erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2024/1805
Karar No: 2025/1612
Karar Tarihi: 24.03.2025

**7. Hukuk Dairesi         2024/1805 E.  ,  2025/1612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1051 E., 2023/2619 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 10. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/547 E., 2021/21 K.

Taraflar arasındaki mirasçılık belgesinin iptali ve yeni mirasçılık belgesi verilmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın bir kısım davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunundaki yargılama sistemine göre İlk Derece Mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı öncelikle istinaf yoluna başvurulmalıdır.

Bölge Adliye Mahkemesi, istinaf başvurusu üzerine tarafın istinaf başvurusunun usulden veya esastan reddine karar verilebilir veya İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırarak yeniden hüküm kurulabilir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yeni karar verilmesi halinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır.

Taraflardan birinin İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunda bulunmaması halinde kamu düzenine aykırılık yok ise diğer taraf lehine usuli kazanılmış hak oluşacaktır. Karşı tarafın istinafı üzerine de Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesince değiştirilmemesi halinde, istinaf etmeyenin temyize başvurması usulü müktesep hak ilkesine aykırı olacaktır. Zira istinaf mahkemesince incelenmeyen bir kararın temyiz incelemesi söz konusu olmaz ve olmamalıdır. Dolayısıyla tarafların istinaf incelemesinin kapsamı dışında bıraktığı hususlar kendiliğinden temyiz incelemesinin de kapsamı dışında bırakılmış sayılır.

Somut uyuşmazlıkta, davalı ... vekili tarafından İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunda bulunulmamış, ancak Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiştir. Yukarıda yapılan açıklamalar karşısında, davalı ...'ın temyiz etme hakkı bulunmayacağı gözetilerek temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Birleştirilen davada davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Temyiz edenden alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgilisine iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.03.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/16879
Karar No: 2017/12694
Karar Tarihi: 01.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/16879 E.  ,  2017/12694 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 01/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2015/35792
Karar No: 2019/4703
Karar Tarihi: 21.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2015/35792 E.  ,  2019/4703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan orman bilirkişi raporunda dava konusu yerde bir iki yıl önce kesilmiş ağaçlara ait köklerin bir kısmının söküldüğünün, bir kısım köklerle sahaya gelen sürgünlerin kurutulmaya çalışıldığının belirtildiği, sanığın soruşturma aşamasında alınan ifadesinde "Bahsedilen yer Köyümüz sınırları içerisinde bulunan orman alanıdır, ben bu alandan kışlık yakacak odun ihtiyacımı karşılamak için traşlamak üzere kestim. Çıkan odunları kendi ihtiyacımızda kullandık." şeklinde ikrarda ve kovuşturma aşamasında alınan ifadesinde ise 2005 yılında yargılandıktan sonra suça konu yerde hiç bir ağaç kesmediği yönünde beyanda bulunduğu ancak alınan bilirkişi raporuna göre suça konu yerde bulunan dip köklerden ağaçların bir iki yıl önce kesildiği anlaşılması karşısında sanığın sabit olan eylemi nedeniyle 6831 sayılı Kanun'un 91. maddesine muhalefetten cezalandırılması yerine yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 21/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/12470
Karar No: 2022/4860
Karar Tarihi: 14.03.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/12470 E.  ,  2022/4860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK'nun 52/2. gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100,00 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000,00 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 305/1-2. maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, katılanın temyiz taleplerinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, isteme aykırı olarak, REDDİNE 14/03/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/4498
Karar No: 2013/8739
Karar Tarihi: 14.05.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/4498 E.  ,  2013/8739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirket tarafından davalıya muhtelif tarihlerde kırtasiye malzemesi satılıp teslim edildiğini, bakiye fatura borcunun ödenmemesi üzerine davalı aleyhine Bursa 19. İcra Müdürlüğü' nün 2011/12712 sayılı dosyasından icra takibi yaptıklarını, davalının itirazı üzerine takibin durduğunu belirterek, itirazın iptaline, takibin devamına ve davalı aleyhine %40' dan az olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacı şirkete herhangi bir borcunun bulunmadığını, ödeme makbuzları ve dekontları ile ticari defterlerin incelenmesi durumunda bunun görüleceğini, temerrüt oluşmadığından takip talebinde istenen faiz alacağının da yerinde olmadığını belirterek, davanın reddine ve davacı aleyhine %40 kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, davacının ticari defterlerine göre davalıdan 11.143,12-TL alacaklı olduğu görülmüş ise de, davacının ticari defterlerinin davacı lehine delil olma özelliğini taşımadığı, taraflar arasındaki ticari ilişki sabit olmasına rağmen, takibe konu faturalardaki malların davalıya tesliminin tam olarak kanıtlanamadığı belirtilerek, davanın reddine ve davacının kötüniyetinin de bulunmadığına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı vekili, delil listesinde ticari defter ve kayıtlara, ayrıca yemin deliline dayanmış olup mahkemece davalının ticari defterlerinin incelenmemesi usul ve yasaya aykırı olduğu gibi davacı vekiline yemin teklif hakkının hatırlatılmamış olması da kabul şekli itibariyle isabetsiz olduğundan hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yuakrıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan sebeplerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 14.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/6878
Karar No: 2022/4055
Karar Tarihi: 25.05.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/6878 E.  ,  2022/4055 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK'nın 223/2-e. maddesi gereğince beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü, saat 21:30 sıralarında, meskun mahalde, aydınlatmanın olmadığı, 10 m genişliğinde, 2 şeritli, bölünmüş, düz, 3 m genişliğinde emniyet şeridinin bulunduğu, kaza noktasına 200 m uzaklıkta iki yönlü yol levhası olduğu, yol üzerinde sabitlenmiş dubaların olduğu, asfalt yolda ... sevk ve idaresindeki otomobili ile Çankırı istikametinden Ankara istikametine yol yapımı sebebiyle tek şeride düşürülüp dubalarla ayrılan yolun çalışmanın bitmesi ile çift şeritli olarak trafiğe açıldığı, ancak yol yapım çalışması nedeniyle çift yönlü yol ve azami hız limiti 50 km olan tabelanın çalışmanın bitmesine rağmen yoldan kaldırılmadığı, ...‘un yolun sağ şeridinde seyir halinde iken kaza mahallindeki kontrolsüz kavşağa geliğinde Selimiye Caddesine dönmek için sola doğru manevra yaptığı esnada otomobilinin sol ön yan tarafına aynı istikamette, yolun dubalarla ayrılmış sol şeridinde arkasında seyir halinde olan sanığın sevk ve idaresindeki kamyonetin sağ ön ve yan tarafıyla çarpması ile 25 metre fren izi bırakarak durması sonucunda sanığın asli kusurlu olarak ...'un aracında yolcu olarak bulunan katılan ...’ın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmasına neden olduğu olayda;

Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesinin olay tarihli raporunda katılandaki yaralanmanın sol bölgede subjektif ağrı şeklinde tanımlanması ve katılanın bozma öncesi yapılan yargılamada 27/10/2014 tarihli celsede kaza nedeni ile yaralandığını beyan etmesi karşısında; sanığın üzerine atılı suç bakımından mahkumiyeti yerine, eksik inceleme sonucu yasal ve yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılan vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 25/05/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/17908
Karar No: 2017/12866
Karar Tarihi: 01.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/17908 E.  ,  2017/12866 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 01/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2016/5239
Karar No: 2017/7239
Karar Tarihi: 02.03.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/5239 E.  ,  2017/7239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor hüküm kurumaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda incelenen emsal taşınmazlarla dava konusu taşınmazın kıyaslaması sonucu ayrı ayrı bulunan metrekare fiyatlarının ortalaması alınarak taşınmazın değerinin belirlenmesi doğru olmadığı gibi, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal olarak kabul edilen taşınmazların Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerlerinin karşılaştırılmasında; emsal taşınmazlar ile dava konusu taşınmaz aynı değerde olduğu halde dava konusu taşınmazın ... parsel numaralı emsalden değersiz, ... parsel numaralı emsalden ise daha değerli olduğu kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde yeterli, inandırıcı ve somut gerekçelere dayandırılmadan bilimsel olmayan yöntem ile değer biçilmesi doğru değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazların ise satış tarihi itibariyle

imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/4273
Karar No: 2008/12920
Karar Tarihi: 25.11.2008

9. Ceza Dairesi 2008/4273 E., 2008/12920 K.

**9. Ceza Dairesi 2008/4273 E., 2008/12920 K.**

**- KAZAYA SEBEBİYET VERMEK

- TRAFİK KAZASI**- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 318 ]

**"İçtihat Metni"**

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Temyizin kapsamına göre sanık D.. E.. hakkında yapılan incelemede;

Tayin olunan cezanınn süresi itibariyle yasal koşulları oluşmadığından, sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMUK'nın 318. maddesi gereğince REDDİNE,

Sanığın, yönetimindeki araçla seyri sırasında rahatsızlanarak ani olarak sağ tarafa vites kolu üzerine yığılması sonucu direksiyon hakimiyetini kaybetmesi neticesinde kazanın meydana gelmiş olduğunun kabulü karşısında, bu rahatsızlanmanın neden meydana geldiği karar yerinde tartışılmadığı gibi, dosyada mevcut Dr. A.. Ş..'nun beyanı ve diğer rapor ve tedavi belgeleri gözetilerek Epilepsi hastası olup olmadığına ilişkin olarak Adli Tıp Kurumundan rapor alındıktan sonra hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 25.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/28253
Karar No: 2013/13498
Karar Tarihi: 14.05.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/28253 E.  ,  2013/13498 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık, hakkı olmayan yere tecavüz

Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık ve hakkı olmayan yere tecavüz suçlarından sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Aydın İli, Didim İlçesi, Balat Köyü, 1014 parselde, zeytin ağaçları dikildiğine dair tespit yapılması üzerine sanık hakkında kamu davası açılmış ise de, yargılama aşamasında 24.08.2007 tarihinde keşif yapıldığı, ziraat mühendisi bilikişi raporuna göre, suça konu yerde, 25-30 yaşlarında 30 adet, 12-13 yaşlarında 20 adet zeytin ağacının bulunduğu, ağaçların düzenli olarak bakımlarının yapılmadığının bildirildiği, fen ve arkeolog bilirkişi raporlarına göre, suça konu, Aydın İli, Didim İlçesi, Balat Köyü, 1014 parselin doğal sit alanı sınırları dışında bulunduğunun belirtilmesi karşısında, sanığın üzerine atılı 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçunun unsurlarının oluşmadığı, diğer yandan 5237 sayılı TCK'nın 154/1 maddesinde 5841 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası, kamu arazisi üzerinde gerçekleştirilen işgalin suç olmaktan çıkarıldığı, bu bakımdan hakkı olmayan yere tecavüz suçunun da unsurları itibariyle oluşmadığı, mahkemece verilen beraat kararında isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla,

Bozma üzerine yapılan yargılama sonunda, yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmadığı, suçun oluşmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, beraat kararının usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 14.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/1210
Karar No: 2018/2100
Karar Tarihi: 22.03.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/1210 E.  ,  2018/2100 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ..... 2. Sulh Hukuk ve .....Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevi yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

...... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının ikamet adresinin “....” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

....Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının Kemaliye’de geçici olarak bulunduğu, yerleşim yeri adresinin “......” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının ......” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın..... Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince...... Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 22/03/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/4417
Karar No: 2014/20576
Karar Tarihi: 01.12.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/4417 E.  ,  2014/20576 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/34217

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 6. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/11/2012

NUMARASI : 2012/308 (E) ve 2012/2246 (K)

SUÇ : Mühür bozma

1- Sanığın çalıştırdığı işyerinin, ruhsatı bulunmadığından bahisle mühürlenmesine rağmen yapılan denetimde mührün kırılarak bozulduğunun iddia olunması, sanığın temyiz dilekçesinde Avcılar Belediye Başkanı Yardımcısı A. A..'ün yazılı emrine binaen işyerini çalıştırdığını, kendisine 15 günlük süre verildiğini, bu süre bitmeden 19.01.2012 tarihli tutanağın tutulduğunu beyan etmesi ve buna ilişkin “eksiklikleri tamamlaması için 15 gün süreyle açık kalması uygundur” ibaresini içeren fotokopiden ibaret bir belge sunması, UYAP üzerinden yapılan sorgulamada sanık hakkında mühür bozma suçundan Küçükçekmece 12. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2013/272 esasına kayıtlı bir davanın olduğunun anlaşılması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi ve sanığın suç kastının tespiti bakımından, sanığın temyiz dilekçesi ve ekinde belirttiği hususların doğrulu araştırılarak, katılan belediye başkanlığınca sanığa, ruhsat işlemlerinin tamamlanmasına kadar işyerini işletebileceği konusunda izin verilip verilmediğinin saptanması, gerektiğinde adı geçen A. A..'ün tanık olarak beyanının alınması, zincirleme suç ve mükerrer dava hükümlerinin tartışılması yönünden, yukarıda anılan dava dosyası getirtilip incelenerek özetinin duruşma tutanağına geçirilmesi, bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin denetime olanak verecek biçimde dosyaya intikalinin sağlanması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinden zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiş,

2- Kabul ve uygulamaya göre de; tekerrüre esas alınan Küçükçekmece 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 24.02.2009 gün ve 2007/501 E. 2009/133 K. sayılı ilamına konu hapisten çevrili adli para cezasının 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu 305/1-son maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu ve aynı maddenin son fıkrası uyarınca tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.12.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.