erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/11311
Karar No: 2013/25194
Karar Tarihi: 05.11.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/11311 E.  ,  2013/25194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İnegöl 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :12.02.2013

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı koca tarafından kusur belirlemesi, velayet, nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kocanın aşağıdaki bendin kapasmı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı (koca) tarafından Türk Medeni Kanununun 166/son maddesine dayalı olarak 15.5.2012 tarihinde açılan boşanma davasına ilişkin dilekçesi davalı kadına 22.5.2012 tarihinde tebliğ edilmiş, davalı kadın 27.9.2012 tarihli ön inceleme duruşmasında maddi ve manevi tazminat talebinde, tahkikat aşamasında 9.10.2012 tarihli dilekçesi ile de yoksulluk nafakası isteğinde bulunmuştur. 6100 Sayılı HMK'nun 141. maddesinde tarafların, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe; ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia veya savunmalarını genişletebilecekleri yahut değiştirebilecekleri, ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen tarafın onun muvafakati aranmaksızın iddia veya savunmasını genişletebileceği yahut değiştirebileceği, ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra iddia veya savunmanın genişletilemeyeceği gibi değiştirilemeyeceği de hükme bağlanmıştır.

O halde, yukarıdaki yasa hükmü nazara alınarak davalı kadının süresinde talep edilmemiş bulunan ve davacı tarafça da açıkça muvafakat edilmeyen maddi-manevi tazminat ve yoksulluk nafakası istekleri ile ilgili karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.05.11.2013

KARŞI OY YAZISI

Dava, Türk Medeni Kanunundan kaynaklanan fiili ayrılık nedeniyle boşanma davası olup, Türk Medeni Kanununun 184. maddesi gözönüne alındığında davacının 27.09.2012 tarihli dilekçe ile talep ettiği maddi-manevi tazminat ve yoksulluk nafakasının boşanmanın eki niteliğinde olduğundan ve usul ekonomisi de gözetildiğinde hükmün onanması gerektiğinden sayın çoğunluğun 2.bentteki bozma ilamına katılmıyorum.
Esas No: 2011/13665
Karar No: 2012/423
Karar Tarihi: 11.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/13665 E.  ,  2012/423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava konusu yere ilişkin olarak maahllinde yeninden keşif yapılarak, öteden beri köylünün ortak kullanımına bırakılmış yerlerden olup olmadığının yöreyi iyi bilen tarafsız yerel bilirkişi ve tanıklardan da sorulup kesin biçimde saptanması, ayrıca dava konusu taşınmazlara ilişkin olarak mahallinde yapılan keşif neticesinde alınan bilirkişi raporunda tecavüz edilen yerlerden birleşen 2008/456 esas, 2008/233 karar sayılı dosyadaki taşınmaz dışındaki taşınmazların kıyı kenar çizgisi içinde kaldığının bildiril- mesi, birleşen 2008/456 esas, 2008/233 karar sayılı dosyadaki taşınmazın ise sahil şeridinde kalma ihtimalinin bulunması gözetilerek taşınmazların belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve binanın veya binaların yapım tarihi- de araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddeleri uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZUL- MASINA), 11.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/17712
Karar No: 2019/865
Karar Tarihi: 23.01.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/17712 E.  ,  2019/865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

........ İlçesi, ........ mahallesi, 7751 ada 6 parsel sayılı taşınmaz arsa niteliğindedir.

Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmaza emsal incelemesi yapılmadan piyasa araştırmasından söz edilerek soyut ifadelerle değer biçildiğinden, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili ........ Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının ........ irad kaydedilmesine, 23/01/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/9529
Karar No: 2020/360
Karar Tarihi: 16.01.2020

**16. Ceza Dairesi         2019/9529 E.  ,  2020/360 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : İzmir 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.12.2018 tarih ve 2018/335 - 2018/720 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : Sanığın TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 3, 5/1,

TCK'nın 62/1, 53/1-2-3, 58/9-6, 63 maddeleri

gereğince mahkumiyetine ilişkin istinaf başvurusunun düzelterek esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre sanığın çocuğunun FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne iltisaklı okullarda eğitim görmesinin örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemeyeceği gözetilerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın İzmir 15. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.01.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/6126
Karar No: 2011/10496
Karar Tarihi: 10.10.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/6126 E.  ,  2011/10496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Konya 2. İcra Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklının davalı borçlu hakkında kira alacağının tahsili amacıyla başlattığı icra takibine vaki itiraz üzerine davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması isteminde bulunmuştur. Mahkemece, davanın reddine karar verilmesi üzerine karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklı 1.1.2007 başlangıç tarihli yazılı sözleşmeye dayanarak 2010 yılına ait bakiye kira alacağının tahsilini istemiş, davalı borçular ise dayanak sözleşmedeki imzayı inkar etmeksizin akdi ilişkinin sona erdiğini ileri sürerek borca itiraz etmişlerdir. Mahkemece dayanak sözleşmenin üç yıl olan süresinin bittiği ve kira ilişkisine itiraz edildiğinden genel mahkemelerde itirazın iptali davası açılabileceği ve itirazın kaldırılması istenemiyeceğinden bahisle istem reddedilmiştir. Takibe dayanak yapılan ve hükme esas alınan 1.1.2007 başlangıç tarihli ve 3 yıl süreli kira sözleşmesi ve kiralananın 6570 Sayılı Yasaya tabi olduğu konusunda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Anılan yasanın 11. maddesi gereğince kiracı kira süresinin bitmesinden en az onbeş gün önce kiralananı tahliye edeceğini yazı ile bildirmediği takdirde sözleşme aynı şartlarla bir yıl uzatılmış sayılır. Öte yandan Konya 3. İcra Mahkemesinin 2009/697 esas sayılı dosyasında tahliye kararının verilmiş olması infaz edilmediği sürece sözleşmeyi sona erdirmez. Bu durumda takip dayanağı kira sözleşmesindeki imza inkar edilmediğinden ve akdi ilişkinin sona erdiği de aynı nitelikte bir belge ile kanıtlanamadığından İİK. 269/b-1 maddesi uyarınca itirazın kaldırılması davası açılmasında bir usulsüzlük bulunmamaktadır. O nedenle işin esasının incelenmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 10.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/14488
Karar No: 2012/709
Karar Tarihi: 12.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/14488 E.  ,  2012/709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza sera yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; taşınmazın tapu kaydında "1. derece sit alanında bulunduğu" şerhi bulunduğu ancak dosyada ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından tecavüze konu taşınmazın pafta örneği getirtilerek gerektiğinde keşif yapılıp taşınmazın niteliği, yapım tarihi, bina vasfında olup olmadığı belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu yerin belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve Kültür ve Tabiat Varlıkları Koruma Kurulunun ilgili kararı ve ekleri getirilerek doğal sit alanı içinde kalıp kalmadığı da araştırılarak sonucuna göre 2863 sayılı Yasa, TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddeleri uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZUL- MASINA), 12.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/17235
Karar No: 2017/26770
Karar Tarihi: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/17235 E.  ,  2017/26770 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2016/733
Karar No: 2016/1051
Karar Tarihi: 08.03.2016

**1. Ceza Dairesi         2016/733 E.  ,  2016/1051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Eşini öldürmeye teşebbüs, olası kastla yaralama, tehdit

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık hakkında tehdit ve kasten yaralama suçlarından CMK’nun 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar, anılan Kanunun 231/12. maddesi uyarınca itiraz yasa yoluna tabi bulunduğu anlaşılmakla, bu kararlar mahallinde değerlendirme yapılmak üzere inceleme dışı bırakılmıştır.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık . mağdur . yönelik eyleminin sübutu kabul, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin eksik incelemeye, Cumhuriyet savcısının vasfa yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; . ile mağdur . evli oldukları, şiddetli geçimsizlik nedeniyle ayrı yaşadıkları ve mağdurun sanığa karşı boşanma davası açarak geçimini sağlamak için çalışmaya başladığı, mağdurun çalışmasını istemeyen sanığın mağduru birçok kez çalışmaması için tehdit ettiği, olay gününden bir gün öncesinde de mağdur . hitaben mağdur.kastederek “onu yarın öldüreceğim, bir daha çalışamayacak” şeklinde sözler sarf ettiği, olay günü mağdurun çalıştığı işyerine gelen sanığın mağdur . "azrailin geldi, ben sana işe gelmeyeceksin, bu işyerinde çalışmayacaksın demedim mi" diyerek sol eliyle mağdurun boğazından tutarak elindeki bıçağı salladığı esnada araya giren mağdur . sanığa engel olmaya çalıştığı, yaşanan boğuşma sırasında mağdur .yaralanmasına rağmen sanığın elindeki bıçağı alarak polise haber vermesi biçiminde gerçekleşen olayda;

a) Olay öncesinde değişik zamanlarda mağdur. tehdit eden sanığın, olay günü mağdura yönelik elindeki bıçakla üzerine yürüyerek hamle yapıp boğazını sıkmaktan ibaret eylemin zincirleme şekilde silahla tehdit ve eşe karşı kasten yaralama suçlarını oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması,

b) Kabul ve uygulamaya göre de;

Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas-2015/85 sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafii ile Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı tebliğnamedeki düşünce gibi farklı gerekçe ile BOZULMASINA, 08/03/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2024/14557
Karar No: 2025/2231
Karar Tarihi: 12.02.2025

**4. Hukuk Dairesi         2024/14557 E.  ,  2025/2231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 25.11.2024 ve 03.02.2025

SAYISI : 2022/2273 E., 2024/2493 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Adana 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/332 E., 2022/170 K.

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasından dolayı yapılan yargılamada mahkemece davanın reddine karar verilmiş, karar aleyhine davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, yeni hüküm kurulmasına, davanın kabulüne kesin olarak karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 25.11.2024 tarihli ek karar ile davalı ... vekilinin, 03.02.2025 tarihli ek karar ile de davalı ... vekilinin temyiz dilekçelerinin HMK'nın 366. Ve 346/1. Maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.

25.11.2024 tarihli ek karar, davalı ... vekili tarafından, 03.02.2025 tarihli ek karar da davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesi ile davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 25.11.2024 ve 03.02.2025 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu esilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması halinde anılan Kanun'un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun'un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Tasarrufun iptali davalarında dava değeri, dava konusu gayrımenkullerin tasaruf tarihindeki gerçek değeri veya davanın dayanağı olan icra dosyasındaki takip rakamından hangisi daha az ise o rakam üzerinden belirlenecektir.

Dosya içeriğine göre, dava dosyasının dayanağı olan Adana 9. İcra Müdürlüğü'nün 2019/4166 E sayılı dosyadaki takip konusunun kredi alacağından kaynaklı olduğu, 1.303.787,52 TL bedel üzerinden takip başlatıldığı, dava konusu gayrımenkulün tasarruf tarihindeki değerinin ise 159.261,00 TL olduğu anlaşılmış olup, dava değeri Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 378.291,55 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 25.11.2024 ve 03.02.2025 tarihli ek kararlar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz istemlerinin reddi ile söz konusu kararların ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının davalılara yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/11312
Karar No: 2020/286
Karar Tarihi: 16.01.2020

**16. Ceza Dairesi         2019/11312 E.  ,  2020/286 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : İstanbul 23. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.01.2019 tarih

ve 2018/170-2019/9 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 53/1, 58/9, 62 ve TMK'nın 5/1

maddeleri gereğince cezalandırılmasına yönelik istinaf

başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin CMK'nın 299/1 inci maddesi uyarınca REDDİNE,

Temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, çocuğunu örgüte müzahir okula göndermenin örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın İstanbul 23. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.01.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/11285
Karar No: 2021/1054
Karar Tarihi: 08.02.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/11285 E.  ,  2021/1054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... (...) Sulh Hukuk ve ... 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... (...) Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayı ...'nın yerleşim yeri adresinin "... MAH. ... SOK. NO:70/2 .../..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 2. Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayının son ikamet adresinin .../... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, ... veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

... İlçe Emniyet Müdürlüğünce yapılan araştırmaya göre kısıtlı adayının “ ... MAH. ... SOK. NO:70/2 .../...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; HMK'nun 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 08/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.