erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/897
Karar No: 2015/20163
Karar Tarihi: 14.12.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/897 E.  ,  2015/20163 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : KALE(DENİZLİ) ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/09/2014

NUMARASI : 2013/7-2014/149

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 2.50 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 14.12.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.

27.70.TL.Harç

25.20.TL.Peşin

\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_

2.50.TL.Bakiye
Esas No: 2021/5707
Karar No: 2021/18216
Karar Tarihi: 27.12.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/5707 E.  ,  2021/18216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Yasasının 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Yasanın 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz taleplerinin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, REDDİNE, 27.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/3282
Karar No: 2012/28833
Karar Tarihi: 28.12.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/3282 E.  ,  2012/28833 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece haklarında 02.12.2008 tarihinde katılma kararı verilen katılanlar... ve ...'ın adının gerekçeli karar başlığında yazılmaması mahallinde düzeltilebilir hata olarak kabul edilerek bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin sanığın kusurunun bulunmadığına ve alt hadden ayrılarak ceza verilmesine ilişkin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine ancak;

Sanığın sevk ve idaresindeki 1995 model kamyon ile dört gün boyunca Kastamonu ili Daday ilçesi- Elazığ, Elazığ-Ankara arası dinlenmeden taşımacılık yaptıktan sonra olay günü de Ankara'dan yüklediği parke taşlarını Daday ilçesine götürdüğü saat 22.30 sıralarında meskun mahal, 7 m. genişliğinde ve üç yönlü kavşak olan yolda 5. viteste ve takograf bağlantısını da kasten sökerek seyir halinde iken, fren balatalarının tamamen bitmiş olması ve fren tertibatının işlevini yitirmesi sonucu aynı yönde ve önünde seyir halinde bulunan aracın sol arka ve yan kısmına çarpması neticesi savrularak seyrine göre yolun sağ tarafındaki kaldırıma çıkarak kaldırım üzerinde yürüyen yayayı duvar ile kamyon arasına sıkıştırmak suretiyle ölümüne neden olması şeklinde meydana gelen olayda, tamirci bilirkişinin rapor ve beyanında, fren balatalarının bitmesinin ani gelişen bir olay olmadığını, sürücünün bunu farketmemesinin mümkün olamayacağını belirtmesi ve görgü tanıklarının beyanlarına göre de sanığın frenlerinin tutmaması üzerine çevredeki ... ve yayalara hiçbir sesli veya ışıklı ikazda da bulunmamış olması karşısında sanığın tam kusurlu olduğu kabul edilerek alt sınırdan daha fazla uzaklaşılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 28.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/3126
Karar No: 2006/3702
Karar Tarihi: 18.05.2006

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2006/3126 E.  ,  2006/3702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ.

Davacı vekili 17.11.2005 tarihli dava dilekçesi ile 1975 yılında yapılan tapulama sırasında Akşehir Gölü göl suları altında kalması nedeniyle tutanak düzenlenmemiş taşınmazların göl sularının çekilmesi nedeniyle kadastrosunun yapılması gerekirken kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı gerekçesi ile kadastrosunun yapılmadığı, bu idari işlemin iptali istemiyle açtıkları davanın görev yönünden reddine karar verildiği, tescili istenen bazı taşınmazların kıyı kenar çizgisi dışında kaldığı iddialarıyla tescil davası açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA 18.5.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/18510
Karar No: 2016/18818
Karar Tarihi: 07.12.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/18510 E.  ,  2016/18818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suç tarihinde, gece vakti sayılan zaman diliminde, sanığın, komşusu olan müştekinin yüksek sesle televizyon izlemesinden rahatsız olması üzerine, müştekinin ikametine giderek kendisine seslendiği, ancak o sırada uyumakta olan müştekinin kendisini duymadığı, sanığın da savunmasında belirttiği üzere aralarındaki samimiyete güvenerek müştekinin açık olan kapısından ikametine girdiği ve odanın ışığını açıp televizyonu kapatarak evine geri döndüğü, daha sonra uyanan müştekinin sanığın yanına giderek durumu sorduğu ve ardından polisi arayarak şikâyetçi olduğu olayda, her ne kadar suç işleme kastının olmadığı gerekçesiyle sanığın beraatine hükmedilmiş ise de, konut dokunulmazlığının ihlâli suçu ile korunan hukuki yarar, kişilerin konutlarında huzur ve sükûn içerisinde yaşama hürriyetleri olup, suçun manevi unsurunun gerçekleşmesi için genel kast yeterlidir. Failin saikinin suçun oluşmasına etkisi yoktur.

Açıklanan nedenler ve somut olay kapsamında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi de değerlendirilip, sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanılmayacağı da tartışılarak, sanığın konut dokunulmazlığını ihlâli suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden beraat hükmü kurulması,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki isteme aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07.12.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/4994
Karar No: 2017/6565
Karar Tarihi: 17.11.2017

**1. Hukuk Dairesi         2017/4994 E.  ,  2017/6565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ-TESCİL

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre, önceki dava sonunda kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı kabul edilerek tapu kaydını iptal edilen taşınmazın yeniden kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi nedeniyle tapu iptali ve tescil olmazsa bedel isteğine ilişkin olup, Yargıtay 8.Hukuk Dairesinin geri çevirme kararı sonrası dosya Daireye gönderilmiştir.

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 20.01.2017 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve 27.01.2017 günü Resmi Gazetede yayımlanarak 01.01.2017 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca bu davanın temyiz incelemesi Yargıtay 8.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Hâl böyle olunca, 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 23.07.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6723 sayılı Kanun'un 21. maddesi ile değişik 60/3. maddesi gereğince dosyanın Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na GÖNDERİLMESİNE, 17.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/9584
Karar No: 2021/11129
Karar Tarihi: 10.11.2021

**8. Hukuk Dairesi         2021/9584 E.  ,  2021/11129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacılar vekili tarafından duruşma istemli olarak temyiz edilmesi üzerine, davanın değeri itibariyle duruşma isteminin reddine karar verilmekle; dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Mahkemenin verdiği önceki karar Yargıtay tarafından bozulmuş olup, uyulan bozma ilamında özetle; ''6831 sayılı Orman Kanununun 11. maddesinde yer alan ilân süresi geçtikten sonra dava açılmayan kararlara ilişkin düzenlenen tutanak ve haritaların kesinleşeceği, temyize konu davanın, orman kadastrosunun 22.02.2011 tarihinde 6 aylık süre ile ilâna çıkarılmış olup davanın bu sürenin bitmesinden sonra 05.09.2011 tarihinde açıldığı, buna göre davaya bakma görevinin genel mahkeme olan Asliye Hukuk Mahkemesine ait olduğu açıklanarak, görev konusun kamu düzeniyle ilgili olup,yargılamanın her aşamasında mahkemece kendiliğinden gözönünde bulundurulması'' gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, kesinleşen orman sınırları içinde kalan taşınmazın nitelik kaybı nedeniyle 2/B madde uygulaması sonucu orman rejimi dışına çıkartma ya da çıkartmama konusunun orman kadastro komisyonlarına verilmiş bir yetki olduğu, hangi nedenle olursa olsun orman rejimi dışına çıkartma konusunda Orman Yönetimini zorlayıcı nitelikte bir dava açılamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, orman tahdidi içinde kalan taşınmazda 2/B madde uygulaması yapılması isteğine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 6831 sayılı Kanuna göre yapılıp 22.02.2011 tarihinde 6 aylık askı ilânına çıkarılan orman kadastrosu ve 2/B uygulaması bulunmaktadır.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul, kanun ve bozma gereklerine uygun bulunan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 35,90 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 23,40 TL'nin temyiz edenden alınmasına, 10.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/4410
Karar No: 2024/13841
Karar Tarihi: 25.11.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/4410 E.  ,  2024/13841 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 09.01.2023

SAYISI : 2009/755 E., 2013/246 K.

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

EK KARAR : Memnu hakların iadesi talebinin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade

Karşıyaka 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen ek kararının hükümlü müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrasının "Bölge adliye mahkemelerinin, 26.09.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2’nci maddesi uyarınca Resmî Gazetede ilân edilecek göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322 nci maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326 ncı maddeleri uygulanır. (Ek cümle: 1/7/2016-6723/33 md.) Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine gönderilemez." şeklinde düzenlendiği, hükümlü hakkında temyize konu edilen "memnu hakların iadesi talebinin reddine" dair 09.01.2023 tarihli ek kararın daha önce Yargıtay incelemesinden geçmediğinin anlaşılması karşısında, incelemeye konu kararın kanun yolu bakımından istinafa tabi olduğu ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin istinaf merciince yapılması gerektiği anlaşılmakla, dava dosyasının, Tebliğname’ye uygun olarak İNCELENMEKSİZİN İADESİNE, 25.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/7450
Karar No: 2017/2705
Karar Tarihi: 03.04.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/7450 E.  ,  2017/2705 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62, 52/2. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasından (4). paragrafın çıkarılarak yerine, “Sanığa verilen 25 gün kısa süreli hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 25 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/1796
Karar No: 2019/7297
Karar Tarihi: 21.05.2019

**8. Ceza Dairesi         2019/1796 E.  ,  2019/7297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İftira

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa, dosya kapsamına, mağdur anlatımları ve dinlenen tanıkların sanık ...'ın suç tarihinde Aksaray'da olduğuna dair beyanları ve sanıklar arasında çözümü yapılan telefon görüşmelerine göre sanık ...'ın mağdurları soruşturmaya uğratmak maksadıyla ihbar mektubu kaleme aldığı, babası sanık ...'ın da cezaevinde bulunan oğlunu mağdur etmeyeceği, kendisine para göndereceği şeklindeki vaatlerle sanık ...'ı atılı suça azmettirdiği anlaşıldığından atılı suçtan mahkumiyetleri yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısı ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.05.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/11939
Karar No: 2010/12139
Karar Tarihi: 24.11.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/11939 E.  ,  2010/12139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 392 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tamamının idarece belirlenen kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kaldığını ileri sürerek, kıyıda kalan yerin mülkiyetinin tespitini istemiştir.

Davalı, kadastro tespitine davacının itiraz etmediğini belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, taşınmazın kıyı kenar çizgisi dışında kaldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'nın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davacı Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 24.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/12178
Karar No: 2017/12339
Karar Tarihi: 02.05.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/12178 E.  ,  2017/12339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü: - K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Yunus Emre Mahallesi 1006 ada 1 parsel sayılı taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

İlk bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın m²'si 1.251,18 TL üzerinden değer biçilmiş iken, aynı bilirkişilerce hazırlanan ve hükme esas alınan ek raporda, dava konusu taşınmaz için 2.189,38 TL/m² üzerinden bedel tespit edildiğinden, iki rapor arasındaki fark da gözetilerek, rapordaki çelişkiler giderilmeden bedel belirlendiğinden, rapor inandırıcı değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/6464
Karar No: 2023/3180
Karar Tarihi: 11.05.2023

**8. Ceza Dairesi         2022/6464 E.  ,  2023/3180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi 13.09.2022 tarihli kararının, sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 293 üncü maddesinin ikinci fıkrasında yer alan ''Hüküm, temyiz eden Cumhuriyet Savcısına veya ilgililere gerekçesiyle birlikte açıklanmamışsa; hükmün temyiz edildiğinin bölge adliye mahkemesince öğrenilmesinden itibaren gerekçe, yedi gün içinde tebliğ edilir.'' 5271 sayılı Kanunu'nun 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." ve yine aynı Kanunun 295 inci maddesinde yer alan "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanığın SEGBİS ile yüzüne karşı verilen hükme yönelik 5271 sayılı Kanunu'nun 291. maddesinde belirtilen 15 günlük yasal süre içerisinde temyiz dilekçesi sunmamışsa da SEGBİS sırasında duruşma tutanağı kendisine tebliğ edilmediğinden gerekçeli kararın tebliğ üzerine öğrendiği ve süresinde temyiz ettiği ancak temyiz dilekçesinde gerekçe belirtilmediği, gerekçeli kararın ve tebligatın ihtarat içermediği anlaşıldığından, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarih ve 2019/9. MD-554 Esas ve 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, hak kaybının önlenmesi bakımından sanığın tebligatın yapıldığı tarihten itibaren aynı Kanunun 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligatın yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması ve sanığın süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek tebliğname ile birlikte, gerekçeli temyiz isteminde bulunulmaması halinde ise mevcut haliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmesi için, dava dosyasının, geri iade edilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, oybirliğiyle 11.05.2023 tarihinde karar verildi.