erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/6041
Karar No: 2017/6921
Karar Tarihi: 11.05.2017

**8. Hukuk Dairesi         2015/6041 E.  ,  2017/6921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

... A R A R

Davacı 3. kişi vekili, 21.06.2007 tarihinde yapılan hacze konu malların, davacı şirkete ait olduğunu, haciz yapılan gayrimenkulun .....i Vakfından kiralandığını, 24.04.2007 tarihinde işletilmeye başlandığı ve bu süreç içinde işletmecilik faaliyetlerini sürdürdüğünü, davacı şirketin borçlu şirketle bir bağının bulunmadığını açıklayarak istihkak davasının kabulü ile haczedilen menkul mallar üzerindeki haczin kaldırılmasına ve tazminata karar verilmesi talep ve dava etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacı ve borçlu şirketlerin ortak ve yöneticisinin aynı kişi olduğu, borçlu ve 3. kişinin taraf olduğu ve Yargıtay’dan düzeltilerek onanan ilama göre davacı ve borçlu şirketler arasında kuruluş, bulundukları adres, isim ve faaliyet alanları, çalışanları ile ortak yöneticileri yönünden organik bağ mevcut olup, davacı şirketin, davalı borçlu şirketin devamı niteliğinde olduğu, iş yeri devrinin alacaklılardan mal kaçırma amacıyla yapılan muvazaalı işlem mahiyetinde bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm, davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, üçüncü kışının İİK’nun 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.

Dava dosyası ekinde gönderilen takip dosyasının incelenmesinde; alacaklı vekilinin, 29.1.2015 tarihinde ... 2.İcra Müdürlüğü’nün 2007/1117 Esas sayılı takip dosyasına yazılı beyanda bulunduğu ve 3. kişi .....A.Ş'nin istihkak iddiasını kabul ettiği tespit edilmiştir.

Bu bilgilere göre istihkak davasının konusuz kaldığının kabulü gerekir. Mahkemece konusuz kalan davaya ilişkin, karar verilmesine yer olmadığına, davanın açılmasındaki haklılık durumuna göre, vekalet ücreti ve yargılama gideri taktirine karar vermek gerektiğinden hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün İİK’nun 366. ve HUMK’nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca İİK’nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 11.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/12947
Karar No: 2023/2829
Karar Tarihi: 22.03.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/12947 E.  ,  2023/2829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun’la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizin 28.11.2018 tarihli ve 2018/4788 Esas, 2018/21361 Karar sayılı ilâmıyla Mahkeme kararının düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Davalı vekilince Anayasa Mahkemesine yapılan bireysel başvuru sonucu Anayasa Mahkemesinin 2019/6350 başvuru numaralı kararı ile hak ihlali başvurusunun kabulü ile ihlalin sonuçları ortadan kaldırılmak üzere dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, Hadim Asliye Hukuk Mahkemesince yeniden yargılama yapılmıştır.

Mahkemece Anayasa Mahkemesi kararı gereğince yapılan yargılama sonucunda; davacı idare lehine hükmedilen vekâlet ücretinin kaldırılmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle;

Anayasa Mahkemesince ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yeniden yargılama yapmak üzere dosya ilk derece mahkemesine gönderilmiş olup İlk Derece Mahkemesince önceki kararlardan bağımsız olarak Anayasa Mahkemesinin ihlal kararı çerçevesinde yeni ve ayrı bir inceleme yapılacağından, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrasında “Yargıtay’ın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir" hükmü uygulanamaz. İlk derece mahkemesinin kararı, 6100 sayılı Kanun'un 341 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamında İlk Derece Mahkemelerinden verilen nihai kararlar niteliğinde olup istinaf yoluna başvurulması gerekmektedir.

Dosya içeriğine göre İlk Derece Mahkemesince verilen karar, temyiz yoluna tabi olmayıp istinaf yoluna tabidir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Dosyanın Konya Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere mahkemesine İADESİNE,

22.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/26321
Karar No: 2015/6954
Karar Tarihi: 06.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/26321 E.  ,  2015/6954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/05/2014

NUMARASI : 2013/289-2014/382

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Davacı idare vekilinin temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilirken Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 25.01.1985 gün ve 1984/5 esas 1985/1 sayılı kararı uyarınca temyiz harcının hesaplanarak temyiz edenden istenip istenmediği araştırılarak harç istenmiş ve yatırılmış ise makbuzunun, istenmesine rağmen harç yatırılmamış ise, bu konuda mahkeme kalemince tanzim edilen belge varsa, bu belge dosya içine konulduktan,

Mahkeme kalemince belge tanzim edilmemiş ise HUMK. nun 2494 sayılı Kanunla değişik 434/3 maddesi uyarınca temyiz harcının süresinde yatırılması için muhtıra tebliğ edilip, harcın yatırılmaması durumunda 434/son maddesi uyarınca işlem yapıldıktan,

Sonra, birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/8866
Karar No: 2018/20865
Karar Tarihi: 15.11.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/8866 E.  ,  2018/20865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu ... mahallesi 6390 ada 57 parsel sayılı taşınmaz, ... Belediye Başkanlığının dosya kapsamındaki yazısına göre kısmen 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içerisinde olup tamamının arsa niteliğinde olduğu gözetilmeksizin hükme esas alınan bilirkişi raporlarında ise taşınmaza kısmen arsa, kısmen arazi niteliği ile değer biçilmesi doğru olmadığı gibi arsa bölümü yönünden ise dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerlerinin karşılaştırılmasında; emsal taşınmazın dava konusu taşınmazla aynı değerde olduğu anlaşılmasına rağmen, yeterli ve inandırıcı bir gerekçe gösterilmeden bilirkişi kurulunca emsali dava konusu taşınmazdan daha değerli kabul eden ve somut gerekçelere dayanmayan rapor inandırıcı olmayıp hükme esas alınacak nitelikte değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak

suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 15/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/28948
Karar No: 2011/8859
Karar Tarihi: 27.04.2011

**2. Ceza Dairesi         2009/28948 E.  ,  2011/8859 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2006/294475

MAHKEMESİ : Üsküdar 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/05/2006

NUMARASI : 2006/368 Karar - 2005/840 Esas

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Hırsızlık suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle ilgili düzenleme 5237 sayılı TCK.nun 145.maddesinde yer almakta olup, buradaki “malın değerinin az olması" kavramı, daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca ihtiyacı kadar ve değeri az olan şeyin alınmasını ifade ettiği ve olayın özelliği değerlendirilerek yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak suretiyle uygulanabileceği gözetilmeden, somut olaydaki elektrik enerjisi hırsızlığı suçunun işleniş şekline göre uygulama olanağı bulunmayan anılan madde uyarınca değer azlığından bahisle, sanık hakkında yazılı şekilde ceza verilmesinden vazgeçilmesine karar verilmesi,

2- Kabule göre ise; 5271 Sayılı CMK.nun 223/4-d.maddesi gereğince işlenen eylemin (fiilin) haksızlık içeriğinin /değerinin azlığı nedeniyle sanığa (faile) ceza verilememesi durumlarında, "ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi" gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması

Bozmayı gerektirmiş katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA 27/04/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/13581
Karar No: 2017/6158
Karar Tarihi: 29.09.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/13581 E.  ,  2017/6158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dairemizin 12.04.2017 tarih ve 2016/12087 E. 2017/2765 K.sayılı tevdii kararında; 14.11.2016 tarihli tebliğnamede 03.03.2015 tarihli hükme yönelik görüş bildirildiği ,sanık müdafiinin 11.05.2016 tarihli hükme yönelik temyiz talebi ile ilgili ise görüş bulunmadığından, bu hususta da ek tebliğname düzenlenmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine karar verilmiş olup,bu kez düzenlenen 25.05.2017 tarihli ek tebliğnamenin de 03.03.2015 tarihli hükme yönelik olduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin 11.05.2016 tarihli hükme yönelik temyiz talebi ile ilgili ek tebliğname düzenlenmesi için dosyanın yeniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/3216
Karar No: 2016/7912
Karar Tarihi: 28.11.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/3216 E.  ,  2016/7912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Sanığın yetkilisi olduğu şirketin 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullandığının iddia ve kabul edildiği olayda; sanığın savunmasında 2005 yılında şirketin hem ortağı hem de müdürü olduğunu, 2006 yılında başka bir suçtan tutuklanarak cezaevine girdiğini ve yetkilerini kardeşine devrettiğini beyan etmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi amacıyla; sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen şirketler hakkında karşıt inceleme raporları düzenlendiği görülmekle, sahte fatura düzenleyen ilgili şirket yetkilileri hakkında dava açılmış olup olmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde birleştirilmesi, mümkün olmadığı takdirde, dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, ayrıca sanığın ödeme yaptığına ilişkin dekontlar ve çekleri dosyaya sunduğu da görülmekle bunların satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları düzenleyen mükellefin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı da araştırılıp, karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra sanığın 15.04.2006 yılında cezaevine girdiği hususu da gözetilerek 2006 takvim yılında kullandığı faturaların tarihleri tespit edilip sanığın bu takvim yılında ne şekilde sahte fatura kullandığı araştırılarak toplanan tüm deliller değerlendirilip sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a- -Sanık hakkında teşdiden tayin olunan 21 ay hapis cezasından TCK'nun 62/1. maddesi ile indirilmesi sonucu 17 ay 15 gün hapis yerine 18 ay hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

b- 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesine göre "bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi" halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden aynı takvim yılında değişik zamanlarda birden fazla sahte fatura kullanılmasına rağmen zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması,

c- 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı itibariyle sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 28.11.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2019/3274
Karar No: 2019/8465
Karar Tarihi: 11.04.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/3274 E.  ,  2019/8465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava, bir kısım işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkin olup, İlk Derece Mahkemesince 12.02.2019 tarihinde talebin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

31.03.2011 gününde kabul edilip 14.04.2011 günlü Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 30. maddesi gereğince 6100 sayılı Kanuna eklenen geçici 3. maddenin 1. fıkrası ile “Bölge adliye mahkemelerinin, 26/9/2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” hükmü düzenlenmiştir.07.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de ilan edildiği üzere 5235 sayılı Kanun'un 24 ve 2. maddeleri uyarınca kurulan Bölge Adliye Mahkemelerinin, 20.07.2016 tarihi itibari ile tüm yurtta göreve başlaması nedeniyle bu tarih ve sonrasında verilen İlk Derece Mahkemesi kararları hakkında 1086 sayılı Kanun'un temyize ilişkin hükümlerinin uygulanması olanağı kalmamıştır.

Her ne kadar İlk Derece Mahkemesince 12.02.2019 tarihinde istinaf yolu açık olmak üzere verildiği belirtilen kısmen kabul kararı hakkında davalı vekili tarafından temyiz dilekçesi verilmiş ve incelenmek üzere dosya Dairemize gönderilmişse de Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başladığı tarihten sonra verilen İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda değinilen kanun hükmü ışığında Dairemizce incelenemeyeceği anlaşılmakla; istinaf kanun yolu incelemesi için Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere dosyanın İlk Derece Mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeple, dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere İLK DERECE MAHKEMESİNE İADESİNE, 11.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/4363
Karar No: 2011/932
Karar Tarihi: 16.02.2011

**9. Ceza Dairesi         2009/4363 E.  ,  2011/932 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 765 sayılı TCK'nın 459/2, 59/2, 647 sayılı Kanunun 6, 2918 sayılı Kanunun 119/2. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

765 sayılı TCK'nın 459/2. maddesinde ön görülen para cezasının suç tarihi itibariyle aynı Kanunun 19. maddesinde belirlenen 440 TL'yi geçemeyeceği gözetilmeden sanık hakkında fazla adli para ceza tayini,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan temel adli para cezasının 440 TL'ye sonuç adli para cezasının ise 366 TL'ye indirilmesi suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/3069
Karar No: 2010/1344
Karar Tarihi: 11.02.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/3069 E.  ,  2010/1344 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Tarih : 13.10.2008

Nosu : 75-611

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkili şirketin davalı tarafından Kemer/Antalya’da işlettiği otelin saunasını 1.6.2004 tanzim tarihli sözleşme ile (19) aylığına kiraladığını ve 15.000 Euro peşin ödeme yaptığını, daha sonra taraflar arasında ek sözleşme yapılıp sözleşmenin bitim tarihinin 31.5.2005 ve aylık kira bedelinin de 50.847 Euro olarak değiştirildiğini, müvekkilinin geri kalan borcunun iki taksidini ödeyip bakiye (5) taksit için ise dava konusu çekleri verdiğini, ancak davalı şirketin 2004 yılı kasım ayı içinde oteli kapatarak tadilata aldığını bu durumdan da müvekkilini haberdar etmediğini, müvekkilinin otelin kapalı olduğu dönemde çalışamadığı ve kazanç elde edemediğini, bu nedenle kira bedeli olarak verilen çeklerden dolayı da sorumluluğu bulunmadığını belirterek çekler nedeniyle davalıya borçlu olmadığının tesbitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin işlettiği otelin sezonluk olarak faaliyette bulunduğu ve kış sezonunda kapalı kaldığını müvekkilinin tüm yıl boyunca oteli açık tutmak gibi bir taahhüdünün bulunmadığını, davacının da bu hususu bildiğini, davacının 1.5.2005 tarihli tutanakla kiralanan yeri müvekkiline teslim ettiğini ve kira sözleşmesinin sona erdiğini öne sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, taraflar arasında davalıya ait otelin bir kısmının davacı tarafından kiralanması hususunda 1.6.2004 tarihli sözleşme yapıldığı, sözleşme süresinin (19) ay olmasına rağmen ek sözleşme ile bu sürenin (12) ay olarak belirlendiği yıllık kira bedelinin 50.847 Euro olduğu ancak davalının oteli 25.10.2004-29.4.2005 tarihleri arasında kapatarak tadilata aldığı bu süre zarfında davacının kiraladığı yerlerden faydalanamayıp gelir elde edemediği, otelin sezonluk olarak kiralandığı hususundaki davalı savunmasının yerinde olmadığı bu nedenle davacının kira bedeli olarak davalıya verdiği dava konusu (5) çek bedelinden sorumlu bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, davacının tazminat isteğinin ise reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden alınmasına, 11.2.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/26380
Karar No: 2015/6959
Karar Tarihi: 06.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/26380 E.  ,  2015/6959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/08/2014

NUMARASI : 2011/279-2014/429

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

Tapu kaydındaki takyidatların bedele yansıtılmasına karar verilmemesi,

Doğru değilse de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasına ayrı bir bent eklenerek, (Tapu kaydındaki takyidatların bedele yansıtılmasına,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/9445
Karar No: 2010/6118
Karar Tarihi: 11.05.2010

**6. Ceza Dairesi         2008/9445 E.  ,  2010/6118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK.nun 150.maddesinin 2.fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150.maddenin 2.fıkrasına düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanık ... savunmanının temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA, 11/05/2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.