erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2011/8919
Karar No: 2011/12614
Karar Tarihi: 14.11.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/8919 E.  ,  2011/12614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

- K A R A R -

Dosya kapsamına, sav ve savunmaya, mahkemece saptanan hukuki niteliğe göre uyuşmazlık, gerçek kişiler arasında mülkiyet aktarımına ilişkin olup, çekişmeli taşınmaza komşu ve yakın komşu orman parseli bulunmadığı gibi davada Orman Yönetimi taraf olmadığından ve mahkemece orman incelemesi yapılmamış olup orman araştırmasını gerektirir bir durum bulunmadığından 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14. maddesi ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 12.05.2011 gün ve 2011/1 sayılı kararı uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 7. Hukuk Dairesine ait olup, Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; dosyanın görevli Yargıtay 7. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 14/11/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2007/6765
Karar No: 2007/9200
Karar Tarihi: 28.06.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/6765 E.  ,  2007/9200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine açılan davada, ... Yaylası ... mevkiinde bulunan ve dava dilekçesinde hudutları belirtilen taşınmazın üzerinde zilyetliğinin bulunduğu halde ve yörede yapılan orman kadastro çalışmasında orman sınırları içine alındığını belirterek orman kadastro sınırları dışına çıkarılmasını istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın 3796,13 m2'lik bölümü yönünden orman kadastro çalışmasının iptali ile bu bölümün orman kadastro sınırları dışına çıkarılmasına, tescil istemi yönünden mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davalı Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 6831 sayılı yasanın 11/1 maddesi hükmüne göre altı aylık süre içinde açılan orman kadastrosuna itiraza ilişkindir.

Yörede 01.06.2005 tarihinde ilan edilen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

Mahkemece uzman bilirkişi kurulunun düzenlediği rapor esas alınarak davanın kabulü yolunda hüküm kurulmuş ise de kurulan hüküm usul ve yasaya aykırıdır. Şöyle ki; uzman bilirkişi kurulu düzenlediği raporda çekişmeli taşınmazın memleket haritasında yerleşim alanı içinde yeşil renkli ormanlık alanda kaldığını, bu görünümün taşınmaz ile çevre taşınmazlarda bırakılan ağaçlardan ve harita ölçeğinin küçüklüğü dolayısı ile ayrı bir arazi parçasının işaretlenmesinin zorluğundan kaynaklandığının belirtildiği, hava fotoğrafında ise üzerinde 2 adet meşe ağacı bulunan açıklık arazi olduğu hususuna değinilerek taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğunun açıklandığı anlaşılmaktadır. Ancak, dosya kapsamından çekişmeli taşınmaz üzerinde 200 yaşında iki adet meşe ağacının bulunduğu, bu ağaçların yaş ve cinsleri itibarı ile ormanı temsil ettiği, %25 meyilin teraslama yapılmak sureti ile düşürüldüğü, çekişmeli taşınmazın memlet haritasında tüm yönlerden yeşile boyalı ormanlık alan ile çevrili olduğu saptandığından mahkemece bu hususlar gözönüne alınarak davanın reddine karar verilmesi gerekirken aksine düşünceler ile davanın kabulü yolunda hüküm kurulması doğru görülmemiştir .

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı Orman Yönetimi'nin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 28/06/2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2024/11423
Karar No: 2024/12664
Karar Tarihi: 26.09.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/11423 E.  ,  2024/12664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/96 E., 2024/275 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince 15.02.2022 tarihli karar ile; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince 01.12.2022 tarihli karar ile; İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve yeniden yargılama yapılmak üzere dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı sonrasında İlk Derece Mahkemesince yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun kesinlik sınırı kapsamında kaldığından reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun ise esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 23.01.2024 tarihli kararı ile; davalı vekilinin tüm davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250,00 Türk Lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Somut uyuşmazlıkta 696 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Bazı Düzenlemeler Yapılması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname kapsamında 02.04.2018 tarihinde sürekli işçi kadrosuna geçen davacının ücretinin eksik ödendiği iddiasına bağlı fark alacak taleplerinin reddine karar verildiği, hüküm altına alınan alacağın ise davalı bakımından kesinlik sınırını aşacak mahiyette ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca bozmaya uygun olarak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

26.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/25711
Karar No: 2011/6328
Karar Tarihi: 12.04.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/25711 E.  ,  2011/6328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/05/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı Halk Bankası tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :    Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İİK.nun 65. maddesinde koşulları belirlenen gecikmiş itirazda, tebligatın usulüne uygun olarak yapılmış olması, ancak muhatabın bir engel nedeni ile süresi içinde itiraz edememiş olması gerekir. Bu durumda, gecikmiş itirazda bulunacak kişi, mazeretini gösteren delillerle birlikte esasla ilgili itirazlarını ve dayanaklarını engelin kalktığı günden itibaren üç gün içinde icra mahkemesine bildirmek zorundadır. İcra hakimi, gecikmiş itiraz nedenlerini inceledikten sonra gecikme sebebinin mahiyetine ve hadisenin özelliklerine göre, takibin tatilini tensip edebilir. Mazeretin kabulü halinde icra takibi durur. Aynı celsede alacaklı itirazın kaldırılmasını sözlü olarak da isteyebilir. Bu takdirde tetkikata devam olunarak gerekli karar verilir.

Usulsüz tebligatta ise, İİK.nun 65. maddesine göre yapılacak incelemeden farklı olarak, tebligat usulüne uygun olarak yapılmamıştır. Bu durumda icra hakimi tebliğ işleminin 7201 Sayılı Kanun hükümlerine uygun olarak yapılıp yapılmadığını inceleyecek ve aynı kanunun 32. maddesi gereğince öğrenme tarihine göre tebliğ tarihini düzeltecektir.

Borçlunun dilekçesinde; gecikmiş itirazdan söz etmesi sonuca etkili değildir. Zira, HUMK.nun 76. maddesi gereğince, hukuki sebebin ve uygulanacak yasa maddesinin tespiti hakimin görevine giren bir konudur ( HGK.5.6.1991-1991/12-258E-344K. ).

Somut olayda, Mersin 3.İcra Müdürlüğü’nün 2008/6810 sayılı takip dosyasında borçluya gönderilen ödeme emri “muhatap çarşıya çıktığı, aynı işyerinde daimi birlikte çalıştığını beyan eden işçisi .....  imzasına” şerhi yazılarak tebliğ edilmiş olup mahkemenin de kabulünde olduğu üzere ödeme emrinin gönderildiği adres diğer borçlu .....Hiz.İlaç Zir.Turz.ve .....ve Tic.Ltd.Şti.'ne ait olup şikayetçi de söz konusu şirkette işçi olarak çalışmaktadır. Diğer borçlu şirket adresinde bu şirketin işçisine yapılan tebliğ işlemi şikayetçi tebligatının usulsüz yapıldığını gösterir.  Bu durumda başvuru, usulsüz tebligata dayalı tebliğ tarihinin düzeltilmesi istemi olarak tavsif edilmelidir. Tebligatın usulsüzlüğü belirlendiğine göre mahkemece Mersin 3.İcra Müdürlüğü’nün 2008/6810 sayılı dosyasında tebliğ tarihinin düzeltilmesi ile yetinilmesi gerekirken, istemin gecikmiş itiraz olarak değerlendirilerek takibin de durdurulmasına şeklinde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklı Halk Bankasının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 12/04/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/12915
Karar No: 2009/3533
Karar Tarihi: 23.03.2009

**1. Hukuk Dairesi         2008/12915 E.  ,  2009/3533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇARŞAMBA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ,

TARİHİ : 28/09/2007

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, çekişme konusu 63 parsel sayılı taşınmazın yaklaşık 13.275,95 m2’lik bölümünün Yeşilırmak nehrinin kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek, bu bölüm yönünden tapu kaydının iptalini istemiş, yargılama sırasında davasını ıslah ederek taşınmazın tamamının tapusunun iptalini istemiştir.

Davalılardan bir kısmı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davaya konu taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, bir kısım davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ....raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, çekişmeli taşınmazın kıyı-kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı iddiasına dayalı tapu iptal ve sicilin kütükten terkini isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğine ve toplanan delillere göre; çekişme konusu taşınmazın kadastro tespitinin 14.08.1963 tarihinde yapıldığı, 11.04.1968 tarihinde kesinleştiği ve davanın 29.05.2006 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Her ne kadar nizalı taşınmazın kıyı-kenar çizgisi içinde kalan bölümü devletin hüküm ve tasarrufu altında ve kamu malı niteliğinde özel mülkiyete konu olamayacak (Anayasanın 43, 3402 Sayılı kadastro Yasasının 16/C maddesi gereğince ) yerlerden olduğu keşfen saptanmış ise de; 25.2.2009 tarihinde kabul edilip 14.3.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasanın 2. maddesi ile 3402 Sayılı Yasanın 12. maddesinin 3. Fıkrasına eklenen " bu hüküm iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet ve diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır" ve 3. Maddesi ile eklenen geçici 10.maddesinin "bu kanunun 12. maddesinin 3. fıkrası hükmü devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır" şeklindeki hükmü gözetildiğinde kadastro tespitinin kesinleştiği tarih olan 10.12.1952 ile davanın açıldığı tarih arasında 3402 Sayılı Yasanın 12. maddesinde sözü edilen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş olduğu sabittir.

Hal böyle olunca, yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler gereğince davanın hak düşürücü süreden dolayı reddine karar verilmesi bakımından karar bozulmalıdır.

Bir kısım davalıların temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 23.03.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/7403
Karar No: 2012/9948
Karar Tarihi: 25.12.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/7403 E.  ,  2012/9948 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava, abonelik sözleşmesine dayalı kayıp kaçak bedeli ve PSHS okuma bedeli ile ilgili muarazanın giderilmesi istemine ilişkindir.

Hal böyle olunca davanın niteliği, tarafların sıfatı, temyizin kapsamı dikkate alındığında 6110 sayılı Kanunla değişik Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi hükmüne göre Başkanlar Kurulu tarafından hazırlanan ve Büyük Genel Kurul'ca kabul edilerek yürürlüğe giren işbölümü kararına göre yerel mahkemece verilen hükmün temyiz incelemesini yapma görevi Yüksek (13).Hukuk Dairesine ait olmakla birlikte anılan Dairece de aidiyet kararı verilerek dosya Dairemize gönderilmiş olmakla temyiz inceleme yerinin belirlenmesi için dosyanın YÜKSEK HUKUK DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU'NA SUNULMASINA, 25.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/15791
Karar No: 2013/4058
Karar Tarihi: 06.03.2013

**6. Ceza Dairesi         2012/15791 E.  ,  2013/4058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar savunmanları

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

13.04.2011 ve 01.06.2011 tarihli oturumların kapalı yerine açık yapılması yanlışlığın giderilmesi olanağı bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-26.01.2011 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 26.01.2010 olarak yazılması ve zaman diliminin gerekçeli karar başlığında gösterilmemesi,

2- Suç tarihinde 18 yaşından küçük olan sanıklar hakkında 5395 sayılı Yasa'nın 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme yaptırılıp raporunun aldırılmaması ve aynı Yasa'nın 3. fıkrası uyarınca sosyal inceleme raporu aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda gösterilmemesi,

3-Yakınanların soruşturma aşamasında birbiri ile tutarlı anlatımlarına göre, sanık ...'ın olay sırasında kemerine takılı şekilde bıçak bulundurduğunun, yakınan ...'a "Bu telefonu vereceksin yoksa seni ve arkadaşını bıçaklarım" dediğinin ve bıçağın korkutucu etkisinden faydalandığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı 149/1.maddesinin (c) bendi yanında (a) bendinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

4-Sanıkların, yakalandıklarında yakınana ait suça konu telefonu sattıkları kişiyi göstererek iadeyi sağladığının anlaşılması karşısında, haklarında koşulları oluştuğu halde TCK’nın 168/3. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

Sanık ... hakkında TCK'nın 62 maddesi ile uygulama yapılırken, 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası yerine yanlış hesap sonucu 5 yıl 6 ay 10 gün hapis cezası tayin edilmesi suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazı ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 06.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/11644
Karar No: 2018/9099
Karar Tarihi: 14.11.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/11644 E.  ,  2018/9099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

İstanbul Anadolu Başsavcılığının 24.9.2013 tarihli ve 2013/38845 esas numaralı iddianamesi ile, 27.12.2012 tarihli ve mütalaa ve ekindeki 2012-A-1420/57 sayılı vergi suçu raporuna uygun olarak 2007 ve 2009 takvim yıllarında; 21.02.2013 tarihli ve 2013/6795 esas nolu iddianamesi ile de, 23.05.2012 tarihli mütalaa ve ekindeki 2012-A-397/16 sayılı vergi suçu raporuna uygun olarak 2008 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullandığı iddia olunarak toplam 4 kez cezalandırılması istemi ile açılan ve birleştirilen kamu davalarında; tercüme işleri ile iştigal eden mükellef sanığın vergi denetmenine verdiği ifadesinde, kullandığı faturaların tamamının gerçek mal ve hizmet alımlarına dayalı olduğunu ve ödemelerin nakit olarak yapıldığını savunması; vergi raporlarında ise, gerçekte faturasız alınan mal-hizmetlerin sahte faturalarla belgelendirildiğinin, 2009 yılında %77, 2007 yılında %95 gibi yüksek oranlarda sahte fatura kullanımı ile KDV indiriminden yararlanıldığının, belirtilen faturaları düzenleyen şirketler hakkında sahte fatura düzenleyicisi oldukları yönünde raporlar olduğunun belirtilmesi nedeni ile; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi ve faturaların gerçek mal hizmet alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

1- Faturayı düzenleyen şirketlere ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin; faturaları kullananlara ait yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi,

2- Daha sonra, faturaları düzenleyen şirketler ile kullanan sanığın ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, yalnız 2008 ve 2010 yıllarına dair hatalı görüş bildiren bilirkişi raporu esas alınıp eksik araştırma ve inceleme ile 4 ayrı takvim yılından açılan davada hangi yıllardan olduğu da belirtilmeden sanığın 3 kez beraatine hükmolunması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.11.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/17193
Karar No: 2014/5614
Karar Tarihi: 03.03.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/17193 E.  ,  2014/5614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-İş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından verilen kararlara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

İş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından doğrudan hükmolunan adli para cezalarının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasanın 26.maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından müdafiinin temyiz isteğinin aynı kanunun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Hırsızlık suçundan verilen karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5275 sayılı CGİK'nın 106/4.maddesi uyarınca çocuklar hakkında hükmedilen hapisten çevrilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu cezanın hapse çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 1412 Sayılı CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322.maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hükümden "tayin olunan adli para cezasının ödenmemesi halinde para cezasının hapis cezasına çevrileceği hususunun sanığa ihtar edilmesine" ilişkin bölümün çıkartılmasına ve "5275 sayılı CGİK'nın 106/111.maddesi uyarınca taksitlerden birinin süresinde ödenmemesi halinde kalan adli para cezasının 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkındaki Kanuna göre tahsiline"karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/11951
Karar No: 2015/702
Karar Tarihi: 19.01.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/11951 E.  ,  2015/702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Kamulaştırma Yasası’nın 4650 Sayılı Yasayla değişik 11. maddesinin 1. fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendinde taşınmaz malın kamulaştırma (dava) tarihindeki mevki ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden değerinin belirleneceği öngörülmektedir. Dava konusu taşınmaz 7.438,91 m² olup 3.643,09 m²'si kamulaştırılmıştır. Taşınmazın kamulaştırılan bölümünde verim çağında 6 yaşında 26 adet,15 yaşında 2 adet zeytin, 10 yaşında 1 adet elma, 10 yaşında 1 adet badem,15 yaşında 23 adet cennet elması,15 yaşında 4 adet ,10 yaşında 4 adet, 25 yaşında 3 adet incir, 10 yaşında 2 adet ceviz, 10 yaşında 2 adet muşmula,15 yaşında 11 adet,10 yaşında 6 adet nar, 20 yaşında 2 adet ayva,12 yaşında 1 adet elma, 20 yaşında 6 adet ,10 yaşında 1 adet erik ağacı olmak üzere toplam 95 ağacın bulunduğu anlaşılmıştır. Buna göre taşınmaz üzerinde bulunan meyve ağaçlarının yaş ve sayısı itibariyle taşınmazın tamamının kapama karışık meyve bahçesi yapılarak değerinin tespiti gerekirken, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda taşınmazın tarım arazisi olarak kabulü ile zemin değerinin belirlenmesi ve meyve ağaçlarına da ayrı ayrı değer verilmesi suretiyle kamulaştırma bedelinin tespit edilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 19.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.