Esas No: 2016/7716
Karar No: 2019/18204
Karar Tarihi: 16.10.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/7716 E.  ,  2019/18204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalıya ait iş yerinde Mart 1998 - Ocak 2014 tarihleri arasında modelci olarak aralıksız çalıştığını, iş akdinin davalı işverence haksız olarak feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti,genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti, ücret alacağı, kötü niyet tazminatı alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, zamanaşımı definde bulunup, davacının farklı işyerlerinde çalıştığını ve istifa ederek işten ayrıldığını, hak ve alacaklarının ödendiğini, iddiaların gerçeği yansıtmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu, davacının bakiye kıdem tazminatı alacağının kaldığı, davalı işverence iş yerinde çalışmalara ilişkin yazılı delil sunulmadığından tanık beyanlarına itibar edilmesi gerektiği, çalışılan döneme ilişkin fazla mesai, genel tatil ücretinin ödenmediği,davacının yıllık izin ücreti alacağının kaldığı, ödenmeyen bakiye ücret alacağının bulunduğu, davacı iş güvencesi kapsamında olduğundan kötü niyet tazminatı talep edemeyeceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının fazla mesai ücret alacağına hak kazanıp kazanmadığı noktalarında toplanmaktadır.

6100 sayılı HMK.nın 25. maddesinde "kanunda öngörülen istisnalar dışında hakim iki tarafın söylemediği vakıaları kendiliğinden dikkate alamaz.", devamı 26. maddesinde de "hakim tarafların talep sonuçları ile bağlıdır." düzenlemeleri mevcuttur.

Davacı vekili dava dilekçesinde fazla mesai hususunda ayakkabıcılık sektörünün yoğun olduğu yılın 6 ayı hafta içi 8.30-21.00 saatleri arasında, hafta sonları Cumartesi günü ise 8.30-17.00 saatleri arasında çalışarak fazla mesai yaptığını belirtmiş, davalı vekili davacının fazla mesai yapmadığını ileri sürmüştür.

Ancak Mahkemece dosya kapsamında dinlenen tanık beyanlarına göre davacının kış sezonu yılın 7 ayı 9,5 saat fazladan çalıştığının, yaz sezonu yılın 5 ayı ise 17 saat fazladan çalıştığının kabulü doğrultusunda düzenlenen bilirkişi raporuna göre karar verilmiştir.

Oysa, davacı dava dilekçesinde yılın 6 ayı ayakkabıcılık sektörünün yoğun olduğu dönemde fazla mesai yaptığını belirtmiş ve bu yoğun olan dönem haricinde herhangi bir fazla çalışması olduğunu iddia etmemiştir.

Tanık beyanlarından ayakkabıcılık sektöründeki yoğun çalışma döneminin yaz aylarında olduğu anlaşılmakta olup davacının 5 ay fazla mesai yaptığı esas alınarak hüküm kurulması gerekirken maddi vakıadaki talep aşılarak davacının kış aylarında da fazla mesai yaptığı kabul edilerek tüm çalışma dönemi boyunca fazla mesai hesabı yapan bilirkişi raporunun hükme esas alınması hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgiliye iadesine, 16.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.