Esas No: 2025/2108
Karar No: 2025/2241
Karar Tarihi: 03.03.2025

**9. Hukuk Dairesi         2025/2108 E.  ,  2025/2241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/607 E., 2024/25 K.

Mahkemece bozmaya uyularak verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin iş sözleşmesini evlilik sebebiyle feshettiğini, fazla çalışma ve şua izni alacağının ödenmediğini belirterek fazla çalışma ve şua izni alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının davalıya ait Hastanede röntgen teknisyeni olarak çalıştığını, davacının fazla çalışma alacağının bulunmadığını davacının işten ayrıldığı tarihte ibraname ile hak ettiği alacaklarını tamamen aldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkeme kararının iki kez Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesince bozulması üzerine bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda Mahkemenin 25.09.2023 tarihli kararı ile; son bilirkişi M.G'nin raporunda artık puantaj kayıtlarının dosyada yer almadığını beyan etmesi ve bilhassa nöbet izin çizelgeleri dikkate alınarak denetime elverişli hazırlanan bilirkişi D.Y.K'nın raporunun bozma kararında belirttiği değerlere en uygun olan hesaplama olduğu, son bilirkişi M.G'nin hiç bir hesap verisi sunamaması nedeni ile en son D.Y.K. tarafından 19.11.2022 tarihinde hazırlanan ve gerek 240 saat değerlendirmesi gerek 30 saat üzeri fazla çalışmanın dikkate alındığı hesaplama tarzının hükme esas alındığı gerekçeleriyle %30 indirim de uygulanarak taleple bağlı kalınmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Mahkemenin 25.09.2023 tarihli kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece, hükme esas alınan 19.11.2022 tarihli bilirkişi raporunda; davacının iş sözleşmesinde haftalık çalışma süresinin 45 saat olarak düzenlenmesi nedeniyle nöbet çizelgelerine göre yapılan hesaplamadan ayrı olarak haftalık 15 saat fazla çalışma yapıldığının kabul edildiği, Ancak Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 16.06.2020 tarihli ve 2020/1821 Esas, 2020/6802 Karar sayılı kararında, davacının tanık beyanı ile ispat ettiği fazla çalışma alacağının haftalık 10 saat üzerinden hesaplanması ve ayrıca davacıya yapılan fazla çalışma ödemelerinin dikkate alınması gerektiği belirtildiği hâlde sadece prim ödemelerinin dikkate alındığı, Mahkemece bozmaya uyulması ile belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu bulunmasına rağmen yazılı şekilde karar verilmesinin hatalı olduğu belirtilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozmaya uyulmasına karar verilmiş ve davacının fazla çalışma alacağı haftalık 10 saat üzerinden hesaplanan ve davacıya yapılan ödemelerin mahsup edildiği bilirkişi ek raporu hükme esas alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde;

1. Alınan raporun bozma kararına uygun olmadığını,

2. Yapılan hesaplamadan önce indirim, sonra mahsup yapılması gerektiğini ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının fazla çalışma alacağının hesaplanması ile alacaktan yapılan indirimin nasıl uygulanması gerektiğine ilişkindir.

1. Temyizen incelenen Mahkeme kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı ve bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla davalı vekilinin aşağıdaki paragrafının kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Somut olayda Mahkemece, bozmaya uyulmasına karar verildikten sonra alınan bilirkişi ek raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Mahkemece bozmaya uyulması ile belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu bulunmasına rağmen fazla çalışma alacağından indirim uygulanıp uygulanmadığının karar gerekçesinde tartışılmamış olması hatalı olmuştur.

Fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretinin tanık anlatımları ile ispat edilmesi hâlinde, hesaplanan alacaklardan indirim yapılması gerektiğine dair Yargıtay içtihatları istikrarlı bir uygulama hâlini almıştır. Bu indirim, dosyadaki delillerin durumu ve niteliğine göre yapılması gerekli uygun bir indirimdir. Diğer taraftan fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti hesaplamalarının tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Mahkemece, bilirkişi tarafından hesaplanan fazla çalışma alacağından uygun bir indirim yapıldıktan sonra belirlenecek tutardan, ödendiği anlaşılan miktarın mahsubu sonrasında bulunacak miktarın hüküm altına alınması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

03.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.