erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2019/1500
Karar No: 2019/29806
Karar Tarihi: 08.04.2019

**7. Ceza Dairesi         2019/1500 E.  ,  2019/29806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet, Resmi Belgede Sahtecilik

HÜKÜM : 20/01/2015 tarihli karar ile sanıkların 5607 sayılı Yasaya muhalefet suçundan beraatlerine, sanıklar ... ve ...'nın resmi belgede sahtecilik suçundan beraatlerine, sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan hükümlülük HAGB, 13/03/2015 tarihli ek karar ile sanık müdafiinin vekalet ücreti verilmesi yönündeki talebinin reddine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Katılan ... ve Hayvancılık İl Müdürlüğü vekilinin sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik ve kaçakçılık suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik temyizi üzerine yapılan incelemede;

Açılan kamu davasının niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen Tarım ve Hayvancılık İl Müdürlüğü'nün davaya katılmasına karar verilmesi hukuken geçersiz olup, hükmü temyize hak vermeyeceğinden, Tarım ve Hayvancılık İl Müdürlüğü vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II) Sanık ... müdafiinin 23.02.2015 tarihli vekalet ücreti hükmedilmesine ilişkin talebi hakkında Sakarya 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 13.03.2015 tarihli ve 2014/100 Esas, 2015/22 Karar sayılı ek kararı ile tefhim edilen hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmediğinden reddine ilişkin karar verildiği, kararın sanık müdafiinin itirazı üzerine gönderildiği Sakarya 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 03.04.2015 tarih ve 2015/310 değişik İş sayılı kararı ile kaldırıldığı ve mahkemece 2. kez talebin reddine dair 13.04.2015 tarihli ek kararın verildiği cihetle, sanık ... müdafiinin 23.02.2015 tarihli vekalet ücreti takdir edilmediğine ilişkin talebi temyiz mahiyetinde olup, itiraz mercininin 03.04.2015 tarihli kararı ile mahkemenin 13.04.2015 tarihli son (ek) kararının yok hükmünde olduğu kabul edilerek,Sanık ... müdafiinin Sakarya 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 13.03.2015 tarihli ek kararına yönelik temyizi üzerine yapılan incelemede;

Temyiz isteminin reddine dair 13.03.2015 tarih ve 2014/100 Esas, 2015/22 Karar sayılı ek kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle redde dair hükmün istem gibi ONANMASINA, 08/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/12868
Karar No: 2017/2886
Karar Tarihi: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/12868 E.  ,  2017/2886 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2009/16226
Karar No: 2010/18454
Karar Tarihi: 04.11.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/16226 E.  ,  2010/18454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Antalya 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :09.06.2009
Esas No: 2015/16525
Karar No: 2015/7021
Karar Tarihi: 11.11.2015

**9. Ceza Dairesi         2015/16525 E.  ,  2015/7021 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2015/198230

Mahkemesi : Kayseri 3. Ağır Ceza

Tarihi : 09.03.2015

Numarası : 2013/38 - 2015/53

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Suç tarihi : 12.05.2013

Sanık M.. K.. hakkında duruşmalı, usulüne uygun tebligata rağmen sanık H.. K.. müdafinin duruşmaya gelmediği ve geçerli bir mazeret de bildirmediği anlaşıldığından adı geçen sanık ve diğer sanıklar hakkında duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü;

Yapılan yargılama sonunda aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışılıp sanıkların suçlarının sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafileri, sanıklar H.. K.., N.. K.. ve M.. A..’ın temyiz dilekçeleri ile sanık M.. K.. müdafiinin duruşmalı inceleme sırasında ileri sürdüğü yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 11.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/13792
Karar No: 2010/22012
Karar Tarihi: 20.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/13792 E.  ,  2010/22012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

Taşınmazın kapama kavaklık olarak değerinin belirlenmesinde "öncelikle kavak ağacının o yörede kaç yaşında kesim durumuna geleceği" ve kesim çağındaki bu kavaklıktan elde edilecek gelir, resmi verilere dayanmak suretiyle tespit edilip, bundan kavak ağaçlarının kesim çağına kadar geçen süre içindeki masrafları indirildikten sonra bulunan değer kesim yılına bölünmek suretiyle dekar başına elde edilecek yıllık net gelir belirlenerek, bu net gelire de kapitalizasyon faizi uygulanmak suretiyle kavaklığın değerinin biçilmesi gerektiği, bu şekilde gelir metoduna göre biçilen değerin kavak dikili bölüm üzerinde bulunan kavak ağaçlarının bedelini kapsadığı gözetilmeksizin farklı yöntemle değer belirlenmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu nedenlerle bilirkişi kurulundan yukarıda açıklanan yöntemlere uygun olarak hazırlanacak ek rapor alınarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ile yetersiz bilirkişi raporundaki bedel esas alınarak hüküm kurulması usul ve yasaya aykıdır.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 20.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/8462
Karar No: 2016/1546
Karar Tarihi: 04.02.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/8462 E.  ,  2016/1546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki ihtiyati haczin kaldırılması talebinin incelenmesi sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı itirazın reddine yönelik olarak verilen kararın süresi içinde ihtiyati hacze itiraz eden vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

İhtiyati haciz isteyen vekili, taraflar arasındaki ticari ilişkide teslim edilen mal bedeli karşılığı verilen çeke istinaden ihtiyati haciz isteminde bulunmuş, talep uygun görülerek mahkemece ihtiyati haciz kararı verilmiştir.

İhtiyati hacze itiraz eden vekili, yetkili mahkemenin müvekkilinin ikametgahının bulunduğu ve çekin keşide yeri olan ... Asliye Ticaret Mahkemesi olduğunu belirterek, yetkisizlik nedeniyle ihtiyati haczin kaldırılmasını talep etmiştir.

Mahkemece, çeke dayalı icra takiplerinde yetkili icra dairesinin keşide yeri, muhatap bankanın bulunduğu yer, yetki sözleşmesi varsa bununla belirlenen yer ve borçlunun yerleşim yeri olduğu, borçlunun yerleşim yerinin İnegöl olup, taraflar arasında yetki sözleşmesi bulunmadığı, somut uyuşmazlıkta ciranta ...'nin adresinin ... olup, ... icra dairesi ve ticaret mahkemesinin yetkili olduğu belirtilerek, ihtiyati haczin kaldırılması talebinin reddine karar verilmiş, kararı ihtiyati haciz kararına itiraz eden vekili temyiz etmiştir.

İhtiyati haciz talebi çeke dayalı olup, lehtar-hamil tarafından keşideci aleyhine istenilmiştir.

İİK'nun 258. maddesinde ihtiyati hacze aynı Kanunun 50. maddesine göre yetkili olan mahkemece karar verileceği hükme bağlanmış olup, İİK'nun 50. maddesinde para veya teminat borcu için takip hususunda HUMK'nun yetkiye dair hükümlerinin kıyas yoluyla uygulanacağı belirlenmiştir. Yine HMK'nun 447/2. maddesinde; ''mevzuatta, yürürlükten kaldırılan 18.06.1927 tarihli ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'na yapılan yollamalar Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun bu hükümlerin karşılığını oluşturan maddelerine yapılmış sayılır.'' hükmü yer almaktadır.

Somut olayda ihtiyati haciz kararına itiraz edenin yerleşim yerinin ..., çekin keşide yeri ile muhatap bankanın ... Şubesi olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece HMK'nın 6/1. maddesi uyarınca aleyhine ihtiyati haciz talep edilenin yerleşim yerinin ... olması nedeniyle yetkili mahkemenin de ... mahkemeleri olduğundan yetki itirazının kabulü ile ihtiyati haczin kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken yanılgılı gerekçelerle itirazın reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 04.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/3918
Karar No: 2013/8506
Karar Tarihi: 30.09.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/3918 E.  ,  2013/8506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1975 yılında yapıldığı anlaşılan orman tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilân tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin dosyada yer alması,

2) Dava konusu taşınmaz ve geniş çevresini gösteren 1956 yılındaki tapulama sırasında düzenlenen orijinal kadastro paftası örneğinin getirtilmesi,

3) Hükme esas alınan orman bilirkişi raporunda taşınmazın 1961 tarihli memleket haritasında ibreli ağaç simgeli yeşil alanda kaldığı belirtilmiş ise de, rapora ekli aplikeli memleket haritasında, ölçeği büyük olduğu için bu simgelerin anlaşılamadığı, yine bu memleket haritasının dayanağı hava fotoğraflarındaki konumunun gösterilmediği ve taşınmazın eğiminin belirlenmediği görülmüştür. Bu nedenle;

Öncelikle 1961 tarihli memleket haritasının dayanağı olan hava fotoğrafları getirtildikten sonra; dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının (1/25000 ölçekli olarak) ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri müşterek imzalı rapor alınması, aynı şekilde taşınmazın hava fotoğrafları üzerindeki konumunun gösterilmesi, münhanili haritalardan yararlanmak suretiyle taşınmaz eğiminin belirlenmesi, özellikle taşınmazın 1956 yılındaki tapulama sırasında orman olarak tahdit dışında bırakıldığı ve 1961 tarihli memleket haritasında da yeşil alanda kaldığına göre 1975 yılında yapılan orman kadastrosu sırasında taşınmazların tahdit hattına yakın konumları da dikkate alınarak tahdit sırasında durumlarının değerlendirilerek öncesinde ve halen orman sayılan yerlerden olmadığı için mi tahdit dışında bırakıldığının raporda tartışılması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 30/09/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/18007
Karar No: 2017/2708
Karar Tarihi: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/18007 E.  ,  2017/2708 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2023/8385
Karar No: 2023/5962
Karar Tarihi: 06.12.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/8385 E.  ,  2023/5962 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/960 E., 2023/957 K.

...

...

...

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bergama Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/333 E., 2022/1901 K.

Taraflar arasındaki vesayet davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince kesin olarak başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 19.07.2023 tarihli ek karar ile, temyiz dilekçesinin, kararın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi ek kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Temyiz istemi; temyiz konusu kararın, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 19.07.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin, vesayet işlerine ilişkin davalar 6100 sayılı Kanunu'nun 382 nci maddesini ikinci fıkrasının (b) bendinin on dokuz numaralı alt bendi uyarınca çekişmesiz yargı işi olduğundan çekişmesiz yargı işleri hakkında verdikleri kararları, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi uyarınca; ayrıca sulh hukuk mahkemesinin görevine girdiği belirtilen davalarla ilgili kararları, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz edilemez.

Dava, vesayet talebine ilişkin olup Bölge Adliye Mahkemesince 19.07.2023 tarihli ek kararı ile temyiz dilekçesinin, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 19.07.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Esas No: 2012/535
Karar No: 2012/2276
Karar Tarihi: 13.03.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/535 E.  ,  2012/2276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇERKEZKÖY İCRA MAHKEMESİ

Alacaklısını zarara sokmak kasdiyle mevcudunu eksiltmek suçundan sanık ...'ın İİK'nun 331/1 ve TCK 52. maddeleri gereğince 6 ay hapis ve 400,00TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde sanık müdafii tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Bir önceki celsede hazır bulunmak suretiyle ertelendiği 12.10.2010 günlü duruşmaya gelmediği gibi mazeret de göndermemesi nedeniyle İİK'nun 349/6. maddesi gereğince müştekinin şikayet hakkının düşürülmesine karar verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de; hapis cezası asgari hadden tayin edildiği halde, aynı gerekçeyle gün para cezasının asgari hadden ayrılmak suretiyle belirlenerek ceza tayininde çelişkiye düşülmesi,

İsabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde olduğundan hükmün istem gibi BOZULMASINA, 13.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/11419
Karar No: 2013/13358
Karar Tarihi: 17.09.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/11419 E.  ,  2013/13358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur.Bu bakımdan,söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur.Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur.Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder.Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır.Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır.Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; sanığın, katılana ait zeytin ağacının dallarını keserek ağaçta değer kaybına neden olmak suretiyle mala zarar verdiği anlaşılmakla,

Diğer temyiz itirazlarının reddine ancak;

1-Mala zarar verme eyleminde, katılana ait zeytin ağacına zarar verilmiş olması karşısında 5237 sayılı TCK'nın 152/1-c maddesi yerine aynı Kanun’un 151/1.maddesi uyarınca uygulama yapılması,

2-Sanığın mükerrir olması nedeniyle,YCGK 19.03.2013 tarih 2012/2-1500 E ve 2013/95 K sayılı kararında da belirtildiği üzere 5237 sayılı TCK'nın 58/3. maddesi gereğince,eylemine uyan 151/1. maddelerinde düzenlenen seçenek yaptırımlardan hapis cezasının tercih edilmesi ve aynı Kanun’un 50/2. maddesi gereğince seçilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK’nın 321. Maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı yasanın 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkın gözetilmesine, 17.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/8662
Karar No: 2015/9735
Karar Tarihi: 14.09.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/8662 E.  ,  2015/9735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 14. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/02/2015

NUMARASI : 2011/186-2015/79

Davacılar R.. Ç.. ve diğerleri vekili Avukat Alper tarafından, davalılar İ.. V.. ve diğerleri aleyhine 10/03/2011 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 25/02/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece dava reddedilmiş, karar davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, murislerinin davalılara ait hastanede kalp ameliyatı olduktan sonra yoğun bakım ünitesine kaldırıldığını, burada kapmış olduğu bakteriler yüzünden öldüğünü belirterek uğradıkları maddi ve manevi zararlarının giderilmesini istemişlerdir.

Davalılar, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, dosyadaki raporlar ile davacının tedavisine katılan hekimler ve yardımcı sağlık personelinin tıp kurallarına uygun hareket ettiğinin sabit olduğu, tedavi kusuru olmadığından davalıların sorumluluğundan da söz edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

İstemin ileri sürülüş biçimine göre davacılar açıkça, davalı idarenin hizmet kusuruna dayanmıştır. Davalı T.. R.. kamusal kurallar çerçevesinde faaliyet göstermekte olup eylem ve işlemleri de kamusal niteliktedir ve kamu hizmeti kavramı çerçevesindedir. Kamu hizmetinin görülmesi sırasında ve hizmet kusurundan doğan zararların gideriminde idari yargı görevlidir (2577 sayılı İYUY. m.2).

Görev sorunu, kamu düzenine ilişkin olup açıkça veya hiç ileri sürülmese bile yargılamanın her aşamasında mahkemelerce kendiliğinden gözetilir. Açıklanan nedenle; mahkemece, yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken bu yön üzerinde durulmadan işin esası incelenerek yazılı şekilde karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 14/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/28766
Karar No: 2017/3529
Karar Tarihi: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/28766 E.  ,  2017/3529 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.