erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2006/7910
Karar No: 2010/3642
Karar Tarihi: 17.05.2010

**5. Ceza Dairesi         2006/7910 E.  ,  2010/3642 K.**

**"İçtihat Metni"**

Zorla ırza geçme, reşit olmayan mağdureyi rızası ile alıkoyma, cinsi münasebette bulunma ve tehdit suçlarından sanıklar ...,...,...'in yapılan yargılanmaları sonunda; sanıklar ...,...'in reşit olmayan mağdureyi rızası ile alıkoyma ve cinsi münasebette bulunma suçlarından, sanık ..'nın ise tehdit suçundan mahkümiyetlerine, sanıklar ...,...'nun üzerlerine atılı suçlardan beraetlerine dair, Karaman Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22.01.2004 gün ve 2003/65 Esas, 2004/5 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar ...,... müdafii ile katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi;

Katılanın, sanık ... hakkında açılan kamu davasına yönelik bir katılma istemi bulunmadığından, vekilinin bu sanığa yönelik temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİYLE, incelemenin katılanlar vekilinin diğer sanıklara yönelik temyiziyle ve sanıklar ...,... müdafiin temyiziyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Olayın oluşumu ve mahkemenin kabulüne göre, sanıklar ...,...'in eylemlerine uyan, diğer sanıklara da isnat olunan reşit olmayan mağdureyi rızası ile alıkoyma ve cinsi münasebette bulunma suçlarının kanun maddelerinde öngörülen cezalarının üst sınırı itibariyle 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tabi olduğu, karar tarihi olan 22.01.2004’den inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca davaların zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 17.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Esas No: 2014/18013
Karar No: 2014/19975
Karar Tarihi: 01.12.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/18013 E.  ,  2014/19975 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2014/300359

Dolandırıcılık suçundan şüpheliler A.. Ç.., A.. S.., Ö.. G.., R.. K.. ve M.. Y.. haklarında yapılan soruşturma sırasında, suç yeri itibarıyla evrakın Gebze Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 30/01/2014 tarihli ve 2006/51689 soruşturma, 2014/327 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Gebze Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 26/02/2014 tarihli ve 2014/2460 soruşturma, 2014/196 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, yetki konusunun çözümü için dosyanın gönderildiği İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesince yetki uyuşmazlığı bulunmadığından karar verilmesine yer olmadığına dair 10/03/2014 tarihli ve 2014/189 değişik iş sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 13/08/2014 tarih ve 2014/15857/53769 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05/09/2014 tarih ve 2014/300359 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 161. maddesine, 14/04/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 21. maddesiyle eklenen 7. fıkrada "Yetkisizlik karan ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir. Mahkemece bu konuda verilen karar kesindir" hükmünün yer alması karşısında, söz konusu fıkranın yürürlüğe girdiği tarihten itibaren ikinci yetkisizlik kararını veren Cumhuriyet Başsavcılığının, yetkili savcılığın belirlenmesi için dosyayı en yakın ağır ceza mahkemesine göndermesinin gerektiği, madde hükmünün sadece ilk yetkisizlik kararı veren Cumhuriyet başsavcılığına dosyanın gönderilmesi durumunda değil, üçüncü bir Cumhuriyet savcılığına yetkisizlik karan verilmesi durumunda da uygulanması gerektiği gözetilmeden yetkili savcılığın belirlenmesi yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 10/03/2014 tarihli ve 2014/189 D. İş sayılı kararlarının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince, BOZULMASINA, bozma nedenine göre müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine 01/12/2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/22041
Karar No: 2024/1502
Karar Tarihi: 12.02.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/22041 E.  ,  2024/1502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/97 E., 2016/277 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu İnegöl 4. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği, mağdurun kendisine hakaretini algılayabildiği hallerde gıyapta değil huzurda hakaretin sözkonusu olacağına, gıyapta hakaret olarak değerlendirilse bile olay anından üç kişiden fazla sayıda kişinin bulunduğuna, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılanın halasının kızı olan sanığın katılana hitaben "... kızı o..." şekilde hakaret ettiği iddiasıyla açılan davada Yerel Mahkemece ıhtılat unsuru oluşmadığından sanığın beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.02.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2014/11794
Karar No: 2014/13783
Karar Tarihi: 11.12.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/11794 E.  ,  2014/13783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aydın 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/02/2014

NUMARASI : 2013/226-2014/49

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı tarafından kira farkları için icra takibi başlatılmış ve davalı tarafından itiraz edilmesi üzerine itirazın kaldırılması ve tahliye ile inkar tazminatı tahsili istenmiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Takipte dayanılan karara esas alınan 01.08.2007 başlangıç tarihli ve beş yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı 20.05.2013 tarihinde başlatmış olduğu icra takibi ile 2012 yılı Temmuz ayından 2013 yılı Nisan ayına kadar toplam 7600 TL kira alacağının tahsilini istemiştir. Davalı borçlu kira sözleşmesine karşı çıkmamış, kiralananı tahliye ettiğini ve kendisinden sonra üçüncü bir şahsa kiralandığını belirterek itiraz etmiştir. İİK 269. maddesi uyarınca, ödeme emrinin tebliği üzerine borçlu yedi gün içinde itiraz sebeplerini 62. madde hükümleri dâhilinde icra dairesine bildirmeye mecburdur. Borçlu itirazında kira akdini ve varsa buna ait mukavelenamedeki imzasını açık ve kesin olarak ret etmez ise akdi kabul etmiş sayılır hükmüne yer verilmiştir. Davacı 01.08.2007 tarihli kira sözleşmesine dayanmış olup, davalı itirazında kira sözleşmesine ve aylık kira miktarına itiraz etmediğinden sözleşme ve kira miktarı takip hukuku açısından kesinleşmiş sayılır. Davalı kira parasının ödendiğini veya kiralananın tahliye edildiğini yazılı delil ile kanıtlaması gerekir. Bu durum karşısında mahkemece yargılamayı gerektirir bir husus bulunmadığından işin esasının incelenip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 11.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/36304
Karar No: 2017/3485
Karar Tarihi: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/36304 E.  ,  2017/3485 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2011/2898
Karar No: 2011/6057
Karar Tarihi: 05.05.2011

**3. Ceza Dairesi         2011/2898 E.  ,  2011/6057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında hükümler kesin olarak verilmiş ise de müsadere edilen kamyonun değerine göre 5219 sayılı Kanun ile değişik HUMK'nun 427 maddesi uyarınca hükmün temyizi mümkün görülmekle yapılan incelemede;

1) Sanık hakkında 28.01.2004 günü 55 nolu bölmeden kesilen çam ağaçları ile ilgili olarak kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanık hakkındaki 6 ay hapis cezasının paraya çevrilmesinde yanlış hesaplama sonucu 3.600,00 TL adli para cezası yerine 1.200,00 TL olarak noksan ceza tayini aleyhe temyiz isteği olmadığından bozma nedeni yapılmamış ve taşınan emvalin miktarı, 610,12 TL olarak belirlenen değeri itibariyle yediemindeki kamyonun TCK'nun 54 maddesi uyarınca müsaderesinde hakkaniyete aşırı derecede aykırılık görülmemekle tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş ve yapılan yargılamaya, toplanan delillere, keşif, bilirkişi raporu gerekçe ve takdire göre sanığın temyiz itirazları yerinde görülmemekle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,

2) Sanık hakkındaki 17.01.2004 günü 55 nolu bölmeden kesilen ağaçlarla ilgili olarak kurulan hükmün değerlendirilmesinde;

Dairemiz'in 15.10.2009 tarih, 2008/4940 E ve 2009/7536 K sayılı bozma ilamında 17.01.2004 tarihinde 55 nolu bölmeden kesilen meşe ağaçları nedeniyle açılan kamu davasından da sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğinin belirtilmesine ve Dairemizin bu bozma kararına 16.02.2010 tarihli oturumda uyma kararı alınmasına rağmen sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bozmaya uyularak verilen hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 5.5.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır
Esas No: 2007/7123
Karar No: 2007/7994
Karar Tarihi: 14.05.2007

**2. Hukuk Dairesi         2007/7123 E.  ,  2007/7994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Velayet

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan \* 07.03.2007 günü temyiz eden ... ile vekili Av. ... geldiler. Karşı taraf tebligata rağmen gelmedi. Davalı vekilinin yokluğunda karar verilmesini isteyen mazeret teli dosyasına konuldu. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle \* çocuklara tedbiren davacı babalarına teslimine ilişkin koşulların gerçekleşmediğinin anlaşılmasına göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine peşin alınan harcın mahsubuna işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere

oybirliğiyle karar verildi.14.05.2007
Esas No: 2016/32863
Karar No: 2017/3534
Karar Tarihi: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/32863 E.  ,  2017/3534 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2014/5495
Karar No: 2014/6432
Karar Tarihi: 20.05.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/5495 E.  ,  2014/6432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/12/2013

NUMARASI : 2013/561-2013/975

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu hakkında kira alacağının tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatılan icra takibine davalının itiraz etmeyerek takibin kesinleşmesi üzerine davacı icra mahkemesinden tahliye isteminde bulunmuştur. Mahkemece kiralanan paylı mülkiyete tabi olup davacının tek başına dava açma hakkı bulunmadığından bahisle istemin reddine karar verilmesi üzerine karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklı tahliye istekli olarak başlattığı icra takibinde sözlü kira sözleşmesine dayanmış 2011-2012-2013 yıllarına ilişkin 11.698 TL kira alacağının tahsilini istemiştir. Kural olarak paylı mülkiyete tabi taşınmazlarda kiraya verme işleminin pay ve paydaş çoğunluğu ile yapılması gerekir. Bu kurala uyulmaksızın yapılan sözleşmeler sözleşmeye taraf olmayan paydaşları bağlamaz. Ne var ki pay ve paydaş çoğunluğu koşuluna uyulmaksızın yapılmış olsa dahi bir sözleşme bunu kabul eden tarafları açısından hüküm ifade eder. Bu husus sözleşmenin nispiliği ilkesinin bir sonucudur. Somut olayda davacı sözlü kira ilişkisine dayanarak davalı hakkında icra takibi başlatmış, davalı da, davacının kiraya verme sıfatına karşı koymamış, takip bu haliyle kesinleşmiştir. Varılan bu sonuca göre taraflar arasında takip hukuku bakımından kira ilişkisi ve davacının aktif dava ehliyetinin varlığı kabul edilmelidir. Davalının geçerli bir ödemesi de bulunmadığından temerrüt olgusu da gerçekleşmiştir. Mahkemece davalının temerrüt nedeniyle tahliyesine karar verilmesi gerekirken, hukuksal dayanağı olmayan gerekçe ile yazılı şekilde istemin reddine karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 20.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/17990
Karar No: 2014/15309
Karar Tarihi: 19.06.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/17990 E.  ,  2014/15309 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Düzce İş Mahkemesi

Tarihi : 04.04.2013

No : 2011/145-2013/254

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava dışı .. Mobilya Paz. Ltd. Şti. nin 2008/5-12 arası dönemlere ait sigorta prim borçlarının tahsiline yönelik yapılan haciz sonrası 4 (dört) kalem menkul malın yediemin olarak dava dışı fabrika müdürü L.. G..’e teslim edildiği, L.. G.’in işten ayrılması ve talebi doğrultusunda bu malların 29.06.2009 tarihinde yedi emin olarak davacıya teslim edildiği, borç ödenmeyince ve haczedilen mallara ulaşılamayınca davacıya söz konusu 4(dört) kalem malı 7 gün içerisinde teslim etmesi için tebligat yapıldığı, teslim edilmemesi üzerine dava dışı . Mobilya Paz. Ltd. Şti. nin 2008/5-12 arası dönemlere ait sigorta prim borçlarını içeren ödeme emrinin 07.03.2011 tarihinde davacıya tebliğ edildiği; borç nedeniyle sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle ödeme emrinin iptali istemli eldeki davanın yasal sürede açıldığı anlaşılmıştır.

6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun “haczedilen menkul malların korunması” başlığını taşıyan 82. maddesinde; haczedilen malların ne şekilde korunacağı belirtilmiş, 83. maddesinde ise borçlular, zilyetler, güvenilir şahıslar 82. madde gereğince kendilerine bırakılan malları, alacaklı amme idarelerince yapılacak ilk talep üzerine derhal ve kendilerine teslim edildiği zamandaki durumları ile geri vermek mecburiyetindedirler. Bu mecburiyeti yerine getirmeyenler, haklarında yapılacak ceza takibinden başka, bu malların kendilerine atfolunamayacak bir sebepten dolayı telef veya zayi olduğunu ispat edemedikleri takdirde, geri verilmeyen malların değerleri tutarınca borçlu sayılıp, bu kanun hükümleri gereğince takip olunurlar” denilmek suretiyle menkul malları koruyacak olanların ne suretle sorumlu tutulacakları gösterilmiştir.

Yukarıda anlatılanlar ışığında somut olay incelendiğinde, davacıya yediemin olarak teslim edilen mallardan 2 (iki) adedinin .. Mobilya isimli işyerinin fabrika binasında mevcut bulunduğu anlaşılmakla, bu malların satışı ile borcun karşılanıp karşılanamadığı araştırılmalı, borcun karşılanması durumunda davacının sorumluluğunun kalmadığı gözetilmeli, aksi halde kalan borç durumuna göre kayıp durumda bulunan diğer iki menkul malın değeri nispetinde davacının sorumluluğu cihetine gidilmelidir.

Mahkemece, yukarıdaki esaslar dahilindeki araştırma yapılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 19.06.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/11099
Karar No: 2014/11865
Karar Tarihi: 16.09.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/11099 E.  ,  2014/11865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ünye (İcra Hukuk) 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/10/2012

NUMARASI : 2012/50-2012/61

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişi vekili, Ünye İcra Müdürlüğünün 2012/1012 sayılı takip dosyasından, borçlu SS Ünye Fındık Tarım Satış Kooperatifinin borcundan dolayı davacıya ait olan ve konsinye satış için borçlu kooperatife bırakılan yağların 09.05.2012 tarihinde haczedildiğini belirterek, İİK'nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak istihkak davasının kabulü ile anılan hacizlerin kaldırılmasını istemiştir.

Davalı alacaklı vekili, alacaklının 2006 yılında teslim ettiği fındığın parasını alamamış binlerce fiskobirlik üreticisinden biri olduğunu, borçlunun her ne kadar ayrı bir tüzel kişiliği de olsa, davacı birliğe sıkı bir vesayet bağı ile bağlı olduğunu, bu nedenle borçlu kooperatifin tüm mal varlığını danışıklı olarak davacı birliğe devrettiğini, mülkiyet karinesinin borçlu yararına olduğundan haksız açılan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller,icra dosyası içeriği ve sunulan belgelerden, hacizli malların davacıya ait olduğu konusunda tam bir kanaat oluştuğundan bahisle davanın kabulüne karar vermiş hüküm davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, İİK'nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak açılan istihkak davasına ilişkindir.

Dava konusu haciz, 09.05.2012 tarihinde davalı borçlu kooperatif elinde haczedilmiştir. İİK'nun 97/a maddesindeki mülkiyet karinesi borçlu dolayısı ile davalı alacaklı yararınadır.

Davacı 3.kişi Birlik haczedilen yağların kendilerine ait olduğunu ve satış için borçlu kooperatife gönderildiğini ileri sürmektedir.

Davacı birlik ana sözleşmesinin incelenmesinden, birliğin ayrı tüzel kişiliği olmakla birlikte borçlu dahil birçok kooperetifin üyeliğinden oluşmakta olup, maddi açıdan kooperatifler ile sıkı bir bağ içinde olduğu, üreticinin koperatife verdiği ürünün bedelinin birlik tarafından kooperatif eli ile ödendiği,alınan ürünlerin mamul hale getirilmesinin organizasyonunun birlik tarafından yapıldığı anlaşılmaktadır. Takip konusu alacak ise alacaklının kooperatife teslim ettiği ürün bedelinin ödenmemesinden kaynaklanmaktadır.

Bu durumda, borçlu ile maddi ve hukuki sıkı bir bağ içinde olan, borcun doğumundan sorumlu olduğu anlaşılan birliğin istihkak iddiası mal kaçırma amacına yönelik olduğundan davanın reddi gerekirken aksi düşüncelerle kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle,davalı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabul ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı alacaklıya geri verilmesine 16.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verilmiştir.