erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/12790
Karar No: 2015/9406
Karar Tarihi: 15.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/12790 E.  ,  2015/9406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Patnos Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/06/2015

NUMARASI : 2015/138-2015/211

Kısıtlı adayları hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Gaziosmanpaşa 1. Sulh Hukuk ve Patnos Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 404. maddesi uyarınca evlilik dışı doğup tanıma yoluyla nüfusa tescil edilen ve annesinin de yaşının küçük olması nedeniyle küçüklere vasi tayini istemine ilişkindir.

Gaziosmanpaşa 1. Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayları küçüklerin MERNİS adresinin “No:24 D. Merkez Patnos/AĞRI” olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Patnos Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından ise, yapılan kolluk araştırması neticesinde kısıtlı adaylarının “K.Mah. 1173. Sk. No:32 İç Kapı No:3 Gaziosmanpaşa/İSTANBUL” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Patnos İlçe Jandarma Komutanlığınca yapılan araştırmaya göre kısıtlı adayı küçüklerin “K. Mah. 1173. Sk. No:32 İç Kapı No:3 Gaziosmanpaşa/İSTANBUL” adresinde babaları ile birlikte ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın Gaziosmanpaşa 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Gaziosmanpaşa 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 15/10/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi
Esas No: 2023/14005
Karar No: 2024/8439
Karar Tarihi: 23.05.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/14005 E.  ,  2024/8439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1328 E., 2021/2942 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Anayasanın 40. maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34/2 ve 232/6 maddeleri gereğince, kararlar ve hükümlere karşı başvurulabilecek yasa yolları, süreleri, sürelerin ne zaman başlayacağı, başvuru mercii, şekli ve sonuçlarının kuşkuya yer vermeyecek şekilde ilgililere açıkça bildirilmesinin gerekmesi, anılan Kanun'un 294/1 maddesinde "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." şeklinde, 295/1 maddesinde ise "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir." biçiminde düzenlemeler bulunması, sanık müdafiinin yüzüne karşı verilen hükümlere yönelik olarak sunmuş olduğu 16.12.2021 tarihli süre tutum yoluyla sunduğu temyiz dilekçesinde hükmün hukuki yönüne ilişkin bir sebep içermemesi, sanık müdafiinin talebi doğrultusunda gerekçeli kararın tebliği sonrasında ise herhangi bir dilekçe de vermediği, kararın son bölümünde, temyiz başvurusunda hükmün neden dolayı bozulmasının istendiğine dair temyiz sebebi gösterilmesinin zorunlu olduğuna, gösterilmemesi hâlinde ise temyiz isteminin reddedilebileceğine dair bildirimi içeren ihtaratın yer almadığının anlaşılması karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 17.03.2021 tarih ve 2019/9. MD-554 Esas ve 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, hak kaybının önlenmesi bakımından sanık müdafiine yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda yapılacak meşruhatlı tebligatla, tebliğden itibaren yedi günlük süre içerisinde, yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz isteminin reddedileceği hususunda ihtar yapılmasının gerektiği anlaşılmakla;

Yukarıda belirtilen şekilde sanık müdafiine tebligatın yapıldığı tarihten itibaren 5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca yedi günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligat yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması, sanık müdafiine süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi hâlinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname ile birlikte, gerekçeli temyiz isteminde bulunulmaması hâlinde ise mevcut haliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 23.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/711
Karar No: 2023/1062
Karar Tarihi: 27.02.2023

**8. Hukuk Dairesi         2023/711 E.  ,  2023/1062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

HÜKÜM/KARAR : Asıl dosya bakımından kısmen kabul, kısmen ret, birleşen dosya bakımından kabul

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun (2797 sayılı Kanun) 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; dava konusu uyuşmazlığın niteliği ve temyizin kapsamının, muhdesat olarak ağaç bedellerinin ve ağaçlara yapılan zorunlu ve faydalı masrafların tahsili, elatmanın önlenmesi isteğine ilişkin olduğu anlaşılmıştır.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun dairelerin iş bölümüne ilişkin 26.01.2023 tarihli ve 1 sayılı kararı uyarınca dosyayı inceleme görevi Yargıtay (7). Hukuk Dairesine ait olduğundan, 2797 sayılı Kanun’un 60 ıncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca gerekli inceleme yapılmak üzere dosyanın ilgili daireye gönderilmesine karar vermek gerekir.

KARAR

Dosyanın YARGITAY (7). HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,27.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/4316
Karar No: 2017/18452
Karar Tarihi: 11.09.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/4316 E.  ,  2017/18452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Hükme esas alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

... İli ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda soyut ifadelerle ve genel değimlerle değer biçildiğinden, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu,

emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal

taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğu anlaşıldığından yukarıda açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 11/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/37524
Karar No: 2017/16518
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/37524 E.  ,  2017/16518 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2011/4562
Karar No: 2011/4919
Karar Tarihi: 27.04.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/4562 E.  ,  2011/4919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, çekişme konusu 216 ada 12 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek, tapu iptali isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin olarak verilen karar, Dairece;"... davanın reddinin doğru olduğu ancak, yargılama giderleri yönünden çekişme konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kalıp, kalmadığının belirlenmesi, hasıl olacak sonucu göre bir karar verilmesi gerektiği" gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece hükmüne uyulan bozma ilamı uyarınca yapılan yargılama sonucunda 6099 Sayılı Yasa gereğince yargılama giderlerinin davacı Hazine üzerinde bırakılmasına karar verilmiştir.

Karar, davacı Hazine temsilcisi tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacı Hazine temsilcisinin temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 27.4.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/3826
Karar No: 2013/3803
Karar Tarihi: 05.03.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/3826 E.  ,  2013/3803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 25/01/2011 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 20/12/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kişilik haklarına haksız saldırıdan kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının evliliğinin bitmesine neden olduğu gerekçesiyle kendisine karşı manevi tazminat davası açtığını ve davanın reddedildiğini, internet sitelerinde ve basında aleyhine haberler yapılmasına neden olduğunu, hakaret ve karalamalara maruz kaldığını beyanla, uğradığı manevi zararın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, basına kendisinin haber vermediğini Adliye muhabirlerinin açılan boşanma davasından ve tazminat davasından haberdar olduğunu, kendisiyle röportaj yapıldığını ancak hakaret etmediğini beyanla, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminata hükmedilmesini isteyebilir.

Davaya konu olayda; yerel mahkemece ilk olarak davalının davacıya karşı, evli oldukları sürede eşi ile birlikte olduğu, evliliğinin bu nedenle sona erdiği gerekçesiyle manevi tazminat davası açıldığı ve davanın reddedildiği, açılan boşanma davasında boşanma sebebi olarak ileri sürülen sebeplerden hiçbirinin davacı ... ...la ilgili olmadığı, ayrıca basında yer alan haberlerin davacının kişilik haklarına saldırı içerdiği gerekçesiyle açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, davalı tarafından davacı aleyhine açılan manevi tazminat talebinin reddine dair kararın Yargıtay temyiz incelemesi sonucu davalı ... lehine bozulduğu, davalı ... ve eşi arasında devam eden boşanma davasında davalının da eşine yönelik tazminat taleplerini içerir karşı dava açtığı ve davacı-karşı davalı kocanın bu davaya konu olan ilişkisinden dolayı da evliliğin sona ermesinde kusurlu bulunduğu ve manevi tazminat ödemesine karar verildiği, anlaşılmaktadır. Davalının basına verdiği demeçte açmış olduğu davadan bahsettiği, haber başlığının da davalının takdirinde olmadığına göre davacının kişilik haklarına saldırı bulunmadığından, davacı yararına manevi tazminata hükmedilmesi doğru bulunmamıştır. Bu nedenle dava reddedilmek üzere karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 05/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/4885
Karar No: 2010/6359
Karar Tarihi: 03.06.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/4885 E.  ,  2010/6359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ,YIKIM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki olduğu 69 ada 4 parsel sayılı taşınmazdaki yazlık evinin deniz manzarasını ve gelen rüzgarı engelleyecek şekilde davalılarca ağaçlar dikildiğini ileri sürerek elatmanın önlenmesi ve ağaçların yıkımı isteğinde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, komşuluk hukukuna aykırı bir durum bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 3.6.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/17321
Karar No: 2012/37844
Karar Tarihi: 11.12.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/17321 E.  ,  2012/37844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza şezlong koymak, restaurant, voleybol sahası ve gölgelik yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrınıtılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından, tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek gerektiğinde refakate inşaat mühendisi bilirkişide alınarak yeniden keşif yapılıp taşınmazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar Mevzuatı kapsamında kalıp kalmadığı belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanunu'na göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve binanın yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre gerekirse Belediye Başkanlığı da duruşmadan haberdar edilerek TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden evrak üzerinde yazılı biçimde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 11.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/11954
Karar No: 2017/25912
Karar Tarihi: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/11954 E.  ,  2017/25912 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2015/12113
Karar No: 2018/5810
Karar Tarihi: 04.06.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/12113 E.  ,  2018/5810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili dava dilekçesinde; 27.10.2012 tarihinde meydana gelen kaza neticesinde, davalının kullandığı aracın davacıların içerisinde bulunduğu minibüse arkadan çarpması sonucu, davacılarda değişik oranlarda iş gücü kaybı meydana geldiğini, müvekkillerinin manevi olarak yıprandıklarını, yapılan tedaviler neticesinde bir kısım müvekkillerinde daimi iş gücü kaybı meydana geldiğini, bu olay nedeni ile müvekkillerinde oluşan manevi zararın kısmen de olsa telafisi amacı ile, davacı ... yönünden 40.000,00 TL manevi tazminatın, davacı ... yönünden 30.000,00 TL manevi tazminatın, davacı ... yönünden 20.000,00 TL manevi tazminatın, davacı ... yönünden 15.000,00 TL manevi tazminatın ve davacı ... yönünden de 15.000,00 TL olmak üzere toplam 120.000,00 TL manevi tazminatın, kaza tarihinden itibaren yasal faizle davalıdan tahsili ile davacılara verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama neticesinde, alınan bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre davanın kısmen kabulü ile, 5.000,00 TL manevi tazminatın, davacı ...’a, 3.000,00 TL manevi tazminatın, davacı ...’a, 3.000,00 TL manevi tazminatın, davacı ...’a, 2.000,00 TL manevi tazminatın davacı ...’a, 2.000,00 TL manevi tazminatın davacı ...’a olay tarihi olan 27.10.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 996,95 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 4.6.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/744
Karar No: 2021/2623
Karar Tarihi: 08.06.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/744 E.  ,  2021/2623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Gebze 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalı ... aleyhine 01/03/2018 gününde verilen dilekçe ile yargılamanın yenilenmesi istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 30/05/2018 günlü karara karşı davacı tarafından istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede; davacının istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak yeniden inceleme ve değerlendirme yapılmak üzere mahkemesine gönderilmesine dair verilen 10/12/2020 günlü İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi kararının Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü:

-K A R A R-

Dosyanın incelenmesinde; ilk derece mahkemesince davanın reddine dair karar verildiği, davacı vekilinin istinaf başvurusunda bulunması üzerine bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince davacının istinaf talebinin kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının HMK 353/1-a-4 uyarınca kaldırılarak davanın görülmesi için dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verildiği; hükmün davalı vekilince temyiz edildiği görülmektedir. Bölge Adliye Mahkemesi’nin ilk derece mahkemesi kararını kaldırarak yeniden inceleme yapılmak üzere dosyanıın ilk derece mahkemesine gönderilmesine dair kararı HMK 353 maddesi kapsamında kesin olarak verilen kararlardan olup temyizi mümkün değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi’ne gönderilmesine, 08/06/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.