erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2021/6541
Karar No: 2021/7429
Karar Tarihi: 01.12.2021

**1. Hukuk Dairesi         2021/6541 E.  ,  2021/7429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 8. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

Taraflar arasında görülen dava, TMK'nın 713/1, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. ve 17. maddelerine dayalı olarak açılan tapusuz taşınmazın tescili isteğine ilişkindir.

Kadastro sonucu ... İlçesi ... köyü çalışma alanında bulunan ... ada ... parsel sayılı taşınmaz tarla vasfı ile paylı olarak ..., ..., ... ve Hazine adına tespiti yapılmış, kıyı kenar çizgisi içerisinde kalmış olması nedeniyle hükmen tescil harici bırakılmıştır. .

Davacılar ... ve ..., ... ada ... parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kalmış olması nedeniyle tescil harici bırakıldığını, söz konusu kıyı kenar çizgisinin idare mahkemesi tarafından iptal edildiğini, ... ada ... parsel sayılı taşınmazın yeni hazırlanan ve kesinleşen kıyı kenar çizgisi dışında kalmış olması nedeniyle adlarına tescil istemiyle dava açmıştır.

Davalı Hazine, taraflar arasında kesin hüküm olduğunu, ayrıca davacılar lehine zilyetlik koşullarının oluşmadığını, bu nedenle reddini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 08.01.2019 tarihli fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 872,56 metrekare bölümün tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya kayıt ve tesciline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili, davalılar Hazine, ... ve ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince, davacıların istinaf başvurusunun reddine, davalıların istinaf taleplerinin kabulü ile kararın kaldırılmasına, davanın reddine, karar verilmiş

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 01.12.2021 Çarşamba günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Avukat ... ile temyiz edilen davalı Hazine vekili Avukat ... geldiler, davetiye tebliğine rağmen diğer davalılar gelmediler, yokluklarında duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Dosya incelenerek gereği görüşüldü.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 20.11.2021 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz edilen vekili için 3.815.00 TL. duruşma vekâlet ücretinin temyiz edenden alınmasına, davacılardan harç peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 01/12/2021 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/21486
Karar No: 2014/1544
Karar Tarihi: 03.02.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/21486 E.  ,  2014/1544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür Bozma

HÜKÜM : Sanık ... .... hakkında; beraat

Sanık ... ...... hakkında;

Asıl karar; mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına

Ek Karar; temyiz talebinin reddi

1- Sanık ... ... müdafiinin diğer sanık ... .... hakkında verilen beraat kararı ile ilgili olarak temyiz talebinin reddine ilişkin ek karara yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

CMK'nun 237. maddesine uygun biçimde talepte bulunup katılan sıfatını almayan sanık müdafiinin temyiz isteminin reddine dair mahkemenin 27.05.2013 gün ve 2012/1 Esas, 2013/240 karar sayılı ek kararında bir isabetsizlik görülmediğinden, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA,

2- Sanık ... ... müdafiinin, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yönelen itirazlarının incelenmesine gelince,

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK. nun 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu ve sanık müdafiinin bu karara karşı 18.04.2013 tarihli dilekçe ile itiraz başvurusunda bulunduğu, herhangi bir temyiz talebinin bulunmadığı anlaşıldığından dosyanın itiraz merciince değerlendirilmek üzere incelenmeksizin mahalline iade edilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2017/2065
Karar No: 2018/3009
Karar Tarihi: 19.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/2065 E.  ,  2018/3009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre ise;

1- Ticareti terk suçu aynı işyeri ile ilgili olarak ancak bir defa işlenebilen bir suç olup, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43. maddesinin ikinci fıkrasında aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi durumunda bir cezaya hükmedileceğinin ancak bu cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadar arttırılacağının öngörüldüğü cihetle, ticareti terk suçunda sanık hakkında birden fazla şikayetin bulunması halinde tayin olunacak cezanın TCK'nın 43/2. maddesi uyarınca arttırılması gerekecektir.

UYAP ortamında yapılan araştırmada benzer eylemler nedeniyle sanık hakkında ticareti terk suçundan verilip Dairemizin 2015/ 31516 sırasında kayıtlı olan ve aynı gün incelenerek bozulmasına karar verilen dosyanın bulunması karşısında; anılan dosyanın birleştirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi zorunluluğu,

2-Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 19/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/14267
Karar No: 2020/1978
Karar Tarihi: 05.02.2020

**2. Ceza Dairesi         2019/14267 E.  ,  2020/1978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Vekil ile takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılması gerektiği ancak bozmadan sonra duruşmadan haberdar edilmeyen katılan ... vekili Av. ...’a gerekçeli hükmün tebliğ edilmediği anlaşılmakla, mahallince, gerekçeli kararın katılan vekili Av. ...’a usulüne uygun şekilde tebliğiyle, tebligat belgesi ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesinin de eklenmesi ve kararın katılan vekili tarafından temyizi halinde ek tebliğname de düzenlenerek incelenmek üzere dosyanın iadesinin sağlanması;

2- Mahkemenin 23/01/2019 tarihli ve 2017/609 Esas, 2019/14 Karar sayılı kararının sanık ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya Yargıtay'a gönderildikten sonra aynı kararla mahkumiyetine karar verilen diğer sanık ...’un 03/10/2019 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminde bulunduğu, temyiz isteminin 01/11/2019 tarihli ek karar ile reddedildiği ve ek kararın 13/12/2019 tarihinde temyiz edildiği UYAP'tan yapılan incelemede anlaşılmakla, sanık ...’un temyiz istemi yönünden ek tebliğname düzenlenerek Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/7439
Karar No: 2012/8602
Karar Tarihi: 29.11.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/7439 E.  ,  2012/8602 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava, abonelik sözleşmesine dayalı kayıp kaçak bedeli ve PSHS okuma bedeli ile ilgili muarazanın giderilmesi istemine ilişkindir.

Hal böyle olunca davanın niteliği, tarafların sıfatı, temyize konu hükmün kapsam ve gerekçesi dikkate alındığında 2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 14. maddesi ve Başkanlar Kurulu kararlarına göre yerel mahkemece verilen hükmün temyiz incelemesini yapma görevi Yargıtay ( 13 ).Hukuk Dairesine ait olmakla birlikte anılan Dairece de aidiyet kararı verilerek dosya Dairemize gönderilmiş olmakla, temyiz inceleme yerinin belirlenmesi için dosyanın YARGITAY HUKUK DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU’NA SUNULMASINA, 29/11/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/35353
Karar No: 2017/16008
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/35353 E.  ,  2017/16008 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2015/19240
Karar No: 2016/367
Karar Tarihi: 14.01.2016

**17. Hukuk Dairesi         2015/19240 E.  ,  2016/367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :..........Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davacıya ait özel donanımlı otokar marka zırhlı personel aracının takla atması neticesinde kaza meydana geldiğini, trafik kazası tespit tutanağına göre sürücünün kusurunun bulunmadığını, kazanın gizli buzlanma neticesinde meydana geldiğinin belirlendiğini, hasar tespiti için ........ Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/11 D.İŞ dosyası ile tespit yapıldığını belirterek araçta meydana gelen 13.270,28 TL zararın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı ...'nü hizmet kusuru nedeniyle dava etmiştir. Kamu hizmeti görmekle yükümlü olan davalı kamu hizmeti sırasında verdiği zararlardan dolayı özel hukuk hükümlerine tabi değildir. İdari karar ve eylemlerden doğan zararlar niteliğinde bulunan zararın ödetilmesi istekleri 11.2.1959 günlü ve 17/15 sayılı Yargıtay İçtihatı Birleştirme Kararında değinildiği üzere tam yargı davasının konusunu oluşturur. Bu davaların ise 2577 Sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunun 2. maddesi hükmünce idari yargı yerinde açılması gerekir. Yargı yolu dava şartlarından olup mahkemece resen incelenmesi ve dava dilekçesinin yargı yolu bakımından reddi gerekirken, işin esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 14/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/13219
Karar No: 2010/2812
Karar Tarihi: 15.03.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2009/13219 E.  ,  2010/2812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İcra Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu hakkında aylık 1100.-USD'den 2008 Mart, Nisan, Mayıs, Haziran, Temmuz ayları toplam kira borçları 5500.-USD'nin TL karşılığı olan 6710.-TL kira alacağının tahsili amacıyla başlatılan icra takibine davalı borçlunun itiraz etmesi üzerine davacı icra mahkemesinden itirazın kaldırılması isteminde bulunmuştur. Mahkemece aylık kiranın 1100.-USD olduğu ispatlanamadığından davanın reddine karar verilmesi üzerine karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklı 03.07.2008 başlatmış olduğu icra takibinde 01.07.2000 başlangıç tarihli kira sözleşmesine dayanmıştır. Bu kira sözleşmesi dört yıl süreli olup aylık kira parası 150.000.000.-TL'nin her ay nakit ödeneceği hüküm altına alınmıştır. Bu kira sözleşmesi hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davalı borçlu icra müdürlüğünün yapmış olduğu itirazında aylık kira parasının 440.-TL olduğunu toplam kira borcunun 2200.-TL bulunduğunu ileri sürmüştür. Davacı alacaklının mahkemenin 2008/451 Esas ve 2008/891 Karar sayılı dosyasında Ocak, Şubat 2008 kiralarını aylık 1100.-USD'den istediği, mahkemece aylık kira parasının 11.00.-USD olduğunun kabulü ile tahliyeye karar verildiği ve davalı tarafındanda bu miktar üzerinden ödemede bulunulduğu görülmüştür. Bu durumda aylık kira parasının 1100.-USD olduğu kesinleşmiş olup mahkemece aylık 1100.-USD üzerinden kira miktarının hesaplanarak sürede yapılan kısmi ödemenin de indirildikten sonra kalan miktar üzerinden itirazın kaldırılmasına ve takibin devamına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda yazılı nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 15.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/18091
Karar No: 2020/16767
Karar Tarihi: 25.11.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/18091 E.  ,  2020/16767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Davacı işçilik alacaklarının tahsili talebiyle dava açmış, Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece davalı vekilinin temyiz talebi 17.08.2016 tarihli ek karar ile reddedilmiştir.

Davalı vekili ek kararı süresinde ayrıca temyiz etmiştir.

Mahkemenin 17.08.2016 tarihli temyiz talebinin reddi kararı incelendiğinde;

Ek kararda muhtıraya rağmen harç eksikliğinin giderilmediği belirtilerek davalının temyiz istemi reddedilmişse de, davalı tarafa tebliğ edilen ayrı bir muhtıra bulunmamaktadır. Bu şekilde usulune uygun olarak tebliğ edilmeyen harç tamamlama muhtırasına dayalı temyiz isteminin reddi kararı yerinde değildir. Usulüne uygun olmayan muhtıraya rağmen eksikliklerin giderildiği anlaşıldığından, mahkemenin 17.08.2016 tarihli ek kararı kaldırılarak yapılan temyiz incelemesinde; dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 25/11/2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/10982
Karar No: 2016/7803
Karar Tarihi: 24.11.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/10982 E.  ,  2016/7803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2012/12-1519 esas, 2013/613 sayılı kararında da belirtildiği üzere; erteleme de, hapis cezasının seçenek yaptırım olarak adli para cezasına çevirmesi de cezanın suçlunun kişiliğine uydurulması, yani bireyselleştirilmesinin yollarından birisi olup mutlak olarak birinin diğerinden daha lehe olduğundan söz edilemeyecektir. Bu bağlamda ödeme gücü bulunmayan bir sanık için ertelemenin, ödeme gücü yerinde olan ve bu yönde talepte bulunan bir sanık için ise adli para cezasına çevirmenin daha lehe olduğunun kabulü mümkündür. Her somut olayda sanığın sosyal ve ekonomik durumu ile kişiliğine göre bir belirleme yapmak gerekir. Buna göre, somut olayda, 12.06.2014 tarihli celsedeki beyanından da anlaşılacağı üzere, iki çocuklu,kaynakçılık işiyle uğraşan ve 500,00 TL aylık geliri bulunan sanık hakkında bozmadan önce verilen 6000-TL adli para cezası yerine erteli 10 ay hapis cezasına hükmedilmesi; 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 326/4. maddesine aykırılık teşkil etmeyeceği cihetle tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

Sahte fatura düzenleme suçunda maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, 2005, 2006 yıllarına ait fatura ayrıntılarının Vergi Dairesi'nden sorularak kanaat oluşturacak sayıda fatura aslı ya da onaylı suretinin istenerek, 2005, 2006 yıllarına düzenlenen en son fatura tarihleri de belirlenip; maddi gerçeğin, lehe yasanın ve zamanaşımı süresinin kuşkuya yer vermeyecek biçimde tespiti bakımından dosya arasında bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/14477
Karar No: 2011/7795
Karar Tarihi: 28.06.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/14477 E.  ,  2011/7795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Muğla 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15.10.2009 tarih ve 2007/533-2009/618 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalılardan ...'nın dava dışı Cem Mimarlık Turizm Limited Şirketi'nin ortakları olduklarını, şirketin müdürünün ise ortak olmayan diğer davalı olduğunu, davalı ...'in aynı zamanda müvekkilinin eşi olduğunu, müvekkili ile Fatih arasında uzun süredir geçimsizlik bulunduğunu, davalı ...'in müvekkiline verdiği zararlar araştırılırken şirketin durumunun da incelendiğini ve şirketin vergi borçlarının ödenmediğinin öğrenildiğini, şirketi temsil ve ilzama süresiz yetkili bulunan davalı ...'in müdürlük görevini ve sorumluluğunu yerine getirmediğini ileri sürerek, şirketin fesih ve tasfiyesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ..., davacı ile aralarında oluşan geçimsizliğin bu davanın konusu ve dayanağı olamayacağını, azlini gerektirecek kötü idarenin bulunmadığını, bir şirketin vergi borcunun olmasının hayatın olağan akışına aykırı olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., diğer davalının kötü idaresinin bulunmadığını, Türkiye koşullarında bir şirketin vergi borcunun bulunmasının hayatın olağan akışına aykırı olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, dava dışı şirketin sermayesinin 2006 yılı itibariyle korunduğu, 2006 ve 2007 yıllarının karla kapatıldığı, davacı tarafça dile getirilen vergi borçlarının tamamının 2007 yılı öncesine ait olduğu, limited şirketlerin sona erme sebeplerini düzenleyen TTK'nun 549. maddesindeki hiçbir bendin somut olayda uygulama alanının olmadığı, günümüz ekonomik koşullarında, şirket öz sermayesine göre fahiş olmadığı anlaşılan vergi borcunun fesih için haklı neden olarak kabul edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 28.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/12661
Karar No: 2008/1056
Karar Tarihi: 05.02.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/12661 E.  ,  2008/1056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 08.12.2005 gününde verilen dilekçe ile haksız işgal sebebiyle elatmanın önlenmesi ve ecrimisil istenmesi üzerine bozmaya uyarak yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 10.07.2007 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 15.01.2008 günü için yapılan tebligat üzerine gelen olmadı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, mülkiyet hakkına dayalı elatmanın önlenmesi ve ecrimisil istemlerine ilişkindir.

Davalı, önceki malik ile kardeşi olan Olgun arasında kira ilişkisi bulunduğunu, kardeşinin birlikte işlettikleri işyerini terk ettiğini, işletme faaliyetinin kendisi tarafından sürdürüldüğünü açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava reddedilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Türk Medeni Kanununun 683.maddesi hükmünce, eşyaya malik olan kimse o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir. Şayet eşyaya haksız elatma varsa malik bu haksız elatmanın önlenmesini dava edebilir. Görülüyor ki, eldeki davada davacının isteminin dayanağı Türk Medeni Kanununun 683.maddesidir.

Davalı ise, şahsi hak iddiasına dayanmıştır. Şahsi hakdan maksat, Borçlar Hukuku anlamında yapılan bir sözleşmenin taraflarına sağladığı hukuki

korumadır. Sözleşmeler tapuya şerh verilerek üçüncü kişilere de ileri sürülebilir hale gelmedikçe sadece ona taraf olanlar arasında hukuki sonuç meydana getirir. Başka bir anlatımla, sözleşmenin tarafı olmayan bir kimseye bu sözleşmeden doğan hak ileri sürülemez. Davacı, davalının varlığını savunduğu kira ilişkisinin tarafı olmadığından, mülkiyet hakkı sahibi olan davacıya karşı şahsi hak sağlayan sözleşmenin üstünlüğü kabul edilemez.

Mahkemece yapılan bu saptama bir yana bırakılarak yasaya uygun düşmeyen bazı gerekçelerle davanın reddedilmesi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itizarlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 05.02.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.