erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2017/28574
Karar No: 2018/9170
Karar Tarihi: 14.05.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/28574 E.  ,  2018/9170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.Şöyle ki;

1-Arsa niteliğindeki dava konusu ... Mahallesi 9262 parsel sayılı taşınmaz imar parseli, emsal taşınmaz ise kadastro parseli olduğundan, düzenleme ortaklık payı düşülmemesi gerekirken, düşülmek suretiyle değer bilçilmesi nedeniyle rapor inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro

parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava tarihi olan 2015 yılı itibari ile taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların yaş ve cinslerine göre, maktu değerlerini gösterir resmi veriler Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden getirtilip, rapor denetlendikten sonra ağaçların tespit edilen değerinden, davalıların ağaç enkazını aldığı ispatlanamadığından enkaz bedelinin düşülmeyeceği gözetilmeden, %8 oranında enkaz bedeli düşülmek suretiyle eksik bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 14/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/6948
Karar No: 2019/2427
Karar Tarihi: 27.02.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/6948 E.  ,  2019/2427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I)Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Doğrudan tayin edilen adli para cezasının miktarı itibarıyla hüküm tarihinde yürürlükte bulunan ve 14.04.2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a 6217 sayılı Yasa ile eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi olanaklı bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II)Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

1-Dosya kapsamında mevcut bulunan kamera kaydının teşhise elverişli olmadığı, hakkında başka maddi delil bulunmayan suça sürüklenen çocuk ile ilgili görüntülerin aidiyeti bakımından bilirkişi incelemesi yaptırılmaması suretiyle eksik kovuşturma ile her iki suçtan mahkumiyet hükmü kurulması,

2-UYAP'tan alınan çizelgeye göre, suç tarihinde güneşin doğuş saatinin 05:39 ve gece vaktinin ise 04:39 öncesi olduğu, kamera görüntülerine ve iddianameye göre 04:41'de başlayan fiilin 05:21'de tamamlandığı hususları birlikte nazara alındığında, gece vakti sayılamayacak eylem zamanı sebebiyle suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nun 143. ve 116/4. maddeleri uyarınca cezasında artırım yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 27.02.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/14745
Karar No: 2015/12194
Karar Tarihi: 03.12.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/14745 E.  ,  2015/12194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aile Mahkemesi

Çocuk mallarının korunmasına ilişkin olarak açılan davada ... Asliye Hukuk ile ... Aile Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medenî Kanununun 352. ve devamı maddeleri uyarınca açılan çocuk mallarının korunması istemine ilişkindir.

... Asliye Hukuk Mahkemesince, sağ kalan eş ...'ın nüfus kayıtlarına göre "... Mahallesi, ... Sokak, No: ... .../..." adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Aile Mahkemesi tarafından ise, çocuk ...'un babası olan ...'un ..' isimli biriyle nikahsız birlikteliğinden meydana geldiği, ...'un öldüğü, ...'un nikahlı eşi ...'ın yerleşim yerinin "..." olduğundan bahisle ... Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından yetkisizlik kararı verilmiş ise de; çocuk ...'un annesinin ... olmayıp ... olduğu, çocuk mallarının korunması noktasında mahkemenin yetkili olmadığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Dosya kapsamından çocuk ...'un babası ...'in ... ile evliliğinden dünyaya gelmediği, babasının ... ile gayr-i resmî birlikteliğinden dünyaya geldiği, annesinin ... olduğu, babası ...'un ...'u tanıdıktan sonra öldüğü, ...'ın yerleşim yerinin tespiti amacıyla yapılan 21.10.2015 tarihli kolluk araştırmasına göre "... Mahallesi, ... Sokak, No: ... .../..." adresinde ikamet etmekte iken 25.09.2015 tarihinde vefat ettiği, talebin yapıldığı 29.04.2014 tarihi itibariyle ... Asliye Hukuk Mahkemesinin (Aile Mahkemesi sıfatıyla) yetkili olduğu anlaşılmıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Asliye Hukuk Mahkemesinin (Aile Mahkemesi sıfatıyla) YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 03.12.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/6211
Karar No: 2019/11051
Karar Tarihi: 09.12.2019

**8. Hukuk Dairesi         2019/6211 E.  ,  2019/11051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Vesayet

İLK DERECE

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 4. Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TARİHİ : 21.02.2017

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda İstanbul Anadolu 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 17.05.2018 tarihli ve 2017/186 Esas, 2018/653 Karar sayılı kararıyla davanın usulden reddine karar verilmiş olup, Mahkeme hükmüne karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararın kaldırılmasına ve dosyanın yeniden yargılama yapılmak üzere mahkemesine iadesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararı vasi adayı ... vekili tarafından temyiz edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi 22.10.2019 tarihli ek karar ile kesin olduğundan bahisle temyiz tahebinin reddine karar vermiş, bu son karar vasi adayı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava vasi atanması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, davanın reddine karar verilmiş, karara karşı davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesince, davacı vekilinin istinaf başvurusu esastan reddedilmiş, davacı vekilinin temyiz başvurusu üzerine verilen ek karar ile HMK'nin 362/1-b maddesi gereği, niteliği itibariyle kesin olduğundan bahisle, karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesinin temyiz talebinin reddine ilişkin 22.10.2019 günlü ek kararının iş bu defa davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmesi üzerine tüm belgeler okunup incelendi, işin gereği görüşülüp, düşünüldü.

Bölge Adliye Mahkemesinin, vasi adayı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine ilişkin ek kararı usul ve yasaya uygun olduğundan bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle ek kararın onanması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesi'nin 22.10.2019 tarihli ek kararının ONANMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 44,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna, 09.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/13121
Karar No: 2024/8378
Karar Tarihi: 05.11.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/13121 E.  ,  2024/8378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1588 E., 2020/1822 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 26.06.2020 tarihli ve 2019/1588 Esas, 2020/1822 Karar sayılı kararının sanık tarafından, temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 293 üncü maddesinin ikinci fıkrasında yer alan ''Hüküm, temyiz eden Cumhuriyet savcısına veya ilgililere gerekçesiyle birlikte açıklanmamışsa; hükmün temyiz edildiğinin bölge adliye mahkemesince öğrenilmesinden itibaren gerekçe yedi gün içinde tebliğ edilir. 5271 sayılı Kanunu'nun 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." ve yine aynı Kanunun 295 inci maddesinde yer alan "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, 5271 sayılı Kanunu'nun 291 inci maddesinde belirtilen 15 günlük yasal süre içerisinde temyiz dilekçesi sunduğu ancak temyiz dilekçesinde gerekçe göstermediği, sanığa gerekçeli kararın tebliğ edildiği ancak tebligatta, 5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir temyiz dilekçesinin tebliğden itibaren 7 gün içerisinde verilmesi gerektiğine dair meşruhat bulunmadığı anlaşıldığından, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarih ve 2019/9. MD-554 Esas ve 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, hak kaybının önlenmesi bakımından sanığa, tebligatın yapıldığı tarihten itibaren 5271 sayılı Kanunu'nun 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligatın yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması ve sanığın süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek tebliğname ile birlikte, gerekçeli temyiz isteminde bulunulmaması halinde ise mevcut haliyle incelenmek üzere dava dosyasının, iade edilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.11.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2008/7438
Karar No: 2008/15470
Karar Tarihi: 24.12.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/7438 E.  ,  2008/15470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istirdat (menfi tespit) davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ... hanının bodrum katında bulunan işyeri ana su sayacının abonesi olduğunu, sayacın bozuk olduğundan fazla yazması sebebiyle, ... 1.Sulh Hukuk Mahkemesi aracılığı ile tespit yaptırdığını, 27.10.2003 tarihli tespit raporu ile sayacın arızalı olup % 85 oranında fazla yazdığının tespit edildiğini, buna rağmen davalı belediyenin 2001-2002-2003-2004-2005 dönemine ait su borcunun tahsili için aleyhinde icra takibi başlattığını, su sayacı arızalı olduğundan fazla tahakkuk yapıldığını ileri sürerek borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiş, 15.06 2007 tarihli dilekçesi ile icra takibine konu edilen su borçlarını faizi ile davalı tarafa ödediğini fazla ödemelerinin istirdatını istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne, davacı tarafça fazladan ödenen 14.703,52 YTL nin faizi ile davalıdan alınmasına karar verilmiş hüküm; davalı, tarafından temyiz edilmistir.

Davacı, abone olduğu sayacın yanlış gösterdiğinden ve fazla ödeme yaptığından bahisle eldeki davayı açmıştır. Sayacın bozuk olduğuna dair 23.10.2003 tarihli delil tespiti raporuna dayanmış ve sayacın %85 oranında fazla sarfiyat gösterdiği sonucuna varılmıştır. Ne var ki delil tespitine esas alınan bilirkişi raporu bilimsellikten uzak olup sadece görgüye dayalıdır. Sayaçtaki sarfiyatın hangi nedenle % 85 oranında fazla gösterdiği açıklamaya yeterli değildir. Dosya içeriğine göre fazla sarfiyat yazdığı anlaşılan sayacında nerede olduğu doğru çalışıp çalışmadığının tespiti mümkün değildir. Hal böyle olunca mahkemece uyuşmazlık konusu dönemde ne kadar su sarfiyatı yapıldığı önceki ve sonraki dönemlerde su kullanım miktarı esas alınıp kıyas yolu ile saptanıp sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken mahkemece yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 24.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/5489
Karar No: 2016/7927
Karar Tarihi: 26.12.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/5489 E.  ,  2016/7927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Düşme

Sanık hakkında "2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura kullanma", "2003, 2004 ve 2005 yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarından açılan kamu davalarının yargılaması sonucunda; her bir takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarının birbirinden bağımsız ve kendi içerisinde teselsül eden suçlar olduğu gözetilmeden hangi yıldan hüküm kurulduğu anlaşılamayacak biçimde tek hüküm kurulmuş olması yasaya aykırı ise de; her suç tarihi için ayrı hüküm kurulmasının davaya yenilik getirmeyeceği ve yargılamanın uzamasına sebebiyet vereceğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura kullanma" ve "2003, 2004 ve 2005 yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarının yasada gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, 26.12.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/18738
Karar No: 2016/10957
Karar Tarihi: 21.12.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/18738 E.  ,  2016/10957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Ayrı ayrı CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraat

Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıkların, Kuzgun köyü 243 ada 9 sayılı parselde katılana ait bulunan fındık bahçesine sınır olan fındık bahçesindeki fındık ağaçlarının işçi olarak budama ve bakımını yaptıkları sırada katılanın bahçesindeki 6 adet fındık ocağının da toplam 10 adet dalını kestikleri, ayrıca katılanın başka bir parselde bulunan bahçesindeki 1 adet fındık, 2 adet hurma ve 1 adet ceviz ağacını kökünden kestikleri iddia olunan olayda;

Sanıkların savunmaları, katılan ve tanık beyanları, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından sanıkların 243 ada 9 sayılı parselde bulunan fındık ocaklarının dallarını kesiliş metodu ve halihazır durumları itibariyle budama amacıyla kestiklerinin belirlendiği, sanıkların fındık ocaklarına zarar verme kastıyla hareket etmedikleri, diğer bir parselde bulunan fındık, hurma ve ceviz ağaçlarını ise sanıkların kestiğine dair herhangi bir delil bulunmadığı anlaşıldığından sanıklar hakkında verilen beraat kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan dava açıldığı halde, gerekçeli kararın hüküm kısmında sanıklar hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan TCK’nın 154/1. maddesi gereğince cezalandırılmaları istemiyle dava açıldığının belirtilmesinin mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 21/12/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/33174
Karar No: 2017/3191
Karar Tarihi: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/33174 E.  ,  2017/3191 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2008/26684
Karar No: 2012/14947
Karar Tarihi: 12.09.2012

**6. Ceza Dairesi         2008/26684 E.  ,  2012/14947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık- mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I\_Sanıklar hakkında mala zarar verme suçuna yönelik kurulan hükümlerin incelenmesinde;

5275 sayılı Yasanın 122. maddesi ile 647 sayılı Yasanın yürürlükten kaldırılmış olması ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCY’nın 50/5. maddesinde öngörülen düzenlemeye göre, hükmolunan cezanın tür ve miktarı bakımından, 5219 sayılı Yasa ile değişik 1412 sayılı CMUK’nın 305/1. maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmayıp kesin nitelikte olduğundan, sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca tebliğname gibi REDDİNE,

II\_Sanıklar hakkında hırsızlık suçuna yönelik kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;

Sanık ...'ün, mahkeme beyanında; suçu kabul etmeyerek, okula gideceği esnada diğer sanık ... ...'la karşılaştığını, araba kullandığını, babasının arabası ile gezmeyi teklif ettiğini, aracın çalıntı olduğunu bilmediğini söylediği, sanık ...'nın mahkeme beyanında, diğer sanık ...'le 06.30 sıralarında kapıları açık aracı görüp yanına gittiklerini, ...'ün ''Ben araba kullanmayı biliyorum'' diyerek araca bindiğini, yolda polislerin kendilerini yakaladıklarını, suçsuz olduğunu ifade ettiği; bu bağlamda sanıklar arasında mefaaat çatışması bulunduğunun anlaşılması karşısında; 5271 sayılı CMK'nın 152/1.maddesi uyarınca her iki sanığın savunmalarının aynı savunmana yaptırılamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 12.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/3982
Karar No: 2017/10892
Karar Tarihi: 17.04.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/3982 E.  ,  2017/10892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan Kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı ... Müdürlüğü vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava 4650 sayılı kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan Kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ... Müdürlüğü vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Alınan raporlar hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporunda emsal alınan taşınmazın dava tarihinden sonra, 04.04.2011 tarihinde satıldığı anlaşılmakla bu emsalin hükme esas alınması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden, yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü ve değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı ... Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğu anlaşıldığından yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün H.U.M.K.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 17/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.