erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/31118
Karar No: 2017/8851
Karar Tarihi: 06.06.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/31118 E.  ,  2017/8851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin davacı-borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1)İhalenin feshi talebinin reddine ilişkin mahkeme kararı yönünden yapılan temyiz incelemesinde;

Temyiz dilekçesi içeriğine, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA),

2)Para cezası yönünden verilen karara ilişkin olarak re'sen yapılan temyiz incelemesinde;

İİK.nun 134/2.maddesi uyarınca ihalenin feshi talebinin reddine karar verilmesi halinde mahkeme, davacıyı feshi istenilen ihale bedelinin yüzde onu oranında para cezasına mahkûm eder. Yasanın bu hükmü emredici nitelikte olup kamu düzenine ilişkin bulunduğundan, mahkemece re’sen uygulanmalıdır. Hukuk Genel Kurulu'nun 06.10.2004 tarih ve 2004/1-433 esas sayılı kararında da benimsendiği üzere kamu düzenine aykırılıkta aleyhe bozma ilkesi nazara alınmaz.

Mahkemece ihalenin feshi istemi reddedilen davacı aleyhine, taşınmazların ihale bedelleri toplamı üzerinden para cezasına hükmedilmesi gerekir.

Somut olayda, mahkemece ihalenin feshi istemi reddedilen davacı aleyhine, hakkında ihalenin feshine karar verilmesi istenilen 19450 ada 23 parselde kayıtlı 19 nolu bağımsız bölümün satış bedeli olan 591.000,00 TL ile aynı ada ve parsel numaralı 20 nolu bağımsız bölümün satış bedeli olan 600.000,00 TL'nin toplamı olan 1.191,000 TL'nin %10'u oranında 119.100,00 TL para cezasına hükmedilmesi gerekirken, 65.000,00 TL para cezasına hükmedilmesi isabetsiz olup, mahkeme kararının belirtilen nedenle bozulması gerekir ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda yazılı nedenlerle temyiz incelemesine konu ... 15. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 14.07.2016 tarih ve 2016/110 E.-2016/544 K. sayılı kararının hüküm bölümünün para cezasına ilişkin (1) numaralı bendinde yer alan; “...ihale bedeli üzerinden %10 para cezasının (65.000,00 TL) davacıdan alınarak hazineye gelir kaydına” şeklindeki cümlenin silinerek karar metninden çıkartılmasına, yerine “ihale bedelleri toplamı olan 1.191.000 TL üzerinden %10 para cezasının (119.100,00 TL'nin) davacıdan alınarak hazineye gelir kaydına” cümlesinin yazılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/2168
Karar No: 2015/9983
Karar Tarihi: 22.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/2168 E.  ,  2015/9983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Edremit Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/09/2014

NUMARASI : 2014/241-2014/885

Kayyım atanması talebine ilişkin davada Uşak 2. Sulh Hukuk ve Edremit Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, küçüğe kayyım atanması istemine ilişkindir.

Uşak 2. Sulh Hukuk Mahkemesince, kayyım talep edilenin nüfus kayıtlarına göre adresinin "A. Mahallesi 303 Sokak No:2/15" olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Edremit Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından ise, davalı vekilinin beyanına göre kayyım talep edilenin "C. Mahallesi Kolej Sokak No:31 Merkez/UŞAK" adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 426. maddesinde "Vesayet makamı, aşağıda yazılı olan veya kanunda gösterilen diğer hallerde ilgilisinin isteği üzerine veya re'sen temsil kayyımı atar... Bir işte yasal temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışıyorsa..." hükmü; 431. maddesinde ise "Vasinin atanması usûlüne ilişkin kurallar, kayyım ve yasal danışmanın atanmasında da uygulanır." hükmü getirilmiştir. Diğer yandan, aynı Kanunun 411. maddesine göre de, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir."

Dosya kapsamından, küçüğün güncel adrese dayalı nüfus kayıt sistemi bilgilerine göre "Akçay Mahallesi 303 Sokak No:2/15" adresinde ikamet ettiğinin anlaşılmasına göre uyuşmazlığın Edremit Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Edremit Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 22/10/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/12030
Karar No: 2022/21278
Karar Tarihi: 21.12.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/12030 E.  ,  2022/21278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet hükmü kaldırılarak beraat kararı verilmek suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdur kurum vekilinin 20/07/2020 tarihli şikayetten vazgeçme dilekçesinde, sanık tarafından borcun tahsil edildiğini, şikayete konu unsur kalmadığından şikayetten vazgeçtiğini, 04/11/2020 tarihli mazeret dilekçesinde ise, şikayetlerinin devam ettiği ve davaya katılma talebinin bulunduğunu belirttiği, ilk derece mahkemesi duruşmalarına mağdur kurum vekilinin gelmediği ve mağdur kurum veya vekili bakımından mahkemece haklarında katılma kararı verilmediği, mağdur vekilinin sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçtiğini beyan ettikten sonra sanıktan şikayetçi olduğunu beyan ederek davaya katılma talebinde bulunması karşısında; şikayetten vazgeçmeden dönülemeyeceği de gözetildiğinde, mağdur kurumun katılan sıfatını alıp hükmü temyiz hak ve yetkisi kazanmadığı analşıldığından, sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin 5271 sayılı CMK’nın 298. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 21/12/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/17732
Karar No: 2023/1794
Karar Tarihi: 09.02.2023

**9. Hukuk Dairesi         2022/17732 E.  ,  2023/1794 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 07.01.2022

SAYISI : 2021/3014 E., 2022/1873 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... ... Mahkemesi

SAYISI : 2020/515 E., 2021/522 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 07.11.2022 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre ve diğer temyiz şartları yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 07.11.2022 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre reddedilen ve temyize konu edilen toplam miktar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 07.11.2022 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/21203
Karar No: 2017/5808
Karar Tarihi: 23.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/21203 E.  ,  2017/5808 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 23/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2009/1423
Karar No: 2009/9511
Karar Tarihi: 30.04.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/1423 E.  ,  2009/9511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/11/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de

5393 Sayılı Belediye Yasasının 15/son maddesine göre, belediye vergi ve resimleri ile kamuya tahsis edilmiş ve akar olmayan taşınır ve taşınmaz malları haczolunamaz. Ayrıca 277 sayılı Kanunun 1. maddesine göre, 5237 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunu ve diğer kanunlarla belediyelere kamu hizmetini ifa etmesi için verilmekte olan payları, belediye vergi ve resim hükmünde olup, bu paraların da haczi caiz değildir. Bu maddeye göre haczedilmezlik şikayetinin kabul edilebilmesi için, mahcuzların kamu hizmetinde fiilen kullanılması gerekli olup, kamuya tahsis kararı alınmasının sonuca etkisi bulunmamaktadır.

Somut olayda, mahkemece bilirkişi raporuna göre, Ziraat Bankası Çarşamba şubesindeki ........ no'lu hesap ile Vakıfbank'ın Çarşamba şubesindeki ......no'lu hesaplar üzerindeki haczin kaldırılmasına karar verilmiş ise de; rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki; haczedilen hesaplara ilişkin banka tarafından gönderilen hesap ekstreleri incelendiğinde, belediye görevlilerince yatırılan paraların niteliği belli olmadığı gibi, başka kişilerce de niteliği belli olmayan paraların yatırıldığı görülmektedir. Bu durumda belediye çalışanları ve diğer şahıslarca yatırılan paraların niteliğinin belediyeden sorularak gerektiğinde defter ve kayıtları ile banka hesap ekstreleri üzerinde inceleme yaptırılarak, bilirkişiden ek rapor alınıp sonucuna göre karar vermek gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 30.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/9792
Karar No: 2018/9298
Karar Tarihi: 11.10.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/9792 E.  ,  2018/9298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, dava konusu taşınmazın satışına ilişkin olarak dava dışı ... ile davalı idare arasında 13.04.2010 tarihinde “...... İş Yeri Toplu Konut Projesi Gayrimenkul Satış Sözleşmesi” ile bir adet iş yerinin satışının kararlaştırıldığını, kendisinin de bu iş yerini protokol ile devraldığını, sözleşmede taşınmazın tesliminin 6 ay olarak kararlaştırılmasına karşın hala teslimin gerçekleşmediğini ileri sürerek ve fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla geç teslimden kaynaklı oluşacak kira kaybı için 1.000,00 TL, ticari kayıpları için 1.000,00 TL olmak üzere toplam 2.000,00 TL'nin teslim tarihi olan 13.10.2010 tarihinden dava tarihine kadar işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesi istemiş; bilahare talebini ıslah sureti ile arttırmıştır.

Davalı, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulüne, 32,532,75 TL'nin 13/10/2010 tarihinden dava tarihi olan 29/01/2014 tarihine kadar işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı, eldeki dava ile dava dışı ...'den devralmış olduğu iş yerinin geç teslimi nedeni ile kira tazminatı ve ticari kayıplarının davalıdan tahsilini istemiştir. 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren TTK'nın 5. maddesinde “Aksine hüküm bulunmadıkça, dava olunan şeyin değerine veya tutarına bakılmaksızın asliye ticaret mahkemesi tüm ticari davalar ile ticari nitelikteki çekişmesiz yargı işlerine bakmakla görevlidir.” hükmü yer almaktadır. 6102 Sayılı Türk Ticaret Kanununun 5/3. Maddesine göre de; Asliye Ticaret Mahkemesi ile Asliye Hukuk Mahkemesi ve diğer hukuk mahkemeleri arasındaki ilişki görev ilişkisi olup, bu durumda göreve ilişkin usul hükümleri uygulanır. Anılan yasa hükümleri gereği, davalı tarafın tacir sıfatı bulunmadığından davaya bakmaya görevli mahkeme genel mahkemelerdir. Görev kamu düzeni ile ilgili olup, yargılamanın her safhasında ve re'sen nazara alınmalıdır. Hal böyle olunca, mahkemece davaya genel mahkeme sıfatı ile bakılması gerekirken, aksi düşünce Asliye Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla bakılması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/1424
Karar No: 2009/9516
Karar Tarihi: 30.04.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/1424 E.  ,  2009/9516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/11/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de

5393 Sayılı Belediye Yasasının 15/son maddesine göre, belediye vergi ve resimleri ile kamuya tahsis edilmiş ve akar olmayan taşınır ve taşınmaz malları haczolunamaz. Ayrıca 277 sayılı Kanunun 1. maddesine göre, 5237 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunu ve diğer kanunlarla belediyelere kamu hizmetini ifa etmesi için verilmekte olan payları, belediye vergi ve resim hükmünde olup, bu paraların da haczi caiz değildir. Bu maddeye göre haczedilmezlik şikayetinin kabul edilebilmesi için, mahcuzların kamu hizmetinde fiilen kullanılması gerekli olup, kamuya tahsis kararı alınmasının sonuca etkisi bulunmamaktadır.

Somut olayda, mahkemece bilirkişi raporuna göre, Ziraat Bankası Çarşamba şubesindeki ......no'lu hesap ile Vakıfbank'ın Çarşamba şubesindeki ....... no'lu hesaplar üzerindeki haczin kaldırılmasına karar verilmiş ise de; rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki; haczedilen hesaplara ilişkin banka tarafından gönderilen hesap ekstreleri incelendiğinde, belediye görevlilerince yatırılan paraların niteliği belli olmadığı gibi, başka kişilerce de niteliği belli olmayan paraların yatırıldığı görülmektedir. Bu durumda belediye çalışanları ve diğer şahıslarca yatırılan paraların niteliğinin belediyeden sorularak, gerektiğinde defter ve kayıtları ile banka hesap ekstreleri üzerinde inceleme yaptırılarak, bilirkişiden ek rapor alınıp sonucuna göre karar vermek gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 30.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/4650
Karar No: 2022/6084
Karar Tarihi: 29.09.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/4650 E.  ,  2022/6084 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Olay günü temyiz dışı sanık ...'nin ... ilinden ... iline gideceği, üzerinde tarihi eser bulunduğu yönündeki ihbar nedeniyle, kolluk ekipleri tarafından, arama kararına istinaden ...'nin içinde bulunduğu otobüsün durdurulduğu, ...'nin üst aramasında bir takım eserlerin ele geçirildiği, dosya kapsamındaki sanıkların beyanlarına göre; bu eserlerin temyiz dışı sanık Yaşar tarafından bulunduğu, Yaşarın eserleri ...'e göndermek üzere önce Ünal ile Şabana gönderdiği, sanık ...'in de Şaban'dan eserleri almak üzere ...'yi gönderdiği, ...'nin eserleri Şaban'dan teslim aldığı, mahkemece bozma ilamı gereğince bağımsız arkeolog bilirkişi heyetinden alınan bilirkişi raporu ile, dava konusu eserlerin, 2863 sayılı Kanun kapsamında tasnif ve tescile tabi, korunması gerekli kültür varlığı niteliğinde olduğunun tespit edildiği dosya kapsamında;

Tayin olunan 1 yıl hapis ve 5 gün adli para cezasından TCK'nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 10 ay hapis ve 4 gün adli para cezası yerine uygulama hatası yapılarak netice cezanın 10 hapis ve 3 gün adli para cezası şeklinde eksik tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi;

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 5. paragrafının hükümden çıkartılması ve yerine “Sanık hakkında hükmolunan 10 ay hapis cezasının sanığın sosyal ve ekonomik durumu ve kişiliğine göre, TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince 300 tam gün adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 6000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” cümlesinin eklenmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 29/09/2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2020/6162
Karar No: 2020/11986
Karar Tarihi: 28.09.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/6162 E.  ,  2020/11986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama, hakaret, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen ek karar temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın 23.12.2016 tarihli dilekçesi ile hem eski hale getirme hem de temyiz isteminde bulunduğu ve eski hale getirme hususunda karar verme yetkisinin temyiz aşamasında Dairemize ait olduğu anlaşılmakla, hukuki değerden yoksun...5. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.12.2016 tarih, ... Karar sayılı ek kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Sanığın yokluğunda verilen kararın bilinen en son adresine usulüne uygun bir şekilde 06.04.2015 tarihinde tebliğ edildiği, CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık kanuni süreden sonra 23.12.2016 tarihinde geçerli mazereti olmaksızın sanığın temyiz etmesi nedeniyle, yerinde görülmeyen eski hale getirmeye dair talebinin ve temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 28.09.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/14383
Karar No: 2022/10539
Karar Tarihi: 04.07.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/14383 E.  ,  2022/10539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık, sanık hakkında nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün incelenmesi neticesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ve suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün incelenmesi neticesinde;

Suç tarihi itibarıyle 15-18 yaş arasında olan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 116/2, 119/1-c maddelerinde yer alan iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık asli zamanaşımı süresinin karar tarihi olan 14/07/2016 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle gerekçesi tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 04/07/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/21201
Karar No: 2017/5806
Karar Tarihi: 23.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/21201 E.  ,  2017/5806 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 23/01/2017 tarihinde karar verildi.