Esas No: 2021/12605
Karar No: 2024/4621
Karar Tarihi: 16.05.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/12605 E.  ,  2024/4621 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/762 E., 2015/861 K.

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/1-a uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Eskişehir 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.10.2015 tarihli ve 2014/762 Esas, 2015/861 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde katılan mağdurenin eğitim görmekte olduğu okulundan, ikametine yalnız bir vaziyette yaya olarak gitmekte olduğu sırada adına kayıtlı 43 DN \*\* plaka sayılı aracı içerisinde yalnız vaziyette oturmakta olan sanığın, mağdureye bakması üzerine mağdurenin, sanığa hitaben "Ne bakıyorsun" diyerek ikametine doğru yürümeye devam ettiği, bu sırada sanığın da aracı ile mağdurenin peşinden gitmeye başladığı ve bir müddet sonra mağdurenin durması üzerine sanığın, içerisinde bulunmuş olduğu aracın renkli camını indirerek eliyle oynamakta olduğu cinsel organını katılan mağdureye gösterdiği ve sanığın bu eylemi üzerine mağdurenin koşarak ikametine gittiği şeklinde kabul edilen olayda sanığın cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 6545 sayılı Kanun ile değişiklik öncesi haliyle 105/1, 62/1, 52/2 ve 4. maddeleri uyarınca 7.000 TL adli para ceza ile cezalandırılmasına ve aylık 15 eşit taksitte ödenilmesine karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. GEREKÇE

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 105/1. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 22.10.2015 tarihli mahkumiyet kararı olduğu ve bu tarihten inceleme tarihine kadar 8 yılık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

3.Açıklanan gerekçeyle Tebliğanamede onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Eskişehir 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.10.2015 tarihli ve 2014/762 Esas, 2015/861 Karar sayılı kararına yönelik katılan mağdure vekili ile sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1-1. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, 16.05.2024 tarihinde karar verildi.