erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2019/11558
Karar No: 2019/11130
Karar Tarihi: 07.11.2019

**15. Ceza Dairesi         2019/11558 E.  ,  2019/11130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikili Ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme

HÜKÜM : TCK'nın 152/1-c, 152/2-a, 62, 51. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, O yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mahkeme kararındaki uygulamaya, temyizin kapsamına, tebliğname tarihi ile Yargıtay Kanunu'nun Değişik 14. maddesi ve Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 30.01.2019 tarih ve 2019/1 sayılı işbölümü kararı gereğince temyiz incelemesi Yüksek (8.) Ceza Dairesinin görevi dahilinde olduğundan dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE ve dosyanın ilgili daireye gönderilmesine, 07/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/6098
Karar No: 2018/8260
Karar Tarihi: 04.06.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/6098 E.  ,  2018/8260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

UYAP üzerinden alınan güneşin doğuş-batış saati çizelgesine göre suç tarihinde Sakarya ili için güneşin batış saatinin 16.38 olduğu, kış saati uygulaması da nazara alındığında TCK'nın 6/1-e maddesi uyarınca saat: 17.38'den sonraki zaman diliminin gece vakti kabul edildiği, sanığın ikrarını içeren savunmasında ise hırsızlık eylemini saat: 18.00 sularında, gece vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK'nın 143. maddesi uyarınca hükmolunan cezada artırım yapılması gerektiği halde uygulama yapılmayarak eksik ceza tayin edilmiş ise de; bu hususta aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ...’ın temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 04/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/13581
Karar No: 2017/8934
Karar Tarihi: 31.10.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/13581 E.  ,  2017/8934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat, Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

1-Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlere ve sanık ... hakkında İİK'nın 333/a'dan kurulan hükme yönelik incelemede;

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında İİK.'nın 337/a ve 345/a. maddelerine aykırılık suçlarından kurulan hükümlere yönelik incelemede;

a)İİK'nın 337/a maddesine ilişkin olarak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

b)İİK’nın 345/a maddesindeki suçun oluşabilmesi için, aynı Kanun'un 179 ve 6102 sayılı TTK'nın 376. maddesinde öngörülen koşullarda şikayet tarihi itibariyle şirketin aktif ve pasif durumunun belirlenerek sonucuna göre şirketin iflasının istenmesi şartlarının bulunup bulunmadığının tespit edilmesi gerektiği cihetle, borçlu şirkete ait ticari defterler, kayıtlar, bilançolar ve banka hesapları üzerinde karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılıp, şikayet tarihi itibariyle şirketin iflasının istenmesi şartlarının oluşup oluşmadığı saptanıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ile şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 31/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/2385
Karar No: 2023/559
Karar Tarihi: 09.02.2023

**8. Hukuk Dairesi         2022/2385 E.  ,  2023/559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 20.01.2022

KARAR : Temyiz dilekçesinin süreden reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki zilyetliğin tespiti ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 20.01.2022 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin süreden reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin süre yönünden reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 20.01.2022 tarihli ek kararına ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 361 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca bölge adliye mahkemesince verilen kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz yoluna başvurulabilir. Temyiz dilekçesinin süresinden sonra verilmesi hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen karar, davacı vekiline 12.12.2021 tarihinde tebliğ edilmiş; temyiz dilekçesi ise yasal süre geçirildikten sonra 28.12.2021 tarihinde verilmiştir.

Temyiz dilekçesinin süre aşımı sebebiyle reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 20.01.2022 tarihli ek kararın ONANMASINA,

80,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 99,20 TL'nin temyiz eden davacılardan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,09.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/10220
Karar No: 2015/24707
Karar Tarihi: 08.09.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/10220 E.  ,  2015/24707 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/349214

MAHKEMESİ : İnegöl 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/09/2014

NUMARASI : 2014/214 (E) ve 2014/108 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mağdurların açık kimlik bilgilerine gerekçeli karar başlığında yer verilmeyerek 5271 sayılı CMK'nin 232/2-b maddesine aykırı davranılmış ise de; bu husus mahallinde giderilebilir eksiklik olarak kabul edildiğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın, 5237 sayılı TCK'nin 53/1-c maddesinde yazılı, velayet, vesayet ve kayyımlığa ait yetkileri kendi alt soyu üzerinde kullanmaktan TCK'nin 53/3. maddesi gereğince şartla tahliye tarihine kadar yoksun bırakılabileceğine karar verilirken, diğer kişiler hakkındaki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait yetkilerini kullanmaktan ve ayrıca yine aynı maddede yer alan "e" bendindeki haklardan da hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanun'un 8/1. Maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin fıkranın hükümden çıkartılarak yerine “5237 sayılı TCK’nin 53/1-a, b, c, d, e bentlerinde yazılı hakları kullanmaktan mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, TCK'nin 53/1-c maddesinde yazılı velayet, vesayet ve kayyımlığa ait yetkileri kendi alt soyu üzerinde kullanmaktan TCK'nin 53/3.

maddesi hükmü gereğince şartla tahliye tarihine kadar yoksun bırakılmasına” şeklinde cümlenin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/7995
Karar No: 2023/1317
Karar Tarihi: 08.03.2023

**8. Hukuk Dairesi         2022/7995 E.  ,  2023/1317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/783 E., 2022/285 K.

KARAR : Davanın kabulüne

İLK DERECE MAHKEMESİ : Manavgat Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki uygulama kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk

Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı ... vekili, davacı ... , davalı ... tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı ... vekili ile davacı ... tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Bölge Adliye Mahkemelerinin, uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek ölçüde önemli delillerin toplanmamış veya değerlendirilmemiş olması ya da talebin önemli bir kısmı hakkında karar verilmemiş olması sebebiyle ilk derece mahkemesi kararının kaldırılması ile dosyanın mahkemesine gönderilmesine ilişkin kararları, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin (6) ncı alt bendi uyarınca kesin olup aynı Kanun’un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca temyiz edilemez.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından İlk Derece Mahkemesi kararının dosya kapsamı ile uyumlu olmadığı gerekçesiyle kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bu durumda davacı ... vekili ile davacı ...'nun temyiz dilekçesinin reddine, karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı ... vekili ile davacı ...'nun temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Peşin harcın istek halinde temyiz eden davacı ...'ye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,08.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/11713
Karar No: 2022/6946
Karar Tarihi: 11.05.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/11713 E.  ,  2022/6946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin verilen kararların 5271 sayılı Yasanın 231/12. maddesi uyarınca itiraz yolu açık olup temyizi olanaklı olmadığı, suça sürüklenen çocuk hakkındaki işyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçları yönünden itiraz merciince bu hususta karar verildiği anlaşıldığından dosyanın incelenmeksizin mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık suçuna yönelik temyiz itirazının incelemesine gelince;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubu içerisinde bulunan çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35/1.ve Çocuk Koruma Kanununun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmeliğin 20/2. maddesi gereğince zorunlu olan sosyal inceleme raporunun suça sürüklenen çocukla görüşülmeden düzenlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 11/05/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/11585
Karar No: 2019/11127
Karar Tarihi: 07.11.2019

**15. Ceza Dairesi         2019/11585 E.  ,  2019/11127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikili ağaç, fidan veya boğ çubuğuna zarar verme

HÜKÜM : TCK'nın 152/1-c, 152/2-a, 62, 53, 51. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dikili ağaç, fidan veya boğ çubuğuna zarar verme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mahkeme kararındaki uygulamaya, temyizin kapsamına, tebliğname tarihi ile Yargıtay Kanunu'nun Değişik 14. maddesi ve Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 30.01.2019 tarih ve 2019/1 sayılı işbölümü kararı gereğince temyiz incelemesi Yüksek (8.) Ceza Dairesinin görevi dahilinde olduğundan dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE ve dosyanın ilgili daireye gönderilmesine, 07/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/6878
Karar No: 2014/11185
Karar Tarihi: 04.06.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/6878 E.  ,  2014/11185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Olay günü, ...’da güneşin, kış saati uygulamasına göre saat 17:21’de battığı ve yakınan İlhan’ın kolluktaki ifadesinde “suça konu motosikleti, işyerinin önüne saat 18:30’da park ettiğini, saat 19:30 sıralarında, motosikleti bıraktığı yere geldiğinde, çalındığını fark ettiğini” belirtmekle, suçun, saat 18:30-19:30 arasında işlendiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK’nın ...e maddesi yollamasıyla, aynı Yasanın 143/1.maddesi gereğince cezada arttırma yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, yakınanın direksiyon kilidi ile kilitleyerek muhafaza altına aldığı motosikletini hırsızlayan sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine uyduğu gözetilmeksizin, aynı Yasanın 141/1.maddesi ile uygulama yapılması ile sanığın adli sicil kaydına göre tekerrüre esas hükümlülüğü bulunduğu halde hakkında 5237 sayılı Yasanın 58/6-7. maddesi ile uygulama yapılmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; sanık ...’ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiriler dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 04.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/12677
Karar No: 2022/8820
Karar Tarihi: 28.04.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/12677 E.  ,  2022/8820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi uyarınca "Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56'ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK'nun 52/2. gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100,00 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000,00 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 305/1-2. maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 28.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/4618
Karar No: 2024/761
Karar Tarihi: 06.02.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/4618 E.  ,  2024/761 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/2236 Esas, 2022/602 Karar

HÜKÜM : Başvurunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Edremit 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

( Asliye Ticaret Mahkemesi sıfatıyla)

SAYISI : 2017/753 E., 2019/329 K.

Taraflar arasındaki menfi tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davalının yetki ilk itirazının kabulü ile dosyanın yetkili Mahkemeye gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

İlk Derece Mahkemesinin yetkisizlik kararına karşı istinaf başvurusu yapılmış ve bu karar istinaf mahkemesince doğru bulunarak istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinde; yargı çevresi içinde bulunan İlk Derece Mahkemelerinin görev ve yetkisi hakkında verilen kararlar ile yargı yeri belirlenmesine ilişkin kararların temyiz edilemeyeceği düzenlenmiştir.

Bu nedenle Bölge Adliye Mahkemesinin İlk Derece Mahkemesinin yetkisizlik kararına karşı yapılan istinaf başvurusu hakkında verdiği kararın temyizi mümkün olmadığından davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddi gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/22444
Karar No: 2015/33751
Karar Tarihi: 30.11.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/22444 E.  ,  2015/33751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti, ücret alacağı, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının Şubat 2009 - 23/05/2011 tarih aralığında, davalı şirkette makine montaj bölümünde çalıştığını, son bir yıldır ücretlerinin geç ödendiğini, 2011 yılının Mayıs ayı maaşının 23 gün geciktiğini, ne zaman ödeneceğinin söylenmediğini, sürekli fazla mesai yaptığını, ücretini alamadığını, 23/05/2011 tarihinde iş akdini haklı nedenle feshettiğini iddia ederek, kıdem tazminatı ile yıllık izin, ücret, fazla mesai, hafta tatil ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının aylık ücretlerinin süresinde ödendiğini, 20 günü geçmemek üzere 1-2 defa geç ödeme yapıldığını, brüt ücretinin 803,19 TL olduğunu, fazla mesai yapıldığında ücretinin ödendiğini, yıllık izinlerini kullandığını, dini, milli bayramlarda çalıştırılmadığını, davacının izinsiz ve mazeretsiz 23/05-26/05/2011 tarihleri arasında işe gelmediğini, davacıya 3 gün içinde mazeretini bildirmesi ve işe başlamasının ihtar edildiğini, davacının mazeret bildirmediğini ve işe başlamadığını, iş akdinin bu nedenle feshedildiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kıdem tazminatı ile ücret, fazla mesai ve tatil alacaklarının davalıdan tahsiline, yıllık izin ücreti alacağı isteminin reddine hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dairemizin kararlılık kazanmış uygulamasına göre fazla mesai alacağı ihtirazi kayıtsız fazla mesai ücreti ödenen aylar için hesaplanamaz. Somut olayda, fazla mesai tahakkuku bulunan 2011 yılı 1. ve 2. ay bordroları davacı imzasını içermektedir. Bu durumda ihtirazi kayıtsız imzalı ve tahakkuk içeren bu iki ayın davacının fazla çalışma alacağı hesabından dışlanması gerektiğinin gözetilmemesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

3-Mahkemece fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil alacakları yönünden hüküm altına alınan miktarlara dava ve ıslah tarihi ayrımı yapılmaksızın dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi de isabetsizdir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 30/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.