erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/11548
Karar No: 2016/8443
Karar Tarihi: 18.04.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/11548 E.  ,  2016/8443 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe İade

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen 03/07/2015 tarihli ek kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü;

İş Mahkemesinden verilen 13/11/2014 günlü ve 2014/135 E-2014/611 K. sayılı hüküm Dairemizin 08/04/2015 günlü ve 2015/745 Esas-2015/6556 Karar sayılı kararı ile ONANMIŞTIR. Davalı vekilince kararın maddi hataya dayandığı gerekçesiyle ortadan kaldırılması istenilmiş ise de İş Mahkemesi tarafından 03.07.2015 tarih ve 2014/135 E-2014/611 K sayılı ek kararı ile maddi hata itirazı ile dosyanın Yargıtay'a gönderilmesi talebinin reddine karar verilmiş olmakla davalı vekilince ek kararın temyizi ile maddi hata talebinin kabulüyle onama kararının ortadan kaldırılmasına ve 13.11.2015 tarihli kararın şirket yararına bozulmasına karar verilmesi istenilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Daire kararlarında maddi hata yapıldığına dair başvuruların inceleme görevi bizzat kararı veren ilgili Yargıtay Dairesine aittir. Dairemizce verilen onama kararına karşı davalı vekilinin maddi hata talebinde bulunmasına rağmen mahkemece hatalı değerlendirme ile “maddi hata dilekçesinin, rapora itiraz ve temyiz dilekçeleri ile aynı muhtevada olduğundan bahisle 13.11.2014 tarihli kararın temyiz incelemesinden geçerek kesinleşmiş olmasından dolayı talebin reddine” dair ek kararla reddedilmesi hatalı olduğundan İş Mahkemesinin 03.07.2015 tarih ve 2014/135-611 E.K. sayılı ek kararı bozulup ortadan kaldırılmalı davalının maddi hatanın düzeltilmesi istemi incelenmelidir.

Dosya içeriğine göre, Dairemizce temyiz incelemesi sonucunda verilen kararda maddi hata saptanamadığı gibi, maddi hataya dayandığı ileri sürülen hususun hukuki takdire ilişkin olduğu ve İş Mahkemeleri Kanununun 8.maddesi gereğince İş Mahkemelerinin kararları ile ilgili Yargıtay kararlarına karşı karar düzeltme istenemeyeceği de dikkate alınarak davalı vekilinin dilekçesinin reddine karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Mahkemenin 03/07/2015 tarihli ek kararının BOZULUP KALDIRILMASINA, davalının maddi hatanın düzeltilmesine ilişkin dilekçesinin REDDİNE, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 18/04/2016 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Esas No: 2021/11608
Karar No: 2022/6458
Karar Tarihi: 31.03.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/11608 E.  ,  2022/6458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi uyarınca "Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56'ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK'nun 52/2. gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100,00 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000,00 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 305/1-2. maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 31.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/14122
Karar No: 2016/8878
Karar Tarihi: 02.06.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/14122 E.  ,  2016/8878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

İHBAR OLUNANLAR : 1- ... VEK.AV...., 2- ..., 3- ...

Taraflar arasındaki kayıp kaçak bedelinin iadesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davanın belirsiz alacak davası olarak açılmış bulunmasına göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 404.00 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 02.06.2016 günü oybirliğiyle karar verildi.

...
Esas No: 2011/2576
Karar No: 2011/8119
Karar Tarihi: 30.12.2011

**15. Hukuk Dairesi         2011/2576 E.  ,  2011/8119 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesine dayalı menfi tespit istemine ilişkin olup, davalının yokluğunda verilen karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında uyuşmazlık ... ilçesi Kaymakamlık binasında yapılan işe ilişkin sözleşmeden kaynaklanmıştır. Davalının, bakiye alacağının tahsili istemiyle yaptığı takibe karşı, alacağın tümü ödendiği, borçlarının kalmadığı iddiasıyla açılan bu davada, davalı cevap vermemiş mahkemece emekli Sayıştay denetçisi hukukçu bilirkişiden alınan raporla yetinilerek hükme varılmıştır. Oysa iş bedeline ilişkin uyuşmazlık, teknik nitelikte olup davalı cevap vermediğine göre davacının fazla ödeme iddiasının dosyaya sunulan listesindeki deliller toplanmak suretiyle kanıtlaması zorunludur. Hukukçu bilirkişisininde konunun uzmanı olmadığı açıktır. Bu haliyle yeterince inceleme yapıldığından söz edilemeyeceğinden verilen karar usul ve yasaya aykırı olmuştur. O halde mahkemece yapılması gereken iş, dava konusu işe ilişkin sözleşme ve eklerinin bulunup bulunmadığını araştırmak, varsa sözleşme hükümlerince, aksi halde sözlü anlaşmaya göre yapılan işin miktarı tanıklardan dinlenerek ve uzman bilirkişi ile mahallinde keşif yapılarak miktarı ve taraflar arasında bedelde anlaşıp anlaşamadığı incelenerek, bedel konusunda anlaşma sağlanamadığı takdirde BK’nın 366. maddesi uyarınca davalının yaptığı imalâtların yapım tarihi itibariyle piyasa fiyatlarına göre bedelini hesaplattırmak, bundan davacının kanıtlayabildiği ödeme tutarı, gerektiğinde delil listesinde yemine de dayanmış olduğu gözetilerek yemin hakkı hatırlatılmak suretiyle bulunan ödemenin mahsubuyla sonucuna göre hüküm kurmaktan ibarettir.

Öte yandan davalının kötü niyetle takibe geçtiği usulen kanıtlanamadığı halde kötü niyet tazminatıyla sorumlu tutulması usul ve yasaya aykırı olduğundan eksik incelemeyle, hukuki değerlendirmede yanılgıya düşülerek verilen karar, bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 30.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/26651
Karar No: 2015/8216
Karar Tarihi: 16.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/26651 E.  ,  2015/8216 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde yöntem itibari ile bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmaza ilişkin olarak Kamulaştırma Kanununun 27. maddesi uyarınca açılan davada taşınmazların metrekaresine 200,00 TL üzerinden bedel belirlendiği halde, bu dosyada 120,00 TL/m² üzerinden değer biçildiği, bu itibarla aynı taşınmazlar ile ilgili iki ayrı raporda birbirinden bu kadar farklı bedeller tespit edildiği gibi, aynı mahallede bulunan ve aynı amaç için kamulaştırılan 1119 parsele ilişkin olarak Erzurum 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2013/956 Esas sayılı dosyasında 150,00 TL/m², 1162 parsele ilişkin olarak ise Erzurum 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2013/652 esas sayılı dosyasında 205,00 TL/m² üzerinden değer biçildiği ve verilen kararların dairemizdeki temyiz incelemeleri sonunda onandığı göz önüne alındığında bilirkişi raporu inandırıcı değildir. Bu itibarla;

Taraflara, dava konusu taşınmazlara yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılıp, dava konusu ve emsal taşınmazların emlak vergisine esas metrekare rayiç değerleri de ilgili Belediye Başkanlığından getirtilip, rapor denetlendikten sonra, neticesine göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Kabule göre, davalılara fazla ödenen bedelin hisseleri oranında alınıp, davacı idareye verilmesi yerine, müteselsilen alınıp, davacıya verilmesine hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 16.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/3655
Karar No: 2013/12648
Karar Tarihi: 29.04.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/3655 E.  ,  2013/12648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı vekili, davacı gemiadamının tazminat ve alacaklarının tahsil için icra takibi yaptıklarını, davalının takibe haksız olarak itiraz ettiğini belirterek, itirazın iptaline, takibin devamına ve davalının icra inkar tazminatına mahkum ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2.4857 sayılı İş Kanunu’nun 11. maddesinde belirli süreli iş sözleşmesinin gerek ilk kez yapılışında ve gerekse yenilenmesinde objektif ve esaslı nedenler aranmasına rağmen, Deniz İş Kanunu’nda bu yönde bir sınırlama bulunmamaktadır. Kısaca gemiadamları ile herhangi bir neden olmaksızın belirli süreli iş sözleşmesi yapılabilir. 818 sayılı Borçlar Kanunu’nda “bildirimde bulunulmadığı ve sözleşme sürdürüldüğü takdirde, bir kez yenileneceği vurgulanırken(Mad.339), 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 430/1 belirtilen maddesinde ise bildirimde bulunulmadığı ve sözleşme sürdürüldüğü takdirde esaslı neden olmadıkça sözleşmenin belirsiz süreliye dönüşeceği açıklanmıştır.

Somut uyuşmazlıkta davacı gemiadamı ile önce 07.08.2006-30.10.2006 tarihlerini kapsayan belirli süreli iş sözleşmesi imzalanmış, davacı sözleşme bitmesine rağmen çalışmasını sürdürmüş, arada tekrar imzalandığına dair sözleşme sunulmamış ve en son 01.04.2008-31.10.2008 tarihlerini kapsayan ikinci bir belirli süreli iş sözleşmesi yapılmıştır. Sözleşme ardı ardına iki kez yapılmadığı gibi sefere bağlı da imzalanmamıştır. Taraflar arasındaki sözleşme belirsiz süreli iş sözleşmesine dönüşmüştür. Belirsiz süreli iş sözleşmesinde de bakiye süre ücreti talep edilemez. Davacının bakiye süre ücreti talebi yönünden davalının itirazı yerinde olduğundan, bu alacak yönünden itirazın iptaline ve takibin devamına karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 29.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/22280
Karar No: 2017/13581
Karar Tarihi: 01.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/22280 E.  ,  2017/13581 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 01/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2017/563
Karar No: 2020/6489
Karar Tarihi: 03.11.2020

**10. Ceza Dairesi         2017/563 E.  ,  2020/6489 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ESKİŞEHİR 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1-) Sanık hakkında, tefrik edilen Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 05/12/2013 tarih, 2012/110 esas ve 2013/160 karar sayılı dosyada “uyuşturucu madde ticareti yapma” suçundan yargılanan ...’in ikametinde 25/04/2009 tarihinde ele geçirilen suç konusu madde ile ilgili ekspertiz raporunun, sanığın Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığı’nda 26/04/2009 tarihli savunmasında belirttiği Eskişehir İl Emniyet Müdürlüğü Çocuk Şube Müdürlüğü’nde alınan savunmasının, ... hakkında verilen iletişimin tespiti kararının ve iletişimin tespiti tutanaklarının aslı veya onaylı fotokopisinin dosyada bulunmadığının anlaşılması karşısında, bu belgelerin aslı veya onaylı örneklerinin denetime olanak verecek şekilde dosya arasına getirtilmeden; aleyhinde herhangi bir delil bulunamayan aşamada diğer sanık Murat’ın ikametinde ele geçen uyuşturucu maddeleri Diyarbakır’dan kendisinin temin ettiğini beyan etmesi nedeniyle sanık hakkında TCK’nın 192/3. maddesi uyarınca etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiği gözetilmeden, eksik araştırmaya dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-) 01/07/1991 doğumlu olan ve fiili işlediği sırada 15-18 yaş grubunda bulunan sanık hakkında TCK'nın 31. maddesinin 3. fıkrası uyarınca işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediğinin tespiti için sosyal inceleme raporunun alınmaması ve alınmama gerekçesinin kararda gösterilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 03/11/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/30
Karar No: 2015/1410
Karar Tarihi: 28.01.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/30 E.  ,  2015/1410 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-b, 61, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Meydana gelen olay sonucunda, mağdurun, hayati tehlike geçirecek ve kemik kırığının derecesi 5 olacak şekilde yaralandığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında temel ceza tayin edilirken, TCK'nın 61/1-e maddesinde belirtilen, “meydana gelen zararın ağırlığı” gözetilerek, asgari hadden uzaklaşılması gerektiğinin nazara alınmaması, aleyhe temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın, lehine olan hükümlerin uygulanmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 28/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/15173
Karar No: 2011/21602
Karar Tarihi: 30.12.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/15173 E.  ,  2011/21602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalının maliki olduğu ...plakalı aracı için aldığı akaryakıttan bakiye 13.586,52 TL yi ödemediğini, yapılan icra takibine haksız olarak itiraz edildiğini belirterek itirazın iptali ile inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Davalı yargılamaya katılmamıştır.

Mahkemece, davalının isticvap davetiyesine rağmen duruşmaya gelip beyan da bulunmadığı, davacının defter kayıtlarının davacı iddiasını doğruladığından asıl alacak yönünden davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen karar davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı davalıya satıp teslim ettiği akaryakıtla ilgili olarak teslim ve veresiye fişlerine dayanmıştır. Bu fişlerin bir kısmında davalı ...'in ismi olup, diğerlerinde ...'in ismi ve imzası bulunmaktadır. Kural olarak yargılamaya gelmeyen davalı davayı inkar etmiş sayılır. Bu nedenle yargılamaya gelmeyen davalı için ...'in adı ve imzası olan fişler için isticvap edilmesi ve yargılamaya gelmediği için bu belgelerin davalı ...'ten sadır olduğunun kabulü doğrudur. Ancak ...'in ismi ve 2011/15173-21602

imzası olmayan fişler için isticvap davetiyesi çıkartılarak yargılamaya gelmediği için bu fişlerdeki malın davalıya teslim edilip bedelini ödenmediğinin kabulü usulen mümkün değildir. Davacı defterlerin kapanış tasdikininde yapılmadığı için sahibi lehine delil olmayacağı gibi TTK.82 maddesindeki koşulların gerçekleştiğide kanıtlanmamıştır. Bu durumda, sadece davalının imzası olan belgelerin isticvaptan kaçış nedeniyle davalıyı ilzam edeceği, diğer belgelerle ilgili olarak davacının davalıya yemin teklif etme hakkı olduğu hatırlatılarak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı lehine BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 30.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/4863
Karar No: 2015/24617
Karar Tarihi: 30.04.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/4863 E.  ,  2015/24617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanığın, herhangi bir şirketi olmadan tek başına müteahhitlik yaptığı, ... ilçesi ... Mh. ... Sk. 247 pafta ... ada 1 parsel nolu arsa üzerinde inşaat yapacağını belirterek katılan ile taşınmazdaki 1.kat 1 nolu dairenin satımı konusunda anlaşmaya vardıkları, bu gayrimenkulü inşa ettikten sonra tapuda kendisine devrini yapacağını belirterek 26.000 TL para aldığı ve toprak sahibinin vekaletine dayalı olarak katılana bu yeri sattığı, söz konusu inşaatın bitmesine rağmen sanık tarafından teslim yapılmadığı ve başkalarına sattığı böylece atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.04.2010 tarih ve 1/14-87 sayılı kararında belirtildiği üzere Yargıtay yürürlükte bulunan hükümler uyarınca temyiz dilekçesi veya beyanında ileri sürülüp sürülmediğine bakmaksızın son karara etkili olan tüm yasaya aykırılıkları inceleyip aykırılık saptaması halinde de bozma kararı verme hak ve yetkisine sahiptir.

Sanığın, kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince kendisine düşen yerlerden hisse olarak katılana sattığı, ancak arsa sahibi ile aralarında çıkan sorunlar nedeniyle sözleşmenin yerine getirilmemiş olduğu, aralarındaki sözleşme gereğince sanığın katılandan para aldığını inkar etmediğinin anlaşılması karşısında taraflar arasındaki uyuşmazlığın hukuki mahiyette olduğu gözetilmeden sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK. un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.04.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.