erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2011/3847
Karar No: 2013/3583
Karar Tarihi: 05.03.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/3847 E.  ,  2013/3583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : TCK'nun 204/1, 43, 62, 53/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve suça konu belgenin delil olarak dosyada saklanmasına ilişkin.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1- 5327 sayılı TCK.nun 43. maddesinde, 765 sayılı TCK.nun 80. maddesinden farklı olarak “değişik zamanlarda” denilmesi karşısında; aynı anda işlenen eylemlerde zincirleme suça ilişkin hükümlerin uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilerek sanık ...'in suça konu bonoları borcuna karşılık teminat olarak Ziraat Bankası İnegöl Şubesi'ne verdiğinin anlaşılması karşısında gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde ortaya çıkarılması için, anılan bankadan suça konu bonoların sanık tarafından aynı anda mı yoksa farklı zamanlarda mı verildiğinin sorulup, 5237 sayılı TCK.nun 43. maddesi kapsamında zincirleme suçun koşullarının oluşup oluşmadığı belirlendikten sonra sanıkların hukuki durumlarının takdir ve değerlendirilmesi gerekirken eksik soruşturmayla yazılı şekilde hüküm tesisi,

2- Kabule göre de; 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilen hükümlünün kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 05.03.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/7090
Karar No: 2019/7927
Karar Tarihi: 13.11.2019

**11. Ceza Dairesi         2018/7090 E.  ,  2019/7927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür Bozma

HÜKÜM : Beraat

Sanığa yüklenen suçtan doğrudan doğruya zarar gören, mazeret dilekçeleri göndererek katılma talebinde bulunarak katılma iradesini ortaya koyan şikayetçi kurumun davaya katılan olarak kabulüne karar verilmesi gerekirken, talep hakkında herhangi bir karar verilmeden hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olduğundan, 5271 sayılı CMK'nin 260/1. maddesi gereğince, hükmü temyiz yetkisi bulunan şikayetçi Esenyurt Belediye Başkanlığı'nın CMK'nin 237/2. maddesi uyarınca katılan olarak, Av. ...'ın da katılan vekili olarak davaya kabullerine karar verilerek yapılan incelemede;

Sanığın yüklenen suçu işlediğinin sabit olmadığı mahkemece dosya içeriğine uygun biçimde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 13.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/10909
Karar No: 2010/7281
Karar Tarihi: 10.06.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/10909 E.  ,  2010/7281 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Tarih : 15.07.2009

No :289-377

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı...’in davalı banka ile imzaladığı genel kredi sözleşmesine kefil olduğunu, bu sözleşmeden doğan borcun ödendiğini, ancak daha sonra... ile davalı banka arasında imzalanan Taşıt Kredisi Sözleşmesinden doğan borcun ödenmemesi üzerine başlatılan takiple müvekkilinin de sorumlu tutulduğunu, oysa müvekkilinin kefaletinin sadece Genel Kredi Sözleşmesine ilişkin olduğunu belirterek, müvekkilinin Taşıt Kredisinin ödenmemesinden dolayı başlatılan takibe konu borçtan dolayı sorumlu olmadığının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının ilk imzaladığı kredi sözleşmesindeki kefaletinin daha sonraki kredileri de kapsayacağını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, her iki kredi sözleşmesinin, sözleşmelerin nispiliği prensibince bağımsız olduğu, ikinci imzalanın kredi sözleşmesinde davacının imzasının olmadığını, ilk kredi sözleşmesinde kefilin diğer sözleşmelerden de sorumlu olacağı şeklindeki hükmün müzakere edilemeyecek tek yanlı hüküm olduğu davacının imzalamadığı diğer sözleşmeden sorumlu tutulmasının hukukun genel ilkelerine aykırı olduğu, gerekçeleriyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı banka vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı banka davacı aleyhinde yaptığı ilamsız takipte genel nakdi ve gayri nakdi kredi sözleşmesiyle taşıt kredisi sözleşmesine dayanmıştır. Davacı taşıt kredisi sözleşmesine kefil olarak imza atmadığını iddia etmiş ise de, davalı takip alacaklısının borcun sebebi olarak gösterdiği sözleşmelerden biri de yukarıda bahsedildiği gibi genel nakdi ve gayri nakdi kredi sözleşmesidir.

Bu durumda mahkemece taraflar arasında imzalanan bu sözleşmenin 70.maddesi de dikkate alınarak davalı bankanın defter ve kayıtları üzerinde hukukçu ve bankacı mali müşavir bilirkişi marifetiyle inceleme yapılarak davacının kullanılan krediden dolayı sorumlu olup olmadığı değerlendirilmek ve sonucuna göre bir karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı banka yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 10.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/691
Karar No: 2016/4132
Karar Tarihi: 10.03.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/691 E.  ,  2016/4132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Mahallesi 167 ada 53 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Mahkemenin ilk kararı davacı vekilinin temyizi üzerine, ağaçların yaş ve cinsine göre 2012 tarihi itibariyle rayiç değerlerinin tarım ve hayvancılık il ve ilçe müdürlüklerinden sorularak maktu ağaç değerine hükmedilmesi gerektiği belirtilerek bozulması üzerine mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verildiği halde, taşınmaz üzerindeki ağaçların ilçe tarım müdürlüğü tarafından belirlenen rayiç değerler getirtilip denetlenmeden bilirkişi kurulunun ek raporu esas alınarak ve ilk kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi nedeniyle bu kararda tespit edilen kamulaştırma bedelinin davacı yararına usuli kazanılmış hak oluşturduğu da gözardı edilerek bu rapora göre hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA,10.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/14974
Karar No: 2017/5421
Karar Tarihi: 25.10.2017

**20. Ceza Dairesi         2015/14974 E.  ,  2017/5421 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1-Yargılama sırasında sanığın askerliğini yapmakta olduğunun anlaşılması karşısında, 353 sayılı Kanun'un 20. maddesinin birinci fıkrası uyarınca, kovuşturmanın askerliğinin bitmesine kadar geri bırakılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına",

b) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 25.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/3285
Karar No: 2024/2605
Karar Tarihi: 15.05.2024

**7. Hukuk Dairesi         2023/3285 E.  ,  2024/2605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 23.05.2023

SAYISI : 2023/980 E., 2023/1198 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ordu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/280 E., 2023/47 K.

Taraflar arasındaki harici satımdan kaynaklanan tapu iptali ve tescil, ikinci kademe tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 23.05.2023 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 23.05.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre reddedilen ve temyize konu edilen toplam değer 71.042,00 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 23.05.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.05.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/12206
Karar No: 2020/53
Karar Tarihi: 06.01.2020

**2. Ceza Dairesi         2019/12206 E.  ,  2020/53 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlail, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 116/4 ve 31/2. maddelerinde tanımlanan iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 4 yıllık asli dava zamanaşımının, 15.10.2015 tarihli mahkûmiyet hükmünden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

3-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 06.01.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/31704
Karar No: 2013/2425
Karar Tarihi: 25.01.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/31704 E.  ,  2013/2425 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, İzmir II Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 14.12.1994 tarih ve 4448 sayılı kararı ile I. derece doğal sit alanı olarak tescil edilen bölgedeki Maliye Hazinesi adına kayıtlı taşınmazın üzerine ağaç dikerek doğal yapısını tahrip etmek suretiyle sit alanına fiziki müdahalede bulunduğu iddiasıyla sanık hakkında dava açıldığı, dosya kapsamında mevcut 07.11.2007 tarihli bilirkişi raporunda suça konu taşınmaz üzerinde mevcut 150 adet zeytin ağacının 50 yaşlarında olduğunun belirtildiği, söz konusu ağaçların sit alanı tescil kararından önce dikilmiş olması nedeniyle sanığın üzerine atılı 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçunun unsurlarının oluşmadığı, diğer yandan 5237 sayılı TCK'nın 154/1 maddesinde 5841 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası, kamu arazisi üzerinde gerçekleştirilen işgalin suç olmaktan çıkarıldığı, bu bakımdan hakkı olmayan yere tecavüz suçunun da unsurları itibariyle oluşmadığı, mahkemece verilen beraat kararında isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla,

Yapılan yargılama sonunda yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, eksik incelemeye, atılı suçun unsurlarının oluştuğuna, sanık tarafından işlendiğinin sabit olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 25/01/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/1370
Karar No: 2013/19323
Karar Tarihi: 18.06.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/1370 E.  ,  2013/19323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çevrenin kasten kirletilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sorgusu sırasında müdafi istemeyen ancak daha sonra "yaşlılığı, hastalığı ve konuşmada güçlük çekmesini" mazeret göstererek kendisine müdafi atanmasını isteyen sanığın istemi doğrultusunda müdafi atanmadan, yargılamaya devam edilip karar verilerek savunma hakkı kısıtlanmak suretiyle CMK'nın 150. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 18/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Esas No: 2010/2912
Karar No: 2010/10106
Karar Tarihi: 22.09.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/2912 E.  ,  2010/10106 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Tarih : 16.12.2009

Nosu : 174-385

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacılar vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacılar vekl.Av.... ve Av. ... ile davalı vek.Av....'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacılar vekili, müvekkili şirketlerin kredi hesaplarına ilişkin 25.12.2007’de bildirilen kredi hesap bakiyesini ihtirazı kayıtla ödediğini, bankanın haksız talepte bulunduğunu, yetkili olmayan kişiler aracılığıyla işlemler yaptığını belirterek, 10.000.-TL’nin davalıdan tahsiline ve müvekkillerinin bankaya borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıların noter aracılığıyla gönderilen hesap ekstrelerine itiraz etmediğini, kullanılan kredilerin davacıların ticari faaliyetleri için harcandığını, itiraza uğramayan işlemlere icazet verildiğinin kabulü gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacılara kullandırılan kredilerden 276.693.22.-TL’sinin davacıların havale ve virman talimatları doğrultusunda gün içi kredilerin kapatılması için kullanıldığı, davacıların bu işlemler nedeniyle herhangi bir zararının bulunmadığı, 26.11.2007 günü şirket yetkilisi ... tarafından çekilen 10.000.-TL’nin nereye harcandığının bilinmediği, bu durumun ancak davacılara ait ticari defterlerin incelenmesi sonucunda anlaşılabileceği, davacıların ise ticari defterlerini sunmadıkları belirtilerek, davanın reddine hükmedilmiş, karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle davacıların münhasıran davalı banka ticari defterlerine dayanmış olmasına ve davalı defterleri üzerinde yeterli inceleme yapılan bilirkişi kurulu raporuna göre karar verilmesinde isabetsizlik bulunmamasına göre davacılar vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı yararına takdir edilen 750.00.-TL duruşma vekalet ücretinin davacılardan alınarak, davalıya ödenmesine, 22.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

TL

17.15.-O.H.

17.15.-P.H.

00.00.-Kalan

Aslı gibidir.
Esas No: 2016/19424
Karar No: 2018/19414
Karar Tarihi: 26.12.2018

**13. Ceza Dairesi         2016/19424 E.  ,  2018/19414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Sanığın sahibi olduğu meskende 08.02.2010 tarihli keşif sırasında sayaçsız kullanım yapıldığının ve meskende sanığın oturduğunun belirlendiği, hakkında takipsizlik kararı verilen ..., .... ve ...'ın ifadelerinde mevsimlik işçi olarak çalıştıklarını, sanığın kendilerine gösterdiği suça konu ikamette kaldıklarını, sanık ile anlaşamayınca ikametten ayrıldıklarını beyan ettikleri, mesken sahibinin sanık olduğu ve evini işçilere kalmaları için verdiği, elektrik kullanımından da sanığın sorumlu olması karşısında, atılı suçtan mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi,

2-02.07.2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, şikayetçi kurumun zararını tazmin etmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilerek, sanığın kurumun zararını giderip gidermediği sorularak, gidermediğinin tespiti halinde, bilirkişi tarafından belirlenen 524 TL kaçak kullanım bedeline ilişkin zararın sanığa tebliği ile zararı gidermesi halinde 6352 sayılı Yasanın Geçici 2/2 maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine dair bildirimde bulunularak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 26.12.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.