Esas No: 2021/7459
Karar No: 2025/3348
Karar Tarihi: 26.03.2025

**12. Ceza Dairesi         2021/7459 E.  ,  2025/3348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/2590 E., 2019/15 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin 03/01/2019 tarihli, 2018/2590 Esas 2019/15 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Diyarbakır 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.04.2018 tarihli kararı ile sanığın TCK'nın 85/2, 62, 53/6. Maddeleri uyarınca 5 yıl 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin karara yönelik sanık müdafi ve katılanlar vekilinin istinaf başvurusu üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesince dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde istinaf başvurularının esastan reddine karar verilerek hükmün yasa yolu bildiriminde CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca kararın kesin olduğu belirtilmek suretiyle tarafların yanıltıldığı, sanık müdafinin 22.02.2019 tarihli temyiz dilekçesi ile kesinleşme şerhinin kaldırılması, sanığın tahliye edilmesi ve dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay'a gönderilmesini talep etmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 08.03.2019 tarihli ek kararı ile sanık müdafinin talebinin kabulüne ve infazın durdurulmasına karar verildiği ancak sanık müdafine gerekçeli kararın tebliğ edilmediği anlaşılmakla;

Anayasa'nın 40/2, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34/2, 231/2, 232/6 ve 291/1-2. maddeleri uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, mercii, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin zorunlu olduğunun belirtilmesi ve 5271 sayılı CMK'nin 294/1. maddesinde, ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.'' aynı Kanun'un "Temyiz gerekçesi" başlığını taşıyan 295/1. maddesinde ise; "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler karşısında;

Sanık müdafinin yokluğunda verilen kararı, öğrenme üzerine 22.02.2019 tarihli temyiz nedeni içermeyen dilekçesi ile temyiz ettiği, ancak sanık müdafine gerekçeli kararın tebliğ edilmediği anlaşılmakla sanık müdafine gerekçeli kararın tebliğinin sağlanması ve yapılacak tebligatta, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 295/1. maddesi uyarınca tebliğden itibaren 7 günlük ek süre içerisinde yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz sebebi bildirilmesi gerektiği, aksi hâlde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedilebileceği ihtarı ile usûlüne uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği ve yine katılanların temyiz hakkını kullanabilmesi için sanık ... hakkında verilen istinaf mahkemesi kararının , kesin olmadığına dair şerh içerir şekilde katılanlar ve katılanlar vekiline tebliği ile tebliğ - tebellüğ evrakının ve hükmü temyiz etmeleri durumunda temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemleri hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.