erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/38200
Karar No: 2017/16608
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/38200 E.  ,  2017/16608 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2014/9932
Karar No: 2014/12852
Karar Tarihi: 16.04.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/9932 E.  ,  2014/12852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, sınıf ve ünvanının (kadrosunun) düşürülmesi nedeniyle oluşan temel ücretindeki kaybı ile bu ücret kaybı sebebiyle teselsül etmiş başkaca hak kayıplarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, iki tarafın yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, iki tarafın aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davacıya yükletilmesine, 16.04.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/5283
Karar No: 2012/45155
Karar Tarihi: 06.11.2012

**2. Ceza Dairesi         2011/5283 E.  ,  2012/45155 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2009/139369

MAHKEMESİ : Afyonkarahisar 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/02/2009

NUMARASI : 2008/982 (E) ve 2009/195 (K)

SUÇLAR : Hakaret ve kasten yaralama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında müşteki Hanife'ye yönelik hakaret suçundan açılan kamu davasında hüküm kurulmamış ise de zamanaşımı süresi içerisinde mahkemesinden karar alınması mümkün görülmüştür,

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanığın aşamalardaki müşteki Mehmet'e yönelik hakaret suçunu işlemediğine dair savunmaları ve sanığın bu savunmalarının olayın tek görgü tanığı F.. A.. tarafından doğrulanması karşısında, müştekilerin soyut iddiasından başka sanığın atılı suçtan cezalandırılmasına yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilmeden, hakaret suçundan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Sanığın adli sicil kaydındaki İnegöl Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2001/426-677 E-K sayılı 4616 sayılı Yasa uyarınca verilen davanın kesin hükme bağlanmasının ertelenmesine ilişkin kararının 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına engel olmadığı gözetilmeden ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/ 11-250 2009/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararın mahkemece yapılacak basit bir araştırma sonucu belirlenen maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı, müştekinin dosyada maddi bir tazminat talebi bulunmadığı gibi, dosya içindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde, sanığa yüklenen hakaret ve kasten yaralama suçlarından doğan maddi bir zararının bulunmadığının anlaşılması karşısında, 5271 sayılı CMK.'nın 231.maddesinin 6.fıkrasının (b) bendindeki sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususundaki kanaat ile hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerekirken “müştekinin zararı karşılanmadığından ve sanığın daha öncesinde kasıtlı bir suçtan mahkumiyetinin olması.....” şeklindeki yetersiz ve yasal olmayan gerekçe ile sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 06.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/2083
Karar No: 2012/2651
Karar Tarihi: 06.03.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/2083 E.  ,  2012/2651 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanık ..., reşit olmayan mağdure ile rızası ile cinsi münasebette bulunma suçundan sanık ...’ın yapılan yargılamaları sonunda; sanık ...’ın reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan davanın şikâyet yokluğundan düşürülmesine, sanık ...’ın reşit olmayan mağdure ile rızası ile cinsi münasebette bulunma suçundan mahkûmiyetine dair Bolu Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 30.03.2006 gün ve 2006/4 Esas, 2006/91 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ... müdafii ve katılanlar vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak reşit olmayan mağdure ile rızası ile cinsi münasebette bulunma suçunun kanunda öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla 765 sayılı TCK.nın 102/4. maddesine göre 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi olduğu, sanık ... yönünden mahkûmiyet kararı tarihi olan 30.03.2006 ile, sanık ... bakımından ise sanığın mahkûmiyetine karar verilen ilk hüküm tarihi ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükümlerin 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 06.03.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/14420
Karar No: 2018/3652
Karar Tarihi: 14.03.2018

**13. Ceza Dairesi         2016/14420 E.  ,  2018/3652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : TCK.nın 54/1.maddesi gereğince emanetin 2008/109 sırasında kayıtlı eşyaların müsaderesine

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında 2008/109 sıra nolu adli emanetteki eşyaların müsaderesine yönelik olarak kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;

Sanık hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarına ilişkin 13. Ceza Dairesinin 30/04/2014 gün 2012/765 Esas-2014/8636 Karar sayılı düzeltilerek onanmasına karar verdiği ilamından sonra mahkemesince 02/06/2014 tarihli 2008/115 Esas 2008/497 Karar sayılı ek karar ile suçun işlenmesi sırsında kullanılan, adli emanetin 2008/109 sırasında kayıtlı olan, 1 adet 7.65 mm çapında, VOLTRAN Fırat Compact Mod.92 Cal 9 mm P.A.MAGNUM ibareli ......seri nolu kuru sıkı tabancanın, bu tabancaya ait 1 adet şarjörün, 7 adet aynı çapta kuru sıkı tabanca fişeğinin, 1 adet ağaç saplı ekmek bıçağının, 1 adet el fenerinin ve 16 adet 12'li tabir edilen av tüfeği fişeğinin, TCK'nın 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verildiği anlaşılmakla yapılan incelemede;

İstinaf mahkemelerinin faaliyete geçmesinden önce (20.07.2016) müstakil olarak verilen müsadere kararları yönünden 04.06.1936 gün 12-14 sayılı Yargıtay İçtihadı birleştirme kararı uyarınca karar tarihindeki miktara ve 5219 sayılı kanun ile değişik 1086 sayılı HMUK'un 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırına göre kararın kesin olup olmayacağı belirleneceğinden, 2008/109 adli emanet sıra nosundaki 1 adet 7.65 mm çapında, VOLTRAN Fırat Compact Mod.92 Cal 9 mm P.A.MAGNUM ibareli FC 380997seri nolu kuru sıkı tabancanın, bu tabancaya ait 1 adet şarjörün, 7 adet aynı çapta kuru sıkı tabanca fişeğinin, 1 adet ağaç saplı ekmek bıçağının, 1 adet el fenerinin ve 16 adet 12'li tabir edilen av tüfeği fişeğinin, müsaderesiyle ilgili verilen 02/06/2014 tarihli 2008/115 Esas 2008/497 Karar sayılı ek kararında bıçağın ve el fenerinin değeri de gözetilerek kesin olduğunun anlaşılması karşısında; sanığın 08/06/2014 tarihli temyiz isteminin REDDİNE, 14/03/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2020/2010
Karar No: 2021/463
Karar Tarihi: 20.01.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/2010 E.  ,  2021/463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme, defter ve belge gizleme

HÜKÜM : Düşme, Mahkumiyet

I- Defter ve belgeleri gizleme suçundan verilen mahkumiyet kararı ile 2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen düşme kararına karşı katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Defter ve belgeleri gizleme suçu yönünden; yargılama sürecindeki işlemlerin hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler ile delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, vicdanî kanının deliller ve dosyadaki bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, fiile uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlenip uygulandığı, kurulan hükümde bir aykırılık bulunmadığı anlaşılmış; 2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunda ise; suçun Kanun'daki cezasının türü ve üst sınırı itibarıyla tabi olduğu 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden, kamu davasının düşürülmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

II- 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen düşme hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesine gelince;

Sanığa yüklenen “2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçuna ilişkin dava zamanaşımı süresinin en aleyhe kabulle 31/10/2007 karşısında, hüküm tarihi itibarıyla dolmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde düşme hükmü verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedeleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak sanığa yüklenen suçun cezasının miktarı ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiğinden ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 1412 sayılı CMUK’nin 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE,

20/01/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2019/3901
Karar No: 2019/5514
Karar Tarihi: 15.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/3901 E.  ,  2019/5514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I) Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan verilen hükümlerin temyiz incelemesinde;

Doğrudan tayin edilen adli para cezalarının miktarları itibarıyla hüküm tarihinde yürürlükte bulunan ve 14.04.2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a 6217 sayılı Yasa ile eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi olanaklı bulunmadığından, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafilerinin temyiz istemlerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak ayrı ayrı REDDİNE,

II) Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafilerinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usûl ve kanuna uygun bulunan hükümlerin, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 15.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/26040
Karar No: 2019/709
Karar Tarihi: 21.01.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/26040 E.  ,  2019/709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de alınan rapor, hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1- Dava konusu 107 ada 158 parsel sayılı taşınmaz, ... ...... Başkanlığının 05/10/2015 ve 23/10/2015 tarihli yazılarına göre 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içerisinde olup, arsa niteliğindedir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise taşınmaza arazi niteliği ile değer biçildiğinden, alınan rapor geçersizdir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer ...... satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili ...... Başkanlığı ve ...... Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi doğru olmadığı gibi;

2-7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedelde artış olması halinde bu kısım için; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA,

peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının ......ye irad kaydedilmesine, 21/01/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/12524
Karar No: 2024/4716
Karar Tarihi: 21.03.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/12524 E.  ,  2024/4716 K.**

**"İçtihat Metni"**

SAYISI : 2015/806 E., 2016/311 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

EK KARAR : Eski hâle getirme ve temyiz talebinin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç adının iş yeri dokunulmazlığının ihlâli yerine "nitelikli olarak konut dokunulmazlığını ihlal etme" olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Hükümlerin açıklandığı tarihte Manisa T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olarak bulunan sanığa tefhim edilen kararda 5271 sayılı CMK'nın 263'üncü maddesine göre “bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi nedeniyle” karar tefhimi işleminin usûlsüz olduğu anlaşılmış ise de, UYAP'ta yapılan incelemede sanığın, 27.12.2016 tarihli (uzlaşma talep ettiği) dilekçesinden karardan haberdar olduğunun anlaşıldığı, ancak yasal süresi zarfında sanığın temyiz talebinde bulunmadığı, 21.11.2022 tarihli dilekçesi ile eski hâle getirme ve temyiz talebinde bulunduğu, bu talep üzerine Mahkemenin 19.12.2022 tarihli ek kararı ile sanığın eski hâle getirme ve temyiz talebinin reddine karar verildiği, bu ek kararın sanığa tebliği üzerine sanığın anılan ek kararı temyizi akabinde, bu istem itiraz olarak değerlendirilip kanun yolunda yanılınarak Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin 13.02.2023 tarihli ve 2023/257 D.İş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verildiği anlaşılmakla, eski hale getirme isteği hakkında karar verme yetkisinin 5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtayın ilgili dairesine ait olduğu, bu sebeple Akhisar 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.12.2022 tarihli eski hâle getirme ve temyiz isteminin reddine dair ek kararı ile bu ek karara yönelik Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin 13.02.2023 tarihli ve 2023/257 D.İş sayılı kararının hukuki değerden yoksun olması nedeniyle yok hükmünde oldukları belirlenerek yapılan incelemede;

Yüzüne karşı verilen ancak usûlsüz olarak tefhim edilen hükümleri sanığın, 27.12.2016 tarihinde öğrendiği, fakat 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 21.11.2022 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, sanığın süresinde olmayan eski hâle getirme ve temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 21.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/5523
Karar No: 2021/3526
Karar Tarihi: 24.03.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/5523 E.  ,  2021/3526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanıklara atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nin 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, REDDİNE, 24/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/1125
Karar No: 2012/117
Karar Tarihi: 10.01.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/1125 E.  ,  2012/117 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve ... olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanıklar ..., ... ve ...’ın yapılan yargılamaları sonunda; ... olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan mahkûmiyetlerine diğer suçtan beraatlerine dair Bakırköy 8. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 05.05.2006 gün 2005/256 Esas, ve 2006/487 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Sanıklar hakkında ... olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan kurulan beraat hükmünün temyiz edilmediği halde, tebliğnamenin suç kısmında sehven belirtildiği anlaşılmakla gereği düşünüldü:

Sanıklara isnat edilen ... olmayan mağdure ile razıyla cinsi münasebette bulunma suçunun kanun maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla, 765 sayılı TCK.nın 102/4. maddesinde belirlenen 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi olduğu, 05.05.2006 günlü mahkûmiyet hükmü ile inceleme tarihi arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2. ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanıklar hakkında açılan kamu davalarının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 10.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/4216
Karar No: 2019/5519
Karar Tarihi: 15.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/4216 E.  ,  2019/5519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.600 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ...'in temyiz talebinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ...'in temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usûl ve kanuna uygun bulunan hükümlerin, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 15.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.