Esas No: 2023/3474
Karar No: 2023/10989
Karar Tarihi: 18.10.2023

**4. Hukuk Dairesi         2023/3474 E.  ,  2023/10989 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/449 E., 2022/575 K.

BİRLEŞEN DAVA : 1- Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

HÜKÜM/KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen haksız fiilden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 4. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili ile davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ...'ın büyükbaş hayvanların kaybolması nedeniyle davacı ve bir arkadaşları ile birlikte köyün yakınlarında ormanda hayvanları aramaya başladıkları sırada davacının davalının yanından ayrılarak bir yerde durmaktayken davalı ...’ın sorumsuz ve dikkatsiz bir şekilde av tüfeğini kullanması sonucu davacıyı ağır şekilde yaraladığını, davalı ... ile av tüfeğini oğluna veren silah sahibi ...’in ağır kusurlu olduğunu iddia ederek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 2.500,00 TL maddi, 2.500,00 TL işgücü kaybı ile 125.000,00 TL manevi tazminat olmak üzere toplam 130.000,00 TL tazminatın olay tarihi olan 17.11.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacı vekili Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2020/515 Esas sayılı dosyasına sunmuş olduğu ek dava dilekçesinde; Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2019/449 Esas sayılı dosyası ile HMK 166. madde gereğince birleştirilmesine dair karar verilerek birleşen dosya üzerinden esas dosyadaki tazminat farkı olan 328.568,19 TL tazminat eklenerek tüm tazminatın bilirkişi hesap raporundaki 621.829,72 TL'ye çıkarılmasına, olay tarihinden faiz ikamesi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davacı vekili 2021/343 Esas sayılı dosyasına sunmuş olduğu ek dava dilekçesinde; ilk ana dava ve devamı ek davayı müteakip, kalan bakiye alacak harca esas değerde zikredildiği üzere 116.978,96 TL olarak ek dava açıp, asıl dosya olan Çatalca 1. Asliye hukuk Mahkemesinin 2019/449 Esas sayılı dosyası ile birleştirme talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; davacı ile avlanmaya gittiklerini, birlikte yürürken ayrıldıktan bir süre sonra çulluk kuşunun göz parlamasına benzeyen bir ışık gördüğünü, mesafe 100 – 150 m iken... diye seslendiğini ancak cevap alamadığını, tüfeği ateşlediğini bağırma sesi üzerine koştuğunu, davacıyı devlet hastanesine götürdüklerini, tüm hastane masraflarını davalıların karşıladığını, hastane kontrollerine davacıyı davalının bizzat kendi arabası ile götürdüğünü, davacının çalışmadığını bu nedenle iş ve güçten kalma nedeniyle talep edilen tazminatın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 29.01.2016 tarihli ve 2013/263 Esas, 2016/59 Karar sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 26.02.219 gün, 216/15578 E., 2019/1004 K. sayılı ilamı ile "Dosyadaki bilgi ve belgelerden; hükme esas alınan bilirkişi raporunda tarafların kusur durumları tespit edilmeden maddi zarar hesabı yapıldığı anlaşılmıştır. Mahkemece öncelikle tarafların kusur durumlarının bilirkişiden alınacak rapor ile tespit edilerek buna göre maddi zararın hesaplanması gerekmektedir. Anılan bu hususun gözardı edilerek karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle verilen kararın bozulması gerekmiştir. Ayrıca dava konusu olayda, tarafların gece vaktinde avlanma faaliyetinde bulundukları, davacının kask ışığının kapalı olması ve davalıdan uzak mesafede olması da dikkate alındığında zararın tümünün davalıya yükletilmesi hakkaniyete uygun olmayacaktır. Açıklanan nedenlerle mahkemece, dosya kapsamındaki diğer olgular da gözetilerek 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 51. ve 52. maddeleri uyarınca zarar miktarından davalı yararına ayrıca uygun miktarda hakkaniyet indirimi yapılması gerekirken bu hususun gözetilmemesi doğru olmamış, kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir." gerekçeleri ile bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla davanın kısmen kabulü ile davacının maddi tazminat talebinin %35 hakkaniyet indirimi yapılarak kısmen kabulü ile 272.314,29 TL tazminatın olay tarihi olan 17.12.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı tarafa verilmesine, davacının manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 20.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 17.12.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı tarafa verilmesine, birleşen ek davaların ise reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; mahkemece hatalı olarak hakkaniyet indirimi sonrası tekrar hakkaniyet indirimi yapılmasının ve ek davaların reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu temyize getirmiştir.

Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; kusur raporunda hatalı belirlemeler yapıldığını, davacının maluliyetinin kesinleşmediğini, değişiklik olup olmadığının araştırılmadığını, Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan davacının ödeme alıp alınmadığının sorulmasının hatalı olduğunu temyize getirmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ...'ın avlandıkları esnada diğer davalı ...'ye ait olan silahla davacıyı yaralamasına bağlı gerçekleşen davacının uğradığı sürekli iş göremezlik ve manevi tazminat talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesi delaletiyle mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427 vd maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 ve 56 ıncı maddesi.

3. Değerlendirme

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle meydana gelen kazaya ilişkin düzenlenen kusur raporunun denetime elverişli ve olayın oluşuna uygun olduğu, kusur durumuna göre olayın oluş şekline uygun hakkaniyet indirimi yapılmasında hata olmadığı anlaşılmakla taraf vekillerinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekili ve davalılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacı ve davalılara yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

18.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.