erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/16880
Karar No: 2018/10250
Karar Tarihi: 25.09.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/16880 E.  ,  2018/10250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1. Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK'nın 116/2-4, 31/2. maddelerinde tanımlanan iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddelerinde belirtilen 4 yıllık asli dava zamanaşımı süresinin, 07.05.2014 olan mahkumiyet kararının verildiği tarihten inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

2. Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği hususunda uzman hekim raporu alınması gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 25/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/12043
Karar No: 2021/17952
Karar Tarihi: 22.09.2021

**8. Ceza Dairesi         2020/12043 E.  ,  2021/17952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İftira

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

İftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesinin gerektiği, somut olayda; sanığın önceden anneannesine ait olup katılanların bir şekilde tapuyu üzerlerine aldıkları ve aslında kendisine miras kalması gerektiğini düşündüğü bahçedeki ağacın katılanlar tarafından kesilmesi üzerine.... Kaymakamlığı'na dilekçeyle yaptığı müracaatının; bir kısım vakalara dayandığı ve eyleminin suç işlemediğini bildiği kimselere suç isnadı biçiminde olmayıp Anayasanın 74. maddesinde düzenlenen Anayasal şikayet hakkını kullanma niteliğinde bulunduğu ve sanığın şikayet hakkını kullanması sonucunda kamu davası açma insiyatifinin Cumhuriyet Savcısına ait olduğu anlaşılmakla, yasal unsurları itibariyle oluşmayan suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22/09/2021 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI DÜŞÜNCE

Sanığın kendi taşınmazı içinde kalmayıp, katılanlara ait taşınmazdaki ağacın katılanlar tarafından budanması üzerine, söz konusu yerin 1996 yılından beri tapuda katılanlara ait olduğunu bile bile, ağacın kendisine ait olduğunu ve katılanlar tarafından kesilerek mala zarar verme suçunu işlediklerinden bahisle, kaymakamlığa başvurarak soruşturma geçirmesine neden olduğu eylemde, iftira suçu oluşmakla, mahkemenin mahkumiyete ilişkin hükmünün usul ve yasaya uygun olduğundan onanması düşüncesinde olduğumuzdan, sayın çoğunluğun bozma kararına iştirak etmiyoruz. 22.09.2021
Esas No: 2016/10954
Karar No: 2017/2537
Karar Tarihi: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/10954 E.  ,  2017/2537 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2012/199
Karar No: 2013/13542
Karar Tarihi: 18.09.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/199 E.  ,  2013/13542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK

SUÇ: Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Zilyedinin rızası olmadan başkasına ait taşınır bir malı, kendisine veya başkasına bir yarar sağlamak maksadıyla bulunduğu yerden almak, hırsızlık suçunun temel şeklidir. Taşınır malın alınmasının suç oluşturabilmesi için, zilyedinin rızasının bulunmaması gerekir.

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Katılanın, bozulan cep telefonunu tamir ettirmek için kardeşi olan tanık ...'ın işyerinin karşısında bulunan dükkana bıraktığı, tanık ...'ın işyerinde çalışan suça sürüklenen çocuk ...'ın, tamirciden cep telefonunu alıp getirebileceğini söylediği ve tamirciye gidip telefonu aldığı halde katılana iade etmeyip ortadan kaybolduğu iddia ve kabul olunan somut olayda;1) Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 12/06/2012 tarih ve 2011/15-440 esas, 2012/229 karar sayılı ilamında açıklandığı üzere; başlangıçtan itibaren hırsızlık kastıyla hareket ettiği anlaşılan suça sürüklenen çocuk ile katılan arasında yasa koyucu tarafından güveni kötüye kullanma suçunun oluşması amacıyla aranan nitelikte, zilyetliğin devrine ilişkin, tarafların aldatılmamış özgür iradeleriyle kurulan ve hukuken geçerli olan bir sözleşme, dolayısıyla hukuksal anlamda geçerli bir zilyetlik devrinin bulunmaması karşısında; eylemin, 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde öngörülen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule görede;

2) 5237 sayılı TCK'nın 61/8. maddesi hükmü gereğince adli para cezası hesaplanırken, cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırım ve indirimlerin gün üzerinden yapılmasından sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile aynı kanunun 52. maddesi uyarınca bir gün karşılığı 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması sonucu belirlenmesi gerektiği halde, aynı kanunun 31/3 maddesi uyarınca indirim yapılırken para cezasından indirim yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,

3) Hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine ilişkin uygulama maddesinin hatalı gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkın gözetilmesine, 18.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/11448
Karar No: 2010/12304
Karar Tarihi: 25.11.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/11448 E.  ,  2010/12304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KÜÇÜKÇEKMECE 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/12/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden paydaş olduğu 16 parsel sayılı taşınmazını, kendisine garanti vermesi halinde evleneceği telkini  üzerine,  tapuda satış gibi göstererek, bedelsiz olarak davalıya devrettiğini, gerçekte davalının bakması ve evlilik birliğinin devam etmesi amacıyla bağış yaptığını,  ancak davalı eşinin bakım borcunu  yerine  getirmediği gibi sürekli evi terkettiğini ileri sürerek tapu iptal ve tescil isteğinde  bulunmuştur.

Davalıya usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya katılmadığı gibi yanıtta vermediğinden yargılama gıyabında yürütülmüştür.

Mahkemece, taraflar arasında boşanma davasının mevcut olması, talebin boşanmanın ferilerinden olan evlilik birliğinde edinilen malların taksimi çerçevesinde değerlendirilmesi gerektiği ve bu hususta görevli mahkemenin Aile Mahkemesi olduğu   gerekçesiyle dava dilekçesinin görev yönünden reddine  karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi   raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

Davacı dilekçesinde; çekişme konusu taşınmazı davalı ile evlenmeyi sağlamak üzere, evlilikten sonra satış biçiminde temlik ettiğini, aslında bir bedel ödenmediğini ileri sürerek temlike konu payın iptali ile adına tescilini istemiştir.

Mahkemece, davaya Aile Mahkemesinde bakılması gerektiği görüşü ile görevsizlik kararı verilmiştir.

Ancak; yukarıda kısaca özetlenen iddianın ileri sürülüş biçimi ve mahiyeti itibariyle davada, boşanma ile ilgili hükümler gereği iptal istenilmemiş olup, davada, muvazaa iddiasına dayanılmıştır. Diğer bir deyişle davacı kendi muvazaasına dayanmıştır. Bu tür bir davanın ise önceki mülkiyet hakkına dayalı olduğu ve Aile Hukuku ile bir ilgisinin bulunmadığı açıktır. Nitekim 4787 sayılı yasanın 1. ve 4. maddelerinde Aile Mahkemelerinin görevleri açıklanmış ve hangi tür davaları çözüme bağlayacakları düzenlenmiştir. Öte yandan eldeki davanın mal rejiminin tasfiyesi ile de bir ilgisi bulunmamaktadır.

Hal böyle olunca; işin esasının incelenmesi, taraf delillerinin toplanması, değerlendirilmesi ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirmeyle yazılı biçimde karar verilmesi  doğru değildir.

Davacının temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlerle HUMK’nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA,alınan  peşin  hacrın  temyiz  edene  geri verilmesine, 25.11.2010  tarihinde  oybirliğiyle  karar  verildi.
Esas No: 2021/11811
Karar No: 2022/4762
Karar Tarihi: 10.03.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/11811 E.  ,  2022/4762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi uyarınca "Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56'ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK'nun 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100,00 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000,00 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, şikayetçi Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu vekilinin temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 10.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/3617
Karar No: 2016/4598
Karar Tarihi: 29.02.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/3617 E.  ,  2016/4598 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen 03/07/2015 tarihli ek kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü;

Taraflar arasındaki dava hakkında ...İş Mahkemesinden verilen 13.11.2014 günlü ve 2014/115 E-2014/596 K. sayılı hüküm Dairemizin 08.04.2015 günlü ve 2015/736 Esas-2015/6562 Karar sayılı kararı ile ONANMIŞTIR. Davalı vekilince kararın maddi hataya dayandığı gerekçesiyle ortadan kaldırılması istenilmiş ise de ...İş Mahkemesi tarafından 03.07.2015 tarih ve 2014/115 E-2014/596 K sayılı ek kararı ile maddi hata itirazı ile dosyanın Yargıtay'a gönderilmesi talebinin reddine karar verilmiş olmakla davalı vekilince ek kararın temyizi ile maddi hata talebinin kabulüne onama kararının ortadan kaldırılmasına ve 13.11.2015 tarihli kararın şirket yararına bozulmasına karar verilmesi istenilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Daire kararlarında maddi hata yapıldığına dair başvuruların inceleme görevi bizzat kararı veren ilgili Yargıtay Dairesine aittir. Dairemizce verilen onama kararına karşı davalı vekilinin maddi hata talebinde bulunmasına rağmen mahkemece hatalı değerlendirme ile “maddi hata dilekçesinin, rapora itiraz ve temyiz dilekçeleri ile aynı muhtevada olduğundan bahisle 13.11.2014 tarihli kararın temyiz incelemesinden geçerek kesinleşmiş olmasından dolayı talebin reddine” dair ek kararla reddedilmesi hatalı olduğundan ...İş Mahkemesinin 03.07.2015 tarih ve 2014/115-596 E.K. sayılı ek kararı bozulup ortadan kaldırılmalı davalının maddi hatanın düzeltilmesi istemi incelenmelidir.

Dosya içeriğine göre, Dairemizce temyiz incelemesi sonucunda verilen kararda maddi hata saptanamadığı gibi, maddi hataya dayandığı ileri sürülen hususun hukuki takdire ilişkin olduğu ve İş Mahkemeleri Kanununun 8.maddesi gereğince İş Mahkemelerinin kararları ile ilgili Yargıtay kararlarına karşı karar düzeltme istenemeyeceği de dikkate alınarak davalı vekilinin dilekçesinin reddine karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Mahkemenin 03/07/2015 tarihli ek kararının BOZULUP KALDIRILMASINA, davalının maddi hatanın düzeltilmesine ilişkin dilekçesinin REDDİNE, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 29/02/2016 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Esas No: 2013/18123
Karar No: 2014/5259
Karar Tarihi: 20.03.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/18123 E.  ,  2014/5259 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/131817

MAHKEMESİ : Büyükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/12/2010

NUMARASI : 2009/1573 (E) ve 2010/1895 (K)

SUÇ : Mühür bozma

Ruhsatsız olduğundan bahisle katılan idare tarafından 06.06.2008 tarihinde mühürlenen iş yerinin, 25/08/2008 tarihinde yapılan denetiminde, mührün bozularak faaliyete devam edildiğinin belirlenmesi, sanığın 15.04.2010 tarihindeki “Ben veteriner hekim olarak görev yapıyorum. Benim faaliyet alanım Büyükçekmece göl havzası içinde imiş bunu bilmiyordum. Hayvanları kısa süreli barındırma ve tedavi etme amaçlı bir işletmem mevcuttur. Ben orada ikamet ettiğim ve ayrıca canlı hayvanlar olduğu için normal yaşamıma devam ettim. Ancak benim bu çalışma alanıma takılan mührün nasıl söküldüğünü bilmiyorum. Benim yanımda çalışan elemanlar sökmüş olabilirler” şeklindeki savunması, mühürleme ve fek tutanaklarında sanığın imzasının bulunması, dosyada birer fotokopileri bulunan fotoğrafların incelenmesinde mühürlemenin, köpeklerin barınakları olarak kullanıldığı anlaşılan kafes kapısına yapılmış olduğunun anlaşılması, sanığın ikamet ettiği yere ilişkin mühürleme yapldığına dair fotoğraf ya da herhangi bir tespite rastlanılmaması, Büyükçekmece 3. Asliye Hukuk Mahkemesince 13.08.2008 tarihinde icra edilen keşif sonrası mahkemeye sunulan 03.12.2008 tarihli bilirkişi raporunda her bir kafeste 1 köpeğin barındırıldığının açıklanması ve tüm dosya kapsamından sanığa yüklenen suçun tüm unsurları itibariyle oluşup sübuta erdiği, mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/12275
Karar No: 2019/246
Karar Tarihi: 22.01.2019

**4. Hukuk Dairesi         2016/12275 E.  ,  2019/246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve ... aleyhine 25/06/2014 gününde verilen dilekçe ile kişilik haklarına saldırı nedeni ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 21/01/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun “Tebliğ imkansızlığı ve tebellüğden imtina” başlıklı 21/1. maddesinde; “Kendisine tebligat yapılacak kimse veya yukarıdaki maddeler mucibince tebligat yapılabilecek kimselerden hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz veya tebellüğden imtina ederse, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir ve memurlarına imza mukabilinde teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirir. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır.” hükmü yer almaktadır.

Somut olayın incelenmesinde; davalı ...'e yapılan gerekçeli karar ve davacının temyiz başvuru dilekçesinin tebliği, Tebligat Kanunu'nun 21/1 maddesine göre yapılmak istenilmiş olup, tebliğ belgesinin incelenmesinde; ''Muhatabın geçici olarak Germencik'e gittiği, tebligat evrakının ise mahalle muhtarı Emin Tay'a imzası karşılığında teslim edildiği ve en yakın komşusu Eyüp Erbay'a haber verildiği" açıklamasına yer verilmiştir. Yukarıda belirtildiği üzere Tebligat Kanunu'nun 21/1 maddesine göre yapılan tebligatlarda, muhatabın geçici olarak adresten ayrıldığının bildirilmesi halinde, bildirimi yapan komşusunun kim olduğunun açık bir şekilde belirtilmesinin yanında imzasının da alınmasının gerektiği, aksine bir durumda yapılan tebligatın geçerli olmadığı, benzer bir olaya ilişkin olarak Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 22/12/2004 tarihli, 12-765 esas, 730 sayılı kararında ifade edilmiştir. Komşunun ismi tespit edilip imzası alınmadan yapılan tebligat 7201 Sayılı Tebligat Kanununun 21/1 ve 23/7. maddeleri ile Tebligat Yönetmeliğinin 30 ve 35. maddelerine göre usulsüzdür. Dolayısıyla davalı ...'e Tebligat Kanunu'nun 21/1 maddesine göre yapıldığı anlaşılan gerekçeli karar ve davacının temyiz başvuru dilekçesinin tebliği usulüne uygun olmadığından geçersizdir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan şekilde işlem yapılıp, eksiklikler tamamlanıp gerekli temyiz süresi beklendikten sonra, temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtaya yeniden gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 22/01/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/11185
Karar No: 2022/6736
Karar Tarihi: 10.05.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/11185 E.  ,  2022/6736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğa yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 116/4, 31/3. maddelerine uyan iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık asli zamanaşımının, karar tarihi olan 23.12.2015 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğname gerekçesine olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelenmesine gelince;

Başka suçtan ... Çocuk Eğitimevinde hükümlü olan suça sürüklenen çocuk hakkında, 5271 sayılı CMK'nın 193/1 ve 196/5. maddelerine aykırı olarak, vareste tutulma talebi olmadan ve bu hususta mahkeme tarafından bir karar verilmeden, duruşmada bizzat veya SEGBİS vasıtasıyla hazır edilmeyerek yokluğunda yargılamaya devam edilip hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 10.05.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2020/12043
Karar No: 2021/17952
Karar Tarihi: 22.09.2021

**8. Ceza Dairesi         2020/12043 E.  ,  2021/17952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İftira

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

İftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesinin gerektiği, somut olayda; sanığın önceden anneannesine ait olup katılanların bir şekilde tapuyu üzerlerine aldıkları ve aslında kendisine miras kalması gerektiğini düşündüğü bahçedeki ağacın katılanlar tarafından kesilmesi üzerine Fethiye Kaymakamlığı'na dilekçeyle yaptığı müracaatının; bir kısım vakalara dayandığı ve eyleminin suç işlemediğini bildiği kimselere suç isnadı biçiminde olmayıp Anayasanın 74. maddesinde düzenlenen Anayasal şikayet hakkını kullanma niteliğinde bulunduğu ve sanığın şikayet hakkını kullanması sonucunda kamu davası açma insiyatifinin Cumhuriyet Savcısına ait olduğu anlaşılmakla, yasal unsurları itibariyle oluşmayan suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22/09/2021 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI DÜŞÜNCE

Sanığın kendi taşınmazı içinde kalmayıp, katılanlara ait taşınmazdaki ağacın katılanlar tarafından budanması üzerine, söz konusu yerin 1996 yılından beri tapuda katılanlara ait olduğunu bile bile, ağacın kendisine ait olduğunu ve katılanlar tarafından kesilerek mala zarar verme suçunu işlediklerinden bahisle, kaymakamlığa başvurarak soruşturma geçirmesine neden olduğu eylemde, iftira suçu oluşmakla, mahkemenin mahkumiyete ilişkin hükmünün usul ve yasaya uygun olduğundan onanması düşüncesinde olduğumuzdan, sayın çoğunluğun bozma kararına iştirak etmiyoruz. 22.09.2021