Esas No: 2023/2411
Karar No: 2023/7160
Karar Tarihi: 02.11.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/2411 E.  ,  2023/7160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/191 E., 2017/201 K.

SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, Fuhuş

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanıklar hakkında bozma ilamı üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık ... ın "Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, çocuğu fuhşa teşvik etmek, yaptırmak ve aracılık suçundan,", "Sanık ...'in ve sanık ...'in " Nitelikli cinsel saldırı suçundan"; sanık ...'in "Çocukları fuhşa teşvik, fuhşa, yönlendirme ve aracılık etmek suçundan", mahkûmiyetlerine dair İstanbul Anadolu 10. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 25.05.2016 gün ve 2016/146 Esas, 2016/348 sanık ... ve sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay kapatılan 14. Ceza Dairesinin 30.03.2017 gün ve 2017/43 Esas, 2017/1707 sayılı bozma yönündeki kararına Mahkemesince direnilerek kurulan 07.06.2017 gün ve 2017/191 Esas, 2017/201 Karar sayılı ilâmın sanıklar ve müdafileri temyiz edilmesinin ardından 14. Ceza Dairesinin 24.04.2019 gün ve 2019/229 Esas, 2019/9289 sayılı tevdi kararına istinaden dosyanın gönderildiği Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.12.2022 gün ve 2019/14-265 Esas, 2022/825 sayılı Kararıyla yapılan değerlendirmede; Yerel Mahkemenin son uygulaması direnme kararı niteliğinde olmayıp, bozma ilamı doğrultusunda işlem yapıldığından verilen hükümlerin "Eylemli uyma neticesi verilen yeni bir hüküm" niteliğinde olduğundan dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesine karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

- Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 30.03.2017 Tarih 2017/43 Esas, 2017/1707 Karar sayılı bozma ilâmı sonrası yapılan 07.06.2017 günlü celseye ilişkin; sanık ...'ye 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesi uyarınca bozma ilâmına yönelik beyanlarının tespiti amacıyla duruşma gününü bildirir tebliğat çıkarılmadığı; sanık ... müdafiinin 07.06.2017 tarihinde duruşmaya sağlık mazereti nedeniyle katılamayacağını aynı gün saat 07.12 de bildirmesine rağmen sanık müdafiinin mazeretine 07.06.2017 günlü celse zaptında herhangi bir ara kararı kurulmaması;

- Direnme kararı verildikten sonra 5271 sayılı Kanun'un 216 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca Cumhuriyet savcısına esas hakkında mütalaasının sorulmamış olması,

- 5271 sayılı Kanun'un 216 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca hükümden önce son söz, hazır bulunan sanığa verilir şeklindeki emredici düzenleme karşısında, sanıklar ... ..., ... ve ...'ın hazır bulunduğu 07.06.2017 tarihli oturuma ait duruşma tutanağında, hükümden önce son söz hakkının duruşmada hazır bulunan sanıklara tanınmaması nedeniyle sanıklar hakkında kurulan hükümler hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.06.2017 tarihli ve 2017/191 Esas, 2017/201 Karar sayılı kararına yönelik sanık ... ve sanıklar müdafilerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden esası incelenmeyen hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.11.2023 tarihinde karar verildi.