erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/4204
Karar No: 2013/29601
Karar Tarihi: 18.11.2013

**9. Hukuk Dairesi         2013/4204 E.  ,  2013/29601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, hafta tatil ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, nöbet ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş akdinin iş şartlarındaki aleyhe değişikliği kabul etmemesi nedeni ile davalı tarafından haksız olarak feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai, yıllık izin, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil ve nöbet ücreti alacaklarının tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, iş akdinin devamsızlık nedeni ile haklı olarak feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş akdini feshinin haksız olduğu gerekçesi ile kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin taleplerinin kabulüne, fazla mesai ve nöbet ücreti taleplerinin kısmen kabulüne, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil taleplerinin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında iş akdinin feshi konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Yerel mahkemece yapılan yargılama sonunda davalı işveren tarafından iş akdinin haksız nedenle sona erdirildiği sonucuna ulaşılmış ise de mahkemenin bu kabulü dosya kapsamına uygun düşmemektedir.

Davacının tek tanığı ... davalı ile arasında husumet bulunan kişi olup salt bu tanık beyanına istinaden davanın kabulü yerinde değildir. Davalı işveren devamsızlık olgusuna dayanmış ve buna ilişkin tutanakları ibraz etmiştir. Dinlenen davalı tanıkları samimi anlatımlarında tutanak içeriğini doğruladıklarından, davalı işverenin iş akdini haklı nedenle feshettiği anlaşılmakla, kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddi gerekirken kabulü hatalı olup hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 18.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/207
Karar No: 2018/1892
Karar Tarihi: 15.03.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/207 E.  ,  2018/1892 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ..... 1. Sulh Hukuk ve Ceyhan Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevi yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

.... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının MERNİS adresinin “. . Mah. 527. Sok. No:5.....” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının “.. Mah. ... Sok. No:9/C ./..” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Ceyhan İlçe Emniyet Müdürlüğünce yapılan araştırmaya göre kısıtlı adayının “.....” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın .... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ..... 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 15/03/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/3277
Karar No: 2024/3244
Karar Tarihi: 27.03.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/3277 E.  ,  2024/3244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/3 E., 2023/366 K.

KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen maddi ve manevi tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalılar ... Yapı...A.Ş., Emlak Planlama...A.Ş., ... ve ... Yapı...Ltd.Şti. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine davalılardan ... ve ... Yapı...Ltd.Şti vekilleri yönünden temiz isteminden vazgeçilmiş sayılmasına dair ek karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı sonuç olarak davalılar ... Yapı...A.Ş. ve Emlak Planlama...A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca; Yargıtayın bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verilmesi halinde bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinde öngörülen kesinlik sınırına tabidir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davalılar ... Yapı...A.Ş. ve Emlak Planlama...A.Ş. vekilleri yönünden temyize konu edilen maddi ve manevi tazminat miktarları ayrı ayrı karar tarihi itibariyle kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalılar ... Yapı...A.Ş. ve Emlak Planlama...A.Ş. vekilleri temyiz dilekçelerinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

27.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/23119
Karar No: 2014/6895
Karar Tarihi: 13.03.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/23119 E.  ,  2014/6895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/05/2013

NUMARASI : 2009/187-2013/245

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

1)Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporlarında bu yönteme uyulmadan değer biçilmiştir. Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Davalı idarece kanal olarak kamulaştırma kararı aldığı ve ifraz sonucunda tapuda kanal vasfı ile tescil edilen taşınmazlar... ve ... parseller olup, davacının ıslah dilekçesinde .... parsele ilişkin bedeli istediği, mahkemenin de bu yönde karar verdiği halde, .... parsel yerine .....parsel hakkında tescil kararı verilmesi,

3)Davalı idare harçtan muaf olmadığı halde harçtan bağışık kabul edilerek harca karar verilmemesi,

Doğru olmadığı gibi,

4)2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun Geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21.maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, vekalet ücretinin maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden;

Mahkeme kararının açıklanan nedenle davalı idare vekilinin temyiz itirazı doğrultusunda BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/6803
Karar No: 2020/2659
Karar Tarihi: 24.06.2020

**14. Ceza Dairesi         2019/6803 E.  ,  2020/2659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı (mağdureler ... ile Sıla'ya yönelik)

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan (mağdure sayısınca) mahkumiyetine dair Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20.12.2018 gün ve 2018/253 Esas, 2018/525 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Katılan ... ile tanık Şerife’nin olayları mağdurelerden öğrenme şekline ilişkin aşamalardaki çelişkili beyanları, mağdure Sıla’nın mahkeme ifadesinde babası olan sanığın, bir gün evde kendisine cinsel istismarda bulunduğu sırada kapıyı okul arkadaşı olan ...’nin çaldığını belirtmesine rağmen savcılıkta dinlenen tanık ...’nin, kapıyı çalan kişinin kardeşi ... olduğunu beyan etmesi ve ...’nin olayları mağdure ...’dan ne zaman öğrendiği hususunda bir açıklamasının olmaması hususları birlikte değerlendirildiğinde, ilk derece mahkemesince katılan, tanıklar ile mağdurelerin hazır edilmesinin ardından katılan ... ve tanıklar ..., ... ile ...’nin olayları mağdurelerden ne zaman ve nasıl öğrendiklerinin sorulması, ayrıca ...’nin kardeşi ...'den, olay günü mağdurenin evine giderek kapıyı çalıp çalmadığı, evden çığlık sesi duyup duymadığı hususlarının sorulmasından sonra toplanacak delillere göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararları verilmesi karşısında, anılan hükümlere yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafisi ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 11.04.2019 gün ve 2019/392 Esas, 2019/551 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir suretinin Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmesine, 24.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/12697
Karar No: 2014/11818
Karar Tarihi: 05.05.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/12697 E.  ,  2014/11818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK.nun 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramı, 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun; daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar, değer olarak az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden; hırsızlık suçuna konu eşyanın değerinin azlığı gerekçesiyle TCK.nun 145. maddesi uyarınca cezada indirime gidilmesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 05/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/4901
Karar No: 2017/12656
Karar Tarihi: 26.09.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/4901 E.  ,  2017/12656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tahliye davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalının 01/01/2012 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile kiracı olduğu taşınmazın müvekkili tarafından oğlunun işyeri ihtiyacı nedeniyle satın alındığını, davacının oğlunun peyzaj mimarı olup kiralananda peyzaj mimarlığı ofisi açacağını, davacının başka boş ve uygun taşınmazı olmadığını belirterek kiralananın tahliyesini istemiştir.

Davalı, davacının aynı içerik ve talepli davasının ... 15. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/117 Esas sayılı dosyası ile süre yönünden reddedildiğini, aynı dava derdest olduğundan usul ve dava şartları bakımından reddi gerektiğini, ihtiyaç iddiasının samimi, zorunlu ve devamlı olmadığını beyanla davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece,davanın kabulü ile kiralananın tahliyesine karar verilmiş,hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı tarafından ihtiyaç nedeniyle tahliye istemli açılan, ... 15. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/117 Esas sayılı dosyasında, süre koşullarına uyulmamış olması nedeniyle davanın reddine dair verilen kararın, davacının temyizi üzerine bozulduğu davanın derdest olup, henüz kesinleşmediği görülmektedir. Ayrıca, davalı cevap dilekçesinde tanık deliline dayanmış olup, bildirilen dört davalı tanığından sadece ...'ın beyanı alınmış, diğer tanıklar dinlenilmemiştir. Mahkemece, öncelikle daha önce açılan söz konusu tahliye davası değerlendirilip davacının derdestlik itirazı hakkında bir karar verilmesi, derdestlik itirazının yerinde olmaması halinde davalının gösterdiği diğer tanıklar da dinlenip, tüm taraf delilleri toplandıktan sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş,bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 26.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/6284
Karar No: 2024/10091
Karar Tarihi: 26.06.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/6284 E.  ,  2024/10091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 47. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/255 E., 2024/325 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 31. İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/46 E., 2023/398 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan ilk yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; kararın davalı vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre 01.01.2023-31.12.2024 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2023 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki hükmün, ücret tespiti bakımından temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.06.2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2019/3971
Karar No: 2020/2308
Karar Tarihi: 04.06.2020

**16. Ceza Dairesi         2019/3971 E.  ,  2020/2308 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 53, 58/9, 62, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyet kararının düzeltilerek

istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine ve sanığın çocuklarını örgütle iltisaklı okula göndermesi örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemeyeceği kabul edilerekyapılan incelemede;

Dosya arasında bulunup 5070 sayılı Elektronik İmza Kanununun 5 ve 22. maddeleri gereğince elektronik imza ile imzalandığı belirtildiği halde gerekçeli karar tutanağının 140103 sicil nolu katip tarafından elektronik olarak imzalanmaması mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Hatay 3. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/378
Karar No: 2024/15939
Karar Tarihi: 19.12.2024

**11. Ceza Dairesi         2024/378 E.  ,  2024/15939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/1016 E., 2023/897 K.

SUÇ :Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Katılan vekili, sanık müdafi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Sanığın aşamalarda istenilen 2009 takvim yılına ait defter ve belgelerin Şemdinli Asliye Ceza Mahkemesi'nde olduğundan sunamadığını, iade edildiğinde müdafinin mahkemeye teslim ettiğini savunması, sanık müdafi tarafından sunulan defter ve belgelerin 2006 yılına ait olması, mahkemenin bu hususa ilişkin Şemdinli Asliye Ceza Mahkemesi'nden bilgi istemekten ara karar ile vazgeçmesi ve defter ve belgelerin isteme yazısının dosya arasında bulunmadığının anlaşılması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması ve sanığın suç kastının belirlenmesi bakımından 2009 takvim yılına ait defter ve belgelerin istenildiği tarihte Şemdinli Asliye Ceza Mahkemesi'nde olup olmadığının sorulması, AGB-A-2254/107-66 sayılı defter ve belge isteme yazısının ilgili kurumdan sorularak dosya arasında alınmasından sonra sonucuna göre dosyadaki delillerle birlikte sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiğinin gözetilmemesi,

2.Defter, kayıt ve belgelerin ibraz edilmemesi hâlinde bir vergi ziyaı oluşmadığı, söz konusu eylemden dolayı 213 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının aynı Kanun'un 359 uncu ve 371 inci maddelerinde belirtilen tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir ceza olmadığı nazara alındığında; 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine 7394 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile eklenen "Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranından indirilir." şeklindeki hüküm uyarınca sanık hakkında, alt sınırdan tayin edilen temel ceza üzerinden 1/2 oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3.Sanığın ertelenen cezasının kısa süreli olmaması nedeniyle hakkında hak yoksunluklarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan vekili ve sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321 inci maddesi uyarınca hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.12.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2015/1521
Karar No: 2015/19587
Karar Tarihi: 09.06.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/1521 E.  ,  2015/19587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mağdurlar beyanları ile adli raporlardaki tespitlerlerden, suça sürüklenen çoğun mağdururları sopa ile yaraladığının anlaşılmasına göre, sopanın fiilen saldırı ve savunmada kullanılmaya elverişli olması nedeniyle silah niteliğinde olduğu, eylemin TCK'nin 86/3-e maddesi kapsamında kalıp kovuşturulması şikayete tabi olmadığı gözetilmeksizin yazılı şekilde şikayetten vazgeçme nedeniyle kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 09.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.