erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2017/15758
Karar No: 2020/3965
Karar Tarihi: 09.03.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/15758 E.  ,  2020/3965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, süresi içinde davacı ve T.C. ... vekillerince temyiz edilmiş ise de; duruşma gününün taraflara tebliği için posta pulu bulunmadığından duruşma isteğinin reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi. gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı haksız çıkarıldığını ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai, genet tatil ve yıllık izin alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

B) Davalılar Cevabının Özeti:

Davalılar, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak kıdem tazminatı talebi hakkında ödeme nedeniyle talep konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, fazla mesai ve genel tatil taleplerinin reddine, sair taleplerin kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı ve davalı T.C. İlkadım Belediyesi Başkanlığı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı Belediyenin tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil alacağı ihtilaflıdır.

İşçinin imzasını içermeyen bordrolarda fazla çalışma ve genel tatil tahakkuku yer aldığında ve tahakkukta yer alan miktarların karşılığı banka hesabına ödendiğinde, tahakkuku aşan fazla çalışmalar her türlü delille ispatlanabilir. Tahakkuku aşan fazla çalışma hesaplandığında, bordrolarda yer alan ödeme tutarları taktiri indirim yapıldıktan sonra mahsup edilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta; dosyaya sunulan bordrolar imzasız olduğundan aynı işyerinde çalışıp hizmet sürelerine göre tüm çalışmayı gördüğü anlaşılan davacı tanıkları Şeref ve Ersin'in işyerinde kış aylarında 08.00-18.00, yaz aylarında ise 09.00-19.00 saatleri arasında haftada 6 gün çalışma olduğu ve nöbete denk geldiğinde ulusal bayram ve genel tatil günleri çalışıldığına yönelik beyanlarına göre haftalık 9 saat fazla mesai ile nöbet çizelgeleri ve sair delillere göre ulusal bayram ve genel tatil alacağı hesaplanıp takdir indirimi yapıldıktan sonra ödenen miktarlar mahsup edilerek her iki alacağın da kabulü gerekirken bu taleplerin yerinde olmayan gerekçelerle reddi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 09.03.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/8745
Karar No: 2015/938
Karar Tarihi: 19.01.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/8745 E.  ,  2015/938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİMAV SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/11/2012

NUMARASI : 2010/1209-2012/984

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı dilekçesinde; ölü kardeşi Fahrettin'in 3661 parsel sayılı taşınmazda paydaş olduğunu, bu nedenle kardeşine ait payı eşi olan davalıdan 2006 yılında satın aldığını, ancak satım bedeli olan 4.000 TL yi almasına rağmen davalının satıma konu payı kendisine devretmeye yanaşmadığını ileri sürerek; satım bedeli olarak ödediği 4.000 TL nin faiziyle birlikte davalıdan tahsillini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının, müvekkiline para verdiğini ispatlaması gerektiğini savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; dava konusunun maddi olaya ilişkin olduğu, bu nedenle dinlenen tanık beyanları ile davacının payını devretmesi karşılığında davalıya 4.000 TL ödediğinin ispatlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davacı ile kardeşinin eşi olan davalı arasında sözlü olarak yapıldığı ileri sürülen harici satım sözleşmesi nedeniyle ödenilen satım bedelinin iadesi istemine ilişkindir

Davada ileri sürülen satım sözleşmesi, bir hakkın devri amacıyla yapılan hukuki işlem (muamele) olup, sözleşme gereğince ödendiği ileri sürülen miktar HUMK. nun 288. maddesindeki sınırı geçtiğinden, senetle ispat olunması gerekir.

Bu durumda, mahkemece; iddiasını senetle ispat edemeyen davacı tarafın dava dilekçesinde “sair deliller” demek suretiyle yemin deliline dayanmış olduğu gözetilerek, davacı tarafa, davalıya yemin teklif etme hakkının bulunduğunun hatırlatılması ve ortaya çıkacak sonuca göre uyuşmazlığın esası hakkında hüküm tesis edilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup bu nedenlerle yerinde olan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 19.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/3682
Karar No: 2015/11508
Karar Tarihi: 19.11.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/3682 E.  ,  2015/11508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bandırma Aile Mahkemesi

TARİHİ : 04/03/2015

NUMARASI : 2015/137-2015/105

Çocuk mallarının korunmasına ilişkin olarak açılan davada Gönen Asliye Hukuk Mahkemesi (Aile Mahkemesi sıfatıyla) ile Bandırma Aile Mahkemesince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medenî Kanununun 352 ve devamı maddeleri uyarınca açılan çocuk mallarının korunması istemine ilişkindir.

Gönen Asliye Hukuk Mahkemesince (Aile Mahkemesi sıfatıyla), veli Ş. U.'nin nüfus kayıtları ve kolluk araştırmasına göre “P. Mah. 59 Sok. NO:6 Bandırma” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Bandırma Aile Mahkemesince ise, tarafların yetki itirazında bulunmadığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 21. maddesine göre velayet altında bulunan çocuğun yerleşim yeri ana ve babanın ortak yerleşim yeri olduğu gibi Türk Medenî Kanununun Velayet, Vesayet ve Miras Hükümlerinin Uygulanmasına İlişkin Tüzüğün 4. maddesi uyarınca sağ kalan veya velayet kendisine verilen eşin yerleşim yeri mahkemesi yetkilidir.

Somut olayda mallarının korunması istenen çocuk D.. D..'nın anne ve babasının boşanması nedeniyle, velayeti kullanan anne Şenay Uzdilli'nin yerleşim yeri mahkemesinin yetkili olacağı hususu kuşkusuzdur.

Dosya kapsamından, veli Ş. U.'nin nüfus kayıtları ve 20.11.2014 tarihli kolluk araştırmasına göre, "P. Mah. 59. Sok. NO:6 Bandırma/BALIKESİR" adresinde ikamet ettiğinin belirtildiği anlaşılmıştır. Bu durumda, uyuşmazlığın Bandırma Aile Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Bandırma Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 19/11/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/12055
Karar No: 2014/11540
Karar Tarihi: 12.06.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/12055 E.  ,  2014/11540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Beraat

1- Sanık hakkında "2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçundan kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- Sanık hakkında "2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçundan kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte faura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 21.01.2005 tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 12.06.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/479
Karar No: 2012/145
Karar Tarihi: 10.04.2012

**Hukuk Genel Kurulu         2011/3-479 E.  ,  2012/145 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtirazname : 2008/244888

Yargıtay Dairesi : 3. Ceza Dairesi
Esas No: 2013/18826
Karar No: 2013/20350
Karar Tarihi: 23.12.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/18826 E.  ,  2013/20350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı....aleyhine 13/07/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 12/09/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız eylem nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayda; hukuka aykırılığın meydana geliş biçimi, eylem tarihi, taraflar arasındaki ilişki ve yukarıda gösterilen ilkeler göz önünde tutulduğunda, takdir edilen manevi tazminat miktarı fazladır. Mahkemece, daha ılımlı bir düzeyde manevi tazminat takdir edilmesi gerekir.

Karar, açıklanan nedenle yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenle davalı yararına BOZULMASINA; davacının tüm, davalının öteki temyiz itirazlarının ise (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 23/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/9335
Karar No: 2016/7160
Karar Tarihi: 28.11.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/9335 E.  ,  2016/7160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Asıl Karar: Mahkumiyet Ek Karar: Temyiz Başvurusunun Reddi

Sanık hakkında takdir ve tayin olunan 1.000 TL adli para cezası miktar ve nevi itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 5320 sayılı Yasaya 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile eklenen geçici 2. maddesi gereğince kesin olup temyizi mümkün bulunmadığı cihetle, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinin aynı Yasanın 315. maddesi uyarınca reddine ilişkin aynı mahkemenin ek kararı usul ve yasaya uygun görüldüğünden sanık müdafiinin bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle 18.04.2016 günlü ek kararın istem gibi ONANMASINA, 28.11.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/14379
Karar No: 2019/8331
Karar Tarihi: 16.05.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/14379 E.  ,  2019/8331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlere yönelik incelemede;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçlarından hükmolunan cezaların miktar ve türüne göre hükmün, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddede hapis cezasından verilenler hariç olmak üzere sonuç olarak belirlenen üçbin Türk Lirası dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmüne karşı temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı öngörülmekle, hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-)Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık, suça sürüklelen çocuklar ... ve ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suça sürüklenen çocuk ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükümlere yönelik incelemede:

Duruşmadan vareste tutulmayı talep edip etmediği sorulmayan suça sürüklenen çocuk ..., .... E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan tutuklu olarak bulunmakta iken hükmün açıklandığı son oturumda hazır bulundurulmadan hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... müdafiilerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen olarak BOZULMASINA, 16.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/11718
Karar No: 2019/3610
Karar Tarihi: 14.03.2019

**12. Ceza Dairesi         2016/11718 E.  ,  2019/3610 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Yasaya Muhalefet

Hüküm : 2863 sayılı Yasanın 65/4, TCK’nın 62, 51/1-3-7-8. maddeleri gereğince mahkumiyet

2863 sayılı Yasaya muhalefet suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın 10/05/2016 ve 29/06/2016 tarihli celselerde, suça konu tenteyi kaldırdığını beyan ettiği anlaşılmakla; mahkemece mahallinde yeniden keşif icra edilerek, suça konu tentenin kaldırılıp kaldırılmadığının, korunması gerekli kültür varlığı olarak tescilli taşınmazda zarar meydana gelip gelmediğinin tereddütsüz şekilde belirlenmesi, kaldırılmış olması ve zarar meydana gelmemiş olması halinde atılı suçun manevi unsuru oluşmayacağından sanığın beraatine, aksi halde mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 14/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/12413
Karar No: 2015/10842
Karar Tarihi: 29.09.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/12413 E.  ,  2015/10842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSKENDERUN 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/12/2012

NUMARASI : 2011/719-2012/376

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu F. Mahallesi çalışma alanında bulunan 4 parsel sayılı 9177 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz bahçeli Kilise vasfıyla Rum Ortodoks Taifesi adına 15.10.1930 tarihinde tescil edilmiştir. Davacı Rum Ortodoks Kilisesi Fukara Vakfı 27.09.2011 tarihli dava dilekçesiyle, taşınmazın ilçede tek cemaat vakfı olan davacı vakfa ait olduğu, tapu kaydında malik olarak isminin yanlış yazıldığı iddiasına dayanarak adına tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vakıf vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin kesinleştiği tarih ile dava tarihi arasında 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12/3 maddesinde öngörülen hak düşürücü sürenin geçtiği kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de Mahkemece yapılan araştırma inceleme ve değerlendirmede isabet bulunmamaktadır. Dava dilekçesinde belirtilen maddi olaylara göre hukuki nitelendirmeyi yapmak hakimin görevidir. Dava dilekçesinde davacı vakıf çok eskiden beri dava tarihine kadarki zilyetliğe dayanmıştır. Dava konusu taşınmaz Rum Ortodoks Taifesi adına tescil edilmiş ise de malikin kim olduğu belli değildir. Her ne kadar tespitten önceki zilyetliğe dayalı iddia hak düşürücü süreye uğramış ise de davacı vakıf tarafından kadastro tespitinden sonraki kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine de dayanılmış olmakla Mahkemece davanın kadastro sonrası nedene dayalı tapu iptal ve tescil davası olarak nitelendirilerek Vakıflar Kanunu'nun 12. maddesi de nazara alınarak M.K'nın 713/2 maddesindeki şartların davacı vakıf yararına gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılmamış ve değerlendirme dışı bırakılmıştır. Hal böyle olunca davacı vakfın M.K'nın 713/2 maddesi çerçevesinde delilleri toplanarak ve toplanan deliller değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken sadece tespit öncesi dönem dikkate alınmak suretiyle davanın hak düşürücü süreden reddine karar verilmesi isabetsiz olup temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davacıya iadesine, 29.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/3735
Karar No: 2019/4688
Karar Tarihi: 14.05.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/3735 E.  ,  2019/4688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Düşme

Sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan ... sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaanın verilmemesi nedeniyle, kamu davasının düşürülmesi gerektiği mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 14.05.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/1567
Karar No: 2012/3905
Karar Tarihi: 12.03.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/1567 E.  ,  2012/3905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 11/02/2005 gününde verilen dilekçe ile yaralamalı trafik kazasına dayalı maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 24/06/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, yaralamalı trafik kazasına dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Davaya konu olayda; olayın oluşu, yaralanmanın derecesi ve maluliyet oranı ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde hüküm altına alınan manevi tazminat azdır. Daha fazla miktarda manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 12/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/35693
Karar No: 2017/3959
Karar Tarihi: 11.05.2017

**7. Ceza Dairesi         2014/35693 E.  ,  2017/3959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : 29.08.2014 tarihli ek karara göre temyiz talebinin reddine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ... ve malen sorumlu ...'nın temyizine göre yapılan incelemede;

Temyiz talebinin reddine dair yerel mahkemenin 29.08.2014 tarihli ve 2014/65 Esas 2014/582 Karar sayılı ek kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, sanığın ve malen sorumlunun yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, redde dair ek kararın ONANMASINA, 11.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.