erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2021/961
Karar No: 2021/1229
Karar Tarihi: 08.02.2021

**19. Ceza Dairesi         2021/961 E.  ,  2021/1229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvuruların süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nin 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, katılan vekilinin temyiz taleplerinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, REDDİNE, 08/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/4751
Karar No: 2020/9029
Karar Tarihi: 12.10.2020

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2020/4751 E.  ,  2020/9029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

UYAP üzerinden yapılan incelemede, sanığın tekerrüre esas alınan İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 15.02.2012 tarih ve 2012/15-89 E.-K. sayılı ilamına konu 5237 sayılı TCK’nın 141. maddesi uyarınca aldığı cezaya ilişkin olarak, mahkemesince 03.02.2017 tarihinde verilen ek karar ile uzlaşma sağlanamadığından cezanın aynen infazına karar verildiği, bu nedenle; anılan ilamın tekerrüre esas olduğunun anlaşılması karşısında, yapılan incelemede;

İyiniyetli olduğu kabul edilen ve suça konu cevizleri satın alan sanık ...’ın zararı giderilmediği gibi, 17.01.2015 tarihli teslim ve teşhis tutanağı içeriği ile katılanın duruşmada alınan 25.03.2015 tarihli beyanına göre de çalınan tüm cevizlerin katılana tesliminin sağlanamadığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanma şartları oluşmadığı halde, yazılı şekilde karar verilmesi; sanığın tekerrüre esas alınan ilamında TCK'nın 58. maddesinin uygulandığı anlaşılmakla sanığın ikinci kez mükerrir olduğunun tespiti ile cezasının 2. kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...’ın temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 12.10.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/13336
Karar No: 2016/67
Karar Tarihi: 11.01.2016

**1. Hukuk Dairesi         2014/13336 E.  ,  2016/67 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ, YIKIM

Taraflar arasında görülen el atmanın önlenmesi ve yıkım davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, 1010 ve 1160 parsel sayılı taşınmazlara el atmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, 11/03/2013 tarihli fen bilirkişi raporu ve eki krokide 1010 parsel sayılı taşınmaz üzerinde T1 ile gösterilen 457,22 m²'lik bölüm ile 1160 parsel sayılı taşınmaz üzerinde T2 ile gösterilen 434,25 m²'lik bölüme davalının el atmasının önlenmesine, yıkım isteğinin ise reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan deliller ile kayden davacıya ait 1010 ve 1160 parsel sayılı taşınmazlara davalının haklı ve geçerli bir nedene dayanmaksızın ağaç dikmek suretiyle müdahale ettiği saptanarak el atmanın önlenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur. Davalının bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir, Reddine.

Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Türk Medeni Kanunu'nun 724 ve 725. maddelerinde düzenlenen temliken tescil bakımından öncelikle taşkın inşaat ya da haksız inşaat sahibinin iyi niyetli olması ön koşuldur. Somut olayda, davacının maliki olduğu çaplı taşınmaza ağaç diken davalının iyi niyetli olduğu söylenemez. Esasen bu husus Mahkemenin de kabulündedir. Bu durumda temliken tescilin diğer koşullarının aranmasına gerek yoktur. Bu bakımdan eldeki davada yıkım isteğinin de kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile bu isteğin reddedilmesi doğru değil ise de temyiz edenin sıfatına göre bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Ancak, yıkım isteği reddedildiğine göre, ağaç bedeli üzerinden Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gözetilerek davada kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken bu hususta olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi doğru olmadığı gibi, karar ve ilam harcına da el atmanın önlenmesine karar verilen zemin değeri üzerinden hükmedilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile zemin ve ağaç bedellerinin toplamı üzerinden harca hükmedilmesi de isabetsizdir.

Davalının bu yöne değinen temyiz itirazları açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 11.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/12771
Karar No: 2017/11944
Karar Tarihi: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/12771 E.  ,  2017/11944 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2011/54
Karar No: 2011/1864
Karar Tarihi: 21.02.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/54 E.  ,  2011/1864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVAYA DAHİL ED : AMASYA BELEDİYE BAŞKANLIĞI

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTAL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalılara ait 1659 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını, kıyıların Devletin hüküm ve tasarrufunda olup özel mülkiyete konu olamayacağını ileri sürerek, tapunun iptaline karar verilmisini istemiştir.

Bir kısım davalılar çekişme konusu taşınmazın kamulaştırıldığını belirtmişler, davaya dahil edilen Belediye vekili de davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 3402 Sayılı Yasanın 5841 Sayılı Yasa ile değişik 12. Maddesi uyarınca hak düşürücü sürenin geçmiş olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,21.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2005/15135
Karar No: 2006/13720
Karar Tarihi: 05.12.2006

**10. Ceza Dairesi         2005/15135 E.  ,  2006/13720 K.**

**"İçtihat Metni"**

Karşılıksız çek keşide etmek suçundan sanık ... hakkında ADANA 6. Asliye Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sonunda, 18.11.2003 tarihinde, 2003/859 esas, 2003/1668 karar sayı ile mahkûmiyet kararı verildiği; hükmün sanık tarafından süresi içinde temyiz edildiği; Yargıtay C. Başsavcılığınca düzelterek onama isteğiyle dava dosyasının tebliğname ekinde 22.11.2005 tarihinde Dairemize gönderildiği anlaşıldı. Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Hükümde Türk Lirası olarak ifade edilen ağır para cezasının; 5083 sayılı Kanunun 1 ve 2. maddeleri ile 5252 sayılı Kanunun 5/1 ve 8. maddeleri uyarınca Yeni Türk Lirası (YTL) olarak belirlenmesinde ve adlî para cezasına dönüştürülmesinde zorunluluk bulunması,

2-647 sayılı Kanunun 5275 sayılı Kanunla yürürlükten kaldırılması ve bu Kanunda gecikme zammı öngörülmemiş olması nedeniyle, para cezasının ödenmemesi durumunda “gecikme zammı” uygulanmasına olanak bulunmaması,

3- 1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 4667 sayılı Kanunun 77. maddesi ile değişik 164/ son maddesi yanlış yorumlanarak, avukatlık ücretinin “katılan” yerine davanın tarafı olmayan “katılan vekili” lehine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, bu durumların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

1) Hükmolunan sonuç ağır para cezasının 8.142 YTL olarak belirlenmesi ve adli para cezasına dönüştürülmesi,

2) Para cezasına “gecikme zammı” uygulanmasına ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması,

3) Hüküm fıkrasında yer alan “müdahil vekiline verilmesine” ibaresinin “katılana verilmesine” biçiminde değiştirilmesi,

Suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.12.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/13116
Karar No: 2012/2081
Karar Tarihi: 23.02.2012

**17. Hukuk Dairesi         2011/13116 E.  ,  2012/2081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişi, İnegöl 2.İcra Müdürlüğü’nün 2010/5631 Takip,Bursa 7.İcra Müdürlüğünün 2010/6443 talimat sayılı dosyasından 5.11.2010 tarihinde haczedilen menkullerin kendisine ait olduğunu belirterek istihkak iddiasının kabulü ile haczin kaldırılmasını dava ve talep etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, davacının borçlu şirket ortağı ve müdürünün abisi olduğunu, davacı ile borçlu şirketin birlikte çalıştıklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Borçlu şirket vekili savunma yapmamıştır.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere göre; davacı ile borçlu şirketin sahibinin kardeş olduğu, borçlunun haciz adresini ve demirbaşlarını 23.5.2008 tarihinde davacıya satarak işyerini fiilen tasfiye ettiği, işyeri devrinin takip konusu borçtan sonra yapılmış olması nedeniyle muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı 3.kişi tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına,davacı ile borçlu arasındaki işyeri devrinin İİK 44.maddedeki şartlara uygun yapıldığının iddia ve ispatlanmamasına BK 179.madde gereğince davacının işletme

borçlarından sorumlu bulunmasına göre davacı 3.kişinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 2,75.TL kalan onama harcının temyiz eden davacı 3.kişiden alınmasına 23.2.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/12785
Karar No: 2017/11945
Karar Tarihi: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/12785 E.  ,  2017/11945 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2013/31187
Karar No: 2013/20730
Karar Tarihi: 23.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/31187 E.  ,  2013/20730 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mala zarar verme suçundan sanık ...’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 29, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/06/2013 tarihli ve 2012/410 esas, 2013/518 sayılı karar aleyhine Yüksek ... Bakanlığınca verilen 08/11/2013 gün ve 2013/16541/67928 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19/11/2013 gün ve 2013/360592 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre; sanığın, uzun zamandır budanmamış olup bahçesine zarar verdiğini iddia ettiği ağaç dallarını budama şeklindeki eylemi neticesinde, müştekinin 11/06/2013 tarihinde mahkemesince alınan beyanında, olay nedeniyle herhangi bir zararı olmadığını, budanan ağaçların yeniden yeşerdiğini belirtmesi karşısında, sanığın üzerine atılı mala zarar verme suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Dosya içeriğine göre, mülkiyeti ortak olup fiilen aralarına taksim yapılarak kullandıkları arazinin katılan tarafında olup sanığın arazi kısmına sarkan ağaçların ve çit bitkilerinin, güneş, ışık ve hava sirkülasyonununu engellemesinden dolayı sanık tarafından yalnızca kendi arazisine sarkan dallarının budandığı, sanığın eyleminden dolayı katılanın herhangi bir zararının olmayıp, ağaç ve çit bitkilerinin yeniden yeşermek suretiyle eski haline geldiği olayda, mala zarar verme suçunun yasal unsurlarının oluşmadığının anlaşılması karşısında,

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden, ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.06.2013 tarih ve 2012/410 esas 2013/518 sayılı kararının CMK'nun 309. maddesinin 4. fıkrasının (d) bendi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre, sanığın mala zarar verme suçundan CMK'nın 223/2-b maddesi gereğince BERAATİNE, ve hükmolunan cezanın çektirilmemesine, 23.12.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/6711
Karar No: 2015/14881
Karar Tarihi: 23.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/6711 E.  ,  2015/14881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkil şirkete kasko poliçesi ile sigortalı ..... plaka araç ile davalı şirkete Zorunlu Mali Mesuliyeti Poliçesi bulunan .... plakalı aracın kaza yaptığını, araçta 3.756,00 TL zarar ortaya çıktığını, sigortalıya ödendiğini, doğan zararın tahsili amacı ile davalı sigorta şirketine başvurulduğunu, ancak araç maliklerinin eş olmaları nedeni ile taleplerinin reddedildiğini, anılan bu sebeplerle davanın kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortası genel şartlarına göre sigortalının eşine ait mallarda(araç) meydana gelen zararın poliçe teminatı içinde yer almadığını, bu nedenle davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre, her iki araç malikinin karı koca olduğundan ZMMS genel şartlarına göre eşlerin birbirlerine ait mallarına gelen zararların teminat kapsamı dışında olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kasko sigorta sözleşmesine ve halefiyete dayanılarak açılan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Karayolları Trafik Kanununda zorunlu trafik sigortasına ilişkin olarak, sorumluluğun kapsamı yanında, bu kapsam dışında kalan haller de açıkça düzenlenmiştir.

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun “Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Dışında Kalan Hususlar” 92/b maddesinde yer alan “İşletenin; eşinin, usul ve füruunun, kendisine evlat edinme ilişkisi ile bağlı olanların ve birlikte yaşadığı

kardeşlerinin mallarına gelen zararlar nedeniyle ileri sürebilecekleri taleplerin zorunlu mali sorumluluk sigortası kapsamı dışında olduğuna” ilişkin hükmün iş bu dava konusu kazada uygulama alanı bulunmamaktadır. Kazaya karışan araçların maliklerin karı koca olması, meydana gelen zararı teminat dışı bırakmaz. Somut olayda davacı şirkete sigortalı eş kendi aracında meydana gelen zarar bakımından davalı sigorta şirketine karşı üçüncü kişi konumundadır.

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu ve Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları’na göre, aracın zorunlu mali sorumluluk sigortacısı davalı sigorta şirketi, işletenin üçüncü kişilere verdiği zararları teminat altına aldığından ve olayda davacı şirkete sigortalı eş zarar gören üçüncü kişi konumunda bulunduğundan, davalı sigorta şirketi meydana gelen zarardan sigortalısının kusuru oranında sorumludur.

Bu durumda mahkemece yukarıda açıklanan ilkeler ışığınnda davanın kabulüne karar vermek gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile verilen hükmün BOZULMASINA, 23.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/1203
Karar No: 2021/824
Karar Tarihi: 01.02.2021

**19. Ceza Dairesi         2021/1203 E.  ,  2021/824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nin 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, sanık müdafiinin temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, REDDİNE, 01/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/12793
Karar No: 2017/11947
Karar Tarihi: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/12793 E.  ,  2017/11947 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2021/14145
Karar No: 2022/4735
Karar Tarihi: 21.03.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/14145 E.  ,  2022/4735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılan kurum vekilinin salgın nedeniyle doktor raporuyla izinli olduğuna dair eski hale getirme talebiyle on beş günlük temyiz süresinden sonra temyiz dilekçesi verdiği anlaşılmakla, kurumsal yönden mazereti yerinde olmadığından yerinde görülmeyen eski hale getirme talebi ve vaki temyiz isteminin CMK'nın 298/1. maddesi gereğince TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesiyle değişik, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca, dosyanın Pazar(Rize) 1. Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin, bilgi için Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.