erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/24456
Karar No: 2013/1497
Karar Tarihi: 28.01.2013

**13. Hukuk Dairesi         2012/24456 E.  ,  2013/1497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ... Bakanlığıyla yapılan protokol gereğince at yarışları yapılması amacıyla davalıya 3.000.00 TL gönderildiğini, belirlenen tarihlerde at yarışlarının yapılmadığı gibi paranın da iade edilmediğini, gönderilen paranın iadesi için ilgili belediye başkanlığına ve davalıya müracaat edildiğini fakat sonuç alınamadığını, davalı hakkında yasal takip yapıldığını, davalının yapılan yasal takibe haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptaline ve %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın haksız olduğunu, eski belediye başkanı olduğunu, bu konuya ilişkin olarak Danıştay tarafından yargılama yapılmasına izin verilmediğini, şahsi sorumluluğunun söz konusu olamayacağını savunarak haksız açılan davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davalının belediye başkanı olarak gönderilen paranın yerinde ve zamanında harcanıp harcanmamasına ilişkin görev ve yetkisinin olduğu, bu görev ve yetkinin yerinde kullanılmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı tarafça, at yarışı yapılması için bakanlık oluru ile davalıya para gönderildiği fakat at yarışlarının yapılmadığı ve paranın iade edilmediği iddiasıyla eldeki dava açılmıştır. Davalı eski belediye başkanı olduğunu, şahsi sorumluluğunun bulunmadığını savunmuştur. Mahkemece yapılan araştırmada 3.000.00 TL paranın... Belediye Başkanlığına 2012/2013/1447

10.09.2002 tarihinde gönderildiği, at yarışlarının yapılmadığı tespit edilmiş, davalının gönderilen paranın yerinde ve zamanında harcanıp harcanmama görev ve yetkisinde olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.Davacının gönderdiği paranın ... Belediye Başkanlığı hesabına havale edildiği ve gönderilen paranın... Belediye Başkanlığı tarafından çekildiği mahkeme tarafından tespit edilmiştir. Bu paranın davalının şahsi hesabına gönderilmemiş olduğu anlaşılmaktadır. ... Belediye Başkanlığı hesabına havale edilen bu paradan doğan sorumluluk tüzel kişiliği bulunan belediyeye ait olup davacının gönderdiği bu paradan davalının şahsen sorumlu olması mümkün değildir.Yapılan bu açıklamalar ışığında davalının şahsi sorumluluğu söz konusu olmadığından davanın reddi gerekirken aksi düşüncelerle davalının şahsen sorumlu olduğu kabul edilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA,peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 28.1.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/17
Karar No: 2015/881
Karar Tarihi: 22.04.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/17 E.  ,  2015/881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Şikayetçi tarafından yeni açılacak işitme engelliler merkezi için eğitmen arandığına dair ulusal bir gazeteye verilen ilan üzerine, sanığın şikayetçiyi arayarak işitme engelliler eğitmeni olduğunu, açılacak merkezde çalışmak istediğini ancak ...'ya gelmek için yol parasının olmadığını söylemesi üzerine şikayetçinin sanık tarafından verilen banka hesabına internet üzerinden 300 TL havale yaptığı, paranın sanık tarafından çekilmesine rağmen sanığa ulaşılamadığının iddia edildiği olayda, sanık, tanık ve katılan beyanları, banka dekontu ile tüm dosya kapsamına göre, eylemin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi kanun koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmasa da, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde tayin edilmesi,bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasının uygulanmasına ilişkin olarak sırasıyla “50 gün” ve “1.000 TL” adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla “5 gün” ve “100 TL” adli para cezası ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/7695
Karar No: 2024/20226
Karar Tarihi: 17.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/7695 E.  ,  2024/20226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

ASIL KARAR TARİHİ : 21.12.2023

EK KARAR TARİHİ : 24.04.2024

SAYISI : 2022/4107 E., 2023/3163 K.

SUÇA

SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ:Ek kararın onanması

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 24.04.2024 tarihli ve 2022/4107 Esas, 2023/3163 Karar sayılı ek kararının; 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 24.04.2024 tarihli ve 2022/4107 Esas, 2023/3163 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesi uyarınca Bandırma 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/12305
Karar No: 2022/4894
Karar Tarihi: 23.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2017/12305 E.  ,  2022/4894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Beraat

213 sayılı Kanun'un 139. maddesinde yazılı istisnalardan birinin bulunmaması halinde vergi incelemesinin mükellefin iş yerinde yapılması gerektiği, sanığa vergi müfettiş yardımcısı tarafından defter ve belgelerini ibraz etmesi için çıkarılan tebligat tarihinde iş yerinin faal olduğu anlaşılmakla, hesapların dairede incelenmesine imkan veren 213 sayılı Kanun'un 139/2. maddesindeki istisnalardan birinin varlığının önceden belirlenip belirlenmediğinin incelemeyi yapan vergi müfettiş yardımcısından sorulması, iş yeri dışında inceleme yapılmasına ilişkin bir tespiti varsa belgesinin dosyaya ibrazının istenmesi, aksi takdirde yapılan tebligatın hukuki sonuç doğurmayacağı gözetilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik araştırma ile beraatine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 23.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/7675
Karar No: 2013/295
Karar Tarihi: 22.01.2013

**7. Hukuk Dairesi         2012/7675 E.  ,  2013/295 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava, abonelik sözleşmesine dayalı kayıp kaçak bedeli ve PSHS okuma bedeli ile ilgili muarazanın giderilmesi istemine ilişkindir.

Hal böyle olunca davanın niteliği, tarafların sıfatı, temyizin kapsamı dikkate alındığında 6110 sayılı Kanunla değişik Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi hükmüne göre Başkanlar Kurulu tarafından hazırlanan ve Büyük Genel Kurul'ca kabul edilerek yürürlüğe giren işbölümü kararına göre yerel mahkemece verilen hükmün temyiz incelemesini yapma görevi Yüksek (13). Hukuk Dairesine ait olmakla birlikte anılan Dairece de aidiyet kararı verilerek dosya Dairemize gönderilmiş olmakla temyiz inceleme yerinin belirlenmesi için dosyanın YÜKSEK HUKUK DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU'NA SUNULMASINA, 22.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/721
Karar No: 2019/8220
Karar Tarihi: 20.11.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/721 E.  ,  2019/8220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belge gizleme

HÜKÜM : Asıl karar: Beraat, Ek karar: Temyiz isteminin reddi

Katılan vekilinin, yokluğunda verilip 27.01.2012 tarihinde usulüne uygun şekilde bizzat kendisine tebliğ olunan hükmü, yasal süre geçtikten sonra 15.06.2015 havale tarihli temyiz dilekçesiyle, hükmü temyiz ettiğine dair dilekçeyi 04.01.2012 tarihinde verdiği ancak kalem tarafından alındığı halde işleme konulmadığını iddia ettiği anlaşılmakla, sunmuş olduğu belgede mahkemenin kaşesi olmakla teslim alındığı tarih ve temyiz defterine kaydına dair ibarenin olmaması karşısında; mahkeme tarafından temyiz talebinin süresinde olmadığı gerekçesiyle yapılan temyiz talebinin reddine dair 15.06.2015 tarihli ek kararında bir isabetsizlik görülmediğinden, katılan vekilinin temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararın ONANMASINA, 20.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2025/161
Karar No: 2025/859
Karar Tarihi: 23.01.2025

**9. Hukuk Dairesi         2025/161 E.  ,  2025/859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/64 E., 2024/483 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda Dairece, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341/2 hükmü uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250,00 TL'yi geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1-(b) hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta; 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2021 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki hükmün, ücret tespiti bakımından temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373/4 hükmü uyarınca bozmaya uyularak verilen kararda temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

23.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/22882
Karar No: 2024/11474
Karar Tarihi: 11.09.2024

**2. Ceza Dairesi         2021/22882 E.  ,  2024/11474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/129 E., 2021/502 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.07.2021 tarihli ve 2021/129 Esas, 2021/502 Karar sayılı kararının, suça sürüklenen çocuk ... müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Temyize gelmeyen suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin yüzüne karşı tefhim edilen karar, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmemiş ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 24.02.2022 tarihli ve 2019/16-573 Esas, 2022/119 Karar sayılı ilâmında da bahsedildiği üzere, 7201 sayılı Kanun'un 11/1. maddesinin son cümlesi ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 35/2. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuğun yokluğunda verilen hükmün müdafiden başka suça sürüklenen çocuğa da ayrıca tebliğ edilmesinin gerektiği, ancak suça sürüklenen çocuğa kararın tebliğ edildiğine dair dava dosyasında herhangi bir tebligat belgesine rastlanılmadığından, gerekçeli kararın suça sürüklenen çocuğa usûlüne uygun şekilde (suça sürüklenen çocuğun cezaevinde olması hâlinde cezaevinde okunup anlatılarak bizzat tebliği, aksi hâlde suça sürüklenen çocuğun son bilinen adresine MERNİS şerhi yazılmaksızın kararın tebliği, bu adrese de tebliğ yapılamaması hâlinde güncel MERNİS adresine MERNİS şerhli olarak tebliğ yapılmak suretiyle) tebliği ile tebliğ - tebellüğ evraklarının ve hükmü temyiz etmesi durumunda temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemleri hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/4761
Karar No: 2020/7397
Karar Tarihi: 01.07.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/4761 E.  ,  2020/7397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I) Suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II) Suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

III) Suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Katılan ...’ın aşamalarda, kendisine ait iş yerinden 80-100 TL değerinde yiyecek malzemesi çalındığını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK’nın 145. maddesinin, uygulanmasının gerekip gerekmediği tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 01/07/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/26644
Karar No: 2016/14010
Karar Tarihi: 11.10.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/26644 E.  ,  2016/14010 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/09/2015

NUMARASI : 2014/561-2015/359

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: DSİ Genel Müdürlüğü yönünden kabulüne İSKİ Genel Müdürlüğü yönünden reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı DSİ Genel Müdürlüğü vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, DSİ Genel Müdürlüğü hakkındaki davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı DSİ Genel Müdürlüğü vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı DSİ Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 11/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/17104
Karar No: 2012/19646
Karar Tarihi: 16.11.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/17104 E.  ,  2012/19646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek ve kullanmak

HÜKÜM : Düşme

I-Sanık hakkında 2000-2001 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve 2000 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçlarından verilen hükmün incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen suçların yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihleri itibariyle yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.'nun 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen zamanaşımı, suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının düşürüldüğü, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan idare vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Sanık hakkında 2001 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan verilen karara yönelik temyiz itirazlarına gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığın 2001 takvim yılında sahte faturaları gelir vergisi beyannamesinde kullanması sebebiyle suçun işlendiği 01.04.2002 tarihinden karar tarihine kadar dava zamanaşımının gerçekleşmediği gözetilmeden yazılı şekilde kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde yazılı zamanaşımının temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşıldığında, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 16.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/3544
Karar No: 2015/3169
Karar Tarihi: 23.03.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/3544 E.  ,  2015/3169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 04.07.2013 gününde verilen dilekçe ile terekenin resmen yönetilmesi ve tasfiyesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 11.07.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, murisin terekesinin TMK'nın 612 ve 636. maddeleri gereğince tasfiyesine ilişkindir.

Davacı alacaklı kurum vekili dava dilekçesinde özetle; 24.01.2013 tarihinde vefat eden ...'ın 12.06.2013 tarihi itibariyle vergi dairesine 4.548,73 TL borcu olduğunu, mirasçılarının vergi borçlarını ödemediği gibi mirasının da reddedildiğini, bu durumda vergi dairesinin alacağının tehlikeye düştüğünü, muris ...'ın terekesinin resmi tasfiyesini ve tasfiye sonucunda alacağının ödenmesini istemiştir.

Mahkemece, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda tensiple birlikte karar verildiği, dava dilekçesinin davalılara tebliğ edilmediği anlaşılmaktadır. Bu nedenle taraf teşkili sağlanmadan ve HMK'nın 27. maddesi hükmüne aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanmasına yol açacak şekilde yargılama yapılarak hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Diğer taraftan mahkemece, TMK'nın 633. maddesinde öngörülen hak düşürcü sürenin geçirilmiş olması nedeniyle isteğin reddine karar verilmiş ise de; TMK'nın 612. maddesinde "En yakın yasal mirasçıların tamamı tarafından reddolunan miras sulh hukuk mahkemesince iflas hükümlerine göre tasfiye edilir" hükmü ile aynı kanunun 613. maddesinde "Altsoyun tamamının mirası reddetmesi halinde, bunların payı sağ kalan eşe geçer" ve ayrıca 636. maddesinde "Mevcudu borçlarını ödemeye yetmeyen terekenin tasfiyesi, sulh hukuk mahkemesinde iflas hükümlerine göre yapılır" hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda; en yakın yasal mirasçıların tamamı tarafından reddedilen ve bu sebeple iflas hükümlerine göre tasfiyeye tabi hale gelen terekenin, TMK'nın 612. maddesi atfıyla TMK'nın 636. maddesi gereğince iflas hükümlerine göre tasfiyesine karar verilmesi gerekir. TMK'nın 612 ve atıfta bulunduğu aynı kanunun 636. maddesi gereğince terekenin resmi tasfiyesi herhangi bir süreye bağlı tutulmadığından mahkemece TMK'nın 633. maddesindeki süre gözetilerek davanın reddine karar verilmesi de doğru değildir.

Bu itibarla mahkemece, taraflara dava dilekçesi ve duruşma günü tebliğ edilerek usulüne uygun olarak taraf teşkili sağlandıktan sonra, toplanan deliller değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 23.03.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/2516
Karar No: 2019/3186
Karar Tarihi: 27.03.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/2516 E.  ,  2019/3186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanık ... mükellef şirketteki hisselerini, defter ve belge istem yazısının tebliğinden önce devretmiş olmasına karşın şirket müdürü değişikliğine ilişkin yeni bir karar alınmadığından tebliğ tarihinde de şirket yetkilisi olduğu, ancak 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 139. maddesine göre vergi incelemelerinin işyerinde yapılması gerektiği, iş yeri faal olan sanığın hesaplarının dairede incelenmesine imkan veren 213 sayılı Yasanın 139/2. maddesindeki istisnalardan birinin varlığının önceden belirlenmesi gerektiği cihetle istem yazısı tebliğ tarihinde işyeri faal olduğundan 213 sayılı VUK'nun 139. maddesi uyarınca inceleme işyerinde yapılması gerekirken, yapılan tebligatın hukuki geçerliliğinin bulunmadığı anlaşılmakla, yüklenen suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, sonucu itibariyle doğru bulunan beraat hükmünün istem gibi ONANMASINA, 27.03.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.