erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2019/7566
Karar No: 2021/4632
Karar Tarihi: 30.06.2021

**16. Ceza Dairesi         2019/7566 E.  ,  2021/4632 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62,

53, 58/9, 63 maddeleri gereğince mahkumiyetine dair

istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin ceza miktarı itibariyle yasal şartları taşımayan duruşma talebinin CMK'nın 299. maddesi uyarınca reddine;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Sanığın çocuğunu örgüte müzahir okullara göndermesi ile örgütle iltisaklı zaman gazetesi ve sızıntı dergisine abone olmasının örgütsel bir eylem olarak değerlendirilemeyeceği kabul olunarak yapılan değerlendirme sonucunda;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda

şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın İzmir 13. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE 30.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/9280
Karar No: 2024/12978
Karar Tarihi: 24.09.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/9280 E.  ,  2024/12978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/427 E., 2022/663 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

UYAP sisteminde yer alan bilgilere göre, 28.11.2012 tutanağa göre suçun olay günü gece sayılan saat 21.15’de işlendiğinin anlaşılması karşısında; suç tarihinde kış saati uygulaması dikkate alındığında güneşin saat 16:46 de batması nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'nun 6/1-e maddesi uyarınca gece vaktinin 17:46'de başladığı gözetildiğinde, hırsızlık suçunun gece vakti sayılan zaman diliminde işlendiği anlaşıldığından; sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'nun 143. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi ve teşebbüs aşamasında kalan hırsızlık suçunda 5237 sayılı Kanun'un 168/1. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/5596
Karar No: 2019/7791
Karar Tarihi: 11.11.2019

**11. Ceza Dairesi         2018/5596 E.  ,  2019/7791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu‘nun 08.11.2018 tarihli 2018/427 Esas ve 2018/517 Karar sayılı ilamı ile sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarında suça konu faturaların, 213 sayılı VUK‘nin 230. maddesine göre yalnızca unsurlarının tespiti amacıyla incelenmesinde zorunluluk olmadığı ve dosya içerisinde bir kısım fatura asıllarının bulunduğu; dosyada birer sureti mevcut olan vergi tekniği raporlarında yer alan tespitler uyarınca, sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen ... Vergi Dairesi Müdürlüğü‘nün .... vergi kimlik numaralı mükellefi .... Boya Vernik Kimya Mad. Ltd. Şti.‘nin 31.12.2005, ... Vergi Dairesi Müdürlüğü‘nün ...vergi kimlik numaralı mükellefi .. Boya Kimya San. Tic. Ltd. Şti.‘nin ise 01.01.2006 tarihi itibarıyla gerçek faaliyetlerinin bulunmadığının belirlenmesi ile UYAP üzerinden yapılan incelemede, .. Boya Vernik Kimya Mad. Ltd. Şti. yetkilisi ... hakkında, İzmir 21. Asliye Ceza Mahkemesi‘nin 02.03.2016 tarihli 2013/620 Esas ve 2016/149 sayılı kararı ile “2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçundan mahkûmiyet kararı verildiği ve bu dosyanın halen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı‘nın 2016/199072 sırasında arşivde bulunduğu, .... Kimya San. Tic. Ltd. Şti. yetkilisi ... hakkında ise, Ankara 10. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 04.12.2012 tarihli 2012/284 Esas ve 2012/803 sayılı kararı ile “2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçundan mahkûmiyet kararı verildiği, Dairemizin 27.09.2018 tarihli 2017/3561 Esas ve 2018/7347 Karar sayılı ilamı ile sanık...’nın hüküm tarihinden sonra vefat etmesi nedeniyle bu kararın bozulduğunun anlaşılması karşısında, CMK’nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyet kararı veren mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma isteyen düşüncelere iştirak edilmemiş; mahkûm olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, aynı maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun, kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından uygulanamayacağının gözetilmemesinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı artıran ve azaltan nedenlerin nitelik ile dereceleri takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 11.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/2280
Karar No: 2012/24435
Karar Tarihi: 12.07.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/2280 E.  ,  2012/24435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında ...'na ait taşınmaza beton dökülüp kamelya yapmak, etrafını çevirmek suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından, tecavüze konu taşınmazın varsa pafta örneği getirtilerek gerektiğinde refakate inşaat mühendisi bilirkişide alınarak yeniden keşif yapılıp taşınmazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar mevzuatı içinde kalıp kalmadığı belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanunu'na göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve binanın yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre gerekirse Belediye Başkanlığı'nada duruşma günü bildirilerek TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 12.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/11039
Karar No: 2010/14112
Karar Tarihi: 28.04.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/11039 E.  ,  2010/14112 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2007/160015

MAHKEMESİ : Ankara 13. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/05/2007

NUMARASI : 2007/390

SUÇ : Su hırsızlığı.

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK.nun 145.maddesindeki suçun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı kavramından daha çoğunu alabilme imkanı varken sadece gereksinimi kadar ve değer olarak da az şeyi alma durumunun anlaşılması ve suçun işleniş şekli ile özellikleri de nazara alınarak uygulanabileceğinden, söz konusu olayda 5237 sayılı TCK.nun 145.maddesinin uygulama imkanı olmadığı gözetilmeden, ceza vermekten vazgeçilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 28.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/41168
Karar No: 2013/3583
Karar Tarihi: 30.01.2013

**9. Hukuk Dairesi         2010/41168 E.  ,  2013/3583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, bayram ve genel tatil ücreti ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem, ihbar tazminatları ile izin, fazla çalışma ücreti ,bayram ve genel tatil ücreti ücret alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalı, davacının iş akdinin davacının işyerinde yapmakla görevli olduğu işlerden bulaşıkları ihtara rağmen süresinde yıkamayıp, biriktirerek sabaha bıraktığı, davacının iş saatleri içerisinde internette chat yapmaması konusunda uyarılmamasına rağmen, uyarılara aldırmayıp internette chat yapmaya devam etmesi, bazı dava dosyalarının avukatlarca istenmesine rağmen davacının bu dosyaları bulamadığını söyleyerek asli görevden kaçınması, iki adet dava dosyasının kendisinden istenmesi üzerine “daha öğlen çıkartmıştım, yine neden istiyorsun” diyerek iş verene cevap verdiği, iş verenin “yasal işlem yaparım” demesi üzerine de davacının işten mesai bitmeden 17.10'da kimseye de haber vermeden ayrılması ve nihayet 06/11/2009 tarihinde davacıya büronun ihtiyaçları için verilen avanstan kapatılmayan 225,00 TL'nin belgelerinin istenmesi üzerine, davacının bu parayı sarf ettiğini, ancak belgesinin olmadığını beyan etmesi üzerine hakkında yaptığı olumsuz davranışlarla ilgili olarak tutanaklar tutulmasından sonra iş akdinin İş kanununun 25 /II ,e,h bentleri gereğince haklı sebeple feshedildiğini savunmuştur.

Dosya kapsamında yapılan incelemede iş veren tarafından davacının yapmakla görevli olduğu işleri yapmak hususunda uyarılmadığı, savunmasının alınmadığı, ayrıca davalı tarafça ileri sürülen diğer fesih sebeplerinin kanıtlanmadığı anlaşılmakla davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin kabulü yerine reddi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 30.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/4705
Karar No: 2023/2665
Karar Tarihi: 11.10.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/4705 E.  ,  2023/2665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TARİHİ : 07.12.2016

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde birleştirilerek görülen ve istinaf incelemesinden geçen menfi tespit davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda;asıl ve birleşen davaların kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca; Yargıtayın bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verilmesi halinde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinde öngörülen kesinlik sınırına tabidir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Asıl ve birleşen davalar kısmi dava niteliğinde olup; davacının mecburi hizmet süresini tamamalamadan ...Kuvvetlerinden ilişiğinin kesilmesi nedeniyle davalı tarafından talep edilen 137.730,70 TL eğitim ve yetiştirme masrafının 66.011,01 TL’sinden borçlu olmadığının tespiti talebine ilişkindir.

Dosya içeriğine göre, İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar 6100 sayılı Kanunun 362 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği 66.011,01 TL olup karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

11.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/3318
Karar No: 2012/4646
Karar Tarihi: 21.06.2012

**15. Hukuk Dairesi         2011/3318 E.  ,  2012/4646 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... geldi. Davalı vekili gelmedi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı avukatı dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklandığı ileri sürülen iş bedeli alacağının tahsili için yapılan ilâmsız icra takibine itirazın iptâli ve takibin devamı istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine dair verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-İleri sürülen alacağın miktarına göre ve davalının açık muvafakatı bulunmadığından yazılı delil ibraz edilememesi nedeniyle akdî ilişki kanıtlanamamış ise de davacı vekili dava dilekçesinin delil bölümünde "sair yasal delillerimiz" demek suretiyle yemin deliline dayanmıştır. Bu halde mahkemece davacıya, akdî ilişkinin varlığı konusunda, davalıya yemin yöneltme hakkı olduğu hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken bu husus gözden kaçırılarak davanın reddi doğru olmamıştır.

Öte yandan, dava akdî ilişkinin kanıtlanamaması, başka bir ifade ile davacının davalıdan alacak talep etme hakkı taraf sıfatı yokluğundan red edilmiş olmakla karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 7/2. maddesi aracılığıyla 2. kısım 2. bölüm uyarınca daha fazla olamayacağından vekille temsil olunan davalı yararına 1.200,00 TL maktu vekâlet ücreti tayini gerekirken daha fazla nisbi vekâlet ücretine hükmedilmesi de usul ve yasaya aykırı olmuştur.

Kararın belirtilen sebeplerle bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bend uyarınca kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 900,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalıdan alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 21.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/810
Karar No: 2015/1163
Karar Tarihi: 03.02.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/810 E.  ,  2015/1163 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/345515

MAHKEMESİ : Bozüyük Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/05/2010

NUMARASI : 2008/266 (E) ve 2010/185 (K)

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Kayden 1941 doğumlu olup suç tarihinde 65 yaşını ikmal ettiği ve uygulamaya engel hükümlülüğü bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında, hükmolunan kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın, TCK'nun 50/3. maddesi uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı bulunan tedbirlere çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Sanığa yüklenen özel belgede sahtecilik suçundan meydana gelmiş zararın ne olduğu ve miktarı somut olarak belirlenip kararda açıklanıp gösterilmeden, engel teşkil eden sabıka kaydı da bulunmayan sanık hakkında, "zararı gidermediği" yönündeki yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3- Sanığın aşamalarda özetle; şikayetçi ile yapmış olduğu kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereği toplamda 8 daire bulunan inşaatı tamamladığını, iki dairenin şikayetçiye ait olduğunu, kendisine ait olan 6 daireyi başkalarına sattığını, bu kişilerin inşaatın tamamlanmasını müteakip taşındıklarını, ancak yapı kullanma izin belgesi olmadığı için elektrik ve doğalgaz bağlanmadığını, eve taşınan kişilerin kış nedeniyle mağdur olmamaları için şikayetçiyi aradığını, şikayetçinin aralarındaki inşaattaki bazı eksikliklerle ilgili ihtilaf nedeniyle belediyeye müracat etmediğini, bunun üzerine kendisinin şikayetçi adına emlak vergisi beyannamelerini tanzim edip belediyeye verdiğini savunması karşısında; hakkında TCK'nun 211. maddesinin uygulanıp uygulamayacağının tartışılmaması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.02.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/4749
Karar No: 2012/19562
Karar Tarihi: 07.06.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/4749 E.  ,  2012/19562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza lokanta yapmak sureti ile tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından, tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kay- dı, pafta örneği getirtilerek taşınmazın niteliği, yapı vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar mevzuatı içinde kalıp kalmadığı belirlenmek sureti ile sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu yerin belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerlerden olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre gerektiğinde Belediye Başkanlığı'na da duruşma günü bildirilerek TCK.nun 184. ve Kıyı Kanunun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, beraat kararı verilmesi,

2- Raporları hükme esas alınan ve keşifte dinlenen bilirkişilere yemin yap- tırılmaması suretiyle CMK.nun 54. maddesi yollaması ile 62. maddesi hükmüne aykırılık yapılması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görül- müş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 07.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/3869
Karar No: 2018/8186
Karar Tarihi: 18.10.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/3869 E.  ,  2018/8186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belgeleri ibraz etmemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-213 sayılı Vergi Usul Kanununun 139. maddesinde yazılı istisnalardan birinin bulunmaması halinde vergi incelemesinin mükellefin işyerinde yapılması gerektiği, vergi denetmeni tarafından defter ve belgelerini ibraz etmesi için çıkarılan tebligatın işyerinde bizzat şirket ortaklarından Veysel Ersoy'a 12.11.2009 tarihinde yapıldığı anlaşılmakla, hesapların dairede incelenmesine imkan veren 213 sayılı Yasanın 139/2. maddesindeki istisnalardan birinin varlığının önceden belirlenip belirlenmediğinin incelemeyi yapan vergi denetmeninden sorulması, işyeri dışında inceleme yapılmasına ilişkin bir tespiti varsa belgesinin dosyaya ibrazının istenmesi, aksi takdirde yapılan tebligatın hukuki geçerliliği bulunmadığından sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

2-Kabule göre de;

a)08.02.2008 gün ve 26781 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Yasasının 359/a-2. maddesindeki 1 yıldan 3 yıla kadar olan hapis cezasının alt sınırının, sonradan 03.07.2009 tarih ve 27277 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5904 sayılı Yasanın 23. maddesiyle “18 ay” olarak değiştirildiği gözetilmeyerek, sanık hakkında temel cezanın “1 yıl“ olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

b)5271 sayılı CMK'nın 5728 sayılı Yasa ile değişik 231/5. maddesi uyarınca mahkemece hükmolunan iki yıl veya daha az süreli hapis veya adli para cezasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için, sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunması, mahkemece sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak, yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması ve suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi gerekmektedir. İncelenen dosyada, defter ve belgeleri ibraz etmeme suçu neticesinde oluşan herhangi bir somut maddi zarar bulunmadığı halde, sabıkası bulunmayan ve hakkında takdiri indirim uygulanarak cezası ertelenen sanık hakkında, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğinin tartışılmaması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 18.10.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.