erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2010/23892
Karar No: 2013/15483
Karar Tarihi: 02.07.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/23892 E.  ,  2013/15483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Kısmen mahkumiyet, kısmen beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.03.2008 gün ve 2008/6-47 esas, 2008/43 sayılı kararı ışığında, yanılgılı uygulama nedeniyle ortaya çıkacak sonuçtan sanığın yararlandırılmasının, hakkaniyete aykırı sonuçlar doğmasına, adalet ve eşitlik ilkelerinin sakatlanmasına yol açacağı ve bu nedenle sanık ... hakkında hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 231/5-14 maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Sanık ...'in sabıka kaydı getirtilmeden karar verilmiş ise de, bu eksiklik UYAP sisteminden adı geçen belgenin çıkarılması suretiyle giderildiğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık ... tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-)Oluş ve dosya kapsamına göre; sanık ...'un diğer sanık ... ile birlikte otelde katip olarak çalışan yakınanı yağmalamaya karar verdikleri, önce sanık ...'ın yakınanı telefonla arayarak “sokağın başına 20 lira getir yoksa seni bıçaklarım” diye tehdit ettiği, yakınanın telefonu kapatmasından kısa bir süre sonra sanık ...'un otele geldiği ve kendisini ...'ın gönderdiğini söyleyerek 20 lira istediği, yakınanın vermemesi üzerine otelden çıkıp dışarıda bekleyen ...'ın yanına gittiği, ...'ın otelin önüne gelip elindeki bıçağı göstererek yakınana tehditler savurduğu ve akabinde sanık ...'in yeniden otele geldiği, yakınanı “20 lira vermezsen ... seni bıçaklayacak” şeklinde tehdit ettiği sırada kolluk görevlileri tarafından otelin içinde üzerinde bıçakla yakalandığının anlaşılması karşısında; eylemin yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek sanık ... hakkında yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

2-) Yağma suçunun silahla, birden fazla kişiyle birlikte ve yakınanın iş yerinde işlendiğinin anlaşılması karşısında; eylemin 149/1-a-c-d maddesindeki nitelikli yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin, sanık ... hakkında yazılı şekilde anılan Yasanın 148/1. maddesi ile uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 02.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/4823
Karar No: 2021/3973
Karar Tarihi: 31.03.2021

**19. Ceza Dairesi         2021/4823 E.  ,  2021/3973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvuruların süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nin 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, katılan vekilinin temyiz taleplerinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, REDDİNE, 31/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/11343
Karar No: 2012/2572
Karar Tarihi: 23.02.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/11343 E.  ,  2012/2572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 14.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10.05.2010 tarih ve 2008/307 - 2010/172 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Pınar Şengel tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait kuyumcu dükkanının davalıya sigortalı olduğu sırada meydana gelen hırsızlık olayı sonucu 29.920,00 YTL değerindeki altın bileziklerin çalınmış olduğunu, ancak davalının ödemede bulunmadığını ileri sürerek, anılan miktarın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya konu olayın hırsızlık değil, aşırma şeklinde meydana geldiğini, bu nedenle Hırsızlık Poliçesi Genel Şartları kapsamında olmadığını, olayın sigorta teminatı dışında kaldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davaya konu olayın davacının kuyumcu dükkanının önünde oturduğu sırada yanına gelen şahısların adres sorma bahanesiyle davacıyı oyaladıkları esnada bir kız çocuğunun sigortalının göremediği bir açıdan dükkana gizlice girerek altınları çalması şeklinde meydana geldiği, sözkonusu olayın aşırma şeklinde hırsızlık niteliğinde olduğu, Hırsızlık Sigortası Genel Şartları'nın A.1. maddesinde belirtilen şekillerde yapılmadığı, bu nedenle olayın sigorta teminatı kapsamında bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 23.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

21,15 H

17,15 PH

04,00 BK

27.02.2012 - HK
Esas No: 2011/861
Karar No: 2011/4470
Karar Tarihi: 01.12.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/861 E.  ,  2011/4470 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme ve reşit olmayan mağdureyi zorla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ...'un yapılan yargılaması sonunda; reşit olmayan mağdureyi zorla kaçırıp alıkoyma suçundan beraatine, ırza geçme iddiasına konu eyleminin reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunu oluşturduğunun kabulü ile mahkûmiyetine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 30.12.2005 gün ve 2004/421 Esas, 2005/400 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılanlar vekili ve sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Katılanlar vekilinin temyiz isteminin reşit olmayan mağdure ile rızayla cinsi münasebette bulunma suçundan kurulan hükme yönelik olduğunun kabul edilerek gereği düşünüldü:

Sanığın oluşa uygun olarak işlediği kabul edilen reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçuna öngörülen cezanın üst sınırı itibariyle, 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesine göre 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi olduğu, karar tarihi olan 30.12.2005 tarihi ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükmün 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 01.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/3579
Karar No: 2010/6997
Karar Tarihi: 07.12.2010

**7. Hukuk Dairesi         2010/3579 E.  ,  2010/6997 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün BOZULMASINA ilişkin olarak Daireden verilen 16.02.2010 gün ve 2009/7112 E, 2010/706 K. sayılı ilamın tashihi karar yoluyla incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, dosyadaki belgeler okundu. Gereği görüşüldü:

1-Karar düzeltme nedeni olarak ileri sürülen sair yönler daire kararında gerekçesi gösterilmek suretiyle karşılanmıştır. Düzeltilmesi istenilen karar, dosya içeriğine usul ve kanuna uygundur. Bu nedenlerle davacının yerinde olmayan Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesi hükmüne uymayan sair karar düzeltme itirazlarının REDDİ gerekmiştir.

2-Davacının değer kaybının reddi gerektiğine ilişkin Dairemiz kararına yönelik karar düzeltme itirazlarına gelince; mahkemece Dairemizin önceki bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda bilirkişi raporu doğrultusunda birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, bu yeni hükmün davalı tarafça temyizi üzerine Dairemizce davacının değer kaybı isteminin reddine karar verilmesi gerektiği belirtilerek hüküm yeniden bozulmuştur. Haksız fiilden kaynaklanan tazminat davalarında kural olarak gerçek zarar ilkesi geçerli olup; maddi zarar, malvarlığının aktifinde bir azalma veya pasifinde bir çoğalmayı ifade eder. Zararı doğuran fiil malvarlığının çoğalmasına engel olmuş ise, bir başka deyişle fiil meydana gelmese idi gelecekte malvarlığının çoğalması söz konusu ise zarardan söz edilebilir. Değer kaybı da gerçek zarar kapsamındadır. Mahkemece önceki bozmadan sonra alınan bilirkişi raporu değer kaybı yönünden bozma kararında açıklanan hususları karşılar nitelik ve yeterlilikte olup, hükmün Dairemizce değer kaybı yönünden yeniden zuhûle dayalı olarak bozulduğu anlaşıldığından, davacının bu yöne ilişkin karar düzeltme itirazlarının kabulü gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının sair karar düzeltme itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı tarafın karar düzeltme itirazının kabulü ile Dairemizce verilen 16.02.2010 gün ve 2009/7112 E, 2010/706 K. sayılı bozma ilamının ORTADAN KALDIRILMASINA, yerel mahkeme kararının değer kaybı yönünden de ONANMASINA, davacı tarafından peşin ödenen 35,50 TL karar düzeltme harcının istek halinde davacıya iadesine, 07.12.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2021/2065
Karar No: 2021/16468
Karar Tarihi: 27.10.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/2065 E.  ,  2021/16468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin mağdurlara yönelik eylem nedeniyle kurulan mahkumiyet kararına yönelik olduğu, hükmün B bendinde kurulan mahkumiyet kararı ile sınırlı inceleme yapılması gerektiği belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, mağdurların iştirak halinde malik oldukları murislerinden intikal eden arazi üzerindeki iki ağacı kesmek suretiyle dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar vermesi şeklinde gerçekleştiği iddia ve kabul edilen eylemin zincirleme suç hükümleri kapsamında değerlendirilemeyeceği gözetilmeksizin, 5237 sayılı TCK’nın 43/1. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 27.10.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/11880
Karar No: 2013/18447
Karar Tarihi: 19.11.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/11880 E.  ,  2013/18447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirkete ait dizel otomobile davalı şirket pompacısının mazot yerine benzin koyması nedeniyle aracın arızalandığını belirterek tamir bedeli için 6,363,82 TL, aracın değer kaybı için şimdilik 1.000,00 TL ve aracın 23 gün kullanılamaması nedeniyle şimdilik 1.000,00 TL'nin olay tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, mahkemenin yetkisiz olduğunu, pompacının otomobile mazot doldurmak istediğini, ancak aracı kullanan sürücünün ısrarla benzin koyulmasını talep etmesi üzerine araca benzin koyulduğunu, yanlış akaryakıt doldurulması halinde kısa bir süre sonra araçta arıza ortaya çıkacağını, oysa davacı şirket elamanının 120-130 km mesafe kat ederek İnegöl'e gittiğini, davalı şirkete durumu hemen bildirmediğini, tamir bedelinin fazla olduğunu, değer kaybı ve aracın kullanılmamasının söz konusu olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre; davacı şirkete ait dizel yakıtla çalışan otomobile davalı şirket çalışanınca yanlış yakıt konulması sebebiyle aracın bazı parçalarının hasarlandığı ve hasarlanan parçaların değişimi nedeniyle davacının belli bir süre araçtan yararlanamadığı, bilirkişi raporuna göre aracın tamiri için 6.363,62 TL masraf yapıldığı, davacının 630,00 TL tutarında mahrumiyet kaybının bulunduğu, araçta hangi yakıtla çalıştığına dair ibarenin bulunduğu ve davalı işleticinin istihdam ettiği personelini bu konularda eğitmesi gerektiği halde eğitmediği, oluşan zarardan sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabul, kısmen reddiyle toplam 6.993,84 TL maddi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 19.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/4354
Karar No: 2014/21955
Karar Tarihi: 17.12.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/4354 E.  ,  2014/21955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak, defter ve belgeleri ibraz etmemek

HÜKÜM : Sahte fatura kullanmak suçundan: Mahkumiyet Defter ve belgeleri ibraz etmemek suçundan: Beraat

I-Sanık hakkında 2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan hükme yönelik sanığın ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının incelenmesinde:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

II-Sanık hakkında defter ve belgeleri ibraz etmemek suçundan kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyada mevcut vergi raporlarına göre, sanığa 2004 takvim yılı defter ve belgelerini ibraz etmesi için 11.02.2009 tarihinde tebligat yapıldığı, sanığın bir kısım defter ve belgelerini ibraz ettiği ancak varlığı noter kayıtları ile sabit 2004 takvim yılı yevmiye ve kebir defterlerini ibraz etmediğinin belirtildiği ve sanığın bir kısım defterleri ibraz edemediğine ilişen savunmasının 213 sayılı VUK’nun 13. maddesinde belirtilen mücbir sebeplere veya kastı kaldıran diğer nedenlerden birine dayanmadığından defter ve belgeleri saklama ve ibraz etme zorunluluğunu ortadan kaldırmayacağı cihetle; atılı suçun unsurları itibariyle oluştuğu gözetilmeden mahkumiyeti yerine vergi mahkemesi kararına dayanarak yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.12.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2021/1556
Karar No: 2021/2123
Karar Tarihi: 08.03.2021

**11. Hukuk Dairesi         2021/1556 E.  ,  2021/2123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 14. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nce bozmaya uyularak verilen 01.07.2020 tarih ve 2020/873 E. - 2020/639 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiş, Bölge Adliye Mahkemesinin 25.12.2020 tarih ve aynı sayılı ek kararı ile, temyiz isteminin süresinden sonra yapıldığı gerekçesiyle temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş olup bu kez ek kararın davacı vekilince temyiz edildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Dava, şirket müdürü olan davalının şirketi zarara uğrattığından bahisle tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, kararın davacı vekilince istinaf edilmesi üzerine istinaf mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili tarafından temyiz kanun yoluna başvurulmuşsa da, istinaf mahkemesince verilen 25/12/2020 tarihli ek kararla temyiz talebinin süresinde yapılmadığı gerekçesiyle temyiz isteminin süreden reddine karar verilmiştir.

Bu kez temyiz isteminin reddine dair ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince temyiz isteminin süre yönünden reddine ilişkin olarak verilen ek kararda hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen temyiz isteminin süre yönünden reddine ilişkin kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine, kararın bir örneğinin İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 08.03.2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/5606
Karar No: 2021/16689
Karar Tarihi: 23.06.2021

**8. Ceza Dairesi         2020/5606 E.  ,  2021/16689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, silahla tehdit

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve silahla tehdit suçlarından kurulan hükümlere yönelik olarak yapılan temyiz incelenmesinde;

Ceza Genel Kurulu'nun 25.10.2018 gün ve 2016/7-127 Esas, 2018/482 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere; 5271 sayılı CMK'nın 225/1. maddesine göre, hükmün konusu iddianamede gösterilen fiil olduğu, "Yargılamayı yapan mahkemenin fiilin hukuki niteliğini takdirde iddia ve savunmalarla bağlı olmadığı, Kanunun açık ve kesin olan bu hükmü karşısında, mahkemece sanığın yargılama sonucunda sabit kabul edilen fiilinin hukuksal niteliğine göre hüküm kurulmakla yetinilmesi gerekirken, fiil nitelik yönünden ikiye bölünerek, aynı fiilden dolayı iki ayrı mahkumiyet kararı verilmesi Ceza Muhakemesi Kanununa aykırılık oluşturacaktır."

Tüm dosya kapsamında, mağdurenin olay akşamı çalıştığı işyerindeki kasa bölümünde para sayımı yaptığı esnada, sanığın elinde bulunan bıçakla mağdurenin bulunduğu yerin içine girerek sağ elinde bulunan bıçağı mağdurenin karnına doğrultup sol eliyle de mağdurenin boğazını tutarak "bana Emre'yi çağırın o buraya gelsin" diyerek bağırdığı, olay yerinde bulunan diğer çalışanlar ve müşterilerin 'çağırdık geliyor' şeklinde söylemeleri üzerine bu kez elinde bulunan bıçağı kendi boynuna götürüp kendisini yaraladığı ve akabinde sanığın bir anlık boşluğundan yararlanılarak etkisiz hale getirildiği olayda; dosyada mevcut işyerinden alınan kamera görüntüleri, mağdurenin beyanını doğrulayan sanığın ikrar içerikli savunması karşısında; sanığın eyleminin kül halinde 5237 sayılı TCK.nın 109/2, 109/3-a. maddelerinde düzenlenen cebir ve tehdit kullanılarak silahla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu, olayda silah kullanılmasının kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun ağırlaştırıcı unsuru olduğu ve ayrı bir suç olarak değerlendirilemeyeceği cihetle; TCK.nın 109/2,3-a maddeleri

gereğince hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, sanığın tek olan eylemi nitelik yönünden ikiye bölünerek iki ayrı hüküm kurulmak suretiyle CMK.nın 225/1. maddesine muhalefet edilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 23.06.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.