erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/18420
Karar No: 2014/5277
Karar Tarihi: 11.03.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/18420 E.  ,  2014/5277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ, YIKIM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki olduğu 779 ve 792 parsel sayılı taşınmazlara davalının garaj ve fırın inşa etmek, ağaç ile özel elektrik direği dikmek, evinin balkonu taşkın yapmak suretiyle müdahale ettiğini ileri sürerek elatmanın önlenmesi ve kal isteklerinde bulunmuştur..

Davalı, el atmasının bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının kayden davacıya ait çaplı taşınmaza haklı ve geçerli bir neden olmaksızın fırın, garaj ve avlu yapmak, ağaç dikmek suretiyle el attığının keşfen sabit olduğu gerekçesiyle elatmanın önlenmesine ve anılan muhdesatların yıkımına, davacının diğer isteklerinin reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı ... tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'nin raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle; kayden davacıya ait çaplı taşınmazlara davalının haklı ve geçerli bir nedene dayanmaksızın fırın, garaj ve avlu yapmak, ağaç dikmek suretiyle elattığı, davalının taşınmazlarda mülkiyetten veya kişisel haktan kaynaklanan bir hakkının bulunmadığı saptanmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru olduğuna göre; davalının temyiz itirazları yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 152.85.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 11.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/11889
Karar No: 2013/18579
Karar Tarihi: 04.11.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/11889 E.  ,  2013/18579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekili yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1) Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 8.04.2011 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorulmasından,

2) Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazın ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi olduklarının ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğünden ayrı ayrı araştırılmasından,

3) Değerlendirme tarihi olan 2011 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazın, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden istenilmesinden,

4) Şehir Hali Hazır Haritası üzerinde dava konusu taşınmaz ile somut emsal kabul edilen taşınmazın birbirlerine olan mesafeleri ve bu taşınmazların ilçenin merkezi yerlerine (Adliye Hükümet Konağı, Belediye Binası gibi) olan uzaklıklarının fen bilirkişisine işaret ettirilmesinden,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/10219
Karar No: 2012/142
Karar Tarihi: 16.01.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/10219 E.  ,  2012/142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-Bilirkişi kurulunca somut emsal alınan 886 parselin dava konusu taşınmazla karşılaştırılması sonucunda; emsalin dava konusu taşınmazdan daha az değerli olduğu kabul edilmek suretiyle değerlendirme yapılmış ve mahkemece de bu rapora dayalı olarak hüküm kurulmuştur.

2942 Sayılı Yasanın 11. maddesinin (d) bendi gereğince emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmaz ile emsalin karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Bu itibarla dava konusu taşınmazın ve emsalin emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin oranı ile bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan oran birbirinden fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişki giderilmelidir. Dosyaya getirtilen kayıtlara göre; dava konusu taşınmazın emlak vergisine esas asgari m² değeri 100TL, emsal alınan taşınmazın asgari m² değeri ise 200TL'dir. Emlak vergi değerleri bakımından emsal olarak alınan taşınmazın değeri, dava konusu taşınmazdan daha fazla olduğunu göstermektedir. Buna göre dava konusu taşınmazın en fazla emsal ile eşdeğer olduğunun tespiti gerekirken dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan %5 daha değerli olduğu kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde yeterli, inandırıcı ve somut gerekçelere de dayandırılmayan rapora dayanılarak hüküm kurulmuş olması,

2-Dava konusu taşınmazın mülkiyet kamulaştırma bedelinin mahkemece 200.037,60 TL olarak belirlendiği ve mahkemenin 2009/117 -273 esas ve karar sayılı acele el koymaya ilişkin dosyasında yatırılan toplam kamulaştırma bedelinin mahsubundan kalan 165.723,24 TL nin bloke ettirildiği, bu hususun da gerekçede açıklandığı halde, maddi hata sonucu gerekçeli kararın hüküm fıkrasına mülkiyet kamulaştırma bedelinin 200,037,60 TL yerine 165.723,24 TL olarak yazılması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/35643
Karar No: 2017/16086
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/35643 E.  ,  2017/16086 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2017/289
Karar No: 2017/417
Karar Tarihi: 17.01.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/289 E.  ,  2017/417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıkların beraatına ilişkin hükümler, katılan kurum vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Katılan belediyeye ait otoparkın kiracısı olan sanık ...'ın, otopark kira bedeli karşılığı olarak iki adet kamyonet araç satın alıp belediye adına devir etmeyi teklif ettiği, bu teklifin Belediye Encümeni tarafından kabul edilmesi üzerine, sanık ...'ın suça konu iki adet kamyoneti diğer sanıkların yetkilisi oldukları ... Otomotiv şirketinden satın alarak katılan belediyeye verdiği, ancak suça konu kamyonetleri sanık ...'ın almasına rağmen, diğer sanıklara tarafından irsaliye faturalarının belediye adına düzenlendiği ve daha sonra da kamyonetlere ilişkin borcun ödenmemesi üzerine ... Otomotiv şirketi tarafından düzenlenen irsaliye faturalarına istinaden katılan belediye hakkında icra takibi başlattığı, sanıkların bu surette iştirak halinde hareket ederek kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak nitelikli dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia olunan somut olayda, suça konu kamyonetlerin belediye adına devredilmiş olması ve hali hazırda belediye tarafından kullanılıyor olması, fatura düzenlenmesi sırasında katılan belediyeye bilgi verildiğine ilişkin sanık savunmaları, bu savunmaları doğrular içerikte tanık beyanı karşısında, sanıklar ile katılan belediye arasında suça konu kamyonetlerin bedellerinin ödemesine ilişkin hukuk mahkemelerinde çözümü mümkün hukuki ihtilaf mahiyetinde anlaşmazlık bulunduğu tüm dosya kapsamından anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında verilen beraat kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin suçun sübut bulduğuna ve delil takdirinde hataya düşüldüğüne dair temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA, 17/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/4282
Karar No: 2020/4872
Karar Tarihi: 16.12.2020

**6. Ceza Dairesi         2020/4282 E.  ,  2020/4872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın müştekiye yönelik gerçekleştirdiği hırsızlık suçunun meydana getirdiği zararın ağırlığı, suçun işlenme biçimi dikkate alınarak TCK'nın 61. maddesi uyarınca sanık hakkında, temel ceza belirlenirken olaya ve oluşa göre üst sınır veya üst sınıra yakın ceza tayin edilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanığın temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddine, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 16.12.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2024/10446
Karar No: 2025/101
Karar Tarihi: 13.01.2025

**2. Hukuk Dairesi         2024/10446 E.  ,  2025/101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/76 E., 2024/2126 K.

DAVA TÜRÜ : Boşanma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 5. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/761 E., 2021/634 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı erkek tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle kesinlik, süre temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun öngördüğü yargılama sistemine göre İlk Derece Mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı önce istinaf kanun yoluna başvurulmaktadır. İstinaf başvurusu üzerine bölge adliye mahkemesince başvurunun usulden ya da esastan reddine karar verilebilir veya İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulabilir. Bölge adliye mahkemesi kararına karşı başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yeni hüküm kurulması hâlinde, aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır. Başka bir deyişle, istinaf başvurusunun reddi hâlinde bölge adliye mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup bu hâlde İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesince verilen karara karşı davacı tarafça istinaf kanun yoluna başvurulmuş ve istinaf başvurusu esastan reddedilmiştir. Hâl böyle iken, İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen davalı tarafın erkeğin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı bulunmamaktadır. Açıklanan nedenlerle, davalı kadın vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı kadın vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,13.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/1066
Karar No: 2020/3812
Karar Tarihi: 11.03.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/1066 E.  ,  2020/3812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık ve suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümde suç tarihinde 18 yaşını doldurmamış suça sürüklenen çocuk hakkında yaş küçüklüğü nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 31/3. maddesine göre indirim yapılması gerekirken yapılmaması sonucu fazla ceza tayini,

2-Lehe bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin sanığa ve suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafii ile sanık ...’ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak; suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK’nın 116/2, 119/1-c maddeleri uyarınca belirlenen 360 gün adli para cezasının, yaş küçüklüğü nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 31/3. maddesi ile 1/3 oranında indirilerek 240 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına ve adli para cezasının 5237 sayılı TCK’nın 52/2. maddesi uyarınca beher günü 20,00 TL’den adli para cezasına çevrilmesi sonucu suça sürüklenen çocuğun neticeten 4.800,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek ve hüküm fıkrasından yargılama giderine ilişkin kısım çıkartılarak yerine "Bozma kararı öncesi sanık ve suça sürüklenen çocuğun birlikte sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı, ortak

yargılama giderlerinden ise eşit olarak sorumlu tutulmalarına, bozma kararı sonrası yapılan yargılama giderlerinin Devlet Hazinesi üzerine bırakılmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/11004
Karar No: 2012/23290
Karar Tarihi: 04.07.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/11004 E.  ,  2012/23290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1992 doğumlu olan çocuk sanık hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35. maddesi uyarınca sosyal inceleme raporu alınmamış ve alınmama gerekçesi kararda gösterilmemiş ise de, sanığın yaşı nedeniyle telafisi mümkün olmadığından, tebliğnamede yer alan bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- ... ceza belirlenirken sanığa tatbik edilecek hapis cezası asgari hadden uygulandığı halde, hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasının ayrıca gerekçe gösterilmeksizin alt sınırdan uzaklaşılarak tayini,

2- 5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimaına dair bir düzenleme bulunmadığı gözetilmeden, hapisten çevrilen para cezası ile doğrudan verilen para cezasının toplanması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında 6136 sayılı yasanın 15/1 maddesi uyarınca hapis cezası yanında tayin olunan adli para cezasına esas alınan 36 günün 25 güne, 5237 sayılı TCK.nun 31/3 maddesi uyarınca belirlenen 24 günün 16 güne, 5237 sayılı TCK.nun 62. maddesi uyarınca belirlenen 20 günün 13 güne, 5237 sayılı Kanunun 52/2. madde ve fıkraları gereğince hapis cezasının bir gün karşılığı takdiren 20 TL üzerinden hesap olunarak sonuç 400 TL adli para cezasının 260 TL'ye indirilmesi ve hükümden para cezalarının içtimaına ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 04.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/20014
Karar No: 2012/5204
Karar Tarihi: 20.03.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/20014 E.  ,  2012/5204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacılardan ... vd ile davalılardan ... Belediye Başkanlığı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava ve birleştirilen dava kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece asıl davanın kabulüne, birleştirilen davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm birleştirilen davanın davacılar vekili ile asıl davanın davalısı ... Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi ve birleştirilen davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmesi doğru olduğu gibi davalı idare lehine nispi vekalet ücreti takdir edilmesinde de bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle birleştirilen davanın davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Asıl davada davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin temyizine gelince;

Davaya konu parsele imar planında 20 metre genişliğinde olan yol için el atıldığı anlaşıldığından asıl davada dava dışı olan ... Büyükşehir Belediye Başkanlığının sorumluluğunda kaldığı gözetilerek asıl davada ... Büyükşehir Belediye Başkanlığını da davaya dahil edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, ... Belediye Başkanlığından peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, ... vd.'den peşin alınan temyiz ve temyiz edenlerden peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/13832
Karar No: 2013/15277
Karar Tarihi: 24.10.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/13832 E.  ,  2013/15277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

2006 takvim yılında 73 adet sahte faturayı KDV'de kullandığı iddia olunan sanığın faturaları düzenleyen Öner Petrol'ün kendi şubeleri olduğu gerekçesiyle akaryakıt aldığı Sus-pet adlı akaryakıt istasyonu tarafından verildiğini savunması, faturaları düzenleyen adı geçen firmayla ilgili karşıt incelemeye ilişkin düzenlenen vergi tekniği raporunun sadece sonuç kısmının dosya içinde bulunması ve 15.10.2009 gün ve VDEN-2009-1461/57 sayılı bu raporda "mükellefin 09.10.2006 tarihinden itibaren düzenlediği faturaların sahte olduğunun” tespit edildiği oysaki sanık hakkında düzenlenen 30.06.2010 gün ve VDEN-2010-1946/32 sayılı vergi inceleme raporunda ise, sanığın yetkilisi olduğu şirketin adı geçen firmadan alarak kullandığı iddia olunan 73 adet faturanın 13.04.2006-09.07.2006 tarihlerini kapsadığının belirtilmesi karşısında; sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen “Öner petrol” hakkında düzenlenen yukarıda tarih ve sayısı yazılı vergi tekniği raporu ve eklerinin bütün olarak dosyaya getirtilip ayrıca faturaları sanığa vermek suretiyle kullanmasını sağlayan Sus-pet petrol firması hakkında herhangi bir vergi incelemesi yapılıp yapılmadığı araştırılarak, adı geçen şirketler ve yetkilileri hakkında sahte fatura düzenlemek suçundan dava açılıp açılmadığı, açılmışsa akibeti araştırılıp bu dava ile birleştirilmemesi halinde, dava dosyası celp edilip incelenerek özetinin duruşma tutanağına geçirilip, bu davayı ilgilendiren ve sahteliği belirleyen delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi ve faturaları düzenleyen ve bu faturaları sanığa veren firma yetkililerinin de dinlenip kullanıldığı iddia olunan 73 adet faturanın 13.04.2006-09.07.2006 tarihlerini kapsaması ancak karşıt incelemede 09.10.2006 tarihinden itibaren düzenlenen faturaların sahte olduğu hususunun ve kısa süre içerisinde 73 adet faturanın kullanılmasının hayatın olağan akışına uyup uymadığı karar yerinde tartışılıp, bu yakıtların ne şekilde kullanıldığı açıklığa kavuşturularak toplanan tüm deliller değerlendirilip sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik inceleme sonucu yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca kısmen istem gibi BOZULMASINA 24.10.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/3327
Karar No: 2013/9055
Karar Tarihi: 16.05.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/3327 E.  ,  2013/9055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Katılanın sahibi olduğu binada kiracı olarak kalan sanıklardan...'in katılana ait binanın kapısında bulunan dikili asma ağacını keserek yere düşürdüğü, diğer sanık ...'nin de asma ağacının kalan kısmını keserek ağacın tamamen yere düşmesine neden olduğunun iddia edildiği olayda,mahkemenin sanık ...'nin yüklenen suçu işlediğinin sabit olmaması, sanık ...'in mala zarar verme kastıyla hareket etmediği gerekçelerine dayanan kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 16.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.