erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2008/10198
Karar No: 2008/10868
Karar Tarihi: 23.10.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/10198 E.  ,  2008/10868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu düzenlenen rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

Geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen ... Belediye Başkanlığının 18.08.2008 günlü yazısından dava konusu parselin belediye sınırları ve yoğun meskun alan içerisinde bulunduğu, kamulaştırılan taşınmazın yer aldığı mahallenin belediye ve diğer alt yapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon ve aydınlatma hizmetlerinden) tamamen yararlandığı ve imar planı dışında olduğu anlaşılmaktadır.

Bakanlar Kurulunun Yargıtay'ca da kısmen benimsenen 28.2.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, imar planında yer almayan bir taşınmazın arsa sayılabilmesi için belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye hizmetlerinden (belediyece meskun olduğu için veya meskun hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd.) yararlanan ve meskun yerler arasında bulunması gerekir. Dosyada bulunan bilgi ve belgelerden özellikle Belediye Başkanlığının 18.8.2008 günlü yazısı içeriğinden dava konusu taşınmazın belediye sınırları içerisinde olduğu, çevresinin meskun halde bulunduğu ve belediye hizmetlerinden yararlandığı belirlenmiş olması ve Bakanlar Kurulu Kararnamesi gözetildiğinde taşınmazın arsa olduğunun kabulü ile bu niteliğine göre kamulaştırma bedelinin saptanması gerekirken bilirkişi kurulunun tarım arazisi niteliğini esas alan raporlarına itibarla hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 23.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/934
Karar No: 2018/8387
Karar Tarihi: 22.11.2018

**15. Ceza Dairesi         2018/934 E.  ,  2018/8387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/2, 62, 52/2 ve 51/1-3 maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan ...'e ait galeride işçi olarak çalışan sanığın, katılanın İnegöl ilçesinden traktör alması için kendisine verdiği 6.500 TL'yi traktör bulamaması nedeniyle geri getirerek iş yerindeki çekmeceye koyduğu, katılan ile daha önce araç alım satımı konusunda anlaşan şikayetçi ve onun kayınbiraderi olan şikayetçi ...'ın, satın alacakları araca bakmak için aynı gün katılana ait iş yerine geldikleri, sanığın çekmecede bulunan parayı ihtiyacı olmadığı halde yanına alarak şikayetçiler ile birlikte satın alınacak aracın bulunduğu yere gitmek üzere iş yerine ait başka bir araçla yola çıktığı, şikayetçilerin baktıkları aracı beğenmemeleri üzerine sanıktan ayrılmalarından sonra iş yerine dönen sanığın, yanına aldığı 6.500 TL'yi uhdesine geçirdiği halde, aracın torpido gözüne koyduğunu ve şikayetçiler tarafından paranın çalındığını beyanla polise müracaat ettiği, bu olaydan iki gün sonra da işten ayrılarak ortadan kaybolduğu anlaşılmakla; sanığın eylemin TCK'nın 155/2. maddesinde düzenlenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 22/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/15373
Karar No: 2018/2271
Karar Tarihi: 13.03.2018

**21. Hukuk Dairesi         2016/15373 E.  ,  2018/2271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, maddi tazminat talebinin kabulüne, manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

27.03.1957 gün, 1/3 sayılı ve 22.06.1966 gün,7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararların da da açıklandığı üzere iş kazası sonucu meydana gelen zararı işverenin tazmin borcu kusursuz sorumluluğa dayanır. Kusursuz sorumluluk hallerinde ise kusur, sorumluluğu oluşturan bir unsur olmadığından, tazminat borcunun doğabilmesi bakımından işverenin kusuru aranmaz. Ne var ki kusursuz sorumlulukta da işverenin tazmin yükümlülüğü için illiyet (nedensellik) bağının gerçekleşmesi zorunludur ve bu yön, “-Hakim sebebiyet (illiyet) münasebeti bulunmak kaydıyla … manevi tazminata hükmedebilir-” sözleriyle 22.06.1966 günlü İçtihadı Birleştirme Kararında da açık bir şekilde ifade edilmiştir. O halde işverenin işletmesi ile zararlı sonuç arasındaki illiyet bağının kesilmesi veya uygun olmaması halinde işverenin zararı tazmin yükümlülüğünden söz edilemez. Başka bir anlatımla kazanın işverenin işi görülürken gerçekleşmiş olması sorumluluk için yeterli olmayıp, eylemle zarar arasındaki uygun neden-sonuç bağının olması da zorunludur.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davacının gönüllü olarak katıldığı futbol turnuvası kapsamında yapılan antrenman sırasında topun üzerine basması sonucunda düşerek yaralanması sonucu % 8 oranında iş gücü kaybına uğradığı, hükme esas alınan kusura ilişkin bilirkişi raporunda davacıya kendisinin özgür hareketi sırasında topa hükmedememesi sonucunda kaza geçirdiği gerekçesiyle % 90 oranında kusur izafe edildiği, davalı işverene ise eğitim vermediği gerekçesiyle % 10 oranında kusur izafe edildiği anlaşılmış ise de futbol turnuvasına katılanlar turnuva kapsamında gerçekleşecek yaralanmalara peşinen rıza göstermiş olduğu, ve oyunun bu tür yaralanma risklerini doğal olarak barındırdığı, işverence alınması gerekli her hangi bir önlem olmadığı gerçekleri karşısında nedensellik bağının kesildiği ortadadır. Şu halde yukarıda sözü geçen İçtihadı Birleştirme Kararlarına dayanılarak davalıların sorumluluğuna gidilemeyeceği ortadadır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 13.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/4911
Karar No: 2013/6418
Karar Tarihi: 15.04.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/4911 E.  ,  2013/6418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile davalılardan Maliye Hazinesi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-2942 sayılı Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasayla değişik 15. maddesinin son fıkrasında, bilirkişilerce aynı Yasanın 11. maddesinin (f) bendi hükmü gözetilerek yapılacak değer tespitinde, idarece belgelerin mahkemeye verildiği günün (dava tarihi) esas tutulacağı öngörülmüştür. Buna göre dava konusu taşınmazların değerlendirmesine esas alınan münavebe ürünleri ve elma ürünü için dava tarihi olan 2011 yılına ait veriler esas alınarak kamulaştırma bedeli tespit edilmesi gerekirken, 2010 yılı verilerine göre düzenlenen bilirkişi kurulu raporunun hükme esas alınması,

2-Kamulaştırma Yasasının kıymet takdir esaslarını düzenleyen 11. maddesinin birinci fıkrası (f) bendi uyarınca arazilerde olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelire göre değer biçilmesi gerekir. Dava konusu taşınmazlardan 10 parsel numaralı taşınmazın tamamı kapama elma bahçesi olarak değerlendirilip üzerinde bulunan kavak ve armut ağaçlarına da ayrıca maktuen değer verilmiştir.

Dava konusu 10 parsel nolu taşınmazın kapama meyve bahçesi olarak değerlendirilmesi doğru olup, bu şekilde yapılan değerlendirme ile kamulaştırılan yerin tamamından uygun teknikle normal olarak sağlanabilecek gelir dikkate alınacağına göre taşınmazın üzerinde bulunan başka unsurların gelirinin de artık zemin değerine bir katkısı söz konusu edilemez. Başka bir deyişle elma ağaçları dışındaki meyveli ve meyvesiz ağaçların değeri de kapama meyve bahçesi olarak bulunan bedelin kapsamında kalmaktadır.

Buna göre kapama elma bahçesi olarak değerlendirilen 10 parsel nolu taşınmaz üzerindeki diğer ağaçlara da ayrıca değer verilmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 15.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/14678
Karar No: 2017/12310
Karar Tarihi: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/14678 E.  ,  2017/12310 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2009/2140
Karar No: 2009/3412
Karar Tarihi: 15.03.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/2140 E.  ,  2009/3412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GEBZE 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/10/2008
Esas No: 2021/8550
Karar No: 2022/3499
Karar Tarihi: 15.03.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/8550 E.  ,  2022/3499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, kamu malına zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, müsadere

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, katılan

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulaması yönünden, 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 10. maddesinin infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın katılanın okul müdürlüğünü yaptığı okula girerek okula ait paraları çaldığı, olayın akabinde yakalandığı ve üst aramasında okuldan çaldığı adli emanete kayıtlı paraların ele geçirildiğinin anlaşılması karşısında, adli emanete kayıtlı paraların hak sahibine iadesi yerine müsaderesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin ve katılanın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘adli emanetin 2015/145 sırasında kayıtlı olan banknotların TCK'nın 54. maddesi uyarınca müsaderesine’ ibaresinin çıkartılarak yerine “adli emanetin 2015/145 sırasında kayıtlı olan banknotların hak sahibine iadesine" ibaresi eklenmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/34170
Karar No: 2022/10366
Karar Tarihi: 26.05.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/34170 E.  ,  2022/10366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kamu kurum ve kuruluşları, vb.tüzel kişiliklerin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

1) Resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz incelemesinde;

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

2) Kamu kurum ve kuruluşları, vb.tüzel kişiliklerin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

TCK'nin 158/1-d, 35/1-2 maddeleri gereğince hapis cezasının yanında hükmedilen 3 gün adli para cezasının TCK'nin 52/2 maddesi gereğince bir günlüğü 20 liradan adli para cezasına dönüştürülürken 60 TL yerine 90 TL adli para cezasına hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK‟nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının adli para cezası ile ilgili kısımlarından "90,00 TL adli para cezası" ibaresinin çıkartılarak yerine "60,00 TL adli para cezası ibaresinin" eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/3490
Karar No: 2015/21297
Karar Tarihi: 10.09.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/3490 E.  ,  2015/21297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz ve suçu bildirmeme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

20.03.2013 günlü oturumda, ihtiyar heyeti meclis azası olduğunu söyleyerek bu konuda herhangi bir belgede sunmadan katılma talebinde bulunan şikayetçinin aza olup olmadığı, köyü temsile yetkili bulunup bulunmadığı, 442 sayılı Köy Kanununun 33. maddesi uyarınca kendisine yetki verilip verilmediği araştırılarak, sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayininin gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, şikayetçinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince istem gibi (BOZULMASINA), 10.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/15554
Karar No: 2013/28347
Karar Tarihi: 03.12.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/15554 E.  ,  2013/28347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma-Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Astsubaylar hariç olmak üzere erata yapılacak tebliğler, kıta kumandanı ve müessese amiri gibi en yakın üste yapılır (7201 Sayılı Tebligat Kanunu md.14/1). Davalı-davacı kocanın yargılama sırasında askerlik vazifesini yapmak üzere silah altına alındığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır. O halde karar ve davacı-davalı kadının temyiz dilekçesinin, davalı-davacı kocaya yukarıda gösterilen yasa maddesindeki usule uygun şekilde tebliği, onun yönünden de temyiz süresinin beklenmesi ve bundan sonra incelenmek üzere dosyanın gönderilmek üzere mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 03.12.2013 (Salı)
Esas No: 2015/2305
Karar No: 2019/2218
Karar Tarihi: 19.02.2019

**5. Ceza Dairesi         2015/2305 E.  ,  2019/2218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tefecilik

HÜKÜM :Atılı suçtan sanık ... hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması, diğer sanık ... hakkında beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanık ... hakkında tefecilik suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın, CMK'nın 231/12. maddesi karşısında itiraza tabi olup temyizi mümkün bulunmadığından, aynı Kanunun 264. maddesi de gözetilerek temyiz isteğinin itiraz mahiyetinde kabulü ile mercince değerlendirilip bir karar verilmiş olması da göz önüne alınarak incelemenin katılan vekilinin sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

29/01/2013 günlü oturumda davaya katılmasına karar verilen Hazinenin karar başlığında gösterilmemesi mahallinde ikmali mümkün eksiklik olarak kabul edilmiştir.

Alınan iletişimin denetlenmesi kararının, CMK'nın 135/8. madde ve fıkrasındaki katalog suçlardan olan uyuşturucu madde ticareti suçuna ilişkin, iddianameye konu edilen telefon görüşmelerinin ise tesadüfen elde edilen delil niteliğinde olduğu, Ceza Genel Kurulunun 03/07/2018 gün ve 2015/1-396; 2018/323 sayılı Kararında da belirtildiği üzere; telefon dinlemesi sırasında tesadüfen elde edilen kanıtların dikkate alınabilmesi için, söz konusu suçun da 135. maddede sayılan katalog suçlardan birisine uygun olmasının gerektiği, sanığa isnat edilen tefecilik suçu suç tarihi itibarıyla CMK'nın 135/8. madde ve fıkrasında belirtilen katalog suçlardan olmadığından aynı Kanunun 138/2. madde ve fıkrası gereğince iletişimin tespiti tutanaklarının bu suçun delili olarak kullanılamayacağı, elde edildikleri tarihte yürürlükte bulunan kanunlara uygun olarak tespit edilmeyen kanıtların hukuka uygun delil olduklarından söz edilemeyeceği, Ceza Genel Kurulunun 26/01/2016 gün ve 2015/9-669; 2016/38 sayılı Kararında işaret edildiği üzere, ikrarın hangi aşamada gerçekleştiği ve özgür iradeye dayalı olup olmadığı, ikrarda bulunanın beyanın ciddiyetini ve bundan doğacak

.../...

-2-

sonuçları bilip bilmediği, ikrarın başkaca deliller veya emarelerle desteklenip desteklenmediği, hayatın olağan akışına uygun düşüp düşmediği, şüpheden arınmışlığını ve belirliliğini zayıflatacak biçimde ikrardan dönülüp dönülmediği gibi hususlar da göz önünde bulundurulmak suretiyle somut olaydaki ikrarın delil değerinin ortaya konulması ve ispat sorununun bu şekilde çözümlenmesinin gerektiği nazara alındığında, iletişimin tespiti tutanaklarına istinaden alınan ikrarın da, kanunda gösterilen hukuka uygun yöntemlerle tespit edilmediğinden, suçun sübutunda delil olarak değerlendirilemeyeceği, ikrar dışındaki diğer delillerin de suçun sübutuna yeterli olmadığı gözetilerek tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmediği gibi katılan vekilinin temyiz itirazları da yerinde görülmediğinden reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 19/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/10616
Karar No: 2010/11098
Karar Tarihi: 23.09.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/10616 E.  ,  2010/11098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dava dilekçesiyle; ... Mahallesi 240 ada 10 parsel sayılı taşınmazın murislerinden kalan tapulu arazileri olduğunu, yörede 2001 yılında ilk kez yapılan ve 19.11.2007 tarihinde ilan edilen orman kadastrosu sırasında, öncesi tamamen tarım alanı olan çekişmeli yerin kadastro komisyonu tarafından orman sayılarak orman alanı içinde bırakıldığını, işlemin iptali ile taşınmazın orman sınırları dışına çıkarılmasını istemiştir. Mahkemece, davanın kabulüne ve dava konusu taşınmazın orman tahdit sınırları dışına çıkarılmasına karar verilmiş, hüküm davalı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, altı aylık süre içinde açılan orman kadastrosuna itiraz niteliğindedir.

İncelenen dosya kapsamına, yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporuna göre mahkemenin değerlendirmesi yerinde değildir.

Şöyle ki; hükme esas alınan raporlara göre çekişmeli taşınmazın komşu 240 ada 6 ve 7 nolu parsellerle müşterek sınırında 15-20 yaşlarında küme halinde meşe ağaç ve ağaççıkları olduğu, üzerinde 70-80 yaşlarında 7 adet meşe ağacının bulunduğu, mahalli bilirkişi beyanlarına göre de kuzey kesimindeki kısmen ağaçlık alanın ve güneyindeki 6-7 adet meşe ağacının eskiden beri taşınmazda yer aldığı, 1987 basımlı memleket haritasıyla da bu durumun doğrulandığı, her ne kadar bilirkişiler tarafından “dağınık veya küme halindeki ağaçlar boyama tekniği yetersizliği nedeniyle olduğundan farklı gösterilmiştir.” şeklinde açıklama getirilmişse de raporlara ekli hava fotoğrafında da bu bölümlerin koyu renkli ormanlık alan olarak görüldüğü anlaşılmaktadır. Bu nedenle; Dairemizin 18.02.2010 günlü iade kararı üzerine fen bilirkişiler tarafından dosyaya sunulan 31.05.2010 günlü ek rapora göre dava konusu ... Mahallesi 240 ada 10 nolu taşınmazın (A)= 2284 m², (B)= 414,12 m² ve (C)= 2025 m²'lik bölümleri yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı ... Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 23.09.2010 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/13866
Karar No: 2011/5910
Karar Tarihi: 05.07.2011

**8. Ceza Dairesi         2008/13866 E.  ,  2011/5910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Geri verme

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 18/5. madde ve fıkrası uyarınca; iade talebinin kabul edilebilir olduğuna ilişkin

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire ve Avrupa Konseyi tarafından 13.12.1957 tarihinde kabul edilip Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesi uyarınca Türkiye Büyük Millet Meclisi tarafından 18.11.1959 tarih ve 7376 sayılı Kanunla onaylanması uygun bulunarak 26.11.1959 tarihli Resmi Gazete'nin 10365 sayılı nüshasında yayımlanan "Suçluların İadesine Dair Avrupa Sözleşmesi" (SİDAS) hükümlerine göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi (ONANMASINA), 05.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.