erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/12629
Karar No: 2017/25932
Karar Tarihi: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/12629 E.  ,  2017/25932 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2023/6473
Karar No: 2024/6015
Karar Tarihi: 21.05.2024

**5. Ceza Dairesi         2023/6473 E.  ,  2024/6015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1468 Esas, 2022/890 Karar

SUÇ : İcrai davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesince verilen kararın kaldırılarak sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın (2709 sayılı Kanun) 40/2 ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 34/2, 231/2, 232/6 ve 291/1-2. madde ve fıkraları uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, merci, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin zorunlu olduğunun belirtilmesi ve 5271 sayılı Kanun'un 294/1. maddesinde ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır'', aynı Kanun'un "Temyiz gerekçesi" başlığını taşıyan 295/1. maddesinde ise; "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir'' şeklindeki düzenlemeler karşısında;

25.05.2022 havale tarihli dilekçe ile hükmü temyiz eden sanığa, Bölge Adliye Mahkemesince temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin verilmesi ihtaratını içeren tebligatın sanığın bilinen en son adresi olan "Sanatoryum Caddesi No:142/9 Keçiören/Ankara" adresine gönderildiği ancak sanığın söz konusu adreste tanınmadığından tebligatın iade edildiği anlaşılmakla; 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 10/1. maddesinde yer alan "Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır" şeklindeki düzenleme ile aynı Kanun'un 21/2. maddesi hükmü birlikte değerlendirildiğinde, bilinen en son adresine gönderilen tebligatın bila tebliğ gelmesinden sonra MERNİS şerhli olarak adres kayıt sistemindeki adrese tebligat yapılması gerektiği hususu nazara alınarak, sanığın aynı zamanda mernis adresi de olan bahsi geçen adrese 7201 sayılı Kanun'un 21/2. maddesine göre meşruhatlı tebligat ile gerekçeli kararın tebliğ edilmesi,

Temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verilmesi halinde ise bu hususta ek tebliğname düzenlenmesi sonrasında iadesinin temini için dosyanın Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 21.05.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2011/14440
Karar No: 2012/28072
Karar Tarihi: 20.09.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/14440 E.  ,  2012/28072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suçun kesintisiz suçlardan olması karşısında, gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "08.04.2008" iddianame tarihi olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza ev yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından, tecavüze konu taşınmazın varsa pafta örneği getirtirelerek gerektiğinde refakate inşaat mühendisi bilirkişi de alınarak keşif yapılıp taşınmazın niteliği belirlenmek suretiyle sanığın bina yapmak suretiyle tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanunu'na göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve binanın yapım tarihi araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 20.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/4024
Karar No: 2015/5041
Karar Tarihi: 05.10.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/4024 E.  ,  2015/5041 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : IC - 2013/118315

MAHKEMESİ : Çorum İcra Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/09/2012

NUMARASI : 2012/1145 (E) ve 2012/2073 (K)

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Dosya içerisinde, 20.09.2012 tarihli duruşmanın şikayetçi vekiline bildirildiğine ilişkin herhangi bir belge veya bilgi bulunmamasına rağmen, duruşma gün ve saatinin şikayetçi vekili tarafından bilindiği ve gelmeyip mazerette bildirmediği gerekçesiyle yazılı şekilde şikayet hakkının düşürülmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 05.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/10187
Karar No: 2015/24791
Karar Tarihi: 23.12.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/10187 E.  ,  2015/24791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl Aile Mahkemesi

TARİHİ : 04/02/2015

NUMARASI : 2014/408-2015/49

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, 03.07.2014 tarihinde ikame edilmiştir. Davalı dava dilekçesine cevap vermemiş, mahkemece ön inceleme duruşma günü belirlenerek davalıya tebliğe çıkartılmış, davalıya tebligat yapılamaması üzerine mahkemece ön inceleme yapılmadan davalının belirlenen adresine yeniden ön inceleme davetiyesi çıkartılmış ve usulüne uygun tebliğ edilmiştir. Taraflar 04.02.2015 tarihli ön inceleme duruşmasına katılmış, ancak mahkemece ön inceleme duruşmasına ilişkin herhangi bir işlem yapılmadan davacının hazır olan tanıkları dinlenmek suretiyle hüküm kurulmuştur.

Dava dilekçesi, mahkeme tarafından davalıya tebliğ edilir. Dilekçeler teatisinden sonra ya da davalının cevap vermemesi halinde mahkemece ön inceleme duruşma günü belirlenir ve taraflar ön inceleme duruşmasına davet edilir. Mahkeme ön incelemede; dava şartlarını ve ilk itirazları inceler, uyuşmazlık konularını tam olarak belirler, hazırlık işlemleri ile tarafların delillerini sunmaları ve delillerin toplanması için gereken işlemleri yapar, tarafların üzerinde serbestçe tasarruf edebileceği davalarda onları sulhe veya arabuluculuğa teşvik eder ve bu hususları tutanağa geçirir. Ön inceleme tamamlanmadan ve gerekli kararlar alınmadan tahkikata geçilemez ve tahkikat için duruşma günü verilemez (HMK.m. 137). Hukuk Genel Kurulunca da ön inceleme duruşması ve duruşmada yapılması gerekli olan işlemler yapılmadan tahkikat duruşmasına geçilemeyeceği, bu düzenlemenin emredici nitelikte olduğu benimsenmiştir (HGK, 13.03.2013, .2012/14-802 esas, 2013/347 karar). Yukarıda açıklanan gerekçeler karşısında mahkemece, usulünce ön inceleme duruşması yapılmadan tahkikat ile ön inceleme duruşmasının birlikte icrası davalının hukuki dinlenilme hakkına (HMK.md.27) aykırı olduğu anlaşıldığından hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre, davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.23.12.2015(Çrş.)
Esas No: 2009/6506
Karar No: 2009/9673
Karar Tarihi: 05.11.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/6506 E.  ,  2009/9673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 11.maddesinin 1.fıkrasının (f) bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki Tarım Müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır.

Somut olayda; dosya içerisinde bulunan Tarım İlçe Müdürlüğünün bildirdiği 2005 yılına ait şeker pancarı verileri esas alınarak dava konusu taşınmazın değeri belirlenmesi gerekirken, bilirkişi kurulunca şeker fabrikası tarafından bildirilen ve değerlendirme tarihinden önceki bir tarih olan 1996 ve 1999 yıllarına ait verilerin ortalamasının alınması suretiyle taşınmazın değerinin belirlenmiş ve mahkemece de bu rapora göre hüküm kurulmuş olması,

2-Bilirkişi kurulu raporuna göre dava konusu taşınmazda kesim çağına gelmiş 40 adet kavak ağacı bulunmaktadır. Kesim çağına gelmiş olan bu ağaçlar zaten davalı tarafından kesilip nakledileceğinden ve ayrıca bu ağaçların enkaz değerleri nihai net üretim gelirine eşit olduğundan zemine artı değer katkıları yoktur. Bu nedenle sözü edilen kavak ağaçlarına herhangi bir değer verilmesinin söz konusu olamayacağı gözetilmeden kesim ve nakliye değeri adı altında bir değer takdir edilerek zemin değerine eklenmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 05.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/13415
Karar No: 2016/4041
Karar Tarihi: 02.03.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/13415 E.  ,  2016/4041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 06/01/2014 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorularak,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/7428
Karar No: 2022/2479
Karar Tarihi: 17.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/7428 E.  ,  2022/2479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı vekilinin istinaf başvurusu üzerine 25.06.2019 tarihli ek karar ile istinaf başvurusu süresinde olmadığından bahisle reddine karar verilmiş, davalı vekilinin ek karara karşı istinaf istemi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte Gaziosmanpaşa 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 25/06/2019 tarih ve 2017/322 E. - 2019/70 K. sayılı ek kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı davalı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun, ilk derece mahkemesince 25/06/2019 tarihli ek karar ile süresinde olmadığından bahisle reddine karar verilmiş, davalı vekilinin ek karara karşı istinaf isteminin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce esastan reddine dair verilen karar; davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere göre davalı vekiline gerekçeli karar 01/05/2019 tarihinde tebliğ edilmiş, ancak 16/05/2019 tarihinde süresi geçtikten sonra karar istinaf edildiğinden, istinaf başvurusunun reddine ilişkin olarak ilk derece mahkemesinden verilen ek karara karşı yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 17/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/37351
Karar No: 2017/16485
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/37351 E.  ,  2017/16485 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2023/7509
Karar No: 2024/14235
Karar Tarihi: 09.10.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/7509 E.  ,  2024/14235 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/537 E., 2021/631 K.

ŞİKÂYETÇİLER : ..., ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Bozma üzerine kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Katılan şirket tarafından alt yapı çalışmasında kullanılmak üzere açıkta bırakılan çelik boruların çalınması şeklinde gerçekleşen olayda sanığın, temyiz dilekçesinde, 'tedavi edilemez derecede psikoz ve paranoya şizofreni hastası olduğunu; ancak bu durumu duruşmalarda söyleyemediğini' belirterek, dilekçesinin eki niteliğindeki raporuna istinaden hükmün bozulmasını istediği, sanığın temyiz dilekçesinin ekinde yer alan ve... Üniversitesi ...Tıp Fakültesi Hastanesi Başhekimliği tarafından 31.01.2019 tarihli düzenlenen Sağlık Kurulu Raporu'na göre " alınan anamnez ve yapılan ruhsal durum muayenesi neticesinde şahısta akıl hakstalığı (psikoz) olduğu, suç tarihi olan 03.05.2013 tarihi itibariyle hastalığının aktif olduğu, suç tarihi itibariyle işlediği iddia edilen suçun hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu suç ile ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli ölçüde azaldığı, dolayısıyla TCK'nın 32/1 kapsamında değerlendirilmesinin uygun olacağı tıbbi kanaatine varıldığının" belirtildiğinin anlaşılması karşısında; sanığın 19.07.2013 tarihinde işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalıp azalmadığı, 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi kapsamında cezai ehliyetini etkileyen akıl hastalığının bulunup bulunmadığı konusunda Adli Tıp Kurumunun ilgili İhtisas Kurulundan ya da Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanelerinden veya üniversitelerin Psikiyatri Ana Bilim Dalı Başkanlığından kuşkuya yer bırakmayacak biçimde rapor aldırılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulununması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/9649
Karar No: 2016/9865
Karar Tarihi: 22.11.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/9649 E.  ,  2016/9865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : 2 kez TCK'nın 157/1, 52/2, 52/4, 53, 58 maddeleri gereğince 1 yıl 6 ay hapis ve 1.800 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinden önceki bir tarihte katılan ...'nın şehirlerarası otobüste muavinlik yapan sanık ile tanıştığı, sanığın kendisini ... olarak tanıtıp... Devlet Hastane'sinde çalıştığını, ablasının da aynı hastanede beyin cerrahı olduğunu söyleyerek katılana... Devlet Hastanesi'nde çalışmak ister misin diye sorduğu, isterse kendisini işe alabileceğini söylemesi üzerine birbirlerine telefon numaralarını verdikleri, daha sonraki bir gün sanık ile katılanın buluşarak işlemler için Ziraat Bankası ATM'sinden sanığın katılandan aldığı 1.400 TL parayı avuç içi işlemi yaparak yatırdığı, daha sonra birlikte... Devlet Hastanesi'ne gittikleri, sanığın katılan ...'dan kimlik fotokopisini istediği, hastanenin içerisinde de telefonla ablası dediği şahsı arayarak birlikte geldik ne yapalım dediği, telefondaki şahsın da fotokopileri danışmaya bırakın dediği, sanığın da fotokopileri danışmaya bıraktığı, daha sonra birlikte SGK'ya gittikleri, sanığın katılandan sigorta işlemleri için 385 TL para aldığı, işlemlerin bitmesinin ardından sanığın katılana başka işe girmek isteyen kimse var mı diye sorduğu, katılanın da halasının kızı olan katılan ...'yı söylediği, 05/11/2013 tarihinde de bu sefer her iki katılan ve sanık tekrar buluşarak bankaya gittikleri ve katılan ...'dan 1500 TL para alarak bu parayı da avuç içi işlemleri ile ATM'den yatırdığı, katılanların 12/11/2013 tarihinde... Devlet Hastanesine gidip işe alım sonuçlarını öğrenmek istediklerinde herhangi bir iş alımının söz konusu olmadığını öğrendikleri, bu suretle sanığın her iki katılana karşı ayrı ayrı dolanıdırıcılık suçunu işlediği tüm dosya kapsamından anlaşıldığından mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulamasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 22/11/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/5252
Karar No: 2012/21149
Karar Tarihi: 20.06.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/5252 E.  ,  2012/21149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza ev ve bahçe yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından tecavüze konu taşınmazın varsa pafta örneği getirtilerek gerektiğinde refakate inşaat mühendisi bilirkişide alınarak keşif yapılıp taşınmazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar Kanunu ve mevzuatı içinde kalıp kalmadığı belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve yapım tarihide araştırılarak sonucuna göre gerekirse Belediye Başkanlığıda duruşmadan haberdar edilerek TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddeleri uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5230 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 20.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.