erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2019/2939
Karar No: 2019/9533
Karar Tarihi: 30.09.2019

**12. Ceza Dairesi         2019/2939 E.  ,  2019/9533 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesine yönelik uygulama bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan Kanun maddesinin (50/1-a) gösterilmesine rağmen, adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi;

Sanık hakkında TCK'nın 179/3-2 maddesi uyarınca belirlenen 4 ay süreli hapis cezasında, aynı kanunun 62 maddesi uyarınca 1/6 oranında takdiri indirim uygulanarak belirlenen 3 ay 10 gün süreli hapis cezasının, yine aynı kanunun 50/1-a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesi sırasında hesap hatası yapılarak, sonuç adli para cezasının 2.000 TL yerine, yazılı şekilde 2.200 TL olarak fazla belirlenmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının adli para cezasına çevirmeye ilişkin üçüncü paragrafı hükümden çıkarılarak yerine "Sanığa verilen hapis cezasının sanığın sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler göz önünde bulundurularak TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 100 gün karşılığı adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 50/1-a ve 52/2. maddeleri gereğince cezanın bir günü takdiren 20,00 TL üzerinden paraya çevrilerek 2.000 TL adli para cezası olarak belirlenmesine" ibaresinin eklenmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 30/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/891
Karar No: 2011/4522
Karar Tarihi: 02.12.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/891 E.  ,  2011/4522 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme ve zorla kaçırıp alıkoyma, suçlarından sanık ...'un yapılan yargılaması sonunda; eylemlerinin, reşit olmayanla rızası ile cinsi münasebette bulunma ve reşit olmayan kimseyi rızası ile kaçırıp alıkoyma suçlarını oluşturduğunun kabulü ile mahkûmiyetine dair ... 7. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.12.2005 gün ve 2005/279 Esas, 2005/475 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın oluşa uygun olarak işlediği kabul edilen reşit olmayanla rızası ile cinsi münasebette bulunma ve rızası ile alıkoyma suçlarının cezalarının üst sınırları itibariyle 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesine göre 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi oldukları, sanığın mahkûmiyetine dair 21.12.2005 tarihli hükümden itibaren zamanaşımını kesen bir işlem olmadığı inceleme gününe kadar bu sürenin geçtiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMUK.nun 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 02.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/3623
Karar No: 2012/1570
Karar Tarihi: 19.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/3623 E.  ,  2012/1570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kriminal Polis Laboratuvarının raporuna göre 28.10.2004 tarihinde meydana gelen silahla ateş etme olayıyla ilgili elde edilen 2 adet kovandan 1 adedinin ve 25.05.2006 günü meydana gelen sanığın ateşli silahla yaralanması olayıyla ilgili elde edilen 1 adet kovanın suça konu silahla atıldığının belirtilmesi karşısında, mükerrer cezalandırmanın önlenmesi açısından anılan tarihlerdeki olaylarla ilgili sanık hakkında dava açılıp açılmadığı, açılmışsa gerektiğinde birleştirme kararı verilerek sonuçlanmış ise dava dosyalarının bu dosya içine konularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine yazılı şekilde eksik incelemeyle karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZUL- MASINA), 19.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/2783
Karar No: 2012/11179
Karar Tarihi: 04.04.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/2783 E.  ,  2012/11179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza bar, beton zemin, şemsiye-şezlong alanı ve iskele yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek gerektiğinde refakate inşaat mühendisi bilirkişide alınarak yeniden keşif yapılıp taşınmazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar Kanunu ve mevzuatı içinde kalıp kalmadığı belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve binanın yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddeleri uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5230 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 04.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/14576
Karar No: 2013/683
Karar Tarihi: 16.01.2013

**11. Ceza Dairesi         2010/14576 E.  ,  2013/683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Suça konu sahte nüfus cüzdanının, muhtarlıktan alınan kayıp değiştirme belgesi ile Nüfus Müdürlüğünden çıkartılması karşısında sanık hakkında teselsül hükümlerinin uygulanması ve suçun işleniş şekil ve özellikleri ile kastın yoğunluğu dikkate alınarak temel cezanın alt sınırdan ayrılarak belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde eksik ceza tayini isabetsizlikleri aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Önceden kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunması nedeniyle 5728 sayılı Yasayla değişik CMK.nun 231. maddesinin uygulanması olanağı bulunmayan sanık hakkında toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiriler dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 16.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/25534
Karar No: 2017/3867
Karar Tarihi: 05.04.2017

**2. Hukuk Dairesi         2015/25534 E.  ,  2017/3867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından, kadının kabul edilen davası, kusur belirlemesi, kadın yararına hükmedilen tazminatlar ile reddedilen tazminat talebi yönünden, davalı-karşı davacı kadın tarafından ise, erkeğin davası, tazminatların miktarları, yoksulluk nafakasının reddi, velayet, iştirak nafakaları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentler dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre ortak çocuk 25.03.2013 doğumlu ...'ın ihtiyaçlarına nazaran takdir edilen iştirak nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

3-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı-karşı davacı kadın yararına takdir edilen manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 05.04.2017(Çrş.)
Esas No: 2020/4543
Karar No: 2022/5368
Karar Tarihi: 06.09.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/4543 E.  ,  2022/5368 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve erteleme hükümlerinin uygulanması gerektiği ile ceza miktarına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın idaresindeki otomobille, gündüz vakti, refüjle bölünmüş iki gidiş iki geliş asfalt kaplama karayolunda sağ şeritte seyrederken, olay mahalline geldiğinde direksiyon hakimiyetini kaybederek, aracının sol kısımlarıyla, önce soldaki orta refüje, ardından savrularak aracının sağ kısımlarıyla, hemen önünde seyreden sürücü Yusuf idaresindeki kamyonun sol arka tampon ve çamurluk kısımlarına çarpmasıyla, sanığın tam kusuruyla, bir kişinin ölümüne, bir kişinin ise basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda;

1-) Sanığa verilen taksitli adli para cezasının taksitlerinden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsiline karar verileceğinin ve ödenmeyen para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin ihtaratı sırasında uygulama maddesi olan TCK'nın 52/4 maddesinin, sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK'nın 50/4 maddesi delaletiyle 50/1-a maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6.maddesine aykırı davranılması,

2-) Adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi;

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 1.maddesinin 4.fıkrasında ''52'' kısmının çıkartılarak yerine ''52/4'' ibaresinin eklenmesi, aynı maddenin 3.fıkrasının çıkartılarak yerine “Sanığa verilen 3 yıl 9 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak 50/4 maddesi atfıyla 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 1365 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2 maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 30 TL olarak hesabıyla 40.950 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve Yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06/09/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/7375
Karar No: 2021/6884
Karar Tarihi: 21.09.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/7375 E.  ,  2021/6884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

Sanığın yetkilisi olduğu ... Vergi Dairesinin 264 002 8713 vergi kimlik numaralı mükellefi ... Kargo Ltd. Şti. hakkında düzenlenen ... Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığının 05.06.2013 tarih ve 2013-A-1158/26, 27 sayılı vergi inceleme raporlarında; mükellefin 2010 dönemindeki brüt satış zararı 381.892 TL, dönem net karı ise 149.589 TL olarak bildirildiği halde kullanılan sahte faturaların toplam tutarının KDV hariç 405.578 TL olduğu, dolayısıyla kullanılan faturaların brüt satış zararını aşan tutarda olup dönem net karının yaklaşık olarak iki buçuk katı oranında olduğu, böylelikle 2010 dönemi faaliyeti içerisinde kullanılan sahte fatura tutarının önemli bir yer tuttuğunun belirtildiği, suça konu faturaları düzenleyen ... Makine Taşıma.... Ltd. Şti. ve Haktanır İş Makineleri .... Ltd. Şti. haklarında, düzenlemiş oldukları faturaların tamamının sahte olduğuna dair vergi tekniği raporlarının bulunduğu,... hakkında sahte fatura düzenleme suçundan dava açıldığı mahkumiyetine karar verildiği ve kararın Dairemiz tarafından onanarak kesinleştiği,...’in söz konusu dosyadaki savunmasında; 1977 yılında işe başladığı, aracıyla karayolu ile yük taşımacılığı işi yaptığı, 1994 yılında kaza yapması nedeniyle ticari faaliyetinin sona erdiği, maddi imkansızlık nedeniyle aracını yaptıramadığı, şoförlük yaptığı ve bu sırada yolda kamyoncu arkadaşlarına küçük meblağlar karşılığında fatura düzenlediği, bunun suç olduğunu bilmediğini beyan ettiği, diğer iki mükellef hakkında da sahte fatura düzenleme suçundan davalar açıldığı, mahkumiyetlerine karar verildiği, kararların Dairemiz tarafından bozulduğu ve davaların mahkemelerinde derdest olduğu anlaşılmakla, Mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki eksik inceleme nedeniyle bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş; gerekçeli karar başlığında 2010 olarak yanlış yazılan suç tarihinin suça konu faturaların kurumlar vergisinde kullanılması nedeniyle 26/04/2011 olarak Mahkemesince düzeltilmesi, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 21.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.,
Esas No: 2021/8076
Karar No: 2022/51
Karar Tarihi: 03.01.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/8076 E.  ,  2022/51 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

...

Taraflar arasındaki miras reddinin iptali davasından dolayı Bursa Bölge Adliye Mahkemesince verilen 18.06.2019 tarih 2019/920 Esas, 2019/464 Karar sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 30.09.2021 gün ve 2021/449 Esas, 2021/1314 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, miras reddinin iptali istemine ilişkindir.

Davacı vekili, Bursa Vergi Dairesi Başkanlığı ve İnegöl Vergi Dairesi Müdürlüğü mükellefi muris ...'ın ticari faaliyeti nedeniyle vergi borcu bulunduğunu, mirasçıların reddi miras kararı aldıklarını muris adına bir adet araç kayıtlı olduğunun anlaşıldığını, bu nedenle TMK 617. madde gereğince mirasın reddinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece 03.03.2018 tarihinde davanın reddine karar verilmiştir. Davacı vekilinin istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesinin 1. Hukuk Dairesince esastan reddine ilişkin karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 2021/449 Esas, 2021/1314 Karar ve 30.09.2021 tarihli kararı ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesi uyarınca; bölge adliye mahkemelerinin Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı; bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26/9/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454. madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı belirtilmiştir.

Bölge adliye mahkemelerinin 20/07/2016 tarihinde tüm yurtta göreve başlayacağı 29525 sayılı Resmi Gazete'de ilan edildiğinden, bu tarihten sonra verilen kararlar hakkında 6100 sayılı Kanunun kanun yollarına ilişkin hükümleri uygulanacaktır. 6100 sayılı Kanunun 341 ila 381. maddelerinde istinaf, temyiz ve yargılamanın iadesi kanun yollarına yer verilmiş, 1086 sayılı HUMK döneminde tanınmış olan karar düzeltme yoluna yer verilmemiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi üzerine Dairemizce verilen kararlar aleyhine karar düzeltme yoluna gidilmesi mümkün olmadığından bu yöndeki dilekçenin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekili tarafından verilen karar düzeltme istemini içeren dilekçenin REDDİNE, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, 03.01.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/14749
Karar No: 2013/1374
Karar Tarihi: 15.02.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/14749 E.  ,  2013/1374 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan açılan davanın ortadan kaldırılmasına dair ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 14.11.2011 gün ve 2004/1045 Esas, 2011/815 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi mağdure vekili tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Mağdurenin 14.03.2005 tarihli duruşmada sanıktan şikâyetçi olduğu ve sanığın cezalandırılmasını istediği, 16.11.2011 tarihinde de mağdure vekilinin verilen kararı temyiz ettiği, temyiz talebinin katılma talebi mahiyetinde olduğu, suçtan zarar gördüğü anlaşılan mağdurenin CMK.nın 237/2. maddesi gereğince davaya katılmasına, usulüne uygun görevlendirme yazısı uyarınca Av. ...'ın katılan ... vekili olarak davaya kabulüne ve bu nedenle işin esasının incelenmesine karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık hakkındaki iddianamede yer alan alıkoyma suçu ile ilgili olarak mahkemesince her zaman hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen ortadan kaldırma hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 15.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/19735
Karar No: 2017/8783
Karar Tarihi: 05.04.2017

**15. Ceza Dairesi         2014/19735 E.  ,  2017/8783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan verilen beraat hükmü katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın katılana ait iş yerinde pazarlama işi yaptığı ve tahsilat makbuzlarını kullanarak tahsilat yaptığı ayrıca müşterilerin bir kısmının satın almış olduğu malları teslim etmediği, buna rağmen müşterilere fatura kestiği, kayıp olduğu bildirilen tahsilat makbuzları ile yaklaşık 15.000 TL tahsil ederek mal edindiğinin iddia edildiği olayda, sanık, katılan beyanları, bilirkişi raporu ve dosya kapsamından sanığın atılı suçu işlediğine ilişkin mahkumiyetine yeterli delil elde edilemediği gerekçesine dayanan mahkemenin beraat yönünde kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile hüküm kurulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 05/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.