erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/42321
Karar No: 2018/5030
Karar Tarihi: 25.04.2018

**13. Hukuk Dairesi         2015/42321 E.  ,  2018/5030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile .... ilçesi 37158 Ada 15 Parselde kayıtlı taşınmaz üzerindeki binadaki zemin kat ve 7. kattaki 11 nolu daire için alım satım sözleşmesi yaptıklarını, bedelini ödediğini, her iki dairenin sözleşmeye göre Haziran 2009 yılında teslim edilmesi gerekirken süresi içerisinde teslim edilmediğini, bu gibi durumlarda sözleşmeye göre her ay her bir daire için 700,00 TL kira tazminatı ödeneceği için davalı aleyhine .... 4. İcra Müdürlüğünün 2010/5066 dosyasından 5 ay gecikme nedeniyle 2 daire hesabıyla 10 aylık kira bedeli 7.000,00 TL ve birikmiş faizi için icra takibi yaptığını, davalının haksız ve kötü niyetli olarak takibe itiraz ettiğini beyan ederek, davalının icra takibindeki itirazının iptaline, takibin devamına, davalının yüzde 40 tan az olmamak üzere icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, ispat edilemeyen davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıdan satın aldığı dairenin sözleşmede kararlaştırılan süre içerisinde teslim edilmemesi nedeniyle sözleşmede kararlaştırılan kira tazminatı için başlattığı icra takibine itiraz üzerine itirazın iptali talebinde bulunmuş; davalı, sözleşme gereği üzerine düşen edimleri yerine getirdiğini, sözleşme içeriğine göre tarafından yapılacak olan inşaatın kaba işçiliğinin yapıldığını, ince işçiliklerin davacıya ait olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir. Dosyada taşınmazların davacıya teslim edildiği tarihi gösterir teslim tutanağı ya da bu nitelikte herhangi bir belge yoktur. İspat yükü üzerine düşen davalı, taşınmazların sözleşmeye uygun şekilde davacıya teslim edildiğini ispatlayamamıştır ancak davalı cevap dilekçesinde yemin delinine dayanmıştır. O halde mahkemece bu ispat külfeti dikkate alınarak ve taşınmazların hangi tarihte davacıya sözleşmeye uygun olarak teslim edildiği hususunda ayrıntılı araştırma yapılıp, davalının yemin deliline dayandığı hususu da dikkate alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle ispat yükünün davacıda olduğu kanaatiyle davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 25/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/11863
Karar No: 2022/9943
Karar Tarihi: 27.12.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/11863 E.  ,  2022/9943 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Niğde 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.03.2018 tarih ve 2017/439 - 2018/138 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olmak

Hüküm : Sanık hakkında TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1. md., TCK’nın 62, 53/1-2-3, 58/9, 63. maddeleri gereğince mahkumiyetine dair istinaf başvurusunun

esastan reddi

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurusunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Duruşma istemi içermeyen temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre sanığın çocuğunu örgüte müzahir okula göndermesinin örgütsel bir eylem olarak değerlendirilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Niğde 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/24394
Karar No: 2014/7903
Karar Tarihi: 24.04.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/24394 E.  ,  2014/7903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosyada birer örneği bulunan ve sanığa sahte faura düzenlediği belirtilen şahıs ya da firmalara ilişkin tanzim edilen Vergi Tekniği Raporlarında özetle;.... hakkında tanzim edilen 07.04.2010 tarihli Vergi Tekniği Raporunda 10.06.2005 tarihi itibariyle işyerini terk ettiği, o tarihten sonrada yapılan yoklamalarda da gidilen adreslerde bulunamadığı, defter ve belge isteme yazısının....'nin eşine tebliğ edilmesine rağmen ibraz edilmediğinin, .... Tıbbı Malzeme San.Tic.Ltd.Şti. hakkında düzenlenen 09.12.2005 tarihli Vergi Tekniği Raporunda bilinen en son iş yeri adresine 2004 ve 2005 takvim yıllarına ilişkin defter ve belgelerin ibrazına ilişkin yazının tebliğine rağmen ibraz edilmediğinin, 16.07.2008 tarihli Vergi Tekniği Raporunda.....Elek.Med.Tic.Ltd.Şti.nin bilinen adreslerde bulunamadığının, başka bir adreste devam ettiğine dair bilgi edinilemediğinin,....Profil Banyo Aksesuar San. ve Tic.Ltd.Ştdi. hakkında hazırlanan 08.01.2007 tarihli Vergi Tekniği Raporunda ise 17.06.2005 ve sonrasında yapılan yoklamalarda adreste bulunamadığının ya da sürekli kapalı olduğunun, şirket ortaklarına ikametgah adreslerinden ulaşılamadığının açıklanması, alınan bilirkişi raporuna göre KDV hariç 342.646.76 TL bedelli olduğu belirtilen 54 adet faturaya ilişkin ödemelerin nakit olarak yapıldığına ilişkin savunmanın hayatın olağan akışına uymaması, faturaların gerçek alım satım karşılığı olup olmadığının, mal akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgelerini dosyaya ibraz edememesi ayrıca 2005 takvim yılında değişik zamanlarda birden fazla sahte fatura kullanan sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 43. maddesinin uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncelerine iştirak olunmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

213 sayılı VUK'nun 359/b-l ve 5237 sayılı TCK'nun 43. maddeleri uyarınca belirlenen 22 ay 15 gün hapis cezasından TCK'nun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken hesap hatası sonucu 18 ay 22 gün hapis cezası verilmesi gerekirken yazılı şekilde fazla ceza tayini,Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun anılan Yasanın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında belirlenen '18 ay 27 gün hapis' ibaresinin çıkartılarak yerine '18 ay 22 gün hapis' denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/6022
Karar No: 2018/10970
Karar Tarihi: 25.12.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/6022 E.  ,  2018/10970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

1- Sanık hakkında 2006-2007 takvim yılılarında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik olarak katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı, mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Sanık hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat hükmüne yönelik olarak katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığa yüklenen “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibarıyla tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4 maddelerinde öngörülen zamanaşımının suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarıca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 25.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/5234
Karar No: 2022/6002
Karar Tarihi: 19.09.2022

**11. Hukuk Dairesi         2022/5234 E.  ,  2022/6002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 43. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 27.09.2021 tarih ve 2021/467 D.iş -2021/461 D.İş karar sayılı ihtiyati hacze itirazın reddine ilişkin ek kararın ihtiyati hacze itiraz eden vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 43. Hukuk Dairesi'nce verilen 17.03.2022 tarih ve 2022/447 E. - 2022/310 K. sayılı kararın temyiz edildiği, temyiz edilen kararın kesin olduğu gerekçesiyle temyiz isteminin reddine ilişkin verilen 20.06.2022 tarihli ek kararın Yargıtay'ca incelenmesi ihtiyati hacze itiraz eden vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati hacze itiraz eden vekili tarafından temyize konu edilen karar geçici hukuki korumalar kapsamında kalan ihtiyati haciz istemine ilişkindir. 6100 sayılı HMK’nın “Temyiz Edilemeyen Kararlar” başlığını taşıyan 362/1-f maddesiyle, İİK'nın 265/son maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemelerince geçici hukuki korumalar hakkında verilen kararlara karşı temyiz kanun yoluna başvurulamayacağı hüküm altına alınmıştır. Bu nedenle ihtiyati hacze itiraz eden vekilinin ek karara ilişkin temyiz isteminin reddi gerekecektir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince temyiz isteminin reddine ilişkin olarak verilen ek kararda hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, ihtiyati hacze itiraz eden vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, Bölge Adliye Mahkemesinin kesin kararına yönelik temyiz isteminin reddi ek kararına ilişkin temyiz talebinin kötüniyetle yapıldığı anlaşıldığından HMK'nun 368. maddesi yollamasıyla aynı kanunun 329/2. maddesi uyarınca temyiz eden Kayalar Çelik San. A.Ş. vekili ...'ın takdiren 1.000,00 TL disiplin para cezası ile CEZALANDIRILMASINA, para cezasının mahal mahkemesince yerine getirilmesine, HMK 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 19/09/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/1621
Karar No: 2018/4492
Karar Tarihi: 07.06.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/1621 E.  ,  2018/4492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... .... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevi yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının ... adresinin “... Mah. .../... Sk. No:... İç Kapı No:... .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... .... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının “... Mah. ... Sk. No:13 .../...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/.... maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Dosya kapsamından kısıtlı adayının “... Mah. ... Sk. No:13 .../...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın ... ve .... maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 07/06/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/8555
Karar No: 2010/16882
Karar Tarihi: 14.12.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/8555 E.  ,  2010/16882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalının öğrenim gördüğü Bilgi Üniversitesine, davalıya kefaleten 3.9.2007-13.6.2008 tarihleri arasında 10 eşit taksitle toplam 9.260,00 TL ödeme yaptığını, kefaleten ... olduğu miktarın rücuen tahsili için başlattığı icra takibine ise davalı tarafından itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazın iptaline, %40 inkar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacı ile aralarında herhangi bir kefalet sözleşmesi bulunmadığını, davacının, araç alım satımı nedeniyle dava dışı annesine olan borcuna karşılık, üniversite eğitim taksitlerini ödediğini, davacıya borçlu olmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının, davalının okul taksitlerini ... olması nedeniyle davanın kabulüne, takibe itirazın iptaline, asıl alacağın %40’ı oranında inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının devam ettiği Üniversiteye, davalıya kefaleten öğrenim taksitlerini ödediğini ileri sürerek, söz konusu ödemelerin rücuen tahsili istemiyle eldeki davayı açmış, davalı ise, davacının, öğrenim taksitlerini ödediğini kabul etmekle birlikte, bu ödemelerin kendisine kefaleten değil, davacının annesine olan araç alım satımımdan kaynaklanan borcuna mahsuben yapıldığını savunarak, gerekçeli inkarda bulunmuştur. Bu durumda ödemelerin, davalının nam ve hesabına ve daha sonra iade edilmek kaydıyla kefaleten yapıldığını ispat etme yükümlülüğü, onu iddia eden davacıya aittir. Davacı ise iddiasını yasal delillerle ispat 2010/8555-16882

Edememiştir. Davcının, dava dışı Üniversiteye yapılacak ödemeler için, Bankaya vermiş olduğu ödeme talimatında, “...garantörü bulunduğum ...’ın 2007-2008 öğrenim dönemi öğrenim ücretinden dolayı” ifadelerinin kullanılması da, bu yöndeki iddianın ispat edildiğini göstermez. HUMK’nun 288. maddesi gereğince miktar itibariyle olayda tanık da dinlenemez. Ne var ki davacı dava dilekçesinde açıkca ‘yemin’ deliline de dayanmış olduğundan bu konuda davacıya, karşı tarafa yemin yöneltmeye hakkı bulunduğu hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, mahkemece davacının, davalıya ait okul taksitlerini ödediğinden bahisle, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 14.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/10643
Karar No: 2020/4227
Karar Tarihi: 08.07.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/10643 E.  ,  2020/4227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belge gizleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Defter ve belge gizleme suçunda, ceza alt sınırının suç tarihi itibarıyla 5904 sayılı Kanun'un 23. maddesi ile değişik 213 sayılı Kanun'un 359/a-2. maddesi uyarınca "18 ay hapis" olduğu gözetilmeyerek, sanık hakkında temel cezanın "1 yıl hapis" olarak hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1-213 sayılı VUK'nin 139. maddesine göre; vergi incelemeleri, esas itibarıyla incelemeye tabi olanın iş yerinde yapılır. İş yerinin müsait olmaması, ölüm, işin terk edilmesi gibi zaruri sebeplerle incelemenin yerinde yapılması imkansız olur veya mükellef ve vergi sorumluları isterlerse inceleme dairede yapılabilir. İş yeri faal olan mükelleflere, defter ve belgelerin vergi dairesine getirilmesi için yapılan tebligatlar usulüne uygun olmadığında suçun unsurları oluşmayacaktır. Somut olaya gelince, vergi denetmeni tarafından defter ve belgelerini ibraz etmesi için çıkartılan tebligatın, 11.10.2013 tarihinde, eşi ... ... imzasına ikamet adresinde tebliğ edilmesi; incelemenin dairede yapılmasını gerektiren nedenler tespit edilmediği için, defter ve belgelerin incelenmek üzere ibrazı için denetmenlik adresine getirilmesi istenerek sürecin mükellef aleyhine tersine çevrilmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti açısından, suç tarihinde mükellefin hesaplarının dairede incelenmesine imkan veren 213 sayılı VUK’nin 139/2. maddesindeki istisnalardan birinin varlığının önceden belirlenip belirlenmediğinin, iş yerinde faaliyetin devam edip etmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması; iş yeri dışında inceleme yapılmasına ilişkin bir tespit varsa belgesinin istenmesi, aksi takdirde yapılan tebligatın hukuki geçerliliği olmayacağı da dikkate alınarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

2-Kabule göre de;

a)Defter belge ibraz etme istem yazısının sanığa 11.10.2013 tarihinde tebliğ edilmesinden itibaren 15 günlük sürenin bitimini takip eden 27.10.2013 tarihi pazar gününe denk geldiğinden, suç tarihinin 28.10.2013 tarihi olduğu gözetilmeden, gerekçeli kararda suç tarihinin 27.10.2013 olarak yanlış gösterilmesi,

b)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz talebi bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 08.07.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/14381
Karar No: 2014/13419
Karar Tarihi: 02.06.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/14381 E.  ,  2014/13419 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 22/02/2012

Suç : 2863 Sayılı Kanuna Aykırılık

Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İzmir 1. numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 20.03.1997 tarih ve 6736 sayılı kararıyla 1. derece arkeolojik sit alanı kapsamına alınan ... ili, ... ilçesi, ... Antik Kenti sınırları içerisinde kalan yerde, ... Belediyesinde garaj amiri olarak görev yapan sanık ... tarafından, hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilen iş makinesi operatörü ...'a, ... yol başlangıcından itibaren 850 metre kadar stabilize yolda zemin temizliğinin yaptırıldığı, olay hakkında Müze Müdürlüğü görevlilerince düzenlenen rapor üzerine sanık hakkında soruşturmaya başlandığı, her ne kadar sanık ... hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan dava açılmış ise de, sanığın ifadelerinde, yolun stabilize olması nedeni ile yolda otların yeşerdiğini, mahalde oturan ailelerin, çocuklarının okula giderlerken zorlandıklarına dair şikayetlerde bulunmaları üzerine yol temizliği yaptırdığını ve bunun suç olduğunu bilmediğini beyan ettiği, dosya kapsamında bulunan olay yeri resimlerinin incelenmesi ile, davaya konu uygulamanın, yüzeysel temizlikten ibaret olduğunun ve zeminde bir kazının yapılmamış olduğunun kolayca görülebildiği, mahallinde yapılan 05.12.2011 tarihli keşfe iştirak eden arkeologdan alınan bilirkişi raporunda da, alanda kazının yapılmadığının, sit alanına verilmiş bir zararın olmadığının ve yapılan yüzeysel temizliğin fiziki müdahale sayılamayacağının belirtildiği, bu nedenlerle yapılan yargılama sonunda mahkemece, atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle sanığın beraatine karar verilmesinde bir isabetsizliğin bulunmadığı anlaşılmakla,

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 02/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.