erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2008/15632
Karar No: 2008/14449
Karar Tarihi: 22.09.2008

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/15632 E.  ,  2008/14449 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, ... ile davalılar 1-... 2-... aralarındaki istihkak davası hakkında İnegöl İcra Hukuk Mahkemesinden verilen 3.4.2008 gün ve 196-98 sayılı hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

2004 Sayılı İcra ve İflas Kanununun 4949 sayılı Yasanın 101. maddesiyle değişik 363. maddesi hükmüne göre; Yasa'nın yürürlüğe girdiği 30.7.2003 tarihinden sonra icra mahkemelerince verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 2.000.000.000 TL.’yi geçmesi gerekir.

İİK'na 4949 sayılı Yasa'nın 102. maddesiyle eklenen Ek 1. madde uyarınca da; bu parasal sınır, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun mükerrer 298. maddesi uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerlendirme oranında artırılması suretiyle uygulanır. Bu şekilde belirlenen sınırların (on milyon TL) 10.00.YTL ‘yi aşmayan kısımları dikkate alınmaz.

2007 yılında bu parasal sınır 3.360,00YTL.olarak uygulanmıştır. Öte yandan 17.11.2007 gün ve 26703 sayılı Resmi Gazetede ilan edilen Maliye Bakanlığı’na ait 377 sıra numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinde, 2007 yılı için belirlenen yeniden değerlendirme oranı % 7,2 olarak öngörülmüştür. Buna göre, 2008 yılında icra mahkemelerince istihkak davaları sonucunda verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin. 3.600,00-YTL.’sini geçmesi gerekir.

Somut olayda, temyiz konusu dava değeri 1.000,00-YTL’dir.

Bu durumda hüküm kesin nitelik taşıdığından temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıdaki nedenlerle davacı üçüncü kişi vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, İİK’nun 363, 365/3 Eki 1. maddeleri uyarınca 22.09.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/3342
Karar No: 2006/10256
Karar Tarihi: 27.06.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/3342 E.  ,  2006/10256 K.**

**"İçtihat Metni"**
Esas No: 2024/5390
Karar No: 2024/7355
Karar Tarihi: 29.04.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/5390 E.  ,  2024/7355 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 17.830,00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2021 tarihi itibarıyla kesildiği ve bu nedenle somut davadaki ücret tespitinin ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmakla; hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 17.830,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

29.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/11123
Karar No: 2022/2996
Karar Tarihi: 24.02.2022

**11. Ceza Dairesi         2017/11123 E.  ,  2022/2996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte belge kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

CMK'nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri yasal ve yeterli gerekçe ile değerlendiren Mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiş, Yatağan Cumhuriyet Başsavcılığının 18.09.2012 tarih ve 2012/551 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında “2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarından kamu davası açıldığı halde, her takvim yılında işlenen “sahte fatura kullanma” eylemlerinin ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, her takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden tek hüküm kurulması ve suça konu faturaların farklı beyanname dönemlerinde kullanılması nedeniyle sanık hakkında TCK’nin 43. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiillerin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezaların kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 24.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/24231
Karar No: 2013/1519
Karar Tarihi: 17.01.2013

**3. Ceza Dairesi         2011/24231 E.  ,  2013/1519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat, düşme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Sanıklardan Mustafa'nın jandarmaca alınan ifadesinde suça konu emvali kendi tapulu tarlasının yanından kestiğini, duruşma aşamasındaki savunmasında ise bir yıl kadar önce ormandan kesilmiş ve kış kırıntılarından topladığını tapulu yerinin kenarından kesmediğini beyan etmesine göre jandarma görevlilerinin duruşmaya çağırılıp sanığın yazılı şekilde beyanda bulunup bulunmadığının, kesim yerinin tespit edilip edilmediğinin sorularak suç tutanağını tanzim eden orman memurları ile suça konu emval ve tespit edilmesi halinde kesim sahası üzerinde keşif yapılarak suça konu emvalin vasfının, temin edildikleri ağaçların dikili veya devrik olup olmadıklarının bilirkişi vasıtasıyla tespitinden sonra sanıkların hukuki durumlarının tayini gerektiğinin gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de;

2) Sanık ... hakkında açılan davanın ön ödeme nedeniyle düşürülmesine karar verilmiş olmakla birlikte duruşmaları vekil vasıtasıyla takip eden orman idaresine lehine vekalet ücreti tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/17524
Karar No: 2016/9777
Karar Tarihi: 17.11.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/17524 E.  ,  2016/9777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Dikili ağaç, fidan veya boğ çubuğuna zarar verme, hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların, katılana ait tarladaki meyve ağaçlarını ve fındık ocaklarını keserek yol açtıkları, bu yolu kullanmaya başlayan sanıkların atılı suçları işledikleri iddia edilen olayda;

Sanıkların savunmaları, katılan beyanı, tanık anlatımları, keşif ve bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre sanıkların beraatına yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 17/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/5387
Karar No: 2024/7352
Karar Tarihi: 29.04.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/5387 E.  ,  2024/7352 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 17.830,00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2021 tarihi itibarıyla kesildiği ve bu nedenle somut davadaki ücret tespitinin ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmakla; hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 17.830,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

29.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/12748
Karar No: 2022/8823
Karar Tarihi: 28.04.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/12748 E.  ,  2022/8823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi uyarınca "Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56'ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK'nun 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100,00 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000,00 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 305/1-2. maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, katılan Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu vekilinin temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 28.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/14114
Karar No: 2006/9082
Karar Tarihi: 28.09.2006

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/14114 E.  ,  2006/9082 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, ... ile davalı, ... aralarındaki istihkak iddiasının reddi hakkında İnegöl İcra Hukuk Mahkemesinden verilen 13.06.2006 gün ve 412/189 sayılı hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

2004 Sayılı İcra ve İflas Kanununun 4949 sayılı Yasanın 101. maddesiyle değişik 363. maddesi hükmüne göre; Yasa'nın yürürlüğe girdiği 30.7.2003 tarihinden sonra icra mahkemelerince verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 2.000.000.000 TL.’yi geçmesi gerekir.

İİK'na 4949 sayılı Yasa'nın 102. maddesiyle eklenen Ek 1. madde uyarınca da; bu parasal sınır, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun mükerrer 298. maddesi uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tesbit ve ilan edilen yeniden değerlendirme oranında artırılması suretiyle uygulanır. Bu şekilde belirlenen sınırların (on milyon TL.) 10.00 –YTL’yi aşmayan kısımları dikkate alınmaz.

2005 yılında bu parasal sınır 2.850.00 YTL. olarak uygulanmıştır. Öte yandan 18.11.2005 gün ve 25997 sayılı Resmi Gazetede ilan edilen Maliye Bakanlığı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinde, 2006 yılı için belirlenen yeniden değerlendirme oranı % 9,8 olarak öngörülmüştür. Buna göre, 2006 yılında icra mahkemelerince istihkak davaları sonucunda verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 3.120.00. YTL.’sini geçmesi gerekir.

Somut olayda, temyiz konusu dava değeri 2.917.08 YTL’dir.

Bu durumda hüküm kesin nitelik taşıdığından temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıdaki nedenlerle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, İİK'nun 363, 365/3 Eki 1. maddeleri uyarınca, 28.09.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/18937
Karar No: 2019/2693
Karar Tarihi: 14.02.2019

**2. Ceza Dairesi         2016/18937 E.  ,  2019/2693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya kapsamına göre; katılanın soruşturma aşamasındaki beyanında saat 18.15 sıralarında otobüse bindiğini ve otobüse karta basmakta iken 2 erkek şahsın kendisini sıkıştırdıklarını, hemen otobüsten indiklerini ve kendisinin de hemen bu şahısların arkasından indiğini ve kovalama sonucu sanıklardan ...'ı yakaladığını ancak diğer şahsın kaçtığı beyan ettiği ve suç tarihinde kış saati uygulaması da dikkate alınarak UYAP'tan alınan çizelgeye göre gece vaktinin saat 17.38'de başladığının başladığının anlaşılması karşısında; eyleminin gece gerçekleştirildiğinin kabulü gerektiği gözetilmeden, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkası olan sanık ... hakkında 5231 sayılı TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmaması ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5231 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 14/02/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2024/5386
Karar No: 2024/7351
Karar Tarihi: 29.04.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/5386 E.  ,  2024/7351 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 17.830,00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2021 tarihi itibarıyla kesildiği ve bu nedenle somut davadaki ücret tespitinin ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmakla; hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 17.830,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

29.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/1712
Karar No: 2012/4191
Karar Tarihi: 11.04.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/1712 E.  ,  2012/4191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ,YIKIM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, kayden paydaşı oldukları 443 parsel sayılı taşınmaza , davalının ağaç dikmek suretiyle müdahale ettiğini ileri sürerek elatmanın önlenmesi ve ağaçların kaldırılması isteğinde bulunmuşlardır.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 11.4.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/19989
Karar No: 2007/22832
Karar Tarihi: 04.12.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/19989 E.  ,  2007/22832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Serik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/04/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Haciz tarihi itibariyle olaya uygulanması gereken 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinde belediyenin (... kamu hizmetlerinde fiilen kullanılan malları ile belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim ve harç gelirleri haczedilemez.) düzenlemesine yer verilmiştir.

Ayrıca, 277 sayılı kanununun 1. maddesine göre 5237 sayılı Belediye Gelirleri kanunu ve diğer kanunlarla Belediyelere verilmekte olan paylar vergi ve resim hükmünde olup, bu paylar, 6183 sayılı kanun hükümlerine göre tahsili gereken borçlar dışında haczedilemez.

5393 sayılı Yasanın 15/son maddesinde belediye tarafından tahsil edilen vergi. resim ve harç gelirlerinin haczedilemeyeceği vurgulandığına ve kanun gereğince belediyeye bırakılan payların vergi ve resim hükmünde sayılacağına göre mahkemece bu ilkeler ışığında bir araştırma yapılmadığı saptanmıştır.

Bu durumda mahkemece yapılacak iş, haczedilen hesaplardaki paraların niteliklerini bilirkişi aracılığıyla tespit etmekten; yukarıda yazılı yasa hükümlerine göre bu paraların kendiliğinden haczinin mümkün olup olmadığını veya bu paraların (fiilen) kamu hizmetinde kullanılıp kullanılmadığını araştırmaktan ve bu hesaplardan yapılan harcamaları incelemekten ibarettir. Ayrıca haczedilen araçların da yine fiilen kamu hizmetinde kullanılıp kullanılmadığı olgusu esas alınarak bir sonuca ulaşılmalıdır. Yasadaki değişiklikten önce hüküm ifade eden kamuya tahsis kararı haczedilmezlik şikayetinin değerlendirilmesinde esas alınarak eksik inceleme ile yazılı şekilde sonuca gidilmesi yasaya aykırı olup karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 04.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/2604
Karar No: 2025/3388
Karar Tarihi: 27.03.2025

**12. Ceza Dairesi         2023/2604 E.  ,  2025/3388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/2714 E., 2022/3177 K.

SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 08.09.2022 tarihli ve 2020/2714 Esas 2022/3177 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı 08.09.2022 tarihinde verilen edilen karara karşı, 14.09.2022 tarihli temyiz nedeni içermeyen dilekçe ile temyiz ettiği, yapılan tebligatlarda, 5271 sayılı CMK'nın 295/1. maddesi uyarınca temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 7 günlük ek süre içerisinde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe sunabileceğinin, bu süre içerisinde yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz sebebi bildirmemesi hâlinde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceğinin ihtar edilmediği anlaşıldığından, söz konusu eksikliğin giderilmesi için Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.10.2023 tarihli ve 2023/6-93 Esas, 2023/549 Karar sayılı kararına göre sanığa yapılacak meşruhatlı tebligatla 5271 sayılı CMK'nın 295/1. maddesi uyarınca tebliğden itibaren 7 günlük ek süre içerisinde yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz sebebi bildirilmesi gerektiği, aksi hâlde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedilebileceği ihtarı ile usûlüne uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği ile tebliğ - tebellüğ evrakının ve verilmesi durumunda gerekçeli temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi, verilmemesi durumunda mevcut hâliyle süre tutum dilekçesine dayalı olarak inceleme yapılması amacıyla dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 27.03.2025 tarihinde karar verildi.