erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/15316
Karar No: 2017/6016
Karar Tarihi: 23.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/15316 E.  ,  2017/6016 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 23/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2015/5870
Karar No: 2018/4769
Karar Tarihi: 26.06.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/5870 E.  ,  2018/4769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık ... savunmanı ile sanık ... tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle;

Sanıklar ve savunmanlarının duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde duruşmaya gelmedikleri ve bir mazeret de bildirmedikleri anlaşılmakla sanıklar yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü,süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü;

24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararına göre TCK'nın 53. madde uygulamasının infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar ... ve ... ile savunmanlarının ve katılan ... ve vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 26.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/16032
Karar No: 2007/3557
Karar Tarihi: 14.03.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/16032 E.  ,  2007/3557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan borç aldığını karşılığında teminet senedi verdiğini,davalıya olan borcunu ödeyerek davalıdan imzalı yazılı belge aldığını, davalının teminat senetini iade etmeyerek icra takibi başlattığını, davacıya olan borcunu ödediği halde icra baskısı altında davalıya teminat olarak verdiği senedi ödediğini, takibe konu senetten borçlu olmadığının tespiti ile takip dosyasına yatırdığı paranın istirdadına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının ödeme belgesi olarak dayandığı davalı imzalı belgenin davacının başka bir senet borcu ile ilgili olduğunu ... sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne, karar verilmiş; hüküm davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının, aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı davalıdan borç aldığı parayı ödeyerek davalı imzasını taşıyan belge aldığı halde borç alınırken verdiği teminat senedinin iade edilmediğini, davalı tarafından icra takibine konu edildiğini ilerı sürerek borçlu olmadığının tespitini, icra tehdidi altında takip dosyasına ödediği paranın da istirdatını istemiştir. Davalı ise davacının bu iddiasina karşı koyarak davacının dayandığı imzaladığı belgedeki yazıları kabul etmediğini, belgenin başka bir senetle ilgili olduğunu savunarak gerekçeli inkarda bulunmuştur. Davalı savunmasını yasal delillerle

2006/16032-2007/3557

kanıtlamakla yükümlüdür. Davalı bu yükümlülüğünü yerine getirememiştir. Ne var ki davlı delil listesinde ‘yemin’ deliline de dayanmış olduğundan davalıya bu konuda davacıya yemin yöneltmeye ... bulunduğu hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul eve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: 1.bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2.bent gereğince temyiz edilen hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 14.3.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/175
Karar No: 2018/1236
Karar Tarihi: 26.02.2018

**4. Hukuk Dairesi         2018/175 E.  ,  2018/1236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 01/08/2006 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 04/03/2016 günlü kararın ve temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına dair verilen 09/02/2017 günlü ek kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... tarafından süresi içinde istenilmekle, davalı ... vasisine usulüne uygun muhtıra tebliği ve davalı ...'ın vasisine usulüne uygun gerekçeli karar tebliği yapılması için dosyanın mahalline geri çevrilmesi sonucunda eksikliğin giderildiği anlaşıldı. Temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.Dosya kapsamından; davalı ...’ın cezaevinden gönderdiği 24/11/2016 tarihli dilekçe ile kararı temyiz ettiği, ancak temyiz harç ve giderlerini ikmal etmediği, mahkemece hükümlü olduğu sonradan anlaşılan davalının vasisine gerekçeli karar ve temyiz harç ve giderlerinin tamamlanması yönündeki 15/12/2016 tarihli muhtıranın tebliğe gönderildiği, davalı vasisi tarafından muhtırada belirtilen süre içerisinde temyiz harç ve giderlerinin ikmal edilmemesi nedeniyle mahkemece, 09/02/2017 tarihli ek karar ile davalı ...’ın temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına karar verildiği, ek kararın vasisi yerine davalıya 24/02/2017 günü tebliğ edildiği, davalının cezaevinden gönderdiği 27/02/2017 tarihli dilekçesi ile ek kararı temyiz ettiği anlaşılmıştır. Vasi ...’a usulüne uygun içerikte muhtıra tebliği için Dairemizce verilen 05/06/2017 gün, 2017/2442 esas, 2017/3656 karar sayılı geri çevirme kararından sonra, vasiye usulüne uygun olarak tebligat yapılmış, vasi tarafından temyiz giderleri ikmal edilmiştir. Ek kararın gerekçesi, vasiye gönderilen muhtıraya rağmen temyiz harç ve giderlerinin yatırılmamasıdır. Şu halde, davalı ... vasisi tarafından temyiz giderleri de ikmal edildiğinden, davalının temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına dair 09/02/2017 tarihli ek karar kaldırılarak davalı ...’ın asıl karara ilişkin temyiz isteminin incelenmesine geçildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlerel, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan kararın ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalılara yükletilmesine 26/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/4716
Karar No: 2015/1185
Karar Tarihi: 29.01.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/4716 E.  ,  2015/1185 K.**

* ORMANDAN AĞAÇ KESMEK

* AĞAÇLANDIRMA BEDELİNDEN SORUMLULUK

* TÜRK BORÇLAR KANUNU (6098) Madde 49

**"İçtihat Metni"**

Davacı O.. M.. vekili Avukat M.. C.. tarafından, davalılar O.. Y.. mirasçıları C..Y.. vdl aleyhine 22/10/2012 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 14/01/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı C..Y..tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, Orman Kanunu’na muhalefet nedeniyle uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı C..Y..tarafından temyiz edilmiştir.

Davalıların murisi O.. Y.. tarafından, davaya konu orman alanında ağaç kesildiğine dair kesinleşmiş bir mahkûmiyet hükmü olmadığı gibi, bu hususta dosya kapsamında ispata yeter nitelikte delil de bulunmamaktadır. Aksine ceza dosyasında alınan bilirkişi raporunda; davaya konu yerde ağaç kesme ve sökme tespit edilemediği belirtilmiştir. Şu halde; davalının 6831 sayılı Yasa uyarınca, ağaçlandırma giderinden sorumluluğuna karar verilemez. Açıklanan nedenlerle davanın tümden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle kabulüne karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle temyiz eden davalı Cennet Yörük yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 29/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/12500
Karar No: 2022/5394
Karar Tarihi: 21.03.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/12500 E.  ,  2022/5394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56'ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanık atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, isteme aykırı olarak, REDDİNE, 21.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/14071
Karar No: 2016/8858
Karar Tarihi: 02.06.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/14071 E.  ,  2016/8858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

İHBAR

OLUNANLAR : 1- ...,

2- ...,

3- ... VEK.AV....

Taraflar arasındaki kayıp kaçak bedelinin iadesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davanın belirsiz alacak davası olarak açılmış bulunmasına göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 224.35 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 02.06.2016 günü oybirliğiyle karar verildi.

...
Esas No: 2016/13937
Karar No: 2018/4502
Karar Tarihi: 15.03.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/13937 E.  ,  2018/4502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki imar uygulaması sırasında bedele dönüştürülen davacı payı nedeniyle davacı lehine tesis edilen ipotek karşılığının arttırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılardan ... vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R –

Dava, imar uygulaması sırasında bedele dönüştürülen davacı payı nedeniyle davacı lehine tesis edilen ipotek karşılığının arttırılması istemine ilişkindir.Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan ... vekilince temyiz edilmiştir. İpotek bedeli 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile değişik geçici 6. maddesi hükümleri uyarınca belirlenmiş ise de; söz konusu yasal düzenleme açıkça ipotek borçlusunun kamu idareleri olması haline ilişkin olup, gerçek kişiler arasındaki ipotek bedelinin artırılması davalarında uygulanma imkânı bulunmamaktadır. Kaldı ki, 13.03.2015 gün ve 29294 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 13.11.2014 gün ve 2013/95 - 2014/176 sayılı kararı ile; 6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun başlığı ile birlikte değiştirilen geçici 6. maddesinin; “2981 sayılı Kanuna göre yapılan imar uygulamalarından doğan ve ipotekle teminat altına alınanlarda dahil olmak üzere her türlü alacak ve bedellerinin borçlu idarelerce ödenmesine” ilişkin usulü düzenleyen on ikinci fıkrası Anayasanın 2, 35 ve 36. maddelerine aykırı görülerek iptal edilmiştir.Bu durumda; imar uygulaması sırasında bedele dönüştürülen davacı payına takdir edilen ya da davacı lehine tesis edilen ipotek karşılığının arttırılması davalarında, 6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile 2942 sayılı Yasaya eklenen geçici 6. maddenin on ikinci fıkrasının uygulanması mümkün olmadığından, taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden, benzer nitelikte ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için yeniden imkan tanınması, lüzumu halinde yeniden

resen emsal getirtilmesi ve bu emsallere göre dava tarihi esas alınarak değer biçilmesi için oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılarak, sonucuna göre, usuli kazanılmış haklarda gözetilerek hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,Doğru görülmemiştir.

Davalılardan ... vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 15/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/15318
Karar No: 2017/6018
Karar Tarihi: 23.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/15318 E.  ,  2017/6018 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 23/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2006/5989
Karar No: 2006/7289
Karar Tarihi: 03.10.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/5989 E.  ,  2006/7289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece iki kez bilirkişi incelemesi yaptırılmışsa da alınan raporlar hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

7700 m2 yüzölçümlü dava konusu taşınmaz üzerinde 55 zeytin, 3 armut, 7 incir ve 1 ceviz ağacı bulunmakta olup taşınmazın kısmen karışık kapama bahçe, kısmen tarla olarak kabulü ile getireceği net gelire göre değerlendirilmesinde bir yanılgı bulunmamaktadır. İlçe Tarım Müdürlüğünün 14.1.2005 günlü yazısı ekindeki cetvele göre zeytinin (8x8)=64 m2, incir ve armutun (7x7)=49 m2, cevizin ise (10x10)=100 m2'ye bir ağaç olarak dikilmesinin alışılagelmiş normal sıklık olduğu açıklandığı halde hükme esas birinci bilirkişi raporunda 36 m2'ye bir ağaç geldiğinin kabulü ile dava konusu taşınmaza değer biçilmesi doğru görülmemiştir.

Mahkemece bilirkişi kurullarından ek rapor alındıktan ve raporların bozmaya uygunluğu denetlendikten sonra karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 3.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/7692
Karar No: 2013/93
Karar Tarihi: 15.01.2013

**15. Hukuk Dairesi         2012/7692 E.  ,  2013/93 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Hakimliği

.

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Uyuşmazlık eser sözleşmesinden kaynaklanmış olup, davada bakiye iş bedelinin tahsili istemiyle başlatılan ilâmsız icra takibine davalı borçlu tarafından yapılan itirazın iptâliyle takibin devamı ve icra inkâr tazminatının tahsili istenmiş, mahkemece teslimin kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

...-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

...-Davalı borçlu cevabında davacı ile aralarında akdî ilişki bulunmadığını ve fatura konusu malların teslim edilmediğini savunmuştur. Akdî ilişkinin varlığını ve fatura konusu işin tamamlanıp teslim edildiğini ispat yükü davacı alacaklıya aittir. Davacı delil olarak fatura, sevk irsaliyesi ve ödeme belgelerine dayanmıştır. Ödeme belgeleri incelendiğinde davalı tarafından davacıya 26.01.2010 tarihinde ....000,00 TL, ....05.2010 tarihinde ....000,00 TL olmak üzere toplam ....000,00 TL ödeme yapıldığı anlaşılmaktadır. Davacı ....407,01 TL fatura bedelinden ....000,00 TL ödemeyi düşerek kalan ....407,01 TL yönünden icra takibine geçmiştir. Fatura bedelinin kısmen ödenmiş olması, bir kısım ödemenin ise sevk irsaliyesinin düzenlendiği 06.02.2010 tarihinden sonra yapılmış olması hem taraflar arasında akdî ilişkinin kurulduğunu, hem de fatura konusu işin yapılıp teslim edildiğini göstermektedir.

Somut olayda akdî ilişkinin varlığı ve teslim kanıtlandığından asıl alacağa yönelik itirazın iptâli isteminin kabul edilmesi gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek teslimin kanıtlanamadığından bahisle davanın reddi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

.

SONUÇ: Yukarıda .... bentte yazılı nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, .... bent uyarınca kararın temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, ....01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Esas No: 2025/1489
Karar No: 2025/1982
Karar Tarihi: 13.05.2025

**6. Hukuk Dairesi         2025/1489 E.  ,  2025/1982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/728 E., 2025/113 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 9. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/670 E., 2024/385 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince verilen hükmün davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi'nce istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 07.04.2025 tarihli ek karar ile temyiz talebinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 07.04.2025 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Temyiz kesinlik sınırı belirlenirken dava konusunun değerinin esas alınması gerekli olup, ıslah da dikkate alınarak 161.898,51 TL üzerinden dava değerinin Bölge Adliye Mahkemesi'nin karar tarihi (2025) itibari ile kesinlik sınırı olan 544.000 ,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmıştır.

Temyiz talebinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 07.04.2025 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Alınması gereken harç peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,13.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/2054
Karar No: 2011/10892
Karar Tarihi: 26.09.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/2054 E.  ,  2011/10892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24/11/2009 tarih ve 2009/115-2009/253 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilince hazırlanan ve bilimsel değeri bulunan dava dilekçelerinin davalılar tarafından kullanılmasının haksız olduğunu ileri sürerek, tecavüzün önlenmesini ve 4.725,00 TL maddi tazminat ile 3.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, müvekkillerinin ikametinin Ankara ilinde olduğunu savunarak davanın yetkisizlik nedeniyle reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davacının ve davalıların ikamet adresleri bakımından mahkemenin yetkisiz olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin yetkisizlik nedeniyle reddine, talep ve kesinleşme halinde dosyanın yetkili ve görevli Kartal Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’ne gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillere gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,25 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 26/09/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.