erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2017/8473
Karar No: 2021/38
Karar Tarihi: 11.01.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/8473 E.  ,  2021/38 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

1)Sanık ... hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik sanığın temyiz taleplerinin incelenmesinde;

TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler ile delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, vicdanî kanının deliller ve dosyadaki bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, fiile uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlenip uygulandığı, kurulan hükümde bir aykırılık bulunmadığı anlaşılmış; sanığın temyiz talepleri yerinde görülmediğinden, hükmün ONANMASINA,

2)Sanık ... hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik sanığın temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan açılan davada verilmiş bir mütalaa bulunmadığı anlaşıldığından; öncelikle durma kararı verilip, 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceği ilgili Vergi Dairesi Başkanlığından sorularak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.01.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/25119
Karar No: 2015/27278
Karar Tarihi: 05.10.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/25119 E.  ,  2015/27278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, ihbar tazminatı ile kıdem tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı şirkete ait ve ...'da bulunan özel ilköğretim okulunda öğretmen olarak görev yaptığını, iş akdinin haksız olarak feshedildiğini, tazminatlarının ödenmediğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının sözleşmesinin süresi bitmeden başka bir okul ile sözleşme yaptığını, bu durumun başlı başına fesih sebebi olduğunu, davacının hak kaybı olmaması için ücret bordrosunda da belirtildiği gibi müvekkilinin 05/11/2014 tarihine kadar ücret ödemeye devam ettiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece iş akdinin davalı işveren tarafından sözleşme süresi sona ermeden tek taraflı feshedildiği gerekçesiyle kıdem tazminatının tahsiline, sözleşmenin belirli süreli iş sözleşmesi olması gerekçesiyle ihbar tazminatı talebinin reddine hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Dosya içeriğine göre davacının 05/11/2014 tarihinde davalı işyerinden çıkışı verildikten sonra ertesi gün 06/11/2014 tarihinde bir başka işyerine girişinin yapıldığı ve 18/09/2014 tarihinde ... ile sözleşme imzaladığı, davalı işverenin iş sözleşmesinin feshedilmediğini, davacının çalıştığı okulun devredildiğini savunduğu ve devirle ilgili olarak da Milli Eğitim Müdürlüğü'ne yazılan yazıyı sunduğu anlaşılmaktadır.

4857 sayılı Yasanın 6. maddesi gereğince işyerinin devri kural olarak taraflara fesih hakkı vermez. Mahkemece davalının bu savunması üzerinde durulmadan ve davacının aynı işyerinde çalışmaya devam edip etmediği, işyeri devri olup olmadığı araştırılmadan ve bu konudaki kayıtlar getirtilmeden davacının kıdem tazminatı isteminin kabulü eksik incelemeye dayanması nedeniyle hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 05/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/252
Karar No: 2012/6733
Karar Tarihi: 04.10.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/252 E.  ,  2012/6733 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 184 parsel sayılı 39375 m2 yüzölçümündeki taşınmaz vergi kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... ve paydaşları adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine edinme koşullarının gerçekleşmediğini öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu 184 parsel sayılı taşınmazın davalılar adına tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece dava konusu 184 parsel sayılı taşınmazın, davalı tarafın tutunduğu 1937 tarih 31 tahrir nolu vergi kaydının sınırları itibariyle kapsamında kaldığı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğiyle edinme koşullarının davalılar yararına gerçekleştiği gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuş ise de yapılan araştırma hüküm vermeye yeterli değildir. Dava konusu taşınmazın bir hududunda ... Nehri bulunduğuna göre bir ziraatçi marifetiyle yapılan keşif 13.03.1972 gün ve 7/4 E.K. ve 28.11.1987 gün 1996/5-1997/3 E.K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararlarına uygun bulunmadığından yetersizdir.

İçtihadı Birleştirme Kararları konuları ile sınırlı, gerekçesiyle açıklayıcı ve yol gösterici, sonuçları itibarı ile bağlayıcıdır. Hal böyle olunca sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için öncelikle 3621 sayılı Kıyı Kanununun 9. maddesi, 16.04.1972 gün ve 1970/7-1972/4 E.K. sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ile yine 28.11.1997 gün ve 1996/5-1997/3 E.K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gözönünde tutularak üç jeolog veya jeomorfoloji mühendisi, uzman ziraat ve harita mühendisinden oluşturulacak beş kişilik uzman bilirkişi kurulu ile dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde keşif yapılarak taşınmazdan değişik kodlarda toprak örnekleri alınıp analizler yaptırılarak, mevsimsel etkilerde gözönünde tutularak İçtihadı Birleştirme Kararlarına uygun şekilde kıyı kenar çizgisi belirlenmeli ve belirlenen bu çizgi tapu fen memuru sıfatını taşıyan uzman harita mühendisi olan bilirkişi tarafından krokisinde infazda kuşkuya yer bırakmayacak biçimde gösterilmeli ve belirlenen bu kıyı kenar çizgisine göre mahkemece hüküm kurulmalıdır. Öte yandan dava konusu taşınmaza komşu 201 parsel sayılı taşınmazın tapu kayıt ve dayanakları tüm tedavülleriyle birlikte Tapu Sicil Müdürlüğü'nden getirtilerek dosyaya konulmalı, dosya kapsamına göre 184 parsel sayılı taşınmazın davalı olduğu Kadastro Mahkemesi'nin 2005/26 Esas sayılı dosyası getirtilerek incelenmeli, gerekli görülür ise birleştirme hususu üzerinde durulmalıdır. Mahkemece bu olgular gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı Hazine'nin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair yönlerin incelenmesine yer olmadığına, 04.10.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2010/31482
Karar No: 2011/7095
Karar Tarihi: 25.05.2011

**6. Ceza Dairesi         2010/31482 E.  ,  2011/7095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın olay günü anne ve babası olan yakınanlardan tehdit ile 20 TL aldığı, daha çoğunu alma olanağı varken bununla yetindiği ve başka herhangi bir şey istemeden evden ayrıldığının anlaşılması karşısında; suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, TCK’nun 150/2. maddesindeki koşulların oluştuğu gözetilmeyerek, yasal ve yerinde olmayan gerekçe ile anılan Yasa hükmünün uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 25/05/2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2008/3362
Karar No: 2008/6486
Karar Tarihi: 28.04.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/3362 E.  ,  2008/6486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... Köyü 126 ada 8 parsel sayılı 185.77 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tarla niteliği ile kazandırıcı zamanışımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı Orman Yönetimi, paftasında "Ü" rumuzu ile gösterilen taşınmazın memleket haritasında orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne ve dava konusu parselin orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1948 yılında seri bazında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 1992 yılında yapılıp dava tarihinde kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve davalı şirketin dayandığı 1999-2000 yıllarında tescil davası sonucu oluşturulan tapu kayıtlarının dava dışı başka parsellere revizyon görüp kesinleştiği, aynı gün Dairede temyiz incelemesi yapılan ... Köyü 126 ada 1, 7, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 20, 48, 49, 135, 148 ve 202 numaralı parsellerin belgesizden zilyetliğe dayalı davalı şirket adına tespitlerinin yapıldığı, davalı şirket eski tarihli sicilden gelen bir takım tapu kayıtlarına dayanmış ise de bu tapu kayıtlarının yukarıda numaraları yazılı parsellerin hangisine ait olduğunu bildirmediği, eski tarihli resmi belgelere dayanılarak yapılan araştırma ve uygulama sonucu çekişmeli parsel bölümünün orman sayılan yerlerden olduğu belirlendiği gibi 1953 tarihli hava fotoğraflarından bütünlemesi yapılan 1957 tarihli memleket haritasında 8 - 10 mt. boyunda iğne ve geniş yapraklı karışık orman ağaçları ile kaplı olduğu görüldüğü, bu tür taşınmazlara tapuda kayıtlı olsa dahi 13.07.1945 tarihinde yürürlüğe giren 4785 Sayılı Yasa karşısında tapu kayıtlarının yasal değerini kaybettiği gözönünde bulundurularak Orman Yönetiminin davasının kabulüne karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı şirketin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 28/04/2008 gününde oybirliği ile karar verildi
Esas No: 2012/22310
Karar No: 2012/28037
Karar Tarihi: 03.07.2012

**3. Ceza Dairesi         2012/22310 E.  ,  2012/28037 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan sanıklar ... ve ... 'in, 237 sayılı Türk Ceza Kanununun 86/2, 2/1, 2/1-2.maddeleri uyarınca ayrı ayrı 2000 yeni Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Bozyazı Sulh Ceza Mahkemesinin 24.04.2007 tarihli ve 2006/139 esas, 2007/54 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 14.05.2012 tarih ve 2012/8373-28224 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 01.06.2012 tarih ve 2012/141368 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

1) Sanıkların üzerine atılı kasten yaralama suçundan ayrı ayrı 2000 yeni Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmaları şaklinde hüküm kurulmuş ise de; kararın gerekçe ve hüküm kısmında asgari hadden cezalandırma yoluna gidildiğinin belirtilmesi karşısında, suçun işlendiği 27.05.2006 tarihi itibarıyla 5560 sayılı Kanunun henüz yürürlüğe girmediği cihetle, para cezasının seçimi durumunda 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 52/2.maddesi uyarınca beş ... adli para cezası üzerinden hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesinde,

2) Sanık ...'in sabıka kaydında yer alan Bozyazı Asliye Ceza Mahkemesinin 21.01.2001 tarihli ve 1999/156 esas, 2001/146 sayılı kararının tekerrüre esas olması karşısında hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun 86/2.maddesinden uygulama yapılırken hapis cezası yerine para cezasına hükmedilmesinde,

3) Sanık ...'in sabıka kaydında yer alan Bozyazı Asliye Ceza Mahkemesinin 21.01.2001 tarihli ve 1999/56 esas,2001/146 sayılı kararının tekerrüre esas olduğunun gözetilmemesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen hususlar yerinde görüldüğünden, Bozyazı Sulh Ceza Mahkemesinin 24.04.2007 tarih ve 2006/139 Esas, 2007/54 sayılı kararının 5271 sayılı CMK' nin 309/4-d. maddesi gereğince BOZULMASINA,

1) Sanıklar ... ve ...'in 5237 sayılı TCK' nin 86/2.maddesi gereğince 5 ... adli para cezası ile cezalandırılmalarına,aynı kanunun 62/1.maddesi gereğince cezalarının 1/6 oranında indirilerek 4 ... adli para cezası ile cezalandırılmalarına,aynı kanunun 52/2.maddesi gereğince günlüğü 20 Türk Lirasından hesaplanarak toplam 80 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmalarına;infazın bu miktar üzerinden yapılmasına;

2) Sanık ... hakkında tebliğnamenin 2 ve 3 nolu şıklarındaki hususlardan yapılan bozmanın aleyhe sonuç doğurmamasına; hükmün diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/17918
Karar No: 2016/1198
Karar Tarihi: 08.02.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/17918 E.  ,  2016/1198 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, 01.10.2008-04.01.2014 tarihleri arası 5510 sayılı Yasanın 4/1-b maddesi kapsamındaki sigortalılığın tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne, davacının Kurumca kabul edilmeyen 01.10.2008-13.11.2013 tarihleri arası dönemde 5510 sayılı Yasanın 4/1-b maddesi kapsamındaki sigortalılığın tespitine karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere ve özellikle; 6102 sayılı Türk Ticaret Kanununun 362. maddesindeki “Yönetim kurulu üyeleri en çok üç yıl süreyle görev yapmak üzere seçilir. Esas sözleşmede aksine hüküm yoksa, aynı kişi yeniden seçilebilir.” düzenlemesi ve mülga 6762 sayılı Ticaret Kanununun 314. maddesindeki “İdare meclisi azaları en çok üç yıl müddetle seçilirler. Esas mukavelede aksine hüküm yoksa tekrar seçilmeleri caizdir.” düzenlemesine karşılık, yasada bu üç yıl sonunda anonim şirketlerde görev süresi biten yönetim kurulu üyelerinin bu sıfatlarının kendiliğinden düşeceğine dair bir hüküm bulunmaması nedeniyle yönetim kurulunun yeni yönetim seçilene kadar zorunlu görevlerine devam edeceklerinin kabulü gerekir. Bu durumda yönetim kurulu ve denetim kurulu üyelerinin görev süresinin bitmesiyle, şirketin kendiliğinden organsız kaldığından söz edilemez (Yargıtay 11. Hukuk Dairesi’nin 01.06.2009 tarihli, 2009/5463 E., 2009/6666 K. sayılı kararı). Dolayısıyla 30.12.1997 tarihinde üç yıllığına anonim şirket yönetim kurulu üyesi olan davacının bu üyeliğinin 13.11.2013 tarihli genel kurulda yeniden seçilene değin devam ettiğinin kabulü gerektiğinden ve davanın yasal dayanağı olan 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 4. maddesinin 1. fıkrasında “Bu Kanunun kısa ve uzun vadeli sigorta kolları uygulaması bakımından;… b) Köy ve mahalle muhtarları ile hizmet akdine bağlı olmaksızın kendi adına ve hesabına bağımsız çalışanlardan ise; … 3)Anonim şirketlerin yönetim kurulu üyesi olan ortakları, sermayesi paylara bölünmüş komandit şirketlerin komandite ortakları, diğer şirket ve donatma iştiraklerinin ise tüm ortakları,… sigortalı sayılırlar.” düzenlemesi karşısında, tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 08.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/2054
Karar No: 2021/220
Karar Tarihi: 14.01.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/2054 E.  ,  2021/220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat

Katılan vekilinin temyiz talebinin sanık hakkında 2003 ve 2005 takvim yıllarında Vergi Usul Kanunu’na muhalefet suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik olduğu; hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği tarihten itibaren deneme süresi içinde işlenen ikinci suç tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK’nin 7 ve 5252 sayılı TCK’nin Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9. maddeleri karşısında; sanığa yüklenen 2003 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nin 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabul ile 31.12.2003 olan suç tarihinden hüküm tarihine kadar; sanığa yüklenen 2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabul ile 31.12.2005 suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 14.01.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/3404
Karar No: 2012/3653
Karar Tarihi: 21.05.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/3404 E.  ,  2012/3653 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairemizin 14.2.2011 tarihli eksik iade kararının gereği yerine getirilmemiştir.

1-Dava konusu Diyarbakır İl Merkez ... Köyü’nün 126 parsel sayılı taşınmaza ait komisyon kararının ilgililere tebliğine ilişkin belgeler, başka dosyada dava konusu olmuş ve sonuçlanmış ise dava dosyası, kesinleşmiş ise kesinleşme şerhini içerir kadastro sonucu oluşan tapu kaydının Tapu Sicil Müdürlüğünden,

2-Katılan ... ve paydaşlarının miras bırakanı ... ve bütün mirasçıları yazılmak suretiyle adlarına aynı çalışma alanı içerisinde kayıtsız ve belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz mal tespit ya da tescil edilip edilmediği Kadastro Müdürlüğü ve Tapu Sicil Müdürlüklerinden ayrı ayrı sorulup gelecek cevabi yazıların dosyaya konulması, eksikliklerin tümü ile yerine getirilmesi, aksi takdirde ilgili hakim hakkında Hakim ve Savcılar Yüksek Kuruluna, ilgili kalem personeli hakkında o yer Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulacağının gözönünde tutulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine İADESİNE, 21.05.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2020/8929
Karar No: 2022/1798
Karar Tarihi: 09.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2020/8929 E.  ,  2022/1798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki çekişmeli taşınmazın kesinleşen kıyı kenar çizgisi içinde kaldığından, tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı Hazine vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8 . Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte Karacabey 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2016/1118 Esas - 2018/186 Karar sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, çekişmeli taşınmazın kesinleşen kıyı kenar çizgisi içinde kaldığından, tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı Hazine vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nce esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davalı Hazine vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; dava konusu Bursa İli, Karacabey İlçesi, Boğazköy Köyü 863 parsel sayılı 7.852,07m2 yüzölçümlü taşınmazın 08.11.1989 tarihinde tesis kadastrosu sebebi ile davacı adına tapuya tescil edildiği, Hazine tarafından açılan Karacabey 2. Asliye Mahkemesi'nin 2014/298Esas-2016/179Karar sayılı ilamı ile kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan 7.834,19m2’lik kısmının tapusunun iptali ile tescil harici bırakılmasına karar verildiği, kararın temyiz incelemesinden geçerek 21.11.2016 tarihinde kesinleştiği, eldeki davanın 19.12.2016 tarihinde 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde açıldığı anlaşılmıştır.

Dava konusu taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve taşınmazların gerçek bedelinin TMK'nın 1007. maddesi gereğince davalı Hazine'den tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 09/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/21394
Karar No: 2012/3221
Karar Tarihi: 15.02.2012

**2. Ceza Dairesi         2010/21394 E.  ,  2012/3221 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/265698

MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/05/2008

NUMARASI : 2007/199 (E) ve 2008/556 (K)

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hırsızlık suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle ilgili düzenleme 5237 sayılı TCK.nun 145.maddesinde yer almakta olup, buradaki “malın değerinin az olması" kavramı, daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca ihtiyacı kadar ve değeri az olan şeyin alınmasını ifade ettiği ve olayın özelliği değerlendirilerek yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak suretiyle uygulanabileceği gözetilmeden, somut olaydaki elektrik enerjisi hırsızlığı suçunun işleniş şekline göre uygulama olanağı bulunmayan anılan madde uyarınca değer azlığından dolayı, sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer C. Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 15.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.