erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2010/16538
Karar No: 2012/2726
Karar Tarihi: 05.03.2012

**11. Ceza Dairesi         2010/16538 E.  ,  2012/2726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Beraat

Vergi Dairesince verilen mütalaada defter ve belgeleri ibraz etmeme eylemi nedeni ile de suç duyurusunda bulunulduğunun anlaşılması karşısında anılan suçtan zamanaşımı süresi içinde ayrıca dava açılması mümkün görülmüştür.

Sanığın vergi denetmenine verdiği ifadesinde kan davası nedeniyle sürekli adres değiştirerek kaçtığını bu nedenle de çember- kaneviçe işini 2003 yılı sonu itibariyle bıraktığını, bu sırada defter ve belgelerini kaybettiğini, bu işten ayda ortalama 1- 1,5 milyar hasılatının olduğunu, KDV beyannamelerindeki yüksek miktarlı hasılatın ve beyannamelerdeki imzaların kendisine ait olmadığını, faturaların kendisi tarafından düzenlenmediğini, faturaları kullanan ...'ı tanımadığını beyan ettiği anlaşılmasına göre; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti açısından, öncelikle 2004 yılına ait sahte faturaları kullandığı iddia olunan ... hakkında başlatıldığı anlaşılan vergi incelemesinin neticesi araştırılarak, vergi suçu raporu düzenlenmiş ise raporların aslı veya onaylı örneği ile, anılan kişi hakkında dava açılmış olup olmadığı araştırılıp, açıldığının tespiti halinde, bu dava dosyası getirtilip incelenerek özetinin duruşma tutanağına geçirilmesi, davayı ilgilendiren ve sahteliği belirleyen delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, suça konu faturaların bulunması halinde, 2004 yılına ait KDV, gelir vergisi ve geçici beyannameler de getirtilerek, beyanname ve faturalar üzerindeki imzaların sanığın eli ürünü olup olmadığı yönünde bilirkişi incelemesi yaptırılması sonucuna göre tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken suçun oluşumu için sahte faturaların ele geçirilmesi gerekmeyeceği dikkate alınmadan yazılı şekilde eksik inceleme ile beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 05.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/3676
Karar No: 2019/406
Karar Tarihi: 09.01.2019

**2. Ceza Dairesi         2018/3676 E.  ,  2019/406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5275 sayılı Kanun’un 106/4. maddesi gereğince “çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez” hükmü gözetilmeden, suça sürüklenen çocuğun adli para cezasını ödemediği takdirde ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği şeklinde ihtarat yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği hususunun suça sürüklenen çocuğa ihtarına” bölümünün hüküm fıkrasından çıkarılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.01.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/20004
Karar No: 2021/21217
Karar Tarihi: 13.12.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/20004 E.  ,  2021/21217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun suça konu gıda malzemelerini kendisinden aldığını beyan ettiği ve yaşının büyük olması sebebiyle hakkında ayrıca yargılama yapılan ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından yürütülen soruşturma sonucunda kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun birden fazla kişi ile birlikte işlendiğine dair dosya kapsamında delilin bulunmadığı ve bu itibarla suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK’nın 119/1-c maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığı ve aşağıda belirtildiği üzere suçun gece vakti işlendiğine dair kesin bir tespit yapılamaması sebebiyle, hırsızlık suçundan doğru bir şekilde TCK’nın 143. maddesi uygulanmadığı halde, aynı Kanun’un 116/4. maddesinin de uygulanma koşullarının bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğun 08/01/2014 günü saat 12.00 ile 09/01/2014 günü saat 07.00 arasında tespit edilemeyan zamanda müştekinin iş yerine girerek suça konu gıda malzemelerini çalması şeklindeki eylemine uyan ve 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 116/2 ve 31/3. maddelerinde tanımlanan hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçları için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddelerinde belirtilen 5 yıl 4 aylık dava zamanaşımının, 19/02/2016 olan mahkumiyet tarihi ile inceleme tarihi arasında geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 13/12/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/9986
Karar No: 2013/13128
Karar Tarihi: 11.12.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/9986 E.  ,  2013/13128 K.**

**"İçtihat Metni"**

Cinsel taciz suçundan sanık ...'nun yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Adıyaman 2. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 25.03.2013 gün ve 2013/61 Esas, 2013/239 Karar sayılı hükmüne karşı sanığın temyiz talebinin reddine ilişkin 26.03.2013 günlü Ek Kararın süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair Ek Karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek Kararın ONANMASINA, 11.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/3470
Karar No: 2014/13334
Karar Tarihi: 13.05.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/3470 E.  ,  2014/13334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gölbaşı(Adıyaman) 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/03/2012

NUMARASI : 2011/292-2012/128

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1) Bilirkişi kurulunun, Kamulaştırma Kanununun 15. maddesi uyarınca taşınmazın cins ve niteliği de nazara alınarak oluşturulması gerekirken, 01/03/2013 tarihli iki kişilik bilirkişi tarafından düzenlenen geçersiz rapora göre hüküm kurulması,

2)Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması ve emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tesbiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporunda bu yönteme uyulmadan piyasa rayiçlerinden söz edilerek soyut ifadelerle değer biçildiğinden, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir. Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi,

3) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21.maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, harçın maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden;

Mahkeme kararının açıklanan nedenle davalı idare vekilinin temyiz itirazı doğrultusunda BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/6532
Karar No: 2015/7845
Karar Tarihi: 07.05.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/6532 E.  ,  2015/7845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... Mahallesi 288 ada 27 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

2942 sayılı Yasanın 11. maddesinin (d) bendi gereğince emlak vergi değerlerinin dava konusu taşınmaz ile emsalin karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Bu itibarla dava konusu taşınmazın ve emsalin emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin oranı ile bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan oran birbirinden fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişki giderilmelidir. Dosyadaki kayıtlara göre, dava konusu taşınmazın 2013 yılı emlak vergisine esas asgari m² değeri 92,50 TL, emsal alınan ... Mahallesi 158 ada 12 parsel sayılı taşınmazın asgari m² değeri ise 111,10 TL'dir. Buna göre emsal taşınmaz dava konusu taşınmazdan daha değerli olduğundan en fazla eşdeğer kabul edilerek değerlendirme yapılabileceği düşünülmeden, dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan %30 daha değerli olduğu kabul edilerek, vergi değerlerine ters düşecek şekilde yeterli, inandırıcı ve somut gerekçelere de dayandırılmayan rapor esas alınarak hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 07.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/4046
Karar No: 2008/5564
Karar Tarihi: 05.05.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/4046 E.  ,  2008/5564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DATÇA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/04/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, çekişme konusu 153 ada 158 ve 160 parsel sayılı taşınmazların yaklaşık 69m2’lik bölümünün kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek, tapu iptali ile terkinine karar verilmesini istemiştir.

Davalılardan Belediye, taşınmazlarda malik olmadığını belirterek husumet yönünden, davalı M.ise, taşınmazın tapulu olup idarenin bu gibi yerleri kamulaştırma yoluyla tasarrufuna alması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalı Belediye aleyhine açılan davanın husumet nedeniyle, 158 nolu parsel yönünden açılan davanın taşınmazın kıyı kenar çizgisi dışında kaldığı gerekçesiyle reddine; 160 nolu parselin ise bir bölümünün kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptal ve sicil kaydının kütükten terkini isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu 158 parsel sayılı taşınmazın davalılardan M.D. adına kayıtlı olduğu, 160 nolu parselin ise davalı O.T. adına kayıtlı iken yargılama sırasında dava dışı M. E.ve Y.S.'e devredildiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; dava açıldıktan sonrada sınırlayıcı bir neden bulunmadığı takdirde dava konusu malın veya hakkın üçüncü kişilere devredilmesi tasarruf serbestisi kuralınının bir gereği, hak sahibi veya malik olmanın da doğal bir sonucudur. Usul Hukukumuzda da ayrık durumlar dışında dava konusu mal veya hakkın davanın devamı sırasında devredilebileceği kabul edilmiş HUMK'nun 186.maddesinde dava konusunun taraflarca üçüncü kişiye devir ve temliki halinde yapılacak usulü işlemler düzenlenmiştir. Söz konusu madde hükmüne göre iki taraftan biri dava konusunu (müddeabihi) bir başkasına temlik ettiği takdirde diğer taraf seçim hakkını kullanmakta dilerse temlik eden ile olan davasını takipten vazgeçerek davayı devralan kişiye yöneltmekte, dilerse davasına temlik eden kişi hakkında tazminat davası olarak devam edebilmektedir.

Kendiliğinden (re'sen) gözetilmesi zorunlu bulunan bu usul kuralına göre, mahkemece diğer yana seçimlik hakkı hatırlatılarak davaya hangi kişi hakkında devam edeceği sorulmalı, sonucuna göre işlem yapılmalıdır.

Hal böyle olunca, yukarıda değinilen ilkeler çerçevesinde usulü işlemler gerçekleştirildikten sonra gerekli inceleme yapılarak hasıl olacak sonuca göre, bir karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir. Davacının, bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların şimlidik incelenmesine yer olmadığına, 5.5.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/3826
Karar No: 2019/6975
Karar Tarihi: 10.04.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/3826 E.  ,  2019/6975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içerisindeki 30/09/2014 tarihli olay yeri kamera görüntülerinin incelenmesine dair bilirkişi raporuna göre suça sürüklenen çocuğun yanında kimliği bilinmeyen bir başka kişiyle birlikte gece vakti mağdura ait iş yerinden hırsızlık yapmaya teşebbüs etmesi şeklindeki eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143, 35, 31/2, 116/4, 119/1-c, 31/2 maddelerinde düzenlenen nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarında, suçların daha ağır ceza verilmesini gerektiren nitelikli hâllerinin de aynı Kanun'un 66/3. maddesi uyarınca dava zamanaşımı sürelerinin hesabında dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-d, 66/2 ve 67/4. maddelerine göre hesaplanan 7 yıl 6 aylık olağan ve 10 yıl 15 aylık olağanüstü zamanaşımı sürelerinin dolmadığı belirlenerek yapılan temyiz incelemesinde;

1- Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği hususunda iş yeri dokunulmazlığını bozma suçu bakımından da uzman hekim raporu alınması gerektiği gözetilmeyerek sadece hırsızlık suçundan alınan rapor ile yetinilmesi,

2- Suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde gece vakti, mağdura ait çay ocağı iş yerinden 19,75 TL'lik bozuk parayı çalmaya teşebbüs ettiğinin anlaşıldığı olayda; çalınmaya teşebbüs edilen paranın miktarının az oluşu göz önüne alınarak, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçu yönünden 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan iş yeri dokunulmazlığını bozma suçu yönünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10/04/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/16988
Karar No: 2020/13181
Karar Tarihi: 18.11.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/16988 E.  ,  2020/13181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : İlk derece mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın temyizi isteminin reddine ilişkin ek karar

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık, CMK'nın 286/2-a. maddesi uyarınca miktar itibariyle kesin nitelikte olan hükmü temyiz ettiğinden ve Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi'nin temyiz isteminin reddine ilişkin10/03/2020 tarihli ek kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, CMK'nın 296/2 ve 302/1. maddeleri uyarınca temyiz isteminin reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA, 18/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/4743
Karar No: 2018/11642
Karar Tarihi: 22.10.2018

**2. Hukuk Dairesi         2017/4743 E.  ,  2018/11642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Türk Medeni Kanunu'nun 181. maddesinin (2.) fıkrası, boşanma davası devam ederken eşlerden birinin ölümü halinde ölen eşin mirasçılarına, diğer eşin kusurunun tespiti için davaya devam etme hakkı tanımıştır. Hükümde, bu halde yukarıdaki fıkra hükümlerinin uygulanacağı belirtildiğine göre, ölen eşin mirasçılarından herhangi birisinin davayı devam ettirmesi ve diğer eşin kusurlu olduğunun sabit olması halinde, sağ eş maddenin birinci fıkrasında belirtildiği gibi ölenin eşi sıfatıyla yasal mirasçısı olmayacak ve boşanmadan önce yapılmış olan ölüme bağlı tasarruflarla kendisine sağlanan hakları, aksi tasarruftan anlaşılmadıkça kaybedecektir. Madde gerekçesinde; bu halde "ölenin mirasçılarından birinin devam ettirdiği davanın, boşanmaya yönelik olmayacağı, devam edilen davada, diğer eşin kusurlu olup olmadığının karara bağlanacağı" açıklanmıştır. Bu bakımdan boşanma davası hangi sebebe dayanırsa dayansın dava devam ederken eşlerden birinin ölmesi halinde bu hüküm uygulanır.

Somut olayda, dava dilekçesinde davacı-karşı davalı erkek, tanık delilline dayanmamış, davalı-karşı davacı kadının açtığı davaya ise süresinde cevap vermemiştir. Ön inceleme duruşmasından sonra sunmuş olduğu dilekçe ile tanık bildirmiş, bildirilen bu tanıklar dinlenilerek davalı-karşı davacı kadının boşanmaya sebebiyet veren olaylarda kusurlu olduğunun tespitine karar verilmiştir. Davacı-karşı davalı erkek, dava dilekçesinde tanık deliline dayanmadığına göre dayanılmayan delilin bildirilmesi için ön inceleme aşamasında verilen süre sonuç doğurmaz ve bu tanıkların beyanları kusur belirlemesinde dikkate alınamaz (HGK 20.04.2016 tarih, 2014/695 ve 2016/522 Esas sayılı kararı). Gerçekleşen bu durum karşısında mahkemece; yukarıda açıklanan sebeplerle, davalı-karşı davacının kusurunun tespitine yönelik olarak devam ettirilen davada, "davalı-karşı davacı kadının kusurunun bulunmadığının tespitine" karar verilmesi gerekirken; yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 22.10.2018 (Pzt.)
Esas No: 2015/25864
Karar No: 2016/6984
Karar Tarihi: 04.04.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/25864 E.  ,  2016/6984 K.**

**"İçtihat Metni"**

TARİHİ : 28/11/2014

NUMARASI : 2013/416-2014/429

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hüseyin Sepetçi tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı Hüseyin Sepetçi tarafından temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor, hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Hanönü Belediye Başkanlığı tarafından gönderilen cevabi yazısında; dava konusu taşınmazın belediye sınırları ve nazım imar planı dışında, ancak mücavir alan sınırları içinde ve etrafının meskun olduğu, belediye hizmetlerinden yararlandığı belirtilmiş olmakla, dava konusu taşınmazın arsa niteliğinde olduğu anlaşılmaktadır. Bu itibarla; bilirkişi kurulunca taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi gerekirken, piyasa araştırmasına göre taşınmazın bedelinin tespiti nedeniyle rapor geçersizdir.

Bu nedenle; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi olan 24/12/2013 tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış

tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı, ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların re'sen belirlenin vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Davalı vekilinin lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı Hüseyin Sepetçi temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.