erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2017/4529
Karar No: 2018/4183
Karar Tarihi: 15.05.2018

**4. Hukuk Dairesi         2017/4529 E.  ,  2018/4183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bölge Adliye Mahkemesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı T.C. Ziraat Bankası A.Ş. vekili tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 11/05/2006 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın davalılar ..., ... ve ... yönünden reddine, diğer davalılar ..., ... ve ... yönünden kısmen kabulüne dair verilen 28/12/2016 günlü karara karşı davacı tarafın istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede; istinaf başvurusunun kabulü ile, ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 28/12/2016 gün ve 2006/88-2016/549 sayılı kararının kaldırılmasına, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-B.3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesi gerektiği anlaşılmakla; davalılar ..., ..., ... ve ... aleyhine açılan davanın kısmen kabulüne, diğer davalılar ... ve ... aleyhine açılan davanın reddine dair verilen 22/06/2017

günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... vekili tarafından, duruşmasız olarak incelenmesi de davacı vekili tarafından istenilmekle daha önceden belirlenen 15/05/2018 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine duruşmalı temyiz eden davalı ... adına gelen olmadı, karşı taraftan davacı banka vekili Avukat ... geldi, davalı ... vekili Avukat ...'in mazeret dilekçesi gönderdiği, sağlık sorunu nedeniyle duruşmaya gelemeyeceğini, ileri bir tarihe ertelenmesini istediği anlaşıldı. Mazereti reddedildi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava dosyasının incelenmesinde; davalılardan ...'nin Kırıkkale Ağır Ceza Mahkemesinin 15/04/2008 tarih, 2004/194 esas ve 2008/79 sayılı kararı ile 11 yıl 8 ay hapis cezası mahkumiyetinin Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 02/07/2009 tarihli ilamı ile kesinleştiği; ancak cezanın infazına başlanıp başlanmadığının belli olmadığı anlaşılmıştır.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 407. maddesi ile bir yıl veya daha uzun süreli özgürlüğü bağlayıcı bir cezaya mahkûm olan her erginin kısıtlanacağı, cezayı yerine getirmekle görevli makamın, böyle bir hükümlünün cezayı çekmeye başladığını, kendisine vasi atanmak üzere hemen yetkili vesayet makamına bildirmekle yükümlü olduğu hususu düzenlemiş olup, davalı ..., hakkındaki cezanın infazına başlanılması ile yasal kısıtlılık altına gireceğinden, öncelikle cezanın infazına başlanmış ise davalıya bir vasi atanması sağlanmalı ve karar ile davacının temyiz başvuru dilekçesinin davalının vasisine tebliğ edilerek temyiz süresi beklendikten sonra dosyanın gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan şekilde işlem yapılıp, eksiklikler tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay’a yeniden gönderilmesi için dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 15/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/10832
Karar No: 2021/13472
Karar Tarihi: 27.12.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/10832 E.  ,  2021/13472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Resmi belgede sahtecilik, dolandırıcılık

Anayasa'nın 40/2, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34/2, 231/2, 232/6 ve 291/1-2. maddeleri uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, mercii, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin zorunlu olduğunun belirtilmesi ve 5271 sayılı CMK'nin 294/1. maddesinde, "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." aynı Kanun'un "Temyiz gerekçesi" başlığını taşıyan 295/1. maddesinde ise; "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir." şeklindeki düzenlemeler karşısında; sanığın yokluğunda verilen ve 17.07.2017 tarihinde tebliğ olunan hükümde CMK'nin 295/1. maddesi uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi gerektiğinin bildirilmediği gibi bu hususun meşruhatlı tebligat ile de ihtar edilmediği anlaşıldığından, sanığa yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda usulüne uygun şekilde" CMK'nin 295. maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi halinde temyiz talebinin incelenebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceği" hususlarını içeren meşruhatlı tebligat ile gerekçeli kararın tebliğ edilmesi, temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verilmesi halinde ise bu hususta ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iadesinin temini için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/35509
Karar No: 2017/16034
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/35509 E.  ,  2017/16034 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2011/10560
Karar No: 2012/1759
Karar Tarihi: 09.02.2012

**7. Ceza Dairesi         2011/10560 E.  ,  2012/1759 K.**

**"İçtihat Metni"**

5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanununa aykırı davranmak suçundan sanık ...'nın, anılan Kanunun 81/9-1-a (2 kez), 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 31/3, 62 (2'şer kez), 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 99. maddeleri uyarınca 5.404,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Bakırköy 3. Çocuk Mahkemesinin 22.09.2008 tarihli ve 2007/741 Esas, 2008/1108 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 24.08.2011 gün ve 44621 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 13.10.2011 gün ve KYB. 2011-273955 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre,

1-5846 sayılı Kanunun 81/9-1-a maddesinde öngörülen para cezasının alt sınırının 5.000,00 Türk lirası olduğu halde, alt sınırdan uzaklaşmayı gerektirir bir sebep gösterilmeksizin veya teşdit uygulandığına dair bir ibareye yer verilmeksizin temel cezanın 5.560,00 Türk lirası olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayin olunmasında,

2-Sanık hakkında hükmolunan iki ayrı para cezasının ayrı ayrı infaz edilmesi gerektiği, para cezalarının ödenmemesi halinde hapse çevrilmesi durumunda şartla salıvermenin hesaplanması bakımından mahkemesinden toplama kararı istenebileceği gözetilmeden, hükümde her iki para cezasının toplanarak tek bir para cezasına hükmedilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkumiyet hükmü kurulurken sanığın savunmasının alınmadığı anlaşılmakla, bu konuda kanun yararına bozma talebinde bulunup bulunulmayacağı hususunun Adalet Bakanlığınca değerlendirilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.02.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/1108
Karar No: 2024/1959
Karar Tarihi: 12.02.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/1108 E.  ,  2024/1959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2023/262 E., 2023/671 K.

Taraflar arasında görülen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının ikinci kez bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 17.830,00 ... lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta; 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu ... sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının ... ... sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2021 tarihi itibarıyla kesildiği ve bu nedenle hükme esas alınan bilirkişi raporunda 01.01.2021 ve sonraki dönem için fark alacak bulunmadığının tespit edildiği görülmekle; somut davadaki ücret tespitinin ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarı ile kesinlik sınırı olan 17.830,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

12.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/2582
Karar No: 2016/10878
Karar Tarihi: 14.04.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/2582 E.  ,  2016/10878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili, ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, iş sözleşmesinin haklı sebebe dayanmaksızın feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanarak, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında ıslah dilekçesinin davalıya usulüne uygun olarak tebliğ edilip edilmediği ve dolayısıyla savunma hakkının kısıtlanıp kısıtlanmadığı uyuşmazlık konusudur.

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamanın aşamalarından haberdar edilmeleri mümkündür. Davanın tarafları ile vekillerinin davaya ilişkin işlemleri öğrenebilmesi için, tebligatın usulüne uygun olarak yapılması gerekmektedir. Aksi takdirde tarafların hukuksal hakları kısıtlanmış olur.

Somut olayda, ıslah dilekçesinin davada vekil sıfatı olmayan avukata tebliğ edildiği, davalı avukatına tebliğ edilmediği anlaşılmaktadır. Mahkemece, söz konusu belgenin davalı avukatına tebliğ edilerek sonuca gidilmesi gerekirken savunma hakları kısıtlanarak yargılama yapılıp karar verilmesi hatalı olmuştur.

3-Davacının fazla çalışma alacağına hak kazanıp kazanmadığı hususu da tartışmalıdır.

Somut olayda, davacının emsal dosya olan Dairemizin 2014/36080 esas-2016/6840 karar sayılı dosyasında tanık olarak dinlendiği ve kış aylarında mesainin sabah 06.00, akşam 17.00 saatleri arasında; yaz aylarında ise 07.00-18.00 saatleri arasında olduğunu, bir saat yemek molası ile haftada yedi gün bu şekilde çalıştıklarını, davalının izinleri bir ay çalıştıktan sonra toplu olarak kullandırdıklarını, Elazığ şantiyesinde ayda iki gün hafta tatili, Gaziantep ve Hekimhan şantiyesinde ise ayda üç gün izin kullandırdıklarını beyan etmiştir. Mahkemece davacının bu beyanı değerlendirilerek fazla mesai alacağının hesaplanması gerekirken yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/1436
Karar No: 2016/6157
Karar Tarihi: 17.10.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/1436 E.  ,  2016/6157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

27.12.2012 tarihinde elektriği kesilen ve mühürlenen sayaçtan elektrik geçirmek sureti ile mührün konuluş amacına aykırı hareket edildiğinin iddia ve kabul edildiği olayda; sanığın suç tarihi itibariyle işletmenin faal olmadığı ve elektriği açmadığını savunması, tanık ....'ün işyerini yaz aylarında kendisinin, kış aylarında ise dayısı olan sanığın işlettiğini ifade etmesi ve mühürleme tarihi ile fek tarihi arasında sayaçta endeks farkının bulunduğunun tespit edilmiş olması karşısında; işyerinin suç tarihi itibari ile faal olup olmadığı ve kim tarafından işletildiği yöntemince araştırılıp, mühürleme ve fek tutanaklarını düzenleyen görevlilerin beyanlarının alınması ve gerekirse sayaca dışarıdan müdahale edilip edilemeyeceği, edilmiş ise ne şekilde müdahale edildiği hususunun belirlenmesi bakımından mahallinde keşif icra edildikten sonra elde edilen deliller bir bütün olarak değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ve araştırmaya dayalı yazılı şekilde karar verilmiş olması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/22666
Karar No: 2024/2587
Karar Tarihi: 12.03.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/22666 E.  ,  2024/2587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/423 E., 2018/304 K.

SUÇ : 1632 sayılı Askerî Ceza Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, mahkemece kanun yoluna başvurma süresinin bildirimindeki yanıltma nedeniyle temyiz isteminin süresinde kabul edildiği, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; ailevi sebeplerle atılı suçu işlediğine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Askerlik görevini yapmakta olan sanığın, 04.11.2014 tarihinde 4 günü yol süresi olmak üzere toplamda 18 gün süre ile gönderildiği kanuni izinden 22.11.2014 tarihine kadar Birliğine dönmesi gerekirken dönmediği, 02.12.2014 tarihinde kendiliğinden Birliğine katıldığı anlaşılmıştır.

Sanık hakkında izin tecavüzü suçundan, 1632 sayılı Askerî Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi ve 73 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmalarında özetle; ailevi ve maddi problemleri sebebiyle süresinde Birliğine dönemediğini beyan etmiştir.

Trabzon Adli Tıp Kurumunun 16.11.2017 tarihli ve 2017/1286 sayılı raporu dava dosyasında mevcuttur.

Karadeniz Teknik Üniversitesi Tıp Fakültesi Farabi Hastanesi Başhekimliğinin 28.12.2017 tarihli sağlık raporunda sanığın suç tarihlerinde askerliğe elverişli olduğu tespitine yer verilmiştir.

Tetkik edilen tüm dosya kapsamına göre; askerliğe elverişliliği ve cezai ehliyeti konusunda şüphe bulunmayan sanığın izin süresini geçirmesine ilişkin mazeret olarak ileri sürdüğü hususların kanuni ve geçerli mazeretlerden olmadığı anlaşılmakla atılı suça konu eyleminin Mahkemece sabit görülerek sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

12.03.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2014/4074
Karar No: 2016/514
Karar Tarihi: 18.01.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/4074 E.  ,  2016/514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine dair verilen hükmün süresi içinde dahili davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının sürücüsü olduğu araç ile tam kusurlu olarak davacıya çarpması şeklinde meydana gelen trafik kazasında davacının yaralandığını, ameliyat olduğunu ve manevi yönden de yıprandığını belirterek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 19.717,97 TL tedavi gideri ve 5.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 22.10.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin kusurunun bulunmadığını, kusurun tamamen davacıya ait olduğunu,dava dilekçesinde sözü edilen tedavilerin kaza ile illiyet bağının olmadığını, manevi tazminat talebinin ise fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalılardan ... hakkında açılan manevi tazminat davasının kısmen kabulu ile 4.000,00 TL manevi tazminatın davalı ...'ndan alınıp davacıya ödenmesine, davalı ... hakkındaki maddi tazminat isteğinin 6111 sayılı Yasanın 59.maddesi gereğince yapılan yasal düzenleme ile davalı ... yasal hasım mevkiinden çıkarıldığından bu davalı hakkındaki maddi tazminat isteminin pasif husumet yokluğundan reddine,dahili davalı ... hakkındaki maddi tazminat isteminin kısmen kabul ile; 19.642,97 TL'nin olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ... Güvenlik Kurumu'ndan alınıp davacıya ödenmesine karar verilmiş; hüküm, dahili davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazası nedeniyle tedavi gideri ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Somut olayda, davacının tedavi giderleri talebine ilişkin olarak 2 rapor alınmış olup 1.rapor da davacının tedavi sürecine ilişkin 02.11.2010-05.08.2011 tarihleri arasında hasta tarafından yapılan 19.717,97 TL(29 kalem) tutarındaki harcamalardan 9.741,08 TL (7 kalem) tutarında özel harcamalar ve epikrizle uyumsuz bedellendirmeler tespit edildiği belirtilmişken, hükme esas alınan 2.raporda davacının maruz kaldığı trafik kazası nedeni ile tedavi giderine ilişkin zararının 19.642,97 TL olduğu belirtilmiştir. Her iki rapor arasında açık çelişki bulunmakta olup davacının trafik kazası sonucu yaralanmasına ilişkin olarak yapılan tedavi giderlerine yönelik bilirkişi raporları arasındaki çelişki, rapor alınarak giderilmeden yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dahili davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 18/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/35508
Karar No: 2017/16033
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/35508 E.  ,  2017/16033 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2011/4780
Karar No: 2011/10278
Karar Tarihi: 29.12.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/4780 E.  ,  2011/10278 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Her iki sanık hakkında beraat.

Taksirle öldürme suçundan sanıklar hakkında kurulan beraat hükmü katılan vekili ve Üst Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine, sanık savunmalarına, savunmaları teyit eden ve ölenin yakını olan tanık Mustafa Çetin'in soruşturmadaki anlatımına göre sanıklara kusur izafe etmeyen bilirkişi raporunun oluşa uygun olduğu anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin ve Üst Cumhuriyet savcısının bilirkişi raporuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 29.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.