erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2018/710
Karar No: 2018/6119
Karar Tarihi: 19.12.2018

**20. Ceza Dairesi         2018/710 E.  ,  2018/6119 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : GAZİANTEP Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Sanığın cezalandırılmasına ilişkin Gaziantep 4. Ağır Ceza

Mahkemesi’nin 16.03.2017 tarih 2017/30 esas ve 2017/120

karar sayılı ilamına yönelik istinaf isteminin esastan reddi

Temyiz incelemesi; sanık müdafiinin yöntemine uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmemesi ve geçerli bir mazeret de bildirmemesi nedeniyle duruşmasız olarak yapılmıştır.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler dikkate alınarak, CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile sanığın dilekçesinde suçun vasfına, sanık müdafinin dilekçesinde suçun vasfına ve teşebbüs hükümlerinin uygulanması gerektiğine dair temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede, sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükümlere ilişkin istinaf isteğinin esastan reddine dair Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafinin yerinde görülmeyen temyiz isteklerinin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre göz önüne alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin reddine, 19.12.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2010/5675
Karar No: 2011/1073
Karar Tarihi: 02.02.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/5675 E.  ,  2011/1073 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Tarih : 22.12.2009

Nosu : 1-1488

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, müvekkillerinin çalıştırdıkları iş yerindeki elektriğin 18.07.2007 ile 23.07.2007 tarihleri arasında kesilmesi nedeniyle işlerinin aksadığını ileri sürerek 4500,00 YTL maddi, 100,00 YTL manevi tazminatın 18.07.2007 olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, arızanın 19.07.2007 tarihinde meydana geldiğini, 21.07.2007 günü saat 12.00'de giderildiğini, davacıların zararının oluştuğu iddiasının yerinde olmadığını beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda davacıların iş yerinin bulunduğu yerde davalıya ait elektrik nakil kablolarının arızalanmasından dolayı elektrik kesintisinin meydana geldiği, davacıların iş yerini çalıştıramadıkları gerekçesiyle davacıların maddi tazminat taleplerinin kısmen kabulü ile 2.008,68 TL tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, maddi tazminat taleplerinin ise reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık davacıların iş yerinde kullandıkları elektriğin kesilmesinden kaynaklanan tazminat talebine ilişkindir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporu yeterli araştırma ve incelemeyi içermediği gibi Yargıtay denetimine de elverişli değildir. Davacıların iş yerinde elektrik kesintisinin meydana geldiği tarih ile arızanın giderildiği tarihin kesin olarak belirlenip bu kesintiden dolayı davacıların iş yerinde çalışamamaları nedeniyle uğradıkları zararın tespit edilmesi gerekir. Bu durumda mahkemece davalı vekilinin rapora yönelik itirazları da değerlendirilmek suretiyle konusunda uzman elektrik mühendisi ve hukukçu bilirkişiden oluşacak bilirkişi heyetinden Yargıtay denetimine elverişli ve ayrıntılı rapor alınıp tüm deliller birlikte değerlendirilerek uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 02.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/15140
Karar No: 2014/9159
Karar Tarihi: 03.06.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/15140 E.  ,  2014/9159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Beykoz 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/04/2013

NUMARASI : 2012/220-2013/194

Davacı F.. D.. vekili Avukat S. D.. tarafından, davalı C.. T.. aleyhine 17/04/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 18/04/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, haksız eylem nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Olay tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Davaya konu olayda; olay tarihi, davacının yaralanma derecesi, davalının kusur durumu ile yukarıda gösterilen ilkeler göz önünde tutulduğunda takdir olunan manevi tazminat miktarı azdır. Davacı için daha üst düzeyde bir miktar manevi tazminat takdir edilmesi gerekir. Karar, açıklanan nedenle yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA; öteki temyiz itirazlarının ise (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 03/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/10945
Karar No: 2012/45344
Karar Tarihi: 11.12.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/10945 E.  ,  2012/45344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu, başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur.Bu bakımdan,söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanılış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; şikayetçiye ait arazide bulunan kavak ve söğüt ağaçlarını kesen sanığın eyleminin, dikili ağaç,fidan veya bağ çubuğuna zarar verme suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 11/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/9741
Karar No: 2011/14008
Karar Tarihi: 05.12.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/9741 E.  ,  2011/14008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Dosya kapsamına, sav ve savunmaya, mahkemece saptanan hukuki niteliğe göre uyuşmazlık, taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı iddiasından kaynaklanmaktadır. 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14. maddesi ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 12.05.2011 gün ve 2011/1 sayılı kararı uyarınca temyiz incelemesi 1. Hukuk Dairesine ait olup, Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; dosyanın görevli Yargıtay 1. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 05/12/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/2844
Karar No: 2016/3638
Karar Tarihi: 29.02.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/2844 E.  ,  2016/3638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, tazminat ve nafaka yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle mahkemece Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesi gereğince boşanmaya karar verildiği halde hüküm fıkrasında 166/3. maddesi yazılmasının maddi hataya dayalı olup, mahallinde düzeltilmesinin mümkün bulunmasına göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 29.02.2016 (Pzt.)
Esas No: 2020/6469
Karar No: 2022/12974
Karar Tarihi: 21.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2020/6469 E.  ,  2022/12974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

ASIL KARAR TARİHİ : 10.11.2015

EK KARAR TARİHİ : 29.12.2015

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet

EK KARAR : Temyiz talebinin reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanık, katılan vekili

Katılan vekilinin temyizinin sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat hükmüne yönelik olduğu tespit edilerek yapılan incelemede;

I) Sanığın 29.12.2015 tarihli ek karara yönelik temyizinin incelenmesinde;

Sanığa usulüne uygun olarak 18.12.2015 tarihinde tebliğ edilen hükmü, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 28.12.2015 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla; temyiz isteminin reddine dair Mahkemenin 29.12.2015 tarihli ek kararında bir isabetsizlik bulunmadığı ve sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA,

II)2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat kararının incelenmesinde;

Sanığa yüklenen “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 21.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/8652
Karar No: 2012/14150
Karar Tarihi: 31.05.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/8652 E.  ,  2012/14150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile imzalanan 4.12.2003-9.12.2003- 22.12.2003- 29.4.2004- 8.6.2005- 5.11.2007 tarihli kredi sözleşmeleri başlıklı sözleşmeler ile davalıya toplam olarak 83.552,08 Euro kredi verildiği ancak bir kısmının geri ödenmemesi nedeniyle takip yaptığını bildirerek, takibe yapılan itirazın iptali ve icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı,davalı ile imzalanan 4.12.2003-9.12.2003- 22.12.2003-29.4.2004-8.6.2005-5.11.2007 tarihli kredi sözleşmeleri başlıklı sözleşmeler ile davalıya toplam olarak 83.552,08 Euro kredi verildiği ancak bir kısmının geri ödenmemesi nedeniyle tahsili için eldeki davayı açmıştır. Davalı cevap dilekçesi sunmamıştır. Davacı delil olarak davalı ile imzaladığı altı sözleşmeye dayanmıştır. Sözleşmenin incelenmesinde; Kredi Sözleşmesi başlıklı altı sözleşme ile toplam 83.552,08 Euro para verildiği,paranın konut kredisi olarak verildiği, yıllık % 4.8 faiz uygulanmasının kararlaştırıldığı anlaşılmaktadır. Mahkemece davacının kredi vermeye yetkili bir kuruluş olmadığı, ödünç para verme kanununa göre ilgili kuruluşlardan izin almadan bu işi yapmasının tefecilik olduğu, bu yüzden sözleşmelerin Borçlar Kanununun 19.maddesi hükmüne göre geçersiz olması nedeniyle davanın reddine, davacı hakkında suç duyurusunda bulunulmasına karar verilmiştir. Dosya kapsamından davacının ödünç para verme işi ile uğraştığı ya da tefecilik yaptığına ilişkin bir bilgi bulunmamaktadır. Davalının da bu yönde bir savunması olmadığı gibi yargılamaya dahi katılmamıştır. Taraflar arasındaki sözleşmelerin başlığı ve içeriğinde,konut kredisi ifadesi kullanılmış ise de,tarafların karz hukuki ilişkisine dayanarak sözleşme imzaladıklarının kabulü gerekir. Kaldı ki taraflar arasında kararlaştırılan yıllık faiz oranı, bankaların yabancı para alacaklarına uyguladıkları faiz oranlarından ayırt edilebilir derece de fahiş değildir. Buna göre, taraflar arasındaki sözleşme, karz sözleşmesi niteliğinde olup taraflarını bağlar. Sözleşme konusu paraların, sözleşmelerde bahsedilen davalıya ait banka hesabına gönderildiğinin tesbiti halinde, davalı bu aldığı paraları sözleşme hükümlerine göre geri ödemek zorundadır. Mahkemece, taraflar arasındaki sözleşmenin tarafların durumu, sözleşme yapmaktaki amaçları değerlendirilerek yorumlanması ve sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 2,75 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 31.5.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/27399
Karar No: 2015/1591
Karar Tarihi: 20.01.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/27399 E.  ,  2015/1591 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/141047

MAHKEMESİ : Bakırköy 25. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/02/2013

NUMARASI : 2012/943 (E) ve 2013/123 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Sanığın silahtan sayılan tabak ile oğlu olan mağduru yüzde sabit iz oluşacak şekilde yaralanmas nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-a-e ve 87/1-c-son maddeleri gereğince tayin olunacak cezanın 5 yıl hapis cezasından az olamayacağı gözetilmeksizin yazılı şekilde eksik ceza tayini,

2) Kabule göre de;

Mahkûm olduğu hapis cezası ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nin 53/3. maddesi gereğince kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından hak yoksunluğuna karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 20.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/15035
Karar No: 2014/13607
Karar Tarihi: 03.09.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/15035 E.  ,  2014/13607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre dava; kıyı-kenar iddiasına ilişkin tapu iptali istemine ilişkindir.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 24.01.2014 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve 29.01.2014 günü Resmi Gazetede yayımlanarak 01.02.2014 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 8.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 03.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/6478
Karar No: 2014/9434
Karar Tarihi: 09.06.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/6478 E.  ,  2014/9434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 12. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2013

NUMARASI : 2013/402-2013/679

Davacı S.. Y.. vekili Avukat G. G.. tarafından, davalılar T.. T.. vdl. aleyhine 09/10/2009 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 27/12/2013 günlü kararın Yargıtay’ca duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili ile duruşmasız olarak incelenmesi de davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne miktar itibariyle duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalıların ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, yayın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemlerine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayda; güncel konularda ve kamusal yarar çerçevesinde bulunan dava konusu yazılarda, sadece düşünsel bağlılığın aşılmış bulunması ve yukarıda gösterilen ilkeler göz önünde tutulduğunda takdir edilen manevi tazminat miktarları fazladır. Mahkemece, daha ılımlı düzeyde manevi tazminat takdir edilmesi gerekir. Karar, açıklanan nedenle yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle davalılar yararına BOZULMASINA; davacının tüm, davalının öteki temyiz itirazlarının ise (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 09/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/8016
Karar No: 2017/14007
Karar Tarihi: 06.12.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/8016 E.  ,  2017/14007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle mahkemece erkeğe yüklenen fiziksel şiddet vakıasından sonra evlilik birliğinin bir süre devam ettiği bu vakıanın kadın tarafından affedildiği, bu nedenle erkeğe kusur olarak yüklenemeyeceğinin anlaşılmasına göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına ..., davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (... m. 174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 06.12.2017 (Çrş.)