Esas No: 2020/19807
Karar No: 2023/7988
Karar Tarihi: 25.10.2023

**8. Ceza Dairesi         2020/19807 E.  ,  2023/7988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/526 E., 2016/200 K.

SUÇ : Cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 15/07/2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.

2. Adana 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/03/2016 tarihli kararı ile sanık hakkında cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ve müdafiinin temyiz istemi, mahkemenin vermiş olduğu kararın kanuna, hakkaniyete vicdana ve hukuka aykırı olduğuna yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ...'in dayısı olan temyiz dışı sanık ...'un eşi ...'un yardımcı hizmet elemanı olarak çalıştığı okuldan ücretini alamadığı, bu sebeple temyiz dışı sanık ...'in yeğeni olan sanık ...'ı aradığı beraber okul müdürünün yanına gidelim dediği, birlikte eşinin çalıştığı okulda müdür olan mağdur ...'ın yanına giderek okul müdürünün kapısını kilitleyip mağdurun hürriyetini tahdit ettiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

5237 sayılı Kanun'un 3 üncü ve 61 inci maddeleri gereğince temel ceza belirlenirken, aynı kanunun 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (a) ve (b) bentlerindeki birden fazla nitelikli halin gerçekleştiği gözetilerek, temel hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle tayin edilmesi gerektiğinin nazara alınmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Mağdur ifadesi, sanık savunması, tanık ifadeleri, güvenlik görüntülerinin bulunduğu cd, alınan bilirkişi raporu ve tüm dava dosyası kapsamından, mahkemenin suçun unsurlarının oluştuğuna dair kabulünde isabetsizlik bulunmadığından sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından mahkemenin vermiş olduğu kararın kanuna, hakkaniyete vicdana ve hukuka aykırı olduğuna yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.03.2016 tarihli kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.10.2023 tarihinde karar verildi.