erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/12300
Karar No: 2019/3200
Karar Tarihi: 27.03.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/12300 E.  ,  2019/3200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Beraat

... İnş.Hiz.Tah.Tur.Pet. A.Ş.'nin müdürü olan sanığın, "2010 yılında sahte fatura kullanma” suçunu işlediğinin iddia olunduğu davada; vergi raporlarında, şirketin, haklarında sahte fatura düzenleyicisi oldukları yönünde vergi tekniği raporları bulunan şirket ve kişilerden toplam 1.093.356,07 TL tutarında, 96 adet sahte faturayı 2010 yılı yasal defterlerine kaydedip, KDV'lerini ilgili dönemlerde indirim konusu yapmak sureti ile vergi ziyaına neden olduğunun tespit edilmesi; sanığın, kullanılan faturaların sahte olmadığını, gerçek alışverişe dayalı olduğunu ve ödemelerin banka aracılığı ile yapıldığını savunması; dosya kapsamında bir kısım havale makbuzları, ödeme belgeleri, banka hesap hareketleri dökümü ve hakediş belgeleri bulunması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;

1- Faturaları düzenleyen şirketler hakkında sahte fatura düzenleme suçundan tespitler bulunduğu belirtilen vergi raporlarının ilgili vergi dairelerinden sorularak onaylı örneklerinin getirtilmesi,

2- Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

3- Faturaları düzenleyen şirket yetkililerinden kanaat sahibi olacak sayıda kişinin CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaların ayrıntılarının, faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kime verdiklerinin sorulması,

4- Faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

a) Faturayı düzenleyen şirket ve kişilere ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin; faturaları kullanan şirkete ait yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi,

b) Daha sonra, faturaları düzenleyen şirket ve kişiler ile kullanan şirketin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile beraat hükmü kurulması,

5- Son fatura tarihinin 24.09.2010 olması ve faturaların KDV indiriminde kullanıldığının belirtilmesi karşısında, suç tarihi olan “25.10.2010” yerine gerekçeli karar başlığında "2010" şeklinde eksik yazılması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz talebi bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 27.03.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/16648
Karar No: 2017/26642
Karar Tarihi: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/16648 E.  ,  2017/26642 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2015/15393
Karar No: 2015/7105
Karar Tarihi: 24.11.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/15393 E.  ,  2015/7105 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/179601

MAHKEMESİ : Ankara 13. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/04/2013

NUMARASI : 2013/76 (E) ve 2013/257 (K)

SUÇ : Mala zarar verme, konut dokunulmazlığının ihlali

SUÇ TARİHİ : 12/01/2013

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık S..'in balkona çıkıp balkon kapısını tornavida ile açmak suretiyle mağdurun evine girdiği, evden Lcd TV ve bir miktar ziynet eşyalarını aldığı iddia olunan olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,

1- TCK'nın 142/4. maddesi gereğince suç tarihi itibariyle hırsızlık suçunun işlenmesi amacıyla konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarının işlenmesi halinde, bu suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılabilmesi için şikayet aranmayacağı, atılı suçların kovuşturulmasının şikayete tâbi olmadığı da gözetilmeden, şikayetçinin şikayetinden vazgeçtiği gerekçesiyle yazılı şekilde düşme kararı verilmesi,

Kabule göre de;

2- Şikayetçinin ifadesinde; saat 17:00'de ailesiyle evden çıktığını, 23:30'da eve geldiklerinde olayı fark ettiğini belirtmesi, sanığın da savunmasında 18:00 ile 18:30 sıralarında şikayetçinin evine girdiğini belirtmesi karşısında; kış saati uygulamasına göre güneşin 16:48'de batıp, gece vaktinin 17:48'de başlaması dikkate alındığında konut dokunulmazlığı eyleminin oluşa ve dosya içeriğine göre sanığın eylemini gece sıralarında gerçekleştirdiği anlaşıldığından suçun şikayete tabi olmadığı halde yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24/11/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2025/65
Karar No: 2025/3482
Karar Tarihi: 26.03.2025

**6. Ceza Dairesi         2025/65 E.  ,  2025/3482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1267 E., 2022/1285 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece

Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.09.2021 tarihli ve 2018/422 Esas, 2021/525 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-a-c-h, 31/3, 62/1 maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 149/1-a-c-d, 62/1, 58 maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. İstinaf

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 25.10.2022 tarihli ve 2021/1267 Esas, 2022/1285 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk ve sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın, sanık müdafiinin, suça sürüklenen çocuk ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Suça Sürüklenen Çocuğun Temyiz İstemi

Yağma suçunun değil hırsızlık suçunun gerçekleştiğine, ilişkindir.

2. Sanık ve Müdafiinin Temyiz İstemleri

Sanığın suçu işlediğine dair delil olmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, beraat kararı verilmesi ve lehe hükümlerinin uygulanması gerektiğine, ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Sanık ...'a yüklenen 5237 sayılı Kanun'un 149/1-a-c-d maddesinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırı dikkate alındığında müdafii hazır edilerek karar verilmesi gerekirken, sanık müdafiinin mazeret dilekçesi sunması üzerine mazeret dilekçesi ret edilerek müdafii yokluğunda karar verilmesi suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 188/1 ve 289/1-e maddeleri uyarınca sanığın savunma hakkının kısıtlanması, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık ..., sanık ... müdafii, suça sürüklenen çocuk ...'ün temyiz istemi yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

26.03.2025 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2012/10119
Karar No: 2012/27157
Karar Tarihi: 17.12.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/10119 E.  ,  2012/27157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I- Şanıklar ..., ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelemesinde;

5237 sayılı TCK'nın 50/5. maddesinde öngörülen düzenlemeye göre, hükmolunan cezanın türü ve miktarına göre, 1412 sayılı CMUK'un 5219 sayılı Kanun ile değişik 305/1 maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmadığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince sanıklar ..., ... ve ... müdafiilerinin temyiz talebinin tebliğnameye uygun olmak REDDİNE,

II- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümler ile katılan ... vekilinin temyiz, talebinin incelemesine gelince;

Sanıklar ..., ... ve ...'in suç tarihinde geceleyin saat 21:00-22:00 sıralarında sıralarında kamu kurumu niteliğinde olan okulun 1. katındaki kantinin kapı kilidini kırıp, içeriden hırsızlık yaptıklarının anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi ve 5237 sayılı TCK'nın 116/2-4. maddesi ile uygulama yapılırken, aynı Kanunun 119/1-c maddesi ile uygulama yapılmaması karşı temyiz olmadığından; yine sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a maddesi yerine, 142/1-b maddesi ile uygulama yapılması sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamış, katılan ... vekilinin temyiz talebinin sadece vekalet ücretinin kendisine verilmesine yönelik olduğu anlaşıldığından mahkemenin uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; sanıklar ..., ... ve ... müdafiileri ile katılan ... vekilinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundun reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 17.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/21074
Karar No: 2014/29312
Karar Tarihi: 10.12.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/21074 E.  ,  2014/29312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gevaş Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/08/2011

NUMARASI : 2010/240-2011/175

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerinin verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir şöyle ki;

1) Davacı idarece düzenlenen Kıymet Takdir Komisyonu raporu ile yargılama aşamasında alınan bilirkişi raporlarından, dava konusu taşınmazın üzerinde değişik cins ve yaşta ağaç bulunduğu, bunlardan büyük çoğunluğunun da yaşı ve cinsi itibariyle verim çağına gelmiş çeşitli meyve ağaçları olduğu anlaşılmıştır. Bu durumda el atılan kısmın kısmen karışık meyve bahçesi, kısmen ise tarım arazisi niteliğinde olduğu dikkate alınmadan zemine ayrı ağaçlara ayrı değer biçen bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,

2) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun, 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içinde sonuçlandırılamadığından, belirlenen kamulaştırma bedeline faiz uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 10.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/13290
Karar No: 2024/3305
Karar Tarihi: 14.03.2024

**4. Ceza Dairesi         2023/13290 E.  ,  2024/3305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Göçmen kaçakçılığı

KARAR : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği ek karara yönelik temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İlk Derece Mahkemesinin kararıyla sanığın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 79 uncu maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca 5 yıl hapis ve 6.000,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemesinin 12.04.2023 tarihli ve 2022/1333 Esas, 2023/361 Karar sayılı kararıyla, lehe ve aleyhe istinaf başvuruları kabul edilerek, sanığın anılan Kanun'un 79 uncu maddesinin ilk fıkrası, 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca 2 yıl 7 ay 20 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine hükmedilmiştir.

3. Bölge Adliye Mahkemesinin 30.05.2023 tarihli ve aynı sayılı ek kararı ile sanık müdafiinin temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği "temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine" karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, ek kararın bozularak dosyanın ilk derece mahkemesine iadesine karar verilmesi talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık ile müdafiinin yüzlerinde 12.04.2023 tarihinde usûlüne uygun şekilde açıklanan asıl hükme karşı, 5271 sayılı Kanun'un 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra diğer müdafii tarafından 12.05.2023 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin ek karara yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gürpınar Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Van Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.03.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2023/1598
Karar No: 2024/15369
Karar Tarihi: 11.12.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/1598 E.  ,  2024/15369 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/770 E., 2022/1227 K.

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık, katılan vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Suç tarihinde yürürlükte bulunan 213 sayılı VUK'nin 139. maddesine göre; vergi incelemeleri, esas itibarıyla incelemeye tabi olanın iş yerinde yapılır. İş yerinin müsait olmaması, ölüm, işin terk edilmesi gibi zaruri sebeplerle incelemenin yerinde yapılması imkansız olur veya mükellef ve vergi sorumluları isterlerse inceleme dairede yapılabilir. İş yeri faal olan mükelleflere, defter ve belgelerin vergi dairesine getirilmesi için yapılan tebligatlar usulüne uygun olmadığında suçun unsurları oluşmayacaktır.

Dosya kapsamına göre, vergi denetmeni tarafından 2012 takvim yılına ait defter ve belgelerini ibraz etmesi için çıkartılan tebligatın, sanığa ikamet adresinde tebliğ edildiği, tebligatta defter ve belgelerin incelenmek üzere ibrazı için iş yerinin müsait olması şartıyla incelemenin iş yerinde yapılacağı, ancak bu husustaki talebin süresi içinde Denetmenliğe yazılı olarak bildirilmesi gerektiği yazılarak sürecin mükellef aleyhine tersine çevrildiği, hesapların dairede incelenmesine imkan veren 213 sayılı VUK'nin 139/2. maddesindeki istisnalardan birinin varlığının önceden tespit edilmediği gibi suç tarihinde iş yerinin faal olup olmadığına dair belirlemenin de bulunmadığı ve sanığın 2012 yılına ait defter ve belgelerini süresi içinde muhasebecisiyle birlikte teslim ettiğini savunması karşısında; öncelikle tebligat tarihinde iş yerinin faal olup olmadığının tespiti ile hesapların dairede incelenmesine imkan veren 213 sayılı Kanun'un 139/2. maddesindeki istisnalardan birinin varlığının önceden belirlenip belirlenmediğinin incelemeyi yapan vergi denetmeninden sorulması, iş yeri dışında inceleme yapılması gerektiğine ilişkin bir tespit varsa buna ilişkin belgenin dosyaya ibrazının istenmesi, kendisine kesilen cezaları ödediği anlaşılan sanığın, 2012 takvim yılına ait defter ve belgeleri teslim ettiğine dair savunmasının ilgili kurumdan ve gerektiğinde tanık sıfatıyla dinlenmesi suretiyle muhasebecisi Aydın Ercan'dan sorulmasından sonra suç kastı ve hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ve inceleme ile mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.12.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2011/13038
Karar No: 2012/5534
Karar Tarihi: 16.02.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/13038 E.  ,  2012/5534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

Katılanın soruşturma aşamasında 19.09.2006 tarihinde alınan beyanında sanıkların kendisini 10.09.2006 tarihinde yaralamaları nedeniyle Sultançiftliği Polis Merkezi'ne müracaatta bulunduğunu, aldırılan doktor raporunda yaralarının yeni olması nedeniyle darp cebir izi bulunmadığını, ancak olaydan bir ... sonra vücudundaki morarmaların meydana gelmesi üzerine 18.09.2006 tarihli dilekçesi ile müracaatta bulunduğunu beyan etmesi karşısında, katılanın suç tarihinde Sultançiftliği Polis Merkezi'ne yaptığı müracaatla ilgili soruşturma evrakı getirtilmeden ve katılanda meydana gelen yaralanmaların olay anında tespitinin mümkün olup olmadığı hususunda bilirkişi raporu aldırılmadan eksik soruşturma ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme kısmen uygun kısmen aykırı BOZULMASINA, 16.02.2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/9684
Karar No: 2012/19456
Karar Tarihi: 14.11.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/9684 E.  ,  2012/19456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Beraat

I) Sanıklar hakkında 2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan açılmış bir dava ve kurulan hüküm olmadığı anlaşılmakla bu yıllara ilişkin, temyize konu bir hüküm bulunmadığından, katılan vekilinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II)Katılan vekilinin sanıklar hakkında "2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen "2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 14.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.