erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2010/23378
Karar No: 2013/14090
Karar Tarihi: 20.06.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/23378 E.  ,  2013/14090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı Yasanın 150/2.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nın 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği ile sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek somut olayda uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı TCY’nın 150/2. maddesi uyarınca değer azlığı nedeniyle indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 20/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/2702
Karar No: 2016/874
Karar Tarihi: 29.02.2016

**1. Ceza Dairesi         2015/2702 E.  ,  2016/874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : ... hakkında; beraat

... hakkında; TCK.nun 81/1, 62/1 maddeleri uyarınca 25 sene hapis cezası

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanık ... hakkında mağdurlar ... ve ...'a yönelik kasten yaralama suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların, CMK'nun 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu anlaşılmakla, bu hükümler inceleme dışı bırakılmıştır.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nın maktul ...'i kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim hükmünün nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması değerlendirilip inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede sübuta, eksik incelemeye, tahrikin varlığına, ceza miktarına, TCK'nun 25, 27, 28, 30. maddelerinin uygulanması gerektiğine, katılan ... vekilinin takdiri indirim hükmünün uygulanmaması gerektiğine, yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A- Sanık ... hakkında maktul ...'i kasten öldürme suçundan kurulan re'sen de temyize tabi mahkumiyet hükmünün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B- Sanık ... hakkında maktul ...'i kasten öldürmeye azmettirme suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik yapılan incelemede ise;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; olay günü sanık ...'ın apartman komşusu olan maktul ... ve ailesiyle bahçeye tabak fırlatılması meselesini konuştukları, bu hususu ...'dan öğrenen ve hakkındaki hüküm onanarak kesinleşen ...'nın hemen olay yerine geldiği ve doğrudan maktulün bulunduğunu düşündüğü bahçeye yönelerek önce ...'yı bıçakla yaraladığı, devamında katılan ... ile tanıklar ... ve ...'ın beyanlarıyla da sabit olduğu üzere sanık ...'ın ''o değil, diğeri'' şeklindeki yönlendirmesiyle bahçede bulunan maktul ...'i bıçaklayarak öldürdüğü anlaşılan olayda,

Sanığın maktul ...'in kasten öldürülmesi fiili üzerinde müşterek hakimiyet kurduğu ve TCK'nun 37/1. maddesi yollamasıyla aynı Kanunun 81, 62 maddeleri uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeden oluşa uygun düşmeyen gerekçeler ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 29/02/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.

29/02/2016 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'nın yokluğunda 03/03/2016 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Esas No: 2006/12558
Karar No: 2006/15083
Karar Tarihi: 14.12.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/12558 E.  ,  2006/15083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 26.4.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 19.6.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, davalıya ait taşınmaza iyi niyetle yaptığı duvar ve peyzaj amaçlı diktiği ağaçların bedelinin zemin değerinden fazla olduğunu 186,12 m2 kısmının adına tescilini istemiştir. Davalı davanın reddini savunmuş, Mahkemece, dava kesin hüküm nedeniyle reddedilmiş, hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, Türk Medeni Kanunun 724. ve 729.maddelerine dayanılarak açılmış temliken tescil istemine ilişkindir.

Davalı tarafından davacının da içinde bulunduğu kişiler aleyhine Altınekin Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2003/29 E. 2004/17 K. dosyası ile açılan davada dava konusu 135 ada 1 parsel sayılı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve kal istenmiş, Mahkemece, elatmanın önlenmesine, tecavüzlü duvarın kal'ine karar verilmiştir.

Eldeki dava ise, davacı taşınmazda yaptığı duvar ve peyzaj amaçlı diktiği ağaçların bedelinin zemin değerinden fazla olduğundan taşınmazın 186,12 m2 kısmının Türk Medeni Kanununun 724.ve 729.maddeleri hükmünce tescili istemiyle açılmıştır.

Kesin hüküm, H.U.M.K.nun 237 maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükmü göre maddi anlamda kesin hükümden söz edebilmek için, davanın

taraflarının, davada dayanılan hukuki sebebin ve dava konusunun aynı olması gerekir. Somut olayda; Altınekin Asliye Hukuk Mahkemesi'nde elatmanın önlenmesi ve kal istenmiş; eldeki dava da ise, taşınmaza dikilen ağaçların ve o davada kal'ine karar verilen duvarın değerinin arzın değerinden fazla olması nedeniyle temliken tescil isteminde bulunmuştur. Kesin hüküm olgusunda aranması gereken dava sebepleri (dayanılan vakıalar) ilk dava ile sonradan açılan bu davada farklı olduğundan, kesin hüküm söz konusu değildir. Mahkemece işin esası incelenecek yerde, kesin hükümden söz edilmek suretiyle davanın reddi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacıların temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın yatırana iadesine, 14.12.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/18368
Karar No: 2019/32534
Karar Tarihi: 12.06.2019

**7. Ceza Dairesi         2015/18368 E.  ,  2019/32534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerine engel hali bulunmayan sanığa gümrük vergileri toplamı yerine gümrüklenmiş değer olan 3.308,37-TL bildirilmek suretiyle yanıltıldığı anlaşılmakla; sanığa dava konusu eşyaların bilirkişi tarafından belirlenen CİF değer üzerinden Gümrük İdaresi'nce hesaplanan "eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplam tutarı" olan miktarın kamu zararı olduğunun bildirilmesi ve sonucuna göre, gerektiğinde Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/9. fıkrası da gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, kamu zararının giderilmediği gerekçesi ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kabule göre ise;

Dava konusu eşyanın müsaderesi sırasında uygulama maddesi olan TCK'nun 54/4. madde ve fıkrası yerine TCK'nun 54. maddesinin gösterilmesi suretiyle CMUK'nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.06.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/14784
Karar No: 2013/2935
Karar Tarihi: 21.02.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/14784 E.  ,  2013/2935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vdl. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vd. aleyhine 12/04/2010 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 26/04/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili ile davalılardan ... vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacıların diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, trafik kazası nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece dava kısmen kabul edilmiş, kararı davacılar ile davalılardan ... temyiz etmişlerdir.

Davacılar, davalının aracıyla babaları ....'e çarparak ölümüne neden olduğundan 15.000,00'er TL manevi tazminat istemişlerdir.

Yerel mahkeme, her bir davacı yararına 7.000,00'er TL manevi tazminata hükmetmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Somut olayın gelişim biçimi, davalının kusurunun ağırlığı ve yukarıda anılan ilkeler birlikte değerlendirildiğinde hüküm altına alınan manevi tazminatlar azdır. Şu durumda yerel mahkemece davacılar yararlarına daha üst düzeyde manevi tazminatlara hükmolunmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda (2) no'lu bentte gösterilen nedenlerle davacılar yararına BOZULMASINA, davalının tüm, davacıların diğer temyiz itirazlarının yukarıda (1) no'lu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve temyiz eden davacılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 21/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/17135
Karar No: 2015/16843
Karar Tarihi: 28.09.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/17135 E.  ,  2015/16843 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan tüm temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı; 2009 yılı 10. ayında davalı Şirkette işçi sıfatı ile çalıştığını, müvekkilinin işyerinde çalışırken 25.11.2011 tarihinde kaza geçirdiğini, bundan dolayı rapor aldığını, tedavisinin tamamlanmasının ardından işine başladığını ancak işveren tarafından dinlenmesi için izin verilmesine rağmen hakkında devamsızlık tutanağı düzenlenerek iş akdinin davalı tarafça haklı bir neden olmadan feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai, resmi tatil ve yıllık izin ücreti alacağı ile ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı; davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasındaki iş sözleşmesinin hangi tarafça feshedildiği, feshin haklı nedene dayanıp dayanmadığı konularında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İhbar tazminatı, iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olması nedeniyle, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz. İşçinin 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi hükümleri uyarınca emeklilik, muvazzaf askerlik, evlilik gibi nedenlerle iş sözleşmesini feshetmesi durumunda ihbar tazminatı talep hakkı bulunmamaktadır. Anılan fesihlerde işveren de ihbar tazminatı talep edemez.

Somut olayda; davacı taraf işyerinde iş kazası geçirdikten sonra rapor aldığını, rapor bitiminde işe başladığını ancak işverenin tam olarak iyileşinceye kadar izin kullan diyerek izin verdiğini, izinli olduğu halde hakkında devamsızlık tutanakları tutularak iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini iddia etmiştir. Davalı işveren ise davacının rapor bitimi gelip işe başlamadığını, devamsızlık nedeniyle iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini savunmuştur.

Dosya içeriği ve tanık beyanlarına göre davacının rapor sonrası işe başlamayarak fiili olarak iş sözleşmesini feshettiği anlaşılmaktadır. Davacının fazla çalışma ve genel tatil alacaklarının ödenmemesi nedeniyle iş sözleşmesinin feshi haklı nedene dayanmaktadır. Ancak haklı nedenle dahi olsa iş sözleşmesini fesheden tarafın ihbar tazminatına hak kazanamayacağı düşünülmeden ihbar tazminatı talebinin kabulüne karar verilmiş olması hatalı olup, davalı vekilinin bu yönü amaçlayan temyiz itirazı kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 28.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/1619
Karar No: 2011/16896
Karar Tarihi: 27.09.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/1619 E.  ,  2011/16896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gelibolu İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/11/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

5393 Sayılı Belediye Yasası'nın 15/son maddesine göre; belediye vergi ve resimleri ile belediyenin kamuya tahsis edilmiş ve akar olmayan taşınır ve taşınmaz malları haczolunamaz. Ayrıca 277 sayılı Kanunun 1. maddesine göre, 5237 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunu ve diğer kanunlarla belediyelere kamu hizmetini ifa etmesi için verilmekte olan paylar, belediye vergi ve resmi hükmünde olup bu paraların da haczi caiz değildir. Bu maddeye göre haczedilmezlik şikayetinin kabul edilebilmesi için mahcuzların kamu hizmetinde "fiilen" kullanılması gerekli olup, kamuya tahsis kararı alınmasının sonuca etkisi bulunmamaktadır.

Somut olayda icra mahkemesince, gerek borçlu belediye başkanlığına, gerekse  Ziraat Bankası Bolayır Şubesine müzekkere yazılarak belediyenin banka nezdindeki paralarının kaynağı, niteliği ve ne amaçla kullanıldığının bildirilmesi istenmiştir.  İcra mahkemesine gönderilen cevabi yazı ekindeki hesap ekstresi ve belgelerin incelenmesinde; İller Bankasınca gönderilen paylar, bir kısım vergi gelirleri, işgal harcı, ecrimisil ve kira gelirleri, su hizmetlerine ilişkin gelirler v.s olduğu görülmektedir. Bu durumda mahkemece belediyenin defter ve kayıtları ve banka hesap ekstreleri üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırıldıktan sonra haczedilen hesapta bulunan paraların niteliği tek tek belirlenip, 5393 Sayılı Kanun'un 15/son maddesi gözetilerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile sonuca gidilmesi isabetsizidir.

SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 27/09/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/919
Karar No: 2014/7611
Karar Tarihi: 17.04.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/919 E.  ,  2014/7611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Gerekçeli kararda suç tarihinin, “07.02.2008” şeklinde mahallinde düzeltilmesi olanaklı görülmüş; 5237 sayılı TCY'nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki "hafif" veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek, sanığın cezasından indirim yapılması ve tekerrüre esas hükümlülüğü bulunduğu halde hakkında anılan Yasanın 58/6-7. maddelerinin uygulanmaması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 17.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/10645
Karar No: 2014/68
Karar Tarihi: 06.01.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/10645 E.  ,  2014/68 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19.12.2012 tarih ve 2011/176-2012/276 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı-karşı davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava, 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK'nın 3156 sayılı Kanun ile değişik 438/1 maddesi hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı/karşı davalı vekili, davalı adına ... nezdinde tescilli 2010/00972 nolu endüstriyel tasarımın 3 nolu tabak deseninin yenilik ve ayırt edicilik niteliğini haiz olmadığını ileri sürerek, davalı adına tescilli endüstriyel tasarımın hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiş, karşı davanın ise reddini istemiştir.

Davalı/karşı davacı vekili, müvekkili tasarımının yenilik ve ayırt edicilik kriterine haiz olduğunu savunarak, asıl davanın reddini istemiş, karşı davasında ise, hükümsüzlüğe konu edilen endüstriyel tasarıma tecavüzün durdurulmasına, önlenmesine, ürünlere el konulmasına, mülkiyet hakkı tanınmasına ve hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalı adına 2010/972 sayı ile tescilli 3. sıradaki tasarım ile davacıya ait 2009 Kasım tarihli .... kataloğunda yer alan "amber" adlı ürüne bilgilenmiş kullanıcı gözüyle bakıldığında, aralarında genel izlenim itibariyle belirgin derecede bir benzerliğin bulunduğu, başvuru tarihinden önce davacı/karşı davalı tarafından kamuya sunulduğu, bu nedenle dava konusu tasarımın 554 sayılı KHK'nın 5, 6, 7. maddelerine göre yenilik ve ayırt edicilik niteliklerine sahip olmadığı gerekçesiyle, davalı adına ... nezdinde tescilli 2010/.... tescil nolu çoklu endüstriyel tasarımın 3 nolu tasarımının hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine, karşı davanın ise reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı/karşı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı-karşı davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı ,davalı-karşı davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, istek halinde aşağıda yazılı 24,30 TL harcın temyiz edene iadesine, 06.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/19566
Karar No: 2012/6682
Karar Tarihi: 12.06.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/19566 E.  ,  2012/6682 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma, reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma ve tehdit suçlarından sanık ...’ın yapılan yargılamaları sonunda; reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan ise şikâyet bulunmaması nedeniyle kamu davasının düşmesine, tehdit suçundan beraatine dair ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 08.12.2009 gün ve 2005/498 Esas, 2009/531 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Onaylı nüfus kayıt örneğine göre 02.06.1987 doğumlu olup suç tarihinde reşit olmayan mağdurenin, kovuşturma aşamasında 18 yaşını doldurduğu ve 20.09.2005 tarihindeki duruşmada baro tarafından kendisine avukat atanması talebinin bulunmadığını belirtmiş olduğu gözetilerek, yokluğunda verilen hükümlerin mağdure ...'a tebliği ile alındı belgesinin ve verdiği takdirde temyiz dilekçesinin eklenip iadesi için incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.