erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/12922
Karar No: 2017/5872
Karar Tarihi: 24.05.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/12922 E.  ,  2017/5872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili şirket tarafından kasko ... poliçesi ile ... edilen ... plakalı aracın ile 12.01.2014 tarihinde ... ili, ... ilçesi, ... ... Sokak istikametini takiben, Şakrak sokak kavşağına geldiğinde sağdan sola doğru işaretleme olmaksızın refüj çizgisi istikametine doğru daralan yolda fren yapınca kayarak park yeri kaldırım çıkıntısına çarparak hasarlandığını, olay yerinde tutulan tutanağa göre, meydana gelen kazada yolun bakım ve denetiminden sorumlu olan kurumun kusurlu olduğunun tespit edildiğini, bu olay nedeniyle sigortalı araçta müvekkili şirket tarafından yaptırılan ekpertiz sonucu 30.000,00-TL hasar tespit edildiğini ve 12.03.2014 tarihinde sigortalı vasıta sahibine ödeme yapıldığını, sigortalılarının hukukuna halef olmaları nedeniyle kazaya neden olan kurumdan gerekli önlemleri almadığı ve kazanın meydana gelmesine neden olduğu için fazlaya ilişkin haklarının saklı kalması kaydıyla 22.500-TL tazminatın ödenme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; husumet itirazlarının olduğunu, davacının davayı açmakta hukuki menfaati bulunmadığını, davacının istediği bedelin fahiş olduğunu ve maddi gerçekliği yansıtmadığını, kazanın meydana geldiği yerde herhangi bir yol daralması ya da orta kaldırım daralması bulunmadığını savunarak davanın usulden ve esastan reddini istemiştir.

Yerel Mahkeme tarafından davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına, dair hüküm kurulmuş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 2,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 24.5.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/30003
Karar No: 2014/8614
Karar Tarihi: 24.03.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/30003 E.  ,  2014/8614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/12/2012

NUMARASI : 2011/705-2012/551

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 34 ES 953 plaka sayılı aracını davalılardan N.. F..'a 30.000 TL'ye satıp devrettiğini ancak karşılığında verilen senedi tahsil edemediğini, davalı N.. F..'ın satım tarihinin ertesi günü aracı diğer davalı G. Oto Ltd Şti ye 25.000 TL ye devrettiğini ileri sürerek, hileli şekilde yapılan bu fiiller nedeni ile Noter satış sözleşmesinin iptali ile aracın üzerine tescilini istemiştir.

Davalı N.. F.. davaya cevap vermemiş, diğer davalı G. Oto Ltd Şti ise iyi niyetli üçüncü kişi olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Bilindiği üzere; hile, genel olarak bir kimseyi irade beyanında bulunmaya, özellikle sözleşme yapmaya sevketmek için onda kasten hatalı bir kanı uyandırmak veya esasen var olan hatalı bir kanıyı koruma yahut devamını sağlamak şeklinde tanımlanır. Hata’da yanılma, hile’de yanıltma söz konusudur. Borçlar Kanununun 28/1. maddesinde açıklandığı üzere taraflardan biri diğer tarafın kasıtlı aldatmasıyla sözleşme yapmaya yöneltilmişse hata esaslı olmasa bile aldatılan taraf için sözleşme bağlayıcı sayılamaz. Değinilen koşulların varlığı halinde aldatılan taraf hakkını kullanmak Suretiyle hukuki ilişkiyi geçmişe etkili (makable şamil) olarak ortadan kaldırabilir ve verdiği şeyi geri isteyebilir. Öte yandan, hile her türlü delille ispat edilebilir. Somut olayda da davacı, hile hukuksal nedenine bağlı olarak, tanık deliline de dayanmıştır. Öyle olunca Mahkemece, Hile iddiası kapsamında aracın N.. F.. tarafından çok kısa bir süre sonra diğer davalı G..Oto Ltd ye satılması üzerinde durularak davacı tanıkları da dinlenilerek her iki taraf tanık beyanları değerlendirilerek hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken aksine düşünce ile yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 24.30 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 24.3.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/462
Karar No: 2008/1064
Karar Tarihi: 05.02.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/462 E.  ,  2008/1064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 12.12.2006 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına dair verilen 19.4.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yerel mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler, yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine uygun olduğu gibi özellikle ceviz ağaçlarından büyük olanının zarar verici dallarının kesilmiş bulunmasına ve boyu itibariyle henüz zararlandırıcı bir yönü bulunmayan küçük ceviz ağacının gelişme çağında zararlandırıcı yapının oluşması halinde dava açmak hakkının saklı bulunmasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 05.02.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/12593
Karar No: 2019/9389
Karar Tarihi: 13.05.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/12593 E.  ,  2019/9389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki imar uygulaması sırasında bedele dönüştürülen davacılar payına takdir edilen karşılığın arttırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü: - K A R A R –

Dava, imar uygulaması sırasında bedele dönüştürülen davacılar payına takdir edilen karşılığın arttırılması istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygun değildir. Şöyle ki;

Arsa niteliğindeki ... ilçesi 64 parsel sayılı taşınmaza 6745 sayılı Kanunun 35. maddesi ile 2942 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddesi uyarınca uygulamanın tapuda tescil edildiği tarih değerlendirme tarihi olarak esas alınıp, kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanarak belirlenen bedelin, Türkiye İstatistik Kurumu tarafından açıklanan Yurt İçi Üretici Fiyat Endeksi tablosuna göre dava tarihine güncellenmesi suretiyle değer biçilmesi gerekirken, değerlendirme (tescil) tarihi olan 12.01.1989 tarihinden sonraki satışların emsal alınması suretiyle bedel belirlenmesi nedeniyle rapor hükme esas alınacak nitelikte değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve imar uygulamasının tescil tarihinden önceki ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu

taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/6518
Karar No: 2024/8275
Karar Tarihi: 14.05.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/6518 E.  ,  2024/8275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/637 E., 2024/98 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250,00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta; dava tarihinden sonra 08.09.2021 tarihinde imzalanan 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2021 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki ücret tespitinin ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

14.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/16849
Karar No: 2023/8328
Karar Tarihi: 03.10.2023

**10. Ceza Dairesi         2022/16849 E.  ,  2023/8328 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Hükmün eleştirilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 18.03.2021 tarihli ve 2019/94 Esas, 2021/554 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Anayasanın 40 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 34 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 232 nci maddesinin altıncı fıkrası gereğince, kararlar ve hükümlere karşı başvurulabilecek yasa yolları, süreleri, sürelerin ne zaman başlayacağı, başvuru mercii, şekli ve sonuçlarının kuşkuya yer vermeyecek şekilde ilgililere açıkça bildirilmesinin gerekmesi, anılan Kanun'un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını

istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." şeklinde, 295 inci maddesinin birinci fıkrasında ise "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir." biçimde düzenlemeler bulunması, sanık müdafiinin 29.03.2021 tarihli temyiz dilekçesinin hükmün hukuki yönüne ilişkin bir sebep içermemesi, kararın son bölümünde veya gerekçeli karar tebligat mazbatasında, temyiz başvurusunda hükmün neden dolayı bozulmasının istendiğine dair temyiz sebebi gösterilmesinin zorunlu olduğuna, gösterilmemesi halinde ise temyiz isteminin reddedilebileceğine dair bildirimi içeren ihtaratın yer almadığının anlaşılması karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 17.03.2021 tarih ve 2019/9. MD-554 Esas ve 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, hak kaybının önlenmesi bakımından sanık ve müdafiine yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda yapılacak meşruhatlı tebligatla, tebliğden itibaren yedi günlük süre içerisinde, yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verebilecekleri, aksi halde sebep yokluğundan temyiz isteminin reddedileceği hususunda ihtar yapılmasının gerektiği anlaşılmakla;

Yukarıda belirtilen şekilde sanık ve müdafiine tebligatın yapıldığı tarihten itibaren 5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligatın yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması, sanık ve müdafiinin süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmeleri halinde temyiz dilekçeleri ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek tebliğname ile birlikte, gerekçeli temyiz isteminde bulunulmaması halinde ise mevcut haliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmesi için, dosyanın incelenmeksizin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

03.10.2023 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2013/28093
Karar No: 2014/1250
Karar Tarihi: 16.01.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/28093 E.  ,  2014/1250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Düşme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Suça konu orman alanında bulunan sabit tesis niteliğindeki ağaçların müsaderesine karar verilmemiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi uyarınca hüküm fıkrasına "suça konu yerde bulunan sabit tesis niteliğindeki ağaçların müsaderesine, davada kendisini vekil ile temsil ettiren katılan idare lehine 600 TL nisbi vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılan idareye verilmesine" ibaresinin eklenmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/4993
Karar No: 2019/2149
Karar Tarihi: 09.04.2019

**1. Ceza Dairesi         2018/4993 E.  ,  2019/2149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs ve kasten yaralama

HÜKÜM : 1- Sanığın ...'a karşı eyleminden beraat,

2- Sanığın ...'ya karşı eyleminden TCK'nin 81/1. 35, 62/1, 63, 53. maddeleri uyarınca 9 yıl 2 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in mağdur ...’yı kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, takdiri indirim nedenlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, sanık hakkında mağdur ...’a karşı silahla yaralamaya teşebbüs suçundan elde edilen delillerin 5271 sayılı CMK'nin 223/2-e maddesi uyarınca mahkumiyetine yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin; vasfa, sanığın taksirle yaralamadan sorumlu tutulması gerektiğine, sanığa verilen ceza miktarının fazla olduğuna, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve vesaireye, katılan kurum vekilinin; kasten öldürmeye teşebbüs suçu bakımından sanık hakkında takdiri indirim sebebinin uygulanmaması gerektiğine, silahla yaralamaya teşebbüs suçundan sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulması gerektiğine ve vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

A-) Sanık hakkında mağdur ...’a karşı silahla yaralamaya teşebbüs suçundan kurulan beraat hükümlerinin incelenmesinde; hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B-) Sanık hakkında mağdur ...’yı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanığın elinde bulunan av tüfeği ile suç tarihinde kayınvalidesi olan mağdurun sırtına doğru yakın mesafeden bir kez ateş ettiği, mağdurun kafa kubbe kemiğinde kırığa, hemotoraksa, iç organ yaralanmasına, pnömosefali ve beyin dokusunda zedelenme sebebiyle yaşamsal tehlike geçirmesine, organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına, ateşli silah saçma taneleri sebebiyle oksipital kemikte, skapulada (kürek kemiği), 7. kaburga kemiğinde, torakal 7. omur spinöz proçes kırıklarına neden olup kırıkların mağdurun hayat fonksiyonlarını Ağır (5) derecede etkileyecek mahiyette olduğu anlaşılan yaralanması nazara alındığında; teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK'nin 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte gözetilerek üst sınıra yakın ceza tayini yerine yazılı şekilde 11 yıl hapis cezasına hükmolunması suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık,sanık müdafii ve katılan bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 09/04/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2022/12286
Karar No: 2024/6448
Karar Tarihi: 24.04.2024

**2. Ceza Dairesi         2022/12286 E.  ,  2024/6448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 14.09.2021 tarihli ve 2020/2099 Esas, 2021/2007 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Anayasanın 40/2, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34/2 ve 232/6 maddeleri gereğince, kararlar ve hükümlere karşı başvurulabilecek yasa yolları, süreleri, sürelerin ne zaman başlayacağı, başvuru mercii, şekli ve sonuçlarının kuşkuya yer vermeyecek şekilde ilgililere açıkça bildirilmesinin gerekmesi, anılan Kanun'un 294/1. maddesinde "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." şeklinde, 295/1. maddesinde ise "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir." biçimde düzenlemeler bulunması, sanığa tebliğ olunan hükme yönelik olarak sunmuş olduğu 24.09.2021 tarihli temyiz dilekçesinin hükmün hukukî yönüne ilişkin bir sebep içermemesi, kararın son bölümünde, temyiz başvurusunda hükmün neden dolayı bozulmasının istendiğine dair temyiz sebebi gösterilmesinin zorunlu olduğuna, gösterilmemesi hâlinde ise temyiz isteminin reddedilebileceğine dair bildirimi içeren ihtaratın yer almadığının anlaşılması karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarih ve 2019/9. MD-554 Esas ve 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, hak kaybının önlenmesi bakımından sanığa yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda yapılacak meşruhatlı tebligatla, tebliğden itibaren yedi günlük süre içerisinde, yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verebileceği, aksi hâlde sebep yokluğundan temyiz isteminin reddedileceği hususunda ihtar yapılmasının gerektiği anlaşılmakla;

Yukarıda belirtilen şekilde sanığa tebligatın yapıldığı tarihten itibaren 5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca yedi günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligat yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması, sanığın süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi hâlinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek tebliğname ile birlikte, gerekçeli temyiz isteminde bulunulmaması halinde ise mevcut hâliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmesi için, dosyanın incelenmeksizin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/1551
Karar No: 2015/4928
Karar Tarihi: 19.10.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/1551 E.  ,  2015/4928 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/96942

MAHKEMESİ : Sakarya 2. Ağır Ceza Mahkemesi

KARAR VE NO : 31/12/2013, 2013/66 (E) ve 2013/418 (K)

SUÇ : Kasten nitelikli öldürmeye teşebbüs

1) Yargılama gideri miktarı kısa kararda gösterilmemiş ise de gerekçeli kararda miktar ve döküman yazılması karşısında bu husus sonuca etkili görülmemiştir.

2) Sanığın, katılanı sağ toraksa nafiz sağ skapulanın altında 2-3 cm'lik hayati tehlike oluşturacak şekilde 5 bıçak darbesi ile yaralaması şeklinde gerçekleşen eylemde; suçta kullandığı aletin etkinliği, hedef alınan vücut bölgesi, meydana gelen zarar, darbe sayısı, okulda bulunan diğer kişilerin gelerek araya girmesi ile engel hal nedeniyle eylemine devam edememesi ve açığa çıkan kastının öldürmeye yönelik olması karşısında eylemin kasten öldürmeye teşebbüs olarak nitelendirilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden Tebliğnamedeki (1) nolu,

3) Eylem sonrasında katılanın 7 gün hastanede kalarak tedavi görmesi, olayın yaşı küçük katılanda meydana getirdiği psikolojik yıkım, hayati tehlike geçirmesi dikkate alındığında teşebbüs nedeniyle 13 yıldan 20 yıla kadar hapis cezası öngören TCK'nın 35/2 maddesi ile yapılan uygulama sırasında, meydana gelen zararın yanında tehlikenin ağırlığı da birlikte değerlendirildiğinde 18 yıl hapis cezası tayininde yine bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, tebliğnamedeki (2) nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

4) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ..'ın çocuk katılan ..'yı kasten nitelikli öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları değerlendirilip inandırıcı gerekçelerle

reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin eksik incelemeye, öldürme kastı bulunmadığına, haksız tahrik indirimi uygulanması gerektiğine, yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak ONANMASINA, 19/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.