erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/25561
Karar No: 2017/2921
Karar Tarihi: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/25561 E.  ,  2017/2921 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2020/4659
Karar No: 2021/11407
Karar Tarihi: 29.06.2021

**1. Ceza Dairesi         2020/4659 E.  ,  2021/11407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

MAKTÜL : ...

SUÇLAR : Nitelikli Kasten öldürmeye yardım, nitelikli kasten öldürmeye azmettirme

HÜKÜMLER :1- ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 20/12/2019 tarih ve 2017/249 Esas, 2019/505 Karar sayılı kararı ile,

a) Sanık ... hakkında,

Maktül ...' e yönelik kasten öldürmeye yardım suçundan TCK' nın 82/1-a, 39. maddeleri gereğince 19 yıl hapis cezası,

b) Sanık ... Aydemir hakkında,

Maktül ...' e yönelik kasten öldürmeye azmettirme suçundan TCK' nın 38. Delaletiyle 82/1-a maddesi gereğince ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası,

2- ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 03/06/2020 tarih ve 2020/890 Esas, 2020/1091 Karar sayılı kararı ile, hükmün CMK 280/1-a maddesi uyarınca düzeltilerek, "İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine" dair kararı.

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar ... ve ... müdafileri, katılan ... vekili

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 03.06.2020 tarih ve 2020/890 Esas, 2020/1091 Karar sayılı kararının sanıklar müdafiileri, katılan vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Sanıklar Özgür ve Mehmet müdafileri ile katılan vekilinin duruşmalı inceleme istemlerinin 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 100. maddesi ve 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 299. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle;

Dosya incelendi,

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyizin kapsamına göre, sanık ... hakkında maktül ...' a yönelik kasten öldürmeye azmettirme, sanık ... hakkında maktül ...' a yönelik kasten öldürmeye yardım suçlarından kurulan hükümlere hasren yapılan incelemede,

... Bölge Adliye Mahkemesi 4.Ceza Dairesinin 03.06.2020 gün ve 2020/890 Esas, 2020/1091 Karar sayılı “istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine” dair hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık ... müdafiinin suç niteliğine, sanık ... müdafinin gerekçesizliğe, suç niteliğine, TCK' nın 62. maddesinin uygulanması gerektiğine, eksik incelemeye, katılan vekilinin iştirak derecesine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA, sanık ... hakkında hükmolunan ceza miktarı ile tutuklulukta kaldığı süre dikkate alınarak, sanık müdafinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “... 3.Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 4.Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29/06/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/14996
Karar No: 2015/12177
Karar Tarihi: 03.12.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/14996 E.  ,  2015/12177 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Fatsa Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/09/2015

NUMARASI : 2015/570 - 2015/757

VASİ ADAYI : M.. D..

KISITLI ADAYI: M.. C..

Vesayet hukukuna ilişkin davada Ankara 11. Sulh Hukuk ve Fatsa Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi atanması istemine ilişkindir.

Ankara 11. Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayının MERNİS adresinin “Ş.. Mah., M.. Sok., No: ../.. F../ORDU” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Fatsa Sulh Hukuk Mahkemesince ise; yaptırılan kolluk araştırmasına göre kısıtlı adayının, vasi adayı ile birlikte “Y.. Mah., F.. Cad., No: ../.. K../ANKARA” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Fatsa İlçe Emniyet Müdürlüğünün 15.07.2015 tarihli yazısına göre kısıtlı adayının, vasi adayı ile birlikte “Y.. Mah., F.. Cad., No: ../.. K../ANKARA” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın Ankara 11. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Ankara 11. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 03.12.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/9280
Karar No: 2021/12329
Karar Tarihi: 14.12.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/9280 E.  ,  2021/12329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

Şişli Cumhuriyet Başsavcılığının 09.05.2011 tarihli ve 2011/9732 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında “2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarından kamu davası açıldığı, ancak komisyon mütalaasının sanık hakkında “ 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarına ilişkin olduğu, “sahte fatura kullanma” suçlarından 213 sayılı VUK‘nin 367. maddesine göre usulüne uygun olarak verilmiş mütalaa bulunmadığı gözetilmeden sanık hakkında beraat hükümleri kurulması yasaya aykırı ise de; zamanaşımının olumsuz muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğunun anlaşılması karşısında;

Sanığa yüklenen “2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 07.01.2012 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 14.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/16554
Karar No: 2016/7994
Karar Tarihi: 20.04.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/16554 E.  ,  2016/7994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma-Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-karşı davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı-karşı davacı kadının boşanmaya yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Davalı-karşı davacı, süresi içerisinde cevap ve karşı dava dilekçesi vermiş, delil listesini sunmuş ve tanık deliline dayanarak isimlerini açıkça belirtmiştir. Davalı-karşı davacı açıkça tanığı ....'ün dinlenmesinden vazgeçmediği gibi, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 241. maddesi koşulları da oluşmamıştır. Davalı-karşı davacının tanığı ....'ün Hukuk Muhakemeleri Kanununun 240 ve devamı maddeleri gereğince usulünce davetiye ile çağırılarak dinlenip, delillerin hep birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken; eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

2-Davalı-karşı davacı kadının ziynet alacağı davasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Davalı-karşı davacı kadın, ziynetlerin davacı-karşı davalı eşi tarafından alınarak harcandığını ve kendisine iade edilmediğini ispatlayamamıştır. Ancak, davalı-karşı davacı delil listesinde açıkça "yemin" deliline de dayanmıştır. Davalı-karşı davacıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılmamıştır. Bu nedenle, mahkemece ziynet eşyası alacağı istemiyle ilgili olarak davalı-karşı davacı kadına yemin teklif etme hakkı bulunduğu hatırlatılarak, teklif edildiği takdirde usulünce yemine ilişkin yargılama işlemlerinin yerine getirilmesi (HMK m. 227-238) ile gerçekleşecek sonucu uyarınca bir karar verilmesi gerekirken; eksik incelemeyle yazılı şekilde ziynet alacağı davasının reddine karar verilmesi de usul ve yasaya aykırı olmuş; bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda (1.) ve (2.) bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma sebebine göre erkeğin boşanma davası hakkında yeniden hüküm kurulması gerekli hale geldiğinden sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 20.04.2016 (Çrş.)
Esas No: 2012/5594
Karar No: 2012/7014
Karar Tarihi: 28.11.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/5594 E.  ,  2012/7014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin, 2001 yılında, eşi ...dan devraldığı ve senelerdir kullandığı davalı kooperatife ait 17 numaralı dükkanın, 45 m² olarak 135.000,00 TL bedelle satılmış olmasına rağmen, gerçekte 35 m² olması nedeniyle zarara uğradığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu dükkanın, kooperatif inşaatlarının bitmesinden sonra 2001 yılında ortaklara teslim edilirken davacı ve davacının dükkanı devraldığı eşinin herhangi bir itirazi kayıt ileri sürmeksizin teslim aldıklarını, dükkanı 11 yıl kullandıktan sonra olması gerektiğinden küçük olduğu iddiasının zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, tüm dosya kapsamı ve bilirkişi raporuna göre, dava konusu dükkanın kooperatif yönetim kurulunun 20.09.1993 günlü 16 sayılı kararla 45 m² olarak 135.000,00 TL bedelle davacının eşi...'a satıldığı ve yine yönetim kurulunun 25.01.2001 tarihli kararı ile dükkanın, davacının eşi ve aynı zamanda kooperatif yönetim kurulu başkanı ...'dan davacıya devrinin onaylandığı, belediyece verilen inşaat ruhsatında 55 m² olarak görülen dükkanın, kooperatifin tadilat başvurusu üzerine 35 m² olarak tadilat ruhsatı düzenlendiği, davacının dükkanı 2001 yılından beri bu şekilde kullandığı, davanın BK'nun 126/son maddesi gereği 5 yıllık zamanaşımına tabi olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 28.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/31878
Karar No: 2017/3067
Karar Tarihi: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/31878 E.  ,  2017/3067 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2021/12557
Karar No: 2022/6018
Karar Tarihi: 28.03.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/12557 E.  ,  2022/6018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, katılanın temyiz taleplerinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, isteme aykırı olarak REDDİNE, 28/03/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/6644
Karar No: 2020/4072
Karar Tarihi: 13.10.2020

**11. Hukuk Dairesi         2020/6644 E.  ,  2020/4072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı Adana 1. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 30/07/2020 gün ve 2019/210 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

6100 sayılı HMK'nın 341. maddesinde istinaf yoluna başvurulacak kararlar, 361 ve 362. maddelerinde de temyiz edilebilen ve temyiz edilmeyen kararlar belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince temyiz incelemesi için Dairemize gönderilen dosyada, bozma ilamı sonrasında İlk Derece Mahkemesince verilen, davacı tarafın ihtiyati tedbir/haciz taleplerinin reddine dair 30.07.2020 tarihli ara karara karşı davacı vekilince temyiz kanun yoluna başvurulduğu anlaşılmaktadır.

Yargıtay İçtihatları Birleştirme Hukuk Genel Kurulu'nun 21.02.2014 tarih ve 2013/1 Esas, 2014/1 Karar sayılı ilamında, İlk Derece Mahkemelerince verilen ihtiyati tedbir taleplerinin reddi veya bu taleplerin kabulü halinde itiraz üzerine verilen kararların Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihine kadar istinaf yolu yerine temyiz yoluyla incelenemeyeceği, anılan kararlara karşı temyiz kanun yoluna başvurulamayacağı öngörülmüştür. Ayrıca 6100 sayılı HMK’nın 448. maddesi, anılan kanunun tamamlanmış işlemleri etkilememek kaydıyla derhâl uygulanacağı hükmünü haizdir.

İlk Derece Mahkemesince verilen 30.07.2020 tarihli ara kararın, Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği tarihten sonra verildiği, bu anlamda 6100 sayılı HMK’nın 341. maddesi uyarınca istinaf kanun yolu incelemesine tabi olduğu açıktır. Her ne kadar İlk Derece Mahkemesince esas hakkında verilen 10.07.2018 tarihli gerekçeli karara ilişkin Dairemizce 14.03.2019 tarihli bozma ilamıyla temyizen inceleme yapılmış ise de, bu inceleme 6100 sayılı HMK’nın geçici 3/2. maddesinin uygulanmasını gerektirmeyeceğinden, İlk Derece Mahkemesince verilen 30.07.2020 tarihli ara karar HMK’nın 361. maddesi uyarınca temyiz kanun yoluna tabi kararlardan değildir.

O halde; eldeki ihtiyati tedbir/haciz talebine ilişkin olarak verilen İlk Derece Mahkemesi ara kararı, verildiği tarihte istinaf kanun yoluna tabi olduğundan dosyanın kanun yolu değerlendirmesi yapmak üzere İlk Derece Mahkemesi’ne iadesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kanun yolu değerlendirmesi yapılmak üzere dosyanın mahalli İlk Derece Mahkemesi’ne TETKİKSİZ İADESİNE, 13.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/1534
Karar No: 2022/16620
Karar Tarihi: 22.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/1534 E.  ,  2022/16620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Kocaali Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; İlk Derece Mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş, davacı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 22.11.2022 günü temyiz eden davalı ... vekilinin yüzüne karşı, usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden temyiz eden davacı vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava konusu taşınmazın 3621 sayılı Kanun uyarınca, onaylanmış kıyı kenar çizgisi içerisinde kalıp kalmadığı hususu ... Valiliğinden sorularak, onaylı kıyı kenar çizgisi içerisinde kalıyorsa buna ilişkin karar ve paftaların istenilmesinden,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/11855
Karar No: 2016/8445
Karar Tarihi: 18.04.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/11855 E.  ,  2016/8445 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe İade

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen 03/07/2015 tarihli ek kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü;

İş Mahkemesinden verilen 13/11/2014 günlü ve 2014/134 E-2014/608 K. sayılı hüküm Dairemizin 08/04/2015 günlü ve 2015/730 Esas-2015/6545 Karar sayılı kararı ile ONANMIŞTIR. Davalı vekilince kararın maddi hataya dayandığı gerekçesiyle ortadan kaldırılması istenilmiş ise de İş Mahkemesi tarafından 03.07.2015 tarih ve 2014/134 E-2014/608 K sayılı ek kararı ile maddi hata itirazı ile dosyanın Yargıtay'a gönderilmesi talebinin reddine karar verilmiş olmakla davalı vekilince ek kararın temyizi ile maddi hata talebinin kabulüyle onama kararının ortadan kaldırılmasına ve 13.11.2015 tarihli kararın şirket yararına bozulmasına karar verilmesi istenilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Daire kararlarında maddi hata yapıldığına dair başvuruların inceleme görevi bizzat kararı veren ilgili Yargıtay Dairesine aittir. Dairemizce verilen onama kararına karşı davalı vekilinin maddi hata talebinde bulunmasına rağmen mahkemece hatalı değerlendirme ile “maddi hata dilekçesinin, rapora itiraz ve temyiz dilekçeleri ile aynı muhtevada olduğundan bahisle 13.11.2014 tarihli kararın temyiz incelemesinden geçerek kesinleşmiş olmasından dolayı talebin reddine” dair ek kararla reddedilmesi hatalı olduğundan İş Mahkemesinin 03.07.2015 tarih ve 2014/134-608 E.K. sayılı ek kararı bozulup ortadan kaldırılmalı davalının maddi hatanın düzeltilmesi istemi incelenmelidir.

Dosya içeriğine göre, Dairemizce temyiz incelemesi sonucunda verilen kararda maddi hata saptanamadığı gibi, maddi hataya dayandığı ileri sürülen hususun hukuki takdire ilişkin olduğu ve İş Mahkemeleri Kanununun 8.maddesi gereğince İş Mahkemelerinin kararları ile ilgili Yargıtay kararlarına karşı karar düzeltme istenemeyeceği de dikkate alınarak davalı vekilinin dilekçesinin reddine karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Mahkemenin 03/07/2015 tarihli ek kararının BOZULUP KALDIRILMASINA, davalının maddi hatanın düzeltilmesine ilişkin dilekçesinin REDDİNE, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 18/04/2016 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Esas No: 2016/23553
Karar No: 2017/3304
Karar Tarihi: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/23553 E.  ,  2017/3304 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2019/425
Karar No: 2022/8454
Karar Tarihi: 16.05.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/425 E.  ,  2022/8454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

1-Sanık hakkında düzenlenen vergi tekniği raporu ve vergi suçu raporlarında 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan işlem yapılmasına rağmen, 213 sayılı VUK'nin 367. maddesine göre dava şartı olan Ankara Rapor Değerlendirme Komisyonunun 21.05.2014 tarihli mütalaası uygun olarak düzenlenen Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 30.06.2014 tarih ve 2014/27839 esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında 2009, 2010, 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından açılan kamu davasının sonucunda, sahte fatura düzenleme ile kullanma suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olup birbirine dönüşmeyeceği gözetilmeden 2009, 2010, 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleyip kullandığı belirtilerek mahkumiyet hükümleri kurulması,

2-Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK’nin 7/2. maddesi de gözetilerek sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 16.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.