Esas No: 2016/5561
Karar No: 2018/417
Karar Tarihi: 07.02.2018

**1. Ceza Dairesi         2016/5561 E.  ,  2018/417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama

HÜKÜM : TCK'nun 81/1, 35/2, 62/1, 53/1 maddeleri uyarınca; 7 yıl 6 ay hapis cezası.

TCK'nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 87/1-son, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca; 4 yıl 2 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-) Sanık ...’in, mağdur ...’ı bıçakla batın bölgesinden, sağ kasık bölgesinden ve sağ kolundan olmak üzere üç yerinden yaraladığı, mağdurun batın bölgesinden olan yaralanma nedeniyle hayati tehlike geçirdiği, sağ kolunun işlevini kaybettiği olayda;

5237 sayılı Kanunun 35. maddesinde 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngörülmüş olup, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre sanık hakkında üst sınıra yakın bir ceza verilmesi yerine, yazılı şekilde 9 yıl ceza vermek suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip; sanık ...’in, mağdur ...’e karşı eyleminin ve mağdur ...’ı kasten öldürmeye teşebbüs suçunun subutu kabul, kasten öldürmeye teşebbüs suçunda oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezaları azaltıcı sebeplerin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş incelenen dosyaya göre, verilen hükümlerde eleştiri, düzeltme ve bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin öldürmeye teşebbüs suçunda suç niteliğine, her iki suçta da yasal savunmaya, yasal savunmada sınırın aşılmasına, haksız tahrik ve derecesine, eksik incelemeye ve gerekçe bulunmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

A-) Sanık ... hakkında mağdur ...’a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümde, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama, yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkralarındaki 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3 maddelerinin tatbikine" yazılmak suretiyle DÜZELTİLEN, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B-) Oluşa ve doya kapsamına göre; sanığın olaydan önce bir süre mağdur ...'ın yanında çalıştığı, sonra işten ayrıldığı, taraflar arasında ücret anlaşmazlığı bulunduğu, suç tarihinde sanığın, mağdur ...'ın yanına gelerek ondan para istediği, ... borcunun bulunmadığını söyleyince ona hakaret ettiği, ardından yanında getirdiği bıçak ile ona vurmaya başladığı, onu batın ve kasık bölgesinden iki yerinden, ayrıca sağ kolundan bıçakladığı, bu nedenle ...'ın hayati tehlike geçirdiği, sağ kolunun işlevini yitirdiği, olay yeri yakınında bulunan mağdur ...’in sanık ...'e müdahale etmek ve katılan ...'ı kurtarmak istediği, sanığın bu kez ...'e yönelerek ona bıçak ile vurmaya başladığı, onu sırtından, batından göğüsten ve koldan olmak üzere 4 yerinden bıçakladığı, bu nedenle katılan ...'in de hayati tehlike geçirdiği olayda;

ba-) Sanık ... hakkında mağdur ...’e yönelik eyleminde mağdura isabet eden darbe sayısı, onu sırtından, batından, göğüsten ve koldan olmak üzere 4 yerinden bıçaklamış olması, darbelerin şiddeti, kullanılan bıçağın öldürmeye elverişli olması, darbelerin çoğunluğunun hayati bölgelere yönelmesi ve sonuçta katılanın hayati tehlike geçirmiş olması nedenleri ile eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs olarak nitelendirilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde kasten yaralama suçundan ceza verilmesi,

bb-) Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün CMUK'nun 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak, CMUK'nun 326/son maddesi gözetilmek kaydıyla BOZULMASINA, 07/02/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.