erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2007/3492
Karar No: 2007/8686
Karar Tarihi: 05.10.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/3492 E.  ,  2007/8686 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki mal iadesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirket ile davalı arasında düzenleme şeklinde Finansal Kiralama Sözleşmeleri akdedilerek davalıya muhtelif makine ve ekipmanlarının teslim edildiğini, çekilen ihtarnameye rağmen kira bedellerinin ödenmediğini, bu nedenle sözleşme feshedilerek ihtarname ile davalıya bildirildiğini belirterek, finansal kiralama sözleşmelerinin feshine, sözleşme konusu makine ve ekipmanlarının aynen iade ve teslimine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, usulüne uygun olarak yapılan tebligata rağmen duruşmalara gelmemiş ve cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddianın ispatı bakımından davacı şirket ticari defterlerinde bilirkişi incelemesi yapılmasına karar verilmiş olup, davacı ticari defterlerinin sehven imha edilmesi nedeniyle ibraz edilmediği, ticari defterlerin zayi olduğunun kabulü için TTK.nun 68. maddesi uyarınca mahkemeden bu yönde zayi kararı alınması zorunlu olduğundan, davacının ibraz ettiği tespit raporunun ticari defterlerin zayi olduğunu ispat için yeterli görülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, 3226 Sayılı Finansal Kiralama Kanunu’nun 25. maddesi uyarınca, sözleşmenin feshi nedeniyle sözleşme konusu malların iadesi istemine ilişkindir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Davacı, iddiasının delili olarak 02.04.1997 tarihli ....01.1997 tarihli Finansal Kiralama Sözleşmeleri ile eklerindeki ödeme planı, tesellüm belgesi, proforma fatura, ihtarname ve ihbarnameye vs. dayanmıştır. Bu durumda mahkemece davalının teslim belgesi ve bu belgedeki imzalar yönünden HUMK.nun 230. vd. maddeleri gereğince isticvabı yapılarak, gerektiğinde yeni bir bilirkişi veya bilirkişi kurulundan dosyadaki mevcut delillere göre rapor alınıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 05.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/11493
Karar No: 2021/5496
Karar Tarihi: 06.07.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/11493 E.  ,  2021/5496 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddesi uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre, olay günü gündüz vakti, meskun mahal içinde sanığın sevk ve idaresindeki kamyonet tipi aracı ile trafik lambalarının arızalı olması nedeniyle kontrolsüz olan dönel kavşağa geldiği sırada, kavşağın sağ kolundan gelerek bölünmüş yolda düz seyreden katılanların bulunduğu minibüsün geçişini beklemeksizin kavşağa giriş yaparak minibüsün sol arka kısmından çarpması üzerine minibüsün devrilmesi şeklinde meydana gelen ve katılanın ve müştekinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanması ile sonuçlanan olayda, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde; TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle, aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, asli kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu iki kişinin yaralanmasına neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 06/07/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/2263
Karar No: 2014/2344
Karar Tarihi: 17.02.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/2263 E.  ,  2014/2344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 8. İş Mahkemesi

TARİHİ : 06/12/2012

NUMARASI : 2011/91-2012/698

Davacı, 24/12/1987-31/01/2010 tarihleri arasında Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 24.12.1987-31.01.2010 tarihleri arasında Bağ- Kur sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 24.02.1992 tarihli giriş bildirgesi ile vergi kaydına istinaden 01.01.1988 tarihinde Bağ-Kur sigortalısı olarak tescil edildiği, 01.01.1988-31.12.1994 ve 01.02.2002-31.12.2009 tarihleri arasında vergi mükellefi olduğu, 24.12.1987-31.01.2010 tarihleri arasında esnaf ve santakarlar odasına üye olduğu, davacının 26.02.2010 tarihli dilekçe ile sigortalılık sürelerinin vergi mükellefiyetine göre değerlendirilmesini istediği, davalı Kurumun da davacının vergi mükellefi olduğu 01.01.1988-31.12.1994 ve 01.02.2002-31.12.2009 tarihleri arasında Bağ-Kur sigortalısı olduğunu kabul ettiği anlaşılmaktadır.

1479 sayılı Yasa'nın Bağ-Kur sigortalısı olmanın koşullarını düzenleyen 22.3.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Yasa ile değişik 24. maddesinde; zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için vergi kaydı veya esnaf sicil kaydı veya oda kaydının bulunması yeterli görülmüştür. Sigortalı olmak bir hak olmakla birlikte, başlaması ve sona ermesi yasakoyucu tarafından belirlenen kurallara göre düzenleneceğinden kişilerin beyanlarına ve iradelerine bırakılamaz.

Somut olayda, davacının talebi ve Kurum genelgesi gerekçe gösterilerek oda kaydının bulunmasına rağmen sigortalı olmadığının kabul edilmiş olması hatalıdır. Davacının, oda kaydının bulunduğu dönemlerde Bağ-Kur sigortalısı olduğunun kabulü gerektiği halde eksik araştırma ve inceleme ile davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 17/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/35355
Karar No: 2017/16009
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/35355 E.  ,  2017/16009 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2017/7986
Karar No: 2019/4327
Karar Tarihi: 01.04.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/7986 E.  ,  2019/4327 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 62/1, 51, 51/3, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre, sanığın idaresindeki araçla, yerleşim yeri içindeki, iki şeritli ve iki yönlü, asfalt kaplama, düz, kuru ve eğimsiz yoldan seyirle girdiği kontrolsüz dört yönlü kavşak üzerinde, aynı kavşağa sağ tarafından doğru giriş yaparak düz istikamette seyrine devam etmek isteyen katılan ...'nin idaresindeki motosiklete sol tarafından çarpması şeklinde meydana gelen ve katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilemez şekilde yaralanması ile sonuçlanan olayda, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, asli kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilemez şekilde yaralanmasına neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusur durumuna, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 01/04/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2009/26668
Karar No: 2010/8498
Karar Tarihi: 08.04.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/26668 E.  ,  2010/8498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 15. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/09/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Ankara 1. Aile Mahkemesince verilen 6.8.2009 tarihinde verilen küçük Vahit Alptuğ ile baba  arasında şahsi münasebet tesisine ilişkin ek kararın infazına yönelik olarak takip yapılmaktadır. Şikayet, ek kararın icra müdürlüğünce uygulanmasına ilişkin olup, ek kararın infazına dair itirazları inceleme yetkisi kararı veren mahkemeye aittir. Ek kararın icra müdürünce uygulanmış olması, bu sonucu değiştirmez. Zira, icra müdürü anılan konuda infaz memuru olarak görevlidir.

Açıklanan nedenle icra mahkemesince re'sen görevsizlik nedeniyle istemin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile işin esasının incelenerek sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 08.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/16003
Karar No: 2022/16180
Karar Tarihi: 09.11.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/16003 E.  ,  2022/16180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç ve suçluyu övme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

5271 sayılı CMK.nın 293/2. maddesinde yer alan "Hüküm, temyiz eden Cumhuriyet Savcısı'na veya ilgililere gerekçesiyle birlikte açıklanmamışsa; hükmün temyiz edildiğinin Bölge Adliye Mahkemesince öğrenilmesinden itibaren gerekçe, yedi gün içinde tebliğ edilir." Aynı Yasanın 294/1. maddesinde yer alan "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." ve yine aynı Yasanın 295. maddesinde yer alan "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir." şeklindeki düzenlemeler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanık müdafinin yokluğunda "verilen hükme yönelik CMK.nın 291. maddesinde belirtilen 15 günlük yasal süre içerisinde temyiz dilekçesi sunduğu ancak temyiz dilekçesinde gerekçe belirtilmediği, gerekçeli karar tebligatının da ihtarat içermediği anlaşıldığından, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarih ve 2019/9. MD- 554 Esas ve 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, hak kaybının önlenmesi bakımından sanığa tebligatın yapıldığı tarihten itibaren CMK.nın 295/1. maddesi uyarınca 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligatın yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması ve sanık müdafinin süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek tebliğname ile birlikte, gerekçeli temyiz isteminde bulunulmaması halinde ise mevcut haliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/31576
Karar No: 2017/15429
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/31576 E.  ,  2017/15429 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2009/19922
Karar No: 2010/387
Karar Tarihi: 13.01.2010

2. Hukuk Dairesi 2009/19922 E., 2010/387 K.

**2. Hukuk Dairesi 2009/19922 E., 2010/387 K.**

**- AİLE KONUTU

- BOŞANMA

- TAPU İPTALİ TESCİL**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 194 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup, gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı, davalı Mahsuni ile boşandıklarını, davalıya ait 493 parselde kayıtlı (4) bağımsız bölüm numaralı meskenin aile konutu olduğunu, hak sahibi olan Mahsuni'nin,bu konutu, rızasını almadan boşanma davasından önce diğer davalı Serkan'a satış göstererek muvazaalı olarak devrettiğini ileri sürerek, satış işleminin ve davalı Serkan üzerindeki tapu kaydının iptali ile taşınmazın eski malik davalı Mahsuni adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile taşınmazın Serkan üzerindeki tapu kaydının iptaline ve davalı Mahsuni adına tesciline karar verilmiş, kararı davalı Mahsuni temyiz etmiştir.

İptal ve tescil isteği Türk Medeni Kanunu'nun 194. maddesine dayan-maktadır.

Davacı ile davalı Mahsuni arasındaki evlilik birliği boşanma kararıyla sona ermiş, verilen boşanma kararı 01.02.2007 tarihinde kesinleşmiştir. Bu dava ise, 31.07.2007 tarihinde açılmıştır. Türk Medeni Kanunu'nun 194. maddesi, "evliliğin genel hükümlerr kapsamında yer almaktadır ve evlilik devam ettiği sürece uygulanabilecek olan bir hükümdür. Evliliğin sona ermesiyle, konut, aile konutu vasfını kaybeder ve bu hükmün uygulanma imkanı kalmaz. Evliliğin devamı sırasında, hak sahibi eş tarafından aile konutunun devri veya bu konut üzerindeki hakların sınırlanması diğer eşin açık rızasına bağlanmıştır. Rızası gereken eş, yapılan devir işleminin geçersizliğini de, ancak evlilik birliği devam ediyorsa ileri sürebilir. Birliğin sona ermesinden sonra bu sebebe dayanan dava hakkını kaybeder. Öyleyse davanın reddi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

Sonuç: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple (BO-ZULMASINA), temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 13.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/6818
Karar No: 2013/12023
Karar Tarihi: 25.03.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/6818 E.  ,  2013/12023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanıklar Nesimi ve ... hakkında kurulan hükümlerin temyizen incelenmesinde;

Sanıklar ... ve ... hakkında tayin olunan cezanın, karar tarihindeki miktar ve türü itibariyle hükmün, 14.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3/B maddesi ile değişik, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 305. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından, sanığın temyiz isteminin reddine ilişkin 16.04.2010 tarihli ek kararda usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığından, o yer Cumhuriyet savcısı ve sanıkların bu karara yönelik itirazlarının 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince reddine ve redde ilişkin ek kararın istem gibi ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyizen incelenmesinde;

Sanığın temyiz başvurusunda bulunduktan sonra 02.09.2010 tarihinde öldüğü UYAP kayıtlarından anlaşılmakla, mahkemenin adı geçen sanık hakkında ölüm nedeniyle düşme kararına ilişkin 13.9.2010 tarihli ek kararında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığından, ek kararın ONANMASINA, 25/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/3386
Karar No: 2017/5818
Karar Tarihi: 26.10.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/3386 E.  ,  2017/5818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/05/2015 tarih ve 2013/50-2015/246 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının ... Kooperatifleri Birliği'ne bağlı ... FTS Kooperatifi bünyesinde zimmetli eksper olarak görev yaptığını, yapılan incelemede ... FTS Kooperatifi deposunda bulunan 2006 yılı ürünü kabuklu fındıkların sevkiyatı sonucunda iç ve buruşuk noksanlığı meydana geldiğini ve noksanlık sonucunda maddi zarar oluştuğunu, bu noksanlıktan davalının sorumlu olduğu sonucuna varıldığını beyan ederek 4.736,16 TL’nin zararın meydana geldiği tarihten itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, öncelikle davanın reddine karar verilmesini, mahkememiz aksi kanaatte ise, davalının davacı taraftan 45.441,00 TL kıdem tazminatı alacağı olduğunu, işbu dava sonucunda çıkacak bedelin, kıdem tazminatı alacağına takas mahsup edilmesini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, davalının meydana gelen zarardan sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve mahkemece ıslah suretiyle artırılan miktar üzerinden hüküm tesis edilmiş olmasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 26/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/8072
Karar No: 2018/9049
Karar Tarihi: 05.12.2018

**15. Ceza Dairesi         2018/8072 E.  ,  2018/9049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLÜ : ...

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : İnfazın durdurulmasına yer olmadığına

Hükümlü hakkında dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmünün kesinleşmesinden sonra, uzlaşma hükümlerinin uygulanması talebinin reddine ve hükmün infazının durdurulmasına yer olmadığına dair verilen ek karara yönelik itirazın süre yönünden reddine dair ek karar, hükümlü tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükümlü hakkında dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmünün kesinleşmesinden sonra yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik CMK'nın 253. maddesine göre uzlaştırma hükümlerinden yararlanmak istemesi üzerine yaptığı talep sonucunda, hükmün infazının devamına dair ek kararın, 5275 sayılı Kanun'un 98. maddesi uyarınca verilen bir karar niteliğinde olup, aynı kanunun 101. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca itiraz yasa yoluna tabi olması ve hükümlünün kararın bozulması talepli dilekçesini göndermesinden sonra 11/05/2018 tarihinde mahkeme tarafından yeni bir ek karar verilerek hükümlü hakkında 6763 sayılı Kanun'un uygulanması için infazın durdurulmasına karar verilmesi nedeniyle, dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE, 05/12/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/7241
Karar No: 2012/15634
Karar Tarihi: 09.05.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/7241 E.  ,  2012/15634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

a- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza bar, sahil bar, iskele, yol, yeşil alan ve şemsiye-şezlong alanı yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından, tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek gerektiğinde refakate inşaat mühendisi bilirkişi de alınarak yeniden keşif yapılıp taşınmazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar Kanunu ve mevzuatı içinde kalıp kalmadığı belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve binanın yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

b- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza su sporları ünitesi yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından, tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek gerektiğinde refakate inşaat mühendisi bilirkişide alınarak yeniden keşif yapılıp taşınmazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar Kanunu ve mevzuatı içinde kalıp kalmadığı belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve binanın yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5230 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 09.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.