Esas No: 2016/21890
Karar No: 2020/1670
Karar Tarihi: 06.02.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/21890 E.  ,  2020/1670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin asıl işveren davalı T.C.... bünyesinde 06.08.2008 tarihinde işe başladığını, bu tarihten sonra kesintisiz olarak kuruma bağlı diğer davalı bünyesinde asansör teknisyen yardımcısı olarak görev yaptığını, iş akdinin davalı kurum tarafından 02.09.2013 tarihinde haksız ve ihbar önelsiz olarak sona erdirildiğini, 03.09.2013 tarihinde davalının her iki davalıya da ihtarname gönderdiğini, kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai ücreti ve 14 aylık yol ücreti ile son 1 aylık ücret alacağını talep ettiğini, akabinde davacıya son 1 aylık ücret alacağının ödendiğini, asıl kurum tarafından ihtarnameye verilen cevap içeriğinde; müvekkiline işvereninin 2 numaralı davalı olduğunun belirtildiğini, diğer davalının verdiği cevap içeriğinde ise; kendilerinin davalı Kurum ile olan sözleşmesinin 31.08.2013 günü bittiğinin ve 02.09.2013 günü davalı Kurumun yeni bir sözleşme yaptığını, davacının davalı işyerinde 24 saat çalışıp 48 saat dinlenme usulü ile çalıştığını, aylık çalışma süresinin en az 240 saat olduğunu, Ocak - Mart - Mayıs - Temmuz - Ağustos - Ekim ve Aralık aylarında ise aylık 264 saat çalıştığını, son aylık brüt maaşının 1.884,01 TL olduğunu, 155,00 TL yol ücreti ödendiğini, ancak 14 aylık bir süre boyunca yol ücretlerinin ödenmediğini iddia ederek; kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla mesai ve yol ücreti alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalılar Cevabının Özeti:

Davalılar, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemece davada, taktiri indirim dışında 330,51 TL fazla mesai alacağının reddedilmesine rağmen vekil ile temsil edilen davalılar lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Davalı Bakanlığın Harçlar Yasa’ sının 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gözetilmeden davalı bakanlığın yargılama giderleri içinde harç katılarak harçtan sorumlu tutulması hatalı olup bozma sebebi ise de bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün HMK. nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

F) Sonuç:

Hüküm fıkrasının 7 numaralı bendinin çıkartılarak yerine;

“ 7-Davacının yaptığı başvurma harcı, peşin harç ve ıslah harcı toplamı 431,08 TL. harç masrafının davalı ...' tan tahsili ile davacıya verilmesine,

Davacının yaptığı harçlar hariç 300,00 TL bilirkişi ücreti ve 108,00 TL posta gideri olmak üzere toplam 408,00 TL yargılama giderinin kabul (%98,60) ve ret (%1,40) oranına göre hesaplanan 02.28 TL’sinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili davacıya verilmesine,” bendinin yazılmasına,

-Hüküm fıkrasına 10 numaralı bent olarak;

" 10- Davalılar kendisini vekille temsil ettirdiğinden, taktiri indirim dışında reddedilen miktar üzerinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT. sinin 13/2. maddesi dikkate alınarak belirlenen 330,51 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine,” bendinin eklenmesine, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’ nun 28.09.2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/ 8 K. sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, nisbi temyiz harcının isteği halinde davalı ...’a iadesine, 06.02.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.