erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/2759
Karar No: 2013/14981
Karar Tarihi: 07.10.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/2759 E.  ,  2013/14981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

01.06.2004 ile 01.06.2006 tarihleri arasında katılanın da ikamet ettiği Gökhan isimli apartmanın yöneticisi olan sanık ...'ın, apartman sakinleri tarafından toplanarak kendisine teslim edilen aidat bedellerinden, apartmanın otomatiklerine ait 454 TL tutarında gelen elektirik faturalarını idareye yatırmadığı, çatı yapımı için toplanan 6000 TL nin tamamını çatı için kullanmadığı, apartmana ait merdiven boşluklarının boya ve badana işini de 3000 TL ile yapmayı kendisi üstlenmesine rağmen boyama işini tamamlanmadan yarım bıraktığı, apartman zilleri ve otomatiklerin yapılması için 820 TL toplanıldığı halde herhangi bir işlemin yapılmadığı öne sürülerek sanığın güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; Sanık ile apartmanda ikamet eden kişiler arasında hizmet ilişkisinin kurulmuş olması karşısında;

Eylemin 5237 sayılı TCK'nın 152/2 maddesinde öngörülen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli

asliye ceza mahkemesine ait olduğu gözetilip görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, 07.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/25998
Karar No: 2012/23570
Karar Tarihi: 07.11.2012

**4. Ceza Dairesi         2010/25998 E.  ,  2012/23570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanıkla aynı sitede komşu olup suçu ihbar eden ve projeye aykırı inşai faaliyet nedeniyle zarara uğradığını ileri süren şikayetçinin, suçtan zarar görme olasılığı nedeniyle davaya katılan olarak kabulü yerine, yasal olmayan gerekçeyle davaya katılma talebinin reddine karar verilmesi,

2-Müştekinin, 22.5.2008 havale tarihli mazeret dilekçesi konusunda bir karar verilmeden, yokluğunda yargılamaya devam edilerek hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ve şikayetçi ... ...'in temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/5978
Karar No: 2018/1582
Karar Tarihi: 13.02.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/5978 E.  ,  2018/1582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ...'ın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında düzenlenen iddianamede 5237 sayılı TCK'nın 116/2. maddesinden kamu davası açıldığı, ancak söz konusu iddianamede aynı Kanun'un 116/4. maddesinin uygulanması istenmediği halde, 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmeden anılan madde uygulanmak suretiyle suça sürüklenen çocuğun savunma hakkının kısıtlanması,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında Adli Tıp Uzmanı tarafından düzenlenen raporda, suça sürüklenen çocuğun 18.02.2011 tarihinde işlediği iddia edilen ''iş yerinden hırsızlık'' suçunun hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp, davranışlarını yönlendirme yeteneğinin geliştiğinin belirtilmesine rağmen, suça sürüklenen çocuğun işlediği iddia olunan ''iş yeri dokunulmazlığının ihlali'' suçunun hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp, davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişip gelişmediğine ilişkin farik mümeyyizlik raporu aldırılmadan, bu suçtan mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ...'ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 13.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/3996
Karar No: 2024/4976
Karar Tarihi: 08.05.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/3996 E.  ,  2024/4976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/198 E., 2023/265 K.

KARAR : Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen rücuan tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca; Yargıtayın bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verilmesi halinde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinde öngörülen kesinlik sınırına tabidir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davalılar vekilleri tarafından temyize konu edilen miktar karar tarihi itibariyle kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalılar vekillerinin temyiz dilekçelerinin miktardan REDDİNE,

Peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

08.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/2022
Karar No: 2020/4637
Karar Tarihi: 05.03.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/2022 E.  ,  2020/4637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık müdafiinin 22.06.2015 tarihli dilekçesi ile hem eski hale getirme hem de temyiz isteminde bulunduğu ve eski hale getirme hususunda karar verme yetkisinin temyiz aşamasında Dairemize ait olduğu anlaşılmakla, hukuki değerden yoksun Büyükçekmece 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.05.2015 tarih, 2014/704 Esas ve 2015/101 Karar sayılı ek kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Sanığın yokluğunda verilen kararın bilinen en son adresine usulüne uygun bir şekilde 11.03.2015 tarihinde tebliğ edildiği, CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 22.06.2015 tarihinde geçerli mazereti olmaksızın sanık müdafiinin temyiz etmesi nedeniyle, yerinde görülmeyen eski hale getirmeye dair talebinin ve temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 05.03.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/15356
Karar No: 2010/34
Karar Tarihi: 18.01.2010

**10. Hukuk Dairesi         2009/15356 E.  ,  2010/34 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Davacı, iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan peşin değerli gelirler nedeniyle uğranılan Kurum zararının rücuan ödetilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozma ilamına uyarak ilâmında belirtildiği şekilde isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, iş kazasında vefat eden sigortalının hak sahiplerine Kurumca yapılan sosyal sigorta yardımlarının, davalı işverenden 506 sayılı Kanunun 26. maddesi uyarınca rücuan tahsiline ilişkin olup, mahkemece, bozma ilamına uyularak alınan kusur raporuna dayanarak olayın meydana gelmesinde kaçınılmazlık bulunduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kaçınılmazlık, olayın vukuu bulduğu tarihte geçerli bilimsel ve teknik kurallar gereğince alınacak tüm önlemlere rağmen, zararın kısmen, ya da, tamamen meydana gelmesi durumudur.

Zararlandırıcı sigorta olayının meydana geldiği trafik kazası konusunda uzman olmadığı açıkca anlaşılan bilirkişi tarafından verilen ve hükme esas alınan kusur raporunda olayın lastik patlamasından kaynaklandığı, lastiğin gerekli teknik yeterliliğe sahip olduğu ve patlamasına neden olacak biçiminde aracın aşırı yüklenmediği, bu açıdan işverene kusur verilmeyeceği, kaçınılmazlık faktörünün etkili olabileceği benimsenerek kimseye kusur verilmemiştir.Ancak, kazadan sonra yapılan tesbitte, aracın fazla yük ve aşırı hız ile seyrettiği anlaşılmaktadır.Yükün, ön tekerleklere ulaşamayacağı yönündeki bilirkişi görüşü de isabetsiz olup; kusur raporu düzenlenirken, bu hususlarında gözetilmesi, ayrıca, Karayollarının yük taşıyan

./..

-2-

araçlardaki yükün ağırlığını tartan kantarlarda ölçüm yapılıp yapılmadığı, yola çıkarken tartılıp tartılmadığı, konuları da araştırılarak, kusur oranlarının ve kaçınılmazlığın irdelenmesi gerekirken, işçi sağlığı ve işgüvenliği kuralları yönünden ayrıntılı bir irdeleme içermeyen, konusunda uzman olmayan bilirkişi tarafından düzenlenen raporun hükme esas alınması isabetsizdir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 18.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

......
Esas No: 2014/17545
Karar No: 2016/1345
Karar Tarihi: 27.01.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/17545 E.  ,  2016/1345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçları ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezalarının miktar ve türüne göre hükümlerin; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 Sayılı Yasanın 26.maddesi ile 5320 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2.madde uyarınca hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanunun 8.maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.'nın 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçu ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz itirazlarına gelince,

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuklara yargılama gideri olarak yükletilen zorunlu müdafilik ücretlerinin, 5271 sayılı CMK'nın 150/3. maddesi uyarınca, mahkemesince Baroya yazı yazılarak, suça sürüklenen çocukları savunmak üzere avukatların görevlendirilmesinden kaynaklandığı ve yasal zorunluluğa dayanması nedeniyle, zorunlu müdafiler için ödenen avukatlık ücretlerinin suça sürüklenen çocuklara yargılama gideri olarak yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılıklar aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, zorunlu müdafiler için ödenen ücretlerin yargılama gideri olarak suça sürüklenen çocuklara yükletilmesine ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkartılmasına; karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/1207
Karar No: 2013/14989
Karar Tarihi: 07.10.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/1207 E.  ,  2013/14989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

01.06.2004 ile 01.06.2006 tarihleri arasında katılanın da ikamet ettiği Gökhan isimli apartmanın yöneticisi olan sanık ...'ın, apartman sakinleri tarafından toplanarak kendisine teslim edilen aidat bedellerinden, apartmanın otomatiklerine ait 454 TL tutarında gelen elektirik faturalarını idareye yatırmadığı, çatı yapımı için toplanan 6000 TL nin tamamını çatı için kullanmadığı, apartmana ait merdiven boşluklarının boya ve badana işini de 3000 TL ile yapmayı kendisi üstlenmesine rağmen boyama işini tamamlanmadan yarım bıraktığı, apartman zilleri ve otomatiklerin yapılması için 820 TL toplanıldığı halde herhangi bir işlemin yapılmadığı öne sürülerek sanığın güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; Sanık ile apartmanda ikamet eden kişiler arasında hizmet ilişkisinin kurulmuş olması karşısında;

Eylemin 5237 sayılı TCK'nın 152/2 maddesinde öngörülen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli

asliye ceza mahkemesine ait olduğu gözetilip görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, 07.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/2044
Karar No: 2020/4184
Karar Tarihi: 17.03.2020

**13. Ceza Dairesi         2020/2044 E.  ,  2020/4184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme, yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıklar ve suça sürüklenen ... hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının Amasya Ağır Ceza Mahkemesi tarafından karara bağlandığı anlaşılarak yapılan incelemede;

I-Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

28/05/2015 tarihli ek kararda sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hüküm hakkında karar verilmediği anlaşılarak yapılan incelemede;

Doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II- Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan ek kararın incelenmesinde;

4/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, sanık hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1000 TL olan adli para cezasına ilişkin hükümlerin cezaların türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, sanıklar müdafiinin temyiz talebi üzerine mahkemenin temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararı yasaya uygun bulunduğundan, 28/05/2015 tarihli ek karara karşı yapılan itirazın CMUK'un 315/2. maddesi uyarınca reddi ile, ek kararın ONANMASINA,

III-Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 17/03/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2020/1123
Karar No: 2020/4638
Karar Tarihi: 05.03.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/1123 E.  ,  2020/4638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama, 6136 sayılı Kanun’a aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın 30.03.2018 tarihli dilekçesi ile hem eski hale getirme hem de temyiz isteminde bulunduğu ve eski hale getirme hususunda karar verme yetkisinin temyiz aşamasında Dairemize ait olduğu anlaşılmakla, hukuki değerden yoksun Diyarbakır 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.03.2018 tarih, 2013/362 Esas ve 2014/489 Karar sayılı ek kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Sanık müdafiinin yüzüne karşı 10.07.2014 tarihinde tefhim olunan kararı, CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 30.03.2020 tarihinde geçerli mazereti olmadan sanığın temyiz etmesi nedeniyle, yerinde görülmeyen eski hale getirmeye dair talebinin ve temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 05.03.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/13448
Karar No: 2016/1091
Karar Tarihi: 28.01.2016

**17. Hukuk Dairesi         2015/13448 E.  ,  2016/1091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :..........Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

Denetime olanak sağlamak bakımından; dava konusu araç için trafikten çekme belgesi mi hurda belgesi mi alındığı,dava ve karar tarihi arasında araca ilişkin vergi borcu bulunup bulunmadığı, aracın vergi borçlarının kim tarafından ödendiği hususlarının tespit edilerek, buna ilişkin evrakların dosyaya eklenmesi ve ondan sonra inceleme yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 28.01.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2019/6636
Karar No: 2019/9929
Karar Tarihi: 29.05.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/6636 E.  ,  2019/9929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde cezadan indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebeplerden olan etkin pişmanlık hükümlerine ilişkin TCK'nın 168/1. maddesinin, yaş küçüklüğü nedeniyle cezadan indirim yapılmasına ilişkin aynı Kanun'un 31/2. maddesinden önce uygulanması suretiyle TCK’nın 61/5. maddesine aykırı davranılması, sonuç ceza miktarını değiştirmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

3- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 116/2-4 ve 31/2. maddelerinde öngörülen cezanın miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu aynı Kanun'un 66/1-e ve 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 4 yıllık asli zamanaşımı süresinin, hüküm tarihi olan 06.11.2014 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığı suçundan açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 29.05.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.