erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/17417
Karar No: 2012/25616
Karar Tarihi: 13.12.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/17417 E.  ,  2012/25616 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 2011/704-2012/381

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın konusuz kalması sebebi ile esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanunî gerektirici sebeplere ve özellikle; davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 26.maddesi olduğu halde, mahkemece yanılgılı değerlendirme sonucunda 5510 sayılı Kanunun 21.maddesinin hüküm gerekçesine yazılmış olması; yine 555,75 TL'ye yönelik alacak kalemi geçici iş göremezlik ödeneğine ilişkin olduğu halde, hüküm fıkrasında hastane masrafı olarak gösterilmesi isabetsiz ise de, bu durumun sonuca etkili olmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 13.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/19321
Karar No: 2012/3119
Karar Tarihi: 20.02.2012

**2. Hukuk Dairesi         2010/19321 E.  ,  2012/3119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kahramanmaraş 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :05.03.2010

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle ananın mali hakları davası ile çocuk için talep edilen iştirak nafakası davasının birlikte görülmesi konusunda yasal bir engel bulunmamasına göre davacı Funda'nın tüm, davalı Bekir'in ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı Türk Medeni Kanununun 304. maddesi gerğince maddi tazminat isteminde de bulunmuştur. Türk Medeni Kanununun 304. maddesi uyarınca istenebilecek tazminat; doğum giderleri, doğumdan önceki ve sonraki altışar haftalık geçim giderleri ve gebelik ve doğumun gerektirdiği diğer giderler olarak belirtilmiştir. Davacı, birleşen davasında, bu giderlerle ilgili olarak hastane kayıtlarına dayanmış; ancak mahkemece bu kayıt ve belgeler üzerinde durulmamıştır. Bu nedenle mahkemece, davacıya doğuma ilişkin hastane kayıt ve belgelerinin sunulması için süre verilmesi, gerektiğinde bu kayıt ve belgelerin mahkemece getirtilmesi ile bu şekilde gösterilen delillerin tamamı toplandıktan sonra da bu konulardan anlayan uzman bilirkişi görevlendirilip rapor alınması ve gerçekleşecek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken; yazılı şekilde eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna göre karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuş; bozmayı gerektirmiştir.

3-Kabule göre de; tazminatın ıslah edilen kısmı için ıslah tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken, hükmedilen tazminatın tamamı için dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi de doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte açıklanan sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre, davalının tazminatın miktarına yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, işitrak nafakasına ilişkin bölümünün ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 73.90 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran davalıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 20.02.2012 (Pzt.)
Esas No: 2011/573
Karar No: 2011/1628
Karar Tarihi: 17.02.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/573 E.  ,  2011/1628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ, YIKIM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, Ardeşen ilçesi, Şenyurt Köyü, Deniz sahili mevkiinde bulunan karayolları kamulaştırma haritasında 23 parsel numarası ile gösterilen 206.m2’lik taşınmazın kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığını, davalıların anılan taşınmazda zilyetlik iddiasında bulunduklarını ileri sürüp, elatmanın önlenmesine ve taşınmazda bina bulunduğu taktirde yıkımına karar verilmesini istemiştir.

Birleşen davada da, davacı Hazine,aynı nedenlerle Ardeşen ilçesi, Şenyurt Köyü, Deniz sahili mevkiinde bulunan karayolları kamulaştırma haritasında 35 parsel numarası ile gösterilen 232.67 m2.lik taşınmazın kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığını,belirtip elatmanın önlenmesine ve taşınmazda bina bulunduğu taktirde yıkımına karar verilmesini talep etmiş,. birleşen 2009/458 esas sayılı davada ise 23 ve 35 parsellerin tapusunun iptali talebinde bulunulmuştur.

Davalılar İbrahim, Selma ve Yaşar, dava konusu taşınmazın miras bırakan adına tapuda kayıtlı olduğunu, mülkiyet hakkı sahibi bulunduklarını, taşınmazın büyük bir kısmının karayolunda kaldığını belirtip davanın reddini savunmuşlar, diğer davalılar ise yargılamaya katılmadıkları gibi bir savunma da getirmemişlerdir.

Asıl ve birleşen davaların kabulüne dair verilen karar, Dairece; “…davalıların miras bırakanının açmış olduğu tescil davasında Hazine taraf değildir. O halde, anılan tescil ilamının hazineyi bağlamayacağı kuşkusuzdur. Buna göre, davanın kabul edilmiş olmasında kural olarak bir isabetsizlik yok ise de, tapu iptale kadar geçerlidir. Davalılar üzerindeki tapu kaydı mülkiyet belgesi olması sebebiyle iptal edilmedikçe eldeki davanın dinlenilmesine olanak bulunmamaktadır. Bu durumda Hazineye davalılar miras bırakanı adına olan tapu kaydının iptalinin sağlanması bakımından olanak tanınması, dava açıldığı taktirde eldeki dava yönünden bekletici sorun kabul edilmesi ve orada belirlenecek duruma göre davanın karara bağlanması gerektiği …”gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece hükmüne uyulan bozma ilamı gereğince kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan 23 ve 35 parsellerin tapuların iptaliyle terkinine, davalıların elatmalarının önlenmesine, yıkım talebi hakkında hüküm tesisine yer olmadığına karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’ün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davalıların, temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 1.219.30.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 17.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/8445
Karar No: 2013/18442
Karar Tarihi: 13.06.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/8445 E.  ,  2013/18442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, mağdurun marketinin arkasında istif edilmiş meşrubat kolileri içerisinden 2 koli içinde her biri 2,5 lt'lik 12 adet cola ve fanta şişesini aracına yükleyerek hırsızlığı gerçekleştirdiği, sanığın daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca suç konusunu ve değer olarak az olan kısmını çaldığının anlaşılması karşısında; uygulama koşulları oluşan 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesi uyarınca değerlendirme yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 13.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/675
Karar No: 2021/7959
Karar Tarihi: 06.10.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/675 E.  ,  2021/7959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme, sahte fatura düzenleme

1) Sanık ... hakkında defter, kayıt belgeleri gizleme suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik temyiz incelemesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 231/12. maddesi uyarınca temyizi mümkün olmayıp itiraz yoluna tabi olduğundan; sanık ... ve katılan vekilinin temyiz talebinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile mercisinde incelenmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2)Sanık ... hakkında 2007-2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen beraat kararlarının ve sanık ... hakkında 2007-2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen mahkumiyet kararlarının temyiz incelemesinde;

Sanıklara yüklenen “2007-2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık ... ile katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 06.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/8983
Karar No: 2021/6079
Karar Tarihi: 21.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/8983 E.  ,  2021/6079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki çekişmeli taşınmazın kesinleşen kıyı kenar çizgisi içinde kaldığından, tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı vekili ile davalı Hazine temsilcisinin istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesinin 37. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte Kaynarca Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/229 E. - 2018/121 K. sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, çekişmeli taşınmazın kesinleşen kıyı kenar çizgisi içinde kaldığından, tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı ve davalı Hazine vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37.Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davalı Hazine vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan bilgi ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; dava konusu Sakarya İli, Kaynarca İlçesi, ... Mahallesi 1226 parsel sayılı, 5.311,00 m2 yüzölçümlü, arsa vasıflı taşınmazın satış yolu ile 07/03/2011 tarihinde edinildiği, Hazine tarafından açılan dava sonucunda Kaynarca Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/206 Esas, 2016/126 Karar sayılı ilamı ile taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığından tamamının tapusunun iptali tapu sicilinden terkinine karar verildiği, kararın taraflarca temyiz edilmeyerek 23/09/2016 tarihinde kesinleştiği, eldeki davanın 21/06/2016 tarihinde 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde açıldığı anlaşılmıştır.

Dava konusu taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve taşınmazın gerçek bedelinin TMK'nun 1007. maddesi gereğince davalı Hazineden tahsiline karar verilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 21/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/19178
Karar No: 2013/19541
Karar Tarihi: 09.07.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/19178 E.  ,  2013/19541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aksaray 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ                  :31.05.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm  davacı-davalı koca tarafından; her iki boşanma davası ve fer'ileri ile vekalet ücreti yönünden,  davalı-davacı kadın tarafından ise; tazminat ve nafakaların miktarı ile ziynet eşyası alacağı yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 09.07.2013 günü temyiz eden davacı karşı davalı Kürşat Yeğen vekili Av. T.Ş. geldi. Karşı taraf temyiz eden davalı karşı davacı Z.Y.ile vekilleri gelmediler. Gelenin  konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; davacı-davalı kocanın eşine şiddet uyguladığı, eşini ve eşinin annesini evden kovduğu, anne ve bahasının evlilik birliğine müdahalesine tepkisiz kaldığı, müşterek hanenin elektrik, su ve doğalgazını kestirdiği, buna karşılık davalı-davacı kadının da, cinsel birliktelikten kaçındığı, tepkiyi aşacak nitelikte eşine ve eşinin annesine hakaretlerde bulunduğu anlaşılmaktadır Gerçekleşen bu durum karşısında evlilik birliğinin sarsılmasına neden olan olaylarda davacı-davalı koca daha ağır kusurlu ise de davalı-davacı kadının da kusurlu olduğu sabittir. Kocanın boşanma davası yönünden Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşulları oluşmuştur. O halde  kocanın boşanma davasının da kabulü gerekirken, yazılı gerekçe ile reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

2-Davalı-davacı kadın delil listesinde "yemin" deliline dayanmıştır. Davalı-davacı kadına ziynetlerle ilgili iddiası bakımından diğer tarafa yemin teklif etme hakkı bulunduğu hatırlatılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ile ziynetlerle ilgili talebin reddi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 1 ve 2. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma sebebine göre yeniden hüküm kurulması zorunlu hale gelen  kadının boşanma davası ve fer'ileri ile ziynetlerle ilgili vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, duruşma için takdir olunan 990.00 TL. vekalet ücretinin Zeynep'ten alınıp, Kürşat'a verilmesine, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 09.07.2013
Esas No: 2009/32720
Karar No: 2011/1138
Karar Tarihi: 27.01.2011

**2. Ceza Dairesi         2009/32720 E.  ,  2011/1138 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2006/309303

MAHKEMESİ : Urla Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/07/2006

NUMARASI : 2006/297

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK.nun 145.maddesinde yer alan "malın değerinin az olması" kavramı daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca ihtiyacı kadar ve değeri az olan şeyin alınmasını ifade ettiği ve olayın özelliği değerlendirilerek yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olaydaki kaçak elektrik kullanma suçunun işleniş şekline göre uygulama olanağı bulunmayan anılan madde uyarınca “kullanılan elektrik miktarının az olması” sebebiyle, yazılı şekilde sanık hakkında ceza tayinine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA,27.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/26556
Karar No: 2013/8932
Karar Tarihi: 07.05.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/26556 E.  ,  2013/8932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasının kısmen kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş davalılar vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunulmuş olmakla duruşma için belirlenen 07.05.2013 günü temyiz eden davacı idare vekili Av.İlknur Kaya Ardıç'ın yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden temyiz eden davalılar vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak davacı idare vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki dava konusu taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin tüm, davalılar vekilinin ise sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

1-Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden; dava konusu taşınmazın kamulaştırılan 733,16 m2'lik kısmı içinde yer alan 314,82 m2'lik bölümü ile ilgili olarak kıyı kenar çizgisinde kaldığı iddiası ile ...1. Asliye Hukuk Mahkemesinde açılıp 2009/416 esas sayılı dosya üzerinden görülen davanın reddine karar verilerek 09.05.2011 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Bu durumda dava konusu taşınmazın kamulaştırılan bölümü içerisinde, kıyı kenar çizgisinde kalan herhangi bir kısım bulunmadığı gözetilmeden, taşınmazın kamulaştırma konusu 314,82 m2'sinin kıyı kenar çizgisinde kaldığından bahisle ve yasal olmayan gerekçelerle % 50 oranında değer azalışı uygulanması,

2) 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesinin 8. fıkrasının sonuna "Kamulaştırma bedelinin tespiti için açılan davanın dört ay içinde sonuçlandırılmaması halinde tespit edilen bedele bu sürenin bitimi tarihinden itibaren kanuni faiz işletilir." hükmü eklenmiş olup, anılan yasal düzenlemeye göre işlem yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, davacı idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 07.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/933
Karar No: 2015/15710
Karar Tarihi: 19.10.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/933 E.  ,  2015/15710 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2014/180045

Mahkemesi : Siverek 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 02/04/2014

Numarası : 2013/474-2014/207

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

05/11/2013 tarih saat 14:20 sıralarında sürücü belgesiz sanığın, idaresindeki açık kasa kamyonet ile gündüz vakti, meskun mahal dışında, iki yönlü, iki şeritli 6 metre genişliğindeki asfalt, kuru, düz eğimsiz yolda seyir halinde iken, direksiyon hakimiyetini kaybederek aracın takla atması neticesinde kamyonetin kasasında bulunan Zehra Kurtlu'nun öldüğü ve sanığın asli kusurlu olduğunun mahkemece de kabul edildiği olayda, sanığın taksirinin yoğunluğu ve bir kişinin öldüğü gözetilerek, alt sınır aşılarak hak ve nasafete uygun bir ceza tayini yerine, asgari hadden ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, olayda kusurunun olmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Hükmün esasını oluşturan kısa kararda, cezanın teşdiden tayin edildiği belirtilmesine rağmen, sanık hakkında alt sınırdan ceza tayın edilerek çelişki yaratılması,

2-Sanık hakkında hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmemesi ve adli para cezasının taksitlendirilmesine yasal dayanak oluşturan TCK 52/4. maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 52/2-3-4. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; kısa kararın birinci paragrafından “teşdiden” ibaresinin çıkartılması ve hükmün dördüncü bendinin hükümden çıkartılarak yerine “Sanığa verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK’nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 605 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 12.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına; TCK'nın 52/4. maddesi gereğince hükmolunan adli para cezasının 24 eşit taksitler halinde ödenmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle eleştiri dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.