erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2011/9046
Karar No: 2012/9805
Karar Tarihi: 05.06.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/9046 E.  ,  2012/9805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat....arafından, davalı ... vd. aleyhine 06/01/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 15/03/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının, aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, trafik kazasında ölüm nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, istem kısmen kabul edilmiş; karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda; davalıların murisi ..... Tarımsal malik olduğu araç ile asli kusurlu olarak trafik kazasına sebebiyet vererek davacının kızı .... ve oğlu .....'ın ölümüne sebep olmuştur. Olayın gelişimi, kusur durumu, olayda vefat eden kişi sayısı ve yukarıda belirtilen ilkeler gözönünde alındığında davacı yararına hükmedilen manevi tazminat azdır. Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, davacı yararına daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmemiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA, öteki temyiz itirazlarının ise (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 05/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/12310
Karar No: 2015/2550
Karar Tarihi: 25.06.2015

**20. Ceza Dairesi         2015/12310 E.  ,  2015/2550 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme :. Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya İncelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 25/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/11703
Karar No: 2018/2150
Karar Tarihi: 28.02.2018

**8. Ceza Dairesi         2016/11703 E.  ,  2018/2150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Köy merasına tecavüz suçundan açılan davada suçtan doğrudan zarar görmeyen Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığının davaya katılma ve hükmü temyiz hakkı bulunmadığı cihetle; Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı vekilinin temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Dosya kapsamında Çığlık Köyünün mahalle olduğunun anlaşılması karşısında, dava konusu taşınmazın belediye sınırları içerisinde kalıp kalmadığı, hangi tarihte belediye sınırlarına alındığı kesin biçimde saptanarak, suç tarihinde belediye sınırları içinde kalması halinde, belediye teşkilatı bulunan yerlerdeki kamuya ait taşınmazlara tecavüzün hükümden sonra yürürlüğe giren 5841 sayılı Kanunla değişik 5237 sayılı TCK.nun 154. maddesindeki suçu oluşturmayacağı ve sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı biçimde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/11158
Karar No: 2015/2338
Karar Tarihi: 03.03.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/11158 E.  ,  2015/2338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (1 kez), beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (1 kez), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (2 kez)

HÜKÜM : Zincirleme şekilde beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilip re'sen de temyize tâbi hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek dosya incelendi;

Katılan ...’nın kanuni olarak hakkı bulunmadığından vâki duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Mahkemece, oluşa uygun şekilde sanığın eyleminin beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu oluşturduğu kabul edilmesine rağmen, önce 5237 sayılı TCK.nın 103/1 daha sonra 103/2. maddeleri tatbik olunmak suretiyle kademeli uygulama yapılması, ceza miktarı itibarıyla sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafii ve katılan ...’nın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle re'sen de temyize tâbi hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesine gelince;

Gerekçeli kararda sanığın 5237 sayılı TCK.nın 109/1-3f-5, 43/1. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesine rağmen, yazılı şekilde sanık hakkında 109/2. maddesinin uygulanması suretiyle hüküm fıkrası ile gerekçe arasında çelişki yaratılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve katılan ...’nın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden, re'sen de temyize tâbi hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/11041
Karar No: 2017/4428
Karar Tarihi: 12.06.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/11041 E.  ,  2017/4428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ..., ... Köyü çalışma alanında bulunan ve kadastro sırasında tespit harici bırakılan taşınmaz hakkında kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tescil istemiyle dava açmıştır. Yargılama sırasında 6360 sayılı Yasa gereğince ... Belediye Başkanlığı ve ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı davaya dahil edilmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın fen bilirkişileri ... ... ve ... ... 09.05.2014 tarihli krokisinde (A) harfi ile gösterilen 256,31 metrekare, (B) harfi ile gösterilen ....450,48 metrekarelik kısımlara ayrı ayrı parsel numaraları verilerek davacı ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine temsilcisi ile dahili davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı bakiye nispi temyiz karar harcının temyiz eden ... Belediye Başkanlığı'ndan alınmasına,

....06.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/9840
Karar No: 2014/120
Karar Tarihi: 06.01.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/9840 E.  ,  2014/120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada....1. Asliye Hukuk (... 1.Asliye Hukuk) Mahkemesi’nce verilen 12/12/2012 tarih ve 2011/513-2012/806 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin imal ettiği un emtiasının taşınmak üzere davalıya teslim edildiğini, ancak taşıma esnasında kamyonun camından arı girmesi sebebiyle meydana gelen kaza neticesi emtianın kullanılamaz hale geldiğini ileri sürerek 11.602,00 TL hasar bedelinin kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, olaydan üç gün önce de arı sokmasına maruz kalan müvekkilinin arılara karşı hassasiyetinin bulunduğunu, beklenilmeyen ve öngörülmeyen bir durum ve mücbir sebepten meydana gelen kaza sonucu müvekkiline bir sorumluluk yüklenemeyeceğini, emtia nakliyat sigortası yaptırmayan davacının basiretli bir tacir olmanın gerekliliğini yerine getirmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; kazanın meydana gelmesinde davalının % 100 oranında kusurlu olduğu, 8.900,00 TL hasar bedeli ile belgelendirilmiş 1.298,00 TL nakliye bedeli olmak üzere toplam 10.198,00 TL zararın doğduğu, taşıyıcının bu zararı tazminle mükellef olduğu gerekçesiyle 8.900,00 TL hasar bedeli ve belgelendirilmiş 1.298,00 TL nakliye bedeli olmak üzere toplam 10.198,00 TL tazminat bedelinin 30.07.2011 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak, davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 544,60 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 06/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/9675
Karar No: 2010/10665
Karar Tarihi: 20.10.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/9675 E.  ,  2010/10665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ-YIKIM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, paydaşı oldukları 112 parsel sayılı taşınmaza komşu 99 parsel maliki davalının taşınmazlarının bir kısmına nar ve kavak ağaçları dikmek suretiyle haksız yere müdahalede bulunduğunu ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ile ağaçların yıkımına karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı taraf, bir savunma getirmemiştir.

Mahkemece, davacıların iddialarının kanıtlandığından bahisle yapılan keşif sonucu bilirkişilerce ibraz edilen krokide A harfi ile gösterilen ve kırmızı renkle boyanan 1937.25 m2'lik alana davalının vaki elatmasının önlenmesine ve yerin davacılara teslimine karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 603.50.-TL bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 20.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/5220
Karar No: 2013/14696
Karar Tarihi: 23.09.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/5220 E.  ,  2013/14696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... vdl. vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... vd. aleyhine 13/09/2006 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 29/03/2011 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 13/11/2012 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine taraflardan kimsenin gelmediği görüldü, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine, özellikle hükme esas alınan raporun davacılar vekili tarafından kabul edilmiş bulunmasına göre, maddi tazminata ilişkin olarak yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacıların manevi tazminatlara yönelik temyiz itirazlarına gelince; dava, haksız eylem nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz olunmuştur.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Somut olayda, davalı sürücünün bilinçli taksir olarak nitelendirilen eylemi ve kusur durumu ile yukarıda gösterilen ilkeler göz önünde tutulduğunda, davacılar yararına takdir edilen manevi tazminat miktarları azdır. Mahkemece, daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmesi gerekir. Karar, açıklanan nedenle yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA; öteki temyiz itirazlarının ise (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 23/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/12548
Karar No: 2013/9261
Karar Tarihi: 17.09.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/12548 E.  ,  2013/9261 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı suçlarından sanık ...’ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan beraatine dair Silifke Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 07.05.2009 gün ve 2008/228 Esas, 2009/144 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılanlar vekilleri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında mağdure ... ’e karşı işlediği beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı suçundan verilen beraat hükmünün incelenmesinde,

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan katılan ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında mağdure ...’e karşı işlediği eden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan verilen beraat hükmünün temyizine gelince,

Mağdurenin kendi ... ve namusunu ilgilendiren bir konuda, sanığa iftira atmasını gerektirir, sanık ile arasında eskiye dayalı herhangi bir husumetin bulunmamasına ve aşamalardaki tutarlı ve samimi görülen anlatımlarına, tanıklar ... ve ...’in beyanlarına ve tüm dosya içeriğine göre, sanığın annesinin bakıma muhtaç olması nedeniyle mağdurenin sanığın annesinin evinde ücret karşılığında çalıştığı, sanığın bu evde bir suç işleme kararının icrası kapsamında farklı zamanlarda mağdureye dokunduğu, sarılmaya ve öpmeye çalıştığı, mağdurenin karşı çıkması üzerine davranışlarına son verme şeklindeki eyleminin çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturduğu, öncelikle mağdurenin 5237 sayılı TCK.nın 103/6. maddesi uyarınca suçun sonucunda beden veya ruh sağlığında bozulma olup olmadığının Adli Tıp Kurumu İlgili İhtisas Kurulu yada Adli Tıp Kurumu Kanunun 7, 23 ve 31. maddeleri gereğince usulüne uygun şekilde teşekkül ettirilmiş Yüksek Öğrenim Kurumları veya birimlerine bağlı hastanelerden rapor alınmak suretiyle tespit ettikten sonra sanığın atılı suçtan mahkûmiyeti yerine yazılı gerekçelerle beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/5234
Karar No: 2016/20431
Karar Tarihi: 12.12.2016

**3. Ceza Dairesi         2016/5234 E.  ,  2016/20431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

HÜKÜM : Beraatine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mağdurun kovuşturma aşamasında suça sürüklenen çocuğun haklarındaki kovuşturma yaş büyüklüğü nedeniyle ayrı yürütülen ... ve ... ile birlikte kendisini yaraladığını ve ...’un soruşturma aşamasında suça sürüklenen çocuğun da kavgaya karıştığını beyan etmesi karşısında, aralarında fiili ve hukuki irtibat bulunan her iki dosyanın birleştirilmesi, bu olanaklı olmadığı takdirde ise ilgili dosyanın getirtilerek mevcut delil durumuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun belirlenmesi yerine yargılamaya devamla eksik kovuşturmaya dayalı olarak hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/11451
Karar No: 2013/10809
Karar Tarihi: 06.06.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/11451 E.  ,  2013/10809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı kendi adına asaleten ... ve....a velayeten ... vekili Avukat ..... tarafından, davalı Güneş Sigorta A.Ş. vd. aleyhine 29/06/2010 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 28/04/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacıların diğer temyiz itirazlarına gelince; Dava, trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda;

Olayın oluşu, kusur durumu, olay tarihi, davacıların ölene olan yakınlık derecesi ile yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde ölenin eşi ve çocukları olan davacılar yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarları azdır. Davacılar yararına daha üst düzeyde manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenle davacılar yararına BOZULMASINA, davacıların diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 06/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.