erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/1081
Karar No: 2013/3169
Karar Tarihi: 11.03.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/1081 E.  ,  2013/3169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Borçlu ... hakkında kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan maddi tazminat ilamına dayalı olarak ilamlı icra takibi yapıldığı ve örnek 4-5 icra emri düzenlendiği, İcra Müdürlüğü'nce 31.01.2012 tarihinde dosya borcuna yönelik olarak muhtıra düzenlendiği, borçlu vekilinin, 27.02.2012 tarihinde İcra Mahkemesine başvurarak, icra dosya borcunun tamamının ödendiğini ve borçlarının bulunmadığını açıklayarak ilama aykırı olarak hesaplanan ve düzenlenen muhtıranın iptalini istediği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, 22.05.2012 havale tarihli bilirkişi raporu hükme esas alınarak, şikayetin reddine karar verilmiştir. Hüküm, şikayet eden borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporu Yargıtay'ın denetimine elverişli olarak düzenlenmediği gibi, raporda hesaplama hataları yapılmıştır.

Bu kapsamda; konuda uzman başka bir bilirkişi tespit edilerek; alacaklı ve borçlu yanın iddia ve savunmaları kapsamında dosya borcunun icra takibine başlandığı tarihten itibaren kalem kalem hesaplanarak,

bu hesaplamada, asıl alacağa yürütülen faiz miktarının hesabında yıl 365 gün olarak kabul edileceğinin (hükme esas alınan bilirkişi raporunda yıl hesabında 360 gün esas alınarak faiz hesabı yapılarak borçlu aleyhine işlemiş faiz yönünden farka sebebiyet verilmesi doğru değildir.);

takip öncesi işlemiş faiz miktarının, icra takibinde istenilen miktarlardan fazla olduğunun tespiti halinde, icra takibinde talep edilen miktar ile bağlı kalınacağının ( hükme esas alınan bilirkişi raporunda, dosya kapak hesabında takip öncesi işlemiş faiz hesabında bazı dönemler bakımından icra takibinde talep edilen miktar aşılarak hesap yapılması doğru olmamıştır.);

30.06.1934 günlü, 2548 sayılı Ceza Evleriyle Mahkeme Binaları İnşası Karşılığı Olarak Alınacak Harçlar ve Mahkûmlara Ödettirilecek Yiyecek Bedelleri Hakkında Kanun’un 1. maddesi uyarınca cezaevi yapı harcından borçlunun sorumlu olmadığının gözetilmesi gerekir. Denetime olanak verecek şekilde düzenlenmeyen ve hatalı bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulması isabetsiz olmuştur.

Şikayet eden borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m. 297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 11.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/1933
Karar No: 2015/5950
Karar Tarihi: 21.10.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/1933 E.  ,  2015/5950 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/333936

MAHKEMESİ : Diyarbakır 7. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/09/2013

NUMARASI : 2013/41 (E) ve 2013/441 (K)

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, vergi tekniği raporunda faturaların varlığından söz edilmesine rağmen dosya içine konulmadığının anlaşılması karşısında; suça konu faturaların onaylı suretleri getirtilip incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığı tespit edilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile yetinilerek mahkumiyet kararı verilmesi,

2- 08.01.2013 tarihli iddianame ile sanık hakkında vergi suçu raporu ve mütalaaya uygun olarak "2008,2009,2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarından dava açıldığı, her takvim yılındaki eylemler ayrı suçları oluşturduğu gibi aynı yılda birden fazla fatura düzenlenmesi nedeniyle zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, hangi takvim yılından hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin yazılı şekilde tek suçtan mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye kısmen uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, CMUK'nın 326/son maddesi gereğince cezada kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/10639
Karar No: 2013/15458
Karar Tarihi: 11.09.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/10639 E.  ,  2013/15458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Hasımsız olarak görülen davada Ankara 1. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24.01.2011 tarih ve 2010/2341-2011/119 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ... bürosunu işleten ticari vekili tarafından taşıma alacağına karşılık İş Bankas... Şubesi'ne ait 250719 nolu hesaptan verilme 30/10/2010 keşide tarihli, keşidecisi ... Nakliyat Oto. Gıda Ltd. Şti. olan 0072014914 seri nolu 6.500 TL bedelli çekin tutanak ile... Makine A.Ş'den teslim alındığını, ticari vekil ile sözleşmeye aykırı davranış nedeniyle vekillik sözleşmesinin feshedildiğini, fesih sonrası büro teslim alındığında söz konusu çekin bulunamadığını ileri sürerek sözkonusu çekin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamı dikkate alınarak dava devam ederken dava konusu çekin meşru hamili olduğunu bildiren Vatan Konut Müteahhitlik Hizmetleri İnş. Nak. PVC Taah. San. ve Tic. Ltd. Şti. tarafından dilekçe gönderildiği, dava konusu çekin kendilerinde olduğunun ve kayıp olmadığının bildirildiği gerekçesi ile davanın reddine davacının dava açmakta muhtariyetine karar verilmiştir.

Davacı vekili; kararı temyiz etmiştir.

Dava, zayi nedeniyle çek iptali istemine ilişkindir. Mahkemece dava dışı Vatan Konut Müteahhitlik Hizmetleri İnş. Nak. PVC Taah. San. ve Tic. Ltd. Şti. tarafından dosyaya sunulan beyan ve belgelerden çekin kendilerinde olduğu ve kayıp olmadığının anlaşıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmişse de hasımsız olarak açılan zayi nedeniyle iptale ilişkin davada dava dışı şirketin sunduğu delillerin değerlendirilmesi suretiyle hasımlı bir dava açılmış gibi hüküm kurulması doğru değildir. Mahkemece, 6762 sayılı TTK'nın 675. maddesinde belirtilen doğrultuda işlem yapılmadan, öncelikle çek aslını sunan üçüncü kişiye karşı istirdat davası açması için davacıya uygun bir süre verilmeksizin davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 11.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/2139
Karar No: 2020/7585
Karar Tarihi: 22.12.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/2139 E.  ,  2020/7585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Beraat

213 sayılı VUK’nin 367. maddesi uyarınca kovuşturma şartı olan Vergi Dairesi Başkanlığı mütalaası ve dayanağı olan vergi suçu raporu ile eklerinin "2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçuna ilişkin olduğu, Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 20.12.2013 tarih ve 2013/24167 Esas sayılı iddianamesi ile mütalaaya aykırı olarak “2009, 2010, 2011, 2012 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçundan kamu davası açıldığı, ancak bu suçlarla ilgili verilen mütalaa bulunmadığı, sahte belge düzenleme ve sahte belge kullanma eylemlerinin birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu ve birbirine dönüşmeyeceği dikkate alınarak; iddianameye konu olan sahte fatura kullanma suçları yönünden 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla her bir takvim yılına ait suçların birbirinden ayrı suçları oluşturduğu halde hangi yıldan olduğu da belirtilmeksizin tek suçtan beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/8785
Karar No: 2016/7906
Karar Tarihi: 19.10.2016

**16. Hukuk Dairesi         2016/8785 E.  ,  2016/7906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Önceki günlü geri çevirme kararı ile davacıların tutunduğu 04.11.1947 tarih 30 sayılı tapu kaydının tedavülleriyle birlikte istendiği, gelen cevapta tapu kaydının gönderildiği ve gitti kaydının olmadığının belirtildiği, ancak dava dilekçesinde ise anılan tapu kaydının Ekim 1958 tarih 29 sayılı tapu kaydı ile tedavül gördüğünün belirtildiği anlaşılmakla; Tapu Müdürlüğünden Ekim 1958 tarih 29 sayılı tapu kaydının tüm tedavülleriyle birlikte istenilmesi, Ekim 1958 tarih 29 sayılı tapu kaydının 04.11.1947 tarih 30 sayılı tapunun tedavülü olduğunun anlaşılması halinde kayıtlarda neden aralarında bağ kurulmadığının resmi kayıtlara dayalı olarak açıklanmasının ve Ekim 1958 tarih 29 sayılı tapu kaydının kadastro sırasında revizyon görüp görmediği hususunun belirtilmesinin istenilmesi, dosyanın geçirdiği safahatte dikkate alınarak işlemlerin mümkün olan en kısa sürede tamamlanması, gelen cevapların ilgili hakim tarafından bizzat kontrol edilerek yeniden geri çevirmeye sebebiyet verilmemesi, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/17559
Karar No: 2022/13945
Karar Tarihi: 07.11.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/17559 E.  ,  2022/13945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ulukışla Asliye Hukuk Mahkemesi

Trafik kazası nedeniyle maddi zararın tazmini davasının reddine dair verilen karara karşı, davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin verilen kararın süresi içinde davacı vekili tarafından temyizi istenilmekle, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

K A R A R

Davacı vekili, müvekkilinin taşımacılık şirketi olup yapılan taşıma sözleşmesi uyarınca şirkete ait ... plakalı çekici ve yine ... plakalı römorkun sürücü ... idaresinde Aksaray istikametinden Ulukışla istikametine seyretmekte iken, sürücünün araç hakimiyetinin kaybolması nedeniyle maddi hasarlı trafik kazası meydana geldiğini, olay sonrası kaza yerine gelen ... ve ... çalışanlarının araçta bulunan ve kaza sonrası yola devrilen fatura değeri 108.887,69 TL olan muhtelif temizlik ürününü gerekli tedbirleri almaması nedeniyle olay sırasında yoldan geçen araçların ezmesi ve savurması sonucu büyük çapta maddi hasara uğradığını, yola saçılan emtiayı koruyup gerekli tedbirleri almayan davalıların maddi hasarın meydana gelmesinde ağır kusurlu olduğunu, Ulukışla Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/5 D.İş.sayılı dosyası ile hasar tespiti yapıldığını, fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydı ile davalının ağır kusuru nedeniyle meydana gelen maddi zararın hesaplanarak şimdilik 10.000,00 TL’sinin davalılardan olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müşterek müteselsil tahsilini tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri; davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

İlk derece mahkemesi tarafından yapılan yargılamada toplanan delillere göre; davaya konu zararın meydana gelmesinde davalıların kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karara karşı davacı vekilince istinaf yoluna başvurulmuş; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından; davacının istinaf başvurusunun HMK 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre davacı vekilinin yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün HMK 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, HMK'nın 373. maddesi uyarınca dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Adana

Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesine gönderilmesine, aşağıda dökümü yazılı 21,40 onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 14.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/2661
Karar No: 2018/2787
Karar Tarihi: 29.03.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/2661 E.  ,  2018/2787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-213 sayılı Kanunun 139. maddesinde yazılı istisnaların bulunmaması halinde vergi incelemesinin mükellefin işyerinde yapılması gerektiği, sanığa vergi denetmeni tarafından defter ve belgelerini ibraz etmesi için çıkarılan tebligatın 17.08.2010 tarihinde yapıldığı anlaşılmakla; hesapların dairede incelenmesine imkan veren 213 sayılı Kanunun 139/2. maddesindeki istisnalardan birinin varlığının önceden belirlenip belirlenmediğinin, işyerinde faaliyete devam edip etmediğinin incelemeyi yapan vergi denetmeninden sorulması, işyeri dışında inceleme yapılmasını gerektiren bir tespiti varsa belgesinin dosyaya ibrazının istenmesi, aksi takdirde yapılan tebligatın hukuki geçerliliği bulunmadığından sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

2-Kabule göre;

a)Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 gün ve 2008/250-13 sayılı kararında açıklandığı üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 5271 sayılı CMK’nın 231/6-c madde ve bendinde işaret olunan, zarar kavramının kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenebilir, ölçülebilir maddi zararlara ilişkin olduğu, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, zarar koşulunun ancak zarar suçlarında dikkate alınması gereken bir unsur olduğu, defter ve belge ibraz etmeme suçunda anılan maddenin aradığı anlamda somut bir zarardan söz edilemeyeceği dikkate alındığında; ileride bir daha suç işlemeyeceği yönünden mahkemeye kanaat geldiğinden cezası ertelenen ve suç tarihlerinde engel adli sicil kaydı bulunmayan sanık hakkında yasanın aradığı objektif ve sübjektif şartlar karar yerinde tartışılmadan, vergi kaybı giderilmediğinden bahisle yazılı şekilde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

b)Mahkum olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasındaki yazılı hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 29.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/12436
Karar No: 2008/2873
Karar Tarihi: 25.02.2008

**21. Hukuk Dairesi         2007/12436 E.  ,  2008/2873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 22/03/2007

Davacı, iş kazası sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan D.Mim.Müh. A.Ş vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dava, iş kazası sonucu beden güç kaybına uğrayan işçinin maddi ve manevi zararlarının tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiş ise  de eksik araştırmaya dayalı varılan sonuç doğru değildir.

Sigortalıda oluşan sürekli iş göremezlik oranı, sigortalıya bağlanan peşin sermaye değeri ile tazminatın miktarını doğrudan etkilediği ise söz götürmez. Somut olayda, davacıda mevcut sürekli iş göremezlik oranının  10.09. 2007 tarihinde kontrol edileceği gelir bağlama kağıdı içeriğinden anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, sigortalıya bağlanacak gelir ve hükmedilecek tazminatın miktarını doğrudan etkilemesi nedeniyle, işçide oluşan meslekte kazanma güç kayıp oranının hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeksizin saptanması gerektiği açık-seçiktir.

Öte yandan davalı tarafından iş kazası  nedeniyle % 55 oranında meslekte kazanma gücünün kaybedildiğini belirleyen SSK Samsun Hastanesinin 01.06.2005 tarihli raporlarına itiraz edildiğine göre, davacının iş kazası nedeni ile uğradığı  sürekli iş göremezlik oranının 506 sayılı Yasanın 109. maddesi çerçevesinde Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınması, ilgililerce buna itiraz olunması halinde, Adli Tıp Kurumundan  rapor alınarak hiçbir kuşku ve duraksamaya yol açmayacak biçimde meslekte güç kayıp oranının saptanmasından sonra davacının tazminatının belirlenmesi gerektiği açıktır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı D.Mim. Müh.A.Ş’nin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 25.02.2008 temyiz harcının istek halinde  davalılardan D.Mim. Müh. A.Ş'ye iadesine  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/1083
Karar No: 2013/3168
Karar Tarihi: 11.03.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/1083 E.  ,  2013/3168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Borçlu Kararyollları Genel Müdürlüğü hakkında kamulaştırmasız elatmadan kaynaklanan maddi tazminat ilamına dayalı olarak ilamlı icra takibi yapıldığı ve örnek 4-5 icra emri düzenlendiği, İcra Müdürlüğü'nce 31.01.2012 tarihinde dosya borcuna yönelik olarak muhtıra düzenlendiği, borçlu vekilinin, 13.03.2012 tarihinde İcra Mahkemesi'ne başvurarak, icra dosya borcunun tamamının ödendiğini ve borçlarının bulunmadığını açıklayarak ilama aykırı olarak hesaplanan ve düzenlenen muhtıranın iptalini istediği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, 22.05.2012 havale tarihli bilirkişi raporu hükme esas alınarak, şikayetin reddine karar verilmiştir. Hüküm, şikayet eden borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporu Yargıtay'ın denetimine elverişli olarak düzenlenmediği gibi, hesaplamada hata yapılmıştır.

Bu kapsamda; konuda uzman başka bir bilirkişi tespit edilerek; alacaklı ve borçlı yanın iddia ve savunmaları kapsamında dosya borcunun icra takibine başlandığı tarihten itibaren kalem kalem hesaplanarak, bu hesaplamada;

Asıl alacağa yürütülen faiz miktarının hesabında yıl 365 gün olarak kabul edileceğinin (hükme esas alınan bilirkişi raporunda yıl hesabında 360 gün esas alınarak faiz hesabı yapılarak borçlu aleyhine işlemiş faiz yönünden farka sebebiyet verilmesi doğru değildir.),

Takip öncesi işlemiş faiz miktarının, icra takibinde istenilen miktarlardan fazla olduğunun tespiti halinde, icra takibinde talep edilen miktar ile bağlı kalınacağının (istekle bağlı olma ilkesi),

30.06.1934 günlü, 2548 sayılı Ceza Evleriyle Mahkeme Binaları İnşası Karşılığı Olarak Alınacak Harçlar ve Mahkûmlara Ödettirilecek Yiyecek Bedelleri Hakkında Kanunun 1. maddesi uyarınca cezaevi yapı harcından borçlunun sorumlu olmadığının gözetilmesi gerekirken, denetime olanak verecek şekilde düzenlenmeyen hatalı bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulması isabetsiz olmuştur.

Şikayet eden borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m. 297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 11.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/4981
Karar No: 2018/8890
Karar Tarihi: 07.11.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/4981 E.  ,  2018/8890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte müstahsil makbuzu düzenlediği iddiası ile açılan kamu davasında; Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 05.03.2002 tarih ve 28/179 sayılı kararında da açıklandığı üzere, her takvim yılında işlenen suçun zincirleme biçimde ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu gözetilerek, her bir takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması yerine tek suç kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamış; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesi uygulamasında, aynı maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan alt soy dışındaki diğer haklardan, cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında yeniden değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak; sanığın suçunun sübutu kabul edilmiş, oluşa uygun şekilde niteliği belirlenmiş, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 07.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.