erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/2451
Karar No: 2018/11872
Karar Tarihi: 06.12.2018

**17. Hukuk Dairesi         2016/2451 E.  ,  2018/11872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ilişkin verilen hüküm davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; kaza tarihinde sigortası bulunmayan araç sürücüsünün kusuru ile sebebiyet verdiği trafik kazasında yaralanan müvekkilinin malul kaldığını belirterek 1.000,00 TL işgörememezlik tazminatını dava etmiş, 22.06.2015 tarihli dilekçesi ile talebini arttırmıştır.

Davalı vekili; davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 9.868,50 TL iş görememezlik tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası sonucu tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemenin yeterli kabul ederek hükme esas aldığı aktüer raporu incelendiğinde; TRH 2010 Yaşam Tablosu'na göre muhtemel ömür sürelerinin belirlendiği, hesaba esas gelirin belirlenmesi bakımından gelirin her yıl %5 oranında artırılması ve %5 oranında iskonto edilmesi ile tazminat hesaplamasının yapıldığı görülmektedir. Oysa, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 1989/4-586 esas, 1990/199 sayılı kararı ve

Dairemiz'in yerleşik içtihatları gereği, Population Masculine Et – Feminine (PMF 1931) Tablosu esas alınarak desteğin ve hak sahiplerinin muhtemel yaşam süresinin belirlenmesi; işleyecek (bilinmeyen) dönem tazminatının hesabında, hesaba esas gelirin belirlenmesi bakımından gelirin her yıl %10 oranında artırılması ve %10 oranında iskonto edilmesi suretiyle peşin değeri belirlenerek hesaplama yapılması gerekirken, anılan biçimdeki tespite göre hesap yapan bilirkişi raporu, hükme esas almaya elverişli değildir.

Bu itibarla, mahkemenin yeterli bulduğu aktüer raporundaki hesaplama teknikleri, Dairemiz'in yerleşik uygulamalarına uygun olmayıp, eksik inceleme ile karar verilmiştir.

Bu durumda; davacıların talep ettikleri destekten yoksun kalma tazminatı miktarının hesaplanması bakımından, yukarıda belirtilen ilkelere göre hesaplamanın yapıldığı, ayrıntılı, gerekçeli, denetime elverişli bir ek rapor alınarak hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı olduğu biçimde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

3)Mahkemece davalı vekilinin ihbar talebi ile herhangi bir işlem yapılmamış olması da doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) ve (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 06.12.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/10971
Karar No: 2010/12001
Karar Tarihi: 04.11.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/10971 E.  ,  2010/12001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dava, kıyı kenar çizgisi içinde kalan taşınmazın tapu kaydının iptali ve kıyı olarak terkini istemine ilişkin olup, hükümde asliye hukuk mahkemesince verildiğinden, 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14.maddesi gereğince temyiz incelemesi 1.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Yukarıda belirtilen nedenle dosyanın görevli sözü edilen Yüksek Daire Başkanlığına gönderilmesine, 04.11.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2010/13068
Karar No: 2010/11813
Karar Tarihi: 26.10.2010

**11. Ceza Dairesi         2010/13068 E.  ,  2010/11813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : 213 S.Y. 359/a-2-son, TCK 50/1-a, 52/2 maddeleri gereğince; 7300 YTL adli para cezası

30.07.2005 tarih ve KDV-87 no.lu "Vergi Kaçakçılık Suçu Raporunun" başlık ve 4. sayfasında "2000 takvim yılı defter ve belgeleri vergi incelemesine esas olmak üzere 2.6.2005 tarihli "istem yazısıyla istenen" Petrol İstasyonu İşletmecliğinin vergi kaydının (mükellefin) , sanığın kardeşi Cami Öztekin adına olduğunun belirtilmesine, sanık n ise 4.5.2006 tarihli jandarmadaki ifadesinde ve 19.12.2006 günlü sorgusundaki anlatımlarında bu hususu ileri sürmesine rağmen, Bulanık Vergi Dairesinin 707 002 4212 sicil no.lu "Akaryakıt Ürünleri Ticareti" işinde mükellefin olarak gösterilmesiyle oluşan çelişkinin sebebinin ilgili kurumdan sorularak sözü edilen petrol istasyonu işletmesinden mükellefiyet kaydının hangi şahıs adına olduğunun vekaletname ile işletme yapılıp yapılmadığı hususları kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlendikten ve anılan raporda mükellefin faaliyetini 31.12.2003 tarihi itibariyle terketmiş olduğunun yazılı olması karşısında da; V.U.K'nun 139.maddesi kapsamında " işi terk" durumunun gerçekleşip gerçekleşmediği hususları araştırılıp tesbit edildikten sonra toplanan deliller birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiren eksik soruşturmayla yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.10.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/5974
Karar No: 2012/41554
Karar Tarihi: 18.09.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/5974 E.  ,  2012/41554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme, hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur.Bu bakımdan,söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur.Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur.Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder.Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır.Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır.Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; sanıkların geceleyin ... ve ... İlköğretim okuluna girdikleri, okul müdürünün odasının kapısını kırıp lap top bilgisayar ve okula ait 150 TL yi aldıkları, okulun kantinini işleten katılan ...’a ait kantinden 30 TL civarında bozuk para aldıkları, kek ve kola yiyip içtikleri olayda geceleyin kamu binasından hırsızlık,kamu malına zarar verme ve ... yeri dokunulmazlığını ihlal suçunun oluştuğuna dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 18.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/34654
Karar No: 2017/15867
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/34654 E.  ,  2017/15867 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2019/6982
Karar No: 2019/17802
Karar Tarihi: 07.11.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/6982 E.  ,  2019/17802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalı ... vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1-Bilirkişi raporlarında münavebe ürünü olarak alınan badem, elma, kayısı, incir, armut, ayva, nar, vişne, bağ, dut'un yaşlarına göre tespit edilecek verim miktarlarının İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2012 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulmasından,

2- Dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede; bir dekara kaç badem ağacı dikildiği, badem ağaçlarının kaç yaşında verim çağına geldiği ve bilirkişi raporuna göre 5 yaşlarında olduğu anlaşılan badem ağaçlarının yaşlarına göre tespit edilecek verim miktarlarının, İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğünden istenilmesinden,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/13609
Karar No: 2015/28189
Karar Tarihi: 30.04.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/13609 E.  ,  2015/28189 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/161400

MAHKEMESİ : İnegöl(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/11/2010

NUMARASI : 2010/244 (E) ve 2010/478 (K)

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanığın tebligat tarihinde cezaevinde olduğunun tespit edilmesi karşısında, öğrenme üzerine gerçekleştirilen temyizin süresinde olduğu kabul edilip, mahkemenin verdiği ret kararı kaldırılarak yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu ögelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı

Anlaşıldığından sanık .. ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 30.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/19489
Karar No: 2015/1647
Karar Tarihi: 22.01.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/19489 E.  ,  2015/1647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz, imar kirliliğine neden olma ve Kıyı Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında İmar Kirliliğine Neden Olma ve Kıyı Kanununa Muhalefet suçlarından da hüküm kurulduğu ve katılan temsilcisi tarafından bu hükümlerin de temyiz edildiği, ancak tebliğnamede bu yönde görüş bulunmadığı anlaşılmakla; bu hususta ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına (TEVDİİNE) 22.1.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/8329
Karar No: 2017/1838
Karar Tarihi: 14.03.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/8329 E.  ,  2017/1838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sahte fatura düzenlemek suçunun oluşabilmesi için faturaların 213 sayılı VUK'nun 230. maddesinde sayılan zorunlu unsurları taşıması gerektiği aksi takdirde ilgili Kanunun 227/3. maddesine göre hiç düzenlenmemiş sayılacağı ancak, sanığın düzenlediği iddia olunan faturaların asılları veya onaylı örneklerinin dosya içerisinde bulunmaması karşısında; 12/09/2008 tarihli vergi suçu raporunda, İskenderun Akdeniz Vergi Dairesine teslim edildiği bildirilen suça konu fatura asılları veya onaylı suretleri getirtilip, sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin düzenlenen son fatura tarihi olduğu ve zamanaşımı yönünden suç tarihinin belirlenmesi gerektiği de gözetilerek, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi bakımından, suça konu faturaların yasada öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediği incelenip; bu faturaları kullanan mükelleflerin kimler olduğu, bu mükellefler hakkında vergi incelemesi yapılıp yapılmadığı, bu faturalardan dolayı soruşturma veya kamu davaları açılıp açılmadığı sorulup, varsa dosyalar getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosya içerisine alınması, faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler dinlenerek sözü edilen faturaları kimden ve hangi hukuki ilişkiye dayanarak aldıkları ve bunlarla ilgili belgeleri olup olmadığı, sanığı tanıyıp tanımadıkları araştırılıp, toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/13704
Karar No: 2014/333
Karar Tarihi: 15.01.2014

**9. Ceza Dairesi         2013/13704 E.  ,  2014/333 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Mala zarar verme, hırsızlık

Hüküm : 1- TCK'nın 142/1-a, 143, 43/1, 31/3, 62, 51/1-3-5, 63, 54. maddeleri uyarınca mahkumiyet, müsadere 2- TCK'nın 152/1-a, 152/2-a,, 43/1, 31/3, 62, 51/1-3-5, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, 11.01.2008 tarihinde Atatürk İlköğretim Okulunda hırsızlık ve mala zarar verme, 23.01.2008 tarihinde ise Misakı Milli İlköğretim Okuluna zarar vererek okulda ve okul kantininde hırsızlık yapma şeklinde iddia ve kabul edilen eylemlerinin üç ayrı hırsızlık ve iki ayrı mala zarar verme suçlarını oluşturduğu ve her bir eylemi için ayrı ayrı ceza verilmesi gerektiği gözetilmeden hırsızlık ve mala zarar verme eylemleri tek suç olarak kabul edilip zircirleme suç hükümleri uygulanarak ayrıca TCK'nın 152/1-a maddesi uyarınca bir yıl hapis olarak belirlenen temel cezanın, TCK'nın 152/2-a maddesi uyarınca iki kat artırılacağı kabul edilmesine rağmen, 3 yıl hapis cezası yerine 2 yıl hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 15.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/31681
Karar No: 2017/15450
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/31681 E.  ,  2017/15450 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2014/20849
Karar No: 2015/1847
Karar Tarihi: 28.01.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/20849 E.  ,  2015/1847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz, imar kirliliğine neden olma ve kıyı kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında İmar Kirliliğine Neden Olma ve Kıyı Kanununa Muhalefet suçlarından da hüküm kurulduğu ve katılan temsilcisi tarafından bu hükümlerin de temyiz edildiği, ancak tebliğnamede bu yönde görüş bulunmadığı anlaşılmakla; bu hususta ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına (TEVDİİNE) 28.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/5690
Karar No: 2019/12393
Karar Tarihi: 17.12.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/5690 E.  ,  2019/12393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

DAVACI-DAVALI : ...

DAVALI-DAVACI : ...

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı erkek tarafından, kusur belirlemesi, kadın yararına hükmedilen tazminatlar ile yargılama giderleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-İlk derece mahkemesince; " ...Erkeğin önceki eşini unutamadığı, kadına ilgi göstermediği, kadınının maddi ihtiyaçlarını yeterince karşılamadığı ve kadını maddi, manevi ihmal ettiği, buna karşılık kadının da evlenmeden önce erkeğin sosyal, ekonomik durumunu bilmesine rağmen erkekten imkanlarının üzerinde lüks bir yaşam sunmasını istediği ve bu nedenle huzursuzluk yarattığı, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda tarafların eşit kusurlu oldukları ..." gerekçesiyle boşanmaya karar verilmiştir. Verilen kararın davacı-karşı davalı kadın tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine bölge adliye mahkemesince, her ne kadar kadına kusur olarak yüklenen vakıanın dosya kapsamından ispatlanamadığının, bu durumda istinaf edilmeyerek kesinleşen kusurlu davranışları karşısında boşanmaya sebebiyet veren olaylarda davalı-karşı davacı erkeğin tam kusurlu olduğunun tespitine karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden davalı-karşı davacı erkeğin mahkemece kabul edilen ve istinaf edilmeyerek kesinleşen kusurlu davranışlarının yanında, davacı-karşı davalı kadının da evlenmeden önce erkeğin sosyal ve ekonomik durumunu bilmesine rağmen erkekten imkanlarının üzerinde bir yaşam sunmasını istediği ve bu nedenle huzursuzluk yarattığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre boşanmaya sebebiyet veren olaylarda her iki tarafta kusurlu olmakla birlikte erkeğin, kadına nazaran daha fazla kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Mahkemece belirlenen kusur belirlemesine ilişkin gerekçe doğru değil ise de hüküm sonucu itibariyle doğru olduğundan ve yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, kusura ilişkin gerekçenin açıklanan şekilde değiştirilerek ve düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HMK m.370/2).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple boşanma hükmünün gerekçesi değiştirilerek ve DÜZELTİLMEK suretiyle, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi.17.12.2019 (Salı)
Esas No: 2019/3491
Karar No: 2019/13561
Karar Tarihi: 25.06.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/3491 E.  ,  2019/13561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Sanığın aksi kanıtlanamayan savunmalarında, öncelikle mağdurun kendisini "senin kafana sıkacağım, İnegöl’de gezemeyeceksin” demek suretiyle tehdit ettiğini, bu nedenle haksız tahrik altında suçu işlediğini belirtmesi karşısında; sanık hakkında TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari oranda (1/4) uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 25.06.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/14047
Karar No: 2010/246
Karar Tarihi: 20.01.2010

**14. Hukuk Dairesi         2009/14047 E.  ,  2010/246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

\_K A R A R\_

Dava, Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki kıyı kenar çizgisi içinde kalan tapulu taşınmazın iptali ve kıyı olarak terkini istemine ilişkin olup, hüküm de asliye hukuk mahkemesi tarafından verildiğinden, 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14.maddesi gereğince temyiz incelemesi 1.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Yukarıda belirtilen nedenle dosyanın görevli sözü edilen Yüksek Daire Başkanlığına gönderilmesine, 20.01.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/4677
Karar No: 2017/7100
Karar Tarihi: 25.10.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/4677 E.  ,  2017/7100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanık hakkında sahte fatura ve müstahsil makbuzu düzenlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; yüklenen suçun maddi konusunun fatura ve müstahsil makbuzu olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanununun 230, müstahsil makbuzlarının ise aynı Kanunun 235. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, suça konu fatura ve müstahsil makbuzlarının dosya içine konulmadığının anlaşılması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından; suça konu belge asıllarından kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulması, incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yetinilerek mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Kabule göre de;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.