erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2010/6240
Karar No: 2011/5927
Karar Tarihi: 26.05.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/6240 E.  ,  2011/5927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 21/12/2009 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 31/03/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, trafik kazası nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayın oluş biçimi, davalı sürücünün kusuru, olay tarihi, yaralanmanın derecesi ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına takdir edilen 3.000,00 TL manevi tazminat azdır.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, davacı yararına daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentle gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25/05/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/11243
Karar No: 2019/4334
Karar Tarihi: 19.03.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/11243 E.  ,  2019/4334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya içerisinde bulunan olay yeri görüntülerinden elde edilen fotoğraflar ve mağdurun hazırlık aşamasında alınan 05.06.2014 tarihli ifadesine göre, olay tarihinden yaklaşık 1,5 ay önce sanıkla aralarında tartışma yaşadıkları, olay günü de markete gittiği ve marketin önünde sanığın ve yanında kardeşinin de bulunduğu ve sanık ...’nin "gel dışarda görüşelim" dediği, daha sonra marketten çıkarak yanlarına gittiği aralarında daha önce geçen olay nedeniyle konuşmaya başladıkları sırada telefonuna gelen mesaja bakmak isterken sanık ...’nin telefonu elinden çekerek aldığını telefonunu almak istediği sırada birbirleriyle münakaşa ettikleri ancak sanığın telefonu arkasına aldığı daha sonra bıçak çektiği ve bıçak elinden düştüğü sırada kaçtığının anlaşıldığı olayda; sanığın eyleminin sübutu halinde yağma suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, duruşmaya devam edilerek yazılı biçimde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle gerekçesi farklı olmak üzere tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza bakımından sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 19.03.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/11634
Karar No: 2012/13728
Karar Tarihi: 03.12.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/11634 E.  ,  2012/13728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından,

2-Bilirkişi kurulunca somut emsal olarak incelenen ... Mahallesi 200 ada 32 parsel sayılı taşınmazın 16.03.2005 tarihli satışına esas alıcısını, satıcısını ve satış bedelini gösterir resmi satış akit tablosunun tapu müdürlüğünden,

3-Somut emsal olarak incelenen taşınmazın ve dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2011 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin (belediyenin cadde, sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından,

4-Somut emsal olarak incelenen taşınmazın değerlendirmeye esas alınan satış tarihi (16.03.2005) itibariyle ve dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi (08.07.2011) itibariyle imar düzenlemesi sonucu oluşmuş imar parseli olup olmadıkları, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise ne oranda düşüldüğünün belediye başkanlığı imar müdürlüğü ve tapu müdürlüğünden,

Sorularak alınacak yazı cevaplarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/17333
Karar No: 2014/2563
Karar Tarihi: 10.02.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/17333 E.  ,  2014/2563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan yapı ve ağaç bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan yapı ve ağaç bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Ağaçlara yaş, cins ve verim durumlarına göre maktuen, yapıya Bayındırlık Birim fiyatları esas alınarak yıpranma payıda düşülerek değer biçilmesi yöntem itibariyle yasa hükümlerine uygundur. Ancak;

1) Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, yapıya Bayındırlık Birim fiyatları esas alınarak değer biçilirken, fiyatların dava tarihine güncellenmesi sırasında bir sonraki yılın birim fiyatlarını aşar şekilde bedel tespiti doğru olmadığı gibi,

2) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21.maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, harç ve vekalet ücretinin maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) 1 nolu bendinde yazılı (34.069,23) ve (24.069,23) rakamlarının çıkartılmasına, yerlerine sırasıyla (32.909,23) ve (22.909,23) rakamlarının yazılmasına,

b) 3 nolu bendinin tamamıyla çıkartılmasına, yerine (Alınması gereken 24,30-TL karar harcının peşin harçtan mahsubu ile bakiye harcın yatırana iadesine, davacı taraftan alınan 24,30-TL'nin davalı taraftan alınarak, davacı tarafa verilmesine) cümlesinin yazılmasına,

c) 4 nolu bendinde yazılı (3.997,62) rakamının çıkartılmasına, yerine (1.320,00) rakamının yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 10.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/10400
Karar No: 2018/19813
Karar Tarihi: 24.09.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/10400 E.  ,  2018/19813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar Milli Eğitim Bakanlığı ile Milli Eğitim Bakanlığı ... Yatılı İlköğretim Bölge Okulu Müdürlüğü vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacının temsilde yanıldığını belirterek davasını Milli Eğitim Bakanlığına yönelttiğinin anlaşılmasına göre Mahkemece karar başlığında Bakanlık yerine tüzel kişiliği bulunmayan Milli Eğitim Bakanlığı Hikmet Uluğbey İlköğretim Okuluna yöneltmiş olması mahallinde düzeltilebilecek maddi hata olduğundan kararın bu açıklama ile ONANMASINA, Milli Eğitim Bakanlığı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 24.09.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2021/32360
Karar No: 2021/11847
Karar Tarihi: 08.12.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/32360 E.  ,  2021/11847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma

1) Sanık hakkında mağdur ... ve katılan ...'e yönelik eylemleri nedeniyle kurulan hükümlerin incelenmesinde:

Sanığın, mağdur ... ve katılan ...'e yönelik iddianameye konu aynı eylemleri nedeniyle Adana Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 08.10.2015 gün ve 2015/52195 soruşturma numaralı, 03.09.2015 gün ve 2015/52198 soruşturma numaralı kararları ile sanık hakkında kovuşturmaya yer olmadığı kararları verildiği anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK’nin 172. maddesinin 2. fıkrasında düzenlenen “Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra yeni delil meydana çıkmadıkça, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamaz” hükmü karşısında CMK’nin 223/8. maddesine göre durma kararı verilerek, kovuşturmaya yer olmadığı kararının şikayetçilere tebliğ edilip edilmediği, şikayetçilerin de CMK’nin 173. maddesinde düzenlenen itiraz haklarını kullanıp kullanmadığı, dolayısıyla kovuşturmaya yer olmadığı kararının kesinleşip kesinleşmediği araştırılıp sonucuna göre;

a) Kovuşturmaya yer olmadığı kararına itiraz edilmiş, itiraz mercii tarafından itirazın reddine karar verilmişse, CMK’nin 172/2, 173/6. maddelerine göre ilgili merciiden karar alınması,

b) Kovuşturmaya yer olmadığı kararına itiraz edilmemiş ve karar kesinleşmiş ise, CMK'nin 172/2. maddesine göre ne şekilde yeni bir delile dayanılarak dava açıldığı tespit edilerek, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2) Sanık hakkında katılanlar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... ile mağdur ...'e yönelik eylemleri nedeniyle kurulan hükümlerin incelenmesinde:

Sanığın, ... Ltd. Şti. de filo satış temsilcisi olarak görev yaptığı, katılanlar ve mağdurun ise bu şirketten araç alımı için sanık ile muhatap oldukları, sanığın araç satma işlemleri sırasında şirket hesaplarına aktarmak üzere katılanlar ve mağdurdan paralar aldığı, daha sonra bu paraları şirket hesabına aktarmayıp uhdesinde tuttuğu iddia edilen somut olayda, sanığın üzerine atılı suçun mağdurunun ... Ltd. Şti. olduğu, bu nedenle eylemlerin bir bütün halinde 155/2. maddesinde düzenlenen ve hükümlerden sonra 24.10.2019 tarih ve 30928 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma kapsamında kalan zincirleme şekilde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafisi, katılan ... vekili ve katılan ...’un temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca sair hususları incelenmeyen hükümlerin BOZULMASINA, 08.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/2282
Karar No: 2011/18402
Karar Tarihi: 29.12.2011

**8. Ceza Dairesi         2010/2282 E.  ,  2011/18402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olan TCK.nun 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluğunun infazda gözetilmesi mümkün görül- müştür.

Kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunması nedeniyle CMK.nun 231. madde- sinin uygulanma olanağı bulunmayan sanık hakkında; yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde gö- rülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMAS1NA), 29.12.2011 gününde 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçu yönünden oyçokluğuyla, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçu yönünden oybirliğiyle karar verildi.

KISMEN KARŞI DÜŞÜNCE: 1- Genel güvenliği tehlikeye sokmak suçundan sanık hakkında sadece "takdiren" denilmek suretiyle TCK.nun 62. maddesi uygulandığı halde aynı gerekçeyle 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan aynı madde- nin uygulanmaması,

2- 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan hükmedilen cezanın, yargılama sürecindeki pişmanlığı irdelenmeden yetersiz gerekçeyle TCK.nun 51. maddesinin uy- gulanmasının reddine karar verilmesi nedeniyle hükmün bozulması düşüncesiyle çoğun- luğun onama kararına katılmıyorum.
Esas No: 2009/12077
Karar No: 2009/12674
Karar Tarihi: 12.11.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/12077 E.  ,  2009/12674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : ... VD.

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 25.02.2008 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 21.10.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, kıyı kenar çizgisi içinde kalan 270.96 m2 yerin tapu kaydının iptali ile kıyı olarak terkinini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğine ve toplanan delillere göre; çekişme konusu taşınmazların kadastro tespitlerinin 04.10.1967 tarihinde kesinleştiği, eldeki davanın ise 25.02.2008 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

25.02.2009 tarihinde kabul edilerek 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 sayılı Kanunun 2. maddesi ile, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesinin 3. fıkrasına ekleme yapılmıştır. Anılan hüküm, "bu hüküm iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır" şeklindedir.

Diğer taraftan, 5841 sayılı Kanununun 3. maddesi ile de 3402 sayılı Kadastro Kanununa geçici 10. madde eklenmiştir. Bu madde ise "bu kanunun 12. maddesinin 3. fıkrası hükmü, Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır" kuralını getirmiştir.

Anılan hükümler gözetildiğinde kadastro tespitinin kesinleştiği tarih ile davanın açıldığı tarih arasında Kadastro Kanununun değişik 12. maddesinde ./..

2009/12077 - 12674 - 2 -

sözü edilen on yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği açıktır. Hal böyle olunca, yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler gereğince davanın hak düşürücü sürenin geçmiş olması nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle tarafların temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine, 12.11.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2023/1705
Karar No: 2023/2547
Karar Tarihi: 26.04.2023

**8. Hukuk Dairesi         2023/1705 E.  ,  2023/2547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2015/8 E., 2022/30 K.

KARAR : Davanın usulden reddine

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın usulden reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

31.03.2011 tarihinde kabul edilip 14.04.2011 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 ... Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 30 (6217 ... Kanun) uncu maddesi gereğince 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na (6100 ... Kanun) eklenen geçici 3 üncü maddenin birinci fıkrasında; “Bölge Adliye Mahkemelerinin, 26.09.2004 tarihli ve 5235 ... Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 ... Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” hükmü düzenlenmiştir.

07.11.2015 tarihli Resmî Gazete’de ilan edildiği üzere 5235 ... Kanun'un 24 üncü ve 2 nci maddeleri uyarınca kurulan Bölge Adliye Mahkemelerinin, 20.07.2016 tarihi itibari ile tüm yurtta göreve başlaması nedeniyle bu tarih ve sonrasında verilen İlk Derece Mahkemesi kararları hakkında 1086 ... Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun temyize ilişkin hükümlerinin uygulanması olanağı kalmamıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının davacı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmiş ise de Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başladığı tarihten sonra verilen İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda değinilen Kanun hükmü ışığında Dairemizce incelenemeyeceği anlaşılmakla; istinaf kanun yolu incelemesi için Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere dosyanın İlk Derece Mahkemesine tetkiksiz iadesine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Yukarıda açıklanan sebeple;

Dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere İlk Derece Mahkemesine TETKİKSİZ İADESİNE,

26.04.2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/8804
Karar No: 2016/10080
Karar Tarihi: 23.06.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/8804 E.  ,  2016/10080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi .... Mahallesi 177 ada 10 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ve davacı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Dava konusu taşınmazın bulunduğu yörede 2013 yılında meydana gelen soğuk zarar sebebiyle verimde düşüş olduğu bilirkişi raporunda açıklandığına göre ilçe tarım müdürlüğünün kiraz için bildirdiği 2011-2012-2013 yılları verim, fiyat ve üretim giderlerinin ortalaması alınmak suretiyle kirazın m2 değerinin belirlenmesi gerekirken verimi 600 kg, satış fiyatını 4,25 TL, masrafı ise 1,020 TL üzerinden hesaplayan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulmuş olması,

2-Dava konusu taşınmazın bilirkişi raporunda belirlenen özellikleri nedeniyle taşınmazın zemin değerinde %125 objektif değer artışına sebep olacağı ancak üzerindeki muhdesat yönünden objektif değer artışından söz edilemeyeceğinden artışın ağaçları kapsamayacağı dikkate alınarak zemin bedelinin sulu tarım arazisi olarak belirlenip buna %125 objektif artış uygulanması, taşınmaz üzerindeki kiraz ağaçlarının bedelinin ise kapama kiraz bahçesi değerinden objektif artış uygulanmadan bulunan açık tarım arazi değeri düşülerek hesaplanması ve zemin bedeline eklenmesi suretiyle taşınmazın bedelinin tespiti gerekirken taşınmazın kapama kiraz bahçesi değerinde ağaçların da bulunduğu dikkate alınmadan ve %30 objektif artış uygulayan bilirkişi raporuna göre karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 23.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/27672
Karar No: 2016/7515
Karar Tarihi: 24.03.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/27672 E.  ,  2016/7515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık savunması, katılan beyanı, adli rapor ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın bıçak ile katılanın sol arka bel üst bölgesine bir kez vurarak, katılanın hayati tehliye neden olacak ve organlarından birinin işlevinin yitirilmesine neden olacak şekilde yaralandığı olayda, mahkemenin sanığın öldürme kastıyla hareket etmediği, eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturmayıp, kasten bıçakla yaralama suçunu oluşturduğu yönündeki kabul ve uygulamasında isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamenin bozma talepli düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Katılanı hayati tehlike geçirecek ve duyu veya organlarından birinin işlevinin yitirilmesine neden olacak şekilde yaralayan sanık hakkında TCK’nin 86/1 maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken, birden fazla nitelikli hal bulunması sebebiyle alt sınırdan uzaklaşmak gerektiği halde alt sınırdan ceza verilmesi, aleyhe temyiz olmadığından;

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas-2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedenleri yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA; 24.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.