erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2021/34671
Karar No: 2024/688
Karar Tarihi: 18.01.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/34671 E.  ,  2024/688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR SAYISI : 2015/81 E., 2015/562 K.

SUÇ : Hakaret

KARAR : Temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yerel Mahkemece verilen ek kararın; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yerel Mahkemenin yukarıda sayısı belirtilen 19.11.2015 tarihli kararıyla sanığın hakaret suçundan mahkumiyetine hükmedilmiştir.

2. Yerel Mahkemenin 08.11.2019 tarihli ek kararıyla, sanığın 7188 sayılı Kanun kapsamındaki temyiz başvurusu hakkında, 1412 sayılı Kanun'un 315 inci maddesinin birinci fıkrası gereği "temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddine" karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, şikayet yokluğundan dolayı kamu davasının düşürülmesi gerektiğine, bu nedenle kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

24.10.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 286 ıncı maddesinin üçüncü fıkrası hükmünün, maddede sayılı suçlardan verilen ve bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin incelemesi sonucunda kesinleşen hükümleri temyiz edilebilir hale getirdiği, bunun dışındaki kesinleşmiş hükümlerin temyizinin mümkün bulunmadığı, dolayısıyla sanık hakkında hakaret suçundan kesin nitelikte kurulan mahkumiyet hükümlerinin 7188 sayılı Kanun kapsamında olmadığı ve bu nedenle ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin ek kararında, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.01.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2011/1399
Karar No: 2012/1855
Karar Tarihi: 20.02.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/1399 E.  ,  2012/1855 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme ve zorla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ...'in yapılan yargılamaları sonunda; ırza geçme eyleminin reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunu oluşturduğunun kabulüyle mahkûmiyetine, diğer suçtan beraatine dair Nazilli Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 27.12.2005 gün ve 2005/393 Esas, 2005/388 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Sanık müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz dilekçelerinin kapsamına göre, temyizlerin sanık hakkında rızaen cinsi münasebette bulunma suçundan verilen hükme ilişkin olduğu anlaşılmakla, incelemenin bu suça yönelik temyizlerle sınırlı olarak yapılmasına karar verilerek gereği düşünüldü:

Sanığın oluşa uygun olarak işlediği kabul edilen reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunun 765 sayılı TCK.nın 416/3. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımının, suç tarihi olan 22.06.2001’den inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 20.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/26890
Karar No: 2013/21306
Karar Tarihi: 04.09.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/26890 E.  ,  2013/21306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : ... olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

16.07.2006 günlü Belediye görevlilerince tanzim edilen tutanakta, suça konu yerin Şile ilçesi Sofular köyü sahil kısmında kaldığının belirtilmesi, bilirkişi raporunda kumluk alandan söz edilmesi ve gerekçeli kararın köy azasına tebliğ edilmesi karşısında, suça konu yerin belediye sınırlarında kalıp kalmadığı kesin olarak saptanarak, gerektiğinde refakate inşaat mühendisi bilirkişi de alınarak, yeniden keşif yapılıp sanık- ların tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu bina ve yapıların belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre gerektiğinde Belediye Başkanlığı davadan haberdar edilerek TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraatlerine kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZUL- MASINA), 04.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/2951
Karar No: 2019/4274
Karar Tarihi: 10.10.2019

**1. Ceza Dairesi         2019/2951 E.  ,  2019/4274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : TCK'nin 81/1, 35/1-2, 29/1, 62, 53/1-3, 63. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın, katılan ...'e yönelik eyleminin sübutu kabul, tahrike ve takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık ... ile katılan ... arasında, ...'in bir dönem birlikte yaşadığı ...'in kız kardeşi...'e yönelik eylemlerinden ötürü husumet bulunduğu, olay günü sokakta karşılaşan tarafların kavga etmeye başladıkları, ...'in ele geçirilemeyen bıçakla sanık ...'i basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı, sanık ...'in de cebinden çıkardığı bıçakla...'e karşı iki kez hamlede bulunarak...'i sağ kaburga altından ve sağ avuç içinden yaraladığı, akabinde sanığın fiiline kendiliğinden son vererek olay yerinden uzaklaştığı, ...'in sadece sağ kaburgasının altından aldığı bıçak darbesi nedeniyle oluşan yaralanmanın hayati tehlikeye sebep olduğu anlaşılan olayda, Engel neden bulunmadığı halde sanığın eylemine kendiliğinden son vererek olay yerinden uzaklaşması ve yaralanmanın derecesi birlikte değerlendirildiğinde, sanığın öldürme kastı ile hareket ettiğini gösteren kesin ve inandırıcı kanıtların bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın eyleminin neticesi sebebiyle ağırlaşmış silahla kasten yaralama olarak değerlendirilmesi ve alt sınırdan sonuca etkili olacak şekilde uzaklaşılarak ceza tayini yerine suç vasfında hataya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, Üyeler ... ve ...'in, mahkemenin suç vasfına ilişkin kabul ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığından, hükmün onanması gerektiği yönündeki karşı oyları ve oy çokluğu ile 10/10/2019 karar verildi.

(M) (M)

KARŞI OY:

Mahkemenin kabul ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığından, suç vasfı yönünden bozma içeren çoğunluk görüşe katılmıyoruz.

... ...

Muhalif Başkan Vekili Muhalif Üye
Esas No: 2021/15333
Karar No: 2022/10103
Karar Tarihi: 25.05.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/15333 E.  ,  2022/10103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında düzenlenen iddianamede limon ağaçlarının müsaderesi talep edilmediği halde, hükümle limon ağaçlarının müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları, bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi gereğince bozulmasına, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK’nun 322.maddesi uyarınca,

Hüküm fıkrasının müsadereye ilişkin 6 nolu bendinin çıkarılması ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/10192
Karar No: 2008/10796
Karar Tarihi: 21.10.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/10192 E.  ,  2008/10796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi davacı vekili ile davalılardan ... vekili, duruşmalı olarak yapılması ise davalı ... vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalı Vek.Av.... ile davacı Vek.Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosya eksiklik nedeniyle geri çevrilmiş bu kez iade edilmekle dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu düzenlenen rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

Geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen ... Belediye Başkanlığının 18.08.2008 günlü yazısından dava konusu parselin belediye sınırları ve yoğun meskun alan içerisinde bulunduğu, kamulaştırılan taşınmazın yer aldığı mahallenin belediye ve diğer alt yapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon ve aydınlatma hizmetlerinden) tamamen yararlandığı ve imar planı dışında olduğu anlaşılmaktadır.

Bakanlar Kurulunun Yargıtay'ca da kısmen benimsenen 28.2.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, imar planında yer almayan bir taşınmazın arsa sayılabilmesi için belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye hizmetlerinden (belediyece meskun olduğu için veya meskun hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, aydınlatma vd.) yararlanan ve meskun yerler arasında bulunması gerekir. Dosyada bulunan bilgi ve belgelerden özellikle Belediye Başkanlığının 18.8.2008 günlü yazısı içeriğinden dava konusu taşınmazın belediye sınırları içerisinde olduğu, çevresinin meskun halde bulunduğu ve belediye hizmetlerinden yararlandığı belirlenmiş olması ve Bakanlar Kurulu Kararnamesi gözetildiğinde taşınmazın arsa olduğunun kabulü ile bu niteliğine göre kamulaştırma bedelinin saptanması gerekirken bilirkişi kurulunun tarım arazisi niteliğini esas alan raporlarına itibarla hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davacı ve davalı yararına takdir edilen 550,00 YTL. vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı tarafa, davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 21.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/6877
Karar No: 2024/19069
Karar Tarihi: 09.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/6877 E.  ,  2024/19069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 15.02.2024

SAYISI : 2022/3095 E., 2023/1261 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 15.02.2024 tarihli ve 2022/3095 E., 2023/1261 K. sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması ve hırsızlık suçundan sanığın temyiz istemine konu olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 31.03.2023 tarihli ve 2022/3095 E., 2023/12621 K. sayılı kararının sanık müdafine 12.04.2023 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilmesinden sonra sanığın 31.01.2024 tarihinde temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmış ise de, sanık müdafiine usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü, 5271 sayılı CMK’nın 291/1. maddesinde öngörülen 15 günlük yasal süreden sonra temyiz eden sanığın temyiz isteminin süresinde olmaması sebebiyle aynı Kanun’un 296/1. maddesi gereğince reddine ilişkin 15.02.2024 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun'un 298. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kastamonu 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/11628
Karar No: 2010/9487
Karar Tarihi: 09.12.2010

**5. Ceza Dairesi         2007/11628 E.  ,  2010/9487 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ...'ın bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda; reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan açılan davanın şikayetten vazgeçme nedeniyle düşmesine, atılı diğer suçtan mahkümiyetine dair, Ankara 23. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 24.05.2006 gün ve 2005/668 Esas, 2006/468 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa isnat olunan suçların tabi olduğu 765 sayılı TCK.nun 416/3 ve 430/2. maddelerinde öngörülen cezaların tür ve tutarına nazaran aynı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen beş yıllık asli ve yedi yıl altı aylık ilave dava zamanaşımına tabi olduğu, suç tarihi olan 20.12.2001 ile inceleme günü arasında bu sürenin ve yine zamanaşımını en son kesen 10.04.2003 günlü mahkümiyet kararı itibariyle de cinsi münasebette bulunma suçu yönünden 5 yıllık asli zamanaşımı süresinin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkında açılan kamu davalarının aynı Yasanın 322/1. ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 09.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Aslı Gibidir. BAŞKAN

Yz.İş.Müdürü ...

...
Esas No: 2011/6010
Karar No: 2012/18801
Karar Tarihi: 31.05.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/6010 E.  ,  2012/18801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmazı çay bahçesi olarak kullanmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından, tecavüze konu taşınmazın varsa pafta örneği getirtilerek gerektiğinde refakate inşaat mühendisi bilirkişide alınarak yeniden keşif yapılıp taşınmazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar Kanunu ve mevzuatı kapsamına girip girmediği belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve binanın yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanununun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik incelemeyle yazılı biçimde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 31.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/719
Karar No: 2017/2503
Karar Tarihi: 04.04.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/719 E.  ,  2017/2503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Düşme

1-Sanık hakkında 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen zamanaşımı nedeniyle düşme hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığın 765 sayılı TCK'nın 347. maddesinde düzenlenen “sahih bir keyfiyetin esbabı subitiyesini tedarik amacı ile sahtecilik” suçunu oluşturan eyleminin yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının düşürülmesi gerektiği, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Sanık hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen zamanaşımı nedeniyle düşme hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Sanığın 2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunu işlediğinden bahisle açılan kamu davasında; sahte faturaların ele geçirilememiş olması ve sanığın yetkilisi bulunduğu şirket tarafından vergi dairesine, en son 2005 yılı aralık ayında beyanname verilmiş olması karşısında; 2005 takvim yılına ilişkin en son faturanın aralık ayında düzenlendiğini kabulde zorunluluk bulunduğu, bu nedenle 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri uyarınca; sanığa yüklenen “ sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibarıyla tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 66/1-e maddesinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği tarihten hüküm tarihine kadar gerçekleşmediği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.04.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2023/9759
Karar No: 2024/6577
Karar Tarihi: 23.05.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/9759 E.  ,  2024/6577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/ 3679 E., 2020/1895 K.

SUÇLAR : Nitelikli tehdit, kasten yaralama, mala zarar verme

HÜKÜMLER : İlk derece mahkeme kararlarının kaldırılması suretiyle mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık Hakkında Kasten Yaralama ve Mala Zarar Verme Suçlarına Yönelik Temyiz İsteminin İncelenmesinde;

Sanık hakkında kasten yaralama ve mala zarar verme suçları bakımından, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-d ve 272/3-a maddeleri uyarınca, verilen bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık sanık ... müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Yasa'nın 298. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Sanık Hakkında Nitelikli Tehdit Suçuna Yönelik Temyiz İsteminin İncelenmesine Gelince;

5271 sayılı Yasa'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafii tarafından ileri sürülen temyiz sebeplerine yönelik yapılan incelemede;

Sanık ile katılan arasında trafikte yaşanan tartışmada, sanığın önce katılanı etkisi basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek derecede yaraladığı, ardından aracından bıçak çıkartarak bıçağı açmaya çalıştığı, bunu gören katılanın kaçtığı, sanığın katılanı kovaladığı ancak yakalayamayınca tekrar olay yerine dönerek katılana ait araca elindeki bıçağı kullanmak suretiyle hasar vermesi şeklinde gerçekleşen eylemlerde sanığın suç kastlarının inceleme dışı kasten yaralama ve mala zarar verme eylemlerine yönelik olduğu dikkate alınarak ayrıca silahla nitelikli tehdit suçunun unsurları itibariyle oluşamayacağı gözetilmeksizin yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğname gerekçesine aykırı olarak BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

23.05.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/15993
Karar No: 2017/26539
Karar Tarihi: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/15993 E.  ,  2017/26539 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.