Esas No: 2021/5287
Karar No: 2023/5334
Karar Tarihi: 19.09.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/5287 E.  ,  2023/5334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/127 E., 2014/508 K.

SUÇ : Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

1. İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.11.2014 tarihli ve 2014/127 Esas, 2014/508 Karar sayılı kararı ile sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi ile ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca neticeten 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hakkında hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 13.03.2018 tarihli, 14-2015/156888 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II.TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Sanığın dava konusu atılı suçu işlediğine dair dosya kapsamında cezalandırılmasını gerektirir yeterli delil bulunmadığı halde mahkûmiyetine hükmolunmasının usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yapılan yargılama sonucunda İlk Derece Mahkemesince dava konusu olayın; "Olay tarihi olan 01.03.2013 tarıhınde onaltı yaşın doldurmuş olan katılan mağdure ... ve yanında arkadaşı ...'da olduğu halde okuldan çıktıkları ve İzmir Konak Montrö Meydanında bulunan otobüs durağından 986 numaralı otobüse birlikte bindikleri, otobüsün dolu olması nedeniyle ayakta seyir halinde iken hemen yanlarında bulunan sanığın katılan mağdure ...'a doğru sokulduğu ve cinsel organını pantolonunun dışına çıkarmaksızın katılan ...'ın kalçasına sürttüğü sırada bunu gören ...'ın sanığı iterek bağırması üzerine sanığın eylemine son verdiği, sanığın eyleminin bu haliyle olaydan sonra 6545 sayılı Kanun ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 103/1. maddesi fıkrasının ikinci cümlesinde belirtilen çocuklara yönelik sarkıntılık suçunu oluşturduğu ve kanun maddesinde yapılan bu değişikliğin öncesine göre sanığın daha lehine olduğu,

Her ne kadar sanık savunmasında atılı suçlamayı kabul etmemiş ise de; oluşa uygun katılan mağdure ... ile yanındaki arkadaşı ...'ın olayın başından beri birbiriyle uyumlu ve ısrarlı beyanları, tüm dosya kapsamına göre, sanığın suçlamalardan kurtulmaya yönelik savunmasına itibar edilmeyerek müsnet suçu işlediği kanaatine varılmıştır." şeklinde kabul ve gerekçelendirilmesinin yapılıp buna göre sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan yukarıdaki "HUKUKİ SÜREÇ" başlığı altındaki (1) numaralı bentte yazılı olduğu şekilde cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV.GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan Mahkeme hükmünde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.11.2014 tarihli ve 2014/127 Esas, 2014/508 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve

dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.09.2023 tarihinde karar verildi.