erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2007/6724
Karar No: 2007/8740
Karar Tarihi: 21.06.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/6724 E.  ,  2007/8740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna itiraz ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine açılan davada ... Köyü ... ve ... mevkiindeki taşınmazların kendi zilyetliğinde bulunduğunu, ancak yörede 2005 yılında yapılan orman kadastro çalışmasında orman sınırları içine alındığını belirterek, taşınmazın orman kadastrosu sınırları dışına çıkarılarak adına tescilini talep etmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne, ... Mevkiindeki 2276.90 m2'lik bölümüne ilişkin olarak orman kadastro çalışmasının iptaline, bu bölümün orman sınırları dışına çıkarılmasına tescil talebi yönünden ise mahkemece görevsizliğine, dosyanın görevli Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. Hüküm davalı Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava altı aylık askı ilan süresi içinde açılan orman kadastrosuna itiraz niteliğindedir.

Yörede 01/06/2005 tarihide ilan edilerek orman kadastro çalışması ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

Mahkemece uzman bilirkişi kurulu raporu esas alınarak hüküm kurulmuş ise de delillerin takdirinde hataya düşülmüştür.Şöyle ki ,uzman orman bilirkişi kurulu raporunda iki ayrı mevkiideki taşınmazın her ikisinin de 1963 tarihli memleket haritasında yeşil renkli ormanlık alanda kaldığı, ancak ... mevkiindeki taşınmazın üzerinde halen 0.1 den fazla kapalılık oluşturacak meşe ağaçlarının bulunduğu ,... mevkiindeki 2276.90 m2 yüzölçümündeki taşınmazın ise üzerinde meşe ağaçlarının bulunduğu ancak bunların kapalılık oluşturmayacakları ve halen hububat tarımı yapıldığı belirtilerek ... mevkiindeki taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu, ... mevkiindeki taşınmazın ise orman sayılmayan yerlerden olduğu açıklanarak taşınmazların memleket haritası üzerindeki konumları işaretlenmiştir. Ancak dosya kapsamından uzman bilirkişinin her iki dava konusu olan taşınmazın birbirine yakın olarak memleket haritasında yeşil alanda işaretlediği saptanmakla birlikte ayrıca bu işaretlendikleri yerde memleket haritasında 1-5 metre boyunda ağaçların bulunduğunun belirtildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda üzerinde meşe ağaçları bulunan ve memleket haritasında yeşile ... ormanlık alanda kalan ... mevkiindeki taşınmazın da orman sayılan yerlerden olduğu kabul edilerek mahkemece bu mevkideki taşınmaza ilişkin olarak açılan davanın da reddi yolunda hüküm kurulması gerekirken davanın kısmen kabulü yolunda kurulan hüküm usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenler ile davalı Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine 21/06/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2022/1004
Karar No: 2022/1955
Karar Tarihi: 14.03.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/1004 E.  ,  2022/1955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama

HÜKÜMLER : 1)...4.Asliye Ceza Mahkemesinin 29/09/2020 tarih ve 2014/405 Esas, 2020/576 Karar sayılı kararı; Sanığın, katılan ...’a yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan, TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son ve 53 maddeleri gereğince "5 yıl" hapis cezası ile mahkumiyetine dair kararı,

2)... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 10/03/2021 tarih ve 2020/1656 Esas 2021/406 Karar sayılı kararı; “İstinaf başvurusun esastan reddine” dair kararı,

3)... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 31/03/2021 tarih ve 2020/1656 Esas 2021/406 Karar sayılı ek kararı; “Temyiz talebinin reddine” dair ek kararı,

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 10/03/2021 tarih ve 2020/1656 Esas, 2021/406 Karar sayılı kararı ile 31/03/2021 tarihli ek kararının sanık tarafından 5271 sayılı CMK'nin 296/2 ve 291. maddelerinde belirtilen süreler içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükmolunan cezanın miktarı gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları, miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 31/03/2021 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek kararının hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 298/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak ek karara yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİ ile EK KARARIN ONANMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “... 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.03.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/5146
Karar No: 2021/5803
Karar Tarihi: 27.05.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/5146 E.  ,  2021/5803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihlerine göre, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nin 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, REDDİNE, 27/05/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/15761
Karar No: 2017/26495
Karar Tarihi: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/15761 E.  ,  2017/26495 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2016/6279
Karar No: 2018/1382
Karar Tarihi: 19.02.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/6279 E.  ,  2018/1382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Yasasına Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gerekçeli karar başlığında “15.01.2007” şeklinde yanlış yazılan suç tarihinin, suça konu faturaların KDV indiriminde kullanılmalarından dolayı, 2006 takvim yılı için “21.01.2007“, 2007 takvim yılı için “21.04.2007“ olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüş ve sanık tarafından aynı takvim yılı içerisinde birden fazla sahte fatura kullanılmış olması nedeniyle, eyleminin zincirleme suç oluşturduğu cihetle, sanık hakkında TCK'nın 43. maddesi hükümlerinin uygulanmasında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, 2006 takvim yılında kullanılan faturaların aynı tarihte deftere kaydedilmeleri nedeniyle, aynı tarihte kullanıldıklarından bahisle zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağına ilişen tebliğname düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde olaşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Mahkum olduğu uzun süreli hapis cezaları ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK‘nın 53/3. maddesi uyarınca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilere açısından aynı maddenin 1. fıkrasının c bendindeki hak yoksunluğunun uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerde dolayı 5320 sayılı 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Yasanın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkralarındaki TCK‘nın 53. maddesinin tatbikine ilişkin kısımlar çıkartılarak yerine "Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle, sanığın 5237 TCK‘nın 53/1. maddesi uyarınca, aynı maddenin 1. fıkrasının (a-b-c-d-e) bentlerinde yer alan haklardan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına, ancak TCK‘nın 53/3. maddesi gereğince hapis cezası ertelenen sanığın kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından yoksun bırakılmasına yer olmadığına" ibaresi eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin kısmen istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/37310
Karar No: 2017/16481
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/37310 E.  ,  2017/16481 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2023/5631
Karar No: 2024/4675
Karar Tarihi: 21.10.2024

**7. Hukuk Dairesi         2023/5631 E.  ,  2024/4675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 07.11.2023

SAYISI : 2021/2321 E., 2023/1632 K.

DAVALILAR : ... vekilleri Avukat ... vd., ...

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çanakkale 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/564 E., 2021/287 K.

Taraflar arasındaki geçit hakkı tesisi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesincedavanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 07.11.2023 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu kararın, 6100 sayılı HMK'nın 366 ncı madde yollamasıyla 346 ncı maddesi uyarınca davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 07.11.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar 11.327,80 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince verilen 07.11.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.10.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/28006
Karar No: 2014/8789
Karar Tarihi: 27.03.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/28006 E.  ,  2014/8789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Nizip 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/03/2013

NUMARASI : 2012/1042-2013/616

Taraflar arasındaki zemini Hazineye ait taşınmaz ile kadastro tespiti sırasında tescil harici bırakılan taşınmaz üzerinde bulunan muhtesat bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, zemini Hazineye ait taşınmaz ile kadastro tespiti sırasında tescil harici bırakılan taşınmaz üzerinde bulunan muhtesat bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1)Kamulaştırma Kanununun değer biçmeye ilişkin hükümleri kıyasen kamulaştırmasız el atmaya dayanan tazminat istemine ilişkin davalarda da uygulanır. 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesine 5177 sayılı Yasa ile eklenen fıkra uyarınca "Başkası adına tapulu, sahipsiz veya zilyedi tarafından iktisap edilmemiş yerin kamulaştırmasında binaların asgari levazım bedeli, ağaçların ise 11. madde çerçevesinde takdir olunan bedeli zilyedine ödenir."

Bu itibarla; davacı tarafından muhtesat aidiyetinin tespitine ilişkin olarak açılan ve kesinleşen Nizip Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/285 Esas - 2010/537 Karar sayılı dava dosyasında, davacı tarafından dikilip yetiştirildiği 22.10.2009 tarihli rapor ile tespit edilen ağaçların bedeli yerine, taşınmaz üzerindeki ağaçların tespitine ilişkin olarak daha önce açılan 1999/51 Değişik İş sayılı dosyada alınan 14.10.1999 tarihli raporda tespit edilen ağaçlara göre hesap yapan bilirkişi raporu hükme esas alınmak suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru olmadığı gibi,

2) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21.maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, harcın maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden;

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/5440
Karar No: 2021/5818
Karar Tarihi: 27.05.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/5440 E.  ,  2021/5818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nin 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, REDDİNE, 27/05/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/8744
Karar No: 2021/4190
Karar Tarihi: 24.05.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/8744 E.  ,  2021/4190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 11/11/2011 tarihli ve 2011/40271 esas numaralı iddianamesi ile 213 sayılı VUK’nin 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak sanık hakkında, "2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" ve "defter, kayıt ve belgeleri gizleme" suçlarından kamu davaları açıldığı, “sahte fatura kullanma” suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura düzenleme" ve “sahte fatura kullanma” suçlarının birbirine dönüşemeyeceği gözetilmeden gerekçe ile hüküm arasında çelişki oluşturacak şekilde sanık hakkında iddianame dışına çıkılarak dava konusu yapılmayan “2008-2009-2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçundan mahkûmiyet hükümleri kurulması yasaya aykırı ise de, zamanaşımı olumsuz bir muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğundan; sanığa yüklenen "2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçunun Kanun'daki cezasının türü ve üst sınırına göre 5237 sayılı TCK‘nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle "31/12/2008" olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar, sanığa yüklenen "2009-2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme'' ve “defter ve belgeleri gizleme” suçlarının Kanun'daki cezalarının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımının, süreyi kesen son işlem tarihi olan mahkumiyet hükmünün verildiği 09/05/2013 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafinin temyiz talepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 24/05/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/38285
Karar No: 2017/16632
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/38285 E.  ,  2017/16632 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.