erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/11058
Karar No: 2013/9370
Karar Tarihi: 05.06.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/11058 E.  ,  2013/9370 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 28/03/2013 gün ve 2012/4841/20599 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 24/04/2013 gün ve KYB.2013/128434 sayılı ihbarnamesi ile;

Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan şüpheliler ..., ..., ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonucunda, Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 05/03/2012 tarihli ve 2011/14646 soruşturma, 2012/1888 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı müşteki vekili tarafından yapılan itirazın kabulüne, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına ilişkin mercii Kocaeli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 27/06/2012 tarihli ve 2012/1070 Değişik İş sayılı kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde;

5237 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 172/2. maddesinin "Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra yeni delil meydana çıkmadıkça, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamaz." şeklindeki düzenlemesi karşısında, sanıklar hakkında Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 02/03/2011 tarihli ve 2011/3187 soruşturma, 2012/1403 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kesinleşmesini müteakip müştekinin şikayeti üzerine yürütülen soruşturmada, aleyhlerinde yeni deliller ortaya konulamayan sanıklar hakkında kamu davası açılamayacağı gibi, Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığının 25/02/2010 tarihli ve 2010/1309 Esas sayılı iddianamesi ile Yusuf Çelik hakkında açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Sakarya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/03/2011 tarihli ve 2010/48 Esas, 2011/230 sayılı kararı ile müştekinin mahkumiyetine dair verilen kararın kesinleşen neticesine göre suça konu iki adet maden sevk fişinin kimin tarafından sahte olarak tanzim edildiği ve kullanıldığı hususunun bu kararın kesinleşen neticesine göre tebeyyün edeceği ve gerekli olması halinde sanıklar hakkında suç duyurusunda bulunularak yeniden soruşturma yapılabileceği gözetilerek itirazın reddi yerine, yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istenilmiş olmakla, Dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre, kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 05.03.2012 gün ve 2011/14646 soruşturma, 2012/1888 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı vaki itirazın kabulüne, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına ilişkin mercii Kocaeli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.06.2012 gün ve 2012/1070 Değişik İş sayılı kararının CMK’nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, gereğinin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 05.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/18530
Karar No: 2015/4199
Karar Tarihi: 10.03.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/18530 E.  ,  2015/4199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul 10. Aile Mahkemesi

TARİHİ :27.02.2014

NUMARASI :Esas no:2012/582 Karar no:2014/153

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı erkek eş tarafından kusur belirlemesi ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkek eşin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın eş yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 10.03.2015 (Salı)
Esas No: 2012/15226
Karar No: 2012/23594
Karar Tarihi: 22.11.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/15226 E.  ,  2012/23594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ... yönünden davanın reddine, ... Belediye Başkanlığı yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün ...'ca incelenmesi davacılar ile davalılardan ... Belediye Başkanlığı vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece ... Bakanlığı hakkındaki davanın husumet nedeniyle reddine, ... Belediye Başkanlığı aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalı ... Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu, taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesi doğru olduğu gibi, 1/1000 ölçekli İmar Planı kapsamında “Spor Alanında” kalan taşınmaza fiilen el atılmamış ise de; ... Hukuk Genel Kurulunun benzer konudaki 15.12.2010 gün ve 2010/5-662/651 sayılı kararı da gözetilerek; imar planında “Spor Alanı” olarak ayrılan taşınmaza fiilen el atılmamış olsa dahi 3194 sayılı İmar Kanununun 10. maddesinin amir hükmü uyarınca 1/1000 ölçekli imar planının kesinleştiği tarihten itibaren 5 yıl içerisinde davalı idarece ayrılma amacına uygun olarak kamulaştırma görevinin yerine getirilmemesi ve malikin mülkiyet hakkının süresi belirsiz şekilde kısıtlanması nedeniyle taşınmaz bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacılar vekili ve davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irad kaydedilmesine davalı idareden aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına ve yeniden harç alınmasına yer olmadığına 22.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/4570
Karar No: 2011/15946
Karar Tarihi: 28.11.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/4570 E.  ,  2011/15946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 6. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24.11.2009 tarih ve 2007/812-2009/1410 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından dava dışı alıcısına gönderilen 31 adet plastik saksı ve tabağının davalı ... firması tarafından taşındığını, belirlenen ücretin alıcı tarafından ödenmesinin gerektiğini ancak davalının belirlenen ücretin çok üstünde ücret talep etmesi nedeniyle kargonun alıcı tarafından teslim alınmadığını, davalı tarafından emtianın kendilerine de iade edilmediğini ileri sürerek, emtianın aynen iadesi, bu talep mümkün olmazsa bedeli 1.643.00 TL’nin faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taşıma ücretinin ödenmesi durumunda emtianın iade edileceğinin davacıya bildirilmesine rağmen bedelin ödenmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davaya konu emtianın emsal taşıma bedelinin 100.00 TL olması gerektiğinden bu miktarın ödemesiyle emtianın tesliminin gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüyle davalıya 100.00 TL ödenmesi şartıyla emtianın davacıya aynen iadesine, iade olunmazsa 1.643.00 TL bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlenmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, kargo taşıması için davalıya tevdi edilen emtianın aynen iadesi istemine ilişkindir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde emtianın aynen iadesini talep etmiş olup, davalı yedinde bulunduğu konusunda uyuşmazlık bulunmayan plastik emtianın aynen iadesi

mümkün olduğuna göre ve mahkemece de bu yönde hüküm kurulduğu halde ayrıca emtianın fatura bedelinin tahsili yönünde hüküm kurulması yerinde görülmemiştir. Zira, İİK.nun 24 maddesi hükmü uyarınca, iadesine karar verilen emtia borçlu yedinde bulunamazsa icra memuru tarafından haczin yapıldığı tarihteki rayice göre değeri takdir olunacaktır.

Ayrıca, kargo yoluyla taşınan emtianın ücretinin kamyoncular odasının bildirdiği ambar taşıma ücretine göre belirlenmesi de yerinde görülmediğinden kararın bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 28.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/3734
Karar No: 2022/6108
Karar Tarihi: 22.06.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/3734 E.  ,  2022/6108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı kadın tarafından zinaya dayalı davasının reddi, erkeğin kabul edilen davası, kusur belirlemesi, maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddi, iştirak ve yoksulluk nafakası miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Taraflar arasında görülen karşılıklı boşanma davasının yapılan yargılaması sonucunda, davacı-karşı davalı erkek ile davalı-karşı davacı kadının TMK m.166/1’e dayalı davalarının kabulü ile tarafların boşanmalarına ve ferilerine, kadının zinaya dayalı davasının ise reddine karar verilmiş, karara karşı kadın tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. Bölge adliye mahkemesince kadının istinaf itirazlarının esastan reddine karar verilmiş, hüküm davalı-karşı davacı kadın tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı-karşı davacı kadın, zina hukuki nedenine dayalı olarak açtığı boşanma davasında delil olarak, erkek tarafından kullandığı bilinen telefon numarasına ait HTS kayıtlarına dayanmış ve aşamalarda telefon dökümleri üzerindeki incelemenin dava tarihinden geriye doğru 2 yılı kapsayacak şekilde yapılmasını istemiştir. İlk derece mahkemesince ilgili GSM operatörüne müzekkere yazılarak davacı-karşı davalı erkek tarafından kullanılan telefon numarasına ait kayıtlar dosya içeriğine kazandırılmış ise de; ilgili operatörce iki aylık kısa bir zaman dilimini kapsayacak şekilde gönderilen HTS dökümleri üzerinde yapılan inceleme kadının zina davası hakkında hüküm kurmak için yeterli değildir. O halde; kadının iddiaları doğrultusunda dava tarihinden itibaren geriye dönük 2 yıla ait telefon dökümleri üzerinde yapılacak incelemeyle ve özellikle erkeğin mutad dışı görüşmelerinin bulunduğu “62 03” ile biten telefon numarasının kime ait olduğu yönündeki araştırmanın sonucuna göre tüm deliller toplandıktan sonra bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu hüküm tesisi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen sebeple bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının BOZULMASINA, bozma sebebine göre, kadının TMK 166/1 maddesine dayalı davasında verilen boşanma hükmünün kesinleştiği de dikkate alınarak, kadının ve erkeğin davaları hakkında yeniden hüküm kurulması gerektiğinden diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oy birliğiyle karar verildi. 22.06.2022 (Çrş.)
Esas No: 2014/12653
Karar No: 2015/168
Karar Tarihi: 12.01.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/12653 E.  ,  2015/168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davacı tarafın temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt tarihinin mahkeme kayıtlarından araştırılarak buna ilişkin tutulacak tutanağın ,

2-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan taze bezelye, taze bamya ve ıspanağın 2011 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına asgari-azami veriminin, kilogram başına toptan satış fiyatının ve dekar başına ayrıntılı üretim giderinin .Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüklerinden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Esas No: 2012/29447
Karar No: 2014/17137
Karar Tarihi: 22.10.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/29447 E.  ,  2014/17137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek ve kullanmak

HÜKÜM : 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçundan; 213 sayılı Kanun'un 359/b-1, 5237 sayılı TCK'nun 62, 53 ve 51. maddeleri uyarınca 15 ay hapis, belli hakları kullanmaktan yoksunluk ve cezanın ertelenmesi

Katılan hazine vekilinin 24.08.2012 havale tarihli dilekçesi ile temyiz talebinden vazgeçtiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin “2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak” suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz istemine hasren yapılan incelemede,

"Sahte fatura kullanmak" ve "sahte fatura düzenlemek" suçları birbirinden bağımsız ve ayrı suç oluşturup iddianame ile sanık hakkında 2006 takvim yılı bakımından her iki suçtan kamu davası açıldığının anlaşılması karşısında, anılan suçlarla ilgili; ayrı ayrı hüküm kurulması gerekirken eylemin tek suç kabulü ile yazılı şekilde karar verilmesi ve aynı takvim yılı içerisinde birden çok sahte fatura düzenleyen ve kullanan sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin, bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-5237 sayılı TCK'nun 51/3. maddesi gereğince cezası ertelenen sanık hakkında belirlenecek olan denetim süresinin alt sınırının, mahkum olunan ceza süresinden az olamayacağının gözetilmemesi,

2-Mahkum olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 53/3. maddesi uyarınca sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından aynı maddenin 1. fıkrasının c bendindeki hak yoksunluğunun uygulanamayacağı gözetilmeden fıkranın tamamını kapsar biçimde yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususlarda 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Yasanın 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan;hükmün 3 no.lu bölümünün 6. fıkrasında yer alan “1 yıl” ibaresi yerine “15 ay” yazılması, 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün yerine ise, “53. maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri haricinde, diğer yazılı haklardan, cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” denilmesi suretiyle eleştiri dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/5115
Karar No: 2019/8835
Karar Tarihi: 17.09.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/5115 E.  ,  2019/8835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından, kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, kadın lehine hükmolunan yoksulluk nafakası ve reddedilen tazminat talepleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davacı-karşı davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın lehine takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple O NANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 17.09.2019 (Salı)
Esas No: 2017/4321
Karar No: 2017/7277
Karar Tarihi: 04.10.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/4321 E.  ,  2017/7277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava dilekçesinde; ... ilçesi, ... Mahallesi, Ada no:8 sayılı parsel No:20'de (daha sonra 4 ada, 4 parsel olarak düzeltme dilekçesi verildi.) bulunan taşınmazın hissedarı olduğunu, arsa üzerinde inşa edilmiş 3 katlı kagir binanın 3 nolu bağımsız bölümünü fiilen kullandığını, diğer bağımsız bölümlerin sahibi olan davalının evinde ve evin çevresinde, ortak merdivenlerde kedi beslemek suretiyle müşterek olarak kullandıkları binayı oturmaya imkansız hale getirecek duruma soktuğunu, 7-8 civarındaki kedilerin yaydığı koku ve pislik nedeniyle evde oturamayacak duruma gelindiğini, belediye nezdinde yapmış oldukları şikayetler üzerine zabıta müdürlüğü tarafından gerekli tutanakların tutulduğunu, ancak bir müeyyide uygulanamadığını belirterek, Medeni Kanunun "mülkiyet hakkının kısıtlanmasına" ilişkin hükümleri gereğince evinde ve binanın ortak yerlerinde kedi beslemek suretiyle komşuluk hukukuna aykırı davranan davalının eyleminden men edilmesine, kanun geregi müeyyidelerin uygulanmasına ve taşınmazdan tahliyesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece; toplanan delillere, ... Belediye Başkanlığının 05.09.2013 işlem tarihli yazısının içeriğine ve tüm dosya kapsamına göre, davalının oturmakta olduğu dairede ve ana taşınmazın ortak yerlerinde kedi beslediğinin kanıtlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, dava; "kullanırken verilen rahatsızlığın giderilmesi"ne ilişkin olup, dava konusu anataşınmazın yönetim planının 9/e maddesinde, kat maliklerinin, kendi bağımsız bölümü ile ortak yerlerde kat malikleri kurulunca müsaade edilmedikçe kedi, köpek, tavşan ve tavuk gibi hayvanları beslemelerinin yasak olduğu açıkça düzenlenmiş olmakla, davacı tarafından komşuluk hukukuna aykırı olarak taşınmazın ortak yerlerinde kedi beslediği ve bunların rahatsızlık verdiği iddia edildiğine göre ve belediye başkanlığının yazısı ile de bu hususta tabaklar içinde hazır mamalar konulduğu tespit edildiğine göre davacıya delillerini sunması konusunda kesin süre verilerek ve tanık dinlenmesi hususunda usule uygun araştırma yapılarak gerekirse mahallinde keşif yapılıp bilirkişi raporu alınarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 04/10/2017 günü oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/26097
Karar No: 2014/8210
Karar Tarihi: 07.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/26097 E.  ,  2014/8210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Eskişehir 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :28.06.2013

NUMARASI :Esas no: 2013/229 D. İş

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

İhtiyati haciz talebinde bulunan, boşanma davası kapsamında lehine hükmedilen maddi ve manevi tazminat ile vekalet ücreti ve yargılama giderlerinden doğan para alacağı için, borçlunun malvarlığı üzerine ihtiyati haciz konulmasını istemiş, mahkemece maddi ve manevi tazminat talebi yönünden; alacağın kesinleşmediği, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 350/2. maddesi gereğince aile hukukundan kaynaklanan kararların kesinleşmeden yerine getirilemeyeceği ve borçlunun mal kaçırma girişimi içerisinde olduğuna dair soyut iddia dışında delil bulunmadığı dolayısıyla İcra İflas Kanununun 257/2. maddesi şartlarının da gerçekleşmediği gerekçe gösterilerek bu yöne ilişkin talebin reddine, yargılama gideri ve vekalet ücretine yönelik ihtiyati haciz talebinin ise kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında görülen boşanma davası sonucunda, tarafların boşanmalarına dair Eskişehir 2. Aile Mahkemesinin 5.6.2012 tarih 2011/873 esas 2012/522 karar sayılı kararın, temyizi üzerine hükmün boşanma yönünden onanarak karar düzeltme süresi sonunda 10.4.2013 tarihinde kesinleştiği, tazminatlara yönelik olarak yeniden yapılan yargılama sonucunda ise ihtiyati haciz talep eden lehine maddi ve manevi tazminata hükmedildiği anlaşılmaktadır.

İhtiyati hacze konu edilip talebin reddine karar verilen para alacağı, boşanma davasında, boşanma hükmünün kesinleşmesinden sonra hükmedilen maddi ve manevi tazminata ilişkindir. Mahkeme, ihtiyati haciz talebini reddederken Hukuk Muhakemeleri Kanununun 350/2. maddesinde yer alan "aile hukukuna ilişkin kararlar kesinleşmedikçe yerine getirilemez" kuralına dayanmıştır. Oysa, hükmün boşanma bakımından kesinleşmiş olması boşanmanın fer'ilerinin icrası için yeterlidir. Başka bir ifade ile boşanma kararında yer alan ya da boşanma kararının kesinleşmesinden sonra hükmedilen boşanmanın fer'ilerinden olan para alacakları hükmün boşanma bakımından kesinleşmesi halinde icra edilebilir. Bu bakımdan mahkemenin ihtiyati haciz talebinin bu sebeple reddine karar vermesi doğru değildir. Öte yandan mahkemece, ihtiyati haciz talebine konu bir kısım alacak için talebin kabulüne karar verilirken, kalan bir kısım için borçlunun mal kaçırma girişimi içerisinde olduğuna dair soyut iddia dışında delil bulunmadığı, dolayısıyla İcra İflas Kanununun 257/2. maddesi şartlarının gerçekleşmediği gerekçesi ile talebi reddetmesi de çelişkili olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 07.04.2014 (Pzt.)