erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2023/19500
Karar No: 2023/19149
Karar Tarihi: 07.12.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/19500 E.  ,  2023/19149 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 13.10.2023

SAYISI : 2021/1913 E., 2023/1254 K.

MAHKEMESİ : Bursa 15. İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/178 E., 2021/161 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 13.10.2023 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin kesinlikten reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 13.10.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davacı belirsiz alacak davasında kıdem tazminatı ile fazla çalışma ücreti alacağının tahsilini talep etmiş, daha sonra yargılamada bu alacak miktarlarını bedel artırım dilekçesi ile toplam 45.627,00 TL olarak belirlemiştir. Bu durumda reddedilen ve temyize konu edilen miktar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 13.10.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,07.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/10311
Karar No: 2019/7398
Karar Tarihi: 18.06.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/10311 E.  ,  2019/7398 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62, 50/4, 50/1-a, 52/2, 3, 4, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 3.fıkrası çıkarılarak yerine "Sanığa verilen 1 yıl 6 ay 10 gün hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK‘nın 50/4. maddesi yollamasıyla 50/1-a. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK‘nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 555 tam gün olarak belirlenmesine, TCK‘nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL hesabıyla 11.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/25736
Karar No: 2014/8964
Karar Tarihi: 31.03.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/25736 E.  ,  2014/8964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

... Belediye Başkanlığının 14.02.2013 tarihli yazısı ile dava konusu taşınmazın 1/1000 ölçekli uygulama imar planı ve 1/5000 ölçekli nazım imar planı bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanmadığı ve çevresinin meskun olmadığı belirtilmiş olmasına karşın fen bilirkişi Kıyasettin Yol tarafından düzenlenen rapor uyarınca taşınmazın imar parsellerine 400 metre mesafede bulunduğu anlaşıldığından,

Dava konusu 149 parselin belediye sınırları veya mücavir alan içinde bulunup bulunmadığının, en yakın yerleşim alanına mesafesinin ve belediye hizmetlerinden yararlanabilir durumda olup olmadığının ilgili Belediye Başkanlığı İmar Müdürlüğünden sorularak,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 31.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/2609
Karar No: 2021/2167
Karar Tarihi: 04.03.2021

**11. Ceza Dairesi         2019/2609 E.  ,  2021/2167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat

Gerekçeli karar başlığına eksik yazılan suç tarihinin 2006, 2007 ve 2008 takvim yılları olarak Mahkemesince düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık hakkında "2006, 2007 ve 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçlarından açılan kamu davasında, 213 sayılı VUK'nin 367. maddesine göre usulüne uygun verilmiş bir mütalaa bulunmadığı anlaşılmış ise de, dava zamanaşımının olumsuz bir muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğunun anlaşılması karşısında;

Sanığa yüklenen 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarının, Kanun'daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanık hakkında mahkûmiyet hükmünün kurulduğu 08.12.2010 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun'un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan; sanık hakkında açılan kamu davasının, gerçekleşen asli dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 04.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/10342
Karar No: 2024/12409
Karar Tarihi: 25.09.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/10342 E.  ,  2024/12409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/630 E., 2024/275 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250.00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre 01.01.2023-31.12.2024 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2023 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki hükmün, ücret tespiti bakımından temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

25.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/11215
Karar No: 2021/2564
Karar Tarihi: 03.03.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/11215 E.  ,  2021/2564 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

...

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili ile davalılardan... ve ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- Sındırgı ... Köyü mevkiindeki ormanlık alanında kesilecek ağaçlarla ilgili davalı ... ile davalı ... ,.. Köyü S. S. Tarımsal Kalkınma Koperatifi arasında yapılan sözleşme gereğince belirlenen orman emvallerinin kesimi konusunda anlaşıldığı ve Kooperatifin genelde üyesi olduğu anlaşılan aynı köyden şahıslarla ağaç kesim işleminin yapıldığı bu kpsamda, 05.12.2006 günü ...,... mevkiindeki kooperatif üyeleri davalılar... ile ...'ın 40 numaralı bölmede 10 nolu ağacı kestikleri ve budama soyma işlerini yaptıkları esnada, ağaç tomruklarının bulundukları bölgenin alt kısmında benzer çalışmaları yapan diğer grupta bulunan kazalı ... ile dava dışı diğer kazalı ...'ün üzerine düşmesi sonucu vefat ettikleri anlaşılan olayda, Kurum Bağ-Kur sigortalısı ...'ün hak sahiplerine bağlanan peşin değerli ölüm aylıkları ile yapılan cenaze masrafından oluşan kurum zararının teselsül esasına göre davalılardan tahsilinin istendiği eldeki davada, davanın yasal dayanağı 1479 sayılı Kanunun 63. maddesi olup, Mahkemece, hükme esas alınan kusur raporunda davalı davalı... ve ...'ın birlikte asli olarak %60, kazalı sigortalı ...'ün %40 kusurlu, dava dışı diğer kazalı ...'nın kusurunun müterafik kusur olup diğer kazalı sigortalının ölümünde etkisi olmadığı için kusur verilmediği, ve diğer davalılar ..., Kürendere Köyü S.S. Tarımsal Kalkınma Kooperatifinin ve Sındırgı Belediye Başkanlığının kusurunun olmadığının kabulü ile taleple bağlı kalınarak kısmen kabul kararı verildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece bozma sonrası alınan kusur raporu ile bozma öncesi alınan kusur raporu arasında çelişki oluştuğunun anlaşılması karşısında,; olayın gerçekleştiği iş kolunda iş güvenliği bakımından uzman kişilerden oluşan bilirkişi heyetinden çelişkiyi giderecek şekilde tarafların kusur oran ve aidiyetleri hususunda yeniden bir kusur raporu alınmalı, varılacak sonuca göre karar verilmelidir.

2- Kabule göre de; davalılardan ... ve...'ın kusurlarının ayrıştırılmaksızın karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirir.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda araştırma yaparak, elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekili ile davalılardan ... ve...'ın bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan... ve ...'a iadesine, 03/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/17197
Karar No: 2010/20047
Karar Tarihi: 01.12.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/17197 E.  ,  2010/20047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İnegöl 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :21.05.2009
Esas No: 2012/17575
Karar No: 2013/4081
Karar Tarihi: 04.03.2013

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/17575 E.  ,  2013/4081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili tarafından davalıya satılıp teslim edilen mallar karşılığı düzenlenen faturadan kaynaklı alacağın tahsili için başlatılan icra takibinin davalının itirazı sonucu durduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, fatura içeriği emtianın müvekkiline tesliminin kanıtlanması gerektiğini, müvekkilinin davacıya borcunun olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece toplanan deliller doğrultusunda, dava ve takibe konu fatura içeriği malın davalıya teslim edildiği, davalının fatura bedelinden sorumlu olduğu, takip öncesi temerrüdün oluşmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne davalının takibe vaki itirazının 1.752,00 TL asıl alacak üzerinden iptali ile takibin devamına, fazlaya ilişkin istemin reddine ve icra inkar tazminatına karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, faturaya dayalı alacağın tahsili için başlatılan ilamsız icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir. Davalı dava konusu fatura içeriği emtianın teslim edilmediğini savunmuştur. Mahkemece fatura içeriği malın davalıya teslim edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Davacı teslime ilişkin delil olarak kargo teslim belgesine dayanmış ve bu belge ile ilgili kargo şirketinin cevap yazısında sözü edilen belgenin uzun süreli muhafazasının fiziki olarak imkansız olduğu belirtilmiştir. Davacı taraf takibe konu fatura içeriğindeki malları davalıya teslim ettiğini usulüne uygun delillerle kanıtlamak zorundadır. O halde mahkemece kargo şirketinden kargo teslim belgesi araştırılıp davacı yanın teslime ilişkin bütün delilleri toplanarak varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 04.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/19232
Karar No: 2023/19139
Karar Tarihi: 07.12.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/19232 E.  ,  2023/19139 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 09.06.2023

SAYISI : 2023/190 E., 2023/464 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Turgutlu İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/78 E., 2022/227 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın derdestlik nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 09.06.2023 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin kesinlik nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekilince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 09.06.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre; davacı 16.03.2016 tarihli bilirkişi raporunu esas alarak kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin alacağını talep etmiş olup bu alacakların niteliği, iddia edilen ücret ve çalışma süresi hep birlikte değerlendirildiğinde reddedilen ve temyize konu edilen miktar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 09.06.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,07.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/11214
Karar No: 2025/5688
Karar Tarihi: 24.04.2025

**5. Ceza Dairesi         2023/11214 E.  ,  2025/5688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/381 Esas, 2022/1386 Karar

SUÇ : Rüşvet alma ve rüşvet verme

HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükümlerinin kaldırılarak sanıklar hakkında atılı suçlardan ayrı ayrı beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 40/2, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34/2, 231/2, 232/6 ve 291/1-2. maddeleri uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, merci, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin zorunlu olduğunun belirtilmesi ve 5271 sayılı Kanun'un 294/1. maddesinde, ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır'', aynı Kanun'un "Temyiz gerekçesi" başlığını taşıyan 295/1. maddesinde ise; "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir'' şeklindeki düzenlemeler karşısında;

14.12.2022 havale tarihli dilekçe ile hükümleri temyiz eden katılan Hazine vekiline 5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi gerektiğinin bildirilmediği gibi bu hususun meşruhatlı tebligat ile de ihtar edilmediği anlaşıldığından, katılan Hazine vekiline yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda usulüne uygun şekilde ''5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca gerekçeli temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi halinde temyiz talebinin incelenebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceği'' hususlarını içeren meşruhatlı tebligat ile gerekçeli kararın tebliğ edilmesi,

Temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verilmesi halinde ise bu hususta ek tebliğname düzenlenmesi sonrasında iadesinin temini için dosyanın Adana Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,Oy birliğiyle, 24.04.2025 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2015/11023
Karar No: 2015/9472
Karar Tarihi: 15.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/11023 E.  ,  2015/9472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/03/2015

NUMARASI : 2014/1531-2015/400

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Bakırköy 3. Sulh Hukuk ve İstanbul 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

Bakırköy 3. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının MERNİS adresinin “K. Ayasofya Mah. Bardakçı Sok. No:6/302 Fatih/İSTANBUL” olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

İstanbul 2. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının “D. Mah. N.Cad No:19/1 Esenler/İSTANBUL” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Fatih ve Beyoğlu İlçe Emniyet Müdürlüklerince yapılan araştırmaya göre kısıtlı adayının “D..Mah. N.. Cad No:19/1 Esenler/İSTANBUL” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından kısıtlının vefat etmiş olması da dikkate alınarak uyuşmazlığın Bakırköy 3. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Bakırköy 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 15/10/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.