erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2010/138
Karar No: 2010/169
Karar Tarihi: 24.03.2010

**Hukuk Genel Kurulu         2010/12-138 E.  ,  2010/169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ    : Ankara 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ    : 29/12/2009

Taraflar arasındaki “Şikayet” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 4.İcra Hukuk Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 22.09.2008 gün ve 2008/922 E., 2008/840 K.  sayılı kararın incelenmesi alacaklı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay  12.Hukuk Dairesinin 09.03.2009 gün ve 2008/24958 E. 2009/4787 K. sayılı ilamı ile onanmış, alacaklı vekilinin karar düzeltme talebi üzerine Yargıtay  12.Hukuk Dairesinin 13.10.2009 gün ve 10422-18967 sayılı ilamı ile;

(...Takip dayanağı Antalya 2. İdare Mahkemesi’nin 25.04.2008 tarih ve 2005/833 esas 2008/827 karar sayılı ilamında, “240.000 YTL maddi, 10.000 YTL manevi tazminatın, 17.500 YTL nispi vekalet ücretinin, ayrıca toplam 13.791,90 YTL yargılama giderinin davalı idareden alınarak davacıya ödenmesine" karar verildiği anlaşılmaktadır. Alacaklı tarafça mahkemece hükmedilen bu kalemlerin her biri ayrı ayrı ilamlı icra takibinin konusu yapılmıştır. Borçlu idare, ilamda hükmedilen kalemlerin üç ayrı ilamlı icra takibine konu edilmesini, mükerrer takibe sebebiyet verildiğinden dolayı şikayet konusu yapmıştır.

Dairemizin müstekar içtihatları gereği ilamda yazılı olan asıl alacak ve yargılama giderleri ile vekalet ücreti yönünden tek bir takip yapılabileceği gibi ayrı ayrı takip yapılması da mümkündür. İlamda hükmedilen asıl alacak ve buna bağlı feri alacaklar yönünden ayrı ayrı takip yapılmasını engelleyen yasa hükmü bulunmadığından, mahkemece şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi isabetsiz olduğundan, hükmün bu nedenle bozulması gerekirken onandığı anlaşılmakla; alacaklı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiştir...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Alacaklı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre,  Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı HUMK.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine  24.03.2010 gününde, ikinci görüşmede oyçokluğu ile karar verildi.
Esas No: 2023/3149
Karar No: 2023/2705
Karar Tarihi: 16.10.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/3149 E.  ,  2023/2705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TARİHİ : 04.08.2016

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen itirazıh iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca; Yargıtayın bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verilmesi halinde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinde öngörülen kesinlik sınırına tabidir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre, İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar 193.206,08 TL olup karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

16.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/19659
Karar No: 2015/21806
Karar Tarihi: 12.11.2015

**7. Ceza Dairesi         2015/19659 E.  ,  2015/21806 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2014/87727

MAHKEMESİ : Başkale 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/10/2013 (Asıl Karar), 20/11/2013 (Ek Karar)

NUMARASI : 2008/289 (E) ve 2013/207 (K)

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya aykırılık

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemenin 22/10/2013 tarihli hükmü ile sanıklar hakkında beraat kararı verildiği anlaşılmakla, 20/11/2013 tarihli ek karardaki sanıkların beraatine ilişkin hükmün geçersiz ve yok hükmünde olduğu kabul edilerek, katılan vekilinin temyiz isteminin 22/10/2013 tarihli hüküm ve 20/11/2013 tarihli ek kararın dava konusu eşyanın ve nakil aracının iadesine ilişkin kısmına yönelik olduğunun kabulü ile yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan 22/10/2013 tarihli hüküm ve 20/11/2013 tarihli ek kararın ONANMASINA, 12/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/14124
Karar No: 2017/2538
Karar Tarihi: 22.03.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/14124 E.  ,  2017/2538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm sanık müdafii ve şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine,

Ancak;

1-İİK'nın 345/a maddesindeki suçun oluşabilmesi için, aynı Kanun'un 179 ve 6762 sayılı TTK'nın 324. maddesinde öngörülen koşullarda şikayet tarihi itibariyle şirketin aktif ve pasif durumunun belirlenerek sonucuna göre şirketin iflasının istenmesi şartlarının bulunup bulunmadığının tespit edilmesi gerektiği, öncelikle borçlu şirketin kayıtlı olduğu vergi dairesinden muhasebecisi belirlenip buradan veya zabıta marifetiyle araştırılıp, borçlu şirkete ait ticari defterler, bilançolar ve banka hesapları üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak, şikayet tarihi itibariyle şirketin iflasının istenmesi şartlarının oluşup oluşmadığı saptanıp, sonucuna göre hukuki durumunun takdiri gerekirken, borçlu şirketin ticari defterlerinin sanık tarafından ibraz edilmediği gerekçesiyle yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

2-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 345/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 22.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/6927
Karar No: 2006/8869
Karar Tarihi: 02.06.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/6927 E.  ,  2006/8869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... Mak. San. Tic. A.Ş.avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı ... A.Ş. nin ürettiği boyleri diğer davalıdan satın aldığını, ancak cihazın su kaçırdığını, yetkili servisin müdahale ve uğraşmasına rağmen arızanın giderilmediğini, Tüketici Hakem Heyetine yaptığı itirazının da red edildiğini, hakem heyeti kararına itiraz ettiğini bildirip, cihazın yenisi ile değiştirilmesini istemiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece davanı kabulüne cihazın yenisi ile değiştirilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ... A.Ş. tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı davasının açarken dava konusu cihazın satın alındığı tarihteki değerini belirtmediği gibi, mahkemece de cihazın değeri araştırılmamıştır. Bir davada verilecek karar sırasında hükmedilecek harç ve taraf vekilleri için verilecek vekalet ücretinin belirlenmesinde dava değerinin net olarak bilinmesi gerekir. Her ne kadar tüketiciler 4077 sayılı kanunun 23/2 maddesi hükmüne göre harçtan muaf olup, dava açarken veya haklarında açılan davaların aleyhlerinde neticelenmesi halinde, harçtan sorumlu tutulmaması ve harca hükmedilmemesi gerekirse de, tüketici olmayan kişiler harçtan muaf olmadıklarından tüketiciler hakkında dava açarken harç ödemeleri gerektiği gibi, tüketiciler tarafından haklarında açılan davaların aleyhlerinde sonuçlanması halinde harçla sorumlu tutulmaları gerekir. Mahkemece açıklanan bu hususlar gözardı edilerek davalı aleyhine harca hükmedilmemesi usul ve yasaya aykırı olup,bozmayı gerektirir.

2-Mahkemece dava dilekçesi ile duruşma günü davalı ... A.Ş.ne ilk çıkarılan davetiyenin bila tebliğ iade edilmesi üzerine 14.11.2005 tarihinde tebliğ edilmiş ve davalı ... A.Ş vekilince 13.12.2005 hakim havalesini taşıyan cevap layıhası ile duruşmanın ertelenmesi dileği ile mazeret dilekçesi verilmiştir. Taraf teşkili sağlanılmadan 7.10.2005 tarihinde, davalı yokluğunda keşif yapılıp, alınan bilirkişi raporuna dayanılarak karar verilmiştir. Yargılamada taraf teşkili sağlanmadan davalı yokluğunda keşif yapılması, keşfe ve bilirkişi raporuna karşı davalı düşünce ve itirazları alınmaması HUMK. 73. maddesine aykırı ve savunma hakkını kısıtladığı gibi, davalı vekilinin mazeretinin kabul veya reddi hususunda bir karar verilmemiş olmasıda doğru değildir. Mahkemece, açıklanan bu hususların gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

3-Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan 1 ve 2.bentler gereği kararın BOZULMASINA, 3. bent gereği davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 2.6.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/4936
Karar No: 2020/1073
Karar Tarihi: 04.02.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/4936 E.  ,  2020/1073 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 22/3, 22/6, 62/1, 51/1-2-3, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre, gece vakti sanığın sevk ve idaresindeki minibüs tipi aracı ile hemzemin geçide geldiği sırada hemzemin geçitten tren geçecek olması nedeniyle bariyerlerin kapalı olduğu, ses ve ışık uyarılarının mevcut olduğu halde, sanığın ters yöne ait şeride girerek bariyerler arasındaki boşluktan hemzemin geçide girmesi üzerine trenin minibüse çarpması şeklinde meydana gelen ve 1 kişinin ölmesi ile sonuçlanan olayda, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, tamamen kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin ölmesine neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusura ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 04/02/2020 tarihinde oybirliğiyle ile karar verildi.
Esas No: 2021/8156
Karar No: 2023/733
Karar Tarihi: 08.02.2023

**7. Hukuk Dairesi         2021/8156 E.  ,  2023/733 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki müdahalenin men'i ve komşuluk hukukundan kaynaklanan tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince manevi tazminat davasının kabulüne, maddi tazminat ve müdahalenin men'i davasının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkeme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince 21.07.2015 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin süreden reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, davalı vekilinin temyiz dilekçesinin süre yönünden reddine yönelik İlk Derece Mahkemesinin 21.07.2015 tarihli ek kararına ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen karar, davalı vekiline 16.06.2015 tarihinde tebliğ edilmiş; temyiz dilekçesi ise yasal süre geçirildikten sonra 09.07.2015 tarihinde verilmiştir.

Davalı vekilinin Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432/4 üncü maddesi ve 01.06.1990 tarih ve 3/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince süresi geçirilen temyiz istemi reddedilmiştir.

Temyiz dilekçesinin süre aşımı sebebiyle reddine ilişkin İlk Derece Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

İlk Derece Mahkemesince verilen 21.07.2015 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

08.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/47818
Karar No: 2011/15363
Karar Tarihi: 05.07.2011

**2. Ceza Dairesi         2009/47818 E.  ,  2011/15363 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/42124

MAHKEMESİ : İnegöl 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/10/2007

NUMARASI : 2007/494

SUÇLAR : Kasten yaralama, hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı hakaret suçu nedeniyle mağdurların şikayetlerinden vazgeçmesi karşısında; TCK’nın 73. maddesinin 6. fıkrası gereğince sanıktan vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorulup sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, mağdurların vazgeçmesi yeterli görülerek kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi,

2- Sanığın adli sicil kaydına esas ilama konu suçun işlendiği tarihte 18 yaşından küçük olduğu anlaşılmakla; ilam ve uyarlamaya ilişkin ek kararın infaz şerhini içeren onaylı suretleri getirtilerek, 3682 sayılı Adli Sicil Kanunun 8. maddesi uyarınca silinme şartları araştırılarak sonucuna göre, hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca ve bu maddenin 6.fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7.maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; kasten yaralama suçundan hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 05.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/2029
Karar No: 2016/5618
Karar Tarihi: 04.04.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/2029 E.  ,  2016/5618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İlçesi ... Köyü 224 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalılar vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan 10.02.2015 gününde temyiz edenlerden davalılar vekili Av.... ile davacı vekili Av. ... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosya eksiklik nedeniyle mahalline geri çevrilmiş, bu kez iade edilmekle dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmazın kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 01.08.2013 gününden önce; imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden, (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskun olup olmadığı, nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının belediye başkanlığından,

2-Geri çevirme kararı sonrasında gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden gönderilen veri listesinde buğday ve buğday samanının 2013 yılı itibarıyla kuru ve sulu şartlarda ayrı ayrı verilerinin gönderilmediği, dolayısıyla geri çevirme kararının gereğinin yerine getirilmediği anlaşılmaktadır.

Bu nedenle bilirkişi kurulunca münavebeye alınan ürünlerden buğday ve buğday samanının 2013 yılında sulu ve kuru şartlarda dekar başına ayrıntılı (kalem kalem) üretim giderleri ile dekar başına asgari ve azami verimi ve kg. başına toptan satış fiyatının gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/3963
Karar No: 2012/8354
Karar Tarihi: 27.03.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/3963 E.  ,  2012/8354 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1,89/2-b,52/2,52/4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre, 08.08.2005 günü, gündüz vakti, sanığın sevk ve idaresinde bulunan kamyon ile 19 Mayıs Bulvarını takiben Kayaş istikametine meskun mahal sınırları dahilinde seyir ederken, gidiş istikametine göre yolun sağ tarafından sol tarafına karşıdan karşıya geçmeye çalışan 19 yaşlarındaki ...'ya zeminde 24 m. fren izi bıraktıktan sonra taşıt yolunda aracının ön kısmı ile çarparak onun ağır (4) derece kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda; bilinçli taksir koşullarının bulunmamasına, mağdur ...'nın, 5271 sayılı CMK'nın 234. maddesi uyarınca yasal hakları hatırlatıldıktan sonra “ Yukarıdaki bilgiler bana aittir ve doğrudur. Haklarımı okudum ve kaza olayı ile ilgili olarak hiçbir baskı altında kalmadan hür irademle ifademi vermek istiyorum...Bana çarpan kamyon şöföründen şikayetçi ve davacı değilim.” şeklindeki, 10.08.2005 tarihli jandarmada alınan beyanına, mağdurun olay tarihinde 18 yaşını tamamlamış olup, şikayetten vazgeçmeye ehil bulunmasına, her ne kadar mağdur vekili 08.11.2005 havale tarihli dilekçesiyle “mağdurun seri ameliyatlardan çıkması, aldığı narkozun etkisinin henüz geçmemesi nedeniyle şikayetten vazgeçme beyanının mağdurun özgür iradesine dayanmadığı”nı iddia etmiş ise de, mağdurun ifadesinin kazadan 2 gün sonra alınması, mağdur tarafından okunarak imzalanan resmi ifade tutanağının içeriği ve mağdurun ifade tutanağı altındaki imzasının inkarına yönelik bir iddia veya delil bulunmaması karşısında, mağdur vekilinin 08.11.2005 havale tarihli dilekçesinde yer alan iddialarının doğrulanmamış ve soyut aşamada kalmış olmasına göre; 19.12.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanunun 5. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 89/5 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8 maddeleri uyarınca sanık hakkında taksirle yaralama suçundan açılan kamu davasının şikayet yokluğu nedeniyle düşmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK' un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5237 sayılı TCK’nın 73/4 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının şikayet yokluğu nedeniyle DÜŞMESİNE, 27.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.