erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2007/2219
Karar No: 2007/4375
Karar Tarihi: 17.04.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/2219 E.  ,  2007/4375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalılar aleyhine 7.4.2005 gününde verilen dilekçe ile beyanlar hanesindeki muhtesat kaydının terkini istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 4.10.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 394 ve 397 parsel sayılı taşınmazların tapu kütüğü beyanlar sütunundaki zeytin ağaçlarına ilişkin beyanlar hanesindeki kayıtların ağaçların taşınmaz üzerinde bulunmadığı iddiası ile terkini istemiyle, Tapu Sicil Müdürlüğü ve beyan kayıt sahibi hasım gösterilmek suretiyle açılmıştır.

Mahkemece dava reddedilmiş, hükmü davacı temyiz etmiştir.

Bir taşınmaz üzerinde yapı veya ağaç gibi malikinden bir başkasına ait eşya bulunmakta ise buna muhtesat denir. Muhtesatın 3402 sayılı Kadastro Kanununun 19.maddesince tapu kütüğünün beyanlar sütununda gösterilme olanağı vardır. Yapı veya ağaç sahibi yararına konulan kayıt hakkın yıkılmak veya yanmak gibi sebeplerle sona ermesi halinde yada hak sahibinin arazi üzerindeki hakkından vazgeçmesi sonucu terkin edilir. Ne var ki, Türk Medeni Kanununun 1026 maddesi uyarınca terkin işlemi yapacak mercii ilgili Tapu Sicil Müdürlüğüdür. Bunun için tapuya başvurulup, hakkın yok olduğu ve sona erdiğini belirterek terkin talebinde bulunulması, Kadastro Müdürlüğü elamanlarının zemine giderek hakkın sona erip ermediğini saptaması, bundan sonra da değişiklik beyannamesi düzenlenerek tapuya gönderilmesi gerekir. Terkin işleminden sonra adresi kayıtlarda belirli ise muhtesat sahibine Türk Medeni Kanununun 1019. maddesi gereğince duyuruda bulunulur. Dava ise ancak bu tebliğden itibaren 30 gün içinde hak sahibi tarafından terkin işlemine karşı açılır.

Görülüyor ki, davacı yasaların idari makamın görevine giren bir işi yargı mercii önüne getirmiştir. Mahkemece HUMK.nun 7.maddesi hükmü gözetilerek açılan davanın yargı yolu nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken davanın değişik bazı gerekçelerle reddi doğru görülmemiştir. Ancak hüküm sonucu itibarı ile doğru olduğundan HUMK.nun 438/son maddesi gereğince gerekçesi açıklandığı şekilde değiştirilerek ve düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davacının temyiz itirazlarının reddine, yerel mahkeme kararının gerekçesinin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 17.4.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2024/12773
Karar No: 2024/13816
Karar Tarihi: 17.10.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/12773 E.  ,  2024/13816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250,00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta; 01.01.2023-31.12.2024 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2023 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki hükmün, ücret tespiti bakımından temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca bozmaya uygun olarak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

17.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/1484
Karar No: 2010/1178
Karar Tarihi: 02.03.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/1484 E.  ,  2010/1178 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı ile davalı vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesine dayalı iş bedelinin tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacı, davalı Kurumun bünyesinde bulunan Bilgi İşlem Merkezi Müdürlüğü’nde inşaat işleri yaptığını, işi noksansız bitirip teslim ettiğini, ancak davalının iş bedelini ödemediğini iddia etmiştir. BK’nın 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesinden kaynaklanan uyuşmazlıklarda işin yapılıp teslim edildiğini ve iş bedeline hak kazanıldığını kanıtlama yükü yükleniciye aittir. Somut olayda; yanlar arasında yazılı bir sözleşme bulunmamaktadır. Davalı yargılama sırasında akdî ilişkiyi inkâr etmiş, davacı ile aralarında herhangi bir sözleşme bulunmadığını savunmuştur. Davada talep edilen miktara göre akdî ilişkinin varlığının HUMK’nın 288. maddesi gereğince davacı tarafından yazılı belge ile ispatlanması gereklidir. Davacı bu yönde herhangi bir yazılı belge sunamamıştır. Ancak davacı dava dilekçesinde “sair her türlü hukuki delail” demek suretiyle yemin deliline de dayanmış sayılacağından, akdî ilişkinin ispatı açısından davacıya davalı tarafa yemin teklif etme hakkı olduğu hatırlatılmalı ve sonucuna uygun bir karar verilmelidir. Tüm bu yönler gözetilmeden akdî ilişki kanıtlanmışçasına davanın yazılı şekilde kısmen kabulü doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kararın davalı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 8,25 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 02.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/5329
Karar No: 2021/6219
Karar Tarihi: 07.06.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/5329 E.  ,  2021/6219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihlerine göre, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nin 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, REDDİNE, 07/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/13875
Karar No: 2012/15612
Karar Tarihi: 28.11.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/13875 E.  ,  2012/15612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ortaklığın giderilmesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ortaklığın giderilmesi davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, üç adet taşınmazın ortaklığının giderilmesine ilişkindir. Mahkemece davacıya tensip zaptında 6100 Sayılı Kanun'unun 120. maddesi gereğince 523.55 TL gider avansının yatırılması için iki haftalık kesin mehil verildiği, kesin süreye riayet edilmediği gider avansının HMUK.nun 114/9.maddesi gereği dava şartı olduğundan bahisle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun'unun 114/g maddesinde gider avansı dava şartı olarak düzenlenmiştir. Ayrıca HMK. 324.maddesinde delil ikame avansı düzenlenmiş, 324.maddesinin 2.fıkrasına göre taraflardan biri avans yükümlülüğünü yerine getirmezse diğer taraf bu avansı yatırabilir. Aksi halde talep olunan bu delilin ikamesinden vazgeçilmiş sayılır. Delil ikame avansı dava şartı olmadığından yatırılmaması halinde HMK.nun 115/2.maddesi gereğince davanın reddine karar verilemez. Mahkemece avans yatırılmayan delil ileri sürülmemiş gibi dava hakkında karar verilir. HMK 115/2 ve 120 maddelerinden ve 30.09.2011 tarihli resmi gazetede yayımlanan HMK gider avansı tarifesinin 1 ve 6 maddelerindeki düzenlemelerden gider avansının davanın açılması sırasında alınmasının şart olmadığı mahkemenin sonradan da bu eksikliği kesin süre vererek ikmal ettirebileceği anlaşılmaktadır. Davanın açıldığı tarihte eksik veya hiç gider alınmamış olsa bile gider avansı dava şartı olmakla hüküm verilinceye kadar ikmal ettirilebilir. Bu durum davanın her aşamasında resen gözetilmesi gerekir. Gider avansının yatırılmaması halinde dava usulden red edilir.

Somut olayda mahkemece eksik gider avansının ikmal edilmesi hususunda davacıya tensip zaptında iki haftalık kesin süre verilmiş ise de, talep edilen gider keşif gideri olduğundan HMK.nun 324.maddesi gereği delil ikame gideri olması nedeniyle davanın dava şartı yokluğundan reddi doğru olmadığı gibi, gider avansı olarak kabul edilen keşif masraflarının neler olduğu kalem kalem açıklanmamış, keşif giderinin verilen kesin sürede yatırılmamasının sonuçları da açıkça yazılmamış olduğundan verilen kesin süre usulüne uygun değildir. Bu nedenlerle davanın dava şartı noksanlığından reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 28.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/10874
Karar No: 2019/13126
Karar Tarihi: 23.10.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/10874 E.  ,  2019/13126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I)Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Doğrudan tayin edilen adli para cezasının miktarı itibarıyla hüküm tarihinde yürürlükte bulunan ve 14.04.2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a 6217 sayılı Yasa ile eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi olanaklı bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II) Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

TCK'nun 142/2-h, 143/1, 31/2 ve 62. maddeleri uygulanırken yapılan hesap hatası sonucu, sonuç cezanın 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası olması gerekirken 2 yıl 10 ay 20 gün hapis cezası olarak eksik tayin edilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III) Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan, TCK'nun 116/2 ve 116/4 maddelerinde düzenlenen iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun gerektirdiği cezanın miktar ve nev'i itibarıyla, TCK'nun 66/1-e, 66/2 maddelerinde öngörülen 4 yıllık asli dava zamanaşımı süresinin, zamanaşımını kesecek bir neden bulunmadığından mahkumiyet tarihi olan 14.09.2015 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan açılan kamu davasının CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 23.10.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/6549
Karar No: 2008/7554
Karar Tarihi: 10.06.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/6549 E.  ,  2008/7554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 23.11.2006 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05.03.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 54 ada 91 parsel yararına 92 parsel üzerinden hükmen geçit irtifakı tesis edilen kısma 147 parsel maliki davalının ağaç dikmek şeklinde el attığı belirtilerek, elatmanın önlenmesi ve ağaçların kal'ini istemiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiş ve yargılamalara katılmamıştır.

Mahkemece, istemin kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı " kaline karar verilen ağaçların artık zeminde bulunmadığı, keşif yapılsa idi bu durumun tespit edileceği" gerekçeleri ile temyiz etmiştir.

Eldeki davanın konusunu Silifke 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1988/181 esas ve 1989/577 karar sayılı dosyasında 91 parsel sayılı taşınmaz yararına 92 parsel sayılı taşınmaz üzerinde kurulan geçit irtifakına el atıldığı iddiası teşkil etmektedir.O halde el atılan yerin zeminde neresi olduğunu ve geçit irtifakı kapsamında kalıp kalmadığı duraksamaya yer bırakmayacak şekilde belirlenmelidir.

Bu sonuca ulaşmak için de, yerel mahkemece yerinde keşfen inceleme yapılarak uzman bilirkişiye keşfi izlemeye elverişli rapor düzenlettirilip dava konusu yerin geçit ... tesis edilen yer kapsamında kalıp kalmadığı, elatma var ise kal'i gereken ağaçların hangileri olduğunun kesin olarak belirlenmesi gerekir iken; mahkemece yerinde keşif yapılmadan , dava dışı ... hakkında aynı geçit yeri ile ilgili daha önce açılan Silifke 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/241 esasında kayıtlı dava dosyasında yapılan keşif sonucu verilen bilirkişi raporunun incelenmesi ile yetinilip davalının taraf dahi olmadığı bu dava dosyasındaki keşif ve düzenlenen rapor esas alınarak eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulması doğru değildir.

Karar açıklanan nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 10.06.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/13643
Karar No: 2014/20906
Karar Tarihi: 11.06.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/13643 E.  ,  2014/20906 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/46709

MAHKEMESİ : İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/12/2012

NUMARASI : 2011/424 (E) ve 2012/950 (K)

SUÇ : Hırsızlık, suç eşyasının satın alınması, kabul edilmesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Sanıkların aşamalarda suçlamaları kabul etmedikleri, sanık A.. D..'ın suça konu çalıntı motorsikleti S.. K..'dan aralarında sözleşme yapmak suretiyle satın aldığını iddia etmesi karşısında, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığına çalıntı motorsikletle ilgili olarak S.. K.. hakkında tefrik edilerek gönderilen soruşturma evrakı akıbeti araştırılarak, iddianame veya karar sureti eklendikten sonra, diğer sanık E.. G..'in de suça konu plakayı müşteki R.. A..'dan ne şekilde ve nereden, hangi vakitte ve hangi tarihte aldığı hususları tereddüde yer vermeyecek şekilde müştekiden ayrıntılı olarak sorulup belirlendikten sonra, kanıtların bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre, sanıkların hukuki durumunun takdiri gerekirken, eksik kovuşturma sonucunda yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de,

Müşteki R.. A..'ının motorsikletine ait plakayı işyerinden ve kendisinin haberi olmaksızın alarak kendi motorsikletine taktığını iddia etmesi karşısında, sanıklardan E.. G.. hakkında TCK'nın 142-1b yerine 141/1. maddesiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar E.. G.. ve A.. D..'ın temyiz talepleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, sanık E.. G..'in ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkının gözetilmesine, 11.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/14985
Karar No: 2013/1222
Karar Tarihi: 23.01.2013

**19. Hukuk Dairesi         2012/14985 E.  ,  2013/1222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya inşaat malzemeleri satıp teslim ettiğini, davalının faturaların bedelini ödememesi üzerine alacağın tahsili için yapılan icra takibinin davalının haksız itirazı nedeniyle durduğunu ileri sürerek itirazın iptaline, % 40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkiline mal satmadığını, taraflar arasında ticari ilişki bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, taraflar arasında yazılı bir satış sözleşmesi bulunmadığı, davalının akdi ilişkiyi kabul etmediği, davacının faturalarda yazılı malların davalıya teslim edildiğini gösteren delil sunamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı satıcı, satım akdinde satıma konu malları davalıya teslim ettiğini kanıtlamak yükümlülüğündedir. Somut olayda davacı faturalara, teslim alan ve teslim eden imzaları bulunan irsaliyelere ve ticari defterlere dayanmıştır. 02.07.2009 tarihli sevk irsaliyesindeki malların ...'a teslim edildiği anlaşılmaktadır. Teslim alan şahsın davalı şirketin yetkilisi olması gerekmeyip davalı şirketin mal teslim almakla görevli işçisi de davalı şirket adına mal teslim almaya yetkilidir. Ayrıca tarafların defterleri üzerinde inceleme yapılmasına karar verildiği halde defter incelemesi yapılmamıştır. Davalının defterlerindeki kayıtlar davalı aleyhine delil oluşturur. Sevk irsaliyesinde malları teslim alan ...'ın davalı adına mal teslim almakla görevli işçisi çalışanı olup olmadığı yönünde araştırma ve taraf defterleri üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmayıp hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 23.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/5511
Karar No: 2021/6228
Karar Tarihi: 07.06.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/5511 E.  ,  2021/6228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihlerine göre, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nin 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, REDDİNE, 07/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.