Esas No: 2021/3493
Karar No: 2023/3265
Karar Tarihi: 18.05.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/3493 E.  ,  2023/3265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, fuhuş

HÜKÜMLER : Beraat

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, temyiz isteklerinin vekalet ücretiyle sınırlı olduğu yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 29.12.2009 tarihli ve 2009/3463 Esas numaralı iddianamesi ile sanık ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve fuhuş suçlarından, sanık ... hakkında ise çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Bakırköy 13. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.01.2014 tarihli ve 2010/6 Esas, 2014/13 Karar sayılı kararı ile sanıklar ... ve Özgür hakkında atılı suçların sabit olmadığı gerekçesiyle ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafilerinin temyiz istekleri, her bir sanık yönünden ayrı ayrı vekalet ücreti takdir edilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Tüm dosya içeriği nazara alınarak; mağdurenin sanıklar ile internet ortamında tanıştığı, evde yalnız olduğu sırada sanıkları değişik zamanlarda eve davet ettiği, sanıkların da eve gittikleri, bir süre sohbet ettikten sonra evden ayrıldıkları, mağdure soruşturma aşamasında sanık ... ile evinde, sanık ... ile sanığın evinde cinsel ilişkiye girdiğini, kovuşturma aşamasında duruşma sırasında alınan beyanında ise sanıkları kendi evine davet ettiği, bir süre sohbet ettiklerini, sanık ...'ün evine gittiğine dair bir beyanda bulunmadığı, ayrıca soruşturma aşamasındaki beyanında sanık ...'ın fuhuş teklif ettiğini belirttiği halde kovuşturma aşamasında böyle bir beyanda bulunmadığı, Adli Tıp Şube Müdürlüğünün raporunda da; cinsel saldırının ruhsal travmatik delili niteliğinde bir bulgunun saptanmadığının belirtildiği hususları nazara alındığında sanıkların yüklenen suçu işlediklerine dair mağdurenin birbiri ile çelişen soyut beyanlarından başka delil elde edilemediği tüm dosya kapsamından anlaşıldığından sanıkların yüklenen suçlardan ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde, 28.12.2013 günlü Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13 üncü maddesinin beşinci fıkrasında yer alan "beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına hazine aleyhine maktu avukatlık ücretine hükmedilir." şeklindeki düzenleme nazara alındığında kendilerini vekaletnameli müdafiler ile temsil ettirip, beraatlerine karar verilen sanıklar lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bakırköy 13. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.01.2014 tarihli ve 2010/6 Esas, 2014/13 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar müdafilerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasına “Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 2014 yılı Avukatlık Asgari Ücret Tarifesince belirlenen 3.000 TL maktu vekalet ücretinin Hazineden alınarak kendisini vekaletnameli müdafiler ile temsil ettiren sanıklara ayrı ayrı ödenmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.05.2023 tarihinde karar verildi.