erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/5821
Karar No: 2018/3987
Karar Tarihi: 10.04.2018

**8. Ceza Dairesi         2016/5821 E.  ,  2018/3987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama, 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve suç üstlenme

HÜKÜM : -Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan beraat,

-Sanık ... hakkında kasten yaralama, 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve suç üstlenme suçlarından hükümlülük,

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik eylemi nedeniyle yaralama suçundan kurulan hükümde arttırım yapılırken uygulanan TCK.nun 87/3 madde ve fıkrasının iddianamede sevk maddesi olarak gösterilmesi karşısında tebliğnamenin 2. bendinin 2. sırasında yer alan CMK.nun 226. maddesine aykırı davranıldığına ilişkin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

I- Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet, suç üstlenme ve katılan ...'a karşı yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Sanığın tekerrüre esas hükümlülüğünün dikkate alınmaması bu suçlara ilişkin aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın yeterli delil bulunmadığına ve meşru müdafaa halinin olayda mevcut olduğuna ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

II- Sanıklar ... ve ... haklarında katılan ...'e yönelik eylemleri nedeniyle yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz incelemesinde ise;

a- Sanık ... bakımından yapılan incelemede; İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.02.2007 tarihli ve 2006/673 esas, 2007/79 karar sayılı, sanığın, 5237 sayılı TCK.nun 142/1...b, 143, 168/2 ve 62. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, suç tarihinden önce 11.05.2010 tarihinde kesinleşmiş bulunmasına göre, tayin olunan hapis cezasının, 5237 sayılı TCK.nun 58/6. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b- Sanık ... bakımından yapılan incelemede ise; oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; katılan ...'in, tüm aşamalarda, kayığının batırılmasından dolayı baba, oğul olan sanıkların birlikte kendisini yaraladığına dair iddiasına, katılan hakkındaki adli rapora, sanık ...'nın kavgaya dahil olduğuna ilişkin tevil yollu ikrarına, katılan ... ile tanıkların, katılan ...'i birden fazla kişinin birlikte dövdükleri sırada, kavgaya müdahale ettiklerine dair beyanlarına göre, sanık ...'ya yüklenen yaralama suçunun sübuta erdiği gözetilmeden, mahkumiyeti yerine yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan ... vekili ve sanık ...'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 10.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi
Esas No: 2015/4133
Karar No: 2015/6054
Karar Tarihi: 26.11.2015

**15. Hukuk Dairesi         2015/4133 E.  ,  2015/6054 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı M.. B.. ile davalı M.. Ş.. - Temsilci S.. K.. arasındaki davadan dolayı Şanlıurfa 3. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 28.11.2013 gün ve 2012/136-2013/518 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiş, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya gelmiş dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dairemizin 02.07.2015 tarihli geri çevirme kararında, davacı tarafından yarım kalan işlerin tamamlanması için yapılan ikinci ihaleye ilişkin her iki okul inşaatı ile ilgili ihale evrakları ve sözleşme ile eklerinin eklenmesi ve davacının temyiz dilekçesinin usulüne uygun davalı şirket adına tebliğe çıkarılarak tebliğ edilmesi için dosya mahalline geri çevrilmişse de, yapılan incelemede, yapılan ikinci ihaleye ilişkin her iki okul inşaatı ile ilgili ihale evrakları ve sözleşme ile eklerinin dosaya eklenmediği gibi, davacının temyiz dilekçesi TK.21 maddesi uyarınca davalıya tebliğ edilmişse de, tebliğ evrakına haber verilen kişinin isminin yazılıp, imzasının da alınmadığı dolayısıyla yapılan tebligat işleminin usulüne uygun olmadığı anlaşılmıştır. Açıklanan nedenlerle

1-Davacı tarafından yarım kalan işlerin tamamlanması için yapılan ikinci ihaleye ilişkin her iki okul inşaatı ile ilgili ihale evrakları ve sözleşme ile eklerinin eklenmesi,

2-Davacının temyiz dilekçesinin usulüne uygun davalı şirket adına tebliğe çıkarılarak tebliğinden sonra gerekli sürenin beklenmesi, işlemlerin ikmâlinden sonra temyiz incelemesi için gönderilmek üzere dosyanın mahalline ikinci kez GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/21922
Karar No: 2017/2329
Karar Tarihi: 04.05.2017

**1. Hukuk Dairesi         2014/21922 E.  ,  2017/2329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi ve yıkım davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'nin raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğine ilişkindir.

Davacı, kayden maliki olduğu 90 parsel (yenileme sonucu 221 ada 3 parsel) sayılı taşınmaza komşu parsel maliki olan davalı tarafından 4 adet palmiye ağacı dikmek suretiyle müdahale edildiğini ileri sürererk elatmanın önlenmesi ve ağaçların kali isteklerinde bulunmuştur.

Davalı, palmiye ağaçlarının murisine ait olduğunu, kendisi tarafından dikilmediğini belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, verilen kesin süre içerisinde dava konusu 221 ada 3 parsel sayılı taşınmazın dava dışı paydaşlarının tamamının muvafakatinin alınmadığı, taraf teşkilinin sağlanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; çekişme konusu 221 ada 3 parsel sayılı taşınmazın davacı ve dava dışı kişiler adına paylı mülkiyet üzere kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır.

Hemen belirtmek gerekir ki; TMK 693/son maddesi hükmü uyarınca paydaşlardan her biri bölünemeyen ortak menfaatlerin korumasını diğer paydaşları temsilen sağlayabilir. Diğer bir deyişle bir veya birkaç paydaşın bu türlü davalarda diğer paydaşları temsile yetkili bulunduğu açık olup, davacının tek başına diğer paydaşları temsilen dava açabileceği kabul edilmelidir.

Hal böyle olunca, işin esasına girilerek tarafların tüm delillerinin toplanması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı biçimde hüküm kurulmasi isabetsizdir.

Davacı vekilinin temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulüyle, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 04.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/6543
Karar No: 2016/15603
Karar Tarihi: 08.11.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/6543 E.  ,  2016/15603 K.**

**"İçtihat Metni"**

TARİHİ : 02/06/2014

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın Gaziantep Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden husumetten reddine Ş.. B.. Başkanlığı yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacılar ile davalı Ş.. B.. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalı Gaziantep Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden davanın husumetten reddine, davalı Ş.. B.. yönünden kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacılar ile davalı Ş.. B.. vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

Dosyaya gelen cevap yazılarına göre dava konusu 1435 ada 41 parsel sayılı taşınmaz imar planında park ve 22 metrelik yolda kaldığı anlaşılmakla söz konusu yolun ana arter niteliğinde olduğu ve bakım ve onarım sorumluluğunundan Gaziantep Büyükşehir Belediye Başkanlığına ait olduğundan ve yol olarak el atılması ile imar uygulanmasının fiilen başlamış olduğu ve proje bütünlüğü de gözönünde bulundurulduğunda taşınmazın kalan kısmının imar planında park olarak ayrılan kesiminin de Gaziantep Büyükşehir Belediye Başkanlığının sorumlu olacağı gözetilerek de davanın davalı Şehit Kamil Belediye Başkanlığı yönünden husumetten reddine davalı Gaziantep Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 08/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/2742
Karar No: 2020/4921
Karar Tarihi: 02.06.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/2742 E.  ,  2020/4921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümde, temel cezanın doğrudan 5237 sayılı TCK’nın 116/4. maddesi gereğince belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, önce TCK’nın 116/2. maddesi gereğince 8 ay hapis cezasına ve devamında TCK’nın 116/4. maddesi gereğince 1 yıl 2 ay hapis cezasına hükmedilmesi sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

III- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1. 11/04/2014 tarihli Görüntü İzleme ve Tespit Tutanağına göre hırsızlık eyleminin saat 03:19 sıralarında gerçekleştiği, UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre, suç tarihinde gece vaktinin yaz saati uygulaması nedeniyle saat 05.22’de sona erdiği, bu suretle hırsızlık suçunun gece vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesiyle artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2. Suça sürüklenen çocuğun, müştekinin iş yerinden yaklaşık 100,00 TL bozuk para çaldığının anlaşılması karşısında, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 09/05/2017 tarihli ve 2015/13-156 Esas, 2017/256 Karar sayılı kararı nazara alınarak, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 02.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/9211
Karar No: 2019/1696
Karar Tarihi: 07.02.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/9211 E.  ,  2019/1696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığı ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

23/08/2014 olan suç tarihinin karar başlığında yanlış gösterilmesi mahallinde giderilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

I-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; sanığın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

28.06.2014 tarihinde 29044 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106/3. maddesi ile “hükümlü adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet Savcısının kararı ile kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verileceği, buna uymaması halinde kalan kısmın tamamının açık ceza infaz kurumunda yerine getirileceği” düzenlemesi getirildiği halde, anılan düzenleme dikkate alınmaksızın ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine karar verilmiş ise de, belirtilen bu hususun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; sanığın üzerine atılı suçu işlediğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK’nın 116/1. maddesi gereğince hükmedilen 6 ay hapis cezasının, adli para cezasına çevrilmesi sonucu sonuç cezanın 3.600 TL adli para cezası yerine 5.400 TL adli para cezası olarak belirlenmek suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ün temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,hüküm fıkrasından “5.400 TL adli para cezasına çevrilmesine” ibaresinin çıkarılarak, yerine “3.600 TL adli para cezası” ibaresinin yazılması ile sonuç cezanın “3.600 TL adli para cezası” olarak belirlenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07/02/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/16244
Karar No: 2012/24419
Karar Tarihi: 29.11.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/16244 E.  ,  2012/24419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ... yönünden sıfat yokluğundan reddine, ... Belediye Başkanlığı yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacılar ile davalılardan ... Belediye Başkanlığı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece ... hakkındaki davanın husumet nedeniyle reddine, ... Belediye Başkanlığı aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalı ... Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu, taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesi doğru olduğu gibi, 1/1000 ölçekli İmar Planı kapsamında “Sağlık Alanında” kalan taşınmaza fiilen el atılmamış ise de; Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun benzer konudaki 15.12.2010 gün ve 2010/5-662/651 sayılı kararı da gözetilerek; imar planında “Sağlık Alanı” olarak ayrılan taşınmaza fiilen el atılmamış olsa dahi 3194 sayılı İmar Kanununun 10. maddesinin amir hükmü uyarınca 1/1000 ölçekli imar planının kesinleştiği tarihten itibaren 5 yıl içerisinde davalı idarece ayrılma amacına uygun olarak kamulaştırma görevinin yerine getirilmemesi ve malikin mülkiyet hakkının süresi belirsiz şekilde kısıtlanması nedeniyle ve davalılardan ... Belediye Başkanlığının 29.12.2012 gün ve 373/1074 sayılı yazısı da dikkate alınarak taşınmaz bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacılar vekili ve davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 29.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/3223
Karar No: 2019/722
Karar Tarihi: 07.02.2019

**10. Ceza Dairesi         2016/3223 E.  ,  2019/722 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Beraat

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

10/10/2014 tarihli olay, üst arama, araç arama, yakalama ve muhafaza altına alma tutanağına göre; nöbet tutan askerlere akşam saatlerinde motosikletli bir şahsın gelerek esrar sattığı bilgisi alınması üzerine bahse konu yerde görevlilerce tertibat alındığı, sanığın... plakalı motosikletle gelerek kışla sur duvarının yanında beklediğinin görülmesi üzerine yapılan aramada montunun sağ alt cebinde 3 paket, sağ üst cebinde 1 paket toplamda 4 paket suç konusu esrarın ele geçirildiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04/12/2018 tarihli 2016/20-1453 esas ve 2018/604 sayılı kararında da belirtildiği üzere; 2559 sayılı PVSK’nın 4/A maddesinde polise, kişileri ve araçları tecrübesine ve içinde bulunulan durumdan edindiği izlenime dayanan makul bir sebebin bulunması hâlinde durdurma ve yoklama biçiminde üstlerinde kontrol yapma yetkileri tanındığı, Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliğinin 27. maddesinde bu yetkinin kullanılması için "umma" derecesinde makul şüphe arandığı, kolluk görevlisinin tecrübesine dayanarak, izlediği davranışlarından, o kişinin bir suç işleyeceği veya işlediği hususunda kanaat elde etmesi veya kişinin silâhlı olduğu ve hâlen tehlike yarattığı kanaatine varması durumunda kişiyi durdurup yoklama biçiminde kontrol yapabileceği belirtildiğinden, somut olayımızda motosikletli bir şahsın gelerek askerlere esrar sattığı yönünde bilgi edinilmesi üzerine tertibat alındığı sırada motorsikletiyle gelen sanığın üzerinin aranması konusunda makul bir şüphenin bulunduğu anlaşıldığından ayrıca bir arama emri ya da karar alınmasına gerek bulunmadığı, dolayısıyla suçun delili ve konusunu oluşturan suç konusu maddelerin ele geçirilip muhafaza altına alınmasının hukuka uygun olduğu ve hukuka aykırı bir delilden söz edilemeyeceğinden sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan hükmün BOZULMASINA, 07/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/8720
Karar No: 2017/8627
Karar Tarihi: 20.03.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/8720 E.  ,  2017/8627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan Kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava 4650 sayılı kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan Kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Arsa niteliğindeki dava konusu ... Mahallesi ... parsel (... parselden ifraz) sayılı taşınmaz ile emsal olarak mukayeseye esas alınan taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2014 yılında Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri karşılaştırıldığında, emsalin rayiç değeri 13,00-TL/m2 dava konusu taşınmazın rayiç değeri 9,00-TL/m2 oldukları anlaşılmakla dava konusu taşınmazın vergi değeri daha düşük, olmasına rağmen emsalden % 20 daha değerli kabul edilmesi ve değer biçilmesi nedeniyle raporlar inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve

dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20/03/2017gününde oybirliğiyle karar verildi.