erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2021/12021
Karar No: 2022/7044
Karar Tarihi: 07.04.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/12021 E.  ,  2022/7044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi uyarınca "Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56'ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK'nun 52/2. gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100,00 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000,00 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 305/1-2. maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 07.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/12132
Karar No: 2016/9422
Karar Tarihi: 08.11.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/12132 E.  ,  2016/9422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'nın, katılanın fındık bahçesindeki akasya ağacını kesmek suretiyle mala zarar verme suçunu işlediği iddia olunan olayda;

Katılanın aşamalarda değişmeyen istikrarlı beyanları, sanık savunması, kolluk tutanakları ve diğer deliller karşısında; sanığın mala zarar verme suçundan mahkumiyeti yerine oluşa ve dosya kapsamına uygun olmayan gerekçeyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/8004
Karar No: 2010/10028
Karar Tarihi: 23.12.2010

**5. Ceza Dairesi         2007/8004 E.  ,  2010/10028 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma ve rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçlarından sanık ...’in bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda; reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan beraetine, reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan ise şikayetten vazgeçme nedeniyle hakkındaki kamu davasının düşmesine dair, ... 20. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 10.03.2006 gün ve 2005/651 Esas, 2006/209 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C. Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa atılı reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma ve rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçlarının kanunda öngörülen cezalarının üst sınırları itibariyle 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesine göre 5 yıllık asli zamanaşımına tabi olduğu, 21.11.2002 olan mahkümiyet hükmü tarihinden itibaren inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 23.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/16228
Karar No: 2017/492
Karar Tarihi: 24.01.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/16228 E.  ,  2017/492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10.maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10.maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz nedenleri bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir.

Davalı vekilinin temyizine gelince;

Dava konusu taşınmazın acele el koyma dosyasında takdir edilen m2 bedeli ile idare tarafından takdir edilen m2 değerinin 725- TL olduğu anlaşılmakla, bozmadan önceki bilirkişi raporunda m2 değerine 820-TL, hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise m2 değerine 410-TL değer biçilmiş olup alınan raporlar arasında çelişki olduğundan inandırıcı olmayan bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu

aşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine davacıdan peşin alınan temyiz ve taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 24/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/1308
Karar No: 2015/5302
Karar Tarihi: 23.10.2015

**15. Hukuk Dairesi         2015/1308 E.  ,  2015/5302 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Nazilli 2. Asliye Hukuk Hakimliği (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi :26.11.2014

Numarası :2013/282-2014/610

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan iş bedeli alacağının tahsili istemiyle girişilen takibe vâki itirazın iptâline ilişkindir. Davalı akdî ilişkinin bulunmadığını savunmuş, mahkemece akdî ilişkinin usulen kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında yazılı sözleşme ilişkisinin varlığı kanıtlanamamıştır. Ancak davacı delilleri arasında tarafların ticari defterlerine ve davalının çalışanı olduğu iddia ettiği L..E.. isimli şahıs tarafından imzalanan çalışma fişlerine dayanmıştır. Mahkemece taraf defterlerinin ibrazına karar verilmiş ancak davalıya defter ibrazı konusunda tebligat yapılmadan davacı defterleri üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Yine SGK cevabi yazısında L..E..'in T.C. numarası bildirilmediğinden araştırma yapılamadığı belirtilmesine karşı bu hususta da herhangi bir inceleme yapılmamıştır. Oysa yapılması gereken iş davalının defterlerini ibrazı için tebligat yapmak, ibraz ettiğinde defterler üzerinde bilirkişiden ek rapor alınarak inceleme yaptırmak, yine L..E..in T.C. numarası ibraz ettirilerek SGK'dan çalışma fişlerindeki dönemde davalı işyerinde çalışanı olarak bulunup bulunmadığı, davalı çalışanı ise davalı adına sözleşme yapmak vs. konularında yetkilendirilip yetkilendirilmediğini TBK'nın 40 ve devamı maddeleri uyarınca incelenerek sözleşme ilişkisinin varlığı kanıtlandığında davacının gerçekleştirdiği imalâtın yapıldığı tarihteki piyasa fiyatlarına göre uzman bilirkişiye hesaplatmak ve bu miktarı hüküm altına almak, sözleşmenin varlığı kanıtlanmaz ise şimdiki davanın reddine karar vermekten ibarettir. Bu hususlar üzerinde durulmadan eksik inceleme ile hükme varılması usul ve yasaya aykırı olmuş, kararın bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazların kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 23.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/1517
Karar No: 2015/44190
Karar Tarihi: 27.10.2015

**6. Ceza Dairesi         2015/1517 E.  ,  2015/44190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanık ... hakkında “yağma” suçundan kurulan hükümlerin incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu’nun takdirine göre sanık ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında “6136 sayılı Yasaya muhalefet” suçundan kurulan hükmün incelemesine gelince;

1- Adli Tıp Kurumu, Emniyet veya ... Kriminal Laboratuvarlarından alınacak rapor ile bıçağın niteliği ve 6136 sayılı Yasanın 4. maddesi kapsamındaki bıçaklardan olup olmadığı kesin biçimde saptandıktan sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, bilirkişinin yeterli açıklama içermeyen raporu esas alınarak eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Uygulamaya göre de; sanık hakkında kasıtlı suçtan mahkumiyetin doğal sonucu olarak 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulanmamış olması;

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanlarının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 27.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/2902
Karar No: 2012/9160
Karar Tarihi: 17.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/2902 E.  ,  2012/9160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : a) 1998, 1999 ve 2000 yılı vergi dönemine ilişkin suç yönünden; 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddeleri gereğince zamanaşımı nedeni ile düşürülmesine,

b) 2002 yılı dönemi için 213 sayılı VUK nun 359/b-1. ve 765 sayılı TCK nun 80. maddesi gereğince 21 ay hapis

I)Katılan vekilinin “1998, 1999 ve 2000 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçundan verilen zamanaşımı nedeniyle düşme kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “1998,1999 ve 2000 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II)Sanığın “2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 17.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/25084
Karar No: 2013/24864
Karar Tarihi: 10.10.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/25084 E.  ,  2013/24864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde kasten yangın çıkarma

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Müdahilin bahçesindeki çit ve ağaçlara zarar verme kastıyla hareket ettiğine dair dosya kapsamında yeterli delil bulunmayan ve sulama birliği başkanı olan sanığın, olay günü işçilerin kanaldan çıkarttığı pislikleri yaktığı, ateşin müdahilin bah- çesindeki çit ve ağaçlara sıçrayarak zarar vermesi şeklindeki eyleminin taksirle yangına neden olma suçunu oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde gö- rülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gere- ğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 10.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/20477
Karar No: 2017/3351
Karar Tarihi: 19.04.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/20477 E.  ,  2017/3351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, çalışma gücünü kaybettiğinin ve 28/05/2008 tarihinden itibaren maluliyet aylığı almaya hak kazandığının tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde,davanın açılmamış sayılmasına karar vermiştir.

Davacı vekili 19/08/2016 tarihli dilekçesiyle "davalı lehine vekalet ücreti takdirine ilişkin" hüküm kısmının tavzihen düzeltilmesini talep etmiştir. Mahkeme, 02/11/2016 tarihli ek kararıyla tavzih talebinin reddine karar vermiştir.

Mahkemenin 02/11/2016 tarihli ek kararının ve gerekçeli kararının, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Davacı vekilinin Mahkeme'nin 02/11/2016 tarihli ek kararına karşı yöneltmiş olduğu temyiz itirazı bakımından yapılan incelemede;

... 3. İş Mahkemesi'nce verilen 21/07/2016 tarihli hükmün davacı vekili tarafından temyiz harcı yatırılarak 25/08/2016 tarihinde harçlandırılmak suretiyle temyiz edildiği, davacı vekilince 19/08/2016 tarihinde Mahkemenin hükmüne karşı “vekalet ücreti takdiri”ne ilişkin tavzih isteminde bulunulduğu, Mahkemece 02/11/2016 tarihli ek karar ile adı geçen davacı vekilinin tavzih isteminin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, davacı vekilince tavzih isteminin reddine dair ek karara karşı süresinde temyiz edilmekle birlikte 6100 sayılı HMK'nın 366.maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 344. maddesi gereğince temyiz harcının ödenmediği dosya içeriğinden anlaşılmakla; davacı vekilinin yerinde bulunmayan 02/11/2016 tarihli ek kararına yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin Mahkeme'nin 21/07/2016 tarih ve 2015/271 Esas ve 2016/362 Karar no lu hükmüne karşı yöneltmiş olduğu “vekalet ücreti takdiri”ne ilişkin temyiz itirazına gelince,

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıya yükletilmesine, 19.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/1896
Karar No: 2021/71
Karar Tarihi: 18.01.2021

**23. Hukuk Dairesi         2018/1896 E.  ,  2021/71 K.**

**"İçtihat Metni"**

İnegöl 2. Asliye Hukuk Mahkemesi (Asliye Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki kooperatif üyeliğinden ihraç kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın esastan reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili; müvekkillerinin murisinin vefatından sonra kooperatif tarafından verilen ihraç kararının mirasçılara tebliğ edilmediğini ileri sürerek ihraç kararının iptali ile davacıların murisinden miras yolu ile intikal eden hissenin davacılara aidiyeti ve tahsisi ile üyeliğin devam ettirilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davanın süresinde açıldığı, davacıların murisinin davalı kooperatiften ihraç kararı şekil şartlarına uygun şekilde yapılmadığından murisin ihraç kararının henüz kesinleşmediği, yasal mirasçılarının üyeliğinin devam ettiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Karara karşı davalı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince; kooperatif tarafından ölen kooperatif ortağının mirasçılarına Kooperatif Kanunu'nun 14. ve ana sözleşmenin 16. ve 10. maddelerindeki haklarının yazılı olarak bildirilmesi gerektiği, bunun yanında davacıların murisinin ölüm nedeni ile kooperatif ortaklığının son bulduğu yönündeki yönetim kurulu kararının da davacılara tebliğ edilmesi gerektiği, kooperatifçe bu hususların yerine getirilmediği, davacıların, murislerinden kaynaklı kooperetif üyelikleri devam ettiği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı gerektirici sebeplere delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davalı vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğininde Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 18.01.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/14299
Karar No: 2015/463
Karar Tarihi: 16.01.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/14299 E.  ,  2015/463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada..... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24/06/2014 tarih ve 2013/100-2014/183 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi...... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında 30.03.2006 tarihli acentelik sözleşmesi imzalandığını, portföylerinde düşüş meydana geldiği gerekçesiyle sözleşmenin 21.01.2013 tarihinde feshedildiğini, davacının ağırlıklı müşterisinin...... firması olduğunu, davalının depo, yangın, nakliyat poliçeleri yapılmasını yasaklaması nedeniyle portföyde düşüş meydana geldiğini, anılan poliçeleri davalı kendilerine yasaklarken acentesi olan banka şubelerine yaptırdığını, bu nedenle iş kaybına uğradıklarını, yine bankalara acente olarak farklı prim uygulaması yaptığını, müşterilerin suçlamalarına maruz kaldıklarını ileri sürerek, 50.000 TL maddi ve 50.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıya yönelik davranışları bulunmadığını, acentenin portföyünde düşüş meydana geldiğini, müvekkilin bir kısım poliçelerden çıkma kararı aldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalının feshinin sözleşmeye ve kanunlara uygun olduğu, davacının zarar gördüğü iddiasını ispatlayamadığı, taraflar arasındaki hesap mutabakatı gereği alacakları olmadığı, sözleşmenin 29. maddesine göre davacının tazminat talep etme hakkı bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 16.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.