erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2021/5330
Karar No: 2021/6218
Karar Tarihi: 06.10.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/5330 E.  ,  2021/6218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Davacı ... vekili Av.... tarafından, davalı ...Ş. aleyhine 12.06.2019 tarihli dilekçe ile trafik kazasından kaynaklanan yaralanma nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine Uyuşmazlık Hakem Heyetince yapılan yargılama sonucunda; davacının davasının kabulüne dair verilen kararın davalı vekili başvurusu üzerine yapılan itiraz incelemesinde; İtiraz Hakem Heyetince davalı vekilinin itirazının kısmen kabulüne dair verilen 12/02/2020 günlü kararın ve 15/10/2020 günlü hükmün temyiz edilmemiş sayılmasına dair ek kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Davacı vekili 12.06.2019 tarihli Sigorta Tahkim Komisyonuna başvurusunda; 25.06.2017 tarihinde davalıya sigortalı aracın karıştığı tek taraflı kaza sonucu yolcu konumunda olan davacının yaralandığını belirterek fazlaya dair talep hakkı saklı kalmak üzere 15.000,00 TL maddi tazminat alacağının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiş, dava değerini 46.194,68 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini talep etmiştir.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince, davanın kabulü ile 46.194,68 TL maluliyet tazminatının 01.06.2019 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararına karşı davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine itirazın vekalet ücreti yönünden kısmen kabulüne karar verilmiş; İtiraz Hakem Heyeti kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine mahkemece, kesin süre içinde eksik harcın yatırılmadığı gerekçesi ile kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmiş, bu ek karar da davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemenin, hükmü temyiz eden davalının temyizi yönünden vermiş olduğu "temyiz edilmemiş sayılmaya" ilişkin 15/10/2020 tarihli ek kararı usul ve yasaya uygun olup, davalının temyiz itirazlarının reddiyle temyiz edilmemiş sayılmasına ilişkin ek kararın onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin Ek Kararın temyizine ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile EK KARARIN ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 4,90 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 06/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/2128
Karar No: 2021/2760
Karar Tarihi: 10.03.2021

**19. Ceza Dairesi         2021/2128 E.  ,  2021/2760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nin 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, katılan vekili ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz taleplerinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, REDDİNE, 10/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/9995
Karar No: 2014/16625
Karar Tarihi: 28.05.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/9995 E.  ,  2014/16625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/11/2013

NUMARASI : 2012/427-2013/616

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, İngiliz vatandaşı olması sebebi ile bankalar tarafından kredi verilmemesi üzerine davalı ile anlaşarak davalı adına kredi çekerek araç aldığını, aracın zilyetliğinin üzerinde olduğunu, bankaya kredi için toplamda 22.727,00-TL ödemede bulunduğunu, davalının arabanın kredi taksitleri bitmeden kalan borcu ödeyerek aracı aldığını, davacının davalıya göndermiş olduğu ödemeleri geri alabilmek için icra takibi başlattığını, davalının haksız itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına ve %40 inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 11.485,20 TL üzerinden davalının takibe itirazının iptali ile takibin devamına, fazlaya ilişkin talebinin reddine karar verilmiş; hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-Davacı, davalı adına bankaya yatırdığı kredi tutarının tahsili amacı ile başlattığı icra takibine yapılan itirazın iptalini talep etmiştir.Mahkemece gerekçeli kararda bilirkişi raporu özetlendikten sonra “toplanan tüm deliller, tüm dosya kapsamı, alınan bilirkişi raporu dikkate alınarak”davanın kabulüne karar verilmiş,somut bir gerekçeye değinilmemiştir.

Anayasanın 141/III maddesi uyarınca mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olarak yazılması zorunludur. 6100 Sayılı Yasa'nın 297. maddesinde de hükmün kapsamında yer alması gereken hususlar düzenlenmiş olup 1 . fıkrasının c bendinde “ tarafların iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşmadıkları hususlar, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin” hükümde gösterilmesi gereken hususlar olarak belirtilmiştir. O halde mahkemece gerekçeli karar verilmesi gerekirken sadece bilirkişi raporuna atıf yapılmak suretiyle az yukarıda değinilen düzenlemelere aykırı ve yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre,davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın BOZULMASINA, peşin alınan 24,30 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/4033
Karar No: 2008/8841
Karar Tarihi: 15.07.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/4033 E.  ,  2008/8841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARTAL 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/09/2007
Esas No: 2021/16667
Karar No: 2022/11966
Karar Tarihi: 20.09.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/16667 E.  ,  2022/11966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme suçundan hüküm kurulurken, suç isminin doğru belirtilmesi karşısında; uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nın "152/1-c maddesi" yerine TCK'nın "86/1. maddesi" şeklinde gösterilmesi, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 20/09/2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/37308
Karar No: 2017/16480
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/37308 E.  ,  2017/16480 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2020/260
Karar No: 2020/3131
Karar Tarihi: 18.02.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/260 E.  ,  2020/3131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyetlere dair

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmünde; sanığın müşteki ... ...’yi 5237 sayılı TCK’nin 6/1-f maddesi uyarınca silahtan sayılan bıçakla yaşamını tehlikeye sokacak şekilde yaraladığı olayda, sanığın TCK’nin 86/1. maddesi uyarınca verilen temel cezasında TCK’nin 86/3-e maddesi uyarınca artırım yapılan paragrafında, suçu silahtan sayılan bıçak yerine bardak ile işlediğinin belirtilmesi, yine sanık, müştekiyi yaşamını tehlikeye sokacak nitelikte yaraladığı halde, müştekinin yüzünde sabit iz oluştuğunun belirtilmesi ve cezasında bu nedenle artırım yapılırken, uygulama maddesinin TCK’nin 87/1-d maddesi yerine TCK’nin 87/1-c maddesi olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir maddi hatalar kabul edildiğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıkların temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 18.02.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/9068
Karar No: 2012/13415
Karar Tarihi: 24.09.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/9068 E.  ,  2012/13415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, genel kredi sözleşmesinden kaynaklanan borcun tahsili amacıyla başlatılan takibe davalı kefillerin vaki itirazının iptali istemine ilişkindir.

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre; davalıların 15.05.2007, 15.03.2008 ve 10.04.2009 tarihlerinde olmak üzere 3 ayrı kredi sözleşmesinin kefili oldukları, 13.04.2009 tarihinde düzenlenen, yapılandırılan kredilerde alınacak taahhütname ile 584.779,04 TL borcun varlığının kefil sıfatıyla taahhütnameyi imzalayan davalılar tarafından kabul edildiği, alacaklı bankanın taahhütname çerçevesinde yapılandırdığı alacağın ödenmediği ve kredi borçlusunun başvurusu ile 30.09.2009 tarihinde, ödenmeyen krediler de gözönüne alınarak 408.154,64 TL limitli yeni bir genel kredi sözleşmesinin düzenlendiği, davalı kefillerin sorumluluğunun bu kredi sözleşmesi limiti ile sınırlı olduğunun kabulü gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile takibin 408.154,64 TL asıl alacak olmak üzere toplam 422.690,71 TL üzerinden devamına, %40 tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı banka dava konusu icra takibinde 30.09.2009 tarihli Genel Kredi Sözleşmesine dayanmış, davalılar itirazlarında ve savunmalarında 30.09.2009 tarihli kredi sözleşmesinin önceki kredi sözleşmelerinden doğan borçların yapılandırılmasına dair imzalanmış bir kredi sözleşmesi olduğunu ileri sürmemişlerdir. Ne var ki hükme esas alınan bilirkişi raporunda anılan bu kredi sözleşmesinin önceki kredi sözleşmelerinden kaynaklanan ve ödenmeyen kredilerin borçlarının yapılandırılması için imzalanmış sözleşme olduğu kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Bu rapora karşı davacı vekili, yeniden yapılandırmanın sözkonusu olmadığını da belirtmek suretiyle itirazlarını bildirmiştir.

Bu durumda mahkemece yapılması gereken iş, davacı banka vekilinin itirazlarını karşılayacak şekilde konusunda uzman üç kişilik bilirkişi heyetinden rapor alınıp sonucuna göre karar verilmekten ibaret olmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA peşin harcın istek halinde iadesine, 24.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/10446
Karar No: 2022/9810
Karar Tarihi: 12.12.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/10446 E.  ,  2022/9810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli kasten yaralama

HÜKÜMLER :1)... 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/02/2021 tarih ve 2020/19 Esas, 2021/132 Karar sayılı kararı; Sanığın, mağdur ...’a yönelik nitelikli kasten yaralama suçundan, TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/3, 29/1, 62/1, 53, 58 ve 54 maddeleri gereğince "1 yıl 1 ay 3 gün" hapis cezası ile mahkumiyetine dair kararı,

2)... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 31/03/2021 tarih ve 2021/899 Esas, 2021/990 Karar sayılı kararı; “İstinaf başvurusunun esastan reddine” dair kararı,

3)... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 17/06/2021 tarih ve 2021/899 Esas, 2021/990 Karar sayılı ek kararı; “Temyiz isteminin reddine” dair ek kararı,

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 31/03/2021 tarih ve 2021/899 Esas, 2021/990 Karar sayılı kararı ile 17/06/2021 tarihli ek kararının sanık vasisi tarafından 5271 sayılı CMK'nin 296/2 ve 291. maddelerinde belirtilen süreler içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükmolunan cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları, miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 17/06/2021 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek kararının hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık vasisinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 298/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak ek karara yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİ ile EK KARARIN ONANMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “... 7. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.12.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/24136
Karar No: 2021/9254
Karar Tarihi: 27.04.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/24136 E.  ,  2021/9254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yargılama aşamasında alınan savunmasında; olayın gerçekleştiği saatlerde olay yerinde değil Antalya’da olduğunu beyan ettiği, ancak dosya içerisinde bulunan iletişimin tespitine dair tutanaklarda sanığın olayın geçtiği saat diliminde müştekiye ait zeytin ağaçlarının bulunduğu parsele yakın yerde olduğunun belirlendiği, yargılama aşamasında beyanları alınan tanıklar ... ve ...’in beyanlarında zeytin ağaçları sökülerken sanığın da olay yerinde olduğunu belirtmeleri karşısında sanığın suçtan kurtulmaya yönelik ve gerçeği yansıtmayan savunmada bulunduğu anlaşılmakla tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 27/04/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/29462
Karar No: 2016/7417
Karar Tarihi: 11.04.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/29462 E.  ,  2016/7417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yargılamanın aşamalarında sanığın değişmeyen beyanlarında, Manavgat Sulh Hukuk Mahkemesi'nde görülmekte olan davanın uzamasının nedeni olarak, vekili olan mağdurun çok sayıda mazeret dilekçesi vermiş olmasını göstermesi karşısında, mahkemece sanığın savunmasında yer verdiği dava dosyasının getirtilerek incelenmesi ve sanık hakkında TCK'nın 129. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

Kanuna aykırı ve sanık ...'in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas mahkemesine gönderilmesine, 11/04/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/2105
Karar No: 2021/2761
Karar Tarihi: 10.03.2021

**19. Ceza Dairesi         2021/2105 E.  ,  2021/2761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvuruların süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nin 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, katılan vekilinin temyiz taleplerinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, REDDİNE, 10/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/19221
Karar No: 2024/10627
Karar Tarihi: 01.07.2024

**2. Ceza Dairesi         2021/19221 E.  ,  2024/10627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/694 E., 2018/1876 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin, kararın usul ve yasaya uygun olmadığına, hakkında beraat kararı verilmesine, bunun mümkün olmaması halinde hakkında tayin olunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilip, ertelenmesi gerektiğine ve sanık müdafiinin temyiz isteminin sanığın kovuşturma evresinde zararı gidermesi sebebiyle etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 142. maddesinde 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen TCK'nın 142/2-h ve 143/1. maddelerinde düzenlenen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2021 tarihli, 2021/35 E., 2021/473 K. sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK'nın 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafii atanması gerektiği, her ne kadar sanığa zorunlu müdafii atanmış ise de, savunmasının alındığı 04.05.2016 tarihli birinci celsede müdafinin huzurunda ve tüm yasal hakları yeniden hatırlatılarak ifade vermesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddesine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2.maddesi gereği isteme aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/2-a. maddesi uyarınca İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.