erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2008/18891
Karar No: 2010/7526
Karar Tarihi: 28.06.2010

**11. Ceza Dairesi         2008/18891 E.  ,  2010/7526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : 213 sayılı yasanın 359/b-1, 765 sayılı TCK 59. maddelerine göre iki kez 15 ay hapis cezası, ve içtimaen 30 ay hapis cezası, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına..

Hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, iddianamede, Defterdarlık mütalaası ve vergi suçu raporuna uygun olarak sanık hakkında, 2002-2003 takvim yıllarında "sahte fatura kullanmak" ve aynı takvim yılında "sahte fatura düzenlemek" suçlarından kamu davaları açıldığı ve bu suçlar birbirlerinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu halde "sahte fatura kullanmak" suçundan hüküm kurulduğunun anlaşılması karşısında; "sahte fatura düzenlemek" suçundan zamanaşımı içinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Ceza Genel Kurulu’nun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında açıklandığı üzere, aynı takvim yılında değişik vergi dönemlerinde çok sayıda sahte fatura kullanılması zincirleme suçu oluşturacağından cezanın teselsül nedeniyle artırılması ve faturaların adet ve tutarlarına, zarar miktarına, kast yoğunluğuna ve suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınarak temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, 2002-2003 takvim yıllarında "sahte fatura kullanmak" suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasıfları tayin, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, 5237 sayılı TCK. nun 7 ve 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddeleri uyarınca uygulanması gereken 765 ve 5237 sayılı TCK. nun hükümleri olaya uygulanarak lehe Yasa belirlendikten sonra CMK nun 231. maddesinin uygulanmama gerekçesi de gösterilerek karar verilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın suç unsurlarının oluşmadığına ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 28.06.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2010/48352
Karar No: 2013/9635
Karar Tarihi: 21.03.2013

**9. Hukuk Dairesi         2010/48352 E.  ,  2013/9635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, yıllık ücretli izin ile bayram tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık ücretli izin, genel tatil, hafta tatili ve fazla çalışma alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılardan TCDD vekili, zamanaşımı ve husumet itirazında bulunmuş, müvekkiliyle davacı arasında işçi-işveren ilişkisi olmadığını, davacının yüklenici şirketin işçisi olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili ise dava konusu alacaklardan müvekkilinin sorumluluğu olmadığını, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin bulunmadığını, son dönem ihalenin müvekkili şirket tarafından alınamadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, fazla çalışma alacağının nasıl hesaplanacağı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda, davacı vekili dava dilekçesinde, davacının sadece yazları günde 9 saat çalışarak fazla mesai yaptığını ileri sürmüş, kış dönemi için herhangi bir talebi olmamıştır. Mahkemece talep aşılarak tanık beyanlarına göre hem kış, hem yaz dönemi için fazla mesai alacağının kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece yapılacak iş, fazla mesai alacağı yönünden sadece yazın günde 9 saatten, haftanın 6 günü için hesaplanacak fazla mesai alacağının kabulüne karar vermektir.

3- Davalı işverene karşı davası bulunan davacı tanıklarının beyanlarına dayanılarak davacının ayda 4 hafta tatilinde çalıştığı kabul edilerek hafta tatili alacağı hesaplanmıştır.Ancak davacı tanıkları "hafta tatillerinde çalışırdık " şeklinde genel bir ifade kullanıp, somut olarak ayda kaç pazar çalışıldığını ifade etmemişlerdir. Ayrıca davacı tanıklarının kendi davaları da olduğundan menfaatleri gereği aleyhe olacak şekilde beyanda bulunmaları beklenemez. Davalı tanıkları ise ayda 2 pazar çalışıldığını ifade etmişlerdir. Davacının ayda 2 pazar çalıştığı anlaşıldığından hafta tatili alacağı buna göre hesaplanıp hüküm altına alınmalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 21.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/6629
Karar No: 2017/23958
Karar Tarihi: 01.11.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/6629 E.  ,  2017/23958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı muhtesat bedelinin tahsili davasının kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca BOZULMASI hakkında 18. Hukuk Dairesinden çıkan kararı kapsayan 18/05/2016 gün ve 2016/7933 Esas - 2016/8128 Karar sayılı ilama karşı davacı vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı muhtesat bedelinin tahsili istemine ilişkin olup, davanın kısmen kabulüne dair karar davalı idare vekilinin temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 18. Hukuk Dairesince bozulmuş; bu karara karşı, davacı vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Davacı tarafından yetiştirilen ve dava konusu taşınmaz üzerinde el atma öncesinde mevcut olan meyve ağaçlarının bedelinin el atan idareden tahsiline karar verilmesi gerektiği bu defa yapılan incelemede anlaşılmakla;

Davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüne, Yargıtay (Kapatılan) 18. Hukuk Dairesinin 18.05.2016 gün ve 2016/7933 E. 2016/8128 K. sayılı bozma ilamının kaldırılmasına karar verildikten sonra, işin esasına geçilerek yapılan incelemede;

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır.Dava konusu taşınmaz üzerinde el atma öncesinde bulunan meyve ağaçlarının davacı tarafından yetiştirilmiş olduğunun tespiti ile ağaçların dosyada mevcut sayı, cins ve yaşları dikkate alınarak taşınmaza bahçe niteliği vermeyen ağaçlara maktuen değer biçilip, tespit edilen bedelin el atan idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davacıdan peşin alınan karar düzeltme harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/12671
Karar No: 2011/13559
Karar Tarihi: 14.11.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/12671 E.  ,  2011/13559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 03.03.2011 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 23.05.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, eser bedelinin tahsili istemiyle açılmıştır.

Davalı, davaya yanıt vermemiştir.

Mahkemece, taleple bağlı kalınarak 5.950,00 TL’den ibaret eser bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Davacı, davalı kooperatife ait inşaatta 17 bağımsız bölümün alçı ve boya işlerini yaptığını, her daire için 350,00 TL bedel kararlaştırıldığını, toplam 5.950,00 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ise davaya cevap vermemek suretiyle akti ilişkinin varlığını inkar etmiştir.

Eser bedelinden kaynaklanan bu gibi uyuşmazlıklarda bir şeyin sözleşmesine, fen ve amacına uygun meydana getirilerek iş sahibi adı verilen kişiye teslim edildiğini ispat yükü yükleniciye düşer. Eser bedelinin ödendiğini ispat ise iş sahibine aittir. Taraflar arasında yazılı bir sözleşmenin bulunmadığı çekişmeli değildir. Dava konusunun miktarına göre akti ilişkinin varlığı senetle kanıtlanabilir. Kısaca, davacı iddiasını yöntemince kanıtlayamamıştır. Ancak;

Davacı, dava dilekçesinde “her türlü yasal delil” demek suretiyle yemin deliline de dayanmış sayılır.

Mahkemece yapılması gereken iş, davacıya yemin teklif hakkını hatırlatmak, akti ilişki yemin deliliyle kanıtlanırsa davayı şimdiki gibi kabul etmek, aksi takdirde davanın reddine karar vermek olmalıdır.

Değinilen yönler bir yana bırakılarak akti ilişkinin varlığı kanıtlanmış gibi istem yazılı olduğu şekilde hükme bağlandığından, karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, 14.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/2585
Karar No: 2021/2311
Karar Tarihi: 09.03.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/2585 E.  ,  2021/2311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıkların temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden reddine, ancak:

1- Sanıklar hakkında 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte belge düzenleme suçlarından dava açıldığı, sahte fatura düzenleme suçunda her takvim yılında işlenen suçların ayrı ayrı suçları oluşturduğu, sanıklar hakkında her bir yıl için ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden ve hangi takvim yılı bakımından hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin tek hüküm kurulması,

2- Her bir takvim yılında birden fazla sahte fatura düzenlemek şeklinde gerçekleşen eylemlere ilişkin olarak, TCK'nin 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümleri uygulanmayarak eksik ceza tayini,

3- 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun’un 276. maddesiyle değişik 213 sayılı VUK’nin 359/b maddesinde öngörülen cezanın alt sınırının 3 yıl hapis cezası olduğu gözetilmeden, temel cezanın 18 ay hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

4- Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanıklar hakkında hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olan 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarına hükmedilmemesi,

5- 5237 sayılı TCK'nun 51/3. maddesinde düzenlenmiş bulunan “Cezası ertelenen hükümlü hakkında bir yıldan az üç yıldan fazla olmamak üzere bir denetim süresi belirlenir. Bu sürenin alt sınırı, mahkum olunan ceza süresinden az olamaz.” hükmü uyarınca sanıklar hakkında belirlenen denetim süresinin 1 yıl 3 aydan az olamayacağının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 09/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/5006
Karar No: 2017/6640
Karar Tarihi: 28.11.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/5006 E.  ,  2017/6640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25/12/2015 tarih ve 2014/264-2015/838 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, davalı şirkete sigortalı taşınmazında bulunan ağaçların farklı tarihlerde 3 defa dolu nedeniyle zarara uğradığını, mahkeme aracılığıyla tespit yaptırdığını ve bilirkişi raporu ile zarar miktarının tespit edildiğini ancak, davalı tarafından ödeme yapılmadığını ileri sürerek, 18.375,00 TL’nin faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, periyodisite nedeniyle ağaçta verim düşüklüğü olduğunu, ağaç başı 4 kg. verim olup, bu 4 kg. üründe % 50 oranında dolu hasarı tespit edildiğini, %10 muafiyet tutarı düşüldükten sonra poliçe zeyli hesaplandığını, 10.500,00 TL sigorta bedeli üzerinden zarar hesaplanarak tazminat ödendiğini, prim iadesinin de tazminattan düşülmesi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının ağaçlarının dolu nedeniyle zarar gördüğü, zararın poliçe kapsamında olduğu, bilirkişilerce tespit edilen 8.615,25 TL tazminattan davacıya yapılan ödemenin düşülmesinden sonra kalan bakiyenin tahsili gerektiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile, 4.415,25 TL'nin 20/08/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 272,41 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 28/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/18330
Karar No: 2020/14903
Karar Tarihi: 05.11.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/18330 E.  ,  2020/14903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 15.02.2006 -28.09.2013 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde kesintisiz şekilde işçi olarak haftanın 6 günü 07:00-18:00 saatleri arasında günlük 11 saat çalıştığını, dini bayramlarda çalışmadığını ancak diğer resmi bayram ve genel tatillerde çalıştığını, yıllık izinlerini de kullanmadığını ve işverene ihtiyacı sebebi ile verdiği borçları isteyince iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde feshedildiğini, ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile izin ve ücret, fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının iş sözleşmesinin devamsızlık haklı sebebine dayanılarak feshedildiğini ve işverenden herhangi bir alacağı bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1.Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2. Davacı işçinin fazla çalışma alacağının hesaplanması hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda; davacının fazla çalışma talebi tanık anlatımlarına göre hesaplanıp hüküm altına alınmıştır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının yaz aylarında haftanın 6 günü 07:30-18:00, kış aylarında ise 07:30-17:30 saatleri arasında çalıştığının kabulü dosya içeriğine uygundur. Ancak, 07:30-17:30 saatleri arasındaki çalışma 10 saat olmasına rağmen 12 saat kabul edilerek 1,5 saat ara dinlenmesinin düşülmesi ile haftada 18 saatten; 07:30-18:00 saatleri arasındaki çalışma ise 10,5 saat olmasına rağmen 12,5 saat kabul edilerek 1,5 saat ara dinlenmesinin düşülmesi ile haftada 21,5 saatten fazla çalışma alacağı hesabı isabetsiz olmuştur. Belirtilen sebeple; davacının yaz aylarındaki günlük 10,5 saat çalışma süresinden kanuni 1 saat ara dinlenmesinin düşülmesi ile haftada 12 saat, kış aylarındaki günlük 10 saat çalışma süresinden kanuni 1 saat ara dinlenmesinin düşülmesi ile haftada 9 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek davacının fazla çalışma alacağı yeniden hesaplanıp hüküm altına alınmak üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05/11/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/7121
Karar No: 2019/9144
Karar Tarihi: 17.06.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/7121 E.  ,  2019/9144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Suçun işlendiği yerin iş yeri olması karşısında; gerekçeli karar başlığında suç adının konut dokunulmazlığının ihlali olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Suçu birlikte işleyen suça sürüklenen çocukların neden oldukları yargılama giderlerinin ''Ayrı ayrı'' yerine, "Eşit şekilde'' alınmasına hükmedilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,

2)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında Adli Tıp’tan alınan rapor masrafının zorunlu kamu masrafı niteliğinde bulunması nedeniyle Adli Tıp Raporu için ödenen 100,00 TL’nin suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'ye aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafii ile suça sürüklenen çocuk ...'nin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak; hüküm fıkrasından yargılama giderlerine ilişkin "Eşit şekilde alınarak'' cümlesinin çıkarılarak yerine, ''suça sürüklenen çocukların sebebiyet verdikleri yargılama giderleri oranında ayrı ayrı sorumlu tutulmalarına'' cümlesinin eklenmesi ve yine yargılama giderleri kısmından adli tıp giderine ilişkin kısmın çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17/06/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/13043
Karar No: 2009/3229
Karar Tarihi: 11.03.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/13043 E.  ,  2009/3229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile yapılan protokol gereği 42 dönüm tarla ve taşınmazın, davalı tarafından temin edilerek devredilmesinin kararlaştırıldığını, ancak davalıya yapılan ödemeler karşılığı davalının yükümlülüğünü yerine getirmediğini, zarar gördüğünü ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 10.000.00 YTL’nin yasal faiziyle ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davacının bedellerini ... olduğu kısımlarla ilgili tüm tapuların devredildiğini, 31.12.2004 tarihli tediye makbuzu karşılığı 275.000.00 YTL’yi aralarındaki güvene dayalı ilişki nedeniyle almadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ile davalı arasındaki protokol gereği davalının, dava dışı şahıslar adına kayıtlı bulunan taşınmazları, kendisi adına veya üçüncü şahıslar adına devretmeyi taahhüt ettiği ve karşılığında bedellerini aldığı dosya kapsamı ile sabit olduğu gibi taraflar arasında da ihtilaf konusu değildir. İhtilaf konusu olan, 31.12.2004 tarihli tediye makbuzu karşılığı bedelin davalı tarafından alınıp alınmadığı noktasındadır. Davalı, bu makbuz karşılığı taşınmaz devrettiğini veya makbuzdaki imzanın kendisine ait olmadığını iddia etmemiştir. Yani sözkonusu parayı almadığını yasal delillerle kanıtlayamamıştır. O halde davalının makbuzda belirlenen miktarı aldığının kabulü gerekmektedir. Ne var ki cevap dilekçesinde “ her türlü delil ” demek suretiyle “yemin” deliline de dayanmış olduğundan, bu konuda davacıya yemin yöneltmeye hakkı bulunduğu hatırlatılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıdaki bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı lehine BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 11.3.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.