erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/10471
Karar No: 2012/14069
Karar Tarihi: 29.11.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/10471 E.  ,  2012/14069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ.YIKIM,ECRİMİSİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki olduğu 889 parsel sayılı taşınmazı üzerinden davalılardan İl Özel İdaresinin yeni bir yol açtığını,taşınmazından yol geçirmek suretiyle el attığını, davalı ... İdaresinin dava konusu yere kum çektiğini ve asfalt dökmek üzere olduğunu, diğer davalılardan ... ve ...'ın ise kendisine ait taşınmazın bir kısmına tecavüz ettiğini, davalıların çit çekmek, ağaç dikmek ve ev yapmak sureti ile el attıklarını ileri sürerek davalılar tarafından dava konusu taşınmaza haksız el atmanın önlenmesine, taşınmaz üzerindeki yol, ağaçlar ile diğer yapıların kal'ine ve ecrimisile karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., davacının açmış olduğu davanın haksız ve hukuki mesnetten yoksun olduğunu, davacının parseline el atmasının söz konusu olmadığını belirterek haksız ve yersiz açılan davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalılar ... ve ... , açılan davanın yersiz ve mesnetsiz olduğunu, taşınmazlarını 1990 yılında satın aldıklarını ve kadastro görevlisince gerekli ölçüm yapıldıktan sonra kendi sınırlarını tel örgüler ile çevirdiğini, dava konusu yere 1991 yılından itibaren ağaç diktiğini ve hayvancılık faaliyetleri ile uğraştıklarını, iddia edildiği gibi bir tecavüz var ise M.K. da belirtilmiş bulunan kazandırıcı zamanaşımı nedeniyle mülkiyetinin kendilerine intikaline karar verilmesinin gerektiğini, taşınmazın 22 yılı aşkın bir süredir kendilerinin uhdesinde olup kendi mülkleri diye aralıksız fasılasız kullandıklarını, yol yapım çalışması ve diğer işlemlerde kusurunun söz konusu olmayacağını belirterek açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, dava konusu davacıya ait 889 nolu parsele davalı ... İdaresinin yol yapmak suretiyle, diğer davalıların tel örgü çekerek bahçelerine katmak suretiyle yaptıkları müdahalenin önlenmesine, yol, ağaç ve dikenli tellerin kal'ine, ecrimisilin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalıların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı ... İdaresinden harç alınmasına yer olmadığına 29.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/3146
Karar No: 2023/2704
Karar Tarihi: 16.10.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/3146 E.  ,  2023/2704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : 16.11.2015

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca; Yargıtayın bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verilmesi halinde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinde öngörülen kesinlik sınırına tabidir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre, İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen kararda hüküm altına ve temyize konu edilen toplam miktar 181.474,93 TL olup karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

16.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/2963
Karar No: 2007/4950
Karar Tarihi: 29.05.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/2963 E.  ,  2007/4950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde eğitim ve öğretim giderinden kaynaklanan 40.349,96 YTL borcun 22.000 YTL.sından borçlu olmadıklarının tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacılar vekili dava dilekçesinde, davacılardan ...'nin 2001-2005 yılları arasında ... Askeri Lisesinde eğitim gördükten sonra ... Okulunda eğitime başladığını, daha sonra kendi isteğiyle okuldan ayrıldığını, bunun üzerine davacı idare tarafından 25.692,11 YTL öğrenim gideri ile 19.8.2005 tarihine kadar işlemiş 14.657,85 YTL faiz borcu tahakkuk ettirildiğini, oysa verilen taahhüt gereği personel ve amortisman giderinden sorumlu olmadıklarını, bu sebeple kendilerine bildirilen toplam 40.349,96 YTL borcun 22.000 YTL.sından sorumlu olmadıklarının tespitini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

İstanbul 20.Noterliğince 28.8.2001 gün ve 18018 yevmiye numaralı yüklenme sendinde yükümlü ve kefilin ödeyeceği tazminatın faizinin başlangıç tarihi "sarf tarihi" olarak belirtilmiştir. Sarf tarihinden maksat, ilgili kurum tarafından yükümlüye yapılan herbir kalem masrafın yapıldığı tarihtir. Şayet sarf tarihlerinin tespiti mümkün değilse faizin başlangıç tarihi olarak eğitim ve öğretim döneminin sonunun faiz başlangıcına esas alınması gerekir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; 2001-2005 yılları arasında ... Askeri Lisesinde eğitimini tamamlayan davacı ...'nin, 2005-2006 öğretim yılında ... Okulunda eğitimine başladığı; ancak, 19.8.2005 tarihinde kendi isteğiyle öğrenimini bırakarak ilişiğinin kesildiği anlaşılmıştır. Dosya içerisine getirilen masraf çizelgesinden yükümlüye yapılan herbir kalem masrafın sarf tarihleri belirtilmediği için askeri lise döneminde yapılan masrafların faiz başlangıcının eğitim ve öğretim dönemi sonu yerine yıl sonunu esas alarak faiz hesabı yapan ve buna göre davacıların borçlu olmadıkları miktarı belirleyen bilirkişi raporuna göre hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

Mahkemece yukarıda sözü edilen bozma doğrultusunda davacı ...'ye Askeri Lise döneminde yapılan masrafların faizinin başlangıcını eğitim ve öğretim dönemi sonu alan ve 19.8.2005 tarihi itibariyle davacıların sorumlu oldukları ve olmadıkları miktarı belirleyen ek rapor alınmalı, alınan bu ek raporun bozmaya uygunluğu da denetlendikten sonra hasıl olacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 29.5.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/14819
Karar No: 2017/12325
Karar Tarihi: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/14819 E.  ,  2017/12325 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2016/15235
Karar No: 2018/7996
Karar Tarihi: 03.07.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/15235 E.  ,  2018/7996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 7258 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık müdafi tarafından sunulan mazeret dilekçesi ile ilgili olarak, mazeretin kabulü veya reddi yönünde bir karar verilmeden sanık ve müdafinin yokluğunda yargılamaya devam olunarak savunma hakkının kısıtlanması,

Kabule göre ise;

1-İddianamede 7258 sayılı Kanunun 5/1. maddesi uyarınca sanığın cezalandırılması talep edilmiş olunmasına karşın, CMK' nın 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan hakkında aynı yasanın 6495 sayılı Kanunun 3. Maddesi ile değişik 5/1-b maddesi uyarınca cezaya hükmedildiği gibi, anılan Kanun'un 5/1-b maddesinin 02.08.2013 tarih, 28726 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe girmesi karşısında, suç tarihinde yürürlükte bulunmayan ve aleyhte düzenleme getiren hüküm uyarınca sanığın cezalandırılmalarına karar verilmesi,

2-UYAP ortamında yapılan araştırmada benzer eylem nedeniyle sanık hakkında; Diyarbakır 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.03.2014 tarih ve 2013/793 Esas, 2014/163 Karar sayılı kararı ile verilip aynı gün incelemesi yapılan ve bozulmasına karar verilen Dairemizin 2015/34274 Esasında kayıtlı olan dava dosyasının da mevcut bulunduğunun anlaşılması karşısında; Anılan dosyanın getirtilip incelenerek mümkün olması halinde birleştirilerek, suç ve iddianame tarihleri dikkate alınıp hukuki kesintinin iddianamenin düzenlenmesiyle gerçekleşeceği gözetilmek suretiyle, sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda aynı mağdura karşı aynı suçu birden fazla işleyip işlemediğinin ve hakkında TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılması zorunluluğu,

3-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 03/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/4074
Karar No: 2015/7350
Karar Tarihi: 30.11.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/4074 E.  ,  2015/7350 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/65111

MAHKEMESİ : Çatalca Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/11/2011

NUMARASI : 2010/127 (E) ve 2011/740 (K)

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılan şirkette muhasebeci olarak çalıştığı, ayrıca şirket hesabından para çekme yetkisini içeren vekaletnamenin bulunduğu, suç tarihinde, bu yetkiyi suistimal ederek şirket hesabından yaklaşık 90.000 Euro para aldığı anlaşıldığından, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak ;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 6 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321.

maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "6 GÜN", "5 GÜN" ve "100TL." terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 GÜN", "4 GÜN" ve "80 TL" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/412
Karar No: 2020/1072
Karar Tarihi: 17.06.2020

**19. Hukuk Dairesi         2019/412 E.  ,  2020/1072 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar 1- (Temlik Alan) ... Varlık Yönetim A.Ş. vekili Av. ... 2- ... Bankası A.Ş. vekili Av. ... ile davalı ... vekili Av. ... arasında görülen dava hakkında İstanbul 16. Asliye Ticaret Mahkemesi’nden verilen 2015/169 esas ve 2015/994 karar sayılı ve 22.12.2015 tarihli hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 2017/2229 esas ve 2018/4028 karar ve 11.09.2018 tarihli ilamına karşı davalı vekilince süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan davalı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 38,50 TL harç ve takdiren 450,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyen davalıdan alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 17.06.2020 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(M)

KARŞI OY YAZISI

Davacı alacağına kavuşmak için tahsilde tekerrür olmamak şartıyla hem ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla hem de ilamsız takip yoluyla takip yapabilir ise de ilamsız takipteki itirazın iptali davası bitmeden ipotekli takipte ipotek paraya çevrilirse itirazın iptali davasında kefillerin sorumluluğunun belirlenmesinde bu hususun dikkate alınması gerekir.

Bu itibarla yerel mahkeme kararında bu bakımdan bir isabetsizlik olmadığından saygıdeğer çoğunluğun davalının karar düzeltme isteminin reddine ilişkin kararına muhalifim.17.06.2020
Esas No: 2014/17027
Karar No: 2014/20435
Karar Tarihi: 10.11.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/17027 E.  ,  2014/20435 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün ONANMASINA ilişkin olarak Daireden verilen 15/01/2014 tarih ve 2013/25846-2014/284 E.K sayılı ilamın karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, dosya incelendi. Gereği görüşüldü.

Karar düzeltme nedeni olarak ileri sürülen yönler Daire kararında gerekçesi gösterilmek suretiyle karşılanmıştır. Düzeltilmesi istenilen karar dosya içeriğine usul ve kanuna uygundur. Bu nedenlerle HMK.'nun 440.maddesi hükmüne uymayan sair düzeltme istekleri yerinde değildir.

Mahkemece dava ve temyize konu taşınmazda davalının iktisap sağlayıcı zilyetlik süresi dolmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hükmün, davalı tarafından temyizi üzerine Dairemizce aynı gerekçelerle onanmış ise de varılan sonuç dosya içeriğine uygun değildir.

Dosyada mevcut tespit tutanağında dava konusu taşınmaz zeytinlik niteliğiyle tespit edilmiştir. Dinlenilen bir kısım yerel bilirkişi ve tanıklar taşınmazın öncesinin tarla olduğunu, ancak 15 yıl önce doğu tarafının zeytinlik haline getirildiğini belirtmelerine rağmen mahkemece taşınmaz üzerinde bulunduğu belirtilen muhdesat niteliğindeki zeytin ve elma ağaçları 3402 sayılı Kadastro Kanununun 19.maddesi hükmü gözetilerek beyanlar hanesinde gösterilmemiştir.

O halde mahkemece yapılacak iş, dava konusu taşınmazın başında uzman fen ve ziraat bilirkişi aracılığıyla keşif yapılmalı, yapılacak keşifte taşınmaz üzerinde muhdesat niteliğinde bulunan zeytin ve elma ağaçlarının ne zaman ve kimin tarafından meydana getirildiği açık ve tereddütsüz belirlenmeli, muhdesat niteliğindeki zeytin ve elma ağaçlarının yaşı ve sayısı uzman ziraatçi bilirkişi eliyle belirlenmeli ve bu ağaçların uzman fen bilirkişi rapor ve haritasında konumunun gösterilmesi sağlanarak 3402 sayılı Kadastro Kanununun 19.maddesi uyarınca tapu kütüğünün beyanlar hanesinde gösterilmesine karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu husus gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalı ...'ın karar düzeltme istemi bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile Dairemizce verilen 15/01/2014 gün ve 2013/25846-2014/284 E.K. sayılı ONAMA İLAMININ ORTADAN KALDIRILMASINA, mahkeme hükmünün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz ve ret harçlarının istek halinde davalıya iadesine, 10/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/10509
Karar No: 2015/10154
Karar Tarihi: 08.10.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/10509 E.  ,  2015/10154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : YOZGAT 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/05/2014

NUMARASI : 2013/382-2014/493

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 29/05/2014 gün ve 2013/382 - 2014/493 sayılı kararı bozan Daire'nin 04/06/2015 gün ve 2014/14624-2015/7756 sayılı kararı aleyhinde davalılar vekili tarafından karar düzeltmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacılar vekili, davalıların her istendiği an geri ödeneceği ve yatırılan paralar karşılığı yüksek faiz verileceği garantisiyle binlerce kişiden para topladıklarını, bu kapsamda müvekkillerinden de hisse senedi devir ve kabul sözleşmesi başlıklı belge karşılığında para alındığını, ancak müvekkillerince istenmesine rağmen alınan paranın geri ödenmediğini, davalıların eylemlerinin hukuki dayanağının bulunmadığını, TTK, Bankalar Kanunu ve SPK hükümlerinin ihlal edildiğini, TTK'nın 336. maddesi uyarınca davalı D.. U..'ın da ortaya çıkan zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek, geçerli bir ortaklık ilişkisinin bulunmadığının tespitine, kurulan yatırım ilişkisinin hükümsüzlüğüne, 49.200 DM karşılığı 51.885,86 TL alacağın faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak davacının hisse senedi devir ve kabul sözleşmesini özgür iradesi ile imzaladığı, hilenin kanıtlanamadığı,SPK raporlarının tek başına davacı iddialarını ispatlamaya elverişli bulunmadığı gerekçesiyle, davanın davalı şirketler yönünden ispat olunmaması, davalı D.. U.. yönünden pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine dair verilen karar davacılar vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 04.06.2015 tarihli kararı ile bozulmuştur.

Davalılar vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 57,60 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenlerden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 08/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/6249
Karar No: 2012/2764
Karar Tarihi: 23.03.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/6249 E.  ,  2012/2764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 102 ada 20 parsel sayılı 20948,12 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, irsen intikal, paylaşma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle 10920/40320'er payı davalı ... ve ölü Pakize Kışla, 180/40320 payı davacı ..., geri kalan payları ise dava dışı gerçek kişiler adına olmak üzere tespit edilmiştir. Davacı, tapu kaydı ve satın almaya dayanarak çekişmeli taşınmazın davalılara ait 21840/40320 payının adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda dava konusu paylar yönünden davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın davacı payı da eklenmek suretiyle 22020/40320 payının davacı ... adına, davaya konu olmayan diğer paylarının ise tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 23.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/6336
Karar No: 2013/28704
Karar Tarihi: 11.12.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/6336 E.  ,  2013/28704 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK' nın 85/2, 62,53/6 ,63. maddeleri gereğincemahkumiyet, sürücü belgesinin geri alınması

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, delillerin tam olarak toplanmadığına,sanığın kullandığı aracın önünün çok yüksek olması ve kaza sonrası ölen ve yaralananın araca çok yakın şekilde hareket etmeleri nedeniyle onları görme imkanı olmadığından, kazanın meydana gelmesinde tam kusurlu sayılmaması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 11/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.