erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2007/646
Karar No: 2010/6139
Karar Tarihi: 28.04.2010

**7. Ceza Dairesi         2007/646 E.  ,  2010/6139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı kanunu muhalefet

HÜKÜM : Beraatlerine, kamu davasının TCK.nun 102/4. ve 104/2. maddeleri gereğince ortadan kaldırılmasına

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-1998 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde:

26.01.1999 olan suç tarihi itibariyle hüküm tarihinde 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen zamanaşımı süresinin gerçekleşmediği gözetilmeden, kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün BOZULMASINA, ancak temyiz inceleme tarihi itibariyle anılan yasa maddelerinde öngörülen zamanaşımı sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından sanıklar hakkındaki 1998 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan açılan kamu davasının anılan maddeler gereğince zamanaşımı nedeniyle ORTADAN KALDIRILMASINA,

II-1999 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Suç tarihi itibariyle temyiz inceleme gününde 765 sayılı TCK.nun 102/4. ve 104/2. maddelerinde öngörülen zamanaşımı tahakkuk etmiş bulunduğundan hükmün BOZULMASINA, anılan maddeler uyarınca sanıklar hakkındaki kamu davasının ORTADAN KALDIRILMASINA, 28.04.2010 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/9701
Karar No: 2012/20808
Karar Tarihi: 18.06.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/9701 E.  ,  2012/20808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza sera ve ev yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından tecavüze konu taşınmazın pafta örneği getirtilerek gerektiğinde keşif yapılıp taşınmazın niteliği belirlenmek suretiyle sanığın bina yapmak suretiyle tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygu- lama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve binanın yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5230 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ge- reğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 18.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/12736
Karar No: 2016/2489
Karar Tarihi: 17.03.2016

**9. Ceza Dairesi         2015/12736 E.  ,  2016/2489 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Ceza

Suç : Kenevir ekme, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma, trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükmün verildiği duruşma tutanağındaki katip imzası eksikliği inceleme öncesinde giderilmiştir.

1-Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan verilen karara yönelik yapılan incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 20.03.2012 tarih ve 2011/785-2012/101 sayılı kararında açıklandığı üzere; “kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma” suçundan dolayı, TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen “tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararın, sözü edilen fıkraya 6217 sayılı Kanunla eklenen cümlenin yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihinden önce ya da sonra verilip verilmediğine bakılmaksızın, temyiz değil itiraz kanun yoluna tabi olması nedeniyle, temyiz incelemesine yer olmadığına gereğinin yetkili ve görevli itiraz merciince yerine getirilmesine,

2- Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

3- Kenevir ekme suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Sanığın elindeki poşetlerde ele geçirilen esrar maddesini, yetiştirdiği kenevirlerden elde ettiğine ilişkin beyanının, "suçla ilgili kişi veya kişileri gizleme" ya da "daha az ceza alacağını sanma" gibi bir amaca dayanmış olabileceği; kenevir ektiği yerde herhangi bir araştırma ve inceleme yapılmadığı, kenevir kökü veya hasat artığı gibi maddi bulgu elde edilemediği ve aradan geçen zaman nedeniyle elde edilmesinin de mümkün olmayacağı; bu durumlar karşısında, atılı suçu işlediğine ilişkin, soyut beyanları dışında, kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı anlaşıldığından, "Şüpheden sanık yararlanır" ilkesi de gözetilerek sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken, mahkûmiyetine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 17.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/6144
Karar No: 2018/13864
Karar Tarihi: 21.11.2018

**2. Ceza Dairesi         2018/6144 E.  ,  2018/13864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk ... ve suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz istemlerinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE,

II- Hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

1- Suça sürüklenen çocukların eylemlerinin hırsızlık suçunu oluşturması nedeniyle suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulduğu ancak suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan açılan davanın hırsızlık suçuna dönüşmeyeceği dikkate alınarak hırsızlık suçundan dolayı suç duyurusunda bulunulup, Cumhuriyet savcılığı tarafından kamu davası açılması sağlanarak ve her iki dava birleştirilerek suça sürüklenen çocukların hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- 5271 sayılı CMK'nın 225/1. maddesine göre, hükmün ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil hakkında kurulabileceğinin düzenlenmesi karşısında, hükmün konusunun iddianamede gösterilen eylemden ibaret olduğu, iddianamede dava konusu yapılan fiilin bir başka olaya dayalı olmadan bağımsız olarak açıklanıp belirtilmesinin gerektiği, aksine uygulamanın hangi eylemden dolayı dava açıldığı ve hangi iddiaya karşı savunma yapılacağı hususunda karışıklığa neden olacağı, bu itibarla suça sürüklenen çocuklar hakkında iddianame içeriğine göre iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan dolayı açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde suça sürüklenen çocukların cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... ve suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 21/11/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/5970
Karar No: 2023/1603
Karar Tarihi: 22.03.2023

**8. Ceza Dairesi         2022/5970 E.  ,  2023/1603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/533 E., 2022/1689 K.

SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun kabulüyle ilk derece mahkemesinin kararını kaldırıp verilen mahkumiyeti kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 01.06.2022 tarihli ve 2022/533 Esas, 2022/1689 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 293 üncü maddesinin ikinci fıkrasında yer ... ''Hüküm, temyiz eden Cumhuriyet savcısına veya ilgililere gerekçesiyle birlikte açıklanmamışsa; hükmün temyiz edildiğinin bölge adliye mahkemesince öğrenilmesinden itibaren gerekçe, yedi ... içinde tebliğ edilir.'' 5271 sayılı Kanunu'nun 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer ... "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." ve yine aynı kanunun 295 ... maddesinde yer ... "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi ... içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanığın yüzüne karşı verilen hükme yönelik 5271 sayılı Kanunu'nun 291 ... maddesinde belirtilen 15 günlük yasal süre içerisinde temyiz dilekçesi sunduğu ancak temyiz dilekçesinde gerekçe belirtilmediği, gerekçeli kararın ve tebligatın ihtarat içermediği anlaşıldığından, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarih ve 2019/9. MD-554 Esas ve 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, hak kaybının önlenmesi bakımından sanığın tebligatın yapıldığı tarihten itibaren aynı kanunun 295 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligatın yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması ve sanığın süresi içerisinde Esas No : 2022/5970

gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek tebliğname ile birlikte, gerekçeli temyiz isteminde bulunulmaması halinde ise mevcut haliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmesi için, dava dosyasının, geri iade edilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, Oy birliğiyle, 22.03.2023 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2011/34303
Karar No: 2013/6629
Karar Tarihi: 18.03.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/34303 E.  ,  2013/6629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığındaki suç tarihinin Eylül 2007 yerine 05.12.2007 olarak yanlış yazılması yerinde düzeltilmesi olanaklı yazım hatası kabul edilmiş, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 62. maddesi ile uygulama yapılırken hapis cezasının 6 ay 20 gün yerine, 6 ay 10 gün olarak belirlenmek suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi ve koşulları bulunmadığı halde 5237 sayılı TCK'nın 168/2 maddesi uyarınca verilen cezadan indirim yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında sonuç olarak verilen 6 ay 10 gün hapis cezasının, 5237 sayılı TCK’nın 50/1-c maddesi uyarınca “iki yıl süreyle, bir meslek veya sanat edinmeyi sağlamak amacıyla, gerektiğinde barınma imkanı da bulunan bir eğitim kurumuna devam etmesi” şeklinde tedbire çevrilmesi yerine, infazı kısıtlar şekilde “2 yıl süre ile İnegöl Çıraklık Eğitim Merkezinde marangozluk eğitimi almasına” karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “5237 sayılı TCK’nın 50/1-c maddesinin uygulanmasına” ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine ‘‘kısa süreli hapis cezasının iki yıl süreyle, bir meslek veya sanat edinmeyi sağlamak amacıyla, gerektiğinde barınma imkanı da bulunan bir eğitim kurumuna devam etmesi tedbirine çevrilmesine” cümlesinin eklenmesi suretiyle,

eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/11316
Karar No: 2014/12890
Karar Tarihi: 14.05.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/11316 E.  ,  2014/12890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzincan 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/03/2013

NUMARASI : 2012/39-2013/163

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 14.05.2014 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Dava, bir kısım işçilik alacaklarının tahsili istemine yöneliktir.

Yerel mahkeme davayı kabul etmiş, yapılan temyiz üzerine karar, Dairemizce, oyçokluğu ile onanmıştır.Kanaatimce, yerel mahkeme kararı hatalıdır. Davacının fazla mesai alacağı yeterli ve inandırıcı kanıtlar ile ispatlanamadığı halde hüküm altına alınması isabetsizdir.

Davacı kargo teslimatı işi yapmıştır. Davacı tanıkları davacının sabah 08:00, akşam 22:00 saatleri arasında çalıştığını ifade etmişlerdir.

İşyerinin olduğu Erzincan ilinde kış aylarında saat 16:00 civarında havanın karardığı dikkate alındığında gece 22:00'ye kadar hangi işlerin yapıldığı belirsizdir.

Yapılan işin yoğun olup, olmadığı, fiilen hangi işlerin yapıldığı, yapılan işlerin ne kadar zaman alacağı değerlendirilmeden abartılı fazla mesai alacağının hüküm altına alınması hatalıdır.

Bu nedenle yerel mahkeme kararının bozulması gerektiği kanısında olduğumdan sayın çoğunluğun onama görüşüne katılmıyorum.14.05.2014
Esas No: 2011/9699
Karar No: 2012/20807
Karar Tarihi: 18.06.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/9699 E.  ,  2012/20807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza ev yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından tecavüze konu taşınmazın pafta örneği getirtilerek gerektiğinde keşif yapılıp taşınmazın niteliği belirlenmek suretiyle sanığın ev yapmak suretiyle tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddeleri uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZUL- MASINA), 18.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/8311
Karar No: 2015/6471
Karar Tarihi: 25.06.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/8311 E.  ,  2015/6471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada .... Sulh Hukuk ve .... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

.... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının ikamet adresinin “.....” olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

.... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının adresinin bakımevi adresi olması, yerleşim yeri olarak belirtilen adreste kısıtlı adayının sürekli kalma niyetiyle oturduğunun söylenemeyeceği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” Aynı Kanunun 22. maddesine göre de, “Bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunma ya da eğitim, sağlık, bakım veya ceza kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz.”

Bakımevinde bulunma yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağından ve .... İlçe Emniyet Müdürlüğünce kısıtlı adayının bakımevine yerleştirilmeden önce “....” adresinde ikamet ettiği tespit edildiğinden uyuşmazlığın .... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince .... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 25/06/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/14817
Karar No: 2017/7978
Karar Tarihi: 20.11.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/14817 E.  ,  2017/7978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanıklar hakkında "2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak" iddiası ile açılan kamu davasında; belirtilen takvim yılında kullanılan son fatura tarihinin 25.07.2005 olması ve sahte faturaların KDV indiriminde kullanılmış olmaları nedeniyle, suç tarihinin 21.08.2005 olacağı cihetle, gerekçeli karar başlığında "2005" olarak yanlış yazılan suç tarihinin, mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca; sanıklara yüklenen "2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibarıyla tabi olduğu, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımının, suçun işlendiği tarihten iddianame tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 20.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/2045
Karar No: 2010/5165
Karar Tarihi: 25.03.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/2045 E.  ,  2010/5165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 4.500 lira ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davada, kök muristen intikal eden taşınmazın davalı paydaş tarafından tümüyle kullanıldığı, davacı ve diğer paydaşların intifadan men edildiği, davacının diğer paydaşların paylarını da tapuda devraldığı ve ayrıca bu paylara ilişkin ecrimisil haklarının davacıya temlik edildiği belirtilerek 1/4 pay için 5 yıllık ecrimisil istenilmiş; mahkemece, ihtarla intifadan men olgusunun gerçekleştiği, davacının ancak veraset ilamındaki payı oranında ecrimisil isteyebileceği, dava yoluyla ... sürülebilecek bir hakkın (ecrimisilin) temlikle pay devri suretiyle kendiliğinden devralana geçemeyeceği gerekçesiyle istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak ecrimisil, kötüniyetli zilyedin hak sahibine ödemekle yükümlü bulunduğu bir tür haksız fiil tazminatı (TMK.md.995) olduğu kabul edildiğine ve Borçlar Kanununun 162-172. maddeleri arasında düzenlenen alacağın temliki ister sözleşmeye, ister kanun hükmüne isterse yargı kararına dayansın sadece yazılı olma şekil şartına uyulmakla geçerli alacağına göre (Bkz. H.G.K. nun 1.3.2006 gün; 21-5 E. 33 sayılı kararı) davacının diğer paydaşların payını tapuda devralmasının yanısırı ayrıca ve açıkça yazılı (12.03.2009 tarihli) belge ile ecrimisil hakkını da temellük ettiği, bu temlikin borçlu (davalıyı) bağlayıcı olduğu gözetilmeden 1/4 pay karşılığı ecrimisile hükmedilmesi gerekirken delillerin yanılgılı değerlendirilmesi sonucu veraset ilamındaki daha az paya göre hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,25.03. 2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.