erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2010/2113
Karar No: 2013/2623
Karar Tarihi: 28.03.2013

**1. Ceza Dairesi         2010/2113 E.  ,  2013/2623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : TCK'nun 86/1, 86/3-e, 29/1, 62/1, 53/1-2-3, 63, 54. Maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası,

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın mağdur ...'i kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçun niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle kabul edilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Suçta kullanılan bıçağın mağdura ait olduğu anlaşıldığı halde TCK.nun 54. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi yasaya aykırı ise de; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükümdeki müsadereye ilişkin bendin "... Adli Emaneti'nin 2009/1438 sırasında kayıtlı bulunan metal üzerine ağaç kaplama saplı namlusunun sol yan yüzeyinde HJ216 ibaresi bulunan namlusu el yardımı ile açılıp kapatılabilen bir adet bıçağın mağdura iadesine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle,

CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 28/03/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/2153
Karar No: 2022/12982
Karar Tarihi: 21.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2018/2153 E.  ,  2022/12982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Beraat

Sanık ... hakkında verilen hüküm yönünden; 213 sayılı Kanun'un 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaanın sanık ... hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçuna ilişkin olduğu, iddianameye konu edilen sanık ... hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından, usulüne uygun olarak verilmiş dava şartı olan mütalaa bulunmadığı, sanık ... hakkında mütalaa verilip verilmeyeceğinin ilgili vergi dairesinden sorulup sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla beraat hükümleri kurulması yasaya aykırı ise de, zamanaşımının olumsuz bir muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğunun anlaşılması karşısında;

Sanıklara yüklenen “2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanıkların sorgusunun yapıldığı 10.04.2014, 10.06.2014 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 21.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/9824
Karar No: 2010/3966
Karar Tarihi: 26.05.2010

**5. Ceza Dairesi         2006/9824 E.  ,  2010/3966 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasebbette bulunmak ve konut dokunulmazlığını bozmak suçlarından sanık ...'in yapılan yargılanması sonunda; şikayet yokluğu nedeniyle reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan açılan davanın düşürülmesine ve atılı diğer suçtan ise beraetine dair, Diyarbakır 3. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 13/09/2005 gün ve 2004/232 Esas, 2005/1132 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa yüklenilen reşit olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasebbette bulunmak ve konut dokunulmazlığını bozmak suçlarına 765 sayılı Yasanın 416/3 ve 193/2. maddeleri de öngörülen cezaların üst sınırı itibariyle aynı Kanunun 102/4. maddesinde belirlenen beş yıllık asli zamanaşımına tabi olduğu, sorgusunun yapıldığı 28.09.2004 ve inceleme tarihleri arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından hükümlerin 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca söz konusu kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 26.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Esas No: 2013/23734
Karar No: 2014/19282
Karar Tarihi: 01.10.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/23734 E.  ,  2014/19282 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle öldürme

Hüküm :TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında CMK’nın 232/2-c maddesi uyarınca suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi ve CMK'nın 232/2-b maddesi uyarınca, ölenin kızı katılan ... ...'ın ismine yer verilmemesi mahallinde tamamlanabilir yazım eksikliği olarak; sanıktan şikayetçi olmadığını belirten ve mahkemece hakkında verilmiş bir katılma kararı da bulunmayan mağdur ...'nın isminin, gerekçeli karar başlığına, “Katılan” şeklinde yazılması, mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlığı olarak değerlendirilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanık hakkında hükmolunan 2 yıl 6 ay hapis cezasının TCK'nın 49/2. maddesi uyarınca kısa süreli olmaması nedeniyle, hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, hürriyeti bağlayıcı cezayı adli para cezasına çevirmenin yasal dayanağını oluşturan TCK'nın 50/4. maddesinin gösterilmemesi ve sanık hakkında hükmedilen hapis cezası, adli para cezasına çevrilirken, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesi ile TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

2- Sanık hakkında tayin olunan adli para cezasının taksitlendirilmesinde taksit aralığının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/4. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 1. fıkrasının 3. bendinin hükümden çıkartılmasıyla yerine “Sanığa verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 910 tam gün olarak belirlenmesine;

TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 18.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin ve aynı fıkranın 4. bendinde yer alan “20 eşit” ibaresinden önce gelmek üzere “aylık” ibaresinin eklenmeleri suretiyle, eleştirilen husus dışında sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/1788
Karar No: 2009/9836
Karar Tarihi: 05.05.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/1788 E.  ,  2009/9836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 5. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/11/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İ.İ.K.’nun 82/12 maddesi gereğince, borçlunun “haline münasip” evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin  haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki “aile” terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. İcra mahkemesince , borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tesbit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir.

Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan, ve ikamet için zorunlu öğeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı, kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez.

Mahkemece yapılacak iş borçlunun Ankara’nın daha mütevazi bir semtinde haline münasip evi alabileceği değerin yukarıdaki kurallara göre belirlenmesi ve sonucuna göre karar verilmesinden ibarettir. Eksik incelemeye dayalı bilirkişi raporuna itibar edilerek  yazılı gerekçe ile sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 05.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/20213
Karar No: 2018/1752
Karar Tarihi: 05.02.2018

**4. Ceza Dairesi         2014/20213 E.  ,  2018/1752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Silahla tehdit

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre, hüküm tarihi itibariyle 18 yaşını doldurmamış suça sürüklenen çocuk hakkında kapalı yapılması gereken duruşmalar açık yapılmış ise de, bu husus telafisi mümkün olmadığından, bozma nedeni sayılmayarak yapılan incelemede;

Mağdurun aşamalarda, suça sürüklenen çocuğun kendisini bıçak ile tehdit ettiğini beyan etmesi, olayın görgü tanığı olan ...'ın soruşturma aşamasında alınan beyanında , suça sürüklenen çocuğun mağdur ...'e uzaktan bıçağı göstererek "seni öldüreceğim" diyerek tehdit ettiğini belirtmesi ve kovuşturma aşamasındaki beyanında da karakolda vermiş olduğu ifadesini tekrar ederek o ifadesinin aynen geçerli olduğunu söylemesi karşısında, mağdur ve tanık ifadesine itibar edilmeme nedeni açıklanmadan ve bu kanıtlar yöntemince tartışılıp reddedilmeden yalnızca suça sürüklenen çocuğun savunmasından söz edilerek eksik inceleme sonucu yetersiz gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 05.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/2881
Karar No: 2022/11761
Karar Tarihi: 07.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/2881 E.  ,  2022/11761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Sanıklar hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan dava açıldığı ve hüküm kurulduğu tespit edilerek yapılan incelemede;

I) Sanık ... hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde

Sanığın yokluğunda verilip usulüne uygun olarak 17.12.2014 tarihinde tebliğ olunan hükmün, sanık tarafından 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 09.02.2015 tarihli dilekçe ile temyiz edildiği anlaşıldığından; temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II) Sanık ... hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;

Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nun temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/11865
Karar No: 2015/22107
Karar Tarihi: 05.10.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/11865 E.  ,  2015/22107 K.**

**"İçtihat Metni"**

İhbarname No : KYB - 2015/223113

6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan hükümlü M.. B..’ın, 5728 sayılı Yasanın 156. maddesi ile değişik 6136 sayılı Yasının 13/son, 5237 sayılı TCK.nun 62, 52, 50/1-a, 52/4, 54/4. maddeleri uyarınca 1.500 YTL ve 500 YTL adli para cezası ile ayrı ayrı cezalandırılmasına, hükmedilen adli para cezasının 10 eşit tak- sitte tahsiline ve müsadereye ilişkin (BAFRA) Asliye Ceza Mahkemesinin 25.12.2008 tarih ve 2007/721 esas, 2008/768 sayılı kararı temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşmiştir.

Dosyanın yapılan incelemesinde:

Sanık lehine olan suç tarihindeki düzenlemelere göre temel adli para cezasının 450 TL olduğu gözetilmeden, sanığın aleyhine olacak biçimde suç tarihinde yürürlükte olmayan ve 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 156. maddesi ile değişik 6136 sayılı Yasanın 13/son madde ve fıkrasına göre gün adli para cezası belirlenerek sanığa fazla adli para cezası tayini,

Yasaya aykırı olduğundan, Bafra Asliye Ceza Mahkemesinin 25.12.2008 tarih ve 2007/721 esas, 2008/768 sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca bozulması, aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendi gereğince de bir karar verilmesi talep olunmakla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.07.2015 gün ve KYB/2015-223113 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5252 sayılı Yasanın 4 ve 5/2. maddeleri uyarınca, hapis cezası yanında hükmolunacak adli para cezasının azami haddinin 450 TL olduğu ve bu miktarı

geçemeyeceği gözetilmeden, suç tarihinden 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 13/4, TCK.nun 62. maddeleri gereğince teşdiden denilmek sure- tiyle sonuç olarak 500 TL adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı'nın Kanun Yararına Bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden, Bafra Asliye Ceza Mahkemesinin 25.12.2008 tarih, 2007/721 esas, 2008/768 sayılı kararının CMK.nun 309. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 6136 sayılı Yasanın 13/4. maddesi uyarınca hapis cezası yanında hükmedilen “30 gün” ibaresinin “450 TL” ile TCK.nun 62. maddesinin uygulanması sonucu belirlenen “25 gün” ibaresinin “375 TL” ibaresiyle değiştirilmesine ve hükmedilen 25 gün adli para cezasının TCK.nun 52/2 maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün hükümden çıkarıl- masına, infazın bu şekilde yapılmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 05.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/9059
Karar No: 2015/10697
Karar Tarihi: 18.06.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/9059 E.  ,  2015/10697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak ... İli ... İlçesi ... Mahallesi ... ada ... ve ... parsel sayılı taşınmazların bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmışsa da alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

Şöyle ki;

2942 sayılı Yasanın 11. maddesinin (d) bendi gereğince emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmaz ile emsalin karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Bu itibarla dava konusu taşınmazların ve emsalin emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin oranı ile bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan oran birbirinden fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişki giderilmelidir. Dosyadaki kayıtlara göre 2011 yılında dava konusu taşınmazın emlak vergisine esas değeri 133,34 TL, emsal alınan Paşabayır Mahallesi 500 ada 646 parsel sayılı taşınmazın değeri ise 257 TL'dir. Buna göre emsal taşınmazın dava konusu taşınmazdan daha değerli olduğu, dava konusu taşınmazın emsal taşınmazla en fazla eşdeğer kabul edilerek değerlendirme yapılabileceği düşünülmeden dava konusu taşınmaz yaklaşık 2 kat değerli kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde yeterli, inandırıcı ve somut gerekçelere dayandırılmayan rapor doğrultusunda hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/2728
Karar No: 2010/3513
Karar Tarihi: 29.03.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/2728 E.  ,  2010/3513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARAMÜRSEL ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/12/2009

Taraflar arasında görülen davada; Davacı Hazine, davalı adına kayıtlı 38 parsel sayılı taşınmazın 321,08 m2’lik kısmının kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek, kıyıda kalan kısmın tapu kaydının iptali isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davayı kabul ettiğini bildirmiştir.

Mahkemece, 5841 Sayılı Yasanın 2. maddesi ile değişik 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 12. maddesinde öngörülen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı Hazine vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi . .. raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, çekişme konusu taşınmazın bir kısmının kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali isteğine ilişkin olup, mahkemece; 3402 Sayılı Yasanın 12/3.maddesinde 5841 Sayılı Yasa ile yapılan değişiklik gözetilmek suretiyle davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davacının bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine,

Ancak, hemen belirtilmelidir ki, dava açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre bir taraf, davasında haklı olup da dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren (geçmişe etkili) yeni bir yasa hükmü yada yeni bir İnançları Birleştirme Kararı gereğince davayı kaybetmiş olursa, davada haksız çıkmış olmasına rağmen, yargılama giderlerinden sorumlu tutulmaz.

Anılan bu kural yasa ve yargısal uygulamada kararlılık kazanmıştır. (Baki Kuru, Hukuk Usulü Muhakemeleri 5.Cilt, sayfa 5338 dipnot 159; 10.H.D.21.12.1976,8770/8739 ve dipnot 160:5.H.D.12.09.1977,5445/5655 dipnot 161: 10.HD 24.02.1976, 6296/1297) Ayrıca, her dava açıldığı tarihteki koşullara bağlıdır. Öte yandan avukatlık ücreti 04.09.1957 tarih ve 4/16 sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca yargılama giderlerinden sayılır. Davacı Hazine temyiz dilekçesinde sair nedenlerden söz etmek suretiyle bu hususa değinmiştir.

Hal böyle olunca, somut olayda mahkemece yapılan keşif sonucu çekişmeli bölümün belirlenen kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı ve dava tarihinde davacı Hazine'nin haklı olduğu anlaşıldığına ve yargılama sırasında yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa gereğince dava reddedildiğine, ayrıca davalının kabul beyanı bulunduğuna göre, davalının tüm yargılama giderlerinden ve kabul beyanı da gözetilmek suretiyle avukatlık ücretinden sorumlu tutulması gerekirken, aksine düşüncelerle yazılı olduğu üzere hüküm kurulması isabetsizdir.

Davacı Hazine'nin yukarıda değinilen yargılama giderleri ve avukatlık ücreti açısından temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlere hasren HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 29.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/16338
Karar No: 2012/19960
Karar Tarihi: 12.11.2012

**6. Ceza Dairesi         2009/16338 E.  ,  2012/19960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM :5237 sayılı TCK.nun 106/2-a, 43/2, 62/1, 53/1-3, maddeleri gereğince 2 yıl 1 ay hapis ve hak yoksunluğu

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mağdurların olayın hemen akabinde kollukta ve bu beyanlarını destekler nitelikte Cumhuriyet Savcılığında alınan beyanlarından; sanığın üzerinde taşıdığı bıçağı çıkararak mağdurlara hitaben "sigara verin lan, çakmak verin lan" diyerek bıçağı mağdurlara doğru sallaması üzerine mağdur ...'nin sigara ve çakmağı sanığa vermiş olduğunun anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan verinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının korunmasına 12.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.