erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2017/9159
Karar No: 2021/8011
Karar Tarihi: 07.10.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/9159 E.  ,  2021/8011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

Defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçunun, varlığı noter tasdik kayıtları veya sair suretlerle sabit ve saklama mecburiyeti bulunan defter ve belgelerin vergi incelemesine yetkili kimselere ibraz edilmemesi ile oluştuğu, defter ve belgeleri saklama sorumluluğunun mükellef şirketin yetkili temsilcisi olan sanığa ait olduğu, 213 sayılı VUK’nin 253. maddesi uyarınca defter ve belgelerin ait olduğu yılı takip eden takvim yılından başlamak üzere 5 yıl süre ile saklama ve istendiğinde ibraz edilme zorunluluğu bulunduğu, 213 sayılı VUK'nin 139. maddesine göre; “vergi incelemeleri, esas itibarıyla incelemeye tabi olanın iş yerinde yapılır. İş yerinin müsait olmaması, ölüm, işin terk edilmesi gibi zaruri sebeplerle incelemenin iş yerinde yapılması imkansız olur veya mükellef ve vergi sorumluları isterlerse inceleme dairede yapılabilir.” düzenlemesi karşısında, iş yeri faal olan mükelleflere, defter ve belgelerin vergi dairesine getirilmesi için yapılan tebligatlar hukuki sonuç doğurmayacağından gizleme suçunun unsurlarının oluşmayacağı; ancak, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.11.1999 tarihli, 1999/11-273 Esas ve 1999/288 Karar sayılı kararında da açıklandığı üzere, defter ve belgelerin çalındığı, kaybolduğu, bulunamadığı ileri sürülerek ibrazından kaçınılması halinde, VUK'nin 139. maddesindeki istisnaların aranmayacağı anlaşılmakla, somut olayda, varlığı noter tasdiki ile sabit olan 2008, 2009 takvim yıllarına ait defter ve belgelerin istenmesine dair yazının 27.03.2013 tarihinde vergi dairesinde sanığa tebliğ edilmesine rağmen, sanığın iş yerinin müsait olmadığından incelemenin iş yerinde yapılmasını istemediğine dair tutanağı imzaladığı ve savunmasında ibrazı istenen defter ve belgelerin kaybolduğu için ibraz edemediğini belirtmesi karşısında, CMK’nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kuran Mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA, 07.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/19553
Karar No: 2020/6635
Karar Tarihi: 29.06.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/19553 E.  ,  2020/6635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş akdinin haksız feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai, genel tatil, hafta tatili, yıllık izin, ücret ve yoğurt ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla mesai alacağı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Davacı işçi davalıya ait 13 daire ve 2 dükkandan oluşan apartmanda kapıcı kaloriferci olarak çalışmış, açmış olduğu davada fazla mesai talep etmiştir. Mahkemece davacının kış döneminde 06.30-24.00, yaz döneminde 07.00-20.00 saatleri arasında çalıştığı kabul edilerek fazla mesai talebi hüküm altına alınmıştır.

Davacının çalıştığı işyerinin bağımsız bölüm sayısı dikkate alındığında ve yine davacı tanıklarının davacının civardaki başka apartmanlara da hizmet verdiğine yönelik beyanları karşısında davacının fazla mesai yaptığının kabulü hatalıdır. Fazla mesai isteğinin reddi gerekir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 29.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/2086
Karar No: 2018/6434
Karar Tarihi: 05.07.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/2086 E.  ,  2018/6434 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av.... ile ... Tic. A.Ş. adına Av. ... aralarındaki dava hakkında ... 1. İş Mahkemesi'nden verilen 01.12.2015 günlü ve 2012/114-2015/698 sayılı hükmün, taraf avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü;

Dosya kapsamına göre, davalı kurumca meslekte kazanma gücü % 40.36 oranında azalan sigortalıya 19.03.2007 tarihinden itibaren sürekli iş göremezlik geliri bağlandığı, akabinde sigortalının durumunun yeniden değerlendirmeye tabi tutulması üzerine, bu kez Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu raporu uyarınca meslekte kazanma gücü kayıp oranının %13,1 olarak tespit edildiği anlaşılmaktadır. Belirtilen hususta mahkemece yeni bir geri çevirmeye mahal verilmeksizin, sürekli iş görmezlik derecesinin düştüğü nazara alındığında, azalan sürekli iş görmezlik derecesi arasındaki fark fiili ödeme miktarı kurumdan sorularak, cevabi yazı dosyaya eklendikten sonra, dosyanın incelenmek üzere gönderilmesi için mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 05.07.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/1684
Karar No: 2018/4491
Karar Tarihi: 07.06.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/1684 E.  ,  2018/4491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 13. Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevi yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... 13. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının ... adresinin “... Mah. ... Sok. No:18 .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının “...Konutları .... ... B 5 Blok kat ...Daire 12 .../...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/.... maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Dosya kapsamından kısıtlı adayının “... Konutları .... ... B 5 Blok kat ...Daire 12 .../...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... 13. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın ... ve .... maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... 13. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 07/06/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/11562
Karar No: 2006/15113
Karar Tarihi: 20.11.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/11562 E.  ,  2006/15113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile imzalamış oldukları 7.2.2002 tarihli sözleşme ile kendisine ait olan benzinlik ve müştemilatının bulunduğu taşınmazı 97.000.000.000 TL bedelle davalıya sattığını, satış bedelinin 23.000.000.000 TL’lik kısmının ödenmediğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, 23.000.000.000 TL’nin sözleşme tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, taşınmazın satışının kendisine yapılmadığını savunarak, davanın öncelikle husumet, kabul edilmediği takdirde ise esastan reddini dilemiştir.

Mahkemece, resmi satış sözleşmesinde davalının alıcı olarak görünmediği gerekçesiyle davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Davacı, davalıya taşınmaz sattığını ileri sürerek, ödenmeyen bakiye satış bedelinin tahsilini istemiş olup, delil olarak da 7.2.2002 tarihli “Satış Mukavelesi” başlıklı belgeye dayanmıştır. Davalı ise alıcı sıfatıyla imzalamış olduğu belge içeriğine ve imzaya herhangi bir itirazda bulunmamış, resmi satışın ve tapu kaydının kendisi adına yapılmamış olması nedeniyle davanın öncelikle husumet nedeniyle reddini talep etmiştir. Taraflar arasında 7.2.2002 tarihinde haricen düzenlenen satış sözleşmesinden sonra, 14.3.2002 tarihinde tapuda yapılan resmi satış sözleşmesinde alıcı olarak davalı değil, davalının oğlu, yeğeni ve ortağı olan ... ... ve arkadaşlarının göründüğü, tapu kaydının da bu kişiler adına devredildiği anlaşılmaktadır. Davacı, davalının talimatı ile tapu kaydını davalının oğlu ve arkadaşları adına devrettiğini, muhatabının davalı olduğunu bildirmiştir. Tapu kaydının davalının oğlu ve arkadaşları

adına devredilmiş olması, davalıyı 7.2.2002 tarihli sözleşme ile üstlendiği yükümlülüklerden kurtarmaz. Anılan sözleşme, haricen yapılmış olması nedeniyle tanzim edildiği tarih itibariyle geçersiz ise de, tapuda yapılan resmi sözleşme ve devir ile geçerli hale gelmiştir. O halde mahkemece işin esasına girilerek, sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, 2. bent gereğince davalının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde taraflara iadesine, 20.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/7016
Karar No: 2019/2140
Karar Tarihi: 28.03.2019

**16. Ceza Dairesi         2018/7016 E.  ,  2019/2140 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1., TCK’nın 62, 53/1-2-3, 58/9, 63. maddeleri uyarınca kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre yapılan temyiz incelemesi sonunda dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında tayin olunan cezanın süresi itibariyle yasal şartları oluşmadığından, sanık müdafiinin duruşma isteminin CMK'nın 299. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, sanık savunması, tanık beyanları ve gerekçe içeriğine göre çocuğunu örgüte müzahir okula göndermenin örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan inceleme sonunda;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Isparta 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/18175
Karar No: 2017/10491
Karar Tarihi: 12.12.2017

**7. Ceza Dairesi         2015/18175 E.  ,  2017/10491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere, sanık ... hakkında erteleme

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Sanık ...'ün temyiz istemi yönünden yapılan incelemede;

Sanık ... hakkında 4733 sayılı Yasa uyarınca hüküm kurulduktan sonra kazanılmış hak gözetilerek infazın erteli 10 ... hapis ve 160,00 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına denilmesi yerine yazılı şekilde sanığın neticeten 10 ... hapis ve 160,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık ...'ün temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca,

Sanık ...'e ilişkin hükümden (e) ve (g) bentlerinin çıkartılarak (e) bendi yerine gelmek üzere ''Sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek infazın erteli 10 ... hapis ve 160,00 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına'' ibaresinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Sanık ...'in temyiz istemi yönünden yapılan incelemede;

1- Sanık ... hakkında 4733 sayılı Yasa uyarınca hüküm kurulduktan sonra kazanılmış hak gözetilerek infazın 6000,00 TL ve 160,00 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına denilmesi yerine yazılı şekilde sanığın neticeten 6000,00 TL ve 160,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

2- 01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasanın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı Yasanın 106. maddesinin 4. ve 9., yine 18.06.2014 tarihli 6545 sayılı Yasanın 81. maddesi ile 3. ve 8. fıkralarındaki değişiklikler ve 10. fıkrasının yürürlükten kaldırılmış olması göz önüne alındığında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde, verilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda ve taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi durumunda hapse çevrileceğinin belirtilmesi,

Yasaya aykırı, sanık ...'in temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca,

1- Sanık ...'e ilişkin hükümden (e) bendinin çıkartılarak yerine gelmek üzere ''Sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek infazın 6000,00 TL ve 160,00 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına'' ibaresinin eklenmesi,

2- Sanık ...'e ilişkin hükümden "ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına" bölümünün çıkarılması ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/3807
Karar No: 2018/5839
Karar Tarihi: 24.09.2018

**15. Ceza Dairesi         2018/3807 E.  ,  2018/5839 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık ...'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 158/1-f ve 52/2. maddeleri uyarınca 3 yıl hapis ve 60.000,00 Türk Lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına dair Fethiye Ağır Ceza Mahkemesinin 22.11.2016 tarih ve 2013/215-2016/385 sayılı kararının İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 17.02.2017 tarih ve 2017/283-404 sayılı kararıyla istinaf isteminin esastan reddine karar verilerek kesinleşmesini müteakip, sanık müdafi tarafından yapılan yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin anılan mahkemenin 24.11.2017 tarih ve 2013/215-2016/385 sayılı ek kararına karşı yapılan itirazın üzerine, bu husus hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.02.2018 tarih ve 2018/311 değişik iş sayılı kararı aleyhine yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 30.05.2018 gün ve 94660652-105-48-6842-2018 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05.06.2018 gün ve 2018/48340 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, sanık müdafi tarafından yapılan yargılamanın yenilenmesi talebinin, Fethiye Ağır Ceza Mahkemesinin 24.11.2017 tarih ve 2013/215-2016/385 sayılı ek kararıyla reddedilmesini müteakip, sanık müdafince, söz konusu bu ek karara karşı yapılan itiraz üzerine, mercii Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesince, Fethiye Ağır Ceza Mahkemesinin 24.11.2017 tarihli ek kararının itiraz incelemesinden geçtiği ve Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesince, 2017/736 değişik iş sayılı ve 2017/977 değişik iş sayılı kararları ile kesin olarak karar verildiği belirlendiğinden bahisle bu husus hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiş ise de,

Muğla 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.06.2017 tarih ve 2017/736 değişik iş kararının, Fethiye Ağır Ceza Mahkemesinin 24.04.2017 tarih ve 2013/215 esas, 2016/385 sayılı ek kararına ilişkin olduğu, Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.08.2017 tarih ve 2017/977 değişik iş kararının ise, Fethiye Ağır Ceza Mahkemesinin 22.06.2017 tarih ve 2013/215-2016/385 sayılı ek kararına ilişkin olduğu, sanık müdafi tarafından ise Fethiye Ağır Ceza Mahkemesinin 24.11.2017 tarih ve 2013/215- 2016/385 sayılı ek kararına itiraz edildiği, söz konusu bu itiraza ilişkin dosyanın çözüme kavuşturulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.02.2018 tarih ve 2018/311 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde merciince yerine getirilmesine, 24.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/4038
Karar No: 2014/6508
Karar Tarihi: 12.11.2014

**15. Hukuk Dairesi         2014/4038 E.  ,  2014/6508 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : 4. Asliye Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, iş sahibince ödenen damga vergisi ödemelerinin yükleniciden rücu'en tahsili amacıyla yürütülen icra takibine itirazın iptâli davasıdır. Davacı banka iş sahibi, davalı şirket ise yüklenicidir. Davacı banka vekili, davalı yüklenici şirketin ödemesi gereken damga vergilerinin müvekkillerince ödendiğini, yapılan ödemeyi davalıdan rücu'en talep ettiklerini, ödenmemesi üzerine icra takibi yaptıklarını ve takibe itiraz edildiğini, itirazın haksız olduğunu ve iptâlini ve %40'dan aşağı olmamak üzere inkâr tazminatına karar verilmesini talep etmiş, davalı yüklenici şirket vekili ise, davacı bankanın ödemesinin yasal olmadığını ve iç yazışmalarda kullanılan nüshalar yönünden vergi doğmayacağını belirterek davanın reddini savunmuş, mahkemece yapılan yargılama sonucunda tarafların %50 kusurlu oldukları gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne ve %40 oranında icra inkâr tazminatına karar verilmiş, verilen karar taraf vekillerince süresinde temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacının temyiz itirazlarına gelince;

Taraflar arasında düzenlendiği, ihtilâfsız olan sözleşmenin 39. maddesinde sözleşmenin 7 nüsha olarak düzenlenmesi kabul edilmiş, yine sözleşmenin 8. maddesinde her türlü vergi, resim ve harçların davalı yükleniciye ait olacağı kararlaştırılmıştır. 488 sayılı Damga Vergisi Kanunu'nun 5. maddesinde "bir nüshadan fazla olarak düzenlenen kağıtların her nüshası ayrı ayrı miktar ve nispette damga vergisine tâbidir" hükmü bulunmaktadır.

Tüm bu açıklamalar ışığında tarafların serbest iradeleriyle düzenledikleri sözleşmenin 8 ve 39. maddeleriyle, Damga Vergisi Kanunu'nun 5. maddesi hükümleri gereği düzenlenen tüm nüshalarla ilgili yüklenicinin sözleşmelerde gösterilen adette nüsha için damga vergisi sorumluluğunun bulunduğu kabul edilmelidir. Davacının davalıyı durumdan haberdar etmediği ve vergi mahkemesinde dava açma hakkını engellediği gerekçesi ile %50 oranında kusurlu olduğu kabul edilerek yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının tüm temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kararın temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 378,80 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 12.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/37540
Karar No: 2017/16527
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/37540 E.  ,  2017/16527 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.