erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/20001
Karar No: 2014/7540
Karar Tarihi: 19.03.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/20001 E.  ,  2014/7540 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/161711

MAHKEMESİ : Bandırma 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/03/2012

NUMARASI : 2011/612 (E) ve 2012/238 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde gece vaktinin saat 05:10'da bitmesine, hırsızlık suçunun saat 06:25-06:30 sıralarında işlenmesine göre, suçun gündüz vakti işlendiğinin kabulünde isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- İddia ve savunma içeriğıine göre hırsızlık suçunun tamamlandığı gözetilmeden suça sürüklenen çocuk hakkında TCK.nun 35. maddesi uygulanması,

2- TCK.nun 50/3. maddesinde daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olmak koşuluyla, suç tarihinde onsekiz yaşını doldurmayan çocukların mahkum edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezasının aynı maddeninin birinci fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrileceği belirtilmiş, aynı Kanunun 49. maddesinde hükmedilen bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, kısa süreli hapis cezası olarak tanımlanmıştır. Belirtilen yasal düzenlemelere göre, suça sürüklenen çocuğa hırsızlık suçundan verilen 6 ay 20 günlük hapis cezası, TCK.nun 50/1. maddesinin uygulanmasına engel oluşturmadığı gözetilmeden, “hürriyeti bağlayıcı cezanın miktarına göre yasal koşulları oluşmadığından” biçimindeki gerekçeyle TCK.nun 50/1. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca yeni hüküm kurulurken bozma öncesi hükmolunan yaptırımın (cezanın) ve sonuçlarının ağırlaştırılamayacağı kuralının gözetilmesine, 19/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/7620
Karar No: 2018/585
Karar Tarihi: 23.01.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/7620 E.  ,  2018/585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Sanığın üzerine atılı bulunan İİK'nın 331. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun; "Haciz yolu ile takip talebinden sonra veya bu talepten önceki iki yıl içinde borçlu; alacaklısını zarara sokmak maksadıyla,

“1-)Mallarını veya bunlardan bir kısmını mülkünden çıkararak,

2-)Telef ederek

3-)Kıymetten düşürerek,

4-)Hakiki surette yahut gizleyerek muvazaa yoluyla başkasının uhdesine geçirerek,

5-) Asıl olmayan borçlar ikrar ederek;

mevcudunu suni surette eksiltirse” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının, borçlu aleyhine aciz belgesi aldığını veya alacağını alamadığını ispat ettiği takdirde) gerçekleşmesi halinde oluşacağının yerleşik uygulamalarda benimsenmiş olması karşısında, somut olayımızda; şikayete konu taşınmaz satışına dair tasarrufun iptaline ilişkin Aydın 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/377 esas ve 2014/672 karar sayılı dava dosyasının kesinleşmesi beklenerek, sonucuna göre hukuki durumun takdir edilmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 23/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/3974
Karar No: 2017/8586
Karar Tarihi: 30.10.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/3974 E.  ,  2017/8586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde, davacının ... mahallesi, ... Sokak No:8/1 .../ ... adresindeki taşınmazın sahibi olduğunu, binadaki pis su sızıntısı nedeni ile dairesinde önemli hasarların meydana geldiğini, sorunun kat maliklerince ve apartman yöneticiliğince giderilememesi üzerine ... 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2011/311 D.iş dosyası ile yaptırılan tespit sonucu dairede meydana gelen hasarın tespit ettirildiğini, 22/05/2012 tarihli ihtarname ile durumun apartman yönetimine bildirildiğini, ancak yönetimce yapılmayınca dairesinde meydana gelen hasar ve sorunu hallettiğini, bedelinin davacı tarafından ödendiğini, bedelin tahsili amacıyla ... 3. İcra Müdürlüğünün 2013/955 E. sayılı dosyası ile icra takibi yapıldığını, arsa payları oranında yapılan masrafların ödenmesi gerektiğini belirterek itirazın iptali istenilmiştir.

Mahkemece davalılar ..., ..., ... ..., ... Merlecekler hakkında açılan davanın reddine, davanın kısmen kabulüne, ... 3. İcra Müdürlüğünün 2013/955 E. sayılı takip dosyasına yapılan itirazın iptaline, takibin 2.765,80.-TL asıl alacağın 30/03/2015 tarihli bilirkişi raporunda belirtilen kat maliklerinin arsa payı oranında hisselerine düşecek alacak bedeli üzerinden davalılardan tahsiline, fazlaya dair talebin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre,mahkemece yazılı olduğu şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 30/10/2017 günü oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2022/14220
Karar No: 2024/6692
Karar Tarihi: 29.04.2024

**2. Ceza Dairesi         2022/14220 E.  ,  2024/6692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

EK KARAR: Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Reddin onanması

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Mahkemesinin 20.04.2021 tarihli, hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından hükmedilen temyiz isteminin reddine dair ek kararını temyiz ettiği belirlenerek yapılan ön incelemede;

Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 20.04.2021 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Diyarbakır 14. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/27320
Karar No: 2014/33943
Karar Tarihi: 01.12.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/27320 E.  ,  2014/33943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 29/05/2013

NUMARASI : 2012/522-2013/217

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya içeriğinde bir sureti bulunan Türkiye İş Kurumu Bursa Müdürlüğünün 05.06.2012 tarihli ve 185375 sayılı red kararıyla ilgili işlem dosyasının ve eklerinin (davacının başvuru dilekçesiyle birlikte), davalı kurumdan celp edilerek dosyaya eklendikten sonra gönderilmesi için, dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.12.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/12171
Karar No: 2014/20365
Karar Tarihi: 24.12.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/12171 E.  ,  2014/20365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03/04/2014 tarih ve 2012/16-2014/73 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı Banka vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı Banka nezdinde mevduat hesabı bulunduğunu, gerçekte 89,20 TL olan ve beyan yükümlülüğü gerektirmeyen mevduat faiz gelirinin, davalı banka tarafından sehven 89.202.346,53 TL olarak ilgili vergi dairesine bildirilmesi sonucu, müvekkili aleyhine vergi cezası ve vergi borcu tahakkuk ettirildiğini, bu hatalı bildirim nedeni ile müvekkilinin borcun tahakkuk ettiği tarih ile düzeltmenin yapıldığının müvekkiline bildirildiği tarihler arasında kamu ihale mevzuatı gereği vergi borcu olmadığına ilişkin belge ibraz edilemediğinden hiçbir kamu ihalesine katılamadığını, bankalardan kredi alamadığını, ticari itibarının zedelendiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin haklarının saklı kalmak kaydı ile 5.000,00 TL maddi 10.000,00 TL manevi tazminatın ticari reeskont faizi ile tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davalı şirket tarafından yapılan ve davalı Banka tarafından vergi dairesine gönderilen düzeltme yazısı içeriği ile de kabul edilen hatalı bildirim sebebi ile, davacının kamu ihalelerine katılamamasından kaynaklanan muhtemel zararının 1.440,63 TL olduğu, fazlaya ilişkin maddi istemin ispatlanamadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, 1.440,63 TL maddi tazminat ile 5.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalı taraftan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı davalı Banka vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı Banka vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı Banka vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınmadığı anlaşılan 439,00 temyiz başvuru harcı ile 25,20 temyiz ilam harcının davalı Banka'dan alınmasına, 24.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/2981
Karar No: 2019/15007
Karar Tarihi: 08.10.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/2981 E.  ,  2019/15007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Sanıklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelemesinde;

Gerekçeli karar başlığı ve hüküm fıkrasında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçuna ilişkin kısımlarda atılı suçun sehven konut dokunulmazlığının ihlali suçu olarak belirtilmesi ve uygulama maddesinin TCK’nın 116/2. maddesi yerine 116/1. maddesi olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiş; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II-Sanıklar hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelemesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Müşteki ...’in aşamalardaki beyanlarına göre okul kantininden 50-100 TL civarında bozuk paranın çalındığı, soruşturma aşamasında ifadesi alınan okul müdür yardımcısı ...’nın beyanına göre okulun kırılan camı nedeniyle 70 TL zarar oluştuğu, okul müdürlüğü tarafından mahkemeye sunulan müzekkere cevabında okul camının kilidine verilen hasarın onarıldığı ve müşteki ...’in beyanı dışında okulda başka bir zarar oluşmadığının belirtildiği, sanık ...’ın 28.11.2013 tarihli savunmasında diğer sanıkla birlikte zararı karşılamak istediklerini ancak zararın ne kadar olduğunu bilmediklerinden zararı karşılayamadıklarını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; sanıklara tazmin edilecek zarar ve makul bir süre bildirilip bir ödeme yeri gösterilerek sonucuna göre sanıklar hakkında TCK'nın 168/2. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma olanağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanıkların olay günü Şehit ......’nun kantininden 50-100 TL civarında bozuk parayı çalması şeklinde gerçekleşen eylemi nedeniyle sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 08/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/6425
Karar No: 2013/5853
Karar Tarihi: 11.03.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/6425 E.  ,  2013/5853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

KARAR

Dava, abonenin elektrik faturasına yansıtılan kaçak kayıp bedeli ile ilgili olarak Tüketici sorunları Hakem Heyitince verilen karara itirazı ilişkindir.

9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.01.2013 günlü ve 2013/1 sayılı kararı uyarınca işbu davada temyizen incelenme görevi 1.2.2013 tarihinden itibaren Yargıtay 3.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 3.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 11.3.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/808
Karar No: 2022/15903
Karar Tarihi: 23.06.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/808 E.  ,  2022/15903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddine

K A R A R

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle; temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi ve kararın niteliğine göre dosya görüşüldü:

Anayasanın 40/2, 5271 sayılı CMK 'nın 34/2 ve 232/6. maddeleri gereğince, kararlar ve hükümlere karşı başvurulabilecek yasa yolları, süreleri, sürelerin ne zaman başlayacağı, başvuru mercii, şekli ve sonuçlarının kuşkuya yer vermeyecek şekilde ilgililere açıkça bildirilmesinin gerekmesi, anılan Kanun'un 294/1. maddesinde '' Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.'' şeklinde, 295/1. maddesinde ise ''Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' içiminde düzenlemeler bulunması, Bölge Adliye Mahkemesince kararın son bölümünde, temyiz başvurunda hükmün neden dolayı bozulmasının istendiğine dair temyiz sebebi gösterilmesinin zorunlu olduğuna, gösterilmemesi halinde ise temyiz isteminin reddedileceğine dair bildirimin yer almadığının anlaşılması karşısında; sanık müdafisine, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda yapılacak meşruhatlı tebligatla, tebliğden itibaren yedi günlük süre içerisinde, yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz isteminin reddedileceği hususunda ihtar yapılmasının gerektiği,

Anlaşıldığından, sanık ... müdafisinin temyiz davası istemi hakkında KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA, yukarıda belirtilen şekilde sanık müdafisine tebligat yapılarak, tebliğe ilişkin evrakın dosya içerisine konulması, temyiz nedenlerini içeren ek dilekçe verildiği takdirde ise bu bu hususta ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize yollanılmak üzere, dosyanın incelenmeksizin ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi'ne GERİ GÖNDERİLMESİNE, 23/06/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/9786
Karar No: 2018/3183
Karar Tarihi: 21.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/9786 E.  ,  2018/3183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

25/09/2014 ve 12/08/2014 tarihli zabıta araştırmasına göre şirketin Ticaret Sicil Müdürlüğünde kayıtlı olan adresinde faaliyetine devam ettiğinin tespit edildiğinin bildirilmesi ve İlyasbey Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün 07/11/2014 havale tarihli yazı cevaplarına göre; şikayet tarihi itibariyle ticaretin terk edilmediğinin ve suçun unsurlarının oluşmadığının anlaşılması karşısında sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği halde yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de,

1- 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5358 sayılı Kanun'un 23. maddesi ile 2004 sayılı İİK'nın 352/b maddesinin yürürlükten kaldırılmış olması karşısında, hükmedilen cezanın şartları bulunduğu takdirde seçenek yaptırımlara çevrilmesine ve ertelenmesine bir engel bulunmadığının anlaşılmasına göre, yazılı şekilde, kanun gereği paraya çevirme ve erteleme hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2-Sanık hakkında kasıtlı suçtan mahkumiyetin kanuni sonucu olan 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasında yazılı hak yoksunluğunun uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi

3-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 21/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/4027
Karar No: 2017/4874
Karar Tarihi: 03.10.2017

**20. Ceza Dairesi         2017/4027 E.  ,  2017/4874 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık hakkında 10.11.2011 tarihli ilk ek kararda TCK 191/5. maddesi uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verildiği, mahkeme tarafından bu kararda hüküm ve gerekçede çelişkiye düşüldüğünden bahisle re'sen dosya ele alınıp 27.11.2011 tarihli ikinci bir ek karar verilmiş ise de, bu ikinci ek karar hukuken yok hükmünde olduğu kabul edilerek, 10.11.2011 tarihli ilk ek karara yönelik yapılan incelemede;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20.03.2012 tarihli ve 2011/785 esas, 2012/101 karar sayılı kararında açıklandığı üzere; “kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma” suçundan dolayı, TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararın, sözü edilen fıkraya 6217 sayılı Kanunla eklenen cümlenin yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihinden önce ya da sonra verilip verilmediğine bakılmaksızın, temyiz değil itiraz kanun yoluna tabi olması nedeniyle, itirazlarla ilgili gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE, 03.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.