erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/11545
Karar No: 2013/10621
Karar Tarihi: 04.06.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/11545 E.  ,  2013/10621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ...tarafından, davalı .... Ltd. Şti. aleyhine 29/12/2009 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 06/04/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalı ...ve Mad. San. Tic. Ltd. Şti. vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalılardan ...ve Mad. San. Tic. Ltd. Şti'nin tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, ölümlü trafik kazasına dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalılardan ....ve Mad. San. Tic. Ltd. Şti. tarafından temyiz edilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Davaya konu olayda, olayın oluşu, kusur durumu, davacının ölenle yakınlık derecesi ile yukarıda gösterilen ilkeler göz önünde tutulduğunda hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı azdır. Mahkemece davacı yararına daha üst düzeyde manevi tazminata hükmolunmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA; davalılardan ...ve Mad. San. Tic. Ltd. Şti'nin tüm davacının öteki temyiz itirazlarının ise (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve temyiz eden davacıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 04/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/8512
Karar No: 2024/2122
Karar Tarihi: 12.02.2024

**2. Ceza Dairesi         2022/8512 E.  ,  2024/2122 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuklar ve müdafileri

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, düşme

Suça sürüklenen çocuklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet kararlarına yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2- Suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen mahkûmiyet kararlarına yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocukların eylemlerine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/2, 119/1-c ve 31/3. maddelerinde düzenlenen iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, 5237 sayılı Kanun’un 66/1-e ve 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 5 yıl 4 aylık aslî dava zamanaşımının, 24.12.2015 olan ilk mahkûmiyet tarihinden 29.04.2021 olan karar tarihine kadar dolduğu gözetilmeden suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde mahkûmiyetlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ve müdafilerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 12.02.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/9377
Karar No: 2015/21436
Karar Tarihi: 19.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/9377 E.  ,  2015/21436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/11/2014

NUMARASI : 2014/434-2014/713

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili ile davalı tarafından verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1)Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 30.05.2014 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan,

2)Şehir hali hazır haritası üzerinde dava konusu taşınmazın konumu ile taşınmazın ..... Mahalle merkezine ve en yakın mesken alana olan mesafesi fen bilirkişisine işaretlettirildikten,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/28110
Karar No: 2016/10019
Karar Tarihi: 25.05.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/28110 E.  ,  2016/10019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, cinsel taciz

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK'nın 522. maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği ile sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği dikkate alındığında somut olayda uygulanma olanağı bulunmadığından tebliğnamedeki bu hususa ilişkin bozma düşüncesine katılınmamış, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin kısmen istem gibi ONANMASINA, 25/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/4216
Karar No: 2012/33080
Karar Tarihi: 04.10.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/4216 E.  ,  2012/33080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Tanıklar ... ve ...'in soruşturma aşamasında beyanlarının tespit edilmediği, kovuşturma aşamasında ise sanığı korumaya yönelik birbirine benzeyen beyanlarda bulundukları, mahkemece beyanı hükme esas alınan tanık ...'nin gerek soruşturma gerekse kovuşturma aşamasında alınan beyanlarının benzer olması nedeniyle mahkemenin takdirinde isabetsizlik görülmediğinden bir numaralı, kararın 4 numaralı fıkrasının son cümlesinde adli para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrileceği hususu gösterildiğinden iki numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı ONANMASINA, 04.10.2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/4495
Karar No: 2021/3927
Karar Tarihi: 21.04.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/4495 E.  ,  2021/3927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; ... Cumhuriyet Başsavcılığının 04.12.2012 tarihli, 2012/105624 soruşturma sayılı iddianamesi ile sanık hakkında “2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından kamu davası açıldığı, birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan “sahte fatura düzenleme” ve “sahte fatura kullanma” suçlarının birbirine dönüşmeyeceği gözetilmeden, iddianame dışına çıkılarak “sahte fatura kullanma” suçundan hüküm kurulması yasaya aykırı ise de;

Sanığa yüklenen "2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarının Kanun’daki cezalarının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe 31.12.2006 ve 31.12.2007 olan suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar; sanığa yüklenen "2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe 10.10.2008 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 21.04.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/30016
Karar No: 2013/26610
Karar Tarihi: 06.11.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/30016 E.  ,  2013/26610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silala ateş etme

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dava konusu 12.03.2010 tarihli silahla havaya ateş etme olayında, olay yerinden elde edilen 2 adet kovan ile, 08.05.2009 tarihinde meydana gelen 15-20 kişilik bir grup tarafından polis ekiplerine karşı silahla ateş etmek ve molotof kokteyli atmak suretiyle görevi yaptırmamak için direnme ve 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçlarından dolayı olay yerinden elde edilen iki adet kovandan bir tanesinin aynı silahtan atılmış oldukları, ayrıca yine 08.05.2009 tarihli olayda ele geçen 2 adet kovandan bir tanesinin, 22.06.2010 tarihinde ... isimli şahıstan uyuşturucu madde satın aldığı sırada yakalanmaya çalışılan sanık ...'ın polislere ateş ederek kaçması şeklinde meydana gelen olayda ele geçen iki adet kovandan bir tanesiyle aynı silahtan atıldığı tespit edilmiş ise de; 08.05.2009 tarihli olayda ele geçen iki kovanın iki farklı silahtan atılmış olduğunun belirlenmesi ve sanığın suçu kabul etmemesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için temyize konu olayda bulunan boş kovanlarla 22.06.2010 tarihli olayda ele geçen kovanların aynı silahtan atılıp atılmadığı tespit edildikten sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik incelemeyle yazılı biçimde hüküm kurulması,

2- Suça konu tabancanın başka olaylarda kullanıldığının tespiti halinde 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçunun kesintisiz suçlardan olduğu ve hukuki kesintiyi meydana getiren iddianamenin düzenlendiği tarihe kadar gerçekleştirilen eylemler tek suç; bu tarihten sonra gerçekleştirilen eylemler ise ayrı suç oluşturacağından,

iş bu dosyadaki suç tarihi bahsi geçen iddianame tarihinden önceki bir tarih olduğundan sanığın mükerrer cezalandırılmasının önlenmesi bakımından sanık hakkında açılan davanın CMK.nun 223/7. maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 06.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/9110
Karar No: 2015/21438
Karar Tarihi: 19.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/9110 E.  ,  2015/21438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/12/2014

NUMARASI : 2014/543-2014/734

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili ile davalı yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1)Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 11.07.2014 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan,

2)Şehir hali hazır haritası üzerinde dava konusu taşınmazın konumu ile taşınmazın .... ve ..... Mahalle merkezlerine ve en yakın meskun alana mesafesi fen bilirkişisine işaratlettirildikten,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/6579
Karar No: 2015/2385
Karar Tarihi: 02.03.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/6579 E.  ,  2015/2385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 11. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/01/2014

NUMARASI : 2013/75-2014/11

Davacı M.. Ç.. vekili Avukat Oğuz tarafından, davalı D.. S.. aleyhine 05/02/2013 gününde verilen dilekçe ile cismani zarar nedeni ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 21/01/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, cismani zarar nedeni ile uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin bir kısmı kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, davalı ile aynı apartmanda oturduklarını, davalının kendisini tornavida ile yaralaması sonucunda hayati tehlike geçirdiğini belirterek uğramış olduğu maddi ve manevi zararın tazminini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının tahriki de göz önüne alınarak talebin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Borçlar Kanunu'nun 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Davaya konu olayda, olay tarihi, olayın gelişimi, olayın özellikleri, davacının müterafik kusurunun ağırlığı ve yukarıdaki ilkeler nazara alındığında hükmedilen manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte gösterilen nedenle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 02/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/11289
Karar No: 2011/1840
Karar Tarihi: 23.02.2011

**6. Hukuk Dairesi         2010/11289 E.  ,  2011/1840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul 8. İcra Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu hakkında Eylül, Ekim, Kasım 2009 ayları kira paraları ile muaccel olan Aralık 2009, Ocak, Şubat, Mart, Nisan, Mayıs 2010 ayları kira paraları toplamı 20.700.-TL ile 117.33.-TL faizin tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatılan icra takibine davalının itiraz etmesi üzerine davacı alacaklı icra mahkemesinden itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuştur. Mahkemece 20.700.-TL kira parası ve 49.45.-TL işlemiş faiz üzerinden itirazın kaldırılmasına, tahliyeye 20.700.-TL'nin %40 oranında icra inkar tazminatının davacıya verilmesine karar verilmesi üzerine karar davalı borçlu tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere ve kararın dayandığı gerekçeye göre davalı borçlunun tahliyeye ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı borçlunun alacak yönünden temyiz itirazlarına gelince;davacı alacaklı 12.11.2009 tarihinde başlatmış olduğu icra takibinde 9.6.2008 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesine dayanmış olup, bu sözleşmede aylık kira parasının 2.300.-TL olduğu her ayın 10-15'i arasında nakit ödeneceği, sözleşmesinin 17.maddesinde aynı dönem içinde kira parasının iki ay arka arkaya ödenmemesi halinde kontrat süresinin sonuna kadar kira paralarının muaccel olacağı hüküm altına alınmıştır. Örnek 13 ihtarlı ödeme emrinin 17.11.2009 tarihinde davalıya tebliğ edildiği, davalı borçlunun süresinde icra müdürlüğüne yapmış olduğu itirazında Eylül ayı kira parasını ödediğini, borcunun bulunmadığını, faize itirazının olduğunu bildirdiği görülmüştür. Davalının dosyaya ibraz ettiği 5.11.2009 tarihli Yapı Kredi Bankasına ait dekonttan Eylül ayı kira parası açıklaması ile 2.300.-TL ödediği anlaşılmıştır. Bu durumda mahkemece 5.11.2009 tarihinde bankaya ödenen 2.300.-TL kira parasının asıl alacaktan indirildikten sonra kalan miktar üzerinden itirazın kaldırılmasına ve takibin devamına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda 1 nolu bentte yazılı nedenlerle davalının temyiz itirazlarının reddi ile kararın tahliye yönünden ONANMASINA, 2 nolu bentte yazılı nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın alacak yönünden BOZULMASINA ve onanan kısım için aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenden alınmasına 23.2.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.