erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/14055
Karar No: 2013/4318
Karar Tarihi: 25.02.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/14055 E.  ,  2013/4318 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Beraat.

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatına ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Katılanların “yolun sağ şeridinde 80-90 km ile seyrediyorduk, yolun sağ şeridinde park halinde bulunan servis otobüsü vardı, biz yolumuza sol şeritten devam ettik, geçerken otobüs dönmek için sol tarafa manevra yaptı, ölen de çarpmamak için sağa doğru manevra yaptı, aracımızın sol ön tarafı otobüsün sağ ara tarafına çarpıp, taklalar attı” şeklindeki ifadelerine nazaran üstün tutulan sanığın, “Araban yolu üzerinden öğrencileri alarak devam ettim, belediye taş ocağına varmadan 500 m kadar beride iki öğrencim vardı, onları alarak dönecektim, çocukları yolun Gaziantep yönünde beklemekteydiler, sola yanaştım, araçların geçmediğini görünce sola direksiyon kırarak geri döndüm ve çocukların yanında durdum, 100 m sonra kaza olduğunu söylediler, ben de seyir halinde olduğum için durmadım ve dikizden bakınca kaza olduğunu gördüm,” şeklindeki ifadesinin, ölen sürücünün arkadan çarpma nedeni ile tamamen kusurlu olduğunu bildiren kaza tespit tutanağı ile kazanın oluş şeklinin katılanların anlatımına uygun düşmediğini bildiren 19.03.2010 tarihli trafik bilirkişisi raporuyla uyumluluk arz ettiği gerekçesi ile sanık hakkında beraat kararı verilmiş ise de; dosya içinde mevcut CD, 31.12.2009 tarihli tutanak ile araçlardaki hasar durumu nazara alındığında, olayın katılanların anlatımı gibi gerçekleştiği kanaati hasıl olduğundan, olay günü sanığın sürücüsü olduğu okul servisinde bulunan öğrencilerin tespiti ile dinlenmeleri sonrası bir kez de Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi’nden yada teknik üniversitelerin ilgili bölümleri öğretim üyelerinden oluşturulacak bilirkişi heyetinden rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki isteme uygun olarak BOZULMASINA, 25/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/5691
Karar No: 2014/8989
Karar Tarihi: 27.03.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/5691 E.  ,  2014/8989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Dereli İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/11/2013

NUMARASI : 2013/1-2013/15

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine iki adet faturaya dayalı olarak ilamsız icra takibine girişildiği, borçlunun yasal süre içerisinde yetkiye, borca ve fer'ilerine itiraz etmesi üzerine takibin durdurulmasına karar verildiği, alacaklının takipte Dereli İcra Dairelerinin yetkili olduğu, borcun ödemediğini ileri sürerek itirazın kaldırılması isteminde bulunduğu, mahkemece, borçlunun hukuki ilişki ve borcu kabul edip, itirazının ödeme olgusuna dayandırdığı, itirazın kaldırılması isteminin incelenmesi sırasında alacaklının artık İİK'nun 68/1 .maddesine belirtilen bir belgesinin mevcut olup olmadığı üzerinde durulmasına yer olmadığından bahisle itirazın kaldırılmasına karar verildiği görülmüştür.

İİK'nun 68/1. maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

Somut olayda, alacaklının faturaya dayalı olarak genel haciz yolu ile takip yaptığı anlaşılmaktadır. Fatura İİK.nun 68. maddesinde yazılı mücerret borç ikrarını içeren belge niteliğinde değildir. Diğer taraftan, takip tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6762 Sayılı TTK'nun 23. maddesinde tebliğ edilmesine rağmen, süresinde içeriğine itiraz edilmeyen faturanın İİK. nun 68/1.maddesinde belirtilen belgelerden sayılacağına ilişkin bir hüküm de bulunmamaktadır. Borçlu tarafından 04.07.2012 tarihli faturanın 1.800,00 TL dışındaki alacak tutarı ve takip konusu borçla ilgili hukuki ilişki de kabul edilmediğine göre, alacaklının bu faturaya dayalı olarak itirazın tamamen kaldırılmasını istemesi mümkün değildir.

O halde, mahkemece, alacaklının, 04.07.2012 tarihli faturanın 1.800,00 TL dışındaki alacak tutarı yönünden İİK'nun 68/1. maddesinde belirtilen belgelerden biri ile kanıtlayamadığı gözetilerek bu kısım yönünden istemin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/831
Karar No: 2016/5009
Karar Tarihi: 05.04.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/831 E.  ,  2016/5009 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, itirazın iptali, takibin devamı ve icra inkar tazminatına ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 29.12.2008 tarihinde kesinleşen davalıya, babası üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle kesildiği, davacı Kurumca, davalıya 01.01.2009- 30.11.2011 tarihleri arasında yersiz ödenen aylıkların yasal faizleriyle birlikte tahsilinin talep edildiği, mahkemece davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Hüküm eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 56. maddesinin 2. fıkrasında, eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıklarının kesileceği, bu kişilere ödenmiş olan tutarların, 96. madde hükümlerine göre geri alınacağı yönünde düzenleme yapılmıştır. Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir.

İnceleme konusu davada; öncelikle, davalı tanıkları dışında resen tespit edilecek kişilerden, kanaat edinmeye yetecek kadarının uyuşmazlık konusu olan 01.01.2009-30.11.2011 tarihleri arasındaki dönemi kapsar mahiyette, tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurmalı, tanıkların beyanları arasında çelişki olursa bu çelişki giderilmeli. Davalı ve boşandığı eşine ait boşanma tarihinden itibaren adres değişikliklerinin tarihleri ile birlikte ilgili nüfus müdürlüğünden yine boşanma tarihinden itibaren seçmen geri izleme belgelerinin ilgili Seçim Kurulu Başkanlığından temin edilmeli, davalı ...'nun ... adresinde fiili olarak yaşayıp yaşamadığının tespiti amacıyla kolluk araştırması yaptırılmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim

yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, medula sisteminde kayıtlarda görülen adresler ilgili sağlık kuruluşlarından araştırılmalı, davalının 29.12.2008 tarihinde boşanılan eşle 16.11.2011 tarihinde yeniden evlendiği gözönünde bulundurularak böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirilmeli ve elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, eksik araştırma ve inceleme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 05.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/20350
Karar No: 2014/2719
Karar Tarihi: 13.02.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/20350 E.  ,  2014/2719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İnegöl 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :07.05.2013

NUMARASI :Esas no:2011/1 Karar no:2013/291

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından; kusur belirlemesi, tazminatlar ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece kabulüne karar verilen ziynet eşyalarının bedelleri toplamı üzerinden davada kendisini vekille temsil ettiren davacı yararına nispi vekalet ücreti takdiri gerekirken, bu hususun nazara alınmaması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 13.02.2014 (Per.)
Esas No: 2012/142
Karar No: 2012/1052
Karar Tarihi: 03.02.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/142 E.  ,  2012/1052 K.**

**"İçtihat Metni"**

-Y A R G I T A Y İ L A M I –

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Çocuk mallarının korunmasına ilişkin olarak açılan davada Siirt Asliye Hukuk (Aile) ile Eruh Asliye Hukuk (Aile) Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, Türk Medeni Kanunu’nun 352. ve devamı maddeleri uyarınca açılan çocuk mallarının korunması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu’nun 21. maddesine göre velayet altında bulunan çocuğun yerleşim yeri ana ve babanın ortak yerleşim yeridir.

Somut olayda, mallarının korunması istenen çocukların babası ...’ın vefatı sonucu, velayeti kullanan anne ...'ün yerleşim yeri mahkemesinin yetkili olacağı hususu kuşkusuzdur.

... Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi tarafından, sağ eş ...’ın yapılan araştırmalar sonunda ... ili adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiş isede, 11.09.2011 günlü Jandama tutanağına göre, ... köyünün boş olduğu ve kimsenin ikamet etmediği ve nüfus müdürlüğünden gelen cevabi yazı uyarıncada sağ eşin yerleşim yerinin "... olduğu anlaşılmıştır. Bu durumda, uyuşmazlığın ... Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi tarafından görülüp, çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nun 21 ve 22.(1086 sayılı HUMK.’nun 25 ve 26.) maddeleri gereğince ... Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 03.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/31685
Karar No: 2017/15453
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/31685 E.  ,  2017/15453 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2015/829
Karar No: 2015/9571
Karar Tarihi: 26.05.2015

**13. Ceza Dairesi         2015/829 E.  ,  2015/9571 K.**

**"İçtihat Metni"**

KANUN YARARINA BOZMA

Elbirliği ile malik olunan mal üzerinde hırsızlık suçundan sanık ...’nun 5237 sayılı TCK'nın 144/1-a ve 62. maddeleri uyarınca 2.000 TL. adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı CMK'nın 231/6-8 maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 5 yıl denetim süresi belirlenmesine ve sanığın denetim süresinin ilk bir yıl içinde 450 ağaç dikmesine yönelik yükümlülük belirlenmesine dair ... Sulh Ceza Mahkemesinin 08.07.2014 tarih ve 2013/274 esas, 2014/130 karar sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 15.12.2014 gün ve 94660652-105-42-10511-2014-22498/74491 sayılı kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27.03.2015 tarih ve 2014/416304 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE;

Dosya kapsamına göre; ağaç dikme mükellefiyetinin para sarfı ile yerine getirilebilecek maddi bir edim ihtiva ettiği, hakimin ceza ve mükellefiyet tayininde takdir yetkisini haiz ise de, bu takdirini kanundaki ilkeler çerçevesinde kullanmak durumunda olduğu, işlenen suçla ilgisi olmayan, "ağaç dikme" mükellefiyetine hükmedilemeyeceği ve sanık hakkında yükümlülük belirlenirken kanun koyucunun amacına uygun, akla ve mantığa muhalif olmayan tarafları tatmin edici, denetime elverişli bir yükümlülüğe hükmedilmesi gerektiği cihetle, Cumhuriyet savcısının infaz yetkisini kısıtlayacak ve sanığa mali külfet getirecek şekilde 450 ağaç dikme yükümlülüğü belirlenmesinin mümkün bulunmadığının gözetilmemesinde isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu, anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ihbar yazısı incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmüş olduğundan kabulü ile sanık ... hakkında hırsızlık suçundan dolayı ... Sulh Ceza Mahkemesinin 08.07.2014 tarih ve 2013/274 esas, 2014/130 karar sayılı kararın 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca BOZULMASINA, karardaki diğer hususların aynen yerinde bırakılmasına, 26.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/8793
Karar No: 2016/10952
Karar Tarihi: 09.11.2016

**4. Hukuk Dairesi         2016/8793 E.  ,  2016/10952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ...'e velayeten kendi adlarına asaleten; ... ve ... vekilleri Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 26/04/2010 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 04/11/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalının diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, haksız fiilden kaynaklı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar; müşterek çocukları ...'in üzerine, davalıya ait Bağcılar Tavukçudere Terfi Merkezi Şubesini çevreleyen beton duvarın düşmesi sonucu küçük Eren'in iki bacağında da kırılma ve ezilme olacak şekilde yaralandığı, uzunca bir süre tedavi gördüğü, okuluna gidemediği ve sakatlandığı, davalının güvenlik için gerekli önlemleri ve tedbirleri almayarak meydana gelen olayda kusurlu olduğundan bahisle maddi ve manevi tazminat talep etmişlerdir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; çocuk ... için istenilen maddi ve manevi tazminat isteminin kabulüne, haksız fiil tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine, diğer davacı anne ve baba yönünden manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Dosyada bulunan kusura ilişkin bilirkişi raporlarında ve mahkemenin hükme esas aldığı bilirkişi raporunda ...'in yaralanması olayında davalı İSKİ'nin %90 oranında kusurlu olduğunun tespit edildiği, davacı anne ve babaya da kusur atfedildiği, davacılar vekilinin dava dilekçesinde meydana gelen olayın oluş şekli itibariyle davalıdan tam kusura dayanılarak tazminat isteminde bulunulmuş olması karşısında, mağdur küçük ... yararına hükmedilen manevi tazminat miktarında, matematiksel olmayacak şekilde indirim yapılmadan talebin aynen kabulü doğru değildir,

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 09/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/4946
Karar No: 2021/11919
Karar Tarihi: 11.10.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/4946 E.  ,  2021/11919 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Samsun 3. İş Mahkemesi

Dava, vefat eden babasından dolayı bağlanan ölüm aylığının kesilmesine ilişkin Kurum işleminin iptali, yeniden aylık bağlanması, kesilen aylıkların ödenmesi ve borçlu bulunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, Üye ...'ın muhalefetine karşı; Başkan ... ile Üyeler ..., ... ve ...'nın oyları ve oyçokluğuyla, 11.10.2021 gününde karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

Somut uyuşmazlıkta, davacı kadın 2005tarihinde eşinden boşanmış, babası 1987 yılında ölmüştür. Davacı kadına babadan 2008 tarihinde bağlanan yetim aylığı 2019 yılında boşandıktan sonra eşi ile fiili birliktelik nedeni ile 5510 sayılı Kanunun 56. maddesi uyarınca aylıkları kesilmiştir.

Dairemizin 07.10.2021 tarih ve 2021/5098 Esas, 2021/11769 Karar sayılı ilamında yazılan karşı oy gerekçelerimde belirttiğim gibi davacı boşandığında 506 sayılı Kanun yürürlüktedir. 5510 sayılı Kanunun 5754 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik geçici 1. maddesi uyarınca kesilmede 506 sayılı kanun uygulanmalıdır. Anılan kanunda ise boşanılan eş ile birlikte yaşama olgusu bir kesilme nedeni olarak düzenlenmemiştir. 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinden önce gerçekleşen boşanma olgusuna ve 506 sayılı Kanun uyarınca bağlanan yetim aylığının kesilmesi için uygulanması olanağı, önceye etki yasağı nedeni ile olanaklı değildir.

Çoğunluğun önceye etki yasağı ilkesine aykırı olarak, lafzi yorum ve sigortalı aleyhine yorumu benimseyerek, sonradan gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılarak salt birlikte yaşama ve boşanan eşin desteğini alma koşulunu yeterli kabul etmesi, Kanunun ve Anayasa Mahkemesinin iptal kararının gerekçelerine aykırıdır. Açıklanan bu gerekçelerle yerel mahkeme kararının bozulması gerektiği düşüncesinde olduğumdan Sayın çoğunluğun onama gerekçelerine katılınmamıştır.
Esas No: 2015/34651
Karar No: 2017/15864
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/34651 E.  ,  2017/15864 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2021/14787
Karar No: 2024/9722
Karar Tarihi: 06.11.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/14787 E.  ,  2024/9722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/106 E., 2016/16 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri; sanık ...'ın kaçak kesim fiillerine rızasının ve iştirakinin mevcut olduğu yönünde tespitlerin olduğuna, sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi gerekirken usul ve yasaya aykırı olarak beraat kararı verildiğine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Sanığa ait kesim bölmesinin orman muhafaza memurları tarafından kontrolü sırasında usulsüz ağaç kesildiğinin görülmesi üzerine sanığa ulaşılmış ve kesim işinin temyiz dışı sanık ... tarafından yapıldığını beyan etmesi üzerine suç tutanağı düzenlenmiştir.

Sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmasında, ağaçların kesildiğini görmediğini, görseydi engel olup orman idaresine haber vereceğini, usulsüz kesime müsaade etmeyeceğini, yevmiyeci temyiz dışı sanık ... tarafından kesim işleminin yapıldığını beyan etmiştir.

Temyiz dışı sanık ... savunmasında, ağaçların tamamının kendisi tarafından kesildiğini ve ağaçların kuru olduğunu beyan etmiştir.

Davanın dayanağını oluşturan suç tutanağı, sanık savunmaları, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamına göre sanık hakkında kurulan beraat hükmünde hukuka aykırılık görülmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 06.11.2024 tarihinde karar verildi.