erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2023/7110
Karar No: 2023/11642
Karar Tarihi: 27.11.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/7110 E.  ,  2023/11642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/94 Esas, 2023/548 Karar

KARAR : Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : Menemen Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/330 Esas, 2022/1504 Karar

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasında yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulmak sureti ile davanın feragat nedeniyle reddine kesin olarak karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle Bölge Adliye Mahkemesince 10.04.2023 tarihli ek karar ile kararın kesin olması sebebiyle temyiz dilekçesinin reddine karar vermiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 10.04 2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesinin (b) fıkrası “(Ek İbare: 5.8.2017 - 7035 m.32) kira ilişkisinden doğan ve miktar veya değeri itibarıyla temyiz edilebilen alacak davaları hariç olmak üzere 4 üncü maddede gösterilen davalar ile (23/6/1965 tarihli ve 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunundan doğup taşınmazın aynına ilişkin olan davalar hariç) özel kanunlarda sulh hukuk mahkemesinin görevine girdiği belirtilen davalarla ilgili kararlar.”ın temyiz edilemeyen kararlar olduğunu belirtmekte olup, davacının talebinin taşınmazın aynına ilişkin olmadığı temyiz kesinlik sınırı altında kaldığı anlaşıldığından temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olup temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 10.04.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Davacıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/18264
Karar No: 2018/27944
Karar Tarihi: 20.12.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/18264 E.  ,  2018/27944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş akdinin haksız nedenle feshedildiğini beyan ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Öncelikle, davalı vekili yemin deliline dayanmış ve davalı tarafından yıllık izin konusunda davacıya yemin teklif edilmiş olmasına rağmen herhangi bir gerekçe belirtilmeksizin bu teklifin yerine getirilmediği görülmektedir. Yemin delili toplanmaksızın ve hukuki dinlenilme hakkı ihlal edilerek eksik dosya kapsamına göre karar verilmesi hatalıdır.

3-Kabule göre de davacı, dava dilekçesinde açıkça belirsiz alacak davası açtığını belirtmeden fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmak suretiyle kısmi olarak bildirdiği alacakların tahsilini talep etmiştir. Sonrasında da tam ıslah yapılarak usulüne uygun bir şekilde dava belirsiz alacak davasına dönüştürülmemiştir. Mahkemece davanın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 107. maddesine göre belirsiz alacak davası olduğu belirtilerek hüküm kurulmuş ise de, davanın belirsiz alacak davası olarak açılmadığı açıktır. Hal böyle olunca, Mahkemece davanın kısmi dava olduğu dikkate alınarak, kısmi davaya ilişkin kurallara göre görülüp sonuçlandırılması gerektiğinin gözetilmemesi hatalı olmuştur.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20/12/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi
Esas No: 2012/16502
Karar No: 2013/10820
Karar Tarihi: 27.06.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/16502 E.  ,  2013/10820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Beraat

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "sahte fatura kullanmak" suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 Sayılı TCK'nun 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının "2002-2003 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak" suçları bakımından suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve bu takvim yılları bakımından açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı olduğundan, "2004-2005 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak" suçları yönünden ise suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar olağanüstü zamanaşımının gerçekleştiği anlaşıldığından, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 27.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/17111
Karar No: 2010/8814
Karar Tarihi: 17.06.2010

**8. Ceza Dairesi         2008/17111 E.  ,  2010/8814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kasten yaralama

HÜKÜM : Sanık ...'in 6136 sayılı Kanunun 13/1. maddesi uyarınca hükümlülük ve sanık ...'in 6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK.nun 456/4. maddeleri uyarınca hükümlülüğüne ve müsadereye

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıklara atılı suçların temas ettiği yasa maddelerinde öngörülen cezaların üst sınırlarına ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre, dava 7 yıl 6 aylık zamanaşımı süresine tabi olup suç ve inceleme tarihleri arasında bu sürenin dolmuş olduğu anlaşılmakla, hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK.nun 322. ve 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 madde ve fıkraları gereğince sanıklar hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle CMK.nun 223. maddesi de gözetilerek (DÜŞÜRÜLMESİNE), emanetin 2002/556 sırasında kayıtlı bir adet kelebek bıçağın, 2002/2664 sırasında kayıtlı bir adet Kırıkkale marka tabanca ve şarjörü ile bir adet deforme olmuş mermi çekirdeğinin, bir adet boş kovan ve bir adet döner bıçağının müsaderesine, 17.6.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/5252
Karar No: 2017/7238
Karar Tarihi: 02.03.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/5252 E.  ,  2017/7238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor hüküm kurumaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda incelenen emsal taşınmazlarla dava konusu taşınmazın kıyaslaması sonucu ayrı ayrı bulunan metrekare fiyatlarının ortalaması alınarak taşınmazın değerinin belirlenmesi doğru olmadığı gibi, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal olarak kabul edilen taşınmazların Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerlerinin karşılaştırılmasında; emsal taşınmazlar ile dava konusu taşınmaz aynı değerde olduğu halde dava konusu taşınmazın ... parsel numaralı emsalden değersiz, ... parsel numaralı emsalden ise daha değerli olduğu kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde yeterli, inandırıcı ve somut gerekçelere dayandırılmadan bilimsel olmayan yöntem ile değer biçilmesi doğru değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın,

değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazların ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/5774
Karar No: 2008/6642
Karar Tarihi: 27.05.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/5774 E.  ,  2008/6642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 09.08.2007 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil, ikinci kademede rayiç bedelin faizi ile tahsili istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 19.02.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 10.01.1995 tarih ve 35 sayılı Encümen Kararı uyarınca yapılan satışa dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Mahkemece, dava kabul edilmiştir.

Hükmü, Belediye Tüzel Kişiliği vekili temyiz etmiştir.

İstemin dayanağını 10.01.1995 tarih ve 35 sayılı Encümen Kararı teşkil etmektedir. Zira, dava konusu taşınmazın davacıya satışı anılan Encümen Kararına göre yapılmıştır. Gerek 1580 sayılı Belediye Kanunu 70 ve gerekse şimdi yürürlükte olan 5393 sayılı Belediye Kanunu 18/e maddeleri hükmünce Belediye’ye ait taşınmaz mal alımına, satımına, takasına, tahsisine, tahsis şeklinin değiştirilmesine veya tahsisli bir taşınmazın kamu hizmetinde ihtiyaç duyulmaması halinde tahsisin kaldırılmasına karar verme yetkisi Belediye Encümenine değil Belediye Meclisine aittir. Davacıya satış Encümen Kararı ile yapıldığından bu satışa dayanılarak tescil isteminde bulunulamaz. Davanın açıklanan nedenlerle reddi yerine istem hüküm altına alındığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 27.05.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/11156
Karar No: 2011/13819
Karar Tarihi: 28.12.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/11156 E.  ,  2011/13819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 16 parsel sayılı taşınmazın okul yeri olarak ...... İdaresi adına kayıtlı olduğunu, imar planına göre okul alanı ile tevhit şartı bulunan 474.10 m²'lik kısmın kadastral yoldan ihdas edilerek okul alanına katılması gerektiğini ileri sürerek 222 sayılı yasanın 62 ve 65. maddeleri uyarınca adına tescilini istemiştir.

Davalı, 222 sayılı Yasanın 63 ve 3194 sayılı Yasanın 17. maddesi uyarınca dava konusu taşınmazın bedelsiz devrinin mümkün olmadığını belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının talebinin davalı ... tarafından onaylanmadığı, bedelsiz devir koşullarının gerçekleşmediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekilince süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hakimi ...’nın raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün (6100 sayılı HMK.'nın geçici 3/2. maddesi gereğince) ONANMASINA, 28.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/7415
Karar No: 2021/14247
Karar Tarihi: 16.11.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/7415 E.  ,  2021/14247 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

No : 2019/2330-2021/335

İlk Derece

Mahkemesi : ... Anadolu 18. İş Mahkemesi

No : 2019/15-2019/254

Dava, ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz yoluna başvuru dilekçesinin süre yönünden reddine dair ek karar verilmiş olup, 27/05/2021 tarihli ek kararın davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1) Ek kararın temyizi isteminin incelenmesinde;

Tebligat Kanununun 7/a maddesinde, “Tebligata elverişli bir elektronik adres vererek bu adrese tebligat yapılmasını isteyen kişiye, elektronik yolla tebligat yapılabilir. Anonim, limited ve sermayesi paylara bölünmüş komandit şirketlere elektronik yolla tebligat yapılması zorunludur.

Birinci ve ikinci fıkra hükümlerine göre elektronik yolla tebligatın zorunlu bir sebeple yapılamaması hâlinde bu Kanunda belirtilen diğer usullerle tebligat yapılır” düzenlemesine yer verilmiştir.

Dosyada, gerekçeli karar tebliğinin Kurumun elektronik tebligat adresine yapılmaması isabetsiz olup, temyiz yoluna başvuru dilekçesinin süre yönünden reddine dair ek karar yerinde değildir ve davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilerek ek karar bozulmalıdır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen ek kararın bozulmasına,

2-Davalı Kurum vekilinin işin esasına ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, hükmün yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine 16/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/15441
Karar No: 2007/2658
Karar Tarihi: 27.02.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/15441 E.  ,  2007/2658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirızın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıya emaneten 15.000 YTL para verdiğini, karşılığında yazılı belge aldığını davalının aldığı parayı iade etmediğini, girişilen icra takibine de itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptaline %40 tazminatın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacıdan 15.000 YTL emaneten aldığını ancak davacının daire alması nedeniyle dava dışı ...'a 18.000 YTL, yine davacıya takılan stent nedeniyle de dava dışı ... Firmasına 1300 YTL ödediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davalının sunduğu belgeler ve tanık anlatımları esasa alınmak suretiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, bu davasında emaneten verdiği 15.000 YTL'nin tahsili yönünde talepte bulunmuş, davalı ise 15.000 YTL'nı aldığını kabul etmekle birlikte davacının talimatı doğrultusunda verilen paradan fazlasını davacı için harcadığını savunmuş, delil olarakta üçüncü kişilerden aldığı yazılı belgelere ve tanık anlatımlarına dayanmıştır. Öncelikle belirlemek gerekirki davalının üçüncü şahıslardan aldığı ve dosyaya ibraz ettiği gerek 2.3.2005 tarihli ve gerekse 7.2.2005 tarihli belgeler altında davacının imzası yoktur. Bu belgeler kendisini bağlamaz. Diğer taraftan davalı anılan belgelere dayalı olarak davacının talimatı doğrultusunda üçüncü şahıslara ödemede bulunduğuna ilişkin savunmasını yasal delillerle ispat etmiş değildir. HUMK 289 maddesi hükmünce, davacının açık muavafakatı bulunmadığı için olayda miktar itibarıyle tanık dinlenilemez ve dinlenilen tanıkların beyanlarına itibar edilemez. Davalı,

davacının sunduğu 27.10.2004 tarihli yazılı belge karşısında savunmasını aynı nitelikteki belgelerle ispat etmiş değildir. Yemin deliline de dayanmadığına göre davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 27.2.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/12650
Karar No: 2022/7678
Karar Tarihi: 14.04.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/12650 E.  ,  2022/7678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi uyarınca "Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56'ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK'nun 52/2. gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100,00 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000,00 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 305/1-2. maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, katılan ...'ın temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 14.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/3186
Karar No: 2016/5146
Karar Tarihi: 13.06.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/3186 E.  ,  2016/5146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat

1-Sanık hakkında, “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve kullanma” suçlarından verilen beraat hükümlerine ilişkin incelemede;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık hakkında, “2004 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma' suçundan verilen beraat hükmüne yönelen incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen '2004 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma' suçunun yasada gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış olup, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta CMUK'nun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nın 102/4, 104/2 ve CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 13.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.