erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2018/3656
Karar No: 2019/1298
Karar Tarihi: 15.01.2019

**18. Ceza Dairesi         2018/3656 E.  ,  2019/1298 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Basit yaralama ve hakaret suçlarından şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Konya Cumhuriyet Başsavcılığı'nca verilen 08/09/2016 tarihli ve 2016/25660 soruşturma sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı müteakip, Konya Cumhuriyet Başsavcılığı'nın şüpheli hakkında kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edildiğinden bahisle anılan ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılması talebinin reddine ilişkin Konya 2. Sulh Ceza Hâkimliği'nin 13/04/2017 tarihli ve 2017/2697 değişik iş sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 16/05/2018 gün ve 41300 sayılı istem yazısıyla Dairemize gönderilen dava dosyası incelendi.

İstem yazısında; “5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu’nun 172/2. maddesinde “(2) (Değişik: 2/1/2017-KHK-680/10 md.) Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edilmedikçe ve bu hususta Sulh Ceza Hâkimliği'nce bir karar verilmedikçe, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamaz” şeklindeki düzenleme karşısında,

Somut olayda şüpheli ... hakkında üzerine atılı kasten yaralama suçundan ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesini müteakip, yeni delil elde edildiğinden bahisle yeniden soruşturma işlemlerine başlanıldığı, şüpheli hakkında aynı olaya ilişkin ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiğinden yukarıda anılan kanun maddesi uyarınca kamu davası açılması için Sulh Ceza Hâkimliği'nden karar alınması gerektiği göz önüne alındığında, Konya 2. Sulh Ceza Hâkimliği'nce şüpheli hakkında yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edildiğinden bahisle talebin kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karara, 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'na 6752 sayılı Kanun'un 27. maddesi ile eklenen Geçici 14. madde uyarınca oluşturulan Birinci Başkanlık Kurulu'nca hazırlanan ve 21/02/2018 tarih ve 30339 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 09/02/2018 tarih ve 2018/1 sayılı iş bölümü kararına, şüpheli hakkında yeni delil elde edildiği iddia edilen hususun yaralama suçuna ilişkin olmasına, kanun yararına bozma talebinin mahiyetinin yaralama suçuna ilişkin talebi içermesine ve tebliğname tarihine göre, işin incelenmesi Yüksek 3. Ceza Dairesi'nin görevine girdiğinden, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın 3. Ceza Dairesi'ne gönderilmesine, 15/01/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/7519
Karar No: 2012/13669
Karar Tarihi: 27.09.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/7519 E.  ,  2012/13669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalı ... aleyhine 16/08/2010 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 08/02/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili Avukat Selçuk Güven tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız fiil nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece dava kısmen kabul edilmiş, kararı davalı temyiz etmiştir.

Davacı, davalının kendisine hakaret etmesi ve yaralaması nedeniyle 12.000,00 TL manevi tazminat istemiştir.

Yerel mahkeme 7.500,00 TL manevi tazminata hükmetmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Somut olayın gelişim biçimi, olayın meydana geldiği tarih ve yukarıda anılan ilkeler birlikte değerlendirildiğinde hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı fazladır. Şu durumda yerel mahkemece davacı yararına daha alt düzeyde manevi tazminata hükmolunmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının yukarıda (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 27/09/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/5486
Karar No: 2013/18162
Karar Tarihi: 27.06.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/5486 E.  ,  2013/18162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 6. Aile Mahkemesi

TARİHİ :03.04.2012
Esas No: 2009/3625
Karar No: 2009/5765
Karar Tarihi: 01.06.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/3625 E.  ,  2009/5765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan raporlar hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Kıymet takdir komisyonu raporunda 3, birinci bilirkişi kurulu raporunda 5 yaşında oldukları belirlenen 8 adet zeytin ağacının taşınmaza kapama zeytinlik niteliği vermeyeceği, mevcut diğer tür meyve ağaçlarıyla birlikte taşınmazın kapama karışık meyve bahçesi niteliğinde olduğunun kabulüyle bu niteliğe göre değerlendirilmesi gerektiğinin dikkate alınmaması,

2-Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasa ile değişik 15.maddesinin son fıkrası uyarınca bilirkişilerce yapılan değer tespitinde, idarece belgelerin mahkemeye verildiği gün (dava tarihi) esas alınır. Buna göre tarım arazisi olan dava konusu taşınmazların 2008 yılı İlçe Tarım Müdürlüğü resmi verilerine göre değerlendirilmesi gerekirken, 2008 yılı resmi verilerinin henüz oluşmadığı gerekçesi ile 2007 yılı verilerinin dava tarihine endekslenmesi yoluyla değerlendirme yapılmış olması,

3-Kapama bahçe niteliğindeki taşınmazların zemininde yer alan ağaçların enkaz değerlerinin ayrıca hesaplanıp zemin için –değer artırıcı objektif unsurlardan dolayı yapılan artırım da dahil- belirlenecek toplam bedelden düşülmesi gerektiği düşünülmeden, usul ve yasaya uygun olmayan bir yöntemle (zemin için belirlenen m2 değerinden belirli bir yüzde indirim yapılıp bulunan değerin objektif unsurlardan dolayı artırılması) hesaplama yapılması,

Kabule göre de;

4-Mahkeme kararının hüküm fıkrasında tespit edilen kamulaştırma bedelinin de açıkça gösterilmesi gerektiğinin dikkate alınmaması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 01.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/2336
Karar No: 2012/5019
Karar Tarihi: 03.05.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/2336 E.  ,  2012/5019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ, TERKİN

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden davalıya ait 39 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün kıyıda kaldığını ileri sürerek, tapu iptali ve terkin isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin olarak verilen ilk karar, Dairece;" yargılama gideri ve avukatlık ücretine" hasren bozulmuş, mahkemece hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda verilen karar bu kez, Dairece;"... 6099 sayılı Yasanın uygulanması..." gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyulmuş, Anayasa Mahkemesi'nin kararı gözetilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, özellikle, bilimsel verilere uygun olarak belirlenen kıyı kenar çizgisi gözetilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Davacı Hazine vekilinin bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine,

Ne varki, T.M.K. 999. maddesinin, özel mülkiyete tabi olmayan ve kamunun yararlanmasına ayrılan taşınmazların kütüğe kaydolunamayacağı ve tapuya kayıtlı bir taşınmaz kayda tabi olmayan bir taşınmaza dönüşmüşse tapu sicilinden çıkarılacağı yönündeki hükmü ile tapu sicilinin tutulmasının, kamu düzenine ilişkin olması ve hâkimin doğru sicil tutma yükümlülüğü bulunması ilkeleri gözetildiğinde, kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan tapunun iptali ile terkinine karar verilmesi gerekirken hazine adına tescile karar verilmesi doğru değildir.

Ancak, bu husus yeniden yargılamayı gerekli kılmadığından hüküm fıkrasındaki ‘… ... adına tapuya tesciline…’ İbaresi çıkarılarak yerine ‘…Tapudan terkinine...’ ibaresinin konulmasına, hükmün bu şekliyle 1086 sayılı HUMY'nın 438/2. (6100 sayılı HMY'nın 370/2) ve 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2. maddesi yollaması ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/3352
Karar No: 2008/6483
Karar Tarihi: 28.04.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/3352 E.  ,  2008/6483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... Köyü 126 ada 135 parsel sayılı 96301.30 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tarla niteliği ile davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı Orman Yönetimi, paftasında "G" rumuzu ile gösterilen taşınmazın memleket haritasında orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kısmen kabulüne ve dava konusu parselin orman bilirkişi krokisinde yeşil renkle boyalı, kırmızı ile taralı 83101 m2 yüzölçümündeki alanın orman niteliği ile Hazine adına, sarı ile boyalı 13200.30 m2 yüzölçümündeki alanın tespit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1948 yılında seri bazında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 1992 yılında yapılıp dava tarihinde kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve davalı şirketin dayandığı 1999-2000 yıllarında tescil davası sonucu oluşturulan tapu kayıtlarının dava dışı başka parsellere revizyon görüp kesinleştiği, aynı gün Dairede temyiz incelemesi yapılan ... Köyü 126 ada 1, 7, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 20, 48, 49, 135, 148 ve 202 numaralı parsellerin belgesizden zilyetliğe dayalı davalı şirket adına tespitlerinin yapıldığı, davalı şirket eski tarihli sicilden gelen bir takım tapu kayıtlarına dayanmış ise de bu tapu kayıtlarının yukarıda numaraları yazılı parsellerin hangisine ait olduğunu bildirmediği, eski tarihli resmi belgelere dayanılarak yapılan araştırma ve uygulama sonucu çekişmeli parsel bölümünün orman sayılan yerlerden olduğu belirlendiği gibi 1953 tarihli hava fotoğraflarından bütünlemesi yapılan 1957 tarihli memleket haritasında 8 - 10 mt. boyunda iğne ve geniş yapraklı karışık orman ağaçları ile kaplı olduğu görüldüğü, bu tür taşınmazlara tapuda kayıtlı olsa dahi 13.07.1945 tarihinde yürürlüğe giren 4785 Sayılı Yasa karşısında tapu kayıtlarının yasal değerini kaybettiği gözönünde bulundurularak Orman Yönetiminin davasının kabulüne karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı şirketin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 28/04/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/1208
Karar No: 2012/6249
Karar Tarihi: 08.03.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/1208 E.  ,  2012/6249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 5.485,04 TL maddi tazminatın ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü. Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının, davacı ... Belediyesinde işçi kadrosunda olup park ve bahçeler müdürlüğünde görev yaptığını, davalının, sürücüsü olduğu su tankeri araç ile 3.kişiye ait araca çarpması neticesinde maddi hasarlı trafik kazası meydana geldiğini ve olay nedeniyle araçta meydana gelen hasarın davacı ... tarafından ödendiğini, olay sebebiyle davalının kusurlu olduğunu belirterek 5.485,04 TL nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Mahkemece, davacı ... ile Bakırköy-İş Sendikası arasında yapılan Toplu İş Sözleşmesi gereğince meydana gelen hasar bedelinin davalıdan talep edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Dava hukuksal nitelikte, işçi ve işveren arasındaki rücuen tazminat davasıdır. Bu itibarla, davalının davacı ... Belediyesi'nde işçi statüsünde bulunduğu anlaşıldığı takdirde, 1475 sayılı İş Kanunun 1.maddesine ( yeni 4857 sayılı yasanın 1.maddesi) göre ve 4.maddesi gereğince de istisnalardan olmaması nedeniyle 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunun 1.maddesi doğrultusunda davacı tarafından açılan rücuen tazminat davasına, İş Mahkemesinde bakılması gerektiğinden görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde işin esasına girilip davaya Sulh Hukuk Mahkemesinde bakılması usul ve yasaya aykırı olup doğru görülmemiştir. Görev konusu, kamu düzeni ile ilgili olup taraflarca ileri sürülmese bile mahkemece yargılamanın tüm aşamalarında re'sen nazara alınır.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 08.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/3276
Karar No: 2014/14066
Karar Tarihi: 20.05.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/3276 E.  ,  2014/14066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatak Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/10/2013

NUMARASI : 2009/33-2013/145

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arazi niteliğindeki taşınmazlara ekilebilir net ürün gelirine göre değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Dava konusu taşınmazın nitelikleri, geometrik durumları, yüzölçümü ve su borusu hatlarının güzergahı dikkate alındığında irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranlarının taşınmazların tüm değerinin binde beşini geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranlarda değer düşüklüğü olduğunun kabulü ile irtifak hakkı bedellerinin fazla tespiti,

2)Dava konusu taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan bölümünde, irtifak nedeniyle değer kayıp oranı hesaplandığında, ayrıca değer azalışı olamayacağı gözetilmeden, fazla bedelin tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda hükmün açıklanan nedenlerle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/19131
Karar No: 2014/29890
Karar Tarihi: 22.10.2014

**4. Ceza Dairesi         2014/19131 E.  ,  2014/29890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, yaralama

HÜKÜMLER : Düşme

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Eylemlere, yükletilen suçlara ve düşme kararlarına yönelik temyiz iddiaları yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Sanık hakkında zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesi karşısında, taşınması ve bulundurulması suç teşkil etmeyen emanette kayıtlı bulunan demir kısmı 10,5 cm uzunluğunda açılıp kapanabilen siyah plastik saplı bıçağın sanığa iadesi yerine, müsaderesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, hüküm fıkrasında bıçağın müsaderesi ile ilgili kısımdan “TCK'nın 54 md. gereğince MÜSADERESİNE,” ibaresinin çıkarılarak yerine, “sahibi olan sanığa iadesine” ibaresinin eklenmesi biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükümler, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 22/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/6630
Karar No: 2022/14364
Karar Tarihi: 14.09.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/6630 E.  ,  2022/14364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanıklar hakkında 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından açılan kamu davasında; temyiz dilekçesinin içeriğine göre sanıklar hakkında beraat hükmü verilmesini talep eden sanıklar müdafisinin temyizde hukuki yararının bulunduğu kabul edilip, suça konu faturaların KDV indiriminde kullanılması nedeniyle suç tarihlerinin "21.01.2007" ve "25.11.2007" olduğu belirlenerek yapılan incelemede:

Sanıklara yüklenen “2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarının Kanundaki cezalarının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanıklar hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; sanıklar müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA, 14.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/11650
Karar No: 2013/10565
Karar Tarihi: 03.06.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/11650 E.  ,  2013/10565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 27/07/2010 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 24/01/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacıların diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, trafik kazası sonucu desteklerinin ölümü nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir. Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olay tarihi, ölenin davacılar ile olan yakınlık derecesi, davalının kusur oranı, dava konusu kazanın meydana geliş şekli ile yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde, davacılar yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarları azdır. Davacılar yararına daha üst düzeyde uygun bir manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, davacıların diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 03/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.