Esas No: 2021/23738
Karar No: 2023/26538
Karar Tarihi: 28.12.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/23738 E.  ,  2023/26538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/333 E., 2016/7 K.

SUÇLAR :Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Kağızman Asliye Ceza Mahkemesinin kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık müdafii 27.07.2016 tarihli dilekçesi ile; tebliğ yapılan adresin sanığın ikamet adresi olmadığı, sanığın sürekli evde bulunmadığı için babasının adresini mahkemeye bildirdiği ve tebligatı okuma yazması olmayan üvey annesinin alması nedeni ile müvekkiline haber vermediği, karardan mahkumlara mahsus çağrı kağıdının sanığın yengesi tarafından alınması üzerine 20.07.2016 tarihinde haberdar olduklarını belirterek eski hale getirme ve temyiz talebinde bulunulmuş ise de; ikamet adresinin doğru olarak verilmesi ve değişmesi halinde güncel adresin mahkemeye bildirilmesinin 5271 sayılı Kanun'un 147 inci maddesi ve 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35 inci maddesine göre sanığın sorumluluğunda olduğu, mahkemece gerekçeli kararın sanığın mahkemede bildirdiği adresine tebliğe çıkartıldığı ve sanığın çarşıda olduğundan bahisle aynı konutta ikamet ettiği belirtilen sanığın yengesi İ.P.'nin imzasına tebliğ edildiği, tebligatı alan kişinin okuma yazması olmadığına dair beyanın tebligatın teslimi sırasında bildirilmesi gerektiği, tebligat evrakında böyle bir şerhin bulunmadığı ve tebliğ evrakının teslim alan kişi tarafından şerh ileri sürülmeksizin imzalanması karşısında tebligatın geçerli olduğu, mahkemece itiraz yoluna başvurulabileceğinin belirtilmesi suretiyle yasa yolunun yanıltıcı şekilde gösterilmişse de; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; "Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz." şeklindeki düzenleme gereğince sanığın bu yanılgıdan yararlanabilmesi için süresinde yapılmış bir başvurunun bulunması gerektiğinin anlaşılması karşısında;

Sanığın yokluğunda verilip 05.05.2016 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 27.07.2016 tarihinde sanık müdafii tarafından temyiz isteğinde bulunulduğu, temyiz dilekçesinin süresi içinde verilmediği ve eski hale getirme isteminin şartlarının oluşmadığı, 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği resen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin eski hale iade ve temyiz isteğinin,1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.12.2023 tarihinde karar verildi.