erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2017/9271
Karar No: 2017/29796
Karar Tarihi: 19.12.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/9271 E.  ,  2017/29796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 01.05.2008-20.03.2012 tarihleri arasında ağır vasıta şoförü olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız olarak davalı işveren tarafından feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davacının 15.03.2012 tarihinde yedi gün yıllık izne ayrıldığını, yıllık izninin bitiminin ardından 23.03.2012 tarihinde iş başı yapmadığını, davacıya mazeretini bildirilmesi için 27.03.2012 tarihli ihtarname gönderildiğini, ihtarnamenin 30.03.2012 tarihinde tebliğ alınmasına rağmen davacının işe başlamadığını, bunun üzerine davacının iş sözleşmesinin 03.04.2012 tarihli ihtarname ile devamsızlık nedeniyle fesh edildiğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delilleri ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshi uyuşmazlık konusudur.

Dosya içeriğine göre, davacı, 20.03.2012 tarihinde haksız olarak işten çıkarıldığını iddia etmiş, davalı işveren ise davacının işi kendisinin bıraktığını, davacı yıllık izninin bitiminin ardından 23.03.2012 tarihinde iş başı yapmadığını, davacıya mazeretini bildirilmesi için 27.03.2012 tarihli ihtarname gönderildiğini, ihtarnamenin tebliğ alınmasına rağmen davacının işe başlamadığını, bunun üzerine davacının iş sözleşmesinin 03.04.2012 tarihinde devamsızlık nedeniyle feshedildiğini savunmuştur. Mahkemece aksi davalı tarafça ispat edilemediği gerekçesiyle iş sözleşmesinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiği kabul edilmiş ise de; davacı tarafça 21.03.2012 tarihli ihtarname ile hak ve alacaklarının ödenmemesi halinde iş sözleşmesinin haklı olarak feshedileceğinin ihtar edilmiş olmasına, davacı tarafından dinlettirilen tarafsız tanık Yılmaz Kuşçu'nun, zamanında ödemelerinin olmadığına, bir takım evraklara okumadan imza attırıldığına, bu baskılardan ve ağır koşullardan dolayı davacının kendisinin işten ayrılmak zorunda kaldığına dair beyanına ve tüm dosya kapsamına göre, iş sözleşmesinin davacı işçi tarafından haklı sebeple feshedildiği anlaşılmıştır. İhbar tazminatı, iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olması sebebiyle, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir sebebe dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz. Bu durumda ihbar tazminatı isteminin reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 19.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/12705
Karar No: 2013/9636
Karar Tarihi: 26.03.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/12705 E.  ,  2013/9636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıkta ele geçen bıçağın, sustalı bıçak vasıflarına sahip olmamakla birlikte ''sivri uçlu ve oluklu'' olması nedeniyle 6136 sayılı Yasanın 4. maddesinde belirtilen yasak nitelikte bıçaklardan olması karşısında, tebliğnamede yer alan bozma düşüncesine katılınmamıştır.

Kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunması nedeniyle CMK.nun 231. maddesinin uygulanma olanağı bulunmayan sanık hakkında; yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanık müdafiinin suçun unsurları oluşmadığına ve eksik araştırmaya yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

TCK.nun 52. maddesi gözetilerek adli para cezasının tayini için öncelikle para cezasına esas alınan birim gün sayısının belirlenmesi, TCK.nun 61/8. maddesi gereğince bu miktar üzerinden artırım ve indirimler yapıldıktan sonra yirmi liradan yüz liraya kadar bir gün karşılığı takdir olunacak miktarla çarpılarak sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden sanık aleyhine olacak biçimde yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, "6136 sayılı Yasanın 15/1. maddesi ile hapis cezası yanında, adli para cezasına esas alınan 25 gün ibaresinden sonra gelen ''karşılığı ve beher günü takdiren 20 TL'den 500 TL ibaresinin hükümden çıkartılması, TCK.nun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak belirlenen ''416 TL'' ibaresi çıkarılarak yerine 20 gün ibaresinin yazılması ve hükme mahkemenin kabulü gözetilerek TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca 20 günün günlüğü 20 lirayla çarpılarak sanığın sonuç olarak 400 lira adli para cezası ile cezalandırılmasına'' yazılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 26.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/15063
Karar No: 2017/12350
Karar Tarihi: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/15063 E.  ,  2017/12350 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2016/10897
Karar No: 2018/7822
Karar Tarihi: 27.06.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/10897 E.  ,  2018/7822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Ticareti usulüne aykırı terk etmek suçunda şikayet hakkının, borçlu hakkındaki icra takibi kesinleşen suçtan zarar gören alacaklıya ait olduğu, sanık ...'nun yetkilisi olduğu borçlu şirket hakkında henüz ödeme emri tebliğ edilip icra takibi kesinleşmeden şikayetçi vekilince 01/07/2015 tarihinde şikayette bulunulduğu ve sanık ...'nun borçlu şirketin ortağı olduğu ancak şirketin yetkili temsilcisi olmadığı, şirket müdürünün diğer sanık ... olduğunun anlaşılması karşısında, atılı suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle sanıkların beraatlerine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet kararları verilmesi,

Kabule göre;

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-Sanıklar hakkında verilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında 5237 sayılı TCK'nın 50/1-a maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 27/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/9388
Karar No: 2014/11971
Karar Tarihi: 24.06.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/9388 E.  ,  2014/11971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10.12.2013 tarih ve 2012/746-2013/659 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı tasfiye halindeki şirketin ortağı ve müdürü olduğunu, müvekkili ile diğer ortak olan davalı arasında imzalanan 19.04.2006 tarihli protokol uyarınca şirketin doğmuş ve doğacak tüm vergi borçlarından davalının sorumlu olacağı, buna karşılık müvekkilinin de 1.500,00 TL alarak, ayrıca şirket adına kayıtlı aracı davalının göstereceği birine yetkisiyle birlikte devredeceğinin kararlaştırıldığını, müvekkilinin söz konusu aracı davalının gösterdiği kişiye devrettiğini, ancak davalının protokolden kaynaklanan edimini yerine getirmediğini, müvekkiline vergi dairesince yapılan tebligat üzerine vergi affından yararlanarak müvekkilinin şirkete ait vergi borçlarını ödediğini, bu miktarın davalıdan tahsili için başlattığı icra takibine davalının itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptaline, takibin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ödemenin kimin tarafından yapıldığının belli olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, söz konusu protokol altındaki imzaların taraflarca inkar edilmediği, söz konusu aracın davacı tarafından davalının gösterdiği kişiye devredildiği, davalının ise şirketin vergi borcunu ödemediği, yeniden yapılandırma ile tahakkuk eden borcu davacının ödediği, makbuzlarını kendisi aldığı, makbuzların davacıda olmasının parayı kendisinin yatırdığına karine teşkil ettiği, davalının sebepsiz zenginleştiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 6.306,72 TL asıl alacak yönünden itirazın iptaline, takibin devamına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 322,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 24.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/19514
Karar No: 2023/19153
Karar Tarihi: 07.12.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/19514 E.  ,  2023/19153 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/256 E., 2023/59 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 17.830,00 Türk Lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca bozmaya uygun olarak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, davacının geçici görevlendirme dönemine ilişkin toplu iş sözleşmesinden doğan harcırah ve yemek ücreti alacaklarına ilişkin olup hükmün ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı da dikkate alınarak,

İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarı ile kesinlik sınırı olan 17.830,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/4104
Karar No: 2015/9827
Karar Tarihi: 27.10.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/4104 E.  ,  2015/9827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ . Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (altı kez)

İlk derece mahkemesince verilen hükümlerin sanık müdafii ile katılan ve mağdureler vekilleri tarafından temyiz edilmesi ve sanık müdafiince incelemenin duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine, dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle 14.10.2015 Çarşamba saat 13.30’a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kağıdı gönderilmişti.

Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından.... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine sanık müdafii Av....'un gelmediği, Özel ... aldığı 5 günlük istirahat raporu ile birlikte mazeret dilekçesi gönderdiği görülmekle,

Av. ....'un mazeretinin kabulüne,

Yargıtay Cumhuriyet Savcısının uygun görülen talep ve mütalaasına göre duruşmanın 14.10.2015 Çarşamba saat 13:30'a bırakılmasına oybirliğiyle karar verildi.

Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine dosyadaki vekaletnamelere dayanarak sanık..... adına gelen Av. .... ve Av. .. huzura alınarak duruşmaya başlandı.

Duruşma isteğinin süresinde ve yerinde olduğu anlaşıldıktan sonra uygun görülen talep ve mütalaa dairesinde sanık ... hakkında DURUŞMALI inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek tefhim olunduktan sonra işin açıklanmasına dair raportör üye tarafından düzenlenen rapor okundu.

Raportör üye rapora ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirdi.

Sanık müdafii temyiz layihasını açıklayarak savunmada bulunup müvekkili hakkındaki hükmün BOZULMASINI istedi.

Yargıtay Cumhuriyet Savcısı tebliğname içeriğini tekrar etti.

Son sözü sorulan sanık müdafileri savunmasına ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirmekle dosya incelenerek karar verilip tefhim olunmak üzere duruşmanın 04.11.2015 Çarşamba günü saat 13:30'a bırakılmasına oybirliğiyle karar verildi.

Belli günde oturum açıldı. Dava evrakı incelenerek gereği görüşülmüş olduğundan aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafii, mağdureler ..... ve .. vekili ile mağdureler.... ve katılanlar... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazları ile sanık müdafilerinin duruşmalı inceleme sırasındaki sözlü savunmalarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 27.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

27.10.2015 tarihinde verilen işbu karar 04.11.2015 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından .... hazır olduğu halde sanık müdafii Av.....'ın yüzüne karşı tefhim olundu.
Esas No: 2012/14422
Karar No: 2013/7372
Karar Tarihi: 05.03.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/14422 E.  ,  2013/7372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre Cumhuriyet Savcısının, sanık hakkında TCK.nun 50. maddesi yerine 51. maddesinin uygulanması gerektiğine, müsadere kararı verilmemesine; sanığın suçun unsurlarının oluşmadığına, suç kastı bulunmadığına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Sanığa yüklenen suç kesintisiz suçlardan olup, suç tarihinin hukuki kesintinin gerçekleştiği iddianame tarihi olan "05.01.2011" olacağı gözetilmeden, gerek- çeli karar başlığında suç tarihinin "01.10.2010" olarak yazılması,

2- Adli para cezasına esas alınan birim gün sayısı ile bir gün karşılığı takdir olunan miktar çarpılırken uygulanan yasa, madde ve fıkrasının gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6. madde ve fıkrasına aykırılık yapılması,

3- 5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimaının düzenlenmediği gözetilme- den, sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilme adli para cezası ile doğrudan veri- len adli para cezalarının toplanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün karar başlığındaki suç tarihi kısmından ''01.10.2010'' ibaresinin çıkarılarak yerine ''05.01.2011'' ibaresinin yazılması; hükme sanık hakkında hükmolunan adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının, TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrildiği husu- sunun eklenmesi ve hüküm fıkrasından "adli para cezalarının içtimaına" ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 05.03.2013 günün- de oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/6944
Karar No: 2021/10993
Karar Tarihi: 08.11.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/6944 E.  ,  2021/10993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar ve katılma yoluyla davacı tarafça temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava, satın alınan aracın ayıplı olduğu iddiasıyla; satış ve kredi sözleşmelerinden dönülmesi ile ödenen bedelin iadesi talebine ilişkindir.

Mahkemece verilen davanın kabulüne dair hüküm, taraflarca temyiz edilmiş ise de; davacı tarafça 06/07/2021 tarihli dilekçe ile temyizden ve davadan feragat edildiği bildirilmiş, mahkemece 16/09/2021 tarihli ek karar ile temyizden feragat nedeniyle davacının temyiz talebinin reddine karar verilerek dosya Dairemize gönderilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun “feragat ve kabul zamanı” başlıklı 310. maddesinin üçüncü fıkrasına göre feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay, temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.

Davacı vekilinin vekaletnamesinde davadan feragat yetkisinin bulunduğu da anlaşılmakla; mahkemece, yukarıda bahsi geçen kanun hükmü uyarınca, davadan feragat hususunda ek karar verilmesi gerekirken yalnızca temyizden feragat dikkate alınarak temyiz başvurusunun reddine dair karar ile yetinilmesi hatalıdır. Davadan feragat hakkında ek karar verme yetkisi, hükmü veren mahkemeye ait olduğundan dosyanın mahkemesine iadesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; mahkemece davadan feragat hakkında ek karar verilmek üzere, HMK’nın 310. maddesinin üçüncü fıkrası gereğince dosyanın mahkemesine İADESİNE, 08/11/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/35445
Karar No: 2017/16030
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/35445 E.  ,  2017/16030 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.