Esas No: 2010/16625
Karar No: 2012/5240
Karar Tarihi: 20.03.2012

**10. Hukuk Dairesi         2010/16625 E.  ,  2012/5240 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirlerle diğer ödemelerin ilk davadan kalan kusur farkının 506 sayılı Kanunun 10 ve 26. maddeleri uyarınca tazminine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği üzere davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalılardan ... ile ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- Hukuk Genel Kurulunun 07.05.2008 gün ve.... sayılı ilamında da belirttiği üzere, sigortalı veya hak sahiplerine bağlanan gelirde meydana gelen her artış ya da değişikliğin ayrı bir olgu niteliğinde bulunup, ilk peşin değerli gelir ile artışlar nedeniyle açılan ilk rücu davasının kesinleşmiş olmasının, ilk peşin değerli gelirin (ilk davada hüküm altına alınmayan) kusur farkı nedeniyle kesin hüküm engeli oluşturmayacağının, eldeki davada, sürekli iş göremezlik gelirinin ilk peşin sermaye değerinin, artışlardan bağımsız, ayrı bir olgu, ayrı bir değer ifade ettiğinin, davacı Kurum yönünden kazanılmış hak oluşturması ve kesin hüküm nedeniyle olumsuz dava şartı niteliğinde bulunmaması karşısında, mahkemece, ilk peşin değerli gelirin hüküm altına alınmayan bölümünün kabulü gerektiğinin, davalıların toplam kusurunun %80 olarak belirlendiği ilk davada, talebin %10 olduğu, dolayısıyla hükmedilen miktar içinde bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelirlerin %25 karşılığı dışında artışlar da bulunduğunun, buna göre davacı Kurumun kusur farkından kaynaklanan bakiye zararının varlığının gözetilmemesi;

2- Temyiz incelemesinden geçerek kesinleşen ilk davada 10. madde sebebiyle sorumlu tutulan işverenin, davalılardan ... olduğunun gözetilmemesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma sebebidir.

Ne var ki, bu konuların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Hüküm fıkrasının tümüyle silinerek yerine;

“Davanın kısmen kabulüne,

11.283,83 TL'nin 9.873,34 TL'sinin tüm davalılardan müştereken müteselsilen, kalan 1.411,20 TL'sinin davalı ... Müh. İnş. Taah. Ltd. Şti.'den onay ve ödeme tarihlerinden yasal faziyle alınıp davacıya verilmesine,

670,25 TL ilam harcından 586,47 TL'sinin davalılardan müştereken müteselsilen, kalan 83,78 TL'sinin davalı ... Müh. İnş. Taah. Ltd.Şti'den alınıp hazineye irat kaydına,

1.354,05 TL vekalet ücretinin 1.184,80 TL'sinin tüm davalılardan müştereken müteselsilen, kalan 169,25 TL'sinin davalı ... Müh. İnş. Taah. Ltd.Şti'den alınıp davacıya verilmesine,

1.000 TL vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalı ... İnş. Ltd. Şti.'ye verilmesine,

40 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken müteselsilen alınıp davacıya verilmesine" sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan .... ve ...'den alınmasına, 20.03.2012 günü oybirliği ile karar verildi.