erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/9609
Karar No: 2016/8387
Karar Tarihi: 14.12.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/9609 E.  ,  2016/8387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-... Cumhuriyet Başsavcılığının 25.09.2008 gün ve 2008/997 esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında vergi suçu raporu ve İzmir ...’nın mütalaası dayanak gösterilmek suretiyle, 213 sayılı Yasanın 359/b-1. maddesi uyarınca 2003,2005,2007 takvim yılları içerisinde zincirleme şekilde “sahte fatura düzenlemek” suçundan kamu davası açıldığı, her takvim yılında işlenen “sahte fatura düzenlemek” eylemlerinin birbirinden ayrı ve bağımsız zincirleme şekilde işlenmiş suçları oluşturduğu gözetilmeyerek, hangi yılda işlenen suçtan dolayı karar verildiği de belirtilmeksizin yazılı şekilde tek suçtan mahkumiyet hükmü kurulması,

2-Hüküm fıkrasında, “sanığın üzerine atılı suçu işlediği anlaşılmakla, eylemine uyan 2313 sayılı Yasanın 23/son maddesi gereğince...takdiren 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına” denildikten sonra devamında ayrı bir fıkra şeklinde “...213 sayılı Kanunun 359/b-2 maddesi gereğince, takdiren 18 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına” denilmek suretiyle hükümde karışıklığa sebebiyet verilmesi,

3-Sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, adli emanette bulunan suça konu faturaların dosya içerisine konulmadığının anlaşılması karşısında;sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin düzenlenen son fatura tarihi olduğu, 2005 takvim yılında düzenlendiği iddia olunan sahte faturanın dava zamanaşımı yönünden de önemli olduğu nazara alınarak suça konu faturaların duruşmaya getirtilip incelenip, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, tüm bu araştırmaların sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yetinilerek mahkumiyet kararı verilmesi,

4-Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine, hükmün açıklandığı tarihteki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca tayin olunacak vekalet ücretinden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilirken hükmolunan vekalet ücreti mahsup edilmek suretiyle vekalet ücretine hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan vekili ile sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/3045
Karar No: 2010/10044
Karar Tarihi: 23.12.2010

**5. Ceza Dairesi         2007/3045 E.  ,  2010/10044 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Reşit olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve basit müessir fiil suçlarından sanık ...’un bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda; atılı suçlardan mahkümiyetine dair, Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 14.03.2006 gün ve 2005/934 Esas, 2006/246 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C. Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi.

Anayasa mahkemesinin, 07.10.2009 tarih ve 27369 sayılı resmi gazetede yayımlanan 23.07.2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 sayılı kararı ile iki milyar liraya kadar (iki milyar dahil) para cezalarına dair hükümlerin temyiz olunamayacağına ilişkin 1412 sayılı CMUK.nun 305. maddesinin 3842 ve 5219 sayılı yasalar ile değişik (1) numaralı bendinin Anayasaya aykırı olması nedeniyle iptaline ilişkin kararı 07.10.2010 tarihi itibariyle yürürlüğe girmiş olmakla birlikte, Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21.06.2005 gün ve 61/82 sayılı kararında vurgulandığı üzere, hükmün temyiz edilebilir olup olmadığını belirleme bakımından hüküm tarihindeki yasal düzenlemenin dikkate alınması gerektiğinden, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan CMUK.nun 305/1. maddesi gereğince cezanın miktarına göre kesin olan hükmün temyizi kabil olmadığından sanık müdafiin müessir fiil suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİYLE incelemenin reşit olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanığa yüklenilen reşit olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunun kanunda öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımlarına tabi olduğu, suç tarihi 14.06.2001 ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 23.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Aslı Gibidir. BAŞKAN

Yz.İş.Müdürü ...

...
Esas No: 2015/42633
Karar No: 2017/17393
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/42633 E.  ,  2017/17393 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2017/1849
Karar No: 2017/15409
Karar Tarihi: 27.11.2017

**3. Ceza Dairesi         2017/1849 E.  ,  2017/15409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanığın savunmasında madde bağımlısı olduğunu iddia ettiği katılanın suç tarihinde parkta başka kişiler ile kavga ettiğini, elinde bıçak olduğu halde tanıklar Gökhan ve Hakan'ı kovaladığını, tanıkların korunmak için kendi yanına geldiğini, katılana " sen ne yapıyorsun " diyince kendisine bıçak çektiğini belirtmesi ve tanıkların sanığın savunmasını kısmen doğrulamaları karşısında, haksız tahrik hükümlerini düzenleyen 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinin sanık lehine uygulanıp uygulanmayacağı hususunun karar yerinde tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas-2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 27.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/27736
Karar No: 2014/11500
Karar Tarihi: 11.06.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/27736 E.  ,  2014/11500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Beraat

I-Katılan vekilinin “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Katılan vekilinin “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen '2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek' suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 11.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/22300
Karar No: 2015/4954
Karar Tarihi: 17.03.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/22300 E.  ,  2015/4954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Yapılan inceleme ve hükme esas alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

1) Dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tesbiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporunda bu yönteme uyulmadan değer biçilmiştir. Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2) Dava konusu taşınmazdan geçirilen enerji nakil hattının 1971 yılında tesis edildiği, bilirkişi raporlarında ise taşınmaz üzerindeki binanın 6-10 yaş aralığında olduğu kabul edilerek % 10 oranında yıpranma payı düşüldüğü anlaşılmakla, binanın yapım tarihi araştırılıp enerji nakil hattı tesis edildikten sonra yapıldığının anlaşılması halinde bina bedelinin irtifak hakkı karşılığının tespitinde nazara alınmayacağı gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3)Dava konusu taşınmazın geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin % 30'u geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tesbiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 17.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/5087
Karar No: 2024/9736
Karar Tarihi: 10.09.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/5087 E.  ,  2024/9736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/345 E., 2023/249 K.

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrasının (son) cümlesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 28.01.2020 tarihinden, denetim süresi içinde ikinci suçun işlendiği 06.02.2021 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu belirlenmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Defter, kayıt ve belgelerin ibraz edilmemesi hâlinde bir vergi ziyaı oluşmadığı, söz konusu eylemden dolayı 213 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının aynı Kanun'un 359 uncu ve 371 inci maddelerinde belirtilen tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir ceza olmadığı nazara alındığında; 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine 7394 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile eklenen "Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranından indirilir." şeklindeki hüküm uyarınca sanık hakkında, alt sınırdan tayin edilen temel ceza üzerinden 1/2 oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321 inci maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği temel cezanın 18 ay hapis cezası olarak tayinine ilişkin paragraftan sonra gelmek üzere hüküm fıkrasına "7394 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile değişik 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesi uyarınca sanığın cezasından 1/2 oranında indirim yapılarak 9 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına" şeklinde yeni bir paragraf eklenmesi ve 5237 sayılı Kanun'un 62 inci maddesinin uygulandığı paragraftan "15 AY" ibaresinin çıkartılıp yerine "7 ay 15 gün" ibaresinin yazılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.09.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2009/7672
Karar No: 2010/5797
Karar Tarihi: 29.06.2010

**5. Ceza Dairesi         2009/7672 E.  ,  2010/5797 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve rızaen alıkoyma suçlarından sanık ...’ın bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda; rızaen alıkoyma suçundan beraetine, reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunmaktan mahkümiyetine dair, Çorlu 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 13.07.2007 gün ve 2005/1028 Esas, 2007/413 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Reşit olmayan mağdureyi rızaen alıkoyma suçu için kanunda öngörülen cezanın üst sınırı itibariyle 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesinde belirtilen 5 yıllık asli zamanaşımına tabi olduğu, sanık hakkında bozma öncesinde verilen ilk mahkümiyet tarihi olan 07.05.2003'den itibaren zamanaşımını kesen bir işlemin olmadığı, inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükmün 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan kurulan hükme gelince;

5252 sayılı Yasanın 9/3 ve CMK.nun 34 ve 230. maddeleri uyarınca lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçlarının birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi, her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime olanak verecek şekilde kararda gösterilmesi ve tüm bunların gerekçelerine de yer verilerek hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK.nun 7/2. maddesi uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK.nun 231/5. maddesinde hapis cezası için öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve anılan maddenin 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece sanığın adli sicil kaydı da gözetilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/38265
Karar No: 2017/16622
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/38265 E.  ,  2017/16622 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2013/2074
Karar No: 2013/29120
Karar Tarihi: 09.12.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/2074 E.  ,  2013/29120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCY'nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu,bunun, daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar değer olarak az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda, katılanın tarlasında bulunan yıkık evden katılanın iddiasına göre 3.000-5.000 TL değerinde 20 römork, sanığın kabulüne göre ise 75 TL değerinde 5 römork taşın alınması şeklinde gerçekleşen eylemde TCY’nın 145. maddesinin uygulanma koşulları bulunmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınmamıştır.

Yapılan duruşmaya,toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 09/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/18117
Karar No: 2010/325
Karar Tarihi: 12.01.2010

**2. Hukuk Dairesi         2008/18117 E.  ,  2010/325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün kusur, velayet, nafakalar, tazminatlar ve araç üzerine konan tedbir kararı yönünden temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan 12.01.2010 günü taraflar tebligata rağmen gelmedi. Temyiz eden davalı vekili Av. ...'in mazeret dilekçesi göndermiş olduğu görüldü. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 60.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.12.01.2010 (Salı)
Esas No: 2006/13445
Karar No: 2006/17555
Karar Tarihi: 14.12.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/13445 E.  ,  2006/17555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 11.4.2002 gün 2002/579-3450 sayılı bozma kararında özetle “... Köyü 55 parsel sayılı çekişmeli taşınmaza ve dava dışı 54 parsele kadastro sırasında uygulanan 164 yazım numaralı vergi kaydının doğusundaki orman içinde kalan yol ve batısındaki ... sınırı itibariyle değişebilir sınırlar içerdiği ve miktarıyla geçerli kapsamının belirlenmesi gerekli olduğundan yerel ve ... bilirkişi huzuruyla yeniden yapılacak keşifte çekişmeli taşınmazın tesbitine esas alınan 164 yazım numaralı vergi kaydının kuzey ve güneyde okunan kişi sınırları ile yani 53 ve 56 parseller ile irtibatı kesilmeden uygulanarak, kayıt fazlasının 54 ve 55 parsellerin doğu ve batı tarafından ayrılacağı göz önünde bulundurularak, vergi kaydı yüzölçümü dışında kalan 54 numaralı parselin Hazine tarafından her zaman davaya konu edilebileceği düşünülerek, 3402 sayılı yasanın 20/C ve 21. maddelerine göre yüzölçümü ile kapsadığı alanın belirlenmesi, bilirkişiye uygulamayı gösteren infaza elverişli kroki düzenlettirilmesi, vergi kayıt fazlasının vergi kaydının oluştuğu tarihten en eski tarihli memleket haritası, amenajman planı ve ... fotoğraflarının oluşturulduğu tarihe kadar doğu ve batısındaki ormandan açıldığı, üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi sırf toprağıyla orman sayılan yer olduğu, zilyetlikle kazanılamayacağı kabul edilerek bu bölümlere ilişkin davanın kabulüne karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kısmen kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek, ... bilirkişi ... ... tarafından düzenlenen 28.07.2005 tarihli krokili raporda E ile işaretlenen 11.279 m2 yüzölçümlü bölümünün 55 parsel numarası ile, A ve D ile işaretlenen sırasıyla 3.774,55 m2 -7.387,65 m2 yüzölçümlü kesimlerinin orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescillerine karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 14/12/2006 gününde oybirliği ile karar verildi.