erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2020/20936
Karar No: 2022/21324
Karar Tarihi: 01.11.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/20936 E.  ,  2022/21324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Hakaret, genel güvenliğin tehlikeye sokulması, trafik güvenliğini tehlikeye sokma

KARAR

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle; temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ile temyiz sebebine göre ve 24/10/2019 tarihinde yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 29. maddesi ile değişik CMK'nın 286. maddesi gereğince hakaret suçundan kurulan hükmün temyiz edilebilir hale geldiği anlaşılarak, dosya görüşüldü:

Anayasanın 40/2, 5271 sayılı CMK 'nın 34/2 ve 232/6. Maddeleri gereğince, kararlar ve hükümlere karşı başvurulabilecek yasa yolları, süreleri, sürelerin ne zaman başlayacağı, başvuru mercii, şekli ve sonuçlarının kuşkuya yer vermeyecek şekilde ilgililere açıkça bildirilmesinin gerekmesi, anılan Kanun'un 294/1. Maddesinde '' Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.'' şeklinde, 295/1. maddesinde ise ''Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' biçimnde düzenlemeler bulunması, Bölge Adliye Mahkemesince kararın son bölümünde, temyiz başvurunda hükmün neden dolayı bozulmasının istendiğine dair temyiz sebebi gösterilmesinin zorunlu olduğuna, gösterilmemesi halinde ise temyiz isteminin reddedileceğine dair bildirimin yer almadığının anlaşılması karşısında; sanığa, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda yapılacak meşruhatlı tebligatla, tebliğden itibaren yedi günlük süre içerisinde, yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz isteminin reddedileceği hususunda ihtar yapılmasının gerektiği,

Anlaşıldığından, sanık ... müdafisinin temyiz davası istemi hakkında KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA, yukarıda belirtilen şekilde sanık müdafisine tebligat yapılarak, tebliğe ilişkin evrakın dosya içerisine konulması, temyiz nedenlerini içeren ek dilekçe verildiği takdirde ise bu hususta ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize yollanılmak üzere, dosyanın incelenmeksizin ... Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi'ne GERİ GÖNDERİLMESİNE, 01/11/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/18385
Karar No: 2014/10732
Karar Tarihi: 05.05.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/18385 E.  ,  2014/10732 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62, 52/2-4, 53/6 maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusursuz olduğuna, eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası adli para cezasına çevrilirken esas alınan tam gün sayısı ile uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi,

İsabetsiz olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 3 bendinin çıkarılarak yerine "Sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, TCK 52/3 gereğince 10 ay hapis cezasının 300 gün karşılığı adli para cezası olarak kabulüne, TCK 52/2 maddesi gereğince her bir günün sanığın şahsi ve sosyal durumu nazara alınarak takdiren 20 TL den paraya çevrilerek 6,000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, adli para cezasının TCK'nın 52/4 maddesi gereğince 12 eşit taksit olmak üzere 1'er aylık aralarla taksitlendirilmesine, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edeceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevirileceğinin sanığa ihtarına, (ihtar edildi)" bendinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/6723
Karar No: 2019/1665
Karar Tarihi: 11.02.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/6723 E.  ,  2019/1665 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62/1, 53/1, 58/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında verilen hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve sanık hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilirken, tekerrüre esas alınan ilamın kararda gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün (1) numaralı fıkrasının (7). paragrafı hükümden çıkarılarak yerine “Sanığın sabıkasında bulunan İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/02/2012 tarihinde kesinleşen 2007/301 esas, 2007/757 karar sayılı ilamı ile verilen 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası sebebiyle mükerrir olduğu anlaşıldığından, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 58/6. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve TCK'nın 58/7. maddesi gereğince cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/696
Karar No: 2019/7841
Karar Tarihi: 23.10.2019

**10. Hukuk Dairesi         2019/696 E.  ,  2019/7841 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 2018/211-2018/422

Dava, sosyal güvenlik mevzuatında prim teşviki, destek ve indirim uygulamalarından kaynaklanan uyuşmazlığa ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı HMK'nın 373/4. maddesi kapsamında, bozmaya uyularak verilen hüküm sonrasında ek karar ile davalı Kurum vekilinin, 5510 sayılı Yasaya eklenen Ek 17/4. madde uyarınca, temyiz hakkı bulunmadığından bahisle temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

Söz konusu ek kararın ve hükmün, davalı kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

27.03.2018 tarihli ve 7103 sayılı Vergi Kanunları ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un 70. maddesi ile 5510 sayılı Kanun'a eklenen Ek 17. maddenin 4. fıkrasında yer alan “…Görülmekte olan davalarda ayrıca bir başvuru şartı aranmaksızın, dava öncesi yapılan idari başvuru tarihinden itibaren işleyecek kanuni faiziyle birlikte hesaplanacak tutar üçüncü fıkra hükümlerine göre mahsup veya iade edilir. Mahkemelerce, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce açılmış davalarda davanın konusuz kalması sebebiyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilir. Yargılama giderleri idare üzerinde bırakılır ve vekâlet ücretinin dörtte birine hükmedilir. Ayrıca, ilk derece mahkemelerince verilen kararlar hakkında Sosyal Güvenlik Kurumu'nca kanun yollarına başvurulmaz ve bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce yapılan kanun yolu başvurularından vazgeçilmiş sayılır.” hükmüne göre, davalı kurum avukatının temyiz isteminde bulunamayacağı, maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce kanun yoluna başvuruda bulunulmuş ise de, bu istemden vazgeçilmiş sayılacağı belirtildiğinden, usul ve kanuna uygun olan ek kararın ONANMASINA, 23.10.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/15965
Karar No: 2023/11427
Karar Tarihi: 20.12.2023

**7. Ceza Dairesi         2023/15965 E.  ,  2023/11427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/674 E., 2023/644 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi

... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 12.04.2023 tarihli ve 2022/674 Esas, 2023/644 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 293 üncü maddesinin ikinci fıkrasında yer alan ''Hüküm, temyiz eden Cumhuriyet savcısına veya ilgililere gerekçesiyle birlikte açıklanmamışsa; hükmün temyiz edildiğinin bölge adliye mahkemesince öğrenilmesinden itibaren gerekçe yedi gün içinde tebliğ edilir.'', 5271 sayılı Kanun'un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." ve yine aynı Kanun'un 295 inci maddesinde yer alan "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler karşısında; sanığın yokluğunda verilen hükme yönelik 5271 sayılı Kanun'un 291 inci maddesinde belirtilen 15 günlük yasal süre içerisinde temyiz dilekçesi sunduğu ancak temyiz dilekçesinde gerekçe göstermediği, gerekçeli karar tebligatının da ihtarat içermediği anlaşıldığından, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarih ve 2019/9. MD-554 Esas ve 2021/117 Karar sayılı

kararında belirtildiği üzere, hak kaybının önlenmesi bakımından sanığa tebligatın yapıldığı tarihten itibaren 5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligatın yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması ve sanığın süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi halinde; temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek tebliğname ile birlikte, gerekçeli temyiz isteminde bulunulmaması halinde ise; mevcut haliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 20.12.2023 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2018/7328
Karar No: 2018/13100
Karar Tarihi: 21.11.2018

**8. Ceza Dairesi         2018/7328 E.  ,  2018/13100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5275 sayılı Kanunun 105/A-8 maddesinde; "Denetimli serbestlik müdürlüğüne müracaat etmesi gereken sürenin bitiminden itibaren iki gün geçmiş olmasına karşın müracaat etmeyenler ile kapalı ceza infaz kurumuna iade kararı verilmesine rağmen iki gün içinde en yakın Cumhuriyet Başsavcılığına teslim olmayan hükümlüler hakkında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 292. ve 293. maddelerinde yazılı hükümler uygulanır." hükmü düzenlenmektedir. Anılan düzenlemede "denetimli serbestlik müdürlüğüne müracaat etmesi gereken sürenin bitiminden itibaren iki gün geçmiş olmasına karşın müracaat etmeme" ve "kapalı ceza infaz kurumuna iade kararı verilmesine rağmen iki gün içinde en yakın Cumhuriyet Başsavcılığına teslim olmama" iki seçimlik hareket olarak belirtilmiştir. Somut olayda; sanığın, hakkında uygulanmasına karar verilen denetimli serbestlik tedbiri nedeniyle Gebze Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'ne kimliği olmadan süresinde başvurduğu, kimliği olmadığı için ek süre verilmesine rağmen bu sürenin sonunda da müdürlüğe usulüne uygun geçerli bir başvuruda bulunmadığı anlaşılmaktadır. "Denetimli serbestlik müdürlüğüne müracaat etmesi gereken sürenin bitiminden itibaren iki gün geçmiş olmasına karşın müracaat etmeme" şeklinde gerçekleşen sanığın eyleminin, anılan hükmün kapsamında kaldığı, bu aşamaya kadarki hali itibariyle mezkur suçu oluşturduğu, sanık hakkında İnfaz Hakimliği'nden kapalı ceza infaz kurumuna iade kararı aldırılmasının suçun oluşumuna etki sağlamayacağı; kaldı ki, Gebze İnfaz Hakimliği'nin 16.07.2014 tarihli 2014/199 Esas ve 2014/205 karar sayılı kapalı ceza infaz kurumuna iade kararının 26.09.2014'te usulüne uygun olarak sanığa tebliğ edildiği anlaşıldığından tebliğnameki bu hususa yönelik bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Temel ceza belirlenirken uygulama maddesinin "5275 sayılı Kanun 105/A-8. maddesi yollamasıyla 292. maddesi" olduğu belirtilmeyerek CMK.nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 1. Fıkrasında "eylemine uyan" ibaresinden sonar gelmek üzere "5275 sayılı Kanunun 105/A-8. maddesi delaletiyle" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/10310
Karar No: 2012/25351
Karar Tarihi: 04.09.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/10310 E.  ,  2012/25351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozmaya uyularak; yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların, reddine, ancak:

1- 5252 sayılı Yasanın 5/2. maddesi uyarınca, suç tarihi itibarıyla temel adli para cezasının 450 TL'den fazla olamayacağının gözetilmemesi,

2- Sanık müdafiinin temyizi üzerine bozulan Malatya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.05.2007 tarih ve 2007/30-189 sayılı kararında sanığa tayin edilen hapis cezası paraya çevrildiği ve para cezalarının taksitle ödenmesine hükmedildiği halde, yeniden kurulan hükümde hapis cezası paraya çevrilmeyerek ve taksitlendirilmeyerek kazanılmış hak kuralının ihlal edilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanığa hapis cezası yanında hükmolunan 600 TL adli para cezasının 450 TL'ye, TCK.nun 62. maddesinin uygulanması sonucu hükmolunan 500 TL adli para cezasının 375 TL'ye indirilmesine, sanığa 6136 sayılı Yasanın 15/1. ve TCK.nun 62. madde ve fıkraları gereğince tayin edilen 5 ay hapis cezasının mahkemenin bozma kararından önceki takdiri doğrultusunda TCK.nun 50/1-a ve 52/2 maddeleri gereğince bir gün karşılığı 20 liradan

3000 lira adli para cezasına çevrilmesine ve TCK.nun 52/4. madde ve fıkrasına göre para cezalarının birer ay ara ile 10 eşit taksitle tahsiline, taksitlerden birinin ödenmemesi halinde tamamının tahsiline denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 04.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/17956
Karar No: 2022/20849
Karar Tarihi: 26.10.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/17956 E.  ,  2022/20849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hakaret

KARAR

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ile temyiz sebebine göre, 7188 sayılı Kanun'un 29. maddesi ile değişik CMK'nın 286. maddesi uyarınca, hakaret suçu yönünden hükmün temyiz edilebilir olduğu ve sanığın 15 günlük yasal süre içinde kararı temyiz ettiği belirlenerek dosya görüşüldü:

Anayasanın 40/2, 5271 sayılı CMK'nın 34/2 ve 232/6. maddeleri gereğince, kararlar ve hükümlere karşı başvurulabilecek yasa yolları, süreleri, sürelerin ne zaman başlayacağı, başvuru mercii, şekli ve sonuçlarının, kuşkuya yer vermeyecek şekilde ilgililere açıkça bildirilmesinin gerekmesi, anılan Kanun'un 294/1. maddesinde "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." şeklinde, 295/1. maddesinde ise "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir" biçiminde düzenlemeler bulunması, sanığın sunmuş olduğu temyiz dilekçesinin, hükmün hukuki yönüne ilişkin bir sebep içermemesi ve Bölge Adliye Mahkemesinde kurulan hükümde, temyiz başvurusunda hükmün neden dolayı bozulmasının istendiğine dair temyiz sebebi gösterilmesinin zorunlu olduğuna, gösterilmemesi halinde ise temyiz isteminin reddedileceğine dair bildirimin yer almadığının anlaşılması karşısında; sanığa yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda yapılacak meşruhatlı tebligatla, tebliğden itibaren yedi günlük süre içerisinde, yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verebileceği, aksi halde sebep yokluğunda temyiz isteminin reddedileceği hususunda ihtar yapılması gerektiği,

Anlaşıldığından, sanık ...'ın temyiz davası istemi hakkında KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA, yukarıda belirtilen şekilde sanık ...'a tebliğat yapılarak, tebliğe ilişkin evrakın dosya içerisine konulması, temyiz nedenlerini içeren ek dilekçe verildiği takdirde ise bu hususta ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize yollanılmak üzere, dosyanın incelenmeksizin ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi'ne GERİ GÖNDERİLMESİNE, 26/10/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/17876
Karar No: 2012/19770
Karar Tarihi: 19.10.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/17876 E.  ,  2012/19770 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :1243-445

Dava, davalılardan işverene ait işyerinde geçen sigortalı çalışma sürelerinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilamında belirtilen gerekçe ile isteği hüküm altına almıştır.

Hükmün, davalılardan ... Gemicilik ve Tankercilik A.Ş.’nin avukatınca süresinde; temyiz itirazının reddine ilişkin ek kararın davalılardan Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Davalılardan Kurum avukatının, temyiz itirazının reddine ilişkin mahkemenin ek kararına yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesi gözetilerek, Hukuk Usulu Muhakemeleri Kanununun 432. maddesine göre, temyiz itirazının süreden reddine ilişkin karar, tebliğinden itibaren 7 gün içinde temyiz edilebilir.

Mahkemenin, temyiz itirazının reddine ilişkin Ek Kararı, 18.06.2012 tarihinde davalılardan Kurum vekiline yöntemince tebliğ edilmiş, ek karara ilişkin temyiz ise 27.06.2012 tarihinde vuku bulmuştur. Şu duruma göre anılan davalının temyizi yönünden 7 günlük temyiz süresi geçmiştir.

O halde, 01.06.1990 gün ve 1989/3 E. 1990/4 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararı da göz önünde tutularak anılan davalının ek kararın temyizine ilişkin dilekçesinin süre aşımı yönünden REDDİNE;

2- Davalılardan Gemicilik ve Tankercilik A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan ... Gemicilik ve Tankercilik A.Ş.'den alınmasına, 19.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/29204
Karar No: 2012/15640
Karar Tarihi: 08.05.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/29204 E.  ,  2012/15640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/03/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu şikayetinde; iş bankasından aldığı emekli maaşına haciz konulduğunu, bu maaşın haczedilemeyeceğini ileri sürerek 06.03.2006 tarihli haczin kaldırılmasını talep etmiştir.

506 Sayılı Kanunun geçici 20. maddesi kapsamında kurulan sandıklar, 09.03.1983 gün ve 1983/1-1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da açıkça belirtildiği gibi, Sosyal Sigortalar Kurumu, Bağ-Kur ve T.C. Emekli Sandığı gibi sosyal güvenlik kuruluşlarındandır. Geçici 20. madde kapsamındaki sandıklar; bağlı bulundukları kuruluşların personeli ile ilgili olarak, 506 Sayılı Kanunun sistematiği içinde Sosyal Sigortalar Kurumunun yüklendiği görevleri ve sağladıkları hakları yerine getirmek üzere kuruldukları için, sosyal güvenlik hukukunun temel ilkelerinin bu sandıklar için de geçerli olduğunun kabulü gerekir. Bu nedenle 506 Sayılı Kanunun geçici 20. maddesi kapsamında kurulan sandıklarca bağlanan aylıkların 5510 Sayılı Yasanın 93/1. maddesi uyarınca haczi mümkün değildir. Ancak 506 Sayılı Kanunun 128. maddesi uyarınca kurulmuş olan sandıklardan alınan maaşların haczi mümkündür.

O halde borçlunun maaş aldığı vakıf sandığının statüsü incelenerek, yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda haczedilmezlik şikayeti hakkında karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile istemin reddi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 08/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.