Esas No: 2021/4920
Karar No: 2022/9430
Karar Tarihi: 26.12.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/4920 E.  ,  2022/9430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 5. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İnegöl 3. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 11.01.2019 tarih ve 2017/128 E. - 2019/9 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce verilen 19.04.2021 tarih ve 2019/552 E. - 2021/481 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, TÜRKPATENT nezdinde 2016/07356 tescil numarası ile 11.11.2016 tarihinde davalı adına tescil edilen sandalyeler arasındaki 3 numaralı sandalyenin davacının 16.12.2015 tarihli 2015/08525 tescil numarası ile tescil edilmiş ürün olduğunu, davalı adına tescil edilen ürünün yenilik ve ayırt edici özellik unsurlarını taşımadığını ileri sürerek davalı adına tescilli 2016/07356 sayılı tasarım tescilinin hükümsüzlüğüne ve tasarım sicilinden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı adına tescilli 2015 08525 sayılı tasarımda iki adet sandalye olduğunu, ancak dava dilekçesinde hangisinin müvekkil adına tescilli ürüne benzediğinin belirtilmediğini, müvekkili adına tescilli 2016/07356 sayılı tasarımda 9 adet ürün bulunduğundan kabul anlamına gelmemekle birlikte aksi kanaat olursa 3 numaralı ürün yönünden kısmen kabul kararı verilmesi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, dosya kapsamına ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın, davalı adına Türk Patent ve Marka Kurumu nezdinde tescilli ... tescil nolu çoklu endüstriyel tasarımlardan 3 nolu sandalye tasarımının yenilik ve ayırt edicilik vasıflarını taşımaması nedeniyle hükümsüzlüğü ile sicilden terkini istemine ilişkin olduğu, davacı tarafa ait 2015/08525 (2) numaralı endüstriyel tasarım ile davalı tarafa ait... (3) numaralı endüstriyel tasarım arasında, bilgilenmiş kullanıcı üzerinde yarattığı genel izlenimde belirgin farklılıklar bulunmadığı, bu sebeple benzer olarak algılandıkları, 2016/07356 (3) numaralı endüstriyel tasarımın yenilik ve ayırt edici nitelik şartlarına sahip olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, davalı adına Türk Patent ve Marka Kurumu Nezdinde tescilli ... tescil nolu çoklu endüstriyel tasarımlardan 3 nolu sandalye tasarımının hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, ilk derece mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön olmadığı, davalı adına tescilli ... nolu çoklu endüstriyel tasarımlardan 3 nolu sandalye tasarımının bilinçlenmiş kullanıcı nezdinde yarattığı farklılık bulunmadığı, evvelce davacı adına tescilli bulunan tasarıma göre yenilik ve ayırt edici özelliği taşımadığı, davacının dava dilekçesinde ve ön inceleme duruşmasında açıkça talebinin 3 nolu tasarıma yönelik olduğunu belirtmiş olduğu, mahkemenin kararının yerinde olduğu gerekçeleri ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına, 18.04.2018 tarihli ön inceleme duruşmasında davacının 2016/07356 sayılı tasarım ile ilgili talebini 3 numaralı tasarım yönünden daraltmış olmasına ve mahkemece de bu yönde karar verilmiş olmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 26.12.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.