Esas No: 2023/10557
Karar No: 2024/220
Karar Tarihi: 11.01.2024

**9. Ceza Dairesi         2023/10557 E.  ,  2024/220 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

...

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/758 E., 2023/744 K.

YASAL TEMSİLCİLERİ : ..., ...

MAĞDURELER : ..., ..., ...

SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî onama, kısmî bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edildi.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çekişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkanın sağlanması ve bu hakkın etkin bir şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunma kullanılması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci ve üçüncü cümleleri, dördüncü fıkrasının birinci cümlesi, 43 üncü maddesi ve aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası ve 43 üncü maddesi uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Van 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.01.2023 tarihli ve 2022/478 Esas, 2023/17 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile mağdureler ...,...,...'a karşı çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi, dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca ayrı ayrı 22 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası ve 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca ayrı ayrı 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; mağdure ...'e karşı sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci ve üçüncü cümleleri, dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 9 yıl 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına dair verilip kısmen re'sen istinafa tabi olan hükümlerin sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine, Van Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca kısmî onama, kısmî bozma

görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; mağdurelerin ifadelerinin ezberletilmiş kurguya dayalı olduğuna, ilk etapta mağdurelerin annesi ve nenesinin kendi ifadelerinde de belirttikleri gibi sanığa iftira attıklarına ve sonrasında ifadelerini değiştirdiklerine, mağdurelerin beyanlarının çelişkili ve birbirleriyle ve tanık beyanlarıyla tutarsız olduğuna, mağdure ...’in yatılı okulda başka bir çocuğa cinsel iftirada bulunması nedeniyle okuldan atıldığına, Mahkemece talep ettikleri hususların araştırılmadığına, dosyaya sundukları delillerin değerlendirilmediğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun'un 180 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca mağdurelerin ve tanıkların ifadelerinin bizzat mahkemesince alındıktan sonra karar verilmesi gerekirken Mahkemece kendi yargı çevresinde bulunan Asliye Ceza Mahkemesine talimat yazılmak suretiyle ifadelerinin alınması,

2. Yargıtayın denetim işlevini yerine getirebilmesi için temyiz incelemesine konu hükmün gerekçe bölümünde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaatin, suç oluşturduğu sabit görülen fiilin ve bunun nitelendirmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken, Mahkemece sanığın eylemlerini gerçekleştirirken cebir veya tehdit unsurunu nasıl gerçekleştirdiğine dair bir açıklama yazmadan müsnet suçtan tayin edilen cezanın 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca artırılması,

3. Her ne kadar mağdure ...'in soruşturma evresinde alınan ifadesinde bahsettiği sanığın kızı ...'in kovuşturma evresinde dinlenmediği anlaşılmakla beraber, sanık müdafiinin yargılama sırasında verdiği beyan dilekçeleri ile temyiz dilekçesinde anılan şahsın dinlendiğinin belirtilmesi karşısında adı geçen ...'in soruşturma veya kovuşturma evresinde tanık olarak ifadesi alınmış ise ifade tutanağının dosya kapsamına alınması, dinlenmemişse Mahkemece iddia konusu olaylarla ilgili tanık olarak ifadesinin alınmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerekmesi, yine sanık müdafiinin yazılı beyanlarında dosya kapsamına yargılama aşamasında ibraz ettiği dilekçesi ekinde suç tarihinde sanığın köyde olmadığına dair delil CD sini dosyaya sunduğunu belirtmesine rağmen anılan delile de dosyada rastlanılmadığından varsa temini ile dosyaya eklenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Van Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 04.05.2023 tarihli ve 2023/758 Esas, 2023/744 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Van 3.Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Van Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.01.2024 tarihinde karar verildi.

...