Esas No: 2013/26625
Karar No: 2016/2449
Karar Tarihi: 08.03.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/26625 E.  ,  2016/2449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin (1), (2), ve (4) numaralı fıkralarıyla ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin verdiği 08.10.2015 tarihli ve E.2014/140, K.2015/85 sayılı kısmi iptal kararının, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiğinden koşulları oluşması halinde infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Somut olayda; sanığın, kızını liseye kayıt ettirmek için ....'tan ...'a gelen mağdura okul müdürünü tanıdığını, müdürle görüşüp kızını kaydettirebileceğini söyleyerek mağduru ...... Lisesi'nin yanına götürdüğü, mağdura okul bahçesinde beklemesini söyleyerek okula girip, beş dakika sonra çıkarak kayıt için okuldan 130,00 TL istediklerini belirttiği ve mağdurdan 150,00 TL aldığı, ayrıca mağdura 19/08/2010 günü tekrar gelmesini söylediği, mağdurun belirlenen tarihte tekrar sanığın yanına gittiği, sanığın, kızını ..... Lisesi'nden .... Lisesi'ne aktardıklarını söyleyerek birlikte ....Lisesi'ne gittikleri, sanığın yine mağdura okul müdürü ile görüşeceğini söyleyerek okulun içine girdiği ve beş dakika sonra çıkarak para istediklerini söylediği, bunun üzerine mağdurun sanığa 100,00 TL daha verdiği, sanığın, 70,00 TL daha getirmesi gerektiğini, okula borç yazdırdığını ve 31/09/2010 günü tekrar gelmesini söylediği, mağdurun yine belirtilen tarihte sanığın yanına gittiği ve sanığa 100,00 TL daha verdiği anlaşılmakla; eylemin dolandırıcılık suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında aşağıdaki bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın atılı suçu işlemediğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde, ayrıca yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınması gereken tam gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye düşülmesi,

2- TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun“ sadece sanığın kendi altsoyu yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılanmayı gerektirmeyen bu hususta, aynı kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "120 gün", “150 gün”, “75 gün” ve “1.500 TL" adli para cezası terimlerinin tamamen çıkarılarak, yerlerine sırasıyla "5 gün", “6 gün”, “3 gün” ve "60 TL" adli para cezası ibarelerinin eklenmesi ve hüküm fıkrasında yer alan; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılıp yerine, “TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08/03/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.