erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2019/8605
Karar No: 2020/4829
Karar Tarihi: 16.06.2020

**12. Hukuk Dairesi         2019/8605 E.  ,  2020/4829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan icra takibine karşı şikayet eden 3. kişi, icra mahkemesine başvurusunda, borçluya ait kamyonete monte edilmiş haldeki ağaç dikme makinasının tarafına teslim edilmesi talebinin reddine yönelik Müdürlük kararının iptalini talep ettiği, mahkemece şikayetin reddine karar verildiği, kararın borçlu tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, kararın şikayetçi tarafından temyiz edildiği görülmektedir.

Somut olayda; borçluya ait kamyonetle beraber araca monte edilmiş halde bulunan ağaç dikme makinası da haczedilerek muhafaza altına alındığı, şikayet eden 3. kişinin ağaç dikme makinasının tarafına ait olduğu iddiasıyla istihkak davası açtığı, alacaklının takipten feragat etmesi ve mahcuz üzerindeki haczin kalkması nedeniyle davanın konusuz kaldığından bahisle karar verilmesine yer olmadığına şeklinde karar verildiği, şikayete konu mahcuzun kamyonetle beraber borçluya teslim edildiği, bu kez şikayet eden 3. kişinin icra müdürlüğünden mahcuzun tarafına teslimi için borçluya muhtıra çıkartılmasını talep ettiği, talebin müdürlükçe reddedildiği görülmektedir.

Şikayete konu uyuşmazlık haczedilen ağaç dikme makinasının mülkiyetine ilişkin olup feragat nedeniyle takibin son bulduğu, takibe ilişkin bir şikayetin söz konusu olmadığı anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece şikayetin görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Şikayetçinin temyiz itirazlarının kabulü ile, yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK’nun 364/2.maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK’nun 373/1. maddesi uyarınca ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin 30.04.2019 tarih ve 2019/634 E-2019/640K. sayılı İstinaf talebinin reddine ilişkin kararının KALDIRILMASINA ve ... 1. İcra Hukuk Mahkemesinin 22.11.2018 tarih ve 2018/963 E.-2018/998 K. sayılı kararının (BOZULMASINA), peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine 16.06.2020 gününde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/3757
Karar No: 2019/5521
Karar Tarihi: 29.05.2019

**8. Hukuk Dairesi         2018/3757 E.  ,  2019/5521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil Alacağı

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili, vekil edeni idarenin dava konusu 26 parsel sayılı taşınmazın maliki olduğunu, davalının herhangi bir hakka dayanmaksızın dava konusu taşınmazı kullandığını açıklayarak, 20.353,00 TL ecrimisilin davalıdan alınmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, dava dilekçesi ve keşif bildirimine ilişkin tebliğlerin usulüne uygun olmadığını, vekil edeninin dava konusu evde yaşamadığını, taşınmaz üzerindeki evin davacıya ait olmadığını, davacıya ait olmayan ev için ecrimisil talebinde bulunulamayacağını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabul kısmen reddi ile 19.575 TL’nin davalıdan alınmasına karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dava, tapulu taşınmaza el atma nedeniyle ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkeme, tahkikatın bitiminden (HMK mad. 184) sonra sözlü yargılama ve hüküm için tayin olunacak gün ve saatte mahkemede hazır bulunmalarını sağlamak amacıyla iki tarafı davet eder. Taraflara çıkarılacak davetiyede belirlenen gün ve saatte mahkemede hazır bulunmadıkları takdirde yokluklarında hüküm verileceği hususu bildirilir (HMK mad. 186/1). Sözlü yargılamada mahkeme, tarafların son sözlerini sorar ve hükmünü verir (HMK mad. 186/2). Hakim, Türk Hukukunu re'sen uygular (HMK mad. 33). Mahkeme Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun emredici düzenlemelerinin gereğini yerine getirmek zorundadır (HGK'nin 13.03.2013 tarihli ve 2013/802 Esas, 2013/347 Kararı).

Davalı vekili tarafından, 13.11.2014 tarihli son duruşmaya mazeret dilekçesi gönderilmiş olup, Mahkemece mazeret hakkında olumlu olumsuz bir karar verilmediği gibi, davalı taraf sözlü yargılamaya davet edilmeden hüküm tesis edilmiştir.

Karar bu yönleriyle usul ve yasaya aykırı olup, bozulması gerekmiş bozma nedenine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazları şimdilik incelenmesine gerek duyulmamıştır.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 29/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/5223
Karar No: 2011/3314
Karar Tarihi: 19.10.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/5223 E.  ,  2011/3314 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 179/3, 53, 58 ; 2918 sayılı Kanunun 48/5. maddeleri uyarınca mahkumiyet.

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ve 6. kez alkollü araç kullanmaktan dolayı 2918 sayılı Kanunun 48/5. maddesi uyarınca sürücü belgesinin beş yıl süreyle geri alınmasına ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

2918 sayılı Kanunun 48/5. maddesi uyarınca sürücü belgesinin geri alınmasına yönelik hüküm yönünden yapılan incelemede,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın sübuta yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan verilen hüküm yönünden yapılan incelemede yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın sübuta yönelik temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan İnegöl Sulh Ceza Mahkemesinin 2005/970 E - 2006/54 K sayılı ilamının 600 TL adli para cezasından ibaret olduğu kesin olması halinde tekerrüre esas alınamayacağı nazara alınarak, kararın kesinleşme ve infaz edilme durumunu da gösterir onaylı bir suretinin dosya içerisine getirilip incelendikten sonra mükerrirlik durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi,

Kanuna aykırı görülmekle, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 19.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/8525
Karar No: 2012/4001
Karar Tarihi: 03.05.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/8525 E.  ,  2012/4001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "davalı Hazinenin temyizine konu 136 ada 75 nolu parselin fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 5731.03 m2 bölümü yönünden eksik inceleme sonucu verilen hükmün isabetsiz olduğu belirtilerek; 28.11.1997 tarih 1996/5 Esas, 1997/3 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği gibi kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi görevinin adli yargıya ait olduğu göz önüne alınarak, 3621 sayılı Kanun'un 9. maddesi gereğince idare tarafından kıyı kenar çizgisinin belirlenip belirlenmediği, belirlenmiş ise idari yargı tarafından verilip kesinleşmiş karar bulunup bulunmadığı araştırılarak varsa bunlara uygun şekilde kıyı kenar çizgisi saptanarak çıkacak sonucu göre karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda çekişmeli parselin davalı ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Çekişmeli 136 ada 75 nolu parselin 29.05.2006 tarihli fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen sarı renk boyalı 5731.03 metrekarelik kısmının öncesinin tarım arazisi olduğu, düz arazi niteliğinde, taban suyu ve çakıl ve taşlık durumu olmayan, % 1-2 eğimli nitelikte vasıfları ile davacıların babası ... tarafından 1950 yılından beri söğüt ve kavak ağacı dikilmek suretiyle kullanıldığı, 1998 yılında çıkan yangında ağaçların yanması üzerine yanan ağaçların köklenerek ekilmeye başlandığı, 2002 yılından sonra da kiraya verilmek suretiyle iki yılda bir defa ekilerek ziraat yapıldığı, rızai taksim sonucu davacılara verildiği, zilyetliğin tespit tarihine kadar çekişmesiz, aralıksız ve malik sıfatıyla 30-40 yılı aşan bir süre devam ettiği, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesinde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile mülk edinme şartlarının gerçekleştiği gerek bozma kararı öncesi gerekse sonrası yapılan keşifler, alınan bilirkişi raporları, dinlenen yerel bilirkişi ve tanık beyanları ile sabit olduğu gibi, uyuşmazlık konusu (A) harfi ile gösterilen bölümünün kıyı kenar çizgisi dışında da bulunduğu anlaşılmakla bu bölüme ilişkin davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, mahkemece taşınmazın imar ve ihya edildiği 1998 yılından tespit tarihine kadar 20 yıllık zilyetlik süresinin dolmadığına ilişkin dosya içeriğine uymayan gerekçelerle bu bölüme ilişkin davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, davacıların temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 03.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/9474
Karar No: 2018/9752
Karar Tarihi: 03.10.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/9474 E.  ,  2018/9752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

İİK'nın 345/a maddesindeki suçun oluşabilmesi için, aynı Kanun'un 179 ve 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 376. maddesinde öngörülen koşullarda şikayet tarihi itibariyle şirketin aktif ve pasif durumu belirlenerek, sonucuna göre şirketin iflasının istenmesi şartlarının bulunup bulunmadığının tespit edilmesi gerektiği cihetle, öncelikle borçlu şirkete ait ticari defterler, kayıtlar ve banka hesapları bulunduğu yerden temin edilerek, bunlar üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılıp, kesinleşmiş icra takip dosyalarının borçları da pasife dahil edilerek, sonucuna göre hukuki durumunun takdiri gerekirken, sadece şirket defterleri üzerinde yapılan inceleme sonucu ibraz edilen bilirkişi raporu esas alınarak eksik kovuşturma ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi; Yerel Mahkemece yapılacak araştırma neticesinde suçun sübut bulması durumunda ise, 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 345/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 03/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/3149
Karar No: 2023/2705
Karar Tarihi: 16.10.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/3149 E.  ,  2023/2705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/304 E., 2023/56 K.

DAVA TARİHİ : 04.08.2016

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen itirazıh iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca; Yargıtayın bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verilmesi halinde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinde öngörülen kesinlik sınırına tabidir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre, İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar 193.206,08 TL olup karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

16.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/17635
Karar No: 2022/9838
Karar Tarihi: 23.05.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/17635 E.  ,  2022/9838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, isteme aykırı olarak REDDİNE, 23/05/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/5841
Karar No: 2012/7860
Karar Tarihi: 11.10.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/5841 E.  ,  2012/7860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında Kışla Mahallesi çalışma alanında bulunan 1125 ada 71 parsel parsel sayılı 500,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, ... Asliye Hukuk Mahkemesinde dava konusu olduğundan söz edilerek malik hanesi açık bırakılmak suretiyle tesbit edilmiştir. Davacılar ..., ... tarafından davalılar Hazine ve ... ... aleyhine ... Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan tescil davası davaya konu parsel hakkında tutanak düzenlenmiş olması nedeniyle ... Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Kadastro Mahkemesinde çekişmeli parsel tutanağı ile dava dosyası birleştirilerek yapılan yargılama sonunda davanın kabulü ile dava konusu 1125 ada 71 parsel parsel sayılı taşınmazın 1/2 payının davacı ... Karakaya, 1/2 payının davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 11.10.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/14937
Karar No: 2013/1838
Karar Tarihi: 11.02.2013

**14. Hukuk Dairesi         2012/14937 E.  ,  2013/1838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 11.01.2012 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11.01.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, davalıya ait taşınmazın sınırında bulunan ağaçların gölgelerinin ve köklerinin evine ve ürünlerine zarar verdiğini ileri sürerek müdahalesinin önlenmesini ve ağaçların kesilmesini istemiştir.

Davalı, dava konusu taşınmaza malik olmasa da fiilen kendisinin kullandığını beyan ederek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Türk Medeni Kanununun 683. maddesi “Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içerisinde o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir” hükmü ile malikin mülkiyet hakkının yasal sınırlar içinde kullanabileceğini düzenlemiştir.

Anılan kanunun taşınmaz mülkiyet hakkının kısıtlamalarını düzenleyen “komşu hakkı” bölümünde yer alan 740. maddesi, başkasının mülküne geçip zarar veren dal ve köklerin, zarar gören mülk sahibi tarafından kesilebileceği hükmünü içermektedir. Bu madde ile de mülkiyetin aşkın kullanımına kısıtlama getirilmiştir. Mülk sahibi bu hakkını kendisi kullanabileceği gibi bu zararın mahkeme aracılığıyla da giderilmesini isteyebilir.

Somut olayda, davacı davalının kullanımında olan 212 ada 10 parsel sayılı taşınmazda bulunan ağaçların kesilmesini istemiştir. İstem elatmanın önlenmesi ve kal'e ilişkin olduğuna göre tecavüzlü ağaçların bulunduğu taşınmazın maliklerinin davada taraf olarak yer alması gerekir. Tapu kaydına göre 212 ada 10 parsel sayılı taşınmaz dava dışı kişilere aittir. Hal böyle olunca 212 ada 10 parsel sayılı taşınmazın maliklerine husumet yöneltilip davaya katılmaları sağlandıktan sonra davanın esasına girilmesi gerekirken taraf teşkili tam olarak sağlanmadan hüküm kurulması doğru olmamıştır. Bu durumda, 212 ada 10 parsel sayılı taşınmazın malikleri hakkında usulünce dava açılıp eldeki dava ile birleştirilmeli ya da usul ekonomisi açısından harcı da verilmek suretiyle aynı davaya dahil edilmeleri sağlanmalıdır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda yazılı nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına,istek halinde yatırılan temyiz harcının davalıya iadesine, 11.02.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.