erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/4964
Karar No: 2016/6303
Karar Tarihi: 24.10.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/4964 E.  ,  2016/6303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

I-)Sanıklar hakkında “2004 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan beraat kararlarına yönelik yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7. ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; yüklenen suçun tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği tarihten hüküm tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

II-)Sanıklar hakkında “2006,2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan beraat kararlarına yönelik yapılan incelemede;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

III-)Sanıklar hakkında “2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan beraat kararlarına yönelik yapılan incelemede;

Sanıkların 2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunu işlediklerinin iddia olunduğu somut olayda; mahkeme sanıkların üzerine atılı suçu işlediklerine dair yeterli kesin delil elde edilemediğinden beraat kararı vermiş ise de; 13.10.2009 tarihli vergi tekniği raporu incelendiğinde; .... Ltd. Şirketinin 31.12.2005 tarihli gelir taplosunda yurtiçi satış tutarını 1.331.358,71 TL olarak bildirmiş olmasına rağmen Ba-Bs analizinden mükelleflerin bu şirketten 6.907.651.00 Tl’lik alış yaptığını beyan ettiğinin tespit edildiğinin ve 2005 yılında .... Ltd şirketi adına düzenlediği faturalardan aynı serideki faturaları başka şirketler adına da düzenleyerek mükerrir faturalar düzenlediğinin anlaşılması karşısında; sanığın üzerine atılı 2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunun işlediğinin dosyadaki mevcut delillerden sübuta erdiği halde sanıklar hakkında yazılı şekilde beraat kararı verilmiş olması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gerekeni 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 24.10.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2020/2525
Karar No: 2020/6869
Karar Tarihi: 17.12.2020

**1. Hukuk Dairesi         2020/2525 E.  ,  2020/6869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ: TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı ...3. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 30.03.2016 gün ve 26-164 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı, davalı ve asli müdahale talep eden mirasçılar tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

KARAR-

Dava, ″hile″ hukuksal nedenine dayalı tapu iptali-tescil isteğine ilişkin olup; davacı, kök mirasbırakan dedesi ...′nın davalı oğlu tarafından kandırılarak davaya konu 3 nolu parselinin elinden alındığını ileri sürerek tapu kaydının iptali ile mirasçılar adına payları oranında tescilini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Ne var ki, yargılama sırasında mirasbırakan İsmail Kışla′nın terekesine temsilci atanmakla, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 640. maddesi uyarınca takip yetkisi tereke temsilcisine geçip mirasçıların davayı takip yetkisi ortadan kalktığından ve kararı temyiz hakları bulunmadığından, davacının temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde yatırana iadesine, 17/12/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/30743
Karar No: 2017/3091
Karar Tarihi: 06.04.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/30743 E.  ,  2017/3091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1)İİK'nın 345/a maddesindeki suçun oluşabilmesi için, aynı Kanun'un 179 ve 6102 sayılı TTK’nun 376. maddesinde öngörülen koşullarda şikayet tarihi itibariyle şirketin aktif ve pasif durumunun belirlenerek sonucuna göre şirketin iflasının istenmesi şartlarının bulunup bulunmadığının tespit edilmesi gerektiği cihetle; borçlu şirkete ait ticari defterler, bilançolar ve banka hesapları üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak, şikayet tarihi itibariyle şirketin iflasının istenmesinin gerekip gerekmediği hususu belirlenip sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, şikayetçi vekilince 03/01/2013 tarihli dilekçe ekinde borçlu şirkete ait 2010 yılına ait ticari defterler mahkemeye teslim edilmesine rağmen yalnızca 31/12/2009 ve 31/12/2010 tarihli bilanço kayıtları üzerinden düzenlenen, şikayet tarihi itibariyle mevcut durumu da tespit etmeyen yetersiz bilirkişi raporu esas alınarak yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

2)02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 345/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında,

sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıklar müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 06.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/35845
Karar No: 2018/5973
Karar Tarihi: 29.03.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/35845 E.  ,  2018/5973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı karşılığının tespiti ve bu hakkın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalılardan ... vd. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı karşılığının tespiti ve bu hakkın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir. Arazi niteliğindeki ... Köyü 340 parsel sayılı taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde, taşınmaz malın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve boru hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle irtifak hakkı karşılığının tespit edilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak; Davacı idarece düzenlenen 2010 tarihli kıymet takdir raporu ve 2012 tarihli acele el koyma dosyasına göre dava konusu taşınmaz üzerinde 30 yaşında 3 tane çam,25 yaşında 1 tane dut, 45 yaşında 1 adet okaliptüs ağaçların olduğu belirlendiği halde, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda 2007/71 D.iş dosyasına göre 2302,70 m2'lik alanda 90 adet 3 yaş zeytin ağacı bulunduğunun belirtildiği ve ağaçların değerinin dava tarihi itibariyle hesaplandığı göz önünde bulundurulduğunda aradaki çelişki giderildikten sonra taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların yaş, cins, verim durumları ve adedi belirtilerek, 2010 İlçe Tarım Müdürlüğü'nden resmi veriler getirtilerek maktuen değer biçilmesi yerine, eksik inceleme sonucunda yazılı şekilde bedel tespiti,Doğru görülmemiştir.Davalı idare ile davalılardan ... vd. vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan ... vd. peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 29/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/10070
Karar No: 2016/6942
Karar Tarihi: 03.05.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/10070 E.  ,  2016/6942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; davacıya tahakkuk ettirilen 31.12.2013 tarihli elektrik faturasında 4.711,52 TL'nin kayıp kaçak bedeli olarak davacıdan tahsil edildiğini belirterek, bu bedelin ödeme tarihi olan 15.01.2014 tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; husumetten red gerektiğini, esas yönünden ise;söz konusu kayıp kaçak bedellerinin ... tarafından gönderilen tebliğ ve direktiflere göre tahsil edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile; 4.711,52 TL'nin ödeme tarihi olan 15.01.2014 tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte davalı şirketten alınarak davacı şirkete verilmesine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

BK'nun 101/2 (TBK'nun 117/1) maddesi gereğince, muaccel bir borcun borçlusu, alacaklının ihtarı ile mütemerrit olur. Zenginleşen kimseden, iade talep edilmeden önce temerrüde düşürülmüş sayılmasının yasal dayanağı bulunmamaktadır. Sebepsiz zenginleşmede gecikme faizinin işlemesi için borçlunun bir ihtar ya da dava açılmak suretiyle temerrüde düşürülmesi gerekir.

Somut olayda; davacı tarafından davalıya gönderilmiş ihbar ya da ihtar bulunmadığına ve bu hususun iddia ve ispat edilmemiş olmasına göre temerrüt olgusu gerçekleşmemiş olup, faize dava tarihinden itibaren karar verilmesi gerekmektedir.

Ancak, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, BK'nun 101/2 (TBK'nun 117/1) maddesi gereğince hüküm fıkrasının 1.bendinde yer alan ''...ödeme tarihi olan 15/01/2014...'' ifadelerinin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine ''...dava tarihi olan 14/10/2014...'' ifadelerinin eklenmesi suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 03.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/30831
Karar No: 2015/31820
Karar Tarihi: 10.11.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/30831 E.  ,  2015/31820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇORLU 2. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/12/2013

NUMARASI : 2013/325-2013/400

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemiz tarafından davalının temyiz harcını yatırmasına ilişkin yapılan ilk geri çevirme kararı akabinde, dosya kapsamından, Mahkeme tarafından tebligat zarfı üzerine muhtıra yazarak gönderildiği anlaşılmaktadır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 2010/19-286 Esas- 2010/330 Karar sayılı kararında bir muhtıranın geçerli olması için gereken özellikler belirtilmiştir. Buna göre;

Temyiz harç ve giderlerinin eksik ödendiğinin anlaşılması halinde muhtıra gönderilerek kararı veren Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından yedi günlük kesin süre içinde harç ve giderin tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu temyiz edene yazılı olarak bildirilir. Verilen süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verir. Bu kararın da temyiz edilmesi halinde 432 nci maddenin son fıkrası hükmü kıyasen uygulanır.

Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından “temyiz harç ve giderlerinin tamamlanması için yedi günlük kesin süre” verilmesi ve ayrıca yazılı olarak “aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu”nun bildirilmesi gerekmektedir.

Bu nedenle muhtırada Hâkim veya Mahkeme Başkanı’nın sicili ve imzası bulunmalıdır. Muhtıra Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından imzalanmadan verilmişse, dolayısıyla da hakim tarafından usulünce düzenlenmiş muhtıra yoksa, geçerli bir bildirimin yapıldığından söz etmeye de olanak yoktur.

Mahkeme Yazı İşleri Müdürü’nün veya Kalem personelinin temyiz harcı veya giderinin tamamlanması için temyiz edene süre vermesi usule aykırıdır ve Mahkeme Yazı İşleri Müdürü’nün veya Kalem personelinin vermiş olduğu süre üzerine temyiz harcını veya giderini ödememiş olan taraf, temyiz talebinden vazgeçmiş sayılamaz.

Yargıtay’ın kararlılık kazanmış uygulamasına göre, muhtırada yapılması gereken işlemin ne olduğu açıkça ve ilgili tarafın yanılmasına neden olmayacak biçimde gösterilmeli; bu açıdan ikmal edilecek harç ya da giderin miktarı ve yatırılma merci ve süresi, bunun yapılmamasının sonuçları net biçimde açıklanmalıdır. Örneğin, “dosyaya yatırılması” şeklindeki ifade tarafın yanılmasına neden olabileceğinden, bu ifadeyi taşıyan muhtıra geçersiz olacaktır.

Somut olayda, tebligat parçası üzerine yazılan muhtıra metni yukardaki özellikleri taşımadığı için geçersizdir.

Davalının temyiz harcını yatırdığına dair dosyada belge yoktur. Bu itibarla;

1-Davalı taraf için temyiz harcı yatırılmış ise buna dair belgenin,

2- Davalı taraf için temyiz harcı yatırmamış ise yukarda açıklanan şekilde geçerli muhtıra tebliğ edilerek tebellüğe dair belgenin,

3-Yatırılması halinde temyiz harcı yatırıldığına dair belgenin,

4-Yukarda açıklandığı şekilde geçerli muhtıra tebliğ edilmesine rağmen temyiz harcı yatırılmaması halinde buna ilişkin Mahkeme tarafından tutanak tutularak bu tutanağın eklenerek gönderilmesi için dosyanın ilk derece Mahkemesi’ne GERİ ÇEVRİLMESİNE 10/11/2015, tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2010/16408
Karar No: 2011/2846
Karar Tarihi: 17.03.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/16408 E.  ,  2011/2846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü, 104 ada 712 parsel sayılı 984,91 m² yüzölçümündeki taşınmazr dava dışı 104 ada 583 nolu parsele uygulanan 1937 tarihli 115 nolu vergi kaydı miktar fazlası olarak tarla niteliğiyle davalı Hazine adına tespit edilmiştir. Davacılar, zilyetlik iddiasıyla dava açmışlardır. Mahkemece; davacının davasının kabulüne ve dava konusu parselin tespitinin iptali ile aynı vasıf ve yüzölçümüyle davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz davasıdır.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce 1991 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.

Mahkemece, dayanılan vergi kaydı mera sınırlı olsa da çevrede mera olmadığı, şahıs parselleriyle çevrili bulunduğu, memleket haritasında bu alanın tarım alanı olarak görüldüğü gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmişse de, verilen karar dosyadaki bilgi ve belgelere uygun düşmemektedir.

Şöyle ki; dava konusu taşınmaz dava dışı 104 ada 583 nolu parsele uygulanan 1937 tarihli 115 nolu vergi kaydı miktar fazlası olarak tarla niteliğiyle davalı Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı, zilyetliğe dayanarak dava açmıştır. Dayanılan vergi kaydının güney sınırının mera okuduğu, vergi kaydı miktarı kadar yerin 583 parsel olarak davacı adına tespit edilerek kesinleştiği anlaşılmaktadır. Uzman bilirkişiler tarafından yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada, çekişmeli taşınmazın üzerinin yoğun olarak yabani otlar, dikensi bitkiler, meşe, akçakesme, defne ve karaçalı ile kaplı olduğu, keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve tanık beyanlarına göre 1970 yılından sonra kullanılmadığı, bu durumda çekişmeli taşınmazın eylemli orman sayılan yer olduğunun kabul edilmesi gerektiği gibi davacı yararına 3402 sayılı yasanın 14. maddesinde ... kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının da oluşmadığı anlaşılmakla eylemli orman sayılan yerlerden olduğu belirlenen taşınmaza yönelik davanın reddine karar verilmesi gerekirken aksine düşüncelerle ... olduğu gibi hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 17.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/8946
Karar No: 2024/12795
Karar Tarihi: 25.09.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/8946 E.  ,  2024/12795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2672 E., 2023/141 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 27.03.2024 tarihli ve 2022/2672 Esas, 2023/141 Karar sayılı ek kararın: 5271 sayılı Ceza Mahkemesi Kanunu'nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddinin gerektirir bir durum bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;

Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 27.03.2024 tarihli ve 2022/2672 Esas, 2023/141 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi uyarınca reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 28. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/5753
Karar No: 2022/907
Karar Tarihi: 27.01.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/5753 E.  ,  2022/907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık ... müdafii, suça sürüklenen çocuklar müdafiileri, sanık ...

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlâl suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlâl suçundan 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca verilen ''hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına'' ilişkin karara karşı, 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesine 06.12.2006 tarih ve 5560 sayılı Yasa ile ek fıkrası uyarınca itiraz yolu açık olup, temyiz olanağı bulunmadığından, 5271 sayılı CMK'nın 264/1. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk müdafiinin yasa yolu ile merciinde yanılması, haklarını ortadan kaldırmayacağından, aynı maddenin 2. fıkrasına göre itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye iletilmek üzere, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükmün, suça sürüklenen çocuk ... hakkında nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin ve sanıklar hakkında nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlâl suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

28.06.2014 tarihli 6545 sayılı Yasa ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK’nın 150/3 ve 196/2. maddeleri uyarınca sanık ...’a zorunlu müdafi atanması gerektiği gözetilmeden, aynı Kanunun 188/1 ve 289/1-e maddesine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ile suça sürüklenen çocuklar müdafileri ve sanık ...’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen tüm hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 27/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.