erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/3963
Karar No: 2017/8614
Karar Tarihi: 06.12.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/3963 E.  ,  2017/8614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Ceza usul hukukunda, re'sen araştırma ilkesi ve vicdani delil sistemi geçerli olup, amaç maddi gerçeğe ulaşmaktır. Maddi gerçek, hukuka uygun elde edilen her türlü delille ispatlanabilir. Anayasa'ya göre, kanuna aykırı olarak elde edilen bulgular delil olarak kullanılamaz (m.38/6). CMK uyarınca, yüklenen suç, ancak hukuka uygun şekilde elde edilmiş olan delillerle ispat edilebilir (m. 217/2). Delil, kanuna aykırı olarak elde edilmişse, reddolunur (m.206/2-a). Hükmün hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delile dayanması, hukuka kesin aykırılık sebebidir (m. 289). Açıklanan pozitif hukuk normları ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun (29.11.2005, 2005/144 Esas, 2005/150 Karar, 17.11.2009, 2009/7-160 Esas, 2009/264 Karar) kararları ile aynı yöndeki Özel Daire Kararları karşısında; “hukuka aykırı biçimde” elde edilen deliller, Türk Ceza Yargılaması Hukuku sisteminde dikkate alınamaz. Bu husus, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6. maddesinde yer alan ve Anayasamıza da eklenen (m. 36) adil yargılanma hakkının da gereğidir.

Yukarıda yer verilen Anayasa ve Yasa hükümleri ile 213 sayılı Kanun'un 142-147. maddeleri hükümleri uyarınca somut olay değerlendirildiğinde;

Sanığın, 2006 takvim yılında yasal olarak tutulması zorunlu defterlerine kaydı gereken hesap ve işlemlerini vergi matrahının azalması sonucunu doğuracak şekilde tamamen veya kısmen iş yerindeki bilgisayarına kaydetmek suretiyle VUK’nın 359/a-1. maddesini ihlal ettiği iddiasıyla açılan kamu davasında; Denetim Koordinasyon Müdürlüğü’ne verilen 18.03.2010 tarih ve 537 kayıt sayılı ihbar dilekçesi ekindeki CD’de kayıtlı alış ve satış işlemleri ile sanık tarafından ibraz edilen ve ticari işletmeye ilişkin bilgilerin yer aldığı CD’deki kayıtlar üzerinde karşılaştırma yapılarak vergi inceleme ve vergi suçu raporlarının düzenlendiği anlaşılmakla, 213 sayılı VUK’nın 142 ve devamı maddeleri uyarınca işlem yapılmadan ve hukuka aykırı yöntemle ele geçen ihbara ekli CD’deki kayıtlar esas alınarak yapılan vergi incelemesi sonucu düzenlenen raporların mahkumiyete esas alınamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/6785
Karar No: 2018/13417
Karar Tarihi: 22.11.2018

**2. Hukuk Dairesi         2018/6785 E.  ,  2018/13417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı kadın tarafından her iki boşanma davası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalı-davacı kadın birleşen dava dilekçesinde tanık deliline dayanmış, birleştirme kararı sonrasında davalı-davacı kadın davasını takip etmemiş, karşı tarafın davayı takip etmek istemesi üzerine davalı-davacı kadın ve vekilinin yokluğunda yapılan ön inceleme duruşmasında davalı- davacı kadına tanıklarının isim ve adreslerini bildirmesi için ihtaratlı kesin süre verilmiş ise de bu kesin süre ihtaratını içeren duruşma zaptının davalı-davacı kadın vekiline aynı işyerinde daimi çalışanına usulsüz tebliğ edildiği ve bu nedenle sonuç doğurmayacağı anlaşılmaktadır.Vekil adına işçisine yapılan bu tebligatta, tebliğ memuru tarafından, tebligatın yapılması gereken avukatın, tevzi sırasında belirtilen adreste olup olmadığı başka bir anlatımla, tebliğ memuru tarafından, muhatabın adreste bulunup bulunmadığının araştırılıp tespit edilmediği görülmekte olup, bu durumda tebliğ işlemi, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 17. maddesi ve Yönetmeliğin 26. maddesi hükümlerine uygun yapılmadığından usulsüzdür.(HGK’nun 30.01.2013 tarih, 2012/6-644 E.- 2013/164 K. sayılı ilamı) Mahkemece, davalı-davacıya, bu kapsamda tanıklarının isim ve adreslerini gösteren listeyi sunması ve giderlerini yatırması için usulüne uygun şekilde sonuçları hatırlatılacak şekilde kesin süre verilerek (HMK m. 240/3), gösterdiği takdirde bu tanıkları Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 240. ve devamı maddeleri uyarınca dinletme imkanı tanınması erkeğin delil olarak dayandığı nafaka dosyası ve toplanan diğer deliller birlikte değerlendirilip sonucu uyarınca her iki boşanma davası yönünden karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme sonucu, davalı-davacının hukuki dinlenilme hakkına (HMK m. 27) aykırı olarak yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre yeniden hüküm kurulması gerekli hale gelen her iki boşanma davasına yönelik diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 22.11.2018 (Per.)
Esas No: 2010/5490
Karar No: 2010/6417
Karar Tarihi: 03.06.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/5490 E.  ,  2010/6417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 07.04.2006 gününde verilen dilekçe ile müdahalenin meni-tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabul, kısmen reddine dair verilen 29.12.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, mera parseline elatmanın önlenmesi, kal ve eski hale getirme bedeli ile, ot bedelinin tahsili istemleriyle açılmıştır.

Davacı vekili 03.12.2009 tarihli dilekçesinde çekişmeli taşınmazın 789 sayılı parsel olduğunu, davalının bu taşınmazın 2674.98 m2 lik kısmına haksız elattığını, 486.85 TL eski hale getirme bedeli 401.24 TL kal masrafı ve 318.28 TL ot bedeli talep ettiklerini açıklamıştır.

Davalı, taşınmaz üzerindeki zeytin ağaçlarının kendisi tarafından dikildiğini, ancak taşınmazın mera niteliğinde olduğunu bilmediğini belirtmiştir.

Mahkemece, 789 sayılı parselin krokide A harfi ile gösterilen bölümüne davalının haksız elatmasının önlenmesine, 200.99 TL eski hale getirme bedelinin davalıdan tahsiline fazlaya dair istemlerin reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı Hazine temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Bilirkişinin 01.12.2009 tarihli raporundan 789 sayılı parsel üzerine davacının 2 ile 10 yaşları arasında 52 adet zeytin ağacı dikip yetiştirdiği anlaşılmaktadır. Davacı dava dilekçesinde bu ağaçların kal’i isteminde bulunmuş, açıklama dilekçesinde de kal masrafları talep ederek bu talebini yenilemiştir. Davacının kal talebi de bu istemin de hüküm altına alınması gerekirken reddedilmiş olması doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, hükmün 2. bent uyarınca BOZULMASINA, 03.06.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2021/12165
Karar No: 2023/2901
Karar Tarihi: 20.03.2023

**5. Ceza Dairesi         2021/12165 E.  ,  2023/2901 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Zincirleme tefecilik

HÜKÜMLER : A) Karabük 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.11.2017 tarihli ve 2015/562 Esas, 2017/505 sayılı Kararı ile; atılı suçtan beraat

B) Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 14.11.2018 tarihli ve 2018/46 Esas, 2018/2554 sayılı Kararı ile; ilk derece mahkemesince verilen beraat hükmünün kaldırılarak atılı suçtan mahkumiyet

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 14.11.2018 tarihli ve 2018/46 Esas, 2018/2554 sayılı Kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın (2709 sayılı Kanun) 40 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 34 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 231 inci maddesinin ikinci fıkrası, 232 inci maddesinin altıncı fıkrası ve 291 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, merci, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin zorunlu olduğunun belirtilmesi ve 5271 sayılı Kanun'un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında, ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır'', aynı Kanun'un "Temyiz gerekçesi" başlığını taşıyan 295 inci maddesinin birinci fıkrasında ise; "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir'' şeklindeki düzenlemeler karşısında; sanığa 14.11.2018 tarihinde tefhim edilen ve 07.12.2018 tarihinde tebliğ olunan hükümde 5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi gerektiğinin bildirilmediği gibi bu hususun meşruhatlı tebligat ile de ihtar edilmediği anlaşıldığından, sanığa yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda usulüne uygun şekilde ''5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca gerekçeli temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi halinde temyiz talebinin incelenebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceği'' hususlarını içeren meşruhatlı tebligat ile gerekçeli kararın tebliğ edilmesi, temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verilmesi halinde ise bu hususta ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iadesinin temini için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 20.03.2023 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2009/44695
Karar No: 2011/9981
Karar Tarihi: 10.05.2011

**2. Ceza Dairesi         2009/44695 E.  ,  2011/9981 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/23912

MAHKEMESİ : Yatağan Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/05/2007

NUMARASI : 2007/131

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK.nun 145.maddesinde yer alan "değer azlığı" kavramı daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca ihtiyacı kadar ve değeri az olan malın alınmasına ifade ettiği ve olayda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden sanık hakkında kullanılan elektriğin değerinin azlığı nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 10/05/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/914
Karar No: 2023/750
Karar Tarihi: 23.02.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/914 E.  ,  2023/750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı-karşı davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun feragat nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı-karşı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) öngördüğü yargılama sistemine göre İlk Derece Mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı önce istinaf yoluna başvurulabilmektedir. İstinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, başvuran tarafın istinaf başvurusunun usulden ya da esastan reddine karar verilebilir veya İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulabilir. Bu durumda Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı, istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm kurulması hâlinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır. Başka bir deyişle istinaf başvurusunun reddi hâlinde Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup bu hâlde İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesince verilen davaların kabulüne dair karara karşı davalı-davacı kadın tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur. Davalı-davacının istinaf başvurusu da usulden reddedilmiştir. Hâl böyle iken İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurmayan davacı - davalı erkeğin, davalı-davacı kadının istinaf başvurusunun usulden reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı bulunmamaktadır. Açıklanan nedenlerle; davacı-davalı erkeğin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı-karşı davalı erkek vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/5522
Karar No: 2011/14159
Karar Tarihi: 19.09.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/5522 E.  ,  2011/14159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan raporlar ve mahkemece yapılan inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyleki;

1-Kamulaştırmasız el atmaya dayanan bedel davalarında da Kamulaştırma Kanununun değer biçmeye ilişkin hükümleri kıyasen uygulanır.

Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir.Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların değerinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

İki kez bilirkişi incelemesi yaptırılmış olup her iki raporda aynı somut emsale göre üstün ve eksik yönleri de yeterli şekilde karşılaştırılmaksızın dava konusu taşınmazın metrekaresine birbirinden çok farklı (330,77-TL ve 2.694,97-TL) değerler belirlenmesi nedeniyle alınan raporlar hüküm kurmaya yeterli olmadığı gibi mahkemece bu iki rapordan ayrılarak daha farklı bir bedele hükmedilmiştir. Hakim el atma bedelini tayin ederken keyfi olarak hareket edemeyeceğinden bu takdiri yaparken geçerli olan bilirkişi raporlarından herhangi birini veya gerekçesi de açıklanmak suretiyle bu raporlar oranında bir değer kabul etmelidir.

Bu nedenle taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi,

2-Davaya konu taşınmazın ne şekilde kullanıldığı davacıya açıklattırılıp, emsal kira sözleşmeleri de ibraz edildikten sonra, davalı tarafından işgal edilen yıllar için ecrimisil hesabı yapılması için bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak böyle bir inceleme yapmayan genel deyimlerle ecrimisil hesabı yapan bilirkişi raporuna göre karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/19534
Karar No: 2021/12037
Karar Tarihi: 14.06.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/19534 E.  ,  2021/12037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II)Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

III)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubu arasında bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan ve 5237 sayılı TCK'nun 116/2, 119/1-c, 31/3 maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre TCK'nun 66/1-e, 66/2 maddeleri uyarınca hesaplanan 5 yıl 4 ay olağan zamanaşımının karar tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 14/06/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/1917
Karar No: 2020/4457
Karar Tarihi: 15.09.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/1917 E.  ,  2020/4457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

A-Sanık hakkında "2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, ... isimli şahsın kendisini şirket kurmak için bazı şahıslarla tanıştırdığını, suça konu faturaları düzenleyen şirketin resmiyette müdürü olduğunu ancak yasadışı işlemler yapıldığını görünce şirketten ayrıldığını, sahte fatura düzenlenmesi konusunda bilgisinin bulunmadığını ve faturalardaki imzaların kendisine ait olmadığını, ... isimli şahsa vekalet verdiğini, ...’ı tanımadığını beyan ederek suçlamaları kabul etmemesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1- Sanık tarafından sahte olarak düzenlendiği iddia olunan faturaların asıllarının, bu faturaları kullanan mükelleften veya bu mükellefin bağlı bulunduğu vergi dairesinden sorulmak suretiyle, getirtilip dosya içine konulması,

2- Faturalar üzerindeki imza ve yazıların sanığın eli ürünü olup olmadığı yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3-Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olmadığının belirlenmesi halinde;

a) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

c)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

4-Suça konu faturaları düzenleyen Çinsar İnşaat Hafriyat....Limited şirketinin kurucu ortaklarından ...’ın ve 29.10.2011 tarihli vergi tekniği raporu ekinde 16.05.2007 tarihli ifade tutanağı içeriğine göre; Kozyatağı Vergi Dairesi Müdürlüğü’nün 427 048 8160 vergi numaralı ... Reklam ... Limited şirketinde sanıkla ortaklığı bulunduğu tespit edilen...’ın sanığın savunmaları doğrultusunda CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla bilgilerine başvurulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile hükümler kurulması,

B)Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.09.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.