erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/9102
Karar No: 2014/28109
Karar Tarihi: 26.11.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/9102 E.  ,  2014/28109 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/235090

MAHKEMESİ : Çatalca Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/01/2013

NUMARASI : 2012/536 (E) ve 2013/38 (K)

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan kurum tarafından kaçak kullanım bedelinin 3.321,78 TL olarak bildirildiği halde, dosya içerisindeki 23/03/2009 tarihli ek bilirkişi raporu ile kurumun gerçek zararının, vergisiz ve cezasız olarak normal tarifeye göre toplam 280,90 TL olarak hesaplandığının anlaşılması karşısında; sanığa “katılan kurumun bilirkişi tarafından hesaplanan 280,90 TL tutarındaki zararını gidermesi durumunda 6352 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine" ilişkin usulüne uygun olarak bildirimde bulunularak, makul bir süre verilip sonucuna göre hakkında 6352 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 26/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/29412
Karar No: 2015/1267
Karar Tarihi: 27.01.2015

**22. Hukuk Dairesi         2013/29412 E.  ,  2015/1267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin hak kazandığı işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece, iş sözleşmesinin davalı işverence haklı sebep olmadan feshedildiği gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminatları hüküm altına alınmış ise de, dosya kapsamı ve özellikle davacı şahidi ...'in beyanı nazara alındığında, davacının iş sözleşmesini, çalışma koşullarındaki esaslı değişiklik sebebiyle feshettiği, feshin haklı sebebe dayandığı anlaşılmaktadır. Fesihten sonra düzenlenen devamsızlık tutanaklarının ise hukuken geçerliliği yoktur.

Anılan sebeple, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir sebebe dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmayacağından, ihbar tazminatı alacağı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle kabulüne karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/1315
Karar No: 2022/3656
Karar Tarihi: 28.02.2022

**7. Ceza Dairesi         2022/1315 E.  ,  2022/3656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100,00 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000,00 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, katılan vekilinin temyiz taleplerinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, isteme aykırı olarak REDDİNE, 28/02/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/7538
Karar No: 2013/11605
Karar Tarihi: 04.06.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/7538 E.  ,  2013/11605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20/12/2011 tarih ve 2009/353-2011/814 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, ... İlçesi'nde bulunan ... adlı kafenin işletme hakkının davalı ... Turizm A.Ş.'ye ait olup müvekkili ile diğer davalının bu şirket ortağı olduğunu, 2004 yılında kafenin işletme hakkının Mutabakat ve Senet Teslim Tutanağı ile 3 yıllığına davalı ...'e verildiğini, yıllık 80.000 Euro'nun müvekkiline taksitler halinde ödeneceğinin kararlaştırıldığını, sözleşmede bitmesinden sonra işletmenin müşterek olarak işletilmeye devam edileceğinin kararlaştırılmasına rağmen davalı ...'in müşterek işletmeyi kabul etmediğini, dolayısıyla sözleşmenin bitimi olan 21.10.2007 tarihinden 21.10.2008 dönemine ait toplam 80.000 Euro karşılığı olan 165.000 TL'nin 21.10.2008 tarihinden itibaren faizi ile davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, müvekkili ...'in davacıdan alacağının olup davanın da derdest olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre, taraflar arasında davacı lehine borç doğurucu bir hukuksal işlemin gerçekleşmediği, bu yönde ispata yeterli delil getirilmediği, maddi ve hukuksal gerektirici neden bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 04.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/26622
Karar No: 2014/1997
Karar Tarihi: 06.02.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/26622 E.  ,  2014/1997 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : IC - 2012/89385

MAHKEMESİ : Kayseri 3. İcra Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/06/2010

NUMARASI : 2009/792 (E) ve 2010/585 (K)

SUÇ : İİK'nun 337/a maddesine muhalefet etmek

Şikayet dilkeçesinde İİK.nun 333/a maddesinde düzenlenen kasten borcunu ödemeyerek alakcaklıyı zarara uğratmak suçundan bir şikayet bulunmadığı gözetilerek yapılan incelemede;

Şikayetçi vekilinin 04.06.2010 günlü duruşma için, 01.06.2010 tarihinde gönderdiği mazeret dilekçesinin kabulü veya reddi yönünde bir karar verilmeden yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 06.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2022/4819
Karar No: 2024/7808
Karar Tarihi: 19.12.2024

**12. Ceza Dairesi         2022/4819 E.  ,  2024/7808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/2859 - 2022/940

SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜM : İstinaf başvurusun esastan reddi ile temyiz isteminin reddine dair ek karar

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanması

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesi tarafından verilen 21.04.2022 tarihli ve 2019/2859 Esas, 2022/940 Karar sayılı ek kararın sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü;

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, anılan Kanunun 70, 5237 sayılı TCK'nın 62, 52/2, 53, 58. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş olup, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesi tarafından 5271 sayılı CMK'nın 296/1. maddesi gereğince verilen temyiz isteminin reddine dair 21.04.2022 tarihli ve 2019/2859 Esas, 2022/940 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı CMK’nın 296/2. maddesi gereğince Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Kayseri 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.12.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2008/11195
Karar No: 2009/5457
Karar Tarihi: 08.06.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/11195 E.  ,  2009/5457 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tic.Mah.sıfatıyla)

Taraflar arasındaki men'i müdahale-kal davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalılar vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere ... kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek.Av.... ... ile davalılar vek.Av.... ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin intifa hakkına sahip olduğu taşınmaz üzerinde davalı ... ... Karaduman tarafından bayilik sözleşmesine istinaden akaryakıt satış tesisi bulunduğunu, akit devam ederken diğer davalıya ait LPG ürünlerinin 2004 yılı Temmuz ayına kadar ayrıca satış izni verildiğini, sürenin sona erdiğini, ancak davalıların LPG satışına son vererek LPG tesislerini istasyondan kaldırmadıklarını iddia ederek, intifa hakkına yapılan müdahalenin önlenmesini ve LPG tesislerinin istasyondan kaldırılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalılar savunmalarında, davacı yanca verilen satış izninin Temmuz 2004 de bitmesine rağmen, satışa devam edilmesine itiraz edilmeyerek, satış tutarı üzerinden komisyon ücreti alımı ile devam olunduğunu, bu durumun akdin uzamadığının zımnen kabulü olduğunu beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacı yanca davalılara tanınan LPG satışına ilişkin işinin 2004 Eylül ayında sona erdiğini ve süre uzatımına açıkça ... verilmediğini gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle sona ... satış işinin, davacı yanca uzatılmadığının anlaşılmasına göre davalılar vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir edilen 625.00.-TL duruşma vekalet ücretinin, davalılardan alınarak, davacıya ödenmesine, 08.06.2009 gününde oybirlIğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/18483
Karar No: 2014/20065
Karar Tarihi: 04.06.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/18483 E.  ,  2014/20065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin 03.12.2012 tarihli eski hale getirme ve temyiz dilekçesinde, 11.07.2012 ile 13.08.2012 tarihleri arasında yurt dışında bulunduğunu, bu nedenle süresi içerisinde temyiz dilekçesi veremediğini belirtmişse de; asıl kararın sanık müdafiine 03.08.2012 tarihinde tebliğ edilmesi, eski hale getirme ve temyiz dilekçesinin ise 03.12.2012 tarihinde verilmesi karşısında, söz konusu mazeretin adli tatil süreside gözetilmek suretiyle ortadan kalkmasından itibaren 7 günlük süre içerisinde eski hale getirme talebinin yapılmadığı anlaşıldığından sanık ... müdafiinin bu konudaki talebinin, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, 04.06.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/3250
Karar No: 2021/12413
Karar Tarihi: 14.12.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/3250 E.  ,  2021/12413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 sayılı Kanun'a aykırılık

Sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan açılan davada, sanığın eyleminin 5809 sayılı Kanun'a aykırılık suçunu oluşturduğu belirtilip, değişen suç vasfına göre 5809 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan beraatine karar verildiği anlaşılarak yapılan incelemede;

5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı on milyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanun’un 63/10. maddesinde düzenlenen, sanıklara yüklenen suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK'nin 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nin 305/2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz talebinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 14.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/26327
Karar No: 2022/8389
Karar Tarihi: 07.06.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/26327 E.  ,  2022/8389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurunun kabulüne dair karara karşı davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen 06/11/2021 tarih 2021/İHK-36023 sayılı itirazın reddine dair verilen kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

6100 sayılı HMK'nın 310. maddesi "(1) Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2) (Ek:22/07/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/07/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir." şeklinde düzenlenmiştir.

Dosyanın incelemesinde; hükümden sonra davacı vekili Avukat ... tarafından sunulan 04/04/2022 tarihli dilekçede, davalı ile sulh olunduğu belirtilerek davadan feragat edildiği bildirilmiş olup, Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince vaki feragat nedeniyle ek karar verilmek üzere dosyanın mahkemesine ( İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 12. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne) İŞLEMSİZ İADESİNE, davalı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 07/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/12091
Karar No: 2012/2051
Karar Tarihi: 01.03.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/12091 E.  ,  2012/2051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyada mevcut Nilüfer Belediye Başkanlığı İmar ve Şehircilik Müdürlüğü'nün cevabi yazıları ile dava konusu taşınmazın 1/5000 ölçekli nazım imar planında, diğer tarım alanlarında ve ağaçlandırılacak alanlarda kaldığı, uygulama imar planı yapılmadığı belirtilmiş olup, Dairemizce daha önceden incelenen Bursa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/147, 2011/148 ve 2011/149 Esas sayılı dosyalarında aynı köy 290, 291 ve 304 parseller ile ilgili olarak aynı belediye tarafından gönderilen yazılarda ise; bu parsellerin çevresinin meskûn alan olup, tüm belediye hizmetlerinden yararlanmakta olduğu bildirilmiştir. Bu nedenle Nilüfer Belediye Başkanlığı'ndan yukarıda belirtilen çelişkiler de dikkate alınarak 1/5000 ölçekli nazım imar planı kapsamında bulunan dava konusu taşınmazın etrafının meskûn olup olmadığının, tüm belediye hizmetlerinden (elektrik, su, otobüs, çöp toplama, kanalizasyon v.s.) yararlanıp yararlanmadığının, belediye hizmetlerinin tümünden yararlanmıyorsa hangilerinden yararlandığının sorulması ve alınacak yazı cevabının dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/13392
Karar No: 2011/4347
Karar Tarihi: 14.04.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/13392 E.  ,  2011/4347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 10. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 07.11.2008 gün ve 2007/90 - 2008/586 sayılı kararı onayan Daire’nin 21.06.2010 gün ve 2009/1391 - 2010/7114 sayılı kararı aleyhinde davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacılar vekili dava ve ıslah dilekçesiyle, müvekkilerininde ortağı olduğu davalı şirketin 26.12.2006 tarihli genel kurulunun TTK'nun öngördüğü yasa ve ilkeler doğrultusunda yapılmadığını, zira bilançoların belirtilen yerde inceleme olanağının olmadığını, yönetim ve murakıpların görev süreleri bitmesine rağmen görevlerine devam ettiklerini, toplantı esnasında pay defterinin hazır bulundurulmadığını ileri sürerek, anılan genel kurulda alınan kararların iptaline ve şirkete kayyım atanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu genel kurulda alınan kararların iptalini gerektirecek bir neden bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş, kararın davacılar vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 21.06.2010 tarihli kararı ile mahkeme kararı onanmıştır.

Davacılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacılar vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 02,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 185.00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 14.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/14203
Karar No: 2010/21805
Karar Tarihi: 20.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/14203 E.  ,  2010/21805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki imar uygulaması sırasında bedele dönüştürülen davacı payına takdir edilen karşılığın artırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: ... hakkındaki davanın husumetten reddine, Büyükçekmece Belediye Başkanlığı aleyhine açılan davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı ve davalılardan Büyükçekmece Belediye Başkanlığı vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, imar uygulaması sırasında bedele dönüştürülen davacı payına takdir edilen karşılığın artırılması istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalı ... hakkındaki davanın husumetten reddine, Büyükçekmece Belediye Başkanlığı aleyhine açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı ve davalılardan Büyükçekmece Belediye Başkanlığı vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Alınan raporlar yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak üstün ve eksik yönleri ile oranları belirtilmek suretiyle değer biçilmesinde ve bedel farkının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı ve davalılardan Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davacıya aşağıda yazılı harçtan artan paranın istenildiğinde iadesine, davalılardan Büyükçekmece Belediye Başkanlığından aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 20.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.