erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/337
Karar No: 2015/5997
Karar Tarihi: 25.03.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/337 E.  ,  2015/5997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacılar ile davalı ... vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacılar ile davalı ... vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor hüküm kurumaya elverişli değildir. Şöyle ki;

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun değer biçmeye ilişkin hükümleri Kamulaştırmasız el atmaya dayanan bedel davalarında da kıyasen uygulanır.

Dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Dava konusu taşınmaza değer biçilirken, emsal olarak alınan taşınmaz satışı Anonim Şirkete yapılan ticari nitelikte ve özel amaçlı satış olup emsal olarak kabul edilemeyeceğinden hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğü'nden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacılar ile davalılardan .... vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/6171
Karar No: 2010/7737
Karar Tarihi: 24.06.2010

**4. Hukuk Dairesi         2010/6171 E.  ,  2010/7737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 16/03/2006 gününde verilen dilekçe ile HUMK.nun 575/2. maddesi gereğince tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine, davalı ... yararına 5000 TL manevi tazminat taktirine dair verilen 10/12/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası’nın 573 ve izleyen maddelerinde düzenlenmiş bulunan yargıçların hukuki sorumluluğuna ilişkindir. Yerel mahkemece istem reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, taraf vekili olduğu davalara bakan davalı yargıcın; kendisine tavır alıp yanlı davranışlarda bulunduğunu ileri sürerek, davalı yargıcın “…tevil ve tefsirle ortadan kaldırılamayacak derecede açık şekilde kanuna aykırı işlemler tesis ederek gerçeğe aykırı duruşma tutanağı tanzim ettiği ve ihkakı haktan istinkaf suretiyle davacının avukatlık mesleğini kanunlara uygun yapmasını engellediği…” iddia edilerek, davanın dayanağını oluşturan işlemler açıklanmış ve dört ayrı dava dosyası ile birlikte davalı yargıç hakkında Adalet Bakanlığı’nca yürütülen soruşturma dosyası kanıt olarak gösterilmiştir.

Yerel mahkemece dava dilekçesinde gösterilen kanıtlar toplanmadan, yasada düzenlenmiş olan sorumluluğa ilişkin somut iddialar ileri sürülmediği, dilekçede yer alan açıklamaları doğrulayan herhangi bir kanıt sunulmadığı, davalı yargıcın kasıt ya da ihmal ile bir karar verdiğinin de kanıtlanamadığı gerekçesiyle istemin reddine karar verilmiştir.

Yerel mahkemece, dava dilekçesinde gösterilen kanıtlar ile ilgili dosyalar ve davalı hakkındaki soruşturma dosyası getirtilip incelenerek, tüm kanıtlar toplandıktan sonra varılacak uygun sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yerinde olmayan gerekçeyle, yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden karar bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 24/06/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/8243
Karar No: 2012/8709
Karar Tarihi: 20.09.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/8243 E.  ,  2012/8709 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme ve reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ...'un bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; ırza geçme suçundan eyleminin reşit olmayanla cinsel ilişki suçunun oluşturduğunun kabulü ile mahkûmiyetine, reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan ise beraatine dair Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 27.11.2007 gün ve 2005/269 Esas, 2007/398 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

765 sayılı TCK.nın 416/3. maddesine temas eden ve oluşa uygun kabul olunan reşit olmayanla cinsi münasebette bulunma ve reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarının 765 sayılı TCK.nın 416/3 ve 430/2. maddelerinde öngörülen cezalarının üst sınırı itibariyle aynı Kanunun 102/4. maddesi uyarınca 5 yıllık asli 102/4 ve 104/2. maddeleri uyarınca da 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tabi oldukları, reşit olmayanla cinsi münasebette bulunma suçu yönüyle 7 yıl 6 aylık asli ve ilaveli zamanaşımı süresinin 02.01.2002 suç tarihinden itibaren, reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçu yönüyle ise 04.11.2002 günlü mahkûmiyet hükmünden sonra 5 yıllık asli zamanaşımı sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanık hakkında açılan kamu davalarının aynı Kanunun 322. ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE, 20.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/8535
Karar No: 2019/3084
Karar Tarihi: 11.03.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/8535 E.  ,  2019/3084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar

verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK : Ret, onama

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Doğrudan tayin edilen adli para cezalarının miktarı itibarıyla hüküm tarihinde yürürlükte bulunan ve 14.04.2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a 6217 sayılı Yasa ile eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi olanaklı bulunmadığından, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde; 5237 sayılı TCK'nun 168/1. maddesinin 31/3. maddesinden önce uygulanması, netice ceza değişmediğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 11.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/20761
Karar No: 2015/9898
Karar Tarihi: 04.06.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/20761 E.  ,  2015/9898 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında taksirle yaralama suçundan kamu davası açıldığı halde, hüküm kısmında suçun kasten yaralama olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, mahalli Cumhuriyet savcısının sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Taksirli suçta müsadere söz konusu olmadığı halde kullanılan bıçağın ve bastonun müsaderesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden müsadereye ilişkin hüküm fıkrasının c bölümünün hükümden çıkarılarak yerine "Adli emanetin 2013/193 sırasında kayıtlı 2 adet ekmek bıçağı ile 1 adet kırık bastonun sahibine iadesine" ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/26440
Karar No: 2015/3473
Karar Tarihi: 24.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/26440 E.  ,  2015/3473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şiran Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/11/2012

NUMARASI : 2011/32-2012/132

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1) Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Dosyada mevcut bilgilere göre; bilirkişi kurulunca değerlendirmede esas alınan İne mahallesi 181 ada 30 parsel sayılı taşınmazın mevcut olmadığı ve tapu kaydının bulunmadığı gibi bilirkişilerce bu parselin sehven emsal alındığını beyan ettikleri dikkate alındığında mevcut olmayan emsal üzerinden taşınmazın m2 bedeli tespit edildiğinden bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 24.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/7392
Karar No: 2019/11395
Karar Tarihi: 27.06.2019

**12. Hukuk Dairesi         2019/7392 E.  ,  2019/11395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yargıtay 19. Ceza Dairesi'nin 06/04/2017 tarih, 2016/7331 Esas-2017/3103 Karar sayılı bozma ilamı öncesinde, yerel mahkemece verilen 24/02/2015 tarih ve 2013/289 Esas- 2015/46 Karar sayılı karara karşı aleyhe temyiz bulunmadığından 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi gereğince sanık lehine cezanın cinsi ve miktarı itibariyle kazanılmış hak oluştuğu halde yazılı şekilde fazlaca cezaya hükmedilerek 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, bozma sebebi 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, hükmün 1. paragrafından sonra gelmek üzere “ yerel mahkemece verilen 24/02/2015 tarih ve 2013/289 Esas- 2015/46 Karar sayılı karara karşı aleyhe temyiz bulunmadığından 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi gereğince sanık lehine cezanın cinsi itibariyle kazanılmış hak oluştuğundan, sanığın neticeden hapis cezasından çevrilen 90 gün karşılığı 1.800-TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresi eklenmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/17032
Karar No: 2012/3995
Karar Tarihi: 22.03.2012

**11. Ceza Dairesi         2010/17032 E.  ,  2012/3995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : 213 sayılı Kanunun 359/b-1 maddesi ve 765 sayılı Kanunun 80. maddesi gereğince 21 ay hapis cezası

Gerekçeli kararda yanlış gösterilen suç tarihinin en son sahte faturanın düzenlendiği 21.12.2004 olarak mahkemesince düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

“Sahte fatura düzenlemek” ve “sahte fatura kullanmak” suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu, 5271 sayılı CMK'nun 225. (1412 sayılı CMUK'nun 257 ve 150.) maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, vergi inceleme, vergi suçu raporları ile defterdarlık mütalaasına aykırı olarak iddianamede sanığın “2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan cezalandırılması talep edildiği, iddianamedeki sevk ve tavsife göre “sahte fatura düzenlemek” suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeden sanığın “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan” mahkumiyetine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 22.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2005/7757
Karar No: 2007/1916
Karar Tarihi: 28.03.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2005/7757 E.  ,  2007/1916 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm taraf vekilince temyiz edilmiş, davalı vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı avukatı gelmedi. Davalı vekili avukat .... Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davalı avukatı dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı.Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan gizli ayıp alacağının tahsili istemine ilişkindir.

BK’nın 362/III.maddesi uyarınca; yapılan şeydeki kusur, sonradan meydana çıkarsa iş sahibi vâkıf olur olmaz keyfiyeti müteahhide haber vermeye mecburdur. Aksi takdirde, iş sahibi kabul etmiş sayılır.

Somut olayda, yüklenicinin yaptığı boya işinde, gizli ayıpların varlığı, davacı tarafından yapılan 17.01.2000 tarihli ayıp ihbarı ile bildirilmiş ve giderilmesi için 30 günlük süre tanınmıştır. Yüklenici bu ihbarın gereğini yerine getirmediğinden, davacının 30 günlük sürenin bitmesini takip eden mâkul sürede gizli ayıp zararını talep etmesi gerekirken, uzunca bir süre bekleyip 16.05.2003 tarihinde dava açması ve mahkemenin de 2000 yılı ilk yarı serbest piyasa fiyatları yerine, davanın açıldığı 2003 yılı fiyatlarını esas alması doğru görülmemiştir.

Öte yandan, mahkemece 10.000,00 YTL’ye hükmolunduğuna göre, bu miktar üzerinden de %054 oranında ilâm harcına hükmetmesi gerekirken, başka bir anlatımla 540,00 YTL’den peşin alınan 135,00 YTL’nin mahsubu ile bakiye 405,00 YTL’ye hükmetmesi gerekirken, karar yerinde yazılı miktarın tahsili de isabetli bulunmamıştır.

Ayrıca, davada hükmedilecek alacağa reeskont faizi uygulanması istenmiştir. 3095 sayılı Kanun’un 4489 sayılı Kanun ile değişik 2/III.maddesinde ticarî işlerde temerrüt faizi, TCMB’nın kısa vadeli krediler için öngördüğü reeskont faiz oranına göre istenebilir. Dava konusu iş TTK’nın 12/III.maddesince ticarî iş sayıldığından, davacının reeskont faizi istemi kabul edilmelidir. Bu nedenle, dava tarihinden itibaren Merkez Bankası reeskont faiz oranlarına göre hüküm kurulması yerine talep aşılarak 01.05.2005 tarihine kadar avans faiz oranına, bu tarihten sonra da yasal faize hükmedilmiş olması usul ve yasaya aykırı olmuştur.

SONUÇ:Temyiz olunan hükmün ikinci bentte açıklanan nedenlerle taraflar yararına BOZULMASINA, birinci bent uyarınca tarafların sair temyiz itirazlarının reddine, 500,00 YTL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak kendisini Yargıtay duruşmasında vekille temsil ettiren davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, 28.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/20447
Karar No: 2014/7397
Karar Tarihi: 16.04.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/20447 E.  ,  2014/7397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kayıp eşyayı sahiplenmek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun işbölümüne ilişkin 12/05/2011 tarih ve 2001/1 sayılı kararı gereğince Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 2008/6800 esas sayılı, 17/04/2008 tarihli yazısı ile Dairemize gönderilerek başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığa yüklenen ve 765 sayılı TCK'nın 511. maddesine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımının suç tarihi olan 05.08.2004 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanı ile Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 16.04.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2008/13607
Karar No: 2010/2595
Karar Tarihi: 03.03.2010

**9. Ceza Dairesi         2008/13607 E.  ,  2010/2595 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 1- Görevi yaptırmamak için direnme,

2- Mala zarar verme,

3- 6136 sayılı Kanuna muhalefet

Hüküm : 765 sayılı TCK'nın 258/1 ve 516/3, 522, 36, 40, 75/2. maddeleri ile 6136 sayılı Kanunun 15/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bucak Sulh Ceza Mahkemesinin 30.04.2002 gün ve 2001/354 esas, 2002/175 karar sayılı ilamı ile verilmiş ve infaz edilmiş olan mahkumiyet nedeniyle sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

... İl Emniyet Müdürlüğünün 26.01.2006 gün ve 06/1290 sayılı yazıları ile şikayetçi polis memurunun olay tarihinde görevli olduğuna ilişkin cevap verilmiş olması ve suça konu bıçak üzerinde inceleme yaparak yeminli olarak görüşünü aktarmış olan bilirkişi mütaalasının yeterli gerekçe içermesi ile bu mütaalanın yasak bıçağa ilişkin yerleşik uygulamaya da uygun olması karşısında, eksik araştırmaya ilişkin tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 03.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/1214
Karar No: 2013/4079
Karar Tarihi: 18.03.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/1214 E.  ,  2013/4079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın 916,43 m² lik kısmının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye esas alınan üzümün (kapama bağ) kuru şartlarda 2011 yılı itibariyle (ağaç başına değil) dekar başına ortalama verimi, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerini gösterir biçimde veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.