erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2011/22259
Karar No: 2013/13228
Karar Tarihi: 12.12.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/22259 E.  ,  2013/13228 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından sanık ...'nin yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair ... 10. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 27.07.2009 gün ve 2008/687 Esas, 2009/648 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde mağdurla evli bulunan sanığın, ... 5. Aile Mahkemesinden alınan 13.06.2008 tarih ve 2007/518 Esas nolu kararı ile mağdureye ve evine yaklaşmaması şeklindeki tedbir kararına rağmen müşterek konuta girdiği, eylem nedeniyle olay tarihinde yürülükte bulunan 4320 sayılı Ailenin Korunmasına Dair Kanunda yer alan yaptırımların uygulanmasını teminen kararı veren mahkemeye ihbarda bulunularak konut dokunulmazlığının ihlali suçundan beraat kararı verilmesi gerektiği düşünülmeden mahkûmiyet hükmü kurulması,

Tedbir kararı ile 6 ay süre ile evden uzaklaştırılan sanığın olay gününde, o tarihte evlilikleri süren mağdure eşi ile birlikte oturduğu evin balkonundan içeri girdiği, mağdurenin ellerini arkadan bağlayarak yanında getirdiği eşinin başkalarıyla çekilmiş fotoğrafları ile ilgili konuşmak istediği, mağdurenin pencereye giderek bağırması ile komşuların polise haber verdiği, gelen polislere kapıyı mağdurenin açtığı, sanık savunmasında mağdurenin elini bağlama nedenini konuşurken eşinin yanında bulundurduğu bıçakla kendisine zarar vermemesi amaçlı olduğunu ifade ederek açıkladığı, mağdurun da yanında bıçak bulundurduğunu doğruladığı, bilahare bu bıçağın da bulunduğu olayda, olayın mağdurenin bulunduğu ikâmetgahta gerçekleşmiş olması ve olayın oluş tarzı itibariyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun oluşmadığı, sanığın eyleminin TCK.nın 232/1. maddesinde tanımlanan eşe karşı kötü muamele suçunu oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/35799
Karar No: 2017/3476
Karar Tarihi: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/35799 E.  ,  2017/3476 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2015/7886
Karar No: 2019/2924
Karar Tarihi: 12.03.2019

**5. Ceza Dairesi         2015/7886 E.  ,  2019/2924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;

Tayin olunan ceza miktarına göre koşulları bulunmayan ve süresinden sonra yapılan sanık müdafin duruşmalı inceleme isteminin reddine, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanığın Adnan Menderes Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Meslek Yüksek Okulu Müdürü olarak görev yaptığı, aralarında katılan ...'nın da bulunduğu toplam 9 son sınıf öğrencisinin alması gereken öğretmenlik uygulama dersi stajının Mehmet Akif Ersoy Lisesinde yapılmasına karar verildiği, lisede bulunan tek beden eğitimi öğretmeninin, raporlu olması nedeniyle staj derslerinin çoğuna katılamadığı ve bu derslerin boş geçtiği, bu durumun uygulama öğretim görevlisi ... tarafından staj koordinatörü olarak görevlendirilen ...'a sözlü olarak iletildiği, ...'ın da 03/03/2009 tarihli yazı ile sanıktan sorunun giderilmesini istediği, ancak sanık tarafından herhangi bir işlem yapılmadığı, stajın bu şekilde usulüne uygun olmadan yıl sonuna kadar devam ettiği, yıl sonunda öğrencilerin stajlarını usulüne uygun yapmadıkları gerekçesi ile stajlarının geçersiz sayılarak başarısız sayılmalarına karar verildiği, sanığın bu şekilde okulda en üst konumda görevli ve yetkili kişi olarak gerekli tedbirleri almayarak görevini kötüye kullandığı iddiasıyla yapılan yargılamada mahkumiyetine karar verilmiş ise de; sanığın, Okul Deneyimi ve Öğretmenlik Uygulaması Yönergesi uyarınca öğrencilerin stajlarından koordinatörün sorumlu olduğu, stajların kendisinin görevi dahilinde olmadığı şeklindeki aşamalarda değişmeyen savunması ile dosya kapsamı nazara alındığında, Adnan Menderes Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Meslek Yüksek Okulu Okul Deneyimi ve Öğretmenlik Uygulaması Yönergesine göre öğretmenlik uygulama dersi stajında, staj okulların belirlenmesi ve takip edilmesi görevinin kapsamı tespit edilip, eylemin sanığın görevi kapsamında kalıp kalmadığının irdelenmesi, görevi dahilinde olduğunun belirlenmesi halinde görevinin gereklerine aykırı hareket edip etmediğinin karar yerinde tartışılmasından sonra hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçelerle yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Yüklenen suçu TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen ve adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilen sanık hakkında 53/5. maddesi gereğince hükümde belirtilen gün sayısının yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin dikkate alınmaması,

Kanuna aykırı, sanık müdafin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 12/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/19769
Karar No: 2014/30628
Karar Tarihi: 06.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/19769 E.  ,  2014/30628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Van İş Mahkemesi

TARİHİ : 24/05/2013

NUMARASI : 2012/124-2013/135

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini belirterek kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı, davacının iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı avukatınca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu uyarınca davacı işçinin davacı şahitlerinin beyanları esas alınarak haftalık fazla mesai süresinin yirmibir saat olduğu kabul edilerek yapılan hesaplamaya itibarla fazla mesai ücreti hüküm altına alınmıştır. Somut olayda, davalı işyerinde kamyon şoförü olarak çalışan işçinin, dosya içeriğine, işin özelliğine ve şahit beyanlarına göre haftada altı gün sabah 07:00 ile akşam 20:00 saatleri arasında çalıştığı kabul edilmişse de, hem günlük çalışma saatleri, hem de iklim şartlarına göre kış dönemi netleştirilmemiştir. Bu sebeple davacının işyerindeki günlük ve mevsimsel olarak çalışma saatlerinin tam olarak açıklığa kavuşturulmadan yapılan hesaplamaya itibarla yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olmuştur. Tarafların gösterdiği şahitler mahkemece davacının günlük ve haftalık çalışma saatleri konusunda yeniden dinlenilmeli, davacının çalıştığı işyerinin niteliği de dikkate alınarak yaz ve kış mevsimine göre çalışma saatleri açıklığa kavuşturulduktan sonra gerekirse yeniden ek hesap raporu alınarak takdiri indirim ve usulü kazanılmış hak ilkeleri de gözetilmek suretiyle karar verilmelidir. Mahkemece eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeyle yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2005/238
Karar No: 2005/234
Karar Tarihi: 06.04.2005

**Hukuk Genel Kurulu         2005/8-238 E.  ,  2005/234 K.**

**"İçtihat Metni"**

**Mahkemesi** : Aydın 1.Asliye Hukuk Mahkemesi

**Günü** : 20.4.2001

**Sayısı** : 1172-337

Taraflar arasındaki “*Tapu iptali tesçil*” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Aydın 1. Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 2.7.1999 gün ve 1998/134 E, 1999/585 K. sayılı kararın incelenmesi davalı hazine vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 8.Hukuk Dairesinin 23.12.1999 gün ve 1999/9873 E, 10803 K. sayılı ilamı ile;

(...*Davacı, 519 parselin sınırlandırmasının iptali ile adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir. Hazine davanın reddine karar verilmesini savunmuş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi üzerine hüküm Hazine tarafından temyiz edilmiştir.*

*Uyuşmazlık konusu parsele ait tapulama tutanağında; 130 ve 131 parsellere uygulanan 293 tahrir numaralı vergi kaydının batı sınırının köy olarak yazılı olması ve doğusunda kadimden beri köy tarafından istifade edilen meranın bulunduğunun muhtar ve bilirkişiler tarafından bildirilmesi üzerine 28.1.1985 tarihinde köy orta malı mera olarak sınırlandırılmıştır. 130 ve 131 parseller davacının murisi adına kayıtlı bulunan 293 tahrir numaralı vergi kaydına dayanılarak yazılmıştır. Vergi kaydının bir sınırı köy olarak yazılıdır. Paftaya göre dava konusu parselin kuzey ve batısında 129 mera parseli bulunmaktadır. Her ne kadar yerel bilirkişi ve tanıklar dava konusu taşınmazın mera olmadığını, taşınmazın köyün uzağında bulunması nedeniyle mera olarak yazıldığını bildirmişler ise de; vergi kaydında yazılı miktar kadar yer 130 ve 131 parsel numaraları ile davacı adına tesbit ve tescil edildiğine göre miktar fazlası olan dava konusu yerin meradan elde edildiğinin kabulü zorunludur. 129 parselin kadim mera olduğu ifade edilmiştir. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarına göre eylemli meraya bitişik bir yere ait vergi kaydındaki sözcüklerin mera anlamında kullanıldığının kabulü gerekir. Bu ilke gözönünde tutulduğunda vergi kaydındaki köy sözcüğünün köye ait mera anlamında kullanıldığı ve bu yerin meradan elde edildiğinin kabulü gerekir.Bu hususlar gözönünde tutulmadan yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiş olması Yasaya aykırıdır**...*)

Gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

**HUKUK GENEL KURULU KARARI**

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

**S O N U Ç** :Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince **BOZULMASINA,** 06.04.2005 gününde, oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/4976
Karar No: 2013/1060
Karar Tarihi: 14.02.2013

**1. Ceza Dairesi         2012/4976 E.  ,  2013/1060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : TCK.nun 81, 35, 29, 31/3, 62, 54, 63. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-a) CMK.nun 232/2-c maddesine göre suç zaman diliminin, CMK.nun 232/2-d maddesine göre de sanığın gözaltında kaldığı tarihlerin gerekçeli karar başlığında gösterilmemesi, mahallinde tamamlanması mümkün eksiklik olarak değerlendirilmiştir.

b-) 5320 sayılı Yasanın 13/1.maddesi nedeniyle baro tarafından sanık ...'a atanan müdafiiye ödenecek ücretin sanığa yargılama gideri olarak yükletilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

c-) 5237 sayılı TCK.nun 81, 35, 29.maddeleri ile belirlenen 7 yıl 6 ay hapis cezasının aynı Kanunun 31/3 maddesi ile 1/3 indirim yapılması sonucu 5 yıl yerine 4 yıl 12 ay hapis cezasına hükmedilmesi, sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

2-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'un mağdur ...'i öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçun niteliği tayin, yaş küçüklüğüne, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suçun niteliğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

.../...

Suçta kullanılan bıçağın ele geçmemesi karşısında, TCK.nun 54. maddesine göre bıçağın müsaderesine karar verilmesi yasaya aykırı ise de; bu aykırılık yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, "Niğde Adli Emanetinin 2008/538 sırasında kayıtlı suçta kullanılan bıçağın TCK.nun 54. maddesi uyarınca müsaderesine" ibaresinin hükümden çıkarılmasına karar verilmek suretiyle,

CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 14/02/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.

...
Esas No: 2014/291
Karar No: 2014/1732
Karar Tarihi: 10.02.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/291 E.  ,  2014/1732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Soma 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/08/2012

NUMARASI : 2011/151-2012/383

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, irtifak hakkı kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Kamulaştırma Yasasının 11. maddesinin son fıkrası hükmüne göre, kamulaştırma yoluyla irtifak hakkı tesisinde, kamulaştırma nedeniyle taşınmazda oluşacak değer düşüklüğü kamulaştırma bedelidir. Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporlarında taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların bedeli de zemin bedeline eklenerek toplam bedel üzerine irtifak değer kaybı uygulanarak kamulaştırma bedeli belirlenmiş ise de; dosyadaki bilgi ve belgelerden ağaçların taşınmazdaki konumu, zarar görüp görmediği, iletişim hatlarının izdüşümünde bulunup bulunmadığı ya da izdüşüme mesafesi anlaşılamamaktadır. Mahkemece bu konuda bir araştırma yapılmadan, salt bilirkişi kurulu raporlarındaki değerlendirme ile yetinilmiş olması ve zemin üzerindeki muhdesatın (ağaçların) irtifak sebebiyle bir zarar gördüğü tespit edilmeden bu ağaçların değerinin de zemin bedeline ilave edilmesi suretiyle hesap yapan bilirkişi kurulu raporuna göre hüküm kurulması,

2-Dava konusu taşınmazda daimi irtifak tesis edilecek alan 1712.22 m² iken, gerekçeli kararda 1137.86 m² lik kısım üzerinde daimi irtifak hakkı tesisine karar verilmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 10.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/10893
Karar No: 2009/2079
Karar Tarihi: 03.03.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/10893 E.  ,  2009/2079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde eğitim ve öğretim giderinden kaynaklanan 3.300 YTL alacağın sarf tarihinden itibaren faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Dosya içerisine getirtilen masraf çizelgesinde yer alan 33.738.388 TL tutarındaki yabancı dil giderinin Erzurum5. Noterliğince 21.8.2000 tarihinde 18644 yevmiye numarasıyla düzenlenmiş yüklenme senedinde belirtilen "benzeri eğitim ve öğretim" masrafları içerisinde değerlendirilerek bu kalem masraftan da davalıların sorumlu olacağı dikkate alınmadan davalıların borcunu belirleyen bilirkişi raporuna göre hüküm tesisi,

2-Resmi Gazetenin 3.9.1985 tarihli sayısında yayımlanarak yürürlüğe giren Askeri Okullara Alınan Öğrenciler ile Silahlı Kuvvetler Hesabına Fakülte ve Yüksek Okullarda Okuyan Öğrenciler İçin Yüklenme Senedi Düzenlenmesine ve Bu Okullardan Çeşitli Sebeplerle Ayrılacak Öğrencilere veya Kefillerine Ödettirilecek Tazminata Dair Yönetmeliğin 10. maddesinde, "Askeri Okullar ile Fakülte ve Yüksek Okullardan yukarıda belirtilen sebeplerle ilişiği kesilen öğrencilerden; ana veya babalarının kamu kuruluşlarında görev yapmaları sebebiyle sağlık hizmetlerinin bu kuruluşlarca karşılanmasına dair yasal hakları olan ve sağlık giderlerine para ödemeyecek ve/veya belirli oranda ödeme yapacak kişilere, askeri okullardaki öğrenimleri süresinde yapılan sağlık giderleri için tazminat ödettirilmez." Ancak örnek-2'deki "ilaç ve tedavi" giderleri bölümünde, "anılan bu giderlerin ilgili yasalar gereğince zorunlu olarak ödenecek olan miktarları dikkate alınır ve tazminata dahil edilir" hükmüne yer verilmiştir.

./..

-2-

2008/10893-2009/2079

Bu durum karşısında yükümlünün velisinin sosyal güvenlik kurumundan emekli olduğu tespit edildiği ve kendisinin de buradan yararlandığı tespit edildiğine göre, yükümlüye davacı idarece yapılan "ilaç ve tedavi" giderlerinden yukarıda belirtilen esaslar dahilinde zorunlu olarak ödettirilecek miktarın bilirkişiye tespit ettirilip hüküm altına alınması gerekirken, mahkemece bu kalem giderlerin tamamından davalı tarafın sorumlu tutulmaması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 03.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/19767
Karar No: 2014/30627
Karar Tarihi: 06.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/19767 E.  ,  2014/30627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Van İş Mahkemesi

TARİHİ : 24/05/2013

NUMARASI : 2012/125-2013/136

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini belirterek kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı, davacının iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı avukatınca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu uyarınca davacı işçinin davacı şahitlerinin beyanları esas alınarak haftalık fazla mesai süresinin yirmibir saat olduğu kabul edilerek yapılan hesaplamaya itibarla fazla mesai ücreti hüküm altına alınmıştır. Somut olayda, davalı işyerinde kamyon şoförü olarak çalışan işçinin, dosya içeriğine, işin özelliğine ve şahit beyanlarına göre haftada altı gün sabah 07:00 ile akşam 20:00 saatleri arasında çalıştığı kabul edilmişse de, hem günlük çalışma saatleri, hem de iklim şartlarına göre kış dönemi netleştirilmemiştir. Bu sebeple davacının işyerindeki günlük ve mevsimsel olarak çalışma saatlerinin tam olarak açıklığa kavuşturulmadan yapılan hesaplamaya itibarla yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olmuştur. Tarafların gösterdiği şahitler mahkemece davacının günlük ve haftalık çalışma saatleri konusunda yeniden dinlenilmeli, davacının çalıştığı işyerinin niteliği de dikkate alınarak yaz ve kış mevsimine göre çalışma saatleri açıklığa kavuşturulduktan sonra gerekirse yeniden ek hesap raporu alınarak takdiri indirim ve usulü kazanılmış hak ilkeleri de gözetilmek suretiyle karar verilmelidir. Mahkemece eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeyle yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.