erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2022/10453
Karar No: 2024/24342
Karar Tarihi: 22.10.2024

**10. Ceza Dairesi         2022/10453 E.  ,  2024/24342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜMLER: İlk Derece Mahkemesi hükümleri kaldırılarak mahkûmiyet

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi kararının sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Anayasanın 40/2. maddesinin, 5271 sayılı CMK'nın 34/2. maddesi ve 232/6. maddesi gereğince, kararlar ve hükümlere karşı başvurulabilecek yasa yolları, süreleri, sürelerin ne zaman başlayacağı, başvuru mercii, şekli ve sonuçlarının kuşkuya yer vermeyecek şekilde ilgililere açıkça

bildirilmesinin gerekmesi, 5271 sayılı CMK'nın 294/1. maddesinde “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” şeklinde, aynı Kanun'un 295/1. maddesinde ise "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir." biçiminde düzenlemeler bulunması, sanıklar ve müdafiinin 24.03.2022 havale tarihli temyiz dilekçesinin hükmün hukuki yönüne ilişkin bir sebep içermemesi, kararın son bölümünde veya gerekçeli karar tebligat mazbatasında, temyiz başvurusunda hükmün neden dolayı bozulmasının istendiğine dair temyiz sebebi gösterilmesinin zorunlu olduğuna, gösterilmemesi halinde ise temyiz isteminin reddedileceğine dair bildirimi içeren ihtaratın yer almadığının anlaşılması karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarihli ve 2019/9. MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararı ile 29.03.2023 tarih ve 2022/6-599 Esas, 2023/192 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, hak kaybının önlenmesi bakımından sanıklar ve l ile müdafiine yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda yapılacak meşruhatlı tebligatla, tebliğden itibaren yedi günlük süre içerisinde yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verebilecekleri, aksi halde sebep yokluğundan temyiz isteminin reddedileceği hususunda ihtar yapılmasının gerektiği anlaşılmakla;

Yukarıda belirtilen şekilde sanıklar vel ile müdafiine meşruhatlı tebligatla, tebligatın yapıldığı tarihten itibaren yedi günlük süre içerisinde yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verebilecekleri, 5271 sayılı CMK'nın 295/1. maddesi uyarınca yedi günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligatın yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması ve sanıkların süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmeleri halinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek tebliğname ile birlikte, gerekçeli temyiz isteminde bulunulmaması halinde ise mevcut haliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize iade edilmek üzere, esası incelenmeyen dosyanın Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmesi için, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.10.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2016/16117
Karar No: 2017/26561
Karar Tarihi: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/16117 E.  ,  2017/26561 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2015/611
Karar No: 2015/1430
Karar Tarihi: 11.05.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/611 E.  ,  2015/1430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanması, hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olduğundan, bu hususun infaz aşamasında dikkate alınması mümkün görülmüştür.

Sanık ..'ın asker arkadaşı ...'ı 2010 yılı Mayıs sonunda telefon ile arayarak teyzenin oğlunun gömü bulduğunu, altınları satmasına yardımcı olmasını istediği ...ın durumu arkadaşı ...'a söylediği ...'ın da patronu şikayetçi ...'e olayı anlattığı, ... ve ...ın 21.07.2010 tarihinde denizli iline gelip açık kimliği tesbit edilemediği için hakkında tefrik kararı verilen ... isimli şahıs ve sanık ... ile birlikte ..'de buluşup üzerinde ..bulunan altınları gördükleri ve anlaştıkları, daha sonra geriye döndükleri, 27.07.2010 tarihinde tekrar ...'ye şikayetçi ... ve kuyumculuk yapan ...isimli şahısla geldiklerinde sanık ...l altınları getirmek üzere 25.000 TL parayı alarak bir binaya girdikten sonra ortadan kaybolduğu anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak ;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 30 gün olarak tayin edilmesi; sanığa hapis cezasının yanında hükmolunan gün adli para cezası, adli para cezasına çevrilirken uygulama maddesinin gösterilmemesi;

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "30 GÜN KARŞILIĞI 600 TL.", "500 TL." terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, TCK'nun 157/1. maddesi uyarınca hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasına esas alınan “30 günün 5 güne, TCK'nun 62. maddesi uyarınca 1/6 indirilerek 4 güne, TCK'nun 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20 liradan hükmolunan 500 TL adli para cezasının 80 TL'ye indirilmesine” İbarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/1005
Karar No: 2006/9698
Karar Tarihi: 10.10.2006

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/1005 E.  ,  2006/9698 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı-karşı davalı (3.Kişi) ... vekili Avukat ... ile davalı (alacaklı) ... Bankası vekili Avukat ..., (Borçlu) ... Tic. Ltd. Şti. Vek. Av. ... , Karşı Davada Davalı ... Orman Ağaç ve Orman Ürn. San. Ltd. Şti. aralarındaki İstihkak davası hakkında Ankara 11. İcra Mahkemesinden verilen 29.11.2005 gün ve 612-744 sayılı hükmün davacı (3.Kişi) vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Karşılık dava olarak açılan tasarrufun iptali davasında davalı olarak gösterilen ancak gerekçeli kararda adının yazılı olmadığı görülen ... Orman Ağaç ve Orman Ürn. San. Ltd. Şti.'ne gıyabi hükmün yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/4427
Karar No: 2016/4026
Karar Tarihi: 30.03.2016

**17. Hukuk Dairesi         2016/4427 E.  ,  2016/4026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 26.08.2013 tarihinde müvekkil ...’ye kasko poliçesi ile sigortalı araç ile seyir halinde iken davalının büyükbaş hayvanları başıboş bırakması nedeniyle tam kusurlu olarak meydana gelen trafik kazasında araçta hasar oluştuğunu, müvekkili sigorta şirketinin sigortalıya hasar bedelini ödediğini, 9.009,80 TL’nin 20.12.2012 ödeme tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin kusurunun olmadığını beyanla davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın kabulü ile 9.009,80 TL’nin 20.12.2012 ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 6102 sayılı TTK’nin 1472.maddesi uyarınca rücuen tazminat istemine ilişkindir.

6100 sayılı HMK'nin 266. ve devamı maddelerine göre, çözümü özel veya teknik bilgiyi gerektiren hallerde, mahkemece uzman bilirkişinin oy ve görüşüne başvurulması zorunludur.

Trafik kazalarında araçta meydana gelen hasar bedelinin hesaplanması teknik bilgi ve uzmanlığı gerektiren konulardandır.

Bu durumda, mahkemece, davalının davacı şirketin sigortalısına ödediği tazminattan değil gerçek zarardan sorumlu olduğu da gözetilerek konusunda uzman trafik kusur ve makine mühendisi bilirkişiden dosyada mevcut, kaza tespit tutanağı, ekspertiz raporu, fotoğraflar ve tüm deliller değerlendirilerek değişen parçaların ve işçiliklerin kaza ile uyumlu olup olmadığı ve araçta meydana gelen hasar bedelinin belirlenmesi hususunda ayrıntılı, gerekçeli ve denetime açık kusur ve hasar raporu alınarak sonucuna göre bir verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 30/03/2016 gününde oybirliğiyle verildi.
Esas No: 2015/14907
Karar No: 2016/1243
Karar Tarihi: 10.02.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/14907 E.  ,  2016/1243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ...Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 05/11/2013 tarih ve 2011/268-2013/205 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında fuar katılım sözleşmesi imzalandığını, davalının sözleşmeden doğan yükümlülüklerini yerine getirmemesi sebebiyle müvekkilinin fuara katılamadığını ileri sürülerek, müvekkili tarafından sözleşme gereği davalıya verilen ve haksız olarak tahsil edilen 9.480 Euro bono bedelinin 07/05/2010 ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı yargılamaya katılmamıştır.

Mahkemece, davacının, davalıdan kaynaklanan bir nedenden ötürü fuara katılamadığı yönündeki iddiasını tevsik eder tarzda belge ibraz etmediği gerekçesi ile yerinde görülmeyen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, taraflar arasında akdedilen fuar katılım sözleşmesi gereğince, davacı tarafından davalıya verilen bononun davalı tarafça tahsil edildiği, buna rağmen davalı tarafça üstlenilen edimlerin yerine getirilmediği ve bu sebeple davacının fuara katılamadığı iddiasına dayalı bono bedelinin istirdatı istemine ilişkin olup, mahkemece yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili, delil olarak fuar katılım sözleşmesine, bonoya, ödeme belgesine, bilirkişi incelemesine, tanık beyanlarına ve her türlü delile dayanmış, ayrıca bilirkişi raporuna vaki itirazlarını içeren dilekçesi ekinde de, 05.05.2010 tarihli ihtarname ile "..." başlıklı belgeyi sunmuş ancak bu itiraz dilekçesi ve ekindeki belgeler değerlendirilmemiştir. Davacının iddiasının davalının sözleşme gereği üstlendiği edimlerini yerine getirmemesi sebebiyle fuara katılamama şeklindeki maddi vakıaya dayandığı, maddi vakıanın tanık delili ile ispatının mümkün olduğu da gözetilerek, davacının tanık delili dahil tüm delillerinin toplanması ve oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, hükmün temyiz eden davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı lehine BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 10/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/5680
Karar No: 2017/7147
Karar Tarihi: 01.03.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/5680 E.  ,  2017/7147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor hüküm kurumaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda incelenen emsal taşınmazlarla dava konusu taşınmazın kıyaslaması sonucu ayrı ayrı bulunan metrekare fiyatlarının ortalaması alınarak taşınmazın değerinin belirlenmesi doğru olmadığı gibi, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal olarak kabul edilen taşınmazların Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerlerinin karşılaştırılmasında; emsal taşınmazlar ile dava konusu taşınmaz aynı değerde olduğu halde dava konusu taşınmazın ... parsel numaralı emsalden değersiz, ... parsel numaralı emsalden ise daha değerli olduğu kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde yeterli, inandırıcı ve somut gerekçelere dayandırılmadan bilimsel olmayan yöntem ile değer biçilmesi doğru değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazların ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 01/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/9294
Karar No: 2024/10987
Karar Tarihi: 09.09.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/9294 E.  ,  2024/10987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/14 E., 2023/251 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 17.830,00 Türk Lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre 01.01.2023-31.12.2024 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2023 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki hükmün, ücret tespiti bakımından temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla hüküm altına alınan ve davalı tarafça temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 17.830,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

09.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/13868
Karar No: 2016/7568
Karar Tarihi: 12.10.2016

**15. Ceza Dairesi         2015/13868 E.  ,  2016/7568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : TCK 152/1-c, 62/1, 50/1-a, 52/2 md gereği mahkumiyet

Mala zarar verme suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmü sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Olay tarihinde sanık ...'ın, katılanın bahçesinde bulunan ağaçların katılanın komşusunun bahçesine sarkması ve bahçeyi kirlettiğini düşünerek budamaya karar verip katılana ait bir ağacı kökünden kestiği sanık savunması, katılan ve tanık beyanları ile dosya kapsamından anlaşılmakla, mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık ve müdafiinin sübuta dair temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, 12/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/264
Karar No: 2012/4134
Karar Tarihi: 15.03.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/264 E.  ,  2012/4134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Menfi tesbit

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı menfi tesbit davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, menfi tespit istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne, davalı lehine kötüniyet tazminatına karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı dava dilekçesinde davalıya ait ... Alışverişi Merkezinde bir dönem davalının kiracısı olduğunu davalının hakkında başlatılan icra takibinde ortak katılım payı ve elektrik giderinin tahsilini istediğini, kendisinin Alışveriş Merkezinin yöneticisi ... tarafından imzalamış, borcu olmadığına ilişkin ibranamenin olduğunu belirterek borcu olmadığının tespitini istemiştir. Davalı tutanak başlıklı ödeme belgesi ile 27.6.2007 gün ve 752 sayılı tahsilat belgesini veren kişinin şirket temsil ve ilzama yetkili olmadığı beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 20.11.2006 başlangıç tarihli ve beş yılı süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmenin özel hükümler 15. maddesinde ortak giderler katılım payı ve elektrik bedelinden metrajına göre kiracının sorumlu olacağı düzenlenmiştir. Davada uyuşmazlık konusu davalı şirketin çalışanı olan ...'ın vermiş olduğu tarihsiz tutanaktır başlıklı belgenin ödeme belgesi olarak kabul edilip edilmeyeceği noktasında toplanmaktadır. Belgeyi veren ... davalı şirketin muhasebecisi olduğu ancak şirketi temsil ve ilzama yetkili olmadığı dosya içerisindeki şirket imza sirkülerinden anlaşılmaktadır. Nitekim tanık sıfatı ile dinlenilen ... tek başına ibraname vermeye yetkisi olmadığını beyan etmiştir. Taraflar tacir olup, davalı şirket delil listesinde kendi ve davacı şirketin ticari defterlerine dayanmıştır. Bu durumda davacı ve davalı yana ticari defterlerini ibraz etmesi için kesin süre verildikten sonra taraf defterleri üzerinde konusunda uzman bir bilirkişi aracılığı ile takibe konu borcu ödenip ödenmediğinin belirlenmesi gerekir. Mahkemece bilirkişi raporu, söz konusu belge ve diğer deliller birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 15.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.