erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2024/2496
Karar No: 2024/2639
Karar Tarihi: 11.09.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/2496 E.  ,  2024/2639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/4186 E., 2024/736 K.

ASIL VE BİR.DAVADA DAVACI : Sedir-Çam Ormancılık Gıda Temizlik Nakliyat Turizm Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi vekili Avukat ...

ASIL VE BİR. DAVADA DAVALI : ... vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : 30.08.2021

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Mardin 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/280 E., 2023/843 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleşen davaların reddine karar verilmiştir.

Kararın asıl ve birleşen davaların davacısı tarafından istinaf edilmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesince başvurunun süresinde yapılmadığı gerekçesiyle istinaf dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından istinaf edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 04.04.2024 tarihli karar ile istinaf dilekçesinin süreden reddine dair kararı ilk derece mahkemesinin 01.06.2023 tarihli ek kararına karşı başvurulan istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz isteminin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, asıl ve birleşen davalarda davacı şirket vekilinin istinaf dilekçesinin süresinde olmadığı gerekçesiyle verdiği İlk Derece Mahkemesinin 01.06.2023 tarihli ek kararına yönelik istinaf isteminin esastan reddine dair verilen Bölge Adliye Mahkemesinin 04.04.2024 tarihli kararına ilişkindir.

6100 sayılı HMK'nın 345. maddesi uyarınca, ilk derece mahkemesince verilen kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde istinaf yoluna başvurulabilir. İstinaf dilekçesinin süresinden sonra verilmesi halinde, kararı veren istinaf mahkemesince istinaf dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekir.

İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen karar, asıl ve birleşen davalarda davacı vekiline 19.09.2023 tarihinde tebliğ edilmiş; istinaf dilekçesi ise iki haftalık yasal süre geçirildikten sonra 04.10.2023 tarihinde verilmiştir.

İstinaf dilekçesinin süre aşımı sebebiyle reddine ilişkin İlk Derece Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

İlk Derece Mahkemesince verilen 01.06.2023 tarihli ek karara karşı başvurulan istinaf isteminin reddine dair Bölge Adliye Mahkemesinin 04.04.2024 tarihli kararının ONANMASINA,

Davacıdan alınması gereken harç peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/7492
Karar No: 2022/1935
Karar Tarihi: 21.02.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/7492 E.  ,  2022/1935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık, o yer Cumhuriyet Savcısı

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında mahkumiyetine esas alınan tek delilin katılanın aşamalarda alınan beyanı olduğu, katılanın kendisine iş yerinden hırsızlık yapıldığını bildiren tanığın bilgilerini vermek için süre istemesine rağmen ibraz etmediği anlaşılmakla sanığın mahkumiyete yetecek ölçüde her türlü şüpheden uzak, kesin mahiyette olmadığı, ceza hukukunun evrensel olarak kabul edilen ''şüpheden sanık yararlanır'' ilkesi gereğince atılı suçlardan beraati yerine yetersiz gerekçeyle mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre ise;

Suça konu iş yerinin kış sezonu olması nedeniyle kapalı olduğu ve suç tarihi itibariyle iş yeri niteliğinde olmadığı gözetilmeden unsurları oluşmamasına rağmen 5237 sayılı TCK’nın 116/2. maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 21/02/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/4627
Karar No: 2013/8214
Karar Tarihi: 30.04.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/4627 E.  ,  2013/8214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Dava konusu 529 ve 530 parseller bakımından konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına, 531 ve 532 parseller yönünden ise davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, dava konusu 529 ve 530 parseller bakımından konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına, 531 ve 532 parseller yönünden ise davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metoduna göre değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

1) Dava konusu taşınmazlara değer biçmede esas alınan erik ürününün değerlendirme tarihi olan 2011 yılındaki üretim masrafları ile hasat dönemindeki toptan kilogram satış fiyatları karar tarihinde belli olacağından, ilgili kuruluşlardan 2011 yılına ait üretim masrafları ile kilogram satış fiyatları getirtilip, İlçe Tarım Müdürlüğünün bildirdiği ortalama 1000 kg/dekar verim miktarı nazara alınıp, davalı idarenin kazanılmış hakkı da dikkate alınarak bu resmi veriler üzerinden hesaplama yapılması gerekirken, bu husus gözetilmeden 2010 yılı resmi verilerine göre değer biçen bilirkişi raporu doğrultusunda hüküm kurulması,

2) Bilirkişi raporlarında dava konusu taşınmazların... Nehrinin kıyısında olduğu belirtilip kapama erik bahçesi olarak değeri tespit edilmiştir. Taşınmazların... Nehrinden sulandığına ilişkin sulama arkları ve taşınmazlar üzerinde sulama yapılmasını sağlayan motopomp tesisatı bulunduğuna dair mahkemece keşif tutanağına herhangi bir gözlem yazılmamıştır.

Bu itibarla taşınmazların motopompla sulandığının tespiti halinde üretim masrafları kalem kalem gösterilerek ve motopomp masrafları da sulama giderlerine dahil edilerek taşınmazlara değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde mahallinde keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/34532
Karar No: 2024/8008
Karar Tarihi: 04.06.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/34532 E.  ,  2024/8008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/1440 E., 2018/1505 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Anayasanın 40 ıncı maddesinin ikinci, 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 34 üncü maddesinin ikinci ve 232 nci maddesinin altıncı fıkraları gereğince, kararlar ve hükümlere karşı başvurulabilecek yasa yolları, süreleri, sürelerin ne zaman başlayacağı, başvuru mercii, şekli ve sonuçlarının, kuşkuya yer vermeyecek şekilde ilgililere açıkça bildirilmesinin gerekmesi, anılan Kanun'un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” şeklinde, 295 inci maddesinin ilk fıkrasında ise "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir" biçiminde düzenlemeler bulunması, sanığın sunmuş olduğu temyiz dilekçesinin, hükmün hukuki yönüne ilişkin bir sebep içermemesi ve Bölge Adliye Mahkemesince kurulan hükümde, temyiz başvurusunda hükmün neden dolayı bozulmasının istendiğine dair temyiz sebebi gösterilmesinin zorunlu olduğuna, gösterilmemesi halinde ise temyiz isteminin reddedileceğine dair bildirimin yer almadığının anlaşılması karşısında, sanığa yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda tebliğden itibaren yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz isteminin reddedileceği hususunda ihtarlı şekilde kararın tebliği ile tebliğ tebellüğ evrakının ve hükmü temyiz etmesi durumunda ek temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemi hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının Dairemize gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 04.06.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2016/3012
Karar No: 2017/8657
Karar Tarihi: 25.12.2017

**4. Hukuk Dairesi         2016/3012 E.  ,  2017/8657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 14/11/2014 gününde verilen dilekçe ile kasten yaralama eylemi nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; maddi tazminat isteminin kabulüne, manevi tazminat isteminin ise kısmen kabulüne dair verilen 17/11/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, kasten yaralama eylemi nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, maddi tazminat isteminin kabulüne, manevi tazminat isteminin ise kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının, kendisini satırla yaraladığını ve sol el parmaklarının kırıldığını, ceza mahkemesinde yapılan yargılama sonunda cezalandırılmasına karar verildiğini belirterek maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, ... Adli Tıp Şube Müdürlüğü raporu, hesap bilirkişisi raporu ve ceza mahkemesinde davalının ceza alması esas alınarak maddi tazminat isteminin kabulüne, manevi tazminat isteminin ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece hükme esas alınan, davacının beden gücü kayıp oranının belirlenmesine ilişkin 03/07/2015 tarihli raporun tek hekim tarafından düzenlendiği, kesin olmayıp kanaat bildirir nitelikte olduğu ve davalının da bu rapora itirazda bulunduğu anlaşılmıştır.

Bu durumda, mahkemece davalının itirazlarını karşılayacak şekilde, davacının beden gücü kayıp oranının belirlenmesine yönelik olarak yeniden usulüne uygun rapor alınıp, bu rapora dayalı hesap raporu alındıktan sonra hüküm kurulması gerekirken, tek hekim tarafından düzenlenen rapor esas alınarak hüküm kurulması doğru görülmemiştir ve bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) sayılı bentte açıklanan nedenle davalı yararına BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/8408
Karar No: 2024/4553
Karar Tarihi: 24.06.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/8408 E.  ,  2024/4553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR SAYISI : 2022/3199 E. 2023/273 K.

SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama

KARAR : Temyiz isteminin reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanması

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 09.05.2023 tarihli ve 2022/3199 E. 2023/273 K. sayılı ek kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-(a) maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, İstanbul Bölge Adliye

Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 09.05.2023 tarihli ve 2022/3199 Esas ve 2023/273 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesinin birinci fıkrası uyarınca Silivri 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.06.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2021/3560
Karar No: 2022/1243
Karar Tarihi: 22.02.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/3560 E.  ,  2022/1243 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

...

...

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 12.10.2017 tarihinde verilen dilekçeyle elatmanın önlenmesi, kal ve ecrimisil; karşı dava ile tapu iptali ve tescil talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; asıl dava yönünden; ecrimisil talebinin kabulüne, 10.812,00 TL ecrimisil bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, müdahalenin önlenmesi talebi yönünden; talebin kabulüne, davalının 123 ada 24 no'lu parsele foseptik çukuru, ağaç ekimi ve yol nedeniyle yapmış olduğu müdahalenin önlenmesine, müdahalenin foseptik çukurunun kapatılması, ağaçların davalının mülkiyetindeki yere sökülerek taşınması ve yolun kapatılması suretiyle önlenmesine ve davacının bekçi kulübesinin yıktırılması talebinin reddine, karşı davanın ise reddine dair verilen 10.09.2019 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davalı-karşı davacı vekili tarafından talep edilmiştir. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince esasa ilişkin istinaf talebinin kabulüne, ilk derece mahkeme kararının kaldırılmasına, asıl dava yönünden; müdahalenin önlenmesi talebinin kısmen kabulüne, davalı-karşı davacının davacı-karşı davalının 123 ada, 24 no'lu parsele foseptik çukuru, ağaç ekimi ve yol olarak kullanımı nedeniyle yaptığı müdahalenin önlenmesine, müdahalenin foseptik çukurunun kapatılması, ağaçların davalının mülkiyetindeki yere sökülerek taşınması ve yolun kapatılması suretiyle önlenmesine, davacının bekçi kulübesinin yıktırılması talebinin reddine, ecrimisil talebinin kısmen kabulüne, 1.805,51 TL ecrimisil bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı-karşı davacıdan alınarak davacı-karşı davalıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, karşı davanın ise reddine dair verilen kararın davalı-karşı davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine, temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 22/02/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Esas No: 2014/43955
Karar No: 2016/806
Karar Tarihi: 19.01.2016

**13. Hukuk Dairesi         2014/43955 E.  ,  2016/806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ...plaka sayılı aracının satışı için 05.05.2004 tarihli veklatname ile davalıyı vekil tayin ettiğini, davalının bir süre sonra aracı 3. bir kişiye satarak satış bedelini kendisine teslim ettiğini, davalıya duyduğu güven nedeniyle aracın resmi şekilde devrinin yapılıp yapılmadığını kontrol etmediğini, aracın devir işlemlerinin yapılmadığını vergi dairesince tahakkuk ettirilen vergi borçları kendisine tebliğ edildiğinde öğrendiğini belirterek ödemek zorunda kaldığı 28.537,37 TL'nin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davacı tarafından araç satışına ilişkin olarak çıkartılan vekaletnameden haberi olmadığını, davacıya ait aracın satışı için kendisine verilen bir talimatın bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

1- Davacı, davalıya verdiği vekalet ile haricen satışı yapılan aracın tescil işlemlerinin yapılmaması nedeniyle ödemek zorunda kaldığı vergi borçlarının davalıdan tahsili amacıyla eldeki davayı açmıştır. Mahkemece, aracın satışının davalı tarafından vekaleten yapıldığı halde, tescilinin yapılmaması nedeniyle davacıya tahakkuk ettirilen cezalı vergi boçlarından davalının sorumlu olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Davacı aracın davalı tarafından haricen satışının yapıldığını ve bedelinin kendisine teslim edilğini iddia etmektedir. Davalı ise aracın kendisi tarafından satıldığını kabul etmemektedir. Bu durumda ispat yükü davacıdadır. Ne var ki davacı aracın harici satış sözleşmesi ile satıldığını yazılı delille ispatlayamamıştır. Bu durumda davalının vekalet akdinden kaynaklanan sorumluluğunu gerektiren herhangi bir eyleminin de bulunmadığı gözetilerek, halen davacı adına kayıtlı aracın vergi borcundan da davacının sorumlu olması nedeniyle mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektrir.

2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 254,00 TL harcın istek halinde iadesine, 19/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/599
Karar No: 2012/1479
Karar Tarihi: 06.02.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/599 E.  ,  2012/1479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 20.04.2009 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil olmadığı takdirde alacak istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 16.12.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 442 sayılı Köy Kanununun 3367 sayılı yasa ile eklenen 13. ek maddesi uyarınca, Boruktolu köyü tüzel kişiliğine tahsis edilen taşınmazın, köy ihtiyar heyeti tarafından hak sahiplerine satışına dayalı tapu iptali tescil, olmazsa arsanın rayiç bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerçekten 3367 sayılı yasanın ek 13. maddesi hükmünce köy tüzel kişiliği adına köy yerleşme planına göre tescil edilen parsellerin 2000 m²’yi geçmemek üzere köyde ikamet eden ve köy nüfusuna kayıtlı olup evi bulunmayan ihtiyaç sahiplerine ihtiyar meclisi kararı ile rayiç bedel üzerinden satışı mümkündür. Satışı yapılan taşınmazların satış bedeli peşin veya en çok 5 yılda ve 5 eşit taksitte tahsil edilerek köyün imar işlerinde kullanılmak üzere köy sandığına yatırılır. Her ne kadar ek 13. maddede köy ihtiyar meclisince satılan parseller üzerine satış tarihinden itibaren en geç 5 yıl içinde bina yapılması zorunlu kılınmışsa da, yasada bina yapılmaması halinde ne gibi bir müeyyide uygulanacağı gösterilmemiştir. Yasanın 17. maddesi hükmüne dayanılarak çıkartılan yönetmeliğin 15. maddesinde ise arsaların hak sahipleri adına tescili tarihinden itibaren 5 yıl içinde bina yapılmadığı takdirde köy muhtarlığınca yargı kararı ile tapu iptal edilerek köy tüzel kişiliği adına tescil edileceği hükme bağlanmıştır. Dava konusu taşınmaz henüz davacı adına tescil edilmediğinden, olayda yönetmeliğin 15. maddesinin uygulama olanağı bulunmamaktadır.

Dosya içerisindeki belgeler incelendiğinde, Emniyet Müdürlüğüne ait yazıda, davacının taşınmazın bulunduğu yerde ikamet etmediğinin bildirildiği anlaşılmaktadır. Ancak mahkemece yapılan keşifte dinlenen davacı tanığı ise taşınmazın satışının yapıldığı tarihte davacının taşınmazın bulunduğu yerde ikamet ettiğini beyan etmiştir. Davacının ikametgahı konusunda dosyadaki bilgiler arasında çelişki bulunmaktadır.

Mahkemece, dava konusu taşınmaz henüz davacı adına tescil edilmeden yönetmeliğin 15. maddesinin uygulama olanağı olmadığı düşünülerek davacının ikametgahı konusundaki çelişki giderildikten sonra hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ve araştırma sonucu hüküm kurulması doğru olmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine 06.02.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.