erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2018/6412
Karar No: 2019/1981
Karar Tarihi: 26.02.2019

**11. Ceza Dairesi         2018/6412 E.  ,  2019/1981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : 2005-2006 takvim yıllarında işlenen suçlar hakkında beraat

2007-2009-2010 tavim yıllarında işlenen suçlar hakkında mahkumiyet

1- Sanık hakkında 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik olarak katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddeleri hükmü uyarınca; sanığa yüklenen “2005 ve 2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibarıyla tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4 maddelerinde öngörülen zamanaşımının suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarıca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

2- Sanık hakkında 2007-2009-2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan verilen hükümlerine yönelik olarak sanığın ve katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonucuna uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebebin nitelik ile derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 26.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/8726
Karar No: 2018/2032
Karar Tarihi: 27.02.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/8726 E.  ,  2018/2032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın üzerine atılı “Ticareti Usulüne Aykırı Terk Etmek” suçunun takibi şikayete bağlı olup, İstanbul Çatalca Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün 13.11.2014 tarih ve 3604 sayılı yazısı ile borçlu şirketin 31.12.2008 tarihi itibariyle re'sen terk işleminin yapıldığının bildirildiği ve şikayetçi vekilinin İİK'nın 347. maddesinde düzenlenen her halde fiilin işlendiği tarihten itibaren bir yıllık süre geçtikten sonra 14.05.2013 tarihinde şikayette bulunması nedeniyle sanık hakkında şikayet hakkının düşürülmesi yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, bozma sebebi 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, tebliğnameye aykırı olarak İİK'nın 347. maddesi uyarınca şikayet hakkının DÜŞÜRÜLMESİNE, 27/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/20414
Karar No: 2017/13074
Karar Tarihi: 01.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/20414 E.  ,  2017/13074 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 01/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2024/12669
Karar No: 2024/14417
Karar Tarihi: 24.10.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/12669 E.  ,  2024/14417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250,00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2021 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki hükmün, ücret tespiti bakımından temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

24.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/2649
Karar No: 2025/5321
Karar Tarihi: 10.04.2025

**5. Ceza Dairesi         2021/2649 E.  ,  2025/5321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi (Kadıköy (Kapatılan) 4. Asliye Ceza Mahkemesi)

SAYISI : 2009/1727 Esas, 2011/161 Karar

SUÇ : Ticari sır, bankacılık sırrı veya müşteri sırrı niteliğindeki bilgi veya belgelerin açıklanması

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Mahalli mahkemece verilen hüküm ve temyiz isteminin reddine dair ek Karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın da aralarında yer aldığı sanıklar hakkında ticari sır, bankacılık sırrı veya müşteri sırrı niteliğindeki bilgi veya belgelerin açıklanması suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucu Kadıköy (Kapatılan) 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.03.2011 tarihli ve 2009/1727 Esas, 2011/161 sayılı Kararıyla beraat hükümleri kurulduğu, anılan hükümlerin katılan ... Genel Müdürlüğü vekilince temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 27.09.2012 tarihli ilamıyla düzeltilerek onandığı, sanık müdafiin 08.03.2011 tarihinde yüzüne karşı verilen karara ilişkin yerel mahkemeye hitaben yazdığı 07.03.2018 tarihli dilekçeyle; beraat eden ve kendisini vekille temsil ettiren sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmediğinden bahisle bu hususa dair ek karar verilmesi talebinde bulunduğu, mahkemece bu istemin isabetli biçimde temyiz talebi olarak değerlendirilerek 24.04.2018 tarihli ek Karar ile temyizin bir haftalık yasal süreden sonra yapılması nedeniyle reddedildiği, bu Kararın da sanık müdafii tarafından temyiz edildiği ve dosyanın temyiz incelemesi için Dairemize gönderildiği gözetilerek yapılan incelemede;

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair ek Karar usul ve kanuna uygun olduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle temyiz isteminin reddine dair ek Kararın ONANMASINA 10.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/7437
Karar No: 2012/8268
Karar Tarihi: 22.11.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/7437 E.  ,  2012/8268 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava, abonelik sözleşmesine dayalı kayıp kaçak bedeli ve PSHS okuma bedeli ile ilgili muarazanın giderilmesi istemine ilişkindir.

Hal böyle olunca davanın niteliği, tarafların sıfatı, temyizin kapsamı dikkate alındığında 6110 sayılı Kanunla değişik Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi hükmüne göre Başkanlar Kurulu tarafından hazırlanan ve Büyük Genel Kurul'ca kabul edilerek yürürlüğe giren işbölümü kararına göre yerel mahkemece verilen hükmün temyiz incelemesini yapma görevi Yüksek (13).Hukuk Dairesine ait olmakla birlikte anılan Dairece de aidiyet kararı verilerek dosya Dairemize gönderilmiş olmakla temyiz inceleme yerinin belirlenmesi için dosyanın YÜKSEK HUKUK DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU'NA SUNULMASINA, 22.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/9839
Karar No: 2019/11171
Karar Tarihi: 24.09.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/9839 E.  ,  2019/11171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

5237 sayılı TCK'nun 116/4, 31/2. maddelerine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasa'nın 66/1-e ve 66/2. maddelerinde öngörülen 4 yıllık asli dava zamanaşımı süresinin ilk mahkumiyet karar tarihi olan 09/02/2015 tarihinden ikinci mahkumiyet tarihi olan 05/04/2019 tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 24/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/12390
Karar No: 2017/13068
Karar Tarihi: 18.10.2017

**3. Ceza Dairesi         2017/12390 E.  ,  2017/13068 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama ve kaybolmuş veya hata sonucu ele geçmiş eşya üzerinde tasarruf suçlarından sanık ...'ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 160, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 3 ay 10 gün hapis ile 25 gün hapis ve 80,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına dair İstanbul 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/12/2016 tarihli ve 2013/248 esas, 2016/357 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 13.06.2017 tarih ve 2017/3548 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 03.07.2017 tarih ve 2017/38282 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Kasten yaralama ve kaybolmuş veya hata sonucu ele geçirilen eşya üzerinde tasarrufta bulunmak suçlarının soruşturulma ve kovuşturulmalarının şikayete bağlı olduğu ve mağdur ...'ın 10/09/2013 tarihli ikinci celsede vermiş olduğu beyanında sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçtiği, 5237 sayılı Kanunun 73/6. maddesi gereğince şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği hususunda sanığın beyanı saptanarak sonucuna göre vazgeçmenin kabul edilmemesi halinde davaya devam edilip, suçun sübutu kabul edilirse düşme, suçun sübutu kabul edilmezse beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesinde,

Kabule göre de;

5237 sayılı Kanun'un “Kaybolmuş veya hata sonucu ele geçmiş eşya üzerinde tasarruf” başlıklı 160. maddesinin “Kaybedilmiş olması nedeniyle malikinin zilyedliğinden çıkmış olan ya da hata sonucu ele geçirilen eşya üzerinde, iade etmeksizin veya yetkili mercileri durumdan haberdar etmeksizin, malik gibi tasarrufta bulunan kişi, şikayet üzerine, bir yıla kadar hapis veya adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklinde yer alan düzenleme ile hapis veya adli para cezasının seçenek olarak öngörülmüş olmasına rağmen, sanığın hapis cezası ile birlikte adli para cezasına mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; İstanbul 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/12/2016 tarihli ve 2013/248 esas, 2016/357 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesinin (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 73/4. maddesi delaletiyle 5271 sayılı CMK' nin 223/8. maddesi gereğince mağdur Özgür Tokmak’ın şikayeti söz konusu olmadığından ayrıca sanık ...'ın 03.12.2013 tarihinde mahkemede vazgeçmeyi kabul ettiği anlaşıldığından her iki hükmün DÜŞÜRÜLMESİNE; dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 18.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/3608
Karar No: 2018/2998
Karar Tarihi: 04.04.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/3608 E.  ,  2018/2998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Bafra Cumhuriyet Başsavcılığının 28.11.2012 tarih ve 2012/1917 esas sayılı iddianamesi ile sanık ... hakkında da ''2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenlenmek ve kullanmak'' suçlarından kamu davası açılmış ise de; ... Vergi Dairesi Başkanlığının 31.08.2012 tarih ve 2012/139 sayılı komisyon mütalaası ile atılı suça ilişkin olarak sanığın eşi olan diğer sanık ... hakkında mütalaa verildiği, sanık ... hakkında verilmiş bir mütalaa bulunmadığı görülmekle, sanık hakkında 213 sayılı VUK'nın 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceği Vergi Dairesi Başkanlığından sorularak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün, bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.04.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/22235
Karar No: 2017/13574
Karar Tarihi: 01.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/22235 E.  ,  2017/13574 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 01/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2009/26885
Karar No: 2010/31897
Karar Tarihi: 29.11.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/26885 E.  ,  2010/31897 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2008/21311

MAHKEMESİ : Kale (Denizli) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/11/2007

NUMARASI : 2007/150 Karar - 2007/84 Esas

SUÇ : Kasten yaralama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca ve bu maddenin 6.fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7.maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 29/11/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/14884
Karar No: 2025/606
Karar Tarihi: 16.01.2025

**9. Hukuk Dairesi         2024/14884 E.  ,  2025/606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/31 E., 2024/297 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda Dairece, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341/2 hükmü uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250,00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1-(b) hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre 01.01.2023-31.12.2024 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2023 tarihi itibarıyla kesildiği; bu nedenle somut davadaki ücret tespitinin, hükmün temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373/4 hükmü uyarınca bozmaya uyularak verilen kararda temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple,

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

16.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/10452
Karar No: 2012/11090
Karar Tarihi: 09.11.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/10452 E.  ,  2012/11090 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayanla cinsel ilişki ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından sanık ...'nin yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair İnegöl 1. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 04.02.2009 gün ve 2007/50 Esas, 2009/23 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükmün ONANMASINA,

Reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan verilen hükme yönelik temyize gelince;

Sanığa, TCK.nın 104/1. maddesi gereğince belirlenen 1 yıl 6 ay temel hapis cezasının TCK.nın 43. maddesi uyarınca 1/2 oranında artırılması sonunda, 1 yıl 15 ay yerine 2 yıl 3 ay hapis cezası belirlenmek suretiyle sanığa fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden yargılama yapılmaksızın düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanarak, hükümde yer alan "2 yıl 3 ay hapis cezası" ibaresinin "1 yıl 15 ay hapis cezası" olarak değiştirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/8921
Karar No: 2019/9849
Karar Tarihi: 07.10.2019

**12. Ceza Dairesi         2019/8921 E.  ,  2019/9849 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK‘nın 85/1, 62, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin, eksik inceleme ile karar verildiğine, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelik temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan Kanun maddesinin (50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince) gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi;

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 3. ve 4. fıkralarının hükümden çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 705 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 14100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.