erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2006/9588
Karar No: 2006/13941
Karar Tarihi: 30.10.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/9588 E.  ,  2006/13941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıya 15.11.2001 tarihli dekont ile borç para gönderdiğini ancak iade edilmediğini yapılan takibe de haksız itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptali ile % 40 icra-inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının kendisine olan borcunu bu havale ile ödediğini, davacının aksini yazılı delil ile ispatlaması gerektiğini ileri sürerek, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacı davasını ispat edemediğinden davanın reddine karar verilmiş, hüküm; davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıya kuracağı ... için borç para verdiğini ileri sürmüş, ödünç hukuki ilişkisine dayanak olarak da , 15.11.2001 tarihli 7.448 YTL. bedelli dekont ile davalının Cumhuriyet savcılığı huzurundaki ifadesine dayanmıştır. Göndericisi davacı, alıcısı davalı olan dekontta herhangi bir meşruhatın bulunmadığı anlaşılmaktadır. Davalı ise, borcunun bulunmadığını, Savcılık huzurundaki ifadesinin borç ilişkisini kanıtlayacak nitelikte bulunmadığını, kayıtsız şartsız borç ikrarı olmadığını savunmuştur. Davalının şartlı tehdit ve hakaret suçundan davacı aleyhine yaptığı şikayet ile ... Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 2002/312 sayılı evrakı ile yapılan tahkikat sırasında, davalı ...’un Cumhuriyet Savcılığı huzurundaki 19.3.2002 tarihli ifadesinde; “...’dan bir miktar borç para almıştım. Ancak parayı dolandırıcılara kaptırdığım için kendisine iade edemedim. Bu nedenle tehdit edildim “ şeklinde beyanda bulunduğu anlaşılmıştır. Gönderilen havale tarihi ile ifade tarihi de gözetildiğinde, davalının Savcılık huzurdaki ifadesinin borç ikrarı niteliğinde sayılması gerekir. Buna göre davalı borç

aldığını kabul ettiğine göre, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA,peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 30.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/4147
Karar No: 2020/8000
Karar Tarihi: 08.09.2020

**15. Ceza Dairesi         2020/4147 E.  ,  2020/8000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nun 155/2, 52/2, 53/1-2-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılana ait oto kiralama işyerinden araç kiraladığı, kira süresi bitmesine rağmen aracı teslim etmediği, böylece sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia edildiği olayda;

Suça konu aracın, TCK'nın 155/2. maddesinde tanımlanan mahiyette bir hizmet veya meslek dolayısıyla sanığa tevdii ve teslim edilmemiş olması sebebiyle, sanığın katılandan kiralayıp teslim aldığı suça konu aracı iade etmemesi şeklinde sübut bulan eyleminin, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma kapsamında kalan ve TCK'nın 155/1 maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca sair hususlar incelenmeksizin BOZULMASINA, 08/09/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/13018
Karar No: 2012/5529
Karar Tarihi: 03.04.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/13018 E.  ,  2012/5529 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili, banka ile davalı borçlu ... arasında Kredili Bankomat Kartı Sözleşmesi imzaladığını borç ödenmediği için girişilen icra takibine haksız olarak itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına, %40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı itirazında bulunarak müvekkilinin borcunun çoğunluğunu çocuğunun okul taksidinin oluşturduğunu, bu taksitlerin bir kısmının müvekkilince ödendiğini davanın yerinde olmadığını belirterek red kararı verilmesini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama, toplanan deliller benimsenen bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne, itirazın 4.690,92 TL asıl alacak 591,21 TL işlemiş faiz 29,56 TL BSMV,52,99 TL ihtarname masrafı yönünden iptaline, asıl alacağın %40'ı oranında inkar tazminatının davalıdan tahsiline fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle hükme esas alınan bilirkişi raporunda bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 03.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/12707
Karar No: 2011/13181
Karar Tarihi: 28.12.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/12707 E.  ,  2011/13181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki vasi tayinine ilişkin davada Doğanşehir Sulh Hukuk Mahkemesi ve Mersin 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, akıl hastalığı veya zayıflığı nedeniyle vasi tayini istemine ilişkindir.

Doğanşehir Sulh Hukuk Mahkemesi, kısıtlı adayının Asliye Ceza Mahkemesi ilamına ve kolluk araştırmasına göre adresinin Mersin olduğu gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Mersin 2. Sulh Hukuk Mahkemesi ise, kısıtlı adayının nüfus kayıt bilgilerine göre adresinin " ... Mahallesi Kanal Sokak No:14 İçkapı No:A ..." olduğu, ayrıca kısıtlı adayının ... Köyü Doğanşehir adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Türk Medeni Kanununun 411. Maddesine göre, vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir.

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının adrese dayalı nüfus kayıt sisteminde yerleşim yerinin " ... Mahallesi Kanal Sokak No:14 İçkapı No:A ..." olduğu, ayrıca kısıtlı adayının " ... Köyü ..." adresinde ikamet ettiği kolluk araştırma tutanağı ve sağlık kurulu raporundan anlaşılmaktadır. Bu durumda uyuşmazlığın Doğanşehir Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

Sonuç :Yukarıda açıklanan nedenlerle, HMK’nun 21., 22. ve 23 . maddeleri gereğince Doğanşehir Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 28.12.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/1559
Karar No: 2018/7632
Karar Tarihi: 08.10.2018

**10. Hukuk Dairesi         2018/1559 E.  ,  2018/7632 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyarak, ilamda belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün ve temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, ek karara ilişkin temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hüküm İş Mahkemesinden verilmiştir. 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8. maddesi hükmüne göre, iş mahkemelerinden verilmiş bulunan nihai kararların 8 gün içinde temyiz olunması gerekir.

Davada da, 0.11.2016 tarihli mahkeme hükmünün 27.12.2017 tarihinde davacı vekiline usulünce tebliğ edilmiş olduğu, temyizin ise 18.01.2018 tarihinde gerçekleştiği, bunun üzerine Mahkemece 19.01.2018 tarihli ek karar ile temyiz isteminin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Şu duruma göre mevcut dava dosyasında, 8 günlük temyiz süresi geçtiğinden 01.06.1990 gün ve 1989/3 E. - 1990/4 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararı da gözönünde tutularak yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun "temyiz talebinin reddine" ilişkin ek kararının ONANMASINA, 08.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/11659
Karar No: 2014/16260
Karar Tarihi: 21.05.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/11659 E.  ,  2014/16260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ZİLE ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ(İŞ)

TARİHİ : 20/12/2011

NUMARASI : 2009/296-2011/457

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, bayram tatili ücreti, hafta tatili ücreti ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı ile davalı şirket temsilcisi tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş akdinin haksız ve ihbarsız olarak feshedildiği iddiasıyla kıdem ve ihbar tazminatları, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ile yıllık ücretli izin alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı temsilcisi duruşmadaki beyanında ibranameye dayanmıştır.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara ve bilirkişi raporuna dayanılarak isteğin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı avukatı ile davalı şirket temsilcisi temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacıyla 2007 yılına kadar birlikte çalışan davacı tanığı Bilal Alp’in beyanı dikkate alınarak, 2007 yılına kadar yazları 4-5 ayla sınırlı olarak fazla mesai belirlenmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile birlikte çalışmayan tanıkların beyanına itibar edilerek fazla mesai alacağının hesaplanması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Açıklanan sebeple hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/14684
Karar No: 2013/9974
Karar Tarihi: 01.10.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/14684 E.  ,  2013/9974 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...'nin yapılan yargılaması sonunda; ırza geçme suçundan mahkûmiyetine dair ....Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22.06.2011 gün ve 2006/173 Esas, 2011/199 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Hastane doğumlu olmayan ve kayden ... doğum tarihli olan mağdurenin yaklaşık ... yıl sonra ... tarihinde nüfusa tescil edildiği, mağdurenin yaşı konusunda mahkemede de tereddüt oluştuğu, mağdurenin yaş tespiti için bu nedenle Adli Tıp Kurumuna sevk edildiği, ancak raporda mağdurenin içinde bulunduğu yaş itibarıyla kesin yaş tespitinin tıbben mümkün olmadığının belirtildiği dikkate alındığında suçun niteliğine etkisi bakımından mağdurenin suç tarihindeki yaşının tereddüte yer bırakmayacak şekilde tespiti gerekli olduğundan, nüfus aile kayıt tablosundaki diğer kardeşlerin durumu da gözetilerek, aşı, okul kayıtları gibi diğer belgeler ve deliller ile gerekli araştırmanın yapılması, bu suretle adli tahkikatla mağdurenin suç tarihindeki gerçek yaşının saptanmasından sonra, tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/10382
Karar No: 2021/2139
Karar Tarihi: 24.02.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/10382 E.  ,  2021/2139 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Asıl dava, aksi Kurum işleminin iptali ile kesilen ölüm aylığının yeniden tahsisi, birleşen dava ise itirazın iptali ile icra inkar tazminatı ve takibin devamı istemine ilişkilidir.

Mahkemece, bozmaya uyularak, ilamında belirtildiği şekilde, asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. birleşen dava ise itirazın iptali ile icra inkar tazminatı ve takibin devamı istemine ilişkilidir.

Hakkında verilen boşanma kararı 2009 yılında kesinleşen davacıya, yaşamını yitiren sigortalı babası üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle talep konusu dönemde fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle, davalı Kurumca kesildiği ve 01.01.2010-16.11.2011 döneminde yersiz olarak ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden borç tahakkuk ettirildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 56. maddesinin ikinci fıkrasında; eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıklarının kesileceği, bu kişilere ödenmiş olan tutarların, 96. madde hükümlerine göre geri alınacağı yönünde düzenleme yapılmıştır. Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir.

İnceleme konusu davaya ilişkin olarak ise; 12.04.2011 tarihli Kurum müfettiş raporunda, ifadesi alınan komşu ... ile yönetici ... tanık sıfatı ile dinlenilmeli, uyuşmazlık konusu olan 01.01.2010-16.11.2011 arası dönem için davacı ile eski eşinin adres kayıt sistemlerinde kayıtlı olan yerlerde oturup oturmadıkları, oturuyorlar ise fiili birlikteliğin olup olmadığı yönünde aydınlatıcı geniş kapsamlı Kolluk araştırması yapılmalı, 5510 sayılı Kanunun 59/2. maddesi gereğince Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurları tarafından düzenlenen tutanakların aksi sabit oluncaya kadar geçerli olup, aksinin ancak eş değer belgelerle ispatlanmasının gerektiği hususu da göz önünde bulundurularak, boşanılan eşle fiili olarak birlikte yaşama olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği konusunda varılacak sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilerek, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilerek hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacı-birleşen davada davalıya iadesine, 24.02.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/9373
Karar No: 2006/13006
Karar Tarihi: 05.10.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/9373 E.  ,  2006/13006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıya ...’dan havale yolu ile 2003 yılı içinde 15 000 Euro ödünç para gönderdiğini, ihtara rağmen borcun ödenmediğini ileri sürerek 15 000 Euro karşılığı 27 705 000 000 TL nin dava tarihinden faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının kendisinden aldığı borç parayı, geri ödediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece banka dekontları,ihtarname ve davalının aksini yazılı delille kanıtlayamadığına dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı iddiasını kanıtlamak için banka dekontlarına dayanmış olup dekontlar üzerinde gönderilen paraların mahiyeti konusunda bir açıklama bulunmamaktadır. Havale ödeme belgesi niteliğindedir. Karz akdinin varlığı kanıtlanamaz. Davalı, davacının tatile geldiğinde kendisinden ödünç para istediğini, babası tarafından eğitim gideri için ayrılmış olan parayı davalıya verdiğini,babasının durumu öğrenmesinden sonra davacıdan istemesi üzerine borcun peyder pey geri ödendiğini savunarak karz ilişkisini inkar etmiştir.Bu durumda davacının karz ilişkisinin varlığını yasal delillerle kanıtlaması gerekmektedir. Miktar itibarı ile davada tanık dinlenmesi de mümkün değildir. Davacı ibraz ettiği delillerle iddiasını kanıtlayamamıştır. Ne var ki dava dilekçesinde yemin deliline dayandığı anlaşıldığından davalıya yemin teklif etme hakkı olduğu hatırlatılarak sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken ispat yükünün tersine çevrilmesi suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 5.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/1658
Karar No: 2022/3110
Karar Tarihi: 06.06.2022

**6. Hukuk Dairesi         2022/1658 E.  ,  2022/3110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 45. Hukuk Dairesi(İlk Derece)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen ek kararın temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Dava, hakem kararının iptali istemine ilişkindir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesince 45. Hukuk Dairesince ilk derece mahkemesi sıfatıyla yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilinin temyizi üzerine 14.02.2022 tarihli ek kararı ile kesin hükümler aleyhine temyiz kanun yoluna başvurulması mümkün bulunmadığından temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş, ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan ek kararın HMK'nın 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA, 6100 sayılı HMK'nın 372. Maddesi hükmü uyarınca işlem yapılmak üzere dosyanın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 45. Hukuk Dairesi'ne gönderilmesine, 06.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/5441
Karar No: 2019/1037
Karar Tarihi: 19.02.2019

**16. Ceza Dairesi         2018/5441 E.  ,  2019/1037 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 53/1-2-3, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanığın örgütle iltisaklı olması nedeniyle kapatılan okula çocuğunu göndermesi eyleminin örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Tanık beyanları ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanığın bylock kullanıcısı olduğunu bildiren ayrıntılı bylock tespit ve değerlendirme tutanağının dosyaya gelmesi beklenilmeden karar verilmesi sonuca etkili bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 19.02.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.