erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2011/10264
Karar No: 2011/22521
Karar Tarihi: 30.11.2011

**11. Ceza Dairesi         2011/10264 E.  ,  2011/22521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet (sahte belge düzenlemek)

HÜKÜM : 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/b-1 maddesi, 765 sayılı TCK.nun 80, 81/2, 59. maddeleri gereğince 1 yıl 1 ay 19 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına. hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına

2004 takvim yılında sahte fatura düzenlediği iddia olunan sanığın vergi tekniği ve ekindeki vergi inceleme raporlarında belirtilen Kimet Kimya firması dışındaki şirketlere düzenlediği fatura tarihlerinin belirtilmemiş olmasına,adı geçen firmaya düzenlenen en son tarihli faturanın 30.04.2004 tarihli olup Nisan 2004 dönemine ait KDV beyannamelerini vermediği, sonraki dönem beyannamelerin ise boş(matrahsız) verildiğinin belirtilmesine göre; suç tarihi tespit edilebilen en son fatura tarihi olan 30.04.2004 kabul edilerek yapılan incelemede gereği görüşüldü:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu; olay tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suçun işlendiği 30.04.2004 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 ile 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 30.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/24765
Karar No: 2017/2975
Karar Tarihi: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/24765 E.  ,  2017/2975 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2017/8563
Karar No: 2017/5839
Karar Tarihi: 22.11.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/8563 E.  ,  2017/5839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuğun atılı suçtan mahkumiyetine dair Ankara 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 08.12.2016 gün ve 2014/372 Esas, 2016/452 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi, temyiz isteminin reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 22.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/23258
Karar No: 2013/14146
Karar Tarihi: 02.10.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/23258 E.  ,  2013/14146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : 2003 takvim yılı için; kamu davasının ortadan kaldırılması

2004 takvim yılı için; mahkumiyet

Sanığın yokluğunda verilen 26.10.2011 tarih ve 2008/57 Esas, 2011/1133 sayılı kararın, Tebligat Kanununun 35. maddesi uyarınca sanığa 06.12.2011 tarihinde yapılan tebliğ işlemi, belirtilen adreste daha önce sanığa tebligat yapılmamış olması nedeniyle usulsüz olup hükmün henüz kesinleşmediği belirlenerek, sanığın adresi araştırılıp ve 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa ile Tebligat Kanununda yapılan değişikliklerde gözetilerek, usulünce tebligat yapılıp belgesinin verilmesi halinde sanığa ait temyiz dilekçesinin eklenmesinden ve bu dilekçe ile ilgili ek tebliğname düzenlenmesinden sonra dosyanın iadesinin temini amacıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/23529
Karar No: 2020/17539
Karar Tarihi: 30.11.2020

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2020/23529 E.  ,  2020/17539 K.**

**"İçtihat Metni"**

Basit yaralamaya teşebbüs suçundan sanık ...'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-e, 29, 62/1 ve 52. maddeleri gereğince 2.240 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Mersin 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.09.2019 tarihli ve 2018/408 Esas, 2019/641 Karar sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 07.10.2020 tarihli ve 2020/11689 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27.10.2020 tarihli ve 2020/90673 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, olay tarihinde müşteki ile sanık arasında çıkan tartışma sırasında sanık ...'nın müşteki ...'a telefon, çanta ve kül tablasını yaralamak amacıyla fırlattığı fakat müştekiye değmediği ve yaralanmadığı şeklinde gerçekleşen olayda eyleminin yaralamaya teşebbüs aşamasında kaldığı, mahkemece yapılan yargılama da sanığın eyleminin oluşa göre basit yaralamaya teşebbüs suçunu oluşturduğunun kabul edilmesine rağmen hüküm kısmında ceza tayin edilirken 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde fazla ceza tayininde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Mersin 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.09.2019 tarihli ve 2018/408 Esas, 2019/641 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesinin (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, sanığın 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi gereğince 120 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK’nin 86/3-e maddesi gereğince cezasında (1/2) oranında artırım yapılarak 180 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nin 35/2. maddesi gereğince cezasında (3/4) oranında indirim yapılarak 45 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nin 29. maddesi gereğince cezasında (1/4) oranında indirim yapılarak 33 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK’nin 62/1.maddesi gereğince cezasından (1/6) oranında indirim yapılarak 27 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesi gereğince sanık hakkında belirlenen adli para

cezası günlüğü 20 Türk Lirasından çevrilerek 540,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu şekilde yapılmasına, diğer kısımların aynen bırakılmasına; dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.11.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/1674
Karar No: 2012/2233
Karar Tarihi: 27.02.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/1674 E.  ,  2012/2233 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; eyleminin reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunu oluşturduğunun kabulü ile mahkûmiyetine dair Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 10.03.2006 gün ve 2005/439 Esas, 2006/60 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Ceza hükümlerine etkisi bakımından delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle CMK.nın 218/2. maddesi uyarınca verilen mağdurenin yaşının düzeltilmesine dair hüküm usul ve kanuna uygun olduğundan sanık müdafiin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden hükmün ONANMASINA,

Sanığın oluşa uygun olarak işlediği kabul edilen reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunun 765 sayılı TCK.nın 416/3. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla, aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihi olan 31.05.2002 tarihi ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükmün 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 27.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/4436
Karar No: 2012/8455
Karar Tarihi: 28.03.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/4436 E.  ,  2012/8455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde kira parasının 01/01/2010 gününden başlayarak aylık 21.000 TL olarak tesbiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 13500 TL+KDV olarak tesbiti cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davada, 01/01/2010 tarihinden itibaren başlayan döneme ilişkin aylık kira bedelinin brüt 21000 TL olarak tespiti istenilmiştir.Mahkemece, kiralananın 01/01/2010 tarihinde başlayan döneme ilişkin aylık kira bedelinin 13500 TL+KDV olarak tespitine hükmedilmiş, hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Taraflar arasındaki kira sözleşmesi 01/01/2005 başlangıç tarihli olup 5 yıl sürelidir.Gelir Vergisi Kanununun 70.maddesi ile Katma Değer Vergisi Kanununun 1/1-f, 8/1-h, 10/f maddelerine göre kira geliri elde edilen bir kısım kiralayanların Katma Değer vergisi mükellefi olması ve elde ettikleri kira gelirinin bir bölümünü Katma Değer Vergisi mükellefi olarak vergi dairelerine ödemeleri vergi yasalarınca düzenlenen bir konudur. Bu nedenle kira parasının içinde Katma Değer Vergisinin de olduğu gözetilerek karar verilmesi gerekirken, kira parasından ayrı olarak Katma Değer Vergisinin de tespitine karar verilmesi doğru değildir. Sözleşmenin uzun süreli olması bu yönden sonucu etkilememektedir. Kira parasının KDV dahil olmak üzere tesbiti gerekirken yukarıdaki şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/17957
Karar No: 2014/910
Karar Tarihi: 20.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/17957 E.  ,  2014/910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adıyaman 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/04/2013

NUMARASI : 2012/616-2013/558

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır.Ancak, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.Şöyleki;

1) Arsa niteliğindeki taşınmaza, Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca, değerlendirme tarihinden önceki özel amacı olmayan emsal satışlar incelenip, karşılaştırma yapılarak değer biçilmesi gerekirken, kesinleşmiş mahkeme kararına esas bilirkişi raporlarında belirlenen m2 birim fiyatları emsal alınarak değer biçilmiştir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza, yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, luzümu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ile emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ile oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak, alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi doğru olmadığı gibi,

2) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, Anayasa Mahkemesi’nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. Bölüm kararı da göz önüne alınarak, kamulaştırma bedeline 2.03.2013 tarihinden, karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesi gerektiğinden,

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/1664
Karar No: 2019/7149
Karar Tarihi: 25.09.2019

**3. Hukuk Dairesi         2018/1664 E.  ,  2019/7149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen kayıp kaçak davasında karar verilmesine yer olmadığına dair verilen hüküm hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; davalı istinaf başvurusunun kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK’nun 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, 8,50.TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 25.09.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/7355
Karar No: 2019/8202
Karar Tarihi: 12.06.2019

**8. Ceza Dairesi         2018/7355 E.  ,  2019/8202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık ... hakkında verilen hükmün temyiz incelemesinde;

Şikayetçi Afşin Belediye Başkanlığının usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmediği, bir mazeret bildirmediği gibi usulüne uygun katılma talebinde de bulunmadığının anlaşılması karşısında; şikayetçi Belediye vekilinin vaki temyiz isteminin CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Sanık ... hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya kapsamından 6360 sayılı Yasanın yürürlüğe girdiği tarihten önce sanığın suça konu yere tecavüzünün başlayıp devam ettiği anlaşıldığından sanığın 30.03.2014 tarihine kadar süren eylemi nedeniyle suçun oluşması karşısında tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, bir nedene dayanmayan temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün ONANMASINA, 12.06.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/2503
Karar No: 2012/622
Karar Tarihi: 01.02.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/2503 E.  ,  2012/622 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Irza geçme ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan beraatine, reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan mahkûmiyetine dair Çanakkale Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20.04.2006 gün ve 2005/32 Esas, 2006/216 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa uygun olarak sanığın işlediği kabul olunan reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarının 765 sayılı TCK.nın 416/3 ve 430/2. maddelerinde öngörülen cezalarının üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 102/4. maddesine göre 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi olduğu, reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçu yönünden sanığın mahkûmiyetine dair 20.4.2006 tarihli hükümden ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçu yönünden savunmasının alındığı 12.10.2004 tarihinden itibaren zamanaşımını kesen bir işlemin olmadığı, inceleme tarihine kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca davaların zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 01.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/1739
Karar No: 2021/212
Karar Tarihi: 14.01.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/1739 E.  ,  2021/212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Düşme

Katılan vekilinin temyiz talebinin “2006 takvim yılında Vergi Usul Kanunu’na muhalefet” suçundan kurulan düşme hükmüne yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede:

Sanığa yüklenen “2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 13.12.2006 olan suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA, 14.01.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/675
Karar No: 2006/2534
Karar Tarihi: 27.03.2006

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/675 E.  ,  2006/2534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki tesbite itiraz davası üzerine yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine ilişkin verilen hüküm davalı Hazine tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Kadastro sırasında 191 parsel sayılı 44250 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz Asliye Hukuk Mahkemesinde dava konusu olduğundan söz edilerek malikhanesi açık bırakılmak suretiyle tesbit edilmiştir. Asliye Hukuk Mahkemesinde ... ... ve arkadaşları tapu ve vergi kaydına dayanarak davalı hazine aleyhine açılmış olan tapu iptali ve tescil davası kadastro mahkemesine devir edilmiştir. ... ... ve arkadaşlarının komisyona itirazları reddedilmiş komisyonca tesbitin hazine adına onanmasına karar verilmiş ... ... ve arkadaşları vergi kaydı, irsen intikal ve zilyetliğe dayanarak davaya katılmışlardır. Mahkemece ... ve ... ... ile ... davalarının feragat nedeniyle,... ve müştereklerinin davalarının kabul ile dava konusu taşınmazın ...mirasçıları adına payları oranında tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, davacıların dayandığı tapu kaydının taşınmaza uymadığı yerel bilirkişi tarafından haber verilmekle beraber dava dilekçesinde vergi kaydı ve zilyetliğede dayanılmasına, dayanak vergi kaydının taşınmaza uyduğu ve hazine tapusu ile belirtmelik tutanağının düzenlendiği tarihe kadar 3402 sayılı Kadastro Yasasının 46/1 ve 14.maddesinde öngörülen taşınmaz edinme

koşullarının davacılar ve katılanlar yararına gerçekleştiğinin keşif, uygulama, yerel bilirkişi ve tanık sözleri saptanmasına, eylemli durumda sınırda orman yada mera olmamasına ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca Hazineden harç alınmamasına 27.3.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.