erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/34016
Karar No: 2016/12918
Karar Tarihi: 31.05.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/34016 E.  ,  2016/12918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık hakkında, 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Katılan vekilinin, 6136 sayılı kanuna muhalefet suçundan kurulan hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmadığından; temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2) Sanık hakkında, kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Sanığın, katılanı öldürmesini gerektirir nitelikte bir husumetinin bulunmamasına ve sanığın tek el ateş etmiş olması karşısında, mahkemenin sanığın eyleminin kasten yaralama olarak kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamenin (1) nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile TCK'nin 53.maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafii, katılan vekili ve o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

3) Sanık hakkında, 6136 sayılı kanuna muhalefet suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile TCK'nin 53.maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesi gereğince hükmolunacak adli para cezasının otuz günden yüz güne kadar adli para cezası olarak tayin edilmesi gerekirken, 120 gün adli para cezası tayin edilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçu bakımından kurulan hükmün adli para cezasına ilişkin kısmındaki temel cezanın "120 gün adli para cezası" yerine "100 gün adli para cezası", ve TCK'nin 52/2 maddesine göre belirlenen sonuç cezanın "2400 TL. adli para cezası" yerine "2000 TL. adli para cezası" olarak değiştirilmesi ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 31/05/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/2931
Karar No: 2016/3941
Karar Tarihi: 14.04.2016

**5. Ceza Dairesi         2014/2931 E.  ,  2016/3941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet, 1163 sayılı Kanuna aykırılık, görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

Mahalli mahkemece verilen ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı yapılan itirazın merciince değerlendirilip karara bağlandığı, aynı dilekçeye istinaden mahkemece temyiz isteminin reddine karar verildiği anlaşılmakla; gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle ek kararın ONANMASINA, 14/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/25321
Karar No: 2012/19808
Karar Tarihi: 20.11.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/25321 E.  ,  2012/19808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 07/09/2011 tarihli asıl karar :

sahte fatura kullanmak suçundan dolayı 213 sayılı Vergi Usul Yasasının 359/b maddesi, 5237 sayılı TCK.nun 43, 53. maddeleri gereğince sanığın 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.

08/02/2012 tarihli ek karar

Sanığın temyiz isteğinin süre yönünden reddine

Yokluğunda verilen hüküm sanığa usulüne uygun olarak tebliğ edilmediğinden öğrenme üzerine temyizin süresinde olduğu anlaşılmakla, temyiz isteminin reddine ilişkin 08.02.2012 tarihli ek karar kaldırılarak incelenip gereği görüşüldü;

5271 sayılı CMK’nun 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 18.12.2010 tarihli iddianamesi ile Ankara Vergi Dairesi Başkanlığının mütalaası, vergi suçu ve vergi tekniği raporlarına uygun olarak sanık hakkında, “2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından kamu davası açıldığı, “sahte fatura kullanmak” suçundan açılmış bir dava ve yargılama koşulu olan mütalaa bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan “sahte fatura düzenlemek” ve “sahte fatura kullanmak” suçlarının birbirine dönüşmeyeceği de gözetilmeden iddianame dışına çıkılarak sanığın sahte fatura kullandığından bahisle ve her bir takvim yılı için sahte fatura düzenlemek fiilinin birbirlerinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturacağı ve ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden hangi takvim yılındaki suçtan hüküm kurulduğu da anlaşılamayacak şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 20.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/10946
Karar No: 2016/10365
Karar Tarihi: 10.11.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/10946 E.  ,  2016/10365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Eldeki davada .. 1. Sulh Hukuk ve ... 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü

K A R A R

Dava, küçüğe kayyım atanması istemine ilişkindir.

... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince, kayyım tayin edilmesi talep edilen küçüğün MERNİS adresinin ".... Mah. ... Sk. No: 4 İç Kapı No: 6 ../..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 2. Sulh Hukuk Mahkemesince ise küçüğün son ikamet adresinin "....Sitesi B Blok K: 2/3...." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Türk Medenî Kanununun 426. maddesinde "Vesayet makamı, aşağıda yazılı olan veya kanunda gösterilen diğer hallerde ilgilisinin isteği üzerine veya re'sen temsil kayyımı atar... Bir işte yasal temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışıyorsa..." hükmü; 431. maddesinde ise "Vasinin atanması usûlüne ilişkin kurallar, kayyım ve yasal danışmanın atanmasında da uygulanır." hükmü getirilmiştir. Diğer yandan, aynı Kanunun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir."

Dosya kapsamından, küçük hakkında yapılan kolluk araştırmasına göre "... Mah. ... Sk. No: 4 İç Kapı No: 6 ...." adresinde küçüğü tanıyan kimsenin bulunmadığı, küçüğün "... Mahallesi ... Sokak .... Sitesi B Blok K: 2/3...." adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 10/11/2016 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/17479
Karar No: 2012/3815
Karar Tarihi: 05.03.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/17479 E.  ,  2012/3815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dosya içerisinde mevcut Silivri Belediye Başkanlığı'nın yazısına göre dava konusu taşınmaz 1/1000 ölçekli uygulama imar Planında kısmen yolda, kısmen konut alanında,kısmen de park alanında kalmakta olup arsa vasfında olduğu anlaşılmaktadır.

Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1. fıkrasının (g) bendi uyarınca arsaların değerinin kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlarına göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın arsa olduğu kabul edilmiş ise de; fikir verici emsalin satış değerinin gerçek satış değerini yansıtmadığı belirtilerek davacı idare tarafından kıymet takdiri için hazırlattırılan, taşınmazın olduğu gibi kullanılması halinde ekilebilecek münavebe ürünlerine göre bulunan m2 değeri ile doğalgaz boru hattı geçen, arazi niteliğindeki başka bir taşınmaz hakkındaki davada düzenlenen rapordaki m2 değeri göz önünde tutularak genel ifadelerle taşınmaz değeri belirlendiğinden usulüne uygun değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/10850
Karar No: 2022/7036
Karar Tarihi: 20.04.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/10850 E.  ,  2022/7036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kesinleşen kıyı kenar çizgisi içinde kalan taşınmazın tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı gereğince inceleme ve işlem yapılarak karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden, dava konusu Giresun İli, Çıtlakkale Mahallesi, 2 ada, 12 parsel sayılı taşınmazın 57,78 m²'lik kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığından bahisle mahkeme kararı ile iptaline karar verildiği, kararın 14/09/2010 tarihinde kesinleştiği, eldeki davanın da 20/08/2014 tarihinde 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve davacının gerçek zararının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davalı Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 20/04/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/2418
Karar No: 2018/2436
Karar Tarihi: 21.03.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/2418 E.  ,  2018/2436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanığın 2007 takvim yılında sahte fatura düzenlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; Ziya Paşa Vergi Dairesince hazırlanan 26.05.2009 tarihli vergi tekniği raporunda, sanığın vergi dairesine sunduğu kira kontratının sahte olduğunun tespit edilmesi, işe başlama yoklamasında işyerinde sadece masa sandalye gibi demirbaşların bulunmasına karşın yapılan cironun yüksek olması, sık aralıklarla muhasebeci değiştirilmesi ve bu kişiler tarafından sanığın tanınmadığı yönünde beyanlarda bulunulması, sanığın da savunmasında atılı suçu işlmediğini, muhasebecisi tarafından dolandırıldığını beyan etmesine karşın kendisini dolandıran muhasebecinin adını bilmediğini söylemesi ve dosya içerisinde suça konu faturaların bulunmadığının anlaşılması karşısında; 213 sayılı VUK'nın 227/3 ve 230. maddelerinde öngörüldüğü üzere, sahte fatura düzenlemek suçunun oluşabilmesi için düzenlenen belgelerin 213 sayılı VUK'nın 230. maddesinde sayılan zorunlu unsurları taşıması gerektiği, aksi takdirde ilgili Kanunun 227/3. maddesine göre hiç düzenlenmemiş sayılacağı cihetle, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenebilmesi bakımından; suça konu 2007 takvim yılına ait fatura asılları ya da onaylı suretlerinden kanaat oluşturacak sayıda temin edildikten sonra duruşmaya getirtilip incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, sanığın savunmalarının denetlenebilmesi için faturalardaki yazı ve imzaların sanığın eli ürünü olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması, faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin de dinlenerek, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları ve sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması, sonucuna göre toplanan tüm delillere göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Esas No: 2021/7538
Karar No: 2021/15976
Karar Tarihi: 05.10.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/7538 E.  ,  2021/15976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 10/05/2016

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...SUÇ : Mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yüzüne karşı 11/04/2016 tarihinde verilen hükmü, CMUK’nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 19/04/2016 tarihinde temyiz eden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin reddine dair mahkemenin 10/05/2016 gün ve 2015/538 Esas 2016/185 Karar sayılı ek kararında bir isabetsizlik görülmediğinden bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddi ile temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA, 05/10/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/27903
Karar No: 2015/2113
Karar Tarihi: 06.02.2015

**12. Ceza Dairesi         2013/27903 E.  ,  2015/2113 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 74/1, TCK'nın 62, 52/2, 53, 54. maddeleri gereğince mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suçun mala zarar verme olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir.

Olay günü kolluk kuvvetleri tarafından kaçak kazı yapıldığı ihbarının alınması üzerine, kazı mahalline intikal edildiği, sanık ... ve hakkında aynı suçtan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen sanık ...'ın bahçe duvarından atlayarak kaçmaya çalıştıkları sırada yakalandıkları, kazı mahallinde 2, 3,5 ve 5 metre derinliklerinde toplam 3 ayrı kazı çukurunun tespit edildiği, kazı yapılan yerin ... Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 14/07/2008 tarih ve 902 sayılı kararı ile kentsel sit sınırları içerisinde kaldığının belirlendiği anlaşılmakla,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, atılı suçu işlemediğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak,

1) Temel cezanın tayini sırasında uygulanan kanun maddesinin gösterilmeyerek CMK’nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2) Suç tarihinde yürürlükte bulunan 08/02/2008 günlü Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun ile 2863 sayılı Kanunun 74/1 maddesindeki hapis cezası miktarlarının aynı bırakılıp para cezasının kaldırılmış olduğu gözetilmeksizin, hapis cezasıyla birlikte adli para cezasına da hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlarda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar Verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün (2-a) maddesine “2863 sayılı yasanın” ibaresinden sonra gelmek üzere “74/1-1. cümle uyarınca” ibaresinin eklenip, aynı maddede yer alan “60 gün adli para cezası” ile sonraki paragraflarda yer alan “50 gün adli para cezası” ve “ sanığın sosyo-ekonomik durumu dikkate alınarak TCK'nın 52/2 maddesi gereğince adli para cezasının bir gün karşılığı takdiren 20,00-TL olarak belirlenip 1000,00-TL. adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığın sosyal ve ekonomik durumu dikkate alınarak para cezasının taksitlendirilmesine yer olmadığına, sanığa para cezasını süresi içerisinde ödememesi halinde hapse çevrileceği hususunun ihtarına (ihtarat yapılamadı)” cümlelerinin hükümden çıkartılması suretiyle (eleştirilen hususlar dışında) sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Esas No: 2019/10686
Karar No: 2020/1995
Karar Tarihi: 17.02.2020

**13. Ceza Dairesi         2019/10686 E.  ,  2020/1995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Her ne kadar Niğde 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2009/312 esas 2010/693 karar sayılı ilam ile sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 10/09/2009 tarihinde itiraz edilmeden kesinleştiği belirtilerek denetim süresi içinde kasıtlı bir başka suç işlediğinden bahisle sanık hakkındaki hükümler açıklanmış ise de; sanığın yokluğunda verilen kararın askerlik görevini yaptığı Nizamiye nöbetçisi muvazzaf uzman çavuş imzasına tebliğ edildiği, ancak asker olan sanığın birlik adresine çıkarılan tebligatın 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 14. maddesinin 1. fıkrası ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 22. maddesi hükümleri uyarınca kıta komutanı ve kurum amiri gibi en yakın üste yapılacağı şeklindeki düzenleme dikkate alındığında, tebligat evrakında tebliğ yapılan kişinin kıta kumandanı veya kurum amiri olup olmadığının belirtilmemesi nedeniyle yapılan tebligatın usulüne uygun olmadığı ve yapılan tebliğ işleminin geçersiz olduğu anlaşıldığından, bu tebligat esas alınarak gerçekleştirilen kesinleştirme işleminin geçersiz olduğu ve henüz denetim süresinin işlemeye başlamadığı gözetilmeden, açıklanması geri bırakılan hükümlerin açıklanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 17.02.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/24750
Karar No: 2014/12311
Karar Tarihi: 05.05.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/24750 E.  ,  2014/12311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yalova 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/05/2013

NUMARASI : 2012/306-2013/381

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: T.. M.. hakındaki davanın husumetten reddine, T.. T.. Genel Müdürlüğü aleyhine açılan davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı ve davalı T.. T.. Genel Müdürlüğü vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, T.. M.. hakkındaki davanın husumetten reddine, T.. T.. Genel Müdürlüğü aleyhine açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı T.. T.. Genel Müdürlüğü vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden; dava konusu taşınmazın arsa vasfında olduğu anlaşılmış olup, taşınmazın bu niteliği gözetilerek değerinin emsal karşılaştırması suretiyle tespiti gerekir.

Bu itibarla; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgeden, benzer yüz ölçümlü ve dava tarihine yakın zamanda satışı yapılmış emsalleri bildirmeleri için süre verilip, gerektiğinde resen emsal celbi yoluna gidilerek, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde mahallinde keşif yapılıp, alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, dava konusu taşınmazı arazi olarak kabul eden geçersiz bilirkişi kurulu raporu uyarınca karar verilmesi doğru olmadığı gibi,

2- 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21.maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, harç ve vekalet ücretinin maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden;

Mahkeme kararının açıklanan nedenle davacı ve davalı T.. T.. Genel Müdürlüğü vekillerininin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.