erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/19241
Karar No: 2013/5843
Karar Tarihi: 06.03.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/19241 E.  ,  2013/5843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İzmir 4. Aile Mahkemesi

TARİHİ :14.6.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (koca) tarafından; kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine paranın alım gücüne , ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran davalı yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davalı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin ise yukarıda 1.bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 06.03.2013 (Çrş.)
Esas No: 2012/10065
Karar No: 2012/29923
Karar Tarihi: 11.12.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/10065 E.  ,  2012/29923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İnegöl 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :2.2.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Birlik görevlerini yerine getirmeyen, eşine sürekli hakaret eden davacı koca boşanmaya sebep olan olaylarda tamamen kusurludur. Davalı kadının boşanmayı gerektirir kusurlu bir davranışının varlığı kanıtlanamamıştır.

Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir. Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz ya da az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır. Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmeine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 11.12.2012 (salı)
Esas No: 2023/6092
Karar No: 2024/2861
Karar Tarihi: 06.03.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/6092 E.  ,  2024/2861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 20.06.2023

SAYISI : 2022/533 E., 2023/964 K.

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, sahte fatura kullanma

EK KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 20.06.2023 tarihli ve 2022/533 Esas, 2023/964 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Ankara 40. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.12.2021 tarihli ve 2018/906 Esas, 2021/758 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında mahkûmiyet kararları verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 07.04.2023 tarihli ve 2022/533 Esas, 2023/964 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kurulan kararın bozulmasına karar verilmiştir.

3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 20.06.2023 tarihli ve 2022/533 Esas, 2023/964 Karar sayılı ek kararı ile sanıklar müdafinin temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafinin temyiz istemi, atılı suçun oluşmadığı, zamanaşımı süresinin dolduğuna, kararın bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrasında ''Bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin bozma dışında kalan hükümleri temyiz edilebilir.'' hükmüne yer verildiği, dolayısıyla sanıklar hakkında Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 07.04.2023 tarihli ve 2022/533 Esas, 2023/964 Karar sayılı bozma kararının 5271 sayılı Kanun'un 284 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi mümkün olmadığından sanıklar müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 20.06.2023 tarihli ve 2022/533 Esas, 2023/964 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar müdafinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 40. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.03.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2011/12018
Karar No: 2012/33952
Karar Tarihi: 13.11.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/12018 E.  ,  2012/33952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında, hazineye ait taşınmaza restaurant, tenis kortu, bahçe ve şezlong yerleri yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından, tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek gerektiğinde refakete inşaat mühendisi bilirkişide alınarak yeniden keşif yapılıp taşımazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar Mevzuatı kapsamında kalıp kalmadığı belirlenmek suretiyle, sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanunu'na göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre gerekirse Belediye Başkanlığıda duruşmadan haberdar edilerek TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 13.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/8663
Karar No: 2012/26884
Karar Tarihi: 18.09.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/8663 E.  ,  2012/26884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 8. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/12/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

İİK.nun 54.maddesi uyarınca "mümessili olmayan bir tutuklu veya hükümlü aleyhine takipte, mümessil tayini vesayet makamına ait olmadıkça, icra memuru bir mümessil tayin etmesi için kendisine münasip bir mühlet verir ve takibi bu sürenin bitmesine bırakır. Bu mühlet içinde temsilci tayin edip icra dairesine bildirmeyen tutuklu veya hükümlü hakkında takibe devam olunur".

Somut olayda borçlunun cezaevinde tutuklu olduğu sırada Tebligat Kanunu'nun 21.maddesi uyarınca, borçlunun mernis adresine yapılan 27.5.2011 tarihli örnek 10 nolu ödeme emri tebligatı İİK.nun 54.maddesinde yazılı usule aykırı yapıldığından yok hükmündedir. İcra müdürünün İİK.nun 54.maddesi uyarınca kendisine mümessil tayin etmesi için 10 günlük süre verildiğine ilişkin müzekkere, cezaevinde borçluya 28.9.2011 tarihinde tebliğ edilmiştir. Borçlunun anılan süre içinde mümessil tayin etmesi halinde ödeme emrinin mümessile tebliğ edilmesi aksi halde borçluya tebliğ edilmesi gerekir.

Somut olayda İİK.nun 54.maddesinde yazılı usul tamamlanmadan borçlu vekil tayin ederek vekil vasıtası ile icra mahkemesinde 11.10.2011 tarihinde imza inkarında bulunmuştur. Bu nedenle mahkemece işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerekirken yukarıda zikredilen ilkeler dolayısı ile yok hükmünde olan 27.5.2011 tarihli ödeme emri tebliğini esas alarak 5 günlük süre geçirildiği gerekçesi ile istemin süreden reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.'nun 366. ve HUMK.'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18/09/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/4847
Karar No: 2021/7557
Karar Tarihi: 08.06.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/4847 E.  ,  2021/7557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere, HAGB (Asıl karar), Temyiz isteminin reddine (Ek karar)

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ...'a yokluğunda verilen 09.01.2013 tarihli kararın, tebliğ tarihi olan 25.01.2013 günü itibariyle ...'ın ehil olup olmadığı ve sanık ile aynı adreste ikamet edip etmediğinin belirtilmediği Dairemizin 09.02.2021 tarihli 2018/4084 esas ve 2021/1646 karar sayılı tevdi kararı ile yapılan araştırmada ...'ın sanık ... ile aynı adreste ikamet etmediğinin tespit edildiği, böylece yapılan tebligatın usulsüz olduğu anlaşıldığından; sanığın 09.01.2013 tarihli ek karara karşı temyizinin süresinde olduğu kabul edilerek mahkemenin 28.02.2013 tarihli ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede;

Suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nun 66. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendine göre asli dava zamanaşımı süresinin 8 yıl olduğu, zamanaşımını kesen en son işlem olan sanığın mahkumiyetine ilişkin 09.01.2013 Ek Karar tarihi itibarıyla öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca anılan sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, kaçak olduğu anlaşılan dava konusu eşyanın 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollaması ile 5237 sayılı TCK’nun 54/4. maddesi uyarınca MÜSADERESİNE, 08.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/5253
Karar No: 2019/7299
Karar Tarihi: 28.11.2019

**16. Ceza Dairesi         2019/5253 E.  ,  2019/7299 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olmak

Hüküm : Sanığın TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1

TCK'nın 62, 53/1-2-3, 58/9, 63 maddeleri gereğince mahkumiyetine ilişkin yapılan istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin yasal şartları oluşmadığından CMK'nın 299. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre sanığın çocuğunun ... silahlı terör örgütüne iltisaklı okullarda eğitim görmesinin örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemeyeceği gözetilerek yapılan incelemede;

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin, sanığın yakalandığı tarih olan 18.06.2018 yerine “06.09.2016” olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Antalya 9. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE 28.11.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/15012
Karar No: 2012/1008
Karar Tarihi: 13.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/15012 E.  ,  2012/1008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza işyeri yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; taşınmazın tapu kaydında “1. derece sit alanında bulunduğu ve korunması gerekli kültür ve tabiat varlığı” şerhi bulunduğu, ancak dosyada ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından tecavüze konu taşınmazın pafta örneği getirtilerek gerektiğinde keşif yapılıp taşınmazın niteliği, seranın yapım tarihi, bina vasfında olup olmadığı belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde ve Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun kararı ve ekleri getirtilerek doğal sit alanı içinde olup olmadığı da araştırılarak sonucuna göre 2863 sayılı Yasa, TCK'nın 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddeleri uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 13.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/13661
Karar No: 2025/2814
Karar Tarihi: 10.04.2025

**9. Ceza Dairesi         2021/13661 E.  ,  2025/2814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

KARAR TARİHİ : 27.01.2020 (Asıl karar), 21.02.2020 (Ek karar)

KARAR SAYISI : 2019/203 E., 2020/135 K.

SUÇ : Cinsel saldırı

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, temyiz isteminin reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar ve ek karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında cinsel saldırı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Adana 9. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçtan beraatine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Ek Karara İlişkin Temyiz İstemi

Özetle, İstinaf mahkemesi kararının tamamını temyiz ettiklerine, tehdit, hakaret ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan da temyiz incelemesinin yapılması gerektiğine, kesin olarak karar verilmesinin yasal olmadığına ilişkindir.

B. Asıl Karara İlişkin Temyiz İstemi

Özetle, Mahkemenin delilleri doğru değerlendirmediğine, katılan tarafından sunulan ses kaydının, meşru müdafaa kapsamında alındığına, sanığın daha önce de katılanı darp ettiği ve cezası ertelendiği için delil elde etmek için katılanın başka çaresi bulunmadığına, katılanın beyanlarının tutarlı olduğuna, sanığın beyanlarında ses kaydının kendisine ait olduğunu kabul ettiğine, sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Ek Karara İlişkin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Asıl Karara İlişkin Temyiz İstemi Yönünden

5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı hukuka kesin aykırılık halleri ve temyiz dilekçesinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, gerçekleştirilen yargılamaya, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçenin (A) ve (B) bölümlerinde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin kararı ile ek kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜM İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Adana 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.04.2025 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2012/8662
Karar No: 2012/26885
Karar Tarihi: 18.09.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/8662 E.  ,  2012/26885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 8. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/12/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

İİK.nun 54.maddesi uyarınca "mümessili olmayan bir tutuklu veya hükümlü aleyhine takipte, mümessil tayini vesayet makamına ait olmadıkça, icra memuru bir mümessil tayin etmesi için kendisine münasip bir mühlet verir ve takibi bu sürenin bitmesine bırakır. Bu mühlet içinde temsilci tayin edip icra dairesine bildirmeyen tutuklu veya hükümlü hakkında takibe devam olunur".

Somut olayda borçlunun cezaevinde tutuklu olduğu sırada Tebligat Kanunu'nun 21.maddesi uyarınca, borçlunun mernis adresine yapılan 27.5.2011 tarihli örnek 10 nolu ödeme emri tebligatı İİK.nun 54.maddesinde yazılı usule aykırı yapıldığından yok hükmündedir. İcra müdürünün İİK.nun 54.maddesi uyarınca kendisine mümessil tayin etmesi için 10 günlük süre verildiğine ilişkin müzekkere, cezaevinde borçluya 28.9.2011 tarihinde tebliğ edilmiştir. Borçlunun anılan süre içinde mümessil tayin etmesi halinde ödeme emrinin mümessile tebliğ edilmesi aksi halde borçluya tebliğ edilmesi gerekir.

Somut olayda İİK.nun 54.maddesinde yazılı usul tamamlanmadan borçlu vekil tayin ederek vekil vasıtası ile icra mahkemesinde 11.10.2011 tarihinde imza inkarında bulunmuştur. Bu nedenle mahkemece işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerekirken yukarıda zikredilen ilkeler dolayısı ile yok hükmünde olan 27.5.2011 tarihli ödeme emri tebliğini esas alarak 5 günlük süre geçirildiği gerekçesi ile istemin süreden reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.'nun 366. ve HUMK.'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18/09/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.