erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/21604
Karar No: 2015/812
Karar Tarihi: 26.01.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/21604 E.  ,  2015/812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1- Değerlendirme tarihi olan 2014 yılında, dava konusu taşınmazlar ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazın, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden istenildikten,

2- Dava konusu taşınmazların değerlendirme tarihi, hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazın bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduklarının ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulduktan,

3-Bilirkişi kurulunca incelenen ve değer biçmeye esas alınan emsal kabul edilen taşınmazın, bilirkişi raporunda belirtilen tarihteki satışına ilişkin akit tablosunun, Tapu Sicil Müdürlüğünden istenildikten,

4-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 10.12.2014 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan,

5-Dava konusu taşınmaz ile somut emsalin şehir halihazır haritasında konumları işaret ettirilerek, birbirlerine olan uzaklıkları ve Kaymakamlık, Belediye Binası, Adliye, ticari nitelikte olan yerlere olan mesafelerinin fen bilirkişi tarafından işaret ettirildikten,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/5601
Karar No: 2021/3234
Karar Tarihi: 17.03.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/5601 E.  ,  2021/3234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nin 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, REDDİNE, 17/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/6471
Karar No: 2009/6844
Karar Tarihi: 02.06.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/6471 E.  ,  2009/6844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 17.11.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali kıyı olarak terkini istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 31.07.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, davalıya ait 304 ada 2 parsel sayılı taşınmazın 30 m2'lik kısmının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını belirterek, bu kısmın iptali ile kıyı olarak terkini isteminde bulunmuş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Mahkeme, davalı vekilinin temyiz istemi süresinde yapılmadığından reddine karar vermiştir.

Davalı ... mahkemece karar verildikten sonra kendisini temsil için avukat tutmuş ve vekili Av .... 22.08.2007 tarihli ve havale edilmiş dilekçe ile kararın asile değil kendisine tebliğ edilmesini istemiştir. Buna rağmen gerekçeli karar 14.09.2007 tarihinde davalı asile tebliğ edilmiştir. Davalı ... vekili tarafından 27.09.2007 tarihinde yapılan temyiz istemi de süresinde yapılmadığından reddedilmiştir. Kararın davalı asile tebliği doğru olmayıp vekile yapılması gerektiğinden ve temyizin süresinde olduğu kabul edilerek ret kararının kaldırılarak, esasa yönelik hükmün temyizen incelenmesi gerekmiştir. Esasa yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamı doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak verilmiş olan karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Mahkemenin 13.11.2007 tarihli temyiz isteminin reddi kararının kaldırılmasına, 31.07.2007 tarihli kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 02.06.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2021/3528
Karar No: 2022/361
Karar Tarihi: 13.01.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/3528 E.  ,  2022/361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

1) Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafisinin temyizinin incelenmesinde;

Malatya Cumhuriyet Başsavcılığının 23.03.2012 tarih ve 2012/1838 Esas sayılı iddianamesi ile vergi suçu raporuna atıf yapılarak sanık hakkında “2006, 2007, 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçundan kamu davası açıldığı, her takvim yılında işlenen “sahte fatura düzenleme” eylemlerinin ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu ve birbirlerine dönüşmeyeceği, her takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması gerekirken tek hüküm kurulması ve sahte fatura düzenleme suçunun 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/b maddesinde düzenlendiği ve cezasının alt sınırının 3 yıl hapis cezası olduğu gözetilmeden, uygulama maddesinin aynı Kanun’un 359/a-2 maddesi olarak kabul edilip temel cezanın 18 ay hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış ve 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyizinin incelenmesinde;

Malatya Cumhuriyet Başsavcılığının 23.03.2012 tarih ve 2012/1838 Esas sayılı iddianamesi ve 21.09.2011 tarih ve 2011/M-19 sayılı komisyon mütalaası ile atıf yapılan vergi suçu raporuna göre; sanığın sadece 2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme eyleminden sorumlu olduğu belirtildiğinden, bu sanık bakımından suç tarihinin en aleyhe kabulle "31.12.2006" olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen “2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 13.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/13071
Karar No: 2009/21531
Karar Tarihi: 05.11.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/13071 E.  ,  2009/21531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Niğde İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/03/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

5393 Sayılı Belediye Yasası'nın 15/son maddesine göre; "Belediye vergi ve resimleri ile belediyenin kamuya tahsis edilmiş ve akar olmayan taşınır ve taşınmaz malları haczolunamaz." Ayırca, 277 Sayılı Kanunun 1.maddesine göre; "5237 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunu ve diğer kanunlarla belediyelere kamu hizmetini ifa etmesi için verilmekte olan paylar, belediye vergi ve resmi hükmünde olup, bu paraların da haczi caiz değildir." Bu maddeye göre haczedilmezlik şikayetinin kabul edilebilmesi için mahcuzların kamu hizmetinde fiilen kullanılması gerekli olup, kamuya tahsis kararı alınmasının sonuca etkisi bulunmamaktadır.

Somut olayda, mahkemece bilirkişi raporuna göre hesaplar üzerindeki haczin kaldırılmasına karar verilmiş ise de, rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki; haczedilen 37974305-5001 nolu hesaptaki paraların kaynağının bilirkişi raporunda tesbit edilmediği, 37974305-5002  nolu hesaba ilişkin banka tarafından gönderilen hesap estreleri incelendiğinde, belediye görevlilerince yatırılan paraların niteliği belli olmadığı gibi, Avea tarafından yatırılan 2000.TL.nin de 26.01.2009 tarihli Dündarlı Belediye Başkanlığı'nın yazısına göre baz istasyonu kira bedeli olup, haczinin mümkün olması karşısında, bu durumda hesaplardaki paranın niteliği araştırılarak belediye çalışanları ve diğer şahıslarca yatırılan paraların niteliğinin belediyenin defter ve kayıtları ile banka hesap ekstreleri üzerinde inceleme yaptırılarak ve Avea tarafından yatırılan paranın da niteliği dikkate alınarak, bilirkişiden ek rapor alınıp, sonucuna göre karar vermek gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 05/11/2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/4769
Karar No: 2021/1135
Karar Tarihi: 27.01.2021

**8. Ceza Dairesi         2020/4769 E.  ,  2021/1135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamuya ait veya özel suların mecrasına değiştirme

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Maliye Hazinesi vekilinin temyiz talebinin yapılan incelemesinde;

Müşteki kurumun usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen geçerli bir mazereti olmadan duruşmaya katılmadığı ve katılan sıfatını almaması nedeniyle hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmayan müşteki kurum vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-...Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz talebinin yapılan incelemesinde;

Bozmaya uyularak; mahkemece, kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan katılan vekilinin, sanığın cezalandırılması gerektiğine yönelik temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA, 27.01.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/2047
Karar No: 2007/3909
Karar Tarihi: 10.04.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/2047 E.  ,  2007/3909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇEŞME ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/02/2005

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, kıyı kenar çizgisi içerisindeki devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan taşınmaza davalı şirketin iskeli ve platform yapmak suretiyle müdahale ettiğini ileri sürerek,elatmanın önlenmesi ve yıkım istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan ve iskele olarak yapılan yere davalının elattığının kefşen saptandığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 10.4.2007 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat ile temyiz edilen Hazine vekili Avukat...geldiler duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ....tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü :

-KARAR-

Dava, kıyıda bulunan devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yere el atmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delilerden, kıyıdan denize doğru uzanan çekişmeli iskelenin 28.11.1997 tarih 5/3 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca keşfen belirlenen ve 3521 Sayılı Yasanın 4.maddesinde öngörülen kıyıda kaldığı sabittir.

Bilindiği üzere, kıyıda yapılanmaya hangi koşullarda imkan tanındığı 3621 Sayılı Kanunun 6. maddesinde ve Kıyı Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 13. maddesinde hükme bağlanmış; uygulama imar planlarına göre ve çevre kirliliğinin önlenmesiyle ilgili tüm önlemler alınmak koşulu ile, kıyının kamu yararına kullanımına ve kıyıyı korumak amacına yönelik yapı ve tesisler yapılabileceği belirtilmiş, bu yapılar arasında iskele de sayılmıştır.

Bunun yanında, 2634 Sayılı Turizmi Teşvik Kanununda ve 618 Sayılı Limanlar Kanununda da benzer düzenlemeler yer almıştır.

Ne varki, mahkemece, çekişmeli iskelenin yukarıda değinilen düzenlemeler kapsamında kalıp kalmadığı bakımından yeterli bir soruşturma gerçekleştirildiğini söyleyebilme olanağı yoktur.

Hal böyle olunca, anılan düzenlemeler gözetilmek suretiyle hükme yeterli araştırma yapılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik soruşturma ile yetinilip yazılı olduğu üzere hüküm kurulması isabetsizdir. Davalının temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulüyle, hükmün HUMK.’nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 13.12.2006 tarihinde yürürlüğe giren avukatlık ücret tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 500.00.-YTL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına, 10.4.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/329
Karar No: 2014/1700
Karar Tarihi: 10.02.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/329 E.  ,  2014/1700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme kararımız ile dava konusu taşınmazın el atma tarihi itibariyle imar planı içinde olup olmadığının, imar planı içinde ise tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden, (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumunun, etrafının meskûn bulunup bulunmadığının, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, belediye sınırları içinde bulunup bulunmadığının, beldenin gelişme yönünde olup olmadığının ilgili belediye başkanlığından sorularak ayrıntılı cevap verilmesi istenilmiş ise de ilgili belediye başkanlığınca gönderilen 25.12.2013 tarihli cevabi yazıda söz konusu taşanmazın el atma tarihi itibariyle 1/1000 ve 1/5000 ölçekli imar planlarında bulunmadığının ve ilk olarak 26.01.1988 tarihinde 1/5000 ölçekli nazım imar planına alındığının tespiti ile yetinilmiş, diğer hususlar hakkında bilgi verilmemiştir.

Bu itibarla;

Dava konusu 121 ada 11 parsel sayılı taşınmaza 31.12.1982 tarihinde el atıldğı anlaşıldığından bu tarih itibariyle belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumunun, etrafının meskûn bulunup bulunmadığının, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, belediye sınırları içinde bulunup bulunmadığının, beldenin gelişme yönünde olup olmadığının ilgili belediye başkanlığından getirtilip dosyaya konulmasından ve yeterliliğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesinden, sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/17964
Karar No: 2019/10392
Karar Tarihi: 23.10.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/17964 E.  ,  2019/10392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıların kardeş olduklarını, yakın akrabası olan davalıların süt alım ve taşımacılığı yaptıklarından hayvanlarından elde ettiği sütü davalılara verdiğini, davalıların almış olduğu sütlerin bedelini her ay başında ödemesini yaparken 2002 yılı Kasım ayında 437,50TL'sini ve 2002 yılı Aralık ayından bakiye kalan 145,00 TL'sini ödemediklerini, dava dışı ...'den olan 520,00TL alacağını tahsil amacıyla davalılara ciroladığını, davalıların senedi haricen tahsil ettikleri halde ödeme yapmadıklarını, ayrıca 10 ton rus buğday samanını izinsiz sattıklarını ve bu nedenle 900,00 TL borçları olduklarını ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile toplam 2.002,50 TL alacağın faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, davalılara verilen süt, senet ve saman bedellerinin ödenmediği ileri sürülerek açılmıştır. Mahkemece dinlenen tanık beyanları dikkate alınarak davanın reddine karar verilmiş ise de, davacı dava dilekçesinde açıkça yemin deliline dayanmıştır. Hal böyle olunca, mahkemece davacıya yemin hakkı hatırlatılarak hâsıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, mahkemece eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın davacıya iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 23/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/11892
Karar No: 2013/19017
Karar Tarihi: 07.11.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/11892 E.  ,  2013/19017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1)Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 08.04.2011 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan,

2)Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazın ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduklarının ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulduktan,

3)Değerlendirme tarihi olan 2011 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazın, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerleri, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırıldıktan,

4)Şehir Hali Hazır Haritası üzerinde dava konusu taşınmaz ile emsal kabul edilen taşınmazın birbirlerine olan mesafeleri ve bu taşınmazların ilçenin merkezi yerlerine (Adliye Hükümet Konağı, Belediye Binası gibi) olan uzaklıkları fen bilirkişiye işaretlettirildikten,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/39940
Karar No: 2017/312
Karar Tarihi: 09.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/39940 E.  ,  2017/312 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 09/01/2017 tarihinde karar verildi.