Esas No: 2023/3917
Karar No: 2024/408
Karar Tarihi: 23.01.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/3917 E.  ,  2024/408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1424 E., 2023/349 K.

DAVA TARİHİ : 04.04.2019

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çanakkale 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/299 E., 2020/790 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın taraflarca istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince erkeğin başvurusunun reddine, kadının başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kısmen kaldırılarak kaldırılan yönlerden yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraflarca temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı kadın dava dilekçesinde özetle; erkeğin sıklıkla sürekli alkol aldığını, eviyle ilgilenmediğini, kazancını içkiye harcadığını, şiddete eğilimli olduğunu, kadını sokak ortasında, kızlarının yanında dövdüğünü, kadının hastanelik olduğunu, çocuklarını da dövdüğünü, erkeğin oğlunu alarak ayrı eve çıktığını, erkeğin düzensiz hayatından ve ilgisizliğinden ötürü müşterek çocuğun okulda devamsızlık yaptığını, kadına hakaret ve iffetine yönelik iftira içerikli mesajlar attığını, kadının imzasını taklit ederek hat ve telefon alıp kadını borçlandırdığını, kadından habersiz araç ve motorsikleti sattığını iddia ederek, tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeni ile boşanmalarına karar verilmesine, ortak çocukların velâyetinin kadına verilmesine, çocuklar yararına aylık 500,00'er TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına 100.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar arasında davalı erkeğin evine ve çocuklarına bakmaması, normalin üzerinde alkol kullanması, davacıya iffetini tezlil eder mahiyette iftira atması, küfür etmesi, şiddet uygulaması, çocuklarına dahi şiddet uygulaması, sevgi ve şefkatle yaklaşmaması şeklindeki evlilik birliğinin eşlere yüklediği temel ekonomik ve sosyal sorumluluklardan kaçınması nedenlerinden dolayı ortak yaşamı temelinden sarsacak ve birliğin devamına olanak vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut olduğu; bu olaylarda davalı erkeğin kusurlu, davacı kadının ise kusursuz olduğu gerekçesi ile davanın kabulü ile 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince tarafların boşanmalarına, ortak çocuk Eda karar tarihi itibariyle reşit olduğundan velâyet ve şahsi ilişki tesisi yönünden karar verilmesine yer olmadığına, çocuğun Mahkemede alınan beyanında baba ile kalmak istediğini beyan ettiği, çocuğun tercihi, uzman raporu, yaşı, tarafların ekonomik ve sosyal durumları, çocuğun alıştığı düzen dikkate alındığından velâyetin babaya verilmesinin yararına olacağı gerekçesi ile ortak çocuk Eren'in velâyetinin babaya verilmesine, anne ile çocuk arasında Mahkemece belirlenen zamanlarda kişisel ilişki kurulmasına, çocuklar için hükmedilen tedbir nafakalarının kaldırılmasına, kadın yararına 8.000,00 TL maddî ve 8.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı- karşı davalı erkek tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; Mahkemece tam kusurlu kabul edilen davalıya çocuğun velâyetinin verilmesinin, kararın gerekçelerine tezatlık oluşturduğu gibi davalı yanında kalan çocuğun fiziken, manevî ve sosyal olarak büyük zararlar görmesine sebebiyet vereceğini, dosyada mevcut duruma göre kadın yararına hükmedilen tazminat miktarlarının adil olmadığını ve miktarların düşük olduğunu beyan ederek, velâyet, kabul edilen maddî ve manevî tazminat miktarları yönlerinden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı erkek istinaf dilekçesinde özetle; iddiaların gerçek olmadığını, fiziksel şiddet uyguladığına dair dosyada delil ve darp raporu bulunmadığını, tanığın beyanlarının duyuma ve aktarıma dayalı beyanlar olduğunu, kusur belirlemesinin hatalı yapıldığını, pedagog raporundaki çocuğun beyanlarının Mahkemece değerlendirilmediğini, aleyhine hükmedilen tazminat miktarlarının yüksek olduğunu ve kaldırılmasının gerektiğini beyan ederek, davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, kabul edilen maddî ve manevî tazminat ile miktarları yönlerinden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı kadın yararına takdir edilen maddî ve manevî tazminat miktarının az olduğu gerekçesi ile davacı kadının maddî ve manevî tazminata yönelik istinaf talebinin kabulüne, erkeğin tüm, kadının diğer istinaf taleplerinin reddine, İlk Derece Mahkemesinin kararının ilgili hükmünün kaldırılmasına, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (2) nci alt bendi uyarınca yeniden hüküm kurulmasına, davacının maddî ve manevî tazminat talebinin kısmen kabulüne, kadın yararına 30.000,00 TL maddî tazminat ile 25.000,00 TL manevî tazminat takdirine, tazminatların davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraflarca temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki kanun yolu itirazlarını tekrar ederek, velâyet, kabul edilen maddî ve manevî tazminat miktarları yönlerinden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı erkek temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki kanun yolu itirazlarını tekrar ederek, kusur belirlemesi, kabul edilen maddî ve manevî tazminat ile miktarları yönlerinden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, boşanma davasında kusur belirlemesinin yerinde olup olmadığı, kadına yüklenecek kusur bulunup bulunmadığı, erkeğe yüklenen kusurların gerçekleşip gerçekleşmediği, kusur belirlemesine bağlı olarak kadın yararına maddî ve manevî tazminat verilmesinin yasal şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği, tazminat miktarlarının hakkaniyete ve dosya kapsamına uygun olup olmadığı, velâyetin babaya verilmesinin çocuğun yüksek menfaatine olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü ve 6 ıncı maddeleri, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 182 nci, 323 üncü, 324 üncü, 327 inci ve 329 uncu, 330 uncu ve 336 ncı maddeleri; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraflar tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.