erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2020/7071
Karar No: 2021/4590
Karar Tarihi: 08.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/7071 E.  ,  2021/4590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçuna yönelik olarak suç vasfının hırsızlık olduğuna yönelik ve aleyhe olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; müştekiye ait ancak kızının kullanımında olan ve kızının ikametinin bitişiğindeki etrafı çevrili bahçede direksiyon kilidi ile kilitli halde bulunan motosikletin, 01.06.2015 tarihinde çalınması sonrasında 12.07.2015 tarihinde dur ikazına uymayan sanık ile birlikte plakasız şekilde yakalanması şeklinde gerçekleşen olayda; sanığın suça konu motosikletin yakalanma tarihinden bir ay öncesinde denize giderken tesadüfen tanıştığı ... isimli kişiden pazarlık ile 1.000,00 TL ye satın aldığını, 600 TL sini ödediğini ancak ruhsatı bakiyeyi ödediğinde alabileceğine yönelik anlaştıklarını ve ...'in adresini gösterebileceğine dair beyanı üzerine belirtilen adrese gidildiğinde, ... isminde kimsenin olmadığının ve adresteki yerin ise kış ayından o güne kadar boş olduğu gözetilerek, plakasız halde takip neticesinde yakalanan ve motosikletin satış usulünü bilebilecek halde olan sanığın, yanıltıcı, gerçeğe ve hayatın olağan akışına aykırı şekildeki beyanları ile satın aldığını beyan ettiği kişi veya kişilere ilişkin hiç bir kimlik veya gerçek adres bilgisi de sunamadığının anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesi kapsamındaki hırsızlık suçuna uyduğu gözetilmeden, suç vasfının hatalı tayin edilmesi sonucunda aynı Kanun'un 165/1 maddesi gereğince uygulama yapılması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 08.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/4123
Karar No: 2016/6842
Karar Tarihi: 10.10.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/4123 E.  ,  2016/6842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

14.04.2009 gün ve 2009/401 sayılı iddianame ile sanık hakkında, vergi inceleme ve vergi suçu raporlarına uygun olarak, 2004 ve 2005 takvim yıllarında muhteviyatı itibariyle sahte fatura düzenlemek ile 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçlarından kamu davası açılmasına rağmen tek hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından, sanık hakkında 213 sayılı Yasanın 359/a-2 maddesinin 5728 sayılı Yasanın 276. maddesi ile yapılan değişiklikten önceki hali ile mahkumiyet hükmü kurulması ve kurulan mahkumiyet hükmünün para cezasına çevrilmemesi nedeniyle açıkça lehe bulunduğu anlaşıldığından uygulamalı karşılaştırma yapılmaması isabetsizliği bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı arttırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 10.10.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.

ÖK.
Esas No: 2012/4176
Karar No: 2012/6051
Karar Tarihi: 18.04.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/4176 E.  ,  2012/6051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Sanığın 213 sayılı Vergi usul kanununun 359/b-1 maddesi, TCK.nun 53. maddesi gereğince (5 kez) 18 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- “Sahte fatura düzenlemek” ve “sahte fatura kullanmak” suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu, Vergi dairesinin mütalaasının ve düzenlenen iddianamenin 2004, 2005, 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında “sahte fatura düzenlemek” suçuna ilişkin olduğu gözetilmeden iddianamenin dışına çıkılarak dava konusu yapılmayan “sahte fatura kullanmak” suçundan hüküm kurulmak suretiyle CMK'nun 225. maddesine muhalefet edilmesi, yasaya aykırı,

Kabule göre de;

2- Gerekçeli kararda sanık hakkında ilgili takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçunun sübutu, kabul olunmasına rağmen kısa kararda sanığın ilgili takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçundan mahkumiyetine karar verilerek kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişkiye düşülmesi,

3- 2004 takvim yılında 213 sayılı Yasaya muhalefet suçuna ilişkin olarak kararın gerekçe bölümünde; 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddesi uyarınca suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı Yasa ile sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasanın ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe Yasanın tespiti gerektiği gözetilmeden ve uygulamalı karşılaştırma yapılmadan, denetime olanak vermeyecek şekilde hüküm kurulması,

4- Hükmolunan ceza miktarının erteleme kapsamında kaldığı halde, sabıkasız sanık hakkında erteleme yönünden herhangi bir değerlendirme yapılmaması,

5- 5237 sayılı TCK’nun 53/1. maddesinde hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak öngörülen hak yoksunluklarının, seçimlik olarak düzenlenmediği gözetilmeden, Cumhuriyet savcısının infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde, hak yoksunluğunun anılan fıkranın sadece (a) (b) (d) bentlerine özgülendirilmesi suretiyle karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 18.04.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/15210
Karar No: 2015/23130
Karar Tarihi: 03.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/15210 E.  ,  2015/23130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İliç Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/07/2014

NUMARASI : 2013/473-2014/237

..

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Kamulaştırılan taşınmaz mal ile emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak zeminine; resmi birim fiyatları esas alınarak, üzerindeki yapıya; yaş, cins ve verim durumu dikkate alınmak suretiyle ağaçlara değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Taşınmaz üzerindeki meyve ağaçlarının yaşı, cinsi, nitelikleri ve adetlerine göre kapladığı alan tespit edilerek, bu alanın kapama karışık meyve bahçesi olarak kabulü ile, meyve ağaçlarından elde edilecek ürün miktarı ve toplam kg. satış fiyatları ile dekara üretim giderleri ilgili İlçe Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden sorulup araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Taşınmaz üzerindeki yapıların değerinin dava tarihine endekslenmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 03/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/381
Karar No: 2011/8320
Karar Tarihi: 23.12.2011

**1. Ceza Dairesi         2010/381 E.  ,  2011/8320 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2009/285052

...'ı kasten öldürmeye teşebbüsten sanık ...'ın yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne, diğer suçtan açılan kamu davasının TCK.nun 74/4 ve CMK.nun 223/8.maddesi uyarınca düşürülmesine ilişkin (...) Üçüncü Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23/06/2009 gün ve 439/233 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Sanık ...'in mağdur ... ile tartışıp kavga ettiği sırada Halil'e doğru bıçakla saldırdığı, bu sırada kardeşi ...'ı bıçakla sağ kol bölgesinden yaraladığı olayda, sanığın asıl hedefi olan mağdur ...'e bıçak salladığı sırada yanında bulunan kardeşi ...'ın da isabet alıp yaralanabileceği veya ölebileceğini öngörmesine rağmen eylemine devam ederek mağdur ...'ı yaraladığı olayda sanığın eyleminin olası kastla yaralama suçunu oluşturduğu ve bu suçtan cezalandırlması gerektiği gözetilmeksizin eyleminin taksirle yaralama olarak nitelendirilerek yazılı şekilde düşme kararı verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, cezayı azaltıcı tahrik ve takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde, bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin meşru müdafaa koşullarının varlığına, 5237 sayılı yasanın 27/2.maddesinin uygulanması gerektiğine, eksik incelemeye teşebbüs ve tahrik nedeniyle yapılan indirimin az olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

A-Sanık hakkında taksirle yaralama suçundan verilen düşme kararının tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B-Sanığın öldürmeye teşebbüs suçu yönünden;

Katılan ...'in 01.01.1991 doğumlu olup, suç tarihi itibariyle 18 yaşından küçük ve 5237 sayılı TCK.nun 6/1-b maddesine göre çocuk olduğu anlaşılmakla, sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 82/1-e maddesi ile temel cezanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin aynı kanunun 81/1.maddesi esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sanık hakkında kurulan hükme yönelik aleyhe temyiz bulunmadığından CMUK.nun 326/son maddesi gereğince ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla, hükmün tebliğnamedeki düşünce aykırı olarak (BOZULMASINA), 23/12/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/5814
Karar No: 2016/6255
Karar Tarihi: 19.10.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/5814 E.  ,  2016/6255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

I- Sanık hakkında 2006 yılına ilişkin olarak Vergi Usul Kanunu'na muhalefet suçundan kurulan hükme yönelik incelemede;

Sanık hakkında "muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenlemek" suçundan açıkça verilmiş bir mütalaa, buna uygun açılmış bir dava bulunmadığı görülmekle, öncelikle durma kararı verilip, 213 sayılı VUK'nun 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceği Vergi Dairesi Başkanlığı'ndan sorularak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

II- Sanık hakkında defter ve belgeleri ibraz etmeme suçundan kurulan hükme yönelik incelemede;

İncelenmenin esasen iş yerinde yapılması gereken defter ve belgelerin ne surette ibraz için istendiği açıklanmadan ve gerekçelendirilmeden yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki istem gibi BOZULMASINA, 19.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/13276
Karar No: 2013/2646
Karar Tarihi: 12.02.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/13276 E.  ,  2013/2646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

AVUKAT ...

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, resmi tatil ücreti ve kötüniyet tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haklı bir sebep olmaksızın feshedildiğini belirterek, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, resmi tatil ücreti ve kötüniyet tazminatı alacaklarının ödetilmesi talebinde bulunmuştur.

Davalı vekili, davacının başka bir yerde iş bulduğunu ve işi kendisinin bıraktığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının iş sözleşmesinin haklı bir sebep olmaksızın davalı işveren tarafından feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının fazla mesai ücreti alacağına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Dosya içeriğine göre, dava konusu market işyerinde mesai saatlerinin yaz ve kış mevsiminde farklı olduğu anlaşılmaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu yönde bir ayrım yapılmadan hesaplama yapılması hatalı olup, hüküm bu sebeple bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgiliye iadesine, 12.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/23162
Karar No: 2012/19064
Karar Tarihi: 09.11.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/23162 E.  ,  2012/19064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Ortadan kaldırma

1- “2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan açılan kamu davasının dava zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılması hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 Sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının suçun işlendiği tarihten hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının düşürülmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan açılan kamu davasının dava zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılması hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihi olan 31.08.2004'den hüküm tarihine kadar gerçekleşmediği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, inceleme tarihi itibariyle anılan sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 09/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/5293
Karar No: 2024/15748
Karar Tarihi: 24.10.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/5293 E.  ,  2024/15748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1425 E., 2021/406 K.

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun esastan reddi,düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, onama

I. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Temyiz İstemi Yönünden

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

II. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Temyiz İstemi Yönünden

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 08.02.2021 tarihli ve 2020/1425 Esas, 2021/406 Karar sayılı kararının, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin, suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen beraat kararını temyiz etmekte hukukî yararı bulunmadığı gibi, hükmün gerekçesine yönelik bir temyiz itirazı da olmadığından, temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesi uyarınca Nazilli 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/23866
Karar No: 2022/3608
Karar Tarihi: 23.02.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/23866 E.  ,  2022/3608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : 6831 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : CMK'nun 280/2. maddesi gereğince ... Asliye Ceza Mahkemesince sanığın beraatine ilişkin olarak verilen 13/02/2018 tarih ve 2017/607 Esas ve 2018/98 Karar sayılı hükmün KALDIRILMASINA, hükümlülük

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Davanın dayanağını oluşturan, aksi sabit oluncaya kadar geçerli bulunan suç tutanağına göre, yangın ihbarı üzerine suça konu alana gidildiği, yangın sahasında yapılan incelemede yangın sahası ile sanığın zeytinliği arasında 9 adet ağacın kesilerek bir kısmının yakacak olarak doğrandığının görüldüğü, kesilen ağaçların sanığın zeytinliğine bitişik olduğu ve bu alana yer eklemek amacıyla sanığın önceden kesim yaparak yer açtığı kanaati ile görgüye dayalı bir tespit yer almayan suç tutanağının düzenlendiği, sanık hakkında ağaç kesme ve işgal suçlarından ihbar bulunmadığı ve sanığın tüm aşamalarda suçlamayı kabul etmediği anlaşılmakla; sanığın atılı suçları işlediğine dair mahkumiyetine yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilerek beraati yerine yazılı gerekçeyle sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5271 sayılı CMK'nun 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nun 304. maddesi uyarınca dosyanın ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 23/02/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/1575
Karar No: 2019/3235
Karar Tarihi: 19.06.2019

**1. Ceza Dairesi         2019/1575 E.  ,  2019/3235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : Mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf isteminin reddi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Oluşa, dosya içeriğine ve Mahkemenin gerekçesine göre, sanık ...’in mağdur ...’a yönelik eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs olarak nitelendirilmesinde isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki suç vasfına ilişen düşünce benimsenmemiştir.

Sanık ... hakkında; mağdur ...’a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin, sanık müdafiinin istinaf yoluna başvurması üzerine istinaf başvurusunun kabulü ile duruşmasız yapılan inceleme neticesinde; "İstinaf başvurusunun esastan reddine’’ dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 14.12.2018 gün ve 2018/3343 esas 2018/3085 karar sayılı kararında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, Cumhuriyet savcısının; sair hususlara yönelen temyiz incelemesinde, temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi 14.12.2018 gün ve 2018/3343 esas 2018/3085 karar ve 2016/9 esas 2016/26 karar sayılı kararında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz istemlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi ESASTAN REDDİNE, sayın Üye ... ve sayın Üye ...'ın suç vasfının kasten yaralama olduğunun değerlendirilmesi gerektiği yönündeki karşı oyları ve oy çokluğu ile, 19/06/2019 gününde karar verildi.

KARŞI OY:

Oluşa ve dosya içeriğine göre; olay tarihinde sanığın ... Caddesinde faaliyet gösteren Adıyaman Çiğköfte isimli iş yerinin önünde oturuyorken yoldan geçmekte olan mağduru görünce onu yanına çağırdığı, mağdur ile sanığın aynı masada bir süre oturup konuştukları, tanık Sevda’nın sanığa mesaj gönderdiğinden bahisle aralarında tartışma çıktığı, tartışma üzerine sanığın üzerinde taşıdığı bıçakla mağdurun boynunun sol tarafına vurduğu, bıçak darbesi sonucunda mağdurun yaşamını tehlikeye sokmayacak ve basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandığı olayda;

Olayın ani gelişimi sırasında sanığın bıçakla mağdura bir kez vurması, herhangi bir engel olmamasına rağmen eylemine devam etmemesi, elini yaralı kısma bastırarak gitmekte olan mağdurun arkasından 5-6 adım gittikten sonra takipten geri dönmesi, doktor raporu ve aralarında önceye dayalı öldürmeyi gerektirecek bir husumet olduğuna ilişkin ortaya delil konulmaması karşısında; dosyada mevcut delillere göre sanığın eyleminin kasten yaralama olarak değerlendirilmesi gerektiği düşüncesinde olduğumuzdan sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyoruz.

... ...