erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/5669
Karar No: 2018/5179
Karar Tarihi: 26.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/5669 E.  ,  2018/5179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

UYAP ortamında yapılan araştırmada benzer eylem nedeniyle sanık hakkında; Bergama İcra Ceza Mahkemesinin 02/04/2015 tarih ve 2014/352 Esas, 2015/154 sayılı kararı, Bergama İcra Ceza Mahkemesinin 02/04/2015 tarih ve 2014/350 Esas, 2015/162 sayılı kararı, Bergama İcra Ceza Mahkemesinin 02/04/2015 tarih ve 2014/349 Esas, 2015/163 sayılı kararı ile verilip aynı gün incelemesi yapılan ve bozulmasına karar verilen Dairemizin sırasıyla 2016/5770, 2016/5538,2016/5718 Esasında kayıtlı olan dava dosyalarının da mevcut bulunduğunun anlaşılması karşısında;

Anılan dosyaların birleştirilip, sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda aynı mağdura karşı aynı suçu birden fazla işleyip işlemediğinin ve hakkında TCK'nın43/1. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılması zorunluluğu,

Kabule göre de;

1)02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 338/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2)Dava ve cezanın İİK'nın 354. maddesinde yazılı sebeplerden düşeceğinin kararda belirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 26/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/5356
Karar No: 2024/2960
Karar Tarihi: 05.06.2024

**12. Ceza Dairesi         2023/5356 E.  ,  2024/2960 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

ASIL KARAR TARİHİ : 09.12.2022

EK KARAR TARİHİ : 28.04.2023

SAYISI : 2021/675 E., 2022/797 K.

SUÇ : Taksirle yaralama

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna tabi bulunduğu, aynı Kanunun 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda mercide yanılmanın başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağı, yine itiraz merci tarafından itirazın değerlendirildiği ve itirazın reddi ile kararın kesinleştiği nazara alınarak, sanığın temyiz isteminin reddine ilişkin Diyarbakır 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.04.2023 tarihli ek kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığından, verilen red kararının Tebliğname'ye uygun olarak oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.06.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2012/7470
Karar No: 2012/8403
Karar Tarihi: 27.11.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/7470 E.  ,  2012/8403 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava, abonelik sözleşmesine dayalı kayıp kaçak bedeli ve PSHS okuma bedeli ile ilgili muarazanın giderilmesi istemine ilişkindir.

Hal böyle olunca davanın niteliği, tarafların sıfatı, temyize konu hükmün kapsam ve gerekçesi dikkate alındığında 2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 14. maddesi ve Başkanlar Kurulu kararlarına göre yerel mahkemece verilen hükmün temyiz incelemesini yapma görevi Yargıtay (13).Hukuk Dairesine ait olmakla birlikte anılan Dairece de aidiyet kararı verilerek dosya Dairemize gönderilmiş olmakla, temyiz inceleme yerinin belirlenmesi için dosyanın YARGITAY HUKUK DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU’NA SUNULMASINA, 27.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/2008
Karar No: 2013/12318
Karar Tarihi: 05.09.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/2008 E.  ,  2013/12318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2 maddesi, TCK.nun 62, 51 maddeleri gereğince 5 ay hapis cezasının ertelenmesine.

Dosya içerisindeki Ticaret Sicil Gazetesi örneğine göre sanığın ortaklıktan 23.01.2007 tarihinde ayrılmış olması ve 15.12.2003 tarihli karara göre de sanığın Mahmut Düzenli ile şirketi birlikte temsil ve ilzama yetkili olduğunun anlaşılması karşısında; tebliğnamedeki bu yönden bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

1-213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 139. maddesine göre vergi incelemelerinin işyerinde yapılması gerektiği, iş yeri faal olan sanığın 2002, 2003 ve 2004 takvim yılları hesaplarının dairede incelenmesine imkan veren aynı Yasanın 139/2. maddesindeki istisnalardan birinin varlığının önceden belirlenip belirlenmediğinin incelemeyi yapan vergi denetmeninden sorulup, buna ilişkin bir tespiti varsa belgesini dosyaya ibrazının istenmesi aksi takdirde, yapılan tebligatın hukuki geçerliliğinin bulunmayacağı gözetilmeden eksik soruşturmayla yazılı şekilde hüküm tesisi,

2- Kabule göre de;

Ayrıntıları Ceza Genel Kurulu’nun 02.03.2010 gün ve 2010/9-47 esas, 2010/45 karar sayılı ilamı ile Dairemizin benzer nitelikteki yerleşik kararlarında belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için objektif ve sübjektif koşulların bir arada bulunmasının gerektiği, bu şartların sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararını kabul etmesi, daha önce kasıtlı başka suçtan sabıkasının bulunmaması, mahkemece sanığın kişilik özellikleri itibariyle ve duruşmadaki tutum ve davranışlarına göre yeniden suç işlemeyeceği yönünde kanaate varılması, suçun işlenmesiyle oluşan mağdur ve kamunun zararının aynen iade, tazmin ve önceki hale getirme suretiyle giderilmesinden ibaret olduğu, bu durumda dava konusu edilen defter ve belgeleri ibraz etmeme suçunda bu hususlar dikkate alınmak suretiyle hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, "cezasının ertelenmesi nedeniyle sanık hakkında CMK.nun 231. maddesi uygulanmadığından bahisle 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 05.09.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/10511
Karar No: 2012/21724
Karar Tarihi: 28.05.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/10511 E.  ,  2012/21724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

1)Sanık tarafından dikiliden kesildiği kabul edilen ağaçların fidan niteliğinde olup olmadıklarının belirlenebilmesi için konusunda uzman orman ve ağaç tekniğinden anlayan orman mühendisi bilirkişi ile,belirlenen kökler üzerinde keşif yapılıp ağaçların bulundukları yerler,yaşlar ve cinslerine göre Orman Bakanlığının ormancılık terimlerinin açıklanması ile ilgili 03.09.1964 tarih ve 1950-138 no.lu sözlükte tarif edildiği şekilde fidan vasfında olup olmadıkları şüpheye yer bırakmayacak şekilde tespitinden sonra sanık hakkında Orman Kanununun 91/2.maddesinin tatbik edilmesi gerektiği gözetilmeksizin eksik inceleme ile hüküm tesisi,

2)Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Uzunköprü Sulh Ceza Mahkemesinin 28.09.2005 tarih 2005/234 esas ve 2005/402 karar sayılı ilamı ile ilgili olarak 5728 sayılı yasa ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin verilmiş uyarlama kararı olup olmadığı ve varsa sonucu araştırılmaksızın sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesinin uygulanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 28.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/27011
Karar No: 2018/5149
Karar Tarihi: 26.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/27011 E.  ,  2018/5149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre, 6217 sayılı Kanun ile Değişik Harçlar Kanununun "Yargıtay Ceza Daireleri’ne yapılacak temyiz başvurularında 40 TL temyiz harcı alınacağı"na ilişkin hükmün Anayasa Mahkemesi'nce iptal edildiği cihetle; mahkemece temyiz masraflarının yatırılmaması nedeniyle temyiz isteminin reddine ilişkin 02.12.2014 günlü ek kararın hukuken geçersiz olduğu, yine 25.09.2014 tarihli asıl kararın da Tebligat Kanununun 10/2. ve 21/2. maddelerine aykırı olarak, sanıkların adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya anılan Kanunun 21/2. maddesine göre tebligat yapılması nedeni ile temyiz taleplerinin yasal süresinde olduğu kabul edilerek dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanık ... hakkında verilen şikayet hakkının düşürülmesi kararı bakımından temyiz talebi bulunmadığı anlaşılmakla, tebliğnamedeki 1 numaralı düşünceye iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıklar müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 26/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/5512
Karar No: 2023/5804
Karar Tarihi: 06.06.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/5512 E.  ,  2023/5804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı idare vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 13.05.2019 tarihli ve 2018/13728 Esas, 2019/9240 Karar sayılı kararı ile onanmasına karar verilmiş, karar 27.02.2020 tarihinde kesinleşmiştir.

Mahkemece 22.07.2022 tarihli ek kararı ile "davacı tarafa 26.02.2014 tarihinde iade edilmiş olan 42.241,80 TL karar ilam harcının davacıdan tahsili ile Hazineye gelir kaydına" bendinin eklenmesine karar verilmiştir.

Mahkemece verilen ek kararın davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizce ek kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Davalı idare vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Tavzihe ilişkin ek kararın temyizi üzerine verilen Yargıtay kararlarına karşı 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440 ıncı maddesinin üçüncü bendi uyarınca karar düzeltme yoluna gidilemez.

KARAR

Açıklanan sebeble;

Davalı idare vekilinin karar düzeltme dilekçesininin REDDİNE,

Davalı idareden peşin alınan karar düzeltme harcının istenildiğinde iadesine,

06.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/4594
Karar No: 2013/3989
Karar Tarihi: 20.02.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/4594 E.  ,  2013/3989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

KARAR

Dava, abonenin elektrik faturasına yansıtılan kaçak kayıp bedeli ile ilgili olarak Tüketici sorunları Hakem Heyitince verilen karara itirazı ilişkindir.

9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.01.2013 günlü ve 2013/1 sayılı kararı uyarınca işbu davada temyizen incelenme görevi 1.2.2013 tarihinden itibaren Yargıtay 3.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 3.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 20.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/5382
Karar No: 2020/14390
Karar Tarihi: 03.11.2020

**9. Hukuk Dairesi         2020/5382 E.  ,  2020/14390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş akdinin emeklilik nedeni ile fesh ettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil alacaklarının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

İstinaf:

Kararı davalı vekili istinaf etmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemenin kararına yönelik davalı vekilinin istinaf başvurusu yasal süresinde olmadığından Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.1 maddesi gereğince REDDİNE karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile olanaklıdır. Davanın taraflarının, usul hukuku hükümlerine aykırı olarak açıklama ve ispat hakkını kullanmalarının kısıtlanması, iddia ve savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğuracaktır.

Vekâletname sunulduktan sonra tebligatların vekile yapılması gerekir. Vekil ile takip edilen davada asil duruşmada bizzat bulunsa dahi tebliğin ona değil, vekiline yapılması zorunludur. Vekile çıkarılan tebligat, kendisine veya kendisi yerine sekreteri veya katibine tebliğ edilmelidir. Ancak isticvap, yemin gibi şahsa bağlı işlemlerde, tebligatın vekile değil, bizzat bu işlemi yapacak asile yapılması kanuni zorunluluktur.

Somut uyuşmazlıkta; davalı vekili tarafından dosyaya vekaletname sunulduktan sonra tebligatların vekile yapılması gerektiği halde gerekçeli kararın önce davalı Belediyenin yazı işleri görevlisi ...’a 05.12.2018 tarihinde tebliğ edildiği daha sonra davalı vekiline kalemde 13.12.2018 tarihinde tebliğ edildiği , davalı tarafından 27.12.2018 tarihinde istinaf yoluna başvurulduğu anlaşılmaktadır. Yukarıda belirtildiği üzere, vekil ile temsil edilen davalının vekili yerine yazı işleri görevlisine yapılan tebligat usulsüz olup, davalının istinaf bavurusunun süresinde olduğunun kabulü gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, istinaf kanun yolu incelemesi için dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 03.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/2458
Karar No: 2012/7865
Karar Tarihi: 20.06.2012

**9. Ceza Dairesi         2012/2458 E.  ,  2012/7865 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne silah sağlama

Hüküm : Tüm sanıklar hakkında; TCK'nın 315, 62, 53/1-2-3, 58/9, 54, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Temyiz edenler : Sanıklar ve müdafileri

Sanıklar hakkında duruşmalı olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü;

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-e, Ceza Muhakemesi Kanununun 202. maddelerinde düzenlenen bir tercümanın yardımından yararlanma hakkı, sanıkların mahkemenin kullandığı dili anlamadığı veya konuşamadığı durumlarda geçerlidir. Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 3. maddesine göre Devletin dili Türkçe olup soruşturma ve kovuşturma faaliyetlerinde kullanılacak olan dil de Türkçe olmalıdır. Kamusal, kollektif ve aleni bir faaliyet olan kovuşturmanın diğer süjeleri doğal olarak ve kurala uygun biçimde kovuşturma dili olan Türkçe ile konuşurken, Türkçeyi anlayıp konuşabilen sanıkların da mahkeme dilini konuşması, kovuşturma faaliyetinin amacına ulaşması bakımından zorunludur. Savunmanın yeterince anlaşılabilmesi ve gereğince değerlendirilebilmesi için, kovuşturmanın diğer süjelerinin Türkçeyi anlayıp konuşabilen sanıkları mahkemenin dilinde aracısız olarak dinleyebilmeleri, yüzyüzelik ilkesinin de tamamlayıcısı olan bir gerekliliktir. Türk vatandaşı olup, Türkiye’de doğan ve Türkçe dilinde yeterli eğitim gören, savcılık ve sulh ceza hakimliğinde müdafi eşliğinde alınan ifadelerinde bizzat Türkçe olarak ayrıntılı ifade veren sanıkların kovuşturma aşamasında da Türkçe dilini anlamak ve konuşmakta bir engelinin bulunmaması ve meramlarını

anlatabilecek ölçüde Türkçe bildiklerinin anlaşılması karşısında, temyiz dilekçeleri ve duruşmalı inceleme sırasında ileri sürülen bu hususlara ilişkin itirazlara itibar edilmemiş, tercüman talebine yönelik olarak mahkemece yapılan işlem, gösterilen gerekçe de dikkate alınarak, savunma hakkının kısıtlanması olarak değerlendirilmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezaları azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar ve müdafilerinin temyiz dilekçeleri ile duruşmalı inceleme sırasında sanıklar müdafilerinin ileri sürdükleri yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 20.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

TEFHİM ŞERHİ:

20.06.2012 tarihinde verilen iş bu karar, Yargıtay Cumhuriyet savcısı ...'ün huzurunda, duruşmada sanık ...'ın savunmasını yapmış bulunan Av. ... ile sanık ...'in savunmasını yapmış bulunan Av. ...'nun yokluklarında, 11.07.2012 tarihinde usulen ve açık olarak tefhim olundu.
Esas No: 2021/40103
Karar No: 2022/12446
Karar Tarihi: 14.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/40103 E.  ,  2022/12446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 40/2 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 34/2, 231/2, 232/6 ve 291/1-2 maddeleri uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, merci, başvuru şekli ve kanun yollarının açıkça gösterilmesinin zorunlu olduğunun belirtilmesi ve 5271 sayılı CMK’nin 294/1. maddesinde yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” hükmü ile aynı Kanun’un 295/1. maddesindeki "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir" şeklindeki düzenlemeler karşısında; somut olayda, sanığın yüzüne karşı 10.07.2019 tarihinde tefhim olunan hükümde 5271 sayılı CMK’nın 295/1.maddesi uyarınca temyiz nedenlerini içerir ek dilekçenin gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlayan ( 7) günlük süre içerisinde verilmesi gerektiğinin bildirilmediği anlaşılmakla, sanığa yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda usulüne uygun şekilde “CMK’nin 295/1.fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlayan (7) gün içerisinde verilmesi halinde temyiz talebinin incelenebileceği aksi halde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceği” hususlarını içeren meşruhatlı tebligat ile gerekçeli kararın tebliğ edilmesi, temyiz nedenlerini içerir ek temyiz dilekçesi verilmesi halinde ise bu hususta ek tebliğname düzenlenmesi için dosyanın iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİ’NE 14.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/32101
Karar No: 2014/34387
Karar Tarihi: 27.11.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/32101 E.  ,  2014/34387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, yaralama, yasak bıçak taşıma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet katılan sanık ...

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanıklara yükletilen hakaret, yaralama ve yasak bıçak taşıma eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunlarda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık ... müdafii ve katılan sanık ...'ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 27/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.