erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/10242
Karar No: 2015/7534
Karar Tarihi: 17.09.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/10242 E.  ,  2015/7534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

.... Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün MERNİS adresinin “... Mah. ... Yolu Cad. ... ... Cezaevi Blok No:... .../...” olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün MERNİS adresinin ... Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna ait olduğu ve hükümlünün cezaevine girmeden önce “... ... Mah. ... Sok. No:... .../...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Hükümlünün MERNİS adresinin ... Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna ait olduğu ve hükümlünün beyanına ve ... İlçe Emniyet Müdürlüğünce yapılan araştırmaya göre cezaevine girmeden önce “... ... Mah. ... Sok. No:... .../...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince .... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 17/09/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/13847
Karar No: 2024/6333
Karar Tarihi: 24.04.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/13847 E.  ,  2024/6333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 03.01.2022

SAYISI : 2021/135 E., 2021/2364 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : Düzelterek istinaf başvurularının esastan reddi, temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezaların miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 03.01.2022 tarihli ve 2021/135 Esas, 2021/2364 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi uyarınca reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesi uyarınca Balıkesir 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/21612
Karar No: 2016/91
Karar Tarihi: 07.01.2016

**8. Hukuk Dairesi         2015/21612 E.  ,  2016/91 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İnegöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/10/2015

NUMARASI :

DAVACI : İ.. Y..

DAVALI : E.. Y.. vs.

DAVA TÜRÜ : Zilyetliğe Dayalı

DOSYANIN DAİREYE GELİŞ TARİHİ: 16.12.2015

K A R A R

Mahkeme tarafından yapılan nitelendirmeden de anlaşıldığı üzere taraflar arasındaki uyuşmazlık, kadastro öncesi nedenlere (miras hakkı, takim sözleşmesi, zilyetlik) dayanılarak açılan kadastro sonucu davalılar adına oluşan tapu kayıtlarının iptali ve davacı adına tescil isteğine ilişkin bulunduğuna, davacının davası kadatro tutanağının kesinleştiği tarihten sonra 10 yıllık hak düşürücü süre geçtiğinden reddedildiğin göre, Yargıtay Kanunu 14. maddesi uyarınca Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (16.) Hukuk Dairesi'nin görevine girmektedir. 11 Nisan 2015 tarihi itibariyle Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6644 Sayılı Kanun'un 2. maddesi ile değişik 2797 Sayılı Kanun'un 60. maddesinin 1. ve 3. fıkraları uyarınca dosyanın görevli daireyi belirlemek üzere HUKUK İŞBÖLÜMÜ İNCELEME KURULU'NA GÖNDERİLMESİNE, 07.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/10634
Karar No: 2012/11596
Karar Tarihi: 09.04.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/10634 E.  ,  2012/11596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sonradan değiştirilmesini önlemek, delil olma yeteneğini ve güveni sağlamak için hükme esas alınan 12.01.2007 tarihli ekspertiz raporunun, Cumhuriyet Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmelik'in 26. maddesi uyarınca onaylanmış olması gerektiği gözetilmeden, onaysız belge fotokopisine dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 09.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/3157
Karar No: 2018/185
Karar Tarihi: 23.01.2018

**16. Ceza Dairesi         2017/3157 E.  ,  2018/185 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 314/2. maddesi, 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddesi, TCK'nın 62, 53, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet (istinaf başvurusunun esastan reddine dair)

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın örgüt tarafından çıkarılan gazete ve dergilere abone olması ve çocuğunu örgüte müzahir okullara göndermesi, örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemeyeceği belirlenmekle,

Gerekçeli karar başlığında "17.12.2013" olarak yazılan suç tarihinin, sanığın yakalandığı tarih olan "31.08.2016" olarak değiştirilmesi mahallinde mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda

şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısının temyiz dilekçelerinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, sanık müdafiinin tahliye talebinin reddi ile sanığın tutukluluk halinin devamına, 23.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/22081
Karar No: 2014/4438
Karar Tarihi: 03.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/22081 E.  ,  2014/4438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Turhal Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :02.05.2013

NUMARASI :Esas no:2011/535 Karar no:2013/318

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı tarafından; nafakaların ve tazminatların miktarı, ziynet ve eşya alacağı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine paranın alım gücüne , ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran davalı-davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3-Davalı-davacı kadın ziynetler ve ev eşyaları yönünden delil listesinde yemin deliline de dayanmıştır. Davalı-davacı kadının ziynetler ve eşya alacağına yönelik yemin teklif hakkı hatırlatılarak sonucuna göre karar vermek gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir. SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 03.03.2014 (Pzt.)
Esas No: 2022/6897
Karar No: 2022/7237
Karar Tarihi: 03.11.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/6897 E.  ,  2022/7237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 7. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE MAHKEMESİ : KÜÇÜKÇEKMECE 5. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

-KARAR-

Temyiz istemi, HMK'nın 353/1-a maddesi gereğince verilen kaldırma kararının kesin olduğu gerekçesiyle temyiz talebinin reddine dair Bölge Adliye Mahkemesinin 30.05.2022 tarihli ek kararına ilişkindir.

Davanın yeniden görülmesi için verilen kaldırma kararları, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353. maddesinin 1-a bendi uyarınca kesin olduğundan, aynı Kanun’un 362. maddesinin 1-g bendi uyarınca temyiz edilemez.

O halde, temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu ek kararın onanması gerekir.

SONUÇ:

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteğinin reddiyle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince verilen 30.05.2022 tarihli ek kararın ONANMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine; harç peşin olarak alındığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, 03.11.2022 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/5416
Karar No: 2015/12783
Karar Tarihi: 26.11.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/5416 E.  ,  2015/12783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/07/2013

NUMARASI : 2010/1645-2013/1006

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

6100 Sayılı HMK'nın geçici 3.maddesi delaletiyle mülga 1086 Sayılı HUMK'nun 427.maddesinde öngörülen temyiz kesinlik sınırı 1.1.2013 tarihinden itibaren 1.822 TL'sına çıkarılmıştır.

Davacı vekilinin temyizi, davalılar E.. U.. ve M.. A.. hakkında kurulan hükme yöneliktir. Hakkındaki dava pasif husumet ehliyeti bulunmadığından reddedilen davalı İ.. E.. yönünden davacı temyizi bulunmamaktadır.

Davalılar E.. U.. ve M.. A.. yönünden davanın reddedilen kısmı 1.777,74 TL olup, temyize konu karar anılan tarihten sonra verildiğinden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemi hakkında mahkemece karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 Sayılı YİBK uyarınca Yargıtay'ca da verilebileceğinden, davacı vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin, mahkeme hükmünün kesin olması nedeniyle REDDİNE, peşin alınan harcın temyiz eden davacıya geri verilmesine 26.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/2056
Karar No: 2016/2143
Karar Tarihi: 23.02.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/2056 E.  ,  2016/2143 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ...Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Denizli 2. Sulh Hukuk ve Foça Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

Denizli 2. Sulh Hukuk Mahkemesince, vasi tayini için ihbar ve talep yazısına göre hükümlünün adresinin “... mevkii, ...Sk No: 9 ....” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Foça Sulh Hukuk Mahkemesince ise, İzmir Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün talep yazısı ekindeki hükümlü beyanına göre son ikamet adresinin “... Sok. No: ... .....” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Hükümlünün İzmir Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna hitaben yazdığı 10.05.2013 tarihli dilekçesinden cezaevine girmeden evvelki son ikamet adresinin “....Sok. No: ....” olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Denizli 2. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Denizli 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 23.02.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/1288
Karar No: 2018/10338
Karar Tarihi: 15.10.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/1288 E.  ,  2018/10338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

İcra takip dosyasından borçluya gönderilen ödeme emrinin iade edildiği ve başkaca ödeme emri tebliği bulunmadığından şikayete konu icra takibi kesinleşmeden 16/02/2016 tarihinde şikayette bulunulduğunun anlaşılması karşısında beraat kararı verilmesi gerekirken mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nun 170/3. maddesine aykırı davranılması,

3-Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının bir gün karşılığı belirlenirken 5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

4-2004 sayılı Kanun'un 354. maddesi gereğince sanık hakkında şikayetten vazgeçilmesi veya borcun ödenmesi halinde cezanın tamamının düşeceğinin ihtarı yapılması yerine, “şikayetten vazgeçilmesi veyahut hapsin tatbikine başlandıktan sonra borçlu borcun tamamını veya o tarihe kadar icra veznesine yatırmak zorunda olduğu meblağı ödemesi halinde sanığın tahliyesine” şeklinde karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK 232/6 maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 15/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/11306
Karar No: 2022/20700
Karar Tarihi: 12.12.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/11306 E.  ,  2022/20700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 23.06.2021 tarihli ve 2021/1285 E., 2021/1614 K. sayılı kararıyla sanığın istinaf isteminin süre bakımından reddine karar verildiği, bu kararın usulüne uygun olarak 01.07.2021 tarihinde sanığa tebliğ edilmesinden sonra itiraz üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 22.10.2021 tarihli ve 2021/90 değişik iş sayılı kararıyla itirazın kesin olarak reddedildiği, sanığın 28.09.2021 tarihli dilekçesiyle temyiz isteminde bulunması üzerine bu kez İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 04.10.2021 tarihli ve 2021/1285 E., 2021/1614 K. sayılı ek kararıyla temyiz talebinin reddine karar verildiği ve bu kararın sanığa tebliği üzerine de ek kararı temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın temyiz isteminin reddine dair mahkemece verilen 04.10.2021 tarihli ve 2021/1285 E., 2021/1614 K. sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair verilen ek kararın istem gibi ONANMASINA, 12.12.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/33452
Karar No: 2021/3570
Karar Tarihi: 25.03.2021

**15. Ceza Dairesi         2017/33452 E.  ,  2021/3570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1- Resmi belgede sahtecilik suçundan TCK'nın 204/1, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet (Ayrı ayrı)

2- Nitelikli dolandırıcılık suçundan TCK'nın 158/1-f-son, 52/2-4, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet (Ayrı ayrı)

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

14/02/1934 tarih, 47/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 10/04/2007 tarih ve 2007/8-78 E., 2007/85 K. sayılı ilamında da açıkça vurgulandığı üzere, adli tatil içerisinde yapılan tebliğlerde, temyiz süresinin adli tatilin bitiminden itibaren işlemeye başlayacağı, sanığın, yokluğunda verilip, adli tatil içerisinde 22/07/2014 tarihinde tebliğ olunan hükmü, adli tatil bitmeden yasal temyiz süresi içerisinde, 31/07/2014 tarihinde temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıkların, katılandan satın aldıkları kombi malzemeleri karşılığında 28.01.2011 keşide tarihli ve 21.500 TL bedelli çeki verdikleri, çekin tahsil amacıyla bankaya ibrazında sahte olduğunun ortaya çıktığı iddia edilen somut olayda, dosya kapsamında toplanan delillere göre sanıkların üzerlerine atılı suçları işlediklerinin sabit olduğuna ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 25/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/10542
Karar No: 2023/7291
Karar Tarihi: 10.10.2023

**8. Ceza Dairesi         2020/10542 E.  ,  2023/7291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/393 E., 2016/18 K.

SUÇ : İnfaz Kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

İnegöl M tipi Kapalı Ceza infaz kurumunda başka suçtan hükümlü olması nedeniyle kendiliğinden duruşmaya gelme olanağı bulunmayan ve duruşmalardan bağışık tutulma talebi de olmayan sanığın, hükmün esasını oluşturan kısa kararın açıklandığı son oturumda hazır bulundurulması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla 5271 sayılı Kanunun 196 ıncı maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması nedeniyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen Siirt 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.01.2016 tarihli kararının 1412 sayılı Kanun’un 321 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.10.2023 tarihinde karar verildi.