erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2008/2653
Karar No: 2008/2304
Karar Tarihi: 10.04.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/2653 E.  ,  2008/2304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden ... dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 878 ada 45 parsel sayılı 41879.59 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz 4753 sayılı Yasaya göre oluşan tapu kaydı, kaçak ve yitik kişilerden kalma bir yer olması nedeniyle Hazine adına tesbit edilmiştir. Davacı ..., yasal süresi içinde tapu kaydı, irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne ve çekişmeli parselin davacı ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece çekişmeli taşınmazın davacının dayandığı 29.09.1949 tarih 171 sıra numaralı tapu kaydı sınırları içerisinde kaldığı, bu tapu kaydının dava dışı 878 ada 27 sayılı parsel ile dava konusu 45 sayılı parseli tamamen kapsadığı, davalı Hazine tapusunun oluştuğu günden geriye doğru davacı lehine yirmi yıllık zilyetlik süresinin de oluştuğu kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar için yeterli bulunmamaktadır. Davacı, 29.9.1949 tarih 171 sıra numaralı tapuya, davalı Hazine ise, toprak tevzii çalışmaları sonucuna oluşan 2.1.1964 tarih 421 sıra numaralı tapu kaydına dayanmışlardır. Mahkemece tapu kayıtları getirtildiği halde mahalline yeterli şekilde uygulanıp kapsamları belirlenmemiş, davacının dayandığı tapu kaydının haritasının bulunup bulunmadığı araştırılmamıştır. 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 20. maddesine göre kayıt ve belgelerin harita, plan ve krokiye dayanması halinde bu kaydın kapsamı dayanılan harita, plan ve krokiye itibar edilmek suretiyle belirlenir. Kaydın haritası yok veya uygulama imkanı bulunamıyor ise hudutlara değer verilir. Mahkemece tarafların dayanağını oluşturan tapu kayıtlarının varsa haritası getirtilip kadastro paftası ile çakıştırılarak mahalline uygulanmadan karar verilmesi doğru değildir. Ayrıca davacının tutunduğu bu tapu kaydına dayanılarak 879 ada 11 sayılı parsel hakkında Kadastro Mahkemesinin 2006/452 esas sayılı dosyasında da dava açıldığı 6.11.2006 tarih 2006/457 karar sayılı ilam ile hüküm kurulduğu ancak kesinleşmediği görülmüştür. Her iki dava dosyası birleştirilip davacının dayandığı tapu kaydının kapsamının kesin olarak belirlenmeden hüküm kurulması da isabetsizdir. Temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 10.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/13698
Karar No: 2019/3260
Karar Tarihi: 20.03.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/13698 E.  ,  2019/3260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, dava dışı ... Kozmetik Gıda San. ve Ltd. Şti'nin vadesi geçmiş vergi borcu bulunduğunu, davalı ...'ın söz konusu şirketin temsilcisi ve ortağı olduğunu, davalı ... aleyhine takip yapıldığını, haciz varakası düzenlendiğini, davalı ...'in vergi borcunu ödememek maksadı ile adına kayıtlı gayrımenkulü eşine devrettiğini beyan ederek tasarrufun iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre davalı ...'ın şirket ortağı olması sebebiyle vergi alacağından çok önceleri haberdar olduğu ve devri yaptığı kişinin de eşi olması sebebiyle satışın muvazaalı gerçekleştirildiği anlaşıldığından davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm süresi içerisinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 6183 sayılı Yasanın 24 ve devamı maddesinden kaynaklanan tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Bu tür davalarda davanın kabulü halinde, davacı kamu idaresinin iptal edilen tasarrufun meydana geldiği tarihteki kamu alacağının tespit edilerek bu miktar ile sınırlı olarak tasarrufun iptali gerekmektedir.

Somut olayda; dava konusu gayrımenkulün davalı ...'den davalı ...'ya devredildiği tarih olan 28.03.2013 tarihindeki kamu borçlularının vergi asıl ve cezaları ile birlikte toplam borcunun belirlenerek o miktarla sınırlı olarak iptale karar verilmesi gerekirken tasarruf tarihindeki sorumlu olduğu vergi borcu belirlenmeksizin davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuştur.

3-6183 sayılı Yasasının 38.maddesi ve 1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 168. maddesinde 16/06/2009 tarihinde ve 5904 sayılı Kanun’un 35. maddesi ile yapılan değişiklik sonucu hazırlanan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun uygulanmasından doğan her türlü davalar için avukatlık ücreti tutarının maktu olarak belirlenmesi gerekirken nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi de isabetsizdir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine, 20/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/2540
Karar No: 2017/10329
Karar Tarihi: 11.12.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/2540 E.  ,  2017/10329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı 13/07/2015 havale tarihli dava dilekçesinde; yöneticisi olduğu ... mahallesi, ... - Küme Evleri, F1-25/A Bloğun 2 ve 4 numaralı dairelerinin mutfaklarındaki ocak bölümünde boyaların kalktığı ve koku yayması nedeniyle ikamet edenlerin mağdur olduğu, davalı olan bir üst kattaki 6 nolu dairenin mutfak giderindeki arızadan kaynaklandığının kesin olduğu halde, davalının herhangi bir işlem yapmalarına izin vermediği belirtilerek KMK'nın 23. maddesi uyarınca gerekli tamiratın yapılması amacıyla taşınmaza girilerek tespit ve tamir işlemlerin yapılmasına izin verilmesi istenilmiş, mahkemece; kat maliki davalının tüm kat maliklerinin mağduriyetine sebep olan pis su giderindeki arızanın giderilmesi için konutunu tamir amacı ile açması gerektiği gerekçesiyle davanın kabulü ile davalının ikamet ettiği, "... mahallesi ... Küme Evleri F1-25-A Blok, davalıya ait 6 nolu dairede pis su giderinin bir tesisat ustası tarafından açılıp bakılmasına, gerekli tamiratın yapılması hususunda davacıya izin verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, hâkimin müdahalesi istemine ilişkindir.

Davalının malın ayıplı olabileceği iddiası yapılacak inceleme ile ortaya çıkacağından davalının pis su borusunda arıza olup olmadığı yönündeki talebin mahkeme kararı ile yapılması karşısında davalının hak kaybı olmayacağı anlaşılmakla dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 11/12/2017 günü oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/9855
Karar No: 2017/5100
Karar Tarihi: 27.03.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/9855 E.  ,  2017/5100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 27/03/2017 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

(M) (M)

GNU

MUHALEFET ŞERHİ

Araç muayene istasyonu olarak faaliyet yürüten davalı işyerinde, mesainin bitmesine rağmen randevu alarak muayeneye gelmiş olan araçların tamamının işlemlerinin bitirilememiş olmasına istinadan ve sırada bekleyen müşterilerin mağdur olmaması için fazla mesai talep eden işverenin talebi, aralarında davacının da bulunduğu ve sendikal faaliyet kapsamında birlikte hareket eden işçiler tarafından kabul edilmemiş buna bağlı olarakta randevu alarak gelmiş olan araç sahiplerinden bir kısmı işlemini yaptıramadan geri dönmek zorunda kalmıştır. Bu durumun işyerinde olumsuzluklara yol açtığı izahtan vareste olup anlatıldığı şekilde birlikte hareket ederek fazla mesai yapmayı reddeden tüm işçiler bu davranışları nedeniyle işten çıkartılmışlardır.

Davacı işçimizde dahil fazla mesai talebini kabul etmeyen işçilerin, işverence yılbaşında talep edilen fazla mesaiye muvafakat isteğini de geri çevirmiş oldukları anlaşılmaktadır.

Fazla mesaiye muvafakatı olmayan işçinin fazla mesaiye kalmadığı için işten çıkartılmasında haklı veya geçerli bir neden bulunmadığı, feshin bu yönüyle geçersiz olduğu da tartışmasızdır.

Tartışma, tamamı sendika üyesi olan ve üyesi oldukları sendikanın işyerinde örgütlenmesi için çalıştıkları belli olan işçilerin işten çıkartılmasının gerçek nedeninin sendikal faaliyetleri olup olmadığı hususundadır.

Somut olaya dönüldüğünde, fazla mesaiye muvafakatı olmayan işçiyi mesaiye kalmaya zorlamanın hukukî dayanağı yoktur ancak randevu alarak gelmiş ve sıraya girmiş araçların geri gönderilmesi yerine geçimini o işyerinden sağlayan işçinin anlayış göstererek makul süreli bir fazla mesaiye kalmasını umut etmek de işverenin gözünden bakıldığında anlaşılamayacak veya yadırganacak bir durum değildir.

Açıklanan nedenle " İşin yarım kalması benim sorunum değil, ben mesaim bittiği anda işi bırakırım, bu davranışımın ne gibi sonuçlara neden olduğuylada ilgilenmem, mesai içerisinde rahatlıkla bitirilebilecek kadar iş kabul etmek işverenin sorumluluğundadır" şeklinde nitelendirilebilecek tutum nedeniyle gerçekleştiği anlaşılan feshin sendikal nedene dayandığını kabul etmek doğru olmamıştır

Şeklindeki kanaatimiz sebebiyle, aksi yönde oluşan sayın çoğunluk görüşüne katılamıyoruz. 27/03/2017
Esas No: 2016/26090
Karar No: 2018/2325
Karar Tarihi: 21.02.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/26090 E.  ,  2018/2325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, ecrimisil yönünden feragat nedeniyle reddine, davacı ... yönünden aktif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince emyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

... İlçesi ... Mahallesi 322 ada 259 parsel sayılı taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda getirtilen emsallerin satışlarının vergi ve harçtan kaçınmak için düşük gösterildiği açıklandıktan sonra, soyut ifadelerle değer biçildiğinden , bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi

itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 21/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/26682
Karar No: 2016/614
Karar Tarihi: 14.01.2016

**22. Hukuk Dairesi         2014/26682 E.  ,  2016/614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, ihbar, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili davacının, davalıya ait işyerinde çalıştığını, iş sözleşmesinin işveren tarafından haklı sebep olmaksızın feshedildiğini belirterek, müvekkilinin ihbar ve kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshi hususunda ihtilaf mevcuttur. Davacı, işyeri yetkilisi tarafından kendisine verilen siparişleri müşteriye götürdüğünü, ancak ertesi gün siparişlerin eksik olduğu gerekçesiyle işveren tarafından hakaret edilerek işten çıkarıldığını iddia etmiştir. Davalı, davacının eksik malzeme teslimi sonrası şirket yetkilisine hakaret ederek işi bıraktığını savunmuş, delil olarak 13.08.2012 tarihli tutanağa dayanmıştır. Yargılama sırasında dinlenen davacı tanıklarının sözleşmenin feshi konusunda görgüye dayalı bilgiye sahip olmadığı anlaşılmaktadır. Davalı tanıkları ise açıkça söz konusu tutanağın olaydan çok sonra tutularak imzalandığını beyan etmiştir. Delil durumuna göre, taraflar arasında bir tartışma yaşandığı açık olmakla birlikte, bunun davacının iş sözleşmesinin işverence haklı feshini gerektirir ağırlıkta olup olmadığı kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya konulmamış, diğer bir deyişle sözleşmenin feshinin haklı sebebe dayalı olduğu işverence ispatlanamamıştır. İhbar ve kıdem tazminatı isteklerinin kabulü gerektiği halde, mahkemece yazılı şekilde kabul edilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 14.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/16404
Karar No: 2010/2169
Karar Tarihi: 22.02.2010

**10. Hukuk Dairesi         2008/16404 E.  ,  2010/2169 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Dava, primi ödendiği ileri sürülen, 30.10.1986-01.10.1988, 09.11.1988-27.06.1992 tarihleri arasında ...... isteğe bağlı sigortalı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum Avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava hukuki nitelikçe, primi ödenen süreler yönünden, zorunlu sigortalılık sürelerinin kabul edildiği dönemler dışında kalan sürelerde, isteğe bağlı sigortalı olduğunun tespitine ilişkindir.

1479 sayılı Kanunun 24. maddesinde yazılı şartları taşıdığı kabul edilen davacının 05.06.1997 tarihli başvurusuna istinaden tescilinin vergi kaydına dayalı olarak 09.04.1986 tarihi itibariyle yapıldığı, vergi kaydının sonlanması nedeniyle 30.10.1986 tarihinden sonlandırıldığı, vergi kaydının yeniden başlaması nedeniyle 01.10.1988 tarihinde sigortalılığın başlatıldığı, yine, vergi kaydının sonlandığı 09.11.1988 tarihi itibariyle sigortalılığın sonlandırıldığı, vergi kaydının 27.06.1992 tarihi itibariyle yeniden başlaması nedeniyle sigortalılığında bu tarihten başlatılarak halen devam ettirildiği, 21.06.1997 tarihli Kurum tarafından düzenlenen “....Sigortalı Bilgileri” ekstresinden anlaşılmaktadır. 20.06.1997 tarihli davacı tarafından dosyaya sunulan .....” ekstresinden ise davacının sigortalılığının 09.04.1986 da başlatıldığı ve 11 yıl 2 ay 21 gün sigortalı olarak işlem gördüğü anlaşılmaktadır. Ancak Kurum tarafından tesis edilen 19.06.1997 tarihli işlemde davacının sigortalık sürelerinin 21.06.1997 tarihli dökümde yazılı olduğu şekilde belirlendiği anlaşılmaktadır. Davacı bu dönemler için 4247 sayılı Yasanın getirdiği düzenlemeden yararlanarak prim borçlarını taksitlendirmiş ve borcunu

-2-...

ödemiştir. Davacı, Kurumca kabul edilmeyen süreler yönünden prim ödemesine dayanarak 1479 sayılı Yasa kapsamında sigortalı sayılması gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemektedir. Mahkemece, davacının ödediği primlerin, Kurumca kabul edilen sürelere ilişkin olarak mı, yoksa davacının dava konusu ettiği Kurumca kabul edilmeyen süreler de dahil olmak üzere mi, tahsil edildiği konusu açıklığa kavuşturulmalıdır. Bu doğrultuda, 1997 yılında 4247 sayılı Yasa kapsamında taksitlendirilen, davacı tarafından ödenen toplam prim miktarı gözetilmek suretiyle, ödemelerin karşıladığı süreler, uzman bilirkişiden alınacak rapor ile belirlenmeli ve sonucuna göre hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki esaslar gözetilmeksizin eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı biçimde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 22.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

......
Esas No: 2021/8923
Karar No: 2022/251
Karar Tarihi: 20.01.2022

**3. Hukuk Dairesi         2021/8923 E.  ,  2022/251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılmasına ve ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına dair verilen karara, ilk derece mahkemesince uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne yönelik olarak verilen kararın, taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

6100 sayılı HMK’nın “Bozmaya uyma veya direnme” başlıklı 373. maddesinin birinci fıkrası; “Yargıtay ilgili dairesinin tamamen veya kısmen bozma kararı, başvurunun bölge adliye mahkemesi tarafından esastan reddi kararına ilişkin ise bölge adliye mahkemesi kararı kaldırılarak dosya, kararı veren ilk derece mahkemesine veya uygun görülecek diğer bir ilk derece mahkemesine, kararın bir örneği de bölge adliye mahkemesine gönderilir.” hükmünü,

Aynı maddenin dördüncü fıkrası ise; “Yargıtayın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.” hükmünü içermektedir.

Açıklanan madde hükümleri birlikte değerlendirildiğinde; ilk derece mahkemesi tarafından, Yargıtay’ın bozma kararı doğrultusunda karar verilmesi halinde, davanın taraflarına, karara karşı sadece temyiz yoluna başvuru olanağı tanındığı anlaşılmaktadır.

Bu halde ise; ilk derece mahkemesince verilen kararın, HMK’nın 362. maddesinde bölge adliye mahkemeleri tarafından verilen kararlar için öngörülen temyiz kesinlik sınırına tabi olacağı tartışmasızdır.

6763 sayılı kanun ile 6100 sayılı HMK'ya eklenen ek 1. madde uyarınca; aynı Kanunun 362. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 01.01.2021 tarihinden itibaren 78.630 TL’ye çıkartılmıştır.

Bozmaya uyularak verilen karar, karar tarihi itibariyle kesin niteliktedir. HMK'nın 366. maddesi atfıyla aynı Kanunun 352. maddesi uyarınca, kesin olan karar hakkında Yargıtay tarafından temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz dilekçesinin miktar itibariyle REDDİNE ve peşin alınan temyiz harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 20/01/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2009/13626
Karar No: 2010/15957
Karar Tarihi: 12.05.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/13626 E.  ,  2010/15957 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2007/168610

MAHKEMESİ : Bursa 8. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/04/2007

NUMARASI : 2007/321 Karar - 2006/457 Esas

SUÇ : Elektrik Hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 Sayılı TCK.nun 145.maddesinde yer alan "değer azlığı" kavramı daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca ihtiyacı kadar ve değeri az olan malın alınmasını ifade ettiği ve somut olayda uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında kullanılan elektriğin değerinin azlığı nedeniyle yazılı şekilde ceza vermekten vazgeçilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 12/05/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.