erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/6908
Karar No: 2014/12543
Karar Tarihi: 11.11.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/6908 E.  ,  2014/12543 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2013/59140

MAHKEMESİ : İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17.12.2012

NUMARASI : 2011/56 Esas, 2012/448 Karar

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenip gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurenin ruh sağlığının bozulduğuna ilişkin Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 27.04.2012 muayene tarihli raporunda, ruh sağlığını etkileyecek mahiyet ve derecede olan (subklinik belirtilerle devam eden Post Travmatik Stres Bozukluğu) denilen psikiyatrik bozukluğun tespit edildiği, bu durumun iddia edildiği gibi cinsel istismara bağlı ortaya çıkabileceği gibi hile, şiddet veya zorlama olmaksızın erken yaşta cinsel deneyim yaşamasına bağlı olarak veya olay sonrası gelişen psikososyal stres ve çatışmalar nedeniyle de ortaya çıkabileceği, bunlar arasında tıbben ayrım yapılamayacağının belirtilmiş olması ile ruh sağlığındaki bozukluğun da cinsel istismar eylemi sonrasında gelişen psikososyal çatışmalardan kaynaklanmış olabileceği yönünde şüphe oluştuğunun belirtilmesi nedeniyle şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince mağdurenin ruh sağlığındaki bozulmanın olay sonrası gelişen psikososyal stres ve çatışmalar nedeniyle oluştuğunun kabulünün gerekeceği ve sanığın eylemi ile mağdurenin ruh sağlığındaki bozulma arasındaki illiyet bağının bu şekilde kesildiği gözetilmeden yazılı şekilde sanık aleyhine TCK.nın 103/6. maddesi uygulanarak hüküm kurulması,

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK.nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkân verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yenidne değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/16272
Karar No: 2018/2266
Karar Tarihi: 26.03.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/16272 E.  ,  2018/2266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... Benek vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 13/07/2015 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile staj ücreti alacağı istenmesi üzerine mahkemece adli yardım talebi kabul edilerek yapılan yargılama sonunda; davanın yargı yolu caiz olmadığından usulden reddine dair verilen 13/07/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, staj ücreti alacağı istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın yargı yolu caiz olmadığından usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; müvekkilinin ... Kız Teknik ve Meslek Lisesinde çocuk gelişimi ve eğitim alanında öğrencilik yapıp mezun olduğunu, okulun müfredatı gereği davalı kuruma bağlı anasınıfında staj yaptığını, karşılığında kendisine hiçbir ücret ödenmediğini belirterek, müvekkilinin staj ücreti alacağının tahsilini istemiştir.

Mahkemece, davacıya bir ücret ödenmesi gerekiyorsa bu ücretin idari bir tasarrufla gerçekleştirilebileceği, idarenin eylem ve işlemlerinin denetim yerinin idari yargı olduğu gerekçesiyle yargı yolu caiz olmadığından davanın usulden reddine karar verilmiştir.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun “İdari dava türleri ve idari yargı yetkisinin sınırı” başlıklı 2/b maddesinde “İdari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları doğrudan muhtel olanlar tarafından açılan tam yargı davasının” idari yargı yerinde açılacağı düzenlenmiştir.

Somut olayda; davacı, 3308 sayılı Mesleki Eğitim Kanunu'nun 25. maddesine dayanarak özel hukuk hükümleri çerçevesinde hizmet karşılığı ve yasada belirtilen esaslara göre hesaplanacak staj ücreti alacağını talep etmektedir. Bu durumda, uyuşmazlığın çözümünde adli yargı yerinin görevli olması nedeniyle, işin esasına girilip esas hakkında bir karar verilmesi gerekirken, davanın yargı yolu caiz olmadığından usulden reddine karar verilmiş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına 26/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/33137
Karar No: 2017/7985
Karar Tarihi: 15.06.2017

**18. Ceza Dairesi         2015/33137 E.  ,  2017/7985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Rahatsız olduğunu söyleyerek kurum 2. müdürünün talimatı ile cezaevinde bulunduğu B-8 koğuşundan alınarak sağ müşahade 3. kabinine konulan sanığın, yaklaşık 1 saat sonra husumetli olduğu bir mahkumun yanına getirilmesine yönelik isteği kabul edilmeyince yeniden B-8 koğuşuna götürülmeyi istediği, müştekilerin bu talebi reddetmesi üzerine sanığın müştekilere tehdit içeren sözler söylediği ve çelik tabak, cam bardak, sertleştirilmiş plastik tabak parçaları fıtlattığı anlaşılmakla, sanığın eyleminin bir bütün olarak görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturduğu gözetilmeden yanılgılı değerlendirme sonucu kasten yaralama ve tehdit suçlarından hükümler kurulması,

2-) Hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref, ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir. Sanığın müştekilere söylediği “dinsiz, imansızlar” şeklindeki sözün müştekilerin onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmaması nedeniyle hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığının gözetilmemesi,

Kabule göre ise;

a) TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması ve TCK'nın 53/l-(c) maddesindeki hak yoksunluğunun sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,

b) Sanık hakkında hakaret ve tehdit suçları yönünden zincirleme suç hükmünün uygulanma koşulları değerlendirilirken uygulanan Kanun maddesi gösterilmeyerek, CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ...'in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 15/03/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/8840
Karar No: 2016/8870
Karar Tarihi: 02.06.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/8840 E.  ,  2016/8870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi .... Mahallesi 68 ada 87 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme kararının gereği tam olarak yerine getirilmeden dosyanın gönderildiği anlaşılmaktadır.

Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan kiraz, ceviz, nar, kayısı ve incirin sulu şartlarda 2013 yılı itibariyle dekar başına asgari ve azami verimi, ayrıntılı üretim giderleri çizelgesi (tüm harcama kalemlerini açıklayan) ile kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir veri cetvellerinin gıda tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosya içine konulmasının istendiği, geri çevirme sonrasında kiraz, nar ve kuru incirin ilgili verilerinin gönderildiği ancak ceviz, kayısı ve yaş incir ile ilgili olarak verilerin gönderilmediği anlaşılmaktadır. Bu nedenle söz konusu ceviz, kayısı ve yaş incirin sulu şartlarda 2013 yılı itibariyle dekar başına asgari ve azami verimini, ayrıntılı üretim giderleri çizelgesi (tüm harcama kalemlerini açıklayan) ile kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir veri cetvellerinin gıda tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosya içerisine konulmasından ve istenilen hususların yerine getirildiğinin bizzat hakimlikçe denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/15128
Karar No: 2014/26023
Karar Tarihi: 18.12.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/15128 E.  ,  2014/26023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Adana 5. Aile Mahkemesi

TARİHİ :10.04.2014

NUMARASI :Esas no:2013/575 Karar no:2014/293

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı (koca)'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davacı (kadın) yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 18.12.2014 (Prş.)
Esas No: 2013/11319
Karar No: 2014/1500
Karar Tarihi: 27.01.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/11319 E.  ,  2014/1500 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Özel hayatın gizliliğini ihlal etme

Hüküm : TCK'nın 134/1-2. cümle, 53/1-3, 54. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Özel hayatın gizliliğini ihlal etme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, para karşılığında birliktelik yaşadığı müşteki ile girdikleri cinsel ilişkiyi, adli emanetin 2010/149 sırasında kayıtlı bulunan kalem kamera ile kayda alan sanığın, mağdurenin çıplaklık gibi fiziksel mahremiyetine ilişkin görüntülerini onun rızası dışında kaydettiği, bu itibarla atılı suçun yasal unsurlarının oluştuğunun kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin, delillerin değerlendirilmesinde hata yapıldığına, sanığın görüntüleri müştekinin rızası dahilinde çektiğine ve kimseye ifşa etmediğine, suçun unsurlarının oluşmadığına, sanık hakkında takdiri indirim, tecil ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 27.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/8892
Karar No: 2017/10883
Karar Tarihi: 30.10.2017

**2. Ceza Dairesi         2015/8892 E.  ,  2017/10883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Müştekinin motosikletinin çalınmasından yaklaşık bir hafta sonra sanığın mahalleden arkadaşı olan tanık ...'ın devriye sırasındaki kolluk görevlilerine bir ihbarda bulunacağını bildirerek verdiği adresin bodrum katında sanığın çalıntı bir motosiklet sakladığını söylemesi üzerine yapılan araştırmada söz konusu adrese gidildiğinde tanık tanık ...'nin, ikametin bodrum katında bir motosiklet olduğunu ve bunu, sanığın arkadaşı olan tanık ...'ın kaza yaptığını ve ertesi gün geri alacağını söyleyerek koyduğunu ancak almaya gelmediğini söylemesi ve kovuşturma aşamasında beyanına başvurulmaması, yine ikametin sahibi ve tanık ...'in annesi tanık ...'nin de soruşturma aşamasındaki ifadesinde, depodaki motosikletin, tanık .... tarafından bırakıldığını kızından öğrendiğini söylemesi ve kovuşturma aşamasındaki ifadesinde ise sanığın bodruma kendi motosikletini alıp koyduğunu gördüğünü ama suça konu motosikletin depoya nasıl geldiğini bilmediğini söylemesi ile sadece soruşturma aşamasında beyanına başvurulan tanık ...'ın, sanığın mahalleden arkadaşı olup sanıktan söz konusu motosikleti mahalleden çaldığını ve parçalarını kendi motoruna taktığını öğrendiğini ve sonrasında polise ihbarda bulunduğunu söylemesi ve sanığın ise savunmasında, tanık ... ile daha önce karıştıkları başka bir olay nedeniyle aralarında husumet bulunduğunu ve tanık ...'ın kendi motosikletini alıp depoya çalıntı motosikleti koyduğunu bildirerek suçu kabul etmemesi karşısında, tanık ...'nin kovuşturma ifadesi yanlış yorumlanarak sanığın suça konu motosikleti depoya koyduğunu gördüğünü söylememesine rağmen gördüğünü söylemiş gibi kabul edilerek ve sanığın savunması karşısında tanıklar ... ve ...'in kovuşturma aşamasında beyanlarına başvurulmadan eksik kovuşturma ile yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Kabule göre ise;

Müştekinin evinin yan tarafındaki açık alana park ettiği motosikletinin çalınması şeklindeki eylemin, TCK'nın 142/1-e maddesindeki hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 141/1. maddesiyle uygulama yapılarak eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 30/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/19863
Karar No: 2013/17357
Karar Tarihi: 09.12.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/19863 E.  ,  2013/17357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... Sigorta AŞ vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin kullandığı motosiklete, davalılardan ...’in sevk ve idaresindeki, ... Sigorta A.Ş’nin zorunlu mali mesuliyet sigortalısı aracın çarpması sonucu, müvekkilinin yaralandığını ve çeşitli operasyonlar geçirdiğini belirtip çalışma gücünde sürekli ya da geçici kayıp yaşamasının muhtemel olduğunu bildirerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 30.000,00 TL maddi tazminatın haksız fiil tarihinden işleyecek yasal faiziyle her iki davalıdan müştereken ve müteselsilen, 50.000,00 TL manevi tazminatın da davalı ... ...’den haksız fiil tarihinden işleyecek faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... ..., kusur ve tazminat miktarına itiraz ederek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Sigorta A.Ş. vekili sorumluluklarının poliçe limiti ve sigortalılarının kusuru ile sınırlı olduğunu bildirmiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre davanın ticari dava niteliğinde olduğu belirtilerek, mahkemenin görevsizliğine karar verilmiş; hüküm, davalı ... Sigorta A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmama-

sına göre davalı ... Sigorta AŞ vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 24,30 TL onama harcının temyiz peşin harcına mahsubuna 09.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/11593
Karar No: 2008/12361
Karar Tarihi: 08.10.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/11593 E.  ,  2008/12361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

1953 yılında yapılan kadastro sırasında ... Köyü 107 ve 180 parsel sayılı sırasıyla 231.100 m2 - 54.400 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar, ... 1950 tarih 278 sıra nolu tapu kaydı uygulanarak tarla niteliği ile ... Başoğlu ve ortakları adlarına tesbit ve tescil edilmiştir. Daha sonra 107 ve 180 parsel sayılı taşınmazların birleştirilmesi ile 394 parsel oluşmuştur, 394 parselde 395 ve 429 parsellere gitmiştir. 395 parselde 1823 ve 1824 parsellere ifraz edilmiştir. 1823 ve 1824 parsel sayılı sırasıyla 8.105,36 m2 - 1.193,18 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar tarla niteliği ile ... ... ve ortakları adlarına tapuda kayıtlıdır. Davacı Hazine; çekişmeli 1823 ve 1824 parsel sayılı taşınmazların Hazine adına orman rejimi dışına çıkarıldıkları iddiası ile dava açmıştır. Mahkemece, dava konusu taşınmazların 1942 yılında yapılıp kesinleşen orman tahdidi içinde iken 30.06.1980 tarihinde ilan edilerek kesinleşen 6831 sayılı yasanın 1744 Sayılı Yasa ile değişik 2. maddesi uyarınca orman rejimi dışına çıkarıldıkları, davalı kişilerin dayanağı ... 1950 tarih 278 sıra nolu tapu kaydının geldisi olan Mart 1938 tarih 14 sıra nolu tapu kaydının cinsinin orman olduğu, bu sebeple 1942 tahdidi itibariyle taşınmazların tapulu arazi niteliğinde olmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarının iptal edilerek Hazine adına tapuya tescillerine karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir

Dava, tapu iptali ve tescil niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede 1942 yılında 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ve 30.06.1980 tarihinde ilan edilerek kesinleşen aplikasyon ve 6831 Sayılı Yasanın 1744 Sayılı Yasa ile değişik 2. madde uygulaması vardır.

İncelenen dosya kapsamı ve uzman bilirkişi raporuyla çekişmeli taşınmazların 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılıp kesinleşen orman tahdidi içinde kaldığı, daha sonra 1744 Sayılı Yasanın 2/1 maddesi uyarınca orman rejimi dışına çıkarıldığı anlaşıldığına, kaldı ki dayanak tapu kaydının cinsinin orman olduğuna, orman olan yer için oluşturulduğuna, 4785 Sayılı Yasa karşısında hukuki geçerliliği bulunmadığına, 1744 Sayılı Yasanın 2. maddesi uygulamasında bu tapu kaydına değer verilemeyeceğine göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 08.10.2008 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/16271
Karar No: 2018/2267
Karar Tarihi: 26.03.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/16271 E.  ,  2018/2267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 13/07/2015 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile staj ücreti alacağı istenmesi üzerine mahkemece adli yardım talebi kabul edilerek yapılan yargılama sonunda; davanın yargı yolu caiz olmadığından usulden reddine dair verilen 13/07/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, staj ücreti alacağı istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın yargı yolu caiz olmadığından usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; müvekkilinin ...Kız Teknik ve Meslek Lisesinde çocuk gelişimi ve eğitim alanında öğrencilik yapıp mezun olduğunu, okulun müfredatı gereği davalı kuruma bağlı anasınıfında staj yaptığını, karşılığında kendisine hiçbir ücret ödenmediğini belirterek, müvekkilinin staj ücreti alacağının tahsilini istemiştir.

Mahkemece, davacıya bir ücret ödenmesi gerekiyorsa bu ücretin idari bir tasarrufla gerçekleştirilebileceği, idarenin eylem ve işlemlerinin denetim yerinin idari yargı olduğu gerekçesiyle yargı yolu caiz olmadığından davanın usulden reddine karar verilmiştir.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun “İdari dava türleri ve idari yargı yetkisinin sınırı” başlıklı 2/b maddesinde “İdari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları doğrudan muhtel olanlar tarafından açılan tam yargı davasının” idari yargı yerinde açılacağı düzenlenmiştir.

Somut olayda; davacı, 3308 sayılı Mesleki Eğitim Kanunu'nun 25. maddesine dayanarak özel hukuk hükümleri çerçevesinde hizmet karşılığı ve yasada belirtilen esaslara göre hesaplanacak staj ücreti alacağını talep etmektedir. Bu durumda, uyuşmazlığın çözümünde adli yargı yerinin görevli olması nedeniyle, işin esasına girilip esas hakkında bir karar verilmesi gerekirken, davanın yargı yolu caiz olmadığından usulden reddine karar verilmiş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına 26/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.