Esas No: 2019/8311
Karar No: 2019/22301
Karar Tarihi: 03.12.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/8311 E.  ,  2019/22301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davacının daval... Servis ve Dağıtım Ltd.Şti.'nin asıl işverenliğinde değişik alt işverenler nezdinde olmak üzere en son diğer davalı şirket işçisi olarak çalıştığını, çalıştığı süre içinde sürekli fazla mesai yaptığını, ayrıca hafta tatili kullanmadığını, bunların ücretlerinin ödenmediğini, bu sebeple iş sözleşmesini feshettiğini iddia ederek kıdem tazminatı ile yıllık izin, fazla mesai ve hafta tatili ücretlerinin davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalıların Cevabının Özeti:

Davalılar vekilleri davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama neticesinde davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, kararın taraflarca temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan )7 .Hukuk Dairesinin 14/04/2015 tarihli ilamı ile fazla mesai ve hafta tatili alacakları yönünden taraf delillerine göre yeniden inceleme yapılarak alacakların hesaplanması, alacakların varlığına göre fesih ve kıdem tazminatı hakkında bir karar verilmesi, fazla mesai ve hafta tatili alacaklarının belirsiz alacak olarak kabul edilerek ıslah zamanaşımı uygulanmaması, bu alacaklara en yüksek banka mevduat faizi uygulanması gerektiği gerekçeleri ile bozulmuş, bozma ilamına uyulmasına karar verilerek yapılan yargılıma neticesinde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacakları yönünden davalılar lehine usulü kazanılmış hak bulunup bulunmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297/2. maddesinde hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin taleplerden her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerektiği hüküm altına alınmıştır. Başka bir anlatımla, tesis edilen hüküm, infazı kabil ve uygulanabilir olmalıdır. Bu halde mahkeme, taleplerin her biri hakkında ayrı ayrı karar vermek zorundadır.

Vermiş olduğu bir hüküm Yargıtay tarafından bozulan ve Yargıtay'ın bu bozma kararına gerek iradi ve gerekse kanuni şekilde uymuş olan mahkeme, bozma kararı doğrultusunda inceleme yapmak ve hüküm kurmak zorundadır.

Mahkeme uyma kararını kaldırarak, direnme kararı veremeyeceği gibi, hükmünün bozma kararının kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan bölümleri hakkında da farklı bir karar vermeden yeniden hükümde karar vermek zorundadır. Bozmaya uyulmakla bozma lehine olan taraf yararına usulü kazanılmış hak doğmuş olur. Hükmün bir kısmının bozma kapsamı dışında bırakılmasının amacı bu kısımların doğru olduğunu belirlemek, bozmanın sınırlarını çizmek ve bu şekilde usulü kazanılmış hakları oluşturup, korumaktır.

Yargıtay tarafından bozulan bir hükmün bozma kararının kapsamı dışında kalmış olan kısımları kesinleşir. Kesinleşmiş bu kısımlar, lehine olan taraf yararına usulü kazanılmış hak oluşturur. Bozma kararı üzerine önceki hüküm tamamen ortadan kalkar. Bu nedenle bozma kararından sonra da Mahkemece Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297 vd. maddelerinde belirtilen unsurları taşıyacak şekilde yeni bir karar verilmek zorundadır.

Somut uyuşmazlıkta; Bozma ilamı öncesi karara dayanak alınan raporda, dosya kapsamına göre davacının Mayıs-Eylül ayları arası yaz döneminde ayın 3 haftasında haftanın 6 günü ve ayın 1 haftasında haftanın 7 günü çalıştığı, 6 gün çalıştığı haftalarda dinlenme süreleri hariç günlük 13,5 ve haftalık 81 saat çalışıp 36 saat fazla çalışma yaptığı, 7 gün çalıştığı haftada ise 42 saat fazla çalışma yaptığı, Ekim-Nisan ayları arası kış döneminde ise günlük 12 saat ve haftanın 6 günü 72 saat çalışarak haftalık 27 saat fazla çalışma yaptığı, sadece yaz döneminde ayda 1 hafta tatilinde çalıştığı kabul edilerek fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacakları hesaplanmış, mahkemece hesaplanan tutarlar üzerinden davalıların ıslaha karşı zamanaşımı itirazı da dikkate alınarak zamanaşımına uğramayan fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacakları belirlenerek yasal faiz uygulanarak hüküm altına alınmıştır.

Bu şekilde verilen bozma öncesi karar davacı vekili tarafından karara dayanak alınan raporda belirlenen fazla çalışma ve hafta tatili çalışma süreleri yönünden temyiz edilmeksizin sadece bu alacakların belirsiz alacak davasına konu edildiğinden ıslah nedeniyle zamanaşımına uğramayacağı, ayrıca en yüksek banka mevduat faizine hükmedilmesi gerektiği gerekçeleri ile temyiz edilmiştir.

Bozma öncesi karar davacı ile birlikte davalılarca da temyiz edildiğinden tarafların temyiz talebi gereğince yapılan temyiz incelemesi neticesinde, fazla çalışma ve hafta tatili alacakları yönünden taraf delillerine göre yeniden inceleme yapılarak alacakların hesaplanması, fazla çalışma ve hafta tatili alacaklarının belirsiz alacak olarak kabul edilerek ıslah zamanaşımı uygulanmaması, bu alacaklara en yüksek banka mevduat faizi uygulanması gerektiği gerekçeleri ile bozulmuştur.

Temyiz edenin sıfatı ve temyiz gerekçeleri göz önünde bulundurulduğunda, davacı tarafından bozma öncesi karara dayanak alınan raporda belirlenen fazla çalışma ve hafta tatili süreleri temyiz konusu edilmediğinden, bozma öncesi karara dayanak alınan raporda belirlenen hesaba esas fazla çalışma ve hafta tatili süreleri yönünden davalı lehine usulü kazanılmış hak oluştuğu gözetilmeksizin, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde karara dayanak alınan raporda, davacının Nisan-Ekim ayları arası yaz döneminde 07.30-24.00 saatleri arası 2 saatlik dilenme süresi hariç günlük 14,5 saat ve pazar hariç 6 günde 87 saat çalışıp haftalık 42 saat fazla çalışma yaptığı, Kasım-Mart ayları arası kış döneminde 07.30-21.30 saatleri arası 1 saatlik dinlenme süresi hariç günlük 13,5 ve haftanın 6 günü 81 saat çalışarak haftalık 36 saat fazla çalışma yaptığı, kış döneminde 1, yaz döneminde 2 hafta tatilinde çalıştığı kabul edilerek belirlenen fazla çalışma ve hafta tatili süreleri karşılığı hesaplanan miktarlar üzerinden fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacaklarının hüküm altına alınması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine 03/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.