erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/8873
Karar No: 2013/7473
Karar Tarihi: 17.04.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/8873 E.  ,  2013/7473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... (Kapatılan) .... Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06...2011 tarih ve 2011/322-2011/1141 sayılı kararın ve ....01.2012 tarihli ek kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve ek karara ilişkin temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; davalının dairesindeki su tesisatı arızası nedeniyle buradan sızan suyun sigortalıya ait işyerine sirayet ederek hasara neden olduğunu, müvekkilinin poliçe kapsamında sigortalısına 6.480 TL hasar tazminatı ödediğini ileri sürerek, bu meblağın faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına dayanılarak, olay nedeniyle sigortalının deposundaki emtiaların piyasa rayiçlerine göre %60 oranında değer kaybına uğradığı,istenen tazminatın uygun olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, kararın davalı vekilince temyizi üzerine mahkemece ....01.2012 tarihli ek kararla, süresinde yapılmayan temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

Temyiz isteminin reddine ilişkin kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin ek karara yönelik tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan ....01.2012 tarihli ek kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,... TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, ....04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/29276
Karar No: 2014/19189
Karar Tarihi: 19.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/29276 E.  ,  2014/19189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

İlçede yerel seçimlerin bitmesinin ardından temyiz dışı sanıklar ... ve ...'nın evlerine doğru giderken, yol üzerinde şikayetçi ...ve ... ile seçim nedeniyle tartıştıkları, olay yerine gelen sanığın araya girdiği ve sonrasında şikayetçi ...’nin kaldığı evin camlarını taş atarak kırdığı, sanığın bu eylemiyle mala zarar verme suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunması, katılanlar beyanı, olay yeri tespit tutanağı ile tüm dosya kapsamına göre, atılı suçun sanık tarafından işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

5237 sayılı TCK’nın 53/4. maddesi gereğince, kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında aynı Kanun'un 53/1 maddesinde gösterilen hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8.maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından “TCK 53.madde gereğince sanık hakkında güvenlik tedbirlerine hükmedilmesine” ilişkin kısmın çıkartılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.11.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/13165
Karar No: 2019/7722
Karar Tarihi: 18.04.2019

**18. Ceza Dairesi         2016/13165 E.  ,  2019/7722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanıklara yükletilen fuhuş eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Sanıklar hakkında TCK'nın 227/2. maddesi uygulanırken hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde, aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, kurulan hükümde adli para cezasının belirlendiği kısımlarda “30 gün karşılığı 600 TL adli para cezası” yerine “5 gün karşılığı 100 TL adli para cezası” “25 gün karşılığı 500 TL adli para cezası” yerine de “4 gün karşılığı 80 TL adli para cezası” yazılması suretiyle HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/8292
Karar No: 2013/12104
Karar Tarihi: 10.09.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/8292 E.  ,  2013/12104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh ... Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın iptali

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair kararın temyiz incelemesi duruşmalı olarak davacı ve davalı tarafından süresi içinde istenilmekle gün tayin edilerek taraflara gönderilen davetiyelerin tebliğ edilmesi üzerine belli günde davalı vekili Av. ... geldi. Davacı vekilinin mazeret beyan ettiği görüldü. Hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

İncelenmesine gerek görülen ... .... Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2012/... E.-227 K., ... .... Asliye ... Mahkemesi'nin 2011/346 E.-195 K., ... ... Asliye ... Mahkemesi'nin 2012/547 E.-2013/84 K., ... .... Asliye ... Mahkemesi'nin 2012/629 E., ... .... Sulh ... Mahkemesinin 2011/1262 E. sayılı dosyalarının ilgili mahkemelerden istenerek dosyaya eklenmesi ve ondan sonra gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, ....09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/16091
Karar No: 2024/9031
Karar Tarihi: 03.06.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/16091 E.  ,  2024/9031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 16.05.2022 tarihli ve 2022/1387 Esas, 2022/1460 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1 maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2 maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddeleri uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları ve 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca, bölge adliye mahkemesinin bozma kararının temyizinin mümkün olmaması karşısında; Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 16.05.2022 tarihli ve 2022/1387 Esas, 2022/1460 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kayseri 15. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/8040
Karar No: 2015/3606
Karar Tarihi: 13.04.2015

**6. Hukuk Dairesi         2014/8040 E.  ,  2015/3606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul(Kapatılan) 47. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 24/03/2014

NUMARASI : 2013/50-2014/102

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira borcu nedeniyle verilen senetten doğan alacağın tahsiline yönelik başlatılan icra takibine yapılan vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmesi üzerine hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, 03.09.2012 tarihinde açtığı dava ile davacı ile dava dışı T... Ç... arasında 30.12.2006 tarihli, bir yıl süreli, aylık 3.000 TL bedelli araç kiralama sözleşmesi bulunduğunu, kiracı Tercan'ın kira bedellerini ödeyememesi üzerine davalı kardeşi Özgür'ün 10.11.2007 düzenleme, 30.06.2008 vade tarihli 20.000 TL bedelli bonoyu davacıya verdiğini, borcun kaynağının taksi plakası kira sözleşmesinden kaynaklanıp, davalının kiracı olan kardeşinin kira borçlarını ödeyemediğinden kira borçlarını kendisi yüklenerek davaya konu senedi verdiğini belirterek itirazın iptali ile takibin devamını istemiş, davalı senet üzerinde malen kaydı bulunduğunu, davacının iddialarını ispatlaması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece davacının, kira borcunun davalı yanca devralındığına dair belge sunamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. HMK'nın 4. maddesinde '' Sulh hukuk mahkemeleri, dava konusunun değer veya tutarına bakılmaksızın; Kiralanan taşınmazların, 9/6/1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununa göre ilamsız icra yoluyla tahliyesine ilişkin hükümler ayrık olmak üzere, kira ilişkisinden doğan alacak davaları da dâhil olmak üzere tüm uyuşmazlıkları konu alan davalar ile bu davalara karşı açılan davaları görürler '' düzenlemesiyle sulh hukuk mahkemelerinin görevi belirlenmiş, yine aynı kanunun 1. maddesinde '' Mahkemelerin görevi, ancak kanunla düzenlenir. Göreve ilişkin kurallar, kamu düzenindendir '' hükmüne yer verilmiştir. Yukarıda belirtildiği, mahkemenin de gerekçesinde yazdığı üzere davacı alacaklı takibe konu senedin kira borcuna karşılık verildiğini iddia etmekte olup bu iddiasını da değiştirmiştir değildir. İddianın ispat edilip edilmemesi görevli mahkemenin belirlenmesinde sonuca etkili değildir. Bu durumda görev kurallarının yargılamanın her aşamasında dikkate alınacağı, görevli mahkemenin de sulh hukuk mahkemesi olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde işin esasının incelenerek karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK'ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK'nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 13.04.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Esas No: 2015/5019
Karar No: 2015/6913
Karar Tarihi: 14.05.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/5019 E.  ,  2015/6913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İnegöl Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14/01/2015 tarih ve 2010/1367-2015/36 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, görevi nedeniyle tarafına 375 sayılı KHK'nın 28. maddesi uyarınca ek tazminat tahakkuk ettiğini, 27.04.1993 taihinde davalı bankanın tazminatın ödenmesini talep ettiğinde yaş haddinden emeklilikte alınabileceğinin belirtildiğini, bu şartın kalkması üzerine tekrar başvurduğunda 31.12.1994 tarihine kadar başvurusu olmadığı bildirilerek olumsuz cevap verildiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 4.000 TL'nin 11.02.1994 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bilirkişi tarafından tazminat miktarının 7.241,52 TL olarak belirlendiği, dava tarihi itibariyle dava dağerinin 7.230 TL'den aşağı olmadığı, görev hususunun yargılamanın her aşamasında re'sen dikkate alınması gerektiği gerekçesiyle, davanın görev yönünden reddine, görevli mahkemenin ... Asliye Hukuk Mahkemesi olduğuna karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı deliller ile gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 14/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/6479
Karar No: 2020/2561
Karar Tarihi: 23.06.2020

**14. Ceza Dairesi         2019/6479 E.  ,  2020/2561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine dair Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26.09.2017 gün ve 2017/285 Esas, 2017/313 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile hükümlerin kaldırılarak müsnet suçlardan mahkumiyetine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereğince takdiren duruşmasız yapılan incelemede dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 294/1. maddesinde yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” ve aynı Kanunun 295/1. maddesindeki "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir" şeklindeki düzenlemeler gözetilerek yapılan değerlendirmede, katılan Bakanlık vekilinin tefhim edilen hükümlerle ilgili verdiği 10.10.2018 tarihli süre tutum ve gerekçeli kararın tebliği üzerine sunduğu 10.12.2018 günlü gerekçeli temyiz dilekçelerinde herhangi bir temyiz sebebi göstermediği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin CMK'nın 298. maddesi gereğince REDDİNE,

Sanık müdafisinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile sanık müdafisinin temyiz dilekçesinde belirttiği nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun kabulüyle hükümlerin kaldırılarak sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyetine dair kurulan hükümlere yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, sanık müdafisinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 302/1 madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmesine, 23.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/15661
Karar No: 2018/12015
Karar Tarihi: 19.11.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/15661 E.  ,  2018/12015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Şikayete esas icra takip dosyasında şikayet konusu araç üzerine 23/03/2015 tarihinde haciz konulduğu ancak haczin süresinde satış istenmemesi nedeniyle düştüğü ve yenilenmediği, bu itibarla şikayetçinin şikayet konusu eylem nedeniyle alacağını alamadığını ispat edemediği anlaşılmakla, sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de,

1- Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 62. maddesinin uygulanma gerekçesi olarak sanığın hal ve davranışlarının, anılan kanunun 50. maddesi gereğince hapis cezasının adli para cezasına çevrilme gerekçesi olarak suçun işleniş biçimindeki özelliklerin gösterilmesi rağmen aynı kanunun 51. maddesinde düzenlenen erteleme hükümlerinin uygulanmama gerekçesinin yine suçun işlenmesindeki özellikler ve sanığın yargılama sürecinde pişmanlık göstermemesi olarak belirtilmesi suretiyle çelişki yaratılması,

2- Sanık hakkında sonuç ceza olarak adli para cezasına hükmedilmesine rağmen kasıtlı suçtan hükmedilen hapis cezasının kanuni sonucu olan 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmemesi,

3- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafii ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 19/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/2336
Karar No: 2020/3131
Karar Tarihi: 12.03.2020

**14. Hukuk Dairesi         2019/2336 E.  ,  2020/3131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki haciz şerhinin terkini talebinin reddine yönelik ek karar davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 27.02.2019 gün ve 2016/6078 Esas- 2019/1791 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı Hazine vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, Dairemizin 15.06.2010 tarihli, 2010/5900 Esas -2010/7078 Karar sayılı ilamı ile hükmün onanmasına karar verilmiş, davalının karar düzeltme yoluna başvurması üzerine Dairemizce 01.12.2010 tarihli 2010/12912 Esas - 2010/13216 Karar sayılı ilamı ile karar düzeltme talebi reddedilerek hüküm kesinleşmiştir.

Davacı Hazine vekili 20.01.2016 tarihli tavzih dilekçesi ile taşınmazlar üzerindeki hacizlerin terkinine yönelik işlem yapılmadığını beyan ederek, şerhlerinin kaldırılmasını talep etmiştir.

Mahkemece talebin reddine dair 26.01.2016 günlü ek karar verilmiştir.

Hazine vekilinin ek kararı temyiz talebi üzerine, Dairemizin 27.02.2019 tarih, 2016/6078 Esas -2019/1791 Karar sayılı ilamıyla yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle, ek kararın onanmasına karar verilmiştir. Tavzih talebinin reddine yönelik ek karara karşı karar düzeltme yolu açık bulunmadığından karar düzeltme dilekçesinin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı Hazine vekilinin karar düzeltme dilekçesinin REDDİNE, 12.03.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.