Esas No: 2017/16446
Karar No: 2020/3612
Karar Tarihi: 17.06.2020

**8. Hukuk Dairesi         2017/16446 E.  ,  2020/3612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi Ve Eski Hale Getirme

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı Hazine vekili, uzun süreden beri kullanılmayan eski İzmir yolunun yaklaşık 1.056 m2’lik kısmına davalı tarafından zeytin ağaçları ile muhtelif meyve ağaçlarının dikildiğini, kullanılmayan eski yolun çıplak mülkiyetinin Hazine'ye ait olduğunu açıklayarak davalının elatmasının önlenmesiyle taşınmazın eski haline getirilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, dava konusu taşınmazın uzun süreden beri kullanılmadığını ve yol vasfını kaybettiğini, kendisinin taşınmaza zeytin ağaçları ve meyve ağaçları dikmek suretiyle taşınmazı imar ve ihya ettiğini, Hazine'ye ecrimisil ödediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan ilk yargılama sonucunda, 2644 sayılı Tapu Kanunu'nun 21.maddesinde kapanmış yolların köy veya belediye adına tescil edileceğinin düzenlendiği, taşınmazın Taytan Belediyesi adına tescil edilmesinin gerektiği, bu tescilden sonra Belediye'nin davalı aleyhine dava açma hakkının bulunduğu, Belediye adına tescil edilmesi gereken bir taşınmaz hakkında taraf sıfatı bulunmayan Hazine'nin dava açamayacağı gerekçesiyle dava şartı yokluğundan davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemiz'in 11.09.2014 tarihli ve 2013/23452 Esas, 2014/15787 Karar sayılı ilamı ile, dava konusu eski yolun 2644 sayılı Tapu Kanunu'nun 21. maddesi ve 3402 sayılı Yasa'nın 16/A maddesi gereğince Belediye adına tescil edilmediği sürece mülkiyetinin Hazine'ye ait olduğunun kabul edilmesinin gerekeceği, zira TMK'nin 705. maddesi uyarınca mülkiyetin tescille kazanılacağı, terk edilen (eski) karayolunun mülkiyetinin Hazine'ye ait olduğunun kabul edilmesi gerektiğine göre; taşınmazın bulunduğu bu durumu gözetilerek davacı Hazine'nin dava açmakta hukuki yararının bulunduğunun kabul edilerek, tarafların iddia ve savunmaları doğrultusunda talep hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmesinin gerektiği gerekçesi ile karar bozulmuş; Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda hükme esas alınan 13.04.2017 tarihli fen bilirkişisi raporu uyarınca davalının eski İzmir karayolunda yer alan 2.087,89 m2’lik kısma ağaç dikmek suretiyle elattığının sabit olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, yola elatmanın önlenmesi ve eski hale getirme istemlerine ilişkindir.

1.Mahkemece her ne kadar hükme esas alınan bilirkişi raporu uyarınca, davanın kabulü ile davalının eski İzmir karayoluna ağaç dikmek sureti ile gerçekleştirdiği tecavüzünün önlenmesine karar verilmiş ise de,dosya içerisindeki bilgi ve belgeler ile UYAP kayıtlarına göre, dava dışı Taytan Belediye Başkanlığı’nın eldeki dava tarihinden önce 2012 yılında Hazine aleyhine açtığı dava ile, eski İzmir karayolunun Tapu Kanunu'nun 21. maddesi uyarınca adına tescilini istediği, Salihli 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/544 Esas, 2015/6 Karar sayılı ilamı ile yol fazlası olduğu tespit edilen 2.087,89 m2'lik kısmın yeni bir parsel numarası verilirek Belediye adına tesciline karar verildiği, anılan kararın Yargıtay denetiminden geçerek 08.05.2018 tarihinde kesinleştiği, temyize konu dosyada aldırılan bilirkişi raporunda dava konusu ile yer ile Salihli 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/544 Esas, 2015/6 Karar sayılı ilamına konu yerin aynı yerler olduğunun bildirildiği anlaşılmıştır.

Bu durumda Mahkemece, davacı sıfatıyla yeni malik Tatyan Belediyesine davayı takip edip etmeyeceği konusunda bildirim yapılması gerektiği düşünülmeden işin esasına girilerek yazılı şekilde kabul kararı verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2.Bozma neden ve şekline göre davalının esasa ilişkin sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir,

SONUÇ; Davalının temyiz itirazları yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 17.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.