erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2021/12535
Karar No: 2021/18603
Karar Tarihi: 28.12.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/12535 E.  ,  2021/18603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle,

O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, isteme aykırı olarak, REDDİNE, 28/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/7478
Karar No: 2017/24357
Karar Tarihi: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/7478 E.  ,  2017/24357 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2012/14101
Karar No: 2012/16335
Karar Tarihi: 10.12.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/14101 E.  ,  2012/16335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

İcra Mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, icra takibine itirazın kaldırılması istemine ilişkindir. Mahkemece davalının itirazının kaldırılmasına, %40 tutarında icra inkar tazminatı tahsiline karar verilmiş, karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklı 28.11.2008 tarihinde başlattığı icra takibi ile takibine dayanak yaptığı 10.08.2007 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi gereğince ödenmeyen Ocak, Şubat, Mart, Nisan, Mayıs, Haziran, Temmuz 2008 ayları için aylık 575.- TL olmak üzere toplam 4575.- TL'nin davalıdan tahsilini istemiştir. Davalı taşınmazı kışın ortasında erken boşalttığını, alacaklıya hiçbir borcu olmadığını savunmuştur.

Davacı vekili 21/03/2012 havale tarihli dilekçesi ile davalının kiralananı terk ettiğini, 8 ay gibi bir süre taşınmazı kiraya veremediklerini, ancak 05.07.2008 tarihinde dava dışı 3. bir kişiye kiralananın kiraya verildiğini beyan etmiştir. Tarafların bu karşılıklı beyanları değerlendirildiğinde, takip konusu aylardan önce kiralananın tahliye edildiği anlaşılmakta olup, tahliye tarihinden sonraki kira parasının tahsilinin gerekip gerekmediği yargılamayı gerektirdiğinden, istemin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 10.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/23598
Karar No: 2015/523
Karar Tarihi: 19.01.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/23598 E.  ,  2015/523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk Mahkemesi ile ... Sulh Hukuk Mahkemesince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, vasi atanması talebine ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince vasi atanması istenen kısıtlı adayının “...mevkii ... Sokak No:.. ... ...,.../...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi ise,kısıtlı adayının nüfus kayıtlarına göre “... Mahallesi,... Sokak ... Apartmanı .../...” adresinde oturduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir.

Dosya kapsamından, hükümlünün cezaevine girmeden önceki adresinin tespiti amacıyla kolluğa yazılan müzekkere cevabında “... Mahallesi,... Sokak... Apartmanı .../...” adresinde ikamet ettiğinin bildirildiği,hükümlünün cezaevine yazdığı dilekçede,mahkumiyetine esas ceza ilamında ve müddetnamede de aynı adresin belirtildiği anlaşılmıştır. ... Nöbetçi Sulh hukuk Mahkemesi tarafından verilen yetkisizlik kararı yoksa da, ... Sulh Hukuk Mahkemesi ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince verilen yetkisizlik kararları ile davadan çekildikleri ve işin görülmesinin sürüncemede bırakılmaması ve Yargıtay’ca yargı yeri belirlenmesi gerektiği anlaşılmakla, bu durumda uyuşmazlığın ... Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerektiğinden, bu mahkemenin yargı yeri olarak belirlenmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince ... Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 19.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/36783
Karar No: 2015/2209
Karar Tarihi: 02.02.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/36783 E.  ,  2015/2209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çocuk Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Suça konu bıçak üzerinde uzman bilirkişi marifetiyle usulüne uygun şekilde inceleme yaptırılarak 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususunda rapor alınması gerekirken; soruşturma aşamasında konusunda uzman olmayan polis memurunca hazırlanan ön ekspertiz, kovuşturma aşamasında ise tıp doktoru olan Adli Tıp uzmanının düzenlediği raporlar esas alınarak eksik incelemeyle mahkumiyet hükmü kurulması,

II- Kabul ve uygulamaya göre de;

1- 5237 sayılı TCK.nda para cezalarının içtimaının düzenlenmediği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuğa verilen hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilme adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezalarının toplanmasına karar verilmesi,

2- Adli emanette kayıtlı suça konu bıçağın müsaderesine karar verilirken emanet numarasının gösterilmemesi,

Yasaya aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 02.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/13953
Karar No: 2012/2577
Karar Tarihi: 20.02.2012

**6. Hukuk Dairesi         2011/13953 E.  ,  2012/2577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, hor kullanma nedeniyle oluşan zararın tahsili amacıyla yapılan icra takibine vaki itirazın iptali isteğine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının dava konusu çiftlik evi vasfındaki taşınmazda kiracı olup, davalının taşınmazda kaçak konserve imalatı yaptığını, bu nedenle çiftlik evinde ve arazide büyük tahribat oluşmasına neden olduğunu, davalının imalat pis sularını bahçeye boşaltarak ağaçların ve çiçeklerin kurumasına neden olduğunu, 24/07/2009 tarihinde yaptırılan tespitte bilirkişi tarafından 7.635 TL hasar bedeli tespit edildiğini, 7635 TL nin tahsili amacıyla icra takibi yaptığını, davalının takibe itiraz etmesi nedeniyle takibin durduğunu belirterek icra takibine yapılan itirazın iptalini talep etmiştir. Davalı ise, davanın taşınmaza ya da ağaçlara zarar vermediğini, oluşan tek zararın 3 adet çam ağacının kuruması olduğunu, bilirkişi raporunu kabul etmediğini, ağaçların bakımsızlıktan kuruduğunu, belirterek davanın reddini savunmuştur.

Borçlar Kanununun 266 maddesi gereğince kiracı kiralananı ne halde teslim almışsa kira süresi sonunda o halde ve mahalli adete göre geri vermekle yükümlüdür. Kanunun düzenlemesinden de anlaşılacağı üzere kiralanana verilen zararlardan kiracının sorumlu tutulabilmesi için öncelikle kiralananın tahliye edilmesi yani kiracının kiralananı geri vermekle yükümlülüğünün doğmuş olması gerekir.

Dosya kapsamından, taşınmazın davacı kiralayana yasal tesliminin yapıldığı kanıtlanmamıştır. Kaldı ki taşınmazın dava tarihinde teslim edilmediği anlaşılmaktadır. Kira sözleşmesinin 6 maddesinde kiralanana verilecek zararlardan dolayı kiracının bunları kıymetleri ile tazmini ve kiraya veren istediği takdirde eski hale getireceği kabul edilmiştir.Bu durumda hala kira ilişkisi devam ederken kiralanana verildiği iddia edilen zararlardan dolayı davacının tazminat davası açması hakkı doğmamıştır. Dava dilekçesinde kiralanana zarar verildiği iddia edilen husus, BK 256/1 maddesinde düzenlenen kira akdine aykırılık olgusunu oluşturur.Açıklanan nedenlerle davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmesi hatalı olmuştur.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 20.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/13834
Karar No: 2013/14608
Karar Tarihi: 18.09.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/13834 E.  ,  2013/14608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

1) Dava konusu taşınmaza aynı değerlendime tarihi itibariyle bilirkişi kurullarınca metre kare birim bedeli olarak 500,00TL. ve 274,00TL. değer biçilmek suretiyle, düzenlenen raporlar arasında yüzde yüze varan fark oluştuğundan, her iki raporda inandırıcı nitelikte bulunmamıştır.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi,

2) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içinde sonuçlandırılamadığından, tespit edilen kamulaştırma bedeline 06.02.2010 tarihinden itibaren karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesi gerektiğinden,

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere. 18.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/17551
Karar No: 2017/26796
Karar Tarihi: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/17551 E.  ,  2017/26796 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2025/1211
Karar No: 2025/2067
Karar Tarihi: 16.04.2025

**7. Hukuk Dairesi         2025/1211 E.  ,  2025/2067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1765 E., 2025/106 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gebze 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/205 E., 2023/178 K.

Taraflar arasındaki 3194 sayılı İmar Kanunu'nun geçici 16. maddesi uyarıca açılan tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi 30.01.2025 tarihli ek kararında, dava değeri temyiz sınırı altında olduğundan temyiz dilekçesinin kesinlikten reddine karar vermiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 30.01.2025 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez.

Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davacının adına tescilini talep ettiği 1782 parselin yapı kayıt belgesi düzenlenen 190 m2'sinin değeri, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile temyiz kesinlik sınırının altında kaldığından temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek kararda bir isabetsizlik bulunmamış, ek kararın onanması gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 30.01.2025 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Onama harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.04.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/12454
Karar No: 2021/18609
Karar Tarihi: 28.12.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/12454 E.  ,  2021/18609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK'nun 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle,

Katılan vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, isteme aykırı olarak, REDDİNE, 28/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/29619
Karar No: 2015/14514
Karar Tarihi: 01.10.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/29619 E.  ,  2015/14514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A- Sanık ... Hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Mağdurun 14.06.2012 tarihli oturumda sanıktan şikayetçi olmadığını beyan ettiği, 29.03.2013 tarihli temyiz dilekçesi sunarak hükmü temyiz ettiği, 5271 sayılı CMK'nın 237. maddesine göre, kovuşturma evresinin her aşamasında, hüküm verilinceye kadar mağdur, suçtan zarar gören gerçek veya tüzel kişiler ile malen sorumlu olanların şikayetçi olduklarını bildirerek kamu davasına katılabilecekleri, aynı Yasanın 260/1. maddesine göre ise katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yollarının açık olduğu, kovuşturma aşamasında açıkça sanıktan şikayetçi olmadığını kendi iradesi ile ortaya koyan mağdurun hükmü temyiz hakkı bulunmadığı anlaşılmakla mağdurun temyiz isteğinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

B- Sanık ... Hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın aşamalarda atılı suçlamayı kabul etmediği, dosya içerisinde bulunan terhis belgesinden suç tarihi olan 08.04.2011 tarihinde ... Hd. A. 4. üncü Tak. Hd. Kış. Hiz. Birliğinde kısa dönem er olarak askerlik yapmakta olduğu, bu tarih itibariyle izin de kullanmadığı, dosya içinde bulunan 24.10.2011 tarihli yüzleştirme tutanağında katılanın sanığı teşhis edemediğininin anlaşılması karşısında sanık ...'in atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 01.10.2015 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/25460
Karar No: 2019/19003
Karar Tarihi: 04.12.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/25460 E.  ,  2019/19003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığın aşamalarda mağdurun, ortak oldukları minibüsün hesaplarındaki eksiklik nedeniyle kendisine hakaret ettiğini, bunun üzerine çıkan arbede sonucu bıçak gösterdiğini savunması ve sanık ile mağdur arasında alacak verecek meselesi nedeniyle tartışma çıktığının iddia ve kabul edilmesi karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2-Adli emanette bulunan bıçak hakkında müsadere talebi bulunmasına rağmen, bu konuda bir karar verilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık ...'ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 04/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.