erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2022/14454
Karar No: 2024/4320
Karar Tarihi: 02.04.2024

**6. Ceza Dairesi         2022/14454 E.  ,  2024/4320 K.**

**"İçtihat Metni"**

KANUN YARARINA BOZMA

İş yeri dokunulmazlığını ihlâl etme suçundan suça sürüklenen çocuk ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 116/2, 31/3 ve 62/1. maddeleri gereğince 3.000,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Gaziosmanpaşa 2. Çocuk Mahkemesinin 22.04.2016 tarihli ve 2015/1183 Esas, 2016/392 sayılı Kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 22.06.2022 günlü ve 94660652-105-34-13499-2022-KYB sayılı yazısı ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 07.07.2022 günlü ve 2023/95409 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE;

Dosya kapsamına göre; Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 04.03.2019 tarihli ve 2017/6441 Esas, 2019/2698 Karar sayılı ilâmında "...Suça konu yerde herhangi bir ticari faaliyetin yürütülmediği ve bir iş yerinin eklentisi niteliğinde olmayan yere girilmesinin de iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunu oluşturmayacağı gözetilmeden, sanık Ö.İ. ve temyiz dışı sanık M.Ç. hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan beraat yerine mahkumiyetlerine karar verilmiş ise de; bu yönde kanun yararına bozma yoluna gidilebileceği mümkün görülmekle yapılan incelemede;... '' şeklinde belirtildiği üzere, somut olayda, suça sürüklenen çocuk ...'in müştekinin üzerini değiştirdiği ve depo olarak kullanılan yerde hırsızlık yapma eyleminde, salt eşyaların muhafazası için kullanılan yerde herhangi bir ticari faaliyetin yürütülmediği ve bir iş yerinin eklentisi niteliğindeki olmayan yere girilmesinin iş yeri dokunulmazlığı suçunu oluşturmayacağı gözetilmeksizin sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden, anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Oluş ve dosya içeriğine göre; suça sürüklenen çocuğun, müştekinin üzerini değiştirdiği ve depo olarak kullanılan yerde hırsızlık yapma eyleminde, salt eşyaların muhafazası için kullanılan, herhangi bir ticari faaliyetin yürütülmediği ve bir işyerinin eklentisi niteliğindeki olmayan yere girilmesinin işyeri dokunulmazlığının ihlali suçunu oluşturmayacağı gözetilmeden, suça sürüklenen çocuğun beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden KABULÜ ile, suça sürüklenen çocuk ... hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden Gaziosmanpaşa 2. Çocuk Mahkemesinin 22.04.2016 tarihli ve 2015/1183 Esas, 2016/392 sayılı Kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkradının (d) bendinin verdiği yetkiyle, unsurları oluşmayan işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan suça sürüklenen çocuk ...'in BERAATİNE, tayin olunan cezanın çektirilmemesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

02.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2025/1474
Karar No: 2025/7343
Karar Tarihi: 20.05.2025

**7. Ceza Dairesi         2025/1474 E.  ,  2025/7343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ :

EK KARAR SAYISI : 2024/1840 E., 2024/2001 K.

KATILANLAR : ..., ..., ...,

SUÇ : 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu' na muhalefet

SUÇ TARİHLERİ :

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 23.10.2024 tarihli ve 2024/1840 Esas, 2024/2001 Karar sayılı ek kararının sanık müdafi tarafından temyizi üzerine gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesinde yer verilen “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “ … temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş … ise … hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 23.10.2024 tarihli ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden, sanık müdafiin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1.maddesi uyarınca Antalya Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.05.2025 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2009/11505
Karar No: 2010/7298
Karar Tarihi: 10.06.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/11505 E.  ,  2010/7298 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Tarih : 02.07.2009

No : 15/294

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin ... Devlet Hastanesinde fizyoterapist olarak çalışmak üzere dava dışı ... Medikal Tıbbi Cihazları Ltd.Şti. şirketi ile iş sözleşmesi imzaladığını, sözleşmede iş sözleşmesi bitmeden işçinin işten ayrılması halinde 25.000 Euro tazminat şartı olduğunu, ancak davadışı şirket sahibinin talebi üzerine müvekkilinin (2) adet 25.000 YTL bedelli senedi bazı kısımları boş olarak şirket sahibine teslim ettiğini, müvekkili ile iş sahibi arasında ... 2.İş Mahkemesinde alacak davası görüldüğünü, bu arada müvekkilinin verdiği senetlerden birinin lehtar kısmına davalının ismi yazılarak takibe konduğunu, davalının dava dışı işveren şirketin sahibi ...’ın akrabası olduğunu, takibin haksız açıldığını öne sürerek müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tespiti ile %40 tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu senedin teminat amaçlı olmadığını, davacının müvekkiline olan borcuna karşılık düzenlendiğini, davacının iddialarını HUMK’nun 288.maddesi uyarınca yazılı delille ispat etmesi gerektiğini öne sürerek davanın reddi ile %40 tazminata hükmedilmesini savunmuştur.

Mahkemece, yapılan yargılama sonunda; davacının senede karşı olan iddiasının yazılı delille ispat etmesi gerektiğini, dava konusu senette dava dışı ... Ltd.şirketinin herhangi bir sıfatının bulunmadığı, davacının iddiasını yazılı delille ispat edemeyip, yemin delilini de kullanmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 10.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/16743
Karar No: 2014/52
Karar Tarihi: 13.01.2014

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/16743 E.  ,  2014/52 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklının, borçlu davalı hakkında, kira alacağı nedeniyle tahliye istekli olarak başlatmış olduğu icra takibine, davalının süresinde itirazı üzerine, davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesini istemiştir. Mahkemece istemin reddine karar verilmesi üzerine karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere, ödeme emrinde davalıya 30 günlük ödeme süresi verilmeden dava açılmasına göre davacının tahliyeye ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının alacağa ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Davacı alacaklı 21.03.2013 tarihinde başlattığı icra takibinde, 2009 yılının onbirinci ayı ile 2013 yılının 3. ayı arası aylık 200 TL'den toplam 8.200 TL kira alacağı talep etmiş ve başlattığı takipte sözlü kira ilişkisine dayanmıştır. Davalı borçlu, 03.04.2013 tarihli, süresinde yaptığı itirazında, kiracılık ilişkisi ve kira miktarına itiraz etmediğinden, kiracılık ilişkisi ve istenen aylar kira bedelleri takip hukuku açısından kesinleşmiştir. Davalı borçlu itirazında borcu olmadığı savunmasında bulunduğuna göre bu savunmasını İİK. 269/c maddesinde nitelikleri belirtilen belgelerden biriyle kanıtlamak zorundadır. Kaldı ki İİK.'nın 63. maddesine göre itiraz eden borçlu itirazın kaldırılması duruşmasında itiraz sebeplerini değiştiremez ve genişletemez. Davalı bu nitelikte bir belge ibraz edemediğine göre itirazının kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde isteğin reddine karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda (1) No'lu bentte yazılı nedenle kararın tahliyeye ilişkin kısmının ONANMASINA, (2) No'lu bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın alacağa ilişkin kısmının BOZULMASINA, onanan kısım için aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenden alınmasına, 13/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/16525
Karar No: 2023/13310
Karar Tarihi: 28.09.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/16525 E.  ,  2023/13310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2022/588 E., 2023/492 K.

KARAR : Yargılamanın iadesi talebinin reddi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne verilmiştir.

Kararın; taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesince onanmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili tarafından yargılamanın iadesi talebinde bulunulması üzerine İlk Derece Mahkemesince 08.....2023 tarihinde temyiz yolu açık olmak üzere talebin reddine karar verilmiştir.

İşbu karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

31.03.2011 tarihinde kabul edilip 14.04.2011 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 30 uncu maddesi gereğince 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen geçici 3 üncü maddenin birinci fıkrasında; “Bölge Adliye Mahkemelerinin, 26/9/2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” hükmü düzenlenmiştir.

07.11.2015 tarihli Resmî Gazete'de ilan edildiği üzere 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un 2 ve 24 üncü maddeleri uyarınca kurulan bölge adliye mahkemelerinin 20.07.2016 tarihi itibarıyla tüm yurtta göreve başlaması nedeniyle bu tarih ve sonrasında verilen İlk Derece Mahkemesi kararları hakkında 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun temyize ilişkin hükümlerinin uygulanması olanağı kalmamıştır.

İlk Derece Mahkemesince 08.....2023 tarihli kararda temyiz yolunun açık olduğunun belirtilmesi üzerine davacı vekili tarafından temyiz dilekçesi verilmiş ve dosya incelenmek üzere Dairemize gönderilmişse de; bölge adliye mahkemelerinin göreve başladığı tarihten sonra verilen İlk Derece Mahkemesi kararının, yargılamanın yenilenmesi talebine ilişkin davanın yeni ve bağımsız bir dava olduğu da dikkate alındığında, belirtilen kanuni düzenlemeler uyarınca Dairemizce incelenemeyeceği anlaşılmakla; istinaf yolu incelemesi için bölge adliye mahkemesine gönderilmek üzere dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere İLK DERECE MAHKEMESİNE GÖNDERİLMESİNE;

28.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/12545
Karar No: 2011/7221
Karar Tarihi: 31.05.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/12545 E.  ,  2011/7221 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı banka vekili, takibe konu 11.12.2006 tarihli Genel Kredi Sözleşmesine kefil olarak imza atan davalıların, kredi borçlusu davadışı Halpa Ltd. Şirketinin kullandığı krediye kefil olduklarını hesabın kat edilmesine rağmen borcun ödenmediğini ileri sürerek, davalıların icra takibine yaptıkları itirazın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, kredi sözleşmelerinin ipotek verilerek teminatlandırıldığını, ayrıca ipotekli takip yapıldığını, ipotekli takip bitmeden ilamsız takible kefiller hakkında başlatılan takibin yanlış olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne davalıların icra dosyasına vaki itirazlarının iptaline ve takibin devamına, asıl alacak miktarı olan 169.698.82 TL'nin %40'ı oranında icra inkar tazminatının davalılardan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporu ayrıntılı incelemeyi içermediği gibi, Yargıtay denetimine de elverişli değildir. Bilirkişi serbest şirket Muhasebecisi Mali Müşavir Turhan Kandır'ın kök ve ek raporları arasında çelişki bulunduğu belirtilerek davalılar tarafından itiraz edilmiştir. Bu durumda mahkemece davalıların itirazları da gözetilerek, konusunda uzman bilirkişilerden oluşturulacak üç kişilik bilirkişi heyetinden ayrıntılı ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alnıp tüm deliller birlikte değerlendirilerek varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalıların öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 31.5.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/337
Karar No: 2006/6397
Karar Tarihi: 14.06.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/337 E.  ,  2006/6397 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Tarih :19.10.2005

Nosu :397-467

Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili ,müvekkilinin işlettiği marangoz atölyesinde davalı kurum elemanlarınca yapılan kontrolde kaçak elektrik kullanıldığından hahisle tutanak tutulduğunu 1.840.438.000TL’lık kaçak kullanım cezası ve 13.154.418.000 TL’lik geriye dönük 1 yıllık ek tahakkuk elektrik tüketim faturası düzenlendiğini belirterek ,ek elektrik tüketimine ilişkin tahakkuk ettirilen 13.154.418.000 TL’den borçlu olmadıklarının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili , yapılan tahakkukların yönetmelik ve yasalar doğrultusunda yapıldığını bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece , toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davanın kabulüne , davacının davalı kurum tarafından geriye dönük 1 yıllık kaçak kullanımdan bahisle ek elektrik tüketimine ilişkin tahakkuk ettirilen 13.154.418.000TL’lik miktardan borçlu olmadığının tespitine , 651.253.731 TL’lik kaçak elektrik tüketim bedeli kadar borçlu olduğunun tespitine karar verilmiş hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacıya kaçak elektrikle ilgili olarak 11.10.2004 son ödeme tarihli 1.840.438.000TL’lik borç tahakkuk ettirilmiş ve kaçak elektrikle ilgili bu borcun davacı tarafından ödendiği davacı vekilinin beyanından anlaşılmakta olup dava konusu değildir.

Dava 02.09.2004 son ödeme tarihli fatura ile geriye dönük olarak tahakkuk ettirilen 13.154.418.000 TL bedeli ek tüketim faturasına yönelik olarak açılmıştır.Davacı ,ek tahakkukun haksız ve yasaya aykırı olduğu gerekçesi ile anılan fatura nedeniyle borçlu olmadığını iddia etmiştir.

Bu durumda mahkemece ,ek tahakkuka yönelik davacı iddiaları ve davalı savunması,Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmenliği’nin 13-14 maddeleri Kaçak ve Usulsüz Elektrik Enerjisi Kullanımı ile Güvence Bedellerinin Hesaplanması ve Güncelleştirilmesine İlişkin Usul ve Esasları tespit eden 21.03.2003 tarihli Kurul Kararının 1/b-1-2 maddesi gözetilerek uzman bilirkişiden tahakkukun yerinde olup olmadığı yönünden rapor alınıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken ,eksik incelemeye dayalı bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması doğru görülmemiştir .

../..

S-2-

Esas No. : 2006/337

Karar No. : 2006/6397

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA,peşin harcın istek halinde iadesine,14.6.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Aslı gibidir.

...
Esas No: 2022/11571
Karar No: 2022/10661
Karar Tarihi: 29.11.2022

**9. Ceza Dairesi         2022/11571 E.  ,  2022/10661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine dair İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 09.12.2021 gün ve 2021/144 Esas, 2021/448 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile hükümlerin kaldırılarak müsnet suçlardan mahkumiyetine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Hükmedilen cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-b. maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafisi ile katılan Bakanlık vekilinin anılan hükme yönelik temyiz istemlerinin aynı Kanunun 298. maddesi gereğince REDDİNE,

Çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve sanık müdafisi ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen yargılama neticesinde vaki istinaf başvurusunun kabulüyle hükmün kaldırılarak atılı suçtan mahkumiyetine dair kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, sanık müdafisi ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmesine, 29.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/17223
Karar No: 2018/6001
Karar Tarihi: 03.05.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/17223 E.  ,  2018/6001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından; kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası ve tazminatların reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece; evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebebiyet veren olaylarda davacı kadının tam kusurlu olduğu kabul edilerek davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden tarafların boşanmayı gerektirecek kusurlu bir davranışının varlığı kanıtlanamamıştır. Buna karşın davalı erkek de süresinde sunduğu cevap dilekçesinde kadının evi terk etmesi vakıasına ve fiili ayrılık vakıasına dayanmış, tanık deliline ise dayanmamıştır. Fiili ayrılık vakıası tek başına boşanma nedeni sayılamayacağı gibi, terk hukuki sebebine dayalı olarak açılmış bir dava da bulunmamaktadır. Davalı erkeğin duruşmada dinlenen tanığının beyanları esas alınarak davacı kadına kusur yüklenmesi de mümkün değildir. Bu durumda tarafların, dosya kapsamına göre birliğin sarsılmasına neden olacak herhangi bir kusurları bulunmamakta olup her ne kadar davanın reddi gerekirken boşanmaya karar verilmesi doğru değil ise de, boşanma hükmü temyiz edilmeyerek kesinleştiğinden bu husus bozma sebebi yapılmamış sadece yanlışlığa değilmekle yetinilmiştir.

2-Davacı kadının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b)Yukarıda 1. bentte belirtildiği üzere boşanmaya sebebiyet veren olaylarda iki tarafın da kusuru bulunmamaktadır. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. TMK 175. madde koşulları kadın yararına oluşmuştur. O halde, davacı kadın yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken, hatalı kusur belirlemesinin sonucu olarak isteğin reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2/b bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 2/a bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.

03.05.2018(Prş.)