erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/2890
Karar No: 2018/568
Karar Tarihi: 06.02.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/2890 E.  ,  2018/568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 22/01/2013 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın davalılardan ... yönünden esastan reddine, diğer davalılar yönünden kısmen kabulüne dair verilen 25/11/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ile davalılardan ..., ..., ..., ... vekilleri ve davalılardan ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1) Dosya içeriğinden, davalılardan ... tazminat davası sona ermeden önce ceza mahkemesinin kesinleşen kararı ile 1 yıldan fazla hapis cezasına mahkum olup, cezasının infazına başlanılmakla yasal kısıtlılık altına girmiştir. ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/668-1367 sayılı ilamı ile yasal kısıtlılık hâli nedeniyle davalıya ...’ün vasi olarak atanmasına karar verildiği, gerekçeli karar ve temyiz başvuru dilekçesinin ise davalı vasisine tebliğ edilmediği anlaşılmaktadır. Borçlar Kanunu'nun 35 ve 397. maddeleri hükümlerine göre aksi sözleşmeden veya işin niteliğinden anlaşılmadıkça vekalet gerek vekilin gerekse müvekkilin ehliyetinin ortadan kalkması ile son bulur. Böylece Avukat ...’ın vasiden alacağı vekaletnameyi ibraz etmesi istenmelidir. Vekaletname ibraz edilmezse gerekçeli karar ve temyiz başvuru dilekçesi davalı vasisine tebliğ edilerek, temyiz süresinin beklenmesinden sonra dosyanın gönderilmesi için mahalline çevrilmesi gerekmiştir.

2)Davalılardan ... tazminat davası bitmeden önce ceza mahkemesinin kesinleşen kararı ile bir yıldan fazla hapis cezasına mahkum olmakla yasal kısıtlılık altına girmiş ve vasisine gerekçeli karar 11/01/2016 tarihinde tebliğ edilmiştir. Kısıtlının cezaevi aracılığı ile 02/12/2015 tarihinde kararı temyiz ettiği anlaşılmıştır. Kısıtlının cezaevi aracılığı ile vermiş olduğu temyiz dilekçesi vasiye, "temyiz istemini kabul etmiyorsa bunu açıkça bildirmesi gerektiği aksi halde kısıtlı tarafından yapılmış olan temyize icazet vermiş sayılacağı,'' kaydını içerir biçimde tebliğ edilmeli ve sonucuna göre işlem yapılmalıdır.SONUÇ: Yukarıda (1-2) sayılı bentlerde açıklanan şekilde işlem yapılıp, eksiklikler tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay’a yeniden gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 06/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/23260
Karar No: 2022/4113
Karar Tarihi: 23.03.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/23260 E.  ,  2022/4113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuklar müdafii, katılan vekili

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimler kurulunun takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Y.C.G.K.'nın 15.12.2009 günlü, 6/242-291 esas ve karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, 5237 sayılı TCK'nın 145. veya 150/2. maddelerinde veya gerekçelerinde “Daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma” koşulu yoktur. Elbette değerin az olmasına ilaveten, daha çoğunu alma olanağı varken daha azı alınmış ise; bu maddeler sanık lehine uygulanmalıdır. Ancak; her iki maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir.

TCK'nın 145 veya 150/2. maddeleri uyarınca faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması kural olarak yeterli olup, suç ve cezada kanunilik ilkesi ile aleyhe kıyas ve yorum yasağı gereği, kanunda bulunmayan başka bir koşul ihdas edilemez.

Hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

TCK'nın 145 ve 150/2. maddelerinin uygulanmasında hâkime geniş bir takdir yetkisi tanınmış olup, TC Anayasası’nın 141/3, 5271 sayılı CMK'nın 34, 223, 230 ve 289. maddeleri uyarınca sözü edilen yetki kullanılırken, keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle açıklanmalı ve uygulama yapılmalıdır.

Öte yandan hâkim, TCK'nın 145 veya 150/2. maddeleriyle kendisine tanınan takdir yetkisini kullanırken, evrensel ceza hukuku prensiplerinden olan ve ceza kanunlarımızın hazırlanmasında esas alınan, kanunilik, belirlilik, orantılılık ve ölçülülük ilkeleri, kıyas ve aleyhe yorum yasağı ile mükerrer değerlendirme yasağına uygun bir değerlendirme yapmak zorundadır.

Açıklanan nedenlerle;

Suç tarihinde katılan ...’i yolda görüp durdurarak kendisinden zorla 12 TL parayı alan suça sürüklenen çocuklar hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri ile suça konu para miktarı gözetilerek TCK'nın 150/2. maddesi gereğince cezadan uygun oranda indirim yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 23.03.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/19383
Karar No: 2017/24533
Karar Tarihi: 13.11.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/19383 E.  ,  2017/24533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10.maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10.maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz nedenleri bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir.

Davalı vekilinin temyizine gelince;

Dava konusu taşınmazın acele el koyma dosyasında takdir edilen m2 bedeli ile idare tarafından takdir edilen m2 değerinin 725 TL olduğu anlaşılmakla, bozmadan önceki bilirkişi raporunda m2 değerine 820 TL, bozma sonrası hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise aynı emsal alınarak m2 değerine 410 TL değer biçilmiş olup, alınan raporlar arasındaki çelişki nedeniyle inandırıcı olmayan bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye

esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacı idareden peşin alınan temyiz ve tarafların temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 13/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/949
Karar No: 2011/4764
Karar Tarihi: 07.04.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/949 E.  ,  2011/4764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

1-Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi orman mühendisinin raporunda, suça konu emvalin kesildiği ormanın baltalık vasıfta olup kök sürgünlerinden yetişmiş ağaçlar olduğunun fidan vasfında olmadıklarının belirtilmesine göre, bilirkişiden yemini verdirilerek kesilen ağaçların sürgün mü müstakil ağaç niteliğinde mi olduğu, kesimle hayatiyetini kaybedip etmediği hususunda ek rapor alınıp sürgün niteliğinde olduklarının belirlenmesi halinde sanığın eyleminin 6831 Sayılı Kanunun 91/5. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanık yönünden müdahillik kararı verilmeyen idare lehine vekalet ücretine hükmolunması,

3-Sanığın sabıkasının silinme koşullarının oluştuğu gözetilmeden, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 3.2.2009 ... 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı uyarınca sanığa CMK. 231. maddesi hükümleri hatırlatılarak orman idaresinin zararını karşılayıp karşılamayacağı sorulmadan ve diğer koşulların mevcudiyeti de değerlendirilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

4-5320 Sayılı Kanuna 5347 sayılı kanunla eklenen geçici 1. madde uyarınca 1.6.2005 tarihinden sonra ceza mahkemelerinde açılan davalarda şahsi hak taleplerine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

5-Dosyada mevcut kıymet takdir zaptından traktör ve römorkun değerinin 8.000. TL olarak tesbit edilmiş bulunmasına, bilirkişi tarafından yediemine alınan evmalin değerinin 250;TL. olarak tesbit edilmesine göre 5237 sayılı TCK. 54/1 ve 3 fıkralarının değerlendirilerek sonucuna göre traktör ve römorkun müsaderesi yönünden bir karar tesisi gerektiğinin nazara alınmaması,

6-Traktör ve römorkun müsadere maddesinin hatalı yazımı,

Bozmayı gerektirmiş, sanık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 07.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/6416
Karar No: 2019/738
Karar Tarihi: 11.02.2019

**16. Ceza Dairesi         2018/6416 E.  ,  2019/738 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 53, 58/9, 63, 3713 sayılı Kanunun 5/1.maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına yönelik istinaf başvurularının esastan reddi

Temyiz Edenler : Sanık müdafii

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Tayin olunan cezanın süresi itibariyle yasal şartları oluşmadığından, sanık müdafiinin duruşma isteminin CMK'nın 299. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın çocuğunu örgüte müzahir okula göndermesinin ve eşinin ihraç edilmesinin örgütsel faaliyet veya delil olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinin temadinin kesildiği yakalanma tarihi olan "03.09.2016" tarihi yerine gerekçeli karar başlığında "2016" olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiş; dosyada mevcut diğer delillerin atılı suçun sübutu için yeterli olduğu görülmekle, bylock tespit ve değerlendirme tutanağı beklenilmeden karar verilmesi sonuca etkili bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanınının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak ./..

nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirme suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyhle hükmün ONANMASINA, 11.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/14196
Karar No: 2020/1022
Karar Tarihi: 16.01.2020

**2. Ceza Dairesi         2019/14196 E.  ,  2020/1022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a) UYAP kayıtlarına göre, suça sürüklenen çocuğun hüküm tarihinde farklı yargı çevresi içerisinde bulunan İzmir 2 nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğunun anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuğa duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, suça sürüklenen çocuğun hükmün açıklandığı 19/10/2017 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK’nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması

b) Suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan 5275 Sayılı Kanun’un 106/4. maddesi gereğince “çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez” hükmü gözetilmeden, yaşı küçük suça sürüklenen çocuğun adli para cezasını ödemediği takdirde ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği şeklinde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 16/01/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/9048
Karar No: 2012/15625
Karar Tarihi: 09.05.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/9048 E.  ,  2012/15625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hazineye ait taşınmaza demir direk üzerine branda çekerek gölgelik ve şemsiye-şezlong alanı yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından, tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek gerektiğinde refakate inşaat mühendisi bilirkişide alınarak yeniden keşif yapılıp taşınmazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar Kanunu ve mevzuatı içinde kalıp kalmadığı belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve binanın yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5230 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 09.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/4887
Karar No: 2017/2349
Karar Tarihi: 29.03.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/4887 E.  ,  2017/2349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

5271 sayılı CMK.nun 231. maddesi uyarınca sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara vaki itirazın merciince kabulü ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılması üzerine, zamanaşımı süresinde mahallinde bir karar verileceği öngörülmekle, sanık müdafiinin temyi itirazlarının, sanık hakkında 2005-2006 yıllarında işlediği iddia olunan Vergi Usul Kanununa aykırılık suçlarından kurulan hükümlere münhasır olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;

Gerekçeli karar başlığında sehven "2005-2006" olarak yazılmış olan suç tarihinin takvim yılları itibari ile son düzenlenen fatura tarihleri olan "29.12.2005 - 24.02.2006” olarak düzeltilmesi olanaklı görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında “2005 ve 2006” takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından açılan davada mütalaanın da ilgili yıllarda “ sahte fatura düzenlemek” suçlarına ilişkin olduğu da gözetildiğinde 5271 sayılı CMK.nun 225.m (1412 sayılı CMUK'nun 257) maddesi uyarınca hükmün konusu iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, “2005, 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak ” suçlarından açılmış bir dava bulunmadığı, birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarının birbirine dönüşmeyeceği gözetilmeden iddianame dışına çıkılarak sahte fatura kullanma suçundan yazılı şekilde hüküm tesisi,

2-Sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, faturaların incelenmediği ve dosya içine konulmadığı görülmekle, emanette bulunan ve bilirkişi raporlarında incelenen suça konu yıllara ait faturaların her takvim yılı için kanaat oluşturacak sayıda aslı ya da onaylı suretinin zorunlu bilgileri içerip içermediği yönünden incelenmesi ve denetime imkan verecek şekilde dosya arasında bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/16085
Karar No: 2015/13716
Karar Tarihi: 26.11.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/16085 E.  ,  2015/13716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kahramanmaraş 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/03/2014

NUMARASI : 2013/128-2014/107

Davacı R.. Y.. vekili Avukat Faik tarafından, davalı E.. D.. aleyhine 25/02/2013 gününde verilen dilekçe ile araç mülkiyetinin tespiti istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 04/03/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, araç mülkiyetinin tespiti ve tescil istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, plakalı aracın sahibi olduğunu, aracını Trabzon ilinde faaliyet gösteren Rent A Car şirketine kiraya verdiğini, söz konusu şirketinde aracı dava dışı üçüncü kişiye kiraladığını, kira süresi bitmesine rağmen aracın teslim edilmemesi üzerine savcılığa şikayette bulunduğunu, yapılan soruşturma sonucunda aracın noter kanalıyla davalıya satıldığını öğrendiğini belirterek, davaya konu aracın mülkiyetinin kendisine ait olduğunun tespitine ve adına tesciline ayrıca araç satım sözleşmesinin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacının mülkiyet hakkının devam ettiği gerekçesiyle davanın kabulüne, aracın satış işleminin iptaline ve davacı adına tesciline karar verilmiştir. 2918 sayılı Kanun'un 19. vd maddeleri uyarınca araçların trafik tescil işlemleri idari bir nitelik taşımaktadır. Bu bakımdan idari makamları belirli bir biçimde işlem tesisine zorlayıcı nitelikte tescil kararı verilmesi doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) no'lu bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 26/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.