erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/20634
Karar No: 2014/69
Karar Tarihi: 13.01.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/20634 E.  ,  2014/69 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eskişehir 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/04/2013

NUMARASI : 2012/565-2013/147

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, dava dışı F. Sigorta A.Ş. tarafından müvekkili ve davalı trafik sigortası aleyhine meydana gelen trafik kazası sonucu oluşan hasar ile ilgili olarak yapılan icra takibi üzerine müvekkili şirketin dava dışı F. Sig. A.Ş. vekiline harici ödeme yaparak icra takibini infazen kapattığını bildirip, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere müvekkili şirketin ödemiş olduğu 3.520,00 TL’nin davalı sigorta şirketinden dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili yetki itirazında bulunup, kaza tarihinde sigortalı aracın devri nedeniyle poliçenin fesh edildiğini bildirerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre taraflar arasında sözleşmeden kaynaklı bir ihtilaf olmadığı belirtilip haksız fiilin meydana geldiği yere göre dava dilekçesinin yetki yönünden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davacıya ait aracın dava dışı araçla çarpışması sonucu meydana gelen kazada dava dışı araçta oluşan ve davacı tarafından icra takibi nedeniyle ödenmek zorunda kalınan hasar tazminatının kendi aracının trafik sigortacısı olan davalı sigorta şirketinden tahsili istemine ilişkindir.

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 110. maddesi ile ZMMS Genel Şartlarının C.7. maddesinde, motorlu araç kazalarından dolayı hukuki sorumluluğa ilişkin davaların sigortacının merkez veya şubesinin veya sigorta sözleşmesini yapan acentenin bulunduğu yer mahkemelerinden birinde açılabileceği gibi, kazanın vuku bulduğu yer mahkemesinde de açılabileceği düzenlenmiştir. Somut olayda, davacı vekilinin davayı, davacı ile davalı sigorta şirketi arasındaki zorunlu mali mesuliyet sigortası sözleşmesini düzenleyen acentenin bulunduğu Eskişehir’de açtığı gözetilerek yetki itirazının reddi ile işin esasına girilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Kabule göre de; 6100 sayılı HMK’nin 19/2. maddesinde yetkinin kesin olmadığı hallerde yetki itirazında bulunan tarafın cevap dilekçesinde yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildireceği hükmüne yer verilmiştir.

Bu durumda davalı sigorta şirketi vekilinin yetki itirazında bulunduğu cevap dilekçesinde yetkili yer olarak yerleşim yerinin bulunduğu Bursa gösterildiği halde mahkemece istem dışına çıkılarak haksız fiilin meydana geldiği yer olan Sakarya’ya yetkisizlik kararı verilmesi de doğru değildir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 13.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/10715
Karar No: 2015/16776
Karar Tarihi: 27.11.2015

**5. Ceza Dairesi         2015/10715 E.  ,  2015/16776 K.**

* HIRSIZLIK SUÇU

* GÖREVLİ MAHKEME

* ÇOCUK MAHKEMELERİNİN GÖREVİ

* ÇOCUK KORUMA KANUNU (5395) Madde 3

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 3

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 5

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuk M.. S.. hakkındaki yapılan yargılamada, 25/02/2015 tarihi itibariyle Küçükçekmece 1. ve 2. Çocuk Mahkemelerinin faaliyete geçmiş olması sebebiyle, mahkemenin görevsizliğine, dosyanın çocuk mahkemesine gönderilmesine dair Küçükçekmece 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/02/2015 tarihli ve 2014/108 esas, 2015/64 sayılı kararını müteakip, bu kez Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesince verilen 12/03/2015 tarihli ve 2015/20 esas, 2015/1 sayılı görevsizlik kararı sebebiyle ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen Küçükçekmece 8. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına dair 17/03/2015 tarihli ve 2015/212 Değişik İş sayılı Kararın;

Dosya kapsamına göre, 5395 sayılı Kanunun geçici 1/3. maddesinde “Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.” şeklindeki düzenlemesi ile 5395 sayılı Kanunun 3. ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 3 ve 5. maddeleri uyarınca, suçun işlendiği tarihte 18 yaşından küçük olan sanık hakkında açılan davaya bakma görevinin Çocuk Mahkemesine ait olduğu gözetilmeden, Küçükçekmece 8. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 13/07/2015 gün ve 94660652-105-34-6304-2015-14972/48058 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen 17/03/2015 tarihli ve 2015/212 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/20526
Karar No: 2017/37114
Karar Tarihi: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/20526 E.  ,  2017/37114 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2012/8191
Karar No: 2012/11874
Karar Tarihi: 30.10.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/8191 E.  ,  2012/11874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, kayden malik oldukları 1381 parsel sayılı taşınmazı davalının haksız olarak kullandığını ileri sürerek, elatmanın önlenmesi isteminde bulunmuşlardır.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, müdahale olgusunun sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, karar, davalı tarafından süresinden sonra temyiz edilmiş olup, mahkemece temyiz isteğinin HUMK'nun 432 maddesi gereğince süreden reddine ilişkin olarak Ek Karar verilmiştir.

Ek Karar davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, elatmanın önlenmesi isteğine ilişkindir.

Davanın kabulüne dair mahkemenin 22.12.2011 günlü kararının davalıya 03.02.2012 tarihinde tebliği edildiği ve kararın 13.03.2012 tarihinde temyiz edildiği gerekçesiyle 22.03.2012 günlü ek kararla temyiz isteğinin reddine karar verildiği ve anılan bu kararın temyiz edildiği anlaşılmaktadır.

Ne varki, davalıya yapılan karar tebliğine ilişkin tebliğat evrakının Tebligat Kanununun 21. maddesine uygun olmadığı, tebligat evrakında haber verilen komşu isminin yazılı bulunmadığı görülmektedir.

Öyleyse, mahkemece ek kararla davacının temyiz isteğinin reddedilmiş olması doğru değildir.

O halde, öncelikle mahkemenin 22.03.2012 tarih, 2011/115 E. 2011/353 K. sayılı ek kararının ortadan kaldırılmasına karar verilerek, davalının temyiz itirazları incelendi. Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 423.85.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 30.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/11568
Karar No: 2015/21530
Karar Tarihi: 23.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/11568 E.  ,  2015/21530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/12/2014

NUMARASI : 2014/329-2014/820

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 23/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/11655
Karar No: 2023/11532
Karar Tarihi: 21.11.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/11655 E.  ,  2023/11532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/151 E., 2023/129 K.

KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen rücuan tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Miktar ve değeri temyiz kesinlik sınırını aşmayan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez.

Dosya içeriğine göre temyize konu edilen miktar İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 12.950 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

21.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/5422
Karar No: 2011/22622
Karar Tarihi: 17.11.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/5422 E.  ,  2011/22622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/09/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçi üçüncü kişinin, ihale konusu makinenin şikayetçi şirketin iflas masasına kayıtlı olduğu ve şikayetçi müflis şirkete ait fabrika binasında bulunan makine ve demirbaşların tapu kütüğüne teferruat olarak şerh edilmesi, yine söz konusu taşınmaz üzerinde tesis edilen ipoteklerin bulunması nedeniyle İİK.nun 83/c maddesi gereğince ana taşınmazdan ayrı haczedilemeyeceği ve satılamayacağından bahisle 18/05/2009 tarihinde yapılan ihalenin feshi istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, takibin iflas masasına yöneltilmesi gerektiği, İİK.nun 184 ve devamı maddeleri gereğince ihalenin feshine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Menkul ihalelerinde de uygulanan İİK.nun 134/2.maddesinde; "ihalenin feshini Borçlar Kanunu 226.maddesinde yazılı sebepler de dahil olmak üzere yalnız satış isteyen alacaklı, borçlu, tapu sicilindeki ilgililer ve pey sürmek sureti ile ihaleye iştirak edenler yurt içinde bir adres göstermek koşulu ile icra mahkemesinde şikayet yoluyla ihale tarihinden itibaren yedi gün içinde isteyebilirler" hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda, ihale konusu menkuller üzerinde istihkak iddiası bulunan şikayetçinin ihalenin feshi isteminin, mahkemece, yukarıda anılan madde gereğince aktif husumet ehliyeti bulunmadığından reddine karar vermek gerekirken işin esasına girilerek kabulü isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 17/11/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/14086
Karar No: 2010/21898
Karar Tarihi: 20.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/14086 E.  ,  2010/21898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan raporlar geçersizdir. Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Birinci bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmaz Akçaabat İlçe Merkezinde, ticari bölgede, taşınmazlardan 35 kat daha değerli olup, emsal alınmayacağı gibi, ikinci bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmaz ise yapılaşma olarak dava konusu taşınmaza göre daha az gelişmiş bir bölgede bulunması nedeniyle emsal alınamaz.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede benzer özelliklere sahip emsal taşınmaz bulunması mümkün olup, taraflara emsallerini sunmaları için süre verilip, gerektiğinde resen emsal de getirtilerek yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılıp, alınacak rapora göre hüküm kurulması gerekirken geçersiz raporlara dayanılarak bedel tespit edilmesi,

2-Taşınmaz üzerinde bulunan binaya değer biçilirken Ocak ayı Bayındırlık Birim Fiyatlarının değerlendirme tarihine eskale edilmesi sırasında bulunan m² birim fiyatının bir sonraki yıl m² birim fiyatlarını aşmaması gerektiği gözetilmeksizin, bina bedelinin fazla tesbiti,

3-Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan binanın bedelinin, resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek belirlenmesi gerekirken KDV ilavesi gerektiğinden bahisle % 18 oranında artış yapılması sonucu fazla bedel tesbiti,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 20.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/26093
Karar No: 2017/60
Karar Tarihi: 06.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/26093 E.  ,  2017/60 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2023/10661
Karar No: 2023/6134
Karar Tarihi: 30.10.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/10661 E.  ,  2023/6134 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

KARAR TARİHİ : 14.05.2004

EK KARAR TARİHİ : 04.07.2022

KARAR SAYISI : 2004/320 E., 2004/498 K.

ŞİKÂYETÇİ : ... ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Temyiz talebinin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bakırköy 10. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından verilen 04.07.2022 tarihli ve 2004/320 Esas, 2004/498 Karar sayılı ek kararın; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı verilen 14.05.2004 tarihli karara karşı, 1412 sayılı Kanun’un 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 13.06.2022 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün, aynı Kanun’un 305/1. maddesi gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, temyiz isteminin reddine dair 04.07.2022 tarihli ve 2004/320 Esas, 2004/498 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, sanığın bu karara yönelik temyiz isteminin Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/21416
Karar No: 2016/1728
Karar Tarihi: 09.02.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/21416 E.  ,  2016/1728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/10/2014

NUMARASI : 2014/170-2014/604

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 08.06.2015 gün ve 2015/1577 Esas - 2015/12809 Karar sayılı ilama karşı davacı idare vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

-K A R A R-

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, Yargıtay kararında yazılı gerekçelere göre karar düzeltme isteği HUMK'nun 440. maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirine uymadığından REDDİNE, davacı idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, H.U.M.K’nun 442.maddesi göz önünde bulundurularak takdiren 261,00-TL. para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Maliye Hazinesine gelir kaydedilmesine, 09/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/3667
Karar No: 2024/3204
Karar Tarihi: 21.10.2024

**3. Hukuk Dairesi         2024/3667 E.  ,  2024/3204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/132 E., 2020/222 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının onanmasına karar verilmiştir.

Davalı vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda, bu Kanun'un temyize ilişkin hükümlerinin uygulanması sonucunda verilen Yargıtay kararlarına karşı karar düzeltme yoluna gidileceğine ilişkin bir hüküm bulunmamaktadır.

Bu durumda davalı vekilinin karar düzeltme dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin karar düzeltme dilekçesinin REDDİNE,

Peşin alınan karar düzeltme harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

21.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/10926
Karar No: 2021/13106
Karar Tarihi: 06.07.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/10926 E.  ,  2021/13106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I)Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kuralan hükümlere ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;

A-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçu ile ilgili olarak;

14/04/2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5230 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suçu sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.000 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan 18.04.2016 tarihli temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararın;

B-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçu ile ilgili olarak;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan hükme ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;

Suç tarihinde (12-15) yaş aralığında olan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan ve 5237 sayılı TCK'nın 116/2-4, 31/2. maddelerine uyan iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 4 yıllık zamanaşımının karar tarihi olan 03/03/2016 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunduğu gözetilerek, suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının zamanaşımı süresinin dolması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 06.07.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.