erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/19412
Karar No: 2016/23116
Karar Tarihi: 07.12.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/19412 E.  ,  2016/23116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden reddine, Ancak;

1)Sanığın ağaç keserek açma suçunu gerçekleştirmesi karşısında, ayrıca ağaç kesme suçu nedeniylede 6831 sayılı Kanun'un 91/1-4 maddesine aykırılıktan ek iddianame ile dava açılması sağlanarak sonucuna göre hem açma hem de ağaç kesme suçundan ayrı ayrı mahkumiyet hükmü kurulması gerektiği gözetilmeden, olayda uygulama yeri olmadığı halde, TCK'nın 44. maddesi delaletiyle yalnızca açma suçundan hüküm kurulması,

2)Hüküm fıkrasında, 6831 sayılı Kanunun 93/1. maddesinden ceza tayin edilirken, teşdiden ceza tayin edildiği belirtilmesine rağmen alt sınırdan hüküm kurularak hükümde çelişkiye neden olunması,

3)Suçta kullanılan ve yedieminde bulunan motorlu testerenin müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4)Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Kanuna aykırı ve sanığın ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 07.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/1547
Karar No: 2014/18175
Karar Tarihi: 23.09.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/1547 E.  ,  2014/18175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :21.11.2013

NUMARASI :Esas no:2012/1325 Karar no:2013/1537

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 23.09.2014 günü temyiz eden davacı-karşı davalı Z.. A.. ile vekili Av... ve karşı taraf davalı-karşı davacı A.. A.. ile vekili Av.... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür.(TMK.md.6) Davacı-davalı kadın, talep ettiği ziynet eşyalarının davalı-davacı koca tarafından satılıp harcandığını ileri sürmüş, davalı-davacı koca ise, ziynetlerin davacı-davalı tarafından müşterek evden götürüldüğünü savunmuştur. Somut olayda kadın, dava konusu ziynet eşyasının, eşi tarafından elinden alınıp satıldığını ve bunların iade edilmediğini sunduğu delillerle ispat edememiştir. Davacı-davalı kadın delil listesinde yemin deliline de dayanmıştır. İspat yükü kendisine düşen ve davasını diğer delillerle kanıtlayamayan davacı-davalı kadına ziynet eşyalarına ilişkin talebi konusunda diğer tarafa yemin teklif etme hakkı hatırlatılıp, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 225 ve devamı maddelerindeki yeminle ilgili usul işlemleri yerine getirilip, gerçekleşecek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle hüküm tesis edilerek ziynet alacağı talebinin reddine karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün, yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 1.100.00 TL. vekalet ücretinin Abuzer'den alınıp Zeliha'ya verilmesine, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.23.09.2014(Salı)
Esas No: 2016/928
Karar No: 2016/7844
Karar Tarihi: 24.11.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/928 E.  ,  2016/7844 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 16.10.2015 gün ve 2015-20844/66821 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 25/01/2016 gün ve 2015/386463 sayılı ihbarnamesi ile;

Resmi belgede sahtecilik suçundan sanık ...'in, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 342/1, 80, 81/1 ve 71. maddeleri gereğince 10 yıl 12 ay ağır hapis cezası ile cezalandırılmasına dair ... Ağır Ceza Mahkemesinin 18/11/2003 tarihli ve 1998/97 esas, 2003/243 sayılı kararının infazı sırasında, 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun lehe hükümlerinin uygulanması talebi üzerine, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun uygulanmasının sanığın lehine olmayacağı gerekçesiyle talebin reddine dair ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 14/09/2005 tarihli ve 1998/97 esas, 2003/243 sayılı ek kararının “ ... 1. Ağır Ceza Mahkemesince yerinden uyarlama talebi üzerine verilen 14/09/2005 tarihli ek kararın kesinleşmiş olması sebebiyle, bu karar üzerine infaz aşamasında aynı mahkeme tarafından verilen 31/10/2005 tarihli ve 1998/97 esas, 2003/243 sayılı ek kararı ile 05/11/2013 tarihli 2013/190 esas, 2013/344 sayılı ek kararların hukuken yok hükmünde olduğu düşünülerek yapılan incelemede,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7/2, 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9/3. maddesindeki “Lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir.” şeklindeki düzenleme ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27/12/2005 tarihli ve 2005/3-162-173 sayılı kararına nazaran, lehe yasanın saptanıp uygulanması, herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmasını, kanıt toplanmasını, takdir hakkının kullanılmasını gerektiriyorsa ya da cezanın kişiselleştirilmesine ilişkin bir hükmün uygulanması olanağı sonraki yasa ile doğmuşsa, hükümde değişiklik yargılamasının duruşmalı yapılmasının zorunlu olduğu gözetilmeden, evrak üzerinden karar verilmesinde isabet görülmediğinden.” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Uyarlama talebi üzerine verilen 14.09.2005 tarihli ek kararın kesinleşmesinden sonra, aynı konuda verilen 31.10.2005 ve 05.11.2013 tarihli ek kararların yok hükmünde olduğu kabul edilmiştir.

İncelenen dosyaya içeriğine göre, ihbarnamedeki kanun yararına bozma isteği yerinde görüldüğünden; ... 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 14.09.2005 tarihli 1998/97 esas ve 2003/243 karar sayılı ek kararının CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi gereğince müteakip işlemlerin mahallinde takdir ve ifasına, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.11.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/9001
Karar No: 2012/18624
Karar Tarihi: 30.05.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/9001 E.  ,  2012/18624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza şezlong koyup, bar ve oturma alanı, su sporları ünitesi, iskele, güvenlik birimi, duş, voleybol sahası ve köprü yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından, tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek gerektiğinde refakate inşaat mühendisi bilirkişi de alınarak yeniden keşif yapılıp taşınmazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar mevzuatı içinde kalıp kalmadığı belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanunu'na göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve binanın yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5230 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 30.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/4070
Karar No: 2020/4216
Karar Tarihi: 01.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/4070 E.  ,  2020/4216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanık hakkında ... görevlileri tarafından düzenlenen 11/09/2009 tarihli suç tutanağı ile izinsiz olarak kesilen 214 ağaçtan elde edilen yakacak odunların yediemin sıfatıyla sanığa teslim edildiği, sanık hakkında atılı Yapacak Nitelikte Emval Veren Ağaç Kesme suçundan yürütülen kovuşturmada sanığın teslim edilen odunların bir kısmını sattığını, bır kısmını ise yakacak olarak okula verdiği, bu şekilde teslim edilen odunların yerinde olmadığının tespit edildiği, sanık hakkında yapacak nitelikte emval veren ağaç kesme suçundan yürütülen kovuşturmayla ilgili olarak Çal Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/70 Esas ve 2013/231 Karar sayılı dosyanın getirtilerek, dosyanın ve toplanan delillerin sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik kovuşturma ile mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

2-Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hürriyeti bağlayıcı ceza, adli para cezasına çevrilirken, sanığın sosyal ve ekonomik durumuna göre 5237 sayılı TCK'nun 52/2. maddesi uyarınca 1 gününün 20,00 TL'den hesaplanmasına karar verildiği halde, doğrudan tayin olunan adli para cezasında yine sanığın sosyal ve ekonomik durumuna dayanılarak 1 günün 100,00 TL'den hesaplanması suretiyle hükümde çelişki yaratılması,

3-5237 sayılı TCK'nun 52/4. maddesi gereğince adli para cezasının taksit miktarının dörtten az olamayacağı gözetilmeden, kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilen adli para cezasının üç eşit taksitte tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 01/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/3354
Karar No: 2008/6496
Karar Tarihi: 28.04.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/3354 E.  ,  2008/6496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 126 ada 12 parsel sayılı 658.60 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tarla niteliği ile davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı Orman Yönetimi, paftada "p" rumuzu ile gösterilen taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın kabulüne ve dava konusu parselin orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1948 yılında seri bazında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 1992 yılında yapılıp dava tarihinde kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve davalı şirketin dayandığı 1999-2000 yıllarında tescil davası sonucu oluşturulan tapu kayıtlarının dava dışı başka parsellere revizyon görüp kesinleştiği, aynı gün Dairede temyiz incelemesi yapılan ... Köyü 126 ada 1, 7, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 20, 48, 49, 135, 148 ve 202 numaralı parsellerin belgesizden zilyetliğe dayalı davalı şirket adına tespitlerinin yapıldığı, davalı şirket eski tarihli sicilden gelen bir takım tapu kayıtlarına dayanmış ise de bu tapu kayıtlarının yukarıda numaraları yazılı parsellerin hangisine ait olduğunu bildirmediği, eski tarihli resmi belgelere dayanılarak yapılan araştırma ve uygulama sonucu çekişmeli parsel bölümünün orman sayılan yerlerden olduğu belirlendiği gibi 1953 tarihli hava fotoğraflarından bütünlemesi yapılan 1957 tarihli memleket haritasında 8 - 10 mt. boyunda iğne ve geniş yapraklı karışık orman ağaçları ile kaplı olduğu görüldüğü, bu tür taşınmazlara tapuda kayıtlı olsa dahi 13.07.1945 tarihinde yürürlüğe giren 4785 Sayılı Yasa karşısında tapu kayıtlarının yasal değerini kaybettiği gözönünde bulundurularak Orman Yönetiminin davasının kabulüne karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı şirketin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 28/04/2008 gününde oybirliği ile karar verildi
Esas No: 2022/14528
Karar No: 2023/22910
Karar Tarihi: 19.10.2023

**4. Ceza Dairesi         2022/14528 E.  ,  2023/22910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR SAYISI : 2020/1597 E., 2021/102 K.

SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bingöl 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.09.2020 tarihli ve 2020/215 Esas, 2020/40 Karar sayılı kararı ile sanığın Cumhurbaşkanına hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 299 uncu maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ile 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesi uyarınca neticeten 7.000,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemesinin 18.01.2021 tarihli ve 2020/1597 Esas, 2021/102 karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3. Bölge Adliye Mahkemesinin 28.09.2021 tarihli ve aynı sayılı ek kararı ile sanığın temyiz başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesi gereğince süresinde yapılmadığından reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, atılı suçlamayı kabul etmediğine, beraatine karar verilmesi talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın yokluğunda kurulup 22.03.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen asıl karara karşı, 5271 sayılı Kanun'un 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 09.07.2021 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmakla, sanığın ek karara yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bingöl 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.10.2023 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2014/29129
Karar No: 2015/10938
Karar Tarihi: 14.05.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/29129 E.  ,  2015/10938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/10/2013

NUMARASI : 2011/496-2013/402

Taraflar arasındaki zeminin tescil harici olan taşınmaz üzerinde bulunan ve davalı idarece kesilen fıstık ağaçları bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idareler vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, zeminin tescil harici olan taşınmaz üzerinde bulunan ve davalı idarece kesilen fıstık ağaçları bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idareler vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Dava konusu fıstık ağaçlarının zeminde kapladığı alan belirlenerek arazinin kapama fıstıklık olarak kabulü ile net fıstık geliri esas alınarak değer biçildikten ve zemine ekilebilecek münavebe ürünlerinin net gelirine göre biçilen değer düşüldükten sonra muhtesat bedelinin tespitinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava, zemine ilişkin olmadığından hazineye karşı açılan davanın reddine ve belirlenen bedelin de Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığından tahsiline karar verilmesi gerektiği gözetilmeden her iki davalı hakkında bedele karar verilmesi,

Doğru değilse de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

a) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1. bendindeki (yasal faizi ile birlikte) kelimelerinden sonra gelen kısmın tamamen çıkartılmasına, yerine (Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığından alınarak, davacıya verilmesine, diğer davalı Hazine hakkında açılan davanın ise reddine) cümlelerinin yazılmasına,

b)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3., 4. ve 5. bentlerindeki (davalılardan) kelimelerinin çıkartılmasına, yerine (Gıda Tarım Ve Hayvancılık Bakanlığından) kelimelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/3356
Karar No: 2008/6495
Karar Tarihi: 28.04.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/3356 E.  ,  2008/6495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 126 ada 14 parsel sayılı 673,20 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tarla niteliği ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı Orman Yönetimi, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın kabulüne ve dava konusu parselin orman vasfı ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1948 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 1992 yılında yapılıp dava tarihinde kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve davalı şirketin dayandığı 1999-2000 yıllarında tescil davası sonucu oluşturulan tapu kayıtlarının dava dışı başka parsellere revizyon görüp kesinleştiği, aynı gün Dairede temyiz incelemesi yapılan ... Köyü 126 ada 1, 7, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 20, 48, 49, 135, 148 ve 202 numaralı parsellerin belgesizden zilyetliğe dayalı davalı şirket adına tespitlerinin yapıldığı, davalı şirket eski tarihli sicilden gelen bir takım tapu kayıtlarına dayanmış ise de bu tapu kayıtlarının yukarıda numaraları yazılı parsellerin hangisine ait olduğunu bildirmediği, eski tarihli resmi belgelere dayanılarak yapılan araştırma ve uygulama sonucu çekişmeli parsel bölümünün orman sayılan yerlerden olduğu belirlendiği gibi 1953 tarihli hava fotoğraflarından bütünlemesi yapılan 1957 tarihli memleket haritasında 8 - 10 mt. boyunda iğne ve geniş yapraklı karışık orman ağaçları ile kaplı olduğu görüldüğü, bu tür taşınmazlara tapuda kayıtlı olsa dahi 13.07.1945 tarihinde yürürlüğe giren 4785 Sayılı Yasa karşısında tapu kayıtlarının yasal değerini kaybettiği gözönünde bulundurularak Orman Yönetiminin davasının kabulüne karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı şirketin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 28/04/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/8898
Karar No: 2017/1199
Karar Tarihi: 15.02.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/8898 E.  ,  2017/1199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanığın açma suçunu ağaç keserek gerçekleştirmiş olması nedeniyle, zamanaşımı süresi içinde 6831 sayılı Kanun'un 91. maddesinden her zaman dava açılarak hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden reddine,

Ancak;

1)Sanık hakkında verilen 10 ay hapis cezasının mahkemece seçenek tedbire çevrilirken, cezanın yarısından TCK'nın 50/1-f maddesi gereğince kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlar biçimde "4 ay süreyle ağaç bakım dikim hizmetlerinde çalıştırılması seçenek yaptırımlarına çevrilmesi suretiyle sanığın cezasının infazına" karar verilmesi,

2)Sanık hakkında TCK’nın 50/1-f maddesi tatbik edilirken, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar süreyle kamuya yararlı işte çalışma seçenek yaptırımı uygulanabileceği gözetilmeden, 10 ay hapis cezasının 4 ay süreyle kamuya yararlı bir işte çalışma seçenek yaptırımına çevrilmesi,

3)Suçun önem ve değeri ile kesilen ağaç sayısının fazla olması nedeniyle, sanık hakkında ceza tayin edilirken, alt sınırdan uzaklaşılarak temel cezanın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 15.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.