erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2021/2005
Karar No: 2024/1076
Karar Tarihi: 07.03.2024

**12. Ceza Dairesi         2021/2005 E.  ,  2024/1076 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddine dair ek karar

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddine dair ek kararın onanması

Sanıklar hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin reddine dair ek kararın sanıklar müdafileri tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanıklar hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, aynı Kanun'un 65/4, 5237 sayılı TCK'nın 62, 52/2. maddesi uyarınca 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz talebi üzerine hükmün kesin nitelikte olduğu gerekçesi ile temyiz talebinin reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan temyiz isteminin reddine dair ek kararın onanması görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafilerinin temyiz isteği; suçta ve cezada kanunilik ve belirlilik ilkesinin uygulanmadığına, olaya ilişkin özel Kanun hükümleri yerine TCK'nın uygulandığına ilişkindir.

III. GEREKÇE VE KARAR

Sanıklar hakkında hükmolunan netice cezaların türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 305/1. maddesi gereği asıl kararın re’sen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun’un 315/1. maddesinde yer verilen; “Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder.” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, Beykoz 1. Asliye Ceza Mahkemesinin ek kararında sanıklar müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.03.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2020/1876
Karar No: 2020/11425
Karar Tarihi: 15.06.2020

**5. Ceza Dairesi         2020/1876 E.  ,  2020/11425 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun cinsel istismarı suçundan şüpheliler ... ...,..., ...ve meçhul şahıs haklarında yürütülen soruşturma sırasında, suç yeri itibarıyla dosyanın ... Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 31/07/2019 tarihli ve 2019/83749 soruşturma, 2019/7201 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın ... Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 10/09/2019 tarihli ve 2019/3083 soruşturma, 2019/152 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, ... Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili kılınmasına dair merci ...1. Ağır Ceza Mahkemesinin 19/09/2019 tarihli ve 2019/2865 Değişik iş sayılı Kararının;

Dosya kapsamına göre;

1-Anılan kararda şüphelilerin ... ...,..., ...ve meçhul şahıs olarak belirtilmesi gerekirken, ...... ve..... olarak belirtilmesinde,

2-Mağdurun alınan ifadesinde şüphelilerin vücudunun bazı bölümlerine dokundukları ve eteğini kaldırmaya çalıştıkları şeklinde eylemlerini ... ili,... ilçesindeki okulda gerçekleştirdiklerini belirtmesi karşısında yetkili Cumhuriyet Başsavcılığının... Cumhuriyet Başsavcılığı olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 20/02/2020 gün ve 94660652-105-06-20514-2019-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C.Başsavcılığından Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte gönderilmekle gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile ...1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 19/09/2019 tarihli ve 2019/2865 Değişik iş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin mercince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 15/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/40665
Karar No: 2017/2884
Karar Tarihi: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/40665 E.  ,  2017/2884 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2015/8369
Karar No: 2015/9465
Karar Tarihi: 29.12.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/8369 E.  ,  2015/9465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Sanık hakkında 7.6.2011 ve 4.9.2011 tarihli suç tutanaklarına dayalı olarak iki ayrı kamu davası açılmasına rağmen hükmün esasını oluşturan kısa kararda hatalı olarak tek beraat hükmü kurulduğu halde, gerekçeli kararda iki ayrı beraat hükmü kurulmak suretiyle hükmün karıştırılması,

2)Sanığın 7.6.2011 tarihli imzaladığı tutanakta bahsi geçen 26 adet ağacı yıkık ve kuru olduğundan bahisle kesmiş olduğunu kabul etmesine, mahallinde zabıt mümziinin yer gösterimiyle yapılan keşif sonrası orman mühendisi bilirkişinin düzenlediği raporda, dava konusu yerdeki tüm ağaçların dikiliden, motorlu testere ile kesilmiş ve yapacak vasfında olduğunun belirtilmesine göre; 7.6.2011 suç tutanağına konu eylem yönünden sanığa atılı dikiliden motorlu testere ile yapacak vasıflı ağaç kesmek suçunun sübut bulduğu gözetilerek, zararın belirlenmesi yönünden anılan tutanak için bilirkişiden ek rapor alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik kovuşturmayla sanığın beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 29.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/4291
Karar No: 2012/6713
Karar Tarihi: 04.10.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/4291 E.  ,  2012/6713 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, Yargıtayca incelenmesini davacılar istemiş olmakla, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, davacıların davalıya borçlu olmadıklarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istem reddedilmiş, kararı davacılar temyiz etmişlerdir.

Davacılar dava dilekçesinde, ...İcra Müdürlüğü'nün 2009/3500 Esas sayılı dosyası ile 03.06.2009 günü giriştiği icra takibinin usülüne uygun olmayan tebligatlarla kesinleştirildiğini, aslında davacı ...'nin son on yıldan beri Malatya ile irtibatı bulunmadığı, Muğla'nın ... ilçesinde ikamet ettiğini, davacı ...'nin ise 2000 yılından beri İstanbul'da olduğunu, Malatya'ya gidip gelmediğini, davalı ile aralarında herhangi bir borç ilişkisi olmadığını, 13.11.1996 tarihli nasıl ve nereden kaynaklandığını bilemedikleri bir borcun muhatabı olmadıkları halde icra dosyasında Malatya'daki bir adreste kendileri ile ilgisi olmayan kişiye ödeme emri tebliğ edilerek kesinleştirilen takip nedeniyle borçlu bulunmadıklarının tespitini istemişlerdir.

Davalı ise davacılarla aralarında ticari ilişki olduğunu, peyder pey kendisinden para aldıklarını, herhangi bir ticari işletme de kuramadıklarını savunarak davanın reddini istemiştir.

Dosya kapsamına göre, davalının kesinleşmiş icra takibinde davacılardan talep ettiği alacak herhangi bir yazılı delile bağlanmamıştır. Bu durumda alacağının varlığını kanıtlama yükümlülüğü davalıya aittir. Davalı delil listesinde her türlü yasal delil demek suretiyle yemin deliline de dayanmıştır. 07.02.2012 günlü oturumda mahkemece "davalı vekiline davacılara yemin teklif etme hakkının olduğu bildirilmiş" davalı vekilinin "bu hususu" müvekkilimle görüştükten sonra bildireyim" şeklindeki beyanı üzerine davalı vekiline istediği hususta bir sonraki duruşma gününe kadar mehil verilmesine şeklinde ara kararı kurulmuş, bir sonraki 17.02.2012 tarihli oturumda ise yemin teklif etme ... konusundaki ara kararının gereği yerine getirilmemiştir. O halde, davacının alacağını başkaca yasal delillerle kanıtlayamadığı, sunulan delillerin yetersiz olduğu gözetilerek 6100 sayılı HMK'nun 225. maddesi uyarınca davalının davacılara yemin teklif etme ... hatırlatılarak davalının bu konudaki beyanı sonucuna göre karar verilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeksizin yetersiz delillerle karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç; Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davacı tarafa iadesine, 04.10.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/7698
Karar No: 2015/5651
Karar Tarihi: 11.06.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/7698 E.  ,  2015/5651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/05/2015

NUMARASI : 2015/9-2015/495

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Sandıklı Sulh Hukuk ve Denizli 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

Sandıklı Sulh Hukuk Mahkemesi'nce hükümlünün MERNİS adresinin “H. Mah. Bahçe Sok., No: 17 İç Kapı No: 2 Honaz/DENİZLİ" olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Denizli 1. Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün cezaevine girmeden önce “H. Mah., Sepet Sok., No: 66/A Sandıklı/Afyonkarahisar” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Hükümlünün 26.03.2015 tarihli beyan dilekçesine göre cezaevine girmeden önce “Hisar Mah., Sepet Sok., No: 66/A Sandıklı/Afyonkarahisar” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın Sandıklı Sulh Hukuk Mahkemesi'nde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Sandıklı Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 11/06/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/1892
Karar No: 2020/2100
Karar Tarihi: 15.05.2020

**16. Ceza Dairesi         2019/1892 E.  ,  2020/2100 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma 22.11.2016 (sanık ... hakkında)

Hüküm : Sanıklar hakkında;

TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 3, 5/1, TCK’nın 62, 53/1-2-3, 58/9, 63 maddeleri gereği kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanıkların örgütle iltisaklı olması nedeniyle kapatılan okullara çocuklarını göndermesinin örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ... ve sanıklar müdafilerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın İzmir 17. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.05.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/2195
Karar No: 2024/4573
Karar Tarihi: 13.05.2024

**4. Hukuk Dairesi         2024/2195 E.  ,  2024/4573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 09.01.2024

SAYISI : 2023/3546 E., 2023/3673 K.

HÜKÜM/KARAR : İstinaf İsteminin Kabulü ile Hükmün Kaldırılarak Yeniden Esas

Hakkında Hüküm Kurulmak Suretiyle Davanın Kısmen Kabulü/ Temyiz Başvurusunun Kesinlikten Reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tavşanlı 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/227 E., 2023/59 K.

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 09.01.2024 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 09.01.2024 tarihli ek kararına ilişkindir.

Tasarrufun iptali davalarında dava değerini, takip konusu alacak ile dava konusu şeyin değerinden hangisi az ise o değer oluşturur. Dosya içeriğine göre dava konusu taşınmazın tasarruf tarihindeki gerçek değeri ise; 98.540,91 TL olup, temyize konu edilen bu miktar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 09.01.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı peşin alınan harcın onama harcına mahsubuna,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/11729
Karar No: 2020/6802
Karar Tarihi: 30.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/11729 E.  ,  2020/6802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, ibadethanelere ve mezarlıklara zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve ibadethanelere ve mezarlıklara zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuğun iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün yapılan incelemesinde;

Doğrudan tayin edilen adli para cezasının miktarı itibarıyla hüküm tarihinde yürürlükte bulunan ve 14.04.2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a 6217 sayılı Yasa ile eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi olanaklı bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuğun hırsızlık ve ibadethanelere ve mezarlıklara zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin yapılan incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuğun eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a, 153, 31/2. maddelerine uyan suçların gerektirdiği cezaların türleri ve üst sınırlarına göre; aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 6 yıllık kesintili dava zamanaşımı süresinin, suçların tarihi olan 03.05.2013 gününden, incelemenin yapıldığı tarihe kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkındaki açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 30.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/33523
Karar No: 2017/3192
Karar Tarihi: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/33523 E.  ,  2017/3192 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2021/12542
Karar No: 2022/6009
Karar Tarihi: 28.03.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/12542 E.  ,  2022/6009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK'nun 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, katılan ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz taleplerinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, isteme aykırı olarak, REDDİNE, 28/03/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/13196
Karar No: 2016/8872
Karar Tarihi: 02.06.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/13196 E.  ,  2016/8872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

İHBAR OLUNANLAR : 1- ...

2- ...

3- ...

Taraflar arasındaki kayıp-kaçak bedelinin iadesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 2.042,60 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 02.06.2016 günü oybirliğiyle karar verildi.

...