Esas No: 2023/4835
Karar No: 2024/8818
Karar Tarihi: 24.12.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/4835 E.  ,  2024/8818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/445 E., 2023/1032 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜMLER: İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.12.2022 tarihli ve 2022/203 Esas, 2022/453 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

1. Katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun’un 81/1, 35/2, 29/1, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 06.04.2023 tarihli ve 2023/445 Esas, 2023/1032 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısı (lehe) ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının teşebbüs nedeniyle eksik ceza belirlenmesi ve suç tarihinin birden fazla değişik tarihler olarak gösterilmesi eleştirilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, suç vasfına ve meşru savunmanın varlığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, meşru savunmanın koşullarının oluşmadığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, Bölge Adliye Mahkemesinin teşebbüs hükümlerinin uygulanma derecesine yönelik eleştirisinin isabetli olduğu, anlaşıldığından sanık müdafiinin anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 06.04.2023 tarihli ve 2023/445 Esas, 2023/1032 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.12.2024 tarihinde karar verildi.

K A R Ş I O Y

Tüm dosya kapsamından anlaşılacağı üzere,

Sanığın daha önce katılan ...'ın iş yerinde çalışmakta iken işten çıkarıldığı, bu konuyu konuşmak için katılan ...'ı aradığı, ...'ın arkadaşı ... ile birlikte sanığın oturduğu siteye gittikleri ve sanığı araca alarak bir süre dolaştıktan sonra sanığın ...'a; "Ben sana yanlış yapmadım." demesi üzerine katılanın ise; "Yanlış yaptın!" diye cevap verdiği ve aracı durdurarak sanıktan araçtan inmesini istediği sanığın araçtan indikten sonra katılanın da indiği ve bir anda kavgaya tutuştukları, katılanın sanığı yüzünden, sırtından ve göğsünden bıçakladığı ve boğuşurken ikisinin birden yere düştüğü, katılana ait bıçağın yere düşmesi üzerine bu kez bıçağı sanığın aldığı ve bıçağı katılan ...'a savurarak boynundan yaraladığı, araçtan inen ve kendisine doğru yönelen katılan ...'in batın bölgesine bir kez bıçakla vurarak oradan kaçtığı sübut bulmuştur.

Her ne kadar sayın çoğunluk eylem nedeniyle sanığa öldürmeye teşebbüs suçundan verilen cezanın onanmasına hükmetmiş ise de bu görüşe katılmıyoruz şöyle ki; taraflar arasında öldürmeyi gerektiren bir husumet bulunmamaktadır. Sanığın elverişli vasıta ile hayatî bölgeleri hedef aldığı gerekçesi ile öldürme kastı ile hareket ettiği kabul edilmiş ise de sanığın imkanı varken her bir mağdura yönelik sadece bir kez bıçak darbesi ile vurduğu, katılan ...'taki yaranın hayatî tehlike oluşturmadığı, sanığın herhangi bir engelleyici sebep olmamasına ve birden fazla bıçak darbesi vurma imkanına sahip iken sadece birer kez vurduğu, eylemine kendiliğinden son verdiği, sanığın öncesinde üç yerinden bıçaklandığı, katılanların iki kişi olması ve birlikte hareket edeceklerini düşünerek hedef gözetme imkanına sahip olmadan eylemini gerçekleştirdiği ve hemen olay yerinden kaçtığı nazara alındığında olayda kasten öldürme suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı, sanığın kasten yaralama suçundan cezalandırılması gerektiği ve kararın bu yönüyle bozulması gerektiğini düşündüğümüzden Sayın çoğunluğun görüşüne muhalefet ediyoruz.