erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/33423
Karar No: 2014/30244
Karar Tarihi: 12.12.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/33423 E.  ,  2014/30244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/07/2014

NUMARASI : 2013/1444-2014/770

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Uyuşmazlık konusu ihaleye ilişkin satış kararı tarihinin 05.01.2013’den sonra olduğu anlaşıldığından; satış kararı tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6352 Sayılı Yasa ile değişik İİK'nun 114. maddesinin 3. fıkrasının son cümlesi gereğince satış ilanının elektronik ortamda yapılıp yapılmadığının, yapılmış ise buna ilişkin kayıtların ve ayrıca ihaleye elektronik ortamda katılım olmuş ise Yargıtay incelemesine esas teşkil edecek şekilde bununla ilgili tutanak, belge ve onaylı uyap çıktılarının (icra müdürlüğünün imza ve mührünü taşıyan birer örneğinin) satışı yapan icra müdürlüğünden temin edilerek (imza ve mührü ihtiva etmeyen belgelerin Yargıtay denetimi sırasında incelemeye esas teşkil etmeyeceği gözönünde tutularak) birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/38406
Karar No: 2017/3518
Karar Tarihi: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/38406 E.  ,  2017/3518 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2009/12967
Karar No: 2010/165
Karar Tarihi: 18.01.2010

**1. Hukuk Dairesi         2009/12967 E.  ,  2010/165 K.**

* 10 YILLIK HAK DÜŞÜRÜCÜ SÜRE

* ARAZININ KUMLUK VASFINDA OLMASI

* YOLSUZ TESCIL

* KIYILARIN ZAMANAŞIMI YOLU ILE KAZANILAMAYACAĞI

* KAMU YARARI IÇIN KIŞININ MÜLKIYET HAKKINDAN YOKSUN BIRAKILMASI

* KADASTRO KANUNU (3402) Madde 12

* 1982 ANAYASASI (2709) Madde 43

* 1982 ANAYASASI (2709) Madde 35

* KADASTRO KANUNU (3402) Madde 16

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada;
Esas No: 2020/10924
Karar No: 2021/21886
Karar Tarihi: 16.09.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/10924 E.  ,  2021/21886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- TCK’nın 128. maddesinde düzenlenen ve Anayasanın 36. maddesiyle de güvence altına alınan iddia ve savunma dokunulmazlığı; şahısların yargı mercileri veya idari makamlar nezdinde, serbestçe ve hiçbir endişenin etkisi altında kalmaksızın haklarını özgürce iddia edebilmeleri veya kendilerini savunabilmeleri imkanının sağlanmasını ifade eder. Eğer böyle bir hak olmazsa, iddia ve savunma serbestçe yapılamayacak ve söylenmesi gereken, cezai yaptırıma maruz kalma korkusuyla ifade edilemeyeceğinden, yapılan yargılama sonucunda hedeflenen, “gerçeğe ulaşma” ve “adaletin gerçekleşmesi” de söz konusu olamayacaktır.

Madde gerekçesinde de açıklandığı üzere; iddia ve savunma hakkının kullanılması bağlamında, kişiler açısından somut isnat ifade eder nitelikte maddi vakıaların ortaya konulması ya da kişilerle ilgili olumsuz değerlendirmelerde bulunulması mümkündür. Bu somut isnatlar veya olumsuz değerlendirmeler, iddia ve savunma hakkının kullanılmasıyla ilişkilendirilememesi durumunda, hakaret ve hatta iftira suçu oluşturur.

İddia ve savunma kapsamında, kişilerle ilgili olarak bulunulan somut isnatların yapılan olumsuz değerlendirmelerin uyuşmazlıkla ilişkili olması lazımdır ancak, uyuşmazlığın çözümü açısından faydalı olması aranmamalıdır.

İncelenen somut olayda; sanığın, Hatay 2. Aile Mahkemesi’nin 2013/710 esas sayılı dosyasında davacı sıfatı bulunduğu, mağdurun bu dosya kapsamında davalı tanığı olarak dinlendiği ve beyanında, davacı ile arasında husumet bulunmadığını belirtmesinden sonra sanık tarafından söylenen “karım bir o... çocuğu ile kaçtığında ona sahip çıkmıştır” ifadesinde yer alan hakaret sözünün mağdura yönelik söylenmemesi ve diğer sözlerin de bir bütün halinde TCK'nın 128. maddesinde düzenlenen iddia ve savunma dokunulmazlığı kapsamında kalması nedeniyle hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, yasal olmayan ve yerinde görülmeyen gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Kabule göre de;

Sanığa ek savunma hakkı verilmeden, iddianamede talep olunmayan TCK'nın 125/4. maddesi uyarınca sanığın cezasında arttırım yapılmak suretiyle CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı ve sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16/09/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/2233
Karar No: 2014/4017
Karar Tarihi: 22.09.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/2233 E.  ,  2014/4017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kan gütme saikiyle öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : ...'u öldürmeye teşebbüsten 5237 sayılı TCK.nun 82/1-j, 35/2, 62, 53. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanığın, mağdura tabanca ile bir kez ateş ederek dalakta kontüzyon ve laserasyona, sol böbrekte kontüzyona, akciğerde efüzyona, karaciğer ve dalakta sıvı birikimine, yaşamsal tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaralayarak öldürmeye teşebbüs ettiği olayda; teşebbüs nedeni ile 13 ila 20 yıl arasında hapis cezası öngören TCK’nun 35. maddesinin uygulanması sırasında üst sınıra yakın bir ceza yerine 15 yıl hapis cezası belirlenmek sureti ile eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2- Sanık Hamdi'nin babası ...'nın 30.12.2006 tarihinde öldürülmesi olayı ile ilgili olarak ... Ağır Ceza Mahkemesi’nin 03.04.2012 tarih 2003/148-2012/187 sayılı ilamı ile mahkumiyetine karar verilen ... ve hakkındaki yargılama devam ederken ölen ...'un mağdur ...'nin amcaları olduğu, ... hakkındaki hükmün Dairemizin 28.05.2014 tarih ve 2014/2528 Esas-2014/3307 Karar sayılı ilamı ile onandığı ve sanığın mağduru önceki öldürme suçunu işleyenlerin yakını olması nedeni ile öç alma duygusuyla öldürmeye teşebbüs ettiği anlaşıldığından, tebliğnamedeki önceki olayla ilgili dava dosyası ile birleştirilmek üzere bozma öneren düşünce benimsenmemiştir.

3- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın kan gütme saiki ile öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede eksik incelemeye, suç vasfına, TCK'nun 36.maddesinin uygulanması gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (ONANMASINA), 22/09/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.

22/09/2014 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı...'in huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukatlar ... ile ...'in yokluklarında 25/09/2014 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Esas No: 2021/4685
Karar No: 2021/2279
Karar Tarihi: 15.12.2021

**6. Hukuk Dairesi         2021/4685 E.  ,  2021/2279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

İLK DRC. MHK. : İnegöl 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen kararın temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddedeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 6100 sayılı HMK 373. madde hükümleri gözetilerek dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin ise bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, 15.12.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/21045
Karar No: 2017/3271
Karar Tarihi: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/21045 E.  ,  2017/3271 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2015/21185
Karar No: 2018/196
Karar Tarihi: 16.01.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/21185 E.  ,  2018/196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet, Temyiz talebinin reddi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Yargıtay 11. Ceza Dairesi’nin 2014/10112 Esas sayılı dosyasında temyiz isteminin reddi kararının kaldırılmasına karar verilmiş olmakla bu hususta tekrar karar vermeye yer olmadığına oy birliği ile karar verildi.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık müdafiinin savunmasında belirtmiş bulunduğu İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 2013/80379 soruşturma sayılı dosyasının suç kastının değerlendirilmesi bakımından, sonucunun araştırılması gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

1- Hakkında mahkumiyet hükmü verilen sanığa, İİK’nın 354. maddesi gereği şikayetçinin şikayetten vazgeçmesi veya borcun ödenmesi halinde cezanın bütün neticeleri ile beraber düşeceğinin hatırlatılmaması,

2- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1 maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 16/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/6459
Karar No: 2012/11828
Karar Tarihi: 04.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/6459 E.  ,  2012/11828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Yapıya resmi birim fiyatları uygulanıp, yıpranma payı da düşülerek bedel tespitinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Zemin bedelinin tespitine gelince;

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmişse de, rapor geçerli değildir. Şöyle ki;

Bilirkişi kurulunca hükme esas alınan raporda somut emsal olarak kabul edilen ... mahallesi 198 ada, 9 parsel sayılı taşınmaz serbest satış olmayıp, kesinleşen mahkeme kararıdır. Bu sebeple bu taşınmaz emsal olarak değerlendirilemeyeceği gibi, emsal alınan 198 ada, 9 parsel sayılı taşınmaza ilişkin aynı mahkemenin 2003/367 esas sayılı dosyasında dava tarihi 24.09.2003 olduğu ve taşınmazın metrekaresine bu tarih itibari ile 600 TL. bedel belirlendiği ve verilen kararın kesinleştiği halde, bu taşınmazın bitişiğinde bulunan dava konusu taşınmazın metrekaresine aradan geçen yedi yıla rağmen bu kez 07.06.2010 tarihi itibari ile 604 TL. metrekare birim bedel belirlendiğinden rapor inandırıcı değildir. Bu itibarla;

Taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/12760
Karar No: 2017/2805
Karar Tarihi: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/12760 E.  ,  2017/2805 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2023/3329
Karar No: 2023/11144
Karar Tarihi: 18.12.2023

**10. Ceza Dairesi         2023/3329 E.  ,  2023/11144 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İlk derece mahkemesi hükmünün istinaf başvurusunun esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 24.11.2022 tarihli ve 2022/2517 Esas, 2022/1872 Karar sayılı kararının sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanığın, kanunî süresi içinde öne sürdükten sonra, 07.09.2023 ve 20.11.2023 tarihli dilekçeleri ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 266 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İnegöl 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ilgili Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.12.2023 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2010/15453
Karar No: 2011/1760
Karar Tarihi: 01.02.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/15453 E.  ,  2011/1760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile davalılardan ... vd. vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekili ile davalılar ... vd. vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Hükme esas alınan rapor, taşınmaz üzerindeki bina ve müştemilatlarına resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek, ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumlarına göre değer biçilmesi yönünden doğrudur. Ancak; zemin bedeli yönünden geçersizdir. Şöyle ki;

1-Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca, arsalara değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporlarında, getirtilen emsallerin satışlarının vergi ve harçtan kaçınmak için düşük gösterildiği açıklandıktan sonra, sonuçta piyasa rayicinden söz edilerek soyut ifadelerle değer biçildiğinden, bu raporlara göre hüküm kurulması mümkün değildir. Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Davanın niteliği gereği davalı taraf lehine tek maktu vekalet ücreti yerine her bir vekil için ayrı maktu vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ile davalılardan ... vd. vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 01.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/7232
Karar No: 2018/2363
Karar Tarihi: 05.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/7232 E.  ,  2018/2363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dosya içerisinde bulunan vergi beyannameleri içeriği ile zabıta araştırmasındaki şirketin belirtilen adresi uzun zaman önce terk ettiğine dair tespitler uyarınca, suç tarihinin tereddüte yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından yeniden zabıta araştırması yapılıp, beyanname içerikleri ile birlikte değerlendirmek sureti ile sonuca göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine eksik kovuşturma ile hüküm kurulması,

Kabule göre ise;

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-Borç miktarı da nazara alındığında yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden sanık hakkında TCK'nın 62. maddesinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 05/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/12761
Karar No: 2017/2806
Karar Tarihi: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/12761 E.  ,  2017/2806 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.