erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/18490
Karar No: 2017/5738
Karar Tarihi: 15.06.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/18490 E.  ,  2017/5738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanık ...'ın temyiz talebinin incelemesinde;

Sanığın, 08.01.2013 tarihinde tebliğ olunan kararı, CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süreden sonra 17.01.2013 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

2-O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebine gelince;

Sanık hakkında mahkumiyet hükmü verilebilmesi için, CMK'nın 182. maddesinde düzenlendiği üzere, duruşma açılıp, sanığın duruşmaya çağrılması, savunma ve delilleri sorulup, bütün deliler birlikte takdir edilerek hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, savunma hakkı kısıtlanacak biçimde, talimat mahkemesi tarafından duruşma davetiyesi 30.11.2012 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen, sanığın savunması alınmadan 22.11.2012 tarihinde yapılan duruşma ile mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 338. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 15/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/4932
Karar No: 2024/6611
Karar Tarihi: 04.04.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/4932 E.  ,  2024/6611 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta; 08.09.2021 tarihinde imzalanan 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2021 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki ücret tespitinin ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 17.830,00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca bozmaya uyularak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 17.830,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

04.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/15578
Karar No: 2018/2942
Karar Tarihi: 15.02.2018

**4. Ceza Dairesi         2014/15578 E.  ,  2018/2942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, basit yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Sanık hakkında basit yaralama suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca tebliğnameye uygun olarak, sanık ...'ın TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B-Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Yerel mahkemece denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında, önceki hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, yeniden değerlendirme sonucu, açıklanması geri bırakılan hükümdeki hapis cezasının ertelenmesi suretiyle CMK'nın 231. maddenin 7. ve 11. fıkralarına aykırı davranılmış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Ancak;

1-Açıklanmasına karar verilecek yeni hükümlerin Yargıtay incelemesine tabi olacak ve kesinleşmesi halinde infaza verilecek hüküm olacağı bu nedenle kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan, Anayasanın 141 ve 5271 sayılı CMK'nın 34, 230, 232. maddelerine aykırı davranılarak gerekçesiz hüküm kurulması,

2-Olay tarihinde sanığın, kavga esnasında ele geçirilemeyen bıçakla müştekinin üzerine yürüyerek bıçağı müştekiye salladığının kabul edilmesi karşısında, eylemin bıçakla kasten yaralamaya teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilmeden yasal unsurları oluşmayan silahlı tehdit suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık ...’ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine,15.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/8724
Karar No: 2011/10175
Karar Tarihi: 06.10.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/8724 E.  ,  2011/10175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 10/06/2009 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 23/02/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddolunmalıdır.

2- Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince; dava haksız şikayet ve yalancı tanıklık iddiasına dayalı tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Mirasen intikal eden ağaçlarını kesen davacı hakkında, ağaçların kendisine ait olduğunu düşünen davalı ... hırsızlık iddiası ile suç duyurusunda bulunmuş, Cumhuriyet savcılığınca yapılan soruşturma sonrası açılan ceza davasında, tanık olarak dinlenen davalı ... ağaçların diğer davalıya ait olduğunu bildiğini ifade etmiş ancak yapılan tahkikatla ağaçların esasında davacının dedesine ait olduğu ve mirasen intikal ettiği anlaşılmış ve beraat kararı verilmiştir.

Davacı, davalılardan ayrı ayrı 5.000'er TL manevi tazminat talep etmiştir. Mahkemece, davada avukat marifeti ile temsil olunan davalı ... lehine Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin ikinci kısmının ikinci bölümü yerine her iki davalıdan talep olunan tazminat miktarının toplamı üzerinden Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin üçüncü kısmına göre vekalet ücreti takdir edilmesi doğru olmamıştır. Şu halde duruşmada kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 1.000 TL vekalet ücretine hükmedilmelidir. Ancak bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK'nun 438.maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının vekalete ilişkin üçüncü bendinde yer alan "1.200 TL" ibaresinin, yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle, hükümden çıkartılarak yerine "1.000 TL" ibaresinin yazılmasına, davacının diğer temyiz itirazlarının ise yukarıda (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçimiyle ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 06/10/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/6714
Karar No: 2012/4006
Karar Tarihi: 29.05.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/6714 E.  ,  2012/4006 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 118 ada 197, 213 ve 116 ada 17 parsel sayılı sırasıyla 4217,01 m2, 1349,58 m2, 2597,06 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak 118 ada 197 ve 213 parsel sayılı taşınmazlar davalı ... adına, 116 ada 17 parsel sayılı taşınmaz ise davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmış, yargılama sırasında paylaşmaya da dayanmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazların tespit gibi tapuya tescillerine karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, 3402 Sayılı Kadastro Kanunu'nun 36. maddesi hükmü gerekçe gösterilerek yazılı biçimde hüküm kurulmuş ise de, yerel mahkemenin vardığı sonuç dosya içeriğine uygun düşmemektedir.

Somut olayda kanıtlama yükümlülüğünün davacı taraf üzerinde olduğu, dosyada keşif yapılmasının zorunlu bulunduğu kuşkusuzdur. Ne var ki, davacı tarafa keşif giderlerini yatırması için kesin önel verilmiş ise de, davacı tarafa verilen kesin önel gerekli koşulları içermemektedir. Verilen ara kararında keşif için davacıya verilen süre içinde belirtilen giderler yatırılsa dahi, yerel bilirkişi ve tanıklar adına keşif gün ve saatini bildirir meşruhatlı davetiyenin ilgililere tebliğinin mümkün olmadığı dikkate alındığında söz konusu keşfin baştan sonuçsuz kalma ihtimalinin yüksek olduğu, ayrıca kesin sürenin verildiği 18.03.2010 tarihli celseden önce dosyaya getirtilen nüfus

kayıtlarına göre ölü olduğu anlaşılan davalı ...’nun davacı dışındaki diğer mirasçıları adına dava dilekçesi ve duruşma günü tebliğ edilerek taraf koşulunun sağlanması gerekirken somut olayda taraf koşulu oluşturulmadan ve bu yolla dosya keşfe hazır hale getirilmeksizin keşif ara kararı kurulması, yine davacı tarafından 12.06.2008 tarihli celsede belirlenen 186,12 TL keşif ücretinin mahkeme veznesine yatırıldığı gözönüne alınmaksızın ve bu miktar 18.03.2010 tarihli celsede belirlenen toplam ücretten düşülmeksizin davacıya ek maddi külfet getirecek şekilde ara karar oluşturulması, ayrıca mahkeme heyetine verilecek ücretler kalem kalem ve ayrıntılı olarak gösterilmeden, keşif aracı için ücret belirlenmeden, yerel bilirkişi ve tanıklar adına çıkarılacak davetiye giderleri dahi hesaplanmaksızın keşif giderlerinin belirlenmiş olması karşısında mahkemece oluşturulan ara kararının kesin önel sonuçlarının uygulanmasını gerektirecek nitelikte değildir.

Mahkemece bu olgular gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı ...’nun temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde ilgilisine iadesine, 29.05.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/9776
Karar No: 2018/2832
Karar Tarihi: 15.03.2018

**2. Ceza Dairesi         2015/9776 E.  ,  2018/2832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dosya kapsamına göre iş yerinde güvenlik görevlisi olarak çalışan tanığın kolluktaki ifadesinde; saat 17.45’de iş yerinde bulunduğu sırada sanığın suça konu eşyaları montunun cebine koyduğunu gördüğünü, iş yerinden çıkan sanığı takip ettiğini, durdurmaya çalıştığı sırada sanığın kaçtığını ve daha sonra kaçan sanığı yakaladığını belirttiği, suç tarihinde kış saati uygulaması da dikkate alınarak UYAP'tan alınan çizelgeye göre gece vaktinin saat 18:02' de başladığının anlaşılması karşısında; sanığın atılı hırsızlık suçunu gündüz işlediği anlaşılmakla, hırsızlık suçundan hükmolunan cezanın TCK'nın 143. maddesi ile artırılması ,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 15/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/14624
Karar No: 2020/1647
Karar Tarihi: 23.01.2020

**3. Ceza Dairesi         2019/14624 E.  ,  2020/1647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanığın suç tarihi itibariyle yaşı küçük katılan ...'e yönelik TCK'nin 86/2. maddesi kapsamında kalan kasten yaralama eylemine ilişkin, soruşturma safhasında katılana uzlaşma teklif edilmiş, uzlaşmak istemediğini beyan etmişse de, Uzlaştırma Yönetmeliği'nin 29/1. maddesi uyarınca ''katılan, mağdur veya suçtan zarar görenin reşit olmaması durumunda, uzlaşma teklifi kanuni temsilcilerine yapılır'' hükmü gereğince, suç tarihinde reşit olmayan katılana yapılan uzlaşma teklifinin usulüne uygun olmadığı anlaşıldığından, inceleme tarihi itibariyle reşit olan katılan ile sanık arasında 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesi gereğince uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılama devamla hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

2) Katılanın soruşturma aşamasında, sanık tarafından koluna, boynuna ve kafasına yumrukla vurulduğunu belirterek şikayetçi olduğu, katılan hakkında düzenlenen İnegöl Devlet Hastanesinin 14.06.2015 tarihli adli raporunda, sol ön kolda kızarıklık, ensede hassasiyet mevcut olduğunun bildirildiği anlaşılmakla, katılan beyanlarının adli rapor ile doğrulanması karşısında, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiği sabit olduğu halde, yerinde olmayan gerekçeyle beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 23.01.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/16816
Karar No: 2021/645
Karar Tarihi: 13.01.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/16816 E.  ,  2021/645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Göçmen kaçakçılığı

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

1- Sanık ...’e yükletilen göçmen kaçakçılığı eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Sanığın tutuklulukta geçirdiği sürenin mahsubuna karar verilirken uygulama kanun maddesi kararda gösterilmemiş ise de, bu hususun sonuca etkili olmadığı,

Ancak;

TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ... müdafisinin temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen karardan tebliğnameye uygun olarak “TCK’nın 53/1-b maddesinin uygulanmasına ilişkin kısım” çıkarılmak suretiyle HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkındaki hükmün temyizine gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a) Sanık müdafisi son celseden önce verdiği mazeret dilekçesiyle, “şehir dışında olması nedeniyle duruşmanın ileri bir tarihe ertelenmesi” talebinde bulunmasına karşın, mazeretle ilgili olarak olumlu veya olumsuz bir karar verilmeden, davaya devam edilip, hüküm kurulmak suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

b) Sanığın tutuklulukta geçirdiği sürenin mahsubuna karar verilirken uygulama kanun maddesinin kararda gösterilmemesi,

c) Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53/1-b maddesine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararının uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ... müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 13/01/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/35536
Karar No: 2017/16042
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/35536 E.  ,  2017/16042 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2015/10498
Karar No: 2015/10157
Karar Tarihi: 08.10.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/10498 E.  ,  2015/10157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : YOZGAT 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/12/2013

NUMARASI : 2013/358-2013/988

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 26/12/2013 gün ve 2013/358 - 2013/988 sayılı kararı bozan Daire'nin 28/05/2015 gün ve 2014/10803 - 2015/7199 sayılı kararı aleyhinde davalılar vekili tarafından karar düzeltmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin içinde bulunduğu Y. Grubu'nun 1990 yılından itibaren Almanya başta olmak üzere birçok ülkede garanti verilerek binlerce insandan mevduat toplandığını, müvekkilinin 04.06.1999 tarihinde 18.000 DM ve 18.05.2000 tarihinde 60.000 DM olmak üzere 78.000 DM (39.500 Euro) karşılığı 70.258.65 TL karşılığında hisse senedi ile ortak olduğunu, parasını her istediği anda geri alabileceği garantisinin verildiğini, müvekkiline her hangi bir faiz ve para ödemesinin yapılmadığını ileri sürerek, müvekkili tarafından yatırılan 39.500 Euro (78.000 DM) karşılığı 70.258.65 TL'nin talep tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müvekkiline ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, Dairemizin bozma kararına uyularak davacının özgür iradesi ile dava konusu hisse senedi devir ve kabul sözleşmesi ile hisse talep formunu imzaladığı, belgenin imzalandığı sırada davalılar tarafından davacının hile ile ikna edildiğinin kanıtlanamadığı, taleple yapılan pay devir işleminin kanuna ve ortaklık ana sözleşmesine aykırılık teşkil etmediği, ortaklık defterlerinin ve genel kurul toplantılarının usulüne uygun olduğu, ortaklığın pay kazanımını benimseyerek karar gereğini yerine getirdiği, dosyada mevcut SPK raporlarının da tek başına davacının iddialarını ispata elverişli olmadığı, davalı D.. U..'ın ise pasif husumet ehliyetinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 28/05/2015 tarihli kararı ile bozulmuştur.

Davalılar vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 57,60 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenlerden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 08/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.