erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2011/1299
Karar No: 2011/2130
Karar Tarihi: 21.03.2011

**5. Ceza Dairesi         2011/1299 E.  ,  2011/2130 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayanla cinsi münasebette bulunma ve rızaen alıkoyma suçlarından sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...’un bozma üzerine yapılan yargılanmaları sonunda; sanık ...'ın cinsi münasebette bulunma suçundan mahkümiyetine, diğer sanıkların üzerlerine atılı suçlardan beraetlerine dair, Sinop Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 22.09.2005 gün ve 2005/290 Esas, 2005/293 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurenin karar tarihinde reşit olup, babasının velayetinden çıktığı, kendisine tebliğ edilen hükmü de temyiz etmediği anlaşıldığından, mağdurenin babası ... vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 21.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/13515
Karar No: 2011/12666
Karar Tarihi: 14.12.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/13515 E.  ,  2011/12666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BODRUM 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/05/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki kıyı kenar çizgisi içinde kalan taşınmaz ve deniz yüzeyini davalının çeşitli muhdesatlar yapmak ve kullanmak suretiyle işgal ettiğini ileri sürüp, kıyı vasfındaki alana ve deniz yüzeyine yönelik elatmasının önlenmesi ve üzerindeki muhdesatların yıkımına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının dava tarihinden sonra imalatları yıkarak müdahaleye son verdiğinin anlaşıldığı ve davanın konusuz kaldığı gerekçesiyle esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kıyı niteliğindeki yere elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğine ilişkin olup mahkemece, yargılama sırasında imalatların yıkılarak elatmaya son verildiği gerekçesiyle dava konusuz kaldığından esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, 21.9.2006 tarihinde idarece tutulan tutanağa göre davalının ahşap iskele, beton dolgu ve beton zemin üzerine taş döşemek suretiyle kıyıya elattığının tespit edildiği, bunun üzerine eldeki davanın açıldığı, dosyada elde edilen 18.12.2009 tarihli bilirkişi raporuna göre davalının ahşap iskele yapmak suretiyle kıyıya elattığının belirlendiği, yargılama sırasında tutulan 15.5.2010 tarihli tutanakta ise davalının iskeleyi kaldırdığı, ancak 64,26 m²'lik beton zeminin çekişmeli yerde mevcut olduğunun saptandığı görülmektedir. O halde, iskele ile ilgili olarak kurulan hükümde bir isabetsizlik yoktur.

Ancak, davadan önceki tespit tutanağında dava konusu yerde zemine beton atıldığı belirlenmiş ve dava dilekçesinde bu husus da dava edilmiştir. Ne varki, keşfen elde edilen bilirkişi raporunda bu hususta bir bilgiye yer verilmemiştir. Hemen belirtilmelidir ki, fiilen elatma olgusuna son verilse bile beton zeminde bulunduğu sürece elatmanın devam ettiği kabul edilmelidir. Böylesi bir durumda da, davanın konusuz kaldığından söz edilemez. Öyle ise, yetersiz bilirkişi raporuyla yetinilerek karar verilmiş olması doğru değildir.

Davacı Hazinenin, bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün ( 6100 sayılı HMK,nun geçici 3. Maddesi yollamasıyla) 1086 sayılı HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 14.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/16555
Karar No: 2012/20090
Karar Tarihi: 06.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/16555 E.  ,  2012/20090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İnegöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07/02/2012 tarih ve 2012/51-2012/51 D.İş sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati haciz isteyen (alacaklı) vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati hacze itiraz eden vekili, ihtiyati haciz kararına 13.02.2012 tarihli haciz ve muhafaza işlemi ile muttali olduğunu, müvekkilinin ikametgahı “Nilüfer/Bursa” olup İİK’nun 50. ve HMK’nun 6. ve 10. maddeleri uyarınca yetkili mahkemenin Bursa Mahkemeleri olduğunu ileri sürerek, yetki itirazının kabulü ile ihtiyati haciz kararının kaldırılmasını talep ve dava etmiştir.

İhtiyati haciz isteyen alacaklı vekili, yetki itirazının süresinde olmadığını, 08.02.2012 tarihinde haciz, 09.02.2012 tarihinde muhafaza işlemi yapıldığını, borçlunun haczi en geç muhafaza tarihinde öğrendiğini, BK’nun 73. maddesi kapsamında alacaklının ikametgahının bulunduğu yer mahkemesi de yetkili bulunduğundan yetki itirazının reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, itirazın İİK’nun 257. vd.maddeleri kapsamında süresinde yapıldığı, genel yetki kuralları gereğince ihtiyati haciz başvurularında yetkili mahkemenin aleyhine ihtiyati haciz istenen tarafın ikametgahının ve sözleşmeden doğan borcun ifa edilmesi gereken yerin bulunduğu mahkeme olduğu, borçlunun kanuni ikametgahının Nilüfer/Bursa olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle itirazın kabulüne, mahkemenin yetkisizliğine, ihtiyati haciz kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Kararı, ihtiyati haciz isteyen (alacaklı) vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve talep konusu çekin keşide yerinin de Bursa olmasına göre, ihtiyati haciz isteyen (alacaklı) vekilinin temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle ihtiyati haciz isteyen (alacaklı) vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 06/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/4115
Karar No: 2024/4245
Karar Tarihi: 11.12.2024

**3. Hukuk Dairesi         2024/4115 E.  ,  2024/4245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 21.10.2024.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 44. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/508 E., 2023/139 K.

Taraflar arasındaki menfi tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile dosyanın yeniden yargılama yapılmak üzere Mahkemesine iadesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 21.10.2024 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin (3) üncü alt bendi uyarınca kararın kesin olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi; temyiz konusu kararın, 6100 sayılı Kanun’un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin (3) üncü alt bendi uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 21.10.2024 tarihli ek kararına ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin, yargı çevresi içinde bulunan ilk derece mahkemelerinin görev ve yetkisi hakkında verdikleri kararlar ile yargı yeri belirlenmesine ilişkin kararları, 6100 sayılı Kanun’un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin üç numaralı alt bendi uyarınca kesin olup aynı Kanun’un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca temyiz edilemez.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 21.10.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/9888
Karar No: 2012/16786
Karar Tarihi: 04.07.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/9888 E.  ,  2012/16786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 10.000 TL ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü. Davacı vekili dilekçesinde; davacı adına tapuda kayıtlı olan taşınmaza davalının nedensiz yere el atarak kullanması nedeniyle 08.08.2008-20.05.2010 tarihleri arası için 10.000 TL ecrimisil talebinde bulunmuştur. Mahkemece,müdahalenin sabit olduğunun kabul edilmesine rağmen, boş olması halinde gelir getirmesi mümkün olmayan arsa için ecrimisil istenemeyeceği ve davacının yapacağı herhangi bir ticari faaliyeti ya da kira gelirinin kanıtlanamadığından bahsedilerek ecrimisil talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.TMK 995.maddesine göre ve 8.3.1950 gün ve 22/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da kabul edildiği gibi; başkasının taşınmazını haksız olarak kullanmış olan kimse, o taşınmazı haksız olarak elinde tutmuş olmasından doğan zararları ve elde ettiği veya elde etmeyi ihmal ettiği semereleri tazmin ile yükümlüdür. Zira, işgal zararı, gelir getirebilecek bir yerin haksız işgali nedeniyle malikin o yerden olağan biçimde yararlanmaması yüzünden mal varlığındaki artışı engel olmaktır. Bu engel olmanın sağladığı mal varlığına girmeyen çoğalma en az kira, en çokta tam gelir yoksunluğu olarak değişebilir. Tazminatın amacı, el atma olmasaydı malikin mal varlığı ne durumda olacak idiyse o durumun sağlanmasıdır.

Davalı taşınmazı işgal ettiğine göre ecrimisil ile sorumlu tutulması gerekir. Davacının ayrıca bir zararı olduğunu ispatlaması gerekmez. Yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporunda taşınmazın getirebileceği ecrimisil hesaplandığına göre, taraflardan bilirkişi raporuna karşı diyecekleri sorulup sonucuna göre ecrimisil miktarının hüküm altına alınması gerekir.Mahkemece bu hususlar gözardı edilerek eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu ecrimisil talebinin reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 04.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/3550
Karar No: 2020/18331
Karar Tarihi: 11.11.2020

**8. Ceza Dairesi         2020/3550 E.  ,  2020/18331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozmadan sonra verilen kararların temyiz incelemesinin Yargıtay tarafından yapılması ve temyiz süresinin 1412 sayılı CMUK.nın 310. maddesine göre belirlenmesi gerekir ise de verilen kararda temyiz süresinin 15 gün olduğu belirtilerek sanığın yanıltılması nedeniyle, 25.12.2019 tarihinde yüze karşı tefhim edilen hükmü 08.01.2019 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine göre sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında 1412 sayılı CMUK.nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle cezasının 6000 TL ve 400 TL adli para cezası üzerinden infazına karar verilmesi gerekirken, sonuç cezanın 6000 TL ve 400 TL adli para cezası olarak belirlenmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün sonuç cezanın belirlendiği 5.fıkrasından, "CMUK'nın 326/son maddesi dikkate alınarak sanığa verilen gün adli para cezasının daha önceki cezasından fazla olamayacağından 400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ve 6.fıkrasından, " CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca günlüğü 20,00 TL den paraya çevrilerek 6,000,00 TL 400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibarelerinin çıkartılarak yerine “CMUK.nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle sanığın cezasının 6000 TL ve 400 TL adli para cezası üzerinden infazına” ibaresi yazılması sureti ile sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.11.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/14631
Karar No: 2010/2160
Karar Tarihi: 16.03.2010

**5. Ceza Dairesi         2008/14631 E.  ,  2010/2160 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma ve rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçlarından sanık ...’ın yapılan yargılanması sonunda; reşit olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasebette bulunma eyleminin cinsel ilişki suçunu oluşturduğunun kabulüyle kamu davasının şikayetten vazgeçme nedeniyle düşmesine, atılı diğer suçtan beraetine dair, ... Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 23.01.2007 gün ve 2006/207 Esas, 2007/17 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi katılan ve vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraet ve kamu davasının düşmesine dair hükümler usul ve kanuna uygun olduğundan katılan ve vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 16.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/5266
Karar No: 2011/8358
Karar Tarihi: 15.07.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/5266 E.  ,  2011/8358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAMANDAĞ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/11/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı,  kayden davalılara ait 1661 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını özel mülkiyete konu olamayacağını ileri sürerek, tapu iptali ve terkin isteğinde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar, Dairece; “5841 Sayılı Yasa ile getirilen yasal düzenlemeler gözetilerek davanın hak düşürücü süreden dolayı reddine karar verilmesi” gerekçesiyle bozulmuş mahkemece hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, çekişmeli taşınmazın kıyı-kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali ve terkin isteklerine ilişkin olup mahkemece, davanın  kabulüne ilişkin olarak kurulan hükmün, davalıların temyizi üzerine Dairece, 05.6.2009 tarih 2009/5793 Es. 6459 Kr. Sayılı ilam ile 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa hükümleri uyarınca hak düşürücü süreden dolayı reddine karar verilmek üzere bozulduğu,  mahkemece hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda, davanın hak düşürücü süreden reddine karar verilmiş olduğu görülmektedir.

Gerçekten de işin esası bakımından 5841 Sayılı Yasanın yürürlüğü döneminde davanın hak düşürücü süreden reddedilmiş olması doğrudur. Ancak anılan yasa Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 tarih 2009/31 E. 2011/77 K. sayılı kararı ile iptal edilmiş ve henüz Resmi Gazetede yayımlanmadığı için bu defa aynı tarih aynı esas ve 2011/27 sayılı karar ile iptal hükmünün de eldeki davalara uygulanmak üzere yürütmenin durdurulmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve usulü kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 Sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibarıyla doğru olduğu düşünülse de, Anayasa Mahkemesinin anılan kararı nedeniyle kural olarak işin esasının 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı birleştirme Kararına göre belirlenen veya belirlenecek olan kıyı kenar çizgisine göre çözüme kavuşturulacağı açıktır.

Davacı Hazine vekilinin temyiz itirazları belirtilen sebeplerle yerindedir. Kabulü ile hükmün HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 15.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/1276
Karar No: 2022/3710
Karar Tarihi: 07.03.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/1276 E.  ,  2022/3710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi, karar verilmesine yer olmadığına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen karar verilmesine yer olmadığına dair karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen karar verilmesine yer olmadığına dair kararın CMK'nın 223. maddesi uyarınca hüküm niteliğinde bulunmadığı, hüküm niteliğinde olmayan ve bu itibarla konusu bulunmayan karara yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMK'nın 298. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen temyiz isteminin reddine dair karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında ilk derece mahkemesi tarafından TCK’nın 142/2-b, 143/1, 35, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 4.660 TL adli para cezasının verildiği, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi’nin 12/09/2018 tarih ve 2018/2466 E. - 2018/1745 K. sayılı kararı ile istinaf isteminin esastan reddine, suça sürüklenen çocuk müdafiinin bu karara yönelik temyiz istemi üzerine de hırsızlık suçundan verilen kararın kesin nitelikte olduğundan bahisle CMK’nın 296/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddine karar verildiği, ancak suça sürüklenen çocuk müdafiine 03/10/2018 tarihinde tebliğ edilen 21/09/2018 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek karara yönelik herhangi bir temyiz isteminin bulunmadığı anlaşılmakla; dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE, 07/03/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/2105
Karar No: 2012/9767
Karar Tarihi: 05.06.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/2105 E.  ,  2012/9767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 22. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05/10/2010 tarih ve 2008/284-2010/398 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi .....tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket nezdinde işyerim paket sigorta poliçesi ile sigortalı bulunan işyerinde çıkan yangın sebebiyle maddi hasar meydana geldiğini, sigortalıya hasar bedelinin ödendiğini, yangının elektrik panosunun kofresinin elektrik gerilimi ve yüksek voltaj sebebiyle patlaması sonucunda meydana geldiğini belirterek 91.500,00 TL'nin faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yangının iç tesisatta meydana geldiğini, yangına sebebiyet veren tesisatın müvekkiline ait olmadığını, kusur ve illliyet bağının ispatlanması gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, sigortalının eski abonelik devam ederken yeni bir proje oluşturmaksızın elektrik panosunu içine alacak şekilde boya fırını yaptırmakla olayın gelişmesinde ağır kusurlu olduğu, uzun yıllardır davalının aynı yerdeki trafodan diğer kooperatif işyerlerine dağıtım yaptığı, herhangi bir sorunun yaşanmadığı, sigortalının ağır kusuru olmaması halinde teknik bilirkişi tespitlerine göre yangının çıkmayacağının tespit edildiği, sigortalının ağır kusurunun davalı yönünden illiyet bağının kestiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 05.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/8672
Karar No: 2016/3475
Karar Tarihi: 30.03.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/8672 E.  ,  2016/3475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Hasımsız olarak görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14.05.2015 tarih ve 2015/150-2015/491 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ek kararı müdahale talebinde bulunan davalı.... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkil şirketin hamili bulunduğu farklı bankalara ait toplam 11 adet çekin çalınmış olduğunu ileri sürerek çeklerin zayi nedeniyle iptalini talep etmiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; davacının hamili olduğu çeklerin çalınmış olduğu iddiasında olduğu, yapılan ilanlar sonrasında mahkemeye başvuran olmadığı, muhatap bankaların çek bedellerini ödemekten men edildiği, dava konusu çeklerin muhatap bankalara da ibraz edilmediği gerekçesiyle davanın kabulü ile davacının hamili olduğu toplam 11 adet çekin zayi nedeniyle iptaline karar verilmiştir.

..... vekili 14.05.2015 tarihli ve dosyaya ilan süresi geçtikten ve karar verildikten sonra 21.05.2015 tarihinde giren dilekçesi ile davaya müdahale talebinde bulunmuş, ..... Şubesi'ne ait .... nolu çekin zayi olmadığını, 13.02.2105 tarihinde kendilerine ibraz edildiğini, üzerine ödeme yasağı nedeniyle şerh konulduğunu beyan ederek ödeme yasağının kaldırılmasını talep etmiştir, mahkemenin müdahale talebini değerlendirmemesi nedeniyle 26.05.2015 tarihli temyiz dilekçesi ile müdahale talebinin kabulü ile mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

Mahkemece 05.06.2015 tarihli ek karar ile HUMK 432/son ve 434/2. maddeleri gereğince temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

Ek kararı, müdahale talebinde bulunan..... vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, ek kararı müdahale talebinde bulunan..... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, ek kararı müdahale talebinde bulunan ..... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan 05.06.2015 temyiz ek kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 30.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.