erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2008/13825
Karar No: 2009/4437
Karar Tarihi: 01.04.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/13825 E.  ,  2009/4437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, davalının dava dışı ...’a ait 300 dekarlık taşınmazı kiraladığını,icar ve enerji bedeli toplamı 20.000.00 YTL’yi davalı adına ödediklerini, ayrıca davalının dava dışı üçüncü şahıslara borçlandığı senetlerin kefilleri olarak da 5.450.00 YTL ile 10.185.00 YTL ve 2006 yılı pancar alacağından yine davalının şahsi borcuna mahsuben 7.800.00 YTL olmak üzere toplam 43.435.00 YTL’yi ödediklerini ileri sürerek, yasal faiziyle ödetilmesine karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacılar, 30.4.2006 vade tarihli 5.000.00 YTL’lik ve borçlusu ... olan senedin kendileri tarafından ödendiğinden bahisle, 5.450.00 YTL’nin tahsilini istemişlerdir. Sözkonusu senetten dolayı ... ile davacı ...’in müşterek borçlu olduğu anlaşılmaktadır. Davacı bunun aksini yasal delillerle kanıtlayamamıştır. Ne varki bu senedin tamamı temerrüt faiziyle birlikte 5.450.00 YTL’nin davacı ... tarafından ödendiği dosya içeriği ile sabittir. Hal böyle olunca davacı ...’in bu senetle ilgili olarak ödediği miktarın 1/2'sini talep edebileceği

2008/13825-2009/4437

gözetilmeksizin davalının tamamından sorumlu tutulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

3-Davacılar, davalının icarda bulunan mecurun kira bedeli ve enerji bedeli olarak 20.000.00 YTL’nin kendileri tarafından ödendiği iddiasıyla bu davayı açmışlardır.Davalı ise, davayı kabul etmemiştir. Uyuşmazlığın miktar ve niteliği gözetildiğinde açık bir muvafakat olmadıkça tanık dinlenemez, dinlenen tanık ifadelerine dayanılarak karar verilemez. Davacılar, ibraz ettikleri delillerle kiralamaya ilişkin iddialarını kanıtlayamamışlardır. Ne var ki davacılar yemin deliline de dayanmış olup, davacılara bu yönde davalıya yemin yöneltme hakkı olduğu hatırlatılarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmelidir. Mahkemenin değinilen bu yönleri gözardı ederek yazılı şekilde hüküm tesis etmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ: 1.bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, temyiz edilen hükmün 2. ve 3. bentler gereğince davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 1.4.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/10408
Karar No: 2012/30933
Karar Tarihi: 16.10.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/10408 E.  ,  2012/30933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza lokanta yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından, tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek gerekirse refakate inşaat mühendisi bilirkişi de alınarak yeniden keşif yapılıp taşınmazın niteliği, yapı vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerektip gerekmediği, İmar mevzuat içinde kalıp kalmadığı belirlenmek sureti ile sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanunu'na göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu yerin belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerlerden olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre gerekirse Belediye Başkanlığına da duruşma günü bildirilerek TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, beraat kararı verilmesi,

2- Raporları hükme esas alınan ve keşifte dinlenen bilirkişilere yemin yaptırılmamak suretiyle CMK.nun 55 ve 62. maddelerine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 16.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/14926
Karar No: 2018/10234
Karar Tarihi: 25.09.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/14926 E.  ,  2018/10234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre hükmün açıklandığı 04.06.2014 tarihli son oturumda hazır olan suça sürüklenen çocuğa son söz hakkı verildiğinin anlaşılması karşısında, “hükmün açıklandığı oturumda hazır bulunan sanığa son söz verilmeyerek CMK’nın 216/3. maddesine aykırı davranıldığına” ilişkin tebliğnamedeki 1 nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

1. Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin isteme aykırı olarak ONANMASINA,

2. Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Müşteki beyanında, daha önce büro olarak kullandığı suça konu yerdeki faaliyetine yaklaşık 2 yıl kadar önce son vererek iş yerini kapattığını beyan etmesi karşısında suça konu yerin, iş yeri olarak kullanılmadığı, herhangi bir ticari faaliyetin sürdürülmediği anlaşıldığından iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçunun unsurlarının oluşmayacağı gözetilmeden suça sürüklenen çocuğun bu suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 25/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/38271
Karar No: 2017/16624
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/38271 E.  ,  2017/16624 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2012/156
Karar No: 2012/8107
Karar Tarihi: 14.03.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/156 E.  ,  2012/8107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suçun niteliği gözetildiğinde suç tarihinin hukuki kesintinin gerçekleştiği iddianame tarihi olduğu gözetilmeden gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 14.04.2008 yerine, 04.02.2008 olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza dükkan, bahçe ve beton zemin yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından, tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek gerektiğinde keşif yapılıp taşınmazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat alınmasının gerekip gerekmediği, İmar Kanunu ve Mevzuatı kapsamına girip girmediği belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve binanın yapım tarihide araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5230 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 14.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/2746
Karar No: 2021/1499
Karar Tarihi: 16.02.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/2746 E.  ,  2021/1499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma, sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fail ve fiilden ibaret olup, sanık hakkında Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 26.09.2012 tarih ve 2012/34433 esas sayılı iddianamesi ile mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak, "2007 ve 2008 yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarından kamu davası açıldığı, sahte fatura düzenlemek ve kullanmak eylemlerinin birbirinden bağımsız ayrı suçları oluşturduğu, “2008 takvim yılında sahte fatura kullanmak“ suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeden, bu suçtan hüküm kurulması yasaya aykırı ise de zamanaşımının olumsuz bir muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğu anlaşılmakla;

Sanığa yüklenen “2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının ve Mahkemenin hüküm kurduğu “2008 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 16.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/20617
Karar No: 2013/23802
Karar Tarihi: 22.10.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/20617 E.  ,  2013/23802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 7. Aile Mahkemesi

TARİHİ :13.06.2013

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (koca) tarafından; yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı-davalı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeple BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 22.10.2013 (Salı)
Esas No: 2005/8149
Karar No: 2007/437
Karar Tarihi: 30.01.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2005/8149 E.  ,  2007/437 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

Dava, iş bedelinin tahsili için başlatılan icra takibinin davalının itirazı üzerine durması nedeniyle itirazın iptali icra takibinin devamı ve icra inkâr tazminatı istemiyle açılmış, mahkemece itirazın iptaline icra takibinin devamına, icra inkâr tazminatı isteminin reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı yüklenici şirket icra takibinde faturalara dayanmış, fatura örneklerini icra takip talepnamesine eklenmiştir. Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmışsa da, bu inceleme iş bedelinin tespitine yönelik değildir. Bilirkişiler defterlere ve faturalara dayanarak raporlarını düzenlemişlerdir. İcra takibine konu yapılan alacak miktarı faturaya dayalı olduğundan, bu alacağın likit olarak kabul edilmesi ve icra inkâr tazminatının davacı yararına karar altına alınması gerekir. Mahkemece bu konuda yanılgıya düşülerek icra inkâr tazminatı isteminin reddine karar verilmesi doğru olmamıştır. Kararın bu yönden bozulması gerekirse de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, kararın HUMK.nun 438/VII.maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı yüklenici şirketin temyiz itirazının kabulü ile kararın hüküm fıkrası 2.bendinde yer alan “davacı takip alacaklısı tarafından her ne kadar İİY.nun 67/2 maddesi hükmünce icra inkâr ödencesi istenilmiş ise de; icra takibine konu yapılan alacak davalı tarafından hazırlanan gemilere davacı tarafça malzemeli valf onarım, imalât ilişkisinden kaynaklanan alacak niteliğinde olup, bu alacağın varlığı ve miktarı Mahkememizce yapılan açık yargılama sonucunda belirlendiğinden ve bu nedenlerle takibe konu alacak icra takip tarihi itibariyle likit alacak nitelinde bulunmadığından ve bu nedenle İİY.nun 67/2.maddesinde öngörülen koşullar davacı yararına gerçekleşmediğinden, davacının icra inkâr ödencesi isteminin reddine” kelime dizelerinin hüküm fıkrasından çıkarılmasına, yerine “icra takibine konu alacak miktarının %40’ı oranında hesaplanan 3.574.236.513 TL icra inkâr tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine” cümlesinin yazılmasına, kararın değiştirilmiş bu şekliyle düzeltilerek ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 30.01.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/17077
Karar No: 2021/18670
Karar Tarihi: 08.11.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/17077 E.  ,  2021/18670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında, ... 2. Çocuk Mahkemesinin 08/07/2015 tarihli ve 2014/417 Esas - 2015/543 Karar sayılı ilamıyla hırsızlık suçundan mahkumiyete, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyizi üzerine Yargıtay 13. Ceza Dairesince inceleme yapılarak 17/09/2019 tarihli ve 2019/5587 Esas - 2019/12603 Karar sayılı ilamla, hırsızlık suçundan kurulan hükmün bozulduğu; sonrasında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan açıklanması geri bırakılan hükmün suça sürüklenen çocuk ...’ın denetim süresi içinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle ilk derece mahkemesince açıklanması üzerine o yer Cumhuriyet savcısının istinaf talebinden sonra yapılan istinaf incelemesi neticesinde ilk derece mahkemesince kurulan hüküm kaldırılarak bölge adliye mahkemesince mahkumiyet kararı verildiği ve suça sürüklenen çocuk ... müdafii tarafından bölge adliye mahkemesince verilen mahkumiyet kararının temyiz edildiği anlaşılmakla; suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme ilişkin olarak yapılan temyiz talebinin de aynı daire tarafından incelenmesi uygun görülmüş ise de, Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 03/11/2020 tarihli ve 2020/245 sayılı kararı uyarınca, Yargıtay 13. Ceza Dairesine verilen ve bu dairenin arşivinde bulunan işler, 01/12/2020 tarihi itibariyle Yargıtay 6. Ceza Dairesine devredildiğinden dosyanın Yargıtay Yüksek 6. Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 08/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/13233
Karar No: 2012/245
Karar Tarihi: 09.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/13233 E.  ,  2012/245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- UYAP sisteminde de elektronik imzalı olmayan gerekçeli kararın katip tarafından imzalanmaması suretiyle CMK.nun 219/1. madde hükmüne aykırılık yapılması,

2- Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza sera yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; taşınmazın tapu kaydında “1. derece sit alanında bulunduğu ve korunması gerekli kültür ve tabiat varlığı” şerhi bulunduğu, ancak dosyada ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından tecavüze konu taşınmazın pafta örneği getirtilerek gerektiğinde keşif yapılıp taşınmazın niteliği, seranın yapım tarihi, bina vasfında olup olmadığı belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde ve Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun kararı ve ekleri getirtilerek doğal sit alanı içinde olup olmadığı da araştırılarak sonucuna göre 2863 sayılı Yasa, TCK'nın 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 09.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/10369
Karar No: 2011/1914
Karar Tarihi: 10.03.2011

**5. Ceza Dairesi         2008/10369 E.  ,  2011/1914 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan sanık ...’nın yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan mahkümiyetine dair, ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 30.05.2006 gün ve 2004/458 Esas 2006/360 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümden önce 25.02.2006 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren, Anayasa Mahkemesinin 23.11.2005 gün ve 2005/103-89 sayılı kararıyla 5237 sayılı TCK.nun 104/2. maddesinin iptal edilmiş olması ve suç tarihi itibariyle 16 yaşı içinde bulunan mağdurenin 27.12.2005 tarihli duruşmada alınan beyanında sanık hakkında şikayetçi olmaması nedeniyle, reşit olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasebette bulunma eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 104/1. maddesi kapsamında olup takibinin şikayete tabi olması karşısında sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı TCK.nun 73/4. ve CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca düşmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/2226
Karar No: 2012/2860
Karar Tarihi: 19.03.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/2226 E.  ,  2012/2860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

2942 sayılı Yasanın 11. maddesinin (d) bendi gereğince emlak vergi değerlerinin dava konusu taşınmaz ile emsalin karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Bu itibarla dava konusu taşınmazın ve emsalin emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin oranı ile bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan oran birbirinden fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişki giderilmelidir. Dosyadaki kayıtlara göre 2010 yılında dava konusu 152 ada 36 parsel sayılı taşınmazın emlak vergisine esas asgari m² değeri 5 TL, emsal alınan 4464 parselin asgari m² değeri ise 60 TL dir. Buna göre emsal taşınmaz dava konusu taşınmazdan daha değerli olduğu buna göre en fazla eşdeğer kabul edilerek değerlendirme yapılabileceği düşünülmeden, dava konusu taşınmazın emsal taşınmaza göre %10 daha değerli olduğu kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde yeterli, inandırıcı ve somut gerekçelere de dayandırılmayan rapora dayanılarak hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 19.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/3081
Karar No: 2016/7487
Karar Tarihi: 09.11.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/3081 E.  ,  2016/7487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında 2006-2007 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan zamanaşımı süresinde dava açılması mümkün görülmüştür.

I-5271 sayılı CMK'nun 225. maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, 27.04.2009 tarihli iddianame ile, 19.03.2009 tarih VDENR-2009-2021/12 sayılı vergi suçu raporuna atıf yapılarak, sanık hakkında 2005 takvim yılı için "sahte fatura kullanma" suçundan kamu davası açıldığı, sahte fatura düzenleme suçundan açılmış bir dava bulunmadığı, düzenleme ve kullanma suçları birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olup birbirine dönüşmeyeceği gözetilmeden iddianame dışına çıkılarak 2005 takvim yılı için "sahte belge ve fatura düzenleme" suçundan karar verilmesi,

II- Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141, 5271 sayılı CMK'nun 34/1, 230 ve 1412 sayılı CMUK'nun 308/7. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması ve ulaşılan kanaatin gösterilmesi gerektiği gözetilmeden gerekçesiz hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan kurum vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen beraat hükmünün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.11.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.