erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2010/4370
Karar No: 2013/2689
Karar Tarihi: 01.04.2013

**1. Ceza Dairesi         2010/4370 E.  ,  2013/2689 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2010/136484

MAHKEMESİ : Akşehir Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 18/12/2009, 2009/129 (E) ve 2009/177 (K)

SUÇ : Kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Sanık Mevlüt hakkında, mağdur Musa'yı silahla kasten yaralama suçundan verilen "hükmün açıklanmasının geri bırakılması"na dair karar, 5271 sayılı CMK.nun 231/12. maddesi uyarınca itiraz yoluna tabi olduğundan, inceleme dışı bırakılmıştır.

2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Mevlüt'ün, mağdur Abdil'e yönelik eyleminin sübutu kabul, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin derecesi ve niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta, tahrikin derecesine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre, pazarcılık yapan oğlu Erkan'ın, pazar yerinde mağdur ve ailesi tarafından dövüldüğünü haber alan sanığın, olay yerine giderek elindeki bıçakla mağdur Musa'nın bacağına bir kez vurarak Musa'yı yaraladığı, bu esnada mağdur Abdil'in sanığın başına şemsiye sapı ile vurması üzerine, sanığın bu

kez mağdur Abdil'e bıçakla vurmaya başladığı, mağdurun baş ve kalçasına bıçakla vuran sanığın mağdurla birlikte yere düşmeleri üzerine, yerde mağdurun göğüs kısmına bir kez daha vuran sanığın, mağduru akciğer, perikard yaralanması, hemopnömotoraks ve yaşamsal tehlikeye yol açacak şekilde yaraladığı, etrafta bulunanların müdahalesi üzerine eylemine devam edemediği olayda;

A) Sanığın eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu düşünülmeden yazılı şekilde kasten yaralama suçundan hüküm kurulması;

B) 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi uyarınca belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılan sanık hakkında, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından getirilen kısıtlamanın, 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca şartla salıverilme tarihine kadar geçerli olduğunun kararda gösterilmemesi;

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnameki düşünce gibi (BOZULMASINA), kurulan hükümde sanık aleyhine temyiz bulunmadığından CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı itibariyle sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 01/04/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/10301
Karar No: 2011/19178
Karar Tarihi: 28.11.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/10301 E.  ,  2011/19178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan ağaç bedeli ile zarar ve zıyanın tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan ağaç bedeli ile zarar ve zıyanın tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçeler göre davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacının temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 28.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/6801
Karar No: 2018/18741
Karar Tarihi: 19.12.2018

**13. Ceza Dairesi         2018/6801 E.  ,  2018/18741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun da uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakta ise de; suç tarihinde ikamet ettiği evinin salon kısmında bulanan katılana ait çanta içerisinden parasını ve nüfus cüzdanını çalan sanığın eyleminin TCK 142/1-b maddesindeki nitelikli hırsızlık suçunu oluşturacağı gözetilip, sanık hakkında uzlaşma hükümleri uygulanamayacağı belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Katılanın aşamalarda alınan beyanlarından suça konu paranın ve nüfus cüzdanının, sanığın suç tarihinde ikamet ettiği evinin salon kısmında bulunan çantanın içerisinden çalındığının anlaşılması karşısında sanığın eyleminin TCK’nın 142/1-b maddesine uyduğu gözetilmeden aynı yasanın 141/1. maddesi ile uygulama yapmak suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’un temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle kısmen isteme uygun olarak BOZULMASINA,1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca ceza süresi yönünden sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 19.12.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/1090
Karar No: 2012/8106
Karar Tarihi: 14.03.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/1090 E.  ,  2012/8106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza iskele, yeşil alan, Şezlong alanı ve gölgelik alan yapmak suretiyle tecavüz edildiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek gerektiğinde refakate inşaat mühendisi bilirkişide alınarak yeniden keşif yapılıp taşınmazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat alınmasının gerekip gerekmediği, İmar Kanunu ve mevzuatı kapsamına girip girmediği belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve binanın yapım tarihide araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5230 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 14.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/4684
Karar No: 2025/821
Karar Tarihi: 20.02.2025

**1. Hukuk Dairesi         2024/4684 E.  ,  2025/821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/456 E., 2024/1879 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Lüleburgaz 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/184 E., 2022/338 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesinin 03.09.2024 tarihli ek kararı ile, temyiz dilekçesinin değerden reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

1. Dosya kapsamı ve toplanan delillerden; dava konusu Kırklareli ili, Babaeski ilçesi, Dindoğru Mahallesinde kain 240 ada 13 parsel sayılı taşınmazın dava itibariyle keşfen saptanan değerinin 420.119,60 TL; Kırklareli ili, Lüleburgaz ilçesi, Ceylanköy Mahallesinde kain 1632, 1633 ve 1634 parsel sayılı taşınmazların dava tarihi itibariyle keşfen saptanan toplam değerinin 257.000,00 TL olduğu, bu kapsamda toplam dava değerinin 677.119,60 TL olduğu anlaşılmaktadır.

Bölge Adliye Mahkemesinin 03.09.2024 tarihli ek kararı ile her bir davacının miras payına (1/2) düşen değer 338.559,80 TL olup anılan değerin Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibariyle kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL'nin altında olduğu gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmiş ise de karar dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Zira, eldeki dava vekalet görevinin kötüye kullanılması hukuki nedenine dayanılarak muris ...'ın terekesi adına 3. kişi konumunda bulunan davalılara karşı açılmış olup bu davada dava değerinin davacıların miras payı üzerinden değerlendirilmesi isabetsizdir.

Hal böyle olunca, davalı ... vekilinin Bölge Adliye Mahkemesinin 03.09.2024 tarihli temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararına yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile söz konusu ek kararın kaldırılmasına karar verilmesi gerekmiştir.

2. Davalı ... vekilinin Bölge Adliye Mahkemesinin 05.07.2024 tarih ve 2023/456 Esas, 2024/1879 Karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararına yönelik temyiz talebine ilişkin olarak 2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; temyiz eden davalı tarafça 11.392,73 TL nispi temyiz harcı yatırılması gerekirken 427,60 TL maktu temyiz harcı yatırıldığı belirlenmiştir.

Bu itibarla sözü geçen eksiklik giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı ... vekilinin Bölge Adliye Mahkemesinin 03.09.2024 tarihli ek kararına yönelik yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile ek kararın ORTADAN KALDIRILMASINA,

Harç eksikliği ile ilgili işlemin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

20.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/20202
Karar No: 2014/18975
Karar Tarihi: 04.12.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/20202 E.  ,  2014/18975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇEŞME SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/01/2014

NUMARASI : 2013/143-2014/49

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ... raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kayıtlarındaki kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkin olup, mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; dava konusu 437, 515 ve 884 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarında davacının mirasbırakanlarının kimlik bilgilerinin yanlış yazıldığı saptanmak suretiyle davanın kabul edilmesinde kural olarak bir isabetsizlik yoktur. Davalı tarafın bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine,

Ancak, bilindiği üzere; nüfusa kaydedilmeden ölmüş veya herhangi bir nedenle nüfusta kaydı bulunmayan kişilerin tapu kaydındaki kimlik bilgilerinin düzeltilmesi mümkün değil ise de, idari yoldan tapu kayıtlarında intikal yaptırılamadığından zorunlu olarak dava açılan bu gibi durumlarda, tapu malikinin davacının murisi ile aynı kişi olduğunun ispatlanması halinde “çoğun içerisinde az da vardır” kuralı gereğince bu yönde bir “tespit kararı” verilmesi gerekmektedir.

Somut olayda; çekişmeli 437 ve 515 parsel sayılı taşınmazlarda kayden paydaş olan "Fatma"'nın Soyadı Kanunundan önce öldüğü, dolayısı ile soyadının bulunmadığı açıktır.

Hal böyle olunca, çoğun içerisinde az da vardır kuralı gereğince, anılan taşınmazlarda paydaş olan "F." ile davacının mirasbırakanı "..... T.C. kimlik numaralı Y. ve A. kızı F."'nın aynı kişi olduğunun tespitine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere soyadının tapu kayıtlarına ilave edilmesi şeklinde kurulmuş olması doğru değildir.

Davalının temyiz itirazları değinilen yön itibariyle yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 04.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/2585
Karar No: 2024/3225
Karar Tarihi: 27.03.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/2585 E.  ,  2024/3225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/91 E., 2023/444 K.

KARAR : Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen rücuan tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca; Yargıtayın bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verilmesi halinde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinde öngörülen kesinlik sınırına tabidir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davacı Kurum vekili yönünden temyize konu edilen miktarlar ayrı ayrı karar tarihi itibariyle kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı Kurum vekili temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

27.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/15060
Karar No: 2011/26595
Karar Tarihi: 22.12.2011

**7. Ceza Dairesi         2009/15060 E.  ,  2011/26595 K.**

**"İçtihat Metni"**

5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na aykırılık suçundan sanık ...'nın anılan kanunun 5101 sayılı kanunla değişik 81/9-1-a maddesi gereğince 6.580 yeni Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 31/3, 62. maddeleri uyarınca cezasından indirim yapılarak 3.655 yeni Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, sanığın 5846 sayılı kanunun 5101 sayılı kanunla değişik 81/9-1-a maddesi gereğince 7.053 yeni Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı kanunun 43, 31/3, 62.maddelerinin tatbik edilmesi suretiyle 4.897 yeni Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Bakırköy 3. Çocuk Mahkemesinin 26.11.2008 tarihli ve 2007/903 esas, 2008/1415 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 06.07.2009 gün ve 36462 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 30.07.2009 gün ve KYB. 2009-176103 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 12/b maddesinde, 765 sayılı Türk Ceza Kanununun bütün ek ve değişiklikleri ile birlikte yürürlükten kaldırılmış olduğunun belirtilmesi karşısında, 5846 sayılı kanunun 5101 sayılı kanunla değişik 81/9-1-a maddesinde öngörülen 5.000 yeni Türk lirası adlî para cezasının, 765 sayılı kanunun ek 2. maddesi gereğince artırılamayacağı, 5252 sayılı kanunun "Diğer kanunlardaki para cezalarının artırılması ve usulü" başlıklı 4. maddesinin de 31.12.2002 tarihine kadar yürürlüğe giren kanunlarda yer alan para cezalarındaki artışı düzenlediği, 5846 sayılı kanunu değiştiren 5101 sayılı kanunun ise 12.03.2004 tarihinde yürürlüğe girmesi sebebiyle olayda uygulama yerinin bulunmadığı gözetilmeden sanık hakkında 5846 sayılı kanunun 81/9-1-a maddesi uyarınca 6.580 yeni Türk lirası ve 7.053 yeni Türk lirası temel adlî para cezalarına hükmedilip, bu miktarlar üzerinden artırım ve indirim maddelerinin tatbiki suretiyle fazla ceza tayininde,

5728 sayılı kanunla değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231.maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerekip gerekmediği hususunun tartışılmamasında isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkumiyet hükmü kurulurken sanığın savunmasının alınmadığı anlaşılmakla, bu konuda kanun yararına bozma talebinde bulunup bulunulmayacağı hususunun Adalet Bakanlığınca değerlendirilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.12.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/3070
Karar No: 2016/16143
Karar Tarihi: 07.06.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/3070 E.  ,  2016/16143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından borçlu hakkında genel haciz yolu ile başlatılan ilamsız icra takibine karşı borçlunun, icra mahkemesine yaptığı başvuruda; ödeme emrinin tebliğ edildiği tarihte, izinli olduğunu, erat olduğunu, yetkisiz rütbeliye tebligatın yapıldığını, 20.10.2015 tarihi itibariyle takibi öğrendiğini, ödeme emrinin iptalini talep etmiş, mahkemece ödeme emri tebligatının usulüne uygun olması nedeniyle şikayetin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Tebligat Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca; Astsubaylar hariç olmak üzere erata yapılacak tebliğler, kıta kumandanı ve müessese amiri gibi en yakın üste yapılır. Yukarıki fıkrada yazılı olanların haricindeki askeri şahıslara birlik veya müessesede tebligat yapılması icabeden ahvalde, tebliğin yapılmasını nöbetçi amiri veya subayı temin eder. Bunlar tarafından muhatabın derhal bulundurulması veya tebliğin temini mümkün olmazsa tebliğ kendilerine yapılır.

İİK'nun 54/a maddesi gereğince; askerlik hizmetinin devamı müddetince erler, onbaşılar ve kıta çavuşları (uzman veya uzatmalı çavuş ve onbaşılar hariç) aleyhine takipte, icra müdürü, bir mümessil tayin etmesi için kendisine münasip bir mühlet verir ve takibi bu sürenin bitmesine bırakır. Bu müddet içinde temsilci tayin edip icra dairesine bildirmeyenler hakkında takibe devam olunur.

Somut olayda; ödeme emrinin, borçlu ...'ın ... adresine çıkartıldığı ve 07.08.2015'te nöbetçi uzman çavuş ... tebliğ edildiği anlaşılmıştır. Öncelikle borçlunun erat yada astsubay olarak durumunun yetkili askeri merciden sorularak oluşacak sonuca göre karar verlmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/25789
Karar No: 2015/38377
Karar Tarihi: 23.11.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/25789 E.  ,  2015/38377 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/275269

MAHKEMESİ : Tokat 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/03/2011

NUMARASI : 2010/644 (E) ve 2011/109 (K)

SUÇLAR : Tehdit, yaralama

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre ve yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Olayın, aralarındaki boşanma davası devam eden sanık ile mağdurun halen resmi nikahlı evli bulundukları bir durumda, mağdurun evlilik birliği içinde bir başka erkekle duygusal arkadaşlığının bulunmasından kaynaklandığı gözetilerek, sanığa yükletilen suçların mağdurdan kaynaklanan haksız filin etkisi altında işlenip işlenmediği hususunun tartışılmaması,

Kanuna aykırı ve sanık S.. G.. müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 23.11.2015 tarihinde eylemin silahla yaralamaya teşebbüs yerine silahla tehdit suçunu oluşturduğu yönündeki suçun nitelendirilmesine yönelik çoğunluk görüşüne katılamayan üye M.. K..’nın muhalefetiyle ve oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

Sanığın eşiyle tanık İ.. S..’ın ilişki yaşadığını duyması üzerine tanık İ.. ile konuşmak için Şehitler Parkı’nda buluştuğu, aralarında konuştukları sırada İ..’in şikayetçi S..’i olay yerine çağırdığı, sanıkla şikayetçinin boşanma konularını konuşmaya başladıkları, konuşmalarının tartışmaya dönüştüğü, tartışma sırasında şikayetçinin yanında çalıştığı İ..’le kendisini aldatmasına kızan sanığın şikayetçiyi tekme ve tokatla darp ettiği, tanık İ..’in araya girdiği ve araladığı, sanığın cebinden çıkardığı çakı bıçağını şikayetçiye bir kez savurarak yaralamaya çalıştığı, şikayetçinin kendisini geriye çekerek savunduğu, ikinci kez bıçağı savurduğunda İ..’in elinden yaralandığı, bıçakla yaralamaya çalıştığı sırada “seni öldürürüm, keserim, seni yaşatmayacağım” şeklindeki sözlerle yaralamaya yönelik kastını açıkladığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında ilk eyleminin tamamlanmış yaralama, ikinci eylemin silahla yaralamaya teşebbüs olarak kabulü yerine, ikinci eylemin silahla tehdit olarak kabul edildiğine ilişkin suçun nitelendirilmesine yönelik sayın çoğunluğun görüşüne katılamamaktayım.

Muhalif Üye
Esas No: 2012/1306
Karar No: 2012/8104
Karar Tarihi: 14.03.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/1306 E.  ,  2012/8104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza iskele, beton zemin, duş yeri, şemsiye ve şezlong alanı yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından, tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek gerektiğinde refakate inşaat mühendisi bilirkişi de alınarak yeniden keşif yapılıp taşınmazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat alınmasının gerekip gerekmediği, İmar Kanunu ve Mevzuatı kapsamına girip girmediği belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve binanın yapım tarihide araştırılarak sonucuna göre TCK'nın 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5230 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 14.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.