erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2021/14326
Karar No: 2022/8148
Karar Tarihi: 11.05.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/14326 E.  ,  2022/8148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı uyarınca hüküm kurulmuş: karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki ... İli, ... ada ... parsel sayılı taşınmazlara olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesinde; üzerindeki ağaçlara yaş, cins ve verim durumuna göre değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Bozma öncesi ilk kararda tespit edilen bedele dava tarihinden 4 ay sonraki günü takip eden 13.07.2012 tarihinden ilk karar tarihi olan 08.02.2013 tarihine kadar, ikinci karar ile tespit edilen bedel ile ilk karar arasındaki fark bedele ikinci karar tarihi olan 05.12.2019 tarihine kadar yasal faize hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli karann hüküm fıkrasının;

a) 1-a-son paragrafının çıkartılarak yerine; (Bozma öncesi ilk karar ile tespit edilen 16.146,97 TL'ye 13.07.2012 tarihinden ilk karar tarihi olan 08.02.2013 tarihine kadar, ikinci karar ile tespit edilen bedelden ilk karar ile tespit edilen bedelin mahsubu ile fark 4.841,56 TL bedele 13.07.2012 tarihinden ikinci karar tarihi olan 05.12.2019 tarihine kadar kadar yasal faiz işletilmesine,) ifadesinin yazılmasına,

b) 1-b-son paragrafının çıkartılarak, yerine; ( Bozma öncesi ilk karar ile tespit edilen 21.371,87 TL'ye 13.07.2012 tarihinden ilk karar tarihi olan 08.02.2013 tarihine kadar, ikinci karar ile tespit edilen bedelden ilk karar ile tespit edilen bedelin mahsubu ile fark 6.279,16 TL bedele 13.07.2012 tarihinden ikinci karar tarihi olan 05.12.2019 tarihine kadar kadar yasal faiz işletilmesine,) ifadesinin yazdmasına,

c) 1-c-son paragrafının çıkartılarak, yerine; (Bozma öncesi ilk karar ile tespit edilen 43.089,81 TL'ye 13.07.2012 tarihinden ilk karar tarihi olan 08.02.2013 tarihine kadar, ikinci karar ile tespit edilen bedelden ilk karar ile tespit edilen bedelin mahsubu ile ÇL bedele 13.07.2012 tarihinden ikinci karar tarihi olan 05.12.2019 tarihine kadar kadar yasal faiz iletilmesine,) ifadesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11/05/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/19875
Karar No: 2013/20991
Karar Tarihi: 30.10.2013

**6. Ceza Dairesi         2012/19875 E.  ,  2013/20991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma, Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık ... savunmanı tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre tayin edilen günde yapılan duruşma sonunda:

Sanık ... ve savunmanının duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde duruşmaya gelmedikleri ve bir mazeret de bildirmedikleri anlaşılmakla adı geçen sanık yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; dosya okunarak gereği görüşülüp düşünüldü;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, kararın dayandığı gerekçeye ve Hakimler kurulunun takdirine göre, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün kısmen istem gibi ONANMASINA, 30/10/2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/5960
Karar No: 2018/12042
Karar Tarihi: 19.11.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/5960 E.  ,  2018/12042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Sanığa ait 07/07/2015 tarihli SGK hizmet döküm cetvelinde, mal beyanında bulunma tarihi olan 23/01/2015 tarihinde sanığın “1130028” kurum numaralı iş yerinde çalıştığı, ilgili 887415313.11.2014 ve 885617905.02.2015 numaralı sigortalı işten ayrılış bildirgelerinde ilgili kurum numarasının, kendisine gönderilen maaş haczi müzekkeresine 02/03/2015 tarihinde olumsuz cevap veren Mekanik Taahhüt Grubu İnşaat Sanayi ve Turizm Ticaret Limited Şirketine ait olduğu, 23/01/2015 tarihli mal beyanı dilekçesinde “Bandırma Bagfaş taşeron mekanik şirketinde asgari ücretle çalışıyorum.” şeklinde beyanda bulunulduğu gözetilmeden, sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine hükmolunması,

Kabule göre de;

1- 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 338/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2- Sanık hakkında kasıtlı suçtan mahkumiyetin kanuni sonucu olan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 1. fıkrasında yazılı hak yoksunluğunun uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye kısmen uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 19/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/5040
Karar No: 2018/6965
Karar Tarihi: 22.11.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/5040 E.  ,  2018/6965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

: Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Kasten yaralama (iki kez), cinsel taciz

HÜKÜM : Şikayet yokluğu nedeniyle cinsel taciz suçundan açılan kamu davasının düşürülmesi, mağdure ...'ye yönelik kasten yaralama suçundan beraat, mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçundan mahkumiyet, kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince verilen hükümler ile temyiz isteminin reddine dair Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk müdafiin Ek karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA,

Katılan mağdurlar vekilinin beraat ve düşme hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat ve düşme hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdurlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 22.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/11522
Karar No: 2019/13560
Karar Tarihi: 04.11.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/11522 E.  ,  2019/13560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK : Onama

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I) Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;

İş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun işlendiği yer ve olayın gerçekleştiği zaman dilimi itibarıyla, müştekinin işlettiği dükkanın suç tarih ve saatinde açık olduğu, bu nedenle iş yerinin açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutad olan yerlerden olduğunun anlaşılması nedeniyle beraat kararı verilmesi gerekirken mahkumiyet kararı verilmesine karşı kanun yararına bozma yoluna gidilmesi olanaklı görülmüştür.

İş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II) Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usûl ve kanuna uygun bulunan hükmün, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 04.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/14760
Karar No: 2017/12315
Karar Tarihi: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/14760 E.  ,  2017/12315 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2022/9426
Karar No: 2022/10706
Karar Tarihi: 20.12.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/9426 E.  ,  2022/10706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 373 üncü maddesin ikinci fıkrasında; "Bölge Adliye Mahkemesinin düzelterek veya yeniden esas hakkında verdiği karar Yargıtayca tamamen veya kısmen bozulduğu takdirde dosya, kararı veren bölge adliye mahkemesi veya uygun görülen diğer bir Bölge Adliye Mahkemesine gönderilir." hükmü yer almaktadır.

İlk Derece Mahkemesinin 13.11.2018 tarihli ve 2017/298E., 2018/902 K. sayılı kararı ile davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın ferilerine hükmedilmiş ve karara karşı taraflarca istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesinin 30.12.2019 tarihli ve 2019/262 E., 2019/2194 K. sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararı yoksulluk nafakası ve kadın lehine hükmedilen tazminatlar yönünden kaldırılarak bu yönlerden yeniden esas hakkında karar vermiştir. Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesinin ilgili kararına karşı taraflarca temyiz kanun yoluna başvurulması üzerine, Dairemizin 10.11.2020 tarih ve 2020/2020 E., 2020/2584 K. sayılı kararı ile, kadın lehine hükmedilen tazminatların az olduğu gerekçesi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi, yoksulluk nafakası ve tazminatlar yönünden İlk Derece Mahkemesini kaldırarak yeniden esas hakkında hüküm tesis etmiş olduğundan; esasen Dairemizce verilen bozma kararı Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen karara yöneliktir. Bu itibarla, dosyanın kararı bozulan Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi gerekirken maddi hata sonucu İlk Derece Mahkemesine gönderilmiş olması, yasal olarak yetkisiz olan İlk Derece Mahkemesini yetkili hale getirmez. Bu durumda, Dairemizin bozma kararı uyarınca dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi gerekirken, maddi hata sonucu İlk Derece Mahkemesine gönderilmesi ve ilk derece Mahkemesince bu husus gözetilmeden yargılamaya devamla hüküm kurulması doğru olmayıp, bu karar yok hükmündedir. O halde, sonuç olarak yetkisiz ilk derece mahkemesi tarafından verilen kararın "yok hükmünde olduğunun tespitiyle kararın bozulması suretiyle ortadan kaldırılmasına" ve Dairemizin 11.10.2020 tarihli bozma kararı uyarınca dosyanın Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesine gönderilmek üzere İlk Derece Mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen sebeple İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA, peşin harcın istek halinde yatıranlara iadesine, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere İlk Derece Mahkemesine İADESİNE, oy birliğiyle karar verildi. 20.12.2022 (Salı)
Esas No: 2007/6235
Karar No: 2007/10134
Karar Tarihi: 10.07.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/6235 E.  ,  2007/10134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm Orman Yönetimi ve Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtay'ca temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Davacı ...'ın 182 parselde dayanmış olduğu iskan tapusu ile varsa krokisinin,

2) 101 Ada 182 parselin 3402 Sayılı Yasanın 22/son maddesi gereğince oluşturulan tapu kaydının,

3) Komşu ... Köyü 101 ada 72 parsel ile ilgili kadastro mahkemisinin 2005/13 esas sayılı dava dosyasının,

4) 101 ada 80 parsele ait tespit tutanağı ile varsa dayanaklarının, davalı olması palinde ilgili dava dosyalarının,

5) Çekişmeli her iki yere de ait geniş çevreyi de gösterir pafta örneklerinin,

6) Çekişmeli yerlere ait 1972 yılında yapılmış olan ilk orman kadastrosuna ait orman tahdit haritalarının,

7) Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve ... bilirkişilerine verilerek; 1972 yılında yapılıp kesinleşmiş ilk orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 10/072007 günü oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/14405
Karar No: 2016/10734
Karar Tarihi: 23.11.2016

**8. Ceza Dairesi         2015/14405 E.  ,  2016/10734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-  Şikayetçi hazinenin usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmediği, bir mazeret bildirmediği gibi usulüne uygun katılma talebinde de bulunmadığının anlaşılması karşısında; şikayetçi hazine temsilcisinin vaki temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliği ile REDDİNE,

2- Cumhuriyet Savcısının temyizine yönelik yapılan incelemede;

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı suça konu taşınmazın hazine adına arsa vasfıyla kayıtlı olması karşısında sonuç olarak  usul ve yasaya uygun bulunduğundan,   Cumhuriyet Savcısının suçun sübut bulduğuna yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün  ONANMASINA, 23.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/25990
Karar No: 2018/17859
Karar Tarihi: 22.10.2018

**4. Ceza Dairesi         2014/25990 E.  ,  2018/17859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, katılan vekili

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteklerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca bedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TCK’nın 128. maddesinde düzenlenen iddia ve savunma dokunulmazlığı; şahısların yargı mercileri veya idari makamlar nezdinde, serbestçe ve hiçbir endişe duymadan haklarını özgürce iddia edebilmeleri veya kendilerini savunabilmeleri imkanının sağlanmasını ifade eder. Anılan maddede, iddia ve savunma dokunulmazlığına cezasızlık düzenlenmiş olup, bu cezasızlık, sadece hakaret suçuyla ilgilidir.

Savunma hakkı Anayasa ve uluslararası sözleşmelerde güvence altına alınmıştır. Anayasanın 36/1. maddesinde; “herkes meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle, yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak, iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir.” şeklinde hüküm düzenlenmiş olup, bu düzenlemede sadece yargı mercilerine yer verilmiştir.

Dokunulmazlıktan kural olarak davanın tarafları yararlanabilirler. İddia ve savunmada bulunabilecekler, ceza ve medeni yargı ile idari yargı usul yasalarına göre yetkili kimselerdir.

Dokunulmazlıktan söz edilebilmesi için, yazılı veya sözlü başvurunun, iddia ve savunmaların yargı mercileri veya idari makamlarda işlem yapılırken gerçekleşmesi gerekir. Bir başka deyişle; yargı organları veya idari makamlar nezdindeki talepler veya taleplere karşı diyeceklerin söylenebildiği aşamadaki fiiller dokunulmazlık kapsamındadır. Bunun dışındaki aşamalarda gerçekleşen fiillerden dolayı dokunulmazlıktan söz edilemez.

Bu açıklamalar ışığında somut olay irdelendiğinde; sanığın, önceye dayalı anlaşmazlık yaşadığı, ancak aralarında görülmekte olan dava yahut bir idari kurum nezdinde

./..

.2.

çözülmesi gereken mesele bulunmayan katılanın cep telefonuna, “konuşacaklarını bana değil savcılığa anlat ben de bildiklerimi anlatırım, adalete güven” ve “kızıma ve ailemizin başına getirdiğin felakatin hesabını adalet önünde vereceğini bilesin” biçiminde mesajlar göndermesini konu alan eyleminde, TCK'nın 128. maddesinin uygulanma olanağı bulunmadığı gibi, sarfedilen sözlerin, Anayasal şikayet hakkı kapsamında kaldığı ve tehdit suçunun unsurlarını oluşturmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine, yazılı biçimde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafiii le katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 22.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/16277
Karar No: 2022/15398
Karar Tarihi: 26.10.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/16277 E.  ,  2022/15398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kumar oynanması için yer ve imkan sağlama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm sanık tarafindan temyiz edilmekle

dosya incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

5271 sayılı CMK.nın 293/2. maddesinde yer alan "Hüküm, temyiz eden Cumhuriyet Savcısına veya ilgililere gerekçesiyle birlikte açıklanmamışsa; hükmün temyiz edildiğinin bölge adliye mahkemesince öğrenilmesinden itibaren gerekçe, yedi gün içinde tebliğ edilir." Aynı Yasanın 294/1. maddesinde yer alan "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." ve yine aynı Yasanın 295. maddesinde yer alan "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir dilekçe verilir." şeklindeki düzenlemeler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanığın yüzüne karşı verilen hükme yönelik CMK.nın 291. maddesinde belirtilen 15 günlük yasal süre içerisinde temyiz dilekçesi sunduğu ancak temyiz dilekçesinde gerekçe belirtilmediği, gerekçeli karar tebligatının da yapılmadığı anlaşıldığından, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarih ve 2019/9. MD-554 Esas ve 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, hak kaybının önlenmesi bakımından sanığa tebligatın yapıldığı tarihten itibaren CMK.nın 295/1. maddesi uyarınca 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligatın yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması ve sanığın süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz

etmesi halinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek tebliğname ile birlikte, gerekçeli temyiz isteminde bulunulmaması halinde ise mevcut haliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.10.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/9194
Karar No: 2017/7740
Karar Tarihi: 24.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/9194 E.  ,  2017/7740 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24/01/2017 tarihinde karar verildi.