erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/3084
Karar No: 2012/6891
Karar Tarihi: 20.09.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/3084 E.  ,  2012/6891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 322 ada 85 parsel sayılı 5524,86 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle 1/2'şer hisse itibariyle davalılar ... ve ... adlarına tesbit edilmiştir. Davacı ... kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava konusu taşınmazın 1/2 hissesinin adına tescili talebiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın açılmamış sayılmasına ve çekişmeli parselin tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, meşruhatlı davetiye tebliğ edildiği halde davacının ilk oturuma katılmadığı, katıldığı oturumda dahi dava sebep ve delillerini bildirmediği gerekçesiyle Kadastro Kanunu'nun 28/2. maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına ilişkin hüküm kurulmuş ise de yapılan değerlendirme dosya kapsamına uygun bulunmamaktadır. 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 28/2. maddesi hükmüne göre gerçek ve tüzel kişilerin dava sebep ve delillerini bildirmeleri dava şartıdır. Dava dilekçesinde dava sebep ve delillerinden hiçbirinin veya her ikisinin bildirilmemiş olması halinde hakim davacıya göndereceği bir davetiye ile sebep ve delillerini bildirmesini tebliğ eder, davacı ilk oturuma kadar dava sebep ve delillerini bildirmez veya ilk oturuma gelip bunları açıklamaz ise hakim davanın açılmamış sayılmasına ve çekişmeli taşınmazın tespit gibi tesciline karar verir. Somut olayda davacı, dilekçesinde, taşınmazın 2500 metrekarelik bölümü üzerinde kendi zilyetliğini ileri sürerek kazandırıcı zamanaşımı ile iktisap nedenine dayanmış, yine dava dilekçesinin delil başlığı kısmında "tespit tutanakları, mahalli bilirkişi ve tanık anlatımları, keşif vs." demek suretiyle delillerini bildirmiştir. Bu bildirim 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 28/2. maddesinde sözü edilen "deliller" için yeterli bulunmaktadır. Kadastro Mahkemelerinde 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 409. maddesinin (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'un 150. maddesinin) uygulama yeri bulunmadığından davacının duruşmaya katılma zorunluluğu da yoktur. Hal böyle olunca Mahkemece işin esasına girilerek, yöntemince süre verilerek tarafların bildirecekleri tüm deliller toplanıp, çekişmeli 322 ada 85 sayılı parsel başında yöntemince keşif yapılarak, taşınmaz içerisinde davaya konu yerin belirlenmesi ve davalılardan ...'nın duruşmadaki kabul beyanı da dikkate alınarak, tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, Mahkemece, 3402 sayılı Yasa'nın 28/2. maddesine yanlış anlam yüklenerek yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, davacının temyiz itirazları açıklanan nedenle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 20.09.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2019/5312
Karar No: 2020/2287
Karar Tarihi: 10.06.2020

**10. Ceza Dairesi         2019/5312 E.  ,  2020/2287 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ADANA 20. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması nedeniyle mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Karar tarihinde Karaisalı K1 Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü bulunan ve duruşmalardan bağışık tutulma talebi de olmayan sanığın, hükmün verildiği duruşmada bizzat veya SEGBİS ile hazır edilmesi gerektiği gözetilmeden karar verilmek suretiyle CMK’nın 193. ve 196. maddelerine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

2) Kabule göre de; 7201 sayılı Tebligat Kanununun 10. maddesine göre tebligatın, öncelikle muhatabın beyan ettiği en son adrese yapılması, bu adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilip, bu adrese tebligatın yapılması gerekir.

Adana Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'nün 18/12/2014 tarihli çağrı yazısının, sanığın Adana Açık Ceza İnfaz Kurumu'nda 16/07/2014 tarihli tebliğ-tebellüğ belgesinde tahliye olduktan sonraki adresi olarak bildirdiği “Saydam Cad. Beşocak Mah. No:68 Kat:3” adresi yerine, doğrudan MERNİS adresi olan "Beşocak Mah. Saydam Cad. No:83 İç Kapı No:1 Seyhan/Adana" adresinde Tebligat Kanununun 21. maddesi uyarınca tebliğ edilmesinin usulsüz olması karşısında; sanığın çağrıya uymadığının kabulü mümkün olmadığından, 28/03/2014 tarih, 2013/814 esas ve 2014/513 karar sayılı tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının infazının devamına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla mahkûmiyet kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 10/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/11672
Karar No: 2012/11684
Karar Tarihi: 20.11.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/11672 E.  ,  2012/11684 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'ın bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine dair Rize Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 15.02.2012 gün ve 2010/90 Esas, 2012/18 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve O yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdure hakkında ... Teknik Üniversitesi ... Hastanesince 29.12.2006 tarihinde ve Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca 28.02.2007 tarihinde düzenlenen raporlarda mağduresi bulunduğu olay nedeniyle ruh sağlığının bozulduğunun belirtilmesi, Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca 11.04.2011 tarihinde düzenlenen raporda ise, mağduresi bulunduğu olay nedeniyle ruh sağlığının etkilendiği ancak bu etkilenmenin ruh sağlığını bozacak mahiyet ve derecede olmadığı belirtilmiş olmakla birlikte, söz konusu raporun üç hekimin mağdurenin ruh sağlığının bozulduğuna ilişkin muhalefeti ile verildiğinin anlaşılması karşısında, Adli Tıp Kurumu Kanununun 15/b maddesi uyarınca Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan rapor alındıktan sonra sanık hakkında TCK.nın 103/6. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi gerekirken, eksik araştırmayla yazılı şekilde hükme varılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/8226
Karar No: 2011/7590
Karar Tarihi: 28.06.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/8226 E.  ,  2011/7590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dosya içeriğine, temyizin kapsamına, uyuşmazlığın kıyı kenar çizgisi içinde kalan tapu kaydının iptali nedeniyle maddi tazminata ilişkin bulunmasına göre, temyiz inceleme görevi 6110 sayılı Kanuna dayanan Yargıtay Yasası’nın 14/b maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca Yargıtay 1. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Yargıtay 1. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 27/06/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/6762
Karar No: 2019/110
Karar Tarihi: 08.01.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/6762 E.  ,  2019/110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

.... Vergi Dairesi mükellefi.... Treyler İm. San...Ltd.Şti yetkilisi olan sanığın, 2009 takvim yılında sahte fatura kullandığı iddia ve kabul edilen kamu davasında, sanığın suçlamaları kabul etmediği, bilerek sahte fatura kullanmadığını, sahte olduğunu tespit ettikleri faturaları geri çektiklerini savunduğu, vergi raporununda bu beyanı kısmi olarak doğruladığı anlaşılmakla gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, sahte oldukları iddia edilen ve sanığın beyanlarından çıkarmadığı ve toplam alışlarının % 42 sini oluşturan faturaları düzenleyen İstiklal Vergi Dairesi mükellefi olan .... hakkında düzenlenen vergi tekniği raporu dosyaya celp edilip, hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenlemekten dava açılıp açılmadığı araştırılıp, açıldığının tespiti halinde birleştirilmesi mümkün olmadığı takdirde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi; faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler, faturaları düzenleyen mükellefin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığı da dikkate alınarak faturaları düzenleyen şirket ile sanığın ticari defter ve belgeleri üzerinde gerekli görülmesi halinde bilirkişi incelemesi yaptırılması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08/01/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

M.O.
Esas No: 2012/10401
Karar No: 2013/1802
Karar Tarihi: 06.02.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/10401 E.  ,  2013/1802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Ticaret Mah.sıfatı ile)

DAVA TÜRÜ : Menfi tespit

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı menfi tespit davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, davacı kiracı tarafından kira bedellerine karşılık teminat olarak verilen bonolardan dolayı borçlu olmadığının tespitine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi üzerine hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde, müvekkilinin davalıya ait kiralananda 1.4.2009 tarihli, 1 yıl süreli sözleşme ile kiracı iken 26/08/2009 tarihinde davalı tarafından iş yerine alınmadığını, aynı gün Karakola giderek şikayetçi olduğunu ve 7.9.2009 tebliğ tarihli noter ihtarı ile sözleşmenin 7/g bendi gereğince ve genel hukuk kuralları çerçevesinde sözleşmeyi tek taraflı olarak feshederek teminat amaçlı olarak verdiği bonoların iadesini istediğini, ancak bonoların iade edilmediğini belirterek, söz konusu bonolar nedeniyle borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir . Davalı vekili, davacının sebepsiz yere sözleşmeyi feshettiğini, davalının sözleşme şartlarına uyduğunu, feshin haksız olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 01/04/2009 başlangıç tarihli ve 1 yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşme ile kiralayana ait otel bünyesindeki yer fotoğrafçı dükkanı olarak kullanılmak üzere davacıya kiralanmıştır. Sözleşmenin 7/g maddesinde kiralayanın kiralananın amacına uygun kullanımını engelleyici ya da zorlaştırıcı işlem ve davranışlarda bulunamayacağı,bulunması halinde kiracının tek taraflı fesih hakkına sahip olduğu kararlaştırılmıştır. Davacı kiracı kiralananın bulunduğu otele girişinin kiraya veren tarafından engellendiğini ileri sürerek sözleşmenin belirtilen maddesine göre sözleşmeyi feshetttiğini ileri sürmüştür.Mahkemece davacının davalı tarafından kiralanana alınmaması sebebiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de bu konuda yapılan araştırma hüküm kurmaya yeterli değildir. Davacı delil listesinde cd kayıtlarına ve karakol tutanaklarına dayanmıştır. Cd kayıtları bilirkişi tarafından çözülerek mahkeme denetimine elverişli olacak şekilde rapor tanzimi ile belirtilen karakol tutanakları getirtilip iddianın ispatı hususunda davacının dayandığı diğer deliller üzerinde durularak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırmayla yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 06/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/6828
Karar No: 2015/6993
Karar Tarihi: 28.05.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/6828 E.  ,  2015/6993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 07/01/2014 gününde verilen dilekçe ile hakaret nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 30/10/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, hakaret eylemine dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayın oluş biçimi, söylenen sözlerin niteliği, tarafların ekonomik ve sosyal durumu ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde hükmedilen manevi tazminat miktarı fazladır. Davacı yararına daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 28/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/2203
Karar No: 2021/7262
Karar Tarihi: 20.04.2021

**1. Ceza Dairesi         2019/2203 E.  ,  2021/7262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : Sanık ...’ın maktul ...’i kasten öldürme suçundan TCK’nın 37, 81/1, 29, 62, 53. maddelerine göre 13 yıl 4 ay hapis cezasına mahkumiyetine dair; Erzurum 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 25.10.2018 tarihli ve 2018/419E-2018/463K sayılı kararı

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Duruşmalı inceleme talep eden sanık ... müdafiine yöntemine uygun olarak tebligat yapıldığı halde duruşmaya gelmediği ve geçerli bir nedene dayanan mazeret de bildirmediği anlaşılmakla incelemenin duruşmasız olarak yapılmasına karar verildi.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın maktul ...’i kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı haksız tahrik ve takdiri indirim sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, sanık savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin; eksik araştırmaya, delillerin mahkumiyete yeterli olmadığına, katılanlar vekilinin; sanık hakkında haksız tahrik indirimi ve takdiri

indirim yapılmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle; hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA, 20/04/2021 gününde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/3742
Karar No: 2014/9442
Karar Tarihi: 10.07.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/3742 E.  ,  2014/9442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün ONANMASINA,

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdure hakkında Ondokuz Mayıs Üniversitesinden alınan 21.02.2012 ve 11.06.2013 tarihli ruh sağlığının bozulduğuna ilişkin raporlar ile Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Dairesinin 25.03.2013 günle ''Ruh sağlığının etkilendiği ancak bozulmadığına'' ilişkin raporları arasında çelişki oluştuğundan bu çelişkinin giderilmesi açısından Adli Tıp Kurumu Kanununun 15/f maddesi uyarınca öncelikle dosyanın, talep halinde mağdurenin Adli Tıp Genel Kuruluna gönderilerek ''mağdurenin olay nedeniyle beden veya ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin'' alınacak rapordan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, re'sen de temyize tâbi hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/10865
Karar No: 2010/12017
Karar Tarihi: 25.11.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/10865 E.  ,  2010/12017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İzmir 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24.07.2008 gün ve 2007/845 - 2008/375 sayılı kararı onayan Daire’nin 31.05.2010 gün ve 2009/172 - 2010/6096 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili konutunun ‘yer kayması teminatı, sigortalı bina çevresinde yapılan kazılardan meydana gelen toprak kayması ve toprak çökmesinden meydana gelen zararlar’ dahil olmak üzere davalı şirkete sigortalandığını, poliçenin 13.06.2006 tarihinde düzenlendiğini, priminin 15.06.2006 tarihinde tahsil edildiğini, bitişikte 28.06.2006 tarihinde başlanılan kazı nedeniyle oluşan rizikonun tazmin edilmediğini ileri sürerek, 12.390.00 YTL tazminatın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hasarın önceki poliçe döneminde meydana geldiğini, yeni dönemde bu rizikonun ek teminatla kapsama alındığını, önceki hasarın yeni poliçeyle istendiğini, kaldı ki tazminatın fahiş olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece rizikonun teminat kapsamında olduğu, riziko tarihinden önce primin ödenmesi nedeniyle sigorta sorumluluğunun doğduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 11.385.00 YTL’nin tahsiline karar verilmiş, davalı vekilince temyiz edilen karar Dairemizin 31.05.2010 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davalı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 35,50 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 172,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 25.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.