erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/18033
Karar No: 2015/8065
Karar Tarihi: 02.06.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/18033 E.  ,  2015/8065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/04/2013

NUMARASI : 2006/210-2013/280

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların sürücüsü, maliki ve zorunlu mali mesuliyet sigortacısı oldukları aracın müvekkillerinin murisinin kullandığı araca çarpması sonucu muris Nurettin Ağaoğlu'nun vefat ettiğini belirterek toplam 6.000 TL maddi tazminatın tüm davalılardan, 37.500 TL manevi tazminatın sigorta şirketi dışındaki davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ...... Ulus.Nak.Tur.Oto.Akarsan ve Tic.A.Ş. vekili, davalı sigorta şirketi vekili ile davalı İ.. T.., kazanın meydana gelmesinde tüm kusurun davacıların murisinde olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; davalı İ.. T..'un olayda kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle davalılar aleyhine açılan maddi ve manevi tazminat davalarının reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkeme davalıya kusur izafe etmeyen 09.07.2007 tarihli ATK raporuna itibar ederek davanın reddi yönünde hüküm kurmuştur.

Ceza mahkemesindeki yargılama sonucunda müteveffanın emniyet şeridinde seyretmekte iken aniden sol şeride yönelmekle asli kusurlu olduğu, davalının ise traktör sürücüsünü ikaz etmemek ve gerekli önlemleri alamamaktan ötürü tali kusurlu olduğu kabul edilmiş, yargılama sonucunda davalı aleyhine kurulan mahkumiyet hükmü ve anılan maddi vakıa temyizde onanmak suretiyle kesinleşmiştir.

Yerel mahkemece aldırılan 14.06.2010 tarihli son raporda ise, aynı gerekçelerle davalıya %25, müteveffaya %75 kusur verilmiş, bu rapora mahkemece itibar edilmemiştir. Oysa 14.06.2010 tarihli rapor, ceza dosyasında da kabul edilen maddi vakıalar ve oluşa daha uygundur. Hal böyle iken; mahkemece 14.06.2010 tarihli rapora itibar edilerek yargılamaya devam edilmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde davalının kusursuz olduğu şeklinde hatalı gerekçeye dayanılarak hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Bozma kapsam ve nedenine göre davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 02/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/9806
Karar No: 2023/9498
Karar Tarihi: 09.10.2023

**5. Ceza Dairesi         2022/9806 E.  ,  2023/9498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/146 E., 2017/222 K.

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 20.12.2017 tarihli ve 2017/146 Esas, 2017/222 sayılı Kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın (2709 sayılı Kanun) 40 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 34 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 231 inci maddesinin ikinci fıkrası, 232 nci maddesinin altıncı fıkrası ve 291 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, merci, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin zorunlu olduğunun belirtilmesi ve 5271 sayılı Kanun'un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında, ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır'', aynı Kanun'un "Temyiz gerekçesi" başlığını taşıyan 295 inci maddesinin birinci fıkrasında ise; "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir'' şeklindeki düzenlemeler karşısında;

01.12.2021 havale tarihli dilekçe ile hükmü temyiz eden sanığa 5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi gerektiğinin bildirilmediği gibi bu hususun meşruhatlı tebligat ile de ihtar edilmediği anlaşıldığından, sanığa yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda usulüne uygun şekilde ''5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca gerekçeli temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi halinde temyiz talebinin incelenebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceği'' hususlarını içeren meşruhatlı tebligat ile gerekçeli kararın tebliğ edilmesi,

Temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verilmesi halinde ise bu hususta ek tebliğname düzenlenmesi sonrasında iadesinin temini için dosyanın Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 09.10.2023 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2019/2094
Karar No: 2019/14263
Karar Tarihi: 25.06.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/2094 E.  ,  2019/14263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 32. HUKUK DAİRESİ

Davacı derece ve kademesinin tespiti ile ücret farkı, ikramiye farkı, ilave tediye alacağı ile fazla çalışma ücreti farklarının tahsilini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kararını taraf vekilleri istinaf etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince davacının istinaf talebinin süre geçtiğinden reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin bu ret kararını davacı vekili ayrıca istinaf etmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 32. Hukuk Dairesi İlk Derece Mahkemesince davacının istinaf talebinin süre geçtiğinden reddine ilişkin kararının yerinde olduğu ve davalı açısından da İlk Derece Mahkemesinin davanın kısmen kabulüne ilişkin kararının esastan yerinde olduğu gerekçesi ile taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 32. Hukuk Dairesi’ nin kararını taraf vekilleri ayrı ayrı temyiz etmişlerdir.

Taraf vekillerinin temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, taraf vekillerinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nın 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davalıya yükletilmesine, 25/06/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2019/12436
Karar No: 2020/1654
Karar Tarihi: 03.02.2020

**2. Ceza Dairesi         2019/12436 E.  ,  2020/1654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1. Suça sürüklenen çocuğun, iş yerinde masa üzerinde bulunan iki adet cep telefonunu çalması şeklindeki eyleminin, cep telefonlarının ayrı kişilere ait olduğunu bilebilecek durumda olmadığı ve tek suçu oluşturduğu gözetilmeden çalınan eşyaların iki ayrı katılana ait olması ve iki ayrı hırsızlık suçu oluştuğundan bahisle suça sürüklenen çocuk hakkında iki ayrı hüküm kurulmak suretiyle fazla ceza tayini,

2. Katılan ...'un 31.05.2014 tarihli kolluk beyanına göre, abisinin saat 20.30 sıralarında iş yerinden ayrıldıktan sonra iki şahsın iş yerine geldiği, diğer katılan ...'ın aynı tarihli kolluktaki beyanında, saat 19.20 sıralarında iş yerinden ayrıldığını ifade etmesi karşısında, güneşin doğuş ve batış zamanlarını gösteren çizelgeye göre, 31.05.2014 tarihinde güneşin batış saatinin 19.58 olduğu, 5237 sayılı TCK'nın 6/1-e maddesine göre gecenin saat 20.58’de başlayacağı anlaşıldığından; hırsızlık suçunun gece vakti işlendiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu da karar yerinde denetime olanak verecek şekilde açıklanıp tartışılmadan suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 143. maddesi ile uygulama yapılarak fazla ceza tayin edilmesi,

3. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri ile 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiillerle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının denetimi bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılmaması ve yaptırılmama gerekçesinin kararda gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 03.02.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/10630
Karar No: 2022/17951
Karar Tarihi: 07.12.2022

**7. Ceza Dairesi         2022/10630 E.  ,  2022/17951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Engel adli sicil kaydı bulunan sanık hakkında erteleme hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

2-Bilirkişi raporu ile orman sayılan yerden yapacak nitelikteki ağaçların motorlu testere ile kesildiğinin tespiti karşısında, sanık hakkında 6831 sayılı Kanunu 91/4. maddesinin uygulanması gerektiğinin ve sanık hakkında 91/1-2. cümle uyarınca yakacak indirimi uygulanamayacağının gözetilmemesi,

3-Ağaç kesme suçundan emvalin yakacak olduğu gerekçesi ile indirim uygulanırken uygulama maddesinin 6831 sayılı Kanunun 91/1-2.cümlesi yerine aynı Kanunun 91/2. fıkrası olarak gösterilmesi,

4-Savunmasında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını talep eden sanık hakkında CMK'nun 231. maddesindeki koşullar uyarınca bir değerlendirme yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

5- Ağaç kesme suçundan hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilen sanık hakkında işgal ve faydalanma suçu bakımından gerekçeleri ile birlikte TCK'nun 50. maddesine ilişkin değerlendirme yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

6- Müsadere talebi hususunda bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

7- Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK'nun 53. maddesinde yer alan hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin ve katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07/12/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/12536
Karar No: 2010/16259
Karar Tarihi: 11.10.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/12536 E.  ,  2010/16259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 49.000 TL alacağın tahsili için girişilen takibe yönelik itirazın iptali ile icra inkar tazminatının masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava dosyasında bulunması gereken,“AKBANK TELEFON ŞUBESİ ONAYLANMIŞ HAVALE GİRİŞİ İŞLEM BİLGİSİ” başlıklı belgede yer alan banka kayıtları ile çekleri keşide eden ... Eczanesi isimli işletmenin vergi kayıtlarına rastlanılamamıştır.

Bu itibarla;

1- Adı geçen belge ile ödendiği bildirilen 26/05, 28/05, 30/05, 03/06, 05/06, 08/06, 10/06, 12/06, 14/06 tarihli çeklerin onaylı suretleri ile yine aynı belgede bulunan hesaplara ilişkin bilgilerin ilgili banka şubelerinden,

2- ... Eczanesi isimli işletmeye ilişkin vergi kaydının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi ve ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/2415
Karar No: 2012/4968
Karar Tarihi: 18.06.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/2415 E.  ,  2012/4968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğu öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : TCK.nun 82/1-e, 35/2, 31/3, 62, 326/son maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-a) Olay tarihinden önce meydana gelen bir kavga nedeniyle mağdurla arasında husumet bulunan sanığın, arkasında gizlediği bıçakla mağdurun yanına giderek "benim hakkımda mı konuşuyorsun" şeklinde söz sarf ettiği, mağdurun "konuşmuyorum" şeklinde cevap vermesi üzerine, kavga ortamı bulunmadığı halde küfür ederek aniden arkasına gizlediği bıçakla batın bölgesine vurduğu, mağduru kaçmaya başlaması üzerine kovalayıp batın bölgesine ikinci kez bıçakla vurduğu, ince barsak, transvers kolon, omentum yaralanmasına, hayati tehlike geçirmesine neden olduğu olayda, teşebbüs nedeniyle 13 yıldan 20 yıla kadar hapis cezası öngören TCK.nun 35. maddesi uygulanırken, meydana gelen zararın ve tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak, cezanın alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyet gereğince makul düzeyde belirlenmesi yerine alt sınırdan 13 yıl olarak belirlenmesi,

b) CMK.nun 325.maddesi uyarınca cezaya mahkum edilen sanığa yargılama giderlerinin yüklenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nın çocuğa yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, yaş küçüklüğüne ve takdire ilişen

cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin meşru savunmaya vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, TCK.nun 53/4. maddesi uyarınca fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan sanık hakkında hak yoksunluğuna hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi yasaya aykırı ise de aykırılık yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasının ilgili bölümündeki "sanık hakkında TCK.nun 53.maddesindeki 1. ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının 1.cümlesinin uygulanmasına" ibaresinin çıkartılmasına karar verilmek suretiyle CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN hükmün kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 18/06/2012 gününde oybifliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/9523
Karar No: 2015/9330
Karar Tarihi: 16.09.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/9523 E.  ,  2015/9330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : NEVŞEHİR 2.ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/11/2014

NUMARASI : 2013/654-2014/498

Taraflar arasında görülen davada Nevşehir 2.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25/11/2014 tarih ve 2013/654-2014/498 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin Y.E.'un mirasçısı ve davalı bankadan kullandığı kredinin kefili sıfatını taşıdığını, muris Y. E.'un uzun yıllardır davalı bankadan kredi kullandığını ve bu krediler nedeni ile bankanın kendisine hayat sigortası yaptığını, ancak murisin 06.06.2006 tarihinde kullandığı kredi için hayat sigortası yapılmadığını, murisin kredi ödemeleri bitmeden 14/05/2011 tarihinde vefat ettiğini, bu durumda mirasçı ve kefil olarak kendisinin ödemek zorunda kalacağı tutar nedeniyle mağdur olacağını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000,00 TL zararın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; murisin kullandığı kredinin teminatı olarak doğrudan gelir destek ödemelerini müvekkili bankaya temlik ettiğini, temlik olduğu durumlarda hayat sigortası yapılmadığını, her kredi için müşterilere sigorta yapma yükümlülüğünün bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; taraflar arasındaki kredi sözleşmesinin sigorta ile ilgili 11. maddesinde sigortaya ilişkin hükümlerin tercihli olduğunun belirtildiği, kredi sözleşmelerinde sigorta yaptırma, yeniletme ve prim ödeme yükümlülüğünün kredi lehtarına yüklendiği, bankanın kendi lehine bir düzenleme içeren kredi borcunun teminatından her zaman vazgeçebileceği, davalı bankanın murise hayat sigortası yaptırmamasından dolayı sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 16/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/6605
Karar No: 2017/2682
Karar Tarihi: 14.03.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/6605 E.  ,  2017/2682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, mahkumiyetlere dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü.

1) Sanık ... hakkında mağdur ...'ı kasten yaralama eylemi nedeniyle verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara karşı 5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesi gereğince itiraz kanun yoluna gidilebilecek olup, bu karara yönelik temyiz talebinin itiraz olarak kabulü ile CMK'nin 231/12. maddesince gereğince İnegöl Ağır Ceza Mahkemesi'nce incelenip 21/05/2014 gün ve 2014/212 değişik iş sayılı kararı ile sonuçlandırıldığı anlaşılmakla, dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE,

2) Sanıklar ... ve ... haklarında mağdur ...'ı kasten yaralama suçlarından verilen mahkumiyet kararlarına ilişkin temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanıklar hakkında tayin edilen adli para cezalarının tür ve miktarı itibariyle verilen hükümlerin, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 2. madde gereğince kesin nitelikte olup temyizleri mümkün olmadığından, sanıklar müdafiinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

3) Sanıklar ..., ... ve ... haklarında müşteki ...'i kasten yaralama suçlarından verilen mahkumiyet kararlarına ilişkin temyiz talebinin incelenmesinde;

Aralarında menfaat çatışması bulunan sanıkların ayrı müdafiiler tarafından savunulması gerektiği gözetilmeden, aynı avukatın her üç sanık müdafii olarak oturumlara katılıp esas hakkında savunma yapması suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 38 ve 5271 sayılı CMK'nin 152. maddelerine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 14/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/18459
Karar No: 2013/18828
Karar Tarihi: 06.11.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/18459 E.  ,  2013/18828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan ağaç bedellerinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan ağaç bedellerinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu, taşınmaz üzerinde bulunan ve davalı idare tarafından kesilen ağaçlara yaş, cins ve verim durumlarına göre bedel tespit edilmesi ve bedelin davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21.maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, harcın maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden;

a) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2. bendinin tümü ile çıkartılmasına, yerine (Alınması gereken 21,15-TL. harcın mahsubu ile, bakiyesinin yatırana iadesine ve bu miktarın davalıdan alınarak, davacıya ödenmesine) cümlesinin yazılmasına,

b) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının yargılama gideri ile ilgili 3. bendindeki (davacı tarafça yatırılan harç toplamı olan 110,68-TL’nin ve) kelimelerinin çıkartılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.