Esas No: 2023/4861
Karar No: 2024/1661
Karar Tarihi: 04.04.2024

**12. Ceza Dairesi         2023/4861 E.  ,  2024/1661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/745 E., 2023/348 K.

SUÇ : Taksirle yaralama

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun kabulü ile; 5271 sayılı Kanun'un 280/2. maddesi uyarınca yeniden yapılan yargılama sonucu kurulan mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Katılan vekili, sanık ...

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma

A. Sanık ... hakkında taksirle yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendinin ilgili bölümünde yer verilen; “… ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan vekili tarafından temyiz edilen hükmün temyiz incelemesine tabi olmadığı belirlenmiştir.

B. Sanık ... hakkında taksirle yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne ilişkin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; katılan vekili ve sanık ... tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında taksirle yaralama suçundan 5271 sayılı yasanın 223/2-b maddesi uyarınca beraatine, sanık ... hakkında taksirle yaralama suçundan TCK'nın 89/1, 2-b, 62 maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık ... müdafinin ve katılan vekilinin istinaf talebinin kabulü ile 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılmasıyla yeniden yapılan yargılama sonucu sanık ...'in taksirle yaralama suçundan TCK'nın 89/1,2-a-b,62,52. maddeleri uyarınca 7480 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanık ...'in ise taksirle yaralama suçundan TCK'nın 89/1, 22/3, 2-a-b, 62, 52. maddeleri uyarınca 15000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık ... hakkında temyiz isteminin reddi, sanık ... hakkında ise sanık müdafinin ve katılan vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; sanığıa yetersiz ceza verildiğine ilişkindir.

Sanık ... müdafinin temyiz isteği; sanığın kusuru olmadığına eksik incelemeye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay tarihinde sanık ...'in ...Ticaret adlı su bayisini işlettiği, sanık ...'in de sanık ...'in akrabası olduğu ve zaman zaman sanık ...'in iş yerine giderek yardımcı olduğu, katılan ...'ında sanıkların arkadaşları olduğu ve sanık ...'in işletmesinden mal alarak sattığı, olay günü olan 27.05.2017 günü saat 13.00 sıralarında,sanık ...'in iş yerinde bulunmadığı, sanık ...'in belgesi olmadığı halde sanık ...'in iş yerinde forklift ile çalıştığı sırada katılan ...'ın iş yerine geldiği, katılanın iş yerinin normal kapısından girmek yerine yerden yaklaşık bir metre yüksekliği bulunan yerden iş yerine girmek istediği, bu nedenle de forklifti kullanan sanık ...'den kendisini kaldırmasını talep ettiği, sanık ...'in katılanı forkliftin lift çatalı üzerine bindirdiği, akabinde katılanın bulunduğu forkliftin lift çatalını yukarıya kaldırdığı, katılanın sanık ...'den kendisini rahatsızlığı bulunduğunu ve yükseklik korkusunun bulunduğunu belirterek aşağıya indirmesini söylediği, ancak sanık ...'un katılanı bir süre aşağıya indirmediği ve forklifti geri geri sürdüğü sırada bir şekilde katılanın yere düştüğü ve katılanın yaralandığı, katılanın kesin doktor raporuna göre; basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, vücudunda kemik kırığı oluşturacak, kırığında hayat fonksiyonların ağır 6. derece etkileyecek, duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olacak şekilde yaralandığı olayda soruşturma ve kovuşturmada alınan bilirkişi raporlarına göre; sanık ...'ün sanık ...'in iş yerinde daimi çalışan olmadığı ve forklift kullanma belgesi ve ehliyeti bulunmadığı halde forklifti kullanarak, sevk ve yönetimindeki forklifti, iş makinaları kullanma talimatına göre uygun çalıştırmadığı, forkliftin lift çatalını üzerinde insan olduğunu bilerek yeterince havaya kaldırıp geri manevrası yaptığı, çalıştığı yerin eğimli olduğu lift çatalı yüksekteyken geri ve ileri hareket etmemesi gerekirken geri gitmeye çalıştığı, lift kancası üzerindeki şikayetçinin can güvenliğini bilerek tehlikeye attığı ve forklift kullanma talimatlarına aykırı hareket ettiğinden kazanın meydana gelmesinde kusurlu olduğu, sanık ...'in iş yeri sahibi ve forkliftin sahibi olduğu, forklifti kullanacak ehliyetli operatör bulundurmadığı, işyerinde forklifti, daimi çalışanı olmayan ehliyetsiz kişilere kullandırdığı ve bu kişilerin kullanmasına müsaade ettiği, iş sağlığı ve güvenliği risk değerlendirmesini yapmamış olduğu, bu risk değerlendirmesi sonucuna göre alınması gerekli iş sağlığı ve güvenliği tedbirlerini almadığı, iş yeri bünyesinde makinalı çalışma alanlarında, uyulması gereken iş sağlığı ve güvenliği kuralları konusunda talimat hazırlamadığı, bu talimata ait çalışanlara ait teorik ve uygulamalı eğitim vermediği, daimi çalışanı olamayan ve forklift kullanma belgesi ve ehliyeti olmayan kişilere forkliftin kontak anahtarını vererek kullanmalarına imkan sağladığından kazanın meydana gelmesinde tali kusurlu olduğu tespitleri yer almış olup, sanık ... olay sırasında işyerinde olmadığından sanık ... hakkında taksirle yaralama suçundan beraatine, sanık ...'ün ise taksirle yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 89/1.maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

2. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından ilk derece mahkemesi kararı ortadan kaldırılarak sanık ...'ün bilinçli taksirle yaralama suçundan cezalandırılmasına kesin olarak, sanık ...'ın ise tali kusurlu olduğunun kabulü ile taksirle yaralama suçundan mahkumiyetine temyiz yolu açık olmak üzere karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden;

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendinin ilgili bölümünde yer verilen; “… ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, hükmedilen cezanın türü ve miktarı itibariyle istinaf başvurusu sonucu verilen kararın kesin olması sebebiyle bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında, katılan vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298.maddesi gereğince, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11.Ceza Dairesinin kararında sanık müdafi ve katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca, Antalya 1.Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.04.2024 tarihinde karar verildi.