erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/19795
Karar No: 2015/25287
Karar Tarihi: 20.10.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/19795 E.  ,  2015/25287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/09/2014

NUMARASI : 2014/48-2014/76

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 30/04/2015 tarih, 2015/9242-11804 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

İhale bedeli 780.000 TL olup bunun %10'u olan 78.000 TL yerine karar yerinde 7.800,00 TL'ye hükmedilmesi maddi hataya müsteniddir. Hatanın mahallinde her zaman düzeltilmesinin mümkün bulunmasına, düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK.nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 250,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınmasına, 57,60 TL karar düzeltme harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın karar düzeltme isteyenden tahsiline, 20.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/2705
Karar No: 2011/3631
Karar Tarihi: 30.03.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/2705 E.  ,  2011/3631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ZONGULDAK 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/10/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, davalı Zonguldak Belediyesi'nin maliki olduğu 3 parsel sayılı taşınmazın tamamının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını, kıyıların devletin hüküm ve tasarrufu altında olup, özel mülkiyete konu olamayacağını, ayrıca iskele üzerindeki yapıların davalı belediye tarafından diğer davalılara 618 Sayılı Yasanın 4 ve 5. maddesine aykırı olarak izin ve ruhsat alınmaksızın kiraya verildiğini ileri sürerek, taşınmazın tapu kaydının iptaline, elatmanın önlenmesine, davalılara ait muhtesatın masrafları ilgililere ait olmak üzere yıkımına, taraflar arasındaki muhdesatın niteliği ve niceliği itibariyle muarazanın önlenmesine karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı belediye, taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalmadığını, 618 Sayılı Yasaya aykırı bir yapılanma olmadığını; diğer davalılar da belediyeyle yapılmış sözleşmeye istinaden kullandıklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar Dairece, 5841 Sayılı Yasa ile değişik 3402 Sayılı Yasa'nın 12/3. maddesi uyarınca davanın hak düşürücü süreden reddi gerektiğine değinilerek bozulmuş; mahkemece bozmaya uyularak davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, Hazine tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi . raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptali ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Gerçekten de, 14.3.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa ile 3402 Sayılı Yasa'nın 12/3.maddesine getirilen ek düzenlemeler gereğince kadastro tespit tarihi ile dava tarihi arasında öngörülen hak düşürücü sürenin geçtiği sabit olduğundan, davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur. Davacı Hazinenin öteki temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Ancak, sonradan 19.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren ve 6099 Sayılı Yasa'nın 16. maddesiyle 3402 Sayılı Yasa'ya eklenen 36/A maddesindeki “Kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekâlet ücreti dâhil, yargılama giderine hükmolunmaz.” düzenlemesi karşısında; genel kuralın istisnası olarak hak düşürücü sürenin hukuki niteliği, yerleşik yargıtay kararları ve sonradan yürürlüğe giren geçmişe etkili yasa değişikliği hususları birlikte gözetilerek yargılama giderlerinin değerlendirilmesi ve sonucuna göre karar verilebilmesi için hüküm bozulmalıdır.

Davacı Hazinenin, temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulüyle hükmün HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 30.3.2011 tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Esas No: 2021/14653
Karar No: 2021/18326
Karar Tarihi: 02.11.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/14653 E.  ,  2021/18326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanığın dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme suçu yönünden kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 294. maddesinde düzenlenen, ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.'' şeklindeki düzenlemede gözetilerek sanığın temyiz dilekçesinde herhangi bir sebep göstermediğinin anlaşılması karşısında; sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

İlk derece mahkemesince sanık hakkında atılı dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme suçundan beraat kararı verildiği, o yer Cumhuriyet savcısının istinaf talebi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma açılıp ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak sanığın dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme suçundan mahkumiyetine hükmedildiği anlaşılmakla, hükmün temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan temyiz incelemesinde;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin, hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 50. maddesinin birinci fıkrasında yer alan seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğu gözardı edilerek hüküm kurulmasına ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan ve suç tarihinde 65 yaşından büyük olan sanık hakkında belirlenen kısa süreli hapis cezasının TCK'nın 50. maddesinin 3. fıkrası gereğince aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi

Bozmayı gerektirmiş, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, dosyanın CMK'nın 304/2. maddesi gereğince Ankara Bölge Adliye Mahkemesi, 5. Ceza Dairesine gönderilmesine, 02.11.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/5828
Karar No: 2013/5020
Karar Tarihi: 05.08.2013

**(Kapatılan)23. Hukuk Dairesi         2013/5828 E.  ,  2013/5020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Davacının iflas erteleme talebi üzerine yapılan yargılamada ihtiyati tedbire itirazın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içerisinde müdahil Yapı Kredi Bankası A.Ş. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkili şirketin borca batık olduğunu ve dilekçesi ekinde sunduğu iyileştirme projesi ile müvekkili şirketin iyileşme ümidi bulunduğunu ileri sürerek, iflasın ertelenmesini, ihtiyati tedbir kararı verilmesini, İİK'nın 179. maddesinde öngörülen tedbirlerin uygulanmasını talep etmiştir.

Mahkemece alınan bilirkişi raporundan sonra dosya üzerinde yapılan inceleme sonucu 25.07.2012 tarihli ara karar ile, bir kısım tedbir kararları ile birlikte, İİK'nın 179. maddesi uyarınca borçlarına kefil olanlar yönünden devam eden takiplerle İİK'nın 206. maddesinin 1. sırasında yazılı alacaklara ilişkin olanlar hariç olmak üzere 6183 sayılı kanuna dayalı takiplerde dahil, hangi nedene dayanır ise dayansın iflas erteleme talebinde bulunan şirketler hakkında yapılmış ve yapılacak icra takipleri ile ihtiyati haciz ve tedbir uygulamalarının durdurulmasına, tedbirler için takdiren teminat alınmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

Müdahil Yapı Kredi Bankası A.Ş. vekili, rehinli taşınır ve taşınmaz malların satışının durdurulması yönündeki ihtiyati tedbir kararının yasaya aykırı olup mevcut rehinle karşılanmayacak faizlerin teminatlandırmanın İİK'nın 179/b. maddesi gereğince zorunlu olduğu gerekçesiyle ihtiyati tedbire itiraz etmiştir. İtiraz üzerine mahkemece 15.03.2013 tarihli duruşmada daha önceki gerekçelerle itirazın reddine karar verilmiştir.

Kararı, itiraz eden müdahil Yapı Kredi Bankası A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, müdahil Yapı Kredi Bankası vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, müdahil Yapı Kredi Bankası vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç yatırılmasına yer olmadığına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 05.08.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/9963
Karar No: 2024/14143
Karar Tarihi: 22.10.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/9963 E.  ,  2024/14143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250,00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2021 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki hükmün, ücret tespiti bakımından temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca bozmaya uyularak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

22.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/529
Karar No: 2011/13699
Karar Tarihi: 06.10.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/529 E.  ,  2011/13699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Katılma konusunda karar verilirken hazır bulunan sanık ve sanık müdafiine diyecekleri sorulmaması suretiyle CMK'nun 238/3 maddesine aykırı hareket edilmesi,

2) Sanığın sorgusunun yapıldığı 21.11.2007 tarihli celseye sanık müdafii sıfatı ile katılan Av. ...'in 7.5.2008 tarihinde yapılan kararın verildiği celseye mesleki mazereti nedeniyle katılamayacağını belirtmesi karşısında dosya içinde vekaletnamesi olmadığı gerekçesi ile reddedilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 6.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/8129
Karar No: 2016/9639
Karar Tarihi: 02.06.2016

**8. Hukuk Dairesi         2016/8129 E.  ,  2016/9639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

... ile ... aralarındaki muhdesatın tespiti davasının reddine dair ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen ... sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, ortaklığın giderilmesi davasına konu ... parsel sayılı taşınmaz üzerindeki tüm ağaçların vekil edeni tarafından yapıldığının ve mülkiyetinin vekil edenine ait olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu muhdesatların davacı tarafın kendi adına ve hesabına meydana getirilmeyip ortak murisleri adına ve hesabına davacı tarafça dikildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, taşınmaz üzerindeki ağaç niteliğindeki muhdesatın tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş ise de, varılan sonuç dosyada toplanan delillere uygun düşmemektedir. Taşınmaz üzerindeki muhdesatın kim tarafından meydana getirildiğinin tespitine ilişkin davalarda Mahkemece araştırılması gereken husus, muhdesatın kim tarafından, hangi gelirlerle, kimin adına ve hesabına yaptırıldığıdır.

Toplanan deliller ve tanık beyanlarından, dava konusu taşınmazın kadastro tespiti neticesinde taraflar adına paylı mülkiyet hükümlerine göre 1/2'şer hisse ile 05.01.2007 tarihinde tapuya tescil edildiği, tarafların ortak mirasbırakanı anne ve babalarının ağaçlar dikildiği tarihte yaşlı olduğu ve davacı ile aynı evde oturduğu, taşınmaz üzerindeki zeytin ağaçlarını davacının kendi nam ve hesabına dikip yetiştirdiği anlaşılmaktadır. Dinlenen tanık beyanlarında muhdesatı davacının kendi nam ve hesabına meydana getirdiğinin belirtilmesi karşısında, ortak mirasbırakan ile davacının aynı evde yaşamaları bu sonucu değiştirmez. Ayrıca, dava konusu taşınmazın tapu kaydının ortak mirasbırakan değil, davacı ve davalı adına tapuya tescilinin yapıldığı görülmektedir.

Hal böyle olunca; Mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve kanuna aykırı bulunan 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 29,20 TL peşin harcın istek halinde davacıya iadesine 02.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/9961
Karar No: 2024/14141
Karar Tarihi: 22.10.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/9961 E.  ,  2024/14141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250,00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2021 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki hükmün, ücret tespiti bakımından temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca bozmaya uyularak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

22.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/12695
Karar No: 2006/15063
Karar Tarihi: 13.11.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/12695 E.  ,  2006/15063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi ... ve ... ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 22.11.2005 ... ve 8766-14001 sayılı bozma kararında özetle: "3402 Sayılı Yasanın 4/3. maddesi hükmüne göre yapılan kadastro işleminde orman kadastro işlemi de ikmal edilmiş sayılır. Çekişme konusu Maksutlu Köyü 101 ada 240 parsel orman niteliğiyle tespiti yapılmış ve açılan davalar sonucunda hükmen aynı niteliğiyle Hazine adına tescil edilmiştir. Temyize konu dava 3402 Sayılı Yasanın 12/3. maddesine göre 10 yıllık sürede tapu iptali ve tescil olarak açılmışsa da esasen, 6831 Sayılı Yasanın 11/1. maddesine göre yapılan orman kadastrosuna itiraz niteliğindedir. 3373 Sayılı Yasa tapu kaydına dayanılarak 10 yıllık sürede orman kadastrosuna itiraz davasını açma imkanı tanımış ise de, somut olayda, davayı tapu kaydına değil, zilyetiliğe dayanmıştır. Bu durumda, davayı dinleme olanağı yoktur. 240 parselle ilgili birlikte açılan davanın tefrikine karar verildiğinden bunların birleştirilmesi, davacıların davalarının dinlenme olanağı bulunmadığından reddine karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar ... ve ... ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapu iptali ve tescil niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı içinde bırakılmıştır. Genel arazi kadastro işlemi 22.04.1994 tarihinde kesinleşmiştir.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 13.11.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/10262
Karar No: 2014/23922
Karar Tarihi: 27.10.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/10262 E.  ,  2014/23922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/12/2013

NUMARASI : 2011/366-2013/602

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, 27.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/10642
Karar No: 2023/5570
Karar Tarihi: 21.09.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/10642 E.  ,  2023/5570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR SAYISI : 2021/1329 E. 2021/1632 K.

SUÇ : Kasten yaralama

KARAR : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile ek kararın onanması

Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 18.10.2021 tarihli ek kararının, sanık ve müdafiinin tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendinin ilgili bölümünde yer verilen; “… ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 18.10.2021 tarihli ve 2021/1329 Esas, 2021/1632 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ve müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ermenek Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.09.2023 tarihinde karar verildi.