erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/7061
Karar No: 2016/215
Karar Tarihi: 14.01.2016

**11. Ceza Dairesi         2015/7061 E.  ,  2016/215 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2015/243807

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 29.06.2015 gün ve 2015-E.13282/42889 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 03.07.2015 gün ve KYB. 2015/243807 sayılı ihbarnamesi ile;

Resmi belgede sahtecilik suçundan şüpheliler Türkan Özilhan Devlet Hastanesi ve E.. Ö.. haklarında başlatılan soruşturma evresi sonunda, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 27/06/2014 tarihli ve 2014/39436 soruşturma, 2014/33863 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik müşteki vekili tarafından yapılan itirazın reddine ilişkin mercii İzmir 3. Sulh Ceza Hakimliğinin 01/12/2014 tarihli ve 2014/1090 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde;

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın müşteki vekiline 14/07/2014 tarihinde tebliğ edildiği, mercii İzmir 3. Sulh Ceza Hakimliğince itiraz dilekçesinin 15 günlük yasal süresinden sonra verildiği gerekçesiyle reddine karar verilmiş ise de, yasal sürenin son günü 29/07/2014 günü olup, 28-29-30/07/2014 tarihlerinin Ramazan Bayramı nedeniyle resmi tatil olduğu, tatilin bitmesini müteakip ilk işgünü olan 31/07/2014 tarihinde ise itiraz dilekçesinin verilmiş olduğu nazara alınarak, itiraz konusunda esastan inceleme yapılması suretiyle bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istenilmiş olmakla, Dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, İzmir 3. Sulh Ceza Hakimliği'nin 01.12.2014 tarih, 2014/1090 Değişik İş sayılı kararınının CMK'nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde ikmaline, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 14.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/835
Karar No: 2012/8464
Karar Tarihi: 15.03.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/835 E.  ,  2012/8464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava konusu taşınmaza ilişkin olarak mahallinde yapılan keşif neticesinde alınan bilirkişi raporunda tecavüz edilen yerin kıyı kenar çizgisi içinde kaldığının bildirilmesi karşısında, taşınmaz üzerindeki yapının bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar Kanunu ve mevzuatı içinde kalıp kalmadığı araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddeleri uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 15.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/10244
Karar No: 2016/8031
Karar Tarihi: 24.05.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/10244 E.  ,  2016/8031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kayıp-kaçak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 32.047,00 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 24.05.2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/13088
Karar No: 2024/14733
Karar Tarihi: 07.11.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/13088 E.  ,  2024/14733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekilince temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250,00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta; 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2021 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki hükmün, ücret tespiti bakımından temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca bozmaya uyularak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

07.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/906
Karar No: 2024/8539
Karar Tarihi: 17.12.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/906 E.  ,  2024/8539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR SAYISI : 2018/4166 E., 2019/1489 K.

SUÇLAR : Kasten yaralama, kamu malına zarar verme,görevi yaptırmamak için direnme

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanması

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 03.11.2023 tarihli ve 2018/4166 Esas, 2019/1489 Karar sayılı ek kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1 maddesi ile ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan Bölge Adliye veya İlk Derece Mahkemesi bir

karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4 . Ceza Dairesinin, 03.11.2023 tarihli ve 2018/4166 Esas, 2019/1489 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Trabzon 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.12.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2010/15310
Karar No: 2012/8500
Karar Tarihi: 15.03.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/15310 E.  ,  2012/8500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava konusu taşınmaza ilişkin olarak mahallinde yapılan keşif neticesinde alınan bilirkişi raporunda tecavüz edilen yerin kıyı kenar çizgisi içinde kaldığının bildirilmesi karşısında, taşınmaz üzerindeki yapının bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar Kanunu ve mevzuatı içinde kalıp kalmadığı araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddeleri uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 15.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/4126
Karar No: 2020/11680
Karar Tarihi: 03.11.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/4126 E.  ,  2020/11680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, kamu malına zarar verme, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk hakkında, kamu malına zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından da mahkumiyet kararı verildiği ve kararın suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edildiği, bu konuda tebliğnamede görüş bulunmadığı anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk hakkında atılı suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri hakkında ek tebliğname düzenlenmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 03/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/1165
Karar No: 2024/852
Karar Tarihi: 27.02.2024

**12. Ceza Dairesi         2020/1165 E.  ,  2024/852 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel hayatın gizliliğini ihlal

HÜKÜM : TCK'nın 134/2, 62/1, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına ve ikrar içeren savunmaya göre; sanığın bir süre arkadaşlık yapıp daha sonra arkadaşlıklarına son verdiği katılana ait bir kısmı özel nitelikteki görüntülerin bulunduğu fotoğrafları, arkadaşlıklarının bitmesinden sonra instagram adlı sosyal paylaşım sitesinde katılanının kişisel kullanımındaki cep telefon numarasını da yazarak paylaşması eyleminin görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu oluşturduğuna ilişkin yerel mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın sosyal medya profili oluştururken katılana ait kişisel veri kapsamındaki cep telefonu numarasını ve katılanın fiziksel ve cinsel mahremiyetini içeren özel hayat kapsamındaki fotoğraflarını yayımlamasıyla sübut bulan olayda, sanığın hukuki anlamda tek fiil sayılması gereken eylemi ile hem TCK'nın 134. maddesindeki özel hayatın gizliliği suçunu hem de TCK'nın 136. maddesindeki verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçunu işlediği anlaşılmakla bir fiili ile birden fazla farklı suçun oluşmasına neden olan sanığın TCK'nın 44. maddesindeki farklı nevi'den fikri içtima gereğince, daha ağır cezayı gerektiren TCK'nın 134/2. maddesi ile yaptırım altına alınan görüntü ve seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliği suçundan mahkumiyet hükmü kurulması yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki bozma içeren görüşe iştirak edilememiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin lehe hükümlerin uygulanmadığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair kararın kabul edilemez olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

Dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.02.2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/3392
Karar No: 2020/471
Karar Tarihi: 14.01.2020

**12. Ceza Dairesi         2017/3392 E.  ,  2020/471 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 22/3, 63, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü saat 15:50 civarında sanığın sevk ve idaresindeki askeri araç ile Edirne Süloğlu ilçesi 54'üncü Mekanize Piyade Tugay Komutanlığına bağlı kışla içerisinde, havanın yağışlı, zeminin kaygan olduğu ve 20 km/sa hız levhası bulunan yolda, seyir halindeyken direksiyon hakimiyetini kaybederek yolun sağında bulunan kaldırım üzerine çıktığı, akabinde toparlamak için sola manevra yaptığında fren yerine gaz pedalına basarak yolun solunda bulunan kaldırıma çıkıp kaldırım üzerinde yürüyen yaya çarpması şeklinde meydana gelen ve bir kişinin ölümü ve bir kişinin de vücudunda orta (3) derecede kırık meydana gelecek şekilde yaralanması ile sonuçlanan kazada, sanığın olay anından iki saat sonra yapılan ölçümde 0,44 promil alkollü olduğunun tespit edildiği olayda, 1,00 promil altında alkollü olduğu anlaşılan sanık hakkında bilinçli taksir koşullarının oluşmadığı ancak sanığın idaresindeki araçta kaza sonrasında hız kadranının 110 km/sa takılı kaldığı ve sanığın kolluk beyanında 40 km/sa hızla gittiğini beyan etmesi, tanık ...'nun kolluk ifadesinde ise, sanığın aracı 60 -70 km /sa hızla ilerlediği belirtmesi karşısında, mahal şartlarının iki katı hızla, hız sınırının aşarak seyrettiği anlaşılan sanık hakkında bilinçli taksir koşullarının oluştuğu anlaşılmakla bozma nedeni yapılmamıştır

Meydana gelen kaza neticesinde bir kişinin vücudunda orta (3) derecede kırık meydana gelecek şekilde yaralandığı, mağdurun şikayetçi olmaması nedeniyle soruşturma neticesinde 31/08/2014 tarih ve 2014/9697 soruşturma sayı ile ek kovuşturmaya yer olmadığına karar verilerek sanık hakkında TCK'nın 85/1. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış ise de, TCK'nın 89/5. maddesi uyarınca bilinçli taksir ile nitelikli yaralama halinde eylemin şikayete tabi olmadığı, ancak CMK'nın 173. maddesi uyarınca söz konusu ek takipsizlik kararının itiraz edilmeksizin kesinleştiği, CMK'nın 172/2. maddesi uyarınca kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edilmedikçe aynı fiilden dolayı kamu davası açılamayacağı dikkate alındığında sanığın TCK'nın 85/1. maddesi uyarınca cezalandırılmasında isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin suç vasfının hatalı olduğuna, sanık müdafinin takdiri indirim maddesinin uygulanması gerektiğine ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 14.01.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/10045
Karar No: 2017/11683
Karar Tarihi: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/10045 E.  ,  2017/11683 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2009/6391
Karar No: 2009/6388
Karar Tarihi: 05.05.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/6391 E.  ,  2009/6388 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, S.S.Marmara Petrol Yapı Koop. Ile davalı Neo Tas Uyg.San.Tic.Ltd.Şti. Vs. aralarındaki istihkak davası hakkında Çatalca 1.İcra Hukuk Mahkemesinden verilen 19.12.2008 gün ve 24/87 sayılı hüküm incelendi, gereği konuşulup düşünüldü

K A R A R

Yargıtay 21.ci Hukuk Dairesinin İş Bölümü alanı, özel Kanunlarda başkaca hüküm bulunmadığı taktirde, "Yargıtay Kanunu" nun 14'ncü maddesiyle sınırlıdır. Anılan madde hükmünde ise, Dairemizin hasren 506 ve 1479 sayılı Yasalardan doğan uyuşmazlıklara ilişkin olarak İş Mahkemelerinden verilen hüküm ve kararları inceleyeceği öngörülmüştür. Yargıtay Başkanlar Kurulunun 26.01.2009 tarih ve 1 sayılı kararı ile temyiz incelemesi 21.Hukuk Dairesi tarafından yapılmakta olan İcra Mahkemeleri tarafından genel hükümler çerçevesinde verilen istihkak davasına ilişkin kararların temyiz incelemesinin 02.02.2009 tarihinden geçerli olmak üzere 17.Hukuk Dairesince yapılmasına karar verilmiştir.

İnceleme konusu karar, istihkak davasına ilişkin olup Yargıtay 17.Hukuk Dairesinin işbölümü alanı içine girmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dava dosyasının Yargıtay 17.Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 05.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/13089
Karar No: 2024/14734
Karar Tarihi: 07.11.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/13089 E.  ,  2024/14734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekilince temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250,00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta; 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2021 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki hükmün, ücret tespiti bakımından temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca bozmaya uyularak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

07.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/489
Karar No: 2012/8493
Karar Tarihi: 15.03.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/489 E.  ,  2012/8493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava konusu taşınmaza ilişkin olarak mahallinde yapılan keşif neticesinde alınan bilirkişi raporunda tecavüz edilen yerin kıyı kenar çizgisi içinde kaldığının bildirilmesi karşısında, taşınmaz üzerindeki yapının bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar Kanunu ve mevzuatı içinde kalıp kalmadığı araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddeleri uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 15.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/36064
Karar No: 2022/4976
Karar Tarihi: 24.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/36064 E.  ,  2022/4976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 40/2, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 34/2, 231/2, 232/6 ve 291/1-2. maddeleri uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, mercii, başvuru şekli ve kanun yollarının açıkça gösterilmesinin zorunlu olduğunun belirtilmesi ve 5271 sayılı CMK’nin 294/1. maddesinde “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” aynı Kanun’un 295/1. maddesinde ise; "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir" şeklindeki düzenlemeler karşısında; somut olayda tefhim edilen hükme yönelik aynı gün gerekçesiz temyiz dilekçesi veren sanığa sonrasında tebliğ edilen gerekçeli kararda 5271 sayılı CMK’nin 295/1. maddesi uyarınca temyiz nedenlerini içerir ek dilekçenin gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlayan 7 günlük süre içerisinde verilmesi gerektiğinin bildirilmediği anlaşılmakla; sanığa yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda usulüne uygun şekilde “CMK’nin 295/1. fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlayan (7) gün içerisinde verilmesi halinde temyiz talebinin incelenebileceği aksi halde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceği” hususlarını içeren meşruhatlı tebligat ile gerekçeli kararın tebliğ edilmesi, temyiz nedenlerini içerir ek temyiz dilekçesi verilmesi halinde ise bu hususta ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iadesinin temini için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.