Esas No: 2024/3786
Karar No: 2024/7448
Karar Tarihi: 07.11.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/3786 E.  ,  2024/7448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs, kasten öldürmeye teşebbüs, suç örgütüne üye olma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan ve düzeltilerekesastan reddi kararları

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması

1.Sanıklar ... ve ... hakkında suç örgütüne üye olma suçundan kurulmuş hükümlere yönelik temyiz talepleri yönünden; hükmolunan cezaların miktarı ve türüne göre 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları, miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmıştır.

2.İlk Derece Mahkemesince nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs ve kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan hükümlerine yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 /1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi

gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

3. Sanıklar müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin 16.05.2017 tarihli ve 2014/53 Esas, 2017/90 Karar sayılı kararı ile;

1. Sanık ... hakkında mağdur ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

2. Sanık ... hakkında katılan ...'e karşı nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 82/1-a, 35/1, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

3. Sanık ... hakkında katılan ...'e karşı nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 82/1-a, 35/1, 62, 53. maddeleri uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna,

4. Sanık ... Baytemur hakkında katılan ...'e karşı nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 82/1-a, 35/1, 62, 53. maddeleri uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna,

5. Sanık ... hakkında katılan ...'e karşı nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 82/1-a, 35/1, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 16.05.2018 tarihli ve 2018/396 Esas, 2018/557 Karar sayılı kararı ile sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında Hüseyin'e yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan; 12 yıl 6 ay yerine 12 yıl hapis cezasına hükmedilmesi usul ve yasa hükümlerine aykırı olup, bu husus 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a ve 303/1-f maddeleri gereğince yeniden duruşma yapılmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, bu suç nedeniyle sanıklara hükmedilen 12'şer yıl hapis cezasının, 12'şer yıl 6'şar ay hapis cezası olarak düzeltilerek esastan reddine ve sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafinin temyiz sebepleri özetle; mahkumiyete yeter delil bulunmadığına,

B. Sanık ... müdafinin temyiz sebepleri özetle; mahkumiyete yeter delil bulunmadığına,

C. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; mahkumiyete yeter delil bulunmadığına, kararın hukuka aykırı olduğuna,

D. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; meşru savunmaya, ağır haksız tahrik koşullarının oluştuğuna, delillerin takdirinde hataya düşüldüğüne,

E. Sanık ...'ın temyiz sebepleri özetle; mahkumiyete yeter delil bulunmadığına, eksik incelemeye ilişkindir.

III. GEREKÇE

Alt sınırı 5 yıldan fazla hapis cezasını gerektiren nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan yargılanan sanık ...'ın bizzat duruşmada müdafii de hazır bulundurulmak suretiyle savunmasının alınması gerektiği gözetilmeden, gönderme kararı veren mahkemede alınan savunması ile yetinilip yargılama yapılarak yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 193 ve 196. maddelerine aykırı davranılması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

1. Sanıklar ... ve ... hakkında suç örgütüne üye olma suçundan kurulan hükümler yönünden;

5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca hükümlerin temyizi mümkün olmadığından sanık ... ve müdafii ile sanık ...'ın temyiz istemlerinin 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2. Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs, sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümler yönünden;

Gerekçede açıklanan nedenlerle sanıklar ... ve ... ile sanıklar müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, başkaca yönleri incelenmeyen İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 16.05.2018 tarihli ve 2018/396 Esas, 2018/557 Karar sayılı kararının sanık ...'ın savunma hakkının kısıtlandığı gerekçesiyle, diğer sanıklar yönünden ise irtibat nedeniyle 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-(b) maddesi uyarınca takdiren İnegöl Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.11.2024 tarihinde karar verildi.