erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2010/159
Karar No: 2010/3718
Karar Tarihi: 01.04.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2010/159 E.  ,  2010/3718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İcra Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu hakkında kira alacağının tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatılan icra takibi nedeniyle düzenlenen ödeme emrine davalı borçlunun yasal süresinde itiraz etmesi üzerine davacı alacaklı, icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması, takibin devamı ve tahliye isteminde bulunmuştur.Mahkemece istemin reddine karar verilmiş,karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı 26.02.2008 tarihinde başlatmış olduğu icra takibinde 01.01.2004 başlangıç tarihli ve üç yıl süreli kira akdine dayanmıştır. Davalı, icra takibine itirazında kira ilişkisinin varlığına, ibraz edilen kira sözleşmesi altındaki imzaya karşı çıkmamış, kiralanan taşınmazın davacının da dahil olduğu mirasçılar arasında hisseli olduğunu, her mirasçıya hissesi oranında kira bedelinin ayrı ayrı ödendiğini, alacaklıya da kendi hissesinin eksiksiz olarak ödenmiş olup, borcu bulunmadığını belirtmiş, yargılama sırasında ise, icra mahkemesinden itirazın kaldırılmasının istenilebilmesi için kira kontratının noterde düzenlenmiş veya imzaları onanmış olması gerektiğini ayrıca tüm mirasçıların birlikte tahliye talep edebileceklerini savunmuştur. Mahkemece her ne kadar icra takibinde herhangi bir kira sözleşmesine dayanılmadığından sözedilerek yargılama sırasında sunulan sözleşmeye itibar edilemeyeceği, dava konusu taşınmazın davacı ve kardeşlerine miras yoluyla intikal ettiği ve henüz taksim yapılmadığından ancak tüm mirasçılar tarafından tahliye istenilebileceğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş ise de, takip talepnamesinde açıkça 01.01.2004 tarihli sözleşmeye dayanılmış olup sözleşme örneğinin de dosyaya ibraz edilmiş olduğu görülmüştür. 01.01.2004 başlangıç tarihli sözleşme ile taşınmazın davacı tarafından davalıya kiralandığı anlaşılmıştır. Davalı tarafından sözleşmeye karşı çıkılmadığına göre, uyuşmazlığın davalı ile yapılan 01.01.2004 başlangıç tarihli kira sözleşmesine değer verilerek çözümlenmesi gerekir.

Bu durumda davacı tarafından kiralayan sıfatı ile icra takibi yapılmasında ve tahliye istenilmesinde bir usulsüzlük bulunmamaktadır. Mahkemece işin esası incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile istemin reddine karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 01.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/11646
Karar No: 2024/20475
Karar Tarihi: 24.06.2024

**10. Ceza Dairesi         2022/11646 E.  ,  2024/20475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/207 E., 2016/334 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

1. UYAP sistemi üzerinden alınan nüfus kayıt örneğine göre 01.11.1996 doğumlu olan ve suç tarihinde 15-18 yaş aralığında bulunan sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve ikinci fıkrası ile 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği, 5 yıl 4 ay olağan zamanaşımı süresinin ve 7 yıl 12 ay olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. Karar tarihi olan 04.05.2016 tarihinden temyiz incelemesinin yapıldığı tarihe kadar, 5 yıl 4 aylık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İnegöl 4. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,24.06.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2012/6015
Karar No: 2012/12767
Karar Tarihi: 28.06.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/6015 E.  ,  2012/12767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 1-Sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında zamanaşımı nedeniyle düşme

2-Sanık ... hakkında beraat

1- Katılan vekilinin, sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkındaki 2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine ilişkin hükme yönelen temyizinin incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçunun” yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırıldığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- Katılan vekilinin, sanık ... hakkındaki 2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan beraatine ilişkin hükme yönelen temyizinin incelenmesine gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 28.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/38283
Karar No: 2017/16631
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/38283 E.  ,  2017/16631 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2013/21769
Karar No: 2013/44257
Karar Tarihi: 05.12.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/21769 E.  ,  2013/44257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : 6831 sayılı kanunun 93/1-2 TCK'nin 62 Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, ağaç kesme suçundan beraat,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık hakkında CMK'nin 231/5.maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar CMK'nin 231/12.maddesi uyarınca itiraza tabi olup temyizi mümkün bulunmadığı ve katılan idare vekilinin itirazı üzerine merciince gerekli karar verildiği anlaşılmakla incelemede bırakılmıştır.

2) Ağaç kesme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz tiriazlarının incelenmesinde,

Katılan idare vekilinin temyiz itirazları, oluşa, yapılan yargılamaya, toplanan delillere, gerekçeye ve uygulamaya göre yerinde görülmediğinden, reddiyle hükmün ONANMASINA, 05.12. 2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/2262
Karar No: 2011/5176
Karar Tarihi: 19.12.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/2262 E.  ,  2011/5176 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma ve rızasıyla cinsi münasebette bulunmak suçlarından sanık ...’in yapılan yargılaması sonunda; reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan beraatine, reşit olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan açılan kamu davasının şikâyet yokluğu nedeniyle düşürülmesine dair Andırın Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 29.03.2006 gün ve 2004/132 Esas, 2006/81 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa isnat olunan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma ve rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçlarının kanun maddelerinde öngörülen cezalarının üst sınırları itibariyle, 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesinde belirlenen 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi oldukları, sanık hakkında gıyabi tevkif müzekkeresinin çıkarıldığı 02.02.2005 tarihinden inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği ve zamanaşımını kesen başkaca bir işlemin de bulunmadığı anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkında açılan kamu davalarının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 19.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/411
Karar No: 2024/9235
Karar Tarihi: 27.06.2024

**4. Ceza Dairesi         2024/411 E.  ,  2024/9235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR SAYISI : 2015/271 E., 2015/719 K.

SUÇ : Hakaret

KARAR : Temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yerel Mahkemece verilen ek kararın; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 315 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yerel Mahkemenin yukarıda sayısı belirtilen 27.10.2015 tarihli kararıyla sanığın hakaret suçundan mahkumiyetine hükmedilmiştir.

2. Yerel Mahkemenin 19.04.2022 tarihli ek kararıyla, sanığın 7188 sayılı Kanun kapsamındaki temyiz başvurusu hakkında, 1412 sayılı Kanun'un 315 inci maddesinin birinci fıkrası gereği "temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddine" karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, karara itiraz ettiğine ve tarafına temyiz ... verilmesi talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

24.10.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 286 ıncı maddesinin üçüncü fıkrası hükmünün, anılan maddede belirtilen suçlardan verilen ve bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin incelemesi sonucunda kesinleşen hükümleri temyiz edilebilir ... getirdiği, bunun dışındaki kesinleşmiş hükümlerin temyizinin mümkün bulunmadığı, dolayısıyla hakaret suçundan kurulan ve temyiz edilmeksizin kesinleşen mahkumiyet hükmünün 7188 sayılı Kanun kapsamında olmadığı ve bu nedenle ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin ek kararında, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.06.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2019/7785
Karar No: 2019/10548
Karar Tarihi: 11.11.2019

**5. Ceza Dairesi         2019/7785 E.  ,  2019/10548 K.**

**"İçtihat Metni"**

Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanması suretiyle yarar sağlama suçundan meçhul şüpheli hakkında yapılan soruşturma sırasında, suç yeri itibarıyla evrakın İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 18/03/2019 tarihli ve 2018/69299 soruşturma, 2019/3979 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez dosyanın Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 05/04/2019 tarihli ve 2019/63884 soruşturma, 2019/5386 sayılı yetkisizlik kararından sonra, bu defa Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 17/04/2019 tarihli ve 2019/38049 soruşturma, 2019/5477 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, Gümüşhane Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili kılınmasına dair İstanbul Anadolu 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 07/05/2019 tarihli ve 2019/579 Değişik iş sayılı Kararının;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 161/7. maddesinde yer alan, “Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir.” şeklindeki düzenleme uyarınca, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının yetkisizlik kararını müteakip dosyanın en yakın ağır ceza mahkemesi olan İstanbul Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesi gerektiği anlaşılmakla, dosya kendisine gönderilen İstanbul Anadolu Ağır Ceza Mahkemesince yetki uyuşmazlığı hakkında bir karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilip dosyanın yetkili ve görevli merciye gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yetki uyuşmazlığının esastan çözülerek karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 17/09/2019 gün ve 94660652-105-29-13046-2019-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte gönderilmekle gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile İstanbul Anadolu 3. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 07/05/2019 tarihli ve 2019/579 Değişik iş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin mercince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 11/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/10846
Karar No: 2020/7552
Karar Tarihi: 15.09.2020

**(Kapatılan)17. Ceza Dairesi         2020/10846 E.  ,  2020/7552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamına göre, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden teşebbüs hükümlerinin uygulanmasının iddianame ile talep edildiği halde suça sürüklenen çocuğun işyerine girdiğine dair delillerin neler olduğu gerekçelendirilmeden teşebbüs hükümlerinin uygulanmaması,

2-5237 sayılı TCK’nun 61. maddesi kapsamında ceza tayini hakimin takdir ve değerlendirme yetkisinde ise de; bu yetkinin kullanılmasında adalet ve nesafet kurallarına bağlı kalınması yargılama konusu eylemin niteliği ve dosya içeriğine göre somut olayda suça sürüklenen çocuğun müştekinin işyerinden hırsızlık suçuna teşebbüs, mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığının ihlali şeklinde gerçekleşen eylemin benzer olaylardaki genel uygulama göz önüne alındığında 5237 sayılı Yasa'nın 3/1 madde-fıkrasında yer alan orantılılık ilkesi de gözetilmeden her üç suç yönünden üst sınıra yakın ceza tayin edilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ...’ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 15.09.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/16680
Karar No: 2012/23371
Karar Tarihi: 05.06.2012

**3. Ceza Dairesi         2012/16680 E.  ,  2012/23371 K.**

**"İçtihat Metni"**

Müessir fiil suçundan sanıklar ... ve ... haklarında yapılan yargılama sonucunda, suç tarihinden itibaren 7,5 yıllık fevkalade zamanaşımı süresinin 09.02.2009 tarihinde dolmuş olduğundan bahisle sanıklar hakkındaki kamu davasının 765 sayılı Türk Ceza Kanununun 102/4. ve 104/2. maddeleri gereğince ortadan kaldırılmasına, suçta kullanılan 1 adet çekiç ile 1 adet maket bıçağının aynı Kanunun 36. maddesine göre müsaderesine dair, Muğla Sulh Ceza Mahkemesinin 12.02.2009 tarihli ve 2001/882 Esas, 2009/90 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 06.07.2011 tarih ve 2011/8953-37869 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.08.2011 ... ve 2011/10069 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

1) Sanık hakkındaki kamu davasının 765 sayılı Türk Ceza Kanununun 102/4, 104/2. maddeleri gereğince olağanüstü zamanaşımı süresi dolduğundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 223/8. maddesi gereğince düşürülmesi yerine ortadan kaldırılmasına karar verilmesinde,

2) Suçun 09.08.2001 tarihinde işlenmiş olmasına, Muğla Sulh Ceza Mahkemesince 765 sayılı Türk Ceza Kanununun 102/4. maddesi uyarınca dava zamanaşımı süresinin dolduğundan dolayı davanın ortadan kaldırılmasına dair karar verilmiş bulunmasına göre, anılan Kanunun 36. maddesinin mahkumiyet halinde cürüm ve kabahatte kullanılan eşyanın müsaderesini öngörmesi karşısında, suça konu ancak bizatihi müsadereye tabi bulunmayan 1 adet çekiç ile 1 adet maket bıçağının iadesi yerine müsaderesine hükmedilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumunun ibhar olunduğu anlaşıldı.

Gereği düşülüp düşünüldü;

Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünceler yerinde görüldüğünden Muğla Sulh Ceza Mahkemesinin 12.02.2009 ... ve 2001/882-2009/90 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesinin ( d ) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, hükmün birinci paragrafının “....CMK'nin 223/8. maddesi uyarınca davanın DÜŞÜRÜLMESİNE” şeklinde düzeltilmesi; ikinci paragrafının ise hükümden çıkarılarak 1 adet çekiç ile 1 adet maket bıçağının sahibine iadesine, hükmün diğer kısımların aynen bırakılmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/3515
Karar No: 2021/3815
Karar Tarihi: 30.03.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/3515 E.  ,  2021/3815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nin 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, katılan Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu vekilinin temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, REDDİNE, 30/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.