Esas No: 2023/1867
Karar No: 2025/611
Karar Tarihi: 23.01.2025

**1. Ceza Dairesi         2023/1867 E.  ,  2025/611 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/979 E., 2022/1574 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesinin 17.02.2022 tarihli ve 2020/377 Esas ve 2022/88 Karar sayılı ilamı ile sanık ... hakkında katılan ...'ye karşı kasten yaralama suçundan5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-c,d, 87/1-son, 29/1, 62/1, 53. maddeleri gereğince 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 16.09.2022 tarihli ve 2022/979 Esas, 2022/1574 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısı, katılan vekilleri ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2 maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 29, 62/1, 53. maddeleri gereğince 5 yıl 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; suç vasfına, meşru savunmaya, meşru savunmada sınırın aşılması hükmünün uygulanması gerektiğine, haksız tahrikin derecesine, olası kasta ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Katılan ... ile sanık ...'ın oğlu ... arasında muhtarlık seçimleri nedeniyle husumet bulunduğu, olay saatinden birkaç saat önce katılan ...'un sanık ...'ın oğlu ...'e telefon yoluyla sataştığı ve tartıştığı, olay günü gece saat 00:30 da katılan ...'un 3 kardeşiyle birlikte, alkollü olarak, yanlarına sopa, bıçak ve tüfek gibi silahlar almak suretiyle arabayla sanık ...'nin evinin bulunduğu yere geldikleri, ...'i dışarıya çağırdıkları, katılan ...'un kardeşlerine ...'i alın şeklinde talimat verdiği, tanık ...'ın beyanına göre katılan ...'un tüfekle ilk atışı yaptığı, bunun üzerine ...'in evden tüfek alarak dışarıya çıktığı, Sarıkülçe kardeşler ile ... arasında yeniden çıkan tartışma sırasında katılan ...'un sanık ...'ın eşi olan ...'yi basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı, ...'un daha sonra belinden bıçak çıkardığı, kavga devam ederken sanık ...'nin de bu bıçağı ...'un elinden alıp ...'u sırt sağ ve soldan iki tanesi toraksa nüfuz edip hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde dört bıçak darbesiyle yaraladığı anlaşılmıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanığın savunma hakkına riayet edilerek adil bir biçimde yargılandığının anlaşıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eylemin sanık tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfı ile bozma nedeni dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, olayda meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının oluşmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Tüm dosya kapsamına göre; katılan ...'un sanığın oğlu olan ...'i telefonla taciz ettikten sonra alkollü ve sayıca üstün olacak şekilde kardeşleriyle birlikte, yanlarına tüfek, sopa, bıçak gibi silah nevinden aletlerle gece yarısı sayılan vakitte sanığın ikametinin önüne geldikleri, bağırıp çağırarak sanığın oğlunu almaya çalıştıkları, devamında katılan ...'un tüfeği ile ateş ettiği ve oluşan hareketli kavga ortamında sanığın eşi ...'nin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı,

katılanın fişeğinin bitmesi üzerine belindeki bıçağı çıkarması şeklinde tevali gösteren tüm bu eylemler sonucunda sanığın katılana yönelik eylemi gerçekleştirdiği nazara alındığında; katılan ...'tan sanık ...'a yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesi uyarınca haksız tahrik nedeniyle verilen cezada makul düzey ile azami düzey arasında bir indirim yapılması gerekirken (1/2) oranında indirim yapılarak sanık hakkında fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (3) numaralı paragrafta açıklanan nedenle sanık ... müdafiinin temyiz istemi haksız tahrikin derecesi yönünden yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 16.09.2022 tarihli ve 2022/979 Esas, 2022/1574 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, Sayın Başkan Vekili ... ve Sayın Üye ...'in karara yönelik temyiz isteminin esastan reddi gerektiğine ilişkin karşı oyları ve oy çokluğuyla BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b uyarınca Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.01.2025 tarihinde karar verildi.