erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2009/21117
Karar No: 2010/2576
Karar Tarihi: 22.02.2010

**3. Hukuk Dairesi         2009/21117 E.  ,  2010/2576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde toplam 3.880 TL tazminatın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece su kuyusu ile ilgili talep atiye bırakıldığından, kavak ağaçları yönünden istemin reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle menkul mal vasfında kabul edilen kavak ağaçlarının davacı tarafından dikilip yetiştirildiği ileri sürülmediğinden yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 1.55 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 22.2.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/38583
Karar No: 2017/16674
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/38583 E.  ,  2017/16674 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2015/7048
Karar No: 2015/5664
Karar Tarihi: 11.06.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/7048 E.  ,  2015/5664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Edremit Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/12/2014

NUMARASI : 2014/330-2014/1316

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Edremit Sulh Hukuk, Burhaniye Sulh Hukuk ve İvrindi Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

Edremit Sulh Hukuk Mahkemesi'nce hükümlünün ikametgah adresinin “Haberkent Yanı İpek Turistik Tesisleri Burhaniye/Balıkesir” olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Burhaniye Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün MERNİS adresinin “B. mevkii, No:1 Doğanlar/Merkez-Balya-Balıkesir” olduğu anlaşıldığından mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

İvrindi Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün cezaevine girmeden önce “Ç.yolu üzeri Yeni Mahallesi No:14 Sok. No:21 Edremit/BALIKESİR” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Hükümlünün 15.08.2013 tarihli beyan dilekçesine göre cezaevine girmeden önce “Ç. yolu üzeri Yeni Mahallesi No:14 Sok. No:21 Edremit/BALIKESİR” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın Edremit Sulh Hukuk Mahkemesi'nde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Edremit Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 11/06/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/10232
Karar No: 2019/6953
Karar Tarihi: 29.04.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/10232 E.  ,  2019/6953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesi 2010/56 Esas 2010/1075 Karar sayılı ilamı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, denetim süresinde suç işlediği gerekçesiyle 2015/446 sayılı esasa kaydedilen dosyada duruşma açılarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki hükmün açıklandığı ancak Mahkemenin 2010/56 Esas 2010/1075 Karar sayılı dosyasının kül halinde dosya içerisinde bulundurulmadığı anlaşılmakla hükme esas teşkil eden dosyanın denetime olanak verecek şekilde aslı ya da onaylı suretinin getirtilerek yargılama yapılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına kararı verildiği, suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle yapılan ihbar üzerine, duruşma açılıp, yeniden hüküm kurulmuş ise de, temyize, Yargıtay incelemesine tabi olacak ve kesinleşmesi halinde infaza verilecek hükmün, açıklanmasına karar verilecek yeni hüküm olduğu, bu nedenle kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile suça sürüklenen çocuğun eylemlerinin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle, hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan, önceki karara yollama yapılmak suretiyle Anayasa'nın 141/3 ve 5271 sayılı CMK'nın 34 ve 223, 230. maddelerine aykırı davranılması,

3-Suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde 18 yaşını tamamlamamış olması ve daha önce hapis cezasına mahkum edilmediğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 50/3. maddesi gereğince, hükmedilen kısa süreli hapis cezasının aynı Kanunun 50/1. maddesinde öngörülen seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinde zorunluluk bulunduğunun gözetilmemesi,

4-Hükümden sonra 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 141/1. maddesindeki hırsızlık suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olduğundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 29/04/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/4583
Karar No: 2020/4847
Karar Tarihi: 19.10.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/4583 E.  ,  2020/4847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından, velayet ve iştirak nafakası miktarı yönünden; davalı-davacı kadın tarafından ise, erkeğin kabul edilen TMK m.161 ve TMK m. 166/1'e dayalı boşanma davaları, kusur belirlemesi, reddedilen tazminat ve yoksulluk nafakaları, iştirak nafaka miktarı ile erkek yararına hükmedilen tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, bozmaya uygun işlem ve araştırma yapılmış olmasına, delillerin takdirinde bir yanlışlık bulunmamasına göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı-davalı erkek yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamış, bozmayı gerektirmiştir.

3-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre müşterek çocuk 2016 doğumlu Fatma'nın ihtiyaçlarına nazaran takdir edilen iştirak nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) ve (3.) bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine oybirliğiyle karar verildi.19.10.2020 (Pzt.)
Esas No: 2013/10993
Karar No: 2014/1864
Karar Tarihi: 04.02.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/10993 E.  ,  2014/1864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 28. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21.09.2012 tarih ve 2012/119-2012/189 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin sigortalısının, ...'dan Türkiye'ye susamlı hamburger ekmeği nakliyesi işini üstlendiğini, sigortalıya ait frigofirik aracın İtalya'da davalı şirkete ait gemiye yüklendiğini, aracın frigofirik tesisatının geminin elektrik sistemine bağlandığını, geminin elektrik sisteminde meydana gelen teknik arıza nedeniyle emtianın tamamen zarar gördüğünü, müvekkilince sigortalısına 17.755,04 TL ödendiğini ileri sürerek, 17.755,04 TL'nin faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hasarın yükün deniz yolu ile taşınması sırasında meydana gelmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, dava konusu yükün bozulmasına sebebiyet veren ısı farklılığının deniz yolu ile taşıma sırasında meydana gelmediği, ısı farklılığının yükün içinde bulunduğu araç gemiden tahliye edildikten sonra aracın soğutucu tesisatının arıza ya da başka bir sebeple çalışmamasından kaynaklandığı, davalının herhangi bir kusurunun bulunmadığı, zarardan sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 04.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/3384
Karar No: 2014/12233
Karar Tarihi: 08.09.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/3384 E.  ,  2014/12233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak ağaç bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili ve el atmanın önlenmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı yöneticinin, yönetici seçildiğine ilişkin kararın ve yöneticiye bu davayı açmak üzere varsa kat malikleri kurulunca verilmiş yetki kararının ilgili yönetimden,

2-Davaya konu taşınmazın tüm maliklerini gösterir tapu kaydının tapu müdürlüğünden,

3-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazlar üzerinde bulunduğu belirtilen ağaçların yaş ve cinsleri belirtilmek suretiyle 2011 yılı rayiç değerlerinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/2518
Karar No: 2019/5371
Karar Tarihi: 18.09.2019

**16. Ceza Dairesi         2019/2518 E.  ,  2019/5371 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi :...2. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.01.2018 tarih ve.... sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62, 53, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Temyiz edenler : Sanık ve müdafii

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin CMK'nın 299. maddesi gereğince takdiren REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanığın çocuklarını örgütle iltisaklı okula göndermesinin örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın...2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için...Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/16350
Karar No: 2011/9553
Karar Tarihi: 15.06.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/16350 E.  ,  2011/9553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı ile 25 evlek tarlada ortak ekim yapmak amacıyla 2005 yılı Nisan ayında anlaştıklarını, yapılan anlaşmaya göre kendisinin tarlayı sürüp ekime hazırlayacağını, tüm sebze fidelerinin ortak alınacağını, kalan tüm giderlerin yarı yarıya paylaşılacağını; anlaşmaya uygun olarak tarlayı sürüp, gübrelemeyi yaparak, fidanlara can suyu vermesine rağmen davalının sadece dört işçi gönderdiğini, hasat zamanı geldiğinde davalının yeni şartlar öne sürerek, hasat masrafı olarak kendisinden 2.000,00 TL istediğini, bu bedeli de kabul etmesine rağmen davalının anlaşılmaz bir şekilde ortaklığı bozarak hasat zamanı ürünleri sattığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla net karın yarısından 2.000,00 TL düştükten sonra 5.500,00 TL net kar alacağının hasat ya da hasat satış tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davacıyla ortaklık sözleşmesi yapmadığını, sözleşme yapıldığı iddia edilen tarihlerde gırtlak kanseri olması nedeniyle Hacettepe Üniversitesi Hastanesinde tedavi gördüğünü savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu esas alınmak suretiyle davanın kısmen kabulü ile, 5.256,50 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm dahili davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıların murisi ile ekim yapmak amacıyla aralarında ortaklık sözleşmesi yaptıklarını iddia ederek eldeki davayı açmıştır. Akdi ilişkinin davacı tarafça yazılı delille ispat edilmesi gerekmektedir. Tanıkla ispat için, o yöredeki örf ve adetin istikrarlı bir şekilde uygulandığının sabit olması gerekir. 2010/16350 2011/9553

Bu konuda da İlçe Tarım Müdürlüğü, ... Odası ve sair kurumlardan gerekli araştırmalar yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekir. Şayet ilgili kurumlardan taraflar arasında kurulan ortaklık sözleşmesine dair istikrar kazanmış örf ve adet kuralı bulunmuyor ise, davacının dava dilekçesinde yemin deliline dayanmış olduğu nazara alınarak davacı tarafa yemin hakkı hatırlatılmalı ve sonucuna uygun şekilde karar verilmelidir. Mahkemece açıklanan hususlar gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 15.6.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/16680
Karar No: 2017/26655
Karar Tarihi: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/16680 E.  ,  2017/26655 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2019/5969
Karar No: 2020/2278
Karar Tarihi: 03.03.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/5969 E.  ,  2020/2278 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4 yollamasıyla 50/1-a, 52/2. maddeleri gereği mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın katılanın zararını gidermediği anlaşılmakla, tebliğname'de yer alan CMK'nın 231. maddesinin değerlendirilmesi gerektiğinden bahisle bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin ceza miktarına, kusur durumuna ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay günü sanığın dedesinin şirketinde şoför olarak çalışan ...'in sanığın şirketine ait hububat deposunun bahçesinden sebze, meyve toplamak için geldiği esnada, girişte bulunan demir sürgülü kapının üzerine düşmesiyle, sanığın asli kusuruyla bir kişinin ölümüne sebebiyet verdiği olayda;

Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi;

Sanık hakkında hükmedilen sonuç ceza olan adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verilirken, uygulanan Kanun maddesinin gösterilmemesi ve hükmün ilk fıkrasında sanık hakkında cezanın belirlenmesine karar verilirken TCK'nın 61. maddesi yerine, TCK'nın 62. maddesi gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi;

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 1. fıkrasında "62" ibaresi hükümden çıkarılarak yerine "61" ibaresinin, hükmün 4. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığın sosyal ve ekonomik durumu göz önüne alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi yollamasıyla 50/1-a. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 705 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 14.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” , hükmün 5. fıkrasında "52" ibaresi hükümden çıkarılarak yerine "52/4" ibaresinin eklenmesi ile sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA 03/03/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/24413
Karar No: 2014/25446
Karar Tarihi: 08.09.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/24413 E.  ,  2014/25446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MERSİN 2. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/03/2012

NUMARASI : 2011/202-2012/405

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, genel tatil ücreti ile fazla çalışma ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde yönetici asistanı ve satın almaya destek pozisyonlarında çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının devamsızlık yaptığını, ardından iş aktinin sona erdiğini, tazminat ve alacak istemlerinin haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş sözleşmesinin haklı nedenlerle feshedildiğinin işverence ispatlanamadığı, hastalık ve mazeret gibi sebeplerle hesaplanan alacaklardan hakkaniyet indirimi yapılması gerekeceği, gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilip, davacının kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, genel tatil ve yıllık izin ücreti alacakları kabul edilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece davacının yıllık ücretli izin ve genel tatil ücreti istemleri kabul edilmiş ise de, davalı delil listesinde yemin deliline de dayanmış ve yargılama sırasında bilirkişi raporunun ibrazından sonra davacıya "yıllık izin kullanmadığı, bedelini almadığı, genel tatilde çalıştığı ve bedelini almadığı" hususlarında yemin teklif ettiklerini belirtmiştir.

Mahkemece davalının dayandığı yemin delili değerlendirilmeden sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 08/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.