erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2024/11422
Karar No: 2024/12663
Karar Tarihi: 26.09.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/11422 E.  ,  2024/12663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/95 E., 2024/274 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince 15.02.2022 tarihli karar ile; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince 01.12.2022 tarihli karar ile; İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve yeniden yargılama yapılmak üzere dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı sonrasında İlk Derece Mahkemesince yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun kesinlik sınırı kapsamında kaldığından reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun ise esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 23.01.2024 tarihli kararı ile; davalı vekilinin tüm davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250,00 Türk Lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Somut uyuşmazlıkta 696 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Bazı Düzenlemeler Yapılması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname kapsamında 02.04.2018 tarihinde sürekli işçi kadrosuna geçen davacının ücretinin eksik ödendiği iddiasına bağlı fark alacak taleplerinin reddine karar verildiği, hüküm altına alınan alacağın ise davalı bakımından kesinlik sınırını aşacak mahiyette ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca bozmaya uygun olarak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

26.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/1840
Karar No: 2008/3663
Karar Tarihi: 01.07.2008

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/1840 E.  ,  2008/3663 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

Y A R G I T A Y

17.HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait aracın, davalı adına trafikte kayıtlı araçla çarpışmaları sonucu pert olduğunu, ... bedelinin 22.000YTL olduğunun tesbit edildiğini davalıya ait aracın sürücüsünün olayda 6/8 oranında kusuru bulunduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik kaydıyla 5.500YTL'nin davalı ... poliçe limitiyle sorumlu olmak üzere davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... kusuru kabul etmediğini, aracı haricen ... ...'e sattığını, işleten sıfatı ve sorumluluğu olmadığını belirterek davanın ... ...'e ihbarını ve reddini istemiştir.

Davalı ... Sigorta AŞ. vekili davalı araçla ilgili ZMMS poliçesinin müvekkil şirket nezdinde bulunamadığını bu nedenle sorumlu olmayacaklarını, davadan önce temerrüde düşürülmediklerini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davacı vekili mazeretini belgelendirmediği gibi duruşma gününün kendisine tebliği için masrafta yatırmadığı anlaşıldığından mazeretinin reddine davalı vekilince de davanın takip edilmeyeceği bildirildiğinden HUMK 409 vd. maddeleri gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Her iki davalı yönünden de aynı sebeple davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. AAÜT'nin 3/2. maddesi gereğince davalılar lehine tek vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde ayrı ayrı vekalet ücretine karar verilmesi doğru değil bozma nedeni ise de bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden hüküm fıkrasının 5. ve 6. bentlerinin tamamen çıkartılarak yerine "davalı ... ve ... Sigorta AŞ. kendilerini vekille temsil ettirdiklerinden AAÜT'nin 3/2 maddesi gereğince takdir edilen 450.00YTL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine" tümcesinin hüküm fıkrasına 5.bent olarak ilave edilerek hükmün HUMK'nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ve peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 1.7.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/1569
Karar No: 2018/5317
Karar Tarihi: 02.05.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/1569 E.  ,  2018/5317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

İlamlı icra takibinde hukuki sonuç doğurması bakımından ilamda yazılı borçlu vekiline tebliğat yapılması yasal ise de ceza hukuku bakımından cezaların şahsiliği prensibinin bir gereği olarak, şikayet olunan asıl borçluya değil de borçlu vekiline icra emri tebligatının, cezai sorumluluk bakımından hukuki sonuç doğurmayacağı gerekçesiyle beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de,

1)02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2)Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 02/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/13075
Karar No: 2012/185
Karar Tarihi: 11.01.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/13075 E.  ,  2012/185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : 1-213 Sayılı Kanunun 359/a-2, 765 sayılı TCK'nun 80, 647 sayılı Kanunun 6. TCK'nun 94, 95. maddeleri uyarınca Erteli 7 Ay 15 Gün Hapis Cezası, CMK'nun 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına,

2-213 Sayılı Kanunun 359/a-2, TCK'nun 51, 51/3-7-8. maddeleri uyarınca Erteli 6 Ay Hapis Cezası, CMK'nun 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına,

1- Sanık hakkında düzenlenen kaçakçılık suçu raporunda sanığın 2004 ve 2005 yıllarında gerçek mal alışları olduğu halde Bandırma Vergi Dairesinin vergi mükellefi olan ...’den muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge kullanarak vergi ziyaına sebep olduğunun iddia olunması ve ...'e ait belgelerin muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge olduğu bu nedenle hakkında vergi tekniği raporu düzenlendiğinin anlaşılması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından; yanıltıcı olduğu iddia edilen faturaları düzenlediği belirtilen ... hakkında kamu davası açılıp açılmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyasının intikalinin sağlanarak ayrıntılı özetinin tutanağa geçirilmesi, bu davayı ilgilendiren bilgi ve belgelerin onaylı örneklerinin alınarak dosyaya konulması, gerektiğinde tarafların defter ve belgelerinin karşılaştırmalı olarak bilirkişi incelemesine tabi tutulması, toplanan deliller birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken, eksik soruşturmayla yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Kabule göre de; Yargıtay Ceza Genel Kurulu ile Dairemizin yerleşmiş kararlarında açıklandığı üzere yasa metninin tekrarı gerekçe olmadığı gibi yasalarda yer alan hükümler uygulanırken gösterilen gerekçelerde çelişkiye, düşülmemesi gerekir. Sanıkların adli sicil özetinde sabıkalarının bulunmadığının belirlendiği, suçun işleniş şekli gözetilerek hakkında alt sınırdan temel ceza takdir olunduğu halde aynı gerekçe ile 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesi ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi, suretiyle çelişkiye düşülmesi,

Yasaya aykırı ve sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 11.01.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/2934
Karar No: 2013/1983
Karar Tarihi: 12.03.2013

**1. Ceza Dairesi         2011/2934 E.  ,  2013/1983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : -5237 sayılı TCK.nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d, son, 62, 58, 53/1-2-3, 63. maddeleri gereğince 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, -TCK.nun 86/2, 86/3-e, 62, 58, 53/1-2-3. maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-a) Oluşa, dosya içeriğine ve mahkemenin gerekçesine göre; sanık ...'in, mağdur ...'ye yönelik eyleminin kasten yaralama olarak nitelendirilmesinde isabetsizlik görülmediğinden,

b) Sanığın plajda bulunan turist bayanları rahatsız ettiği, bayanların bağırmaları üzerine olay yerine gelen mağdurun "ne yapıyorsun, sen hayvan mısın?" diyerek sanığı uyardığı, başlayan tartışmada, sanığın mağdur ...'yi tek bıçak darbesiyle yaraladığı olayda, ilk haksız hareketin sanıktan kaynaklandığı, tahrikte dengenin sanık lehine bozulmadığı anlaşılmakla, tahrik hükmünün uygulanması gerektiğine yönelen,

Tebliğnamedeki bozma düşünceleri benimsenmemiştir.

2- Sanığın, mağdur ...'yi bıçakla batına nafiz olacak şekilde bir bıçak darbesi vurarak karaciğer yaralanmasına ve yaşamsal tehlike geçirmesine sebebiyet verdiği, 1 yıldan 3 yıla kadar hapis cezası içeren TCK.nun 86/1 maddesi ile yapılan uygulama sırasında, temel cezanın 1 yıl hapis cezası olarak belirlendiği olayda, yaranın niteliği ve meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin düşünülmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in, mağdurlar ... ve ...'yi kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 12/03/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2006/2446
Karar No: 2007/5353
Karar Tarihi: 05.07.2007

**8. Ceza Dairesi         2006/2446 E.  ,  2007/5353 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakkı olmayan yere tecavüz suçundan sanık ...'nin yapılan yargılaması sonunda; hükümlülüğüne dair (ARDAHAN) Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 22.12.2004 ... ve 184 esas, 397 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile 31.3.2006 günü daireye gönderilmekle incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; ancak,

5252 sayılı Yasanın 5/1. madde ve fıkrası uyarınca hükmolunan ağır para cezasının adli para cezasına dönüştürülmesi, 27.4.2005 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak 1.5.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5335 sayılı Yasanın 22. maddesi ile 5083 sayılı Yasanın 2. maddesine eklenen fıkra hükmü karşısında, sanığa para cezası tayin edilirken her aşamada “bir” ... Türk Lirası küsurunun atılması ve 29.12.2004 günlü Resmi Gazete’de yayımlanarak 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5275 sayılı “Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun”un 122. maddesiyle 647 sayılı Yasanın yürürlükten kaldırılması karşısında, kaldırılan bu yasanın 4786 sayılı Yasa ile değişik 5/5 madde ve fıkrası uyarınca ödenmeyen para cezasına gecikme zammı uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılığın CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında 765 sayılı TCK.nun 513/2, 522, 59, 647 sayılı Yasanın 4 ve TCK.nun 72. madde ve fıkraları uyarınca tayin edilen sonuç ağır para cezasının 297 ... Türk Lira adli para cezası olarak ifadesi ve 6183 sayılı Yasanın

51. maddesindeki faiz oranının yarısının uygulanacağına ilişkin kısmın hükümden çıkartılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 5.7.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/3227
Karar No: 2024/3002
Karar Tarihi: 30.04.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/3227 E.  ,  2024/3002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/49 E., 2024/396 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kocaeli 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/489 E., 2022/751 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince erkeğin davasının reddine ve ortak çocuk yararına tedbir nafakasına karar verilmiştir.

Kararın davacı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı kadın vekili tarafından ortak çocuk yararına hükmedilen tedbir nafakasının miktarı yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) öngördüğü yargılama sistemine göre ilk derece mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı önce istinaf yoluna başvurulabilmektedir. Bölge adliye mahkemesince istinaf başvurusunun usulden ya da esastan reddine karar verilebilir veya İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulabilir. İstinaf başvurusunun usulden veya esastan reddi halinde bölge adliye mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak yeni hüküm kurulması hâlinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır. Başka bir deyişle, istinaf başvurusunun reddi hâlinde bölge adliye mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup bu hâlde İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesince verilen karara karşı davacı erkek vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuş ve erkeğin istinaf başvurusu esastan reddedilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen davalı kadın aleyhine ortak çocuk yararına hükmedilen tedbir nafakasının miktarları yönünden farklı bir hüküm kurulmamıştır. Hâl böyle iken, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurmayan davalı kadının tedbir nafakasının miktarı yönünden Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz hakkı bulunmamaktadır. Açıklanan nedenle, davalı kadın vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı kadın vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Peşin alınan harcın istek halinde yatırana geri verilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Esas No: 2014/9984
Karar No: 2015/16827
Karar Tarihi: 23.02.2015

**10. Ceza Dairesi         2014/9984 E.  ,  2015/16827 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı’nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan hükümlü ... hakkında... Sulh Ceza Mahkemesi'nce 01.03.2011 tarihinde 2010/33 esas ve 2010/777 karar sayılı ek karar ile verilen aynen infaz kararın kanun yararına bozulmasına ilişkin talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 16.09.2014 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

a) Mahkemesi'nce 17.06.2010 tarihinde 2010/33 esas ve 2010/777 karar sayı ile hükümlünün TCK'nın 191/1 ve 62 maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, ayrıca aynı Kanun'un 191/2. maddesi gereğince tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına hükmolunduğu,

b) İnfaz aşamasında, ... Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'nce hükümlünün, hakkında verilen tedbire uymadığının bildirildiği,

c) Mahkemesi'nce 16.09.2014 tarihinde 2010/33 esas ve 2010/777 karar sayılı ek karar ile Mahkemenin 17.06.2010 tarihli kararının aynen infazına karar verildiği

Anlaşılmıştır.

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında; «... Sulh Ceza Mahkemesince, sanığın tedavi ve denetime uymadığından bahisle duruşma açmadan 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ise de; sanığın savunması alınarak, duruma göre sanık hakkında 5237 sayılı yasanın 51. maddesinde yer alan erteleme hükmü veya 5271 sayılı yasanın 231. maddesi kapsamındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı da verilebileceği göz önüne alındığında, sanığın savunma hakkı kısıtlanmak suretiyle karar verilmesinde isabet görülmemiştir.» denilerek, Mahkemesi'nin 01.03.2011 tarihli aynen infaz kararının bozulması istenmiştir.

Hükümlünün kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, 17.06.2010 tarihinde karar verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymadığının bildirilmesi üzerine, Mahkemece hükümlüye, “tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymadığının iddia edilmesi nedeniyle, bir mazereti varsa gelip bildirmesi, gelmediği ve bir mazeret bildirmediği takdirde tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uymadığı kabul edilerek hakkında cezaya hükmolunacağı” uyarısı içerir duruşma gününü bildirir davetiyenin tebliğ edilmesi gerekirken, dosyada hükümlüye belirtilen uyarıyı içeren davetiyenin usulüne uygun şekilde tebliğ edildiğine ilişkin tebligat belgesi bulunmadığından, hükümlünün tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uymadığı gerekçesiyle, savunma hakkı kısıtlanarak cezaya hükmolunması, yasaya aykırı olup, kanun yararına bozma talebi bu nedenle yerinde olduğundan; ... Sulh Ceza Mahkemesi'nin 01.03.2011 tarihli 2010/33 esas ve 2010/777 karar sayılı ek kararının 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun’un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemlerin yapılması için, dosyanın adı geçen Mahkemeye iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na gönderilmesine, 23.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/5498
Karar No: 2016/21223
Karar Tarihi: 26.12.2016

**3. Ceza Dairesi         2016/5498 E.  ,  2016/21223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Katılan sanık ... hazırlık ifadesinde sanık ... ile katılan ...'in birbirleri ile yaka paça kavga ettiklerini söylediği halde; mahkeme ifadesinde bundan bahsetmediği anlaşılmakla bu husus ayrıntılı sorularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.