erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2023/1220
Karar No: 2024/962
Karar Tarihi: 20.02.2024

**7. Hukuk Dairesi         2023/1220 E.  ,  2024/962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 19.12.2022

SAYISI : 2022/2647 E., 2022/2767 K.

SAYISI : 2020/61 E., 2021/363 K.

Taraflar arasındaki geçit hakkı kurulması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 19.12.2022 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 19.12.2022 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar 12.553,06 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 19.12.2022 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.02.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/45422
Karar No: 2019/2437
Karar Tarihi: 19.02.2019

**4. Ceza Dairesi         2014/45422 E.  ,  2019/2437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Silahla tehdit

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Katılanın aşamalardaki istikrarlı beyanları, sanığın da aşamalarda bıçağı eline alarak, korkutmak amacıyla ''seni bıçaklarım'' dediğini ancak suç kastı olmadığını savunması karşısında; sanığın savunmasının ne surette katılanın beyanlarına üstün tutulduğu yeterince açıklanmadan ''sanığın savunmasında suçlamayı inkar ettiği, soyut iddiadan ayrı, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine, suç kastının bulunduğuna ya da üzerine atılı suçun yasal unsurlarının oluştuğuna dair, mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı başkaca delil de elde edilemediği'' şeklindeki yerinde görülmeyen ve yetersiz gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/5688
Karar No: 2018/9955
Karar Tarihi: 05.12.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/5688 E.  ,  2018/9955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

A)"Defter ve belge ibraz etmeme" suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesi:

5271 sayılı CMK'nin 231. maddesine göre verilen "hükmün açıklanmasını geri bırakılmasına" ilişkin karara karşı aynı Kanun'un 231/12. maddesine göre itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığından, katılan vekilinin temyiz isteminin itiraz olarak kabulüyle merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin İADESİNE,

B)"Sahte fatura kullanma" suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik katılan vekili ve sanığın temyiz taleplerinin incelenmesi:

Vergi Denetim Kurulu Başkanlığı Trabzon Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığı Rapor Değerlendirme Komisyonu'nun 20.12.2011 tarihli ve RDK-2011/27 sayılı mütalaasına ve atıf yapılan vergi suçu raporuna uygun olarak, “2010 takvim yılında sahte belge kullanma” suçundan Cumhuriyet Başsavcılığınca ayrıca işlem yapılması mümkün görülmüştür.

Sanık hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kamu davası açılmış ise de, atılı suça ilişkin verilmiş bir mütalaa bulunmadığı dikkate alınarak; öncelikle durma kararı verilip, 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceği Vergi Dairesi Başkanlığından sorularak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.12.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/13636
Karar No: 2014/15920
Karar Tarihi: 10.11.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/13636 E.  ,  2014/15920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak - istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı kısmen kabulune kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasındaki bayilik ilişkisi gereği davalının maliki olduğu taşınmaz üzerine müvekkili şirket lehine 08.08.2006 tarihinde 15 yıl süreli intifa hakkı tesis edildiğini Rekabet Kurulu kararları ile davalının ilişkiyi 09.08.2011 tarihi itibarı ile sonlandırdığını, müvekkilinin davalının taşınmazına sabit yatırım yaptığını ve davalıya intifa bedeli ödediğini ileri sürerek müvekkili şirket tarafından kullanılamayacak intifa süresine karşılık gelen 124.396,37 TL ana paranın KDV'si ile birlikte davalıya ödenme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ve faizin KDV'si ile birlikte davalıdan tahsiline, bu bedel davalı yedinde kaldığı için elde ettiği tüm semerelerin ve müvekkili bu bedelden yoksun kaldığı için uğranılan ekonomik kayıplar karşılığı 56.475,95 TL'nin KDV'si ile birlikte avans faizi ve faizin KDV'si ile birlikte davalıdan tahsiline, sabit yatırım bedelinin geçersiz ve müvekkili şirket tarafından kullanılamayacak süresine karşılık gelen 542.01 TL ana paranın KDV'si ile birlikte yatırımın yapıldığı tarihten işleyecek avans faizi ve faizin KDV'si ile birlikte davalıdan tahsiline, söz konusu bu bedelin davalı yedinde kalmasından kaynaklanan ekonomik kayıpların karşılığı 231.85 TL'nin KDV'si ile birlikte dava tarihinden işleyecek avans faizi ve faizin KDV'si ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili haksız davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama, toplanan deliller neticesinde davalı yanın yetki ve zamanaşımı itirazı yerinde görülmemiş mahallinde yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporları doğrultusunda, intifa bedeline ilişkin talebin haklı olduğu, sabit yatırım bedelleri yönünden bilirkişi raporlarına itibar edilemeyeceği gerekçeleri ile davanın kısmen kabulüne, intifa bedeline ilişkin taleple bağlı kalınarak, fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak 124.396,37 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, semere ve sabit yatırım bedellerine ilişkin diğer tüm taleplerin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kapsamına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden davalıdan alınmasına, 10.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/18346
Karar No: 2014/25484
Karar Tarihi: 12.12.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/18346 E.  ,  2014/25484 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2014/331039

Mahkemesi : Sakarya 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Tarihi : 25/12/2012

Numarası : 2011/137 - 2012/309

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve mağdur vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Şikayetçinin, CMK'nın 260. maddesi uyarınca katılan sıfatını alabilecek surette suçta zarar gören sıfatıyla temyiz hakkının bulunduğu kabul edilerek, yaralanması nedeniyle suçtan doğrudan zarar gördüğü anlaşılan ve hükmü temyiz etmek suretiyle katılma iradesini ortaya koyan şikayetçinin CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafii ve katılan vekilinin, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın kendisine ait yolcu otobüsü ile olay gecesi aydınlatması bulunmayan bölünmüş dik eğimli yolda seyri sırasında, önünde aynı yöne giden kamyona aracının sağ önü ile fren izi olmadan sağ şeritte çarpması sonucu meydana gelen olayda; kaza tespit tutanağında, olay akabinde yapılan incelemede, otobüsün takograf raporunda hız ihlalinin bulunduğunun, otobüsün kaza anında hızlı olduğunun, kaza sonrası otobüs sürücüsünün yorgun bir ruh halinin olduğunun belirlenmesi; sanığın soruşturma aşamasında alınan ilk beyanlarında; 80 km. hızla kendi şeridinde seyir halinde ilerlerken, bir ara arabanın içerisinde bulunan bir şeyin yere düştüğünü fark etmesi üzerine, kafasını aşağıya eğerek yere düşen bu şeye bakıp, ardında hemen tekrar kafasını kaldırarak karşıya baktığında, karşıdan aynı istikamette ilerleyen araç olduğunu fark ettiğini, kendisinin hemen bu araca çarpmamak için aracını sola yöneltip aracı sollayarak kurtarmaya çalıştıysa da, aracın sağ ön kısmı ile önünde seyir halinde ilerleyen aracın sol arka kısmına çarptığını, ayrıca kendisinin gözünde yakını görememe problemi ile kulaklarında duyma sorunu bulunduğunu, kendisinin yakınında konuşulanları çok zor duyduğunu, araç kullandığı sırada yakını gösteren gözlüklerini takmadığını beyan etmesi; sanığın aracında bulunan mağdurların ise, sanığın olay sırasında uyuduğunu, ikazlara rağmen çok süratli seyrettiğini, hatta uyanık tutmak için ölenlerden birinin sanığın yanına geldiğini beyan etmeleri karşısında; olayda bilinçli taksirin koşullarının oluştuğunun ve sanık hakkında TCK'nın 22/3. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca, hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 12.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/38418
Karar No: 2017/16652
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/38418 E.  ,  2017/16652 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2017/11982
Karar No: 2018/5791
Karar Tarihi: 22.05.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/11982 E.  ,  2018/5791 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri

gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen 5 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında, bir gün karşılığının belirlenmesi sırasında yasal dayanak olan yasa hükümlerinin gösterilmemesi ve adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesi ile TCK'nın 52/3. maddelerine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün dördüncü bendinin hükümden çıkartılarak yerine, “Sanığa verilen 5 ay kısa süreli hapis cezasının sanığın maddi ve diğer şahsi halleri ile suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 150 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 3.000.-TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnamedeki isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22 05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/12833
Karar No: 2014/986
Karar Tarihi: 16.01.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/12833 E.  ,  2014/986 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2010/94205

MAHKEMESİ : Ankara 23. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/02/2010

NUMARASI : 2008/201 (E) ve 2010/83 (K)

SUÇ : Eziyet, tehdit ve hürriyeti tahdit

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sonradan değiştirilmesini önlemek, delil olma yeteneğini ve güveni sağla- mak için hükme esas alınan soruşturma evrakını ilgilendiren blge örneklerinin Cumhuri- yet Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmelik'in 26. maddesi uyarınca onaylanmış olması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görül- müş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASI- NA), 16.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/12002
Karar No: 2019/3451
Karar Tarihi: 03.04.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/12002 E.  ,  2019/3451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Karşıyaka Vergi Dairesi tarafından, 2004 takvim yılına ait defter ve belgelerin ibrazının istenmesine ilişkin yazının, sanığın tarh dosyasında beyan ettiği ikametgah adresine tebliğe çıkarıldığı ve bu adreste annesi......'a 16/10/2009 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın sorgusunda o tarihte çoğunlukla çalıştığı istasytonda kaldığını bazen de eve gittiğini beyan ederek bu adres dışında bir ikametgah adresi vermediği, annesinin de evrak tebliğ edilirken sanığın yanında yaşamadığı yönünde bir itirazının olmadığı, vergi dairesinin bilinen adrese yaptığı bu tebliğin usulüne uygun olduğu, ayrıca dosya arasına celp edilen 25/07/2007 tarihli arama tutanağında mükellef şirkete ait 5 cilt fatura, vergi levhası ve sanığın fotoğrafına haiz ...... adına düzenlenmiş sahte nüfus cüzdanı ele geçirildiği, 2004 takvim yılına ait defterlere bu aramada rastlanmadığından el konulmadığı, sanığın savunmasında ticari defterlerin nerede olduğunu bilmediğini beyan ettiği , tarh dosyasında yapılan incelemede 2004 yılına ait işletme defterinin noterlik onayının bulunduğunun tespit edildiği tüm dosya kapsamından anlaşılmakla ...... sayılı CMK’nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip, atılı suçun sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı nedenin bulunmadığı, azaltıcı sebeplerin ise nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 03/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/9917
Karar No: 2016/1574
Karar Tarihi: 11.02.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/9917 E.  ,  2016/1574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Olay günü sanığın alkollü vaziyette müşteki ...'a ait “... Tantuni” isimli işyerine saat 18.00 sıralarında giderek, işyeri çalışanı ...'e'' ne bakıyorsun len'' diyerek tokat attığı ve arkasından iş yerindeki mutfaktan 1 adet tavuk ve ekmek kesilen bıçağı alarak hızla iş yerinden uzaklaşmaya çalıştığı sırada müşteki ... tarafından durdurulmaya çalışılması üzerine elinde bulunan bıçağı müşteki ...'na çekerek ''yaklaşma vururum'' diye silahla tehdit ettiği anlaşılmakla, müşteki ... ve ...'nun iddiaları, tanık ...’in anlatımları karşısında; sanığın eyleminin TCK'nın 149/1-a-d maddesindeki yağma suçunu oluşturduğu anlaşıldığından, kanıtları takdir ve tartışma görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesi'ne ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... 'in temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 11.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/2231
Karar No: 2018/8059
Karar Tarihi: 16.10.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/2231 E.  ,  2018/8059 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, yersiz ödenen yaşlılık aylıklarının faiziyle tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosya içindeki belgelerden, davalı sigortalı ...’in 13.11.2007 tarihli tahsis talebine istinaden, %54 sakatlık oranına göre 15.12.2007’ de bağlanan yaşlılık aylığı ve aynı süre içerisinde yapılan sağlık harcamaları, bağlanan aylığın dayanağı sağlık kurulu raporunun sahtecilik yapılarak temin edildiğinin müfettiş raporu ile tespiti üzerine, sahteciliğe katıldığı kabul edilen tüm davalılardan, müştereken-müteselsilen faiziyle tahsili için, eldeki davanın açıldığı, Mahkemece, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu ve Fırat Üniversitesi Hastanesinin Sağlık Kurulu raporlarında sakatlık oranı %40 olarak bildirildiği için davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı, 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun mülga 60 ıncı maddesinin (C) bendinin (b) alt bendi ve geçici 87 nci maddeleri olup, anılan maddelerde, sakatlığı nedeniyle vergi indiriminden yararlanmaya hak kazanmış durumda olan sigortalıların, değişik sakatlık oranı, prim ödeme gün sayısı ve sigortalılık sürelerine göre yaşlılık aylığı tahsis koşulları ile bu kapsamda yaşlılık aylığı alanların Kurumca kontrol muayenesine tabi tutulabileceği düzenlenmiştir.

Uyuşmazlık konusu yaşlılık aylığı tahsisini gerektirecek düzeyde malul sayılmayı gerektirecek hastalık veya özrünün bulunup bulunmadığının tespiti için, 5510 sayılı Yasanın 95. maddesinde öngörülen prosedür çerçevesinde, Sosyal Sigortalar Yüksek Sağlık Kurulundan çalışma gücü kayıp oranı (bu konudaki tüm mevzuat kapsamında ayrı ayrı değerlendirme yapılmak suretiyle) belirlenmeli, anılan Kurul raporlarının Kurum açısından bağlayıcı olduğu gözetilmeli, davacının rapora itirazı halinde, Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesinden aynı hususlara dikkate edilerek rapor alınmalı, raporlar arası çelişkinin bulunması halinde ise, Adli Tıp Genel Kurulundan çelişkileri giderecek şekilde yine bu konudaki tüm mevzuat kapsamında ayrı ayrı değerlendirilmek suretiyle yeniden rapor alınarak, tahsis talep tarihindeki çalışma gücü kayıp oranı (sakatlık oranı) tereddüde yer vermeyecek şekilde belirlenmeli, sonucuna göre hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 16.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/37414
Karar No: 2017/16505
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/37414 E.  ,  2017/16505 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.