erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2010/1232
Karar No: 2010/3214
Karar Tarihi: 22.03.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/1232 E.  ,  2010/3214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MANİSA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/09/2009

Taraflar arasında görülen davada;Davacılar, mirasbırakanları M. K.’ın 1596  parsel  sayılı  taşınmazın  5550/10550 payının  çıplak   mülkiyetini  davalıların  miras bırakanı  E.’a  bağış  suretiyle  temlik  ettiğini, temlik  sırasında  miras bırakanın  hukuki    ehliyete   haiz  olmadığı  gibi, temlikin  gabin  ve  ikrah   nedenleri  ile  de  batıl  olduğunu  ileri  sürerek  tapu  iptal ve  miras  payları  oranında  tescil   isteğinde  bulunmuşlardır.

Davalılar, davanın  reddini   savunmuşlardır.

Mahkemece, davacı  Türkan’ın  davasının  reddine, diğer  davacıların  davasının  kabulüne karar  verilmiştir.

Karar, taraflarca  süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ... raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, ehliyetsizlik, hile, gabin ve  ikrah  hukuksal  nedenlerine  dayalı  tapu  iptal ve  tescil isteğine  ilişkindir.

Mahkemece, davacı  T.’ın  davasının   reddine, diğer   davacıların  davasının  kabulüne   karar  verilmiştir.

Dosya  içeriği ve  toplanan  delillerden; tarafların  müşterek  miras bırakanı  E. 1596   sayılı  parselin  5550/10550  payı  üzerindeki  intifa  hakkını  uhtesinde   bırakıp, çıplak  mülkiyetini  18.10.1996 tarihli  akitle  oğlu  olan  davalıların  miras   bırakanı  E.’a bağış  suretiyle   temlik  ettiği  anlaşılmaktadır.

Mahkemece, Adli  Tıp Kurumu  4. İhtisas  Dairesinden  alınan  raporda  dosyada   tanık   beyanları  dışında   davacı  tarafından  ibraz  edilen  bir  belge bulunmadığından  miras bırakanın  ehliyete  haiz  olup  olmadığı  hususunda  bir  kanaat  belirtilemeyeceği  bildirilmiştir.

Bu durumda, miras bırakanın  hukuki   ehliyete   haiz  olmadığını  söyleyebilme  olanağı  yoktur.

Ne var ki,  davacılar, ehliyetsizlik  yanında   hile, gabin,ikrah hukuksal  nedenlerine  da   dayanmışlardır.

Miras bırakan  tarafından  temlikin 18.10.1996   tarihinde   yapıldığı, davanın  da  31.1.2006 tarihinde  açıldığı  sabittir.

Bilindiği  üzere; Borçlar  Kanununun 21,28 ve 30 maddelerine göre  bu   iddialara dayanılan  davaların, Borçlar Kanununun 31.  maddesi  hükmü  uyarınca bir yıllık  hak düşürücü  süre içinde  açılması  zorunludur.

Temlik ve dava  tarihi ile  ıttıla  kesbedildiği  tarihe  göre  anılan  iddialar  bakımından  hak düşürücü  sürenin  geçtiği  tartışmasızdır.

Hal böyle  olunca, tüm  davacılar  yönünden  davanın  reddine  karar  verilmesi  gerekirken, yanılgılı  değerlendirme  ile  yazılı   olduğu  üzere  hüküm  kurulmuş olması  doğru   değildir.

Öyle  ise, davacıların  temyiz   itirazları   yerinde   değildir.Reddine.

Davalıların  temyiz   itirazlarının  kabulü  ile  hükmün  açıklanan  nedenlerden  ötürü HUMK’nun 428. maddesi  gereğince  BOZULMASINA, alınan  peşin harcın  temyiz edene  geri  verilmesine, 22.3.2010  tarihinde  oybirliğyile  karar  verildi.
Esas No: 2014/7536
Karar No: 2015/6627
Karar Tarihi: 21.05.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/7536 E.  ,  2015/6627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 09/07/2012 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 27/03/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız fiil nedeniyle uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece dava reddedilmiş; karar davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı idare, davalının Devlet Ormanı sınırları içinde kalan yerde ağaç kestiğinden dolayı hakkında suç tutanağı düzenlenip kamu davası açıldığını, ormanlık yerden ağaç keserek idarenin zarara uğramasına neden olduğunu ileri sürerek uğradığı zararın ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Mahkemece, dava konusu yerin davacıya ait olmadığı, dava dışı ...'a ait olduğu benimsenerek dava reddedilmiştir.

Dosya arasındaki bilgi ve belgelerden; davalı ... hakkında Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2011/56 esas sayılı dosyası ile ağaç kesme suçundan kamu davası açıldığı, Adliyesi'nin kapanması sonucu dosyanın Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2012/550 esasını aldığı, bu dosyanın Yargıtay'da olmasına rağmen Mahkemece davalının katılan olarak yer aldığı eldeki dosyaya ilişkin olayla alakası olmayan 2012/558 esas sayılı dosyası yanlışlıkla getirtilerek bu dosyaya göre hüküm kurulması doğru değildir.

Şu durumda dosya ile bağlantılı olan Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2012/550 esas sayılı dosyasının kesinleşmesi beklenilerek getirtilip incelendikten sonra sonuca göre karar verilmesi gerekirken bu yön gözetilmeden yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olması doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 21/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/34959
Karar No: 2024/326
Karar Tarihi: 11.01.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/34959 E.  ,  2024/326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR SAYISI : 2019/1132 E., 2019/1141 K.

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

KARAR : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İlk Derece Mahkemesinin kararıyla sanığın görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 265 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları ile 62 nci maddesi uyarınca neticeten 6 ay 20 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemesinin 21.05.2019 tarihli ve 2019/1132 Esas, 2019/1141 Karar sayılı kararıyla istinaf başvurusunun esastan reddine hükmedilmiştir.

3. Bölge Adliye Mahkemesinin 01.11.2019 tarihli ve aynı sayılı ek kararıyla sanık müdafiinin 7188 sayılı Kanun kapsamındaki temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği "temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine" karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, ek kararın kaldırılarak sanığın beraatine karar verilmesi talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

24.10.2019 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası ve aynı Kanun'un geçici 5 inci maddesinin (f) fıkrasına göre, 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yapılan düzenlemenin, 7188 sayılı Kanun'un yayımlandığı tarihten itibaren 15 gün içerisinde talep edilmesi koşuluyla anılan maddede belirtilen suçlarla ilgili olarak bölge adliye mahkemelerince verilmiş kesin nitelikteki kararlar hakkında uygulanacağının belirtilmesi karşısında, görevi yaptırmamak için direnme suçunun bu kapsamda olmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin ek karara yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Afyonkarahisar 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.01.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2015/42640
Karar No: 2017/17395
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/42640 E.  ,  2017/17395 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2007/7245
Karar No: 2007/8475
Karar Tarihi: 17.09.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/7245 E.  ,  2007/8475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÜYÜKÇEKMECE 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ,

TARİHİ : 29/03/2007

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakanları H...'nın ..sayılı parseldeki payını satış suretiyle davalıya temlik ettiğini, temlik tarihinde murisin hukuki işlem ehliyetinin olmadığını, daha sonra ise ıslahla, miras bırakanın mirasçılardan mal kaçırmak amacıyla muvazaalı olarak davalıya temlik ettiğini ileri sürerek, miras payı oranında tazminat isteğinde bulunmuşlar, davacılardan S..ise davasını takip etmemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacı S....davasının açılmamış sayılmasına, diğer davacının davasının kanıtladığı gerekçesiyle kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi .. .. raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, tazminat isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davacılardan A..E....in davasının kabulüne karar verilmiştir.

Davadaki istek, davacıların miras bırakanına ait taşınmazın geçersiz vekalet ilişkisine dayalı olarak yapılan temlikin yolsuzluğundan ve miras bırakanın temlik tarihinde hukuki işlem ehliyetine sahip olmadığından bahisle, pay oranında taşınmazın değerinin tazminine dairdir.

İsteğin,belirtilen niteliği itibariyle tereke adına olması gerekeceğinde kuşku yoktur.Davacılar, Türk Medeni Kanununun 702.maddesi anlamında terekeye ait hakların korunması değil, mülkiyetine ilişkin istekte bulunmuşlardır.

Tereke, elbirliği mülkiyetine tabi olup, terekeye ait isteklerin tereke adına ve istirakçilerin tamamı tarafından yahut tereke temsilcisi aracılığıyla ileri sürülmesi asıldır.

Paydaşların kendi adlarına ve paylarına yönelik açtıkları davanın dinlenme olanağı bulunmadığı gibi, sonradan dava dışı paydaşların davaya katılması suretiyle davanın görülebilirlik koşulu da yerine getirilemez.

Eldeki davada yer alan iştirakçiler dışında, başka paydaşların olduğu da anlaşılmaktadır.

Öte yandan, davacı taraf ıslah dilekçesi ile muris muvazaası hukuksal nedenine dayanmış ise de usulüne uygun olarak açılmış bir dava bulunmadığından ıslahın da geçerli olduğu söylenemez.

Hal böyle olunca, görülebilirlik koşulu bulunmadığından, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere, hüküm kurulması doğru değildir.Davalının temyiz itirazları yerindedir.Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 17.9.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/19060
Karar No: 2016/7680
Karar Tarihi: 13.04.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/19060 E.  ,  2016/7680 K.**

**"İçtihat Metni"**

NUMARASI : 2014/291-2015/162

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız olarak sökülen ağaç bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız olarak sökülen ağaç bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelere göre keşif yapılıp bilirkişi raporu alınmadan delil tespiti dosyasındaki ziraat bilirkişisi raporu esas alınarak davanın kabulüne karar verilmesi yerinde değildir. Şöyle ki;

1)Delil tespit dosyasında bilirkişi raporuna davalı idarece itiraz edilmemişse de el atıldığı iddia olunan kısmın alanı ve niteliği mahallinde keşif yapılıp tespit edilmiş değildir.

Dava dilekçesi ve davalı idarenin temyiz dilekçesinde dava konusu taşınmaza kısmen el atıldığı belirtilmiştir.

Bu durumda mahkemece, konusunda uzman bilirkişi heyeti refakatinde mahallinde keşif yapılıp el atılan kısmın alanı ve niteliği tespit edilip, buna göre el atılan kısımda olup da davalı idarece sökülen ağaçların bedelinin tespit edilmesi gerektiği düşünülmeden eksik inceleme ve araştırma sonucunda yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) El atma tarihi itibariyle hasat zamanının gelip gelmediği tespit edilmeden ürün zararına da hükmedilmesi,

3) Hükmolunan bedele dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken, 'zarar tarihi'den itibaren faize karar verilmesi,

4) 6001 sayılı K.. M.. Teşkilat ve Görevleri Hakkındaki Kanun uyarınca davalı idare harçtan muaf olduğu halde aleyhine harca hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan açıklanan nedenlerle hükmün, H.U.M.K 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 13/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/454
Karar No: 2021/1313
Karar Tarihi: 30.09.2021

**7. Hukuk Dairesi         2021/454 E.  ,  2021/1313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 28/01/2016 tarihinde verilen dilekçe ile mirasın hükmen reddi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 17/05/2018 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davacılar vekili tarafından talep edilmiştir. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi'nce istinaf başvurusunun esastan reddine ve temyiz dilekçesinin süre yönünden reddine dair verilen ek karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, mirası hükmen reddin tespiti isteğine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince, davanın reddine karar verilmiş, davacılar vekili istinaf talebinde bulunmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince 09/05/2019 tarihinde davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacılar vekili temyiz etmiş, ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 11.06.2019 tarihli ek kararı ile davacılar vekilinin süresi içinde yapılmayan temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

Davacılar vekili, temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararı temyiz etmiştir.

Somut olayda; 09/05/2019 tarihli ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin kararı davacılar vekiline 21.05.2019 tarihinde tebliğ edilmiş, temyiz dilekçesi 10.06.2019 tarihinde verilmiştir. Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 361. maddesi uyarınca temyiz süresi iki haftadır. Temyiz süresinin son gününün 07.06.2019 gününe denk geldiği; ancak 07.06.2019 gününün ramazan bayramı tatili nedeniyle idari izin olarak ilan edildiği anlaşılmaktadır. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 93. maddesine göre; resmî tatil günleri, süreye dâhildir. Sürenin son gününün resmî tatil gününe rastlaması hâlinde, süre tatili takip eden ilk iş günü çalışma saati sonunda biter. 07.06.2019 günü idari izin olmakla beraber, idari izin sayılan günler, resmi tatil niteliğinde olmayıp bu tarihlerde de mahkemelerde işlem yapılmaktadır. Kararın tebliğ tarihi ile temyiz edildiği gün gözetildiğinde iki haftalık yasal temyiz süresinin geçtiği anlaşılmaktadır. Bu nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin süresi içinde yapılmayan temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararında bir isabetsizlik bulunmadığından 11.06.2019 tarihli ek kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine ve temyiz olunan ek kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge adliye Mahkemesi ek kararının ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, dosyanın İLK DERECE MAHKEMESİNE, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 30.09.2021 tarihinde oy birliği ile  karar verildi.
Esas No: 2010/7046
Karar No: 2010/8141
Karar Tarihi: 12.07.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/7046 E.  ,  2010/8141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇORLU 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/02/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalı ile kardeş olduklarını ve ortak şirket kurarken şirketlerin sağlıklı, yasaya uygun faaliyet gösterebilmesi ve güven tesisi için kayden malik olduğu 123 parselin ½ payını davalıya satış yoluyla temlik ettiğini, davalının ortaklıktan çıkması üzerine karşılıklı ibralaştıklarını, ancak davalının taşınmazı iade etmediğini ileri sürerek tapu kaydındaki ½ payının iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, karşılıklı ibralaşarak ortaklığı sona erdirdiklerini, taşınmazı bedelini ödeyerek iktisap ettiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Davacı dava dilekçesinde; davalı ile kurdukları limited şirketin sağlıklı faaliyet gösterebilmesi ve güven tesisi için kayden malik olduğu 123 parselin ½ payını davalıya satış yoluyla temlik ettiğini, karşılıklı ibralaşarak ortaklıktan ayrıldığı halde taşınmazdaki payının iade edilmediğini ileri sürerek tapu kaydının iptali ile adına tescili isteğinde bulunmuştur.

Mahkemece; davanın reddine karar verilmiştir.

İddianın ileri sürülüş biçimine göre; davada inançlı işlem hukuksal nedenine dayanıldığı açıktır. Esasen bu yön mahkemenin de kabulündedir. Bu tür bir iddianın kanıtlanması 05.02.1947 tarih, 20/6 sayılı İnançları Birleştirme Kararında sözü edilen yazılı belge sunulmasına bağlıdır. Eldeki davada bu tür bir belge ibraz edilmediğine göre davanın reddedilmesi gündeme gelecektir.

Ne var ki; davacı dilekçesinin deliller bölümünde “ve sair” demek suretiyle “ yemin deliline” de dayanmıştır. Bilindiği üzere; yemin HUMK’nun 337. maddesi ve devamı maddelerinde düzenlenen ve davayı sonuçlandıran yasal ve kesin delildir.05/02/1947 tarih, 20/6 sayılı İnançları Birleştirme Kararı ile “….nam-ı müstear davalarının yazılı delille kanıtlayabileceğine…..” ilişkin hükmü yemin deliline dayanılmasını engeller biçimde yorumlanamaz. Oysa eldeki davada davacıya bu olanak tanınmamıştır.

Hal böyle olunca; davacıya yemin önerme hakkının hatırlatılması, bu hakkın kullanılması halinde hâsıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetli değildir.

Davacının bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  12.07.2010  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/11488
Karar No: 2013/6152
Karar Tarihi: 13.03.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/11488 E.  ,  2013/6152 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle Yaralama

Hüküm :TCK'nın 89/4, 62, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Asli kusurlu olarak kazaya sebebiyet veren sanık hakkında temel ceza tayin edilirken asgari hadden uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından, iddianameyle talep edilmesine karşın TCK'nın 53/6. maddesi uyarınca sürücü belgesinin geri alınması konusunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi, bu hususun mahkemenin takdirinde olması sebebiyle bozma konusu yapılmamış; gerekçeli karar başlığında CMK’nın 232/2-c maddesi uyarınca suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi mahallinde tamamlanabilir eksiklik olarak kabul edilmiş; sanığa ait adli sicil belgesi ve nüfus kayıt örneğinin imzasız olması sebebiyle UYAP işletim sisteminden temin edilen kayıtlar dosya içine konulmuştur.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, kusura, sair nedenlere ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmolunan 5 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi, keza ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği hususuna hükümde yer verilmemek suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. ve TCK'nın 52/3-4. maddelerine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 4. paragrafının çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 5 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3 maddesi gereğince adli

para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 150 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 3.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenmesine, hükmün 5. paragrafının sonuna “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği hususunun sanığa ihtarına” ibaresinin eklenerek, hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.