erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2010/14837
Karar No: 2010/28656
Karar Tarihi: 02.12.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/14837 E.  ,  2010/28656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Malatya 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/07/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu belediye temsilcisi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Haciz tarihi itibariyle olaya uygulanması gereken 5393 Sayılı Belediye Kanununun 15/son maddesi gereğince, belediyenin kamu hizmetinde fiilen kullanılan mallarının haczi mümkün değildir.

Somut olayda şikayet konusu edilen ve trafik sicilinde 44 EP 001 plaka sayı ile borçlu belediye adına kayıtlı aracın belediye başkanının makam aracı olarak kullanıldığı iddia edilmiştir.  Kamu hizmetinin yürütülmesi  bakımından belediye başkanına ait tek bir makam aracının kendiliğinden  kamuya tahsisli olduğunun kabulü gerekir.

Mahkemece, haczedilen aracın fiilen belediye başkanının makam aracı olarak kullanılıp kullanılmadığı gerektiğinde bilirkişi incelemesi yapılarak tespit edilmeli ve ilgili belediye  başkanlığınca  makam  aracı olarak tahsis edilip  kullanılan ikinci bir aracın bulunup bulunmadığı araştırılarak,  oluşacak sonuca göre bir karar  verilmesi  gerekirken eksik inceleme ve  yazılı gerekçe ile istemin reddi yönünde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu belediye temsilcisinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 02/12/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/13599
Karar No: 2015/19665
Karar Tarihi: 05.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/13599 E.  ,  2015/19665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Düzce 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/03/2014

NUMARASI : 2013/273-2014/121

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan, imar uygulaması sonunda yolda kalan yerde bulunan ağaçların kamulaştırma bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan, imar uygulaması sonunda yolda kalan yerde bulunan ağaçların kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Ağaçlara yaş, cins ve verim durumuna göre değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 05/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/26756
Karar No: 2013/8934
Karar Tarihi: 07.05.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/26756 E.  ,  2013/8934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının davalı ... Belediye Başkanlığı yönünden husumetten reddine, diğer davalı ... Belediye Başkanlığı yönünden kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla duruşma için belirlenen 07.05.2013 günü temyiz eden davalı ... Belediye Başkanlığı vekili Av... ile aleyhine temyiz olunan davalı ... Belediye Başkanlığı vekili Av...'ın yüzlerine karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden aleyhine temyiz olunan davacı vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak davalı idareler vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R –

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalı ... Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, aleyhine temyiz olunan davalı ... Belediye Başkanlığı yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 990,00-TL. vekalet ücretinin temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/21150
Karar No: 2015/24836
Karar Tarihi: 19.10.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/21150 E.  ,  2015/24836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/05/2015

NUMARASI : 2015/218-2015/551

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Yatırım Teşvik Belgesi kapsamında, yurda, gümrük vergisinden muaf olarak ithal edilen eşyaların, Gümrük Kanunu’nda öngörülen sürelerden önce devredilmesi ve satılması halinde, bu eşyayı satanlar veya alanlar ile devredenler eşyaya isabet eden gümrük vergisi ve resimlerden sorumludur. Eşyanın aynından kaynaklanan, gümrük vergi ve resimleri, 6183 sayılı Kanun’un 21/2 ve İcra ve İflâs Kanunu’nun 206/1. maddeleri hükümleri uyarınca rüçhanlı olup, gümrük vergisine tâbi eşyanın satışından elde edilen paradan öncelikle ödenir.

Mahkemece, satışa konu makinelerin teşvik belgeleri kapsamında ithalatı yapılmış mallardan olup olmadığı hususu araştırılarak, teşvik belgesine dayanılarak ithal olunan makinelerden ise, bunların ithalinde alınması gerekli gümrük vergi ve resimleri ile fon tutarlarının satış bedellerinden kesilerek ilgili mercilere ödenmesi koşulu ile satışlarının mümkün olup olmadığı tespit edilip oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), harç alınmasına yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/16702
Karar No: 2022/18342
Karar Tarihi: 05.12.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/16702 E.  ,  2022/18342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

5271 sayılı CMK.nın 293/2. maddesinde yer alan "Hüküm, temyiz eden Cumhuriyet Savcısana veya ilgililere gerekçesiyle birlikte açıklanmamışsa; hükmün temyiz edildiğinin bölge Adliye mahkemesince öğrenilmesinden itibaren gerekçe, yedi gün içinde tebliğ edilir. "Aynı Yasanın 294/1. maddesinde yer alan "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir." şeklindeki düzenlemeler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, katılan hazine vekilinin usulüne uygun tebliğ edilen hükme yönelik CMK.nın 291. maddesinde belirtilen 15 günlük yasal süre içerisinde temyiz dilekçesi sunduğu ancak temyiz dilekçesinde gerekçe belirtilmediği, gerekçeli karar tebligatının da ihtarat içermediği anlaşıldığından, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 17.03.2021 tarih ve 2019/9 MD- 554 Esas ve 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, hak kaybının önlenmesi bakımından katılan vekiline tebligatın yapıldığı tarihten itibaren CMK.nın 295/1. maddesi uyarınca 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligatın yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması ve katılan vekilinin süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek tebliğname ile birlikte,

gerekçeli temyiz isteminde bulunulmaması halinde ise mevcut haliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmesi için, dosyanın incelenmeksizin... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/12557
Karar No: 2019/14392
Karar Tarihi: 26.06.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/12557 E.  ,  2019/14392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait otelde 14.06.2005 tarihinde parti şefi olarak çalıştığını, en son 2.509,55 TL ücret aldığını, müvekkiline 30.12.2011 tarihinde tebliğ edilen fesih bildirimi ile işten çıkarıldığını, işe iade davasının kabul edilerek işe iadesine karar verildiğini, davacının çalışma süresi boyunca ayda en az 32 saat fazla mesai yaptığını, bunun karşılığı fazla mesaisinin ödenmediğini, otelin yaz-kış açık olduğunu, müvekkilinin yaz aylarında yoğunluktan, kış aylarında da personel azlığından fazla mesai yaptığını, iddia ederek, fazla mesai ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını, davaya konu edilen alacağın zamanaşımına uğradığını, müvekkili işyerinde üçlü vardiya sistemi uygulandığını, fazla mesai yapılması halinde karşılığının ödendiğini ya da serbest zaman kullandırıldığını, davacının hizmet sözleşmesinde fazla mesailerin ücrete dahil olduğuna dair hüküm bulunduğunu, davacının müvekkili şirketi ibra ettiğini, işletilmesi istenen faiz türü ve faizin başlangıç tarihlerine itiraz ettiklerini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı davalı işyerinde haftada 7,5 saat fazla mesai yaptığını tanık anlatımları ile bilirkişinin tesbit ettiği ve mahkemenin de kabulünde olduğu üzere ispatlamıştır.

Davacı ile davalı arasında imzalanmış olan bireysel iş sözleşmesine göre fazla mesai ücrete dahil olduğundan Dairemiz uygulamasına göre haftalık 5,2 saat fazla mesai ücret içinde ödenmektedir. Haftalık bakiye 2,3 saat fazla mesai hesaplanıp ispat tanık deliline dayandığından karineye dayalı makul indirime tabi tutulduktan sonra fazla mesai alacağının hüküm altına alınması gerekirken 7,5 saatlik fazla mesai saat olarak indirime tabi tutulup kalanı da haftalık 5,2 saati aşmadığından davacının fazla mesai alacağı bulunmadığına ilişkin bilirkişi tesbiti ve mahkeme kabulü hatalıdır.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 26.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/10669
Karar No: 2015/8217
Karar Tarihi: 01.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/10669 E.  ,  2015/8217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, hükümlünün MERNİS adresinin “... Mah., ... Cad., No: ... .../...” olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince de, hükümlünün MERNİS adresinin cezaevi adresi olduğu ve hükümlünün cezaevine girmeden önce “... Mah., .... Sok. No: ... İç Kapı No: ... .../...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından, mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Hükümlünün MERNİS adresi cezaevi adresi olduğundan, hükümlünün cezaevince alınan beyanına göre cezaevine girmeden önce “... Mah., .... Sok. No: ... İç Kapı No: ... .../...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 01/10/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/7631
Karar No: 2025/1055
Karar Tarihi: 12.02.2025

**12. Hukuk Dairesi         2024/7631 E.  ,  2025/1055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 32. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davalı/borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından başlatılan ilamsız takipte borçlunun itirazı üzerine itirazın kaldırılması talebi ile icra mahkemesine başvurulduğu, İlk Derece Mahkemesince, davanın reddedildiği, alacaklı tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, Ankara 7. Aile Mahkemesinin 2021/1320 esas, 2022/255 karar sayılı ilamının hüküm bölümünün 5. bendinde; " ... adına evlilik birliği içerisinde alınan "Ankara Altındağ ... Mahallesi, 22364 Ada, 4 parsel üzerinde bulunan 1/20 paylı A blok 2.Kat 5 numaralı mesken" daire'nin yarı hissesi ... tarafından boşanmadan itibaren 6 ay içerisinde ...'e tapuda devredileceğinin tespitine, yarı hissenin ...'e tapuda devredilmemesi halinde ... evin yarı hissesinin değeri olan 800.000,00-TL maddi tazminat bedelini nakit olarak ödeyeceğinin tespitine,..."; hükmün 10. Bendinde ise ; "Taraflar arasında düzenlenen 31/03/2022 tarihli protokolün onanmasına, kararın eki sayılmasına," karar verildiği, takibe dayanak Aile Mahkemesi ilamının ve ilamın eki sayılan anlaşmalı boşanma protokolünün yukarıda açıklanan maddeleri açıkça kayıtsız şartsız borç ikrarını içerdiği gerekçesi ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kabulü ile borçlunun itirazının kaldırılmasına ve takibin devamına karar verildiği görülmüştür.

Somut olayda, Aile Mahkemesi kararı ve protokol hep birlikte değerlendirildiğinde taşınmaz hisse devrine karar verildiği, ancak 800.000 TL’nin ödenmesinin taşınmazın devredilip edilmemesi şartına bağlandığı, dolayısıyla İİK’nun 68. maddesinde sayılan “imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmî dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit” bir takip başlatılmadığından, dayanak ilamın İİK’nun 68. maddesi anlamında belge sayılamayacağı açıktır.

O halde, İlk Derece Mahkemesi kararı yerinde olup, Bölge Adliye Mahkemesince alacaklının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ:

Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 32. Hukuk Dairesi’nin 26.09.2024 tarih ve 2023/1753 E. - 2024/1315 K. sayılı kararının yukarıda yazılı nedenlerle, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/2. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 12.02.2025 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/3846
Karar No: 2019/10491
Karar Tarihi: 15.05.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/3846 E.  ,  2019/10491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazların reddine, ancak;

1) Oluşa ve dosya içeriğine göre, katılanın aşamalarda, tanık ... ile birlikte okul bahçesinde bulundukları sırada, sanık ...'ın yanında...ve ...'in bulunduğunu ve...'ın...'i parka çağırdığını, ... döveceklerini düşündüğü için arkalarından gittiğini, ...'ın gelmesini istemediğini söylemesi üzerine tartıştıklarını ve ...'ın kendisine vurduğunu, sanık ... ve...'in de kendisine vurduğunu ve...'in kendisini bıçakladığını beyan ettiği, tanık...'in soruşturma aşamasında ve Van 1. Çocuk Mahkemesinin 2013/491 Esas sayılı dosyasında katılan ile aynı beyanlarda bulunduğu, sanığın olay esnasında ... ve... ile birlikte fiil üzerinde hakimiyet kurdukları bu şekilde sanığın, ...'in suçun işlenmesinde kullandığı bıçaktan sorumlu tutulması ve üzerine atılı suçu silahtan sayılan bıçak ile işlediği gözetilerek, 5237 sayılı TCK'nin 37/1. maddesi uyarınca sanık hakkında TCK'nin 86/3-e maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 15.05.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/5973
Karar No: 2017/13076
Karar Tarihi: 17.10.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/5973 E.  ,  2017/13076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, karar verilmesine yer olmadığına ve mali danışman atanmasına karar verilmiş olup hükmün davacı/Vasi adayı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı ... vekili dilekçesinde ...'ın TMK 405 ve 406 gereği kısıtlanmasını istemiş; Mahkemece, ...'a yasal danışman atanmasına karar verilmiştir. Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 405. ve 406. maddesi kapsamında vesayet altına alınması, olmadığı taktirde TMK 429. maddesi gereği yasal danışman atanması istemine ilişkindir.

1. Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından; dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine, takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Türk Medeni Kanununun 405. maddesinde, akıl hastalığı veya akıl zayıflığı sebebiyle işlerini göremeyen veya korunması ve bakımı için kendisine sürekli yardım gereken ya da başkalarının güvenliğini tehlikeye sokan her erginin kısıtlanacağı; 406. maddesinde ise, savurganlığı, alkol veya uyuşturucu madde bağımlılığı, kötü yaşama tarzı veya malvarlığını kötü yönetmesi sebebiyle kendisini veya ailesini darlık veya yoksulluğa düşürme tehlikesine yol açan ve bu yüzden devamlı korunmaya ve bakıma muhtaç olan ya da başkalarının güvenliğini tehdit eden her erginin kısıtlanacağı hükme bağlanmıştır.

Somut olayda Mahkemece, resmi sağlık kurulundan rapor alınarak ilgilinin akli durumu değerlendirilmiş ise de; Mahkemenin 2015/469 E., 2015/576 .... Sayılı kararının,.... Hukuk Dairesinin 22.04.2015 gün, 2014/19504 E., 2015/6725 .... ile TMK m. 406 gereği araştırma yapılması gerektiğinden bahisle bozulması üzerine bozmaya uyarak yargılamaya devam ettiği halde, bozma gereği TMK. nun 406. maddesi yönünden herhangi bir araştırma ve değerlendirme yapılmamıştır. Bu durumda, yukarıda gösterilen yasal düzenlemeler karşısında; savurganlığı, kötü yaşama tarzı veya malvarlığını kötü yönetmesi iddiasına ilişkin olarak da taraflara delilleri sorulup gösterdikleri takdirde toplanarak tüm delillerin birlikte değerlendirmesi ile sonucuna göre karar bir verilmesi gerekirken, yetersiz araştırma ve eksik inceleme ile ...'a yasal danışman atanmasına karar verilmesi doğru, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarda 2. bentte gösterilen sebeplerle 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA; davacının diğer temyiz itirazlarının yukarda 1. bentte gösterilen sebeplerle reddine, HUMK'nun 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 17.10.2017 tarihinde oybirliğiyle
Esas No: 2018/6016
Karar No: 2019/8849
Karar Tarihi: 07.05.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/6016 E.  ,  2019/8849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ... arazisi üzerindeki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz üzerindeki muhtesat bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, ... arazisi üzerindeki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz üzerindeki muhtesat bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere göre; hazineye ait arazi üzerinde 37 adet ağaç bulunduğu, davalı ... Müdürlüğünce yol geçirmek suretiyle el atılan ve dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların davalı idare tarafından kesildiği anlaşıldığına göre, işin esasına girilip ağaç bedelleri usulüne uygun olarak tespit edilerek davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 07/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.