erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/3512
Karar No: 2016/8113
Karar Tarihi: 06.12.2016

**11. Ceza Dairesi         2015/3512 E.  ,  2016/8113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

Suça konu 59... abone numaralı elektrik sayacının borcundan dolayı 05.05.2008 tarihinde mühürlendiği, aynı sayaç için 03.08.2012 tarihinde sayaç değiştirme işleminin yapıldığı, 26.09.2012 tarihli kaçak/usulsüz elektrik tespit tutanağında ise “sayacın K ve S fazlarının akım giriş ve çıkış uçlarının sayacın içinden köprülendiği ve sayacın normal endeks kaydetmesini engellemek suretiyle enerji kullanıldığının tespit edildiği” görülmekle; mühürleme tutanağı ile sayaç değiştirme tutanağı arasında 4 yıllık bir süre geçmiş olması nazara alınarak bu süre içinde herhangi bir mühür bozma tutanağı olup olmadığının araştırılması, mühür bozma tutanağı yoksa mühürlü sayacın değiştirme işleminin ne şekilde yapıldığının belirlenmesi, 26.09.2012 tarihli “kaçak/usulsüz elektrik tespit tutanağına” dayanak teşkil ettiği belirtilen 12515 numaralı tutanağın katılan kurumdan veya sayaç ayar servisinden istenerek mühür kaldırılmadan (12515 numaralı tutanakla belirtilen şekilde) sayaca müdahale edilip edilemeyeceğinin gerektiğinde bilirkişi marifetiyle araştırılması, ayrıca sanığın suça konu sayacın bulunduğu yerde uzun süre kiracılarının ikamet ettiğini iddia etmesi karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından, sanığın 05.05.2008-26.09.2012 tarihleri arasında 59412 abone nolu evde ikamet edip etmediğinin ve söz konusu evde bu tarihler arasında başka yaşayanlar olup olmadığının kolluk marifetiyle araştırılması, söz konusu evde yaşayanların ve sanığın bu hususlara ilişkin ayrıntılı beyanlarının alınması sonrasında sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken sanığın eyleminin sübutu halinde “karşılıksız yararlanma” sınırları içinde kalacağı şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısı ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.12.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2024/3926
Karar No: 2024/3910
Karar Tarihi: 27.11.2024

**3. Hukuk Dairesi         2024/3926 E.  ,  2024/3910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/251 E., 2024/399 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen menfi tespit davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından duruşma istemli ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyize konu edilen kararda dava değerinin duruşma sınırının altında olduğu anlaşılmıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca davacı vekilinin duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca; Yargıtayın bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verilmesi halinde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinde öngörülen kesinlik sınırına tabidir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre, İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen kararda davacı yönünden reddedilen ve temyize konu edilen toplam miktar 374.114,22 TL, davalı yönünden hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar ise 134.681,12 TL olup, karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Taraf vekillerinin temyiz dilekçelerinin ayrı ayrı ( miktar itibariyle) REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harçlarının istek hâlinde temyiz edenlere iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

27.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/5058
Karar No: 2011/4577
Karar Tarihi: 25.04.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/5058 E.  ,  2011/4577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... Bakanlığı vekili Avukat ... tarafından, davalı Mehmet ... ve diğerleri aleyhine 17/01/2003 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 16/07/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı Mehmet ... vekili ve davalı ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, orman yangını nedeniyle uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar davalılardan Mehmet ... ve ... tarafından temyiz olunmuştur.

Dosya içeriğinden, dava konusu olay nedeniyle davalılar ... ve ... hakkında açılan Çorlu 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2003/832 Esas sayılı dosyadaki ceza davasının devam ettiği anlaşılmaktadır.

Borçlar Yasası'nın 53. maddesi gereğince ceza mahkemesinin beraat kararı, hukuk yargıcı yönünden bağlayıcı değilse de ceza mahkemesince belirlenecek maddi olgular hukuk yargıcı yönünden de bağlayıcıdır. Dava konusu olayın özelliği nedeniyle ceza mahkemesindeki davanın sonucu beklenmeli ve ondan sonra tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca uygun bir karar verilmelidir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, yerinde olmayan gerekçeyle yazılı biçimde karar verilmiş olması, usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25/04/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/3573
Karar No: 2021/18823
Karar Tarihi: 06.12.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/3573 E.  ,  2021/18823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1- Mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan hükmolunan doğrudan adli para cezasının miktarları bakımından, 14/04/2011 tarih ve 27905 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun geçici 2. maddesinin 1. fıkrası uyarınca, üç bin liraya kadar olan mahkumiyet hükümlerinin kesin nitelikte olması ve temyiz kabiliyetinin de bulunmaması nedeniyle suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazının, CMUK'un 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

2- Nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde:

Suça sürüklenen çocuk ve suç arkadaşlarının hükmün açıklandığı 18.11.2015 tarihli karar oturumunda 18 yaşını doldurdukları dikkate alınmadan oturumun açık yerine kapalı yapılması kanuna aykırı ise de; duruşmanın açık yargılama ile sonlandırılıp aynı yolla hükmün açıklandığı dikkate alındığında, bu husus sonuca etkili görülmediğinden;

İş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan kurulan hükümde TCK'nın 119/1-c maddesi gereğince cezanın bir kat artırılması yerine 1/2 oranında artırılarak eksik ceza tayini karşı temyiz olmadığından;

Anılan hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35. maddesi gereğince alınan sosyal inceleme raporu için yapılan masrafın suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'ye aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün yargılama giderlerine ilişkin bölümünden suça sürüklenen çocuktan tahsiline karar verilen sosyal inceleme raporu bilirkişi ücreti çıkarılmak suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.12.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/10067
Karar No: 2009/10943
Karar Tarihi: 01.12.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/10067 E.  ,  2009/10943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece bir kez bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-2942 sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasayla değişik 15. maddesinin son fıkrası uyarınca bilirkişilerce yapılan değer tespitinde, idarece belgelerin mahkemeye verildiği gün (dava tarihi) esas tutulur. Buna göre tarım arazisi olan dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihindeki (2009 yılı) mevki ve şartlarına (kuru ya da sulu arazi niteliğine) göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirinin tespitinde, münavebeye alınacak ürünlerin 2009 yılına ait dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg. başına toptan satış fiyatlarının esas alınması gerekir. Kural böyle iken bilirkişilerce düzenlenen raporda İl Tarım Müdürlüğünce 2008 yılı veri listesindeki buğday,arpa , karpuz için dekar başına en yüksek verim ve karpuz için toptan kg başına en yüksek satış fiyatı esas alınmak suretiyle taşınmazın net gelirinin dolayısıyla değerinin yükseltilmesi,

2- Yargılama sırasında vekille temsil edilen davacı yararına vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken bu konuda olumlu olumsuz bir hüküm kurulmamış olması da,usul ve yasa hükümlerine aykırıdır.

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece usuli kazanılmış hak dikkate alınarak İl Tarım Müdürlüğünden 2009 yılına ilişkin dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg. başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelleri getirtilerek( ortalama değerleri esas alır biçimde) bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı ve oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 01.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/16827
Karar No: 2023/3666
Karar Tarihi: 10.04.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/16827 E.  ,  2023/3666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma konusu boru hattı nedeniyle daimi irtifak hakkı ve geçici irtifak hakkı bedelinin tespiti ile irtifak hakkının davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun öngördüğü yargılama sistemine göre ilk derece mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı önce istinaf yoluna başvurulabilmektedir. İstinaf başvurusu üzerine bölge adliye mahkemesince, başvuran tarafın istinaf başvurusunun usulden ya da esastan reddine karar verilebilir veya ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulabilir.

Bu durumda bölge adliye mahkemesi kararına karşı, istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm kurulması hâlinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır. Başka bir deyişle istinaf başvurusunun reddi hâlinde bölge adliye mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup bu hâlde ilk derece mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesince verilen davanın kabulüne dair karara karşı davalı tarafça istinaf yoluna başvurulmuştur. Davalının istinaf başvurusu da esastan reddedilmiştir. Hâl böyle iken İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurmayan davacı idarenin, davalının istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı bulunmamaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı idare vekilinin temyiz dilekçesinin temyiz hakkı bulunmadığından REDDİNE,

Davacı idareden peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/217
Karar No: 2020/1918
Karar Tarihi: 18.03.2020

**10. Ceza Dairesi         2019/217 E.  ,  2020/1918 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme :... 8. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

01.08.2014 tarihli isticvap zaptında sanığın kendi imkanları ile tuttuğu avukatı olduğunu beyan ettiği, ancak; 14.08.2014 tarihli ilk oturumda sanığın ''Savunmamı şimdi baro tarafından atanmış müdafiim ile birlikte yapacağım" şeklinde beyanda bulunmasına rağmen duruşmada müdafii hazır olmadan savunmasının alındığı, 26.09.2014 tarihli ikinci oturuma sanıkla birlikte barodan 25.09.2014 tarihinde atanan Av. ... ... ve vekaletname sunacağını beyan eden Av....un katıldığı, ancak sanığın yeniden savunmasının alınmadığı, Av....a vekaletnamesini sunması ve savunma için süre verilmiş ise de vekaletname sunmadığı gibi 08.12.2014 tarihli son oturuma da katılmadığı, bu nedenle baroca görevlendirilen müdafiinin görevinin devam ettiğinin kabul edilmesi gerektiği, son oturuma sanıkla birlikte Av. ... ...'ın mazereti nedeniyle baroca görevlendirilen Av. ... katıldığı halde sanığın müdafii huzurunda yeniden savunması alınmadan ya da müdafii olmadan savunmanın yapıldığı ilk oturumdaki işlemler tekrarlatılmadan hüküm verilmek suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

Yasaya aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 18/03/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/10901
Karar No: 2011/12727
Karar Tarihi: 30.11.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/10901 E.  ,  2011/12727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 11/02/2010 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 23/06/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, trafik kazası nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz olunmuştur.

Davalı hakkında dava konusu eylem nedeni ile taksirle yaralama suçundan açılan Edirne Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2007/672 Esas 2009/1184 karar sayılı dosyasında yapılan yargılama sonunda davalının mahkumiyetine karar verildiği ve temyiz edilen kararın henüz kesinleşmediği anlaşılmaktadır. Borçlar Yasası'nın 53. maddesi gereğince ceza mahkemesinin beraat kararı, hukuk yargıcı yönünden bağlayıcı değilse de ceza mahkemesince belirlenecek maddi olgular hukuk yargıcı yönünden de bağlayıcıdır. Dava konusu olayın özelliği nedeniyle ceza mahkemesindeki davanın sonucu beklenmeli ve ondan sonra tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 30/11/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/22554
Karar No: 2014/18381
Karar Tarihi: 21.05.2014

**13. Ceza Dairesi         2012/22554 E.  ,  2014/18381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık ... ile suça sürüklenen çocuklar ... ile ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK.nun 52. maddesinde öngörülen düzenlemeye göre, hükmolunan cezanın türü ve miktarına nazaran, 1412 sayılı CMUK'un 5219 sayılı Yasa ile değişik 305/2. maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca üst C. Savcısı, sanık ... ile suça sürüklenen çocuk ... müdafiileri ile suça sürüklenen çocuk ...' ın temyiz taleplerinin REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ile iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre üst C. Savcısı ile suça sürüklenen çocuk ...' ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin ONANMASINA,

III-Sanık ... ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ile iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde, tayin olunan 7 ay 23 gün hapis cezasının 5237 sayılı TCK' nın 50/1-a maddesi gereğince günlüğü 20 TL' den paraya çevrilmesi sonucu 4.660 TL yerine hesap hatası sonucu fazla cezaya hükmolunması,

2-Sanık ... ile suça sürüklenen çocuk ...' ın diğer sanıklar ile aralarında yaptıkları iş bölümü gereği eyleme doğrudan doğruya katıldıkları ve haklarında 5237 sayılı TCK'nın 37. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, yardım eden olduklarınını kabulüyle sanık ... ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında aynı yasanın 39/1. maddesi uygulanarak eksik ceza tayin edilmesi,

IV-Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesine gelince;

UYAP'tan alınan nüfus kaydına göre, sanığın 21.01.2013 tarihinde öldüğünün belirtilmiş olması karşısında 5271 sayılı CMK'nın 223/8 ve TCK'nın 64/1. maddeleri uyarınca sanığın öldüğünün anlaşılması hâlinde kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde zorunlululuk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, üst C. Savcısı, sanık ... ile suça sürüklenen çocuk ... müdafiileri ile sanık ...' un temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/2683
Karar No: 2016/6365
Karar Tarihi: 15.06.2016

**15. Ceza Dairesi         2014/2683 E.  ,  2016/6365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK 155/2, 52/1, 62/1, 51/1, 51/3, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın katılan ...’nın ortağı ve yetkilisi olduğu ... Mühendislik ve Ticaret Anonim Şirketinde bir dönem makine mühendisi olarak çalıştığı, bu süre içerisinde sanığa şirket işlerinde kullanması için şirkete ait ... plakalı Renoullt marka aracın verildiği, sanığın şirketten maaşını alamaması sebebiyle 01/07/2011 tarihinde suça konu araçla birlikte ikametinin bulunduğu ... iline geldiği, bilahare 07/07/2011 tarihinde yakalandığı, bu şekilde üzerine atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia edilen olayda,

Sanığa tahsis edilen aracın mesai saatleri dışında da sanıkta kalıyor olmasının aracın şirket işleri haricinde sanığın özel işlerinde de kullanılmasına zımnen rıza gösterildiği anlamına geldiği, sanığın maaş alacağını tahsil edememesi sebebiyle aracı alarak ikametinin bulunduğu .... iline gitmesinin sanığın eşinin ani rahatsızlanması nedeniyle gittiğine yönelik beyanları karşısında hayatın olağan akışına aykırı bulunması, kaldı ki şirket yetkilileri tarafından sanığa telefonla ulaşıldığında aracı teslime hazır olduğunu belirtmesi karşısında sanığın suç işleme kastının her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delillerle ortaya konulmamış olmasının sanığın lehine değerlendirilmesi gerektiği ve bu nedenle sanığın müsnet suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine hükmolunması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 15/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.