erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/15306
Karar No: 2013/17987
Karar Tarihi: 18.11.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/15306 E.  ,  2013/17987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... vd aleyhine 14/01/2008 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 15/05/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının davalılardan ...’a yönelik temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davacının davalı ...’a yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dava, rücuen tazminat ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istem reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı idare, polis memuru olan davalı memurlarının görevleri sırasında taksirle yaralanmasına neden oldukları dava dışı kişiye ödemek zorunda kaldığı tazminat tutarının davalılara ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, davalıların .... 2. Asliye Ceza Mahkemesi' nin 2003/770-2008/268 E-K. sayılı dosyasında taksirle yaralanmaya neden olmak suçundan yargılandıkları, yaralanma eyleminin davalı ...’ın silahından çıkan kurşunla meydana geldiği ve iş bu davalının eylemde tam kusurlu olduğu benimsenerek kesin nitelikte adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, davalı ... yönünden ise beraat kararı verildiği, hükmün temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesi tarafından; davalılardan ... hakkındaki hüküm kesin nitelikte olduğundan temyiz istemlerinin reddine, davalılardan ... hakkındaki davanın ise zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 53. (6098 s. TBK m.74) maddesi uyarınca, ceza mahkemesinin beraat kararı, hukuk yargıcı yönünden bağlayıcı değilse de ceza mahkemesince belirlenecek maddi olgular hukuk yargıcı yönünden de bağlayıcıdır. Ceza mahkemesinde, davalı ...’ın tam kusurlu eylemi ile yaralanmaya neden olduğu benimsenerek cezalandırılmasına karar verilmiş olduğuna göre, davalı ...’ın eyleminin hukuka aykırı olmadığı gerekçesi ile ona yönelik istemin tümden reddi doğru olmamıştır. Ancak, mahkemenin gerekçesinde ifade edilen eylemin görev sırasında hukuka uygun biçimde işlendiği fakat hedefte sapma neticesi yaralanma olduğu olgusu BK 43. maddesi uyarınca indirim nedeni olarak kabul edilebilir. Şu durumda, davalı ... yönünden istemin tümden reddi isabetli olmayıp kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davacının davalı ...’a yönelik temyiz itirazlarının (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine 18/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/6000
Karar No: 2012/6916
Karar Tarihi: 19.06.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/6000 E.  ,  2012/6916 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından sanıklar ... ve ...'nun bozma üzerine yapılan yargılamaları sonunda; sanık ... yönünden eylem beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçu kabul edilerek bu suçtan, sanık ...'ın ise atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair Mersin 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 27.10.2011 gün ve 2011/210 Esas, 2011/442 Karar sayılı sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden re'sen de temyize tâbi hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ... ile müdafii ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdure beyanlarından, mağdurenin ilkokula başlamadan önce (takriben 10 yaşında iken) amcası olan sanık ...'nin basit cinsel istismarlarına maruz kalmaya başladığı ve bu eylemlerin ilkokul 3. sınıfa kadar (takriben 12 yaşına kadar) devam ettiği, ilkokul 3. sınıftan itibaren sanık ...'nin cinsel istismarlarına son vererek bu defa amcası olan sanık ...'ın nitelikli cinsel istismar eylemlerine başladığı ve eylemlerin soruşturmanın başladığı 14.05.2008 tarihine kadar (takriben 15-16 yaşına kadar) defalarca tekrar ettiği, sanıkların eylemlerini ayrı zaman aralıklarında gerçekleştirdikleri anlaşılmakla; mağdurenin olay nedeniyle ruh sağlığının bozulduğuna dair Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca 29.01.2010 günü düzenlenen raporunun, bu hususlar sorulmadığı için mağdurenin ruh sağlığının hangi sanığın eylemleri nedeniyle bozulduğuna dair açıklık içermediği gibi mahkemece de bu hususun irdelenmediği anlaşıldığından, mağdurenin ruh sağlığındaki bozulmanın her iki sanığın eylemleri sonucu mu yoksa bu sanıklardan birinin eylemi sonucu mu oluştuğunun tereddüte mahal bırakmayacak şekilde tespitinin tıbben mümkün olup olmadığının, Adli Tıp Kurumundan sorulup sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve tespiti gerekirken bu konuda açıklık içermeyen rapora dayanılarak eksik soruşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,Kanuna aykırı, sanık ... ile müdafii ve katılan vekili temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden re'sen de temyize tâbi hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/39233
Karar No: 2014/31044
Karar Tarihi: 27.10.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/39233 E.  ,  2014/31044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 1. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/10/2012

NUMARASI : 2011/738-2012/756

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret, genel tatil ücreti, izin ücreti, bayram tatili ücreti ile fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde şef garson olarak çalışırken 09/07/2011 tarihinde iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, yıllık izin, bir kısım aylık ücret, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının 18.06.2007 tarihinde malulen emekli olarak işten ayrıldığını, ihbar tazminatına hak kazanmadığını, davacının fazla çalışma yapması halinde ücretinin ödendiğini, çalıştığı süre içinde genel tatil haklarını ve yıllık izinlerini kullandığını zamanaşımı süresinin de dikkate alınması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacıya 506 sayılı Yasanın 60/C ve Geçici 87. maddesi uyarınca % 48 meslekte kazanma güç kaybı oranını gösterir özürlülük raporları esas alınarak aylık bağlandığı, davacının bundan sonra ve olağan çalışma saatlerinin çok üzerinde çalışma iddiası gerçeğe uygun bulunmadığı, davacı tanıklarının 2008 ve sonrası dönem yönünden beyanda bulunmuş olup; 18.06.2007 öncesine ilişkin hafta tatili ve fazla çalışma iddiası yönünden herhangi bir kanıt sunulamadığı, davacının kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti alacağına hak kazandığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar avukatlarınca temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı, iddiasını kanıtlamak için tanık deliline dayanmış, Mahkemece, gösterilen tanıklardan yalnız ikisi dinlenip diğer tanıkların dinlenmemesi için yasal neden gösterilmeden mevcut hali ile dava karara bağlanmış ise de, tanık dinlenmesindeki kısıtlamanın hukuki dinlenilme hakkını önleyeceği gözetilmeden sonuca gidilmesi hatalıdır.

Mahkemece tarafların tüm delilleri toplanıp değerlendirilerek sonuca gidilmesi gerekmektedir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 27/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/6496
Karar No: 2019/1910
Karar Tarihi: 13.02.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/6496 E.  ,  2019/1910 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Hakimliği

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karara yapılan itirazın reddine

Taksirle yaralama suçundan şüpheli hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yapılan itirazın reddine ilişkin karar müşteki vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Şüpheli .... hakkında 09/02/2015 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, müşteki vekili tarafından 09/03/2015 tarihinde itiraz edildiği ve itiraz üzerine itirazın reddine karar verildiği, kararın kesin nitelikte olması sebebiyle ancak kanun yararına bozma yoluna gidilebileceği olayda, müştekinin katılan sıfatına sahip olmadığı ve bu nedenle müşteki vekilinin kararı temyiz hakkı bulunmadığı anlaşıldığından, müşteki vekilinin müşteki yönünden temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 310. ve 317. maddesi gereğince REDDİNE, 13/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/6818
Karar No: 2015/17957
Karar Tarihi: 21.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/6818 E.  ,  2015/17957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/09/2014

NUMARASI : 2014/478-2014/796

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1)Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiği İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden sorulduktan,

2)Yetiştiriciliği yapılan her bir sebze ürünü için ayrı ayrı olmak üzere dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masrafı aynı İl Müdürlüğü ile diğer resmi kurumlardan araştırıldıktan,

3) 15 yaş aralığındaki bıttım ağacı, ile 15 yaşlarındaki dut ağaçlarının maktu bedellerinin İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden sorulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/5984
Karar No: 2024/4125
Karar Tarihi: 28.03.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/5984 E.  ,  2024/4125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/282 E., 2016/147 K.

SUÇLAR : Birden fazla kişi ile silahla tehdit, kasten yaralama, 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, müsadere

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade-onama-bozma

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Her ne kadar tebliğnamede sanıklar ... ve ...'ın isimlerine yer verilmiş ise de; sanıklar haklarında kurulan hükümlere yönelen herhangi bir temyiz istemi bulunmadığından anılan sanıklar kapsam dışı bırakılarak yapılan incelemede;

1-Sanıklar ... ve ... haklarında kasten yaralama suçundan ve sanık ... hakkında 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a muhalefet suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231/5. maddesi uyarınca verilen ''Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına'' ilişkin kararlarına karşı, 5271 sayılı Kanun'un 231/12. maddesine 06.12.2006 tarih ve 5560 sayılı Yasa ile ek fıkrası uyarınca itiraz yolu açık olup, temyiz olanağı bulunmadığından, 5271 sayılı Kanun'un 264/1. maddesi uyarınca sanıklar ... ve ...’ın yasa yolu ile merciinde yanılmaları, haklarını ortadan kaldırmayacağından, 5271 sayılı Kanun'un 264/2 ve 268 inci maddelerine göre itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye iletilmek üzere, dosyanın incelenmeksizin tebliğnameye uygun olarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

2-Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü ile sanıklar ..., sanık ... ve sanık ... haklarında birden fazla kişi ile silahla tehdit suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Sanık ...’a yüklenen ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/2,3-e. maddesine uyan kasten yaralama suçunun ve sanıklar ..., sanık ... ve sanık ...’a yüklenen ve 5237 sayılı Kanun'un 106/2-a-c. maddesine uyan birden fazla kişi ile silahla tehdit suçunun gerektirdiği cezaların türü ve üst sınırlarına göre; aynı Yasa'nın 66/1-e. maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının karar tarihi olan 17.03.2016 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ..., sanık ... ve sanık ...’ın temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar haklarında açılan kamu davalarının dava zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, Adli Emanetin ... sırasında kayıtlı 1 adet bıçak, 2 adet sopa ve 18 adet dolu kartuşun nitelikleri itibarıyla bizatihi müsadereye tabi olan eşya olmamaları karşısında sahibine iadesine, 4 adet boş kartuşun ise dosyada delil olarak saklanmasına,

28.03.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/30176
Karar No: 2014/13321
Karar Tarihi: 13.05.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/30176 E.  ,  2014/13321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş, davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 13.05.2014 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, tarafların sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

1-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 23.08.2012 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususları ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan,

2-.... Otoyolu yapımı nedeniyle ... iline bağlı ... ilçesi dahilinde, dava konusu taşınmaz da dahil olmak üzere kamulaştırılan tüm taşınmazları gösterir kamulaştırma paftaları davacı idareden getirtildikten,

Sonra, alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/4652
Karar No: 2014/11724
Karar Tarihi: 30.06.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/4652 E.  ,  2014/11724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduklarının tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan Vakıflar Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Mahkemece, davacıların istemlerine karşılık olarak galleye müstahak vakıf evladı olduklarının tespitine karar verilmesinden sonra uygulamada duraksamaya sebebiyet olabilecek şekilde kavram birliği dışına çıkılarak erkek ve kız çocukların gelirden nasıl faydalanacaklarına da karar verilmesi doğru değil ise de, bu yanılgının düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1 nolu bendinin ikinci, üçüncü ve dördüncü satırlarındaki "evladı olduklarının tespiti ile vakıf gelirlerinden tabaka ve derece gözetilmeden erkek çocukların 2, kız çocukların 1 pay almak suretiyle, gelir fazlasından faydalanmalarına" ibaresi metinden çıkartılarak yerine gelmek üzere "Galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduklarının tespitine" cümlesi yazılmak suretiyle 6100 sayılı HMK.ya 6217 sayılı Kanunla eklenen Geçici 3. madde gözetilerek HUMK.nun 438. maddesi uyarınca hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 30.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/6815
Karar No: 2012/8191
Karar Tarihi: 09.05.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/6815 E.  ,  2012/8191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı Kendi adına asaleten çocukları ...ve ...'e velayeten ... vdl. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Nvdl. aleyhine 21/07/2008 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; maddi tazminat yönünden davanın reddine, manevi tazminat yönünden kısmen kabulüne dair verilen 17/02/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacıların diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, trafik kazası nedeni ile uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel Mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilmiş, karar davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Davaya konu olayda, olayın oluşu, kusur durumu, davacıların ölene olan yakınlık derecesi ile yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde ölenin annesi, babası, eşi ve çocukları olan davacılar yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarları azdır. Davacılar yararına daha üst düzeyde manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenle davacılar yararına BOZULMASINA, davacıların diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 09/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/632
Karar No: 2013/13049
Karar Tarihi: 11.12.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/632 E.  ,  2013/13049 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'nın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23.12.2009 gün ve 2008/76 Esas, 2009/287 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 05.04.2011 gün ve 2011/56 Esas, 2011/76 Karar sayılı ilamında da açıklandığı üzere; sanık hakkında TCK.nın 103/6. maddesinin uygulanma koşullarının tespiti için mağdurenin olaydan dolayı ruh veya beden sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda, Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulu veya Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23 ve 31. maddeleri gereği usulüne uygun olarak teşekkül ettirilmiş Yüksek Öğrenim Kurumlarından veya birimlerine bağlı hastanelerden rapor alındıktan sonra, TCK.nın 103/6. maddesinin tatbikine gerek olup olmadığına karar verilmesi gerekirken Kurul tarafından düzenlenen 01.09.2008 tarihli raporda çocuk psikiyatristi bulunmadığı, kaldı ki sanığın, mağdurenin eteğinin altından elini sokarak ellemesi şeklindeki eylemine ilişkin Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca ''travma sonrası stres bozukluğu oluştuğu'' yönünde rapor düzenlenmiş ise de; sanık tarafından işlenen dokunma, sıkma, öpme gibi ani nitelikteki, devamı bulunmayan, kesik biçimde gerçekleştirilen hallerde mağdurun olayın üçüncü kişilerce duyulması üzerine ruhsal durumunun etkilenmesi nedeniyle duyduğu üzüntü ve sıkıntı sonucunda ortaya çıkan halin ruh sağlığı bozukluğu olarak değerlendirilemeyeceği ve TCK.nın 103/6. maddesinde öngörülen netice sebebiyle ağırlaşmış hal maddesinin cinsel istismar eyleminin ağır boyutlara ulaşması, ısrarla gerçekleştirilmesi ya da suçun nitelikli halinin işlenmesi nedeniyle gerçekleşebilecek bir sonuç olabileceği gözetilmeden mağduredeki halin bir ruh sağlığı bozulması mı yoksa suç nedeniyle ruh sağlığının etkilenmesi mi olduğunun saptanması ve rapordaki sonucun dayandığı verilerin açıkça yazılması yerine eksik ve yetersiz adli tıp raporuna dayanılarak ceza belirlenmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.