erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2021/11885
Karar No: 2024/5090
Karar Tarihi: 06.05.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/11885 E.  ,  2024/5090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/101 E., 2019/178 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz sebepleri; sanığın atılı suçu işlediğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ve re'sen tespit edilecek nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, davanın reddi yerine beraat kararı verilmesinin, aksi kanaate göre ise sanığın evinin önünde ele geçen emval ile köklerin uyuşması nedeniyle mahkûmiyeti gerektiğinin gözetilmemesine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Orman muhafaza memurları tarafından yapılan kontrolde motorlu testereyle kesilip tomruk haline getirilmiş emvallerin görülmesi üzerine faili meçhul suç tutanağı düzenlenmiştir.

Aynı gün ... hakkında düzenlenen suç tutanağında bu şahsın ağaçları ...'ten temin ettiğini beyan etmesi üzerine ... ve ... hakkında ayrı soruşturma yürütülerek ağaç kesme suçundan yargılama yapıldığı anlaşılmıştır.

Sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'na (6831 sayılı Kanun) muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmalarında, ağaç kesmediğini beyan ederek suçlamayı kabul etmemiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu orman bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda yapacak nitelikte ağaçların motorlu testereyle kesildiği tespit edilmiştir.

Oluş, suç tutanakları, bilirkişi raporları ve bozma ilamında belirtilediği üzere, sanık hakkında orman idaresi tarafından 03.05.2013 tarihli 0119/10 numaralı olarak düzenlenen suç tutanağı ile Zara Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/168 Esas ve 2015/42 Karar sayılı 29.01.2015 tarihli kararıyla 6831 sayılı Kanun'un 91/1 inci maddesi gereğince mahkûmiyet kararı verildiği ve bu kararın UYAP sisteminden yapılan araştırmada Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 2017/1679 Esas sayılı, 20.11.2018 tarihli ilâmıyla yerel mahkeme kararının düzeltilerek onandığının tespit edildiği, mahkemece bu mahkûmiyet kararı verilen tutanak içeriği ile iddianame anlatımından temyize konu mahkeme dosyası ile aynı eyleme ilişkin olduğunun kabul edildiği anlaşılması karşısında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/7. maddesi gereği mükerrer açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de,

Suça konu emvalin müsaderesi hususunda karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle o yer Cumhuriyet savcısı ile katılan vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

06.05.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2011/9869
Karar No: 2012/21151
Karar Tarihi: 20.06.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/9869 E.  ,  2012/21151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza iskele, depo, su sporları ünitesi, bar, beton zemin, yürüyüş yerleri, kameriye, yeşil alan, şemsiye ve şezlong alanı yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından, tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek gerektiğinde refakate inşaat mühendisi bilirkişide alınarak keşif yapılıp taşınmazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar Kanunu ve mevzuatı içinde kalıp kalmadığı belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanunu'na göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve binanın yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre gerekirse Göynük Belediye Başkan- lığının da müşteki sıfatıyla davadan haberdar edilerek TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5230 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 20.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/13097
Karar No: 2012/15455
Karar Tarihi: 26.11.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/13097 E.  ,  2012/15455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması ve tahliye

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira farkı, kira alacağı ile tahliye için yapılan icra takibine vaki itirazın kaldırılması takibin devamı ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne 7.150-TL kira farkı, 4.800-TL asıl kira alacağı ve 559,90-TL işlemiş faiz üzerinden itirazın kaldırılmasına, takibin devamına, fazlaya ilişkin istemin reddine, % 40 icra tazminatının davalıdan tahsiline ve kiralananın tahliyesine karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-)Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-)Davalı borçlu vekilinin tahliye yönünden temyiz itirazının incelenmesinde; davacı alacaklı 02.05.2011 tarihinde başlatmış olduğu icra takibinde 10.08.2007 başlangıç tarihli ve 1 yıl süreli kira sözleşmesine dayanmış olup, kira sözleşmesinde aylık kira parasının 1.100-TL olduğu ve her ayın 20.günü peşin olarak banka hesabına ödeneceğini, her kira yılının sonunda kira artışının İstanbul Ticaret Odasının açıkladığı yıllık Tüfe oranları ile arttırılacağının kararlaştırıldığını bildirmiştir.Davalı borçlu ise kiralananı 11.04.2011 tarihinde tahliye ettiğini bildirmiştir. Kira sözleşmesi konusunda ve kiralananın 11.04.2011 tarihinde tahliye edildiğine ilişkin taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı alacaklı icra takibini 02.05.2011 tarihinde başlatılmış, davayı ise 15.06.2011 tarihinde açmıştır. Takip yapılmadan ve dava açılmadan önce kiralanan tahliye edildiğine göre, tahliye kararı verilecek bir husus kalmamıştır. Mahkemece tahliye isteminin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde takip ve davadan önce tahliye edilen kiralanan hakkında tahliye kararı verilmiş olması doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda 1 nolu bentte yazılı nedenlerle karanın alacağa yönelik kısmının ONANMASINA, 2 nolu bentte yazılı nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın tahliye yönünden BOZULMASINA ve onanan kısım için temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 26.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/17928
Karar No: 2022/503
Karar Tarihi: 12.01.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/17928 E.  ,  2022/503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin sadece sanık ... lehine olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasındaki hak yoksunluklarının uygulanması hususunda bir karar verilmemiş ise de, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15/04/2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanık ...’in aşamalardaki savunmalarında atılı suçu kabul etmeyip, ikametinin bahçesinde bulunan odunlarla ilgili olarak, olay günü tanık ...’ın kullanımındaki arazide ağaçların kesildiğini, bir kısım odunların arazide bırakıldığını görmesi üzerine tanık ...’a haber verdiğini, tanık ... ile köy muhtarı tanık ...’ın arazide kalan odunları evine götürüp muhafaza etmesini söylemeleri üzerine odunları saklamak amacıyla ikametine götürdüğünü savunduğu, tanıklar ... ve ...’ın da aşamalardaki ifadelerinde sanık ...’in savunmasını doğruladıklarınınn anlaşılması karşısında, sanık ...’in üzerine atılı suçu işlediğine ilişkin mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve somut delil bulunmadığı gözetilmeden sanık ...’in atılı suçtan beraati yerine yazılı biçimde mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Oluşa ve dosya kapsamına göre sanık ...’un Maliye Hazinesine ait araziden üç adet kızılçam ağacını motorlu testere ile kesmesi ve odunlarını götürmesi şeklinde gerçekleşen eyleminin, TCK’nın 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfının belirlenmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun’un 142/1-a maddesi gereğince uygulama yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

3- Suça konu ağaçların kesildiği yerin orman olmayıp, Maliye Hazinesine ait olduğunun belirlenmesi nedeniyle, sanık ...’a yüklenen suçun niteliği itibariyle suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve bu nedenle de davaya katılma hakkı bulunmayan Antalya Orman Bölge Müdürlüğü’nün gerekçeli karar başlığında taraf sıfatının katılan olarak gösterilmesi ve kararda katılan kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

4- Gerekçeli karar başlığında suç adının “hırsızlık” yerine “Yapacak Nitelikte Emval Veren Ağaç Kesme” olarak yanlış gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 12/01/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/544
Karar No: 2013/20183
Karar Tarihi: 08.07.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/544 E.  ,  2013/20183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Bozma kararından sonra mahkemece usulen duruşma açılarak taraflardan bozma kararına karşı iddia ve savunmaları sorulmadan tensip kararı ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

2- Sanık hakkında Ilıca beldesi ... mevkiinde hazineye ait taşınmaza restaurant, duş ve şezlong alanı yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açıldığı, mahallinde yapılan keşif neticesi aldırılan 31/03/2008 tarihli inşaat bilirkişisi raporunda, restaurant, fırın, wc-deponun sabit ve kalıcı yapı grubunda olduğunun belirtilmiş olması karşısında, söz konusu yapıların yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, imar mevzuatı kapsamında kalıp kalmadığı belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanunu'na göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre gerekirse Belediye Başkanlığı da duruşmadan haberdar edilerek TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik araştırma ile beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 08.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/9778
Karar No: 2010/9434
Karar Tarihi: 25.03.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/9778 E.  ,  2010/9434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK’ nun 145. maddesinde yer alan değer azlığı kavramı daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca ihtiyacı kadar ve değeri az olan malın alınmasını ifade ettiği ve somut olayda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında kullanılan elektriğin değerinin azlığı nedeniyle yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan 5271 sayılı CMK.nun 231/6. maddesinin (a) bendinde yazılı "kasıtlı bir suçtan mahkum olmama" koşulunun bulunmaması nedeniyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA,25.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/1136
Karar No: 2022/5339
Karar Tarihi: 15.11.2022

**6. Hukuk Dairesi         2022/1136 E.  ,  2022/5339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : İnegöl 2. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tic. Mahk. Sıf.)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen kararın temyizen tetkiki alacaklılar ... Orman İşletme Müdürlüğü, ... Bankası A.Ş., T. ... Bankası A.Ş. vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili, müvekkili şirketin konkordato mühleti verilmesi ve gerekli tedbirlerin alınması halinde borçlarını vadeli olarak eşit taksitlerle ödeyebileceğini ileri sürerek konkordatonun tasdikini talep ve dava etmiştir.

İlk derece mahkemesince; iddia, savunma, konkordato komiseri raporları ve tüm dosya kapsamına göre; davacı şirketin konkordato projesinin tasdikine karar verilmiştir. Karara karşı, bir kısım alacaklı vekillerince istinaf kanun yoluna başvurması üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince alacaklı Akyazı Orman İşletme Müdürlüğü ve ... Orman İşletme Müdürlüğü vekilinin istinaf başvurusunun usulden reddine karar verilmiş, ... Bankası AŞ. ve Türkiye ... Bankası AŞ’nin ise sehven yatırılan istinaf harcının iadesine karar verilmiştir.

Kararı, alacaklı ... Orman İşletme Müdürlüğü, ... Bankası AŞ. vekili ve Türkiye ... Bankası AŞ vekili temyiz etmiştir.

1- Talep, İİK 276 ve devamı maddeleri çerçevesinde konkordatonun tasdiki istemine ilişkindir. Mahkemece ... Bankası AŞ ve Türkiye ... Bankası AŞ’nin istinaf dilekçelerinin bulunmaması gerekçesiyle sehven yatırılan istinaf harcının iadesine karar verilmiştir. Halbuki Dairemizce yapılan araştırma sonucunda adı geçen alacaklıların isitinaf dilekçelerinin bir şekilde sehven silindiği UYAP’ta silinmiş evraklar içerisinde yer aldığı görülmüştür. Bu durumda ... Bankası AŞ.ve Türkiye ... Bankası AŞ vekillerinin istinaf taleplerinin incelenmediği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca bu alacaklıların istinaf taleplerinin incelenebilmesi için kararın bozulmasına ve dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

2- Bozma nedenine göre alacaklı ... Orman İşletme Müdürlüğü’nün temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemişir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no.lu bentte açıklanan nedenlerle, temyiz eden alacaklılar ... Bankası AŞ. vekili ve Türkiye ... Bankası AŞ vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi’nin 2021/2141 Esasi 2022/1 Karar sayılı ve 04.01.2022 tarihli kararının BOZULMASINA (2) no.lu bentte açıklanan nedenlerle, bozma sebebine göre alacaklı ... Orman İşletme Müdürlüğü’nün temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, TEB AŞ ve ... Bankası AŞ vekillerinin istinaf incelemesinin yapılması için dosyanın Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesine gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine,

15.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/4510
Karar No: 2008/3279
Karar Tarihi: 16.05.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/4510 E.  ,  2008/3279 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı, davalı ile aralarındaki sözlü mutabakat uyarınca davalının Ankara Atatürk Kültür Merkezi Fuar Alanına fuar için çadır kurmayı üstlendiğini, kendisine ön ödeme olarak 45.731,20 YTL ödendiğini, ancak davalının edimini yerine getirmediğini ileri sürerek verilen paranın iadesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevabında; çadırı kurmak için Ankara’ya geldiklerini, ancak davacının çadır kurma işinden vazgeçtiğini bildirmesi üzerine işin yapılamadığını, yapılan ödemenin de harcamaları karşılamadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalının edimini yerine getirdiği, davacının çadır kurulacak fuar alanını değiştirmesi yüzünden çadırın kurulamadığı görüşüyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında fuara çadır kurulması konusunda sözlü bir anlaşmanın yapıldığı ve davada talep edilen miktarın davalıya ödendiği uyuşmazlık konusu değildir. İhtilâfın BK’nın 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesi kapsamında değerlendirilmesi gerekmektedir. Eser sözleşmesinde yüklenicinin edimi eseri anlaşmasına ve teknik özellikleriyle amacına uygun biçimde yapıp iş sahibine teslim etmek, iş sahibinin ödevi ise kararlaştırılan eserin bedelini yükleniciye ödemektir. Dava konusu olayda eserin iş sahibi davacıya teslim edilemediği, çadırın kurulmadığı ihtilâfsızdır. Eseri teslimle yükümlü olan davalı eserin iş sahibinin kusuru nedeniyle teslim edilemediğini, yani iş sahibinin eseri teslim almaktan imtina ederek temerrüde düştüğünü ispatla yükümlüdür. Belli edilen zamanda çadırı kurmak için Ankara’ya geldiğini ancak eseri yaptırılmadığını ileri süren davalı bu konuda davacıyı uyardığını, temerrüde düşürdüğünü kanıtlamak izin otel kayıtlarına dayanmıştır. Bunun dışında iş sahibine gönderilen bir ihtarname vb. belge bulunmamaktadır. Sadece otel kayıtlarıyla iş sahibinin eseri teslim almaktan imtina ettiği kanıtlanmış sayılamaz.

./..

s.2

15.H.D.

2007/4510

2008/3279

Bu durumda mahkemece, davacının işine yarar bir imalât yapıldığı da kanıtlanamadığından davanın kabulüne karar verilmesi gerekir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan sebeplerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 16.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/13885
Karar No: 2012/1149
Karar Tarihi: 09.02.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/13885 E.  ,  2012/1149 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan sanık ...'ın bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair İskenderun 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 06.03.2009 gün ve 2008/291 Esas, 2009/368 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa isnat edilen reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunun 765 sayılı TCK.nın 416/son maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, dosya kapsamından sanığın teselsül eden eyleminin Nisan 2002'de son bulduğu gözetilerek bu tarih ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükmün 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden, sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE, 09.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Esas No: 2013/24776
Karar No: 2014/21450
Karar Tarihi: 31.10.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/24776 E.  ,  2014/21450 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2012/233279

Mahkemesi : Seferihisar Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 13/07/2012

Numarası : 2011/210-2012/388

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan vekilinin, sanık hakkında temyiz isteminde bulunduktan sonra dosyaya ibraz ettiği 09/08/2012 havale tarihli dilekçe ile temyizden vazgeçtiklerini bildirmesi karşısında, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz istemine hasren yapılan incelemede;

İzmir I Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 20/03/1997 tarih ve 6736 sayılı kararı ile 1. derece doğal ve 1. derece arkeolojik sit alanı olarak tescilli T.. Antik kenti sınırları içerisinde yer alan 87 ada 31 parsel numaralı araziye, 1-2 yaşlarında zeytin fidanları dikildiği ve arazinin etrafının tel örgü ile çevrildiği iddiasıyla sanık hakkında dava açıldığı, arkeolog ve inşaat mühendisi bilirkişilerin ortaklaşa düzenledikleri raporda, arazi üzerinde 20 yıl önce yapıldığı anlaşılan tek katlı bir kulübenin bulunduğu, arazinin tel örgü ile çevrilip, etrafının yüzeysel betonlanmış olduğu, 1-2 yaşlarında, boyları yaklaşık 1 metre olan zeytin ağaçlarının dikildiği ve dikim nedeniyle fiziki müdahalenin gerçekleşmiş olduğunun tespit edildiği, sanığın 24/03/2011 tarihli kolluk beyanında, söz konusu zeytin ağaçlarının babası tarafından dikildiğini, tel örgünün de babası tarafından çevrildiğini, 08/02/2012 tarihli duruşmada ise, ağaçları kendisinin dikmediğini, kimin diktiğini de bilmediğini, aynı yer ile ilgili olarak amcası T.. T.. hakkında daha önce açılmış bir dava bulunduğunu beyan ettiği, kolluk tarafından hazırlanan 22/03/2012 tarihli tutanakta, çevreden yapılan araştırmada, bu yer ile sanık N.. T..'ın amcası olan T.. T.. ve kardeşi olan Sığacık muhtarı A.. T.'ın ilgilendikleri, 2011 yılı mart ayında orman idaresi ile olan davayı kaybettiklerinden yerin orman vasfı ile Maliye'ye geçtiği, arazi üzerinde bulunan zeytin ağaçlarının bu şahıslara ait olduğu bilgisinin edinildiği anlaşılmakla, mahkemece, suça konu müdahalelerin kim ya da kimler tarafından yapıldığının her türlü şüpheden uzak şekilde tespit edilmesi açısından, tutanakta adları geçen T.. T.. ve A.. T..'ın tanık olarak beyanları alınarak, T.. T.. hakkında aynı yerde, aynı eylemlere ilişkin olarak açılmış bir davanın bulunup bulunmadığı araştırılıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeksizin, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 31/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.