erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/7639
Karar No: 2017/384
Karar Tarihi: 23.01.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/7639 E.  ,  2017/384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan raporlar hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki; Dosyada bulunan Tortum Belediye Başkanlığı yazı cevabına ve keşif esnasındaki Mahkeme gözlemine göre; dava konusu taşınmazın belediye sınırları içerisinde yer aldığı, etrafının meskun olduğu ve belediye hizmetlerinden yararlandığı anlaşıldığından taşınmaz arsa vasfındadır.

Bu itibarla; mahkemece, taşınmaza arazi niteliği ile değer biçen bilirkişi kurulu raporu esas alınarak hüküm kurulması doğru olmadığı gibi; arsa niteliği ile taşınmaza değer biçen bilirkişi raporu ise, karar tarihinde yürürlükte bulunan 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 15. maddesi uyarınca oluşturulacak bilirkişi kurulu yerine tek bilirkişi tarafından hazırlandığından geçerli değildir.

Belirtilen nedenlerle; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın,

değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, 2942 sayılı kanunun 15. maddesi gereğince yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/12039
Karar No: 2012/3410
Karar Tarihi: 15.03.2012

**9. Ceza Dairesi         2010/12039 E.  ,  2012/3410 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Mala zarar verme, tehdit

Hüküm : 1- TCK'nın 151/1, 62, 53/1, 58/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2- TCK'nın 106/1, 62, 53/1, 58/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılanlara ait asma ağacı ile incir ağacına zarar verdiğinin anlaşılması karşısında temel cezanın tayininde uygulamanın 5237 sayılı TCK'nın 152/1-c maddesi yerine aynı Kanunun 151/1. maddesi uyarınca yapılması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 15.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/12700
Karar No: 2022/8830
Karar Tarihi: 28.04.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/12700 E.  ,  2022/8830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi uyarınca "Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56'ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK'nun 52/2. gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100,00 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000,00 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 305/1-2. maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, katılan ... Teknolojileri ve İletişim Kurumu vekilinin temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 28.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/11235
Karar No: 2013/2101
Karar Tarihi: 21.01.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/11235 E.  ,  2013/2101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza şezlong koymak ve büfe tarzında yapı yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından, tecavüze konu taşınmazın varsa pafta örneği getirtilerek refakate inşaat mühendisi bilirkişide alınarak keşif yapılıp taşınmazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar Mevzuatı içinde kalıp kalmadığı belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanunu'na göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve binanın yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddeleri uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 21.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/9152
Karar No: 2016/5149
Karar Tarihi: 18.04.2016

**8. Ceza Dairesi         2015/9152 E.  ,  2016/5149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5237 sayılı TCK.nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının; Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı gözetilerek infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Bulundurulması bizatihi suç teşkil etmeyen ve suç konusu olmayan adli emanette kayıtlı bıçağın sanığa iadesi yerine müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün müsadereye ilişkin kısmından “ve bir adet sallama tabir edilen bıçağın“ ibaresinin çıkartılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 18.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/5403
Karar No: 2021/5523
Karar Tarihi: 16.09.2021

**11. Hukuk Dairesi         2021/5403 E.  ,  2021/5523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24.04.2021 tarih ve 2018/809-2019/1236 sayılı ek kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı tarafından 28.10.2008 tarihli protokole dayalı olarak düzenlendiği iddia edilen 05.01.2009 vadeli 20.000,000 USD bedelli bonoya dayanarak icra takibine girişildiğini, protokoldeki ve bonodaki imzanın davacıya ait olmadığını ileri sürerek takibe konu bono nedeniyle borçlu olmadığının tespitine ve %40 tazminata karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, 28.10.2008 tarihli protokol uyarınca tarafların birlikte edindikleri, ancak Amerika’da davacının oğlu tarafından yönetilen hesaplara karşılık 20.000.000 USD bedelin davacı tarafından davalıya ödenmesinin kararlaştırıldığını ve dava konusu bononun düzenlendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulü ile, dava konusu çizgisiz dosya kağıdına elektronik yazım aracı kullanılmak suretiyle düzenlenmiş, alt bölümünde davacı ve davalı isimlerine atfen atılı imzalar içeren el yazısıyla 28.10.2008 tarihi yazılmış "protokoldür" başlıklı belgeden ve İstanbul 7. İcra Müdürlüğü’nün 2009/27171 esas sayılı icra takip dosyasına konu 28.10.2008 tanzim, 05.01.2009 ödeme tarihli, 20.000.000 ABD Doları bedelli bonodan dolayı davacının borçlu olmadığının tespitine, icra takibinin haksız ve kötü niyetli olarak yaptığından asıl alacağın takdiren %40'ı oranındaki 14.376.127,80 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine 24.04.2021 tarihli ek kararla nisbi temyiz harcının yatırılmadığı gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

Ek karar ve asıl karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı deliller ile gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin ek karara yönelik bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin ek karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan ek kararın ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 16.09.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/6228
Karar No: 2020/1880
Karar Tarihi: 26.02.2020

**8. Hukuk Dairesi         2019/6228 E.  ,  2020/1880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi Ve Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın kısmen kabulüne dair kararın davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 03.07.2019 tarihli ve 2019/3569 Esas, 2019/6874 Karar sayılı ilamı ile onamasına karar verilmişti. Davacı vekili ve davalı vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile tutanaklar münderecatına, Yargıtay ilâmında açıklanan gerektirici sebeplere ve davacılar vekilinin açıkça TMK'nin 713/2. maddesi uyarınca tapu malikinin ölmüş olması nedenine dayanmış olmasına göre, tarafların yerinde olmayan ve HUMK'un 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirisine uymayan esasa ilişkin karar düzeltme istemlerinin reddi gerekmiştir.

Ancak, dairenin onama ilamının sonuç kısmında tarafların temyiz sebebiyle yatırdıkları harçların hesabı doğru yapılmış ise de bakiye harcın davalıdan tahsili yerine davacıdan tahsiline, yine reddedilen bölüm ile ilgili onama sebebiyle alınması gereken 16,70 TL bakiye harcın davacıdan tahsili yerine davalıdan tahsiline şeklinde yazılmış olması maddi hataya dayalı olduğundan, davacı vekilinin bu hususa ilişkin karar düzeltme isteğinin kabulü ile bozma ilamının sonuç kısmında “3.355,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 10.065,30 TL'nin davacıdan alınmasına, 27,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 16,70 TL'nin de davalıdan alınmasına” bölümünün çıkartılarak yerine “3.355,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 10.065,30 TL'nin davalıdan alınmasına, 27,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 16,70 TL'nin de davacıdan alınmasına” yazılmasına, maddi hatanın bu şekilde DÜZELTİLMESİNE, anılan Kanunun 442. maddesi uyarınca (6100 Sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi gereğince 1086 Sayılı HUMK'un 427 ila 454. maddeleri yürürlükte bulunduğundan) takdiren 450,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyen davalıdan alınarak Hazineye irad kaydına ve peşin harcın istek halinde karar düzeltme isteyen davacıdan ve davalıdan ayrı ayrı alınmasına, 26.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/8062
Karar No: 2010/9467
Karar Tarihi: 11.05.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/8062 E.  ,  2010/9467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İnegöl 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :25.03.2009

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanmada manevi tazminatın amacı, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, bozulan ruhsal dengesini telafi etmek, manevi değerlerindeki eksilmeyi karşılamaktır. Onun için, kişilik haklarını ihlal eden fiille, tazminat miktarı arasında makul bir oranın bulunması gerekir. Bir tarafın zenginleşmesine yol açacak sonuçlar doğurur miktarda manevi tazminat takdiri, müesseseyi amacından saptırır. Hakim, tazminat miktarını saptarken, bir yandan kişilik hakları zedelenen tarafın, ekonomik ve sosyal durumunu ve boşanmada kusur bulunup bulunmadığını ve varsa kusur derecesini, fiilin ağırlığını; öbür yandan da, kişilik haklarına saldırıda bulunanın kusur derecesini, ekonomik ve sosyal durumunu göz önünde bulundurmak zorundadır. Açıklanan ilkeler gözetildiğinde davacı koca yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı orantısız ve çoktur. Daha uygun miktarda tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

3-İstek olmadığı halde hükmedilen manevi tazminata faiz yürütülmesi usul ve yasaya aykırıdır. (HUMK.md.74)

4-Velayetleri davacı babaya bırakılan müşterek çocukların yaşı da gözönünde bulundurularak ayın belli hafta sonları gece yatısına kalacak şekilde kişisel ilişki kurulması gerekirken, gerekçesi açıklanmadan her ayın 1 ve son Cumartesi günleri saat 10.00-18.00 arasında kişisel ilişki kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2, 3 ve 4.bentlerde açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyize konu diğer hususların yukarıda 1.bentte gösterilen nedenle ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.11.05.2010 (Salı)
Esas No: 2015/14811
Karar No: 2015/7789
Karar Tarihi: 08.12.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/14811 E.  ,  2015/7789 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/230453

MAHKEMESİ : Bolu 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/07/2012

NUMARASI : 2011/607 (E) ve 2012/694 (K)

SUÇ : Mala zarar verme

SUÇ TARİHİ : 23/10/2011

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların katılana ait tarlada bulunan meşe ağacını kestiği iddia edilen olayda, tüm dosya kapsamına sanığın savunması ve keşif raporuna göre; ağacın sanığa ait tarla sınırlarında olması nedeniyle mahkemenin suçun unsurlarının oluşmadığını gözeterek verdiği beraat kararına ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılanın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 08/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/2822
Karar No: 2019/12290
Karar Tarihi: 11.09.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/2822 E.  ,  2019/12290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, kasten yaralama, konut dokunulmazlığının ihlali, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık hakkında ''Hırsızlık'', ‘‘Kasten Yaralama’’ ve ‘‘Konut Dokunulmazlığını İhlal’’ suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesi neticesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanığın temyiz talebi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık hakkında ‘‘6136 sayılı Kanun’a Muhalefet’’ suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesi neticesinde;

Sanığın suçta kullandığı ele geçirilemeyen bıçağın 6136 sayılı yasa kapsamında yasak niteliği haiz bıçaklardan olup olmadığının belirlenme imkanı bulunmadığı gözetilmeden sanığın bu suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 11/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/13015
Karar No: 2022/7134
Karar Tarihi: 11.04.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/13015 E.  ,  2022/7134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56'ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz taleplerinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, isteme aykırı olarak, REDDİNE, 11.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/4281
Karar No: 2011/16095
Karar Tarihi: 03.11.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/4281 E.  ,  2011/16095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak,

1) Sanığa iddianame okunmadan savunmasının alınması suretiyle CMK 191/3-b maddesine muhalefet edilmesi,

2) Keşif sonrası düzenlenen bilirkişi raporunda suça konu yerde tesis niteliğinde meyve ağaçlarının da dikili olduğu belirtildiği halde bu ağaçların müsaderesi hakkında karar verilmemesi,

3) Yasal dayanağı bulunmadığı halde müsaderesine karar verilen tesislerin değeri üzerinden nisbi harç tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdahil idarenin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 3.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.