erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2019/12647
Karar No: 2019/18960
Karar Tarihi: 24.12.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/12647 E.  ,  2019/18960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin temyizi sonucu verilen ek kararın incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 2660 TL olan adli para cezasına ilişkin hükümlerin cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz talebi üzerine mahkemenin temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararı yasaya uygun bulunduğundan, 18/11/2015 tarihli ek karara karşı yapılan itirazın CMUK'nun 315/2. maddesi uyarınca REDDİ, ek kararın ONANMASI,

II-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Suç tarihinde 15-18 arası yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuklar hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35. maddesine aykırı şekilde sosyal inceleme yaptırılmadan ve “defalarca çağrılmalarına rağmen randevularına iştirak etmemeleri sebebiyle suça sürüklenen çocuklar hakkında sosyal inceleme raporu düzenlenmesine yer olmadığı” şeklinde belirtilen yetersiz gerekçeile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 24/12/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2020/1367
Karar No: 2024/448
Karar Tarihi: 06.02.2024

**12. Ceza Dairesi         2020/1367 E.  ,  2024/448 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal

HÜKÜM : TCK'nın 134/2, 62/1, 51/1-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına ve ikrar içeren savunmaya göre; sanığın bir süre arkadaşlık yapıp daha sonra arkadaşlıklarına son verdiği müştekiye ait ilişkinin varlığını ve boyutunu gösteren fotoğrafları, arkadaşlıklarının bitmesinden sonra facebook adlı sosyal paylaşım sitesinde paylaşması eyleminin görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu oluşturduğuna ilişkin yerel mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş ancak, 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanun'un 81. maddesi ile değişik TCK'nın 134/2. maddesi gereğince asgari hadden tayin edilecek ceza miktarının 2 yıl hapis cezası olduğu nazara alınmaksızın temel cezanın 1 yıl hapis cezası belirlenerek sanığa eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ikrar içeren savunmaya, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin eksik incelemeye dayalı olarak karar verildiğine, atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, eleştirilen husus dışında, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

Dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.02.2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/4926
Karar No: 2013/6502
Karar Tarihi: 30.04.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/4926 E.  ,  2013/6502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇATALCA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/11/2012

Yanlar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece  davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi,  Tetkik Hakimi .raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, tapuda isim tashihi isteğine ilişikin olup; 6100 sayılı HMK'nın yürürlüğü zamanında açılmıştır.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ne var ki, ileri sürülen isteğin HMK'nın 382. maddesi kapsamında çekişmesiz yargı niteliğinde bulunduğu ve aynı Kanunun 383. maddesi uyarınca uyuşmazlığın sulh hukuk mahkemesinde görülmesi gerektiği açıktır.

Bilindiği üzere, görev hususu kamu düzeniyle ilgili bulunduğundan, yargılamanın her aşamasında mahkemece resen gözetilmesi zorunlu bir usül kuralıdır.

Hal böyle olunca, görevsizlik kararı verilmesi yerine işin esası hakkında hüküm kurulması doğru değildir.

Davalının temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 30.04.2013  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Esas No: 2013/20956
Karar No: 2013/15991
Karar Tarihi: 28.10.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/20956 E.  ,  2013/15991 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mala zarar verme suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 31/2 ve 52. maddeleri uyarınca 1.200,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, netice adli para cezasının taksitlendirilmesine ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine ilişkin ... Çocuk Mahkemesinin 11/03/2009 tarihli ve 2008/353 esas, 2009/76 sayılı karar aleyhine dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22/07/2013 gün ve 2009/179695 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosyanın incelenmesinde;

Sanığın, suçun işlendiği tarihte on sekiz yaşını bitirmemiş bulunmasına göre, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106. maddesinin 4. fıkrası gereğince hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrilemeyeceğinin gözetilmemesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Suça sürüklenen çocuğun 05/04/1995 doğumlu olup suç tarihi olan 16/10/2008 tarihi itibariyle 18 yaşını tamamlamaması ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesi hükmü karşısında, hükmedilen adli para cezasının hapis cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden hüküm kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğu anlaşıldığından, kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden, ... Çocuk Mahkemesinin 11.03.2009 gün ve 2008/353 esas, 2009/76 sayılı kararın CMK’nın 309. maddesinin 4 fıkrasının (d) bendi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre hükümde, “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine” paragrafının çıkartılmasına, hükümdeki diğer hususların aynen bırakılmasına, 28.10.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/5944
Karar No: 2021/5016
Karar Tarihi: 09.06.2021

**11. Ceza Dairesi         2018/5944 E.  ,  2021/5016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

1-Sanıklar hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan düşme hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, sanıklara yüklenen “2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçunun Kanun‘daki cezasının türü ve üst sınırı itibarıyla 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden, kamu davalarının düşmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet, sanık ... hakkında aynı takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekili ve sanık ...‘nın temyiz taleplerinin incelenmesinde;

En son düzenlenen fatura dikkate alınarak 28.04.2006 şeklinde suç tarihi tespit edilmiştir.

Bozma kararı sonrasında yapılan yargılamada verilecek hükmün yine Yargıtay temyiz incelemesine tabi olacağı ve temyiz süresinin 7 gün olduğu gözetilerek; mahkemenin bozma sonrası verdiği hükme yönelik olarak 15 gün temyiz süresi belirleyerek tebliğ edilmesinde, kanun yolu başvuru süresi bakımından sanık ...‘nın yanıltıldığı, ayrıca öncelikle yokluğunda verilen hükmün sanık ...‘nın bilinen en son adresine Tebligat Kanunu‘nun 21/1. maddesi uyarınca yapılacak tebligatın iade gelmesi üzerine aynı kanunun 21/2. maddesi uyarınca tebliğ edilmesi gerekirken, sorguda bildirdiği adresten farklı MERNİS adresine iki kez yapılan tebligatın geçersiz olduğu anlaşılmakla, 26.03.2018 havale tarihli adı geçen sanığın temyizi süresinde kabul edilek yapılan incelemede;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, sanıklara yüklenen "2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, sanık ... yönünden 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımının, 23.07.2009 tarihindeki sorgu tarihinden hüküm tarihine kadar, sanık ... yönünden ise 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e, 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekili ve sanık ...’nın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun‘un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun‘un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen asli ve olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 09.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/6504
Karar No: 2010/7271
Karar Tarihi: 21.06.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/6504 E.  ,  2010/7271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARAMÜRSEL ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/03/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, A.İlçesi S.Beldesi 344 parsel sayılı taşınmazın davalı adına kayıtlı olduğunu, taşınmazın kısmen kıyı kenar çizgisi içinde olduğunu, 3621 Sayılı Yasa uyarınca kıyıların Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğunu ileri sürerek, taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalan 256.70 m² lik kısmının tapu kaydının iptaline karar  verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 3402 Sayılı Yasanın 5841 Sayılı Yasa ile değişik 12.maddesi uyarınca hak düşürücü sürenin geçmiş olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar  verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptali ve sicil kaydının kütükten terkini isteğine ilişkin olup mahkemece 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca kadastro tespitinin kesinleşmesiyle  dava tarihi arasında 3402 Sayılı Yasanın 12/3 maddesinde öngörülen hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş olmasında kural olarak bir isabetsizlik yoktur. Öyleyse davacı Hazine’nin bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine,

Ancak, her dava açıldığı tarihteki koşullara bağlıdır. Bir taraf dava açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre davasında haklı olduğu halde dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren (geçmişe etkili) yeni bir yasa hükmü ya da İnançları Birleştirme Kararı gereğince davayı kaybederse yargılama giderlerinden sorumlu tutulamaz. Anılan bu kural yasal ve yargısal uygulamada kararlılık kazanmıştır. (Baki Kuru, Hukuk Usulü Muhakemeleri 5. cilt, sayfa 5338, dipnot 159; 10. H.D. 21/12/1976, 8770/8739 ve dipnot 160: 5. HD 12/09/1977, 5445/5655 dipnot 161: 10.HD 24/02/1976, 6296/1297) Bunun yanında, avukatlık ücreti de yargılama giderlerinden sayılır. (29.5.1957 tarih ve 4/16 sayılı İnançları Birleştirme Kararı).

Hal böyle olunca; yapılan uygulama neticesinde dava tarihinde davacı Hazine’nin davasında haklı olduğu gözetilerek, yargılama giderleri ve bu giderlerden sayılan avukatlık ücretinden ve maktu harçtan davalı tarafın sorumlu tutulması gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir.

Davacının, bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.6.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/2853
Karar No: 2013/2097
Karar Tarihi: 01.02.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/2853 E.  ,  2013/2097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemisi Sıfatıyla)

KARAR

Dava, elektrik abonelik sözleşmesinden kaynaklanan kayıp kaçak bedeliyle ilgili tüketici sorunları hakem heyeti kararının iptaline ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile tarafların sıfatına bakılmaksızın bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren Yargıtay 7.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 7.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 01.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/487
Karar No: 2012/2052
Karar Tarihi: 01.03.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/487 E.  ,  2012/2052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyada mevcut Nilüfer Belediye Başkanlığı İmar ve Şehircilik Müdürlüğünün cevabi yazıları ile dava konusu taşınmazın 1/5000 ölçekli nazım imar planında, diğer tarım alanlarında ve ağaçlandırılacak alanlarda kaldığı, uygulama imar planı yapılmadığı belirtilmiş olup, Dairemizce daha önceden incelenen Bursa 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/147, 2011/148 ve 2011/149 Esas sayılı dosyalarında aynı köy 290, 291 ve 304 parseller ile ilgili olarak aynı belediye tarafından gönderilen yazılarda ise; bu parsellerin çevresinin meskûn alan olup, tüm belediye hizmetlerinden yararlanmakta olduğu bildirilmiştir. Bu nedenle Nilüfer Belediye Başkanlığından yukarıdaki hususlarda dikkate alınarak 1/5000 ölçekli nazım imar planı kapsamında bulunan dava konusu taşınmazın etrafının meskûn olup olmadığının, tüm belediye hizmetlerinden (elektrik, su, otobüs, çöp toplama, kanalizasyon v.s.) yararlanıp yararlanmadığının, belediye hizmetlerinin tümünden yararlanmıyorsa hangilerinden yararlandığının sorulması ve alınacak yazı cevabının dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/4958
Karar No: 2023/6819
Karar Tarihi: 22.06.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/4958 E.  ,  2023/6819 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atma nedeniyle taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkin yapılan yargılama sonunda, Mahkemece kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili isteminin kabulüne, ecrimisil istemine ilişkin davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Karar, Dairemizce düzeltilerek onanmak suretiyle 06.03.2019 tarihinde kesinleşmiştir.

Davalı idare vekili 04.01.2023 tarihli dilekçesi ile hükme esas alınan fen raporunda koordinat değerlerinin olmaması sebebi ile tescil işlemlerinin gerçekleştirilemediğini, bu sebeple fen raporunun koordinatlı olarak düzeltilmesini talep etmiştir.

Mahkemece 07.03.2023 tarihli ek karar ile alınan 01.02.2023 tarihli ek rapor doğrultusunda tavzih isteminin kabulüne karar verilmiştir.

Ek karar davalı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Davalı idare vekili temyiz dilekçesinde; tavzih talebinin kabulüne karar verilmesinin doğru olmadığını ileri sürerek tavzih kararının bozulmasını talep etmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; tavzih talebinin kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Mahkemece verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından Mahkemece verilen 07.03.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Davalı idareden peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

22.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/27582
Karar No: 2022/591
Karar Tarihi: 18.01.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/27582 E.  ,  2022/591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kişinin, kendisini kamu görevlisi veya banka, sigorta, kredi kurumlarının çalışanı olarak tanıtması veya bu kurumlarla ilişkili olduğunu söylemesi suretiyle dolandırıcılık

HÜKÜM : Esastan ret

Anayasa'nın 40/2, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34/2, 231/2, 232/6 ve 291/1-2. maddeleri uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, mercii, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin zorunlu olduğunun belirtilmesi ve 5271 sayılı CMK'nin 294/1. maddesinde, ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.'' aynı Kanun'un "Temyiz gerekçesi" başlığını taşıyan 295/1. maddesinde ise; "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler karşısında; sanıklar ... ve ...’in yokluğunda verilen ve sanık ...’ya 24.02.2020 tarihinde sanık ...’e ise 05.03.2020 tarihinde tebliğ olunan hükümde, CMK’nin 295/1. maddesi uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçesinin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi gerektiğinin bildirilmediği gibi bu hususun meşruhatlı tebligat ile de ihtar edilmediği anlaşıldığından, sanıklara yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda usulüne uygun şekilde “CMK’nin 295.maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi halinde tebyiz talebinin incelenebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceği'' hususlarını içeren meşruhatlı tebligat ile gerekçeli kararın tebliğ edilmesi, temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verilmesi halinde ise bu hususta ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iadesinin temini için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE 18.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/29538
Karar No: 2017/35244
Karar Tarihi: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/29538 E.  ,  2017/35244 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2021/1621
Karar No: 2021/4760
Karar Tarihi: 03.06.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/1621 E.  ,  2021/4760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

1-2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 25.01.2009 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

2-2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanık hakkında “2009 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan açılan kamu davasında; sanığın savunmasında suça konu faturaların gerçek bir ticari ilişkiye dayandığını beyan etmesi, sanığın faturalarını kullandığı .... Şti yetkilileri hakkında ilgili takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün Dairemizin 18.04.2018 tarih, 2018/2358 esas ve 2018/3671 karar sayılı ilamıyla faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığına dair yeterli inceleme yapılmadığından eksik araştırma ve incele nedeniyle bozularak iade edildiğinin anlaşılması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından; suça konu faturaları düzenleyen şirket yetkilileri hakkındaki bozularak iade edilen ... 6. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2013/152 esas ve 2014/673 karar sayılı dava dosyasının akıbetinin araştırılarak dosyanın getirtilip incelenmesi, ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması, gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için, faturaları düzenleyen mükellefe ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler ile faturaları düzenleyen mükellefin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi, faturaları düzenleyen mükellef ile kullanan mükellefin ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması, sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 03.06.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.