erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/970
Karar No: 2014/18338
Karar Tarihi: 04.11.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/970 E.  ,  2014/18338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

I-2003 takvim yılında sahte fatura kullanma suçu yönünden yapılan incelemede:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; yapılan yargılamada sanığa yüklenen “2003 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği tarihten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

II- Defter ve belgeleri gizleme suçu yönünden yapılan incelemeye gelince:

2003 takvim yılına ait istenen defter ve belgeleri ibraz etmeyen sanığın, söz konusu defter ve belgeleri İstanbul 1. Vergi Mahkemesi' ne sunduğunu ve o dosyada olduğunu savunması, dosya içinde bulunan anılan mahkeme'nin 2004/2754 esas ve 2006/771 karar sayılı kararında talep edilen defter ve belgelerin mahkemeye ibraz edildiğinin ve incelenmesi için bilirkişiye verildiğinin anlaşıldığı ancak defter ve belgelerin sanığa ne zaman iade edildiğinin anlaşılamadığı gibi vergi mahkemesinin kararından, 2003 takvim yılına ait belgelerin incelemeye ibraz edilmediği gerekçesiyle inceleme raporu düzenlendiğinin Belirtilmesi ve Dairemizin yerleşmiş uygulamasına göre aynı yıla ait belgelerin bir kez istenebileceği, tekrar istenmesinin yeni bir suç oluşturmayacağı gözetilerek 2003 yılı belgelerinin ibraz edilmemesi nedeniyle daha önce de sanık hakkında açılmış bir dava bulunup bulunmadığının da tespitiyle sonucuna göre hukuki durumunun takdiri gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/23974
Karar No: 2015/2165
Karar Tarihi: 12.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/23974 E.  ,  2015/2165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Akçaabat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/05/2014

NUMARASI : 2014/53-2014/173

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü: - K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

1-Dosyadaki bilgi ve belgelere göre, dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bilirkişi kurulu raporunda emsal alınan taşınmazın satış tarihi 15.07.1990 olup, değerlendirme tarihinden yaklaşık 23 sene öncesine ait satış işlemi olduğundan, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın mahalden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların re'sen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak, alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu taşınmazdaki yapının yaşı tespit edilerek, el atma tarihinden sonra yapıldığının anlaşılması halinde, yapının değer düşüklüğü bedeline hükmedilemeyeceği gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/3242
Karar No: 2019/18823
Karar Tarihi: 25.11.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/3242 E.  ,  2019/18823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki muhdesat bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, muhdesat bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan bilgi ve belgelere göre, ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1998/1850 E. sayılı dosyasında, dava konusu 133 ada 13 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan fıstık ağaçlarının ... Kadastro Mahkemesi'nin 1997/8-48 E/K sayılı dosyasında...'e ait olduğunun beyanlar hanesine yazılmasına karar verildiği ve kararın kesinleştiği belirtildikten sonra; 133 ada 13 parsel sayılı taşınmazın 3.320,41 m2'sinin mülkiyetinin davacı ...'a ait olduğunun tespitine karar verilmiş, ancak ağaçların davacıya aidiyetine dair bir karar verilmemiş ve 1998/1850 E sayılı dosya usul yönünden bozulmuş, bozma sonrasında ise davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Mahkemece 133 ada 13 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydı, kadastro tutanakları, adı geçen dava dosyası getirtilip, ağaçların davacıya ait olup olmadığı yönünde tanık dahil olmak üzere davacıdan tüm delilleri sorulup, araştırma yapıldıktan sonra sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 25/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/2898
Karar No: 2012/11137
Karar Tarihi: 21.03.2012

**3. Ceza Dairesi         2010/2898 E.  ,  2012/11137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların beraatlerine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Sanık ... Yikit’in üzerine atılı eylem ile ilgili olarak;

Mağdur ...’ın 27/03/2007 tarihinde Cumhuriyet savcısına verdiği ifadesinde, sanık ... Yikit’in kendisini karnının sol tarafından birkaç defa bıçakladığını, Cuma ... ile barıştıklarını, sanıktan şikayetçi olmadığını beyan ettiği, mağdurun 13/07/2007 tarihinde talimatla alınan ifadesinde de yine Cuma ...’in kendisini karnının sol tarafından birkaç defa bıçakladığını ancak kendisi ile barıştıklarını, şikayetçi olmadığını beyan ettiği,

Tanık ...’ın olaydan bir ... sonra 07/03/2007 tarihinde kollukta alınan ifadesinde, yeğeni mağdur ...’ın kendisine, kendisini bıçaklayanın sanık ... Yikit olduğunu söylediğini belirttiği, ayrıca kendisinin de sanık ... Yikit’i elinde beyaz bıçakla kaçarken köprünün başında gördüğünü beyan ettiği;

Tanık ...’ın 08/03/2007 tarihinde Cumhuriyet savcılığında verdiği ifadesinde de, kavga mahallinde aralarında 4-5 metre mesafe bulunduğunu, Cuma ...in elinde 20 cm büyüklüğünde beyaz bıçak bulunduğunu beyan ettiği,

Tanık ...’ın 23/07/2007 tarihinde kovuşturma aşamasında talimatla alınan ifadesinde de, sanık ... Yikit’in, ...’ı bıçakladığını beyan ettiği,

Tüm bu deliller nazara alındığında, sanık ... Yikit’in üzerine atılı suçun hiçbir kuşkuya yer vermeksizin sabit olmasına rağmen, sanığın mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi,

2-Sanık ...’ın, mağdur ... Yikit’e yönelik kasten yaralama eylemi ile ilgili olarak;

Mağdur ... Yikit’in 08/03/2007 tarihinde Cumhuriyet savcısına verdiği ifadesinde, sanık ...’ın, kendisinin başına levye ile vurup, bıçak çektiğini, kimseden şikayetçi olmadığını beyan ettiği; mağdurun 15/03/2007 tarihinde Cumhuriyet Savcısına verdiği ifadesinde de kendisini yaralayanın ... olduğunu beyan edip, şikayetçi olmadığı,

Mağdur ... Yikit’in, 27/02/2008 tarihinde duruşmada verdiği ifadesinde, sanık ...’ın elindeki levye ile yaraladığını beyan ettiği,

Tüm bu deliller nazara alındığında, sanık ...’ın üzerine atılı suçun hiçbir kuşkuya yer vermeksizin sabit olmasına rağmen sanığın mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 21/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/12222
Karar No: 2020/530
Karar Tarihi: 09.01.2020

**2. Ceza Dairesi         2019/12222 E.  ,  2020/530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dosya kapsamına göre tanığın soruşturma aşamasındaki ifadesinde; saat 19.00 sıralarında şikayetçinin oturduğu apartmana girdiği sırada apartman içerisinden hızla inen iki şahıs gördüğünü ve peşlerinden koşarak ve suça sürüklenenm çocuğu yakaladığını beyan ettiği, suç tarihinde kış saati uygulaması da dikkate alınarak UYAP'tan alınan çizelgeye göre gece vaktinin saat 19.06'da başladığının anlaşılması karşısında; hırsızlık eyleminin gündüz gerçekleştirildiğinin kabulü gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında hükmolunan cezada aynı Kanun’un 143. maddesi gereğince artırım yapılması ve konut dokunulmazlığını bozma suçundan ise aynı Kanunun 116/4. maddesi uyarınca hüküm kurulması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 09/01/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/17158
Karar No: 2013/20026
Karar Tarihi: 25.12.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/17158 E.  ,  2013/20026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Ceza yargılamasında hiçbir duraksamaya yer vermeden gerçeği ortaya çıkarmak görev ve yetkisi bulunan ceza hâkimi, ileri sürülen mücbir sebebin dayandığı olayların vukuu ile defter ve belgelerin yok olması veya elden çıkması sonucunu doğuracak nitelik ve yoğunlukta olup olmadığını, bunların mükellefin faaliyet alanı itibariyle mutat ortam yer ve mekanda muhafaza edilmesi olgusu, olayın meydana gelme olasılığı, doğal ve kaçınılması mümkün olmayan nedenlere dayanıp dayanmadığı, öngörülebilme ve neden sonuç ilişkisi, vergi denetiminden kaçmak amacına yönelik tertip niteliği ve sair ile olayın arz ettiği özelliği duruşmadan ve tahkikattan edineceği kanaate göre irdeleyip değerlendirmeli ve delilleri serbestçe takdir etmeli, irade dışında meydana geldiği ve defter ve vesikaların tamamen veya kısmen kaybı veya yok olması sonucunu doğurduğunu anlaması halinde 213 sayılı Kanunun 13. maddesinde düzenlenen mücbir sebep olarak kabul etmelidir.

Bu nedenle, sanık hakkında 2004 takvim yılına ilişkin defter ve belgeler ile 2006 takvim yılına ait gelir ve gider belgelerini ibraz etmekle birlikte 2006 takvim yılına ait yasal defterleri vergi incelemesine esas olmak üzere süresinde ibraz etmediğinden bahisle açılan kamu davasında; sanığın Cumhuriyet Başsavcılığındaki beyanında, defter ve belgelerin muhasebecide kaldığını, muhasebeciye ihtar çektiğini, ancak defter ve belgeleri kendisine eksik iade ettiğini, bu nedenle defter ve belgeleri ibraz edemediğini, 2006 yılı ile ilgili defter ve belgeleri ise ibraz ettiğini beyan etmesi, mahkemedeki savunmasında ise, tebliğ tarihinde evrakların muhasebecide olduğunu, 1 sene önce de hırsızlık olayının başına geldiğini beyan etmesi, muhasebeciye gönderilen ihtar içeriğinden 30.12.2005 tarihinde sanığın firmasının muhasebeciliğini bıraktığının, ibraz edilmeyen belgelerin ise 2006 takvim yılına ait yasal defterler olduğunun anlaşılması, sanığın 06.06.2008 günlü hırsızlık müracaat ifade tutanağında, aracında yapılan hırsızlık esnasında şirkete ait kaşe, değerli, değersiz çeşitli evrakların da çalındığını iddia etmesine karşın defterlere ilişkin bir beyanda bulunmaması ayrıca şirkete ait ticari defter ve belgelerin araç içinde bulundurulmasının yaşamın olağan akışı ve ticari teamüllere uygun olmadığı gibi hırsızların yararlanamayacağı şeyleri çalmalarının hayat tecrübelerine de uygun düşmediği cihetle, sübut bulan suçtan sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/15161
Karar No: 2017/14257
Karar Tarihi: 19.10.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/15161 E.  ,  2017/14257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ)MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı şirketin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 3.500 TL bedelin işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; 26.01.2016 tarihli dilekçesi ile de talebini 15.791.62 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, davacının, süresi içinde itiraz etmediği faturaların içeriğini kabul etmiş sayılacağını, ayrıca kayıp-kaçak vb. bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 6719 sayılı Kanunun 21. Maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17. Maddesine eklenen 10. Fıkra hükmü ve 6719 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen geçici 20. Maddesi hükümlerine istinaden davanın konusuz kalması nedeniyle, karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2)Yargılama sırasında davacı tarafından yapılan yargılama giderleri toplamı 349,45 TL olması gerekirken; mahkemece hatalı değerlendirme nedeniyle 55,50 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar vermiş olup, bu husus doğru görülmemiştir.

Ancak, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği ve "hakimin takdir yetkisi kapsamında" kalmadığından; hükmün, HUMK 438/7, C2 hükmü ve 6100 sayılı HMK 370/2 ek 3/1 maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının tüm; davacının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan yöne ilişkin davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 3. Fıkrasında yer alan ’55,50’ sayısının silinerek yerine ‘349,55’ sayısının yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/13575
Karar No: 2016/12436
Karar Tarihi: 22.11.2016

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/13575 E.  ,  2016/12436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bilgi ve belgeler okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasayla değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendinde taşınmaz malın kamulaştırma (dava) tarihindeki mevki ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden değerinin belirleneceği öngörülmektedir. Taşınmaz üzerinde taşınmaza kapama bahçe niteliği verebilecek yaşta ve sayıda ağaç mevcut olması halinde bunların kaplayacağı alana göre kapama bahçe olarak değerlendirilmesi gerekir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda kamulaştırılan alan kapama bağ olarak kabul edildiğine göre, kamulaştırılan alandaki 1 adet zeytin, 2 adet badem, 1 adet incir ile 1 adet harnup ağacının değerinin de kapama bağ içinde yer alacağı düşünülmeden ayrıca bu ağaçlar için tespit edilen bedeli kamulaştırma bedeline ekleyen rapora göre hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 22.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/1499
Karar No: 2012/3206
Karar Tarihi: 19.03.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/1499 E.  ,  2012/3206 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme, reşit olmayan kimseyi zorla kaçırıp alıkoyma ve unvan gaspı suçlarından sanık ...'nun; ırza geçme suçundan sanıklar ..., ... ve ...'nın; reşit olmayan mağdurenin rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve fuhuş için kadın tedarik etme suçlarından sanık ...'ın; fuhuş için kadın tedarik etme suçundan sanıklar ..., ... ve ...'nın; ırza geçme ve fuhuş için kadın tedarik etme suçlarından sanık ...'un yapılan yargılamaları sonunda; sanık ...'nun atılı suçlardan beraatine, sanıklar ...'nın reşit olmayan mağdurenin rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan, sanıklar ...'ın reşit olmayan mağdurenin rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve fuhuş için kadın tedarik etme suçlarından, sanıklar ... ve ...'ın fuhuş için kadın tedarik etme suçundan mahkûmiyetlerine dair ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26.12.2005 gün ve 2003/69 Esas, 2005/592 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... müdafii olarak dosyaya süresinden sonra temyiz dilekçesi veren Av. ...'nun bu sanığın zorunlu müdafii olmadığı anlaşılmakla, adı geçen avukattan bu sanığa ilişkin vekâletnamesi bulunup bulunmadığı sorularak var ise eklenmesi, aksi halde yokluğunda verilen hükmün sanık ...'a tebliğinin gerektiği, ancak dosyada tebligat yapıldığına dair belgenin bulunmadığı anlaşıldığından, varsa dosyaya konması, bu işlem yapılmamış ise anılan tebligat noksanlığının giderilmesi ile alındı belgesinin ve verildiği takdirde temyiz dilekçesinin eklenmesi, ayrıca sanık ... hakkında atılı suçlardan verilen beraat kararlarının da müdafii tarafından temyiz edildiği ve bu temyizlerle

ilgili tebliğnamede görüş bulunmadığı anlaşılmakla, bu temyizlerle ilgili olarak da ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.