Esas No: 2017/4682
Karar No: 2017/15383
Karar Tarihi: 11.12.2017

**12. Hukuk Dairesi         2017/4682 E.  ,  2017/15383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının dosyası dairemize gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İcra mahkemesi kararının borçlular vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 24.11.2016 tarih ve 2016/19051 E. - 2016/24189 K. sayılı kararıyla, mahkeme kararının düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Borçlular vekilinin karar düzeltme başvurusu ise, Dairemizin 04.05.2017 tarih ve 2017/1236 E. - 2017/7131 K. sayılı kararı ile süre yönünden reddedilmiştir.

Borçlular vekili, 07.06.2017 tarihli dilekçesinde, istifa eden vekile yapılan tebligat tarihi esas alınarak, karar düzeltme isteminin süreden reddine dair karar verilmesinin hatalı olduğunu belirterek, Dairemizin 04.05.2017 tarih ve 2017/1236 E. - 2017/7131 K. sayılı kararından rücu edilmesini talep etmiştir.

HMK'nun geçici 3. maddesi gereğince karar tarihi itibariyle yürürlükte olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 442/1. maddesinde yer alan; "Aynı ilam aleyhine bir defadan ziyade tashihi karar talebi mesmu olmadığı gibi tashihi karar arzuhalinin reddine veya kabulüyle kararı sabıkın tadiline dair sudur eden hükümlere karşı dahi tashihi karar caiz değildir" hükmü karşısında karar düzeltme talebi üzerine verilen Yargıtay kararına karşı yeniden karar düzeltme yoluna gidilme olanağı bulunmamakla birlikte, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 01.02.2012 tarih ve 2012/12-172 Esas 2012/44 Karar sayılı kararında da değinildiği üzere, süresinde karar düzeltme talebinde bulunulduğu halde, istemin süresinde olmadığından bahisle reddedilmesi halinde açık bir maddi hatanın varlığı nedeniyle süre yönünden ret kararından dönülerek işin esasının incelenmesi olanaklıdır.

Somut olayda, borçluların vekilleri olan Av....ve Av. ...’ın istifa dilekçesini, 15.07.2016 tarihinde Adliye Ön Bürosuna taratmak suretiyle UYAP marifetiyle, mahkeme dosyasına sundukları, istifa dilekçelerinin borçlu asillere 19.08.2016 tarihinde tebliğ edildiği anlaşıldığına göre, 6100 sayılı HMK'nun 81 ve devamı maddeleri uyarınca Av. ...ve Av....’ın, borçlular vekili sıfatlarının kalmadığının kabulü gerekir. Dolayısıyla, temyiz incelemesi üzerine Dairemizin 24.11.2016 tarih ve 2016/19051 E. - 2016/24189 K. sayılı kararının Av. ... veya Av. ...a tebliğ edilmesi hukuken sonuç doğurmayacağından, Av. ...a yapılan tebligat esas alınarak karar düzeltme isteminin süreden reddine dair Dairemizin 04.05.2017 tarih ve 2017/1236 E. - 2017/7131 K. sayılı kararı maddi hataya müstenit olduğundan oy birliği ile kaldırılmasına karar verilerek, Dairemizin 24.11.2016 tarih ve 2016/19051 E. - 2016/24189 K. sayılı kararının karar düzeltme incelemesine geçildi:

Karar düzeltme dilekçesi içeriğine göre, düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK'nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK'nun 366. ve HUMK'nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 275,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınmasına, 65,40 TL karar düzeltme harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın karar düzeltme isteyenden tahsiline, 11/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.