erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2021/11700
Karar No: 2023/4530
Karar Tarihi: 10.04.2023

**5. Ceza Dairesi         2021/11700 E.  ,  2023/4530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 10.10.2018 tarihli ve 2018/1403 Esas, 2018/1466 sayılı Kararının, katılan tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın (2709 sayılı Kanun) 40 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 34 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 231 inci maddesinin ikinci fıkrası, 232 nci maddesinin altıncı fıkrası ve 291 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, mercii, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin zorunlu olduğunun belirtilmesi ve 5271 sayılı Kanun'un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında, ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır'', aynı Kanun'un "Temyiz gerekçesi" başlığını taşıyan 295 inci maddesinin birinci fıkrasında ise; "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir'' şeklindeki düzenlemeler karşısında; katılana 18.10.2018 tarihinde tebliğ edilen hükümde 5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi gerektiğinin bildirilmediği gibi bu hususun meşruhatlı tebligat ile de ihtar edilmediği anlaşıldığından, katılana yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda usulüne uygun şekilde ''5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca gerekçeli temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi halinde temyiz talebinin incelenebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceği'' hususlarını içeren meşruhatlı tebligat ile gerekçeli kararın tebliğ edilmesi, temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verilmesi halinde ise bu hususta ek tebliğname düzenlenmesi sonrasında iadesinin temini için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,Oy birliğiyle, 10.04.2023 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2006/6698
Karar No: 2006/8187
Karar Tarihi: 12.07.2006

1. Hukuk Dairesi 2006/6698 E., 2006/8187 K.

**1. Hukuk Dairesi 2006/6698 E., 2006/8187 K.**

**- BİRBİRİNE AYKIRI İKİ HÜKÜM

- YARGILAMANIN YENİLENMESİ**- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 445 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, şirketin maliki bulunduğu 596 nolu parselin bir bölümünün Hazine'nin açtığı iptal davası sonucu kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığından bahisle iptaline karar verildiğini ve kesinleştiğini aynı taşınmazla ilgili Hazine'nin taraf olduğu dava sonucu oluşan kesin hükmün varlığının dikkate alınmadığını ileri sürerek yargılamanın yenilenmesi isteğinde bulunmuştur.

Davalı Hazine, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla; tetkik hakiminin raporu okundu, düşüncesi alındı. Davacı vekilinin duruşma isteğinden vazgeçtiği anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, yargılamanın yenilenmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacı şirketin kayden maliki olduğu 596 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde bulunduğu iddiasıyla Hazine tarafından açılan dava sonucu iddianın kabulü ile (Seferihisar Asliye Hukuk Mahkemesi)'nin 23.12.1997 tarih 224-322 karar sayılı ilamıyla kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan bölüm bakımından iptal ve terkin kararı verildiği, söz konusu kararın Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Ancak kesinleşmiş hükme konu olan taşınmazın sicil kaydının Seferihisar Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 15.02.1965 tarih 1964/47 Esas, 1965/10 Karar sayılı tescil ilamıyla oluştuğu, anılan hükümde davanın tarafı Hazine ile yargılamanın yenilenmesini isteyenin halefinin taraf bulunduğu görülmektedir.

Bu durumda, çekişmeli taşınmaz yönünden birbirine aykırı iki kesin hüküm oluştuğu açıktır. Öyle ise davada HUMK'nın 445. maddesinin 10. bendinin uygulama yeri bulunacağı düşünülmelidir.

Hal böyle olunca, davacının yargılamanın yenilenmesi isteğinin dinlenebilir olduğunun kabul edilmesi, İşin esasına girilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.

Davacının temyiz itirazı yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK'nın 428. maddesi gereğince (BOZULMASINA), peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 12.07.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/1607
Karar No: 2015/2295
Karar Tarihi: 31.03.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/1607 E.  ,  2015/2295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Talep, 4721 sayılı TMK'nın 337 ve 404. maddeleri uyarınca 18 yaşından küçük .............'e vasi tayin edilmesine ilişkindir.

.......... Nüfus Müdürlüğü; anne babası evli olmayan annesi ve kendisi 18 yaşından küçük .............'e vasi tayin edilmesi isteğinde bulunmuştur.

............... Sulh Hukuk Mahkemesi; "...kısıtlı adayının mernis adresinin ........... olduğu, TMK'nın 411.maddesi uyarınca yetkili mahkemenin ........... Sulh Hukuk Mahkemesi olduğu...." gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

........... Sulh Hukuk Mahkemesi "..Kısıtlı adayının mernis adresinin .......... /İstanbul olduğu, yetkili mahkemenin TMK'nın 411. maddesi uyarınca ....... Sulh Hukuk Mahkemesi olduğu..." gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

4721 sayılı TMK'nın; 411. maddesinde "Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” 19. maddesinde ise “ Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamından kısıtlı adayının ve annesinin 18 yaşından küçük oldukları, anne ve babasının evli olmadıkları, küçüğün annesinin .........../.......'de ikamet ettiği, kısıtlı adayının babası tarafından tanındığı, tanıma üzerine velayetin babaya geçtiği, kısıtlının adresinin babasının adresi olduğu, tanıma işlemiyle küçüğün mernis adresinin babanın ikamet ettiği yer olan ........../...... olarak değiştirildiği anlaşıldığından yetkili mahkeme, TMK'nın 19 ve 411. maddeleri uyarınca kısıtlı adayının sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerleşim yeri olan ............... Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. (1086 sayılı HUMK'nın 25 ve 26.) maddeleri gereğince ............... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 31.03.2015 gününde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/8760
Karar No: 2018/8781
Karar Tarihi: 06.11.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/8760 E.  ,  2018/8781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; 213 sayılı Yasanın 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaaya uygun olarak Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 05.03.2014 tarih, 2014/4178 sayılı iddianame ile sanıklar hakkında, 2008 takvim yılında defter ve kayıtlarda hesap ve muhasebe hileleri yapma, gerçek olmayan veya kayda konu işlemlerle ilgisi bulunmayan kişiler adına hesap açma suçlarından kamu davası açıldığı, 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 27.02.2014 tarihli iddianamesi ile açılan kamu davası hakkında Ankara 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.07.2015 tarih, 2014/207 esas, 2015/606 karar sayılı dosyasında karar verildiği anlaşılmakla, iddianame kapsamı dışına çıkılarak sanıkların dava konusu olmayan 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan beraatlerine hükmolunması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.11.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2006/285
Karar No: 2006/1296
Karar Tarihi: 21.02.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/285 E.  ,  2006/1296 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik ll.maddesinin l.fıkrasının f bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise bilirkişi kurulunca –taşınmazın sulu ya da kuru niteliğine göre- münavebeye alınan ürünlerin dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg. başına ortalama satış fiyatlarını içeren veri cetvelleri İl Tarım Müdürlüğünden getirtilip, değerlendirmenin bu verilere uygun biçimde yapılması ilkesi benimsenmiştir.

Dosya içerisine getirtilen İl Tarım Müdürlüğü veri listesine göre değerlendirme tarihi itibarıyla üzüm bağının dekar başına üretim gideri 241.000.000 TL/dekar olmasına karşın bilirkişi kurulunca daha az alınmak suretiyle taşınmazın değerinin yükseltilmiş olması,

2-Tapuda bağ olarak kayıtlı bulunan dava konusu taşınmaz üzerinde omca dışında 12 elma ve 6 adet erik ağacı bulunmaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda taşınmaz kapama bağ olarak değerlendirilip üzerinde bulunan değişik cins ve yaştaki ağaçlara maktuen değer verilmiştir.

Dava konusu taşınmazın kapama bağ olarak değerlendirilmesi doğru olup, bu şekilde yapılan değerlendirme ile kamulaştırılan yerin tamamından uygun teknikle normal olarak sağlanabilecek gelir dikkate alınacağına göre taşınmazın üzerinde bulunan başka unsurların gelirinin artık zemin değerine bir katkısı söz konusu edilemeyeceğinden omcalar dışındaki meyveli ve meyvesiz ağaçların değerlerinin taşınmazın kapama bağ olarak bulunan bedeline eklenmemesi, ancak söz konusu ağaçların idare tarafından alıkonulmuş olması halinde bunların salt odun değerlerinin kamulaştırma bedeline dahil edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece yukarıda sözü edilen bozma doğrultusunda bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı, bu raporun bozmaya uygunluğu da denetlendikten sonra hasıl olacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.02.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/2650
Karar No: 2012/7070
Karar Tarihi: 26.03.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/2650 E.  ,  2012/7070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İnegöl 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :2.6.2010

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "ziynet eşyası alacağı" davalarının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı koca tarafından; kusur tespiti, tazminatlar, faiz, nafakalar ve ziynet alacağı yönünden, davalı kadın tarafından da; tazminat ve nafaka miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı-karşı davacı kadın lehine hükmolunan tazminat ve nafakaların, boşanmanın fer'isi niteliğindeki Türk Medeni Kanununun 174 ve 175. maddeleri kapsamında talep edildiğinin anlaşılmasına göre davalı-karşı davacı kadının tüm, davacı-karşı davalı kocanın ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanmanın eki niteliğindeki maddi tazminat (TMK.md.174/1) boşanma hükmünün kesinleşmesi ile muaccel (ödenir) hale gelir. Faize de bu tarihten itibaren hükmedilmesi gerekirken, dava tarihinden itibaren maddi tazminata faiz yürütülmesi usul ve yasaya aykırıdır.

3-İnfazda duraksamaya yol açacak şekilde hüküm altına alınan ziynet eşyalarının değerlerinin hüküm yerinde ayrı ayrı gösterilmemesi doğru görülmeyip, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma sebebine göre davacı-karşı davalı kocanın ziynet eşyalarına yönelik diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte açıklanan sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın Öznur'a yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 73.90 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran Süleyman'a geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 26.03.2012 (Pzt.)
Esas No: 2024/10343
Karar No: 2024/12410
Karar Tarihi: 25.09.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/10343 E.  ,  2024/12410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/610 E., 2024/260 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250.00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre 01.01.2023-31.12.2024 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2023 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki hükmün, ücret tespiti bakımından temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

25.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/2993
Karar No: 2019/9560
Karar Tarihi: 30.05.2019

**12. Hukuk Dairesi         2019/2993 E.  ,  2019/9560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Şikayetçi vekilinin 30.06.2015 tarihli celseye mazeret bildirmeden katılmadığının anşılması karşısında, İİK'nın 349/.... maddesi uyarınca şikayetçinin, şikayet hakkının düşürülmesine karar verilmesi gerekirken yargılamaya devamla beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un .../.... maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebi aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, tebliğnameye aykırı olarak, İİK'nın 349/.... maddesi uyarınca şikayet hakkının DÜŞÜRÜLMESİNE, 30/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/4366
Karar No: 2025/3370
Karar Tarihi: 27.03.2025

**12. Ceza Dairesi         2024/4366 E.  ,  2025/3370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/3442 E., 2017/1863 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12.Ceza Dairesinin, 19.10.2017 tarihli ve 2017/3442 Esas, 2017/1863 Karar sayılı kararının, katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

7201 sayılı TK'nun 21 ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik'in 30. madde hükümlerine göre tebligatta ismi geçen Kamil Koyuncu isimli birinin komşu olarak o apartmanda hiç bulunmadığı ve haber verildiği iddia olunan kapıcının imzasının yer almadığı hususları birlikte gözetildiğinde 31.10.2017de yapılan tebliğ işleminin usulsüz olduğunun anlaşılması karşısında 20.12.2017 tarihli katılan vekili temyizinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

20.12.2017 tarihinde katılan vekili tarafından sunulan dilekçede, temyiz sebebinin belirtilmediği, kendisinin beyan ettiği tarihte öğrendiği sayılan gerekçeli kararda yahut gerekçeli karar tebligatında, 5271 sayılı CMK'nın 295/1. maddesi uyarınca temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 7 günlük ek süre içerisinde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe sunabileceğinin, bu süre içerisinde yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz sebebi bildirmemesi hâlinde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceğinin ihtar edilmediği anlaşıldığından, söz konusu eksikliğin giderilmesi için Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.10.2023 tarihli ve 2023/6-93 Esas, 2023/549 Karar sayılı kararına göre katılanlar vekiline yapılacak meşruhatlı tebligatla 5271 sayılı CMK'nın 295/1. maddesi uyarınca tebliğden itibaren 7 günlük ek süre içerisinde yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz sebebi bildirilmesi gerektiği, aksi hâlde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedilebileceği ihtarı ile usûlüne uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği ile tebliğ - tebellüğ evrakının ve verilmesi durumunda gerekçeli temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi, verilmemesi durumunda mevcut hâliyle süre tutum dilekçesine dayalı olarak inceleme yapılması amacıyla dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 27.03.2025 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2011/3704
Karar No: 2011/6192
Karar Tarihi: 20.10.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/3704 E.  ,  2011/6192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 136 ada 13 parsel sayılı 31816.72 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, tapu kaydı nedeniyle ve ... höyüğü niteliği ile davalı Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ..., kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmış, yargılama sırasında tapu kaydına dayanmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın davalı Hazinenin dayandığı idari yoldan oluşan tapu kaydının kapsamında kaldığı, davacı tarafın dayanağı olan, dava konusu taşınmazın bir bölümünü kapsayan ve Hazinenin temliki ile oluşan önceki günlü tapu kaydının, sonra oluşan Hazine tapu kaydı nedeni ile hukuksal değerini yitirdiği, bu nedenle sonra oluşan tapu kaydına değer verilmesi gerektiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş ise de, varılan sonuç usul ve yasa hükümlerine uygun bulunmamaktadır. Kural olarak çifte tapunun söz konusu olduğu durumlarda önceki tarihli ve geçerli nedene dayalı tapu kaydına değer verilmesi zorunludur. Önceki tarihli tapu kaydı iptal edilmedikçe aynı yer hakkında idari yoldan oluşan tapu kaydı ile önceki tarihli tapu kaydı kendiliğinden iptal edilmiş sayılamaz. Hal böyle olunca davacı adına kayıtlı olan ve Hazine’nin temliki ile oluşan önceki günlü tapu kaydına itibar edilerek fen bilirkişisi tarafından düzenlenen 16.10.2009 tarihli raporun ekinde sunulan krokide kırmızı renk ile gösterilen ve davacının dayanağını oluşturan 22.10.1960 tarihli 90 sıra numaralı tapu kaydının kapsamında kalan bölüm yönünden davanın kabulüne , taşınmazın 1. derece Arkeolojik Sit Alanı içinde kaldığının beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davacı vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 20.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.