erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2018/3009
Karar No: 2019/4162
Karar Tarihi: 08.10.2019

**1. Ceza Dairesi         2018/3009 E.  ,  2019/4162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : 1-Sanık ... hakkında: TCK.nin 81/1, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası,

2-Sanıklar ... ve ..., hakkında ayrı ayrı: TCK.nin 81/1, 62, 53. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebi üzerine, sanığa ve müdafiine tebliğ edilen duruşma gün ve saatinde hazır olmaması nedeniyle duruşmasız olarak yapılan incelemede;

Toplanan deliller, karar yerinde incelenip, sanıklar ..., ... ve ...'ın maktul ...'ya yönelik kasten öldürme suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezaları azaltıcı sebeplerin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanıklar müdafilerinin sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

A) - Sanıklar ... ve ... hakkında kasten öldürme suçundan kurulan, re’sen de temyize tabi hükümlerin teblİğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B) - Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanıklardan...'in eşi olan ... ile maktul arasında gayrimeşru ilişki bulunduğu, olay gecesi köyde yapılan düğünlerden sonra maktul ile ... arasında gece vakti uzunca bir görüşme yapıldığı, bu sırada sanıklarca bu ilişkinin bir şekilde tespit edildiği, bunun üzerine sanıkların da aralarında bulunduğu bir grup tarafından maktulün aracı ile birlikte köyün yakınında bulunan kum ocağına götürüldüğü, burada bir tartışma yaşandıktan sonra maktulün bağlanıp başka bir araca bindirildiği, olaydan iki gün sonra başka bir yerde kuru su kuyusu içinde cesedinin bulunduğu, aracının da getirilip köy içerisine terk edildiği anlaşılan olayda;

Bir önceki bozma ilamında açıkça belirtildiği üzere; maktulün sanığın eşiyle rızası dahilinde ilişki kurmaktan ibaret haksız hareketinin ulaştığı boyut nazara alınarak, yasal sınırlar dahilinde alt sınıra yakın bir oranda indirim yapılarak, üst sınıra yakın bir ceza belirlenmesi suretiyle TCK'nin 29. maddesi uyarınca haksız tahrik hükmü uygulanması yerine, bozma ilamını etkisiz kılacak şekilde, orta hadden indirim ve ceza belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sebebi, ceza miktarı, temyiz incelemeleri dışındaki tutukluluk süresine göre sanık müdafiinin tahliye talebinin reddine, 08/10/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/14603
Karar No: 2017/1813
Karar Tarihi: 23.02.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/14603 E.  ,  2017/1813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili sigorta şirketine paket sigorta poliçesiyle sigortalanmış bulunan işyerine 31.10.2009 tarihinde davalı ASKİ'ye ait ana su şebekesinin patlaması sonucu sızan sular nedeniyle hasara uğradığını, zararın 17.582,00 TL olarak 18.02.2010 tarihinde sigortalısına ödendiğini ve sigortalısının haklarına halef olduğunu ileri sürerek ödediği bedelin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, olayın meydana gelmesinde müvekkilinin kusuru olmadığını, işyerinin yönetmeliklere uygun kullanılmamasından dolayı olayın meydana geldiğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Yapılan yargılama sonucu, hatalı imalat sonrasında olan ve oluşabilecek hasarlardan bina maliki ve bina inşaatını yapanın sorumlu olduğu, ASKİ Tarifeler Yönetmeliği'nin 9/h maddesine göre şube yolunun bina parsel sınırının içerisinde kalan kısmında abonelerin ihmal ve kusurundan meydana gelecek hasarlardan ASKİ'nin sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen hüküm, Yargıtay 11 Hukuk Dairesinin 2012/9377 Esas 2013/12006 Karar Sayılı 10.06.2013 tarihli ilamı ile bozulmuştur. Mahkemece, uyulmasına karar verilen bozma ilamı, toplanan delillere göre; davanın kısmen kabulü ile 13.186,50 TL alacağın ödeme tarihi olan 18/02/2010 tarihinden itibaren hesap edilecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde olmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 900,86 TL temyiz peşin harcının onama harcına mahsubuna, 23/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/2314
Karar No: 2011/8138
Karar Tarihi: 16.12.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/2314 E.  ,  2011/8138 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacılar ..., ... , ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 109 ada 14, 114 ada 3, 112 ada 3, 128 ada 2, 118 ada 1 ve 117 ada 1 parsel sayılı sırasıyla 32564,00 m2, 6897,00 m2, 7688,00 m2, 16870,00 m2, 8000,00 m2, 16342,00 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar vergi kaydına, miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davacı ... ... ve davalıların miras bırakanı ... ... adına eşit paylı olarak tespit edilmiştir. Davacı ... ... satın almaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sonunda davanın reddine, dava konusu taşınmazlar 2 pay kabul edilerek 1/2 payının davacı ... ... mirasçıları adına, 1/2 payının ise ... ... mirasçıları adına tapuya tescillerine karar verilmiş; hüküm, davacılar ..., ... ..., ..., ..., ...,...,...,...,..., ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava ve temyize konu 109 ada 14, 114 ada 3, 112 ada 3, 128 ada 2, 118 ada 1 ve 117 ada 1 parsel sayılı taşınmazların davacı ... ... ile davacının amca çocuğu ve aynı zamanda karısı olan ... ... adına tespit edildiği, her ne kadar davacı ... ... dava ve temyize konu taşınmazlar için satın almaya dayanmış ise de davalıların murisi tesbit maliki ... ...'ın 1948 yılında vefat ettiğinin nüfus kayıtları ile sabit olduğu, davacının dayanağı satış senedinin ise 15.01.1949 tarihli olup o senette satıcı olarak yer alan kişinin dava dışı ve davacının halasının kızı ... kızı ... isimli kişi olduğu mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre davacılar ..., ... ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'nın sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ne var ki; Kadastro Hakimi infazı mümkün doğru sicil oluşturmakla yükümlüdür. Mahkemece davacı ... ... ve tespit maliki ... ... mirasçılarının davada taraf oldukları da gözetilerek mirasçıların payları 3402 sayılı Kadastro Kanununun 25.maddesi hükmüne göre belirlenerek tescil hükmü kurulması gerekirken, sadece davacı ... ... ve tespit maliki ... ...'ın mirasçılarının isimleri yazılarak paylarının ayrı ayrı gösterilmemesi isabetsiz, davacılar ..., ... ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...’nın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde ilgililerine iadesine, 16.12.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2022/1758
Karar No: 2022/1218
Karar Tarihi: 08.03.2022

**3. Ceza Dairesi         2022/1758 E.  ,  2022/1218 K.**

**"İçtihat Metni"**

İlk Derece Mahkemesi : İzmir 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.01.2018 tarih ve 2017/206 - 2018/6 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme

Hüküm: TCK’nın 314/3, 220/7 maddesi delaletiyle 314/2, 220/7 son cümle, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK’nın 53/1-2-3, 63 maddeleri gereğince kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanığın örgütle iltisaklı olması nedeniyle kapatılan okullara çocuğunu göndermesinin ve örgütle iltisaklı Zaman Gazetesine abone olmasının örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, temyiz aşamasında 15.12.2021 tarihli dilekçesi ile etkin pişmanlıktan yararlanmak istediğini bildirip bu yönde bilgi vermesi karşısında, sanığın duruşmada hazır edilerek beyanlarının alınıp, vereceği bilgilerin örgüt içerisindeki kaldığı süre, örgütsel faaliyet ve konumlarına uygun faydalı bilgiler olup olmadığı eldeki bilgiler ile örtüşüp örtüşmediği ilgili birimlerden sorulup değerlendirilerek sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 221/4-2. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeple BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın İzmir 15. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.03.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/7225
Karar No: 2012/28083
Karar Tarihi: 20.09.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/7225 E.  ,  2012/28083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmazlara plastik boru döşemek, dörtlü sondaj açmak ve prefabrik işçi evleri yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından, tecavüze konu taşınmazın varsa ayrıntılı kroki örneği getirtilerek refakete inşaat mühendisi bilirkişi de alınarak keşif yapılıp taşınmazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar mevzuatı içinde kalıp kalmadığı belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanunu'na göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve binanın yapım tarihi araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 20.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/20390
Karar No: 2024/14400
Karar Tarihi: 10.10.2024

**2. Ceza Dairesi         2021/20390 E.  ,  2024/14400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/3222 E., 2018/1340 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Anayasanın 40. maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34/2 ve 232/6 maddeleri gereğince, kararlar ve hükümlere karşı başvurulabilecek yasa yolları, süreleri, sürelerin ne zaman başlayacağı, başvuru mercii, şekli ve sonuçlarının kuşkuya yer vermeyecek şekilde ilgililere açıkça bildirilmesinin gerekmesi, anılan Kanun'un 294/1 maddesinde "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." şeklinde, 295/1 maddesinde ise "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir." biçimde düzenlemeler bulunması, sanık ve müdafiine tebliğ olunan hükme yönelik olarak sanığın sunmuş olduğu 13.09.2018 tarihli, sanık müdafiinin sunmuş olduğu 09.10.2018 temyiz dilekçelerinde hükmün hukuki yönüne ilişkin bir sebep içermemesi, kararın son bölümünde, temyiz başvurusunda hükmün neden dolayı bozulmasının istendiğine dair temyiz sebebi gösterilmesinin zorunlu olduğuna, gösterilmemesi hâlinde ise temyiz isteminin reddedilebileceğine dair bildirimi içeren ihtaratın yer almadığının anlaşılması karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 17.03.2021 tarih ve 2019/9. MD-554 Esas ve 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, hak kaybının önlenmesi bakımından sanık ile sanık müdafiine yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda yapılacak meşruhatlı tebligatla, tebliğden itibaren yedi günlük süre içerisinde, yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verebilecekleri, aksi halde sebep yokluğundan temyiz istemlerinin reddedileceği hususunda ihtar yapılmasının gerektiği anlaşılmakla;

Yukarıda belirtilen şekilde sanık ile sanık müdafiine tebligatın yapıldığı tarihten itibaren 5271 sayılı Kanun'un 295/1 maddesi uyarınca yedi günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz taleplerinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligat yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması, sanık ile müdafiinin süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmeleri halinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek tebliğname ile birlikte, gerekçeli temyiz isteminde bulunulmaması halinde ise mevcut haliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/25322
Karar No: 2022/3670
Karar Tarihi: 03.03.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/25322 E.  ,  2022/3670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın katılana ait kavak ağaçlarını kesmesi şeklindeki eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 152/1-c maddesinin gerektirdiği cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli zamanaşımının 10.01.2014 olan savunma tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 03.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/10930
Karar No: 2015/16214
Karar Tarihi: 06.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/10930 E.  ,  2015/16214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bulanık Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/04/2014

NUMARASI : 2013/29-2014/110

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacılardan A.. Ç.., M.. D.. vd. vekili ile davalı idare temsilcisi vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar bir kısım davacı ile davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

1- Dava konusu taşınmaz ile raporu hükme esas alınan bilirkişi kurulunca emsal olarak kabul edilen taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Taktir Komisyonunca belirlenen emlak vergisine esas m2 değerleri karşılaştırıldığında, dava konusu taşınmazın emsalden 1,05 kat daha değerli değerli olduğu anlaşılmasına rağmen, bilirkişi kurulunca 10 kat daha değerli olduğu kabul edildiği gibi, emsalin satışa ilişkin m2 birim bedelinin emlak vergi değerinin dahi altında olduğu gözetildiğinde rapor inandırıcı ve hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu nedenle, taraflara dava konusu taşınmazlara yakın bölgeden, benzer yüzölçümlü ve yakın tarihli satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Değerlendirme tarihi olan 2014 yılında dava konusu taşınmaz ile bilirkişi kurulunca emsal kabul edilecek taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden istenip, dava konusu taşınmazın, emsal taşınmazlara göre üstünlük oranı yönünden bilirkişi kurulu raporu da denetlenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

3- A.. Ç.. adına hükmedilen bedele de değerlendirme tarihi olan 19.07.2005 tarihinden itibaren faiz işletilmesi gerektiği gözetilmeden, daha sonraki bir tarihten itibaren faiz yürütülmesi,

4- Bedeline hükmedilen taşınmazın TMK.nun 999. maddesi gereğince yol olarak terkinine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, Belediye adına tesciline de karar verilmesi,

5- Kabule göre de; davalı idare kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden reddedilen kısım üzerinden lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bir kısım davacılar ve davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 06/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/9604
Karar No: 2010/730
Karar Tarihi: 08.02.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/9604 E.  ,  2010/730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden ... dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 121 ada 1 parsel sayılı 1791.28 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. İtiraz üzerine Kadastro Komisyonu tutanağı ile itiraz reddedilerek taşınmazın tespit gibi ... adına tesciline karar verilmiştir. Davacı ... ... mirasçıları, yasal süresi içinde taşınmazın murislerinden intikal ettiği ve kendilerinin zilyet bulundukları iddiasına dayanarak dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda çekişme konusu 121 ada 1 sayılı parsel ile ilgili yapılan itiraz hakkında 3402 sayılı Yasa'nın 10.maddesi gereğince bir karar verilmek üzere dava dilekçesi ve dosyanın Sakarya Kadastro Komisyonuna gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davanın tespit tarihinden sonra, tutanağın askı ilanına çıkarılmasından önce açıldığı, davacılar vekili daha önceden komisyona itiraz etmiş ise de kadastro komisyonu kararları ilgiliye tebliğ edilmeyip askı ilanına alındığından, kendilerine tebliğ edilmeyen Kadastro Komisyonu kararına karşı açtıkları davanın komisyona yeni bir itiraz olarak değerlendirilerek kadastro komisyonunca bir karar verilmek üzere dava dilekçesi ve dosyanın Kadastro Komisyonuna gönderilmesine karar verilmiş ise de, yapılan bu değerlendirme dosya kapsamına uygun değildir. Kadastro tespiti 26.7.2008 tarihinde yapılmış, tespite ... ... mirasçıları ..., ..., ... ve ... vekili Av.... ... intikal ve zilyetliğe dayanarak itiraz etmişlerdir. İtiraz üzerine Kadastro Komisyonu Tutanağı ile itirazın reddine ve çekişmeli parselin davalı ... adına tespitine karar verilmiştir. Kadastro Komisyonu tutanağı 25.11.2008-25.12.2008 tarihleri arasında ilan edilmiştir. Komisyona itiraz eden ... ... mirasçıları, askı ilan süresini beklemeden 11.11.2008 tarihinde dava açmışlar ve komisyona itiraz ederken dayandıkları sebeplere dayanmışlardır. Dava askı ilan süresinden önce açılmış ise de davacıların aynı sebebe dayalı itirazları kadastro komisyonunca incelenip, red kararı verilmiştir. Bu halde, talebin itiraz niteliğinde görülüp tekrar komisyona gönderilmesi sonucu değiştirmeyeceğinden davanın süresinde açıldığının kabulü gerekmektedir. Hal böyle olunca taraflardan iddia ve savunmaları ile ilgili tüm delilleri istenilerek işin esasına girilmesi, gerekli değerlendirme yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde karar verilmesi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 08.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/9049
Karar No: 2012/15632
Karar Tarihi: 09.05.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/9049 E.  ,  2012/15632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza yeşil alan ve şemsiye-şezlong alanı yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından, tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek gerektiğinde refakate inşaat mühendisi bilirkişi de alınarak yeniden keşif yapılıp taşınmazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar Kanunu ve mevzuatı içinde kalıp kalmadığı belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve binanın yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5230 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 09.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.