erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2007/10017
Karar No: 2010/4795
Karar Tarihi: 27.04.2010

**11. Ceza Dairesi         2007/10017 E.  ,  2010/4795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

I) Sanık ... hakkında "2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan verilen "beraat" kararına yönelen katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Yüklenen suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı, mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin eksik inceleme yapıldığına, suçun sabit olduğuna ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II) Katılan vekilinin, sanık ... hakkında "2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan verilen "beraat" kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

5237 sayılı TCK.nın 7. ve 5252 Sayılı Yasanın 9.maddesi hükmü uyarınca, sanığa yüklenen "2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun kanunda gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 Sayılı TCK.nun 102/4.maddesinde öngörülen 5 yıllık asli dava zamanaşımının; kesici son işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 09.04.2004 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı yasanın 322. maddesinde verilen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle 765 Sayılı TCK.nun 102/4. maddesi uyarınca ORTADAN KALDIRILMASINA, 27.04.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/42413
Karar No: 2017/17358
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/42413 E.  ,  2017/17358 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2015/3423
Karar No: 2015/17728
Karar Tarihi: 20.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/3423 E.  ,  2015/17728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kocaali Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/10/2014

NUMARASI : 2014/85-2014/743

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın baraj gölalanı olarak tapudan terkini davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 20.10.2015 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın baraj gölalanı olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak, üzerindeki tel çite ise niteliğine göre değer biçilmesi doğrudur.

Ancak;

Arsa niteliğindeki dava konusu taşınmaz üzerinde kapama şeklinde fındık ağaçları bulunduğundan, taşınmaza net fındık geliri esas alınarak değer biçildikten ve zemine ekilebilecek münavebe ürünlerinin net gelirine göre biçilen değer düşüldükten sonra ağaç bedelinin tespiti gerekirken, fındık ağaçlarına maktuen değer belirleyen rapora göre hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 1.100,00-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı idareye, 1.100,00-TL vekalet ücretinin de davacı idareden alınarak davalıya verilmesine, 20/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/13001
Karar No: 2018/24993
Karar Tarihi: 17.12.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/13001 E.  ,  2018/24993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu ... İlçesi, ...Mahallesi, 4279 ada 2 parsel sayılı taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunca; somut emsal olarak incelenen 4305 ada 9 parselin satış tarihinde üzerinde bulunan yapı bedeli düşülmüş ise de, değerlendirmede yapı bedeli yönünden satış yılının esas alınması gerekirken dava yılının esas alınması, emsale ilişkin dosyaya yansıyan fotoğraflardan satışın ticari amaçlı olduğu kanaatinin oluşması, dava konusu taşınmaza ait resen belirlenen vergi değerinin de getirtilmediğinden raporun denetlenememesi nedenleriyle rapor inandırıcı ve hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini

etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 17/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/4064
Karar No: 2022/18620
Karar Tarihi: 08.11.2022

**11. Ceza Dairesi         2018/4064 E.  ,  2022/18620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tefecilik yapmak, 5464 sayılı Kanuna aykırılık, Vergi Usul Kanununa aykırılık

...

1) Tefecilik ve 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu’na aykırılık suçları yönünden;

a) Sanığın, POS cihazlarını kullanım amaçları ve sözleşme koşulları dışında, kredi kartı sahiplerinin nakit ihtiyaçlarının karşılanması veya kredi kartı borcunun ertelenmesi amacıyla kullanmaktan ibaret fiillerinin, 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu'nun 36. ve TCK'nin 43. maddelerinde düzenlenen zincirleme şekilde gerçeğe aykırı olarak harcama belgesi düzenleme suçunu oluşturduğu gözetilmeden, hem bu suçtan hem de tefecilik suçundan ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri kurulması,

b) Kabule göre de;

aa) Sanık hakkında hükmolunan adli para cezası, 5237 sayılı TCK’nin 52/4. maddesi uyarınca taksitlendirilirken, infazda tereddüt oluşturacak şekilde hükümde taksit aralığının belirtilmemiş olması yasaya aykırı,

bb) 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2) Vergi Usul Kanunu’na aykırılık suçu yönünden;

a) Şanlıurfa Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığının vergi suçu mütalaasına uygun olarak Mardin Cumhuriyet Başsavcılığının 05.08.2015 tarih ve 2015/1430 Esas sayılı iddianamesiyle sanık hakkında 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma suçlarından dava açıldığı, sahte fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar oluşturduğu ve birbirine dönüşmeyeceği her bir suçtan ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, Vergi Usul Kanununa aykırılık suçundan tek hüküm kurulması, yasaya aykırı,

b) Hükümden sonra, 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7384 sayılı Kanun’un 4. ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3,4,5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK’nın 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, Vergi Usul Kanununa aykırılık suçu yönünden diğer yönleri incelenmeksizin, hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Esas No: 2017/18405
Karar No: 2020/15540
Karar Tarihi: 10.11.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/18405 E.  ,  2020/15540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanunî gerektirici sebeplere ve özellikle dava dilekçesinin konu ve sonuç kısmında talep edilen alacak kalemi resmî tatil olarak nitelendirilmiş ise de; dava dilekçesinin içeriğinde ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının ödenmediğinden bahsedip bu alacağın tamamının istenildiğinin anlaşılması karşısında, resmî tatil dışındaki diğer günlerinde hesaplamaya dahil edilip hüküm altına alınmasında usule ve kanuna aykırılık olmadığının anlaşılmasına göre tarafların yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile kararın bu açıklamayla ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz edenlere yükletilmesine, 10.11.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/3952
Karar No: 2012/4479
Karar Tarihi: 17.04.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/3952 E.  ,  2012/4479 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan sanık ...'in bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Konya 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 24.05.2010 gün ve 2010/33 Esas, 2010/397 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa isnat olunan reşit olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunun tâbi olduğu kanun maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla, 765 sayılı TCK.nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihi olan 12.09.2004 ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE, 17.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/20668
Karar No: 2014/6499
Karar Tarihi: 28.04.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/20668 E.  ,  2014/6499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FETHİYE 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/01/2013

NUMARASI : 2008/95-2013/75

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalılardan apart satın aldığını, elden ve banka havalesi ile ödemeler yaptığını, davalıların iyiniyetli davranmadığını belirterek, tapunun iptaline ve davacı adına tesciline mümkün değil ise ödenen 32.000.GBP ödeme günündeki alım gücüne denkleştirilerek, ödeme tarihinden yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir .

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; taraflar arasında sözleşme imzalanmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiş, daha sonra da depozito dışında ödeme yapılmadığını belirtmiştir .

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

TMK.'nun 6.maddesi hükmü uyarınca; kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan herbiri hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür. Gerek doktrinde; gerek Yargıtay içtihatlarında kabul edildiği üzere, ispat yükü hayatın olağan akışına aykırı durumu iddia eden ya da savunmada bulunan kimseye düşer. Öte yandan, ileri sürdüğü bir olaydan kendi yararına haklar çıkarmak isteyen kimsenin, iddia ettiği olayı kanıtlaması gerekir.

Somut olayda; davacı, banka ödeme belgelerine, tanık ve yemin deliline dayanmıştır. Banka ödeme belgelerinden birisi davacı tarafından davalılardan İbrahim adına 24/03/2004 'te 9.985.-GBP havale edildiğine dair olduğu halde, belgenin delil olarak değeri tartışılmamış, dava dilekçesinde davacı yan açıkça yemin deliline dayandığı halde mahkeme kararının gerekçesinde, yemin deliline dayanılmadığı için davacıya bu hakkının hatırlatılmadığı belirtilmiştir .

Mahkemece; anılan ödeme belgesinin delil olarak değerinin tartışılmaması ve davacının yemin teklif etme hakkının engellenmiş olması kararın bozulmasını gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/5678
Karar No: 2021/7630
Karar Tarihi: 07.04.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/5678 E.  ,  2021/7630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Katılan ...’nun soruşturma aşamasında verdiği ifadesinde ikametinin bulunduğu binaya girerken şüpheli davranışlar sergileyen sanığı görmesi üzerine hızlıca ikametinin bulunduğu 3. kata çıktığında su sayacının yerinde olmadığını görüp aşağıya inerek arabasına bindiği ve sanığı farklı sokakta görerek durdurup sanığın üzerinde kendisine ait su sayacını tespit ettiğini belirttiği, sanığın da kolluk ve savcılık huzurunda vermiş olduğu ifadesinde katılanın kendisini alt sokakta yürürken durduğunu beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, katılan ...’na yönelik hırsızlık suçunun tamamlandığı gözetilmeden sanık hakkında TCK'nın 35. maddesi uyarınca teşebbüs hükümleri uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini,

2-Sanığın üç mağdura ait su sayaçlarını çaldığının anlaşılması karşısında, suç tarihi itibariyle su sayaçlarının tek tek değer tespiti yapılarak sanık hakkında mağdurlara yönelik hırsızlık eylemleri nedeniyle TCK'nın 145. maddesinin uygulanma koşullarının oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 07/04/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/15600
Karar No: 2017/26465
Karar Tarihi: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/15600 E.  ,  2017/26465 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2015/5367
Karar No: 2015/6931
Karar Tarihi: 02.04.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/5367 E.  ,  2015/6931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .............. . Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında suç saatinin gösterilmemesi mahallinde eklenmesi mümkün bir eksiklik olarak görülmüş; 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinde yer alan "değer azlığı" kavramı daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca ihtiyacı kadar ve değeri az olan malın alınması olup, olayda hırsızlık suçunun işleniş biçimine göre TCK'nın 145. maddesinin uygulama koşulları bulunmadığı gözetilmeden "suça konu malzemenin değerinin azlığı" gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulması; adli sicil kaydında tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delilere, gerekçeye hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 02/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/4171
Karar No: 2014/6719
Karar Tarihi: 08.04.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/4171 E.  ,  2014/6719 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/270179

MAHKEMESİ : İstanbul 38. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/05/2012

NUMARASI : 2010/164 (E) ve 2012/824 (K)

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

1-09.06.2010 günlü iddianamedeki anlatıma ve dayanağı olan 10.12.2009 gün ve VDENR-2009-2229/54 sayılı vergi suçu raporu ile ekleri içeriğine göre; sanık hakkında “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından kamu davası açıldığı ve her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu gözetilmeden, hangi yılda işlenen suçla ilgili olduğu da belirtilmeksizin yazılı şekilde tek hüküm kurulması,

2-Sanığın aynı takvim yılı içerisindeki farklı dönemlerde sahte fatura düzenlediği iddia ve kabul olunması karşısında; koşulları bulunduğu halde hakkında TCK'nun 43/1. maddesindeki zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması,

3-Sahte fatura düzenlemek suçunda suç ve zamanaşımı tarihinin, düzenlenen en son fatura tarihine göre belirlenmesi gerektiği, vergi tekniği raporuna göre 2005 ve 2006 yılında faturalarını yasal defterlerine kaydederek kullandıkları tespit edilen şahıs ve firmalar haklarında düzenlenmiş karşıt inceleme raporları ve var ise açılmış kamu davaları araştırılıp incelenerek sanık tarafından düzenlenen sahte faturaların tarihleri tespit edildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 08.04.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.