erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/4015
Karar No: 2018/7538
Karar Tarihi: 01.11.2018

**15. Ceza Dairesi         2016/4015 E.  ,  2018/7538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle gütveni kötüye kullanma

HÜKÜM : CMK'nun 223/2-e maddesi uyarınca beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan, sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Sanığın, katılan şirketin Harem otogarında bulunan bürosunda bilet kesici olarak görev yaptığı, sanığın katılan şirkette çalıştığı 01/01/2011 - 30/06/2011 tarihleri arasında katılan firma adına bilet kesilmek sureti ile 50.640 TL tahsilatı yapıldığı halde tahsilatları katılan şirkete ödemeyerek uhdesinde tuttuğu, bu surette hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia olunan somut olayda,

Sanığın aşamalarda alınan savunmalarında, kış sezonunda iddianamede bahsedilen tahsilatın yapılmasının mümkün olmadığı, katılan şirket adına yapılan tahsilatların günlük olarak şöförler vasıtasıyla merkeze gönderdiği savunması ve bu savunmayı doğrular içerikte tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamı karşısında, sanığın cezalandırılabilmesi için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin suçun sübut bulduğuna dair temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 01/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/14770
Karar No: 2015/10341
Karar Tarihi: 10.06.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/14770 E.  ,  2015/10341 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62, 50/1-a, (52/2) maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın, tayin edilen cezanın ağır olduğuna ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen 25 gün hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının ve uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6 ve TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 3. bendinin çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 25 gün hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 25 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/3073
Karar No: 2018/3238
Karar Tarihi: 09.04.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/3073 E.  ,  2018/3238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

1-Sanık hakkında 2004, 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan açılan kamu davasında; sanığın savunmasında suçlamayı kabul etmeyerek, düzenlenen faturalarla herhangi bir ilgisinin bulunmadığını belirtmesi, sahte fatura düzenlemek suçunda suçun maddi konusunun fatura oluşu, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de, alım-satım ya da hizmet ifasının belgesi olan faturaların, Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, sanığın düzenlediği iddia olunan faturaların asılları veya onaylı örneklerinin de dosya içerisinde bulunmaması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenebilmesi bakımından; suça konu fatura asılları ya da onaylı suretlerinin duruşmaya getirtilip incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi,

2-Faturalardaki yazı ve imzaların sanığın eli ürünü olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3-Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin de dinlenerek, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları ve sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulmasından sonra, zamanaşımı hususu da dikkate alınarak toplanan tüm delillere göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

4-Kabule göre de; Ceza Genel Kurulunun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında da açıklandığı üzere 2004, 2005 ve 2006 takvim yıllarında “sahte fatura düzenlemek” suçlarından açılan kamu davasında her takvim yılında işlenen suçun kendi içinde zincirleme biçimde ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu ve zamanaşımı süreleri de gözetilerek her bir takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması yerine tek suç kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 09.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/354
Karar No: 2007/383
Karar Tarihi: 12.02.2007

**7. Hukuk Dairesi         2007/354 E.  ,  2007/383 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı hazine ile ......,ve ... tarafından istenildiği, temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu, tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

1- Hükmü temyiz eden ...ile ...’ın davacı ... (...)’ın mirasçısı olmadığı adı geçen davacı ...’ın kayden sağ olduğu ...ile ...’ın dava konusu taşınmazların kadastro tespitlerine karşı itiraz ve davalarının bulunmadığı, açılan davaya usulün 53 ve onu izleyen maddeleri hükmü uyarınca yöntemine uygun biçimde katılmadıkları, bu yollarla davanın gerçek tarafı olmadıkları dosya içeriği ile belirlenmiştir. Kural olarak bir hükmü davanın gerçek tarafı olmak ve hükmü temyizde hukuksal yararı bulunmak koşulu ile o davanın gerçek yada tüzel kişileri temyiz edebilir.

Açıklanan nedenlerle davanın gerçek tarafı olmayan ve hükmü temyizde hukuksal yararı bulunmayan ...ile ...’ın temyiz inceleme isteklerinin REDDİNE,

2- Mahkemece bozma kararına uyulmuştur. Kural olarak bozma kararına uyulmakla orada belirtilen biçimde işlem yapılması yolunda lehine bozma yapılan taraf yararına kazanılmış hak aynı doğrultuda işlem yapılması yolunda yerel mahkeme için zorunluluk doğar. Öte yandan bozma dışında kalan yönler ise kesinleşir. Mahkemece bozma kararına uyulduğu halde gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. O halde hükmüne uyulan bozma kararı çerçevesinde araştırma, soruşturma ve uygulama yapılmalı, dava konusu taşınmazlardan özelikle 839 parsel sayılı taşınmazın güneyinde eylemli biçimde “...” nehrinin bulunduğu göz önüne alınarak 3621 Sayılı Yasa uyarınca dava ve temyize konu taşınmazlardan 839 parsel sayılı taşınmazın tümünün yada bir bölümünün...nehrinin etki alanında bulunup bulunmadığı saptanmalı, bu nedenle 839 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu bölgede yetkili idari merciler tarafından 3621 Sayılı Yasa uyarınca kıyı kenar şeridi belirlenmiş ve bu yönetimsel işlemler tespit gününden önce kesinleşmiş ise sözü edilen harita ve eki belgeler mülki amirlikten getirtilmeli, keşifte yerel bilirkişi aracılığıyla uzman jeolog bilirkişi eliyle kıyı kenar şeridini belirleyen harita ve eki belgeler yerine uygulanmalı, 839 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu bölgede yetkili idari merciler tarafından 3621 sayılı Yasa uyarınca kıyı kenar şeridi belirlenmemiş,yada belirlenmiş olmakla beraber bu yönetimsel işlem ilgililer yönünden kesinleşmemiş ise 13.3.1972 gün ve 7/4 sayılı İçtihadı Birleştirme kararı uyarınca kıyı kenar şeridi belirlenmeli, uzman jeolog bilirkişiden ayrıntılı gerekçeli rapor alınmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek taşınmazlar hakkında sonucuna uygun bir karar verilmelidir. Mahkemece bozma kararına uyulduğu halde gerekleri tümü ile yerine getirilmeden taşınmazlar hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz davacı hazinenin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA,12.2.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2010/14923
Karar No: 2011/1549
Karar Tarihi: 21.02.2011

**6. Ceza Dairesi         2010/14923 E.  ,  2011/1549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanıklar ... ve ......, savunmanları tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; sanıklar ... ve ... ile savunmanlarının duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde geçerli mazeretleri bulunmadan duruşmaya gelmedikleri anlaşılmakla adı geçen sanıklar yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Gerekçeli karar başlığında sanık ...’in T.C kimlik numarasının yanlış yazılması, katılanın ve vekilinin yazılmamış olması yerinde düzeltilmesi olanaklı kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler kurulunun takdirine göre; sanıklar ... ve ... savunmanı ile ... ve ... savunmanlarının, katılan ... Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, sanıklar hakkındaki usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 21.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/10520
Karar No: 2025/3305
Karar Tarihi: 25.03.2025

**12. Ceza Dairesi         2021/10520 E.  ,  2025/3305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/796 E., 2020/899 K.

DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Davacının usulüne uygun olarak 29.09.2020 tarihinde tebliğ edilen hükmü, 02.10.2020 tarihli temyiz nedeni içermeyen dilekçesi ile temyiz ettiği, davacıya yapılan tebligatlarda, 5271 sayılı CMK'nın 295/1. maddesi uyarınca temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 7 günlük ek süre içerisinde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe sunabileceğinin, bu süre içerisinde yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz sebebi bildirmemesi hâlinde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceğinin ihtar edilmediği anlaşıldığından, söz konusu eksikliğin giderilmesi için Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.10.2023 tarihli ve 2023/6-93 Esas, 2023/549 Karar sayılı kararına göre davacıya meşruhatlı tebligatla karar tarihi itibarıyla yürürlükte olan 5271 sayılı CMK'nın 295/1. maddesi uyarınca tebliğden itibaren 7 günlük ek süre içerisinde yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz sebebi bildirilmesi gerektiği, aksi hâlde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedilebileceği ihtarı ile usûlüne uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği ile tebliğ - tebellüğ evrakının ve verilmesi durumunda gerekçeli temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi amacıyla dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.03.2025 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2015/4477
Karar No: 2016/1863
Karar Tarihi: 11.02.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/4477 E.  ,  2016/1863 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2014/281662

Mahkemesi : Polatlı 1. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 03/06/2014

Numarası : 2013/10 - 2014/528

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Sanığın idaresindeki kamyonet ile orta refüjle bölünmüş çift şeritli ve hafif iniş eğimli yolda, karla karışık yağışlı havada, yol kenarında yer yer kar birikintileri bulunduğu halde seyri sırasında, hakimiyetini kaybederek sağdaki 170 cm genişliğindeki bankette bulunan yayaya aracının sağ önü ile çarpması, ölenin çarpma noktasından 10.4 metre sağa fırlaması şeklinde meydana gelen olayda, kaza anında 0.33 promil alkollü olduğu tespit edilen ve olumsuz hava koşullarını göz önüne almadan ticari araç sürücüsü olduğu halde, aracında kış lastiği kullanmayan sanık hakkında bilinçli taksir koşullarının bulunduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin bilinçli taksir koşullarının bulunmadığına, ceza miktarına, lehe hükümlerin uygulanmadığına katılanlar vekilinin ceza miktarına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA; 11.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/1819
Karar No: 2022/1789
Karar Tarihi: 09.02.2022

**11. Ceza Dairesi         2020/1819 E.  ,  2022/1789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 sayılı Kanun'a aykırılık

HÜKÜM : Beraat

5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı on milyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanun’un 63/10. maddesinde düzenlenen, sanıklara yüklenen suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK'nin 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nin 305/2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı gibi şikayetçi kurum vekiline 20.02.2013 duruşma gün ve saatini bildirir davetiyenin 05.12.2012 tarihinde usulüne uygun tebliğ edilmesine rağmen, duruşmaya katılmadığı bunun yanında dilekçe ile de katılma talebinde bulunmadığından, katılan sıfatını kazanmadığı ve hükmü temyize yetkisi olmadığı anlaşılmakla, şikayetçi kurum vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 09.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/4538
Karar No: 2016/4976
Karar Tarihi: 07.06.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/4538 E.  ,  2016/4976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Sanık ...: Beraat, düşme

Sanık ...: Beraat, düşme, mahkumiyet

I-Sanıklar hakkında verilen düşme ve beraat kararlarına yönelik, katılan vekilinin temyiz itirazının incelenmesinde;

Sanık ... hakkındaki "2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek”, sanık ... hakkındaki "2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarına yönelik elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı, “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçuna yönelik ise, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddeleri hükümleri karşısında; sanıklara yüklenen suçun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle düşürüldüğü gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik, müdafiinin temyiz itirazının incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle;

T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk nedeniyle; TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin olan tüm kısımların hükümden çıkartılması ile yerine "TCK'nun 53. maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına” ibaresi eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.06.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2023/1474
Karar No: 2024/5557
Karar Tarihi: 16.09.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/1474 E.  ,  2024/5557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/421 E. 2022/2109 K.

KATILANLAR: ..., ..., ..., ...

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Red

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin 13.06.2022 tarihli ve 2021/421 Esas, 2022/2109 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesince yapılan yargılama sonucunda sanık ve müdafiinin yüzüne karşı 13.06.2022 tarihinde verilen karar, sanık müdafii tarafından 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde 17.06.2022 tarihli süre tutum dilekçesi ile temyiz edilmiş ise de; bu temyiz dilekçesinde 5271 sayılı Kanun'un 294. maddesi gereğince temyiz nedenlerinin gösterilmediği, verilen kararda "temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemiş ise temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 7 gün içinde yasal düzenlemeye uygun sebep bildirilmemesi halinde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceğinin ihtarına" şeklinde ihtarat da yapılmış olduğu halde sanık

müdafiinin temyiz nedenlerini içeren dilekçesini gerekçeli kararın kendisine tebliğinden itibaren 7 günlük süreden sonra 07.07.2022 tarihinde sunduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kırıkkale 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.09.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2018/2171
Karar No: 2018/4075
Karar Tarihi: 02.05.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/2171 E.  ,  2018/4075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Cumhuriyet savcısının 29.09.2017 tarihli sanık aleyhine olan temyiz talebinden, 02.11.2017 tarihli dilekçe ile vazgeçtiği anlaşılmakla, şikayetçi banka vekilinin temyiz istemine hasren yapılan incelemede;

Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan açılan davada, müşteki banka vekillerinin, duruşma davetiyesi tebliğ edilmesine rağmen bozma öncesi duruşmalara katılmadığı, 21.02.2013 tarihli beraat kararını temyiz etmediği, Cumhuriyet savcısının temyizi üzerine verilen bozma kararı sonrasında devam eden yargılamada, vekilin bir oturum duruşmaya katıldığı; ancak duruşmada şikayetçi olduklarına ve katılmak istediklerine dair bir beyanda bulunmadığı gibi mazeret dilekçelerinde de katılma talebinde bulunmadıkları, her ne kadar gerekçeli karar başlığında katılan olarak yazılmış ise de hakkında katılma kararı verilmeyen müşteki bankanın kararı temyiz hakkı bulunmadığı anlaşılmakla, CMUK'nın 317. maddesi uyarınca, vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, 02.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/6289
Karar No: 2011/772
Karar Tarihi: 03.02.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/6289 E.  ,  2011/772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı (üçüncü kişi) yetkilisi, İnegöl 1. İcra Müdürlüğü’nün 2009/6119 Esas sayılı dosyasında yazılan talimat uyarınca, Karadeniz Ereğli 1. İcra Müdürlüğü’nün 2009/860 Talimat sayılı dosyasında 24.09.2009 günü, kendilerine ait iş yerinde şirket çalışanının kişisel borcundan ötürü haciz yapılarak faturalı mallarının haczedildiğini, mahcuzların borçlu ile ilgisinin bulunmadığını belirterek istihkak iddiasının kabulü ile haczin kaldırılmasına ve tazminata karar verilmesini istemiştir.

Davalı (alacaklı) vekili, usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmalara katılmadığı gibi cevap da vermemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre: “ödeme emrinin borçlunun adresten ayrılması nedeni ile iade edilmesinden bir ay kadar sonra aynı yerde yapılan hacizde borçlunun hazır bulunduğu ve burada sigortalı olarak çalıştığını beyan ettiği, borçlu ile üçüncü kişi şirket ortakları arasında organik bağ bulunduğu, davacının istihkak iddiasını kanıtlayamadığı“ gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, üçüncü kişinin İİK’nun 96. vd. maddeleri uyarınca açtığı “istihkak” davası niteliğindedir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı üçüncü kişi vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1,25 TL kalan onama harcının temyiz eden davacı 3.kişiden alınmasına 3.2.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.