erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2020/2007
Karar No: 2021/2644
Karar Tarihi: 13.04.2021

**16. Ceza Dairesi         2020/2007 E.  ,  2021/2644 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

..., ...),

21.03.2017 (...)

Hüküm : Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'ın TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 53, 58/9, 62 ve 63 maddeleri gereğince mahkumiyetlerine dair istinaf başvurularının esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine sanık ...'ın örgüte müzahir gazeteyi takip etmesi, ayrıca örgüt liderinin talimatı üzerine hesap açıp işlem yaptığı yönünde delil bulunmayan sanık ...'nın Bank Asya hesabındaki rutin işlemleri ve çocuklarını örgüte müzahir okullara göndermesinin örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanıklar ..., ..., ..., ... müdafileri ile sanık ... ve müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Konya 8. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE 13.04.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/6225
Karar No: 2011/795
Karar Tarihi: 27.01.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/6225 E.  ,  2011/795 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı şirket temsilcisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirketten tıbbi malzeme satın alan davalının, fatura bedelini ödemediği gibi alacağın tahsili için girişilen icra takibine de haksız olarak itiraz ettiğini iddia ederek itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına hükmolunmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve bilirkişi raporlarına göre takibe konu faturanın her iki tarafın defterlerinde kayıtlı olduğu, davalının ödeme belgesi sunmadığı ve borcun ödendiğine ilişkin başka iddiada da bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Yargılama sırasında alınan 23.12.2009 tarihli bilirkişi raporunda, davalı şirketin takipten sonra davadan önce 20.03.2008 tarihinde banka havalesi ile davacıya 7.636.95.-TL ödeme yaptığı ve bu ödemenin takip konusu 09.08.2007 tarihli 3.400,33.-TL tutarındaki fatura bedelini de kapsadığı belirtilmiş ve davacı vekili son celse bu rapora bir diyeceği olmadığını bildirmiştir. Bu durumda mahkemece belirtilen ödeme üzerinde durulup, davadan önce yapılan ödemeler yönünden dava açılmasında hukuki yarar bulunmadığı gözetilerek varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken bu yönler gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 27.01.2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

-KARŞI OY YAZISI-

Genel hükümlere göre açılan davalarda kural olarak haklılık durumu dava tarihine göre belirlenir. İtirazın iptali davasının amacı itiraz üzerine duran takibin devamını sağlamaktır. Bu nedenle davada haklılık durumu takip tarihi itibariyle belirlenmelidir (HGK 16.10.1996,19-601/711). İtirazın iptali davasında takipten önce, takipten sonra ancak ödeme emrine itiraz süresi bitmeden yapılan ödemeler gözetilir. Ancak ödeme emrine süresinin geçmesinden sonra yapılan ödemeler ise dikkate alınmaz. Bu tür ödemeler kararın infazı sırasında icra müdürlüğünce dikkate alınıp borçtan mahsup edilmelidir. Aksi halde ödeme tarihleri itibariyle takip konusu alacağa faiz yürütülüp, ödemenin öncelikle faize mahsup edilmesinden sonra kalan alacak saptanarak hüküm kurulmalıdır. Bu şekilde yapılacak işlem sonucu bulunan meblağ üzerinden hüküm kurulması infazda tereddüt yaratır. Davacının davadan önce yapılan ödemeler yönünden tüm borç ödenip, infaz edilmediği sürece hukuki yararı bulunmaktadır. Mahkemece bu yöne ilişkin gerekçesi yerinde olup, hükmün onanması gerekir. Sayın çoğunluğun aksi yöndeki görüş ve gerekçesine katılamıyorum. 27.01.2011
Esas No: 2013/29029
Karar No: 2014/18159
Karar Tarihi: 25.06.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/29029 E.  ,  2014/18159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, Konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK.nun 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, somut olayda uygulanma koşulları oluşmadığı halde verilen cezada TCK'nun 145. maddesi uyarınca indirim yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 25.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/2323
Karar No: 2017/6514
Karar Tarihi: 18.09.2017

**7. Ceza Dairesi         2015/2323 E.  ,  2017/6514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, sanık ... hakkında erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, sanıklardan ...'in göndericisi, ...'ın alıcısı olduğu kargo kolisinde yapılan aramada ele geçirilen 52 adet cep telefonundan sadece 2'sinin kaçak olduğunun tespit edildiği olayda; sanıkların aşamalarda değişmeyen savunmalarında atılı suçlamayı kabul etmemeleri, ...'ın telefonların kaçak olduğunu bilmediğini ifade etmesi karşısında, sanıkların savunmasının aksine, cezalandırılmalarına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilerek beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kabule göre ise;

CMK.nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesine engel hali bulunmayan sanık ...'in, kaçak olduğu tespit olunan 2 adet samsung marka cep telefonu ve kaçak olduklarının tespiti halinde 2 adet batarya, 2 adet kulaklık, 2 adet şarj aleti ve 2 adet USB kablosunun ithalinde öngörülen ... vergileri ile diğer eş etkili vergiler ve mali yüklerin ödenmemesi nedeniyle, yoksun kalınan miktarın kamu zararı olduğu bildirilmesi gerekirken, kaçak cep telefonlarının yanı sıra kayıtlı olduğu tespit olunan 50 adet Nokia marka cep telefonunun da toplam ... vergileri ile diğer eş etkili vergiler ve mali yüklerin değerinin kamu zararı olarak benimsendiği ve bu miktarın sanığa bildirildiğinin anlaşılması karşısında; mahkemece kaçak olduğu tespit olunan 2 adet Samsung marka cep telefonunu ve kaçak oldukları tespit edilerse diğer eşyaların vergiler toplamının tespiti ile kamu zararı olarak sanığa bildirilmesi ve bu zararın ödenmesi için süre verilerek sonucuna göre CMK.nun 231/9. maddesi de gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, bu husus ikmal edilmeden, sanığın zarar miktarında yanıltılarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Suç konusu 2 adet Samsung marka kaçak cep telefonu ve kaçak iseler, 2 adet batarya, 2 adet kulaklık, 2 adet şarj aleti ve 2 adet USB kablosunun 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi delaletiyle 5237 sayılı TCK.nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde ele geçen kayıtlı telefonların da müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık ... ve katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.09.2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/6966
Karar No: 2014/9448
Karar Tarihi: 29.05.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/6966 E.  ,  2014/9448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalı vekili 10.03.2014 tarihli temyize cevap dilekçesinde duruşma talep ettiğini belirtmiş olup, söz konusu dilekçesinin temyiz dilekçesi niteliğinde olup olmadığı davalı vekiline açıklattırılarak, temyiz dilekçesi niteliğinde olduğunun anlaşılması halinde temyiz defterine kayıt yapılıp yapılmadığı ve temyiz harcının alınıp alınmadığı araştırılarak, bunlara ilişkin bilgi ve belgelerin dosyaya konulması, süresi içinde temyiz defterine kayıt yapılmış ancak harç alınmamış ise HUMK. nun 434. maddesinin 3. fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanması ve belgesinin dosyaya konulmasından,

2-Belediye Başkanlığının dosyada mevcut yazılarında dava konusu taşınmazın 1/5000 ölçekli nazım imar palında olduğu belirtilmiş ancak taşınmazın tüm belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı, etrafının meskûn olup olmadığı gibi hususlara yeterince açık cevap verilmemiştir. Bu nedenle ( taşınmazın ne kadarının tarımsal niteliği korunacak alanda bulunduğu da belirtilerek) dava konusu taşınmazın belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının belediye başkanlığından sorulup, alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/14283
Karar No: 2024/4083
Karar Tarihi: 28.03.2024

**4. Ceza Dairesi         2023/14283 E.  ,  2024/4083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR SAYISI : 2021/2739 E., 2023/863 K.

SUÇ : Hakaret

KARAR : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği ek karara yönelik temyiz isteğinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İlk Derece Mahkemesinin kararıyla sanığın hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemesinin 29.03.2023 tarihli ve 2021/2739 Esas, 2023/863 Karar sayılı kararıyla istinaf başvurusunun esastan reddine hükmedilmiştir.

3. Bölge Adliye Mahkemesinin 10.07.2023 tarihli ve aynı sayılı ek kararıyla sanığın temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği "temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine" karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, kararın bozulup dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesi talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendinde yer alan "… ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun'un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer verilen; "... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder." şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, sanığın ek karara yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteğinin, 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Çorlu 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.03.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2013/3292
Karar No: 2014/1997
Karar Tarihi: 11.02.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/3292 E.  ,  2014/1997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 8. İş Mahkemesi

TARİHİ : 16/10/2012

NUMARASI : 2010/808-2012/778

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin belirli süreli olmasına rağmen süresi bitmeden önce işverence feshedildiğini ileri sürerek, ücret ve bakiye süre ücreti alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının sağlık sorunları sebebiyle iş sözleşmesinin feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçi işyerinde belirli süreli iş sözleşmesi ile çalıştığını ve iş sözleşmesinin süresinden önce feshedildiğini ileri sürerek sözleşmenin kalan süresine ait ücret isteğinde bulunmuştur. Mahkemece isteğin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 11. maddesinde, “İş ilişkisinin bir süreye bağlı olarak yapılmadığı halde sözleşme belirsiz süreli sayılır. Belirli süreli işlerde veya belli bir işin tamamlanması veya belirli bir olgunun ortaya çıkması gibi objektif koşullara bağlı olarak işveren ile işçi arasında yazılı şekilde yapılan iş sözleşmesi belirli süreli iş sözleşmesidir. Belirli süreli iş sözleşmesi, esaslı bir neden olmadıkça, birden fazla üst üste (zincirleme) yapılamaz. Aksi halde iş sözleşmesi başlangıçtan itibaren belirsiz süreli kabul edilir. Esaslı nedene dayalı zincirleme iş sözleşmeleri, belirli süreli olma özelliğini korurlar” şeklinde düzenleme ile bu konudaki esaslar belirlenmiştir. Borçlar Kanunundaki düzenlemenin aksine iş ilişkisinin süreye bağlı olarak yapılmadığı hallerde sözleşmenin belirsiz süreli sayılacağı vurgulanarak ana kural ortaya konulmuştur.

Dosya içeriğine göre, davacının davalıya ait işyerinde demirci ustası olarak çalıştığı anlaşılmakla belirli süreli iş sözleşmesi yapılmasını gerektiren objektif sebepler bulunmamaktadır. Böyle olunca taraflar arasındaki iş ilişkisinin baştan itibaren belirsiz süreli olduğu kabul edilmeli ve bakiye süre ücreti isteğinin reddine karar verilmelidir.

3-Kabule göre de, ücret alacağının reddedilen kısmının kararda hatalı gösterilmiş olması doğru değildir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 11.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/836
Karar No: 2023/748
Karar Tarihi: 23.03.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/836 E.  ,  2023/748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3231 E., 2022/3003 K.

KARAR : Davanın reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 9. Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/537 E., 2021/314 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen itirazın iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının, ilk derece mahkemesi kararının esası incelemeden kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren mahkemeye gönderilmesi gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve yargılamanın eksikler tamamlanarak kaldığı yerden devamı için dosyanın İlk Derece Mahkemesine iadesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiş, kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine gören reddedilen ve temyize konu edilen toplam miktar (takip talebine konu yabancı para alacağının dava tarihindeki Türk Lirası karşılığı) 49.031,79 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye mahkemesine gönderilmesine,

23.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/5904
Karar No: 2010/6940
Karar Tarihi: 14.12.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/5904 E.  ,  2010/6940 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eksik ve ayıplı işlerin giderilme bedellerinin tahsili istemiyle açılmış, mahkemece davanın reddine karar verilmiş, karar davacı iş sahibi idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı iş sahibi idare ile davalı yüklenici Klima İnş. ve Tes.A.Ş. arasında 09.03.1994 tarihli bedeli karşılığı inşaat yapım sözleşmesi imzalanmıştır. Davacı idare bu davada satış yaptığı 3. kişilerin davacı aleyhine açtıkları eksik ve kusurlu işlerin giderilme bedellerinin tahsiline ilişkin davaya dayandığı gibi davalı yüklenici Klima İnş. ve Tes.A.Ş. ve Müşavir ...Mühendislik Ltd.Şti. ile aralarındaki inşaat yapım ve kontrol sözleşmelerine de dayanmıştır. Müşavir firma olan ...Mühendislik Ltd.Şti. hakkında da kontrolör hizmetlerini yeterli şekilde yapmadığı iddiasıyla dava açmıştır.

Mahkemece davacı idareden bağımsız bölüm satın alan 3. kişilerin idare aleyhine açktıkları davaların retle sonuçlanması davacı idarenin 3. kişilere her hangi bir ödeme yapmaması, bu durumda davalılara rücu etmesinin mümkün olmaması gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Her ne kadar davacı idarenin 3. kişilere ödeme yapmadığı için davalılara rücu edemeyeceğine ilişkin gerekçe yerinde ise de, davacı idarenin davalı yüklenici şirket Klima İnş. ve Tes.A.Ş. ve müşavir firma ...Mühendislik Ltd.Şti. ile imzaladığı sözleşmeler gereğince bu şirketlerden dava konusu yaptığı eksik ve kusurlu işlerin giderilme bedellerinin tahsilini isteyip istemeyeceği değerlendirilmemiş, kararda bu konuya ilişkin bir gerekçeye de yer verilmemiştir. Mahkemece davacı idareyle davalı şirketler arasındaki sözleşmeler uyarınca eksik ve kusurlu işlerin giderilme bedelleri yönünden davacı idarenin davalılara açtığı dava dikkate alınıp değerlendirilmeden yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştr.

Yapılacak iş, davacı idare ile davalı yüklenici ve müşavir şirketler arasındaki sözleşmeler, bu sözleşmelerin nitelikleri dikkate alınmak suretiyle, gerekirse bilirkişilerden ek ropar alınmak veya yeniden bilirkişi raporu alınarak davacı idarenin açtığı eksik ve kusurlu işlerin giderilme bedelleri davasının tarafların iddia ve savunmaları doğrultusunda değerlendirilmesinden, sonucuna göre hüküm kurulmasından ibarettir.

Kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davacı iş sahibi idare yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 14.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.