erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/8526
Karar No: 2014/20229
Karar Tarihi: 09.09.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/8526 E.  ,  2014/20229 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/220764

MAHKEMESİ : Çatalca Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/11/2012

NUMARASI : 2012/494 (E) ve 2012/580 (K)

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

02.07.2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, şikayetçi kurumun zararını tazmin etmesi halinde sanıklar hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilerek, sanıkların şikayetçi kurumun zararını giderip gidermediği sorularak, gidermediklerinin tespiti halinde, katılan kurumun cezasız ve vergisiz gerçek zararı bilirkişiye hesaplattırılıp, sanıklara “bilirkişinin hesapladığı kurum zararını gidermeleri durumunda 6352 sayılı Kanunun geçici 2. maddesi gereğince hakklarında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine" ilişkin bildirimde bulunularak, sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 09.09. 2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/24900
Karar No: 2022/2592
Karar Tarihi: 15.02.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/24900 E.  ,  2022/2592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : İlk derece mahkemesi hükmünün kaldırılmasına, sanık hakkında hükümlülük, müsadere, nargile kömürü ve pipo cinsi eşyaların sahibine iadesine

Bölge Adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 28/04/2021 tarihli ve 2019/514 E. - 2021/181 K. sayılı kararı doğrultusunda; gerekçeli temyiz dilekçesi katılan ... İdaresi vekilince CMK'nun 295. maddesindeki 7 günlük yasal süreden sonra verilmiş ise de, katılan vekiline gerekçeli kararın tebliğine ilişkin tebligat parçasında; süre tutum dilekçesinde temyiz nedeni bildirmediğinden CMK'nun 295. maddesi uyarınca gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 7 günlük süre içinde yasal düzenlemeye uygun temyiz sebebi bildirmemesi hâlinde temyiz sebebi yokluğundan dolayı temyiz talebinin reddedileceği hususu ihtar edilmediğinden katılan ... İdaresi vekilinin gerekçeli temyiz lahiyasının süresinde olduğu ve katılan ... İdaresi vekilinin temyizinin nargile kömürü ve pipo cinsi eşyaların da müsadere edilmesi gerektiği ile sınırlı olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

İadesine karar verilen eşyanın değerine ve karar tarihinde yürürlükte olan 6100 sayılı HMK'nun 362. maddesine göre, hüküm kesin nitelikte olup, temyizi olanaklı bulunmadığından, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5271 sayılı CMK'nun 298. maddesi uyarınca REDDİNE, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Yasanın 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nun 304. maddesi uyarınca dosyanın gereği için ... Asliye Ceza Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin bilgi için ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15/02/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/503
Karar No: 2015/13957
Karar Tarihi: 30.06.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/503 E.  ,  2015/13957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar ile velayet yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanmaya sebep olan olaylarda, davacı daha ağır kusurlu ise de; davalının da kusur teşkil eden söz ve davranışları bulunmakla; davalının bu müterafik kusuru ve tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları nazara alındığında davalı lehine hükmolunan maddi ve manevi tazminat miktarları çoktur. Türk Medeni Kanunun 4. maddesi gereğince daha uygun miktarlarda maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 30.06.2015 (Salı)
Esas No: 2022/12149
Karar No: 2023/1184
Karar Tarihi: 15.02.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/12149 E.  ,  2023/1184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 16. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacılar vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre hüküm altına alınan ve davacıların paylarına düşen miktarlar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı idare vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/5334
Karar No: 2012/7485
Karar Tarihi: 03.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/5334 E.  ,  2012/7485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek ve yasal defter ve belgeleri gizlemek

HÜKÜM : Defter ve belgeleri gizlemek suçu nedeniyle: 765 sayılı TCK.nun 102/4,104/2. maddeleri gereğince zamanaşımı nedeniyle sanık hakkındaki kamu davasının ortadan kaldırılmasına.

Sahte fatura düzenlemek suçu nedeniyle: Sanığın atılı suçu sabit görülmediğinden beraatine.

Suç tarihlerinin 13.12.1999 ve 18.04.2001 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 31.10.2003 gün ve 2003/969 sayılı iddianame kapsamına, 28.08.2003 gün ve 2003/10 sayılı Vergi Tekniği Raporu içeriğine göre, Orset Turizm Sanayi ve Ticaret Ltd. Şirketinin ortağı ve sorumlusu olan sanığın 1999 takvim yılında sahte faturalar düzenlediğinin, 02.04.2001 tarihinde usulüne uygun yapılan tebligata rağmen 1999 yılına ait defter ve belgeleri ibraz etmediğinin iddia edilmesine rağmen mahkemece eylemlerin suç tarihlerinde hataya düşülerek, "defter ve belgeleri ibraz etmemek" suçunun 1999 yılında işlendiği kabul edilerek hüküm tarihi itibariyle dava zamanaşımı dolmadığı halde ortadan kaldırma kararı verilmesi, "1999 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun ise, 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suçun işlendiği 13.12.1999 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden suçun 2001 yılında işlendiğinden bahisle beraat kararı verilmesi yasaya aykırı ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “1999 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” ve "yasal defter ve belgeleri gizlemek" suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2.

maddelerinde öngörülen dava zamanaşımlarının, “1999 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçu yönünden suçun işlendiği 13.12.1999 tarihinden hüküm tarihine kadar, “defter ve belgeleri ibraz etmemek” suçu yönünden ise suçun işlendiği 18.04.2001 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılıp bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımları nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 03.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/6172
Karar No: 2022/10933
Karar Tarihi: 08.09.2022

**6. Ceza Dairesi         2022/6172 E.  ,  2022/10933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi, temyiz isteminin reddine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hükmün niteliği ve tayin olunan cezanın miktarı itibarıyla 5271 sayılı CMK'nun 286/2. maddesi uyarınca hükmün temyiz edilemez olduğu, sanığın temyiz isteminin Bölge Adliye Mahkemesince bu gerekçe ile reddine ilişkin 14/02/2022 tarihli ek kararın usul ve yasaya uygun olduğu anlaşıldığından, ek karara yönelik temyiz isteminin CMK'nun 298. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİ ile ek kararın ONANMASINA, 08/09/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/12878
Karar No: 2013/11839
Karar Tarihi: 19.06.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/12878 E.  ,  2013/11839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... ... tarafından, davalılar ... vd. aleyhine 29/04/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 07/03/2012 günlü kararın Yargıtay’ca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne ve miktar itibariyle duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Dava konusu olay nedeni ile davalı ... hakkında hakaret ve adil yargılamayı teşebbüs suçundan açılan kamu davasının derdest bulunduğu ve Kadıköy 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/468 E. sayılı dosyasında yargılamanın devam ettiği anlaşılmaktadır.

Borçlar Yasası'nın 53. maddesi gereğince ceza mahkemesinin beraat kararı, hukuk yargıcı yönünden bağlayıcı değilse de ceza mahkemesince belirlenecek maddi olgular hukuk yargıcı yönünden de bağlayıcıdır. Dava konusu olayın özelliği nedeniyle ceza mahkemesindeki davanın kesinleşmesi beklenmeli ve ondan sonra tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece açıklanan yön gözetilmeyerek, eksik inceleme ile yazılı biçimde karar verilmiş olması, usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA 19/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/3166
Karar No: 2018/12770
Karar Tarihi: 23.05.2018

**22. Hukuk Dairesi         2016/3166 E.  ,  2018/12770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre; davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut olayda, davacı taraf haftanın 6 günü 08.00-18.00 saatleri arası çalıştığını, ayda 3 kez nöbet tuttuğunu, bu nöbetlerde 24 saat çalıştığını iddia etmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, dosyadaki tanık anlatımlarına ve yazılı belgelere göre davacının yaz aylarında haftalık 45 saat, kış aylarında haftalık 40 saat çalıştığı, dolayısıyla fazla mesai alacağı bulunmadığı, ancak dosyadaki tanık anlatımlarına göre haftada bir eczanenin nöbetçi olması nedeniyle 24 saat çalıştığının anlaşıldığı, 24 saat çalıştığı günlerde günlük 11 saati aşan 3 saatin fazla çalışma sayılması gerektiği belirtilmiştir. Fazla mesai yönünden bilirkişi tarafından yapılan hesaplama eczanenin haftada bir nöbetçi olduğunun kabulü ile yapılmıştır. Oysa ki, davacı taraf ayda 3 kez nöbet tuttuğunu beyan etmiştir. Bu nedenle, fazla mesai yönünden yapılan hesaplamada talep aşılmıştır.

Diğer yandan, davacı taraf dava dilekçesinde iş akdinin 22.01.2014 tarihinde haklı bir sebebe dayanmaksızın sona erdirildiğini beyan etmiştir. Ancak, hükme esas alınan bilirkişi raporunda fazla mesai alacağı yönünden talep aşılarak hesaplamanın 25.02.2014 tarihine kadar yapılması hatalı olmuştur.

Yapılacak iş, davacının talepleriyle bağlı kalınarak ayda 3 kez nöbet tutulduğu esas alınarak 22.01.2014 tarihine kadar fazla mesai alacağı hesaplanmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 23/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/4115
Karar No: 2013/6501
Karar Tarihi: 16.04.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/4115 E.  ,  2013/6501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 10.02.2011 gününden önce; dava konusu taşınmazların kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmazlar belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından,

2-Dava konusu 110 ada 30 parsel sayılı taşınmaz ile buna emsal alınan 938 ada 16 parsel numaralı taşınmazın, bulundukları cadde veya sokak bazında 2011 yılı itibariyle emlak vergisine esas olmak üzere tespit edilmiş olan asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

3-Dava konusu 110 ada 30 parsel sayılı taşınmazın 10.02.2011 olan değerlendirme tarihi ve emsal alınarak incelenen 938 ada 16 parsel sayılı taşınmazın 04.08.2008 olan satış tarihi itibariyle; imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli olup olmadıklarına ve imar uygulaması görmüşlerse düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğine ilişkin belgelerin belediye imar ve tapu müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/20954
Karar No: 2017/12813
Karar Tarihi: 14.11.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/20954 E.  ,  2017/12813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece bozmadan önce kurulan ilk hükümde, davacı kadın yararına 25.000 TL. manevi tazminata hükmedilmiştir. Kararın, temyizi üzerine, Dairemizin 02.11.2015 tarihli ilamı ile manevi tazminat miktarı çok bulunarak, hüküm bu yönden davalı erkek yararına bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak, davacı kadın lehine 20.000 TL. manevi tazminata hükmedilmiştir. Yeniden kurulan hüküm bozma ilamında belirtilen ilkelere, bozmanın amacına uygun olmayıp, davacı kadın lehine hükmedilen manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile, Türk Borçlar Kanununun 50, 52. ve 58. maddeleri nazara alınarak daha uygun miktarda manevi tazminat (TMK m. 174/2) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 14.11.2017(Salı)
Esas No: 2015/21837
Karar No: 2016/2271
Karar Tarihi: 15.02.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/21837 E.  ,  2016/2271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/07/2014

NUMARASI : 2014/170-2014/397

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 06.04.2015 gün ve 2014/26373 Esas - 2015/6980 Karar sayılı ilama karşı davalı vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

-K A R A R-

Yapılan incelemede; dava dilekçesi, mahkemesinin gerekçeli kararı, davacı idarenin temyiz dilekçesi ve Dairemiz onama kararının davalı adına aynı adrese tebliğe çıkarıldığı, davacı idarenin temyiz dilekçesinin davalıya bizzat tebliğ edildiği, diğer tebligatların ise Tebligat Kanunun 21. maddesine göre yapıldığı, bu durumda tebliğlerin usul ve yasaya uygun olduğu anlaşılmıştır.

H.U.M.K.nun 432.nci maddesine göre verilecek nihai kararlara karşı tebliğden itibaren l5 gün içinde temyiz yoluna başvurulabilir.

Temyiz dilekçesi süre geçtikten sonra verildiğinden dilekçenin REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 15/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/745
Karar No: 2022/2889
Karar Tarihi: 28.03.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/745 E.  ,  2022/2889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma - Nafaka ve Tazminat

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

2-İlk derece mahkemesince verilen ilk kararda davalı-karşı davacı kadın yararına tedbir nafakasına hükmedilmediği ve kadının bu karara karşı istinaf başvurusunda bulunmadığı anlaşılmıştır. İlk derece mahkemesince istinaf incelemesi sonucunda verilen ikinci kararda ise davalı-karşı davacı kadın yararına aylık 350 TL tedbir nafakasına hükmedildiği anlaşılmıştır. İlk kararda kadın yararına tedbir nafakasına hükmedilmemesi yönünden kadın istinaf başvurusunda bulunmadığından tedbir nafakası yönünden erkek lehine usulü kazanılmış hak oluşmuştur. Bu sebeple ilk derece mahkemesince istinaf incelemesi sonucunda verilen ikinci kararda erkek lehine usulü kazanılmış hakka aykırı olacak şekilde kadın yararına aylık 350TL tedbir nafakasına hükmedilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple bölge adliye mahkemesi hukuk dairesi kararının KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının BOZULMASINA, kararın bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, oy birliğiyle karar verildi.28.03.202 (Pzt.)
Esas No: 2021/9546
Karar No: 2021/11772
Karar Tarihi: 07.09.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/9546 E.  ,  2021/11772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesinde belirlenen seçimlik cezalardan hapis cezası tercih edilmiş olmasına rağmen daha sonra bu cezanın aynı yasanın 50/2. maddesine aykırı şekilde adli para cezasına çevrilmesi,

2) TCK'nin 50. maddesi gereğince sonuç ceza belirlenirken 112 gün adli para cezasının, TCK'nin 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20 TL'den 2.240 TL adli para cezası olarak hesaplanması yerine 2.440 TL adli para cezası olarak hesaplanması suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

Kabule göre de;

3) TCK 53/1. maddesindeki hak yoksunluğunun hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olduğu halde, sonuç ceza para cezasına TCK'nin 53/1-2-3 maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,

4) Gerekçeli karar başlığında müşteki isminin yazılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerden 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 07.09.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.