erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/15862
Karar No: 2015/12900
Karar Tarihi: 12.11.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/15862 E.  ,  2015/12900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/07/2014

NUMARASI : 2011/355-2014/317

Davacı H.. K.. vekili Avukat Seçkin tarafından, davalı S.. B.. aleyhine 20/09/2011 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 17/07/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle maddi ve manevi zararının ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı ile komşu olduklarını, davalının elma toplamak için kullandığı tahta kasaları ve çam odunlarını kendisine ait iki katlı evin bulunduğu arazinin arkasına yığdığını, 18.07.2011 tarihinde elma kasalarından çıkan yangın sonucu bahçesinde bulunan ağaçların ve evin çatısının zarar gördüğünü, davalı hakkında kamu davası açıldığını belirterek maddi ve manevi zararının tazminini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacının evinin arkasındaki kavak ağaçlarında, evin çatısında, mutfak cam ve çerçevelerinde meydana gelen hasarın davalı tarafından meydana getirildiğine ilişkin kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği, davacının iddiasını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, yangına neden olan kasaların davalıya ait olduğu, izinli olsa dahi davacı taşınmazında bulunduğu , kasaların yanması sonucu davacının zarar görmüş olduğu, davacının Fransa'da yaşıyor olması ve yangının olduğu sırada Fransa'da çalışan bir kişide olması göz önüne alındığında söz konusu zararın davalı tarafından meydana getirildiğinin kabulü gerekir. Şu halde mahkemece işin esası incelenerek ve gerekirse uygun bir hakkaniyet indirimi de yapılmak suretiyle sonuca göre karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile davanın tümden reddedilmesi doğru bulunmamış ve kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, davacının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 12/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/11315
Karar No: 2012/45975
Karar Tarihi: 19.12.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/11315 E.  ,  2012/45975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; suça sürüklenen çocukların ... H Tipi Kapalı Cezaevinde başka suçlardan tutuklu olarak bulundukları sırada, cezaevi idaresi tarafından disiplin cezası verilerek başka koğuşa alınan arkadaşlarının yeniden çocuk koğuşuna alınmasını sağlamak amacıyla olay çıkarmayı planladıkları ve suç tarihinde kalmakta oldukları çocuk koğuşu içerisinde gürültü yaptıkları, kapıyı tekmeledikleri, gelen sesler üzerine koğuş önüne gelen infaz koruma memurlarına "koğuştan giden arkadaşlarımızı verin" şeklinde beyanda bulundukları, infaz koruma memurlarının olumsuz cevap vermesi üzerine hep birlikte odada bulunan cezaevine ait tabak dolabını, lavaboyu, plastik sandalyeleri, masa ve televizyonu kırdıkları anlaşıldığından kamu malına zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik mahkemenin kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 19.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/10664
Karar No: 2020/13096
Karar Tarihi: 17.11.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/10664 E.  ,  2020/13096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK'nın 185.maddesinde aykırı olarak 18 yaşını bitirmeyen suça sürüklenen çocuk hakkında 27/10/2015, 26/06/2015, 31/03/2015, 20/03/2015, 26/02/2015, 22/01/2015 tarihli duruşmalarının gizli yerine açık yapılması telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden başka suça ilişkin sosyal inceleme raporu dosya arasına alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Müştekinin soruşturma evresinde alınan ifadesinde 29/06/2014 tarihinde saat 21:00 sularında işyerinin kapılarını kilitleyerek kapattığını ertesi gün sabah saatlerinde geldiğinde işyerinden hırsızlık yapıldığını anladığını beyan ettiği, suça sürüklenen çocuğun soruşturma evresinde alınan ifadesinde gece sabaha karşı halen karanlık olduğu bir vakitte iş yerine hırsızlık amacıyla girdiğini ikrar ettiğinin anlaşılması karşısında suça konu eylemin gerçekleştiği saate ilişkin hususlar suça sürüklenen çocuktan Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açıkça sorulup, suçun gece vakti işlendiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde denetime olanak verecek şekilde açıklanıp sonucuna göre suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143/1. ve 116/4. maddelerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan ve fiili işlediği tarihte 18 yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından hükmolunan kısa süreli hapis cezalarının, 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi gereğince, aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 17/11/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/13368
Karar No: 2013/27826
Karar Tarihi: 12.11.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/13368 E.  ,  2013/27826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Kovuşturma evresinde dinlenen tanıklar.... ve ...kovuşturma evresinde dinlenilmeden ve hangi gerekçelerle dinlenilmelerinden vazgeçildiği ile beyanlarına itibar edilmediği kararda açıklanıp tartışılmadan eksik kovuşturma ile beraat kararı verilmesi,

2-Sanıkların savunmaları alınırken iddianame ve ekleri okunmayarak, CMK'nın 191/3-b maddesine uyulmaması,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcılarının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 12/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/13237
Karar No: 2012/17395
Karar Tarihi: 20.11.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/13237 E.  ,  2012/17395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 12/05/2005 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 01/04/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, trafik kazasından kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının kusuruyla meydana gelen trafik kazası sonucu ağır yaralandığını ve maluliyet oluştuğunu beyanla, zararının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Davaya konu olayda; olay tarihi, olayın oluş şekli ve gelişimi, maluliyet derecesi, davalının kusur oranı ve yukarıdaki ilkeler gözönüne alındığında hükmedilen manevi tazminat azdır. Davacı yararına daha üst düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

-/-

-2-

2011/13237-2012/17395

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) numaralı bentte gösterilen nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA, davalının tüm, davacının diğer temyiz itirazlarının (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve temyiz eden davacıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 20/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/13983
Karar No: 2020/2805
Karar Tarihi: 24.02.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/13983 E.  ,  2020/2805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı işyerinde 02/05/2005-01/12/2009 tarihleri arası aralıksız makineci olarak çalıştığını, uzun süre sigortasız çalıştırıldığını ve işe girişinin 12/10/2006 tarihinde yapıldığını, asgari ücret üzerinden primlerinin yatırıldığını, davacınının elinden tarihsiz istifa dilekçesi alındığını, iş yerinde tüm işçilerden açık tarihli istifa ya da ibraname alındığını, 2009 yılı Kurban Bayramı dönüşü davacının çıkışının verildiğini, haklarının söylenmesine rağmen ödenmediğini, davacının bayram dönüşü iş yerine gelip istifa dilekçesi vermesinin hayat tecrübesine aykırı olduğunu iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatlarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının davalı iş yerinde 12/10/2006 tarihinde işe başladığını ve 01/12/2009 tarihine kadar makineci olarak çalıştığını, istifa ederek işten ayrıldığını, aldığı son ücretin net 496,53 TL olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı işçi iş sözleşmesinin 01.12.2009 tarihinde işveren tarafından haklı bir neden olmaksızın feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinde bulunmuş olup, davalı işveren ise 01.12.2009 tarihli istifa iradesini de içeren ibraname başlıklı belgeye dayanmıştır.

Mahkemece davacının kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazanamayacak şekilde işyerinden ayrıldığının işveren tarafından ortaya konulamadığı gerekçesiyle her iki isteğin kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içinde bulunan ve davacının imzasını taşıyan ibraname matbu nitelikte ise de, ibranamede yer alan "ayrılma" bölümünün işaretlendiği ayrıca altına el yazılı olarak "kendi isteğimle çıktım" ibaresinin yazıldığı, ibraname içeriği ile istifa iradesinin de çelişmediği anlaşılmaktadır. Dava istifa tarihinden yaklaşık beş yıl sonra açılmış olup, süresi içinde irade fesadı ileri sürülmemiştir.

Böyle olunca davacının 01.12.2009 tarihinde istifa etmek suretiyle işyerinden ayrıldığı kabul edilmeli ve her iki tazminat isteğinin de reddine karar verilmelidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 24/02/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/21382
Karar No: 2014/3932
Karar Tarihi: 26.02.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/21382 E.  ,  2014/3932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 11. Aile Mahkemesi

TARİHİ :27.06.2013

NUMARASI :Esas no:2012/1075 Karar no:2013/838

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı tarafından; kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı-davalı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 26.02.2014 (Çrş.)
Esas No: 2016/1883
Karar No: 2016/8012
Karar Tarihi: 01.12.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/1883 E.  ,  2016/8012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Ortadan kaldırılması

I- Sanıklar hakkında 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen "2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden, kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırıldığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan kurum vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanıklar hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosya içeriğinde mevcut vergi tekniği raporuna göre, en son düzenlendiği tespit edilen faturanın 22.09.2005 tarihli olduğu anlaşılmakla, suç tarihi itibariyle yürürlükte olan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/1-b maddesinde düzenlenen “sahte fatura düzenleme” suçunun cezasının üst sınırı itibariyle tabi olduğu aynı Kanunun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 8 yıllık asli, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımına tabi olduğu cihetle, hüküm tarihi itibariyle dava zamanaşımının henüz dolmadığı gözetilmeden yazılı şekilde kamu davasının ortadan kaldırılmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 01.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi
Esas No: 2021/16733
Karar No: 2022/5280
Karar Tarihi: 02.06.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/16733 E.  ,  2022/5280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalınca hazırlanan 07.02.2011 günlü raporda olay nedeniyle mağdurenin ruh sağlığının bozulduğunun belirtilmesi karşısında, sanık hakkında koşulları oluştuğu halde 5237 sayılı TCK'nın 103/6. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, eleştiri dışında hükmedilen cezanın nevi ve miktar itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, sanık müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 02.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/3137
Karar No: 2016/2476
Karar Tarihi: 14.03.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/3137 E.  ,  2016/2476 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından suça sürüklenen çocuk ...'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 103/1, 31/3, 62/1 ve 109/1, 109/3.f , 109/5, 31/3, 62/1. maddeleri uyarınca iki kez 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına dair ...Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 12.05.2015 tarih ve 2014/499 Esas, 2015/233 sayılı Kararına yönelik itirazın kabulü ile hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kaldırılmasına ilişkin ...2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 15.07.2015 tarihli ve 2015/571 Değişik iş sayılı Kararının;

Merci ...2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince, suça sürüklenen çocuğun suç tarihinden sonra kasıtlı suçlar işlediği, bu kapsamda mahkemece suça sürüklenen çocuğun tekrar suç işlemeyeceği kanaatiyle verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının usul ve kanuna aykırı olduğu gerekçesiyle itirazın kabulü ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararın kaldırılmasına karar verilmiş ise de, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi bakımından 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/6-b. maddesinde düzenlenen sanığın yeniden suç işleme eğilimi açısından subjektif (öznel) koşulun değerlendirilmesinin hükmü veren mahkemenin takdirinde olduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, subjektif koşulun itiraz üzerine mercii tarafından denetlenemeyeceği, merciin hüküm mahkemesini bağlayıcı, onun takdir hakkını kısıtlayıcı şekilde karar veremeyeceği gözetilmeden, suç tarihi itibariyle kasıtlı bir suçtan mahkûmiyeti bulunmayan suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı yapılan itirazın reddi yerine, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 07.12.2015 gün ve 94660652-105- 34-11826-2015-E. 25663/80663 sayılı kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla incelenerek gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, ...2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 15.07.2015 tarihli ve 2015/571 Değişik iş sayılı Kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, müteakip işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 14.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.