erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2011/1265
Karar No: 2011/5428
Karar Tarihi: 27.04.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/1265 E.  ,  2011/5428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, temerrüt nedeniyle tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davalının 01.01.2009 başlangıç tarihli kira sözleşmesi uyarınca müvekkiline ait taşınmazda kiracı olduğunu, 27.04.2010 tarihli temerrüt ihtarının tebliğine rağmen, temerrüt ihtarında bildirilen kira paralarını yasal sürede ödemediğini belirterek davalının kiralanandan tahliyesine karar verilmesini istemiştir. Davalı duruşmaya gelmemiş, davaya bir cevap vermemiştir. Mahkemece, temerrüt gerçekleştiğinden bahisle davalının tahliyesine karar verilmiştir. Davalı vekili temyizinde usulüne uygun tebliğat yapılmadığını davadan karardan sonra haberdar olduklarını ileri sürmüştür.

Tebligat Kanununun 10.maddesine göre tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır.

Davacı taraflar arasında imzalanan 01.01.2009 başlangıç tarihli kira sözleşmesine dayanmıştır. Kiralanan depo niteliğinde olup, sözleşmeye vurulan şirket kaşesine göre davalının kanuni ikametgah adresinin “...Bulvarı Çevre San. Sit. 9.Blok No:17 İkitelli/İstanbul” olduğu anlaşılmaktadır. Tüzel kişilere tebligatın Ticaret Sicilindeki adreslerine yapılması yasa gereğidir. Bu durum karşısında davalıya gönderilen duruşma tebligatının depo olarak kullanılan kiralananın bulunduğu adrese gönderilmesi usule uygun bulunmamıştır. Öte yandan depoda yapılan tebliğatsırasında davalının adreste bulunmamasının geçici olup olmadığının belirlenmemesi karşısında yapılan tebliğatın Tebliğat Kanununun 21.maddesi gereğince de usulsüz olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda HUMK.nun 73. Maddesi hükmüne göre mahkeme tarafları dinlemeden, onları iddia ve savunmalarını bildirmeleri için uygun şekilde davet etmeden hükmünü veremez. Mahkemece gerekli uyarıyı taşıyan çağrı kâğıdının usulüne uygun şekilde davalıya tebliğ edilmesinden ve yasaya uygun taraf teşkilinin gerçekleşmesinden sonra işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerekirken taraf teşkili sağlanmadan yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuştur.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 27.4.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/13051
Karar No: 2007/1693
Karar Tarihi: 21.02.2007

**1. Hukuk Dairesi         2006/13051 E.  ,  2007/1693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MERSİN 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, dava konusu ..parsel sayılı taşınmazın tamamının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını ileri sürerek üzerindeki muhdesatın yıkımını istemiştir.

Davalı, taşınmazı İl Özel İdaresinden kiraladığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, taşınmaz kaydının Hazine lehine terkin edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne, davalının yaptığı muhdesatın yıkımına karar verilmiştir.

Karar, taraflarca süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, taşınmazın kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığı iddiasına dayalı yıkım isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, çekişme konusu 36440 m2. miktarındaki 750 sayılı parselin 27.1.1966 tarihinde tapulama suretiyle İl Tüzel Kişiliği adına tescil edildiği, kayıt üzerinde 1986 tarihli “ eski eser “ şerhi, 1990 tarihli “ 1.derece sit alanı “ şerhi ve 2000 tarihli “ kamulaştırma “ şerhi bulunduğu ; sonrasında taşınmazın 36098,19 m2.lik kısmının kıyı-kenar çizgisi kapsamında kalması nedeniyle İl Özel İdaresi İl Genel Meclisi kararı ile tapudan terkinine karar verildiği ve kararın Tapu Sicil Müdürlüğünce sicile yansıtıldığı görülmektedir.

Yıkımı istenen yapıların, sicili kütükten terkin edilen devletin hüküm ve tasarrufu altındaki bu alan içerisinde yer aldığı, davalının haklı ve geçerli bir neden olmaksızın taşınmazı tasarruf ettiği anlaşıldığına göre, davanın kabul edilmesinde kural olarak bir isabetsizlik yoktur.

Ne var ki, yıkımı istenen yapılar hakkında, kayıt üzerinde bulunan “eski eser “ ve “ sit alanı “ şerhleri yönünden bir araştırma yapılmış değildir. Bilindiği üzere, 2863 Sayılı Yasa gereğince koruma kurulunun almış olduğu kararların yapısı gereği idari tasarruf işlem niteliğinde olduğu ve idari yargı yerinde iptal edilmedikçe işlemle ön görülen hukuksal durumun korunacağı tartışmasızdır."Eski eser sit" kararlarının ise koruma kurulunca alının kararlardan olduğu kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca, değinilen şerhler dikkate alınmak suretiyle anılan yapıların nitelikleri bakımından yıkıma konu olup olamayacaklarının açıklığa kavuşturulması için uzman bilirkişi aracılığı ile yerinde inceleme yapılması, Kültür ve Tabiat Varlıkları Kurulu’ndan görüş alınması, alınan kararların hukuki varlığını koruyup korumadığının saptanması ondan sonra bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir. Tarafların, açıklanan nedenden ötürü temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle, hükmün HUMK.’nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 21.2.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/5235
Karar No: 2013/11235
Karar Tarihi: 03.07.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/5235 E.  ,  2013/11235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Beraat

I- 2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından verilen beraat kararına yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Yüklenen suçların yasal unsurları itibariyle oluşmadığı mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen beraat kararına yönelen temyiz itirazlarının incelenmesine gelince:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 18.11.2004 tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 03.07.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2010/9541
Karar No: 2012/20965
Karar Tarihi: 04.12.2012

**11. Ceza Dairesi         2010/9541 E.  ,  2012/20965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Şahadetname niteliğindeki belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

İddianame tarihi itibariyle asliye ceza mahkemesi görevli olduğu cihetle, tebliğnamedeki bu husustaki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Vergi mükellefi olup, esasen vergi borcu da bulunan sanığın, 18.03.2005 tarihinde işlettiği ganyan bayiliğini başkasına devredebilmek için Boğazlıyan Vergi Dairesi Müdürlüğünce düzenlenmiş gibi 15.03.2005 tanzimli, bayiliğin devrinde sakınca bulunmadığı konulu belgeyi sahte olarak düzenleyip, kullandığının iddia ve kabul olunması karşısında; sahteciliğe konu vergi borcunun olmadığına ilişkin belgenin suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olduğu anlaşılan 765 sayılı TCK’nun 355. maddesinde öngörülen şahadetname niteliğinde belgelerde bulunduğu ve sanığın eyleminin aynı Yasanın 356. maddesinde yaptırıma bağlandığı belirlenerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen değişen niteliğine göre “şahadetname niteliğindeki belgede sahtecilik” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu; suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suçun işlendiği tarihten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 04.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2007/14894
Karar No: 2007/11284
Karar Tarihi: 05.07.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2007/14894 E.  ,  2007/11284 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, ... ile davalı, Kale Madencilik aralarındaki tazminat davası hakkında Keşan 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinden verilen 26.03.2007 gün ve 151-104 sayılı hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Yargıtay 21.ci Hukuk Dairesinin İş Bölümü alanı, özel Kanunlarda başkaca hüküm bulunmadığı taktirde, "Yargıtay Kanunu" nun 14'ncü maddesiyle sınırlıdır. Anılan madde hükmünde ise, Dairemizin hasren 506 ve 1479 sayılı Yasalardan doğan uyuşmazlıklara ilişkin olarak İş Mahkemelerinden verilen hüküm ve kararları inceleyeceği öngörülmüştür.

İnceleme konusu karar, işçilik alacağı istemine ilişkin olup belirgin şekilde 14'ncü maddenin kapsamı dışında bulunmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin işbölümü alanı içine girmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dava dosyasının Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 05.07.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2009/37584
Karar No: 2011/4771
Karar Tarihi: 10.03.2011

**2. Ceza Dairesi         2009/37584 E.  ,  2011/4771 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/1398

MAHKEMESİ : Kayseri 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/03/2007

NUMARASI : 2007/110

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere,mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK'nun 145.maddesinde yer alan "malın değerinin az olması" daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca ihtiyacı kadar ve değeri az olan şeyin alınması olup, olayın özelliği değerlendirilerek yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olaydaki kaçak elektrik kullanma suçunun işleniş şekline göre uygulama olanağı bulunmayan anılan madde uyarınca değer azlığından bahisle, yazılı şekilde sanık hakkında ceza tayinine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 10.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/4303
Karar No: 2011/10670
Karar Tarihi: 25.10.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/4303 E.  ,  2011/10670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, eğitim ve öğretim giderinden kaynaklanan 50.336,01 TL alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde davalılardan ...’in Kara Harp Okulu öğrencisiyken kendi isteği ile okuldan ayrıldığını, adına askeri lise dönemi ve Kara Harp Okulu döneminde toplam 50.336,01 TL harcama yapıldığını, diğer davalıların ise kefil olduğunu, davalılar adına yapılan tebligata rağmen borcun ödenmediğini ileri sürerek 50.336,01 TL’nin davalılardan sarf tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsili istenilmiş, mahkemece yargılama sırasında yürürlüğe giren 6000 Sayılı Yasa gereğince borcun yeniden yapılandırıldığı, bu yapılandırmanın Borçlar Kanununun 114. maddesinde belirtilen borcun yenilenmesi (tecdit) anlamına geldiği ve borcu sona erdiren nedenlerden olduğu, buna göre davanın konusunun kalmadığı gerekçesiyle esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmiştir.

Somut olayda davalı ...'in askeri okulda okuduğu, adına masraf yapıldığı ve bu masrafları ödemesi gerektiği, dava açılmadan önce herhangi bir ödemesinin bulunmadığı, yüklenme senedine göre de adına çıkarılan borç miktarından sorumlu olup ödemesi gerektiği konusunda bir ihtilaf yoktur. Bu nedenle davanın devamı sırasında yürürlüğe giren 6000 Sayılı yasa gereğince borç miktarı yeniden hesaplandığına göre, davalı borçlular hesaplanan bu borcu ödemeye başlamış olsalar bile yeniden hesaplanan borcun miktarının doğruluğu mahkemece denetlendikten sonra hüküm altına alınması ve davanın açılmasına neden olan davalıların yargılama giderleri ile vekalet ücretinden sorumlu tutulmaları gerekirken, yerinde olmayan gerekçe ile dava konusuz kaldığından esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 25.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/1045
Karar No: 2012/1640
Karar Tarihi: 08.02.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/1045 E.  ,  2012/1640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 28.07.2008 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali, kıyı olarak terkini istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 02.02.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, davalıya ait 1184 parsel sayılı taşınmazın tamamının idarece tesbit edilen kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığını ileri sürerek bu kısma ilişkin tapu kaydının iptalini ve kıyı olarak terkinini istemiştir.

Davalıya dava dilekçesi ilanen tebliğ edilmiş, duruşmalara katılmamıştır.

Mahkemece, 5841 sayılı kanunun 2.maddesi ile 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesinin 3.fıkrasına yapılan ekleme ve yine aynı kanunun 3.maddesi ile 3402 sayılı kanuna eklenen geçici 10. maddesi gereğince kadastro tespitinin kesinleştiği tarih ile davanın açıldığı tarih arasında 3402 sayılı Kadastro Kanununun değişik 12.maddesinde sözü edilen on yıllık hak düşürücü süre geçtiğinden davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

25.02.2009 tarihinde kabul edilerek 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Kanunun 2. maddesi ile, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesinin 3.fıkrasına “Bu hüküm, iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır” şeklinde ekleme yapılmıştır.

Aynı Kanunun 3. maddesi ile 3402 Sayılı Kadastro Kanununa eklenen Geçici 10. madde ise “Bu Kanunun 12. maddesinin 3.fıkrası hükmü, Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır” kuralını getirmiştir.

Ancak, 5841 Sayılı Kanunun 2. maddesi ile; 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesinin 3.fıkrasına eklenen “Bu hüküm, iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır” cümlesinde yer alan "...iddia ve taşınmazın niteliğine" ibaresi ve 3. madde ile 3402 sayılı Kanuna eklenen “Geçici 10. madde” Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 günlü ve E.2009/31, K. 2011/77 sayılı kararı ile iptal edildiğinden Hazine’nin açtığı iptal davaları on yıllık hak düşürücü sürenin dışında bırakılmıştır.

Hal böyle olunca, Anayasa Mahkemesinin yukarıda belirtilen iptal kararı göz önüne alınarak çekişmenin esasının incelenmesi gerekirken, davanın hak düşürücü sürenin geçmiş olması nedeniyle reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 08.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/14588
Karar No: 2011/9796
Karar Tarihi: 11.07.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/14588 E.  ,  2011/9796 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında müvekkiline ait taşınmazın kiralanması hususunda kira sözleşmesini akdedildiğini, sözleşmedeki hükme rağmen davalının taşınmazı boş ve temiz şekilde teslim etmediği, bu yerin temizlenmesi için gerekli masrafı mahkeme marifetiyle tespit ettirerek tahsili için başlattıkları takibin davalının itirazı üzerine durduğunu bildirerek itirazın iptaline, takibin devamına, %40 tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu taşınmazın boş olarak teslim edildiğini, bu yerin başka bir şirkete kiralandığını, istenen miktarın fahiş olduğunu bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre, bu yerin temizlenmesi için gerekli masrafın 8.942,30 TL. olduğu, davalının daha önce temerrüde düşürülmediği, alacağın likit olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile takibin 8.942,30 TL üzerinden devamına, fazlaya ilişkin istem ile tazminat istemlerinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davacı, davaya konu takipte ... Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2006/570 D.iş sayılı dosyasında aldırılan 30.01.2007 tarihli ve inşaat mühendisi bilirkişi tarafından düzenlenen dava konusu yerin temizlenmesi için gerekli masrafların hesaplandığı rapor ile 05.02.2007 tarihli ve ziraat mühendisi bilirkişi tarafından düzenlenen dava konusu yerin tarım arazisi olarak kullanılamamış olması nedeniyle net gelir kaydının hesaplandığı rapora dayanmıştır. Mahkemece hükme esas alınan 07.06.2009 tarihli inşaat mühendisi tarafından düzenlenen raporda dava konusu yerin temizlenmesi için gerekli masraflar hesaplanmış olup, davacının net gelir kaybı ilgili talebi de bulunduğu halde mahkemece bu talep yönünden araştırma yapılmaksızın eksik inceleme ile hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin öteki temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 11.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/16362
Karar No: 2018/268
Karar Tarihi: 15.01.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/16362 E.  ,  2018/268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Red

Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığı‘nın 13.12.2012 tarih ve 2012/17778 soruşturma-2012/7214 esas sayılı iddianamesi ile sanığın 2007 takvim yılında sahte fatura kullandığı iddiasıyla cezalandırılmasının talep edildiği, Dairemizin 21.09.2017 tarih ve 2016/4942 Esas-2017/5843 Karar sayılı ilamı ile mahkemenin red kararına dayanak teşkil eden Sakarya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/393-2011/644 E. K sayılı ilamı ile sanığın 2005, 2006, 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçundan mahkumiyetine dair ilamın bozulduğu ve UYAP sisteminden yapılan kontrolde halen Mahkemenin 2017/893 Esas sırasında derdest olduğu, bu itibarla sanığın aynı takvim yılında başka mükelleflerden de temin ettiği sahte faturaları kullandığına ilişkin tespitin, yeni bir suçu oluşturmayıp, zincirleme suç içinde değerlendirilmesi gerekeceği cihetle, mükerrer yargılama yapılmaması ve eylemin zincirleme suç içinde kalıp kalmadığının değerlendirilmesi açısından; söz konusu dosyanın duruşmaya getirtilip incelenmesi, mümkün olması halinde davaların birleştirilmesi ile sanığın eylemlerinin zincirleme suç niteliğinde olup olmadığının belirlenmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden davaların mükerrer olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 15.01.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/8359
Karar No: 2017/2775
Karar Tarihi: 14.03.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/8359 E.  ,  2017/2775 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 14.03.2017 günü temyiz eden davalı ... geldi, vekili gelmedi. Karşı taraf davacı ... gelmedi. Davacı ...'nin maddi imkansızlıktan dolayı duruşmaya katılamayacağı için mazeret dilekçesi verdiği görüldü. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 143.50 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 14.03.2017 (Salı)