erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2023/18904
Karar No: 2023/17904
Karar Tarihi: 23.11.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/18904 E.  ,  2023/17904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2016/853 E., 2019/552 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince 07.07.2015 tarihli ve 2015/134 Esas, 2015/393 Karar sayılı karar ile yetksizlik kararı verilmiştir.

Kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 16.11.2015 tarihli ve 2015/31266 Esas, 2015/32364 Karar sayılı kararıyla hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yeniden yapılan yargılama sonucunda 01.10.2019 tarihli ve 2016/853 Esas, 2019/552 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; işbu karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

31.03.2011 tarihinde kabul edilip 14.04.2011 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 30 uncu maddesi gereğince 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen geçici 3 üncü maddenin birinci fıkrasında; “Bölge Adliye Mahkemelerinin, 26/9/2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” hükmü düzenlenmiştir.

07.11.2015 tarihli Resmî Gazete'de ilan edildiği üzere 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un 2 ve 24 üncü maddeleri uyarınca kurulan bölge adliye mahkemelerinin 20.07.2016 tarihi itibarıyla tüm yurtta göreve başlaması nedeniyle bu tarih ve sonrasında verilen İlk Derece Mahkemesi kararları hakkında 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun temyize ilişkin hükümlerinin uygulanması olanağı kalmamıştır.

Somut uyuşmazlıkta Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesinin yetkisizlik kararının Yargıtay denetiminden geçtiği gerekçesiyle verilen geri çevirme kararı üzerine, İlk Derece Mahkemesince dosya temyiz incelemesi için Dairemize gönderilmiş ise de; bölge adliye mahkemelerinin göreve başladığı tarihten önce Yargıtayca verilen bozma kararının yetkiye ilişkin olması ve İlk Derece Mahkemesi karar tarihinin bölge adliye mahkemelerinin göreve başladığı tarihten sonra olması karşısında, istinaf incelemesi yapılmadan Dairemizce temyiz incelemesi yapılamayacağı değerlendirilmekle; istinaf yolu incelemesi için bölge adliye mahkemesine gönderilmek üzere dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere İLK DERECE MAHKEMESİNE GÖNDERİLMESİNE;

23.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/10220
Karar No: 2008/10873
Karar Tarihi: 23.10.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/10220 E.  ,  2008/10873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu düzenlenen rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

Geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen ... Belediye Başkanlığının 14.08.2008 günlü yazısından dava konusu parselin belediye sınırları ve yoğun meskun alan içerisinde bulunduğu, kamulaştırılan taşınmazın yer aldığı mahallenin belediye ve diğer alt yapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon ve aydınlatma hizmetlerinden) tamamen yararlandığı ve imar planı dışında olduğu anlaşılmaktadır.

Bakanlar Kurulunun Yargıtay'ca da kısmen benimsenen 28.2.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, imar planında yer almayan bir taşınmazın arsa sayılabilmesi için belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye hizmetlerinden (belediyece meskun olduğu için veya meskun hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd.) yararlanan ve meskun yerler arasında bulunması gerekir. Dosyada bulunan bilgi ve belgelerden özellikle Belediye Başkanlığının 14.8.2008 günlü yazısı içeriğinden dava konusu taşınmazın belediye sınırları içerisinde olduğu, çevresinin meskun halde bulunduğu ve belediye hizmetlerinden yararlandığı belirlenmiş olması ve Bakanlar Kurulu Kararnamesi gözetildiğinde taşınmazın arsa olduğunun kabulü ile bu niteliğine göre kamulaştırma bedelinin saptanması gerekirken bilirkişi kurulunun tarım arazisi niteliğini esas alan raporlarına itibarla hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 23.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/11771
Karar No: 2014/2714
Karar Tarihi: 04.02.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/11771 E.  ,  2014/2714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın eylemine uyan ''suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi'' suçu için 5237 Sayılı TCK'nın 165/1.maddesinin suç tarihinde yürürlükte bulunan şekli ile “altı aydan üç yıla kadar hapis ve bin güne kadar adli para cezası (09.07.2009 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5918 Sayılı Yasanın 3. maddesi ile yapılan değişiklik sonucu altı aydan üç yıla kadar hapis ve onbin güne kadar adli para cezası)” yaptırımlarının, her ikisinin de birlikte öngörüldüğü, yasada hapisle birlikte öngörülen adli para cezasının gün sayısının alt sınırının gösterilmediği hallerde aynı Yasanın 52/1.maddesi gereğince alt sınırın beş gün olduğu; somut olayda sanık hakkında yüklenen suçtan dolayı “suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesinde kullanılan araç, suçun konusunun değeri, önemi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, sanığın güttüğü amaç” göz önünde bulundurularak takdiren alt sınırdan hapis cezası belirlendiği halde, aynı gerekçe ile alt sınırdan uzaklaşılıp 180 gün karşılığı adli para cezasına hükmolunması suretiyle kararda çelişkiye neden olunması,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün CMUK'nın 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; “TCK.nun 165/1. maddesi uyarınca hükmolunan temel adli para cezasının 5 gün olarak belirlenmesine, TCK.nun 52/1-2. maddesi uyarınca mahkemenin takdiri de gözetilip, bir gün karşılığı 25 TL'den hesap edilmek suretiyle hükümdeki adli para cezasının 125 TL olarak belirlenmesine” karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/5334
Karar No: 2009/5302
Karar Tarihi: 14.09.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/5334 E.  ,  2009/5302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Çekişmeli taşınmazın bulunduğu bölgede kesinleşmiş orman tahdidinin bulunup bulunmadığının merciinden sorularak varsa orman tahdit harita ve mazbatalarının,

2- Çekişmeli taşınmaz ile bu taşınmazlara en yakın ormanı bir arada gösterir birleşik krokinin,

3- Çekişmeli taşınmaza komşu 106 ada 184, 185, 186, 187, 200, 203 ve 246 sayılı parsellerin tespitlerinin kesinleşip kesinleşmediği belirtilerek tutanaklarının onaylı örneklerinin, var ise dayanak belgelerin celbi ile dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.09.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/2781
Karar No: 2008/6108
Karar Tarihi: 17.10.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/2781 E.  ,  2008/6108 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalılar ... ve ... vekilleri ile davalı ... tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyiz eden davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava dava dışı vergi mükellefi ...’nun davalılardan T.... Bankası A.Ş. ... Şubesin’deki hesabından davacının vergi alacağının tahsilini âkim bırakmak amacıyla davalı gerçek kişilere ödemeler yapıldığı ileri sürülerek; 56.065,00 YTL alacağın davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, dava konusu alacağın davalı ... A.Ş. tarafından ödenmesi sonucu davanın konusuz kaldığı gerekçesiyle “esas hakkında hüküm verilmesine gerek bulunmadığına” karar verilmiş ve verilen karar davalı ... ile davalılar ... ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Davada, vergi borçlusu ...’nun 01.08.1998 tarihinde vefat ettiği halde, vefat tarihinden sonra T.... Bankası ... Şubesi tarafından anılan vergi borçlusunun kendi talimatı varmışcasına, davalı gerçek kişilere belli miktarlarda ödeme yapılmış olduğu ileri sürülerek usulsüz olarak bankadan para tahsil eden davalı gerçek kişilerin de sorumlu tutulması gerektiği iddia edilmiş; ancak, davalı gerçek kişilere yapılan ödemelerde hukuka aykırı işlemlere, bu davalıların katılmış olduklarına ilişkin yasal deliller davacı tarafça ileri sürülmemiştir. Buna göre, davacının vergi alacağının tahsilini engellemek için davalı gerçek kişilerin hukuka aykırı olarak işlem yaptıkları, davacı tarafından yasal delillerle kanıtlanamadığının kabulü gerekir. Bir sübjektif hak, kendisinden davalı olarak istenebilecek olan kimseler hakkında dava açılabilir. Davada, husumet ehliyeti dava koşulu olup; yargılamanın her aşamasında mahkemece doğrudan gözetilmek gerekir. Bu yasal nedenle, sorumluluklarını gerektiren nedenler bulunmadığından davalılar ..., ... ve ... haklarındaki davanın “pasif husumet yokluğu” sebebiyle reddi gerekirken; mahkemece, bu davalılar hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması ve yargılama giderlerinden sorumlu tutulmaları doğru olmamış ve kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanın nedenlerle temyiz eden davalıların sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanın sebeplerle diğer temyiz itirazlarının kabulüne ve davalılar ... ile davalılar ... ve ... vekillerinin temyiz itirazlarının kabulüne ve kararın bu davalılar yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalılar ..., ... ve ...’a geri verilmesine, 17.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/20654
Karar No: 2024/10064
Karar Tarihi: 20.11.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/20654 E.  ,  2024/10064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/32 E., 2015/459 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz sebepleri; beraat kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna, eksik inceleme ile karar verildiğine, re'sen tespit edilecek nedenlerle hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Orman muhafaza memurları tarafından yapılan kontrolde, orman alanında açma yapıldığı ve yerine fındık dikildiğinin görüldüğü, arazide yapılan incelemede kesilen ağaçların dip köklerinin yıllar önce eskiden kesilmiş olduğunun anlaşıldığı belirtilerek sanık hakkında suç tutanağı düzenlenmiştir.

Sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmalarında, suça konu yeri 2007 yılında aldığını, ağaç kesmediğini, fındık ağaçlarını dikmek için temizlediğini beyan etmiştir.

Tutanak tanığı, suça konu yerde kesilen dip köklerin çok eski olduğunu, 12 yıl ve hatta çok öncesinde kesili kökler olduğunu beyan etmiştir.

Tanıklar alınan beyanlarında, sanığın suça konu yeri satın aldığında suç konusu yerde ağaç olmadığını ifade etmişlerdir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu orman bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda, dip köklerin motorlu testereyle kesildiği tespit edilmiştir.

Davanın dayanağını oluşturan suç tutanağı, sanık savunmaları, tanık beyanları, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, sanık hakkında kurulan beraat hükmünde hukuka aykırılık görülmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 20.11.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2018/7678
Karar No: 2018/13323
Karar Tarihi: 17.12.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/7678 E.  ,  2018/13323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre; sanığın yetkilisi olduğu anlaşılan borçlu şirket hakkında başlatılan icra takibinin kesinleşmesi üzerine, sicile kayıtlı adrese 31/01/2013 tarihinde hacze gidildiğinde borçlu şirketin yerinde başka bir işletmenin bulunduğu görülerek, sanık hakkında “Ticareti usulüne aykırı terk etmek” iddiasıyla şikayetçi olunduğunun, yargılama sırasında gerçekleştirilen zabıta araştırması ile vergi yoklamasında da borçlu şirketin yerinde bulunmadığının ve Güngören Vergi Dairesi Müdürlüğünün 07/04/2013 tarihli müzekkere cevabından 28/02/2013 tarihi itibariyle resen terk ettirildiğinin anlaşılması karşısında, sanığın fiilinin atılı suçun unsurlarını oluşturduğunun anlaşılmasına nazaran; 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, dairemizin 14/11/2017 tarih, 2015/28212 Esas, 2017/9557 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması ve uzlaştırmanın sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tespiti gerekirken yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 17/12/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/10226
Karar No: 2008/10869
Karar Tarihi: 23.10.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/10226 E.  ,  2008/10869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu düzenlenen rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

Geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen ... Belediye Başkanlığının 18.08.2008 günlü yazısından dava konusu parselin belediye sınırları ve yoğun meskun alan içerisinde bulunduğu, kamulaştırılan taşınmazın yer aldığı mahallenin belediye ve diğer alt yapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon ve aydınlatma hizmetlerinden) tamamen yararlandığı ve imar planı dışında olduğu anlaşılmaktadır.

Bakanlar Kurulunun Yargıtay'ca da kısmen benimsenen 28.2.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, imar planında yer almayan bir taşınmazın arsa sayılabilmesi için belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye hizmetlerinden (belediyece meskun olduğu için veya meskun hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd.) yararlanan ve meskun yerler arasında bulunması gerekir. Dosyada bulunan bilgi ve belgelerden özellikle Belediye Başkanlığının 18.8.2008 günlü yazısı içeriğinden dava konusu taşınmazın belediye sınırları içerisinde olduğu, çevresinin meskun halde bulunduğu ve belediye hizmetlerinden yararlandığı belirlenmiş olması ve Bakanlar Kurulu Kararnamesi gözetildiğinde taşınmazın arsa olduğunun kabulü ile bu niteliğine göre kamulaştırma bedelinin saptanması gerekirken bilirkişi kurulunun tarım arazisi niteliğini esas alan raporlarına itibarla hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 23.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/35518
Karar No: 2017/16041
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/35518 E.  ,  2017/16041 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2015/22587
Karar No: 2016/807
Karar Tarihi: 18.01.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/22587 E.  ,  2016/807 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2015/206407

MAHKEMESİ : ... Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/11/2014

NUMARASI : 2014/277 (E) ve 2014/351 (K)

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Oluş ve kabule göre, sanığın alkol aldıktan sonra eline aldığı bıçakla kendisine zarar vermeye teşebbüs ettiği sırada, annesinin oğlunu engellemeleri için komşuları olan müşteki ile eşi tanık Arzu Şişman'dan yardım istediği, ... da sanığın elinden bıçağı almaya çalıştığı sırada elinin kesildiği, bunu gören müştekinin öfkelenip sanığa küfür etmesi üzerine sanığın elindeki bıçakla müştekinin üzerine yürüdüğü olayda, ilk haksız hareket sanıktan kaynaklandığı halde, sanık hakkında TCK'nin 29. maddesi gereğince haksız tahrik hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi,

2) Daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan sanığa sonuç olarak "18 gün" hapis cezası verilmesine rağmen, TCK'nin 50/3. maddesi gereğince, bu cezanın TCK'nin 50/1. maddesindeki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3)Sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken, ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 01/03/2012 tarih ve 2011/146 esas, 2012/94 karar sayılı ilamı ile verilen mahkûmiyetin tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, kesin nitelikte olan ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 15/05/2013 tarih ve 2010/154 esas, 2013/160 karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması,

4)Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı ile TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle TCK'nin 53. maddesinde belirtilen hak yoksunlukları yönünden, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 18/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.