Esas No: 2023/11702
Karar No: 2023/2049
Karar Tarihi: 13.04.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/11702 E.  ,  2023/2049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/4030 E., 2023/104 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 09.09.2022 tarihli ve 2022/3371 Esas numaralı iddianamesi ile; sanığın hırsızlık suçunu işlediğinden bahisle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h.2, 143/1, 43/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.11.2022 tarihli ve 2022/612 Esas, 2022/756 Karar sayılı kararı ile sanığın hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143/1, 43/1, 62, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 7 yıl 9 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 12.01.2023 tarihli ve 2022/4030 Esas, 2023/104 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, sanığın kollukta ve duruşmalarda tutarlı olarak bahsedilen yere eşyaları kendisinin götürdüğüne, eşyaların sanığın bulduğu hurdalar olduğu bu sebeple hakkında hırsızlık nedeniyle ceza verilemeyeceğine ve sanığın gündüz vakti bahsi geçen yere girmesine rağmen suçu gece vakti işlendiğinden bahisle cezasının artırılmasının da usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Katılanın ... Mahallesi ... Sok. No:... sayılı adresi depo olarak kullandığı, yaptığı iş gereği çim biçme makinası ve testere gibi eşyalara ait parçaları bu depoda muhafaza ettiği, tanık ...'nin yeminli beyanı ve sanığın savunması ile sabit olduğu üzere 02.09.2022 günü saat 16.45 sıralarında sanığın depo olarak kullanılan yerin arka kısmından içeri girerek burada bulunan katılana ait makine parçalarını çaldığı, bu olayı tanık ...'nin annesinin görüp polise haber verdiği, aynı gün gece saat 23.30 sıralarında sanığın tekrar depoya gelerek depoda bulunan hurda makine parçalarını çöp konteynerine koyarak çaldığının dosya arasında bulunan 03.09.2022 tarihli tutanak ile sabit olduğu, sanığın çaldığı eşyaları sattıktan sonra polis memurlarınca yakalandığı mahkemesince kabul edilerek sanığın hırsızlık suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

2. 03.09.2022 tarihli ihbar içeren tutanak dosya arasında bulunmaktadır.

3. Sanık son celsede dava konusu depoya birden fazla olmak üzere bazen gece yarısı bazen de gündüz vakti girerek hurda malzemeleri çaldığını ikrar etmiştir.

4. Keşif zaptı ve 20.10.2022 tarihli bilirkişi raporunun, hırsızlığın yaplıdığı deponun bina olup iş yeri olarak kullanılmadığı ve iş yeri eklentisi olmadığının tespitine ilişkin olduğu anlaşılmıştır.

5.Tanıklar ... ve ... dinlenilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanığın son celsedeki ikrarı, tanık beyanları, ihbar tutanağı ve tüm dosya içeriği dikkate alındığında; atılı hırsızlık suçunun sübuta erdiğinin ve sanığın katılana ait depoya gece ve gündüz vakitlerinde olmak üzere birden fazla kez girdiğinin sabit olduğunun kabulünde bir isabetsizlik görülmemesi nedeniyle sanık hakkında kurulan hükümde, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 12.01.2023 tarihli ve 2012/4030 Esas, 2023/104 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.