erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2022/3320
Karar No: 2025/1027
Karar Tarihi: 03.02.2025

**12. Ceza Dairesi         2022/3320 E.  ,  2025/1027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/3000 E., 2021/789 K.

SUÇLAR : Özel hayatın gizliliğini ihlal, tehdit, hakaret, şantaj, kişisel verilerin kaydedilmesi

HÜKÜM : Mahkûmiyet, hüküm kurulmasına yer olmadığına, istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, Ret, Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Katılan vekilinin yüzüne karşı verilip 09.03.2021 tarihinde tefhim edilen kararı, 5271 sayılı CMK'nın 291/1. maddesinde belirlenen 15 günlük kanunî sürede 09.03.2021 tarihli temyiz nedeni içermeyen süre tutum dilekçesi ile temyiz ettiği, katılan vekiline gerekçeli kararın 03.04.2021 tarihinde elektronik yolla tebliğ edildiği, gerekçeli kararda ya da katılan vekiline yapılan tebligatta, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 295/1. maddesi uyarınca temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 7 günlük ek süre içerisinde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe sunabileceğinin, bu süre içerisinde yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz sebebi bildirmemesi hâlinde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceğinin ihtar edilmediği anlaşıldığından, söz konusu eksikliğin giderilmesi için Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.10.2023 tarihli ve 2023/6-93 Esas, 2023/549 Karar sayılı kararına göre katılanl vekiline yapılacak meşruhatlı tebligatla 5271 sayılı CMK'nın 295/1. maddesi uyarınca tebliğden itibaren 7 günlük ek süre içerisinde yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz sebebi bildirilmesi gerektiği, aksi hâlde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedilebileceği ihtarı ile usûlüne uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği ile tebliğ - tebellüğ evrakının ve verilmesi durumunda gerekçeli temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi, verilmemesi durumunda mevcut hâliyle süre tutum dilekçesine dayalı olarak inceleme yapılması amacıyla dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.02.2025 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2016/17269
Karar No: 2017/26781
Karar Tarihi: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/17269 E.  ,  2017/26781 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2017/1561
Karar No: 2021/803
Karar Tarihi: 28.01.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/1561 E.  ,  2021/803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarına ait defter ve belgelerin ibraz edilmemesi nedeniyle “defter, kayıt ve belgeleri gizlemek” suçundan açılan kamu davasında; sanığın, bu yıllara ait defter ve belgelerin araçtan çalındığını savunması, 2009 takvim yılına ait defter ve belgelerin ibraz edilmemesi nedeniyle sanık hakkında İstanbul 46. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2015/539 esas sayılı dosyasında kamu davasının açıldığının anlaşılması karşısında; mükerrer yargılama olup olmadığının tespiti açısından belirtilen dava dosyası getirtilip incelenerek mümkünse birleştirilmesi, mümkün değilse, bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesinden sonra, aynı takvim yılı/yıllarına ait defter ve belgelerin birden fazla ibrazının istenilmesi halinde yapılan ilk tebliğ ile suçun oluşacağı, aynı sebebe dayalı olarak ikinci kez istenmesi üzerine belgelerin ibraz edilmemesinin ikinci bir suç oluşturmayacağı ve mükellefe ait defter ve belgelerin araçta bulunması mutad olmadığı gibi, hırsızların yararlanamayacağı şeyleri çalmalarının hayatın olağan akışına aykırı olduğu hususları da gözetilerek sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile beraatine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz talepleri bu sebeplerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 28/01/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/14970
Karar No: 2011/7669
Karar Tarihi: 02.06.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/14970 E.  ,  2011/7669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

A- O Yer C. Savcısının temyiz isteminin şahsi hakka yönelik olup Cumhuriyet Savcılarının şahsi hak yönünden temyiz yetkileri bulunmadığından temyiz isteminin CMUK 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

B- Sanığın temyiz talebine hasren yapılan incelemede;

Kabul ve uygulamaya göre 6831 sayılı kanunun 91/son maddesinin de tatbiki gerektiğinin, hükmolunan tazminat üzerinden faize de karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi temyiz edenin sıfatı nedeniyle bozma sebebi yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

1- 5237 sayılı TCK'da nispi para cezası öngörülmeyip ... adli para cezası öngörüldüğünden sanık hakkında hapis cezasının yanında para cezasına hükmolunamayacağının gözetilmemesi,

2- 01.....2005 tarihinde yürürlüğe giren 5275 sayılı Kanunun 122.maddesi ile 647 sayılı kanunun yürürlükten kaldırılmış olup ayni kanunda süresinde ödenmeyen para cezalarına gecikme zammı uygulanması öngörülmediğinin nazara alınmaması.

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, ancak bu hususlar CMUK 322.maddesi gereğince yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kararda sanık hakkında tayin olunan temel para cezası 450.- TL'nın kaldırılması, bu ceza üzerinden diğer arttırım ve indirim maddeleri ile TCK 72.maddesinin tatbiki sonucu bulunan 1.485.- TL sonuç adli para cezasının da 660.- TL'ye indirilmesi; kararın 8.maddesindeki "...taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalanının muaccel olacağının ve 6183 sayılı kanunun 51.maddesi gereğince gecikme zammı uygulanacağına" cümlesinin karardan çıkarılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18,40 TL temyiz harcının sanıktan tahsiline, 02.....2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/465
Karar No: 2023/1513
Karar Tarihi: 17.05.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/465 E.  ,  2023/1513 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 28.09.2022

SAYISI : 2021/1426 E., 2022/1070 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kocaeli 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/80 E., 2020/270 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından (duruşma istemli) temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 28.09.2022 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin süreden reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin süre yönünden reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 28.09.2022 tarihli ek kararına ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca bölge adliye mahkemesince verilen kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz yoluna başvurulabilir. Temyiz dilekçesinin süresinden sonra verilmesi hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen karar, davacı vekiline 23.07.2022 tarihinde tebliğ edilmiş; temyiz dilekçesi ise yasal süre geçirildikten sonra 28.09.2022 tarihinde verilmiştir.

Temyiz dilekçesinin süre aşımı sebebiyle reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 28.09.2022 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/27888
Karar No: 2016/5203
Karar Tarihi: 15.03.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/27888 E.  ,  2016/5203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : . Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanı ........yönünden husumetten reddine Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılardan Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece ....... hakkındaki davanın husumetten reddine, Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığı aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu, taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 15/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/5300
Karar No: 2014/13342
Karar Tarihi: 15.10.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/5300 E.  ,  2014/13342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : YILDIZELİ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/11/2013

NUMARASI : 2013/87-2013/709

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili, ... İlçesi, ... Mh. 281 ada 3 parsel sayılı taşınmazın üzerindeki ağaçları davalının babası ile davacının otuz sene önce birlikte diktiğini, davalının bu ağaçları izinsiz kesip sattığını ileri sürerek, Yıldızeli Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2011/4 D.İş sayılı dosyası ile tespit edilen ağaç bedellerinin yarısının davalıdan alınarak davacıya verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu taşınmazın kök muris A..A.. adına kayıtlı olduğunu ancak ağaçların davalı tarafından dikildiğini, bakımının davalı tarafından yapıldığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kavakların dikimi ve bakımında davacının katkısının bulunmadığı kavakların dikimini ve bakımını davalının ve davalının gözetiminde davalının kardeşinin yaptığı, tüm masrafları davalının karşıladığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar vermek gerektiği belirtilmesine rağmen, hüküm kısmında davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Anayasanın 141'nci maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297'nci maddesinde de hüküm altına alınmıştır. Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur.

Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır. Kararın gerekçesi ile hüküm fıkrasının birbirine aykırı olmaması gerekir.

Mahkeme, karar gerekçesinde davanın kabulüne, hüküm kısmında ise davanın reddine karar vererek, çelişki yaratmıştır.

Bu itibarla, karar gerekçesi ile hüküm kısmının çelişkili olması usul ve yasaya aykırı olup, bu husus hükmün bozulmasını gerektirmiştir.

Bozma nedenine göre, sair temyiz itirazları bu aşamada incelenmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/363
Karar No: 2012/6512
Karar Tarihi: 17.04.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/363 E.  ,  2012/6512 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı şirket vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı şirkete ait arabayı vekil sıfatı ile davalı ...'tan müvekkilinin satın aldığını, satın alırken aracın şanzımanından gelen sesin yağın değişmesi ile giderileceğinin belirtilmesi üzerine müvekkilinin aracı teslim aldığını, yağın değiştirilmesi ile de arızanın giderilmemesi nedeniyle götürülen serviste kalkış kavrama kitinin arızalı olduğunun tespit edildiğini, durumun davalılara bildirildiğini, arızayı gidermediklerini belirterek, araçtaki arızanın giderilmesi bedeli olan 3.500 TL'nin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ..., alım satımla ilgisinin bulunmadığını, sadece tarafına verilen vekaletname doğrultusunda dava konusu aracın satış işleminde bulunduğunu bildirerek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili, müvekkiline yükletilecek ayıplı bir durumun olmadığını, aracın kontrolü yapılarak mevcut hali ile davacı tarafından kabul edildiğini, davanın satış işleminden 6 ay sonra açıldığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller, asıl ve ek bilirkişi raporuna göre, araçta meydana çıkan ayıbın basit bir inceleme ile tespit edilmesinin mümkün olmadığı ve adi bir muayene ile söz konusu ayıbın ortaya çıkarılamayacağı, BK 198/son maddesi gereğince sonradan meydana çıkan ayıptan satıcı araç sahibinin sorumlu olacağı, davalı ...'ın ise diğer davalının vekili olarak hareket ettiği ve aracın sahibi olmadığı gerekçesiyle, davalı Abdullatif Dalmış hakkında açılan davanın husumet nedeni ile reddine, 3.780 TL'nin davalı şirketten tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı şirket vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı yan dava dilekçesinde fazlaya ilişkin hakları saklı tutmayarak 3.500 TL'nin tahsilini istemiş 04.10.2011 tarihli oturumda da davasını sözlü olarak 3.780 TL olarak ıslah ettiğini beyan etmiştir. Dava açılırken fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmaması nedeniyle zımni feragat gerçekleştiği ve feragatle düşen bir hakkın ıslah yoluyla tekrar kazanılması mümkün bulunmadığından davacının talebinin ıslah edilen miktar itibariyle de dikkate alınması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) sayılı bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 17.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/39374
Karar No: 2017/24247
Karar Tarihi: 14.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/39374 E.  ,  2017/24247 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 14/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2016/5098
Karar No: 2017/926
Karar Tarihi: 13.02.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/5098 E.  ,  2017/926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında "2002, 2003, 2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak" suçundan verilen hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın 2005 takvim yılında KDV indiriminde kullandığı son faturanın 12.03.2005 tarihli olması nedeniyle suç tarihinin 21.04.2005 olduğu kabul edilmiştir.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2002, 2003, 2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nın 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan kurum vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 13.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/12968
Karar No: 2012/11062
Karar Tarihi: 26.04.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/12968 E.  ,  2012/11062 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Uygulama : 765 sayılı TCK'nın 455/1, 455/son, 72; 647 sayılı Kanunun 4. maddeleri uyarınca mahkumiyet,

Tebliğname Düşünce : Onama

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Suç tarihi itibarıyla hürriyeti bağlayıcı ceza ile birlikte tayin olunan adli para cezasının 5252 sayılı Kanunun 5/2. maddesi uyarınca 450 YTL olması gerekir iken 489 YTL olarak belirlenmek suretiyle sanığa fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 1-2-5 fıkraları hükümden çıkarılarak “sanığın 2 yıl hapis ve 450 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığın cezasının TCK'nın 455/son maddesi uyarınca 5/8 oranında indirilerek 9 ay hapis ve 169 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının 647 sayılı Kanunun 4. maddesi uyarınca günlüğü 12 TL'den paraya çevrilerek 3.240 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı neviden para cezalarının TCK'nın 72. maddesi uyarınca toplanarak sanığın neticeten 3.409 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hükümdeki sair hususlar aynen bırakılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/5026
Karar No: 2024/6242
Karar Tarihi: 21.05.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/5026 E.  ,  2024/6242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1533 Esas, 2024/185 Karar

DAVA TARİHİ: 09.05.2013

KARAR : Düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ: Şile Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/28 Esas, 2023/141 Karar

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedeli ile ecrimisilin tahsili istemi davasında yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 20.03.2024 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 20.03.2024 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya her paydaş için değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihaî kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın her paydaş için değeri kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun'un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun'un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre hüküm altına alınan ve temyize konu edilen miktar yönünden karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 20.03.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Davacıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.