erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2019/9808
Karar No: 2019/10514
Karar Tarihi: 12.09.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/9808 E.  ,  2019/10514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken netice cezanın 4 yıl 2 ay hapis cezası yerine, 3 yıl 14 ay hapis cezası olarak eksik belirlenmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan hüküm kurulurken temel ceza maddesinin TCK’nun 116/2-4 maddesi yerine, aynı Yasa’nın 116/2 maddesi olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuklar ... müdafii ve ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 12.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/39951
Karar No: 2025/4868
Karar Tarihi: 22.04.2025

**11. Ceza Dairesi         2021/39951 E.  ,  2025/4868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/449 E., 2019/1923 K.

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 09.10.2019 tarihli ve 2018/449 Esas, 2019/1923 Karar sayılı kararının, katılan tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Katılanın kanuni süresi içinde sunduğu temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer vermediği anlaşılmakla, Anayasa'nın 40/2 maddesi, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 34/2, 231/2, 232/6 ve 291. maddeleri uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, mercii, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin zorunlu olduğunun belirtilmesi ve 5271 sayılı Kanun'un 294/1 maddesinde; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.'' aynı Kanun'un, karar tarihinde yürürlükte bulunan "Temyiz gerekçesi" başlığını taşıyan 295/1 maddesinde ise; "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler karşısında; kurulan hükme ilişkin kısa kararda ve gerekçeli kararda, 5271 sayılı Kanun'un 295/1 maddesi uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi gerektiği açıklamasına yer verilmediği gözetilerek katılana, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda usulüne uygun şekilde ''5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi halinde temyiz talebinin incelenebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceği'' hususlarını içeren meşruhatlı tebligat ile gerekçeli kararın tebliğ edilmesi, temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verilmesi halinde ise bu hususta ek Tebliğname düzenlenmesi için dava dosyasının, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 22.04.2025 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2011/4799
Karar No: 2012/18178
Karar Tarihi: 29.05.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/4799 E.  ,  2012/18178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Tecavüz edilen yerin belediye sınırları ve kıyı kenar çizgisi içinde kalıp kalmadığı, taşınmaz üzerindeki binanın yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar Kanunu ve mevzuatı içinde olup olmadığı hususları mahallinde yapılacak keşifte kesin biçimde saptandıktan sonra sonucuna göre de Belediye Başkanlığına duruşma günü bildirilerek, 5237 sayılı TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddeleri ile hükümden önce yürürlüğe giren 5841 sayılı Kanunun 1. maddesiyle değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 154/1. maddesi de tartışılarak sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, yazılı biçimde eksik incelemeyle hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 29.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/6012
Karar No: 2021/18220
Karar Tarihi: 27.12.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/6012 E.  ,  2021/18220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM :Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Yasasının 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Yasanın 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, katılan Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu vekilinin temyiz taleplerinin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, REDDİNE, 27.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/15704
Karar No: 2017/8918
Karar Tarihi: 13.12.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/15704 E.  ,  2017/8918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgeyi bozma, yok etme veya gizleme

HÜKÜM : Asıl karar: mahkumiyet Ek karar: temyiz talebinin reddi

7201 sayılı Tebligat Kanununun 14. maddesi gereğince, "Astsubaylar hariç olmak üzere Erata yapılacak tebliğler, kıta kumandanı ve müessese amiri gibi en yakın, üste yapılır. Yukarıdaki fıkrada yazılı olanların haricindeki askeri şahıslara birlik veya müessesede tebligat yapılması icabeden ahvalde, tebliğin yapılmasını nöbetçi amiri veya subayı temin eder. Bunlar tarafından muhatabın derhal buldurulması veya tebliğin temini mümkün olmazsa tebliğ kendilerine yapılır." şeklindeki yasal düzenleme karşısında, gerekçeli kararın tebliğine ilişkin tebellüğ belgesinde kendisine tebliğ yapılan kişinin sanığın en yakın üstü olup olmadığı belirtilmediğinden ve dosya içerisinde hükmün sanığa iç tebligat yoluyla tebliğ edildiğine dair belgenin de olmaması karşısında, yapılan tebligat işlemi usulüne uygun olmadığından temyiz isteminin reddine ilişkin 17.11.2014 tarihli ek karar hukuken geçersiz olduğundan kaldırılarak, sanığın 14.11.2014 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

1-Sanık hakkında resmi belgeyi bozma, yok etme veya gizleme suçundan açılan kamu davasında; suça konu belgeler arasında yer alan ve sanığın "askeri hastane psikiyatri bölümüne sevki uygundur" şeklindeki 27.05.2013 tarihli Aksu Aile Sağlığı Merkezinde görevli doktor ...tarafından yazılmış yazının bulunması ve Kadirli Askerlik Şubesinin 02.10.2017 tarihli yazısına göre, sanığın " askerliğe elverişli değildir" raporu nedeniyle terhis olduğunun bildirilmesi karşısında, sanığın mevcut rahatsızlığının suç tarihi itibariyle TCK'nın 32. maddesi uyarınca ceza sorumluluğunu tamamen ya da kısmen kaldıracak biçimde, işlediği suçun hukuki sonuçlarını algılama veya davranışlarını yönlendirme yeteneğini önemli derecede azaltıp azaltmadığı konusunda Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden ya da Adli Tıp Kurumundan rapor alınarak sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a) Mahkeme tarafından incelemesi yapılan ve sanık tarafından ortasından yatay olarak ikiye bölünmüş suça konu belgelerin bir araya getirilip yapıştırıldığında belgelerden yararlanma olanağının bulunup bulunmadığı saptanarak suçun teşebbüs aşamasında kalıp kalmadığının karar yerinde tartışılmaması,

b-5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.12.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2010/13147
Karar No: 2012/4421
Karar Tarihi: 15.02.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/13147 E.  ,  2012/4421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dava konusu taşınmaza ilişkin olarak mahallinde yapılan keşif neti- cesinde alınan bilirkişi raporunda tecavüz edilen yerin kıyı kenar çizgisi içinde kal- dığının bildirilmesi karşısında, taşınmazın belediye sınırları içinde veya ... reji- mine tabi yerde olup olmadığı ve binanın yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddeleri uyarınca sanığın hukuki durumunun ta- yin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile beraat kararı verilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

Kendisini vekille temsil ettiren ve beraat eden sanık lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz itiraz- ları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5230 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 15.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/18398
Karar No: 2023/5627
Karar Tarihi: 04.07.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/18398 E.  ,  2023/5627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/275 E., 2020/776 K.

SUÇ : Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle

yarar sağlama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 07.07.2020 tarihli ve 2020/275 Esas, 2020/776 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 293 üncü maddesinin ikinci fıkrasında yer alan ''Hüküm, temyiz eden Cumhuriyet Savcısına veya ilgililere gerekçesiyle birlikte açıklanmamışsa; hükmün temyiz edildiğinin bölge adliye mahkemesince öğrenilmesinden itibaren gerekçe, yedi ... içinde tebliğ edilir.'' 5271 sayılı Kanun' un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." ve yine aynı Kanunun 295 inci maddesinde yer alan "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi ... içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanığın yüzüne karşı verilen hükme yönelik 5271 sayılı Kanunu'nun 291 inci maddesinde belirtilen 15 günlük yasal süre içerisinde temyiz dilekçesi sunduğu ancak temyiz dilekçesinde gerekçe belirtilmediği, gerekçeli karar tebligatının da ihtarat içermediği anlaşıldığından, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarih ve 2019/9. MD-554 Esas ve 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, hak kaybının önlenmesi bakımından sanığa tebligatın yapıldığı tarihten itibaren 5271 sayılı Kanunu'nun 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligatın yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması ve sanığın süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek tebliğname ile birlikte, gerekçeli temyiz isteminde bulunulmaması halinde ise mevcut haliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, oy birliğiyle, 04.07.2023 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2016/5532
Karar No: 2016/8106
Karar Tarihi: 16.06.2016

**8. Ceza Dairesi         2016/5532 E.  ,  2016/8106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz ve kıyı Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Katılan hazine temsilcisinin hakkı olmayan yere tecavüz ve kıyı kanununa muhalefet suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyizi üzerine yapılan incelemede;

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararları usul ve yasaya uygun bulunduğundan, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükümlerin (ONANMA- SINA),

2- CMK.nun 260/1. maddesi uyarınca imar kirliliğine neden olma suçundan zarar görme ihtimali bulunan şikayetçi belediye başkanlığı vekilinin 5271 sayılı CMK.nun 233. ve devamı maddeleri gereğince davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, katılan ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün (ONANMASINA), 16.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/12286
Karar No: 2025/2315
Karar Tarihi: 24.02.2025

**11. Ceza Dairesi         2021/12286 E.  ,  2025/2315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/4638 E., 2018/4805 K.

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na aykırılık

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 10.10.2018 tarihli ve 2018/4638 Esas, 2018/4805 Karar sayılı kararının, katılan Kurum vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Katılan Kurum vekilinin kanuni süresi içinde sunduğu temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer vermediği anlaşılmakla, Anayasa'nın 40/2 maddesi, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 34/2, 231/2, 232/6 ve 291. maddeleri uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, mercii, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin zorunlu olduğunun belirtilmesi ve 5271 sayılı Kanun'un 294/1 maddesinde; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.'' aynı Kanun'un, karar tarihinde yürürlükte bulunan "Temyiz gerekçesi" başlığını taşıyan 295/1 maddesinde ise; "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler karşısında; kurulan hükme ilişkin kısa kararda ve gerekçeli kararda, 5271 sayılı Kanun'un 295/1 maddesi uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi gerektiği açıklamasına yer verilmediği gözetilerek katılan Kurum'a, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda usulüne uygun şekilde ''5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi halinde temyiz talebinin incelenebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceği'' hususlarını içeren meşruhatlı tebligat ile gerekçeli kararın tebliğ edilmesi, temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verilmesi halinde ise bu hususta ek Tebliğname düzenlenmesi için dava dosyasının, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 24.02.2025 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2021/6103
Karar No: 2021/18218
Karar Tarihi: 27.12.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/6103 E.  ,  2021/18218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Yasasının 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Yasanın 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, katılan Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu vekilinin temyiz taleplerinin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, REDDİNE, 27.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/12562
Karar No: 2015/12501
Karar Tarihi: 15.06.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/12562 E.  ,  2015/12501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kale (Denizli) Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ : 20/03/2015

NUMARASI : 2015/31-2015/87

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Uyuşmazlık ve hüküm nafakaya ilişkin olup, inceleme görevinin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 02.02.2015 tarihinde yürürlüğe giren 19.01.2015 tarihli 2015/8 sayılı işbölümü kararı gereğince Yargıtay 3. Hukuk Dairesine ait olduğu düşünülmektedir. Ne var ki, Yargıtay Kanunu'nda 6644 sayılı kanunla yapılan ve 11.04.2015 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik gereğince dosyanın bu Daireye değil, işbölümü uyuşmazlıklarını çözmekle görevli Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda belirtilen sebeple dosyanın Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 15.06.2015 (Pzt.)
Esas No: 2011/13607
Karar No: 2012/1465
Karar Tarihi: 15.02.2012

**1. Hukuk Dairesi         2011/13607 E.  ,  2012/1465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı davalı adına kayıtlı 197 ada 10 parsel sayılı taşınmazın bir kısmının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını ileri sürüp, bu kısmın tapusunun iptalini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bilirkişi raporuna göre dava konusu parselin kıyı kenar çizgisi içerisinde kalmadığının anlaşıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı temsilcisi tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacı temsilcisinin temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 15.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/1600
Karar No: 2025/1671
Karar Tarihi: 04.03.2025

**8. Ceza Dairesi         2023/1600 E.  ,  2025/1671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1855 E., 2023/496 K.

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama, iftira

HÜKÜM :Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER :Mağdur sanık ..., sanık ...

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Ret, Onama

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 06.03.2023 tarihli kararının mağdur sanık ..., sanık ... tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 293/2. maddesinde yer alan ''Hüküm, temyiz eden Cumhuriyet Savcısına veya ilgililere gerekçesiyle birlikte açıklanmamışsa; hükmün temyiz edildiğinin bölge adliye mahkemesince öğrenilmesinden itibaren gerekçe, yedi gün içinde tebliğ edilir.'' 5271 sayılı Kanun'un 294/1. maddesinde yer alan "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." ve yine aynı Kanun'un 295. maddesinde yer alan "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanık ... yüzüne karşı verilen hükme yönelik 5271 sayılı Kanun'un 291. maddesinde belirtilen 15 günlük yasal süre içerisinde temyiz dilekçesi sunduğu ancak temyiz dilekçesinde gerekçe belirtilmediği, gerekçeli kararın ve tebligatın ihtarat içermediği anlaşıldığından, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarih ve 2019/9. MD-554 Esas ve 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, hak kaybının önlenmesi bakımından sanık ...' in, tebligatın yapıldığı tarihten itibaren 5271 sayılı Kanunu'nun 295/1. maddesi fıkrası uyarınca 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligatın yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması ve sanık ...'in süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname ile birlikte, gerekçeli temyiz isteminde bulunulmaması halinde ise mevcut haliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, oy birliğiyle, 04.03.2025 tarihinde karar verildi.