erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2018/5920
Karar No: 2019/1212
Karar Tarihi: 26.02.2019

**16. Ceza Dairesi         2018/5920 E.  ,  2019/1212 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62, 53/1-2-3, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanığın örgütle iltisaklı olması nedeniyle kapatılan okula çocuğunu göndermesi eyleminin örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın aşamalardaki beyanları, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanığın bylock kullanıcısı olduğunu bildiren ayrıntılı bylock tespit ve değerlendirme tutanağının dosyaya gelmesi beklenilmeden karar verilmesi sonuca etkili bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 26.02.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2022/4097
Karar No: 2022/17561
Karar Tarihi: 24.11.2022

**8. Ceza Dairesi         2022/4097 E.  ,  2022/17561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : İftira

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

5271 sayılı CMK.nın 293/2. maddesinde yer alan ''Hüküm, temyiz eden Cumhuriyet Savcısına veya ilgililere gerekçesiyle birlikte açıklanmamışsa; hükmün temyiz edildiğinin bölge adliye mahkemesince öğrenilmesinden itibaren gerekçe, yedi gün içinde tebliğ edilir.'' Aynı Yasanın 294/1. maddesinde yer alan "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." ve yine aynı Yasanın 295. maddesinde yer alan "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanığın yokluğunda verilen hükme yönelik CMK.nın 291. maddesinde belirtilen 15 günlük yasal süre içerisinde temyiz dilekçesi sunduğu ancak temyiz dilekçesinde gerekçe belirtilmediği, gerekçeli karar ve tebligatının da ihtarat içermediği anlaşıldığından, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarih ve ... Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, hak kaybının önlenmesi bakımından sanığa tebligatın yapıldığı tarihten itibaren CMK.nın 295/1. maddesi uyarınca 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligatın yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması ve sanığın süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek tebliğname ile birlikte, gerekçeli temyiz isteminde bulunulmaması halinde ise mevcut haliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/21397
Karar No: 2012/37296
Karar Tarihi: 06.12.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/21397 E.  ,  2012/37296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sonradan değiştirilmesini önlemek, delil olma yeteneğini ve güveni sağlamak için hükme esas alınan soruşturma evrakı ile sanık tarafından kabul edilmeyen ekspertiz raporunun Cumhuriyet Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmelik'in 26. maddesi uyarınca onaylanmış olması gerektiği gözetilmeden, onaysız fotokopilere dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 06.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/5232
Karar No: 2008/4795
Karar Tarihi: 07.04.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/5232 E.  ,  2008/4795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İzmir 4.Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :29.12.2006
Esas No: 2022/4788
Karar No: 2022/17562
Karar Tarihi: 24.11.2022

**8. Ceza Dairesi         2022/4788 E.  ,  2022/17562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

5271 sayılı CMK.nın 293/2. maddesinde yer alan ''Hüküm, temyiz eden Cumhuriyet Savcısına veya ilgililere gerekçesiyle birlikte açıklanmamışsa; hükmün temyiz edildiğinin bölge adliye mahkemesince öğrenilmesinden itibaren gerekçe, yedi gün içinde tebliğ edilir.'' Aynı Yasanın 294/1. maddesinde yer alan "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." ve yine aynı Yasanın 295. maddesinde yer alan "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanığın yokluğunda verilen hükme yönelik CMK.nın 291. maddesinde belirtilen 15 günlük yasal süre içerisinde temyiz dilekçesi sunduğu ancak temyiz dilekçesinde gerekçe belirtilmediği,gerekçeli karar ve tebligatının da ihtarat içermediği anlaşıldığından, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarih ve ... Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, hak kaybının önlenmesi bakımından sanığa tebligatın yapıldığı tarihten itibaren CMK.nın 295/1. maddesi uyarınca 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligatın yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması ve sanığın süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek tebliğname ile birlikte, gerekçeli temyiz isteminde bulunulmaması halinde ise mevcut haliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/1117
Karar No: 2018/5125
Karar Tarihi: 13.12.2018

**16. Ceza Dairesi         2018/1117 E.  ,  2018/5125 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm :TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 53/1, 58/9, 63, 62 maddeleri uyarınca mahkumiyete dair istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Suç tarihinin İstinaf karar başlığında "17.08.2016" olarak yazılmaması mahallinde giderilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

Sanığın çocuğunu örgüte müzahir okullara göndermesinin örgütsel bir eylem olarak değerlendirilemeyeceği kabul olunarak yapılan değerlendirme sonucunda;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık savunması, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın silahlı terör örgütüne üye olma suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, incelenen dosyaya göre üyelik suçundan verilen hükümde bir isabetsizlik yok ise de; sanığın aşamalardaki beyanlarında örgütle irtibatlı kişiler hakkında bilgi verip etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanmak istediğini belirtmesi karşısında, sanığın yeniden ifadesi alınmak suretiyle hakkında 5237 sayılı TCK'nın 221. maddesinin 4. fıkrasının 2. cümlesinde yazılı etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden dosya kapsamına uymayan yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebeplerden dolayı hükmün BOZULMASINA, 13.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/11685
Karar No: 2021/16790
Karar Tarihi: 06.12.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/11685 E.  ,  2021/16790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Sanık hakkında ağaç kesme suçundan hükümlülük; işgal ve faydalanma suçundan hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- İşgal ve faydalanma suçuna yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II- Ağaç kesme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

6831 sayılı Yasanın 91/1. maddesi gereğince hapis cezası ile birlikte adli para cezası da verilmesi gerekirken para cezası verilmeyerek eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık hakkında yapacak nitelikte emval veren ağacı motorlu testere ile kesmesi ve mahkeme hükmünde, bu hususunda belirtilmesi karşısında 6831 sayılı Yasanın 91/4. maddesi yerine 91/1. maddesinin yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 06.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2000/3575
Karar No: 2000/3801
Karar Tarihi: 15.05.2000

21. Hukuk Dairesi 2000/3575 E., 2000/3801 K.

**21. Hukuk Dairesi 2000/3575 E., 2000/3801 K.**

**- HACZİ KABİL BELEDİYE TAŞINMAZLARI

- HACZİN KALDIRILMASI**- 1580 S. BELEDİYE KANUNU (MÜLGA) [ Madde 19 ]

- 6183 S. AMME ALACAKLARININ TAHSİL USULÜ HAKKINDA KANUN [ Madde 70 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı, davalı kurumun Belediye Başkanlığına ait gayri menkulleri üzerine konulan haczin kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve tetkik hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Davanın yasal dayanağı hangi malların haczedilemeyeceği konusunu düzenleyen 6183 sayılı Yasanın 3986 sayılı Yasa ile değişik 70. maddesidir. Maddenin birinci bendi aynen "233 sayılı Kamu İktisadi Teşebbüsleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname hükümlerine tabi İktisadi Devlet Teşekkülleri, Kamu İktisadi Kuruluşları, bunların müesseseleri, bağlı ortaklıkları, iştirakleri ve mahalli idarenin malları hariç olmak üzere devlet malları ile hususi kanunlarında haczi caiz olmadığı gösterilen malların haczedilemeyeceğini hükme bağlamıştır. Belediye de mahalli idarelerden sayıldığına göre, kural olarak belediye mallarının haczedilebileceğinin kabulü gerekir. Ancak maddede, hususi kanunlarda haczi caiz olmadığı gösterilen malların haczedilemeyeceği öngörülmektedir. Belediye mallarının haczi ile ilgili 1580 sayılı Belediye Kanununun 19/7. maddesine göre, Belediyenin bahçeleri, umuma ait akar olmayan açık ve kapalı yerleri, belediye vergi ve resimleri ile kamu hizmetine tahsis edilen ve akar olmayan emsal ve eşyası haczedilemez. Somut olayda K.... K.... Belediye Başkanlığının hangi gayri-menkullerine haciz konduğu dosya içeriğinden anlaşılmamaktadır.

Yapılacak iş, bilirkişi incelemesi ile 1580 sayılı Belediye Kanununun 19/7. maddesinde haczi mümkün olmadığı belirtilen taşınmazları saptamak, haczi mümkün olan taşınmazlar açısından da değer belirlenmesi yaparak alacak miktarını karşılayacak taşınmazları belirlemek ve fazla hacizleri kaldırmaktan ibarettir.

Mahkemece, açıklanan bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Sonuç: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle (BOZULMASINA), 15/05/2000 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/19262
Karar No: 2007/21760
Karar Tarihi: 04.12.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/19262 E.  ,  2007/21760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı kararın temyizen tetkiki davacı (Alacaklı) vekili tarafından istenmiş, mahkemece ilamında belirtildiği şekilde davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle Mahkeme zabıtarında davacı tarafça yenileme dilekçesinin tebliğine ilişkin giderin pul olarak verildiğine dair mahkeme kalemi görevlilerince verilmiş bir şerhin bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 4.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/942
Karar No: 2013/2137
Karar Tarihi: 21.02.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/942 E.  ,  2013/2137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 2. Asliye Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, vekalet sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince, uyuşmazlığın kira sözleşmesinden kayaklanan alacak davası olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Sulh Hukuk Mahkemesi ise, davanın vekalet sözleşmesine dayandığını belirterek görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

6100 Sayılı HMK.'nun 2. maddesinde “Dava konusunun değer ve miktarına bakılmaksızın malvarlığı haklarına ilişkin davalarla, şahıs varlığına ilişkin davalarda görevli mahkeme, aksine bir düzenleme bulunmadıkça asliye hukuk mahkemesidir.

Bu Kanunda ve diğer kanunlarda aksine düzenleme bulunmadıkça, asliye hukuk mahkemesi diğer dava ve işler bakımından da görevlidir.” hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda davacı vekili, müvekkilinin davalıya vekaletname verdiğini, ancak davalı vekil tarafından vekaletnamenin kötüye kullanılarak bazı taşınmazların izinsiz kiraya verilmek suretiyle kendisine haksız çıkar sağlandığını belirterek müvekkilinin uğradığı zarar ile vekalet ilişkisinin bitmesine rağmen yapılan işlemler nedeniyle edinilen haksız kazancın vekaletsiz iş görme hükümlerine göre davalıdan tahsil edilmesini talep etmektedir. İleri sürülüş ve dayanılan hukuki nedenlere göre ihtilaf kira ilişkisinden değil, 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 502(818 Sayılı B.K. md. 386) ve devamı maddelerinde düzenlenen vekalet sözleşmesinden kaynaklandığından uyuşmazlığın, genel hükümler çerçevesinde Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp

sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 21.02.2013 gününde oybirliğiyle ... verildi.
Esas No: 2014/19509
Karar No: 2015/13519
Karar Tarihi: 02.07.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/19509 E.  ,  2015/13519 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ereğli(Konya) 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 11/09/2014

Numarası : 2010/20-2014/474

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, bazı işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının davalı işverenden bir alacağı bulunmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında fazla mesai ücretinin hesabı hususunda uyuşmazlık vardır.

Karara esas alınan bilirkişi raporunda; davacının yazın ara dinlenme düşüldüğünde günde 10.5 saat ve bu şekilde 6 gün çalışmakla haftada toplam 63 saat, kışın ara dinlenme düşüldüğünde günde 9 saat ve bu şekilde 6 gün çalışmakla haftada toplam 54 saat çalıştığı, bu sürelerden yasal çalışma süresi olan 45 saat düşüldüğünde yazın 18 saat, kışın ise 9 saat fazla mesai yaptığı sonucuna varılmış, ayrıca davacının ayda 1 hafta tatili kullandığı değerlendirlerek geri kalan haftalar bakımından hafta tatili ücreti hesabı yapılmıştır.

Hafta tatilinde işçinin çalışması halinde, çalışma karşılığı olmaksızın kendisine ödenmesi gereken bir yevmiye yanında, çalışmanın karşılığı da bir buçuk yevmiye olarak hafta tatili ücreti ödenmelidir.Bu tespite göre davacının ara vermeksizin hafta tatili olması gereken günde de çalışması halinde normal çalışma süresi karşılığı kendisine hafta tatili ücreti olarak (2.5 yevmiye) ödenmesi gerekir.Eğer hafta tatili gününde çalışılan süre normal çalışma süresini aşıyor ise bu süreninde fazla çalışma olarak kabulü ile bu saatler için %50 zamlı fazla çalışma ücreti olarak hesaplanması gerekir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda hafta tatili olması gereken gün için eğer davacı çalışmışsa 7.5 saati aşan çalışmanın fazla çalışmaya eklenmesi ve bu surette fazla çalışmanın hesaplanması gerekir. Hatalı hesaplamaya dayanan bilirkişi raporuna itibarla karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıya yükletilmesine, 02.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/3281
Karar No: 2018/3412
Karar Tarihi: 17.10.2018

**16. Ceza Dairesi         2018/3281 E.  ,  2018/3412 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 3, 5/1, TCK'nın 62, 53, 58/9. maddeleri gereği mahkumiyete dair istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Silahlı terör örgütüne üye olma suçu temadi eden suçlardan olup yakalanma ile temadi kesileceğinden, suç tarihinin gerekçeli karar başlığında "29.03.2017" yerine "2017 yılı ve öncesi" olarak yazılması, mahallinde düzeltilebilecek yazım hatası kabul edilmiş, sanığın çocuğunu örgütle iltisaklı okula göndermenin örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceğinin gözetilmemesi sonuca etkili görülmemiştir.Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 17.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/2108
Karar No: 2014/4049
Karar Tarihi: 06.03.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/2108 E.  ,  2014/4049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme gereklerinin yerine getirilmediği anlaşılmaktadır.

Dairemizin 14.11.2013 tarihli geri çevirme kararı sonrasında dosyaya konulan Kurşunlu Belediye Başkanlığı'nın 10.01.2014 tarihli cevabi yazılarında dava konusu taşınmazın imar planı dışında, belediye sınırları içinde olduğu ve taşınmazın tüm belediye hizmetlerinden yararlandığının belirtilmiş olduğu ancak Dairemizin geri çevirme kararı öncesinde dosyada mevcut Kurşunlu Belediye Başkanlığı'nın 14.02.2010 tarihli cevabi yazısında ise dava konusu taşınmazın belediye hizmetlerinden faydalanmadığının belirtildiği anlaşılmakla, aynı belediyeye ait bu cevabi yazılar arasındaki çelişki de giderilmek suretiyle, dava konusu taşınmazın belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının belediye başkanlığından sorulup, alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.