erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2006/2651
Karar No: 2010/1849
Karar Tarihi: 08.03.2010

**5. Ceza Dairesi         2006/2651 E.  ,  2010/1849 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma ve cinsi münasebette bulunma suçlarından sanık ...’ın yapılan yargılanması sonunda; reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan beraetine, cinsi münasebette bulunma suçundan ise mahkümiyetine dair, ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 13.05.2005 gün ve 2004/244 Esas, 2005/152 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa isnat olunan reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçunun tabi olduğu kanun maddesinde öngörülen cezanın tutarına nazaran 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesinde belirtilen 5 yıllık asli zamanaşımına tabi olduğu, sanığın sorgusunun yapıldığı 09.07.2004'den inceleme tarihine kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK.nun 7/2 ile 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddeleri gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Kanunun 322. ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

Sanık hakkında cinsi münasebette bulunma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7. maddesinde "zaman bakımından uygulama" 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesinde ise " lehe olan hükümlerin uygulanmasında usul" kurallarının düzenlenmesi, ayrıca 5252 sayılı Kanunun 12. maddesinde ise 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun yürürlükten kaldırılması, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve bu Kanunların hükümden sonra 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunması karşısında;

5237 sayılı Kanunun 7 ve 5252 sayılı Kanunun 9. maddeleri uyarınca, sanığın hukuki durumunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun hükümleri, 08.02.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile yapılan değişiklikler de nazara alınarak yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/12077
Karar No: 2009/13380
Karar Tarihi: 17.12.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/12077 E.  ,  2009/13380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : EDREMİT 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ,

TARİHİ : 01/07/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalı adına kayıtlı olan 579 parsel sayılı taşınmazın 210 m2 lik kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürüp, anılan kısmın tapusunun iptali ile davalının bu bölüm üzerindeki elatmasının önlenmesini istemiş.20.3.2009 tarihli ıslah dilekçesiyle, keşfen belirlenen kıyı kenar çizgisindeki tecavüzlü miktar üzerinden tapu iptali ve elatmanın önlenmesi isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuş, ıslah talebinide kabul etmediğini beyan etmiştir.

Mahkemece, davanın devamı sırasında yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasanın Kadastro Kanununun 10.geçici maddesini ve 12.maddesini değiştirdiği ve buna göre taşınmazın ve tarafların niteliğine bakılmaksızın tespit tutanağının kesinleşmesinden itibaren 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçmesinden sonra açılan davaların görülemeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı Hazine vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptali ve elatmanın önlenmesi isteğine ilişkin olup, henüz kesin hüküm halini almamış davalara da uygulanacağı öngörülen 14.3.2009 tarihinde yürürlüğe giren 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 12/3 maddesine ilaveler getiren 5841 Sayılı Yasa hükümleri gözetilmek suretiyle davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Davacı Hazinenin bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Ancak, her dava açıldığı tarihteki koşullara tabidir. Mahkemece, 28.11.2997 tarih 5/3 Sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca belirlenen kıyı kenar çizgisine göre taşınmazın bir bölümünün 3621 Sayalı Yasanın 4.maddesinde tarifi yapılan kıyıda kaldığı görülmektedir. O halde, bu belirlemeye göre davacı Hazinenin dava tarihi itibariyle davasında haklı olduğu sabittir. Nevarki, sonradan yürürlüğe giren yasa uyarınca davanın reddine karar verilmiş olması davacının harç ve yargılama giderleri ile bu giderlerden sayılan avukatlık ücretinden sorumlu tutulmasını gerektirmez. Hal böyle olunca, haklılık oranına göre paylaştırılacak yargılama giderleri, harç ve davada vekil ile temsil edilen davacı yararına avukatlık ücretinin takdir ve tayin edilerek davalının sorumlu tutulması gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davacının, bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 17.12.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/6824
Karar No: 2015/18018
Karar Tarihi: 21.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/6824 E.  ,  2015/18018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/09/2014

NUMARASI : 2014/480-2014/790

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de; alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz karışık meyve bahçesi niteliğinde kabul edilmesine rağmen, hakim olan meyve ağaçlarının cinsi bilirkişi raporunda belirtilmemiştir.

Bu durumda; mahallinde bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılarak dava konusu taşınmaz üzerindeki meyve ağaçlarının cins ve adetleri ayrı ayrı belirtilmek suretiyle karışık meyve bahçesi veya kapama meyve bahçesi niteliği taşıyıp taşımadığı tespit edilip var olan meyve ağaçlarından elde edilecek ürün miktarı ve toplam kg. satış fiyatları ile dekara üretim giderleri ilgili İl Gıda Tarım Müdürlüğünden sorulup, araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/8495
Karar No: 2024/4597
Karar Tarihi: 12.06.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/8495 E.  ,  2024/4597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/608 E., 2023/1078 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çorlu 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2017/466 E., 2020/479 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma ve ziynet alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve karşı davanın kabulü ile boşanma ve fer'îerine, ziynet alacağı davasının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı-davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine, ziynet alacağı davası yönünden kesin olarak karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-davacı kadın vekili tarafından velâyet düzenlemesi yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) öngördüğü yargılama sistemine göre İlk Derece Mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı önce istinaf yoluna başvurulabilmektedir. İstinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, başvuran tarafın istinaf başvurusunun usulden ya da esastan reddine karar verilebilir veya İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulabilir. Bu durumda Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı, istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm kurulması hâlinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır. Başka bir deyişle istinaf başvurusunun reddi hâlinde Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup bu hâlde İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesince verilen karara karşı davacı-davalı erkek tarafça istinaf yoluna başvurulmuştur. Davacı-davalı erkeğin istinaf başvurusu da esastan reddedilmiştir. Hâl böyle iken, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurmayan davalı-davacı kadının, davacı-davalı erkeğin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı bulunmamaktadır. Açıklanan nedenlerle; davalı-davacı kadın vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı-davacı kadın vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin talep halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,12.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/12263
Karar No: 2008/16925
Karar Tarihi: 01.12.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/12263 E.  ,  2008/16925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili, davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar dava dilekçesinde sınırlarını bildirdikleri Haylazlı mevkiinde bulunan taşınmazın, tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararlarına oluştuğunu iddia ederek Medeni Yasanın 713.maddesi hükmüne göre adına tescilini istemiştir. Orman Yönetimi, davaya müdahil olmuştur. Mahkemece davacının davasının reddine, müdahil Orman Yönetiminin davasının kısmen kabulüne, ... bilirkişi krokisinde A=10290 m2'lik bölümünün orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline, B= 9514 m2'lik bölümünün kıyı kenar çizgisi içerisinde kalması nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından taşınmazın tamamına, davalı Hazine vekili tarafından da kıyı kenar çizgisi içinde kalan (B) bölümüne yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden orman kadastrosu yapılmamıştır. Genel arazi kadastrosu işlemi 21/01/1957 tarihinde yapılıp sonuçları ilan edilmiş ve kesinleşmiştir. Kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, çekişmeli taşınmazın genel arazi kadastrosu sırasında taşlık ve çalılık yerlerden olması nedeniyle tescil harici bırakıldığı, yörede orman kadastrosu yapılmadığı, aynı gün ve önceki günlerde çekişmeli parsele yakın komşu bulunan taşınmazlar hakkında açılan tescil davalarına ilişkin verilen kararların temyiz incelemesinde tescil davasına konu taşınmazların bitişiğinde yada yakınında olan parsellerin 1987 - 1990 yıllarında yapılan keşiflerde çekişmeli taşınmazların kimsenin zilyetliğinde olmayan dağlık, taşlık, çalılık yerler olarak gösterildiğinin anlaşıldığına, keşif tarihleri ve davanın açıldığı tarih gözönünde bulundurulduğunda 20 yıllık zilyetlik sürelerinin dahi dolmadığına, taşınmazın krokide (B) harfiyle işaretli bölümünün kıyı kenar çizgisi içinde kaldığına,bu nitelikteki taşınmazların zilyetlikle de kazanılamıyacağına, mahkemece bu ilkeler gözönünde bulundurularak yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının davacıya yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 01/12/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2017/14838
Karar No: 2020/15310
Karar Tarihi: 02.11.2020

**7. Ceza Dairesi         2017/14838 E.  ,  2020/15310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Yasanın 62.maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

Kabule göre ise;

Dairemizce de kabul gören Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.04.2014 tarih ve 2013/7-591 Esas, 2014/171 Karar sayılı kararında ayrıntıları belirtildiği gibi; suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işleniş yer ve zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler birlikte değerlendirilip, sanığın eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirip gerçekleştirmediği ve hakkında TCK'nun 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususlarının tartışılarak belirlenmesi bakımından;

Temyiz incelenmesine konu bu dosyaya ilişkin suç tarihinin 12/11/2014 iddianame düzenleme tarihinin 27/11/2014 olduğu,

Aynı gün incelenen Dairemizin 2019/5785 Esas sırasında kayıtlı İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/180 Esas-2015/572 Karar sayılı dosyasında suç tarihinin 20/11/2014 iddianame düzenleme tarihinin 24/03/2015 olduğu,

Bu dosyalardaki eylemlerin benzer suç vasfına yönelik olduğu gözetilerek suç tarihine ve işlenen suçun niteliğine göre adı geçen sanığın eylemlerinin TCK'nun 43. maddesi kapsamında zincirleme biçimde kaçakçılık suçunu oluşturup oluşturmadığının takdir ve değerlendirilmesi bakımından dosyaların incelenmesi, gerektiğinde birleştirilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 02/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/15054
Karar No: 2012/6519
Karar Tarihi: 20.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/15054 E.  ,  2012/6519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12/07/2010 tarih ve 2008/663-2010/336 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalılardan Hermes Holding A.Ş.’nin müflis İmpeksbank A.Ş. ile yaptığı genel kredi sözleşmesi gereğince kredi kullandığını, diğer davalı şirketin ise kredi borcunun kefili olduğunu, alınan kredilerin vadesinde ödenmediğini, bu nedenle hesabın kat edildiğini, gönderilen ihtara rağmen borcun ödenmediğini ileri sürerek, dövize endeksli kredi nedeniyle 2.540.186,13 USD ve 5.254,31 GBP. ve Türk Lirası kredi nedeniyle 1.623.914,75TL ile masraflardan kaynaklanan 152.130,30 TL alacakların ihtar tarihinden itibaren TL cinsinden alacaklar için %112,5 temerrüt faizi, döviz cinsi alacaklar için ise %10 temerrüt faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen kararın davacı tarafın temyizi üzerine Dairemizce akdi faiz oranlarının araştırılması gerekçesiyle bozulması sonrasında, bozma kararına uyan yerel mahkemece yeniden yapılan yargılamada, davanın kısmen kabulüne, dövize endeksli kredilerden 2.532,089,00 USD ve 5.254,00 STG alacak ile TL kredisinden kaynaklanan 1.623.893,46 TL alacağın ve takip masraflarından 152.130,30 TL alacağın 22.9.2009 temerrüt tarihinden itibaren döviz cinsi alacaklara %10 temerrüt faizi, TL cinsi alacaklara %112,5 temerrüt faizi yürütülerek davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerinin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozma kapsamı dışında kalan 22.09.2001 temerrüt tarihinin bozma sonrası kurulan hükümde 22.09.2009 olarak yazılmasının mahallinde düzeltilebilecek maddi hata niteliğinde olmasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, davacı taraf harçtan muaf olduğundan harç alınmasına mahal olmadığına, 20/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/21327
Karar No: 2010/19164
Karar Tarihi: 06.12.2010

**3. Ceza Dairesi         2008/21327 E.  ,  2010/19164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Asgari haddin üzerinde ceza tayininde mahkemece, bıçakla darbe sayısı, suçun işleniş biçimi ve kastın yoğunluğu gerekçe olarak gösterilmiş olup, bıçak darbelerinden ikisinin mağdurun hayati bölgelerine isabet etmesi nedeniyle, teşdit uygulanılmasında isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki 2 nolu bozma düşüncesine,

Hükmedilen 1 yıl 15 ay hapis cezasının miktarı dikkate alındığında 5728 sayılı yasayla değişik CMK.nun 231. maddesinin uygulanmasına yasal olanak bulunmadığından tebliğnamedeki 3 nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, Ancak;

TCK.nun 53/1. maddesi uygulamasında hak yoksunluğunun süresinin gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, Ancak bu husus yeniden yargılama gerektirmediğinden CMUK'nun 322. maddesi gereğince TCK'nun 53/1 maddesi uygulamasına dair hüküm fıkrasının karar metninden çıkarılarak yerine “sanığın TCK'nun 53/1. maddesinin a, b, d, c bentlerinde sayılan haklardan, hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, c bendinde belirtilen kendi altsoyu üzerendeki hakları kullanmaktan, şartla tahliye tarihine karar yoksun bırakılmasına” dair fıkra konulması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/4779
Karar No: 2020/10586
Karar Tarihi: 14.10.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/4779 E.  ,  2020/10586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Müştekinin soruşturma aşamasındaki 22/03/2011 tarihli beyanında "21/03/2011 günü saat 18.00 sıralarında ikametinden çıkarak babasının yanına gittiğini, 22/03/2011 günü saat 09.10'da ikametine gittiğinde hırsızlık yapıldığını gördüğünü" söylediği, sanığın atılı suçları kabul etmediği, müştekinin beyanı dışında suçun işlendiği saate ilişkin dosyada bir tespit bulunmadığı, suç tarihinde kış saati uygulaması da dikkate alınarak UYAP'tan alınan çizelgeye göre gece vaktinin saat 19.22’de, gündüz vaktinin ise 05.00’da başladığının anlaşılması karşısında; hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarının şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği, sanığın lehine gündüz sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden ve gece vakti işlendiğine ilişkin kanıtlar denetime olanak verecek biçimde karar yerinde gösterilip tartışılmadan, sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlerde 5237 sayılı TCK'nın 143 ve 116/4. maddeleri uygulanmak suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 14/10/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.