erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2017/681
Karar No: 2020/3202
Karar Tarihi: 17.06.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/681 E.  ,  2020/3202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet, temyiz isteminin reddi

Sanığın yokluğunda verilen hükme ilişkin gerekçeli kararın, sorgusunda bildirdiği adresine yapılan tebligatın iadesi üzerine, aynı adrese 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğ edildiği, ancak bu adrese daha önceden usulüne uygun herhangi bir tebligat yapılmadığından sanığın hükmü öğrenme ile yasal süresi içinde temyiz ettiği kabul edilerek; Mahkemenin 04.09.2014 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede:

1-... Grafik Reklam... Ltd.Şti müdürü olan sanığın 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği iddia ve kabul edilen kamu davasında, sanığın suçlamaları kabul etmediği, soyadını bilmediği Arif isimli bir şahsın kendisini işe alma bahanesi ile kandırarak notere götürüp imzalarını aldığı ve adına şirket kurduğunu ve suç tarihlerinde cezaevinde bulunduğunu savunduğu tüm dosya kapsamından anlaşılmakla gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, işyeri açılış yoklamasında imzası bulunan işyeri çalışanı Nazım Erde ve faturaları kullanan şirket yetkilileri, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılıp, tanık sıfatı ile dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları ve sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması, gerektiğinde faturalardaki ve şirketin kuruluş belgelerindeki yazı ve imzaların sanığa aidiyeti hususunda, uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınmasından sonra sanığın cezaevinde bulunduğu zaman dilimleri de nazara alınıp toplanan deliller bir bütün halinde değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma sonucu hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

a) Sahte fatura düzenleme suçunda her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, her takvim yılı için ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, hangi takvim yılından hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin tek hüküm kurulması, yasaya aykırı,

b)5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı yasanın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına 17.06.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/17140
Karar No: 2013/8250
Karar Tarihi: 22.05.2013

**1. Hukuk Dairesi         2012/17140 E.  ,  2013/8250 K.**

* MURİS MUVAZAASI SEBEBİYLE TAPU İPTALİ VE TESCİL

* MURİSİN, HASTA BAKIMINI SÜREKLİ OLARAK GELİNİNİN ÜSTLENMESİNİ GÖZETEREK TEMLİKTE BULUNMASI

* SEMENİN PARA HİZMET VEYA EMEK OLABİLMESİ

* TÜRK MEDENİ KANUNU (TMK) (4721) Madde 706

* TAPU KANUNU (2644) Madde 26

* BORÇLAR KANUNU(MÜLGA) (818) Madde 213

**"İçtihat Metni"**

Yanlar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece  davanın, kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi,  Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece,  davanın  kısmen kabulüne karar  verilmiştir.
Esas No: 2019/3129
Karar No: 2019/8942
Karar Tarihi: 17.09.2019

**12. Ceza Dairesi         2019/3129 E.  ,  2019/8942 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/2, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın, nedensiz temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan kanun maddesinin (50/1-a) gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi;

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 2 ile numaralandırılan bölümünün 2. ve 3. paragrafının hükümden çıkarılarak yerine “sanığa verilen 4 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 120 tam gün olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 2.400 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/1588
Karar No: 2024/3552
Karar Tarihi: 25.03.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/1588 E.  ,  2024/3552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/615 Esas, 2023/593 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Ankara 8. Sulh Hukuk Mahkemesinin 01.09.2023 Tarihli ve 2023/2163 Esas, 2023/2244 Karar Sayılı Kararı

Hükümlünün adres kayıt sistemindeki son yerleşim yeri adresinin Karadere Mahallesi Osman Kıran Mevkii Küme Evleri No:3/3 İç Kapı No:3 .../... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Espiye Sulh Hukuk Mahkemesinin 12.10.2023 Tarihli ve 2023/615 Esas, 2023/593 Karar Sayılı Kararı

Hükümlünün cezaevine girmeden önceki son yerleşim yeri adresini Kazım Orbay Mahallesi İnegöl Caddesi No:4/3 .../... olarak beyan ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 407 nci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamı ve Sincan 2 Nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün 29.08.2023 tarihli yazısının ekinde bulunan tutanağa göre hükümlünün cezaevine girmeden önceki son yerleşim yeri adresini Mamak/Ankara olarak beyan ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın Ankara 8. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Ankara 8. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

25.03.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Esas No: 2016/27357
Karar No: 2017/3173
Karar Tarihi: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/27357 E.  ,  2017/3173 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2013/6696
Karar No: 2013/7661
Karar Tarihi: 02.07.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/6696 E.  ,  2013/7661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucunda Tekgöz Köyü çalışma alanında bulunan 101 ada 34 ve 103 ada 17 parsel sayılı sırasıyla 2.322,53 ve 4.177,89 metrekare yüzölçümündeki ve Ortaköy Köyü çalışma alanında bulunan 141 ada 11 parsel sayılı 1.381,68 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle 101 ada 34 sayılı parsel üzerindeki evin 141 ada 11 sayılı parsel üzerinde krokisinde (A) harfi ile gösterilen su deposu ve aynı parselde (B) harfi ile gösterilen samanlığın davacı ... tarafından meydana getirildiği gösterilmek suretiyle ölü olduğu belirtilerek ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., tapu kaydına ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Yargılama sırasında davalılar da tapu kaydına ve miras yolu ile gelen hakka dayanmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazların davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalılar ... ve arkadaşları tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece dava konusu taşınmazların öncesinin tarafların ortak miras bırakanı ...'e ait olduğu, murisin sağlığında bağışlayarak zilyetliğini devrettiği gerekçesiyle esasa ilişkin olarak yazılı şekilde hüküm kurulmuştur. Ancak kadastroca dava konusu taşınmazlar ölü olduğu belirtilerek muris ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., taşınmazların tamamının kendi adına tescili istemiyle dava açtığına göre, ...'ün tüm mirasçılarının davada taraf gösterilmesi zorunludur. Davacı; ... mirasçılarından...mirasçılarının paylarını kendisine devrettikleri gerekçesiyle adı geçenlere davayı yöneltmemiş ise de; tapu malikinin mirasçıları olan bu kişiler haklarındaki iddianın da kanıtlanması yönünden ... mirasçılarının davada taraf olarak yer alması zorunludur. Taraf koşulu dava şartı olup bu şart sağlanmadan davanın esas hakkında değerlendirme yapılamaz. Mahkemece bu yön göz ardı edilerek yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz, davalılar ... ve arkadaşlarının temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 02.07.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2019/4422
Karar No: 2021/18670
Karar Tarihi: 06.10.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/4422 E.  ,  2021/18670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve tehdit suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz incelemesinde,

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın olay günü mağduru okulunun önünde görünce konuşmak için seslendiği, mağdurun arkasını dönüp gitmesi nedeniyle engel olmak için hırkasından tutup zorla çekmeye başladığı, bu sırada mağdura ''seni okulda rezil edeceğim diyerek'' tehditte bulunduğu, sanığın mağdurun gitmesini engellemesi nedeniyle mağdurun bağırarak yardım istediği ve kendini kurtarıp kaçtığı, yardım için başkalarının geldiğini gören sanığın da oradan hızla uzaklaştığı olayda, sanığın eyleminin TCK.nın 109/2, 109/3-f ve 35. maddelerine uyan cebir ve tehditle kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaya teşebbüs suçunu oluşturduğu,

Sanığın, cebir, tehdit veya hile ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlenmeye devam etmekte iken, mağdura ''seni okulda rezil edeceğim'' diyerek tehditte bulunmasının bu suçun unsuru olduğu gözetilmeksizin eylemin nitelik yönünden ikiye bölünmek ve suç vasfının hatalı belirlenerek yazılı şekilde hükümler kurulması,

Yasaya aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 06.10.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/8184
Karar No: 2021/13317
Karar Tarihi: 17.11.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/8184 E.  ,  2021/13317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı idare vekilinin sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Ancak;

1- Mahkemece verilen ilk kararda dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ağaç bedeli olarak enkaz düşülmek suretiyle toplam 5.915,80TL’ye hükmedildiğinden, uyulan bozma ilamı uyarınca enkaz bedeli düşülmeden 5.925,00TL ağaç bedeline hükmedilmesi gerekirken bozma sonrası davalı idare yararına oluşan usuli kazanılmış hak ilkesi ihlal edilerek 8.353,00TL ağaç bedeline hükmedilmesi,

2- HMK'nın 176/2. maddesi uyarınca aynı davada ikinci kez ıslah ile talep arttırılması mümkün değildir. Fazlaya dair hakların ek dava açılmak suretiyle istenmesi gerekir.

Bu itibarla, kısmi dava olarak açılan eldeki davada bozma öncesi ıslahla arttırılan miktar üzerinden hüküm kurulması gerekirken, bozma sonrası ikinci kez yapılan ıslah dilekçesindeki talep nazara alınarak fazlaya karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 17/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/18382
Karar No: 2016/9205
Karar Tarihi: 09.05.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/18382 E.  ,  2016/9205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Midyat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/05/2015

NUMARASI : 2015/17-2015/160

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi ve tespit edilen bedelin davacıya ödenmesine karar verilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Kamulaştırmasız el atma davalarında Kamulaştırma Kanununun değer biçmeye ilişkin hükümleri kıyasen uygulanır. Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca, arsalara değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre bedel biçilmesi gerektiğinden, emsal satışların değerlendirme tarihlerindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranlarının açıklanması gerekir.

Dava konusu taşınmazın imar planı içerisinde kadastro parseli, emsal taşınmaz ise aynı mahallede olup, imar parselidir. Dava konusu taşınmazın vergi değeri 75,00 TL/m², emsalin ise 35,00 TL/m² olarak bildirildiği halde, gerekçesi açıklanmadan dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan 4,8 kat daha değerli olduğunun kabulü ile dava konusu taşınmaza fazla değer biçildiğinden, bu rapor inandırıcı bulunmamıştır.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 09/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/31083
Karar No: 2019/14704
Karar Tarihi: 02.07.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/31083 E.  ,  2019/14704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (İŞ)

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 02/07/2019 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat ... geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde temizlik işçisi olarak çalışırken iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, yıllık izin ücreti ile evlilik izni ücreti alacaklarının tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının izin dönüşü işe gelmeyip dava açtığını, tazminat hakkı olmadığı gibi diğer taleplerinin de haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş sözleşmesinin haklı nedenle fesh edildiği hususunun davalı tarafça ispatlanamadığı buna göre davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı gibi fazla çalışma ve evlilik izni ücreti alacakları olduğu ancak yıllık izinlerini kullandığından buna yönelik talebin reddi gerektiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı taraf dava dilekçesinde talep miktarlarını ayrıştırmadan fazlaya ilişkin hakkını saklı tutarak 100,00 TL yıllık izin ücreti ile evlilik izni ücreti alacaklarını istemiş, ıslahla da bu taleplerini arttırmamıştır.

Mahkemece, davacıya hangi alacak kalemi için ne kadar talep ettiği sorularak talep miktarlarının belirlenmemesi hatalıdır. Yine her iki alacak kalemi için toplam talep 100,00 TL iken Mahkemece talep aşılarak 138,33 TL evlilik izni ücreti alacağına hükmedilmesi 6100 sayılı HMK'nın 26. maddesinde belirtilen taleple bağlılık kuralına aykırıdır.

Öte yandan dosyada mevcut izin belgesine göre davacı 2 gün evlilik izni kullanmış olup Mahkemece bu belgenin değerlendirilmemesi de hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 2.037.00 TL. duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02/07/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/10876
Karar No: 2012/7163
Karar Tarihi: 02.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/10876 E.  ,  2012/7163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Ortadan kaldırma

I-Sanık hakkında "2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçundan verilen düşme kararına yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelemesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesinde öngörülen asli zamanaşımının, suçun işlendiği 26.12.2002 tarihinden iddianame tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Katılan vekilinin "2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçundan verilen karara yönelen temyiz itirazlarına gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihi olan 26.08.2003'den hüküm tarihine kadar gerçekleşmediği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi yasaya aykırı ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak suç tarihi olan 26.08.2003’den itibaren sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü zamanaşımı süresinin temyiz inceleme tarihi itibariyle gerçekleştiği anlaşıldığından aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 02.05.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.