erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2011/14771
Karar No: 2012/1021
Karar Tarihi: 13.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/14771 E.  ,  2012/1021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Uyap Bilişim sisteminde yapılan kontrolde elektronik imza ile de imzalanmayan gerekçeli kararın zabıt katibi tarafından imzalanmaması suretiyle CMK.nun 232/7. maddesi hükmüne aykırılık yapılması,

2- Sanığın ev yapmak suretiyle tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın kıyı kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu taşınmazın bina vasfında olup olmadığı ve belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve binanın yapım tarihi de araştırılarak sonu- cuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki duru- munun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZUL- MASINA), 13.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/16568
Karar No: 2015/15422
Karar Tarihi: 15.12.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/16568 E.  ,  2015/15422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 07/05/2015

NUMARASI : 2013/510-2015/205

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

3402 sayılı Kanun'un geçici 8. maddesi uyarınca yapılan kadastro çalışmaları sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 219 ada 1 parsel sayılı 34068,13 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kadastro tutanağının beyanlar hanesinde taşınmaz üzerindeki zeytin ağaçlarının ......'a ait olduğu belirtilmek suretiyle zeytinli tarla vasfıyla Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, tutanağın beyanlar hanesinde yazılı muhtesat şerhinin iptali istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabülüne; çekişmeli 219 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının beyanlar hanesine, taşınmaz üzerinde bulunan ve ekli 25.03.2015 tarihli bilirkişi raporunda konumu gösterilen 120 adet 60-70, 122 adet 40-50, 134 adet 25-30, 18 adet 10-15 ve 15 adet 8-10 yaş olmak üzere toplam 409 adet zeytin ağacı ile 24 adet 15-18 yaş armut ağacının ......'a ait olduğu şerhinin yazılması suretiyle tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 15.12.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2023/12152
Karar No: 2024/3314
Karar Tarihi: 14.03.2024

**4. Ceza Dairesi         2023/12152 E.  ,  2024/3314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret

KARAR : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği ek karara yönelik temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İlk Derece Mahkemesinin kararıyla sanığın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca Cumhurbaşkanına hakaret suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemesinin 20.12.2022 tarihli ve 2020/1710 Esas, 2022/1729 Karar sayılı kararıyla istinaf başvurusunun esastan reddine hükmedilmiştir.

3. Bölge Adliye Mahkemesinin 24.03.2023 tarihli ve aynı sayılı ek kararı ile sanığın temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği "temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine" karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, kararın bozularak beraatine hükmedilmesi talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın yokluğunda kurulup 29.12.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen asıl hükme karşı, 5271 sayılı Kanun'un 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 06.03.2023 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmakla, sanığın ek karara yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Adana 10. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.03.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2019/11146
Karar No: 2021/2240
Karar Tarihi: 15.03.2021

**16. Ceza Dairesi         2019/11146 E.  ,  2021/2240 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : Sanıklar için ayrı ayrı olmak üzere; TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK’nın 62, 53, 58/9, 63. maddeleri uyarınca verilen mahkumiyet kararlarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanık ...'un örgütle iltisaklı olması nedeniyle kapatılan okula çocuğunu göndermesi eyleminin örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanıklar müdafileri ve

sanık ...'un temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Sivas 3. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.03.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2021/12544
Karar No: 2022/6023
Karar Tarihi: 28.03.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/12544 E.  ,  2022/6023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2. gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 305/1-2. maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz taleplerinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, isteme aykırı olarak, REDDİNE, 28/03/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/36176
Karar No: 2024/13569
Karar Tarihi: 20.11.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/36176 E.  ,  2024/13569 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/525 E., 2018/546 K.

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 15.03.2018 tarihli ve 2018/525 Esas, 2018/546 Karar sayılı kararının, sanıklar tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Anayasa'nın 40/2, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34/2, 231/2, 232/6 ve 291/1-2. maddeleri uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, mercii, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin zorunlu olduğunun belirtilmesi ve 5271 sayılı CMK'nin 294/1. maddesinde, ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.'' aynı Kanun'un "Temyiz gerekçesi" başlığını taşıyan 295/1. maddesinde ise; "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler karşısında; sanık ...'ın yüzüne karşı tefhim olunan hükme ilişkin gerekçeli kararının tebliğine ilişkin dosyada bilgi ve belgeye rastlanmadığı gibi sanık ...'ın yokluğunda verilen ve 27.03.2018 tarihinde tebliğ olunan hükümde ise CMK’nin 295/1. maddesi uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi gerektiğinin bildirilmediği anlaşıldığından, sanıklara yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda usulüne uygun şekilde ''CMK’nin 295. maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi halinde temyiz talebinin incelenebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceği'' hususlarını içeren meşruhatlı tebligat ile gerekçeli kararın tebliğ edilmesi, temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçeler verilmesi halinde ise bu hususta ek tebliğname düzenlenmesi için dosyanın iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, oy birliğiyle, 20.11.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2011/10013
Karar No: 2012/21437
Karar Tarihi: 21.06.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/10013 E.  ,  2012/21437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza portakal ağacı dikmek suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek tapuda kimin adına kayıtlı olduğu ve vasfı belirlendikten sonra keşif yapılıp, sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu taşınmazın Belediye sınırları içinde olup olmadığı araştırılarak sonucuna Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 21.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/11820
Karar No: 2017/6991
Karar Tarihi: 30.11.2017

**1. Hukuk Dairesi         2015/11820 E.  ,  2017/6991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMES

DAVA TÜRÜ : ECRİMİSİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 32660 ada 4 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki cami ve evin mülkiyetinin derneğe ait olduğunu, caminin imamı olan davalının ise taşınmaz üzerindeki evde gönderilen ihtarnameye rağmen herhangi bir bedel ödemeden oturduğunu ileri sürerek, 01/02/2012 tarihinden bu yana fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydı ile 1.000 TL ecrimisil bedelinin davalıdan tahsiline ve davalının taşınmaza el atmasının önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, görevli mahkemenin Sulh Hukuk Mahkemesi olduğunu, Diyanet İşleri Başkanlığı'na bağlı memur olarak bu camide görev yaptığını, Türkiye'de bulunan tüm camilerde olduğu gibi görev yaptığı caminin içinde bulunan lojmanda ikamet ettiğini, derneğin kira isteme yetkisi bulunmadığı gibi kendisinin taşınmazda haksız olarak ikamet etmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının taşınmazı, korunmaya değer bir hakkı olmaksızın kullandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 1.394,00.-TL ecrimisil bedelinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin ecrimisil bedeli yönünden davanın reddine, taşınmaz davanın devamı sırasında tahliye edildiğinden bu konuda hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hâkimi ...’ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 6.20.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 30.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/27044
Karar No: 2014/35780
Karar Tarihi: 15.12.2014

**13. Ceza Dairesi         2012/27044 E.  ,  2014/35780 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 13 - 2012/221879

MAHKEMESİ : Ereğli(Konya) 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/05/2012

NUMARASI : 2012/229 (E) ve 2012/312 (K)

SUÇ : Hırsızlık, hakkı olmayan yere tecavüz

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; taşınmazın kamu kurumuna ait olması halinde de 5237 sayılı TCK'nın 154. maddesinde tanımlanan suçun oluşacağı; ayrıca tapu kaydından suça konu .. ada ve .. parselde bulunan taşınmazın tapulama yoluyla 17.02.1976 yılında Ereğli Belediyesi adına tescil edildiğinin anlaşılması, sanığın da savcılıktaki ifadesinde suça konu taşınmazı 1963 yılında zorunlu su tahsisi nedeniyle belediyeye sattığını, bu taşınmaz üzerinde 1968 yılında balık havuzu yaptığını, dikili ağaçların da belediye tarafından şifai olarak kendisine bırakıldığını beyan etmesi karşısında, havuzun yapıldığı ve dava konusu ağaçların bulunduğu taşınmazın kamulaştırılıp kamulaştırılmadığı, hangi maksatla kamulaştırıldığı, kamulaştırma karşılığında maliklere ödeme yapılıp yapılmadığı, taşınmaz üzerindeki dikili ağaçlarla ilgili bir ödeme yapılıp yapılmadığı, taşınmazın kadastro tespitine konu olup olmadığı, dava tarihi itibarıyla mülkiyet ve tasarruf durumunun ne olduğu araştırılarak, oluşturulacak mahalli bilirkişi heyeti ve fen bilirkişisiyle yerine kayıtlar uygulanıp keşif yapıldıktan, yerel bilirkişi heyetinin görüşüne başvurulduktan sonra tüm kanıtlar çerçevesinde sanığın hukuksal durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile hırsızlık suçundan mahkumiyet; hakkı olmayan yere tecavüz suçundan ise eylemin suç olmaktan çıkartıldığı gerekçesiyle beraat hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık A.. Ç..'in temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 15/12/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/5249
Karar No: 2017/7237
Karar Tarihi: 02.03.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/5249 E.  ,  2017/7237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor hüküm kurumaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda incelenen emsal taşınmazlarla dava konusu taşınmazın kıyaslaması sonucu ayrı ayrı bulunan metrekare fiyatlarının ortalaması alınarak taşınmazın değerinin belirlenmesi doğru olmadığı gibi, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal olarak kabul edilen taşınmazların Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerlerinin karşılaştırılmasında; emsal taşınmazlar ile dava konusu taşınmaz aynı değerde olduğu halde dava konusu taşınmazın ... parsel numaralı emsalden değersiz, ... parsel numaralı emsalden ise daha değerli olduğu kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde yeterli, inandırıcı ve somut gerekçelere dayandırılmadan bilimsel olmayan yöntem ile değer biçilmesi doğru değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazların ise satış tarihi itibariyle

imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/7703
Karar No: 2019/3559
Karar Tarihi: 09.04.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/7703 E.  ,  2019/3559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK 155/2, 52 maddeleri gereği mahkumiyet (2 kere)

Hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet hükümleri sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanığın 08.05.2008 tarihinde katılan ...’e ait ... İskele isimli işyerinde kendisini... olarak tanıtıp bu isimle kullanarak, 30.04.2008 tarihinde ise katılan ...’e ait... isimli işyerinden kendi ismi ile kullanıp iade etmek üzere iskele kiraladığı, kira bedellerini ödemediği gibi kira sözleşmeleri bitmesine rağmen iskeleleri iade etmediği iddia olunan olayda; katılan ...’a yönelik eylem bakımından; sanık ile katılan arasında hizmet ilişkisi bulunmadığı, kiralaladığı iskeleyi iade etmemesinden ibaret eylemin 6763 sayılı Kanunun 34.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma kapsamına alınan ve TCK 155/1.maddesinde düzenlenen basit güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu, sanığın TCK 155/1.maddesi gereği cezalandırılması gerekirken vasıfta hataya düşülerek 155/2.maddesi gereği cezalandırılması, katılan ...’a yönelik eylem bakımından ise; sanığın kendi ismini gizleyerek kendisin Rıfat Genez olarak tanıtıp bu isimle kira sözleşmesi imzlayarak iskele kiralaması karşısında eylemin yine 6763 sayılı Kanunun 34.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma kapsamına alınan ve TCK 157.maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğu, sanığın TCK 157.maddesi gereği cezalandırılması gerekirken vasıfta hataya düşülerek 155/2.maddesi gereği cezalandırılması,

Kanuna aykırı olup, sanığın sübuta dair temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış haklarının saklı tutulmasına 09.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/173
Karar No: 2013/20182
Karar Tarihi: 08.07.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/173 E.  ,  2013/20182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Bozma kararından sonra mahkemece usulen duruşma açılarak taraflardan bozma kararına karşı iddia ve savunmaları sorulmadan tensip kararı ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

2- Dava konusu taşınmaza ilişkin olarak mahallinde yapılan keşif neticesinde alınan bilirkişi raporunda, tecavüz edilen yerin kıyı kenar çizgisi içinde kaldığının bildirilmesi karşısında; taşınmaz üzerindeki yapıların bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar mevzuatı içinde kalıp kalmadığı araştırılarak sonucuna göre gerekirse Belediye Başkanlığı da davadan haberdar edilerek TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 08.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.