erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2022/7017
Karar No: 2022/17368
Karar Tarihi: 01.12.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/7017 E.  ,  2022/17368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Gölbaşı(Ankara) 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10 uncu maddesine dayana kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince kabulü ile ödemeye ilişkin bent düzeltilmek suretiyle HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince yeniden esas hakkında hüküm kurulmuş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın, aleyhine durum oluşmadıkça kararı temyiz etme hakkı bulunmadığından davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar verildikten sonra, davacı idarenin temyiz isteminin incelenmesinde,

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Ankara İli, Gölbaşı İlçesi, Mahmatlı Mahallesi 124728 ada 6 parsel sayılı taşınmaza net gelir metoduna göre değer biçilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabul edilerek ödemeye ilişkin bent düzeltilmek suretiyle HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince yeniden esas hakkında hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 01.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/17081
Karar No: 2023/736
Karar Tarihi: 23.02.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/17081 E.  ,  2023/736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 26.02.2020 tarihli ve 2019/327 E., 2020/269 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 293 üncü maddesinin ikinci fıkrasında yer ... ''Hüküm, temyiz eden Cumhuriyet savcısına veya ilgililere gerekçesiyle birlikte açıklanmamışsa; hükmün temyiz edildiğinin bölge adliye mahkemesince öğrenilmesinden itibaren gerekçe, yedi ... içinde tebliğ edilir.'' 5271 sayılı Kanun'un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer ... "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." ve yine aynı Kanun'un 295 ... maddesinde yer ... "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi ... içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanığın yüzüne karşı verilen hükme yönelik 5271 sayılı Kanun'un 291 ... maddesinde belirtilen 15 günlük yasal süre içerisinde temyiz dilekçesi sunduğu ancak temyiz dilekçesinde gerekçe belirtilmediği, gerekçeli kararın tebliğ edilmediği ve kararın da ihtarat içermediği anlaşıldığından, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 17.03.2021 tarih ve

2019/9. MD-554 Esas ve 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere,hak kaybının önlenmesi bakımından sanığa tebligatın yapıldığı tarihten itibaren 5271 sayılı Kanun'un 295 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligatın yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması ve sanığın süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek tebliğname ile birlikte, gerekçeli temyiz isteminde bulunulmaması halinde ise mevcut haliyle incelenmek üzere dava dosyasının, geri iade edilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, oy birliğiyle, 23.02.2023 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2018/481
Karar No: 2018/13372
Karar Tarihi: 08.10.2018

**13. Ceza Dairesi         2018/481 E.  ,  2018/13372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin verilen kararların 5271 sayılı Yasanın 231/12. maddesi uyarınca itiraz yolu açık olup temyizi olanaklı olmadığından, itiraz merciince kararın değerlendirilmiş olduğu da anlaşılmakla dosyanın incelenmeksizin mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

II-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.320 TL adli para cezasına ilişkin hükümlerin, cezaların türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz itirazlarının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

III-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümler ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün incelenmesinde ;

Olay yerinde elde edilen parmak izleri ile suça sürüklenen çocuklara ait parmak izleri karşılaştırıldıktan sonra kanıtların bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre suça sürüklenen çocukların hukuki durumunun takdiri gerekirken, eksik soruşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararları verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 08.10.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2019/3028
Karar No: 2019/12503
Karar Tarihi: 12.06.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/3028 E.  ,  2019/12503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Mahkumiyetlerine dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece 12.10.2015 tarihli ek karar ile sanık ... hakkında katılan ...'a karşı mala zarar verme ile mağdur ...'ye karşı kasten yaralamaya teşebbüs suçlarından verilen adli para cezalarının tür ve miktarları yönünden hükümlerin kesin nitelikte olduğundan bahisle temyiz talebinin reddine karar verildiği, ek kararın sanığa 21.10.2015 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği, sanığın ek karara yönelik temyiz isteminin bulunmadığı anlaşılmakla anılan hükümler inceleme dışı bırakılmıştır.

1) Sanık ... hakkında kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında tayin olunan cezaların, karar tarihindeki miktar ve türü itibariyle hükümlerin, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup temyizlerinin mümkün olmadığı, bu nedenle temyiz isteminin reddine ilişkin 02.10.2015 tarihli ek kararda usul ve kanuna aykırı bir yön bulunmadığından sanığın bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddine ve redde ilişkin ek kararın istem gibi ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında mağdur ...’e karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 12.06.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/26318
Karar No: 2015/6951
Karar Tarihi: 06.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/26318 E.  ,  2015/6951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/08/2014

NUMARASI : 2014/81-2014/432

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Davalılardan S.. E.., M.. E.. ve Levent Eslen’e mahkemenin gerekçeli kararı ile davacı idarenin temyiz dilekçesi usulüne uygun tebliğ edilmemiştir.

Adı geçenlerin adresleri, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 7. maddesi ve Tebligat Kanununun 28. maddesinde yazılı tapu, vergi ve nüfus kayıtları üzerinden, resmi ve özel müessese ile dairelerden ve ayrıca zabıta marifetiyle araştırılarak, tespit edilen adresine gerekçeli karar ile davacı idarenin temyiz dilekçesinin tebliğe çıkartılması, adreslerinin tespit edilememesi halinde ilânen tebligat yapıldıktan ve temyiz süresi de beklendikten sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/4551
Karar No: 2008/6010
Karar Tarihi: 12.05.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/4551 E.  ,  2008/6010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AKÇAABAT 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/01/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalı adına kayıtlı olan 293 ada 17 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek, kıyıda kalan bölümün tapusunun iptali isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı ve davalı vekilleri tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptal ve sicil kaydının kütükten terkini isteğine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davalı adına kayıtlı çekişme konusu 293 ada 17 parsel sayılı taşınmazın 28.11.1997 tarih 5/3 Sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı uyarınca belirlenen kıyı-kenar çizgisine göre tanımı aynı yasanın 4.maddesinde yapılan kıyıda kaldığı saptanmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalının bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Ancak, dava kabul edildiğine göre, HUMK.'nun 417 ve takip eden maddeleri gereğince davada haklı çıkan davacı yararına yargılama giderleri ile avukatlık parasına hükmedilmesi gerekirken bu kural gözardı edilmek suretiyle yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir. Davacının bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle kararın açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 12.05.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/4289
Karar No: 2013/6935
Karar Tarihi: 15.04.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/4289 E.  ,  2013/6935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı.... Müdürlüğü vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 31/01/2011 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın husumetten reddine dair verilen 22/03/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, maddi tazminat davasıdır. Mahkemece, davanın husumetten reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davaya konu direklerin olduğu mahalde..... Belediyesi tarafından küçük sanayi sitesi yapılmasına izin verildiğini, bu direklerin etrafından yol geçirilmesi için hafriyat çalışması yapıldığını, bu çalışmalar sırasında zeminin yapısı değiştirilerek direklerin bulunduğu yerin (daha önce düz bir zeminken) tepe haline geldiğini,bu işlemler yapılırken ...a haber verilmediğini, görüş alınmadığını, belediyenin imar kanunu ve sair mevzuata aykırı davrandığını,bu nedenle elektrik direklerinin yıkılma tehlikesi doğduğunu, bu tehlikeyi önlemek amacıyla davacı kurumun dolgu çalışması yaptığını ve yapılan masrafların davalı ... tarafından karşılanması gerektiğini belirterek tazminat isteminde bulunmuşlardır.

İstemin ileri sürülüş biçimine göre davacılar açıkça, davalı idarenin hizmet kusuruna dayanmışlardır. Hizmet kusurundan doğan isteklerin, İdari Yargılama Usulü Yasası’nın 2/1-b maddesi gereğince, idareye karşı idari yargı yerinde açılacak tam yargı davasında ileri sürülmesi gerekir. Görev sorunu, kamu düzenine ilişkin olup açıkça veya hiç ileri sürülmese bile yargılamanın her aşamasında mahkemelerce kendiliğinden gözetilir.

Mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 15/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/18235
Karar No: 2023/732
Karar Tarihi: 23.02.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/18235 E.  ,  2023/732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 19.04.2021 tarihli ve 2021/37 Esas 2021/992 Karar sayılı kararının, sanıklar müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 293 üncü maddesinin ikinci fıkrasında yer ... ''Hüküm, temyiz eden Cumhuriyet Savcısına veya ilgililere gerekçesiyle birlikte açıklanmamışsa; hükmün temyiz edildiğinin bölge adliye mahkemesince öğrenilmesinden itibaren gerekçe, yedi ... içinde tebliğ edilir.'' 5271 sayılı Kanunu'nun 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer ... "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." ve yine aynı kanunun 295 .... maddesinde yer ... "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi ... içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanıklar müdafiinin yüzüne karşı verilen hükme yönelik 5271 sayılı Kanunu'nun 291 ... maddesinde belirtilen 15 günlük yasal süre içerisinde temyiz dilekçesi sunduğu ancak temyiz dilekçesinde gerekçe belirtilmediği, gerekçeli kararın da ihtarat içermeyip sanıklara tebliğ yapılmadığı anlaşıldığından, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarih ve 2019/9. MD-554 Esas ve 2021/117 Karar sayılı

kararında belirtildiği üzere,hak kaybının önlenmesi bakımından sanıklara tebligatın yapıldığı tarihten itibaren 5271 sayılı Kanunu'nun 295 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligatın yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması ve sanıkların üresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmeleri halinde temyiz dilekçeleri ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek tebliğname ile birlikte, gerekçeli temyiz istemlerinde bulunulmaması halinde ise mevcut haliyle incelenmek üzere dava dosyasının, geri iade edilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, oy birliğiyle, 23.02.2023 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2015/10124
Karar No: 2017/12278
Karar Tarihi: 22.11.2017

**2. Ceza Dairesi         2015/10124 E.  ,  2017/12278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma,kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Suça sürüklenen çocuk hakkında müştekiler ... ve ...’e yönelik kasten yaralama, iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

İş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında TCK'nın 119/1-c maddesi gereğince uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan ve mağdur ...’e karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Oluşa ve dosya içeriğine göre suça sürüklenen çocuğun mağdurların gece kalmakta oldukları işyerinde mağdurların cep telefonlarını çaldığı, olay yeri ve mağdurların durumuna göre suça sürüklenen çocuğun cep telefonlarının başka mağdurlara ait olduğunu bilebilecek durumda olduğunun anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuğun her bir mağdura karşı eylemleri ile ilgili ayrı ayrı cezalandırılması yerine, eylemlerinin zincirleme suç olarak kabulü ile TCK'nın 43. maddesi uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken TCK’nın 35. maddesi uyarınca ¾ oranında indirilmesine karar verildiği halde ¼ oranında indirim yapılarak fazla ceza tayin edilmesi,

3- Mağdur ...’in silahtan sayılan bıçak ile yaralandığı sabit olmadığı halde, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nin 86/3-e maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 22/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/675
Karar No: 2017/9087
Karar Tarihi: 23.03.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/675 E.  ,  2017/9087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Dairemizin 16.12.2014 tarihli 2014/ 28978 esas – 2014/30147 karar sayılı ilamına karşı Direnilmesine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

02.12.2016 günlü resmi gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun geçici 4. maddesi uyarınca yapılan incelemede;

Dava konusu ...-... İlçesi ... Köyü ... parsel sayılı taşınmaz kıyı kenar çizgisi alanına alınmış olup, taşınmaza davalı idarece el atılmamıştır.

2942 sayılı Kanuna 6487 sayılı Kanun ile eklenen geçici 6. madde ve 6745 sayılı kanunla eklenen ek 7. madde hükümleri nazara alındığında malikin tasarruf hakkı kısıtlanmışsada tapu kaydının iptal edilmediği ve idarenin taşınmaza fiilen el atmadığı bu nedenle idari yargının görevli olduğu anlaşıldığından direnme kararı yerindedir.

Dava, kıyı kenar çizgisi uygulamasından doğan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece Dairemizin 16.12.204 tarihli 2014/ 28978 esas – 2014/30147 karar sayılı bozma ilamına karşı önceki kararda direnilmiş, direnme kararı davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki kanıt ve belgelere karın dayandığı gerekçeye göre davanın yargı yeri bakımından reddinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 23/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/5028
Karar No: 2016/5756
Karar Tarihi: 27.09.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/5028 E.  ,  2016/5756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçundan zamanaşımı süresi içinde dava açılması mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1-)Gaziosmanpaşa Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 29.10.2010 gün ve 2010/10891 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” ve “defter ve belgeleri ibraz etmemek” suçlarından kamu davası açıldığı, 213 sayılı Yasanın 359/a-2. maddesinde düzenlenen defter ve belgeleri ibraz etmemek suçu ile aynı Yasanın 359/b-l. maddesinde düzenlenen sahte fatura düzenlemek fiillerinin birbirlerinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturdukları, yine ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında açıklandığı üzere sahte fatura düzenlemek suçları bakımından da her takvim yılının ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, aynı takvim yılında farklı dönemlerde birden çok sahte fatura düzenlenmesi durumunda faturaların adet ve tutarları, zarar miktarı, kastın yoğunluğu ve suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınıp temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi, zincirleme suç hükümlerinin uygulanması ve her bir takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, defter ve belgeleri ibraz etmemek ve sahte fatura düzenlemek suçlarından hangi suç için kurulduğu da anlaşılamayacak biçimde tek hüküm kurulması,

2-) Suç tarihlerinde yürürlükte bulunan 213 sayılı Kanunun 359/a-2. ve 359/b-1. maddelerinde belirlenen hürriyeti bağlayıcı cezanın "onsekiz aydan üç yıla kadar hapis" olduğu, alt sınırdan hüküm kurulduğu belirtilmesine rağmen temel cezanın 3 yıl hapis cezası olarak takdir edilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

3-) TCK'nun 53/3. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden, fıkranın tamamını kapsar biçimde yazılı şekilde uygulama yapılması,

Yasaya aykırı,

4-)T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı yasa ile değişik 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, sonuç ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 27.09.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.