Esas No: 2013/3810
Karar No: 2013/5211
Karar Tarihi: 25.09.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/3810 E.  ,  2013/5211 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1/B - 2012/289091

MAHKEMESİ : Mersin 1.Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ ve NO : 17/09/2012, 2012/164 (E) ve 2012/290 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, tehdit

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- A.. C..'ın cezaevinden gönderdiği 18.09.2012 havale tarihli dilekçesi ile cezasının onaylanmasını talep etmiş ise de; sanık müdafiinin, sanığın onama talepli dilekçesinden sonra yasal süresi içerisinde 21.09.2012 havale tarihli dilekçesi ile yaptığı temyiz talebi üzerine inceleme yapılmıştır.

2-A) Sanık hakkında mağdur Mehmet'i kasten öldürmeye teşebüs suçundan kurulan hüküm yönünden;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın eyleminin sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin usule, sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanığın eşinin, ailevi sorunlar nedeni ile evi terkederek Mersin ilinde babasının yanına yerleştiği, olay günü sanığın, eşi ile barışmak amacı ile Mersin'e geldiği yolda karşılaştığı bacanağı olan mağdur Mehmet ile birlikte Mehmet'in evine gittikleri, orada sanığın eşi ile barışmak istediğini söylediği ve üzerinde taşıdığı bıçağı çıkartarak mağdur Mehmet'in bacağına dayayıp mağdur Mehmet'in eşi Feride'nin de bulunduğu ortamda "sezsiz ol yoksa çocuklarını öldürürüm" dediği, mağdur Feride'nin evden kaçtığı, bu sırada çıkan kavgada sanığın, bıçakla sol ön aksiller bölgeden hemopnömatoraksa, yaşamsal tehlike geçirmesine neden olacak şekilde mağdur Mehmet'i yaraladığı, batın bölgesindeki bıçak darbesinin batına nafız olmadığı, sanığın bıçakla 2 kez vurduktan sonra mağduru bırakarak evden ayrıldığı olayda;

a) Taraflar arasında öldürmeyi gerektirir husumetin bulunmaması, darbe sayısı, engel hal bulunmamasına rağmen eylemin sürdürülmemesi, özellikle hayati bölgelerin hedef alındığını gösterir, her türlü şüpheden uzak, yeterli ve kesin delil bulunmaması karşısında, yaralama suçundan, temel cezanın tayininde yaranın sayısı ve niteliği dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle hüküm kurulması gerekirken, kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması,

b) Mağdur Mehmet'ten kaynaklanan ve sanık lehine haksız tahrik oluşturacak haksız söz veya davranışların neler olduğu Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde gerekçede somut olarak gösterilip tartışılmadan, yetersiz gerekçe ile tahrik nedeniyle yazılı şekilde 1/4 oranında indirim yapılarak CMK.nun 230/1-b maddesine aykırı davranılması,

c) Kabul ve uygulamaya göre; 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanması sırasında 53/1-c maddesindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından kısıtlılık süresinin belirlenmesinde kendi alt soyu üzerindekiler ile diğer kişiler üzerindekiler arasında bir ayrım yapılmaması,

B) Sanık hakkında mağdurlar Mehmet ve Feride'yi silahla tehdit suçundan kurulan beraat hükmü yönünden;

Sanığın, her iki mağdurun bulunduğu ortamda "çocuklarını öldüreceğim" diyerek tek fiil ile her iki mağduru tehdit ettiği anlaşıldığı halde TCK.nun l06/2-a, 43/2 maddesi gereğince cezalandırılması yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup; sanık müdafiinin ve yerel Cumhuriyet Savcısının sair temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükümlerin tebilğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 25.09.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.