erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/10546
Karar No: 2016/9671
Karar Tarihi: 15.11.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/10546 E.  ,  2016/9671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikili ağaca zarar verme

HÜKÜM : TCK'nın 152/1-c, 168/2, 62/1, 51, 53 maddeleri gereğince hükmolunan 1 yıl 2 ay 28 gün hapis cezasının, 1 yıl 3 ay denetim süresi belirlenerek ertelenmesine dair.

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, köy tüzel kişiliğine ait olup kiraladığı bahçede bulunan üç adet çınar ağacını kestirdiği anlaşıldığından malına zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın kesmiş olduğu ağaçların kalıntılarını olay yerinde bırakması ya da götürdüğü kalıntıları iade etmesi hallerinde zararın kısmen giderildiğinden bahsedilemeyeceği gibi, köy tüzel kişiliğine ait ağaçlarla ilgili olarak muhtarın kısmi iadeye muvafakat gösterdiğine ilişkin beyanının geçerli olmadığı gözetilmeden sanık hakkında TCK'nın 168. maddesinin uygulanması, kabule göre de;sanık hakkında temel ceza 1 yıl 8 ay olarak belirlendikten sonra önce TCK'nın 168/2 maddesi uyarınca 1/10 indirim yapılırken 1 yıl 6 ay yerine 1 yıl 5 ay 29 gün olarak cezanın belirlenmesi;devamla TCK'nın 62. maddesi uyarınca 1 yıl 6 hapis cezasından da 1/6 indirim yapılarak 1 yıl 3 ay olarak belirlenmesi gereken, indirimin 1 yıl 5 ay 29 gün üzerinden yapılarak 1 yıl 2 ay 28 gün hapis cezası belirlenmek suretiyle eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak ;

1-)28/06/2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 65. maddesiyle 5237 sayılı TCK'nın 152/1 maddesinde yapılan değişikliğe göre, öngörülecek ceza miktarının üst sınırının altı yıldan dört yıla indirilmesi ve sanık hakkında hüküm kurulurken alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tertip edilmesi karşısında söz konusu kanun değişikliğine göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-) TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmekle beraber, maddenin (b) fıkrasında yer alan "ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" şeklindeki ibarenin Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle bu husus,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanunun 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15/11/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/12049
Karar No: 2017/14908
Karar Tarihi: 01.06.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/12049 E.  ,  2017/14908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11. maddesinin 1 fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, emsal taşınmazlar ile dava konusu taşınmazın re'sen belirlenen vergi değerleri dosyasına getirtilip, eksik ve üstün yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle karşılaştırma yapılmadan soyut ifadelerle taşınmaza değer biçildiğinden bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar

ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi fen bilirkişisine işaretlettirilip, dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu davacı ve müdahil davacı için değerlendirme tarihleri olan dava ve müdahale isteminin kabulü tarihleri esas alınarak değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 01/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/2349
Karar No: 2018/4461
Karar Tarihi: 07.06.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/2349 E.  ,  2018/4461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... .... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevi yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının ... adresinin “... Mah. ... .. ... Sok. No:69 İç Kapı No:3 ..../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... .... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının “... Mah.... Cad. No:73 .../ERZİNCAN” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/.... maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

... İlçe Emniyet Müdürlüğünce yapılan araştırmaya göre kısıtlı adayının “... Mah. ... Cad. No:73 .../...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın ... ve .... maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 07/06/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/11151
Karar No: 2013/21597
Karar Tarihi: 17.09.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/11151 E.  ,  2013/21597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının borç para talep etmesi üzerine akrabalık samimiyetine dayanarak banka hesabından 23.000.00 TL parayı borç olarak davalının banka hesabına havale ettiğini, uzun bir süre sonra borç olarak alınan paranın geri ödenmesini talep etmesine rağmen davalının borcunu ödemediğini ileri sürerek 23.000.00 TL'sının ticari faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının kendisine borç verdiğini yazılı delilerle ispatlaması gerektiğini, havalenin borç verildiğini ispata yeterli olmadığını ve davacıya borcunun olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıya banka havalesi yoluyla ödünç para verdiğini ileri sürerek alacağının tahsili için eldeki davayı açmıştır. Davalı ise borç verme iddiasının gerçek dışı olduğunu, havale dekontunun borç verildiğini ispata yeterli olmadığını ve davacıya borcunun olmadığını savunarak akdi ilişkiyi inkar etmiştir. Hemen belirtmek gerekir ki havale ödeme vasıtası olup var olan bir borcun ödendiğini gösterir. Bu karinenin aksini havaleyi gönderen şahsın ispat etmesi gerekir. Bu durumda ödünç ilişkisini ispat etme yükümlülüğü bu iddiayı dile getiren davacıya aittir. Davacının delil olarak dayandığı havale dekontunda gönderilen paranın ne için gönderildiğine dair açıklama olmadığından söz konusu dekont, ödünç ilişkisini kanıtlamaya yeterli olmadığı gibi yazılı

delil başlangıcı olarak da kabul edilemez. HMUK'nun 288. maddesi gereğince miktar itibariyle olayda tanık dinlenmesi de mümkün değildir. O halde davacı iddiasını yasal delillerle ispat edememiştir. Ne var ki davacı, dava dilekçesinde "sair tüm deliller" demek suretiyle yemin deliline de dayanmış olduğundan bu konuda davacıya karşı tarafa yemin yöneltme hakkı bulunduğu hatırlatarak, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken mahkemece, yanlış değerlendirmeyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA,peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.9.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/31464
Karar No: 2016/10364
Karar Tarihi: 01.06.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/31464 E.  ,  2016/10364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Ceza Genel Kurulunun 13.11.2007 gün ve 210-234 sayılı kararlarında da açıklandığı üzere; “daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma” hallerinde ve “her somut olayda; olayın özelliği, mağdurun konumu, failin kişiliği ve suçun işleniş şekli” değerlendirilmeye konu edilerek, meydana gelen haksızlığa faili iten etkenler ve bu haksızlığın mağdur üzerindeki etkileri de gözetilerek, TCK'nın 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; mağdura ait özel halk otobüsünden 7,5 TL değerindeki imdat çekicini çalan suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 145. maddesinin uygulanma koşullarının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 01.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/13057
Karar No: 2017/375
Karar Tarihi: 17.01.2017

**15. Ceza Dairesi         2014/13057 E.  ,  2017/375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Sanık hakkında ...nın 155/2,62,53,51/1 maddeleri gereğince mahkumiyet

Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, yetkilisi olduğu .... A.Ş. Adına ve kiracı sıfatı ile katılan şirket ile yapmış olduğu finansal kiralama sözleşmesinden doğan kira borcunun ödenmemiş olması nedeniyle, kendisine noter aracılığıyla gönderilmiş ihtarnameye rağmen CNC boru büküm makinesi ve ekipmanlarını ihtarnamede belirtilen süre içerisinde katılan şirkete iade etmediği şeklinde gerçekleşen eyleminin güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu anlaşıldığından mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

5237 sayılı TCK'nın 53/4 maddesi uyarınca kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında aynı yasanın 53/1 maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8.maddesi gereğince halen uygulanmakta olan1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla “12 gün”,” 10 gün” ve “200 TL” adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerlerine, sırasıyla “5 gün“,” 4 gün” ve “80 TL“ adli para cezası ibarelerinin eklenmesi ve hüküm fıkrasından TCK'nın 53. maddesine ilişkin kısmın tamamen çıkartılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17/01/2017 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI DÜŞÜNCE:

Güveni kötüye kullanma suçundan kurulan hükmün, sanık ... tarafından temyizi üzerine sayın çoğunluğun adli para cezasının miktarı yönünden düzeltilerek onanmaya ilişkin kararı yerinde değildir. Şöyle ki;

Ayrı gerekçe gösterilmeden yerel mahkemenin adli para cezasını alt sınırın üzerinde belirlemesi hükümde çelişkiye neden olmakta ise de; sayın çoğunluğun kararındaki gibi hükmün düzeltilerek onanması halinde yerel mahkemenin direnme hakkı elinden alındığı gibi, hükmün bu nedenle bozulması sonucu yerel mahkemenin gerekçe göstererek adli para cezasını alt sınırın üzerinde belirlemesine engel bir durum da bulunmadığından, hükmün adli para cezasının ayrı gerekçe gösterilmeksizin alt sınırın üzerinde belirlenmesi suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması gerekçesiyle bozulması yerine yerel mahkemenin kararının düzeltilerek onanmasına dair sayın çoğunluğun kararına katılmıyorum.
Esas No: 2008/8044
Karar No: 2008/7194
Karar Tarihi: 11.11.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/8044 E.  ,  2008/7194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 101 ada 14, 15, 84 parsel sayılı 2031.05, 1254.77, 391.42 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlardan 101 ada 15 parsel sayılı taşınmaz vergi kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davacılardan ... adına tesbit edilmiş, 101 ada 14 parsel sayılı taşınmaz ise taşınmazın niteliği yönünden jeolog incelemesi yapılması gerekmekte ise de bu işin kadastro teknisyenliğinin yetkisinde olmaması nedeniyle Hazine adına tesbit edilmiştir. Dava konusu 101 ada 84 parsel sayılı taşınmaz ise aynı ada 15 ve 16 sayılı parsellere uygulanan vergi kaydı miktar fazlası olması nedeniyle Hazine adına tesbit edilmiştir. Davacı ..., yasal süresi içinde vergi kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak 101 ada 14 parsel sayılı taşınmaza yönelik olarak dava açmıştır. Davacı ... ise vergi kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak, 101 ada 84 sayılı parsele yönelik olarak dava açmış, ayrıca 101 ada 15 sayılı parsel yönünden açtığı davada da tesbit sırasında yanlış yazılan baba isminin ... olarak düzeltilmesi isteminde bulunmuştur. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davacıların davalarının kabulüne ve çekişmeli 101 ada 14 parsel sayılı taşınmazın davacı ... adına, çekişmeli 101 ada 15 ve 101 ada 84 parsel sayılı taşınmazların ise davacı ... oğlu ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 11.11.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/6054
Karar No: 2013/11167
Karar Tarihi: 03.07.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/6054 E.  ,  2013/11167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Beraat

1) Katılan vekilinin, 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yüklenen suçların sanıklar tarafından işlenmediği, dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2) Katılan vekilinin, 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen "2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, 31.12.2004 suç tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 03.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/5206
Karar No: 2012/5206
Karar Tarihi: 08.05.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/5206 E.  ,  2012/5206 K.**

**"İçtihat Metni"**

Cinsel taciz, kasten yaralama ve tehdit suçlarından sanık ...’ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine ilişkin kurulan hükümlere karşı sanığın vâki temyiz talebinin reddine dair Fethiye 1. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 05.07.2010 gün ve 2010/154 Esas, 2010/537 sayılı Ek Kararın süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair Ek Karar usul ve kanuna uygun olduğundan, yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle Ek Kararın ONANMASINA, 08.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/12364
Karar No: 2017/25978
Karar Tarihi: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/12364 E.  ,  2017/25978 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2015/1106
Karar No: 2015/6752
Karar Tarihi: 12.05.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/1106 E.  ,  2015/6752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL (KAPATILAN) 20. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/09/2012

NUMARASI : 2011/167-2012/209

Taraflar arasında görülen davada İstanbul (Kapatılan) 20. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27/09/2012 gün ve 2011/167-2012/209 sayılı kararı onayan Daire’nin 02/05/2014 gün ve 2013/260-2014/8196 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin, davalının ürettiği ilaç ürünlerinin tanıtımına, pazarlanmasına ve sipariş alınmasına ilişkin yüklendiği edimleri yerine getirmesine ve hizmet bedeline ilişkin faturayı düzenleyip davalıya göndermesine rağmen davalının faturayı ticari kayıtlara işlemeyip iade ettiğini, oysa Ekim ayına ilişkin olarak 622.110,00 YTL sipariş gerçekleştirildiğini, davalının bunun 515.338,00 YTL olan kısmı için fatura tanzim ederek siparişleri karşıladığını, bu kısım siparişlerin bedellerinin davalının hesaplarına ulaşmadığı ve faturanın bu nedenle zamanından önce düzenlenip gönderildiği gerekçesiyle faturanın iade edilmemesi karşısında, bunun hizmet faturasının bedeline esas teşkil edecek matrah yönünden davalının kabul ve ikrarının bulunduğu anlamına geldiğini, sözleşmede hizmet bedeli faturasının ay bitmeden, satılan malın vadesine uygun olacak şekilde davacıya ödemenin yapılacağının kararlaştırıldığını, satış bedellerinin davalıya ulaşması koşulunun aranamayacağını ileri sürerek, davacının 121.540 YTL fatura bedeli kadar davalıdan alacaklı olduğunun tespitini, ıslah dilekçesi ile bu meblağın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 05,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 12/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.