erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2009/1422
Karar No: 2009/9512
Karar Tarihi: 30.04.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/1422 E.  ,  2009/9512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/11/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de

5393 Sayılı Belediye Yasasının 15/son maddesine göre, belediye vergi ve resimleri ile kamuya tahsis edilmiş ve akar olmayan taşınır ve taşınmaz malları haczolunamaz. Ayrıca 277 sayılı Kanunun 1. maddesine göre, 5237 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunu ve diğer kanunlarla belediyelere kamu hizmetini ifa etmesi için verilmekte olan payları, belediye vergi ve resim hükmünde olup, bu paraların da haczi caiz değildir. Bu maddeye göre haczedilmezlik şikayetinin kabul edilebilmesi için, mahcuzların kamu hizmetinde fiilen kullanılması gerekli olup, kamuya tahsis kararı alınmasının sonuca etkisi bulunmamaktadır.

Somut olayda, mahkemece bilirkişi raporuna göre, Ziraat Bankası Çarşamba şubesindeki .......no'lu hesap ile Vakıfbank'ın Çarşamba şubesindeki ..... no'lu hesaplar üzerindeki haczin kaldırılmasına karar verilmiş ise de; rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki; haczedilen hesaplara ilişkin banka tarafından gönderilen hesap ekstreleri incelendiğinde, belediye görevlilerince yatırılan paraların niteliği belli olmadığı gibi, başka kişilerce de niteliği belli olmayan paraların yatırıldığı görülmektedir. Bu durumda belediye çalışanları ve diğer şahıslarca yatırılan paraların niteliğinin belediyeden sorularak, gerektiğinde defter ve kayıtları ile banka hesap ekstreleri üzerinde inceleme yaptırılarak, bilirkişiden ek rapor alınıp sonucuna göre karar vermek gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 30.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/17920
Karar No: 2023/1427
Karar Tarihi: 26.01.2023

**9. Hukuk Dairesi         2022/17920 E.  ,  2023/1427 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 11.11.2022

SAYISI : 2022/1269 E., 2022/11 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 7. ... Mahkemesi

SAYISI : 2017/666 E., 2021/297 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davalılardan ... aleyhine açılan davanın husumetten reddine ve diğer davalılar aleyhine açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun miktardan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 11.11.2022 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre ve diğer temyiz şartları yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 11.11.2022 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre reddedilen ve temyize konu edilen toplam miktar 1.672,62 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple,

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 11.11.2022 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/7737
Karar No: 2020/2564
Karar Tarihi: 23.06.2020

**14. Ceza Dairesi         2019/7737 E.  ,  2020/2564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanığın atıl suçlardan mahkumiyetine dair İstanbul Anadolu 8. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13.12.2016 gün ve 2015/206 Esas, 2016/293 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile hükümlerin kaldırılarak müsnet suçlardan mahkumiyetine

Bölge Adliye Mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Katılan mağdur vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Kayden 20.10.2000 doğumlu olup yargılama sırasında on beş yaşını ikmal etmiş olan mağdurun dosya sunduğu 22.09.2016 havale tarihli dilekçeyle sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçtiğini bildirmesi karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin davaya katılma ve hükümleri temyize hakkı bulunmadığı gibi mahkemece verilen katılma kararı da bu hakkı vermeyeceğinden vaki temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi gereğince REDDİNE,

Sanık müdafisinin temyiz isteminin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 294/1. maddesinde yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” ve aynı Kanunun 295/1. maddesindeki "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir" şeklindeki düzenlemeler gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanık müdafisinin tefhim edilen hükümle ilgili verdiği 24.06.2019 tarihli süre tutum dilekçesinde herhangi bir temyiz sebebi göstermeyip, 02.07.2019 günü usulüne uygun şekilde gerekçeli hükmün tebliğiyle işlemeye başlayan yedi günlük kanuni süresi içinde ve sonrasında da gerekçeli temyiz dilekçesi vermediği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin CMK'nın 298. maddesi gereğince REDDİNE,

Sanık ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile sanık ... katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun kabulüyle hükümlerin kaldırılarak sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyetine dair kurulan hükümlere yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, sanık ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmesine, 23.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/632
Karar No: 2012/1625
Karar Tarihi: 09.02.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/632 E.  ,  2012/1625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ... yönünden husumetten reddine, ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ... hakkındaki davanın husumetten reddine, ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması sonucu değer biçilmesinde ve geri dönüşüm yapılmak suretiyle davacı adına oluşturulan taşınmaza, davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığınca el atılarak yol haline dönüştürülmesi nedeniyle adı geçen davalıdan bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Geri dönüşüm işlemleri sonucu dava konusu parsel 6172 Ada 11 parsel numarası aldığından bu parselin yol olarak terkinine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-İmar uygulaması iptal edilen parsel üzerine şerh konulmaması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değilse de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

a)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3 nolu bendindeki (2180) rakamının çıkartılmasına, yerine (6172) rakamının yazılmasına,

b)Hüküm fıkrasının 4 nolu bendinin çıkartılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ... Büyükşehir Belediye Başkanlığından peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine 09.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/139
Karar No: 2016/2510
Karar Tarihi: 17.03.2016

**9. Ceza Dairesi         2016/139 E.  ,  2016/2510 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkumiyet

Usulüne uygun tebligata rağmen sanık ... müdafiinin duruşmaya gelmediği ve geçerli bir mazeret de bildirmediği anlaşıldığından, duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:

Sanık ... müdafiinin süresinden sonra olan duruşmalı inceleme isteminin CMUK'nın 318. maddesi gereğince REDDİNE,

Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerini iptal eden Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/85 sayılı kararının infaz aşamasında dikkate alınması mümkün görülmüştür

Yapılan yargılama sonunda aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışılıp, sanıkların suçlarının sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 17.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/2116
Karar No: 2012/8071
Karar Tarihi: 18.04.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/2116 E.  ,  2012/8071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tesbit ve kamulaştırılan taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 15.12.2006 tarihinde, belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorulmasından,

2-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazın ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduğunun ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulmasından,

3-Değerlendirme tarihi olan 2006 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazın, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılmasından,

4-Bilirkişi kurullarınca incelenen ve değer biçmeye esas alınan ... Köyü 2698 parsel sayılı taşınmazın, bilirkişi raporlarında belirtilen tarihteki satışına ilişkin alıcı, satıcı, satış tarihi, satış bedeli ve yüzölçümünü gösterir şekilde tapu kaydının Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilmesinden,

Sonra alınacak cevaplarla birlikte gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/21138
Karar No: 2017/5790
Karar Tarihi: 23.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/21138 E.  ,  2017/5790 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 23/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2023/8981
Karar No: 2024/13804
Karar Tarihi: 07.10.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/8981 E.  ,  2024/13804 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/995 E., 2022/873 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Bozma öncesi yapılan yargılamada, suça sürüklenen çocuğun sonuç ceza olarak 3.200,00 TL adlî para cezası ile cezalandırıldığı ve anılan hükmün aleyhine bir temyiz istemi bulunmadığı, suça sürüklenen çocuk hakkında CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği sonuç olarak 3.200,00 TL adlî para cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, 3.200,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

2- 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesinde yer alan "Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez, bu takdirde on birinci fıkra hükmü uygulanır." şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak on sekiz yaşından küçük suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan ve hapisten çevrilen adlî para cezalarının yerine getirilmemesi durumunda, hapse çevrilebileceğine dair ihtar yapılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafîinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından "CMUK'un 326/son maddesi gereği sanık yönüyle kazanılmış hak oluşturduğu dikkate alınarak sanığın neticeten 3.200 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresi çıkarılarak yerine "CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle suça sürüklenen çocuğun cezasının 3.200,00 TL adlî para cezası üzerinden İNFAZINA" ibaresi eklenmek ve ilgili kısımdan "ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrilebileceğinin ssçye bildirilmesine" ibaresi çıkarılmak suretiyle, diğer yönleri usûl ve yasaya uygun bulunan hükmün kısmen istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/12979
Karar No: 2024/8031
Karar Tarihi: 24.10.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/12979 E.  ,  2024/8031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/2421 E., 2019/2590 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Red

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 25.12.2019 tarihli ve 2018/2421 Esas, 2019/2590 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 293 üncü maddesinin ikinci fıkrasında yer alan ''Hüküm, temyiz eden Cumhuriyet savcısına veya ilgililere gerekçesiyle birlikte açıklanmamışsa; hükmün temyiz edildiğinin bölge adliye mahkemesince öğrenilmesinden itibaren gerekçe yedi gün içinde tebliğ edilir. 5271 sayılı Kanunu'nun 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." ve yine aynı Kanunun 295 inci maddesinde yer alan "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanığın, ceza infaz kurumunda 27.12.2019 tarihinde tebliğ edilen hükme yönelik 5271 sayılı Kanunu'nun 291 inci maddesinde belirtilen 15 günlük yasal süre içerisinde temyiz dilekçesi sunduğu ancak temyiz dilekçesinde gerekçe göstermediği, sanığa gerekçeli kararın tebliğ edildiği ancak tebligatta, 5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir temyiz dilekçesinin tebliğden itibaren 7 gün içerisinde verilmesi gerektiğine dair meşruhat bulunmadığı anlaşıldığından, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarih ve 2019/9. MD-554 Esas ve 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, hak kaybının önlenmesi bakımından sanığa, tebligatın yapıldığı tarihten itibaren 5271 sayılı Kanunu'nun 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 günlük (5271 sayılı Kanun'un 173 üncü maddesinin 7499 sayılı Kanun ile değişik haline göre '' iki hafta '' ) yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligatın yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması ve sanığın süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek tebliğname ile birlikte, gerekçeli temyiz isteminde bulunulmaması halinde ise mevcut haliyle incelenmek üzere dava dosyasının, iade edilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.10.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2015/13842
Karar No: 2015/4383
Karar Tarihi: 29.09.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/13842 E.  ,  2015/4383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit, genel güvenliği kasten tehlikeye sokmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Olay tarihinde müşteki ...'in kızı ile sanık ...'ın birlikte yaşadıkları, aralarında geçimsizlik olması nedeniyle müştekinin kızının evden ayrılarak müştekiye sığındığı, bu nedenle sanığın müştekiye telefon ederek "bugün oraya geliyorum, katliam olacak" şeklinde tehdit ettiği ve sanık aynı günün gecesinde elinde bidonla müştekinin evinin önüne gelip giriş kısmında bulunan demir kapıyı benzinle ateşe vermek suretiyle tehdit ve genel güvenliği kasten tehlikeye sokmak suçunu işlediği kabul olunan somut olayda;

1-Tehdit suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Müştekinin iddialarının doğrulanıp doğrulanmaması bakımından suç tarihi itibariyle arandığı ileri sürülen telefon numaraları tespit edilip bu telefonlara ilişkin sinyal bilgileri de usulünce getirtilerek sonucuna ve olayın bütünlüğü ile tüm dosya kapsamına, sanığın hukuki durumunun yeniden takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Sanığın müştekiye ait ikametin giriş kapısını benzinle ateşe vererek, ikametin giriş kısımının zarar görmesine sebebiyet verdiği, dolayısıyla sanığın gerçekleştirdiği eylemin bir bütün halinde 5237 sayılı TCK'nun 151/1-a, 152/2-a maddelerinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK' nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca genel güvenliği kasten tehlikeye sokmak olarak nitelendirilen suça ilişkin sonuç ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkın gözetilmesine, 29.09.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/989
Karar No: 2011/4938
Karar Tarihi: 13.12.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/989 E.  ,  2011/4938 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanık ... Şahbaz’ın yapılan yargılaması sonunda; eylemin reşit olmayan mağdurenin rızası ile cinsi münasebette bulunma suçunu oluşturduğunun kabulüyle mahkûmiyetine dair ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 17.02.2006 gün ve 2006/17 Esas, 2006/43 Karar sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa uygun olarak sanığın işlediği kabul edilen reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunun kanunda öngörülen cezanın üst sınırı itibariyle, 765 sayılı ...nun 102/4. maddesine göre 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi olduğu, 17.02.2006 tarihli mahkûmiyet kararından itibaren inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükmün 5237 sayılı ...nun 7 ve 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasını zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 13.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.