erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/14175
Karar No: 2014/36425
Karar Tarihi: 22.12.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/14175 E.  ,  2014/36425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal etme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I- Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... müdafiinin ve sanık ...'ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Keşif tutanağı, bilirkişi raporu, olay yerine ilişkin fotoğraflar ve katılanın beyanları nazara alındığında, suça konu hayvanların katılanın ikametinin önünde, ertafı çevrili olmayıp yola bitişik olan ve ikametin eklentisi sayılamayacak açık alandaki ağaca bağlı olduğu sırada çalınmaya teşebbüs edildiğinin anlaşılması karşısında; suçun unsurları itibariyle oluşmadığı gözetilmeden, sanığın yüklenen suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

İddianamede TCK’nın 116/4. maddesinin uygulanması talep edilmediği halde sanığa CMK'nın 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan TCK'nın 116/4. maddesi uyarınca uygulama yapılarak sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 22.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/5583
Karar No: 2016/7637
Karar Tarihi: 17.11.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/5583 E.  ,  2016/7637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- ...Ltd. Şti. ortakları ve yetkilileri olan sanıkların ilgili takvim yıllarında sahte fatura düzenledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında, sanıkların savunmalarında şirketle bir ilgilerinin bulunmadığını, ... isimli şahsın, işe girecekleri ve sigortalı olacaklarından bahisle notere götürüp belge imzalattığını savunmaları, sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından, hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi için; öncelikle suça konu faturalardan birkaçının asılları veya onaylı suretleri getirtilip incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadıklarının tespit edilmesinden sonra, faturaları kullanan firmalar hakkında düzenlenen varsa vergi raporlarının, karşıt inceleme tutanaklarının aslı veya onaylı örnekleri getirtilerek, bu firmalar ve şahıslar hakkında sahte fatura kullanmak suçundan dava açılıp açılmadığı, açılmışsa dava dosyaları celp edilip özetinin duruşma tutanağına geçirilip, bu davayı ilgilendiren ve sahteliği belirleyen delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, suça konu faturaları kullanan şirket yetkililerinin faturaları kimden, hangi ticari ilişkiye dayanarak aldıklarının sorulması, sanıkların şirket kuruluşu için ...’a vekaletname verip vermediklerinin araştırılıp, gerektiğinde şirket adına düzenlenen belgelerdeki sanıklara atfen atılan imzalar ile faturalar üzerindeki imzaların sanıklar ve ... eli ürünü olup olmadığı konusunda imza incelemesi yapılarak sonucuna göre, sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, yasaya aykırı,

2- Kabule göre;

5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.11.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/3112
Karar No: 2019/1533
Karar Tarihi: 21.02.2019

**14. Hukuk Dairesi         2018/3112 E.  ,  2019/1533 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar tarafından, davalılar aleyhine 19.12.2013 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 26.06.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olmadığı anlaşılan temyiz dilekçesinin reddine karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Mahkeme kararı hükmü temyiz edene usulüne uygun olarak 19.01.2015 tarihinde tebliğ edilmiş olup, 8 günlük yasal süre geçirildikten sonra 21.09.2015 tarihinde temyiz isteminde bulunulmuştur.

Mahkeme 29.09.2015 tarihli ek kararı ile, temyiz isteğinin süre nedeni ile reddine karar vermiştir.

Ek karar, davalı ... vekiline 09.10.2015 tarihinde tebliğ edilmiştir. Davalı, ek kararı 19.10.2015 tarihinde temyiz etmiştir.

HUMK’nun 432 maddesi 4. ve 5. fıkraları uyarınca Temyiz, kanuni süre geçtikten sonra yapılırsa, kararı veren mahkeme temyiz isteminin reddine karar verir ve bu ret kararı tebliğinden itibaren yedi gün içinde temyiz edilebilir. Ek karar da süresi geçtikten sonra temyiz edilmiş olmakla süresi geçirilen temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, süresinde olmayan temyiz isteminin REDDİNE, 21.02.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/10153
Karar No: 2015/16314
Karar Tarihi: 07.12.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/10153 E.  ,  2015/16314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara(Kapatılan) 13. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 15/04/2014

NUMARASI : 2013/223-2014/128

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında düzenlenen bayilik sözleşmesi ve protokol uyarınca sözleşmenin tanzimi, uygulanması ve tasdiki ile ilgili her türlü vergi,resim ve harçların bayi tarafından ödeneceğinin, ayrıca müvekkili tarafından ödeme yapılmak durumunda kalınması halinde davalının bu tutarı belirlenen faiz oranı üzerinden müvekkiline ödeyeceğinin kararlaştırıldığını, müvekkilinin ödemek durumunda kaldığı damga vergisine ilişkin davalı adına yansıtma faturası düzenlediğini, ancak davalının ödemede bulunmadığını, alacağın tahsili amacıyla başlatılan icra takibinin davalının haksız itirazı ile durduğunu belirterek itirazın iptaline ve davalı aleyhine %20 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, öncelikle icra dairesinin ve mahkemenin yetkisine itiraz ettiklerini, müvekkilinin ikametgahı olan Mersin İcra Daireleri ve Mahkemelerinin yetkili olduğunu, zira müvekkilinin borcun esasına itiraz ettiğini, dolayısıyla sözleşmedeki yetki şartının uygulanamayacağını, ayrıca taraflar arasındaki ticari ilişkinin devamı süresince müvekkilinin gerekli tüm ödemeleri yaptığını, davacının gerçekte olmayan bir borcu müvekkiline yansıtma faturası keserek talep etmesinin kabul edilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre; süresinde ödenmeyen damga vergisi ve pişmanlık zammı toplamı 113.266,91 TL'nin 15/05/2013 tarihinde davacı tarafça vergi idaresi adına bankaya ödendiği, borcun niteliği veya kanun yahut hakim hükmünden doğan istisna dışında müteselsil borçluların aralarındaki ilişkide kimin ne kadar üzerinden borçtan sorumlu olacağını kararlaştırabilecekleri, bayilik sözleşmesi ve protokolün ilgili hükümleri uyarınca davacı şirketin vergi idaresine ödemiş olduğu damga vergisinden doğan alacağını davalıdan talep hakkının bulunduğu, dolayısıyla davanın sübut bulduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, itirazın iptaline, %20 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 07.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/7091
Karar No: 2012/871
Karar Tarihi: 16.02.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/7091 E.  ,  2012/871 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın mülkiyetinin tespiti istemine ilişkindir. Tapuda kayıtlı ve taraflar arasında ortaklığın giderilmesi davasına konu olduğu belirlenen 18 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan bina niteliğindeki muhtesatın ikinci kat ve çatısının davacı ... tarafından babası Sinan'ın sağlığında ve onun muvaffakatı ile kendi nam ve hesabına meydana getirildiği mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre davalı tarafın sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ne var ki, gerek yürürlükten kaldırılan 743 sayılı Türk Kanunu Medenisi ve gerekse taşınmaz üzerindeki bütünleyici parça nitelikli bina, ağaç gibi muhdesatların mülkiyetinin arzın mülkiyetine tabi olduğu gözetildiğinde mahkemece sadece davacı tarafça meydana getirildiğinin tespitine karar verilmekle yetinilmesi, mülkiyet tespiti isteminin ise reddine karar verilmesi gerektiği kuşkusuzdur.

Öte yandan toplanan delillerden ve özellikle tanık anlatımlarından, taşınmaz üzerinde bulunan bina niteliğindeki muhtesatın zemin ve birinci katının tarafların miras bırakanı ...ın sağlığında tüm aile fertlerinin katılımı ile miras bırakan adına ve hesabına yapıldığı, davacının yaptığı katkının ise babaya karşı ahlaki görevini yerine getirilmesi niteliğinde olduğu belirlenmiştir.

Hal böyle olunca; mahkemece az yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular gözetilerek davanın kısmen kabulü ile davaya konu binanın ikinci kat ve çatı katının davacı.../....

tarafından meydana getirildiğinin tespitine karar verilmekle yetinilmesi, davacının zemin ve birinci kata yönelik istemi ile mülkiyet tespitine yönelik isteminin reddi gerekirken, açıklanan bu olgular gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalıların temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde ilgililerine iadesine, 16.02.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/34412
Karar No: 2017/15852
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/34412 E.  ,  2017/15852 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2021/14855
Karar No: 2024/9200
Karar Tarihi: 04.06.2024

**2. Ceza Dairesi         2021/14855 E.  ,  2024/9200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR:Hırsızlık, banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜMLER :Mahkûmiyet, temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Ek kararın onanması

İstanbul 49. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.01.2017 tarihli ve 2015/338 Esas, 2016/377 Karar sayılı ek kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen 23.06.2016 tarihli hükmün, 29.12.2015 tarihli duruşmada alınan savunmasında bildirdiği adrese tebliğe çıkarıldığının ve bu adrese gönderilen tebligatın 13.07.2016 tarihinde iade edilmesi üzerine hükmün sanığın MERNİS adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre 05.10.2016 tarihinde usûlüne uygun olarak tebliğ edildiğinin ve UYAP sisteminden alınan bilgiye göre sanığın tebliğ tarihi olan 05.10.2016 günü cezaevinde bulunmadığının anlaşılması karşısında; 1412 sayılı CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 16.01.2017 tarihinde hükmü temyiz eden sanığın süresinden sonra temyiz isteminde bulunduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin reddine ilişkin 18.01.2017 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA, 04.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/31495
Karar No: 2017/7631
Karar Tarihi: 03.10.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/31495 E.  ,  2017/7631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; yerinde görülmeyen başkaca temyiz sebeplerinin reddi, ancak;

Ticareti terk suçunun oluşabilmesi için sanığın fiili olarak ticareti terk etmesi, bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu ticaret şirketinin kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğü'nden mükellefiyetinin devam edip etmediği sorularak, başka bir adreste faaliyetine devam edip etmediğinin belirlenmesi için kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden şikayet tarihi itibariyle en son verilen beyanname örnekleri getirtilip, suç tarihine göre borçlu şirketin yetkili temsilcisinin de Ticaret Sicil Müdürlüğünden tespit edilerek sonucuna göre hukuki durumun takdiri yerine eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de; 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, tebliğnameye uygun olarak 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebinin temyize gelmeyen diğer sanıklara da sirayet ettirilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 03/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/20397
Karar No: 2013/18942
Karar Tarihi: 11.12.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/20397 E.  ,  2013/18942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında sadece 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kamu davası açıldığı, 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek eyleminin dava konusu edilmediği anlaşıldığından tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yüklenen suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11.12.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.

.
Esas No: 2020/6658
Karar No: 2020/4074
Karar Tarihi: 13.10.2020

**11. Hukuk Dairesi         2020/6658 E.  ,  2020/4074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 09.07.2020 gün ve 2020/127-2020/170 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesinin davalı TPMK vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

6100 sayılı HMK'nın 341. maddesinde istinaf yoluna başvurulabilen kararlar, 361 ve 362. maddelerinde de temyiz edilebilen ve temyiz edilmeyen kararlar belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince temyiz incelemesi için Dairemize gönderilen dosyada, İlk Derece Mahkemesince verilen 2017/458 esas 2018/265 karar sayılı 28.06.2018 tarihli karara karşı davalı kurum vekilince yapılan istinaf başvurusu üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesince, 2018/2084 esas 2020/302 karar sayılı 28.02.2020 tarihli ilam ile 6100 sayılı HMK’nın 353/1-a-6. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen karar kaldırılarak dosyanın yeniden incelenmesi için İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmakla, anılan karar sonrası İlk Derece Mahkemesince, yeniden inceleme yapılarak verilen 2020/127 esas 2020/170 karar sayılı 09.07.2020 tarihli karar, davalı kurum vekilince temyiz edilerek Dairemize gönderilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen temyize konu karar, 6100 sayılı HMK'nın 341. maddesinde düzenlenen istinaf kanun yoluna tabi olup HMK’nın 361. maddesi uyarınca temyiz kanun yoluna tabi kararlardan değildir.

O halde; eldeki esasa ilişkin olarak verilen İlk Derece Mahkemesi kararı, verildiği tarihte istinaf kanun yoluna tabi olduğundan dosyanın kanun yolu değerlendirmesi yapmak üzere İlk Derece Mahkemesi’ne iadesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kanun yolu değerlendirmesi yapılmak üzere dosyanın mahalli İlk Derece Mahkemesi’ne TETKİKSİZ İADESİNE, 13.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/2224
Karar No: 2019/4912
Karar Tarihi: 08.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/2224 E.  ,  2019/4912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında verilen “Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” ilişkin karara karşı, aynı Yasa'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraz yolu açık olup, temyiz olanağı bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin yasa yolu merciinde yanılması, haklarını ortadan kaldırmayacağından, aynı maddenin 2. fıkrasına göre itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye iletilmek üzere, dosyanın bu suç yönünden incelenmeksizin İADESİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

3-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK'nun 142/1-b, 143. maddeleri ile belirlenen "2 yıl 6 ay" hapis cezası üzerinden, TCK'nun 31/3. maddesi ile 1/3 oranında indirim yapılırken "1 yıl 8 ay " hapis cezası yerine "1 yıl 10 ay" hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasının cezanın hesaplanmasına ilişkin bölüme, TCK'nun 142/1-b, 143. maddeleri ile belirlenen "2 yıl 6 ay" hapis cezası üzerinden, TCK'nun 31/3. maddesi ile 1/3 oranında indirim yapılırken "1 yıl 10 ay" hapis cezası yerine, "1 yıl 8 ay" hapis cezası yazılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/34749
Karar No: 2017/15892
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/34749 E.  ,  2017/15892 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.