erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2010/14330
Karar No: 2012/5191
Karar Tarihi: 03.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/14330 E.  ,  2012/5191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 3.Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14.09.2010 tarih ve 2010/264 - 2010/1039 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, davalı bankada vadesiz mevduat hesabı bulunduğunu, bankanın başka bir kişiye ait olan kredi kartının otomatik ödemesini kendisinin bilgi ve izni olmaksızın vadesiz hesabından yaptığını, durumu bankaya bildirdiğini, ancak durumu fark edinceye kadar maddi ve manevi kayıplar yaşadığını ileri sürerek, 7.000.00 TL. maddi ve manevi tazminatın davalı bankadan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili,davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dosya kapsamına göre, davacının davalı bankanın Kadıköy Rıhtım Şubesi'nde vadesiz mevduat hesabının olduğu, hesabından birkaç kez yanlışlıkla başka bir hesap sahibine ait kartın ödemesi için para alındığı, davalı bankanın yanlışlığı tespit edip söz konusu paraları iade ettiği, davacının maddi bir kaybının olmadığı, manevi tazminat isteme koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacının tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacının bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 03.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/5962
Karar No: 2018/11136
Karar Tarihi: 27.12.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/5962 E.  ,  2018/11136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

1-Tasfiye ... Kağıtçılık San. ve Tic. Ltd. Şti'nin tasfiye memuru olan sanık hakkında, 2008 takvim yılına ait defter ve belgelerini yapılan tebligata rağmen süresinde ibraz etmediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanık defter ve belgeleri vergi dairesine ibraz etmesi için avukatı ...'na verdiğini, avukatının defter ve belgeleri vergi dairesine vermediğini savunmuş ise de, defter ve belgeleri saklama ve istendiğinde ibraz etme yükümlülüğünün şirketin temsilcisi ve aynı zamanda tasfiye memuru olan sanığa ait olması ve sanığın savunmasının yasanın aradığı anlamda kastı kaldıran mücbir sebep de oluşturmaması nedeniyle, usulüne uygun tebligata rağmen süresinde defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmediğinin anlaşılması karşısında; sanığın unsurları itibarıyla oluşan ve sübuta eren atılı suçtan mahkûmiyeti yerine, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

2-Defter ve belgeleri ibraz etmeme suçunda, suç tarihinin ibraz için verilen yasal sürenin bitimini izleyen tarih olduğu dikkate alındığında, "07.05.2009" olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığına "2009" şeklinde eksik yazılması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/12710
Karar No: 2018/3327
Karar Tarihi: 14.03.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/12710 E.  ,  2018/3327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK m. 174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 14.03.2018 (Çrş.)
Esas No: 2017/4670
Karar No: 2018/1346
Karar Tarihi: 22.02.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/4670 E.  ,  2018/1346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

İHBAR OLUNANLAR: Çeşme Tapu Müdürlüğü - Çeşme Belediye Başkanlığı

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin İzmir ili, Çeşme ilçesi,... mahallesi, 513 ada 74 parselde kayıtlı '... nolu çatı dairenin 1/2 oranında maliki olduğunu, davalı ...'in ise zeminde 27, 29 ve 30 nolu taşınmazların maliki olduğunu, ... Apartmanında kat mülkiyetinin 07/12/1994 tarihinde kesinleşen Çeşme Sulh Hukuk Mahkemesinin 11/11/1994 tarih ve 1994/107 Esas, 1994/255 Karar sayılı mahkeme kararı gereğince kurulduğunu, davalı malike ait 30 nolu bağımsız bölümün niteliği ''Depo'' olduğu halde, bu bağımsız bölümün niteliğinin ''Dükkan'' olarak değiştirildiğini belirterek davalı adına ... mahallesi, 513 ada, 74 parselde (30 nolu bağımsız bölüm) kayıtlı ''Dükkan'' niteliğine haiz taşınmazın cinsinin ''Depo'' olarak düzeltilerek tescil edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davacının dava konusu taşınmaza ilişkin bir ayni hakkı olmadığı, dava açmakta hukuki yararı olmadığı ve dava açma ehliyeti bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 19. maddesinin 1. fıkrasına göre kat malikleri anataşınmazın mimari durumunu titizlikle korumaya mecbur olduğundan kat maliki olan davacının anataşınmazın korunması için dava açmaya hakkı vardır. Anataşınmazda kat mülkiyeti Çeşme Sulh Hukuk Mahkemesinin 1994/107 Esas, 1994/255 Karar sayılı ilamı ile kurulmuştur. Dosya arasında bulunan karar örneğine göre dava konusu 30 nolu (hükümde D) bağımsız bölümün cinsi hükümde depo olarak yazılıdır. Ancak, mahkeme kararının infazı sırasında bu bağımsız bölümün niteliği dükkan olarak yazılmıştır. Anayasanın 138. maddesine göre yasama ve yürütme organları ile idare, mahkeme kararlarına uymak zorundadır; bu organlar ve idare, mahkeme kararlarını hiçbir suretle değiştiremez ve bunların yerine getirilmesini geciktiremez. Anayasanın amir hükmüne göre de esas alınması gereken mahkeme kararıdır. Bu nedenle Çeşme Sulh Hukuk Mahkemesinin 1994/107 Esas, 1994/255 Karar; 1995/65 Esas, 1995/347 Karar sayılı dosyaları ile Çeşme Tapu Müdürlüğünün 06.03.2012 havale tarihli yazı cevabında bahsedilen 06.09.1996 tarih ve 2878 yevmiye numaralı tashih işlemi ile bu işlem için ibraz edilen proje ve yapı kullanma izin belgesi getirtilerek davaya konu yanlışlığın nereden kaynaklandığı tespit edilerek ulaşılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 22/02/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/9993
Karar No: 2012/17556
Karar Tarihi: 16.10.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/9993 E.  ,  2012/17556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek ve kullanmak, yasal defter ve belgeleri gizlemek

HÜKÜM : 1-Sanık ...; Defter ve belge ibraz etmemek suçundan; Beraat

2-...; Mahkumiyet

I-Sanık ... hakkında 'yasal defter ve belgeleri gizlemek' suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin ve sanık ... hakkında "2005-2006-2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak" suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ...'a yüklenen suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin, sanık ... hakkında toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azalatıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında '2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek' suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dairemizce de benimsenen ve ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 24.03.1998 gün, 50/105, 01.06.1999 gün, 137/146, 10.10.2000 gün, 175/193, 23.10.2001 gün, 226/227 ve 30.05.2006 gün 173/145 sayılı kararlarında ve benzer nitelikteki içtihatlarında açıklandığı üzere; 5271 sayılı CMK'nun 225.(1412 sayılı CMUK'nun 257 ve 150.) maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup sanık hakkında 2004 takvim yılında sahte fatura kullanmaktan dava açıldığı gözetilmeden yazılı şekilde 'sahte fatura düzenlemek' suçundan hüküm kurulması yasaya aykırı ise de;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen '2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak' suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, yüklenen suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 16.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/12583
Karar No: 2019/6909
Karar Tarihi: 02.04.2019

**3. Ceza Dairesi         2018/12583 E.  ,  2019/6909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyete dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

...hakkında açılmış bir dava olmadan ona ait olduğu beyan edilen emanete kayıtlı bıçağın müsadere edilemeyeceği ve mağdur ... hakkında dosya içeriğine ve iddianamedeki anlatıma göre mahallinde zamanaşımı süresinde silahla yaralamaya teşebbüs ve hakaret suçlarından her zaman dava açılabileceği anlaşılmakla;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1 ve 86/3-e maddeleri uygulanarak verilen 1 yıl 6 ay hapis cezasının TCK'nin 87/1-d maddesi gereğince bir kat artırılması ile 2 yıl 12 ay hapis cezasını çıkartılması, ardından TCK'nin 87/1-son fıkrası uygulanarak 5 yıl hapis cezasına hükmedilmesi gerekirken, doğrudan 5 yıl hapis cezasına hükmedilmesi,

2) 5271 sayılı CMK'nin 231/8. maddesine, 28.06.2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 72. maddesi ile eklenen "Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanması geri bırakılmasına karar verilemez." şeklindeki hükmün ancak yürürlük tarihinden sonra işlenen suçlar bakımından uygulanabileceği, sanığın adli sicil kaydında yer alan ve 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önce 29.11.2013 tarihinde kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının yeniden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel teşkil etmeyeceği gözetilmeden, hakkında takdiri indirim maddesi de uygulanan sanık hakkında daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiğinden bahisle şartları oluşmadığı şeklindeki kanuni olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3) Sanığa ek savunma hakkı verilmeden, iddianamede yazılı bulunmayan cezayı artıran 5237 sayılı TCK'nin 87/1-d,son ve 54. maddelerinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesine aykırı davranılması,

4) Sanığın suçta kullandığı adli emanette kayıtlı bıçağın TCK'nin 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi yanında, mağdur ...'a ait olduğu beyan edilen bıçağın da müsaderesine karar verilmesi suretiyle yanlış uygulama yapılması,

5) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle, 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 02.04.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/10522
Karar No: 2021/10281
Karar Tarihi: 22.11.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/10522 E.  ,  2021/10281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

Sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan açılan kamu davasında; sahte fatura kullanma suçunda suç tarihinin, sahte faturalar hangi vergi türünde kullanılmışsa bu vergiye göre sunulması gereken son beyanname tarihi olması, 2009 yılının 7, 8 ve 9. aylarına ilişkin KDV yönünden yapılan inceleme ile sınırlı olarak davaya konu 14.06.2013 tarihli ve 2013-A-180/20 sayılı vergi inceleme raporununun düzenlendiğinin anlaşılması karşısında; suç tarihinin “25.10.2009” olduğu gözetilerek yapılan incelemede:

Sanığa yüklenen “2009 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 25.10.2009 suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 22.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/7380
Karar No: 2021/12213
Karar Tarihi: 14.10.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/7380 E.  ,  2021/12213 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 2020/124-2021/176

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece bozmadan sonra ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

İnceleme konusu davada, davacı, davalı işverene ait işyerinde 1998/5 - 16.01.2013 arasında kesintisiz çalıştığı halde, bildirilmeyen bu hizmetlerin tespitini talep etmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, bozma kararı öncesi verilen kararı davacının temyiz etmemesine karşın bozma sonrası verilen kararda usuli kazanılmış hak durumu gözetilmeden bir önceki karardan daha fazla sürede hizmet süresinin kabulüne karar verilmesi isabetsizdir. Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...'na iadesine14/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi. Başkan
Esas No: 2015/5462
Karar No: 2015/9321
Karar Tarihi: 05.05.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/5462 E.  ,  2015/9321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-

Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi 05.05.2015 (Salı)
Esas No: 2006/7865
Karar No: 2006/7536
Karar Tarihi: 09.10.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/7865 E.  ,  2006/7536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz mal üzerinde irtifak hakkı tesisi ile idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

A-Davalı vekilinin temyizi yönünden;

Davalı vekili mahkeme kararını davacı vekilinin temyiz dilekçesinin tebliği üzerine temyiz etmiş ise de, Dairenin Geri çevirme kararı üzerine dosya içerisine konulan tutanağa göre temyiz dilekçesinin temyiz defterine kaydının yapılmadığı süresi içerisinde temyiz harcı ile temyiz masraflarının yatırılmadığı anlaşılmakla davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine;

B-Davacı vekilinin temyizine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre, iklim koşulları, arazinin toprak ve topoğrafik yapısı ile bölgesindeki konumu (büyük yerleşim yerlerine uzaklığı vb) gözetildiğinde, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerle benzer nitelikte olan ülkemizin değişik yörelerindeki kuru tarım arazilerinin değerlendirilmesinde (değeri önemli biçimde etkileyen kanıtlanmış, farklı ve özel bir etkenin bulunması durumu dışında) kapitalizasyon faiz oranı %6 olarak

alınmaktadır. Hal böyle iken bilirkişi kurulu raporlarında taşınmazın değerinin belirlenmesinde kapitalizasyon faizi oranının %6 yerine %5 olarak kabulü,

2-Üzerinde irtifak hakkı kurulması nedeniyle taşınmazda oluşacak değer düşüklüğü oranının saptanmasında taşınmaz malın cinsi, kullanım biçimi ile irtifak hakkının niteliği (boru hattı, enerji nakil hattı vs) kapladığı alan, yeri ve yönü gözönünde bulundurulmalıdır. Yargıtay uygulamalarında üzerinde irtifak hakkı kurulmuş olan taşınmazda bu irtifak nedeniyle oluşacak değer düşüklüğünün (taşınmazın cinsi ve

niteliğine uygun kullanımı önemli ölçüde etkileyen özel bir

durum yoksa) irtifaktan etkilenen alanın mülkiyet değerinin arazide %35'ini, arsada ise %50'sini geçmeyeceği kabul edilmektedir.

Buna göre, tarım arazisi niteliğinde olan dava konusu taşınmazda irtifak nedeniyle oluşacak değer düşüklüğünün en fazla %1 olabileceğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıda sözü edilen bozma sebepleri doğrultusunda bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı, alınan bu ek raporun bozmaya uygunluğu da denetlendikten sonra hasıl olacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 9.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/21887
Karar No: 2015/10816
Karar Tarihi: 22.06.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/21887 E.  ,  2015/10816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü ... parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bilirkişi raporunda değerlendirmeye alınan domates, buğday ve s. mısırın 2013 yılına ilişkin sulu ve kuru arazide dekar başına asgari ve azami verimi, kilogram başına toptan satış fiyatı ve dekar başına ayrıntılı üretim giderine ilişkin veri listesinin,

2-Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların 2013 yılı itibarıyla yaş ve cinslerine göre rayiç fiyatlarının,

Gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.