erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2024/6471
Karar No: 2025/4217
Karar Tarihi: 22.04.2025

**2. Hukuk Dairesi         2024/6471 E.  ,  2025/4217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/736 E., 2024/1135 K.

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil, Mümkün Olmaması Halinde Mal Rejiminin Tasfiyesinden Kaynaklanan Alacak

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 6. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/405 E., 2023/102 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın vekili tarafından asıl ve birleşen dava yönünden duruşmalı istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 22.04.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde temyiz eden davacı ... ve vekili gelmedi. Karşı taraf davalılar vekili Avukat ... geldi. Açık duruşmaya başlandı. Davacı vekili Avukat ...'ın mazeret bildirdiği görüldü. Usul ve yasaya uygun bulunmayan mazeretin reddine karar verildi. Gelenin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen günde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Somut olayda, davacı kadın vekili tarafından karar hem asıl dava hem birleşen dava yönünden temyiz edildiğinden her bir dava için ayrı ayrı temyiz yoluna başvurma ve karar harcı yatırılması gerekirken tek temyiz yoluna başvurma ve karar harcı yatırıldığı belirlenmiştir.

Temyiz eden tarafın yargı harçlarından istisna veya muafiyetinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 32 nci maddesi uyarınca; yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemler yapılmaz.

Bu itibarla;

1. Kararı veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

2. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

22.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/19056
Karar No: 2015/9
Karar Tarihi: 12.01.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/19056 E.  ,  2015/9 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında TCK'nın 35/2. maddesi uyarınca temel cezadan indirim yapılırken suç yolunda katedilen mesafe, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı göz önüne alınarak alt sınıra yakın bir oranda indirim yapılması yerine en üst oranda indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 12.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/4662
Karar No: 2024/4721
Karar Tarihi: 24.06.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/4662 E.  ,  2024/4721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/9 E., 2024/155 K.

KARAR : Kabul

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince açılan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 21.09.2023 tarihli kararı ile, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken reddine karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesi ile, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma kararı sonrası yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince 18.04.2024 tarihli ek karar ile temyiz harç ve giderlerinin ödenmemesi sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Ek karar davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, başvuru için gerekli harç ve giderlerin süresinde ödenmediği gerekçesiyle davalı erkek vekilinin temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına yönelik İlk Derece Mahkemesinin 18.04.2024 tarihli ek kararına ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi gereğince, temyiz dilekçesi verilirken ödenmeyen temyiz harç ve giderlerinin muhtıranın tebliğ tarihinden itibaren bir haftalık kesin süre içerisinde ödenmesi gerekir. 6100 sayılı Kanun’un anılan hükümleri gereğince, verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusu yapılmamış sayılır.

Dosya içeriğine göre İlk Derece Mahkemesince ödenmeyen temyiz harç ve giderlerinin bir haftalık kesin sürede ödenmesi için usulüne uygun olarak düzenlenen muhtıra davalı erkek vekiline 02.04.2024 tarihinde tebliğ edilmiştir. Temyiz harç ve giderleri, davalı erkek vekili tarafından bir haftalık yasal süre içerisinde mahkeme veznesine yatırılmamıştır.

Temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına ilişkin İlk Derece Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

İlk Derece Mahkemesince verilen 18.04.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,24.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/10376
Karar No: 2017/1274
Karar Tarihi: 14.03.2017

**(Kapatılan)21. Ceza Dairesi         2016/10376 E.  ,  2017/1274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

1- Defter ve belgelerini vergi incelemesine esas olmak üzere vaki istem üzerine merciine teslim etmediğinden bahisle eylemine uyan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılan sanık hakkında düzenlenen vergi inceleme raporunda somut bir zarara yer verilmediği, vergi ve cezaların eylemden doğan zarar niteliğinde bulunmadıkları anlaşılmaktadır. Şu halde sanık hakkında "defter ve belgeleri gizlemek" eylemi nedeniyle CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın meydana geldiğinin kanıtlanamadığı cihetle, engel sabıkası bulunmayan ve hükmolunan hapis cezası “tekrar suç işlemeyeceği” kanaatiyle ertelenen sanık hakkında, kesinleşmemiş mahkumiyet hükmü bulunduğundan bahisle yazılı şekilde yasal olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2- 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3- ) 5271 sayılı CMK'nun 324/4. maddesi gereğince 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesinde öngörülen terkin edilmesi gereken miktardan az olan yargılama giderinin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden sanıktan tahsiline hükmolunması yasaya aykırı

4-) Kendini vekille temsil ettiren katılan idare lehine hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenen vekalet ücretinin sanıkdan alınarak katılan idareye verilmesi yerine vekalet ücretinin hazineye irad kaydına kara verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/3932
Karar No: 2018/13321
Karar Tarihi: 17.12.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/3932 E.  ,  2018/13321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Malatya Ticaret Sicil Müdürlüğünün 20/07/2015 tarihli yazısı ile borçlu şirkete ait tasfiye evraklarının gönderildiği, şikayet tarihi olan 01/04/2015 tarihinden önce borçlu şirketin 27/08/2012 tarihinde tasfiye kararı aldığı, tasfiyenin 28/08/2012 tarihinde tescil edildiğinin 19/09/2012 tarihli Türkiye Ticaret Sicili Gazetesinde ilan edildiğinin anlaşılması karşısında sanığın suçları işleme kastının oluşmadığı gözetilmeksizin beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de,

1)02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a ve 345/a maddelerinde düzenlenen suçlar yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçların işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2)Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3)Karar başlığında suç tarihinin 2011 olarak gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 17/12/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/14747
Karar No: 2017/12313
Karar Tarihi: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/14747 E.  ,  2017/12313 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2010/12847
Karar No: 2010/13776
Karar Tarihi: 10.12.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/12847 E.  ,  2010/13776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.04.2007 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 15.03.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili ve davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, murisi eşinden intikal eden 146, 239 ve 1185 parsel sayılı taşınmazları davalının hiçbir hukuki ilişkiye dayanmadan kullandığını ve 239 parsel sayılı taşınmazdaki üç adet armut ağacını kestiğini ileri sürerek, elatmanın önlenmesini ve 2004-2006 yıllarına ait ecrimisil ile ağaç bedelinin davalıdan alınmasını istemiştir.

Davalı, dava konusu taşınmazları kullanmadığını ve bir adet armut ağacını dava dışı Server’in istemi ile kestiğini, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, elatmanın önlenmesi isteminin reddine; 1185 ve 239 parsel sayılı taşınmazların 2006 yılı ecrimisil ve kesilen ağaç bedeli olarak toplam 352,88TL.nin dava tarihinden itibaren işleyen faizi ile davalıdan alınmasına karar verilmiştir.

Hükmü, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve tüm dosya içeriğine göre davalı vekilinin tüm; davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi, ecrimisil ve tazminat istemlerine ilişkindir.Mahallinde yapılan keşif sırasında dinlenen mahalli bilirkişi ve tanıkları beyanlarıyla, dava konusu taşınmazlardan 1185 sayılı parselin tamamı ile 239 sayılı parselin bir bölümünün davalının kullanımında olduğu saptanmıştır. Fen bilirkişi tarafından düzenlenen 06.05.2008 tarihli rapor eki krokiden, 239 parsel sayılı taşınmazda davalı tarafından kullanıldığı belirlenen yerin 2.730metrekarelik yeşil renkli bölümün olduğu anlaşılmaktadır. Bu nedenle, mahkemece, 1185 ve 239 parseller yönünden elatmanın önlenmesine karar verilmesi gerekirken, ret kararı verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1.) bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine; (2.) bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatıranlara geri verilmesine, 10.12.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/20225
Karar No: 2016/19075
Karar Tarihi: 13.12.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/20225 E.  ,  2016/19075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

A- Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Temel cezanın doğrudan TCK'nın 125/3-a. maddesi gereğince tayini yerine, aynı Kanunun 125/1. maddesi ile belirlenip daha sonra arttırım yapılması, sonuca etkili olmadığından bozmayı gerektirmediği,

Anlaşıldığından, sanık ...'ün ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B- Görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükmün temyizine gelince:başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Katılan ...'in beyanında sanığın elinde bıçak görmediğini söylemesi, çözümü yapılan CD kayıtlarında sanığın elini salladığının görüldüğü ancak elinde bıçak olup olmadığının tespit edilememesi karşısında, sanığın elini sallamaktan ibaret eyleminin görevi yaptırmamak için direnme suçunun cebir veya tehdit unsurunu oluşturmadığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması

2- Kabule göre de;

Sanığın, görevi yaptırmamak için direnme eylemini, birden fazla görevliye karşı bir suç işleme kararı kapsamında tek bir fiil ile bıçakla ve birden fazla kişiyle birlikte işlendiğinin kabul edilmesine karşın sanık hakkında TCK'nın 265/3-4, 43/2. maddelerinin uygulanmaması,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 13.12.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/7332
Karar No: 2022/1119
Karar Tarihi: 09.02.2022

**2. Hukuk Dairesi         2021/7332 E.  ,  2022/1119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından maddi tazminat miktarı yönünden, davalı erkek tarafından tamamı yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 01.02.2022 günü tebligata rağmen taraflar gelmediler. Davalı ... vekili Av. ...'nın mazeretine ilişkin dilekçe verdiği görüldü. Mazereti yerinde görülmedi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebine dayalı olarak görülen boşanma davasının ilk derece mahkemesince yapılan yargılaması sonucunda davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, davacı kadın yararına aylık 400,00 TL tedbir nafakası, aylık 400,00 TL yoksulluk nafakası, 30.000 TL maddi tazminat ve 30.000 TL manevi tazminata karar verilmiş, ilk derece mahkemesince verilen karar, davalı erkek tarafından tamamına yönelik olarak istinaf edilmiş, bölge adliye mahkemesince davalı erkeğin kusur belirlemesine ve tazminatlara yönelik istinaf itirazının kısmen kabulü ile diğer istinaf itirazlarının esastan reddine karar verilmiş, bölge adliye mahkemesince verilen karar taraflarca temyiz edilmiş ve Dairemizin 08.03.2021 Tarih, 2021/821 Esas, 2021/1997 Karar sayılı ilamı ile davacı kadın yararına hükmedilen maddi tazminat miktarının az olması sebebiyle bozma kararı verilerek dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, bölge adliye mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde davacı kadın yararına 25.000 TL maddi tazminata karar verilmiş, karar yukarıda belirtildiği şekilde taraflarca temyiz edilmiştir. Bölge adliye mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde verilen karar davacı kadın tarafından 19.07.2021 tarihinde temyiz edilmiş, dosya içerisindeki nüfus kaydına göre davacı kadın 24.10.2021 tarihinde vefat etmiş, davacı mirasçıları tarafından 26.01.2022 havale tarihli dilekçeyle; iş bu dava doyasına müdahil olmayacakları, takip etmeyecekleri ve davanın mevcut hali ile düşmesine karar verilmesi talep edilmiş, davacı mirasçıları tarafından Dairemize gönderilen dilekçe içeriği ile ilgili olumlu olumsuz karar vermek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilm

sine oy birliğiyle karar verildi.09.02.2022 (Çar.)
Esas No: 2015/1776
Karar No: 2015/19409
Karar Tarihi: 04.06.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/1776 E.  ,  2015/19409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, hafta tatili, yıllık izin ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini, tazminat ve alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, yıllık izin ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davalının, iş sözleşmesini feshi haklı sebeple feshettiği, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamadığı, fazla çalışma yaptığı, hafta tatilleri ile resmi bayramlarda ve dini bayramların ilk günü haricinde çalıştığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı kanuni süresi içinde davacı temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının ulusal bayram genel tatil ücretine hak kazanıp kazanmadığı, yıllık izin ücreti ve hafta tatili ücretinin birlikte değerlendirilmesinin doğru olup olmadığı ve hafta tatili ücretine uygulanan faizin türü konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

3-Davacı, ulusal bayram genel tatil ücreti talep etmiştir. Mahkemece gerekçede, davacının bu alacağa hak kazandığı belirtilmesine rağmen, hüküm kısmında bu alacak ile ilgili olumlu yada olumsuz bir karar verilmemesi hatalıdır.

4-Yıllık izin ücreti ve hafta tatili ücreti alacakları aynı kalemde birlikte değerlendirilerek hüküm altına alınmıştır. Her iki alacağın, hakedilme şartları ve uygulanması gereken faiz türleri ve sairesi ayrıdır. Bu durumda, bu alacaklar ayrı ayrı değerlendirilerek, her bir alacak kalemi ayrı ayrı belirlendikten sonra infazda tereddüt oluşturmayacak şekilde hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

5-Hafta tatili ücreti alacağına en yüksek mevduat faizi yürütülmesi gerekirken, kanuni faize hükmedilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.06.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.