erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2025/2345
Karar No: 2025/3636
Karar Tarihi: 14.04.2025

**2. Hukuk Dairesi         2025/2345 E.  ,  2025/3636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1688 E., 2024/3277 K.

DAVA TÜRÜ : Boşanma

İLK DERECE MAHKEMESİ: Konya 7. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/1167 E., 2023/723 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı olarak açılan boşanma davalarının yargılaması sonunda, İlk Derece Mahkemesi tarafından erkeğin davasının reddine, kadının davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın davacı-davalı erkek tarafından, 05.06.2023 tarihinde boşanmanın fer'îleri yönünden istinaf edilmiş; böylelikle boşanma hükmü kesinleşmiş ve evlilik boşanmayla sona ermiştir.

Davacı-davalı erkek, boşanma hükmünün kesinleşmesinden sonra (24.12.2023 tarihinde) ölmüştür.

Bölge Adliye Mahkemesinin 31.12.2024 tarihli kararı ile erkeğin fer'îlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-davacı kadın tarafından temyiz edilmekle kesinlik, süre temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun yargılama sistemine göre İlk Derece Mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı önce istinaf kanun yoluna başvurulmaktadır. İstinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun usulden ya da esastan reddine karar verilebilir veya İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulabilir. Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yeni hüküm kurulması hâlinde, aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır. Başka bir deyişle, istinaf başvurusunun reddi hâlinde Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup bu hâlde İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davacı-davalı tarafça istinaf kanun yoluna başvurulmuş ve istinaf başvurusu esastan reddedilmiştir. Hâl böyle iken, İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen davalı-davacı kadının erkeğin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz hakkı bulunmamaktadır. Açıklanan nedenlerle, davalı-davacı kadının temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı-davacı kadının temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Temyiz peşin harcının istek halinde yatırana iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/19050
Karar No: 2011/2227
Karar Tarihi: 14.02.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/19050 E.  ,  2011/2227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazların ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi olduklarının ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulması 15.03.2010 tarihli geri çevirme kararı ile istendiği ve emsal taşınmaz konusunda gereği yerine getirildiği halde, dava konusu taşınmaz ile ilgili olarak cevap verilmediği,

2-Değerlendirme tarihi olan 2006 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden sorulması 15.03.2010 tarihli geri çevirme kararı ile istendiği ve sorulan hususun, taşınmazların vergi kayıtları olmayıp, bulundukları cadde veya sokağa Belediyece takdir edilen asgari vergi değeri olduğu halde, Belediyece verilen cevapta, taşınmazların kayıtlarının olmadığı gerekçesi ile bildirilmediği,

Böylelikle, geri çevirme gerekleri tam olarak yerine getirilmediğinden, yukarıdaki esasların yerine getirilerek alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın, mahkemesine 2.KEZ GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/10994
Karar No: 2021/22397
Karar Tarihi: 23.12.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/10994 E.  ,  2021/22397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I)Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan beraat hükmünün temyiz incelemesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle beraat hükmünün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

II)Sanık ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan beraat hükümlerinin temyiz incelemesinde;

Müştekinin sanık ... ile olaydan bir süre sonra tesadüfen karşılaşarak sanığı tanıması, ...in hastaneye gideceği mazeretlerine rağmen telefonundan kendisini aratarak numarasını alması, ardından teşhisi ve sanık ...’in eşi olan sanık ...’u da teşhis etmesi karşısında her iki sanığın atılı suçtan mahkumiyetlerine karar verilmesi yerine, yerinde olmayan gerekçe ile beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, beraat hükümlerinin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 23/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/646
Karar No: 2022/5651
Karar Tarihi: 05.04.2022

**8. Ceza Dairesi         2022/646 E.  ,  2022/5651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

...

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 01.12.2015 tarihli 2014/14-198 Esas 2015/428 Karar, 17.02.2015 tarihli 2014/14-307 Esas 2015/8 Karar sayılı kararları nazara alındığında, onbeş yaşını tamamlamamış olan mağdurenin kendi özgür iradesi ile serbestçe hareket etme hakkı, niteliği itibariyle üzerinde mutlak surette tasarrufta bulunabileceği bir hak olmadığından, bu hakkının ihlaline yönelik olarak sanık tarafından gerçekleştirilen eylemlerle ilgili gösterdiği rıza hukuken geçerli sayılmadığından, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK.nın 109/1, 3-f, 5 maddesinde düzenlenen kişiyi cinsel amaçla hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek sanığın TCK.nın 234/3. maddesi gereğince mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Mağdurun 19.01.2015 tarihinde evini terk ederek sanık ile birlikte kaldığı, mağdurun babasının şikayeti üzerine sanık ve mağdurun 01.02.2015 tarihinde birlikte kaldıkları evde yakalandıkları, mağdur ve sanığın soruşturma aşamasında alınan beyanlarında, beyan tarihlerinden yaklaşık 3 ay önce cinsel ilişkiye girdiklerini beyan etmesi üzerine bu eylemlere ilişkin 16.02.2015 tarihli iddianame ile Gaziantep 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/67 Esas sayılı dava dosyasında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve cinsel istismar suçundan açılan kamu davası üzerine, sanık hakkında her iki suçtan da verilen mahkumiyete ilişkin hükümlerinin temyiz incelemesinden geçerek kesinleştiğinin ve sanık hakkında mağdurun 19.01.2015 tarihinde evi terk ederek sanık ile 10-15 gün birlikte kalmalarına ilişkin olarak incelemeye konu kamu davasının 05.03.2015 tarihli iddianame ile açıldığının anlaşılması karşısında; Gaziantep 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/67 Esas sayılı dava dosyası ile temyiz incelemesine konu dosya ./..

S/2

arasında suç ve iddianame tarihleri dikkate alındığında, hukuki ve fiili kesintinin bulunmadığı anlaşılmakla, sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın 109/1, 3-f, 5 ve TCK.nın 43/1. maddesi uygulanarak belirlenecek cezadan Gaziantep 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/67 Esas sayılı dosyasında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan tayin olunan cezanın mahsup edilerek hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- 09.07.2015 tarihli duruşmada, tutanağın başı ve sonu itibarı ile sanığın duruşmada hazır bulunmadığı halde, duruşma tutanağın "sanıktan son sözü soruldu; suçsuzum beraatime karar verilsin dedi" ibaresinin yazılması suretiyle çelişkiye neden olunması,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı sonuç ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. ve 326/son maddeleri gereğince BOZULMASINA, 05.04.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/13137
Karar No: 2017/25960
Karar Tarihi: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/13137 E.  ,  2017/25960 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2013/1941
Karar No: 2013/4204
Karar Tarihi: 12.03.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/1941 E.  ,  2013/4204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan ağaç bedellerinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi davalı idare vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla duruşma için belirlenen 25.09.2012 günü temyiz eden davalı idare vekili Av. ...'nin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden aleyhine temyiz olunan davacılar vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak davalı idare vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten Dairenizin geri çevirme kararı üzerine gelen ve dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan ağaç bedellerinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Davaya konu ağaçlara yaş, cins ve verim durumlarına göre maktuen değer biçilmesinde ve 2985 sayılı Toplu Konut Kanununun 4. maddesi ve 18.04.2002 tarih ve 24730 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan "Toplu Konut İdaresi Kaynaklarının Kullanım Şekline İlişkin Yönetmelik'in 25. maddesi uyarınca davalı idare tarafından Toplu Konut İskan Sahası" olarak teklif edilmiş ve toplu konut alanı ilan edilmiş olduğu da nazara alınarak davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/13868
Karar No: 2012/4040
Karar Tarihi: 06.03.2012

**10. Hukuk Dairesi         2010/13868 E.  ,  2012/4040 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, iş kazası sonucu sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirde meydana gelen artış ile gelirler ve diğer ödemelerin ilk davadan kalan kusur farkının, 506 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği üzere davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Anayasa Mahkemesi’nin, 21.03.2007 gün ve 26649 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 23.11.2006 gün ve .... sayılı kararı ile 26.maddedeki “…sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarla sınırlı olmak üzere…” bölümünün Anayasaya aykırılık nedeniyle iptali sonrasında, Kurumun rücu hakkının, yasadan doğan kendine özgü ve sigortalı ya da hak sahiplerinin hakkından bağımsız basit rücu hakkına dönüşmüş olması karşısında, buna ilişkin mahkemenin kabul gerekçesinde bir isabetsizlik yoksa da;

Hukuk Genel Kurulunun 07.5.2008 gün ve .... sayılı ilamında da belirttiği üzere, sigortalı veya hak sahiplerine bağlanan gelirde meydana gelen her artış ya da değişikliğin ayrı bir olgu niteliğinde bulunup, ilk peşin değerli gelir ile artışlar nedeniyle açılan ilk rücu davasının kesinleşmiş olmasının, ilk peşin değerli gelirin (ilk davada hüküm altına alınmayan) kusur farkı nedeniyle kesin hüküm engeli oluşturmayacağının, eldeki davada, sürekli iş göremezlik gelirinin ilk peşin sermaye değerinin, artışlardan bağımsız, ayrı bir olgu, ayrı bir değer ifade ettiğinin, davacı Kurum yönünden kazanılmış hak oluşturması ve kesin hüküm nedeniyle olumsuz dava şartı niteliğinde bulunmaması karşısında, mahkemece, ilk peşin değerli gelirin hüküm altına alınmayan bölümünün kabulü gerektiğinin, davalının kusurunun %60 olarak belirlendiği ilk davada, talebin %50 olduğu, dolayısıyla hükmedilen miktar içinde bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelirlerin %50 karşılığı dışında artışlar da bulunduğunun, buna göre davacı Kurumun kusur farkından kaynaklanan bakiye zararının varlığının gözetilmemesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma sebebidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 06.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/11802
Karar No: 2015/4639
Karar Tarihi: 05.10.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/11802 E.  ,  2015/4639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

01.01.2010-30.04.2010 tarihleri arasında meydana gelen don afeti nedeniyle meyve ağaçları zarar gören çiftçilerin zararlarının telafi edilmesi amacıyla Bakanlar Kurulu Kararına istinaden çiftçilere verilen destekten faydalanmak amacıyla İlçe Tarım Müdürlüğüne başvuruda bulunan sanık hakkında Tarım İlçe Müdürlüğü görevlileri tarafından yapılan inceleme ve araştırma neticesinde; bildirilen 70 numaralı parselde kayıtlı olan yerin tarla vasfında olduğu burada kayısı ağacının bulunmadığının belirlendiği, bu şekilde sanığın, 2.940 TL destekleme parası almak suretiyle kamu kurumu aleyhine dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Sanığın, bizzat ilgili kuruma başvurarak söz konusu arazinin sehven yanlış olarak kaydedildiğini, kayısı bahçesinin 374 numaralı parselde kayıtlı olduğunu ve bu şekilde düzeltilmesi gerektiğinin bildirmiş olduğu ve ayrıca Sulh Hukuk Mahkemesinde açmış olduğu tespit davası kapsamında yapılan keşifte; sanığa ait olan ve 374 numaralı parselde kayıtlı olan arazinin kayısı bahçesi niteliğinde olduğunun belirlendiği, sanığın gerçekte tarımsal faaliyette bulunması, fiilen kendisi tarafından kullanıldığı sabit olan 374 numaralı parselde kayıtlı olan arazisindeki kayısı ağaçlarını bildirmiş olsaydı da aynı destekleme priminin kendisine ödeneceğinin anlaşılması karşısında; sanığın dolandırma kastıyla hareket ettiğine dair iddia ve varsayımdan başkaca, somut ve kesin bir delil elde edilememesi dikkate alınarak sanığın beraatine dair kararda bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 05/10/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2023/12200
Karar No: 2024/4477
Karar Tarihi: 16.04.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/12200 E.  ,  2024/4477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/944 Esas, 2023/829 Karar

İLK DERECE MAHKEMESİ: Batman 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/460 Esas, 2021/207 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) öngördüğü yargılama sistemine göre ilk derece mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı önce istinaf yoluna başvurulabilmektedir. İstinaf başvurusu üzerine bölge adliye mahkemesince, başvuran tarafın istinaf başvurusunun usulden ya da esastan reddine karar verilebilir veya İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulabilir. Bu durumda Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı, istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm kurulması hâlinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır. Başka bir deyişle istinaf başvurusunun reddi hâlinde bölge adliye mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup bu hâlde İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesince verilen davanın kabulüne dair karara karşı davalı vekilince istinaf yoluna başvurulmuştur. Davalı vekilinin istinaf başvurusu da esastan reddedilmiştir. Hâl böyle iken İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurmayan davacının, davalının istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı bulunmamaktadır. Açıklanan nedenlerle; davacı idare vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/586
Karar No: 2013/8004
Karar Tarihi: 16.05.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/586 E.  ,  2013/8004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet ( Defter ve belgeleri gizlemek)

HÜKÜM : Unsurları oluşmayan suçtan sanığın beraatine.

Dosya kapsamına göre; sanığın yetkilisi olduğu Baştaş Teknik Mak. Hırd. Tur. Tic. Ltd. Şirketi ile kendi mükellefiyetine ilişkin defter ve belgeleri ibraz etmemesi eylemleriyle ilgili verilmiş olan mütalaa da dikkate alınarak dava zamanaşımı süresi içerisinde, 213 sayılı Yasanın 359/a-2 maddesi gereğince kamu davaları açılması mümkün görülmüştür.

Baştaş Hırdavat ve Dış Ticaret Ltd. Şirketinin ortağı ve yetkili temsilcisi olan sanığın vergi incelemesi için istenen 2001 ve 2002 takvim yıllarına ait defter ve belgeleri tebligata rağmen ibraz etmediğinin iddia olunması, sanığın, muhasebecisi ile arasında gerginlik nedeniyle defter ve belgeleri ibraz edemediğini, İstanbul 4. Vergi Mahkemesine açtıkları davanın kabul edilerek cezalı tarhiyatın terkinine karar verildiğini savunmasına karşın, vergi denetimi sırasında defter ve belgeleri ibraz edememesine dair hiç bir mazeret sunmadığı, 09.11.2006 tarihinde yapılan işyeri yoklamasında şirketin 5 yıl önce bilinen adresinden taşındığının bizzat sanık tarafından ifade edildiği, şirkete ait defterlerin muhasebecisinde bulunup aralarındaki anlaşmazlık nedeniyle ibraz edilememesinin 213 sayılı VUK'nun 13. maddesinde belirtilen mücbir sebep veya kastı kaldıran diğer nedenlerden biri olarak kabul edilemeyeceği anlaşılmakla, atılı suçun unsurları itibariyle oluştuğu ve mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden oluşa uygun düşmeyen gerekçelerle beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

#####
Esas No: 2014/11279
Karar No: 2017/1700
Karar Tarihi: 31.05.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/11279 E.  ,  2017/1700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, iftira

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık savunmanı tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle;

Sanık ... ve savunmanının duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde geçerli mazeretleri bulunmadan duruşmaya gelmedikleri anlaşılmakla duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü;

TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilerek yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 31.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/17058
Karar No: 2017/26751
Karar Tarihi: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/17058 E.  ,  2017/26751 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.