Esas No: 2023/4570
Karar No: 2024/1585
Karar Tarihi: 27.02.2024

**9. Ceza Dairesi         2023/4570 E.  ,  2024/1585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/145 E. 2022/587 K.

SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

HÜKÜMLER : Beraat, düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

Katılan mağdure vekilinin, çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan kurulan hükme yönelik temyizi olmamasına rağmen Tebliğnamede görüş bildirildiği anlaşılmıştır.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 234 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında düzenlenen çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunun mağdurunun anne ile baba olması karşısında, katılan Bakanlık vekilinin hükmü temyize hakkı olmadığı belirlenmiştir.

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun(5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edildi, gereği düşünüldü.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.12.2017 tarihli ve 2016/343 Esas, 2017/491 Karar sayılı kararı ile sanığın, yolda karşılaştığı mağdure ve arkadaşını, arkadaşının evine götürüp mağdurenin dudağından öpme ve kendi cinsel organına dokundurtma şeklinde gerçekleştirdiği kabul edilen eylemde, mevcut delillerin değerlendirilmesiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılması ve hak yoksunluklarına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi ile beşinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılması ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Kararın sanık müdafii, katılan mağdure vekili ile katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 27.12.2021 tarihli, 2021/5716 Esas, 2021/10304 Karar sayılı kararı ile, hata hükümlerinin tartışılması gerektiğinden bahisle bozularak İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine yapılan yargılamada, Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.12.2022 tarihli, 2022/145 Esas, 2022/587 Karar sayılı kararı ile çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesi, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereği beraatine, çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan ise 5271 sayılı Kanun'un 254 üncü maddesi, 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Sanığın katılanın yaşında dış görünüşüne bakarak hataya düşmesinin mümkün olmadığı, okul çıkışından mağdureyi aldığı,sanığın indirim uygulanmaksızın üst sınırdan cezalandırılması gerektiği halde hakkında beraat kararı verildiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer sebeplere yöneliktir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği

Mağdurenin aşamalarda istikrarlı beyanda bulunduğu, sanığın ikrarı gözetilerek üst hadden ve indirim uygulanmadan cezalandırılması gerektiği ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

III. GEREKÇE

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Çocuğun Kaçırılması Ve Alıkonulması Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

5237 sayılı Kanun'un 234 üncü maddesinin üçüncü maddesinde düzenlenen on sekiz yaşını bitirmeyen çocuğun anne ile babasının çocuk üzerinde sahip oldukları velayet haklarının koruma altına alınması nedeniyle atılı suçun mağdurunun anne ile baba olması karşısında, katılan Bakanlık vekilin hükmü temyize hakkı bulunmadığı gibi mahkemece verilen katılma kararı da bu hakkı vermeyeceğinden, katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteğinin reddine karar vermek gerekmiştir.

B. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle

birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşıldığından, kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiş, katılan Bakanlık vekili ile katılan mağdure vekilinin temyiz istekleri yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Çocuğun Kaçırılması ve Alıkonulması Suçuna Yönelik Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.12.2022 tarihli, 2022/145 Esas, 2022/587 Karar sayılı kararına yönelik katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.12.2022 tarihli, 2022/145 Esas, 2022/587 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekili ile katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan Bakanlık vekili ile katılan mağdure vekilinin temyiz isteğinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliği ile ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.02.2024 tarihinde karar verildi.

...