erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2007/17517
Karar No: 2008/16602
Karar Tarihi: 03.12.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/17517 E.  ,  2008/16602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İnegöl 1.Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :21.3.2007

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle \* davacı kadının evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda kusurunun bulunmadığının anlaşılmış bulunmasına göre davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-\* Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi mevcut veya beklenen bir menfaati boşanma yüzünden haleldar olan kusursuz yada daha az kusurlu tarafın, kusurlu taraftan uygun bir maddi tazminat isteyebileceğini, 186. maddesi, eşlerin evi birlikte seçeceklerini , birliğin giderlerine güçleri oranlarında emek ve mal varlıkları ile katılacaklarını öngörmüştür. Toplanan delillerden boşanmaya sebep olan olaylarda maddi tazminat isteyen eşin diğerinden daha ziyade ve eşit kusurlu olmadığı anlaşılmaktadır. Boşanma sonucu bu eş, en azından diğerinin maddi desteğini yitirmiştir. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile kusurları ve hakkaniyet ilkesi (MK.Md,4 BK.md.42 ve 44 ) dikkate alınarak \* davacı kadın yararına uygun miktarda maddi tazminat verilmelidir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.

3-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre \* davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası \* azdır. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

4-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre \* küçüğün ihtiyaçlarına nazaran takdir edilen iştirak nafakası \* azdır. Mahkemece Medeni Kanunun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2, 3. ve 4. bentlerde gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin 1.bentte gösterilen nedenlerle ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 03.12.2008 (Çrş.)
Esas No: 2022/7969
Karar No: 2022/16894
Karar Tarihi: 17.10.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/7969 E.  ,  2022/16894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesine gelince;

Suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan eylemine uyan TCK'nun 116/4 31/3. maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddeleri uyarınca belirlenen 5 yıl 4 aylık dava zamanaşımının, ilk karar tarihi olan 10.11.2015 ile ikinci karar tarihi olan 11.03.2021 arasında gerçekleştiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 17.10.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/16937
Karar No: 2011/3213
Karar Tarihi: 24.03.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/16937 E.  ,  2011/3213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm katılan Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için Yargıtay’ca incelenmesine gerek görülen;

1) Çekişmeli parselin komşuları olan 670 ve 671 sayılı parsellerin kadastro tesbitleri kesinleşmiş ise bu yolla oluşan kadastro tapuları ile hükmen kesinleşenlerin ilgili mahkeme kararı kesinleştirme şerhli onaylı sureti ve eki olan ... bilirkişi raporu,

2) Çekişmeli ... Köyü 672 sayılı parselin bulunduğu yerde Bayındırlık ve İskan Bakanlığınca Denizin kıyı kenar çizgisi belirlenip belirlenmediği, belirlenmişse ilan eilip edilmediği ve edildi ise kesinleştiği tarih sorularak kıyı kenar çizgisini gösteren pafta sureti,

3) Çekişmeli 672 sayılı parselin kadastro tesbitine esasa alınan Marmaris Asliye Hukuk Mahkemesinin 10.6.1975 Gün Ve 1973/207-79 Sayılı dava dosyası aslı,

İlgili yönetim ve mahkemeden getirtilerek dosyasına eklenmelidir.

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 24/03/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/7187
Karar No: 2019/1255
Karar Tarihi: 11.02.2019

**11. Ceza Dairesi         2018/7187 E.  ,  2019/1255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Anadolu Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığı‘nın 21.12.2012 tarihli ve B.RDK-2012/24985 sayılı mütalaası ve ekindeki vergi suçu raporunda sanık hakkında “2007 takvim yılında sahte fatura kullanma“ suçundan da mütalaa verildiği halde, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı‘nın 29.04.2013 tarihli 2012/50763 Soruşturma ve 2013/17678 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında yalnızca “2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçundan kamu davası açıldığı anlaşılmakla, zamanaşımı süresi de gözetilerek, sanık hakkında “2007 takvim yılında sahte fatura kullanma“ suçundan kamu davası açılıp açılmayacağı hususunun mahallinde takdir edilmesi mümkün görülmüştür.

Anadolu Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığı‘nın 18.12.2012 tarihli ve 2012-A-1766/59 sayılı vergi suçu raporu ile örtüşen 29.04.2013 tarihli iddianameyle sanığın yetkilisi olduğu ... Dış Tic. ve İnş. San. Ltd. Şti. tarafından ... Yapı Elek. Mak. San. Tic. A.Ş. adına suça konu sahte faturaların düzenlendiği iddia olunarak dava açıldığının anlaşılması karşısında, mahkemenin bu yöndeki kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamedeki sanığın ... Yapı Elek. Mak. San. Tic. A.Ş. yetkilisi olarak ... Dış Tic. ve İnş. San. Ltd. Şti‘ye sahte fatura düzenlediği şeklindeki düşünceye iştirak edilmemiş; sanığın aynı takvim yılı içerisinde birden fazla sahte fatura düzenleme şeklindeki eylemlerine ilişkin olarak, TCK‘nin 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümleri uygulanmayarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; gerekçeli karar başlığında “2012“ şeklinde yanlış yazılan suç tarihinin, düzenlenen son fatura tarihi esas alınmak suretiyle “31.12.2007“ olarak mahallinde düzeltilmesi ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, temel cezayı teşdit gerekçesi ile azaltıcı sebebin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/4792
Karar No: 2024/33
Karar Tarihi: 08.01.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/4792 E.  ,  2024/33 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 01.09.2023

SAYISI : 2023/566 E., 2023/780 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gemerek Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/29 E., 2023/7 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı ve davalı vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalının istinaf başvurusunun esastan reddine, davacının istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 01.09.2023 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 01.09.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar 40.000,00 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 01.09.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı fazla alınan temyiz giderinin istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/8616
Karar No: 2010/7587
Karar Tarihi: 19.10.2010

**5. Ceza Dairesi         2010/8616 E.  ,  2010/7587 K.**

**"İçtihat Metni"**

Zorla kaçırıp alıkoyma ve ırza geçme suçlarından sanık ...’ın yapılan yargılanması sonunda; atılı kaçırıp alıkoyma suçundan beraetine ve ırza geçme eyleminin reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunu oluşturduğunun kabulü ile mahkümiyetine dair, ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 15.06.2005 gün ve 2005/219 Esas, 2005/134 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa uygun olarak sanığın işlediği kabul edilen reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma ve cinsi münasebette bulunma suçlarının tabi oldukları yasa maddelerinde öngörülen cezaların tür ve tutarına nazaran aynı Yasanın 102/4. maddesinde belirtilen 5 yıllık asli zamanaşımına tabi oldukları, zamanaşımını kesen son işlem olan alıkoyma suçundan sanığın sorgusunun yapıldığı 20.04.2005 ve cinsi münasebette bulunma suçundan mahkümiyet kararının verildiği 15.06.2005 tarihlerinden itibaren inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 19.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/14955
Karar No: 2013/18118
Karar Tarihi: 17.12.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/14955 E.  ,  2013/18118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise bir kısım davalılar vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden bir kısım davalılar vekilleri Av.... ve Av.... ile davacı vekili Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Belediye Başkanlığının dosyada mevcut yazılarında dava konusu taşınmazın 1/1000 ve 1/5000 ölçekli imar planı dışında, belediye sınırları içinde ve 1/25000 ölçekli nazım imar planı kapsamında kaldığı belirtilmiş, ancak taşınmazın tüm belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı, etrafının meskûn olup olmadığı gibi hususlara yeterince açık cevap verilmemiştir. Bu nedenle dava konusu taşınmazın belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının Belediye Başkanlığından sorulup, alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından,

2-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday ve samanı ile yeşil soğan ve ıspanağın 2012 yılı itibariyle kuru ve sulu arazide ayrı ayrı dekar başına ortalama verimi, ortalama üretim gideri (tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kg. başına ortalama toptan satış fiyatını gösteren resmi verilerin gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden ve Akdeniz Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/22324
Karar No: 2013/48741
Karar Tarihi: 26.12.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/22324 E.  ,  2013/48741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazlarının reddine ancak,

1) Tanık ... ...’ün sanığı ağaç keserken görmediğine dair beyanı, sanık savunması ve dosya içeriğine göre, suça konu ağaçların sanık tarafından kesildiğine ilişkin kanıtlar gösterilip açıklanmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Sanık hakkında hüküm kurulurken hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası tayininde gerekçesiz olarak alt sınırdan uzaklaşılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 26.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Esas No: 2019/10943
Karar No: 2019/20757
Karar Tarihi: 14.11.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/10943 E.  ,  2019/20757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) Sanık ... ile şikayetten vazgeçen mağdur ... ve inceleme dışı sanık ...un bacanak oldukları, suç tarihinde ...'un evinde hep birlikte toplanıp alkol aldıkları ve sarhoş oldukları bir sırada taraflar arasında ailevi sebeplerle tartışma çıktığı, bunun üzerine her iki sanığın mağdura tekme tokat ile vurdukları, bilahare inceleme dışı sanık ...un bıçakla mağduru kati raporunda görüleceği üzere BTM ile giderilemez şekilde yaraladığı anlaşılan olaylarda, her ne kadar sanık ...'ın inceleme dışı sanık ...un bıçakla yaralama eylemine yardım eden sıfatıyla iştirak ettiğinden bahisle 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 39/2-c maddeleri kapsamındaki yaralama suçundan mahkumiyetine karar verilmiş ise de hükmün gerekçesinde sanık ...'ın inceleme dışı sanık ...un eylemine ne surette yardım ettiği denetime olanak verecek biçimde gösterilmediği gibi; mağdurun, sanıkların ve tanıkların beyanlarına, tüm dosya kapsamına ve oluşa göre, mağdurun bıçakla yaralanmasına konu eylemi sanık ...'ın yardım eden sıfatıyla işlediğine dair delil de bulunmadığı, sanık ...'ın eyleminin 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesi kapsamındaki takibi şikayete bağlı kasten basit yaralama suçuna vücut verdiği ve mağdur ...'in şikayetinden vazgeçtiği gözetilerek sanık ...'dan TCK'nin 73/6. maddesi gereğince bu vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorulup sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini yerine suç vasfında hataya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre;

2) Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında, Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve E.2014/140 - K.2015/85 sayılı iptal kararı da gözetilerek, TCK'nin 53/1. maddesinde belirtilen hak yoksunluğuna karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14/11/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/1955
Karar No: 2020/7215
Karar Tarihi: 08.09.2020

**(Kapatılan)17. Ceza Dairesi         2020/1955 E.  ,  2020/7215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I)Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Doğrudan tayin edilen adli para cezasının miktarı itibarıyla hüküm tarihinde yürürlükte bulunan ve 14.04.2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a 6217 sayılı Yasa ile eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi olanaklı bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk ...’un temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II)Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ...’un temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 08.09.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/3469
Karar No: 2021/3326
Karar Tarihi: 22.03.2021

**19. Ceza Dairesi         2021/3469 E.  ,  2021/3326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nin 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, o yer Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin temyiz taleplerinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, REDDİNE, 22/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.