erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/197
Karar No: 2014/6572
Karar Tarihi: 08.04.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/197 E.  ,  2014/6572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ermenek Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/11/2013

NUMARASI : 2012/562-2013/568

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Kamulaştırma Yasası’nın 4650 Sayılı Yasayla değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendinde taşınmaz malın kamulaştırma (dava) tarihindeki mevki ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden değerinin belirleneceği öngörülmektedir. Dava konusu taşınmaz 219,14 m² olup tamamı kamulaştırılmıştır. Taşınmazın üzerinde verim çağında 26 yaşında 1 adet ceviz, 11 yaşında 15 adet asma, 11 yaşında 6 adet elma, 11 yaşında 2 adet erik, 11 yaşında 2 adet incir, 11 yaşında 2 adet nar ağacı olmak üzere toplam 28 adet meyve ağacının bulunduğu anlaşılmıştır. Buna göre kamulaştırılan taşınmazın tamamı kapama karışık meyve bahçesi yapılarak değerinin tespiti gerekirken, tarım arazisi yapılması ve meyve ağaçlarına da ayrı ayrı değer verilmesi suretiyle kamulaştırma bedelinin tespit edilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 08.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/10820
Karar No: 2014/14116
Karar Tarihi: 15.09.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/10820 E.  ,  2014/14116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 8. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/10/2013

NUMARASI : 2013/397-2013/1120

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kaydında yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Davacı, kayden paydaşı olduğu 4 adet taşınmazın tapu kaydında doğum tarihinin yanlış yazıldığını ileri sürerek doğum tarihinin “8.8.1940” olarak düzeltilmesi isteğiyle eldeki davayı açmıştır.

Mahkemece, Tapu Sicil Tüzüğüne göre tapu kaydına malikin doğum tarihinin yazılmasının zorunlu olmadığı, tapu kayıtlarında ve tespit tutanaklarında doğum tarihi yazılı olmadığından düzeltilecek bir kaydın da bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; Tapu Sicil Tüzüğünün 25. maddesinde (Bakanlar Kurulunun 22.7.2013 tarihli ve 2013/5150 sayılı kararı ile kabul edilen, 17.8.2013 tarihli ve 28738 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren yeni Tapu Sicil Tüzüğünün 28. maddesinde) belirtilen ve kütükte bulunması zorunlu olan kimlik bilgilerinden tapu malikinin adı ve soyadı, baba adı ile edinme nedeni, tarih ve yevmiye numarasına ilişkin yanlış yazılan bilgilerin düzeltilmesi istenebilir.

Somut olayda, davacı yukarıda açıklandığı şekilde doğum tarihinin nüfus kaydına göre düzeltilmesi talebinde bulunmuş olup, doğum tarihinin Tapu Sicil Tüzüğünün 25. (yeni Tapu Sicil Tüzüğünün 28.) maddesinde belirtilen ve kütükte bulunması zorunlu olan kimlik bilgilerinden olmadığı açıktır.

Ne var ki; dava konusu taşınmazlar imar parselleri olup, tapu kayıt malikinin kim olduğunun tespitinde davacının hukuki yararının bulunduğu tartışmasızdır. Bu gibi durumlarda taşınmazın tapu maliki ile davacının aynı kişi olduğunun ispatlanması halinde “çoğun içerisinde az da vardır” kuralı gereğince bu yönde bir “tespit kararı” verileceği kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca; gerekli araştırma ve inceleme yapılarak, tapu kayıt maliki ''T.. K..: Y. oğlu''nun davacı ile aynı kişi olup olmadığının duraksamaya yer bırakmayacak şekilde saptanması, çoğun içinde az da vardır ilkesi gereğince davacı talebi hakkında bir tespit hükmü verilebileceği gözetilerek varılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı olduğu üzere karar verilmesi doğru değildir.

Davacının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 15.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/13036
Karar No: 2024/15480
Karar Tarihi: 28.11.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/13036 E.  ,  2024/15480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

TEMYİZ EDENLER : Taraf vekilleri

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250,00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2021 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki hükmün, ücret tespiti bakımından temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca bozmaya uyularak verilen kararda, hüküm altına alınan ve davalı tarafça temyize konu edilen miktar ile reddedilen ve davacı tarafça temyize konu edilen miktarlar ayrı ayrı, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Taraf vekillerinin temyiz dilekçelerinin ayrı ayrı miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davacıya iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

28.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/2718
Karar No: 2012/26824
Karar Tarihi: 11.09.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/2718 E.  ,  2012/26824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık, kasten yaralama ve iftira

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Suç tarihinde yürürlükte bulunan 5252 sayılı Yasanın 4, 5/2, maddelerine göre; temel adli para cezasının 450 TL olduğu gözetilmeden, sanık aleyhine sonuç doğuran ve sonradan 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası uyarınca fazla adli para cezası tayini,

2- Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Karşıyaka 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2001/770 esas, 2003/447 sayılı mahkumiyet kararının, yargılamanın yenilenmesi istemi üzerine önceki kararın iptal edilerek, sanığın bu suçtan beraatine karar verildiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında Karşıyaka 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2001/770 esas, 2003/447 karar sayılı ilamından dolayı 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

3- TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası uyarınca hürriyeti bağlayıcı cezanın yanında tayin edilen adli para cezasının belirlendiği bölümdeki “30 gün adli para cezası” yerine “450 TL adli para cezası” ibaresi ile, TCK.nun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılan bölümdeki “25 gün adli para cezası” yerine “375 TL adli para cezası” ibaresinin yazılması ve 5237 sayılı Yasanın 52/2. madde ve fıkrası gereğince 500 TL adli para cezasının belirlendiği bölüm ile 5237 sayılı TCK.nun 58. ve 53. maddelerinin uygulanmasına ilişkin bölümler hükümden çıkartılarak, 5237 sayılı TCK.nun 53. addesinin uygulandığı bölümler yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 11.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/13948
Karar No: 2010/4214
Karar Tarihi: 13.04.2010

**1. Hukuk Dairesi         2009/13948 E.  ,  2010/4214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL, ALACAK

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, müşterek miras bırakanlarından intikal eden 335 ada 482 parsel sayılı taşınmazın tüm mirasçıların katılımı ile düzenlenen kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca kooperatife devredildiğini, sözleşmeye göre A blok 17/720 arsa paylı 3 ve 4 nolu dükkanların davacıya, bu dükkanların bitişiğinde zemin kat 18/720 arsa paylı dükkan ve deponun da davalı yeğenine verilmesinin kararlaştırıldığını, davalı ile dükkanın satış konusunda anlaştıklarını ve sözüne itimat ederek 36350 ABD Doları karşılığı 1,5 milyar lirayı banka kanalı ile 17.2.1995 tarihinde davalıya havale ettiğini, inşaat bitmesine rağmen davalının tapuya devretmediğini ileri sürerek, tapunun iptal ve tescilini, olmadığı takdirde taşınmazın dava tarihindeki değerinin faizi ile tahsili isteğinde bulunmuştur.

Davalı, aldığı parayı davacıya ödediğini, davanın zaman aşımına uğradığını bildirip, davanın reddini savunmuştur.

Taraflar arasındaki, gayrimenkul alım satış sözleşmesinin resmi şekilde yapılmadığından geçersiz olduğunu, bedelin ödendiğinin ispat edildiği gerekçesiyle, ödenen 1.500.-YTL'nin dava tarihi itibariyle ulaşabileceği değer olan 59.486.37.-YTL'nin dava tarihinden yasal faizi ile tahsiline ilişkin verilen karar, Dairece;" dosya içeriğinden, toplanan delillerden, harici satış olgusunun varlığının kanıtlanamadığı, ancak taraflar arasında alacak borç ilişkisi olduğunun belirlendiği, iddianın bu niteliğine göre değerlendirilerek bir karar verilmesi gerekirken, uyarlama yapılmak suretiyle bedele hükmedilmiş olmasının doğru olmadığı gerekçesiyle" bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak davanın kısmen kabulü ile 1.500 liranın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 13.4.2010 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz edilen vekili Avukat ... geldi, davetiye tebliğine rağmen temyiz eden vekili Avukat ... gelmedi, yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davacının, temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, 24.12.2009 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz edilen vekili için 750.00.-TL. duruşma avukatlık parasının ve aşağıda yazılı 1.55.-TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 13.4.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/26494
Karar No: 2014/2851
Karar Tarihi: 24.02.2014

**6. Ceza Dairesi         2013/26494 E.  ,  2014/2851 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/262253

MAHKEMESİ : Samsun 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/07/2007

NUMARASI : 2004/658 (E) ve 2007/435 (K)

SUÇ : Hırsızlık, Müessir fiil

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09/09/2013 tarihli kenar yazısı ile Dairemize gönderilmekle;başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıkların, olay günü yanlarında açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen bir arkadaşı daha olduğu halde yakınan A.. D..'in ikametinin kapısını zorlamak suretiyle açarak içeri girdikten sonra evi karıştırıp buldukları bir adet kol saatini aldıkları, alt katta oturan ve sesleri duyan yakınan N.. İ..'in yukarı çıktığında kapıda sanıklar ile karşılaştığı, sanıkların yakınan Nurcan'a saldırdıkları, kolunu ısırıp ittirdikten sonra kaçmaya başladıkları, sanıkların kovalamaca sonucu yakalandıkları, kimlik bilgileri tespit edilemeyen 3.şahsın ise kaçmayı başardığı, yakınan A.. D..'in ikametinden alınan kol saatinin ise ele geçirilemediğinin anlaşılması karşısında; sübutu halinde sanıkların eyleminin yağma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin kanıtları takdir ve tartışma görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar H.. B.. ve K.. K.. savunmanlarının temyiz itirazları ile sanık K.. K.. yönünden tebliğnamedeki düşünce bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle kısmen istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 24.2.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/18002
Karar No: 2012/35020
Karar Tarihi: 20.11.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/18002 E.  ,  2012/35020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait Şezlong koyma, büfe wc ve duş yeri yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından, tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek gerektiğinde refakate inşaat mühendisi bilirkişide alınarak yeniden keşif yapılıp taşınmazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar mevzuatı kapsamında kalıp kalmadığı belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanunu'na göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre gerekirse Belediye Başkanlığıda duruşmadan haberdar edilerek TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuku durumunun tayin ve takdiri gerekirken evrak üzerinde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5230 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 20.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/9692
Karar No: 2020/14105
Karar Tarihi: 20.10.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/9692 E.  ,  2020/14105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM: Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın eylemi neticesinde katılandaki yaralanmanın, yüzünde sabit ize neden olduğu ayrıca hayat fonksiyonlarını orta (3) derecede etkileyen kemik kırığının meydana geldiği olayda, birden fazla nitelikli hal (TCK'nin 87/1-c, 87/3. maddeleri) ihlaline neden olan sanık hakkında TCK'nin 86/1. maddesince temel cezaya hükmedilirken meydana gelen zararın ağırlığı ve kastının yoğunluğu da dikkate alınarak TCK'nin 3. maddesindeki cezada orantılılık ilkesi ve TCK'nin 61. maddesindeki ölçütler dikkate alınarak sonuca etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 20.10.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/4277
Karar No: 2022/5008
Karar Tarihi: 21.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/4277 E.  ,  2022/5008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırılan taşınmaz üzerindeki ağaçların enkaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince, davanın reddine ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı vekilince yapılan istinaf başvurusunun İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; Zeytinlik ve Delicelik niteliğindeki Aydın İli, Söke İlçesi, Karacahayıt Mahallesi, 331 ve 332 parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 8. maddesi uyarınca davacı malik ile anlaşma sağlanarak değer biçildiği ve taşınmaz üzerindeki ağaçların enkazının mal sahibine ait olduğu belirtmiş ise de; aynı Kanun'un 8/7. Fıkrası uyarınca satın alma yolu ile alınan taşınmazın bedeline karşı itiraz davası açılamayacağı ve dava konusu taşınmazların üzerindeki ağaçların enkazının idare tarafından götürülmediği bu nedenle enkaz bedelinin istenemeyeceğinden bahisle davanın reddine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/21050
Karar No: 2019/6417
Karar Tarihi: 25.03.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/21050 E.  ,  2019/6417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacı işçinin emeklilik nedeni ile iş akdini feshettiğini beyanla kıdem tazminatı ile yıllık izin ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere göre ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmişti

2-Taraflar arasında davacının yıllık izin ücreti alacağının hesaplanması noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 59. maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir sebeple sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı olup olmadığının önemi bulunmamaktadır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile ispatlamalıdır.

Somut olayda davacı vekili davacının hak ettiği yıllık izinlerinin pek çoğunu kullanmadığını iddia etmiştir.Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının dokuz yıllık kıdemine göre 170 gün yıllık izin hakkı bulunduğu belirterek yıllık izin ücreti alacağı hesaplanmıştır.

Mahkemece, davacının davayı somutlaştırma yükü (HMK 194), hakimin de davayı aydınlatma yükümlülüğü (HMK m. 31) bulunduğu göz önüne alınarak, davacının yaklaşık dokuz yıldan fazla çalışma süresi boyunca hiç yıllık izin kullanmadığı hayatın olağan akışına ters olduğundan,ayrıca dava dilekçesindeki yıllık izinlerinin pek çoğunu kullanmadığı beyanıda dikkate alınarak davacının beyanı alındıktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilip, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 25/03/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.