erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/6775
Karar No: 2012/9952
Karar Tarihi: 29.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/6775 E.  ,  2012/9952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 1) 2005 takvim yılı için sanığın beraatine dair

2) 2004 takvim yılı için; 213 sayılı VUK.nun 359/b-1, 5237 sayılı TCK.nun 62 ve 51. maddelerinin uygulanması ile 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve bu cezanın ertelenmesine dair

I-Sanığın "2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan beraatine dair hükme yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin, suçun sabit olduğuna ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Sanığın "2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan mahkümiyetine dair hükme yönelik müdafi ile katılan vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafii ile katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1-Zincirleme suç nedeniyle sanık hakkında 765 sayılı TCK. nın 80. (5237 sayılı TCK.nun43/1.)maddesinin uygulanmaması ve Ceza Genel Kurulunun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın kastının yoğunluğu, fatura sayısı ve zararın ağırlığı dikkate alınarak temel cezanın alt sınırdan ayrılarak belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde eksik ceza tayini,

2-5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddesinde yer alan “lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir hükmü karşısında, suç tarihinde yürürlükte olan 765 sayılı TCK ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK. nun ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanıp, leh ve aleyhteki hükümleri ayrı ayrı ele alınarak, ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın tespiti gerekirken, bu ilkelere uyulmadan denetime olanak vermeyecek şekilde 5237 sayılı Yasa hükümleri uygulanarak mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 29.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/9051
Karar No: 2012/11066
Karar Tarihi: 25.06.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/9051 E.  ,  2012/11066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ....tarafından, davalı ... aleyhine 21/12/2009 gününde verilen dilekçe ile davalı tarafından yazılan kitabın basım ve yayınının durdurulması ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 04/04/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle tazminat istemine ilişkin olup yerel mahkemece davanın reddine karar verilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Dava konusu olay nedeniyle davalı hakkında açılan İzmir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/195 Esas– 823 Karar sayılı dosyasında davalının beraat ettiği, temyiz incelemesinin henüz tamamlanmadığı anlaşılmaktadır.

Borçlar Yasası'nın 53. maddesi gereğince ceza mahkemesinin kararı, hukuk yargıcı yönünden bağlayıcı değilse de ceza mahkemesince belirlenecek maddi olgular hukuk yargıcı yönünden de bağlayıcıdır. Dava konusu olayın özelliği nedeniyle ceza yargılaması sonucu belirlenecek maddi olgular davayı etkileyecek nitelikte bulunduğundan ceza yargılamasının sonucu beklenmeli ve ondan sonra tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca uygun bir karar verilmelidir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, eksik inceleme ile yazılı biçimde karar verilmiş olması, usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle davacı yararına BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/8029
Karar No: 2021/12077
Karar Tarihi: 25.11.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/8029 E.  ,  2021/12077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılmasına ve ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına dair verilen karara, ilk derece mahkemesince uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

6100 sayılı HMK’nın “Bozmaya uyma veya direnme” başlıklı 373. maddesinin birinci fıkrası; “Yargıtay ilgili dairesinin tamamen veya kısmen bozma kararı, başvurunun bölge adliye mahkemesi tarafından esastan reddi kararına ilişkin ise bölge adliye mahkemesi kararı kaldırılarak dosya, kararı veren ilk derece mahkemesine veya uygun görülecek diğer bir ilk derece mahkemesine, kararın bir örneği de bölge adliye mahkemesine gönderilir.” hükmünü,

Aynı maddenin dördüncü fıkrası ise; “Yargıtayın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.” hükmünü içermektedir.

Açıklanan madde hükümleri birlikte değerlendirildiğinde; ilk derece mahkemesi tarafından, Yargıtay’ın bozma kararı doğrultusunda karar verilmesi halinde, davanın taraflarına, karara karşı sadece temyiz yoluna başvuru olanağı tanındığı anlaşılmaktadır.

Bu halde ise; ilk derece mahkemesince verilen kararın, HMK’nın 362. maddesinde bölge adliye mahkemeleri tarafından verilen kararlar için öngörülen temyiz kesinlik sınırına tabi olacağı tartışmasızdır.

6763 sayılı kanun ile 6100 sayılı HMK'ya eklenen ek 1. madde uyarınca; aynı Kanunun 362. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 01.01.2021 tarihinden itibaren 78.630 TL’ye çıkartılmıştır.

Bozmaya uyularak verilen karar, karar tarihi itibariyle kesin niteliktedir. HMK'nın 366. maddesi atfıyla aynı Kanunun 352. maddesi uyarınca, kesin olan karar hakkında Yargıtay tarafından temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz dilekçesinin miktar itibariyle REDDİNE ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 25/11/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/2039
Karar No: 2015/13612
Karar Tarihi: 15.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/2039 E.  ,  2015/13612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/03/2014

NUMARASI : 2013/966-2014/321

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü: - K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm,davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Taşınmaz malın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tesbit edilmesinde üzerinde bulunan ve taşınmaz mala bahçe niteliği vermeyen ağaçlara maktuen değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek taşınmazın mülkiyet ihtilafına ilişkin dava sonunda hak sahibi olduğunu ispatlayana ödenmek üzere bankada üç aylık vadeli hesapta tutulmasına karar verilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan zeytin ağaçlarının dosya içerisindeki fotoğraflarına göre dava tarihi itibari ile 3-5 yaşında olduğundan, bu yaşdaki ağaçlarının dava tarihi itibari ile yaş ve cinslerine göre adet olarak maktu bedelleri İl Tarım Müdürlüğünden getirtilip, bilirkişi raporu denetlenmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 15.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/3389
Karar No: 2018/3973
Karar Tarihi: 07.11.2018

**16. Ceza Dairesi         2017/3389 E.  ,  2018/3973 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK'nın 62, 53, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle incelendi;

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

İstinaf Mahkemelerinin Türk yargı sistemine dahil olmasıyla kanun yolu yargılamasında yeni bir anlayışı benimseyen kanun koyucunun, hem maddi olay hem de hukuki denetim yapacak olan istinaf başvurusunda sebep gösterme zorunluluğu öngörmezken (5271 sy. CMK madde 273/4), incelemesi hukuki denetimle sınırlı (CMK madde 294/2) olan temyiz yolunda; mülga 1412 sayılı CMUK'dan (madde 305.) da farklı şekilde, re'sen temyiz tercihinden vazgeçerek, temyiz davasını açan ve sınırlayan temyiz dilekçesinde/layihasında temyiz edenin hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini/temyiz sebeplerini göstermek zorunda olduğunu (CMK madde 294/1) şart koşmuş ve temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilmesini öngörmüştür. Temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermemesi durumunda; tıpkı başvurunun süresi içinde yapılmaması, hükmün temyiz edilemez olması ya da temyiz edenin buna hakkı bulunmaması hallerinde olduğu gibi usulüne uygun açılmış bir temyiz davasından bahsedilemeyeceğinden temyiz isteminin reddedilmesini (CMK madde 298) emretmiş (F.Yenisey-A.Nuhoğlu, Ceza Muhakemesi Hukuku sh. 923, Centel-Zafer Ceza Muhakemesi Hukuku sh. 826, C.Şahin-N.Göktürk Ceza Muhakemesi Hukuku sh. 278) olmasına, anılan Kanunun 289. maddesinin, usulüne uygun açılmış bir temyiz davasının "sınırlı inceleme ilkesinin" bir istisnasını teşkil etmesine (F. Yenisey-A. Nuhoğlu, age sh. 905), şartları ve usulü açık bir şekilde ortaya konulmak şartıyla (AİHM Galstyan/Ermenistan Başvuru No; 26986/03 15.01.2007 t.) öngörülen usul şartlarına uyulmaması sebebiyle kanun yolu başvurusunun reddedilmesinin bu hakkın ihlali sonucunu doğurmayacağının (AİHM Sjöö/İsveç Başvuru No; 37604/97) da istikrar kazanmış yargısal kararlarla kabul edilmesine nazaran; sanık müdafiinin 20.07.2017 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü 22.07.2017 tarihinde gerekçe göstermeden temyiz ettiği ve CMK’nın 295/1. maddesinde öngörülen yasal süresi içerisinde gerekçeli temyiz dilekçesi vermediği anlaşılmakla; temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE, 07.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/6460
Karar No: 2019/6607
Karar Tarihi: 06.05.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/6460 E.  ,  2019/6607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuğun yokluğunda verilen kararın 04.05.2015 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, ancak hükmü 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 14/2 sayılı CMUK'nun 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süresinden sonra 20.04.2015 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk ...’in temyiz isteminin anılan Yasa'nın 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, 06.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/17118
Karar No: 2012/4490
Karar Tarihi: 29.03.2012

**11. Ceza Dairesi         2010/17118 E.  ,  2012/4490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Düşme

Gerekçeli karar başlığında yanlış yazılan suç tarihlerinin 01.05.2000 ve 01.05.2001 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

I-Katılan vekilinin sanık hakkında "1999 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan açılan kamu davasının dava zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "1999 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 01.05.2000 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının vaki dava zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

I-Katılan vekilinin sanık hakkında "2000 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan açılan kamu davasının dava zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “2000 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği iddia olunan 01.05.2001 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleşmediği gözetilmeden, suç tarihinin belirlenmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak inceleme tarihi itibariyle anılan sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 29.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2010/4466
Karar No: 2011/3762
Karar Tarihi: 06.04.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/4466 E.  ,  2011/3762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 02/06/2009 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 12/11/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Dava konusu olay sözler nedeniyle davalının İstanbul 1. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 2009/248-864 sayılı dava dosyasında, hakaret suçundan yargılandığı, eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Yasası'nın 128. maddesi kapsamında kaldığı gerekçesiyle ceza verilmesine yer olmadığına kararı verildiği; ancak, kararın henüz kesinleşmediği anlaşılmaktadır.

Borçlar Yasası'nın 53. maddesi gereğince ceza mahkemesinin beraat kararı, hukuk yargıcı yönünden bağlayıcı değilse de ceza mahkemesince belirlenecek maddi olgular hukuk yargıcı yönünden de bağlayıcıdır. Dava konusu olayın özelliği nedeniyle ceza mahkemesindeki davanın sonucu beklenmeli ve ondan sonra tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca uygun bir karar verilmelidir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, yerinde olmayan gerekçeyle yazılı biçimde karar verilmiş olması, usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 06/04/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/1173
Karar No: 2016/6426
Karar Tarihi: 16.06.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/1173 E.  ,  2016/6426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : TCK.nın 151/1, 152/2-a, 43/2, 62, 53, 58 maddeleri gereğince mahkumiyet

Mala zarar verme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın katılan ... ve ...'ın gelini olduğu, ikamet ettikleri evde birlikte yaşadıkları, olay tarihinde sanık ile sanığın kayınvalidesi katılan ... arasında tartışma çıktığı, tartışmanın kavgaya dönüştüğü, bu kavga sonunda katılan ...'ın başından yaralanması üzerine evden ayrıldığı, sanığın katılana sinirlenmesi üzerine, katılan ... ve diğer katılan ...' ın sahibi olduğu ve sanığın da ikamet ettiği 2 katlı kargir yapılı binanın boş olan alt katında bulunan odunları tutuşturmak suretiyle yaktığı iddia edilen olayda; mahkemece mala zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sanığın atılı suçu işlemediğine ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanığın, katılanların ortak konutu niteliğindeki evi yakması şeklinde gerçekleşen eyleminin tek suç oluşturduğu gözetilmeden yanılgıya düşülerek zincirleme suç hükümlerinin uygulanması,

2- Mala zarar verme suçundan sanık hakkında verilen cezada TCK 152/2-a maddesi gereğince 1/2 oranında artırım yapıldığı halde "bir kat" olarak yazılması,

3- Tekerrür hükmünün uygulanması sırasında tatbik olunan Kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16/06/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/13091
Karar No: 2013/13639
Karar Tarihi: 06.06.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/13091 E.  ,  2013/13639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının Konya Büyükşehir Belediyesi Raylı Sistem Daire Başkanlığı bünyesinde tramvay tamir bakım atölyesinde alt işveren işçisi olarak 2004 yılında çalışmaya başladığını, çalıştığı süre içerisinde çalıştığı işyeri hiç değişmeden farklı alt işverenler ile çalışmaya devam ettiğini, davacının 13.05.2011 tarihinde rahatsızlanarak tedavi edildiğini, 16.05.2011 tarihinde rahatsızlığının geçmemesi üzerine istirahat raporu aldığını, müvekkili davacının raporunun bitmesinden sonra 18.05.2011 tarihinde çalıştığı işyerine gittiğinde ilgili mühendis tarafından işe gelmemesinin söylendiğini, işten çıkarıldığını sözlü olarak bildirildiğini, davacının işten çıkarılma nedenini bilmediğini, fesih sebebiyle ilgili savunmasının da alınmadığını bildirerek davacının işe iadesini talep etmiştir.

Davalı ... Belediyesi vekili davacının müteahhit firma elemanı olarak belirli süreli bir işte çalıştığını, davacının işyeri emir ve talimatlarına uymamakta ısrar etmesi,mazeretsiz olarak işine geç gelmesi veya hiç gelmemesi, sık sık hastalanıp rapor alarak iş görme borcunu yerine getirmemesi, işlerin aksamasına sebep olması sebep olduğunu davacının davasının reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davalı tarafça haklı feshin olduğu hususunun ispatlanamadığı ortada yazılı bir fesih bildiriminin bulunmadığı, dosyaya örnekleri sunulan ibraname ve istifa dilekçesinin matbu şekilde bilgisayarda hazırlanmış ve boşlukları sonradan doldurulmuş olması sebebiyle geçerli kabul edilemeyeceği gerekçesiyle davacının davasının kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dava dilekçesinde davalının ismi doğru yazılmamıştır. Bu sebeple davalı MFD mühendislik Mimarlık Ltd. Şti. savunma hakkını etkili bir şekilde kullanamamıştır.

Mahkemece davacı vekiline dava dilekçesini düzeltmesi için gerekli süre verilerek sonucuna göre yargılamaya devam edilip hüküm kurulması gerekir. Mahkemece bu yön gözden kaçırılarak hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

2-Kabule göre de mahkemece davanın kabulü ile davacının işe iadesine karar verildiği halde hükümde davacının hangi davalı yanında işe iade edildiği belirtilmemesi de hatalı olmuştur.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06.06.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.