üncü maddesi uygulanır.” fıkrası ve 5237 sayılı Kanun'un 66/6. maddesinde yer alan “Zamanaşımı, ... zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden, ... itibaren işlemeye başlar” hükümleri birlikte değerlendirildiğinde, dosya kapsamında toplanan delillere göre, sanığın farklı takvim yıllarındaki eylemleri arasında hukuki veya fiili kesintinin bulunmaması nedeniyle eylemlerin birden fazla takvim yılı içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında zincirleme şekilde gerçekleştirildiği, bu nedenle 2011 takvim yılı yönünden de zamanaşımın dolmadığı anlaşılmakla, tebliğnamede bu yöne değinen düşünceye iştirak edilmemiştir.

2.Gerekçeli karar başlığında 2012-2011 olarak yanlış yazılan suç tarihinin, suça konu faturaların en son 2012 takvim yılı Kasım ayı KDV beyannamesinde kullanılması nedeniyle 25.12.2012 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

3.Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

213 sayılı Kanun'un Geçici 34/2. maddesi uyarınca 7394 sayılı Kanun'un yayım tarihi olan 15.04.2022 tarihi itibarıyla soruşturma ve kovuşturma evresinde bulunan dosyalar bakımından aynı maddenin birinci fıkrasında belirtilen indirim oranının uygulanacağı, sanığın eylemi nedeniyle tarh edilen vergi ve diğer kalemlerin ödenmesi nedeniyle cezasından yarı oranında indirim yapılması gerektiği gözetilmeden üçte bir oranında indirim yapılmak suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği, hüküm fıkrasındaki "1/3", "3 YIL 4 AY" ve 2 YIL 9 AY 10 GÜN" ibarelerinin sırasıyla "yarı", 2 YIL 6 AY" ve "2 YIL 1 AY" olarak değiştirilmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.10.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2021/15698
Karar No: 2023/359
Karar Tarihi: 08.02.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/15698 E.  ,  2023/359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi (14). Ceza Dairesinin, 09.05.2019 tarihli ve 2019/912 Esas, 2019/1066 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 293 üncü maddesinin ikinci fıkrasında yer ... ''Hüküm, temyiz eden Cumhuriyet Savcısına veya ilgililere gerekçesiyle birlikte açıklanmamışsa; hükmün temyiz edildiğinin Bölge Adliye Mahkemesince öğrenilmesinden itibaren gerekçe, yedi ... içinde tebliğ edilir.'' 5271 sayılı Kanun'un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer ... "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." ve yine aynı kanunun 295 ... maddesinde yer ... "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi ... içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler de gözetilerek yapılan değerlendirmede,sanığın yokluğunda verilen hükme yönelik 5271 sayılı Kanun'un 291 ... maddesinde belirtilen 15 günlük yasal süre içerisinde temyiz dilekçesi sunduğu ancak temyiz dilekçesinde gerekçe belirtilmediği, gerekçeli kararın ve tebligatın ihtarat içermediği anlaşıldığından, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarih ve 2019/9. MD-554 Esas ve 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, hak kaybının önlenmesi bakımından sanığın tebligatın yapıldığı tarihten itibaren aynı Kanunun 295 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligatın yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması ve sanığın süresi içerisinde gerekçeli olarak

hükmü temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname ile birlikte, gerekçeli temyiz isteminde bulunulmaması halinde ise mevcut haliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmesi için,

Dava dosyasının, geri iade edilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

oy birliğiyle, 08.02.2023 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2021/4448
Karar No: 2023/1410
Karar Tarihi: 13.03.2023

**8. Hukuk Dairesi         2021/4448 E.  ,  2023/1410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 1995/552 E., 1996/710 K.

KARAR : Davanın kabulüne

Taraflar arasındaki tahdide davayı tapu iptal ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, İlk derece Mahkemesince 01.02.2021 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin süreden reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, davalılar vekilinin temyiz dilekçesinin süre yönünden reddine yönelik ilk Derece Mahkemesinin 01.02.2021 tarihli ek kararına ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen karar, davalı asıl ...'a 31.03.1997 tarihinde yapılan ilan ile 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 31. maddesi gereği 07.04.1997 tarihinde tebliğ edilmiş sayılmış; temyiz dilekçesi ise yasal süre geçirildikten sonra davalı asıl ...'ın mirasçılar vekili tarafından 01.02.2021 tarihinde verilmiştir.

Temyiz dilekçesinin süre aşımı sebebiyle reddine ilişkin İlk Derece Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesinin 01.02.2021 tarihli ek kararın ONANMASINA,

59,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 120,60 TL'nin temyiz edenden alınmasına,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,13.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/20900
Karar No: 2013/15990
Karar Tarihi: 28.10.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/20900 E.  ,  2013/15990 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mala zarar verme suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 31/2 ve 52. maddeleri uyarınca 1.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, netice adli para cezasının taksitlendirilmesine ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine ilişkin ... Asliye Ceza Mahkemesinin 19/01/2009 tarihli ve 2008/262 esas, 2009/4 sayılı karar aleyhine dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23/07/2013 gün ve 2009/189506 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosyanın incelenmesinde;

Sanığın, suçun işlendiği tarihte on sekiz yaşını bitirmemiş bulunmasına göre, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106. maddesinin 4. fıkrası gereğince hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrilmesine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Suça sürüklenen çocuğun 24/01/1996 doğumlu olup suç tarihi olan 15/06/2008 tarihi itibariyle 18 yaşını tamamlamaması ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4 maddesi hükmü karşısında, hükmedilen adli para cezasının hapis cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden hüküm kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğu anlaşıldığından, kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden, ... Asliye Ceza Mahkemesinin 19.01.2009 gün ve 2008/262 esas, 2009/4 sayılı kararın CMK’nın 309. maddesinin 4 fıkrasının (d) bendi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre hükümde, “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine” paragrafının çıkartılmasına, hükümdeki diğer hususların aynen bırakılmasına, 28.10.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/3443
Karar No: 2007/4264
Karar Tarihi: 17.04.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/3443 E.  ,  2007/4264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MARMARİS 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/11/2006

Taraflar  arasında görülen davada;

Davacı,davalı adına kayıtlı bulunan .. ada .. parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığını ileri sürüp hakem sıfatıyla yargılama yapılarak tapu kaydının iptaline ve muhtesatın yıkımına  karar verilmesini istemiştir.

Davalı,yargılamaya katılmadığı gibi davaya cevap da vermemiştir.

Mahkemece hakem sıfatıyla,çekişme konusu taşınmazın bir bölümünün kıyı kenar çizgisi içinde bulunduğu,yıkımın fahiş zarar doğuracağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karara,davacı tarafından süresinde itiraz edilmiş olmakla,tetkik hakimraporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava,kıyı kenar çizgisi içinde kalan taşınmazın tapu kaydının iptali ve muhtesatın yıkımı  isteğine ilişkindir.

Mahkemece,hakem sıfatıyla   yargılama yapılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; yürürlükte bulunan 3533 Sayılı Yasanın 4. maddesi 19.07.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4916 Sayılı Yasanın 24. maddesi ile değişikliğe uğramış, yeni düzenleme ile “taşınmaza ilişkin uyuşmazlıklarda, taşınmazın aynına yönelik” çekişmeler hakemin görev alanından çıkartılmıştır.

Somut olayda uyuşmazlığın taşınmazın aynına yönelik olduğu tartışmasızdır. Öte yandan görev kuralları kamu düzeni ile ilgili olup,mahkeme re’sen (kendiliğinden) dikkate alınması zorunludur. Yeni yasal düzenlemenin eldeki dava bakımından göz önünde bulundurulması gerekeceğinde şüphe yoktur.

Hal böyle olunca, davanın, genel yargı yerinde görülmek üzere görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir. (Davacının) (Davalının) temyiz itirazı yerindedir. Kabulüne,hükmün H.U.M.K.’nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA,17.4.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/7388
Karar No: 2014/984
Karar Tarihi: 20.01.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/7388 E.  ,  2014/984 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/69570

MAHKEMESİ : Çatalca Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/10/2011

NUMARASI : 2010/341 (E) ve 2011/718 (K)

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir, ancak;

1- Sanığın adli sicil kaydındaki Mahmudiye Asliye Ceza Mahkemesi' nin 28/01/2003 tarih ve 2002/25 Esas, 2003/2 Karar sayılı ilamın tekerrüre esas olduğunun gözetilmemesi,

2- Kasten işlemiş olduğu suçlardan hapis cezası ile mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanığın 5237 sayılı TCY.nın 53/1.maddesinin “a,b,c,d,e” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, ancak “kendi altsoyu” üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3.fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın ve o yer Cumhuriyet savcılarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 1412 Sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, 20/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/8013
Karar No: 2025/842
Karar Tarihi: 16.01.2025

**11. Ceza Dairesi         2022/8013 E.  ,  2025/842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/371 E., 2021/147 K.

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Anayasa'nın 40/2, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34/2, 231/2, 232/6 ve 291/1-2. maddeleri uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, mercii, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin zorunlu olduğunun belirtilmesi ve 5271 sayılı CMK'nin 294/1. maddesinde, ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.'' aynı Kanun'un "Temyiz gerekçesi" başlığını taşıyan 295/1. maddesinde ise; "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler karşısında; sanığın yüzüne karşı verilen ve 25.02.2021 tarihinde tebliğ olunan hükümde ise CMK’nin 295/1. maddesi uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi gerektiğinin bildirilmediği anlaşıldığından, sanığa yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda usulüne uygun şekilde ''CMK’nin 295. maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi halinde temyiz talebinin incelenebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceği'' hususlarını içeren meşruhatlı tebligat ile gerekçeli kararın tebliğ edilmesi, temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçeler verilmesi halinde ise bu hususta ek tebliğname düzenlenmesi için dosyanın iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

oy birliğiyle, 16.01.2025 tarihinde karar verildi.