erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/4261
Karar No: 2018/11019
Karar Tarihi: 30.10.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/4261 E.  ,  2018/11019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Orman muhafaza memurlarınca 50 adet sarıçam ağacının kesildiğine dair faili meçhul suç tutanağı düzenlenmesinin ardından ihbar üzerine sanığın inşaa etmekte olduğu ahırda kaçak kesilen ağaçların kullanıldığının ikinci suç tutanağı ile tespit edilmesi, mümzi tanığın işbu tespiti ahırın dışından herhangi bir ölçüm yapmadan kaçak kesilen ağaçlar ile ahır inşaatının aynı mevkilerde bulunması nedeniyle yaptığını beyan etmesi, mahallinde yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporunda ise her iki suç tutanağında nitelikleri yazılı bulunan emvaller ile ahırın tavanının yapımında kullanılan emvalin dip kökler, dosyaya sunulan fatura ve nakliye tezkeresi ile karşılaştırmasının emvallerin kalas şeklinde bölünmesi ve üzerinin toprakla örtülmesi nedeniyle yapılamadığı, ancak davaya konu ahırın çatısının kalkanlarının yapımında kullanılan 8,5 m uzunluğunda (8,5 x 0,16 x 0,20 ebatlarında) 2 adet emval ile 10 m uzunluğunda (10x 0,13 x 0,10 ebatlarında) 2 adet emvalin dosya içerisinde sunulan seri:60340 ve No: 702676 numaralı "nakliye tezkeresi" ve seri- A ve No:0631 numaralı "faturada" yazılı olan emvaller ile boy ölçüleri itibariyle uyumsuz olmasından anlaşıldığı üzere ahırın kalkanlarında kullanılan toplam 4 adet olan emvalin, dava dosyası içerisinde sunulan belgelerde yazılı olan emvaller ile herhangi bir ilgisinin olmadığı hususlarının belirtilmesi karşısında sanık hakkında dikiliden ağaç kestiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı delil elde edilememiş ise de ahırın yapımında kullanılan bir kısım emvalin nakliye tezkeresine ya da faturaya uygun olmadığı anlaşıldığından 6831 sayılı Kanun'un 108. maddesinde yazılı suçun sübuta erdiği ve 02.12.2016 tarihli Resmî Gazete'de yayınlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 12. maddesi ile, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun önödemeyi düzenleyen 75. maddesinde yapılan değişiklik sonucu, 6831 sayılı Kanun'un 108. maddesine aykırılık suçunun önödeme kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla; sanık hakkında önödeme prosedürü uygulanarak, sonucuna göre hukukî durumun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 30/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/5333
Karar No: 2021/5809
Karar Tarihi: 27.05.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/5333 E.  ,  2021/5809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nin 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, REDDİNE, 27/05/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/22354
Karar No: 2019/35977
Karar Tarihi: 16.10.2019

**7. Ceza Dairesi         2015/22354 E.  ,  2019/35977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1.Sanık hakkında takdiri indirim uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nun 62/1. maddesi yerine TCK'nun 62. maddesi yazılması suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

2.Dava konusu beyannamenin muhteviyatı dışı olduğu tespit edilen 1520 adet kemer cinsi eşya yanında 7520 adet kemer tokası cinsi eşyanın da müsaderesinin gerektiğinin düşünülmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca,

1.Hükümden takdiri indirim nedeni uygulanmasına ilişkin ikinci paragrafından ''TCK.nun 62 maddesi" ifadesinin çıkartılarak yerine "TCK'nun 62/1. madde ve fıkrası'' ifadesinin eklenmesi,

2.Hükmün yedinci paragrafının hükümden çıkartılarak, müsadereye ilişkin olan altıncı paragrafına '' 1520 adet kemer cinsi eşyanın'' ifadesinden sonra gelmek üzere ''ve 7520 adet kemer tokası cinsi eşyanın'' ifadesinin eklenmesi ve diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,16/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/16518
Karar No: 2023/303
Karar Tarihi: 12.01.2023

**9. Hukuk Dairesi         2022/16518 E.  ,  2023/303 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 05.10.2022

SAYISI : 2022/1513 E., 2022/1288 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 11. ... Mahkemesi

SAYISI : 2020/712 E., 2022/18 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı ve davalı ... Su ve Kanalizasyon Genel Müdürlüğü vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 352 nci maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 05.10.2022 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 05.10.2022 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davacının iddia ettiği ücret ve çalışma süresi doğrultusunda yapılan hesaplama neticesinde tespit edilen ve davacı vekilinin ıslah dilekçesi gözetildiğinde reddedilen ve temyize konu edilen miktar, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 05.10.2022 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/9230
Karar No: 2022/8396
Karar Tarihi: 27.06.2022

**10. Ceza Dairesi         2022/9230 E.  ,  2022/8396 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ESKİŞEHİR 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Temyiz incelemesi; duruşmalı inceleme talebinde bulunan sanık müdafiinin yöntemine uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmemesi ve geçerli bir mazeret de bildirmemesi nedeniyle duruşmasız olarak yapılmıştır.

TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişikliklerin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, hükmolunan hapis cezasının süresine göre sanık hakkındaki adli kontrol kararının kaldırılması talebinin reddine, 27/06/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/4818
Karar No: 2012/8637
Karar Tarihi: 26.11.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/4818 E.  ,  2012/8637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık ...'ın, bıçak ile mağduru epigastrium, ksifoid, spina iliaca posterior, sırt bölgelerinden beş bıçak darbesiyle yaralayarak, karaciğer yaralanması ile pnömotoraksa ve mağdurun hayati tehlike geçirmesine neden olduğu olayda, 5237 sayılı Yasanın 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 35. maddesinin uygulanması sırasında meydana gelen tehlike ve zararın ağırlığı dikkate alınarak, alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza tayini yerine 10 yıl hapis cezası verilerek eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından ve kazanılmış hakkı nedeniyle sonuca etkisi olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde eleştiri nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta, suç niteliğine, tahrik bulunduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 26/11/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2020/9026
Karar No: 2021/2434
Karar Tarihi: 20.05.2021

**9. Ceza Dairesi         2020/9026 E.  ,  2021/2434 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi,

Sanık hakkında 213 sayılı Kanunun 359/a-2 maddesine aykırılıktan suç duyurusunda bulunulmasına ilişkin karar temyizi kabil kararlardan olmaması nedeniyle sanık müdafiinin temyiz talebi ile sanığa yüklenen 5464 sayılı Kanuna aykırılık suçundan CMK'nın 237. maddesine göre doğrudan zarar görmeyen Hazinenin bu suçtan açılan kamu davasına katılmasının mümkün olmaması, mahkemece usulsüz olarak verilen katılma kararının hükmü temyiz hakkı vermeyeceği, bu itibarla söz konusu suçtan kurulan hükmü temyiz yetkisi bulunmadığından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca katılan vekilinin temyiz isteminin REDDİNE,

İncelemenin katılan hazine vekilinin tefecilik ve 213 sayılı kanuna aykırılık suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanığa yüklenen 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında 213 sayılı VUK'nun 359/b-1. maddesinde düzenlenen sahte fatura düzenleme suçu ile TCK'nın 241. maddesinde düzenlenen tefecilik suçunun cezasının türü ve üst sınırı itibarıyla, 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık olağanüstü zamanaşımının, “2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunda; 31/12/2007 olan suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği, “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçu yönünden 31/12/2008 olan suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği, “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve tefecilik” suçları yönünden ise, Mart 2009 olan suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış olup, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 20/05/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/37315
Karar No: 2017/16484
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/37315 E.  ,  2017/16484 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2014/19209
Karar No: 2014/28235
Karar Tarihi: 02.12.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/19209 E.  ,  2014/28235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Cizre Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/06/2013

NUMARASI : 2012/237-2013/412

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılardan İçişleri Bakanlığı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalılardan İçişleri Bakanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin davacıya ödenmesine karar verilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Kamulaştırmasız el atma davalarına Kamulaştırma Kanununun değer biçmeye ilişkin hükümleri kıyasen uygulanır. Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca, arsalara değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre bedel biçilmesi gerekir. Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihlerindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle dava konusu taşınmaza değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmaz Dirsekli köyünde, emsal taşınmaz ise Konak mahallesinde olduğu ve vergi değerleri ise dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibari ile 0,86 TL/m2, emsal taşınmazın ise 28,06 TL/m2 olduğu bildirilmiştir. Emsal taşınmazın vergi değeri ile dava konusu taşınmazın vergi değeri arasında 400 kat fark olduğu halde dava konusu taşınmazın emsal olarak alınan taşınmazlardan %70 daha az değerli olduğunun kabul edilerek ve taşınmazların konum ve birbirlerine olan mesafesi belirtilerek, dava konusu taşınmaza soyut ifadelerle değer biçildiğinden, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu nedenle, taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgeden, benzer yüzölçümlü ve yakın tarihli satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve emsal kabul edilecek taşınmazlarla, dava konusu taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonunca belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin de ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden istenip, birbirlerine üstünlük oranları yönünden de inceleme yapılarak bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle davalılardan İçişleri Bakanlığı vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, 02.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/32328
Karar No: 2019/15232
Karar Tarihi: 10.12.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/32328 E.  ,  2019/15232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Gerekçeli karar başlığında yakacak nitelikte emval veren ağaç kesme suçunun da yazılmaması mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Yükletilen suçların sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

a-) 1 numaralı hükümde sanık hakkında ağaç kesme suçundan ceza tayin edildiği ve uygulama da buna göre yapıldığı halde kabul edilen suç adı olarak “ağaç kesme” yerine “orman alanlarının işgali,ormandan faydalanma ve orman içinde yerleşilmesi “olarak yazılması,

b-) Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, hükmün 1-a.fıkrasından”....orman alanlarının işgali, ormandan faydalanma ve orman içinde yerleşilmesi suçlarını ”ibaresi çıkartılarak yerine “... ağaç kesme” ve "'24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı iptal kararı da gözetilerek, kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasına," ibarelerinin yazılması suretiyle başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak, DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/2322
Karar No: 2020/4826
Karar Tarihi: 03.06.2020

**13. Ceza Dairesi         2020/2322 E.  ,  2020/4826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Mahkemenin 07/05/2013 tarihli kararının, Yargıtay 18. Ceza Dairesi 2015/17160 Esas No-2016/4606 Karar nolu kararında sanığın rıza dışı girdiği bahçenin katılanın ikamet ettiği konutun eklentisi olup olmadığı hususunun keşif yapılarak belirlenmesi gerektiğinden bahisle bozulduğu, mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verildiği uyma kararından dönülemeyeceği halde keşif yapılmaksızın, kolluk aracılığıyla tespit yapıldığı, kaldı ki kolluk görgü tespit tutanağında bahçenin duvarla çevrili olup konutun eklentisi niteliğinde olduğunun tespit edildiği, ancak mahkeme tarafından önceki hükümden farklı bir gerekçeye dayanarak sanığın rıza ile girmesine rağmen rıza kalkınca dışarı çıktığı ve sanığın konutun bahçesinde değil sokakta tespit edildiği, konut dokunulmazlığını ihlal etme suçunun oluşmadığından bahisle gerekçenin genişletilmesi ve değiştirilmesi suretiyle hüküm kurulduğu ve bu durumun da Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun istikrar bulmuş içtihatları uyarınca (Örneğin, Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 25/10/2016 gün 2015/783 esas ve 2016/377 karar sayılı kararı) eylemli uyma sonucu verilen yeni hüküm mahiyetinde olduğu kabul edilerek, sanığın rıza dışında girdiği bahçenin, katılanın ikamet ettiği konutun eklentisi niteliğinde olup olmadığı, keşif yapılarak belirlenmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken sanığın yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 03.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.