erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2018/16257
Karar No: 2018/27271
Karar Tarihi: 17.12.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/16257 E.  ,  2018/27271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

31.03.2011 gününde kabul edilip 14.04.2011 günlü Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 30. maddesi gereğince 6100 sayılı Kanuna eklenen geçici 3. maddenin 1. fıkrası ile “Bölge Adliye Mahkemelerinin, 26/9/2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” hükmü düzenlenmiştir.

07.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de ilan edildiği üzere 5235 sayılı Kanunun 24 ve 2. maddeleri uyarınca kurulan Bölge Adliye Mahkemelerinin, 20.07.2016 tarihi itibari ile tüm yurtta göreve başlaması nedeniyle bu tarih ve sonrasında verilen İlk Derece Mahkemesi kararları hakkında 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin hükümlerinin uygulanması olanağı kalmamıştır.

Dava alacak istemine ilişkin olup, İlk Derece Mahkemesince 25.04.2017 tarihinde verilen karara karşı istinaf yoluna başvurulmuş ve Bölge Adliye Mahkemesince davanın yeniden görülmesi için dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen bu karar temyiz değil istinaf yoluna tabi olup dosyanın istinaf incelemesi için Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi gerekir.

Her ne kadar İlk Derece Mahkemesince 20.09.2018 tarihinde istinaf yolu açık olmak üzere verildiği belirtilen kısmen kabul kararı hakkında davalı vekili tarafından temyiz dilekçesi verilmiş ve incelenmek üzere dosya Dairemize gönderilmişse de Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başladığı tarihten sonra verilen İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda değinilen kanun hükmü ışığında Dairemizce incelenemeyeceği anlaşılmakla; istinaf kanun yolu incelemesi için Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere dosyanın İlk Derece Mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeple, dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere İLK DERECE MAHKEMESİNE İADESİNE, 17.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/7003
Karar No: 2013/10868
Karar Tarihi: 25.06.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/7003 E.  ,  2013/10868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, irtifak kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalı vekili Av. ... geldi. Davacı adına gelen olmadı. Gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Belediye Başkanlığının dosyada mevcut yazılarında dava konusu taşınmazın imar planı dışında, belediye sınırları içinde olduğu belirtilmiş, ancak taşınmazın tüm belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı, etrafının meskûn olup olmadığı hususlarında yeterince açık cevap verilmemiştir. Bu nedenle dava konusu taşınmazın belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı hususlarının belediye başkanlığından,

2-Bilirkişi kurulunca somut emsal olarak alınan 493 parsel numaralı taşınmazın emsal alınan 02.07.2003 tarihinden önce İmar Yasası hükümleri uyarınca imar düzenlemesine tabi tutulup tutulmadığının, imar düzenlemesine tabi tutulmuş ise ne oranda imar kaybına uğradığının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

Sorularak alınacak yazı cevaplarının dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/9652
Karar No: 2017/6972
Karar Tarihi: 24.10.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/9652 E.  ,  2017/6972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

213 sayılı Yasanın 367. maddesi uyarınca dava şartı olan vergi dairesi başkanlığı mütalaası ve dayanağı olan vergi suçu raporu ile eklerinin, sanık hakkında "2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak" suçuna ilişkin olduğu, Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığı‘nın 17.08.2011 tarih ve 2011/4788 Esas sayılı iddianamesi ile “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçundan kamu davası açıldığı hükmünde sahte fatura düzenlemekten kurulduğu ancak, sahte fatura düzenlemek suçundan usulüne uygun olarak verilmiş mütalaa bulunmadığı, mütalaanın dava şartı olduğu ve sahte fatura düzenlemek ve kullanmak eylemlerinin birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu gözetilmeksizin, “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak“ suçlarından Cumhuriyet Başsavcılığı'na ihbarda bulunulup mütalaya uygun dava açılması halinde birleştirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken; vergi incelemesine konu yapılmayıp, dava şartı olan “mütalaa” verilmeyen "sahte fatura düzenlemek" suçundan açılan davaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 24.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/2125
Karar No: 2020/6352
Karar Tarihi: 23.06.2020

**15. Ceza Dairesi         2020/2125 E.  ,  2020/6352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 14/03/2017 tarih ve 2015/208 esas 2017/223 karar ilamı ile sanık hakkında verilen beraat hükmünün kaldırılarak TCK’nın 155/2, 43/1, 52/2, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hükme yönelik yapılan istinaf başvurusu üzerine...Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesi tarafından beraat hükmü kaldırılarak sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa yüklenen ve 5237 sayılı TCK’nın 155/2. maddesinde düzenlenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçu nedeniyle, 24/10/2019 tarih ve 30928 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri yapılmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMK'nın 321. maddesi uyarınca sair hususlar incelenmeksizin BOZULMASINA, 23/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/11882
Karar No: 2013/18576
Karar Tarihi: 04.11.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/11882 E.  ,  2013/18576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1) Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 8.04.2011 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorulmasından,

2) Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazın ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi olduklarının ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğünden ayrı ayrı araştırılmasından,

3) Değerlendirme tarihi olan 2011 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazın, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden istenilmesinden,

4) Şehir Hali Hazır Haritası üzerinde dava konusu taşınmaz ile somut emsal kabul edilen taşınmazın birbirlerine olan mesafeleri ve bu taşınmazların ilçenin merkezi yerlerine (Adliye Hükümet Konağı, Belediye Binası gibi) olan uzaklıklarının fen bilirkişisine işaret ettirilmesinden,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/3841
Karar No: 2024/456
Karar Tarihi: 15.01.2024

**6. Ceza Dairesi         2022/3841 E.  ,  2024/456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

ASIL KARAR SAYISI : 2020/373 E, 2021/2184 K

EK KARAR SAYISI : 2020/373 E, 2021/2184 K

SUÇLAR : Nitelikli yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi, temyiz isteminin esastan reddi ile

hükmün onanması

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 05.11.2021 tarihli ve 2020/373 Esas, 2021/2184 Karar sayılı kararının, sanık ... müdafii tarafından, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 02.09.2022 tarihli ve 2020/373 Esas, 2021/2184 Karar sayılı ek kararının ise sanık ... tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan Tebliğname’de, sanık ...'ın Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 02.09.2022 tarihli ve 2020/373 Esas, 2021/2184 Karar sayılı ek kararına yönelik 21.09.2022 tarihli temyiz istemi yönünden tebliğname tarihi sonrasında sunulmuş olduğundan görüş bildirilmediği anlaşılmakla, sanık ...'ın 21.09.2022 tarihli temyiz istemine ilişkin ek Tebliğname düzenlenmesi için dava dosyasının, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/10450
Karar No: 2017/5275
Karar Tarihi: 03.05.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/10450 E.  ,  2017/5275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın aşamalarda alınan savunmalarında özetle; Eşme Köyündeki tarlasının içerisine 2014 yılı içinde deneme amaçlı sulama kuyusu açtırdığını, bu kuyuyu denemek için eskiden bulunan ve kuyuya yakın olan elektrik trafosundan hat çektirdiğini ve kuyuyu denediğini, deneme için kullandığı elektriğin aboneliği olmadığını beyan etmesi karşısında; sanığın suçunu tevil yolu ile ikrar ettiği anlaşılmakla, mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması;

Bozmayı gerektirmiş, katılan kurum vekilinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 03.05.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/4361
Karar No: 2012/9920
Karar Tarihi: 28.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/4361 E.  ,  2012/9920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/b-1 maddesi, 765 sayılı TCK.nun 59 maddeleri gereğince 15 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına. 647 Sayılı Kanunun 6. maddesi gereğince cezanın Ertelenmesine.

I-Sanığın savunmasında sahte fatura kullanmadığını, aldığı malları defterlerine kaydettiğini ve bedellerini ödediğini beyan etmesi, vergi suçu ve vergi inceleme raporlarında şirketin iş kapasitesi ve sermayesi itibariyle gerçek faaliyeti bulunmadığına dair bir tespitin yer almaması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi açısından, suça konu faturaları düzenleyen ... Kundura Ltd. Şti. ve ... (İzmirim Shoes) hakkında vergi raporları düzenlenip düzenlenmediği ve dava açılıp açılmadığı araştırılıp vergi raporlarının ve dava açıldığının belirlenmesi halinde ise dava dosyalarının getirtilip incelenerek özetlerinin duruşma tutanağına geçirilmesi ve bu davayı ilgilendiren delillerinin onaylı örneklerinin dosyaya intikalinin sağlanması, faturaların gerçek alım satım karşılığı olup olmadığının tespiti yönünden, mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ile satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespit edilerek toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

II-Kabule göre de;

5252 sayılı Kanunun 9/3. maddesi uyarınca; aynı takvim yılında birden fazla faturanın kullanılmış olması ve sanığın adli sicil kaydındaki ilamlar da gözönüne alınıp teselsüle ve tekerrüre ilişkin hükümler de tartışılarak, suç tarihinde yürürlükte olan 765 sayılı TCK ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK' nun olaya ilişkin tüm hükümleri ayrı ayrı uygulanarak ortaya çıkan sonuçların kararın gerekçe bölümünde denetime olanak verecek şekilde somut olarak gösterilip birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe Yasanın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 28.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/4032
Karar No: 2013/29920
Karar Tarihi: 25.12.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/4032 E.  ,  2013/29920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

İddianame içeriği gözetilerek sanık hakkında TCK.nun 245/2. maddesi ge- reğince mahallinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Temel ceza belirlenirken suçun işleniş şekli ve amaç gözetilerek sanığa tatbik edilecek hapis cezasının takdiren alt sınırdan tayin edilmesine karşın, hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasının gerekçe gösterilmeksizin alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,

2- Sanık hakkında adli para cezasına esas alınan sonuç gün sayısının, 5237 sayılı TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20-100 TL arasında belirlenecek bir rakam üzerinden para cezasına çevrilmesi gerektiği gözetilmeden, gün adli para cezası olarak bırakılması suretiyle eksik hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümdeki sanık hakkında 5237 sayılı TCK nun. 245/1. madde ve fıkrası uyarınca tayin olunan 30 günün 5 güne indirilmesi, hükmün 2. paragrafından sonra gelmek üzere, “5237 sayılı Kanunun 52/2. madde ve fıkrası gereğince adli para cezasına esas alınan birim gün sayısı ile bir gün karşılığı sanık lehine olarak takdir olunan 20 TL'nin çarpılarak sonuç olarak 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 25.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/11439
Karar No: 2019/7463
Karar Tarihi: 23.05.2019

**8. Ceza Dairesi         2017/11439 E.  ,  2019/7463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

14.06.2012 tarihli olay yeri görgü ve tespit tutanağı ile 15.06.2012 tarihli zarar tespit tutanağında; katılana ait ağaç ve fındık ocaklarının dalları yerine köklerinden kesildiğinin tespit edilmiş olması, olay yeri basit krokisinde ağaçların sanığa ait eve geçişi engelleyecek nitelikte olmadığının görülmesi, tanık ...'ün yeminli anlatımında; sanığın katılana ait ağaçları gölgelik yaptığı gerekçesiyle kestiğini beyan ettiğine dair bilgisi karşısında tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında tayin olunan kısa süreli hürriyeti bağlayıcı ceza adli para cezasına çevrilirken uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK.nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 322 maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 5. paragrafında 5237 sayılı ibaresinin başına "sanık hakkında verilen hapis cezasının TCK.nın 50/1-a maddesi uyarınca ve" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.05.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/21814
Karar No: 2015/3180
Karar Tarihi: 23.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/21814 E.  ,  2015/3180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Muş 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/05/2014

NUMARASI : 2013/608-2014/416

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1- Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 25.10.2013 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan,

2- Değerlendirme tarihi olan 2013 yılında, dava konusu taşınmazın ve hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden istenildikten,

3-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi,hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazın bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduklarının ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulduktan,

4- Dava konusu taşınmaz ile somut emsalin şehir halihazır haritasında konumları, birbirlerine olan uzaklıkları ve Kaymakamlık, Belediye Binası, Adliye, ticari nitelikte olan yerlere olan mesafelerinin fen bilirkişisi tarafından işaretlettirildikten,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/11211
Karar No: 2024/13403
Karar Tarihi: 10.10.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/11211 E.  ,  2024/13403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun öngördüğü yargılama sistemine göre ilk derece mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı önce istinaf yoluna başvurulabilmektedir. İstinaf başvurusu üzerine bölge adliye mahkemesince, başvuran tarafın istinaf başvurusunun usulden ya da esastan reddine karar verilebilir veya ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulabilir. Bu durumda bölge adliye mahkemesi kararına karşı, istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm kurulması hâlinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır. Başka bir deyişle istinaf başvurusunun reddi hâlinde bölge adliye mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup bu hâlde ilk derece mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Somut dosyada İlk Derece Mahkemesince verilen davanın reddine dair karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuş, Bölge Adliye Mahkemesinin 04.07.2024 tarihli kararı ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Davalı vekili tarafından İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurulmadığı gibi davacının istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davalı aleyhine bir karar da verilmemiştir. Hâl böyle iken İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurmayan davalı vekilinin, istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz etmekte hukuki yararı bulunmamaktadır. Buna göre Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz hakkı bulunmayan davalı vekilinin isteminin reddine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.