erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2010/21556
Karar No: 2011/1267
Karar Tarihi: 21.02.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/21556 E.  ,  2011/1267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 5. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/02/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı banka tarafından ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile takip yapılmış ve borçlulara örnek 6 nolu icra emri tebliğ edilmiştir.

İİK'nun 150/ı maddesinde "...ipotek akit tablosu kayıtsız ve şartsız bir para borcunu ihtiva etmese dahi krediyi kullandıran taraf, krediyi kullanan tarafa ait cari hesabın kesilmesine veya kısa, orta, uzun vadeli kredi hesabının muaccel kılınmasına ilişkin hesap özetinin veya gayrinakdi kredinin ödenmiş olması nedeniyle tazmin talebinin noter aracılığıyla krediyi kullanan tarafa gönderildiğine dair noterden tasdikli bir sureti icra müdürüne ibraz ederse icra müdürü 149.madde gereğince işlem yapar..." hükmü yer almaktadır.

Alacaklı tarafından borçluya anılan maddede belirtildiği şekilde noter aracılığıyla gönderilen ihtarnameye süresi içinde itiraz edilmesi, borçluya icra emri gönderilmesine engel teşkil etmez ise de, borçlunun ihtarnameye itirazlarının, İİK'nun 150/ı maddesinin göndermesiyle aynı kanunun 68/b maddesi çerçevesinde bilirkişi incelemesi yapılarak değerlendirilmesi ve bu şekilde sonuca gidilmesi gerekir.

Somut olayda alacaklı banka tarafından noter aracılığıyla gönderilen ihtarnamenin borçlulara 06.11.2009. tarihinde tebliğ edildiği,yasal 8 günlük itiraz süresi 16.11.2009 tarihinde bitmesine rağmen borçlular tarafından 17.11.2009 tarihinde itirazda bulunulduğu görülmektedir. Bu durumda ihtarnamede belirtilen alacak kesinleşmiş bulunmaktadır.

Mahkemece duruşma açılıp yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda taraf delilleri toplanarak limitle sınırlı olmak üzere sonuca gidilmesi gerekirken evrak üzerinde ve eksik inceleme ile şikayetin kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 21.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/11299
Karar No: 2011/4935
Karar Tarihi: 15.11.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/11299 E.  ,  2011/4935 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK’nın 85/2, 22/3, 62, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, sanık müdafine yöntemine uygun olarak tebligat yapıldığı halde duruşmaya gelmediği gibi ve bir mazeret de bildirmediğinden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:

Oluş ve mahkemece gösterilen gerekçe karşısında tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin eksik inceleme yapıldığına, bilinçli taksirin şartlarının oluşmadığına, teşdiden ceza verilmesinin doğru olmadığına, katılan vekilinin ise bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 15/11/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/2176
Karar No: 2014/6120
Karar Tarihi: 28.10.2014

**15. Hukuk Dairesi         2014/2176 E.  ,  2014/6120 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... vs. Birleşen 2004/131 esas sayılı dosyada davacı-k.davalılar ... vs. ile davalı-k.davacılar ... vs. arasındaki davadan dolayı ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 09.04.2013 gün ve 2002/6-2013/107 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davalı-birleşen dosya davacıları ... ve ...'ın 11.06.2013 tarihli temyiz dilekçesinin birleşen dosya davalı-karşı davacısı ...'a tebliğine ilişkin belge dosya içerisinde bulunmadığından, kalemce araştırılarak tebliğ belgesinin dosyasına konulduktan, bulunmaması halinde kayıtlara göre tebliğ tarihi belirlendikten, tebliğe çıkartılmamışsa söz konusu temyiz dilekçesinin adı geçen davalı-karşı davacı ...'a tebliğ edildikten sonra dosyanın Dairemize gönderilmesi için mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/2484
Karar No: 2008/2148
Karar Tarihi: 04.04.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/2484 E.  ,  2008/2148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden ... dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 127 ada 1 parsel sayılı 219,32 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ölü olduğu belirtilmek suretiyle ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., yasal süresi içinde dava konusu taşınmazın muris tarafından kendisine hibe edildiği ve taşınmaz üzerindeki evin kendisi tarafından yapıldığı iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine ve çekişmeli parselin tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacının müşterek muristen kalan taşınmaz malın taksim neticesinde kendisine düştüğünü ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, yapılan değerlendirme doğru olmadığı gibi, araştırma ve inceleme de hüküm kurmak için yeterli değildir. Davacı ..., murisin ölümünden sonra mirasçılar arasında yapılan paylaşım neticesinde taşınmazın kendisine kaldığı iddiasına yani taksim olgusuna değil; taşınmazın müşterek muris ... tarafından sağlığında kendisine hibe edildiği iddiasına dayanmıştır. Buna göre mahkemenin davacının iddiasını değerlendirme şekli doğru olmadığı gibi keşif sırasında dinlenen yerel bilirkişi ve tanık beyanları da karar vermek için yeterli değildir. Doğru sonuca ulaşabilmek için önceki keşifte dinlenen yerel bilirkişiler ile çekişmeli taşınmaza komşu parsel maliklerinden oluşacak yerel bilirkişiler, tüm tespit bilirkişileri ve taraf tanıkları marifetiyle mahallinde yeniden keşif yapılmalı, bu kişilere ayrı ayrı dava konusu taşınmazın müşterek muris ... tarafından sağlığında davacıya hibe edilip edilmediği, taşınmaz üzerinde bulunan evin kim tarafından ne zaman yaptırıldığı, davacının evin yapımı sırasında bir ev yaptıracak ekonomik imkana sahip bulunup bulunmadığı, taşınmazın murisin ölümünden sonra kim tarafından ne şekilde, hangi sıfatla kullanıldığı, davacı tarafından malik sıfatı ile kullanılmakta ise bu kullanıma diğer mirasçıların muvafakatlarının bulunup bulunmadığı sorulmalı, beyanlar arasında çelişki görülmesi halinde yöntemince giderilmeye çalışılmalı ve bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Yanlış değerlendirme ile eksik araştırma ve incelemeye dayanılarak karar verilemez. Bu nedenlerle davacı ...’ın temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 4.4.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/5428
Karar No: 2012/5456
Karar Tarihi: 07.03.2012

**2. Ceza Dairesi         2012/5428 E.  ,  2012/5456 K.**

**"İçtihat Metni"**

Karşılıklı hakaret suçundan sanıklar ..., , ..., ..., ... ve ... haklarında yapılan yargılama sonucunda sanıkların beraatlerine dair SUSURLUK Sulh Ceza Mahkemesinin 10/11/2010 tarihli ve 2010/100 esas, 2010/328 sayılı kararma yönelik temyiz isteminin reddine ilişkin aynı Mahkemenin 11/03/2011 tarihli ve 2010/100 esas, 2010/328 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 12/12/2011 gün ve 2011/16008/63532 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02/02/2012 gün ve 2012/2620 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, sanık ... müdafii Avukat Ayfer Bayaslan'ın yüzüne karsı verilen kararın temyiz edildiğine ilişkin süre tutum dilekçesinin adı geçen avukat tarafından 7 günlük kanunî süresinden sonra verildiği gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar verilmiş ise de, kararın verildiği 10/11/2010 tarihinden sonra 11 ve 12 Kasım günlerinin is günü olup, Kurban Bayramı sebebiyle 16/11/2010 ilâ 20/11/2010 tarihleri arasının resmi tatil olduğu, tatilin bitmesini müteakip ilk iş günü olan 22/11/2010 tarihinde ise süre tutum dilekçesinin verilmiş olduğu nazara alındığında, temyiz süresinin geçirilmediği gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Katılan sanık vekilinin temyiz istemi süresinde olduğundan, kanun yararına bozma istemi yerinde görülmekle, (SUSURLUK) Sulh Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 11.03.2011 gün ve 2010/100-328 sayılı kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesinin 4.fıkrasının (a) bendi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay'a gönderilmesi işleminin mahkemesince yerine getirilmesine, 07.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/3707
Karar No: 2019/1201
Karar Tarihi: 27.02.2019

**6. Ceza Dairesi         2018/3707 E.  ,  2019/1201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükümlü ... hakkında 22/06/2007 tarihli ilam ile hırsızlık suçundan 2 ay 27 gün hapis ve mala zarar verme suçundan 1 ay 20 gün hapis cezalarına ilişkin mahkumiyet hükümlerinin, Dairemizce 24/03/2010 tarih ve 2008/27887 Esas - 2010/3072 Karar sayılı ilamı ile onandığı, İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığının 15/03/2011 tarihli yazıları ile hükümlü ...'nın hakkında verilen tedbire uymaması nedeniyle infaz evraklarının Mahkemeye iade edilmesi üzerine, Mahkemece dosya yeniden ele alınarak hükümlü hakkında önceden verilip kesinleşmiş 22/06/2007 tarih ve 2007/140 Esas 2007/560 Karar sayılı karardaki seçenek tedbirin değiştirilmesine ilişkin 11/02/2015 tarihli ve 2007/140 Esas, 2007/560 sayılı ek kararın, infaza ilişkin olması nedeniyle temyiz kabiliyeti bulunmayıp, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 98. maddesi uyarınca mahkumiyet hükmünün yorumunda veya çektirilecek cezanın hesabında duraksama olması nedeniyle verilen kararlar ile çektirilecek cezanın kısmen veya tamamen yerine getirilmesi ile ilgili mahkemece verilecek kararlar aynı Kanunun 101/3. maddeleri gereğince itiraz yasa yoluna tabi olduğu, 5271 sayılı CMK'nin 264. maddesine göre de kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, hükümlü ... savunmanının, 13/03/2015 tarihli dilekçesi itiraz niteliğinde kabul edilerek gereğinin mahallince yapılması için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 27.02.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2022/3307
Karar No: 2022/3592
Karar Tarihi: 17.03.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/3307 E.  ,  2022/3592 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 31. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 17. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz olunan karar, Bölge Adliye Mahkemesi’nin 22.10.2021 tarihli ek kararına yönelik temyiz isteminin, kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesince reddine ilişkindir.

Taraflar arasında görülen alacak davasında ... 17. İş Mahkemesi’nin 2019/771 Esas 2020/76 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın istinaf edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi’nin 2020/1435 Esas, 2021/1226 Karar sayılı kararı ile davalının istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı ortadan kaldırılarak davanın kısmen kabulüne kesin olarak karar verilmiştir.

Davacı vekili tarafından 02.08.2021 tarihli dilekçe ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi ‘nin 2020/1435 Esas, 2021/1226 Karar sayılı kararına yönelik maddi hatanın düzeltilmesi talebinde bulunulmuş, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından talebin kabulüne karar verilmiştir. Söz konusu ek karar davalı tarafça temyiz edilmiş ve Bölge Adliye Mahkemesince 18.01.2022 tarihli karar ile 22.10.2021 tarihli ek kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362/1-(a) maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir. Maddi hatanın düzeltilmesi istenen asıl karar kesin ise maddi hatanın düzeltilmesi talebi üzerine verilen karar da asıl karar gibi kesindir; yani temyiz edilemez. Bu sebeple asıl karar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362/1-(a) maddesi uyarınca kesin olup bu karara ilişkin maddi hatanın düzeltilmesi talebi hakkında verilen ek karar da temyiz olunamayacağından davalı vekilinin 22.10.2021 tarihli ek karara yönelik temyiz isteminin reddine dair 18.01.2022 TARİHLİ EK KARARIN ONANMASINA, 17.03.2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/29411
Karar No: 2013/15484
Karar Tarihi: 02.07.2013

**6. Ceza Dairesi         2012/29411 E.  ,  2013/15484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık ... ve ... ile savunmanları tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle;

Sanıklar ... ve ... ile savunmanlarının duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde geçerli mazeretleri bulunmadan duruşmaya gelmedikleri anlaşılmakla sanıklar yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Sanıkların adli sicil kayıtlarında, tekerrüre esas eski hükümlülükleri bulunduğu ve koşulları oluştuğu halde, haklarında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; sanık ... ve savunmanı ile sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 02.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/3276
Karar No: 2024/15940
Karar Tarihi: 19.12.2024

**11. Ceza Dairesi         2024/3276 E.  ,  2024/15940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/1261 E., 2024/271 K.

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, düşme

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafi, katılan vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi onama, kismi bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Sanık Hakkında 2013 Takvim Yılında Sahte Fatura Düzenlemek Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Katılan Vekilinin Temyiz İstemlerinin İncelemesinde;

Sanık hakkında Bursa 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 16.03.2016 tarihli hükmünde 2013 takvim yılı ile ilgili beraat kararı verildiği ve temyiz edilmeden kesinleştiği anlaşıldığından bozma sonrası 2013 takvim yılı ile ilgili kurulan hükmün yok hükmünde olduğu ve incelenecek bir karar bulunmadığından dosyanın,Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

2.Sanık Hakkında 2009, 2010, 2011 ve 2012 Takvim Yıllarında Sahte Fatura Düzenlemek Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Sanık Müdafinin Temyiz İstemlerinin İncelemesinde;

Tüm dosya kapsamına göre son düzenlenen faturaların 2012 yılının Şubat ayında düzenlendiği ve incelemenin bu kapsamda yapıldığı anlaşıldığından suç tarihinin en aleyhe 29.02.2012 olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen eylemlerin Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık müdafinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.12.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2023/15968
Karar No: 2023/14208
Karar Tarihi: 12.10.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/15968 E.  ,  2023/14208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2023/25 E., 2023/29 K.

KARAR : Davanın reddi

Taraflar arasındaki işe iade davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesince onanmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili tarafından yargılamanın iadesi talebinde bulunulması üzerine İlk Derece Mahkemesince ....07.2023 tarihinde temyiz yolu açık olmak üzere talebin reddine karar verilmiştir.

İşbu karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

31.03.2011 tarihinde kabul edilip 14.04.2011 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 30 uncu maddesi gereğince 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen geçici 3 üncü maddenin birinci fıkrasında; “Bölge Adliye Mahkemelerinin, 26/9/2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” hükmü düzenlenmiştir.

07.11.2015 tarihli Resmî Gazete'de ilan edildiği üzere 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un 2 ve 24 üncü maddeleri uyarınca kurulan bölge adliye mahkemelerinin 20.07.2016 tarihi itibarıyla tüm yurtta göreve başlaması nedeniyle bu tarih ve sonrasında verilen ilk derece mahkemesi kararları hakkında 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun temyize ilişkin hükümlerinin uygulanması olanağı kalmamıştır.

İlk Derece Mahkemesince ....07.2023 tarihli kararda temyiz yolunun açık olduğunun belirtilmesi üzerine davacı vekili tarafından temyiz dilekçesi verilmiş ve dosya incelenmek üzere Dairemize gönderilmişse de; bölge adliye mahkemelerinin göreve başladığı tarihten sonra verilen İlk Derece Mahkemesi kararının, yargılamanın iadesi talebine ilişkin davanın yeni ve bağımsız bir dava olduğu da dikkate alındığında, belirtilen kanuni düzenlemeler uyarınca Dairemizce incelenemeyeceği anlaşılmakla; istinaf yolu incelemesi için Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere İLK DERECE MAHKEMESİNE GÖNDERİLMESİNE;

12.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/33038
Karar No: 2013/16666
Karar Tarihi: 03.06.2013

**9. Hukuk Dairesi         2012/33038 E.  ,  2013/16666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, fark kıdem tazminatı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini ve kıdem tazminatının eksik ücret miktarından hesaplandığını belirterek, fark kıdem tazminatının ödetilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yapılan emsal araştırması sonucunda belirlenen ücret miktarına göre fark kıdem tazminatı talebi kısmen hüküm altına alınmıştır.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut olayda, taraflar arasında görülen ve temyiz edilmeden kesinleşen ilk davada, davanın ihbar öneli süresi bitmeden açılması nedeniyle kıdem ve ihbar tazminatı talebi yönünden dava şartının gerçekleşmediği, ikramiye alacağı talebinin ispat edilemediği, çalışılan döneme ait ödenmemiş bakiye ücret alacağının bulunduğu, ücret miktarının bordrolardaki gibi aylık brüt 695 TL olduğu, işyerinde ücrete ilave olarak yemek, servis ve erzak yardımı yapıldığı sonucuna varılmıştır.

Davacının aylık ücret miktarı ilk dava dosyasında belirlenmiş ve kesinleşmiştir. Mahkemece, kesinleşen dava dosyasında belirlenen ücret miktarı varken, yeniden ücret tespiti yapılarak alacakların yeni ücrete göre belirlenmesi ve bu miktar üzerinden hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine, 03.06.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.