erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/8521
Karar No: 2017/16313
Karar Tarihi: 15.06.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/8521 E.  ,  2017/16313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı ... ile davacı idare vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki .... Mahallesi 38 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde, taşınmaz malın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle irtifak hakkı karşılığının tespit edilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin %1,5'unu geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tesbiti,

2-Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan meyve ağaçlarının yaş ve sayısına göre taşınmazda kapladığı alan belirlenip, ağaç sayısı, ağaçların sık dikilmesi nedeniyle verimin düşeceği gözetilerek, bu kısmın kapama karışık meyve bahçesi olarak bulunacak değerinden, zemininin tarım arazisi olarak ekilebilecek münavebe ürün

gelirine göre biçilecek değeri düşülmek suretiyle ağaçların bedellerinin tespit edilmesi ile resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşürülerek hesaplanacak yapı bedeline zemin bedeli de eklenerek taşınmazın irtifak hakkı kurulmasından önceki tüm değerinin belirlenmesi ve bundan sonra tespit edilen irtifak değer düşüklüğü oranına göre irtifak hakkı karşılığının hesaplanması gerektiği halde, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan, hükmün, açıklanan nedenle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 15/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/3700
Karar No: 2017/5705
Karar Tarihi: 19.09.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/3700 E.  ,  2017/5705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanıkların 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediklerinin kabul edildiği olayda; sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarında suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, 2005 ve 2006 yılına ait fatura aslı ya da onaylı suretlerinin celbi ile zorunlu bilgileri içerip içermediği yönünden incelenmesi, denetime olanak verecek şekilde dosya arasında bulundurulması ile vergi tekniği ve kaçakçılık suçu raporlarında bahsedilen suça konu faturaların, gerçek alım-satım karşılığı düzenlenip düzenlenmediğinin belirlenmesi bakımından, mal ve para akışını gösteren taşıma ve sevk irsaliyeleri, teslim-tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan banka hesapları ve kasa mevcudu ile uyumlu geçerli belgeler olup olmadığı ve faturaları düzenleyenler hakkında karşıt inceleme yapılıp yapılmadığı, yapılmışsa düzenlenen raporlar, açılmışsa dava dosyaları getirilip incelenerek özeti duruşma tutanağına geçirilip bu dosyayı ilgilendirilen delillerin onaylı örnekleri dosyaya aktarılması, gerektiğinde faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler de dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak aldıkları ve sanıkları tanıyıp tanımadıklarının sorulması, faturalar üzerindeki imza ve yazıların sanıkların eli ürünü olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılıp sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Kabule göre de; sanıklar hakkında 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından kamu davası açıldığı, her bir takvim yılında işlenen suçların ayrı ve bağımsız suçları oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde tek suçtan hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanıkların ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.09.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2017/1178
Karar No: 2021/1154
Karar Tarihi: 08.02.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/1178 E.  ,  2021/1154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Adli sicil kaydına göre mükerrir olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; Boğaziçi Grup Başkanlığı’nın 30.01.2014 tarih ve 2014/23 sayılı mütalasının 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarına ilişkin olduğu, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 09.06.2014 tarihli 2014/21755 soruşturma ve 2014/29530 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kamu davasının açıldığının anlaşılması karşısında, 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan Cumhuriyet Başsavcılığınca işlem yapılması ve TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler ile delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, vicdanî kanının deliller ve dosyadaki bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, fiile uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlenip uygulandığı, kurulan hükümlerde eleştiri dışında bir aykırılık bulunmadığı anlaşılmış; sanığın temyiz talepleri yerinde görülmediğinden, hükümlerin ONANMASINA, 08.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/4365
Karar No: 2006/8092
Karar Tarihi: 06.11.2006

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/4365 E.  ,  2006/8092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki tesbite itiraz davası üzerine yapılan yargılama sonunda: Davanınkısmen kabulüne kısmen reddine ilişkin verilen hüküm davacı ... ile davalı ... tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Hükmüne uyulan Yargıtay bozma kararında özetle:Davacı ...'dan dayanmış olduğıu tapuların malikleri ile akdi yada irsi bağlantısının saptanması yerinde yeniden keşif yapılarak davacı ...'nın dayandığı tapu kaytıları ile satış senetleri gereği gibi uygulanarak taşınmazlara aidiyet ve kapsamlarının saptanması taşınmaların ...'den mi yoksa oğlu ...'dan mı kaldıkları ...'den kalması halinde terekesinin taksim edilip edilmediği edilmişse ... çocukları ... ve ...'in paylarını satıp satmadıkları satmış iseler kime sattıkları taşınmazlardan kim yada kimlerin zilyet ettikleri,182 nolu parselin öncesinin mer'a olup olmadığı yada mer'aya elatmak suretiyle genişletilip genişletilmediği ...'ın taşınmazları davalı ...'e satmasına karşın ...'in ... oğlu ... payının ...'nin yine paylarını kardeşleri ... ve ...'ya satmasının nedenleri olaylara dayalı olarak sorulması, senet asıllarının dosyaya konulması, ziraatçi bilirkişden ayrıntılı rapor alınması, tapu kayıtlarından taşınmazlara uygunluğu tesbit edilen olduğundan 3402 sayılı yasasının 13/B-b maddesi ışığında delillerin değerlendirilmesi bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozmaya uyulduktan sonra ... ın davasının reddine, ...'ın davasının kabulüne ve dava konusu parsellerin 2/3 payının ölü ... 1/3 payının ölü ... adına tapuya tesçillerine karar verilmiş, hüküm davacı ... ile davalılardan Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca Hazineden harc alınmamasına,aşağıda dökümü yazılı 12.20.-YTL peşin harcın onama harcına mahsubuna 6.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/8169
Karar No: 2018/2939
Karar Tarihi: 12.04.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/8169 E.  ,  2018/2939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 22/01/2015 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 25/11/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; müvekkilinin davalıdan alacaklı olduğunu, bu nedenle davalı aleyhine icra takibi başlatıldığını, davalının ödeme emrine itiraz ettiğini ve icra takibinin durduğunu, belirterek, davalının itirazının iptali ile takibin devamına karar verilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı; davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; tanık beyanları ve tespit dosyası hükme esas alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyanın incelenmesinde; davacı ile davalının aynı binada komşu oldukları, davacı tarafından dikildiği iddia edilen ağaç ve çiçeklerin davalı tarafından kesildiğinin beyan edildiği, davacının kesilen ağaçlar için tespit yaptırdığı anlaşılmaktadır.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu’nun 16. maddesinde "Kat malikleri anagayrimenkulün bütün ortak yerlerine, arsa payları oranında, ortak mülkiyet hükümlerine göre malik olurlar. Kat malikleri ortak yerlerde kullanma hakkına sahiptirler; bu hakkın genel kömürlük, garaj, teras, çamaşırhane ve çamaşır kurutma alanları gibi yerlerdeki ölçüsü, aksine sözleşme olmadıkça, her kat malikine ait arsa payı ile oranlıdır." düzenlemesi mevcuttur.

Şu halde, kesilen ağaç ve çiçeklerin 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu’nda belirtilen ortak alanlardan olup olmadığı, kat malikleri kurulunca kat maliklerine bahçenin tahsis edilip edilmediği araştırılmalıdır. Ayrıca kesilen ağaçlarla ilgili cezai soruşturma varsa soruşturma evraklarının getirtilip incelendikten sonra karar verilmesi gerekmektedir.

Mahkemece; yukarıda açıklanan hususların araştırılması gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile istemin kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, bu durum kararın bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 12/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/15157
Karar No: 2011/9035
Karar Tarihi: 19.07.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/15157 E.  ,  2011/9035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Gaziantep 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23.10.2008 tarih ve 2008/47-2008/554 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 29.05.2003 tarihli protokol ile davalının şirket hisselerini ...'e devrettiğini, bu protokole göre, söz konusu şirketin 12.05.2003 tarihinden önceki gelir ve giderlerinin davalıya ait olduğunu, bu döneme ilişkin vergi, telefon ve sigorta borcunun çıktığını, aslında davalıya ait olan bu borçların müvekkili tarafından ödendiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 7.000 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı şirket ve temsilcisinin, devir protokolünde belirtilen 12.05.2003 tarihinden önceki döneme ait olan 2002 yılı kurumlar vergisi ve kurum geçici vergisini ödediği, diğer ödemelere ilişkin belge sunulmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 2.591,10 TL'nin davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

Dava, limited şirket hisse devrinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Davacı taraf, davalının davacı şirketin eski ortağı olduğunu, 12.05.2003 tarihli protokol ile hissesini ...'e devrettiğini, bu protokol gereğince devir tarihinden önceki borçların davalıya ait olduğunu, bu döneme ilişkin vergi, telefon ve sigorta borçlarının davacı şirket tarafından ödendiğini ileri sürerek işbu davayı açmış, mahkemece de söz konusu döneme ilişkin olarak ödendiği ispat edilen vergi borcunun davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Ancak, ödenen vergi borcunun davacı şirket tüzel kişiliğine ait bir borç olduğu, şirket ortağının söz konusu borç nedeniyle sorumluluğunun bulunmadığı, kendi borcunu ödeyen davacı şirketin bu miktarın tahsili için ortağına müracaat edemeyeceği, bu itibarla somut olayda davacı şirketin dava hakkının bulunmadığı gözetilerek, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 19.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/31667
Karar No: 2016/3824
Karar Tarihi: 15.02.2016

**22. Hukuk Dairesi         2014/31667 E.  ,  2016/3824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile manevi tazminat alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haksız olarak davalı işverence feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatları ile ödenmediğini iddia ettiği bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin haklı nedene dayanmaksızın davacı tarafından feshedildiğini, fazla çalışma ve genel tatil çalışmalarını ispatlayamadığını, yıllık izin ücretinin kendisine ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-a)Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

b)Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 2014 yılı Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 10. maddesinin 4. fıkrasında yer alan “Manevi tazminat davasının, maddi tazminat veya parayla değerlendirilmesi mümkün diğer taleplerle birlikte açılması durumunda; manevi tazminat açısından avukatlık ücreti ayrı bir kalem olarak hükmedilir.” düzenlemesine göre, manevi tazminat açısından vekalet ücretinin ayrı bir kalem olarak hükmedilmemesi hatalıdır. Ancak bu durum yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın hüküm fıkrasında yazılı olan “Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca davacı yararına belirlenen 1.500,00 TL avukatlık ücretinin davalıdan tahsiline,” ibaresinden sonra “aynı tarifenin 10. maddesinin 1. fıkrasında yapılan atıf gereğince, kabul edilen manevi tazminat miktarı dikkate alınarak tarifenin 3. kısmı ve 12. maddesinin 2. fıkrasına göre davacı lehine 120,00 TL vekalet ücretinin davalıdan tahsiline” sözcüklerinin eklenmesine ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinden 4,00 TL'nin davacıya, arta kalanın davalıya yükletilmesine, 15.02.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2017/10586
Karar No: 2021/3259
Karar Tarihi: 31.03.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/10586 E.  ,  2021/3259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarına ilişkin sahte fatura düzenleme suçlarının bağımsız ayrı suçları oluşturduğu gözetilmeden tek hüküm kurulması temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamış olup, Ba-Bs formu ve KDV beyanına göre 2009 takvim yılında düzenlenen sahte faturaların Şubat dönemine ait olduğu ve suç tarihi en aleyhe kabul ile 28.02.2009 olarak tespit edilerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen "2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun‘un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun‘un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 31.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/10588
Karar No: 2013/15459
Karar Tarihi: 28.10.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/10588 E.  ,  2013/15459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, dolandırıcılık

HÜKÜM : Asıl karar; sanıkların her iki suçtan ayrı ayrı mahkumiyetine,

Ek karar; sanık ...'in temyiz talebinin reddi

I- Sanık ... yönünden yapılan incelemede:

Mahkemenin, sanığın temyiz talebi ile ilgili 01.11.2010 tarihli ek kararının 24.11.2010'da tebliğ edildiği, 07.12.2010 tarihli dilekçe ile Cumhuriyet Başsavcılığına hitaben yazdığı dilekçesinde adil yargılama yapılmadığından bahsettiği, mahkemece talep itiraz kabul edilerek, 30.12.2010 günlü ek karar ile itirazın reddine karar verildiği, 20.01.2011 tarihinde tebliğ olunan karara karşı bir temyiz istemi bulunmadığı cihetle dosyanın incelenmeksizin mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

II- Sanık ... yönünden yapılan incelemeye gelince:

Sanığın, 09.06.2010 günü usulüne uygun tebliğ olunan temyiz isteminin reddine ilişkin kararı yasal süresinden sonra 28.06.2011 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 315. maddesi uyarınca reddine ilişkin 15.07.2011 günlü aynı sayılı ek karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz talebinin reddi kararının ONANMASINA, 28.10.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/11097
Karar No: 2014/16982
Karar Tarihi: 30.04.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/11097 E.  ,  2014/16982 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2013/193404

MAHKEMESİ : Suluova Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/02/2013

NUMARASI : 2012/36 (E) ve 2013/67 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

1) Davanın dayanağını oluşturan suç tutanağında, suça konu emvale ait dip köklerin tespit edildiğinin yazılı bulunmasına; sanığın arazisinde kiraz ağaçlarına zarar veren 3-4 adet ağacı keserek odun haline getirdiğini savunmasına; keşfin sadece emval üzerinde yapılıp orman yüksek mühendisi bilirkişinin raporunda, suça konu emvalin kayın ve meşe ağaçcıklarından kesildiğini, bağımsız büyüyen fidan ve ağaç niteliğinde olmadığını, gerek kayın gerek meşe ağaççıklarından kök ve kütük sürgünlerinden büyüyen yakacak niteliğinde emval olup kesimle kök ve kütüklerin hayatiyetlerini devam ettirebileceklerini bildirmesine göre zabıt mümziileri ve sanığın da hazır bulundurularak emvalin temin edildiği yerde uzman bir bilirkişi vasıtasıyla keşif yapılarak kesim yerinin orman sayılan yerlerden olup olmadığının, kesilen ağaçların vasfının, kök ve kütük sürgünü vasfında iseler kesimle hayatiyetlerini yitirip yitirmediklerinin, suça konu emvalin özellikleri itibariyle buradan temininin mümkün bulunup bulunmadığının tespitinden sonra sanığın eyleminin 6831 sayılı Kanunun 91/5 maddesi kapsamında kalıp kalmadığının da değerlendirilmesi ile sonucuna göre bir hüküm tesisi gerektiğinin gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

2) 7/2/2013 tarihli celsede, sanığın idare zararını karşılayıp makbuzlarını dosyaya ibraz ettiğinin belirtilmesine; bilirkişi tarafından idare zararının toplam 166,09 lira olarak tespit edilip sanık tarafından ibraz edilen makbuzlardan toplam 175,-lira ödeme yaptığının anlaşılmasına; hükmün gerekçesinde idare zararının tamamen karşılanmadığının belirtilmesine ve sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünden bir hüküm kurulmamasına karşılık hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiğinin yazılmak suretiyle çelişki yaratılması,

Bozmayı gerektirmiş katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.