erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/17132
Karar No: 2014/6050
Karar Tarihi: 05.03.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/17132 E.  ,  2014/6050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması ve kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, müşteki ...’e ait çalıntı motosikleti, satın alıp daha sonra ... isimli kişiye satmak suretiyle yükletilen suçu işlediği, soruşturma sırasında suça konu motosiklet adı geçen Yusuf’dan elde edilerek müştekiye iade edildiğinin anlaşılması karşısında, sanığın satmak suretiyle elinden çıkardığı bu nedenle üzerinde hiçbir hak ve tasarruf yetkisi olmayan motosikleti kolluk görevlilerince elde ederek müştekiye iade edilmesinde, sanığın bir katkısı olmadığı gibi, tazmin veya iade için hiçbir bedelde ödemediğinden, CMK.nun 231/6-c maddesi kapsamında bir zarar gidermede söz konusu değildir.

Aslında, asıl olan zararın bizzat sanık tarafından veya sanık adına giderilmesi gerekir. Aksine her ne şekilde olursa olsun mağdurun zararının bir şekilde karşılanmış olmasını anılan yasa maddesi kapsamında yeterli kabul edilmesi halinde, hukuka ve hakkaniyete aykırı sonuçlar doğacaktır. Somut olayımızda olduğu gibi, sanık yükletilen suçu haksız çıkar elde etmek amacıyla işlediği ve amacına da ulaştığı halde, bu haksız kazancına hiç dokunulmadan, sanki müştekinin zararını kendisi karşılamış gibi lehine bir hükümden yararlanmaya hak kazanmış olacaktır. Ayrıca suça konu mal, sanıktan iyi niyetle satın alan üçüncü kişinin elinden alınarak müştekiye iade edilmesi halinde, bu üçüncü kişinin malıyla zarar karşılanmış olmaktadır ki bu durumda yeni bir mağdur doğmaktadır. Başka bir ifadeyle (çoğu zaman devlet eliyle) fiilen zararın ikamesi söz konusu olmaktadır. Yani suçun mağdurunun zararı fiilen üçüncü bir kişiye aktarılmakta ancak sanığın suçtan elde ettiği haksız kazanca hiç dokunulmadığı halde, lehine olan yasa maddesinden yararlanmaya hak kazanmaktadır. Hukuken bu sonuçları kabul etmek olanaklı değildir. Aksine CMK.nun 231/6-c maddesindeki “suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi” biçimindeki ifadeyi irdeleyecek olursak, sadece suça konu malın değerinin karşılanmasının dahi yetmeyeceği suçun işlemesiyle oluşan, bütün zararların karşılanması suretiyle suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi gerekmektedir ki çoğu zaman suça konu malın değerinden ayrı olarak (örneğin motosikletin kullanmadan doğan yağ, yakıt ve amortisman giderleri gibi) masraflarının da karşılanması gerekir. Bu nedenle mahkemenin gösterildiği gerekçe yasal ve yeterli olduğundan tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 05.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/20689
Karar No: 2013/16379
Karar Tarihi: 01.10.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/20689 E.  ,  2013/16379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin tüm, davalı vekilinin ise aşağıdaki bentler dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

1) Dava konusu taşınmazın kamulaştırılan bölümü üzerinde 59 adet karışık meyve ağacı bulunmaktadır. Taşınmaz üzerindeki meyve ağaçlarının sayılarına göre taşınmazın kapama karışık meyve bahçesi olan bölümünün net ceviz gelirine göre değerinin belirlenmesi gerekirken, zeminin tamamı tarım arazisi kabul edilerek ağaçlara maktuen değer biçilmesi doğru olmadığı gibi,

2) Kamulaştırma bedelinin tespiti için açılan davanın dört ay içinde sonuçlandırılamadığı anlaşılmakla, 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine eklenen 9. fıkra uyarınca, tespit edilen bedele 4 aylık sürenin bitimi tarihinden, karar tarihine kadar geçen süre için kanuni faiz işletilmesi gerektiğinden,

Mahkeme kararının açıklanan nedenle davalı vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/3328
Karar No: 2019/6308
Karar Tarihi: 22.10.2019

**16. Ceza Dairesi         2019/3328 E.  ,  2019/6308 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 62, 53, 58/9, 63, 3713 sayılı Kanunun 5/1 maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Tayin olunan cezanın süresi itibariyle yasal şartları oluşmadığından, sanıklar müdafiinin duruşma isteminin CMK'nın 299. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, gerekçe içeriğine göre; sanıkların çocuğunu örgüte müzahir okula göndermesinin ve sanık ...'ın ......daki rutin bankacılık işlemlerinin müsnet suç yönünden delil veya örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği gözetilerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Aydın 3. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/2044
Karar No: 2021/10942
Karar Tarihi: 01.06.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/2044 E.  ,  2021/10942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun gece vakti saat 03.00 sıralarında müştekiye ait iş yerine hırsızlık amaçlı girmesi şeklindeki eylemine uyan ve TCK’nın 116/2 ve 31/2. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 4 yıllık zamanaşımının 13/01/2016 olan mahkumiyet tarihinden inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan açılan kamu davasının, CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

3-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 01/06/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/19385
Karar No: 2017/24537
Karar Tarihi: 13.11.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/19385 E.  ,  2017/24537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10.maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalılardan Cemal Söyüncü vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü: - K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10.maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare ile davalılardan Cemal Söyüncü vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz nedenleri bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir.

Davalı vekilinin temyizine gelince;

Dava konusu taşınmazın acele el koyma dosyasında takdir edilen m2 bedeli ile idare tarafından takdir edilen m2 değerinin 650 TL olduğu anlaşılmakla, bozmadan önceki bilirkişi raporunda m2 değerine 820 TL, bozma sonrası hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise aynı emsal alınarak m2 değerine 410 TL değer biçilmiş olup, alınan raporlar arasındaki çelişki nedeniyle inandırıcı olmayan bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal

taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalılardan ... vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan ... ... peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacı idareden peşin alınan temyiz ve temyiz edenlerden peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 13/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/5734
Karar No: 2011/15093
Karar Tarihi: 28.09.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/5734 E.  ,  2011/15093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davalı ... hakkındaki davanın kısmen kabulüne, davalılar Konak Belediye Başkanlığı ile İzmir ... aleyhine açılan davaların husumet nedeniyle reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili ile davalılar Konak ve Karabağlar Belediye Başkanlıkları vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalı ... hakkındaki davanın kısmen kabulüne, davalılar Konak Belediye Başkanlığı ile İzmir ... aleyhine açılan davaların husumet nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili ile davalılar Konak ve Karabağlar Belediye Başkanlıkları vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu, taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve taşınmazın yol olarak el atılan kısmının bedelinin davalı ... Başkanlığından tahsiline, revizyon imar planı değişikliği çalışmaları göz önünde bulundurularak mevcut imar durumu ve 5747 sayılı Yasa nedenleriyle diğer davalılar yönünden husumet nedeniyle reddine karar verilmesinde ve davalı ... hakkındaki davanın 5747 sayılı Yasa gereği reddedildiği dikkate alınarak vekalet ücreti takdir edilmemesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin ve davacılar vekilinin tüm, davalı ... vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Dava konusu taşınmaza yol olarak el atılan ve bedelinin tahsiline karar verilen kısımlarının infaza uygun şekilde fen bilirkişi raporunda açıkça gösterilmemesi,

Doğru değilse de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1. bendinin 3. fıkrasının sonuna (İzmir 8. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/23 D.İş sayılı dosyasındaki 22.05.2009 tarihli fen bilirkişi raporu ve krokinin karara eklenmesine ve Tapu Sicil Müdürlüğüne gönderilmesine) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Konak Belediye Başkanlığı ile davacılardan peşin alınan temyiz ve temyiz edenlerden peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, Karabağlar Belediye Başkanlığından peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 28.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/14927
Karar No: 2012/595
Karar Tarihi: 19.01.2012

**11. Ceza Dairesi         2008/14927 E.  ,  2012/595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Ceza yargılamasında hiçbir duraksamaya yer vermeden gerçeği ortaya çıkarmak görev ve yetkisi bulunan ceza hâkimi, ileri sürülen mücbir sebebin dayandığı olayların vukuu ile defter ve belgelerin elden çıkmasını doğuracak nitelik ve yoğunlukta olup olmadığını, bunların mükellefin faaliyet alanı itibarı ile mutat ortam yer ve mekânda muhafaza edilme olgusu, olayın meydana gelme olasılığı, doğal ve kaçınılması mümkün olmayan nedenlere dayanıp dayanmadığı, öngörülebilme ve neden-sonuç ilişkisi, vergi denetiminden kaçma amacına yönelik tertip niteliği vesair ile olayın arz ettiği özelliği duruşmadan ve tahkikattan edineceği kanaate göre irdeleyip değerlendirmeli ve delilleri serbestçe takdir etmeli, irade dışında meydana geldiği ve defter ve vesikaların tamamen veya kısmen kaybı veya yok olması sonucunu doğurduğu vicdani kanaatine ulaşması halinde mücbir sebep olarak kabul etmelidir. Muhafaza görevinin gerektirdiği özenin gösterilmemesi sonucu defter ve belgelerin zayii olması olgusunun irade dışındaki sebep olarak kabulü mümkün değildir.

Somut olayda; sanık 16.01.2003 tarihinde işyerinde su borusunun patlaması sonucu bazı belgelerinin hasar gördüğünü, tebligat yapıldığı tarihlerde işyerinin tahliye edilme durumu olduğundan incelemenin yeni taşınacağı işyerinde yapılmasını ve bu nedenle ek süre verilmesini istediğini ancak verilmediğini beyanedip, işyerinin tahliyesine ilişkin icra dosyalarının ve su baskınına ilişkin komşu işyerinin açtığı zarar-ziyan davasının numaralarını vermiş ise de son celsede istenildiği takdirde suça konu defter ve belgelerini ibraz etmeye hazır olduğunu belirtmesi karşısında; sanığın suça konu tüm defter ve belgeleri vergi dairesine ibraz etmesinin sağlanması, ibraz edememesi veya belgelerde eksiklik bulunması durumunda sanıktan nedeninin, zayi olan defter ve belgesinin olup olmadığının, var ise buna ilişkin tutanak, mahkeme kararı, ilan, tespit, bildirim gibi delillerinin istenilmesi, dosya içerisindeki araştırma yazısı yeterli olmadığından vergi dairesinden sanığın vergi suçu ve inceleme raporlarının bilgileri verilerek defter ve belgeleri ibraz edebilmek için ek süre talep edip etmediğinin yeniden araştırılması, toplanan deliller bir bütün halinde değerlendirilip yukarıda belirtilen açıklamalar ışığında mücbir sebebin ne şekilde oluştuğu karar yerinde tartışılıp sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden eksik soruşturma sonucu ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. madde ve fıkrası gereğince 1412 sayılı yürürlükte kalan CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 19.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/24561
Karar No: 2015/27570
Karar Tarihi: 25.06.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/24561 E.  ,  2015/27570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın, sahibi olduğu küçükbaş hayvanları otlatmak amacıyla Senirkent İlçesi ... alt tarafında bulunan katılana ait olan bahçeye soktuğu, bu nedenle bahçede bulunan tüm meyvelerin, sebzelerin ve ağaç dallarının hayvanların yemesi sonucu zarar gördüğü, bu şekilde sanığın üzerine atılı mala zarar verme suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda,

Katılanın aşamalarda değişmeyen ifadesinde, sanığın hayvanlarını otlatmak için bahçesine soktuğunu gördüğünü, bunun sonucunda ağaç dallarının, sebzelerinin ve meyvelerinin zarara uğradığını belirtmesi, tanık ...'ın beyanında, sanığı hayvan otlatırken bağın içinde gördüğünü söylemesi karşısında, otlatma sonucunda ağaçlara, bağ kütüklerine, sebze ve meyvelere zarar verildiğinin tespiti halinde sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken verilen keşif ara kararından vazgeçilme nedeni açıklanmadan ve CD'deki olay yeri fotoğrafları incelenmeden eksik inceleme ve dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısı ve katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.06.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/471
Karar No: 2013/19085
Karar Tarihi: 04.12.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/471 E.  ,  2013/19085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... vdl aleyhine 29/01/2007 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 04/05/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı ... tarafından istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

...)Davalı ..., hakkındaki tazminat davası bitmeden önce ... .... Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2005/133 Esas, 2010/149 Karar sayılı .../05/2011 tarihinde kesinleşen kararı ile ... yıl hapis cezasına mahkum olmakla yasal kısıtlılık altına girmiştir. Bu nedenle adı geçen davalıya Türk Medeni Kanunu’nun 407. maddesi uyarınca bir vasi tayin edilip edilmediği araştırılmalıdır. Şayet bir vasi tayin edilmemiş ise, yasal kısıtlıya bir vasi atanması sağlanmalı ve mahkeme kararı vasiye; “kanuni süre içinde mahkeme hükmünü ayrıca temyiz edebileceği, bu süre içinde temyiz hakkını kullanmadığı takdirde kısıtlı tarafından yapılmış olan temyize icazet vermiş (kabul etmiş) sayılacağı, temyizi kabul etmiyorsa bunu açıkça bildirmesi gerektiği” kaydını içerir biçimde tebligat çıkarılmalı ve sonucuna göre işlem yapılmalıdır.

...) Yine, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun değişik 434. maddesinin üçüncü fıkrası hükmüne göre temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenir. Bunların eksik ödenmiş olduğu sonradan anlaşılırsa, kararı veren hakim veya mahkeme başkanı tarafından verilecek yedi günlük kesin süre içinde tamamlanması aksi halde temyizden vazgeçilmiş sayılacağı hususu temyiz edene yazılı olarak bildirilir. Verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilir. 25/01/1985 günlü, Esas: 1984/... ve Karar: 1985/... sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre, harca tabi olmasına rağmen mahkeme kalemince harç hesap edilip ilgilisinden istenilmeden ve dolayısıyla harç alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçeleri hakkında da sözü edilen fıkrada öngörülen eksik harç ödenmesi halinde yapılacak işlemle ilgili kuralın kıyasen uygulanması ve bu durumda dilekçenin temyiz defterine kaydedildiği tarihte temyizin yapılmış sayılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda (... ve ...) nolu bentlerde gösterilen şekilde işlem yapılmak üzere dosyanın GERİ ÇEVRİLMESİNE 04/.../2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.