erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/14002
Karar No: 2014/29596
Karar Tarihi: 11.12.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/14002 E.  ,  2014/29596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idareler vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

...-Bilirkişi kurullarınca incelenen ve değer biçmeye esas alınan taşınmazın, bilirkişi raporlarında belirtilen tarihteki satışına ilişkin alıcı, satıcı, satış tarihi, satış bedeli ve yüzölçümünü gösterir şekilde tapu kayıtlarının ... Müdürlüğü’nden getirtildikten,

...-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 26.03.2012 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan,

...-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazın, bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduğunun ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile ... Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulduktan,

...-Değerlendirme tarihi olan 2012 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırıldıktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, ........2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/6903
Karar No: 2020/6872
Karar Tarihi: 05.11.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/6903 E.  ,  2020/6872 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : KDZ. EREĞLİ 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine verilen mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanığın yokluğunda verilen denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına ilişkin gerekçeli kararın sanığın aynı zamanda MERNİS adresi olan bilinen en son adresi, "... Mahallesi, Okkalı Sokak, No:26/1 Ereğli/Zonguldak" adresine tebliğe çıkarıldığı, çıkarılan tebligatın “tebliğin, '... ...' isimli kişiden öğrenildiğine göre muhatabın çarşıda olması nedeniyle 7201 sayılı Tebligat Kanununun 21. maddesi gereği "mahalle muhtarına 03/01/2014 tarihinde tebliğ edildiği ve 2 nolu haber kağıdının muhatabın kapısına yapıştırıldığı" belirtilmekle, 7201 sayılı Tebligat Kanununun 21. maddesinin 1. fıkrası uyarınca yapılacak tebliğlerde Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 31. maddesinin (a) bendinde belirtilen “Muhatap veya muhatap adına tebligat yapılabilecek kişiler, o adreste bulundukları halde hiçbirinin tebliğ anında gösterilen adreste mevcut olmamaları” halinin gerçekleşmesi durumunda tebliğ memurunun, tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirmesi gerekmekte olup, somut olayda sanık hakkında bilgi veren kişinin sanığın en yakın komşusu olup olmadığının tebliğ mazbatasında belirtilmediği ve bu şekilde tebliğin Tebligat Kanununun 21/1. maddesi gereği usulüne uygun yapılmadığı anlaşılmakla sanığın adresine Tebligat Kanununun 21/1. maddesine göre yapılan tebligatın usulüne uygun olmadığının anlaşılması karşısında, gerekçeli karar tebligatının usulsüz olması nedeniyle tedbir kararının kesinleşmediği ve bu karara bağlı 26/11/2014 tarihli 2014/582 esas ve 2014/577 karar sayılı mahkûmiyet kararının hukuki değerden yoksun olduğu, sanığın yaptığı itirazın, 18/09/2013 tarihli tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin karara yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma suçundan dolayı, 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararlar sözü edilen fıkraya 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 20. maddesi ile eklenen son cümleye göre, durma kararı niteliğinde olup itiraza tabi olması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 264/2. maddesi uyarınca, itirazla ilgili gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 05/11/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2017/8282
Karar No: 2018/3505
Karar Tarihi: 12.04.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/8282 E.  ,  2018/3505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında; mahkumiyet

Sanıklar ... ve ... hakkında; beraat

1-Beykoz Cumhuriyet Başsavcılığının 21.04.2009 tarih ve 2009/1500 esas sayılı iddianamesi ile vergi suçu raporu ve mütalaaya uygun olarak sanıklar hakkında 2005 ve 2006 takvim yıllarında 213 sayılı VUK'nun 359/a-1 maddesinde düzenlenen ''defterlere kaydı gereken hesap ve işlemleri vergi matrahını azaltacak şekilde tamamen veya kısmen başka defter,belge ve diğer kayıt ortamına kaydetmek'' suçundan kamu davası açıldığı, her takvim yılına ilişkin suçların ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu ve ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeksizin hangi takvim yılına ilişkin olduğu da belirtilmeden yazılı şekilde hükümler kurulması,

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

a)Sanık ...'a yüklenen defterlere kaydı gereken hesap ve işlemleri vergi matrahını azaltacak şekilde tamamen veya kısmen başta defter,belge ve diğer kayıt ortamına kaydetmek suçunun, suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 213 sayılı VUK'nun 359/a-1 maddesinde öngörülen cezasının 6 aydan 3 yıla kadar hapis cezası olarak belirlendiği gözetilmeksizin, uygulama yeri bulunmayan aynı Yasa'nın 359/b-1. madde uyarıca uygulama yapılmak suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

b)5237 sayılı TCK'nın 53. madde uygulamasının Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin ve sanık ... müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 12.04.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/17774
Karar No: 2014/4932
Karar Tarihi: 12.02.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/17774 E.  ,  2014/4932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyete, beraate dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık müdafiinin, sanık hakkında kasten yaralama eyleminden kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2) O yer Cumhuriyet savcısının, sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık eyleminden kurulan beraat hükmüne yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Sanığın 6136 sayılı Yasanın 15/4. maddesi uyarınca cezalandırılması için açılan davada, suçta kullandığı çakı bıçağının sırf saldırı ve savunmada kullanmak amacıyla taşınıp taşınmadığı tartışılmadan, bıçağın 6136 sayılı Yasa kapsamında yasak nitelikte bulunmadığı şeklindeki hatalı ve yetersiz gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 12.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/17105
Karar No: 2017/26757
Karar Tarihi: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/17105 E.  ,  2017/26757 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2009/10924
Karar No: 2012/1264
Karar Tarihi: 09.02.2012

**11. Ceza Dairesi         2009/10924 E.  ,  2012/1264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Şehadetname niteliğindeki belgelerde sahtecilik

HÜKÜM : Sanıkların ayrı ayrı 765 sayılı TCK'nun 355, 80; 647 sayılı Kanunun 4. maddeleri gereği 1.283,00 YTL adli para cezaası ile cezalandırılmalarına dair

Mahalle muhtarı olan sanıkların 28 Mart 2004 yerel seçimlerinde oy kullanmak için mahallelerinde ikamet etmedikleri kişilere ikamet ediyormuş gibi sahte ikametgah ilmühaberi düzenlemekten ibaret eylemlerinin anılan tarihten önce ve belgelerin düzenleme tarihlerinin de Aralık 2003-Ocak 2004 olması karşısında; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca; sanıklara yüklenen “şahadetname niteliğindeki belgelerde sahtecilik” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 09.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/21877
Karar No: 2011/22115
Karar Tarihi: 23.11.2011

**4. Ceza Dairesi         2009/21877 E.  ,  2011/22115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Şantaj, tehdit

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık ...'in savcılık, sanık ...'ın karakol ifadeleri, ... tarafından kaleme alınan 18.04.2006 tarihli yazılı belge ve üzerinde telefon numarası ile ... yazısı bulunan küçük kağıt parçası, katılan ve tanıklar ... ile ... anlatımlarıyla birlikte yöntemince tartışılıp reddedilmeden, yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 23.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/1144
Karar No: 2015/8412
Karar Tarihi: 09.06.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/1144 E.  ,  2015/8412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı manevi tazminat yönünden hüküm kesinleştiğinden karar verilmesine yer olmadığına, maddi tazminat talebinin kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar ... ve ...vekili tarafından temyiz edilmiş mahkemece 26.03.2014 tarihli ek karar ile temyiz süresi geçtiğinden temyiz talebinin reddine karar verilmiş, bu ek karar davalılar ... ve ...vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların maliki, sürücüsü ve zorunlu mali mesuliyet sigortacısı olduğu aracın davacı idaresinde bulunan motorsiklete çarpması sonucunda davacının yaralandığını belirterek fazlaya ilşkin hakları saklı kalmak kaydıyla 6.000,00 TL maddi tazminatın tüm davalılardan ve 2.000,00 TL manevi tazminatın sigorta şirketi dışındaki davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesi ile ile maddi tazminat talebini 74.820,00 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı sigorta şirketi vekili, davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalılar vekili, kusur oaranını kabul etmediklerini, talep edilen tazminatın fahiş olduğunu belirterek davanın reddini talep temiştir.

Mahkemece, toplanan deliler, benimsenen bilirkişi raporu ve uyulmasına karar verilen bozma ilamı doğrultusunda, manevi tazminat yönünden hüküm kesinleştiğinden karar verilmesine yer olmadığına, maddi tazminat talebinin kabulü ile 74.820,00 TL tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ......'den, dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte

davalı sigorta şirketinden müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar ... ve ...vekili tarafından temyiz edilmiş; mahkemece 26.03.2014 tarihli ek karar ile davalılar ... ve ...vekilinin temyiz süresini geçirmesi nedeniyle temyiz talebinin reddine karar verilmiş; bu ek karar davalılar ... ve ...vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalılar ... ve ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz isteminin reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan 26.03.2014 tarihli temyiz talebinin reddine dair ek kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar ... ve ... vekilinin temyiz talebinin reddine ve 26.03.2014 tarihli ek kararın ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1.275,25 TL fazla alınan temyiz peşin harcın temyiz eden davalılar ... ve...'ne iadesine 9.6.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/13217
Karar No: 2013/12206
Karar Tarihi: 04.09.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/13217 E.  ,  2013/12206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkındaki Vergi Suçu Raporu ve Defterdarlık Mütalaasının “213 sayılı V.U.K.nun 359/b-1.maddesi kapsamında “2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçuna ilişkin olmasına rağmen, iddianamede suçun “sahte fatura düzenlenmek” şeklinde nitelenip bu suçtan dava açıldığının anlaşılmasına göre, "sahte fatura düzenlemek" suçundan 213 sayılı Yasanın 367. maddesine göre dava şartı olan verilmiş mütalaa bulunmadığı gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde Vergi Usul Yasasına Muhalefet suçundan beraat hükmü kurulması, yasaya aykırı ise de;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2004 takvim yılında Vergi Usul Yasasına Muhalefet” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 04/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/37482
Karar No: 2017/16513
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/37482 E.  ,  2017/16513 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2010/13492
Karar No: 2011/3734
Karar Tarihi: 03.03.2011

2. Hukuk Dairesi 2010/13492 E., 2011/3734 K.

**2. Hukuk Dairesi 2010/13492 E., 2011/3734 K.**

**- MÜLKİYETİN ÖZGÜLENMESİ

- ÖZGÜLENME BEDELİNİN BELİRLENMESİ**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 652 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 658 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 499 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup, gereği görüşülüp düşünüldü.

1- Davacı sağ eş, mülkiyeti ölen eşine ait birlikte yaşadıkları konut üzerinde miras hakkına mahsuben kendisine mülkiyet hakkı tanınmasını istemiş; mahkemece, taşınmazın davacının miras payı dışında kalan payının 2005 yılında belirlenen değerinden, davacının talebi üzerine kayınvalidesine bakmış olması karşılığı tespit edilen bakım giderleri indirildikten sonra, kalan miktar depo ettirilmek suretiyle, taşınmazın davacı adına tesciline karar verilmiştir.

Türk Medeni Kanunu'nun 652. maddesine göre sağ eş, ölen eşine ait birlikte yaşadıkları konut üzerinde miras hakkına mahsuben mülkiyetin kendisine özgülenmesini isteyebilir. Mirasbırakan 06.09.2003 tarihinde altsoy bırakmadan ölmüştür. Davacı sağ eş, mirasbırakanın ana ve baba zümresiyle birlikte mirasçı olduğuna göre mirasın yansı üzerinde hak sahibidir (TMK m. 499/2). Şu halde davacının taşınmazdaki miras hakkı dışındaki diğer mirasçılara ait payın tam karşılığını ödemesi halinde özgülemenin yapılması zorunludur. Davacının terekeden ve mirasçılardan (Leman)'dan mirasın açıldığı tarihte muaccel i ye t kazanmış bir alacağı bulunmadıkça veya davalılarca açıkça kabul edilmedikçe Yasa'nın 652. maddesine dayanan davalarda özgüleme değerinden herhangi bir mahsup yapılamaz. Bu husus gözetilmeden bakım giderlerinin özgüleme değerinden mahsup edilmesi doğru görülmemiştir.

2- Türk Medeni Kanunu'nun 652. maddesine dayanan davalarda, özgüleme değeri üzerinde mirasçıların uyuşmazlık içinde olmaları durumunda bu değerin hakim tarafından belirleneceği tartışmasızdır (TMK m. 658). Özgüleme, özgülenen mal üzerindeki mirasçıların elbirliği halindeki ortaklığını sona erdirdiğine ve paylaşma sonucunu hasıl ettiğine göre, özgüleme değerinin karara en yakın tarih esas alınarak belirlenmesi gerekir. Nitekim bozmadan önce alınan 31.05.2005 tarihli bilirkişi raporunda da bu esasa göre değer belirlenmiştir. Ne var ki ilk hükmün bozulmuş olması karşısında belirlenen bu değer güncelliğini yitirmiştir. Öyleyse taşınmazın ölüm tarihindeki nitelikleri dikkate alınarak karara en yakın tarihteki değeri konusunda yeniden bilirkişiden rapor alınıp özgüleme değerinin belirlenen bu değer üzerinden hesaplanması gerekir. Bu husus gözetilmeksizin hüküm tesisi de doğru bulunmamıştır.

Sonuç: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeplerle (BOZULMASINA), istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 03.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/1041
Karar No: 2020/5483
Karar Tarihi: 16.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/1041 E.  ,  2020/5483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmalığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesi neticesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ...’nın temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

B-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesi neticesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında Dairemiz tarafından bozulan önceki hükümde ayrı ayrı 2 kez 2.000,00 TL adli para cezasına hükmedildiği, bozmadan sonra kazanılmış hakkı bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında kazanılmış hakka konu ceza miktarı 4.000,00 TL adli para cezası olduğu halde 2.000,00 TL adli para cezası olarak karar verilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakka konu olan ceza mahkemece 2.000,00 TL adli para cezası olarak belirlenmesi suretiyle, infazın bu belirlenen miktar üzerinden yapılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, kazanılmış hak oluşturduğundan bahisle suça sürüklenen çocuğun 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ...’nın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından "Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 2019/3254 Esas ve 2019/6547 Karar sayılı ilamı ile suça sürüklenen çocuğun CMUK'nin 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkı gözetilerek neticeten 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" cümlesinin çıkarılarak yerine "CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle, suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan 5.000,00 TL adli para cezasının 2.000,00 TL adli para cezası üzerinden infazına" cümlesinin yazılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.