erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2006/1007
Karar No: 2006/2746
Karar Tarihi: 10.03.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/1007 E.  ,  2006/2746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 25.3.2004 gününde verilen dilekçe ile katkı payına dayalı tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 26.9.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, evlilik birliği içinde edinilen malların birlikte alındığı iddiasıyla açılan tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

7.10.1953 tarih ve 7/8 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararında vurgulandığı üzere, sicilde eşlerden biri adına olan taşınmazın aslında birlikte satın alındığı, bedelinin de birlikte verildiği iddiasıyla kaydın adına tescilini isteyen eşin bu talebinin kabulü için resmi bir sözleşmeye dayanmış olması gerekir. Aksi halde mülkiyet iddiası dinlenemez. Alımda katkı da bulunduğunu iddia eden taraf resmi belgeye dayanmamakta ise bedelin davacı tarafından ödenmiş olması veya kısmen ödemede bulunması kaydın iptalini gerektirmez. Ancak bu gibi durumlarda yazılı belge gerekmeksizin eşler kanıtladığı takdirde karşı taraftan katkı payına ilişkin tazminat talep edebilir. Eldeki dava salt mülkiyetin aktarılması istemi ile açıldığından ve davacı resmi şekilde yapılmış belgeye dayanmadığından tapu iptali ve tescil isteğinin reddine karar verilmesinde yasaya aykırılık yoktur. Davacının açıklanan hususları amaçlayan temyiz itirazlarının reddi gerekir. Ancak; Davalılar yargılama vekille temsil olunmamıştır. Tereke temsilcisinin Avukat olması davalılar yararına Avukatlık ücreti takdirini gerektirmez. Bundan ötürü davalılar vekille temsil olunmuşcasına yararlarına Avukatlık ücretinin hüküm altına alınması doğru olmamıştır. Kararın bu nedenle bozulması gerekirse de düşünülen yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç göstermediğinden temyiz olunan mahkeme kararı hüküm fıkrasının 4.bendinin karardan bütünüyle çıkarılmasına, yapılan yargılamaya toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre H.U.M.K.nun 438/VII.maddesi gereğince değiştirilerek DÜZELTİLMİŞ hükmün ONANMASINA, 10.3.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/6396
Karar No: 2014/8730
Karar Tarihi: 25.03.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/6396 E.  ,  2014/8730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/11/2013

NUMARASI : 2013/140-2013/438

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1- İcra mahkemesinin ihalenin feshi isteminin reddine yönelik kararı yönünden;

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA),

2- İİK.nun 134/2.maddesi uyarınca ihalenin feshi talebinin reddine karar verilmesi halinde mahkeme davacıyı feshi istenilen ihale bedelinin yüzde onu oranında para cezasına mahkum eder. Yasanın bu hükmü emredici nitelikte olup kamu düzenine ilişkin bulunduğundan mahkemece re’sen uygulanmalıdır. Hukuk Genel Kurulu'nun 06.10.2004 tarih ve 2004/1-433 esas sayılı kararında da benimsendiği üzere kamu düzenine aykırılıkta aleyhe bozma ilkesi nazara alınamayacağından, mahkemece ihalenin feshi istemi reddedilen davacı aleyhine para cezasına hükmedilmesi gerekirken, bu hususun gözardı edilerek olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi yasaya aykırı bulunmuştur.

SONUÇ : Mahkeme kararının yukarıda (2).maddede yazılı nedenlerle para cezasına hasren İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/6105
Karar No: 2021/6237
Karar Tarihi: 07.06.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/6105 E.  ,  2021/6237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihlerine göre, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nin 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, katılan Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu vekilinin temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, REDDİNE, 07/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/4673
Karar No: 2016/10429
Karar Tarihi: 10.06.2016

**19. Hukuk Dairesi         2016/4673 E.  ,  2016/10429 K.**

**"İçtihat Metni"**

TARİHİ : 17/07/2012

NUMARASI : 2010/682-2012/328

DAVACI : ...

vek. Av....

DAVALI : ...

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı ve eşi ile müvekkili arasında akdedilen bayilik sözleşmesi uyarınca davalının adına kayıtla taşınmaz üzerine müvekkili şirket lehine 50.000,00 TL bedelli ipotek kurulduğunu, davalının borcunu ödememesi nedeniyle başlatılan ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla ilamsız takibe davalının itirazı üzerine takibin durduğunu, açılan itirazın iptali davasının müracaata kalması nedeniyle açılmamış sayılmasına karar verildiğini, bu nedenle bu alacak davasını açtığını, davalıdan 35.594,00 TL faturaya dayalı alacakları bulunduğunu ileri sürerek 35.594 TL'nin icra takip dosyasındaki ödeme emri tebliğ tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre, davacı tarafın incelenen ticari defterleri ile faturalar göz önünde bulundurulduğunda irsaliyeli faturaların tek başına alacağın subutuna ilişkin delil olmadığı, davacının alacağını yazılı delille ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Hükmü temyiz eden davacı vekili dava dilekçesinde yemin deliline dayanmış olduğundan mahkemece bu hakkı hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenle kararın BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 10/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/12805
Karar No: 2024/14354
Karar Tarihi: 24.10.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/12805 E.  ,  2024/14354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250,00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta; 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2021 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki hükmün, ücret tespiti bakımından temyiz kesinlik sınırını aşaak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca bozmaya uyularak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

24.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/4420
Karar No: 2012/561
Karar Tarihi: 23.01.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/4420 E.  ,  2012/561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : 1-... VEKİLİ: AV....

2-ÖZEL IĞDIR YILMAZ EĞİTİM ÖĞRETİM HİZ.LTD.ŞTİ.

Taraflar arasında görülen davada Iğdır 2.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09.09.2009 tarih ve 2008/275 - 2009/457 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı Özel Iğdır Yılmaz Eğitim Öğretim Hizmetleri Ltd. Şti. adına kayıtlı bulunan ve diğer davalının sevk ve idaresindeki araç içerisinde bulunan müvekkilinin şoförün kusurlu hareketleri sonucunda 27/05/2007 tarihinde meydana gelen kaza nedeniyle ağır yaralandığını, hayati tehlike geçirdiğini, bedeninde kırıkların meydana geldiğini ve kafatasında çökmenin oluştuğunu, uzun süre tedavi gördüğünü, müvekkilinin genç yaşta geçirmiş olduğu kaza nedeniyle ağır yaralandığını ve evlenme şansının çok azaldığını ileri sürerek 20.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 27/05/2007 tarihinden itibaren faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin kusurunun olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı Özel Iğdır Yılmaz Eğitim ve Öğretim Hizmetleri Ltd. Şti. davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davalı Özel Iğdır Yılmaz Eğitim Öğretim Hizmetleri Ltd. Şti' ne ait olup diğer davalı ...'ın sürücüsü olduğu aracın 27/05/2007 tarihinde kaza yaptığı, kazanın meydana gelmesinde aracın sürücüsünün %75 oranında kusurlu olduğu, kaza nedeniyle araçta bulunan davacının ağır şekilde yaralandığı, B.K'nın 47. maddesinde belirtilen cismani zarar koşulunun oluştuğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, manevi tazminatın zenginleştirici olmayan özelliği ile tarafların sosyal ve ekonomik durumları ve kusur oranları dikkate alınarak 12.000,00 TL manevi tazminatın kazanın meydana geldiği 27/05/2007 tarihinden itibaren yasal faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

./...

2010/4420

2012/561

S:2

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 550,80'ar TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan ayrı ayrı alınmasına, 23.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Davalılardan ayrı ayrı

712,80'ar TL H

162,00'ar TL PH

550,80'ar TL BK

26.01.2012 - HK
Esas No: 2014/36803
Karar No: 2015/12355
Karar Tarihi: 07.04.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/36803 E.  ,  2015/12355 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/149005

MAHKEMESİ : İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/02/2013

NUMARASI : 2011/213 (E) ve 2013/62 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında tayin olunan cezanın, karar tarihindeki miktar ve türü itibariyle hükmün, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. Maddesi ile 23.03.2005 tarihli ve 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2) Sanık hakkında kasten yaralama ve 6136 sayılı kanuna muhalefet suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında yaralama suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nin 61. maddesi uyarınca temel cezanın belirlenmesinden sonra artırım uygulama maddelerinin uygulanarak belirlenecek cezadan koşulları bulunması halinde olası kast ve diğer indirim maddelerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması, sonuç cezanın doğru belirlenmesi nedeniyle bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA, 07/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/25566
Karar No: 2016/11727
Karar Tarihi: 13.06.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/25566 E.  ,  2016/11727 K.**

**"İçtihat Metni"**

NUMARASI : 2013/218-2015/272

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2013 yılında, belediye imar planı içinde olup olmadığı, değil ise belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının, ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan,

2-Dava konusu taşınmaz ile kıyas emsallerin şehir halihazır haritasında konumları, birbirlerine uzaklıkları ve Kaymakamlık, Belediye Binası, Adliye, Ticari nitelikte olan yerlere olan mesafelerinin fen bilirkişisi tarafından işaretlettirildikten,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/5444
Karar No: 2021/6221
Karar Tarihi: 07.06.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/5444 E.  ,  2021/6221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihlerine göre, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nin 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, REDDİNE, 07/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/10342
Karar No: 2016/2807
Karar Tarihi: 06.04.2016

**6. Hukuk Dairesi         2015/10342 E.  ,  2016/2807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile itirazın 13.310-TL üzerinden kaldırılmasına, tahliye isteminin ise reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının alacağa yönelik temyiz itirazlarına gelince: Davacı alacaklı, 09.02.2015 tarihinde başlattığı icra takibi ile 2008 yılı Mart ayından 2015 yılı Şubat ayına kadar aylık 500-TL den kira alacağı ile işlemiş faiz toplamı olan 55.123,79-TL alacağın tahsilini istemiş, ödeme emrinin tebliği üzerine borçlu süresinde itiraz ederek; taraflar arasında sözlü değil yazılı kira ilişkisi bulunduğu aylık kiranın ise 500 değil 400-TL olduğunu, 2013 yılına kadar kiraların Yaşar Yılmaz'a ödendiğini, talep edilen bedelin yanlış hesap edildiğini belirterek takibe itiraz etmiştir. Her ne kadar davacı/alacaklı takipte sözlü kira akdine dayanmış ve aylık kira bedeli 500-TL'den talep edilmişse de yargılama sırasında taraflar 01.02.2009 başlangıç tarihli 5 yıl süreli kira sözleşmesi ve talep edilen dönem aylık kira bedelinin 400-TL olduğu hususunda mutabıktırlar. 15.06.2015 havale tarihli bilirkişi raporunda davacının talep edilen dönem 28.800-TL kira ve 7.819,30-TL işlemiş faiz alacağı hesaplanmış olduğu halde mahkemece itirazın13.310-TL'lik kısım üzerinden kaldırılmasının gerekçesi anlaşılamamıştır.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ;Yukarıda 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle kararın alacağa yönelik kısmının BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine 06.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/180
Karar No: 2012/3114
Karar Tarihi: 21.03.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/180 E.  ,  2012/3114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, dava konusu 45 parsel sayılı taşınmazın yaklaşık 18.81 m²'lik kısmının kıyı-kenar çizgisi içinde kaldığını, kıyıların devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup, özel mülke konu olamayacağını ileri sürerek, tapunun iptali ve tapudan terkini ile muhdesatların yıkımını istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Davanın reddine ilişkin olarak verilen kara, Dairece; "... dava konusu taşınmazın davalı adına kayıtlı iken yargılama aşamasında dava dışı ...'a satış suretiyle temlik edildiği, HUMK.'nun 186. maddesinde dava konusunun taraflarca üçüncü kişiye devir ve temliki halinde yapılacak usuli işlemlerin düzenlendiği, bu durumda, kendiliğinden (re'sen) gözetilmesi zorunlu bulunan bu usul kuralına göre, mahkemece diğer yanı seçimlik hakkı hatırlatılarak sonucuna göre işlem yapılması" gereğine değinilerek bozulmuş, mahkemece, bozmaya uyulmuş olmakla yapılan yargılama sonucunda, taraflarca takip edilmediği gerekçesiyle HUMK.'nun 409/5. maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Karar, davacı Hazine vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; ...'ün Tetkik Hakimi ...'ün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacı Hazinenin temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 21.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.