erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/12699
Karar No: 2018/8356
Karar Tarihi: 18.09.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/12699 E.  ,  2018/8356 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62/1, 50/1-a, 52/2-4, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın suç tarihinde bir süre önce edindiği aracıyla araç kullanma pratiği yapmak için kendisi gibi ehliyeti bulunmayan ve araç kullanmayı bilmeyen eşiyle birlikte gündüzün şehir içindeki çift yönlü yolda seyrettiği sırada kaza mahalline geldiğinde sola doğru dönüş yaptığı sırada direksiyon hakimiyetini kaybederek fren tatbik edecekken gaz tatbik etmesiyle hızlanarak yöneldiği sol taraftan yoldan çıkıp girdiği apartman bahçesindeki çimler üzerinde oturan yayalara çarpması sonucu 1 kişinin öldüğü 3 kişinin de yaralandığı olayda; sanığın, şehir içeresinde araç kullanmayı öğrenmeye uygun olmayan yolda, hiçbir eğitmen ve tedbir almaksızın araç kullanmayı öğrenmeye çalışarak sebep olduğu kazada bilinçli taksirle hareket ettiğinin kabulü ile TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca cezasında arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin cezanın alt sınırdan verilmesi gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasının bir gün karşılığı miktarının belirlenmesine esas uygulama maddesi olan TCK'nın 52/2 maddesinin gösterilmemesi ve adli para cezasına esas alınan tam gün sayısı belirtilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3 maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 4. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak,sanığa verilen uzun süreli hapis cezasının TCK'nın 50/4 maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3 maddesi gereğince 1520 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2 maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 30.400 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/1519
Karar No: 2023/16337
Karar Tarihi: 21.03.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/1519 E.  ,  2023/16337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararının katılan tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Kararın katılana tefhim edilmesi üzerine, katılanın 09.12.2015 tarihli dilekçesi ile gerekçeli kararı kalemde elden tebliğ almayı talep ettiği, anılan bu dilekçenin temyiz iradesi içermediği ve temyiz dilekçesi niteliğinde bulunmadığı, usûlüne uygun gerekçeli karar tebliğinin yapılmasına karşın süresinde de temyiz dilekçesi verilmediği ve hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği resen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, Dairemizce incelenmesi gereken bir temyiz başvurusu bulunmadığından dava dosyasının, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.03.2023 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2018/1037
Karar No: 2018/1593
Karar Tarihi: 21.02.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/1037 E.  ,  2018/1593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

1-Katılan vekilinin, “2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmadığından CMK'nın 223/2-e madde ve bendi uyarınca beraati gerektiği mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Katılan vekilinin, “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Sanığa yüklenen “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, 5237 sayılı Kanunun 66/1-e, 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 21.02.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/15635
Karar No: 2017/26469
Karar Tarihi: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/15635 E.  ,  2017/26469 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2020/22585
Karar No: 2020/13696
Karar Tarihi: 25.11.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/22585 E.  ,  2020/13696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuk ve müdafii

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz talepleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 25/11/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi
Esas No: 2007/1059
Karar No: 2010/9501
Karar Tarihi: 09.12.2010

**5. Ceza Dairesi         2007/1059 E.  ,  2010/9501 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan sanık ...'ün bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan mahkümiyetine dair, ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 20/10/2005 gün ve 2005/681 Esas, 2005/440 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa isnat olunan reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunun tabi olduğu yasa maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı itibariyle 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tabi olduğu, suç tarihi olan 25/03/2002 ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Yasanın 322/1. ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 09/12/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/17842
Karar No: 2014/8832
Karar Tarihi: 10.09.2014

**9. Ceza Dairesi         2013/17842 E.  ,  2014/8832 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Çocuk Mahkemesi

Suç : Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması

Hüküm : a-) Sanık ... hakkında; TCK'nın 268/1. maddesi yollamasıyla 267/1, 269/2, 31/2, 62, 50/1-a.3, 52/2-4, 5395 sayılı Kanunun 5/1-a maddeleri uyarınca mahkumiyet

b-) Sanık ... hakkında; TCK'nın 268/1. maddesi yollamasıyla 267/1, 269/2, 31/3, 62, 50/1- a.3, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli kararın katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gören ve kanun yoluna başvurma hakkı olan 05.09.1997 doğumlu... T.C. kimlik numaralı ... ile 01.03.1993 doğumlu...T.C. kimlik numaralı Serkan Çok'a tebliğinden sonra iade edilmesinin temini için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/15939
Karar No: 2017/26528
Karar Tarihi: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/15939 E.  ,  2017/26528 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2013/21362
Karar No: 2014/5152
Karar Tarihi: 19.03.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/21362 E.  ,  2014/5152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

5271 sayılı CMK'nun 225. maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamade gösterilen fiilden ibaret olup, kamu davasının mütalaa ve vergi suçu raporları ile ekleri içeriğine uygun olarak 2004 takvim yılında "sahte fatura düzenlemek" suçundan açıldığı ve mahkemece de sübut bu şekilde kabul edildiği halde, hüküm fıkrasında "sanığın 2004 takvim yılı içerisinde sahte fatura tanzim ederek kullandığının sabit olduğu anlaşıldığından, kullanma suçundan dolayı...." şeklinde yazılmak suretiyle hükümde karışıklığa sebebiyet verilmesi yasaya aykırı ise de;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca sanığa yüklenen "2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 19.03.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/17349
Karar No: 2015/23453
Karar Tarihi: 08.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/17349 E.  ,  2015/23453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Büyükçekmece 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/03/2015

NUMARASI : 2013/449-2015/151

Taraflar arasındaki imar uygulaması sırasında bedele dönüştürülen davacı payına takdir edilen karşılığın artırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, imar uygulaması sırasında bedele dönüştürülen davacı payına takdir edilen karşılığın artırılması istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararına uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm; taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bozma ilamına uyulmuşsa da bozma gerekleri tam olarak yerine getirtilmemiştir. Şöyle ki;

1- Bozma kararı uyarınca bilirkişi kurulundan ek rapor aldırılmışsa da alınan raporda diğer paydaşının aynı mahkemede açtığı 2010/382 Esas sayılı dosyadaki m² birim fiyatından ayrılma nedenleri açıklanmak yerine, soyut ifadelerle düşük bedel tespit edildiğinden bu ek rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu itibarla taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkân tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre ve aynı taşınmazın diğer paydaşının aynı mahkemede açtığı 2010/382 Esas sayılı dosyadaki m² birim fiyatı da değerlendirilmek suretiyle değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak farklı bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2- 13.03.2015 gün ve 29294 sayılı Resmi Gazete’ de yayınlanan Anayasa Mahkemesinin 13.11.2014 gün ve 2013/95-2014/176 sayılı kararı ile; 6487 saylı Yasanın 21. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun başlığı ile birlikte değiştirilen geçici 6. maddesinin 13. fıkrası "09.10.1956 ile 04.11.1983 tarihlerini kapsayan dönemde oluşan mağduriyetlerin giderilmesi amacıyla getirilen ve malikler aleyhine bir takım hükümler içeren bu istisnai düzenlemenin 04.11.1983 tarihinden sonraki dönem içinde uygulanmasının hukuk güvenliğini zedeleyeceği" gerekçesiyle Anayasanın 2 ve 35. maddelerine aykırı bulunarak iptal edilmiştir. Dosyada bulunan delil ve belgelere göre, dava konusu taşınmaza 04.11.1983 gününden sonra el atıldığı anlaşılmakla, nispi harç ve nispi vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğinden,

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 08/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/265
Karar No: 2011/512
Karar Tarihi: 07.10.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/265 E.  ,  2011/512 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irz ve namusa tasaddide bulunma ve ırza geçme suçlarından sanık ...'nın yapılan yargılaması sonunda; reşit olmayan mağdurenin rızası ile cinsi münasebette bulunma suçundan mahkûmiyetine dair Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 25.12.2008 gün ve 2008/253 Esas, 2008/379 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde yürürlükte olan 765 sayılı TCK.nun 416/3. maddesinde düzenlenen reşit olmayan mağdurenin rızası ile cinsi münasebette bulunma suçunun karşılığının, 5237 sayılı TCK.nun 104. maddesinde düzenlenen reşit olmayanla cinsel ilişki suçu olduğu, bu maddede sanığın mağdurun öğretmeni olması nedeniyle herhangi bir artırımın düzenlenmediği ve aynı Kanunun 103/3. maddesindeki artırımın da bu suça uygulanamayacağı gözetilmeden, lehe kanunun yanlış belirlenip uygulanması suretiyle sanığa fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/16719
Karar No: 2014/38815
Karar Tarihi: 25.11.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/16719 E.  ,  2014/38815 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/297857

MAHKEMESİ : Kale(Denizli)(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/09/2012

NUMARASI : 2011/168 (E) ve 2012/168 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Katılanın olay günü sanıklar tarafından dövüldüğünü söylemesi ve adli doktor raporuna göre de katılanda yaralanmanın mevcut olması karşısında, soruşturma aşamasında dinlenen ve katılanın beyanlarını doğrulayan tanık B.. Y..'ın mahkemeye davet edilerek dinlenilmesinden sonra sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmeden eksik kovuşturmaya dayalı olarak hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 25/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/5689
Karar No: 2020/14017
Karar Tarihi: 01.12.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/5689 E.  ,  2020/14017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk ...'un 17.10.2014 tarihinde, suça sürüklenen çocuk ...'in 21.11.2014 tarihinde yakalama kararı ile alınan sorguları esnasında 18 yaşını doldurdukları ve müdafii istemediklerinini beyan etmeleri karşısında, zorunlu müdafiiye yapılan tefhim ve tebliğin kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı, bu durumda suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme suçlarından verilen hükmün mahkeme tarafından atanan zorunlu müdafiinin yüzüne karşı verilmiş ise de, hükmün suça sürüklenen çocukların kendilerine de tebliğ edilmesi ve kendileri tarafından temyiz dilekçesi vermeleri halinde temyiz isteminin kabul edilmesi gerektiği gözetildiğinde; suça sürüklenen çocukların kendilerine müdafii atandığından haberlerinin olmadığı, yokluklarında verilen 04/11/2015 tarihli kararın atanan zorunlu müdafiiye tefhim edildiği, hükmün atanan müdafii tarafından temyiz edildiği anlaşılmakla, gerekçeli kararın suça sürüklenen çocuklara tebliği ile tebligat belgesi ve vermeleri halinde temyiz dilekçesi de eklenerek incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 01/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/22611
Karar No: 2014/11219
Karar Tarihi: 29.04.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/22611 E.  ,  2014/11219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli kararın hüküm kısmında sanığın eyleminin bina içinde işlenen hırsızlık suçu olduğu belirtildikten sonra uygulanan kanun maddesinin 5237 Sayılı TCK.nın 142/1-b maddesi yerine 142/1 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

5237 sayılı TCK.nun 145. maddesinde yer alan "değer azlığı" kavramı, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca ihtiyacı kadar ve değeri az olan malın alınması olup, olayda hırsızlık suçunun işleniş biçimine göre TCK.nun 145. maddesinin uygulanma koşulları bulunmadığı gözetilmeden sanığa verilen cezadan aynı maddeyle yazılı şekilde indirim yapılması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 29.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/12610
Karar No: 2017/25921
Karar Tarihi: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/12610 E.  ,  2017/25921 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2012/26968
Karar No: 2014/15684
Karar Tarihi: 25.09.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/26968 E.  ,  2014/15684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Beraat

I. Sanıklar hakkında "2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarından kurulan hükmün incelenmesinde;

Elde edilen delillerin hükümlülüklerine yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II. Sanıklar hakkında "2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği en aleyhe 31.12.2004 tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 25.09.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.