erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2017/3633
Karar No: 2017/3618
Karar Tarihi: 11.05.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/3633 E.  ,  2017/3618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Sanık hakkında 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği iddiası ile açılan kamu davasında, sanığın, duruşmada, şirketi iki yıl işlettiğini, fakat sahte fatura düzenlemediğini, hakkında aynı suçtan mahkumiyet kararı verilen İsmail Uslanmaz’a vekaletname verdiğini, akaryakıt faaliyetinde bulunmadığını savunması, vergi tekniği raporu kapsamından, sanığın şirketin yüzde 2 ortağı olduğu, hakkındaki hüküm temyiz edilmeyen diğer sanık ... Uslanmaz’ın ise şirketin yüzde 98 ortağı ve şirket müdürü olduğunun anlaşılması, sahte fatura düzenlemek suçunda suçun maddi konusunun fatura oluşu, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de alım satım ya da hizmet ifasının belgesi olan faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenebilmesi bakımından, sahte düzenlendiği iddia olunan 2006 ve 2007 yıllarına ait faturaların aslı veya onaylı örnekleri dosya içerisine alınarak, sanığın savunmasında belirttiği şekilde bir vekaletname verip vermediği araştırılıp, faturaların sanık tarafından düzenlenip düzenlenmediğinin ve sanık savunmasının doğruluğunun tespiti bakımından, faturalardaki yazı ve imzaların sanık eli ürünü olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması, gerektiğinde faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler de dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları ve sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulmasından sonra toplanan deliller bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de; sanığın kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetinin kanuni sonucu olarak, hakkında 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/23026
Karar No: 2017/3474
Karar Tarihi: 18.04.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/23026 E.  ,  2017/3474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre, hükmolunan ceza miktarı nedeniyle sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteğinin 1412 sayılı CMUK’nın 318/1. maddesi uyarınca reddine karar verilerek dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Borçlu şirketin ticareti terk edip etmediği yönünde şikayet tarihi itibariyle vergi dairesine verilen beyanname örnekleri istenilip sonucuna göre hukuki durumun takdiri yerine yazılı şekilde sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi,

Kabule göre de;

1) 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2) Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Kanuna aykırı ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 18.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/4782
Karar No: 2024/300
Karar Tarihi: 22.01.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/4782 E.  ,  2024/300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2022/69 E., 2023/73 K.

DAVA TARİHİ : 14.07.2014

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen ayıplı malın misli ile değişimi davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca; Yargıtayın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verilmesi halinde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinde öngörülen kesinlik sınırına tabidir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre, İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar 16.000,00 TL olup karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin (miktar itibariyle) REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

22.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/4248
Karar No: 2013/4044
Karar Tarihi: 13.06.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/4248 E.  ,  2013/4044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki iflasın ertelenmesi davasında davacı vekilinin talebi üzerine verilen ihtiyati tedbir kararının kaldırılması talebinin reddine yönelik olarak verilen kararın süresi içinde müdahil vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin lojistik sektöründe faaliyet yürüttüğünü, PTT Genel Müdürlüğü ve diğer bazı kuruluşların lojistik ihalelerini aldığını, bu işler nedeniyle kredi kullanmak zorunda kalındığını, ihalelerden gelecek paranın geç gelmesi ve kredi kullanmak zorunda kalmaları nedeniyle borca batık hale geldiklerini, alınan ihalelerin gereğinin yerine getirilmesi, sermaye artırımı yapmaları ve ortakların taşınmazlarını satmaları halinde borca batıklıktan kurtulacaklarını ileri sürerek, müvekkilinin iflasının bir yıl süre ile ertelenmesini ve karar kesinleşinceye kadar müvekkili şirket aleyhinde başlamış ve başlatılacak takiplerin, iflas taleplerinin, hacizlerin, muhafaza tedbirlerinin ihtiyati tedbir yoluyla durdurulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, dosya kapsamı, kayyım ve bilirkişi raporlarına göre, İİK'nın 179/b-... ve .... fıkralarında yazılı alacaklara ilişkin olanlar hariç, 6183 sayılı Yasa kapsamındaki takipler dahil, hangi sebebe dayanırsa dayansın, davacı şirket hakkında yapılan ve yapılacak tüm ... takipleri ile ihtiyati haciz, ihtiyati tedbir, muhafaza işlemleri dahil tüm takip işlemlerinin ihtiyati tedbir yolu ile durdurulmasına, şirketin malvarlığının üçüncü kişilere devir ve temlikinin ihtiyati tedbir yoluyla önlenmesine dair verilen ....04.2013 tarihli karara müdahil .... vekili tarafından yapılan itiraz üzerine, 07.05.2013 tarihli oturumda itirazın reddine karar verilmiştir.

Kararı, ihtiyati tedbire itiraz eden müdahil .... vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, ihtiyati tedbire itiraz eden müdahil vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, ihtiyati tedbire itiraz eden müdahil vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, ....06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/7443
Karar No: 2012/9946
Karar Tarihi: 25.12.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/7443 E.  ,  2012/9946 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava, abonelik sözleşmesine dayalı kayıp kaçak bedeli ve PSHS okuma bedeli ile ilgili muarazanın giderilmesi istemine ilişkindir.

Hal böyle olunca davanın niteliği, tarafların sıfatı, temyizin kapsamı dikkate alındığında 6110 sayılı Kanunla değişik Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi hükmüne göre Başkanlar Kurulu tarafından hazırlanan ve Büyük Genel Kurul'ca kabul edilerek yürürlüğe giren işbölümü kararına göre yerel mahkemece verilen hükmün temyiz incelemesini yapma görevi Yüksek (13). Hukuk Dairesine ait olmakla birlikte anılan Dairece de aidiyet kararı verilerek dosya Dairemize gönderilmiş olmakla temyiz inceleme yerinin belirlenmesi için dosyanın

YARGITAY HUKUK DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU’NA SUNULMASINA, 25/12/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/16092
Karar No: 2018/1136
Karar Tarihi: 12.03.2018

**19. Hukuk Dairesi         2016/16092 E.  ,  2018/1136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit- istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davalının davacı hakkında çeke dayalı kambiyo takibi başlattığını, davacının ciranta olduğu takip konusu çekin davacı tarafından kargoya verildikten sonra kaybolduğunu, davacı ile davalı arasında ticari ilişki olmadığını, davalının kötü niyetli olduğunu ileri sürerek dava konusu edilen çek nedeniyle davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine, takibin iptali ile %20 oranında tazminata ve çekin istirdadına karar verilmesini talep ve dava etmiş, davacı vekili 19.11.2015 tarihli dilekçesinde yargılama sırasında çek bedelinin dava dışı keşidecisi tarafından ödendiğini, menfi tespit taleplerinin istirdada dönüştüğünü belirterek, çek bedelinin davalıdan istirdadına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, davalı vekili tarafından 18.4.2016 tarihinde yokluklarında davanın kabulüne karar verilmesinin talep edildiği, hernekadar 19.4.2016 tarihli dilekçesinde kabul beyanının sehven yazıldığını iddia etmiş ise de, davaya son veren taraf işlemlerinin iradeyi sakata uğratan hata, hile, ikrar hallerinde iptali mümkün ise de davacının hata ettiğine dair hiç bir delil ileri sürmediği, iradesinin gerçeği yansıtmadığına yönelik iddiasını ispat edemediği gerekçesiyle davanın kabul beyanı ile davacının davalıya borçlu olmadığının tespiti ile takibin iptaline, asıl alacağın %20’si oranında tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, icra takibine karşı açılmış menfi tespit davası olup, davalı alacaklı vekili yargılamaya karşı verilen cevabında davanın reddini istemiştir. Yargılamanın safahatında 18.4.2016 tarihli dilekçesi ile mazeret bildiren davalı vekili dilekçenin 4. satırında “ davanın kabulüne” kelimelerini yazarak beyanda bulunmuş, 19.4.2016 tarihli celsede mazereti kabul edilerek yeni bir duruşma günü verilmiştir. Davalı 19.4.2016 tarihli dilekçesi ile 18.4.2016 tarihinde vermiş olduğu dilekçedeki “davanın kabulüne” kelimelerinin dilekçeye sehven yazıldığını maddi hata olduğunu belirterek bu beyanının dikkate alınmaması gerektiğini bildirmiştir. Davalının alacaklı olduğu ve yapılan maddi hatayı bir gün sonra hemen açıkladığı dikkate alındığında mahkemenin yorum ile davalının beyanın ciddi olduğu gerekçesiyle davalının 19/04/2016 tarihli düzeltme beyanının kabul edilmemesi doğru olmayıp, davalının maddi hataya dayalı 18/04/2016 tarihli beyan dikkate alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması yerinde olmamıştır.

SONUÇ :Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 12/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/35459
Karar No: 2017/16032
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/35459 E.  ,  2017/16032 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2006/8579
Karar No: 2006/9473
Karar Tarihi: 14.06.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/8579 E.  ,  2006/9473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle \*tarafların biribirine yakın gelir durumları da nazara alınarak karar verilmiş bulunmasına, davalı kadının maddi-manevi tazminat talebini saklı tutmuş olmasına göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna,işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 14.06.2006 Prş.
Esas No: 2010/10637
Karar No: 2011/3656
Karar Tarihi: 19.04.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/10637 E.  ,  2011/3656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı alacaklı vekili, borçlu hakkında borçlunun ortağı olduğu şirketin vergi borçlarından dolayı hakkında 6183 sayılı Yasa’nın 35.maddesine göre takip başlattıklarını, borçlunun adına kayıtlı Silivri Selimpaşa beldesi 54-55 pafta 9532 parseldeki taşınmazını, takipleri sonuçsuz bırakmak için davalı 3.kişiye sattığını belirterek borçlu ve 3.kişiler arasındaki tasarrufun iptalini talep etmiştir.

Davalı borçlu, ortağı bulunduğu şirketin 2001 yılından itibaren gayri faal olduğunu, hakkında tahakkuk ettirilen vergi borcu bulunmadığını davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı 3.kişi, duruşmalara katılmamış ve cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemece, borçluya gönderilen ödeme emrinin vergi mahkemesince iptal edildiğini ve bu kararın kesinleştiği, bu durumda kesinleşmiş vergi borcu bulunmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, alacaklının 6183 sayılı yasanın 24 ve devamı maddelerine dayalı olarak açtığı tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

Davacının sunduğu 15.07.2008 tarihli dava dilekçesinde ve yargılama boyunca borçlu hakkındaki hangi takip dosyaları ile ilgili olarak davanın açıldığına ilişkin bir açıklama yer alamamaktadır.

Davacı ve davalı borçlu, delil olarak vergi borçlarına ilişkin olarak farklı ilamlar ibraz etmişlerdir. Bu ilamlara esas olan takip dosyaları farklı olduğu gibi bir kısmında hangi takip dosyası için verildiği anlaşılmamaktadır.

Yapılacak iş, HMUK’nun 75.maddesi 2.fıkrası gereğince davanın hangi takip dosyaları için açıldığı davacıdan sorularak netleştirildikten sonra ilgili takip dosyalarının getirtilerek, sunulan delillerin bu dosyalara göre değerlendirilmesi yapıldıktan sonra oluşacak sonuca göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, dava konusu netleştirilmeden ve hangi takip dosyaları için karar verdiği anlaşılmayan ve bu suretle aynı zamanda infazda kuşku yaratacak şekilde karar vermesi usul ve yasaya aykırıdır

SONUÇ;Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı alacaklıya geri verilmesine 19.4.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/27047
Karar No: 2017/3702
Karar Tarihi: 25.04.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/27047 E.  ,  2017/3702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

Sanığa isnat edilen suç İİK’nın 333/a maddesinde düzenlenmiş olup suçun oluşumu için takibin kesinleştiği gün itibariyle ticaret şirketinin borcu ödeme gücünün bulunması ve hukuken ya da fiilen yönetim yetkisine sahip olan kişi veya kişilerin de alacaklıları zarara uğratma kastıyla ticaret şirketinin borcunu kısmen veya tamamen ödememesi gerekmektedir. İİK'nın 331. maddedeki suçun oluşumu için ise takip kesinleşmeden önce ticaret şirketinin mallarını muvazaalı olarak devrederek, telef ederek veya asıl olmayan borçlar ikrar ederek alacağın tahsilini olanaksız hale getirmesi gerekmektedir. Bu nedenle müşteki vekilinin şikayet dilekçesinde ileri sürdüğü hususların ispatlanması halinde sanığın eyleminin İİK'nın 331. maddesinde müeyyideye bağlanan alacaklılarını zarara uğratmak kastiyle mevcudunu eksiltme suçuna uyabileceği anlaşılmakla, mahkemece sanığın beraati yerine yazılı şekilde cezalandırılmasına karar verilmesi,

Kabule göre de;

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 333/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında,

sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-İİK'nın 333/a maddesinde düzenlenen suçun yaptırımı altı aydan iki yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adli para cezası olmasına rağmen mahkemece temel cezanın üç ay hapis cezası olarak belirlenip hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 25.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/12776
Karar No: 2022/8240
Karar Tarihi: 21.04.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/12776 E.  ,  2022/8240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi uyarınca "Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56'ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK'nun 52/2. gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100,00 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000,00 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 305/1-2. maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, katılanın temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 21.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.