erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2019/7236
Karar No: 2021/79
Karar Tarihi: 25.01.2021

**16. Ceza Dairesi         2019/7236 E.  ,  2021/79 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm :TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK'nın

62, 53, 58/9, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyetine

yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Temyiz aşamasında dosyaya gelen ve sanık hakkında beyanlarda bulunan ... ...'ın ifadesi ile UYAP’ta oluşturulan örgütlü suçlar bilgi bankasında sanık hakkında bilgi ve beyan olup olmadığı araştırılarak, varsa bu beyanların aslı veya onaylı suretlerinin getirtilmesi, CMK’nın 217. maddesi uyarınca duruşmada sanık ve müdafiine okunup diyeceklerinin sorulması gerekirse ilgili şahısların tanık sıfatıyla bilgi ve anlatımlarına başvurulması ayrıca; örgütle irtibatlı ... ...’da örgüt liderinin talimatı üzerine katılım hesabı açma veya mevduat artışı gibi mutad dışı bankacılık işlemlerinin bulunup bulunmadığının daha önceki yıllardaki hesap hareketleri ile kıyaslanıp değerlendirilerek kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tesbit edildikten sonra sonucuna göre hukuki durumunun ve suç vasfının tayini gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

Sanığın çocuğunu örgütle iltisaklı okula göndermesi ve örgütle iltisaklı gazete aboneliğinin örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Mersin 9. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.01.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/5058
Karar No: 2017/24245
Karar Tarihi: 14.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/5058 E.  ,  2017/24245 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 14/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2008/4652
Karar No: 2009/115
Karar Tarihi: 22.01.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/4652 E.  ,  2009/115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesiyle, davalı borçlu ...'in alacaklısından mal kaçırmak amacıyla Afyon, ... mahallesi, 410 ada, 5 parsel 3. kat 7 nolu bağımsız bölümü 23.10.2000 tarihinde eşit olarak davalılar ... ile ...'a sattığını, davalı ...'in borçlunun kızı, ...'in ise yeğeni olduğunu belirterek, tasarrufun iptalini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, aciz belgesi sunulmadığını, borçlunun emekli maaşı ile ev eşyalarının haczedildiğini, dava konusu taşınmazın diğer davalılardan alınan borca mahsuben devredildiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalılar, tebligata rağmen savunma yapmamışlardır.

Mahkemece, davalılar arasındaki satış işleminin borca mahsuben yapıldığı ve muvazaalı olmadığından söz edilerek davanın reddine karar verilmiş; hüküm, Yargıtay 15. Hukuk Dairesinin 27.12.2004 tarih 2004/5534 Esas 6768 Karar sayılı ilamıyla " borçlu ile kızı arasında 1. derece yeğeni arasında 3. derece akrabalık mevcut olduğundan İİK.nun 278/1 maddesi gereğince bağışlama niteliğindeki tasarrufun iptali gerekirken yasaya uygun düşmeyen gerekçeyle davanın reddi doğru değildir" gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davalılar arasındaki yakın akrabalık nedeniyle satış işleminin İİK.nun 278/1 maddesinde öngörülen iptale tabi bağışlama niteliğinde olduğu kabul edilerek davanın kabulüne, dava konusu Afyonkarahisar ili Merkez ... Mahallesi, 410 ada, 10 pafta, 5 parselde tapuya kayıtlı 3. kat 7 nolu meskenin davalı ... tarafından diğer davalılar ... ve ...'e satışına ilişkin 23.10.2000 tarihli tasarruf işleminin davacı yönünden iptaline, tapu kaydı davalılar üzerinde kalmak kaydıyla davacının İnegöl 2. İcra Müdürlüğünün 2000/4744 Esas sayılı İcra dosyasındaki alacağını tahsil amacıyla taşınmaz üzerinde cebri icra ve satış isteme yetkisi tanınmasına karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemiyeceğine göre, davalı ... vekili ile diğer davalılar ... ......'in yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 60.00.'er TL temyiz başvuru harcının ..., ... ... ve ...'dan alınmasına ve aşağıda dökümü yazılı 1.038.00.-TL kalan onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına 22.1.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/6378
Karar No: 2017/2368
Karar Tarihi: 30.03.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/6378 E.  ,  2017/2368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında 2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği ve defter ve belgeleri ibraz etmediği iddiası ile açılan kamu davasında, sanığın, soruşturma aşamasında, o tarihte birlikte yaşadığı ....ğını söyleyerek kendisini notere götürdüğünü ve orada imza attırdığını, sonraki tüm işlemleri onun yaptığını, kovuşturma aşamasında ise, Mücahit Sezer’in kendisi adına işyeri açmak istediğini ancak bunu kabul etmediğini savunması, alınan bilirkişi raporunda, 03.06.2005 tarihli işe başlama formu, 02.06.2005 ve 19.12.2005 tarihli yoklama fişleri ve 08.04.2005 tarihli imza beyannamesindeki imzaların sanığın eli ürünü olduğunun belirtilmesi, dosya içerisinde 2005 ve 2007 yıllarına ait faturalar ile defter belge inceleme yazısının bulunmaması, sahte fatura düzenlemek suçunda suçun maddi konusunun fatura oluşu, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de alım satım ya da hizmet ifasının belgesi olan faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi ve zamanaşımı hükümlerinin belirlenebilmesi bakımından; sahte düzenlendiği iddia olunan 2005 ve 2007 yıllarına ait faturaların aslı veya onaylı örnekleri dosya içerisine alınarak, sanığın savunmasında belirttiği Mücahit Sezer’in olayla ilgili beyanının alınması, yapılan suç duyurusunun akıbeti araştırılarak mümkünse bu dosya ile birleştirilmesi, aksi takdirde bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosyaya intikali sağlanıp, faturaların sanık ve... tarafından düzenlenip düzenlenmediğinin tespiti bakımından, faturalardaki yazı ve imzaların sanık ve bu kişi eli ürünü olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması yine defter ve belgeleri gizlemek suçunun oluşabilmesi için, bunların vergi incelemesi amacıyla ibrazının istenmesi gerektiğinden, varlığı anlaşılan 07.05.2008 tarihli “defter ve belge isteme yazısı” temin edilip defter ve belgelerin hangi amaçla istendiği belirlendikten sonra toplanan deliller bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 30.03.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2019/9782
Karar No: 2021/1885
Karar Tarihi: 23.02.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/9782 E.  ,  2021/1885 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 51/1-3-7-8, 53/6. maddeleri gereği mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin takdiri indirim ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, katılan vekilinin iddianame ile hükmün çelişkili olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dosya içeriğine göre sanık idaresindeki otomobille, gece vakti, meskun mahalde, aydınlatmanın bulunduğu, iki yönlü, asfalt kaplama caddede seyrederken, aracının sol ön tampon ve çamurluk kısımlarıyla, önünde aynı istikamette seyreden katılan ... idaresindeki motosikletin arka kısmından çarpması şeklinde meydana gelen ve bir kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir, bir kişinin ise vücudunda kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanması ile sonuçlanan olayda, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde; TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle, aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, tamamen kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu iki kişinin yaralanmasına neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması;

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin ve sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 23/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/2066
Karar No: 2009/11367
Karar Tarihi: 07.12.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/2066 E.  ,  2009/11367 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Tarih : 25.09.2008

No : 193/455

vek.Av....

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya kontör kartları sattığını, cari hesap ilişkisi nedeniyle oluşan alacağın tahsili için başlatılan icra takibinin davalının haksız itirazı sonucu durduğunu, davalının elinde bulunan telefon kartlarından 17.640YTL’lik kısmının konuşmaya kapatıldığını, bu tutarın takibe konu alacak miktarından düşülerek arta kalan 24.784.39 YTL’lik kısım için davalının haksız itirazının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket müdürü, Batman İcra Daireleri ve Mahkemelerinin yetkili olduğunu, taraflar arasında bir sözleşme bulunmadığını, aksine kendilerinin davacıdan alacaklı olduklarını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre, davalı defter ve kayıtları üzerinde bilirkişi incelenmesine karar verildiği, davalının inceleme için defterlerini sunmadığı, salt davalının defterlerine dayanılmamış olsa bile mahkemece bu konudaki inceleme kararına rağmen defter ve belgelerin incelemeye sunulmamış olması nedeniyle HUMK’nun 332.maddesi uyarınca takip dayanağı faturalara konu telefon kontör kartlarının davalıya teslim edildiği yolundaki davacı iddiasının doğru olduğunun kabulü gerektiği, bu konuda davacı yönünden usuli kazanılmış hak oluştuğu, davacı defterlerinde inceleme yapılamamasının sonuca etkili olmadığı gerekçeleriyle davanın kabulüne, davalının itirazının iptali ile takibin aynen devamına ve davalının %40 oranında icra inkar tazminatıyla sorumluluğuna karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı, delil olarak münhasıran davalı defterlerine değil, taraf defterlerine dayanmıştır. Ne var ki, kendi defterlerini de, mahkemece talep edilmesine rağmen incelemeye sunamamıştır. Davalı, iddiaları kabul etmeyip kendisinin davacıdan alacaklı olduğunu savunduğuna göre davacının davalıya mal satıp teslim ettiğini yazılı delillerle kanıtlaması gerekmektedir. Dosyaya mal teslimine ilişin irsaliye ya da teslim belgesi ibraz edilmemiştir. Fatura düzenlenmesi de tek başına mal teslimini kanıtlamaz. Kaldı ki faturalardan biri kapalı fatura niteliğindedir. Kapalı fatura ise ödemeye karine teşkil eder. Mahkemece, bu yönler üzerinde durulup tartışılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 07.12 .2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Aslı gibidir.

Karşılaştırıldı. ...
Esas No: 2019/5425
Karar No: 2021/206
Karar Tarihi: 27.01.2021

**16. Ceza Dairesi         2019/5425 E.  ,  2021/206 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : Tüm sanıklar hakkında ayrı ayrı;

TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62,

53/1-2-3, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Alagöz ve sanıklar müdafileri

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanıklar ... ve ... müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin yasal şartları oluşmadığından CMK'nın 299. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre örgüte müzahir termal otelde konaklamanın veya çocuklarını örgütle iltisaklı okula göndermenin müsnet suç yönünden delil ya da örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanıklar ..., ..., ... ve sanıklar müdafilerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Kahramanmaraş 3. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.01.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/12215
Karar No: 2024/7411
Karar Tarihi: 11.06.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/12215 E.  ,  2024/7411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/272 E., 2022/508 K.

SUÇ : Nitelikli tehdit

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

1.Sanığın yüklenen ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun)

106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendine uyan nitelikli tehdit suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst haddine göre; aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 8 yıllık olağan ve 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı sürelerinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2.Sanığa yüklenen ve 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendinde düzenlenen tehdit suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; Kanunun 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrasında öngörülen 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin suç tarihi olan 11.06.2012 tarihinden temyiz incelemesine kadar gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.04.2022 tarihli ve 2022/272 Esas, 2022/508 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı sayılı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

11.06.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2014/1022
Karar No: 2014/4181
Karar Tarihi: 18.02.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/1022 E.  ,  2014/4181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gölbaşı(Ankara) 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/04/2013

NUMARASI : 2013/178-2013/352

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının kendisinden ödünç para istemesi üzerinde, banka hesabına internet üzerinden 13.9.2011 tarihinde 2.000,00 TL para gönderdiğini, ancak davalının borcunu ödemediğini, alacağının tahsili için başlatmış olduğu icra takibine de haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptaline, %20 icra inkar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacıdan ödünç almadığını, dava konusu paranın davacıdan olan alacağına karşılık gönderildiğini savunarak, davanın reddini, %20 kötüniyet tazminatının tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece, “internet üzerinden yapılan havalenin, davalıya borç olarak gönderildiğinin ispat edilemediği, davalının icra dosyası ve cevap dilekçesindeki savunmalarının hayatın olağan akışına daha uygun olduğu” gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıya internet üzerinden havale ile 2.000,00 TL ödünç para gönderdiğini iddia etmiş, davalı ise söz konusu havalenin, daha önce davacıya ödünç olarak vermiş olduğu paranın iadesine ilişkin olduğunu savunmuştur. Davacının davada delil olarak dayandığı havale dekontunda, “İnt.Borç” ibareleri bulunmakta olup, bu ibarelerin “İnternet borç” anlamında olduğu davalı tarafından da kabul edilmektedir. Ne var ki davalı, davacının kendisinden aldığı borcu gönderdiğini, ancak kendisini borçlu göstermek amacıyla kötüniyetle banka dekontuna bu şekilde bir ibareyi yazdırdığını savunmaktadır.

Havale dekontunda yazılı olan “İnt Borç” açıklaması, paranın ödünç olarak gönderildiğini göstermekte olup, davalı, “davacının kendisine olan borcunu gönderdiğini, banka dekontuna ise kötüniyetle bu şekilde bir ibareyi yazdırdığını” savunduğuna göre, davada ispat yükü davalıya aittir. O halde mahkemece davalıdan bu konudaki tüm delilleri sorulup, gerektiğinde cevap dilekçesinde dayanmış olduğu “yemin” delili de hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, havalede paranın borç olarak gönderildiğine ilişkin açıklama olmasına rağmen, ispat yükü ters çevrilerek, yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 18.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/15843
Karar No: 2015/4281
Karar Tarihi: 24.03.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/15843 E.  ,  2015/4281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili dava dilekçesinde, tanımanın iptalini istemiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacı ile davalı ...'nin uzun süre birlikte yaşadıklarını, 10.04.2000 tarihinde doğan küçük ...'ın okula başlaması, henüz nüfus kaydının bulunmaması ve davalı ile birlikteliğin devamını temin v.s. nedenleriyle 28.06.2006 tarihinde davacı tarafından küçük ...'ın nüfusta tanındığını, ancak küçük ...'ın gerçek babasının davacı olmadığını, başka birisinin olduğunun öğrenildiğini beyanla tanımanın iptalini istemiştir. Mahkemece davanın 5 yılllık hak düşürücü sürede açılmadığı ve gecikmeyi haklı kılacak bir sebebinde ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

4721 sayılı TMK'nın 297. maddesinde; tanımanın iptali davasının anaya ve çocuğa karşı açılacağı, 426/2. maddesinde; yasal temsilcisi (annesi) ile küçüğün menfaati çatıştığında küçüğe kayyım atanacağı hükme bağlanmıştır. Somut olayda, davanın baba tarafından anaya ve küçük ...'a karşı açıldığı, tanımanın iptaline ilişkin olduğu ve mahkemece küçüğe kayyım tayin ettirilmeden karara bağlandığı anlaşılmaktadır.

Yukarıdaki yasal düzenlemeler dikkate alındığında, mahkemece küçük ...'a kayyım tayin ettirilerek davanın kayyıma da yöneltilmesi suretiyle taraf teşkili sağlanıp gösterdikleri takdirde delilleri toplanarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 24.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.