Esas No: 2020/17390
Karar No: 2023/8987
Karar Tarihi: 22.11.2023

**8. Ceza Dairesi         2020/17390 E.  ,  2023/8987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/345 E., 2016/544 K.

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usûl hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının 14.04.2016 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır.

2. Mersin 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.07.2016 tarihli kararı ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ayrı ayrı 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıkların temyiz isteği somut bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, mağdure Sevda ile sanık ...'in önceden arkadaş oldukları, sanık ...'in mağdure ile evlenmek istediğini söylemesi üzerine mağdurenin arkadaşlığını bitirdiği, olay tarihinde mağdure okula gitmek için yaya olarak yürüdüğü sırada sanık ...'in kiraladığı araç ile yanında sanık ... ile birlikte mağdurenin yanında durdukları, sanık ...'in mağdureye araca binmesini söylediği, mağdurenin kabul etmemesi üzerine sanık ...'in araçtan inerek mağdurenin elini tutup zorla araca bindirdiği, mağdurenin bağırması üzerine olayı gören tanık E.K'nın polisi aradığı ve sanıkların yakalandığı iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Sanıkların, üzerlerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu çocuğa karşı ve birden fazla kişi tarafından birlikte işlemeleri karşısında, temel ceza belirlenirken 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 3 üncü ve 61 inci maddeleri gereğince aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin (b) ve (f) bentlerindeki birden fazla nitelikli halin gerçekleştiği gözetilerek, temel hapis cezalarının alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1. Mağdure okula gitmek için yaya olarak yürüdüğü sırada sanık ...'in kiraladığı araç ile yanında sanık ... ile birlikte mağdurenin yanında durdukları, sanık ...'in mağdureye araca binmesini söylediği, mağdurenin kabul etmemesi üzerine sanık ...'in araçtan inerek mağdurenin elini tutup zorla araca bindirdiği olayda mağdurenin olayın sıcağı sıcağına verdiği hazırlık ifadesi, tanıkların beyanları, 11.04.2016 tarihli tutanak ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanıkların kişiyi hürriyetten yoksun kılma suçunu işlediği sabit olduğu anlaşılmakla kararda hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların somut bir nedene dayanmayan temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Mersin 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.07.2016 tarihli kararında sanıklar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıkların temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.11.2023 tarihinde karar verildi.