erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2023/12496
Karar No: 2023/21726
Karar Tarihi: 27.09.2023

**4. Ceza Dairesi         2023/12496 E.  ,  2023/21726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR SAYISI : 2015/116 E., 2015/436 K.

SUÇ : Hakaret

KARAR : Temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yerel Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu ek kararının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Yerel Mahkemenin yukarıda sayısı belirtilen 09.06.2015 tarihli kararıyla sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrasıyla üçüncü fıkrasının (a) bendi, 125 inci maddesinin dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına hükmedilmiştir.

2. Yerel Mahkemenin 12.05.2023 tarihli ek kararıyla sanığın temyiz başvurusu hakkında, 1412 sayılı Kanun'un 315 inci maddesinin birinci fıkrası gereği "temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddine" karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, ek kararı temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. GEREKÇE

Sanığın yokluğunda verilip 08.07.2015 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen asıl hükme karşı, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 29.11.2022 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği asıl kararın resen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun'un 315 inci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; "Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder." şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin ek kararında, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.09.2023 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2006/12545
Karar No: 2007/9363
Karar Tarihi: 07.06.2007

**21. Hukuk Dairesi         2006/12545 E.  ,  2007/9363 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi      : Yozgat 1.Asliye Hukuk ( İş)  Mahkemesi

Tarih                : 01.06.2006
Esas No: 2022/10218
Karar No: 2023/974
Karar Tarihi: 09.03.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/10218 E.  ,  2023/974 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın reddine,karşı davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) öngördüğü yargılama sistemine göre İlk Derece Mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı önce istinaf yoluna başvurulabilmektedir. İstinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, başvuran tarafın istinaf başvurusunun usulden ya da esastan reddine karar verilebilir veya İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulabilir. Bu durumda Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı, istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm kurulması hâlinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır. Başka bir deyişle istinaf başvurusunun reddi hâlinde Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup bu hâlde İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesince verilen asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüne dair karara karşı erkek tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur. Erkeğin istinaf başvurusu da esastan reddedilmiştir. Hâl böyle iken İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurmayan kadının istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı bulunmamaktadır. Açıklanan nedenlerle; davalı-karşı davacı kadın vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı-karşı davacı kadın vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/8150
Karar No: 2016/1245
Karar Tarihi: 01.02.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/8150 E.  ,  2016/1245 K.**

**"İçtihat Metni"**

TARİHİ : 06/03/2015

NUMARASI : 2014/396-2015/196

DAVACI : N.. I.. vek.Av. M.. Ö..

DAVALI : M.. K.. vek.Av. H.. G..

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının müvekkilinden almış olduğu borç paraya karşılık ......TL bedelli bir bono düzenleyerek verdiğini, bono bedelini ödeyeceğini söyleyerek sürekli müvekkilini oyaladığını, bu sürede bononun kambiyo vasfını yitirdiğini, alacağın tahsili amacıyla başlatılan ilamsız icra takibinin davalının haksız itirazı ile durduğunu ileri sürerek itirazın iptaline ve %20 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında karz akdi bulunmadığını, davacının alacağını ispat etmesi gerektiğini savunarak davanın reddini ve %20 kötüniyet tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre; ispat yükü kendisinde olan davacının yemin teklifi üzerine davalının, davacıdan borç almadığını, davacıya .......TL bedelli bonoyu çek karşılığında verdiğini, çekin karşılığı olan bedeli nakit olarak elden ödediğini, davacıya borcunun olmadığını beyan ettiği, davalının usulüne uygun yemin ettiği, iddianın subut bulmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, lehdarı olduğu ......... keşide tarihli........ vade tarihli bonoya dayanarak ilamsız icra takibi başlatmış, davalının itirazı üzerine bu dava açılmıştır. Dava konusu bono zamanaşımına uğramış olduğundan, davacı davalıya karşı temel ilişki iddiasını tanık dahil her türlü delille kanıtlayabilir. Davacı yemin deliline dayanmış olduğundan yemin teklifi üzerine davalı yemininde, dava konusu bonoyu davacıya bir çek karşılığında verdiğini, çek bedelini ödediğini belirtmiştir. Davacı vekili de temyiz dilekçesi ekinde bu çek örneğini sunmuştur. Bu aşamada artık temel ilişkinin varlığı kanıtlanmış kabul edilmelidir. Bu durumda mahkemece ispat yükünün davalıya geçtiği gözetilerek davalının savunmasını ispata yönelik delilleri sorulup sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, ........gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/10635
Karar No: 2022/7427
Karar Tarihi: 08.11.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/10635 E.  ,  2022/7427 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Balıkesir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.06.2018 tarih ve 2017/48 - 2018/440 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 3-5/1. maddesi, TCK’nın 62, 53/1-2-3, 58/9, 63 maddeleri uyarınca verilen mahkumiyet kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1)Dosya kapsamına göre mütevelli olduğuna ve uzun sayılabilecek süreçte sohbetlere katıldığına, dolayısıyla örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna eylem ve faaliyetlerinin yoğunluk, süreklilik, çeşitlik gösterdiğine dair mahkumiyeti gerektirir her türlü kuşkudan uzak, somut ve inandırıcı delil bulunmayan sanığın atılı suçtan beraati yerine delillerin değerlendirilmesinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2)Kabul ve uygulamaya göre;

Sanığın çocuğunu örgütle iltisaklı okula göndermesi ve örgütle iltisaklı gazete aboneliğinin örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği hususunun gözetilmemiş olması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün belirtilen sebeplerden dolayı 5271 sayılı CMK'nın 302/2 maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Balıkesir 3. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/44558
Karar No: 2011/9987
Karar Tarihi: 10.05.2011

**2. Ceza Dairesi         2009/44558 E.  ,  2011/9987 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2007/266700

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 1.Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/06/2007

NUMARASI : 2007/345 Karar - 2007/51 Esas

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK.nun 145.maddesinde yer alan "değer azlığı" kavramı daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca ihtiyacı kadar ve değeri az olan malın alınmasını ifade ettiği ve olayda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında kullanılan elektriğin değerinin azlığı nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 10/05/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/6921
Karar No: 2012/10030
Karar Tarihi: 07.06.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/6921 E.  ,  2012/10030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ....tarafından, davalı ... aleyhine 16/11/2009 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 28/01/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı İdare temsilcisi ..... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava ormandan kaçak ağaç kesilmesi nedeni ile uğranılan zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, davalının 6831 sayılı yasaya muhalif eylemi nedeni ile idarenin 2.136,32TL zarara uğradığını iddia ederek davalıdan ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece, davalının ormandan ağaç kestiği ve davacı idareyi zarara uğrattığına dair bir delil bulunmadığından davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya arasında bulunan Honaz Sulh Ceza Mahkemesinin 2009/73-199 esas karar sayılı ilamı ile ormandan kaçak ağaç kesmek suçundan davalı sanık hakkında delil yetersizliğinden beraat kararı verildiği, kararın müdahil orman idaresi tarafından temyiz edildiği anlaşılmaktadır.

Borçlar Yasası'nın 53. maddesi gereğince ceza mahkemesinin beraat kararı, hukuk yargıcı yönünden bağlayıcı değil ise de ceza mahkemesince belirlenecek maddi olgular hukuk yargıcı yönünden de bağlayıcıdır. Dava konusu olayın özelliği nedeniyle ceza mahkemesi dosyasının kesinleşmesi beklenerek ondan sonra tüm kanıtlar birlikte değerlendirilip varılacak sonuca uygun bir karar verilmelidir.

Yerel mahkemece açıklanan yön gözetilmeden, yazılı biçimde karar verilmiş olması, usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA; bu bozma nedenine göre davacının öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 07/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/520
Karar No: 2017/1459
Karar Tarihi: 07.03.2017

**4. Hukuk Dairesi         2017/520 E.  ,  2017/1459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 06/01/2016 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın yargı yolu nedeniyle usulden reddine dair verilen 11/01/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece davanın yargı yolu nedeniyle usulden reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, sahibi olduğu 4 parsel sayılı taşınmaza dava dışı İSKİ tarafından kamulaştırmasız el atılması sonucunda lehine tazminata hükmedildiğini, bu tazminattan davalı ... Belediyesi’nin yasaya aykırı olarak 2.092,94 TL tutarında emlak vergisi tahsil ettiğini, kesilen verginin kendisine iade edilmediğini, bu nedenle davalı hakkında icra takibi başlattığını, itiraz üzerine takibin durduğunu beyan ederek, itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini ve lehine icra inkar tazminatı ödenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, 1319 sayılı Emlak Vergisi Kanunu’nun 37. maddesi gereğince, emlak vergilerinin tahsili ve tahakkukunun 213 sayılı Vergi Usul Kanunu hükümlerine tabi olduğu, bu kanundan kaynaklanan uyuşmazlıklarda yargılama yapma görevinin 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’na göre vergi mahkemelerine ait olduğu gerekçesi ile davanın yargı yolu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Davalı ..., bir kamu kurumu olup, eylem ve işlemleri kamusal nitelik taşımaktadır. Davaya konu alacağın, davalı ... tarafından tahsil edilen emlak vergisinin iadesine yönelik olduğu anlaşıldığına göre; istemin idare hukuku kuralları çerçevesinde ve idari yargı yerinde değerlendirilmesi gerekmektedir. İtirazın iptali davası sırasında, icra takibinin temelini oluşturan ve aslı da idari eylem olan alacağın varlığının ve kapsamının hukuk mahkemesi tarafından çözümlenmesi kabul edilemez.

Diğer yandan, idari yargı yerinde "itirazın iptali" biçiminde bir dava yolu düzenlenmediğinden, adli yargı yerinde yargı yolu bakımından görevsizlik kararı da verilemez. Bu durumda, istem idari yargı yerinde dava konusu edilip oradan bu konuda bir karar alınmadan icra takibi yapılmasına ve icra takibine itiraz üzerine adli yargı yerinden itirazın iptalinin istenmesine yasal olanak bulunmadığından, davacı vekilinin istemi dinlenilebilir nitelikte değildir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek dava dilekçesinin reddedilmesi gerekirken, yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 07/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2025/3371
Karar No: 2025/3865
Karar Tarihi: 24.04.2025

**9. Hukuk Dairesi         2025/3371 E.  ,  2025/3865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/193 E., 2024/523 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda Dairece, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341/2 hükmü uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1-(b) hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta; 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2021 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki hükmün, ücret tespiti bakımından temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373/4 hükmü uyarınca bozmaya uyularak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen miktar; 14.11.2024 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7531 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 22. maddesi ile 6100 sayılı Kanun'un ek madde 1 hükmüne eklenen 3. fıkra uyarınca, İlk Derece Mahkemesinin bozulan karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 5.880,00 TL’nin altında kaldığından, davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

24.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/35473
Karar No: 2016/15173
Karar Tarihi: 14.11.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/35473 E.  ,  2016/15173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın mağdura ait ikametin odunluk kısmından suça konu soba borularını çalması karşısında, koşulları oluşmadığı halde, cezasından TCK'nın 145/1. maddesi uyarınca indirim yapılması ve sanığın mağdura ait ikametten suça konu soba borularını çaldıktan ve 50 metre uzaklaştıktan sonra ihbar üzerine polis tarafından yakalanması ve olay yerine gelen mağdurun boruların kendisine ait olduğunu beyan etmesiyle iadenin sağlandığının anlaşılması karşısında, koşulları oluşmadığı halde sanığın cezasından TCK'nın 168/1. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümleri gereğince indirim yapılması aleyhe temyiz olmadığından; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.01.2013 tarih ve 2012/6-1431 E ve 2013/18 K sayılı kararı ile 2012/13-1444 E ve 2013/305 K sayılı kararında kabul edildiği üzere, hükümde sanığın mükerrir olduğunun belirtilmesinin yeterli olduğu, ayrıca tekerrüre esas alınan ilamın gösterilmesine gerek olmadığı, bu nedenle mahkemece sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesine rağmen tekerrüre esas alınan ilam kararda gösterilmemiş ise de bu hususun infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı bulunduğundan bozma sebebi yapılmamış; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 14/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/38547
Karar No: 2017/16669
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/38547 E.  ,  2017/16669 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.