erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2020/11497
Karar No: 2020/8201
Karar Tarihi: 23.12.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/11497 E.  ,  2020/8201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen itirazın iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7.Hukuk Dairesi'nin 10/09/2019 tarihli ve 2018/837 E. 2019/689 K. sayılı kararının kaldırılmasına ve ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına dair verilen karara, ilk derece mahkemesince uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne yönelik olarak verilen kararın, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

6100 sayılı HMK’nın “Bozmaya uyma veya direnme” başlıklı 373. maddesinin birinci fıkrası; “Yargıtay ilgili dairesinin tamamen veya kısmen bozma kararı, başvurunun bölge adliye mahkemesi tarafından esastan reddi kararına ilişkin ise bölge adliye mahkemesi kararı kaldırılarak dosya, kararı veren ilk derece mahkemesine veya uygun görülecek diğer bir ilk derece mahkemesine, kararın bir örneği de bölge adliye mahkemesine gönderilir.” hükmünü,

Aynı maddenin dördüncü fıkrası ise; “Yargıtayın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.” hükmünü içermektedir.

Açıklanan madde hükümleri birlikte değerlendirildiğinde; ilk derece mahkemesi tarafından, Yargıtay’ın bozma kararı doğrultusunda karar verilmesi halinde, davanın taraflarına, karara karşı sadece temyiz yoluna başvuru olanağı tanındığı anlaşılmaktadır.

Bu halde ise; ilk derece mahkemesince verilen kararın, HMK’nın 362. maddesinde bölge adliye mahkemeleri tarafından verilen kararlar için öngörülen temyiz kesinlik sınırına tabi olacağı tartışmasızdır.

6763 sayılı kanun ile 6100 sayılı HMK'ya eklenen ek 1. madde uyarınca; aynı Kanunun 362. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 01.01.2020 tarihinden itibaren 72.070 TL’ye çıkartılmıştır.

Bozmaya uyularak verilen karar, karar tarihi itibariyle kesin niteliktedir. HMK'nın 366. maddesi atfıyla aynı Kanunun 352. maddesi uyarınca, kesin olan karar hakkında Yargıtay tarafından temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz dilekçesinin miktar itibariyle REDDİNE ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 23/12/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2010/8762
Karar No: 2010/14305
Karar Tarihi: 27.12.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/8762 E.  ,  2010/14305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Aile mah.sıfatı ile)

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, çeyiz ve ziynet eşyalarının aynen iadesi,olmadığı takdirde bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde, müvekkilinin evlilik birliği kurulurken müşterek haneye listede belirtilen eşyaları götürdüğünü ancak davalının evliliğin bitmesinden sonra bu eşyaları iade etmediğini belirterek eşyaların aynen iadesine olmadığı takdirde 15.735.-TL bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle tahsilini istemiştir. Davalı vekili, zamanaşımı definde bulunarak davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, zamanaşımı nedeni ile davanın reddine karar verilmiştir.

Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir. Malik tasarruf özgürlüğüne yönelik saldırılara el atmanın önlenmesi davası ile karşı koyabileceği gibi istihkak davası ile de karşı koyabilir. Eşya davası bu anlamda bir istihkak davası olmakla istem dava konusu eşyaların; aynen iadesi, olmadığı takdirde dava tarihindeki bedelinin verilmesi şeklinde gerçekleşmektedir. Dava konusu eşyaların mevcut olduğu tespit edilmiş ise uyuşmazlık mülkiyet hakkına dayandığından olayda zamanaşımı söz konusu olamaz. Dava konusu eşyaların var olduğu tespit edilemez ise istem tazminata ilişkin olduğundan Borçlar Kanununun 125.maddelerinde belirlenen on yıllık zamanaşımı süresinin uygulanması ve karı koca arasındaki davalarda Borçlar Kanununun 132.maddesinin dikkate alınması gerekir.

Olayımıza gelince;taraflar arasındaki boşanma davasının 30.05.2008 tarihinde kesinleştiği ve davacının 13.08.2004 tarihli çeyiz senedine dayanarak 05.01.2010 tarihinde açtığı dava bir yıllık zamanaşımı süresi içinde açılmadığı gerekçesiyle davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş ise de, davanın Türk Medeni Kanunu'nun 178. maddesi gereğince boşanmanın feri olarak nitelendirilerek zamanaşımı süresinin bir yıl olduğunun kabulü doğru değildir. Zira bu tür davalar yukarıda açıklandığı üzere istihkak davası niteliğindedir. Mahkemece işin esasına girilerek, tarafların tüm delilleri toplanıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 27.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/1285
Karar No: 2010/830
Karar Tarihi: 04.02.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/1285 E.  ,  2010/830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ...ve diğerleri aleyhine 22/08/2007 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 25/09/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ile bir kısım davalılar vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, usulsüz işlemler nedeniyle oluşan kurum zararının ödetilmesi isteğine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, taraflarca temyiz olunmuştur.

Dosya içeriğinden, davaya konu olay nedeniyle bir kısım davalılar hakkında Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2008/113 Esas sayılı dosyası ile açılmış bulunan ceza davasının henüz sonuçlanıp kesinleşmediği anlaşılmaktadır.

Borçlar Yasası'nın 53. maddesi gereğince ceza mahkemesinin beraat kararı, hukuk yargıcı yönünden bağlayıcı değil ise de ceza mahkemesince belirlenecek maddi olgular hukuk yargıcı yönünden de bağlayıcıdır. Dava konusu olayın özelliği nedeniyle ceza mahkemesindeki davanın sonucu beklenmeli ve ondan sonra tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca uygun bir karar verilmelidir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, ceza davasının sonucu beklenerek bir karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle, yazılı biçimde karar verilmiş olması, usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle taraflar yararına BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 04/02/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/6642
Karar No: 2019/17428
Karar Tarihi: 07.11.2019

**4. Ceza Dairesi         2019/6642 E.  ,  2019/17428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

İddianamede açıklanan eylemler, sevk maddeleri ile temyizin kapsamı ve Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun ceza daireleri arasındaki iş bölümüne dair kararına göre, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK’nın 106/1. maddesinin ilk cümlesi kapsamında tehdit, aynı Kanunun 103/2. maddesine göre çocuğun cinsel istismarı suçlarından kamu davası açılmış bulunmakla, en ağır yaptırımı içeren suçun çocuğun cinsel istismarı suçu olduğu ve bu nedenle işin incelenmesinin Yüksek 14. Ceza Dairesi'nin görevine girdiği anlaşıldığından, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daire'ye GÖNDERİLMESİNE, 07.11.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/8069
Karar No: 2006/9724
Karar Tarihi: 27.11.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/8069 E.  ,  2006/9724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde kamulaştırma bedelinin arttırılması ile faiz ve masrafların davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi raporlarında münavebeye alınan karpuz ürününün dekar başına üretim gideri, verimi ve kg başına ortalama toptan satış fiyatı ile buğday ve saman ürününün kg başına ortalama toptan satış fiyatlarının (1998 yılı itibarıyla) İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/7762
Karar No: 2023/5336
Karar Tarihi: 09.11.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/7762 E.  ,  2023/5336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/905 E., 2019/1698 K.

DAVA TARİHİ : 17.01.2018

İLK DERECE MAHKEMESİ: İstanbul 23. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/28 E., 2018/221 K.

Taraflar arasındaki nüfus kaydının düzeltilmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince kesin olarak başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Davacı tarafından İlk Derece Mahkemesine verilen 19.03.2019 tarihli karar düzeltme talebini içeren dilekçe ile Dairenin 27.12.2018 tarihli, 2018/1814 Esas, 2018/1738 Karar sayılı kararının düzeltilmesine karar verilmesi talep edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince 05.04.2019 ek kararla; ''Davacının 19.03.2019 tarihli talebinin, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi'nin 2018/1814 Esas 2018/1738 Karar sayılı 27.12.2018 tarihli kararının kesin olduğu, İstinaf başvurusu kesin olarak reddedildiği ve bu karara karşı karar düzeltme yasa yolu bulunmadığından talebinin reddine," karar verilmiştir.

Ek kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizce kararın onanmasına karar verilmiştir.

Davacı karar düzeltme talep etmiş; Dairemizce Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararların temyizi üzerine Yargıtayca verilen karara karşı karar düzeltme kanun yolu bulunmadığından, davacının 29.12.2021 - 06.01.2022 tarihli dilekçeleri hakkında Dairemizce yapılacak bir işlem olmayıp dosyanın ilk derece mahkemesine iadesine karar verilmiştir.

...’nün 05.08.2022 tarıhlı yazısı üzerine dosya Dairemize gönderilmiş ve davacı tarafın talep dilekçesi dosyaya eklenmesi üzerine dosya içeriğine göre Dairemizce yapılacak işlem bulunmadığından dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine geri çevrilmesine, karar verilmiştir.

Davacı tarafın tekrar talep dilekçesi dosyaya sunmuş olmakla; Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre Dairemizce yapılacak işlem bulunmadığından dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine geri çevrilmesine, karar verilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Dosya içeriğine göre Dairemizce yapılacak işlem bulunmadığından dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

Kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.11.2023 oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/3710
Karar No: 2022/20533
Karar Tarihi: 19.12.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/3710 E.  ,  2022/20533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

..

...

Katılan vekilinin temyizinin, “2012 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan verilen mükerrerlik nedeniyle davanın reddi kararına; sanık müdafisinin temyizinin ise, “2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede:

1-Sanık hakkında “2012 takvim yılında sahte fatura kullanma“ suçundan açılan kamu davasında; dosyada mevcut bulunan bilgi ve belgeler ile UYAP üzerinden yapılan incelemede, mükerrer kabul edilen Ankara 41. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.09.2019 tarihli, 2018/834 Esas ve 2019/574 Karar sayılı dosyasına konu yargılamanın, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 23.11.2017 tarihli, 2017/137228 Soruşturma ve 2017/40359 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında “İlyas Kalkan“ isimli mükelleften temin ettiği 8 adet sahte faturanın KDV indiriminde kullanılması eylemine yönelik olarak açılan kamu davasına ilişkin olduğu; iş bu davanın konusunun ise, Başkent Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığının 31.03.2016 tarihli ve 2016-A-2493/9 sayılı vergi tekniği raporuna göre sanığın “ ... Medya Rek. Tant. Org. Tekn. İşl. Danş. Tic. Ltd. Şti.‘den“ aldığı 2 adet faturanın KDV indiriminde kullanılması eylemine ilişkin olduğunun anlaşılması karşısında; her iki davaya konu edilen faturaların farklı olması nedeniyle, davaların mükerrer olmadığı, ancak zincirleme suç kapsamında değerlendirilmesinin gerektiği, bu itibarla davanın esası hakkında bir karar verilmesi yerine, hatalı değerlendirmeyle ilk derece mahkemesinin beraat hükmü kaldırılarak mükerrerlik nedeniyle davanın reddine karar verilmesi yasaya aykırı,

2-Mahkûmiyet hükümleri yönünden ve “2012 takvim yılında sahte fatura kullanma“ suçunun sübutu halinde; hükümlerden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin ve sanık müdafiin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5271 sayılı CMK'nin 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın bozmanın içeriğinde dikkate alınarak ilk olarak Ankara 47. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesine, 19.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/9216
Karar No: 2011/10886
Karar Tarihi: 20.10.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/9216 E.  ,  2011/10886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekilleri Avukat ... tarafından, davalılar aleyhine 02/11/2000 tarihinde açılan davayla tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 04/10/2007 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki bilgi ve belgeler incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davacıların diğer temyiz itirazına gelince; dava destekleri davalı şirkete ait araç sürücüsü ... tarafından kasten öldürülen davacıların destek ve manevi tazminat talebinden ibarettir. Mahkemece davanın davalı ... yönünden kısmen kabulüne, diğer davalılar yönünden reddine dair verilen karar davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı şirkete ait tır sürücüsü davalı ... idaresindeki çekici ile seyir halinde iken, desteğin kardeşinin idaresindeki kamyonu sollamış ve sollama hali bitmeden önceki şeride geçmek için yaptığı tehlikeli bir manevra sebebiyle desteğin kardeşi tarafından uyarılan davalı Çekici sürücüsü aracından inmiş, kamyonun sürücü mahalline ait pencereden salladığı bıçakla kamyonun sürücüsünü yaralamış ve sonrasında desteği bıçaklamak suretiyle öldürmüştür.

Davalı sürücü ... adam öldürmek iddiası ile yargılanmış ve müsnet suçtan cezalandırılmasına karar verilmiş, verilen hapis cezası kararı kesinleşmiştir. Davalı sürücünün davalı ... Uluslararası Nakliyat Limited şirketi çalışanı olduğu tartışmasızdır. İstihdam eden davalı şirket, çalışanının eyleminden dolayı zarar gören 3.kişilere karşı sorumludur. Uluslararası nakliyat işi ile iştigal eden davalı şirketin uzun yol şoförü olarak seçtiği adamın trafikte bulunmanın sıkıntılarına katlanabilecek, anlayış gösterebilecek nitelikte olması gerekir. Buna göre davalı şirketin sürücüyü seçme, talimat verme ve denetlemede gereken özeni göstermediği sonucuna varılmaktadır.

Mahkemece yukarıda açıklanan nedenlerle meydana gelen zarardan, adam istihdam eden (BK.m.55) durumunda olan davalı ... Uluslararası Nakliyat Limited şirketinin de müteselsilen sorumlu tutulması gerekirken, davalı şirket yönünden davanın reddine karar verilmiş olması doğru bulunmamış, temyiz edilen kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA davacının diğer temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine, ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 20/10/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/17360
Karar No: 2010/4313
Karar Tarihi: 15.04.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/17360 E.  ,  2010/4313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Kasıtlı suçtan önceki hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 8.2.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanamayacağının tespiti ile yapılan incelemede;

5271 sayılı CMK.nun 06.12.2006 tarih ve 5560 sayılı Yasa ile değişik 150/3 ve 26.12.2006 tarihli Ceza Genel Kurulu’nun 2006/8-317 E. ve 2006/319 sayılı Kararına göre, daha önce üst sınırı en az 5 yıl hapis cezasını gerektiren suçlarda sanıklar için zorunlu müdafi atanması öngörülmüş iken, değişiklikten sonra bu zorunluluk alt sınırı 5 yıl ve daha fazla ceza gerektiren suçlardan yargılanan sanıklarla sınırlandırıldığı ve yargılama yasalarına ilişkin hükümlerin derhal uygulanacağı gözetildiğinde, tebliğnamedeki 1 no' lu bozma isteyen düşünce benimsenmemiş,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kollukça düzenlenen 23.01.2006 günlü tutanakta adresin 2 katlı mesken olduğu, üst katta sanığın ikamet ettiği, alt katta ise kiracıların oturduğu, çeşitli tarihlerde kiracıların girip çıktığı, kiracılar çok sık değiştiğinden tutanak tarihinde kimin oturduğunun tespit edilemediği bildirildiğine göre, tutanak tutulan yerin sanığın ikameti mi yoksa kiracıların bulunduğu mesken mi olduğu, gerekirse sanıktan kiraya ilişkin kira sözleşmesi veya yazılı belge sunması için süre verildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nın temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 15.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/11364
Karar No: 2014/16693
Karar Tarihi: 20.11.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/11364 E.  ,  2014/16693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

...-Kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan ....08.2013 gününden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş .../1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun ....04.1998 gün ve 1996/...-1998/... sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından,

...-Dava konusu ... Köyü 138 ada ... parsel sayılı taşınmazın ....08.2013 olan değerlendirme, somut emsal alınarak incelenen ... Köyü 126 ada ... parsel sayılı taşınmazın ise değerlendirmeye esas alınan ....07.2013 olan satış tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

...-Somut emsal alınan ... Köyü 126 ada ... parsel sayılı taşınmazın bulundukları cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2013 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerinin ilgili belediye başkanlığından,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, ........2014 gününde oybirliğiyle karar verildi
Esas No: 2020/3662
Karar No: 2021/3611
Karar Tarihi: 09.03.2021

**1. Ceza Dairesi         2020/3662 E.  ,  2021/3611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye yardım

HÜKÜM : Sanık ...’ın maktul ...’i kasten öldürmeye yardım etme suçundan 765 sayılı TCK’nin 448, 65/3, 59, 31, 33. maddelerine göre 10 yıl hapis cezasına mahkumiyetine dair; ... 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 07.12.2018 tarihli ve 2018/616E-2018/704K sayılı kararı

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanığa yüklenen suç için kanunda öngörülen cezanın alt sınırı dikkate alınarak, mazeret bildiren sanık müdafinin duruşmaya katılması sağlanmadan hüküm verilmesi ve yargılamanın sonuçlandırılması suretiyle CMK'nin 150/3. maddesine aykırı davranılması,

2- 16/06/2004 tarihinde işlenen suçla ilgili olarak yapılan yargılama sonucunda, lehe yasa karşılaştırması yapılarak 5237 sayılı TCK hükümlerine göre yapılan uygulama sonucu belirlenen cezanın daha lehe olduğu tespit ve kabul edildiği halde, sanık aleyhine sonuç doğuracak şekilde 765 sayılı TCK hükümlerine göre ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ...’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 09/03/2021 gününde oy birliği ile karar verildi.