erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/6119
Karar No: 2018/3567
Karar Tarihi: 16.05.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/6119 E.  ,  2018/3567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Düşürülme

Hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçundan sanık hakkında verilen düşürülme kararı katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık ...'in serbest muhasebecilik yaptığı, diğer sanık ...’nun da onun yanında çalıştığı, sanıkların 1993 yılından bu yana katılan ...’in sahibi olduğu ... şirketinin muhasebe işlemlerini yürüttükleri, sigorta ve vergi borçlarını yatırdıkları, sanıkların 21.11.2008-01.02.2010 tarihleri arasında vergi, sigorta prim borçlarının ödenmesi için kendilerine verilen paraları ilgili kurumlara yatırmayıp mal edindikleri iddia olunan olayda; serbest Muhasebecilerin 3568 sayılı Serbest Muhasebeci ve Mali Müşavirlik Kanunu'nun 2/A maddesinde belirtilen görevler arasında “vergi borcunu yatırmak” gibi bir görevin olmadığı, ayrıca Türkiye Serbest Muhasebeciler Mali Müşavirler ve Yeminli Mali Müşavirler Odaları Birliğinin Mecburi Meslek Kararları'na ilişkin 26.01.1996 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 1996/1 sayılı genelgesinin 1. maddesinde yer alan "meslek mensupları, müşteri adına üçüncü kişilere ödeme yapmak üzere her ne isim altında olursa olsun mali değerler alamazlar" şeklindeki hükmüne göre; sanıkların, vergi ve SSK prim borcunu yatırmak üzere katılandan aldığı paraları kurumlara yatırmayarak özel işlerinde kullandığı kabul edilse dahi, eylemin şikayete ve uzlaştırmaya tabi olan 5237 sayılı TCK'nın 155/1. maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu, katılanın paraların yatırılmadığını 01.02.2010 tarihinde öğrenmesine rağmen 5237 sayılı TCK 73/1 maddesinde düzenlenen altı aylık şikayet süresi geçmekle 11.04.2012 havale tarihli dilekçe ile Cumhuriyet Başsavcılığı’na şikayette bulunduğu, altı aylık süre geçmekle yapılan şikayet sebebi ile davanın 5271 sayılı CMK’nın 223/8.maddesi gereği düşürülmesi gerekçesine dayanan mahkemenin kararında isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılama sonunda, eylemin şikayete tabi olan basit güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu ve şikayet süresinin geçmekle başvuru yapıldığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan temyiz itirazlarının reddiyle, beraatine ilişkin hükmün ONANMASINA, 16.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/9166
Karar No: 2021/10197
Karar Tarihi: 28.12.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/9166 E.  ,  2021/10197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyizi itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davacı kadın yararına hükmolunan maddî tazminat çoktur. Türk Medeni Kanunu'nun 4 üncü maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51 inci maddesi hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddî tazminat (TMK m. 174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oy birliğiyle karar verildi. 28.12.2021 (Salı)
Esas No: 2018/5179
Karar No: 2019/493
Karar Tarihi: 04.02.2019

**16. Ceza Dairesi         2018/5179 E.  ,  2019/493 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, 53, 58/9, 63.

maddeleri gereğince cezalandırılmasına yönelik hükme

yapılan istinaf başvurusun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, çocuklarını örgüte müzahir okula göndermenin örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

I-UYAP kayıtlarının tetkikinden sanık hakkında....Cumhuriyet Başsavcılığının 2017/102508 numaralı dosyasında soruşturma yürütüldüğünün anlaşılması karşısında, atılı suçun niteliği dikkate alınarak, bu minvalde mükerrer yargılamanın ve cezalandırmanın önlenmesi, ayrıca, hükmolunacak temel cezanın belirlenmesi bakımından söz konusu soruşturma dosyasının akıbeti araştırılıp dava açıldığının tespiti halinde dosyalar birleştirilerek tüm deliller birlikte değerlendirildikten sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

II-Kabul ve uygulamaya göre de;

1-Silahlı terör örgütüne üye olma suçu temadi eden suçlardan olup yakalanma ile temadi kesileceğinden, suç tarihinin gerekçeli karar başlığında "03.08.2017" yerine "15.07.2016" olarak yazılması,

./..

2-Anayasanın 138/1. maddesi hükmü, TCK'nın 61. maddesinde düzenlenen cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine ilişkin ölçütlerle 3/1. maddesinde düzenlenen orantılılık ilkesi çerçevesinde, suçun işleniş biçimi, işlenmesinde kullanılan araçlar, işlendiği zaman ve yer, suç konusunun önem ve değeri, meydana gelen tehlike ile sanığın kasta dayalı kusurunun ağırlığı, güttüğü amaç ve saik de göz önünde bulundurularak hakkaniyete uygun makul bir cezaya hükmedilmesi yerine yazılı şekilde fazla ceza tayin edilmesi,

Kanuna aykırı olup sanık müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ceza miktarı, mevcut delil durumu, suç vasfı ve tutuklulukta geçen süre dikkate alınarak tutukluluk halinin devamına, 04.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/3864
Karar No: 2016/4236
Karar Tarihi: 18.04.2016

**11. Hukuk Dairesi         2016/3864 E.  ,  2016/4236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03/11/2015 tarih ve 2014/1785-2015/817 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin 09/07/2014 tarihinde eşi ile birlikte Barcelona-İstanbul seferini yapan davalı havayolu şirket ile uçuşu gerçekleştirdiğini ve ...'na indiklerini, bagajlarından birinin gelmediğini, bu durumu havayolu şirketine bildirdiklerini, ancak havayolu şirketinin konuyla ilgili kayıtsız davrandığını, kamera kayıtlarının incelenmesinde bagajın uçaktan indirilmediğinin anlaşıldığını, müvekkilinin 11.774,00 TL maddi zararının olduğunu, ileri sürerek kayıp bagajın aynen iadesine, mümkün olmadığı taktirde 11.774,00 TL maddi zararın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; davaya bakma görevinin Tüketici Mahkemesi'ne ait olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı deliller ile gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 18/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/11070
Karar No: 2009/19745
Karar Tarihi: 20.10.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/11070 E.  ,  2009/19745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 8. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/03/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraf vekilleri tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Para alacaklarına ilişkin ilamların kesinleşmeden takip konusu yapılabileceklerine, icra mahkeme kararının hüküm bölümünün 1.cümlesinde; takas-mahsup isteminin, vekalet ücreti kalemi dışında kabulüne karar verilmiş olmasına, mahkemece takas ve mahsuba karar verilen 17.554,93.TL içerisinde 3.217,23.TL ilam vekalet ücretinin bulunmasına, bunun da icra mahkemesi kararı gereğince takas-mahsup dışında tutulacağının tabii bulunmasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), davacıdan harç alınmasına yer olmadığına, davalıdan 15.60. TL onama harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 20/10/2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/7110
Karar No: 2014/15670
Karar Tarihi: 02.12.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/7110 E.  ,  2014/15670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİVRİHİSAR ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/02/2013

NUMARASI : 2010/103-2013/41

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkili olan davacıya düğünde takılan 9 adet bilezik ve 90 adet küçük altının, evlilik birliği içinde davalı koca tarafından bozdurulup, araba alımında kullanıldığını, kendisine iade edilmediğini beyan ederek, altınların aynen, olmadığı takdirde bedellerinin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı savunmasında; dava konusu altınların düğünden hemen sonra, davacı tarafından, ailesine verildiğini, arabanın alınan borç ve kredi ile alındığını beyan ederek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; davacının davasını ispat edemediği gerekçesi ile reddine karar verilmiştir.

Türk Medeni Kanunu’nun 6.maddesi hükmü uyarınca; kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür. İspat yükü hayatın olağan akışına aykırı durumu iddia eden kimseye düşer. İleri sürdüğü bir olaydan kendi yararına haklar çıkarmak isteyen kimsenin iddia ettiği olayı kanıtlaması gerekir.

Somut olayda; davacı kadın dava konusu edilen ziynet eşyalarının davalı tarafından araba alımı için bozdurulduğunu ileri sürmüş, davalı koca ise kadın tarafından götürüldüğünü savunmuştur.

Bu bağlamda; kural olarak davacı kadın, dava konusu ettiği ziynet eşyalarının varlığını ve evden ayrılırken bunların zorla elinden alındığını, ziynetlerin müşterek hanede ya da davalıda kaldığını ispat etmek zorundadır. Zira; olağan olan ziynet eşyasının kadının üzerinde olması ya da evde saklanması, muhafaza edilmesidir. Başka bir anlatımla, bunların davalı tarafın zilyetlik ve korumasına terk edilmesi olağan durumla bağdaşmaz.

Davacı, dava konusu ziynet eşyalarının, eşi tarafından elinden alındığını ve iade edilmediğini başvurulan delillerle ispat edememiştir.

Davacı dava dilekçesinde sair delillere de dayanmıştır. İspat yükü kendisine düşen ve davasını diğer delillerle kanıtlayamayan davacı kadına ziynet eşyalarına ilişkin talebi konusunda diğer tarafa yemin teklif etme hakkı hatırlatılıp, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 225 ve devamı maddelerindeki yeminle ilgili usul işlemleri yerine getirilip, gerçekleşecek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle hüküm tesisi doğru bulunmamış olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 02.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/5140
Karar No: 2013/1876
Karar Tarihi: 21.02.2013

**8. Hukuk Dairesi         2012/5140 E.  ,  2013/1876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali, tescil ve tazminat

... ve müşterekleri ile Mehmet Vural ve dahili davalılar DSİ Gen. Müdürlüğü, ... Vural ve müşterekleri aralarındaki dava hakkında ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 31.03.2010 tarih ve 2/319 ... hükmün Dairenin 29.12.2011 gün ve 5919/7897 ... ilamıyla kısmen onanmasına ve kısmen bozulmasına karar verilmişti. Dahili davalı DSİ Genel Müdürlüğü vekili tarafından süresinde kararın düzeltimesi istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile tutanakları münderecatına ve Yargıtay ilamında açıklanan gerektirici sebeplere, dava konusu 339 ... parselin davacıların dayandığı 1937 tarih 10 tahrir nolu vergi kaydına dayalı olarak tespitinin yapıldığı belirlendiğine, vergi kayıt miktarının 4 hektar (40000 m2) olduğu, mahkemece kabul edilen ve ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1991/920 Esas ... dava dosyasına ait krokide C harfiyle gösterilen 34337,55 m2’nin eldeki dosyayla kabulüne karar verildiğine, vergi kayıt miktarı gözetildiğinden davacı tarafın aynı dosyanın krokisinde A harfiyle gösterilen yerden 5662,55 m2 daha yer alma hakkı bulunduğuna, kamulaştırma bedeli bakımından davacı tarafa verilmeyen vergi kayıt miktarından eksik kalan ve su altında olduğu anlaşılan kısım bakımından kamulaştırma bedeli alma hakkı olduğu onama-bozma ilamında vurgulandığına, Dairenin onama ve bozma ilamının bu şekilde değerlendirilmesi gerektiğine ve A harfli yer bakımından davacıları bağlayacak bir nitelik belirmesi konusunda herhangi bir bilgi ve belgeye dosyalar kapsamında rastlanılmadığına göre yerinde olmayan DSİ vekilinin HUMK.nun 440.maddesinde yazılı hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE ve anılan Kanunun 442. maddesi uyarınca (6100 ... HMK'nun Geçici 3. maddesi gereğince 1086 ... HUMK'nun 427 ila 454. maddeleri yürürlükte bulunduğundan) takdiren 218,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye irad kaydına ve 50,45 TL red harcının dahili davalı DSİ Genel Müdürlüğünden alınmasına 21.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/5710
Karar No: 2019/7703
Karar Tarihi: 11.12.2019

**16. Ceza Dairesi         2019/5710 E.  ,  2019/7703 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Adıyaman 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.01.2019 tarih ve 2018/372 - 2019/7 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK'nın 62, 53, 63, 58/9. maddeleri gereği mahkumiyete dair istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Hükmolunan cezanın süresine göre şartları bulunmadığından sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMK'nın 299. maddesi uyarınca REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Sanığın örgüte müzahir okullara çocuğunu göndermesinin örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemeyeceği kabul olunarak, hükme esas alınan tanık beyanları ve veri inceleme raporu ile iletişimin tespitine dair kayıtlar sanığın örgüt hiyerarşisine dahil olduğunu gösterir nitelikte olduğundan, bunların dışında somut delile dayanmayan mahkemenin kabulü sonuca etkili görülmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Adıyaman 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/15054
Karar No: 2020/1666
Karar Tarihi: 10.06.2020

**16. Hukuk Dairesi         2016/15054 E.  ,  2020/1666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO TESPİTİNE İTİRAZ

KANUN YOLU: TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında,... Köyü çalışma alanında bulunan 200 parsel sayılı 20.000,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, irsen intikal, satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... ve müşterekleri adına payları oranında tespit edilmiştir. İtirazı komisyonca reddedilen davacı Hazine, çekişmeli taşımazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu ve kayıp ve yitik kişilerden kaldığı iddiasına dayanarak dava açmıştır. Yargılama sırasında müdahil ..., satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak davalı ... payına yönünden davaya katılmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davacı Hazinenin davasının reddine, asli müdahil ...’ın davasının kabulüne, çekişmeli taşınmazın kadastro tespitinin davalı ... payı yönünden iptali ile, iptal edilen bu payın müdahil davacı ... adına, taşınmazın kalan paylarının ise kadastro tespitinde olduğu gibi tespit malikleri adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.06.2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/12430
Karar No: 2012/224
Karar Tarihi: 19.01.2012

**22. Hukuk Dairesi         2011/12430 E.  ,  2012/224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 24/06/2009

l-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda ıslaha karşı yapılan zamanaşımı defi üzerine bilirkişi 04.06.2009 tarihli ek raporunda davanın 13.07.2007 tarihinde açıldığından bahisle bu tarihten geriye beş yıl giderek 13.07.2002 tarihinden itibaren gerçekleşen fazla mesai, genel tatil ücretini hesaplamış ve davacı bu iki kalem alacağını bilirkişinin ilk raporundaki miktarlardan 1/3 oranında indirim yaparak talep etmiş, mahkeme de talep gibi karar vermiştir. Bilirkişinin ek raporunda dava dilekçesi ile istenen kısım için yaptığı zamanaşımı yorumu yerindedir. Ancak 02.01.2009 tarihinde ıslah edilen miktarlar yönünden zamanaşımı dava tarihine göre değil ıslah tarihinden geriye doğru beş yıl gidilerek fazla mesai ve genel tatil ücretinin belirlemesi gereken yanılgılı değerlendirme ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 19.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/3478
Karar No: 2014/9944
Karar Tarihi: 05.06.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/3478 E.  ,  2014/9944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Göksun Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/11/2013

NUMARASI : 2012/273-2013/549

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğü verilerinin esas alınması gerekmektedir.

Dosyada bulunan gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğü cetvelinde; buğdayın dekar başına üretim gideri 169.00 TL, ayçiçeğin dekar başına üretim gideri 257.00 TL, kuru fasulyenin dekar başına üretim gideri 280.00 TL, şeker pancarının dekar başına üretim gideri 267.00 TL olarak bildirildiği halde bilirkişi raporunda gerekçesi de gösterilmeden daha yüksek üretim gideri olarak sırasıyla buğday için 178.00 TL, ayçiçeği için 271.14TL, kuru fasulye için 295.40 TL ve şeker pancarı için 281.69 TL olarak hesap yapılması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 05.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.