erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2025/1352
Karar No: 2025/6442
Karar Tarihi: 29.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2025/1352 E.  ,  2025/6442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1342 Esas, 2024/207 Karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara Batı 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/1553 Esas, 2021/774 Karar

Taraflar arasındaki ortak gider alacağının tahsiline yönelik başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptali davasında yapılan yargılama sonunda; İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili ve davalı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların miktardan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi 18.03.2024 tarihli ek kararıyla, kararın kesin olması nedeniyle temyiz talebinin reddine karar vermiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin 18.03.2024 tarihli ek kararı davalı tarafından süresinde temyiz edilmekle yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu kararın kesin olduğu gerekçesiyle davalının temyiz dilekçesinin reddine ilişkin 18.03.2024 tarihli ek karara ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde Bölge Adliye Mahkemelerinin, 23.06.1965 tarihli ve 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'ndan (634 sayılı Kanun) doğup taşınmazın aynına ilişkin olan davalar haricindeki özel kanunlarda sulh hukuk mahkemesinin görevine girdiği belirtilen davalarla ilgili kararlarına karşı temyiz yoluna başvurulamayacağı düzenlenmiştir. 634 sayılı Kanun'un uygulanmasından doğan ve Kanun'un Ek-1 maddesi gereğince sulh hukuk mahkemesince bakılan ortak gider alacağına yönelik başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkin itirazın iptali davası taşınmazın aynından kaynaklanmamaktadır.

Açıklanan nedenlerle 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendine göre istinaf mahkemesi kararı kesin olup temyiz yolu kapalı olduğundan, 6100 sayılı Kanun'un 366 ncı maddesinin yollaması ile 346 ncı maddesi gereğince davalının temyiz dilekçesinin reddine ilişkin ek kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 18.03.2024 tarihli ek kararının ONANMASINA,

Davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,29.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verilmiştir.
Esas No: 2012/31319
Karar No: 2014/25555
Karar Tarihi: 15.09.2014

**4. Ceza Dairesi         2012/31319 E.  ,  2014/25555 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2012/88108

MAHKEMESİ : Bozyazı(Kapatılan) Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/12/2011

NUMARASI : 2011/346 (E) ve 2011/453 (K)

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 184/1. maddesinde yazılı suçun, anılan maddenin 4. fıkrası uyarınca ancak belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerlerde işlenebileceği, belediye mücavir alanını kapsamadığı gözetilerek. T.. B..nın 09.09.2011 tarihli cevabi yazısında, suça konu parselin belediye sınırları içinde kaldığı ve özel imar rejimine tabi olmadığının belirtilmesine rağmen mahallinde yapılan keşif sonrası düzenlenen bilirkişi raporunda, dava konusu taşınmazın belediye sınırları ve belediye mücavir alan sınırları içinde bulunduğunun bildirilmesi karşısında, söz konusu yerin belediye sınırları içinde kalıp kalmadığının ve özel imar rejimine tabi yerlerden olup olmadığının kuşkuya yer bırakmayacak biçimde saptanması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve “sanığın inşaat yaptığı taşınmaz 6831 sayılı Orman Kanunun 2/B maddesinde kalan Hazine adına kayıtlı taşınmazlardan olduğundan suçun yasal unsurlarını taşımadığı” biçimindeki yasal olmayan gerekçe ile beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncenin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 15.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/19871
Karar No: 2012/28074
Karar Tarihi: 24.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/19871 E.  ,  2012/28074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespit ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen ... Köy ... parsel sayılı taşınmazın, bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduğunun ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğünden ayrı ayrı sorularak,

2-Değerlendirme tarihi olan 2010 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazın, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılarak,

3-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 15.10.2010 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı imar planı içinde ise olduğu gibi bırakılan kadastral parsel mi, fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi olduğu hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorularak,

4-Dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde yapılan kamulaştırma nedeniyle düzenlenen ve yol güzergahını gösteren bu yöredeki kamulaştırılan parsellerin gösterildiği kamulaştırma paftası idareden getirtilerek,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/21142
Karar No: 2017/5794
Karar Tarihi: 23.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/21142 E.  ,  2017/5794 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 23/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2014/42074
Karar No: 2015/5310
Karar Tarihi: 12.02.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/42074 E.  ,  2015/5310 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KD - 2013/45930

MAHKEMESİ : Pazarcık(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/12/2012

NUMARASI : 2012/310 (E) ve 2012/454 (K)

İşgal ve faydalanma suçundan sanık E.. A.. hakkında Pazarcık Sulh Ceza Mahkemesinin 18.12.2012 gün ve 2012/310 esas- 454 Karar sayılı kararı ile 6831 sayılı Kanunun 93/1,2, TCK 62/1, 50/3, 50/1-a, 50/2-4 maddeleri gereğince 6000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hüküm kesinleştikten sonra Cumhuriyet Başsavcılığında yapılan tebligata rağmen 30 gün içinde hükmedilen seçenek yaptırım olan adli para cezasının ödenmeye başlamaması veya ödenmeye başlanıp da devam edilmemesi halinde 5275 sayılı Yasanın 106/10 maddesi hükmü gözetilerek TCK'nin 50/6 maddesi gereğince kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infazına karar verileceğinin sanığa ihtarına dair verilen karar sanığın temyizi üzerine Dairemizin 02.10.2014 gün ve 2014/24704 esas 2014/32440 sayılı kararı ile aynı yerle ilgili bir diğer mahkumiyeti nedeniyle sanığa verilen önceki 4500 TL adli para cezasının sonraki mahkumiyetten mahsubuna ilişkin karar eleştiri kanusu yapılarak hükmün Onanmasına karar verilmiş Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.12.2014 tarih 2013/45930 sayılı itirazında seçenek yaptırım olan adli para cezasının yerine getirilmemesi halinde 5275 sayılı Yasanın 106/3. maddesi ile uygulama yapılacağı, kısa süreli hapis cezası adli para cezasına çevrilen sanığa adli para cezasının ödenmemesi halinde TCK 50/6. maddesi gereğince uygulama yapılacağına dair ihtaratı içeren hükmün Onama kararının kaldırılıp hüküm fıkrasında bu kısım çıkartılarak hüküm Düzeltilerek Onanması istemiyle dosya Dairemize gönderilmekle;

Gereği görüşülüp düşünüldü

1) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının KABULÜNE,

2) Dairemizin 02.10.2014 gün ve 2014/24704 esas, 2014/32440 karar sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

Dosyanın yeniden incelenmesinde;

Sanık hakkında mahkumiyet kararı ile verilen 4500 TL'nin cezasından mahsup edilemeyeceğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır. Ancak; seçenek yaptırım olan adli para cezasının yerine getirilmemesi halinde 5275 sayılı Yasanın 106/3. maddesi gereğince Cumhuriyet Savcısı tarafından hapis cezasına çevrileceği gözetilmeden hükmedilen hapis cezası adli para cezasına çevrilen sanığa TCK'nin 50/6. maddesine göre ihtarat yapılarak infazı kısıtlayacak şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi uyarınca TCK'nin 50/6. maddesinin uygulanmasına ilişkin paragrafın hükümden çıkartılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/19870
Karar No: 2012/28073
Karar Tarihi: 24.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/19870 E.  ,  2012/28073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespit ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen ... Köy parsel sayılı taşınmazın, bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduğunun ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğünden ayrı ayrı sorularak,

2-Değerlendirme tarihi olan 2011 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazın, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılarak,

3-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 07.01.2011 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı imar planı içinde ise olduğu gibi bırakılan kadastral parsel mi, fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi olduğu hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorularak,

4-Dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde yapılan kamulaştırma nedeniyle düzenlenen ve yol güzergahını gösteren bu yöredeki kamulaştırılan parsellerin gösterildiği kamulaştırma paftası idareden getirtilerek,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/4299
Karar No: 2015/18184
Karar Tarihi: 12.10.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/4299 E.  ,  2015/18184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından, tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın lehine takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

3-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre velayeti anneye verilen müşterek çocuk ... ihtiyaçlarına nazaran takdir edilen iştirak nafakası çoktur. Mahkemece Medeni Kanunun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.12.10.2015(Pzt.)
Esas No: 2025/1158
Karar No: 2025/1616
Karar Tarihi: 21.04.2025

**6. Hukuk Dairesi         2025/1158 E.  ,  2025/1616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1879 E., 2025/189 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/171 E., 2023/610 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince verilen hükmün davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi'nce istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 12.03.2025 tarihli ek karar ile temyiz talebinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 12.03.2025 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Temyiz kesinlik sınırı belirlenirken dava konusunun değerinin esas alınması gerekli olup, yargılama sırasında davalı aleyhine kabulüne karar verilen miktarın 475.406,29 TL olduğu ve dava değerinin Bölge Adliye Mahkemesi'nin karar tarihi (2025) itibari ile kesinlik sınırı olan 544.000,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmıştır.

Temyiz talebinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 12.03.2025 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Davalıdan alınması gereken harç peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Esas No: 2012/19869
Karar No: 2012/28078
Karar Tarihi: 24.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/19869 E.  ,  2012/28078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespit ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen ... Köy ... parsel sayılı taşınmazın, bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduğunun ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğünden ayrı ayrı sorularak,

2-Değerlendirme tarihi olan 2010 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazın, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılarak,

3-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 15.10.2010 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı imar planı içinde ise olduğu gibi bırakılan kadastral parsel mi, fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi olduğu hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorularak,

4-Dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde yapılan kamulaştırma nedeniyle düzenlenen ve yol güzergahını gösteren bu yöredeki kamulaştırılan parsellerin gösterildiği kamulaştırma paftası idareden getirtilerek,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/5089
Karar No: 2020/5221
Karar Tarihi: 24.11.2020

**14. Ceza Dairesi         2020/5089 E.  ,  2020/5221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 03.07.2019 gün ve 2018/647 Esas, 2019/281 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulüyle hükmün kaldırılarak müsnet suçtan mahkumiyetine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Katılan mağdure vekili ile Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Suç tarihinde on beş yaşından küçük olan mağdurenin velayet hakkına sahip annesi Melike ile babası ...’in kovuşturma evresinde şikayetçi olarak davaya katılmalarının ardından yokluklarında verilip usulüne uygun şekilde tebliğ edilen hükmü temyiz etmemeleri karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin hükümleri temyiz etme hakkı bulunmadığından ve 5271 sayılı CMK'nın 294/1. maddesinde yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” ile aynı Kanunun 295/1. maddesindeki "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir" şeklindeki düzenlemeler gözetilerek yapılan değerlendirmede; Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının tefhim edilen hükümle ilgili sunduğu 06.12.2009 tarihli süre tutum dilekçesinde herhangi bir temyiz sebebi göstermeyip, 16.01.2020 günü gerekçeli kararın tebliğiyle işlemeye başlayan yedi günlük kanuni süre geçtikten sonra 24.02.2020 tarihinde gerekçeli temyiz dilekçesini verdiği anlaşıldığından, vaki temyiz istemlerinin CMK’nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık müdafisi ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile sanık müdafisi ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun kabulüyle hükmün kaldırılarak sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, sanık müdafisi ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmesine, 24.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/21140
Karar No: 2017/5792
Karar Tarihi: 23.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/21140 E.  ,  2017/5792 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 23/01/2017 tarihinde karar verildi.