erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2024/12026
Karar No: 2025/6574
Karar Tarihi: 30.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/12026 E.  ,  2025/6574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/542 Esas, 2023/1420 Karar

KARAR : Yeniden esas hakkında verilen karar

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece feragat konusunda ek karar verilmek üzere dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 14.06.2024 tarihli ek karar ile davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi ek kararı davalı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Davalı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; davanın feragat nedeniyle sona erdiğini, konusu para olan davalarda nispi vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini, maktu vekâlet ücretine hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek ek kararın bozulmasını talep etmiştir.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 14.06.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,30.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/65494
Karar No: 2013/9519
Karar Tarihi: 22.05.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/65494 E.  ,  2013/9519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi,failin kendisine verilen malı,veriliş gayesinin dışında,zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması,rehnetmesi tüketmesi,değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut Olayda; sanığın müştekinin aracını iki ay süreyle sözleşme karşılığında kiraladığı, aracın kira süresinin bitmesine rağmen aracı müştekiye teslim etmediği, anlaşılmakla sanıkların mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanık hakkında temel ceza tayini sırasında hürriyeti bağlayıcı cezanın alt sınırdan belirlendiği halde adli para cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak tespit edilmesi,

2- Sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının, paraya çevrilmesi sırasında uygulanan 5237 sayılı TCK 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle, CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlarin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "60 gün", "50 gün" ve "1000 TL" adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 gün", "4 gün" ve "80 TL" adli para cezası ve "hükmün 3 nolu paragrafına 6 aylık adli para cezasının TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/7087
Karar No: 2021/2226
Karar Tarihi: 10.02.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/7087 E.  ,  2021/2226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümler ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 10/02/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/6827
Karar No: 2016/7753
Karar Tarihi: 17.10.2016

**15. Ceza Dairesi         2014/6827 E.  ,  2016/7753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık (değişen suç vasfına göre emniyeti suistimal)

HÜKÜM : Sanığın TCK'nın 141/1, 53/1, 58. maddeleri gereğince mahkumiyet

Hırsızlık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'ün suç tarihinde katılan ...'nın ... mesire alanından ikametinin olduğu ... Köyü'ne yürüyerek gittiği esnada kullandığı motosiklet ile durarak katılana "gideceğin yere kadar bırakayım" dediği, katılanın da kabul ederek motosiklete bindiği, katılanın ikametine geldiklerinde sanığın katılana cebinden çıkardığı 200 TL parayı göstererek katılandan parayı bozmasını istediği, katılanın da cebinde bulunan 50 TL ve eve girip babasından aldığı 100 TL toplamda 150 TL parayı göstererek o kadar para olmadığını söylediği, sanığın müştekiye "sen 150 TL'yi bana ver, 50 TL yerine de bahçeden meyve topla bana ver" diyerek 150 TL parayı aldığı, katılanın meyve toplamak için yanından ayrılması ile sanığın kaçtığı olayda; sanığın baştan itibaren dolandırıcılık kastı ile hareket ederek hileli hareketlerle katılanı ikna edip haksız menfaat temin etmesi şeklinde gerçekleşen eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturacağı gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hırsızlık suçundan hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, eylemin hırsızlık suçunu oluşturacağına ilişkin tebliğname görüşüne iştirak edilmeyerek hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/11466
Karar No: 2019/4854
Karar Tarihi: 21.05.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/11466 E.  ,  2019/4854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Sanık hakkında, gümrük müşaviri olan katılan yerine resmi yazışmalar ve para cezası tutanaklarına imza atarak üzerine atılı suçu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında; sanığın, tüm imzaları katılanın bilgi ve rızası ile attığını, ayrıca katılan tarafından İnegöl 1. Noterliği’nin 14.12.2011 tarihli, geniş yetkiler içeren vekaletnamesi ile vekil tayin edildiğini ve bu vekaletnameye dayanarak işlemler yaptığını beyan ettiği, aynı firmada çalışan ve tanık olarak beyanına başvurulan ...’in de, gümrük müşaviri yerine onun bilgisi dahilinde imza attığını ifade etmesi karşısında; Ayrıntısı Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30.03.1992 gün ve 80/98 sayılı kararında da belirtildiği üzere, belgede sahtecilik suçlarında, önceden verilen rıza üzerine borçlu yerine onun imzasının atılmasında zarar verme bilinç ve iradesi ile hareket edilmediğinden suç kastından söz edilemeyeceği, rızanın açık veya zımni olabileceği göz önünde bulundurulduğunda; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından, sanık tarafından daha önce katılan yerine bu şekilde belge imzalanıp imzalanmadığının araştırılarak, sanığın suç kastının olup olmadığı belirlendikten sonra sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a- 5237 sayılı TCK’nin 51/3. maddesi uyarınca, cezası ertelenen sanık hakkındaki denetim süresinin alt sınırının mahkûm olunan ceza süresinden az olamayacağının gözetilmemesi,

b- Kasıtlı suçtan mahkumiyetin kanuni sonucu olan olan 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanmaması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.05.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2023/14647
Karar No: 2025/4807
Karar Tarihi: 05.05.2025

**6. Ceza Dairesi         2023/14647 E.  ,  2025/4807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/4428 E., 2021/2381K.

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddine dair ek karar

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın Onanması

Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 09.03.2022 tarihli ve 2019/4428 Esas, 2021/2381 Karar sayılı ek kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde; Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine, 09.03.2022 tarihli ve 2019/4428 Esas, 2021/2381 karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Erzincan 3.A sliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, Oy birliğiyle, 05.05.2025 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2020/4989
Karar No: 2021/5142
Karar Tarihi: 29.04.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/4989 E.  ,  2021/5142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nin 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, REDDİNE, 29/04/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/39537
Karar No: 2024/12025
Karar Tarihi: 22.10.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/39537 E.  ,  2024/12025 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/658 E., 2019/331 K.

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Katılan vekili ve sanıklar

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 28.02.2019 tarihli ve 2018/658 Esas, 2019/331 Karar sayılı kararının, katılan vekili ve sanıklar tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Sanık ...'nın kanuni süresi içinde sunduğu temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer vermediği anlaşılmakla, Anayasa'nın 40/2 maddesi, 5271 sayılı CMK'nın 34/2, 231/2, 232/6 ve 291. maddeleri uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, mercii, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin zorunlu olduğunun belirtilmesi ve 5271 sayılı CMK'nın 294/1 maddesinde; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.'' aynı Kanun'un "Temyiz gerekçesi" başlığını taşıyan ve karar tarihinde yürürlükte bulunan 295/1 maddesinde ise; "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler karşısında; sanık hakkında kurulan hükme ilişkin kısa kararda ve gerekçeli kararda, 5271 sayılı Kanun'un 295/1 maddesi uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi gerektiği açıklamasına yer verilmediği gözetilerek sanığa, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda usulüne uygun şekilde ''5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi halinde temyiz talebinin incelenebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceği'' hususlarını içeren meşruhatlı tebligat ile gerekçeli kararın tebliğ edilmesi, temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verilmesi halinde ise bu hususta ek Tebliğname düzenlenmesi için dava dosyasının, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,Oy birliğiyle 22.10.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2019/1706
Karar No: 2019/8632
Karar Tarihi: 21.05.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/1706 E.  ,  2019/8632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğa yüklenen 5237 sayılı TCK'nun 142/1-b, 116/1 31/2. maddelerine uyan hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasanın 66/1-e, 67/4. maddelerinde öngörülen 6 yıllık zamanaşımının suç tarihi olan 06.05.2013 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 21.05.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2021/42163
Karar No: 2022/13072
Karar Tarihi: 24.05.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/42163 E.  ,  2022/13072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : İstinaf talebinin esastan reddi

KARAR

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle; temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ile temyiz sebebine göre dosya görüşüldü:

Anayasanın 40/2, 5271 sayılı CMK'nın 34/2 ve 232/6. maddeleri gereğince, kararlar ve hükümlere karşı başvurulabilecek yasa yolları, süreleri, sürelerin ne zaman başlayacağı, başvuru mercii, şekli ve sonuçlarının, kuşkuya yer vermeyecek şekilde ilgililere açıkça bildirilmesinin gerekmesi, anılan Kanun'un 294/1. maddesinde “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” şeklinde, 295/1. maddesinde ise "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir" biçiminde düzenlemeler bulunması, sanığın 7188 sayılı Kanun kapsamında sunmuş olduğu 26/05/2021 tarihli temyiz dilekçesinin, hükmün hukuki yönüne ilişkin bir sebep içermemesi ve Bölge Adliye Mahkemesince kurulan hüküm tarihinde karar kesin nitelikte olduğundan, kararın son bölümünde, temyiz başvurusunda hükmün neden dolayı bozulmasının istendiğine dair temyiz sebebi gösterilmesinin zorunlu olduğuna, gösterilmemesi halinde ise temyiz isteminin reddedileceğine dair bildirimin yer almadığının anlaşılması karşısında; sanığa yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda yapılacak meşruhatlı tebligatla, tebliğden itibaren yedi günlük süre içerisinde, yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz isteminin reddedileceği hususunda ihtar yapılmasının gerektiği,

Anlaşıldığından, sanık ...’in temyiz davası istemi hakkında KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA, yukarıda belirtilen şekilde sanığa tebligat yapılarak, tebliğe ilişkin evrakın dosya içerisine konulması, temyiz nedenlerini içeren ek dilekçe verildiği takdirde ise bu hususta ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize yollanılmak üzere, dosyanın incelenmeksizin ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi'ne GERİ GÖNDERİLMESİNE, 24/05/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2025/2876
Karar No: 2025/6823
Karar Tarihi: 21.04.2025

**2. Ceza Dairesi         2025/2876 E.  ,  2025/6823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR SAYISI : 2024/3729 E., 2024/2286 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 12.12.2024 tarihli ve 2024/3729 E., 2024/2286 K. sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının ve aynı Kanun’un 272/3-a maddesi uyarınca hapis cezasından çevrili adlî para cezaları hariç olmak üzere, sonuç olarak belirlenen üç bin Türk Lirası dâhil adlî para cezasına mahkûmiyet hükümlerine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının kesin olup temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 12.12.2024 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Diyarbakır 2. Çocuk Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/2714
Karar No: 2006/8671
Karar Tarihi: 22.09.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/2714 E.  ,  2006/8671 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ve fer'i müdahil vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, müvekkilleri tarafından keşide edilerek davalıya teslim edilen 20.000.000.000.TL. bedelli bononun yanlar arasındaki sözleşme kapsamında iptali kararlaştırılmış ve bedelsiz kalmış ise de davalı yanca müvekkilleri aleyhine icra takibine konu yapıldığını belirterek, bono nedeniyle müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tesbitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı iddialarının doğru olmadığını bildirerek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Davacılar yanında davaya fer'i müdahil olarak katılan ... Mühendislik Ltd.Şti. vekili davanın kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davacı yanca isbatlanamayan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ve fer'i müdahil vekilince ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar ve fer'i müdahilin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan öteki temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacılar dava konusu bonoya karşılık çek verdiklerini ve çekler ödendiği için bononun karşılıksız kaldığını iddia etmiş ve delil olarak dosyaya sundukları tarihsiz belgeye dayanmışlardır.

Davalı ... 'nın imzasını taşıyan bu belgede, "...'den Şekerbank E.0094191 NO:11.000.000.000.TL çeki aldım. çek 20.000.000.000.TL (yirmimilyar) olarak ödendiğinde bendeki ... ...'in 20.000.000.000.TL senedi iptal olacaktır" ibareleri yer almaktadır. Belgede belirtilen 11.000.000.000.TL miktarlı çekin ödenmiş olduğu dosyadakı bilgi ve belgelerden ve Şekerbank cevap yazısından anlaşılmaktadır.

Bu durumda dava konusu senedin bu miktar yönünden karşılıksız kaldığı düşünülmeden mahkemece davanın tümden reddedilmiş olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edenler vekilinin öteki temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte belirtilen nedenlerle hükmün temyiz edenler yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 22.9.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.