erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/15940
Karar No: 2017/26529
Karar Tarihi: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/15940 E.  ,  2017/26529 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2020/19672
Karar No: 2021/15022
Karar Tarihi: 23.09.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/19672 E.  ,  2021/15022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1) Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA,

2) Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

Suça sürüklenen çocuğa atılı 5237 sayılı TCK’nın 116/2-4, 31/3. maddelerine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasa’nın 66/1-e, 66/2. maddelerinde belirtilen 5 yıl 4 aylık asli dava zamanaşımının, karar tarihi olan 09/12/2015 gününden incelemenin yapıldığı tarihe kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun’un 8.maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının DÜŞÜRÜLMESİNE, 23.09.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/79
Karar No: 2011/304
Karar Tarihi: 22.09.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/79 E.  ,  2011/304 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma ve rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; reşit olmayan mağdurenin rızasıyla cinsi münasebette bulunma eyleminin reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğunun kabûlü ile açılan kamu davasının şikayet yokluğu nedeniyle düşürülmesine, atılı diğer suçtan beraatine dair Kütahya 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 04.10.2006 gün ve 2005/190 Esasa, 2006/638 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılanlar vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa isnat olunan suçların yasa maddelerinde öngörülülen cezalarının üst sınırları itibariyle 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesinde belirlenen 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi olduğu, sanığın sorgusunun yapıldığı 21.10.2005 tarihinden inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkında açılan kamu davalarının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMUK.nun 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 22.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/477
Karar No: 2021/2849
Karar Tarihi: 26.03.2021

**16. Hukuk Dairesi         2018/477 E.  ,  2021/2849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “temyize konu 445 parsel sayılı taşınmazın belgesizden kazanılmasının mümkün olmadığı gerekçe gösterilerek yazılı şekilde karar verilmesinin dosya kapsamına uygun olmadığı, dosya kapsamında alınan beyanlar ve yapılan inceleme neticesinde vergi kaydının kuzey hududunda okunan Ahmet sınırının dava konusu taşınmaza komşu 419 parsel sayılı taşınmazın maliki evveli olduğu, doğu hududunda okunan yol sınırının zeminde mevcut bulunan yol olduğu, güney hududunda okunan Hazine taşınmazının kadastro sırasında Hazine adına tespit edilen dava konusu taşınmaza komşu 659 parsel sayılı taşınmaz olduğu ve batı hududunda okunan ... sınırının ise taşınmazın batısında dava dışı 418 parselden sonra gelen 417 ve 666 parsel sayılı taşınmazların maliki evvelleri olduğu, davalının dayandığı vergi kaydının dava dışı 418 ve diğer dava konusu 446 parselleri kapsadığında tereddüt bulunmadığı, Mahkemece de davalı tarafın tutunduğu ve aynı zamanda kadastro sırasında dava konusu 445 parsel sayılı taşınmaza da revizyon gören vergi kaydının sözü edilen taşınmaza komşu olan 446 parsel ve dava dışı 418 parsele uyduğunun doğru olarak kabul edildiği, diğer dava konusu 446 parsel sayılı taşınmaz 16.750,00 metrekare yüzölçümünde, vergi kaydının revizyon gördüğü dava dışı 418 parsel sayılı taşınmaz ise 20.000,00 metrekare yüzölçümünde olup sözü edilen taşınmazların miktarının kayıt miktarı olan 5 hektara ulaşmadığı, dava konusu 445 parselin 13.250,00 metrekare yüzölçümlü olduğu da göz önüne alındığında bu taşınmaz da davalının dayandığı 114 tahrir numaralı vergi kaydının miktarı kapsamında olup, dosya kapsamı ile zilyetlikle birleşmenin varlığı da saptandığına göre, Hazine'nin bu taşınmaza yönelik davasınında reddine karar vermek gerekirken davanın kabulüne yönelik hüküm kurulmasının isabetsizliğine" değinilmiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli 445 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi ... oğlu ... adına tapuyu tesciline, karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.03.2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2020/5828
Karar No: 2020/8737
Karar Tarihi: 07.10.2020

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2020/5828 E.  ,  2020/8737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıklar ve müdafilerinin yokluğunda 29/12/2014 tarihinde verilen kararın sanıklar müdafine 16/01/2015 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, her ne kadar sanıklar müdafi tarafından sunulan dilekçede süresinde temyiz talebinde bulunduğundan ve fakat mahkeme kalemi tarafından dilekçesine işlem yapılmadığından bahsedilmiş ise de, temyiz defterinde buna yönelik bir kayda rastlanmadığı, ilgili personel hakkında bir soruşturma açılmadığı ve söz konusu durumla ilgili herhangi bir tutanak tutulmadığı anlaşılmakla yapılan değerlendirmede; sanıklar müdafinin kararı yasal bir haftalık süresinden sonra 20/03/2015 tarihinde temyiz etmiş olduğu anlaşılmakla temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE, 07/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/14950
Karar No: 2018/1744
Karar Tarihi: 27.02.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/14950 E.  ,  2018/1744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

1- Sanık hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura kullanma suçu yönünden katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddeleri hükmü uyarınca; sanığa yüklenen “2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibarıyla tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 67/4 maddelerinde öngörülen zamanaşımının suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarıca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

2- Sanık hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura kullanma suçu yönünden katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 27.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/49515
Karar No: 2010/27863
Karar Tarihi: 11.10.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/49515 E.  ,  2010/27863 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/34550

MAHKEMESİ : Tarsus 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/09/2007

NUMARASI : 2007/306

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan duruşmaya,toplanan delillere,mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre,sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCY.nın 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramı, 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun; daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar, değer olarak az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, kaçak olarak kullanılan elektrik tutarının değerinin azlığı gerekçe gösterilerek sanık hakkında 5237 Sayılı TCK.nun 145.maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 11.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/12611
Karar No: 2017/25922
Karar Tarihi: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/12611 E.  ,  2017/25922 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2010/8195
Karar No: 2010/20235
Karar Tarihi: 20.09.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/8195 E.  ,  2010/20235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 10. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/12/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

5393 Sayılı Kanunun 15/son maddesi; "Belediyenin proje karşılığı borçlanma yoluyla elde ettiği gelirleri, şartlı bağışlar ve kamu hizmetinde fiilen kullanılan malları ile belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim, harç gelirleri haczedilemez" hükmünü içermektedir. Anılan madddeye göre haczedilmezlik şikayetinin kabul edilebilmesi için, mahcuzların kamu hizmetinde fiilen kullanılması gerekli olup, hu husus hiçbir tereddüte yer bırakmayacak açıklıkta ve Yargıtay denetimine imkan tanıyacak biçimde belirlenmek zorundadır. Kamuya tahsis kararı alınmasının sonuca etkisi de bulunmamaktadır.

277 Sayılı Kanunun 1.maddesine göre; 5237 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunu ve diğer kanunlarla belediyelere verilmekte olan paylar, vergi ve resim hükmünde olup, bu paylar 6183 Sayılı Kanun hükümlerine göre tahsili gereken borçlar dışında haczedilemez.

Somut olayda borçlu vekili tarafından, Vakıfbank Esenyurt Şubesinde bulunan şikayete konu hesap üzerindeki haczin kaldırılması istenmiştir. Celbedilen hesap ekstresi ve banka cevabına göre, anılan hesaba yatırılan paraların, vergi, resim, harç bedelleri, iller bankasından gelen istihkak bedelleri, başka takiplere yapılan ödemeler, kira, memur-işçi maaşı, üçüncü kişilerin yaptığı EFT ödenekleri, bina vergisi gibi, kalemlerden oluştuğu anlaşılmaktadır. Mahkemece hesap üzerinde bilirkişi incelemesi yapılmak üzere dosya bilirkişi E.A.'e teslim edilmişse de, bilirkişi tarafından hesaba yatırılan paraların tümünün vergi geliri olmadığı, fiilen kamu hizmetinde kullanıldığı da kanıtlanamadığından bahisle haczinin kabil olduğu belirtilmiş ise de, mahkemece kamu tahsis kararı bulunduğundan bahisle hacizlerin fekkine karar verilmiştir.

Makemece, gerektiğinde ilgili belediyeden de araştırma yapılarak hesaba yatan paraların kaynağı ve nitelikleri konusunda bilirkişiden ek rapor alınması, hesaptaki paranın vergi, resim ve harç niteliğinde olması veya kamu hizmetinde fiilen kullanılması halinde haczedilemeyeceği düşünülmelidir. 5393 Sayılı Kanunun 15/son maddesi kapsamına göre uygulama yeri olmayan kamu tahsis kararına dayalı olarak ve eksik inceleme ile şikayete konu hesapta bulunan tüm paralara ilişkin şikayetin kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 20/09/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/1629
Karar No: 2018/5735
Karar Tarihi: 13.11.2018

**19. Hukuk Dairesi         2018/1629 E.  ,  2018/5735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün ve 05.04.2018 tarihli ek kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Dava senet nedeniyle borçlu bulunulmadığının tespiti talebine ilişkindir.

Davalı vekili,davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre,dava konusu senetteki imzanın davacının murisine ait olduğu hususunun ispat edilemediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, kararın davalı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edilmesi üzerine mahkemece 11/12/2015 tarihli ek karar ile adli yardım talebinin reddine karar verilmiş, ek kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 2016/11001E. - 2017/6683 K. sayılı 09.10.2017 tarihli kararında özetle ''... davalının adli yardım isteminin reddine dair 11.12.2015 tarihli ek kararın kaldırılmasına, davalı vekilinin adli yardım talebinin reddine, itiraz süresi geçtikten sonra, gerekli temyiz harçları yatırılmadan temyiz incelemesi yapılamayacağından, nispi temyiz harcının yatırılabilmesi için HMK. nun geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK. nun 434/3. maddesi uyarınca işlem yapıldıktan sonra yeniden gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine geri çevrilmesine'' gerekçesiyle dosyanın geri çevrilmesine karar verilmiş,bu geri çevirme kararına karşı davalı vekili tarafından karar düzeltme yoluna başvurulmuş, Dairemizin 2017/5551E. - 2018/58 K. sayılı 16.01.2018 tarihli kararında özetle ''...davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin reddine, gerekli temyiz harçları yatırılmadan temyiz incelemesi yapılamayacağından, nispi temyiz harcının yatırılabilmesi için HMK. nun geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK. nun 434/3. maddesi uyarınca işlem yapıldıktan sonra yeniden gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine geri çevrilmesine ''gerekçesiyle dosyanın geri çevrilmesine karar verilmiştir.

Dairemizin 2017/5551 E. - 2018/58 K. sayılı 16.01.2018 tarihli geri çevirme kararından sonra mahkemenin 05.04.2018 ek kararı ile 19/03/2018 tarihli muhtıranın davalı vekiline 23/03/2018 tarihinde tebliğ edildiği ancak istenilen harçların yasal bir haftalık süre içerisinde yatırılmadığı gerekçesiyle HMK.nun geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK. nun 434/3. maddesi gereğince davalı vekilinin temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiş,bu ek karar da davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

SONUÇ: Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan 05/04/2018 günlü ek kararın ONANMASINA, fazla yatırılan peşin harcın temyiz eden davalıya iadesine, 13/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/1484
Karar No: 2020/7270
Karar Tarihi: 30.06.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/1484 E.  ,  2020/7270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, kamu malına zarar verme, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Suça sürüklenen çocuk hakkında kamu malına zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuğun, muhtarlık binasında müştekinin yaklaşık 100 TL bozuk parasını çaldığı olayda, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 09/05/2017 tarihli ve 2015/13-156 Esas, 2017/256 Karar sayılı kararı nazara alındığında, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçu yönünden 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 30/06/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/533
Karar No: 2011/289
Karar Tarihi: 21.09.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/533 E.  ,  2011/289 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Buldan Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 29.11.2006 gün ve 2004/48 Esas, 2005/237 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa isnat edilen reşit olmayan mağdure ile cinsi münasebette bulunma suçunun tâbi olduğu yasa maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı itibariyle 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tabi olduğu, suç tarihi olan 03.01.2004 ile inceleme tarihi arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE, 21.09.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/19121
Karar No: 2016/7368
Karar Tarihi: 07.04.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/19121 E.  ,  2016/7368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yapılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması ve emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tesbiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporlarında bu yönteme uyulmadan soyut ifadelerle değer biçildiğinden, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu itibarla; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların re'sen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 07/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/26005
Karar No: 2010/32253
Karar Tarihi: 01.12.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/26005 E.  ,  2010/32253 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2006/273102

MAHKEMESİ : Elmadağ Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/06/2006

NUMARASI : 2006/149

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK.nun 145.maddesinde yer alan "malın değerinin az olması" kavramı daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca ihtiyacı kadar ve değeri az olan şeyin alınmasını ifade ettiği ve olayın özelliği değerlendirilerek yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak suretiyle uygulanabileceği gözetilmeden, somut olaydaki kaçak elektrik kullanma suçunun işleniş şekline göre uygulama olanağı bulunmayan anılan madde uyarınca değer azlığından bahisle, sanık hakkında yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafii ve O Yer C. savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA 01/12/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.