erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2006/16477
Karar No: 2007/2975
Karar Tarihi: 06.03.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/16477 E.  ,  2007/2975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, taşınmazındaki ağaçlarının ve binalarının davalılar tarafından kesildiğini ve yıkıldığını, davalılardan Karayolları Genel Müdürlüğü ile 12.6.2002 tarihli tutanakla, bedeli ödenmek şartıyla ağaçlarının kesimini kararlaştırmışlarsa da başvurularının sonuçsuz kaldığını ve zararın ödenmediğini bildirerek, ağaçlardan dolayı 16.000 YTL ve binalardan dolayı 2.000 YTL olmak üzere, toplam 18.000 YTl’nın davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, Bayındırlık Bakanlığı ve Afet İşleri Genel Müdürlüğü haklarında, davanın taraf sıfatı yokluğu nedeniyle reddine, binalara ilişkin tazminat talebi bakımdan, davanın açılmamış sayılmasına, ağaçlara ilişkin talebin kabulü ile 16.000 YTL’nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı Karayolları Genel Müdürlüğünden tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar Karayolları Genel Müdürlüğü ve Bayındırlık Bakanlığı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalılardan Karayolları Genel Müdürlüğünün temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalılardan Bayındırlık ve İskan Bakanlığı hakkındaki dava, taraf sıfatı yokluğu nedeniyle

2006/16477-2007/2975

reddedildiğine ve bu davalı duruşmalarda vekille temsil edildiğine göre: bu davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken bu konuda karar verilmemiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Ne varki bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, HUMK 438/7 maddesi gereğince, kararın düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: 1-Davalılardan Karayolları Genel Müdürlüğünün temyiz itirazlarının, yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine,

2-Davalılardan Bayındırlık ve İskan Bakanlığının temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan kararın hüküm fıkrasına, 6. paragraftan sonra gelmek ve 7. paragraf olmak üzere “Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi Hükümleri gereğince 350.00 YTL vekalet ücretinin, davacıdan alınarak, duruşmalarda vekille temsil edilmiş bulunan davalı ... ve İskan Bakanlığına verilmesine” sözlerinin eklenmesine ve kararın düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 6.3.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/12754
Karar No: 2022/8235
Karar Tarihi: 21.04.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/12754 E.  ,  2022/8235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi uyarınca "Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56'ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK'nun 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100,00 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000,00 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 305/1-2. maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 21.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/22621
Karar No: 2016/6480
Karar Tarihi: 31.03.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/22621 E.  ,  2016/6480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Aile Konutunun Tespiti

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava aile konutunun tespiti davası olup, mahkemece dava konusu taşınmazın yazlık olarak kullanıldığı, aile konutu olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, dinlenen davacı tanıkları, ... ve .. davacının, eşinin ölümünden önce ve halen taşınmazı aile konutu olarak kullanıldığını, sadece kış aylarında iki ay ... da yaşadıklarını beyan ettikleri, dosya içerisinde bulunan nüfus kaydına göre de muris ...'ın mernis adresinin bu taşınmaz olarak gözüktüğü anlaşılmaktadır. Mahkemece davacı kadının dava tarihinde ve eşi ölmeden önceki mernis adresinin araştırılıp, nerede ikamet ettiğinin belirlenmesi ve diğer bütün delillerin birlikte değerlendirilip sonucu uyarınca karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.31.03.2016(Prş.)
Esas No: 2024/12646
Karar No: 2024/13876
Karar Tarihi: 17.10.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/12646 E.  ,  2024/13876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250,00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta; 01.01.2023 - 31.12.2024 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2023 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki hükmün, ücret tespiti bakımından temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca bozmaya uyularak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

17.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/20745
Karar No: 2015/22552
Karar Tarihi: 30.11.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/20745 E.  ,  2015/22552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 4. Aile Mahkemesi

TARİHİ : 22/09/2014

NUMARASI : 2013/945-2014/626

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; onanmasına dair Dairemizin 29.06.2015 gün ve 459-13919 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde. Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun kanun yollarına ilişkin hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.

Mahkemece davacı kadının boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'ilerine karar verilmiş, davalı erkek tarafından temyiz edilen hükmün Dairemizce onanmasına karar verilmiştir. Dairemizce yapılan ilk inceleme sırasında, davalı erkek vekiline sözlü duruşma günü usulünce bildirilmeden ve davalı erkek vekilinin 19.08.2014 havale tarihli mazeret dilekçesi ile ilgili mahkemece olumlu ya da olumsuz bir karar verilmeden, davalı vekilinin yokluğunda karar verilmesi hususu gözden kaçırılmıştır. Mahkeme, tahkikatın bitiminden (HMK m. 184) sonra sözlü yargılama ve hüküm için tayin olunacak gün ve saatte mahkemede hazır bulunmalarını sağlamak amacıyla iki tarafı davet eder. Taraflara çıkarılacak davetiyede belirlenen gün ve saatle mahkemede hazır bulunmadıkları takdirde yokluklarında hüküm verileceği hususu bildirilir. (HMK. m. 186/1). Sözlü yargılamada mahkeme, tarafların son sözlerini sorar ve hükmünü verir (HMK. m. 186/2). Hakim, Türk Hukukunu re'sen uygular (HMK m. 33). Mahkeme, Hukuk Muhakemeleri Kanununun emredici düzenlemelerinin gereğini yerine getirmek zorundadır (HGK 13.0.3.2013. 2013/802 esas, 2013/347 karar). Mahkemece, taraflara tahkikatın tümü hakkında açıklama ve son sözlerini söyleme hakkı verilmeyerek Hukuk Muhakemeleri Kanununun 184 ve 186. maddelerinin emredici ve açık hükmü uygulanmadığı gibi davalı vekilinin mazeret dilekçesi ile ilgili bir karar verilmemesi de usul ve kanuna aykırıdır. Açıklanan sebeplerle; davalı erkeğin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 29.06.2015 gün ve 2015/459 esas, 2015/13919 karar sayılı onama kararının kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Davalının karar düzeltme isteminin Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440- 442.maddeleri gereğince kabulü ile, Dairemizin 29.06.2015 gün ve 2015/459 esas, 2015/13919 karar sayılı onama kararının yukarıda gösterilen sebeple tamamıyla kaldırılmasına, hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre, diğer karar düzeltme itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, karar düzeltme harcının istek halinde yatırana geri verilmesine oybirliğiyle karar verildi. 30.11.201 5 (Pzt.)
Esas No: 2015/26934
Karar No: 2017/3504
Karar Tarihi: 18.04.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/26934 E.  ,  2017/3504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet - Tazminatın Kabulü

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

1-2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 338 maddesinde yer alan yalan beyanda bulunma ve İcra ve İflas Kanunu'nun 89/4 maddesinde yer alan tazminata ilişkin kurulan hükümlere yönelik incelemede;

Sanığın ortağı olduğu borçlu şirkete olan şahsi borcunun haczinin mümkün olması nedeniyle, öncelikle borçlu şirketin kayıtlı olduğu vergi dairesinden muhasebecisi belirlenip buradan veya zabıta marifetiyle ticari defterler ve banka hesapları temin edilerek, borçlu şirkete ait ticari defterler, bilançolar ve banka hesapları üzerinde ,birinci haciz ihbarnamesinin tebliğ edildiği tarih itibariyle sanığın borçlu şirkete şahsi ve muaccel bir borcu bulunup bulunmadığı yönünde bilirkişi incelemesi yaptırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayini ve tazminat konusunda karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet ve tazminatın kabulü kararı verilmesi,

Kabule Göre de;

2-) 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 338 maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 18.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/31846
Karar No: 2017/15516
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/31846 E.  ,  2017/15516 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2009/4491
Karar No: 2010/11983
Karar Tarihi: 23.06.2010

**3. Ceza Dairesi         2009/4491 E.  ,  2010/11983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Olay günü mağdurun sanığın yanına gelerek “manitam... sizin evde mi?” şeklinde söz söylemesi üzerine başlayan ve doktor raporunda belirtildiği şekilde mağdurun yaralandığı olayda... adlı kişinin kim olduğu sanıkla bir yakınlığının bulunup bulunmadığı söylenen sözlerin hakaret içerip içermediği tartışılarak sanık yönünden haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı değerlendirilmesi gerekirken belirtilen hususlar araştırılmadan... adlı kişinin sanığın yakını olmadığının kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 23.6.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/3417
Karar No: 2014/2097
Karar Tarihi: 11.02.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/3417 E.  ,  2014/2097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 15. İş Mahkemesi

TARİHİ : 11/12/2012

NUMARASI : 2010/634-2012/1397

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, fazla mesai, sandık alacağı, maddi tazminat ve manevi tazminat alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 10. maddesinin dördüncü fıkrasına göre "Manevi tazminat davasının, maddi tazminat veya parayla değerlendirilmesi mümkün diğer taleplerle birlikte açılması durumunda; manevi tazminat açısından vekalet ücreti ayrı bir kalem olarak hükmedilir." Aynı maddenin üçüncü fıkrasında ise, manevi tazminat davasının tümden reddi durumunda, tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümüne göre avukatlık ücretine hükmedileceği öngörülmüştür.

Mahkemece, sandık alacağı, maddi tazminat ve manevi tazminat alacağının reddedilmiş olmasına rağmen, davalı yararına tek vekalet ücretine hükmedilip, manevi tazminat talebi yönünden vekalet ücretine ayrı bir kalem olarak ayrıca hükmedilmemesi

hatalı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

Sonuç:

Temyiz olunan kararda, hüküm fıkrasının 5. bendinde yer alan "Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince reddedilen kısım için 2.748,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine" rakam ve sözcüklerinin çıkarılarak yerine, "Davalı yargılamada kendisini vekille temsil ettirdiğinden, karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince, sandık alacağı ve maddi tazminat yönünden 2.628,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, manevi tazminat talebi yönünden ise 1.200,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine" rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderin 4,05 TL'nin davacıya arta kalanın davalıya yükletilmesine, 11.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/8984
Karar No: 2016/3903
Karar Tarihi: 11.04.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/8984 E.  ,  2016/3903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/04/2015 tarih ve 2014/140-2015/129 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin 2012/6736 numara ile "ayakkabı" tasarım başvurusunda bulunduğunu, davalı şirket tarafından başvuru konusu tasarımın yenilik ve ayırt edicilik vasıflarının bulunmadığı iddialarıyla tasarım başvurusuna itiraz edildiğini, itirazın ... ... tarafından kabul edilerek müvekkilinin tasarım başvurusunun reddedildiğini, kararın hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek hukuka aykırı ... kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili; başvuru konusu tasarımın daha önce kataloglarda yer aldığını, yenilik ve ayırt edicilik vasıflarını taşımadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili; ... kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; dava konusu tasarım hakkında bilirkişi görüşü alınmasının gerekli olduğu, davacıya verilen kesin süreye rağmen bilirkişi ücretini yatırmadığı, HMK’nın 324. maddesi uyarınca davacının talep olunan delilin ikamesinden vazgeçmiş sayılacağı, ispat yükü üzerinde olan davacının iddiasına dayalı vakıaları ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, ... kararının iptali istemine ilişkin olup, mahkemece, yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiştir. Mahkemece, bilirkişi ücretinin yatırılması için kesin sürenin verildiği 24.12.2014 tarihli duruşmada davacı vekilinin mazeretinin kabul edildiği, ancak oluşturulan ara kararların davacı vekiline tebliğ edilmediği anlaşılmaktadır. Her ne kadar, davacı vekili mazeret dilekçesinde duruşma gününü ...'tan öğreneceğini belirtmiş ve mahkemece duruşma gününün ...’tan öğrenilmesine karar verilmiş ise de, kesin sürenin sonuç doğurabilmesi için yerine getirilmesi gereken hususların bilinmesi gerekmektedir. Bu durumda, mahkemece, kesin sürenin verildiği duruşma tutanağının davacı vekiline tebliğ edilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 11/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/12645
Karar No: 2024/13875
Karar Tarihi: 17.10.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/12645 E.  ,  2024/13875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250,00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta; 01.01.2023 - 31.12.2024 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2023 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki hükmün, ücret tespiti bakımından temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca bozmaya uyularak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

17.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.