erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2009/14815
Karar No: 2011/1773
Karar Tarihi: 16.02.2011

**3. Ceza Dairesi         2009/14815 E.  ,  2011/1773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Sanık savunmasında, olay tarihinde çeşmede su doldurduğunu,aralarında husumet bulunan katılanın traktörle aniden önüne çıkarak sinkaflı küfürlerde bulunarak boğazına sarıldığı, kendisini korumak için bıçağı kullandığını, yaralama kastı olmadığını söylemesine, mağdurun ise kızı ile sanığın komşu olduğu kızı ile problemlerinin olduğu bu olayı konuşmak istediği sırada mağdurun kendisini bıçakla yaraladığı belirtmesine göre, kavgayı başlatanın hangi taraf olduğunun kesin olarak belirlenememesi karşısında Yargıtay CGK’nun Dairemizce de benimsenen 2002/4-238 esas ve 2002/367 sayılı kararında açıklandığı üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı belirlenemediğinde şüpheli kalan bu halden sanığın yararlandırılması suretiyle etkili eylemi haksız tahrik altında gerçekleştirdiği kabul edilerek cezasından indirim yapılması gerektiğine dair içtihatı da nazara alınıp buna göre sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasının gerekip gerekmediğinin kararda tartışmasız bırakılması,

2-Katılan kendisini vekile temsil ettirmiş olmasına göre, katılan adına vekalet ücretine karar verilmemiş olması

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle BOZULMASINA, 16.2.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/18295
Karar No: 2020/12936
Karar Tarihi: 17.11.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/18295 E.  ,  2020/12936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26.maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemlerinin CMUK'nın 317. maddesi gereğinc REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun, gece saat 02:30 sıralarında mahkemenin ihbar edilen dosyasında haklarında verilen kararlar kesinleşen suça sürüklenen çocuklar İhsan Arun, Abdurrahim Sevim ve Feyzi Kalkan ile birlikte müştekiye ait iş yerinin kepenk kilidini kırarak iş yerine girmeleri şeklindeki eyleminin TCK’nın 116/2-4, 119/1-c, 31/2. maddelerindeki suçu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 11 yıl 3 aylık zamanaşımının, 22.08.2007 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 17.11.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/3900
Karar No: 2018/8263
Karar Tarihi: 23.10.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/3900 E.  ,  2018/8263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1) 213 sayılı VUK’nin 139. maddesinde yazılı istisnalardan birinin bulunmaması halinde vergi incelemesinin mükellefin iş yerinde yapılması gerektiği, sanığa vergi denetmeni tarafından defter ve belgelerini ibraz etmesi için çıkarılan tebligatların iş yerinde bizzat sanığa 20.01.2010 ve 23.02.2010 tarihlerinde yapıldığı anlaşılmakla, hesapların dairede incelenmesine imkan veren 213 sayılı Kanun’un 139/2. maddesindeki istisnalardan birinin varlığının önceden belirlenip belirlenmediğinin incelemeyi yapan vergi denetmeninden sorulması, iş yeri dışında inceleme yapılmasına ilişkin bir tespiti varsa belgesinin dosyaya ibrazının istenmesi, aksi takdirde yapılan tebligatın hukuki geçerliliği bulunmadığından sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması,

2) Kabule göre de;

a) Defter ve belgeleri ibraz etmeme suçu neticesinde oluşan herhangi bir somut maddi zarar bulunmadığı gibi, kasıtlı suçtan sabıkası bulunmayan, duruşmadaki davranışları takdiri indirim nedeni kabul edilerek TCK’nin 62. maddesi uygulanan ve yeniden suç işlemeyeceği hususunda olumlu kanaate varıldığından hükmolunan hapis cezası ertelenen sanık hakkında, “zararın giderilmediği ve olumlu kanaat oluşmadığı” şeklindeki yetersiz ve çelişkili gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

b) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.10.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/7020
Karar No: 2017/14831
Karar Tarihi: 01.06.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/7020 E.  ,  2017/14831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1)Dosyada bulunan ... Belediye Başkanlığının12/03/2014 tarihli yazı cevabı ile Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü'nün parsel sorgulama uygulama sitesinden edinilen bilgilerden dava konusu taşınmazın arsa vasfında olduğu anlaşılmış olup, taşınmazın bu niteliği gözetilerek kamulaştırma değerinin emsal karşılaştırması suretiyle tespiti gerekir.

Bu itibarla; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu

getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken arazi niteliğinde kabul edilerek değer biçilmesi,

2)Tapu paydaşı ...'ın veraset ilamı ve mirasçılarının avukata verilmiş vekaletnameleri temin edilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

3)Kabule göre de, davacı idareye iade edilecek bedele çekildiği tarihten iade tarihine kadar faiz işletilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 01/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/92
Karar No: 2018/1903
Karar Tarihi: 15.03.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/92 E.  ,  2018/1903 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada .....Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevi yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405 ve 408. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

.....k Mahkemesince kısıtlı adayının MERNİS adresinin “.....” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

.... Mahkemesince kısıtlı adayının “..... adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Ayvacık İlçe Jandarma Komutanlığınca yapılan araştırmaya göre kısıtlı adayının davacı oğlu ile birlikte “.....adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın....Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince.....Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 15/03/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/23828
Karar No: 2012/15634
Karar Tarihi: 11.04.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/23828 E.  ,  2012/15634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın aşamalardaki değişmeyen samimi beyanları, sanık ve katılanın çocuğu olan tek tanığın babasının annesine sıcak su dökmediğini ifade etmesi, adli raporun yanmanın mağdurun bel altı bölümde olduğunu belirleyip sanığın savunmasını doğrular nitelikte olması, katılan ile sanık arasında boşanma davasının bulunması ve katılanın bu sebeple sanığa suç isnadında bulunma ihtimali bulunmaması karşısında, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.04.2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi. ARŞI GÖRÜŞ

Mağdur ile sanık olay günü, 9 yıldır resmi nikahlı karı koca oldukları, sanığın Yeniköy ilkokulunda öğretmen olduğu ve bu okulun lojmanında ikamet ettikleri, olay günün akşamleyin evde yemek yedikleri sırada tartışmaya başladıkları, tartışma sırasında sanığın sinirlenip, sobanın üzerinde bulunan ibrikteki kaynar suyu müştekinin üzerine dökerek basit tıbbi müdahale ile iyileşebilir şekilde müştekiyi yaraladığı dosya içeriğinden anlaşılmıştır.

Sanık, olay günü eşinin uyumakta olduğunu, bir ara birden uyanıp, sobadaki ibriğe çarpması sonucu, sıcak suyun üstüne döküldüğünü iddia etmişse de, olaydan sonra eşine yardımda bulunmamış ve eşini hastaneye götürmemiştir.

Tarafların komşuları olan tarafsız tanıklar ... ve ... soruşturmadaki anlatımlarında, mağdurun yaralı bir vaziyette evlerine geldiğini, kocasının kaynar suyu üstüne döktüğünü anlattığını, yardım istediğini bu nedenle yaralı vaziyette mağdureyi alıp hastaneye götürdüklerini beyan etmişlerdir.

Bu olay 16.01.2008 tarihinde gerçekleşmiş bu tarihten bir ... sonra, 17.01.2008 günü sanığın eşi mağdure hakkında boşanma davası açtığı anlaşılmıştır. Mağdure ve tarafsız tanıkların anlatımları, bu anlatımların doktor raporu ve açılan boşanma davası ile doğrulanması karşısında sanığın kasten kaynar suyu mağdurun üstüne döktüğü anlaşılmıştır.

Tarafların çocukları olan küçük yaştaki tanık ...'ın küçük yaşta olması ve sanığın öz kızı olması nedeniyle CMK'nin 45/1-3. maddeleri gereğince tanıklıktan çekinme hakkı bildirilmeden duruşmada dinlenmesi yasaya aykırıdır.

Anayasının 38. maddesinin 6. fıkrası gereğince "Kanuna aykırı olarak elde edilmiş bulgular, delil olarak kabul edilemez" kuralı gereğince sanığın kızı olan ...'ın duruşmadaki anlatımları nedeniyle bozma sebebi olarak gösterilemeyeceğinden yerel mahkemenin bozulması düşüncesine katılmamaktayız

Açıkladığımız nedenlerde hükmün ONANMASI görüşündeyiz.
Esas No: 2014/33052
Karar No: 2017/5105
Karar Tarihi: 04.05.2017

**2. Ceza Dairesi         2014/33052 E.  ,  2017/5105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında tayin edilen cezada TCK'nın 61. maddesine göre alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulurken ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçu yönünden maddi zarar oluşmamış olmakla birlikte, CMK'nın 231. maddesinin uygulanmaması için belirtilen diğer gerekçeler yeterli bulunduğundan tebliğnamedeki 1 ve 3 nolu; 05/01/2013 tarihli yakalama tutanağına göre, gece saat 04.00 sıralarında devriye görevi ifa eden kolluk görevlilerinin yanına gelen bir şahsın inşaat halindeki bir binanın bariyerlerini zorlayarak içeriye girdiğini söylemesi üzerine, olay yerine intikal eden görevlilerin inşaat içerisinde ve çevresinde bir müddet dolaştıkları, bir şahsa rastlamadıkları, suça sürüklenen çocuğun bariyerlerin arkasında park halinde bulunan bir kamyonetin altında yakalandığının anlaşılması karşısında, kolluk görevlilerince kesintisiz takip olmaksızın yakalanan suça sürüklenen çocuğun eyleminin tamamlanmış olması nedeniyle de 4 nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Müştekinin alınan beyanına, olay yeri inceleme tutanağına ve dosya kapsamına göre, hırsızlığın gerçekleştiği yerin, tadilat yapılan bir binada, tadilat süresince ofis olarak kullanılan bir yer olduğu anlaşılmakla, bu yerde herhangi bir ticari faaliyetin sürdürülüp sürdürülmediği, bu yerde iş yeri sahibinin ya da işçilerin sürekli bulunup bulunmadığı ve bu yerin iş yerinin eklentisi niteliğinde olup olmadığı kesin olarak belirlenip sonucuna göre iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun unsurlarının oluşup oluşmadığı tartışılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Suça sürüklenen çocuğun geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın sanığın geleceği üzerindeki olası etkileri gibi hususlar göz önünde bulundurularak takdiri indirime ilişkin 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi gerekirken, “neden bulunmadığından sanık hakkında TCK'nın 62. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına” biçimindeki yetersiz ve yasal olmayan gerekçe ile suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 04/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/11149
Karar No: 2016/8138
Karar Tarihi: 07.12.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/11149 E.  ,  2016/8138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gerekçeli karar başlığında yanlış yazılan suç tarihinin suça konu faturaların KDV indirimine konu edilmesi nedeniyle 21.01.2006 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1-Sahte fatura kullanma suçunda suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, 2005 takvim yılına ait kanaat oluşturacak sayıda fatura aslı ya da onaylı suretinin temin edilip dosya arasına konulduktan sonra incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan hak yoksunluklarının sanığın kendi alt soyu dışındakiler için hapis cezasının infazı tamamlanana kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.12.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/12012
Karar No: 2017/25966
Karar Tarihi: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/12012 E.  ,  2017/25966 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2012/31774
Karar No: 2013/30527
Karar Tarihi: 16.09.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/31774 E.  ,  2013/30527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık ... hakkında yaralama suçundan kurulan hükmün temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında yaralama suçundan kurulan hükmün temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mağdur sanık ...'ün kendisini karakola şikayet ettiği gerekçesiyle sanığı bıçakla yaralaması ve ardından sanığın da üzerinde taşıdığı bıçakla mağdur sanık ...'i yaralaması karşısında, ilk haksız hareketin mağdur sanık ...'den kaynaklanması nedeniyle sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 16/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/8186
Karar No: 2013/31120
Karar Tarihi: 25.12.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/8186 E.  ,  2013/31120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlığa teşebbüs, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Asker olan sanığın birlik adresine çıkarılan tebligatın, 7201 sayılı Tebligat Kanununun 14.maddesinin 1.fıkrası ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 22.maddesi hükümleri uyarınca kıta komutanı ve kurum amiri gibi en yakın üste yapılmadığı, yokluğunda verilen hükmün görevinin ne olduğu belli olmayan uzman çavuşa tebliğ olunduğu, uzman çavuş tarafından tebliğ memurunun en yakın üste tebliğ yapması temin edilmediğinden, yapılan tebligatın usulüne uygun olmadığı ve temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

1- Mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 21/07/2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Yasanın 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CYUY.nın 305/1.maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteminin aynı Yasanın 317.maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2- Hırsızlığa teşebbüs suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Kasten işlemiş olduğu suçtan hapis cezası ile mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın 5237 sayılı TCY.nın 53/1.maddesinin “a, b, c, d, e” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2.fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, ancak “kendi altsoyu” üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3.fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

T.C.

YARGITAY

2. Ceza Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Y A R G I T A Y İ L A M I

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 Sayılı CYUY.nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Yasanın 322.maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCY.nın 53/1.maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine, “sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı ceza gereği 5237 sayılı TCY.nın 53/1, a, b, c, d, e bentlerindeki haklardan infaz tamamlanıncaya kadar, aynı Yasanın 53/1-c maddesinde belirtilen “kendi altsoyu” üzerindeki velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin koşullu salıverme tarihine kadar uygulanmasına” karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.