erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2017/10293
Karar No: 2019/722
Karar Tarihi: 05.02.2019

**3. Hukuk Dairesi         2017/10293 E.  ,  2019/722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki harici satım sözleşmesi sebebine dayalı olarak açılan alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyizi üzerine mahkemece 18.08.2016 tarihli ek kararla hükmün kesin olması sebebi ile temyiz talebinin reddine karar verilmiş, davacı vekili tarafından bu defa ek karar ile birlikte asıl hüküm de süresi içinde temyiz edilmekle, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece; davanın reddine karar verilmiş; hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, mahkemece 18.08.2016 tarihli ek kararla, temyiz edilen miktar 2016 yılı için belirlenen miktarın altında bulunduğundan HUMK 432-426/F maddelerine göre temyiz talebinin reddine karar vermiş; davacı vekili temyiz isteminin reddi kararıyla birlikte hükmü temyiz etmiştir.

Mahkemece 18.08.2016 tarihli ek kararla kararının kesin olduğundan bahisle reddine karar verilmiş ise de; kararın kesin olmadığı anlaşılmakla ... 2.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 18.08.2016 tarih ve 2014/85 Esas ve 2016/94 Karar sayılı temyiz dilekçesinin reddine ilişkin ek kararın kaldırılarak, davacının temyiz itirazlarının incelenmesine geçildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 15.20TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 05.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/3163
Karar No: 2015/4523
Karar Tarihi: 16.09.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/3163 E.  ,  2015/4523 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/74459

MAHKEMESİ : İstanbul 23. Asliye Ceza Mahkemesi

[ Beyoğlu 9. Asliye Ceza Mahkemesi (Kapatılan)]

TARİHİ : 10/05/2010

NUMARASI : 2008/270 (E) ve 2010/365 (K)

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihlerine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, vergi tekniği raporunda faturaların varlığından söz edilmesine rağmen dosya içinde sadece 2004 yılı içinde düzenlenmiş 3 adet fatura aslı bulunduğunun anlaşılması karşısında; suça konu faturaların onaylı suretleri getirtilip incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığı tespit edilip sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile yetinilerek yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kabule görede;

2- 05.05.2008 tarihli iddianame ile vergi suçu raporu ve mütalaaya uygun olarak "2003, 2004, 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarından dava açıldığı, her takvim yılındaki eylemler ayrı suçları oluşturduğu gibi aynı yılda birden fazla fatura düzenlenmesi nedeniyle zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, sanık R.. D.. hakkında hangi takvim yılından hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin yazılı şekilde tek suçtan mahkumiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, sanık R.. D.. ve katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye kısmen uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, kazanılmış hakkın saklı tutulmasına 16.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/11713
Karar No: 2018/4847
Karar Tarihi: 22.05.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/11713 E.  ,  2018/4847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen beraat kararına yönelik katılan vekilinin temyiz itirazları ile sanık ... müdafinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Katılanın, sanık ...'dan aldığı mallara karşılık teminat olmak üzere, sadece isim ve imza kısmını dolu, kalan kısımları boş olarak verdiği senedin diğer sanık ... tarafından icraya konulduğunu iddia ettiği, sanıklardan ...'ın katılandan hiçbir senet almadığı ve aralarında ticari ilişki olmadığı yönünde savunmada bulunduğu, diğer sanık ...'in ise katılana nakit olarak borç para verdiğini beyan ettiği olayda;

1- Katılanın, alışveriş yaptığı sanık ...'a boş olarak verdiği senedin diğer sanık tarafından icraya verildiğini iddia etmesi, borcunu ödediğine dair ... imzalı belge ibraz etmesi ve suça konu senet üzerinde yapılan incelemede borçlu adı ve imzasının ayrı bir kalemle, diğer yazıların ise farklı kalemle yazıldığının tespit edilmesi karşısında gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya çıkarılması için;

a) Suça konu senetle ilgili olarak Uşak 4 İcra Müdürlüğü 2011/8158 E. sayılı takip dosyası ile katılanın kefil olduğunun belirtildiği Uşak 2. İcra Müdürlüğü 2004/211 E. sayılı takip dosyalarının getirtilip incelenmesi ve sanıklar ile katılanın beyanlarının doğruluğunun belirlenmesi,

b) Katılan ile sanık ... arasında ticari ilişki olup olmadığı ve sanığın katılandan herhangi bir alacağının kalıp kalmadığının araştırılması

c)Suça konu senet üzerindeki yazıların sanıkların eli ürünü olup olmadıkları konusunda inceleme yaptırılması

d) Katılana 10.000 Euro nakit borç para verdiğini beyan eden sanık ...'in suç tarihi ve öncesi itibariyle sosyal ve ekonomik dumurunun araştırılarak senedin düzenlendiği tarihte bu miktar borç verme imkanının bulunup bulunmadığı hususunun belirlenmesi ve sonucuna göre sanıkların eylemlerinin TCK 209/1. veya 2. maddesi kapsamında kalıp kalmadığının değerlendirilmesi, sanık ...'ın katılandan suç tarihi itibariyle alacağının olup olmadığının tespiti ile TCK'nın 211. maddesinin uygulama alanı olup olmadığının tartışılması,

Gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi

2- Kabule göre de

a)Adli emanetin 2011/776 sırasında kayıtlı suça konu senetle ilgili karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi

b) Sanıklar kendilerini ayrı ayrı vekiller ile temsil ettirmelerine karşın tek vekalet ücretine hükmedilmesi

Yasaya aykırı, katılan vekilinin ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/10692
Karar No: 2011/2996
Karar Tarihi: 02.03.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/10692 E.  ,  2011/2996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, banka havalesi ile davalıya toplam 30.790,28 TL nı borç olarak gönderdiğini, ancak davalının bu parayı geri ödemediği gibi tahsili için yaptığı icra takibine de haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptali ile icra inkar tazminatı istemiştir.

Davalı, borcu olmadığını, ispat yükünün davacıya ait olduğunu savunarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacının banka havalesi ile davalıya 30.790,28 TL. para gönderdiği ve davalının da bu parayı aldığı ihtilafsızdır. Davacı bu parayı borç olarak olarak gönderdiğini ileri surmesine rağmen davalıda paranın borç olarak gönderilmediğini ,ispat yükünün davacıya ait olduğunu savunmuştur.Hemen belirtmek gerekir ki havale bir ödeme vasıtası olup, var olan bir borcun ödendiğini gösterir. Bu karinenin aksini havaleyi gönderen şahsın ispat etmesi gerekir.. Öte yandan banka dekontlarında paranın borç olarak gönderildiğine dair bir açıklamanın bulunmadığı da sabittir. Açıklanan bu yönler birlikte değerlendirildiğinde davacının parayı davalıya borç olarak gönderdiğine dair iddiasını ispat ettiğinin kabulü olanaksızdır. Ne var ki davacı yemin deliline de dayanmış olup, davacının bu yönde davalıya yemin yöneltme hakkı olduğu hatırlatılarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmelidir. Mahkemenin değinilen bu yönleri gözardı ederek yazılı şekilde hüküm tesis etmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

2-Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan bozma nedenine göre bu aşamada davacının temyiz itirazlarının incelenmesine gerek olmadığına,

SONUÇ : Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davalı yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenle davacının temyiz itirazlarının incelenmesine gerek olmadığına, peşin alınan 171.90 TL. temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine ve yine peşin alınan 17.15 TL temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 2.3.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/8327
Karar No: 2013/9924
Karar Tarihi: 11.06.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/8327 E.  ,  2013/9924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 2.ASLİYE (TÜKETİCİ) HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen istirdat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı tarafça müvekkilinden kayıp kaçak bedeli adı altında toplam 27.510,53 TL tahsil edildiğini belirterek; bu bedelin davalıdan istirdadına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; öncelikle husumet ve yetki itirazlarının kabulü ile davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece; davanın kabulü cihetine gidilerek; 27.510,53 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık; elektrik faturasına yansıtılarak davacıdan tahsil edilmiş olan kayıp kaçak bedelinin; davalı sağlayıcıdan istirdadına ilişkin olup, mahkemece davaya tüketici mahkemesi sıfatıyla bakılmıştır.

4822 sayılı kanun ile değişik 4077 Sayılı TKHK'nın 3.maddesinde tüketici; bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi olarak tanımlamıştır. Aynı yasanın 23. maddesinin 1.fıkrasında ise bu kanunun uygulanmasıyla ilgili olarak çıkacak her türlü ihtilaflara tüketici mahkemelerinde bakılacağı hükmü yer almıştır.

Bu bağlamda somut olay değerlendirildiğinde; abone sözleşmesine konu yerin fabrika, abone tarife sınıfının ise "sanayi" olduğu anlaşılmakta olup, davacının TKHK'da belirtilen “tüketici” tanımına girmediği açıktır.

O halde, uyuşmazlığın çözümü genel mahkemelerin görevi içerisindedir. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak söz konusu olmaz.

Hal böyle iken mahkemece; davaya genel mahkeme sıfatıyla bakılması gerekirken tüketici mahkemesi sıfatıyla bakılarak hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı görülmüş olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Bozma nedenine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/4032
Karar No: 2024/6619
Karar Tarihi: 15.10.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/4032 E.  ,  2024/6619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR SAYISI : 2024/79 E., 2024/146 K.

SUÇ : Kasten yaralama

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanması

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 12.02.2024 tarihli ve 2024/79 Esas, 2024/146 Karar sayılı ek kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesi ile ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan Bölge Adliye veya İlk Derece Mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 12.02.2024 tarihli ve 2024/79 Esas, 2024/146 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Edremit 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.10.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2016/6583
Karar No: 2016/6914
Karar Tarihi: 12.10.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/6583 E.  ,  2016/6914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesine rağmen, suça konu faturaların asılları veya onaylı örneklerinin dosya içerisinde bulunmaması karşısında; suça konu faturaların asılları veya onaylı suretlerinden kanaat oluşturacak sayıda temin edilip getirtilip yasada öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi ve 2008 yılında düzenlenen son tarihli sahte fatura tespit edilip, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve karar tarihinde yürürlükte bulunan 5728 sayılı Yasanın 276. maddesiyle 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/1-b madde ve fıkrasında yapılan değişiklikten önce olup olmadığının belirlenmesi, tüm bu araştırmaların sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi, yasaya aykırı,

2 – Kabule göre de;

2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan mahkum olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, aynı maddenin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından hiçbir şekilde uygulanamayacağı, diğer kişiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanması gerektiği, 2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hükümde ise kendi alt soyu dışındaki kişiler yönünden de hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar hak yoksunluğuna hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/14505
Karar No: 2012/20267
Karar Tarihi: 10.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/14505 E.  ,  2012/20267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02.06.2010 tarih ve 2008/1304-2010/648 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının eşi ve oğlu ile birlikte davalı ... yollarına ait uçak ile İstanbul'dan Bodrum'a seyahati esnasında beş parça bagajdan büyük olan bavullarının kaybedildiğini, THY'nin kayıp bavula karşılık 580,20 TL ödemeyi teklif ettiğini, ihtarname tebliği üzerine ise 1.764,60 TL ödenebileceğinin belirtildiğini, tüm kusurun davalıya ait olduğunu ileri sürerek, bavulun içindeki eşyaların değeri 3.420 TL, kayıp nedeniyle alınmak zorunda kalınan eşya bedeli 1.500 TL, müvekkilinin duyduğu manevi sıkıntı için 500 TL olmak üzere toplam 5.420 TL'nın olay tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, talep edilen miktarın kabul edilemeyeceğini, müvekkilinin sorumluluğunun sınırlı olduğunu, manevi tazminat talebinin yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, zayi olunan eşya için 20 kg sınırının getirildiği, kaybolan bagajın ağırlığının 3 kişi için toplam 60 kg olarak kabulü ile yükün değerinin 1020 SDR olarak belirleneceği, bunun da 1 USD'nin taşıma tarihindeki değeri ile çarpılması sonucu zararın 1.738,28 TL olarak hesaplandığı, davalının 1.764,60 TL ödemeyi kabul ettiği, kabulü ile bağlı olduğu gerekçesiyle, maddi tazminat talebinin kısmen kabulüne, 1.764,60 TL'nın 24.06.2006 tarihinden itibaren yasal faiziyle davalıdan tahsiline, manevi tazminat talebinin ise reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve her ne kadar bilirkişi raporunda davacı zararının üst sınırı belirlenirken maddi hata sonucu SDR kuru yerine USD kurundan hesaplama yapılmış ise de, her iki kur karşılaştırıldığında USD kurundan yapılan hesaplamanın davalının daha yararına olduğunun anlaşılmasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA,temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 10.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/11780
Karar No: 2017/5673
Karar Tarihi: 18.09.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/11780 E.  ,  2017/5673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : 2003-2004 takvim yıllarında düşme, mahkumiyet13/10/2006 tarihli suç nedeniyle mahkumiyet

1-Sanık hakkında 2003 ve 2004 takvim yıllarında işlenen suçlardan verilen düşme kararlarına yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca; sanığa yüklenen “2003 ve 2004 Takvim Yıllarında Defterlere Kaydı Gereken Hesap ve İşlemleri Vergi Matrahının Azalması Sonucunu Doğuracak Şekilde Tamamen veya Kısmen Başka Defter, Belge veya Diğer Kayıt Ortamlarına Kaydetmek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK‘nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden, kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırıldığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan; katılan kurum vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık hakkında 2005 takvim yılında işlenen suçtan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri uyarınca; sanığa yüklenen “ 2005 Takvim Yılında Defterlere Kaydı Gereken Hesap ve İşlemleri Vergi Matrahının Azalması Sonucunu Doğuracak Şekilde Tamamen veya Kısmen Başka Defter, Belge veya Diğer Kayıt Ortamlarına Kaydetmek” suçunun suç tarihinin suça konu kayıtların oluşturulduğu tarih olduğu en aleyhe kabulle, suça konu belgelerin ele geçirildiği 20.04.2005 olduğu cihetle, atılı suçun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK‘nın 102/4. maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 18.09.2008 tarihinden, hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan kurum vekili ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK‘nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 18.09.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.