erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2011/11793
Karar No: 2012/749
Karar Tarihi: 30.01.2012

**17. Hukuk Dairesi         2011/11793 E.  ,  2012/749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı (üçüncü kişi), İnegöl 2. İcra Müdürlüğü’nün 2009/6280 sayılı Takip dosyasında yazılan talimat uyarınca, Karadeniz Ereğlisi 2. İcra Müdürlüğü’nün 2009/938 sayılı Talimat dosyasında yapılan 24.09.2009 günlü hacze konu menkullerin kendisine ait olduğunu, borçlu ile ilgisinin bulunmadığını belirterek istihkak iddiasının kabulü ile haczin kaldırılmasına ve tazminata karar verilmesini istemiştir.

Davalı (alacaklı) vekili, dava konusu haczin yapıldığı iş yerinin gerçekte takip borçlusu ...’a ait olduğunu, istihkak iddiasının kanıtlanamadığını, öte yandan dava dilekçesinde haciz adresinin borçluya ait eski iş yeri olduğunun kabul edildiğini, ancak devre ilişkin İİK’nun 44. maddesindeki gereklerin yerine getirildiğinin iddia ve ispat edilemediğini, BK’nun 179. maddesi gereğince devralanın da işletmenin borçlarından 2 yıl süre ile sorumlu olduğunu, aynı yerde yapılan bir başka hacizle ilgili üçüncü kişinin açtığı istihkak davasının reddine dair mahkeme kararının temyiz incelemesinden geçerek onandığını belirterek davanın reddine ve tazminata karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Davalı (borçlu), usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmalara katılmadığı gibi cevap da vermemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre: “davacının hacizde hazır bulunan ... ’ın oğlu, borç ...’ın da yeğeni olduğu, mahcuzların davacıya ait olduğunun kanıtlanamadığı“ gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı üçüncü kişi vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 2,75.TL kalan onama harcının temyiz eden davacı 3.kişiden alınmasına 30.1.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/15476
Karar No: 2017/26428
Karar Tarihi: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/15476 E.  ,  2017/26428 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2024/7559
Karar No: 2024/9775
Karar Tarihi: 13.06.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/7559 E.  ,  2024/9775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/446 E., 2024/66 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre 01.01.2023-31.12.2024 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2023 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki hükmün, ücret tespiti bakımından temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250,00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca bozmaya uyularak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

13.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/6206
Karar No: 2016/7198
Karar Tarihi: 26.10.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/6206 E.  ,  2016/7198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- 213 sayılı VUK'nun 227/3 ve 230. maddelerinde öngörüldüğü üzere sahte fatura düzenlemek suçunun oluşabilmesi için düzenlenen belgelerin 213 sayılı VUK'nun 230. maddesinde sayılan zorunlu unsurları taşıması gerektiği aksi takdirde ilgili Kanunun 227/3. maddesine göre hiç düzenlenmemiş sayılacağı cihetle, sanığın 2005,2006,2007 ve 2008 takvim yıllarında düzenlediği iddia olunan belge asılları veya onaylı örneklerinin dosya içerisinde bulunmaması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi için, her takvim yılına ait suça konu fatura asıllarından yeter sayıda temin edilip dosya arasına konulmasından sonra incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, 2005 ve 2008 takvim yıllarında düzenlenen son tarihli sahte fatura tespit edilip,buna göre suç tarihi itibariyle uygulanacak lehe kanun maddelerinin belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/7557
Karar No: 2024/9773
Karar Tarihi: 13.06.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/7557 E.  ,  2024/9773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/445 E., 2024/65 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre 01.01.2023-31.12.2024 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2023 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki hükmün, ücret tespiti bakımından temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250,00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca bozmaya uyularak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

13.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/8703
Karar No: 2014/11566
Karar Tarihi: 11.09.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/8703 E.  ,  2014/11566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Çocuk mallarının korunmasına ilişkin olarak açılan davada...Asliye Hukuk Mahkemesi(Aile Mahkemesi sıfatıyla ) ile ...1. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, TMK.’nun 352 ve devamı maddeleri uyarınca çocuk mallarının korunması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu’nun 21. maddesine göre velayet altında bulunan çocuğun yerleşim yeri ana ve babanın ortak yerleşim yeridir.

Somut olayda, mallarının korunması istenen çocuk...’nin annesi... ve babası ...’un 2008 yılında boşandıkları,...’nin velayetinin babası ......’ya bırakıldığı, ......’nun ise 26.01.2012 tarihinde vefat ettiği anlaşılmaktadır. Bu halde, TMK 404 maddesi gereğince, küçük...’ye vasi atanması gerektiği açıktır. 18.01.2013 tarihli zabıta araştırmasına göre, küçük...’nin, babanesi ...... yanında “... mahallesi. ... sokak, No.73. ...-... adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından;... bakımından...Asliye Hukuk (Aile mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesinin yetkili olacağı hususu kuşkusuzdur.

Diğer Çocuklar ...ve...’in ise velayetinin anne...’e bırakıldığı, çocukların velayeti kullanan anne yanında “... mahallesi, 3. ... sokak, N0:14,...-...“ adresinde ikamet ettiğinin anlaşılmasına göre, çocuklar... ve ...bakımından uyuşmazlığın ...1.Aile Mahkemesinde görülüp, çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nın 21. ve 22. maddeleri gereğince küçük... bakımından...Asliye Hukuk (Aile mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesinin, küçükler ...ve... bakımından ...1. Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 11.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/3905
Karar No: 2016/7936
Karar Tarihi: 26.12.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/3905 E.  ,  2016/7936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat, Mahkumiyet

I- Sanık hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve defter ve belgeleri ibraz etmemek suçlarından verilen beraat kararlarına karşı katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılanın temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

II- Sanık hakkında 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen mahkumiyet kararlarına karşı sanık müdafinin ve katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde ise;

1- Sanığın 2005 ve 2006 takvim yıllarında birden fazla sahte fatura düzenlemesi nedeniyle teselsül ettiği anlaşılan eylemlerinden dolayı suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini;

2- Ertelenen hapis cezası kısa süreli olmayan sanık hakkında TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi;

3- Sanık hakkındaki temel ceza alt sınırdan belirlenmesine karşın, yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeksizin, TCK'nun 51/3. maddesindeki denetim süresinin 2 yıl olarak tayin edilmesi;

Yasaya aykırı, katılan vekili ve sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/8821
Karar No: 2020/11698
Karar Tarihi: 03.11.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/8821 E.  ,  2020/11698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 125/1-4 ve 151/1. maddeleri kapsamındaki hakaret ve mala zarar verme suçlarının uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaşma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Kabule göre de;

a) Katılanının kovuşturma aşamasındaki 13/01/2015 tarihli beyanında zararının sanık tarafından giderildiğini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, zararının ne zaman giderildiği sorularak, soruşturma aşamasında karşılanmış olması halinde TCK'nın 168/1., hüküm verilmeden önce karşılanması halinde TCK'nın 168/2. maddesi uyarınca indirim yapılması suretiyle sanık hakkında TCK'nın 168. maddesinin uygulanma olanağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b) İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 03/05/2007 karar tarihli ve 2006/629 Esas, 2007/320 Karar sayılı ilamından dolayı sanığın mükerrir olduğu belirtilmiş ise de, anılan ilamda birden fazla mahkumiyet hükmü bulunduğundan, 5275 sayılı Kanun'un 108/2.maddesi uyarınca daha ağır cezayı içeren hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmünden dolayı sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 03.11.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/3033
Karar No: 2024/3250
Karar Tarihi: 27.03.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/3033 E.  ,  2024/3250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/934 E., 2023/1338 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gaziantep 3. İş Mahkemesi

SAYISI : 2013/618 E., 2017/600 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen maddi ve manevi tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalılardan ......AŞ vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca; Yargıtayın bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verilmesi halinde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinde öngörülen kesinlik sınırına tabidir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davalılardan ......AŞ vekili yönünden temyize konu edilen tazminat miktar karar tarihi itibariyle kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı ......A.Ş. vekili temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

27.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/1851
Karar No: 2018/9473
Karar Tarihi: 26.11.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/1851 E.  ,  2018/9473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : ... hakkında: Mahkumiyet

... hakkında: Beraat

Katılan kurum vekilinin temyiz talebinin, sanık ... hakkında verilen beraat hükmü ile sınırlı olduğu kabul edilmiştir.

213 sayılı VUK’nin 367. maddesi uyarınca dava şartı olan Vergi Dairesi Başkanlığı mütalaası ve dayanağı olan vergi suçu raporu ile eklerinin "2008 takvim yılında sahte fatura kullanmak" ve "2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçlarına ilişkin olduğu; failin bizzat sahte fatura düzenlemesi durumunda, aynı faturayı kullansa bile "sahte fatura düzenleme" suçunun; başkasının sahte olarak düzenlediği faturayı kullanması halinde ise "sahte fatura kullanma" suçunun oluşacağı; 12.06.2011 tarih ve 2011/1930 esas sayılı iddianame ile sadece "2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan kamu davası açıldığı; birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura düzenlemek" ve "sahte fatura kullanmak'' suçlarının birbirine dönüşmeyeceği gözetilmeksizin; sanıklar hakkında "sahte fatura kullanma" suçundan kamu davası açıldığı kabul edilip ''sahte fatura düzenleme'' suçundan hükümler kurularak hükmün karıştırılması,

Yasaya aykırı, katılan vekili ve sanık ...’in temyiz nedenleri bu bağlamda yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 26.11.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/34765
Karar No: 2016/493
Karar Tarihi: 14.01.2016

**13. Ceza Dairesi         2014/34765 E.  ,  2016/493 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2014/143649

MAHKEMESİ : İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/01/2014

NUMARASI : 2013/107 (E) ve 2014/14 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Olay günü mağdura ait şarjlı bisikletin aküsünü çaldığı anlaşılan sanığın eyleminin çalınan şarjlı bisikletin ağırlığı, hacmi ve görünümü itibariyle adet ve kullanımları gereği açıkta bırakılan eşya niteliğinde olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre sanık hakkında TCK’nın 142/1-e veya 141/1. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağına eksik araştırma sonucu karar verilmesi,

2-Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK 53.madde 1.fıkra b. bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu ve kasten işlemiş olduğu suç dolayısıyla hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin (a), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık H.. Y.. ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 14/01/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2024/11535
Karar No: 2024/12366
Karar Tarihi: 24.09.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/11535 E.  ,  2024/12366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/402 E., 2024/401 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250,00 Türk Lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2021 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki hükmün, ücret tespiti bakımından temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca bozmaya uyukarak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

24.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/8905
Karar No: 2010/3750
Karar Tarihi: 20.05.2010

**5. Ceza Dairesi         2006/8905 E.  ,  2010/3750 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sarkıntılık ve müessir fiil suçlarından sanık ...’ün yapılan yargılanması sonunda; lehe kabul edilen 5237 Sayılı TCK hükümlerine göre mahkümiyetine dair, Kale Sulh Ceza Mahkemesinden kesin olarak verilen 20/09/2005 gün ve 2005/78 esas 2005/118 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş ve mahkemece hükümlerin kesin olduğundan temyiz isteminin reddine ilişkin verdiği 31/10/2005 günlü karar da sanık müdafii tarafından temyiz edilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından 23/08/2006 tarihli tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen, sanığa iki ayrı suçtan tayin edilen cezaların nevi ve miktarına göre kesin nitelikte bulunmalarından dolayı temyiz isteminin reddine dair karar usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle ONANMASINA, 20.05.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

...