Esas No: 2024/6646
Karar No: 2024/9211
Karar Tarihi: 04.06.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/6646 E.  ,  2024/9211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR:Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜMLER :Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER :Suça sürüklenen çocuk müdafii, sanık

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Düzeltilerek onama

EK TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Ret, düşme

1.Suça sürüklenen çocuk ve sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Bozüyük 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.01.2016 tarihli ve 215/79 Esas, 216/40 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk müdafii ve sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü;

14.04.2011 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dâhil adlî para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafii ve sanığın temyiz istemlerinin CMUK'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2.Suça sürüklenen çocuk ve sanık hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk ve sanık hakkında kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk ve sanığın gündüz vakti, şikâyetçinin şantiye alanında kapısı kilitli vaziyette bulunan ve iş yeri olarak da kullandığı konteynera penceresini zorlayarak girip bilgisayar çalmaları şeklindeki eylemlerinin, suç tarihinde yürürlükte bulunan düzenlemeye göre, suça sürüklenen çocuk ... bakımından 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 31/3, 116/2, 119/1-c, 31/3, sanık ... bakımından ise aynı Kanun'un 142/1-b, 116/2, 119/1-c maddelerinde belirtilen hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarını oluşturduğu, bu suçlar için öngörülen cezaların üst sınırlarına göre, suça sürüklenen çocuk bakımından aynı Kanun’un 66/1-e ve 66/2. maddelerine göre hesaplanan 5 yıl 4 aylık, sanık bakımından ise Kanun’un 66/1-e maddelerinde öngörülen 8 yıllık asli (olağan) dava zamanaşımının, suça sürüklenen çocuk ve sanık hakkında mahkûmiyet kararlarının verildiği 18.01.2016 tarihinden inceleme tarihine kadar dolmuş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafii ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk ve sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 04.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.