erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2019/4272
Karar No: 2019/12297
Karar Tarihi: 24.06.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/4272 E.  ,  2019/12297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulduğu belirtilmiş ise de, gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

1-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda kıyasi emsal olarak incelenen emsalin satış tarihi 19/12/2014 tarihli olup, dava tarihi 04/12/2014'tür. Buna göre dava tarihinden sonraki emsal satışa dayanan bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli olmadığı gibi, dava konusu taşınmazın metrekare birim bedeli bozma öncesinde 350 TL, bozma sonrası alınan ilk bilirkişi raporunda 596,35 TL, hükme esas 2. bilirkişi raporunda ise aynı emsal kullanılarak 517,32 TL olarak belirlendiğinden, raporlar inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu ... ilçesi ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2- Bozma öncesinde tespit edilen bedel ile acele kamulaştırma bedeli farkına ilk karar tarihine kadar, bozma sonrası tespit edilen fark bedele ikinci karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi gerekirken, yazılı şekilde faize hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 24/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/13991
Karar No: 2014/937
Karar Tarihi: 22.01.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/13991 E.  ,  2014/937 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/41773

MAHKEMESİ : Ankara 7. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/12/2011

NUMARASI : 2010/936 (E) ve 2011/1055 (K)

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanıklar S.. Ö.. ve N.. Z..'in S... İnşaat Ltd. Şti'nin sahibi oldukları, V.. Ö..'in ise şirketin sorumlu müdürü olduğu, sanıkların adı geçen şirket adına katılan... Finansal Kiralama anonim şirketi ile 28/04/2005 tarihli finansal kirlama sözleşmesi imzalayarak Dynapac marka toprak silindirini kiraladıkları, sahibi oldukları şirketin Afganistan'da bir amerikan şirketiyle birlikte ortak iş yapmak üzere sözkonusu silindiri Afganistan'a gönderdikleri ancak kira süresinin bitmesine rağmen suça konu makineyi katılan şirkette iade etmedikleri bunun üzerine katılan şirketin sanıklara ait şirkete noter aracılığı ile ihtarname çektiğinin iddia edildiği somut olayda; sanıkların, suça konu makineye bir amerikan şirketince el konulduğunu ve kendilerine teslim edilmediğini,bu konu hakkında Uluslararası Tahkime dava açtıklarını bu nedenle makineyi katılan şirkete iade edemediklerini beyan etmeleri,yine bu konu hakkında şirketlerinin Afganistanda'ki şantiyesinde çalışan kişilere ait dilekçeleri sunmaları karşısında gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından,sanıklar tarafından Uluslararası Tahkime açılan davanın sonucunun araştırılması ve belirtilen şirket çalışanlarının tanık olrak dinlenilmelerinden sonra sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerekirken eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/8380
Karar No: 2023/1552
Karar Tarihi: 09.03.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/8380 E.  ,  2023/1552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz incelemesinin duruşmalı yapılmasına işin ivediliği ve niteliği nedeniyle 5311 Sayılı Kanunla değişik İİK'nın 366. maddesi hükmü uygun bulunmadığından bu yöndeki isteğin oybirliği ile reddine karar verildikten sonra işin esası incelendi:

Kural olarak İlk Derece Mahkemesi'nin kararına karşı istinaf başvurusunda bulunmayan tarafın Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz hakkı bulunmamaktadır. Ancak ilk kararı istinaf etmeyen taraf, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından İlk Derece Mahkemesi’nin kararı kaldırılarak yeni bir karar verilmesi halinde bu yeni kararı temyiz edebilecektir. Başka bir deyişle istinaf başvurusunun reddi halinde Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup, İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, davalı ... ... Bankası A.Ş., İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmemiş, ancak Bölge Adliye Mahkemesi’nin kararını temyiz etmiştir.

Yukarıda açıklandığı üzere davalının, İlk Derece Mahkemesi'nin kararına karşı istinaf başvurusunda bulunmadığından ve aleyhine yeni bir karar verilmediğinden Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz hakkı bulunmamaktadır. İstinaf aşamasına taşınmayan, istinaf yolu ile daha lehe bir karar talep edilmeyen ilk derece mahkemesi kararlarına karşı temyiz yoluna başvurulamaz, temyiz incelemesi yapılamaz. Bu husus temyiz denetinin konu bakımından sınırları ile ilgilidir ve temelini taleple bağlılık ve tasarruf ilkelerinden almaktadır. Aksi düşüncede istinaf başvurusunda bulunmayan tarafa ilk derece mahkemesi kararını istinaf kanun yolunu atlayarak temyiz etme hakkı tanınmış olur ki, bu durum 6100 sayılı HMK ile hayata geçirilen üç kademeli yargılama sistemini iki kademeli yargılama sistemine dönüştürür ve istinafın devre dışı bırakılmasına yol açar.

Bu açıklamalar karşısında İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen davalı ... ... Bankası A.Ş.’nin Bölge Adliye Mahkemesi’nin kararını temyiz hakkı bulunmadığından temyiz dilekçesinin REDDİNE, 09.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/12468
Karar No: 2022/4862
Karar Tarihi: 14.03.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/12468 E.  ,  2022/4862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibarıyla uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK'nun 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100,00 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000,00 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 305/1-2. maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, katılanın temyiz taleplerinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, isteme aykırı olarak, REDDİNE, 14.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/20115
Karar No: 2011/6361
Karar Tarihi: 11.04.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/20115 E.  ,  2011/6361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan ve davacıya ait olduğu kesinleşmiş mahkeme kararı ile sabit muhtesat bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan ve davacıya ait olduğu kesinleşmiş mahkeme kararı ile sabit muhtesat bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

Taşınmazın, davacının fıstık ağaçları bulunan 1184 m2'lik bölümünde bulunan ağaç sayısı nazara alındığında el atılan yerin kapama fıstık bahçesi olduğu anlaşılmaktadır. Bu itibarla 1184 m2'lik bölümüne net antepfıstığı gelirine göre değer biçilmesi, daha sonra, kuru tarım arazisi olarak ekilebilir ürünlere göre zemin değerinin tesbiti ve böylelikle ikisi arasındaki farkın muhtesat bedeli olarak tesbit edilip bu miktardan ağaçların enkaz değerlerinin indirilmesi gerektiği gözetilerek, bilirkişi kurulundan belirtilen hususlarda ek rapor alınmadan, eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/16435
Karar No: 2013/9186
Karar Tarihi: 09.04.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/16435 E.  ,  2013/9186 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/1-2-b-e, 62/1, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Meydana gelen olayda her ne kadar sanık tali kusurlu ise de; mağdurun hayati tehlike geçirip vücut fonksiyonlarına etkisi ağır kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaralandığı gözetilip alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayini yerine alt sınırdan ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin sanığın kusurunun bulunmadığına, cezanın ertelenmesi ya da CMK'nın 231. maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 09.04.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/3109
Karar No: 2014/18088
Karar Tarihi: 03.11.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/3109 E.  ,  2014/18088 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/271315

MAHKEMESİ : Samsun 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/04/2013

NUMARASI : 2012/832 (E) ve 2013/292 (K)

SUÇ : Mühür bozma

Sanığın, aboneliği adına kayıtlı olan elektrik sayacının şikayetçi kurum görevlilerince 19.12.2008 tarihinde borcundan dolayı mühürlenmesine rağmen 02.12.2011 tarihli fek tutanağı içeriğine göre mührü bozarak elektrik kullanmaya devam ettiğinin iddia olunması, 19.12.2008 tarihli mühürleme belgesinin “K.B” şeklinde ismi kısaltılarak yazılan açık kimliği belirsiz bir kişi tarafından imzalanması, sanığın, 2007 yılının 5 veya 6. ayında Çanakkale iline gittiğini,2009 yılının 12. ayında döndüğünü, evin annesi tarafından kiraya verildiğini, 19.12.2008 tarihli mühürleme belgesindeki imzanın kime ait olduğunu bilmediğini savunması, sanığın savunmasının doğruluğu araştırılmadan kararın verilmiş olması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, sanığın mühürleme tarihinde nerede ikamet ettiği, 19.12.2008 tarihinde ikameti kimin kullandığı araştırılıp, gerektiğinde sanığın annesi Satu Tezcan'ın beyanı alındıktan sonra Başbakanlık Özelleştirme İdaresi Başkanlığının Dairemize gönderdiği 12/11/2013 tarihli yazısından Y. Elektrik Dağıtım A.Ş.nin mühürlemenin yapıldığı 19.12.2008 tarihinden sonra özelleştirildiği de dikkate alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 03.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/39469
Karar No: 2015/35256
Karar Tarihi: 02.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/39469 E.  ,  2015/35256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, büyükbaş hayvan ticaretiyle uğraştığını, davalı şirketin kendisinden 61.380 TL bedelle toplam 40 adet canlı hayvan satın aldığını ve kesimhanesinde kestiğini, 49.180 TL ödeme yapıldığı, bakiye kısmın ise ödenmediğini, buna ilişkin olarak başlatılan takibe de itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamına ve icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece,taraflar arasındaki satım ilişkisinin yasal delillerle kanıtlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davalıya satışı yapılan büyükbaş hayvanlara ilişkin ödenmeyen bakiye bedelin tahsili amacıyla başlatılan takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Davacı, davalıya 40 adet büyükbaş hayvan satışı yapıldığını belirterek delil olarak 10.04.2012 tarihli, 001163 numaralı, 74.300 TL bedelli ve 25.04.2012 tarihli, 001177 numaralı, 61.380 TL bedelli ödeme emri başlıklı, keşideci ismi yazılı olmayan altı imzalı 2 adet belgeye dayanmıştır. Belgeler incelendiğinde "bu belge karşılığında ... emrine ödeme yapınız" ibaresinin bulunduğu görülmekle, keşideci ismi yazılı olmayan imzanın davalı şirketin yetkili temsilcisinin eli ürünü olup olmadığı hususunda inceleme yapılması gerekeceği kuşkusuzdur. Hal böyle olunca, davalı şirketin temsilcilerinin kim ya da kimler olduğu ilgili merciinden öğrenilip, onlar yönünden bir imza incelemesi yapılması, belge altındanki imzanın bu kişilere ait olduğunun anlaşılması halinde diğer hususlar üzerinde durularak sonucu çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davacı yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, peşin alınan 25,20 TL harcın istek halinde iadesine, 02/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/25580
Karar No: 2017/13160
Karar Tarihi: 10.05.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/25580 E.  ,  2017/13160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10.maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10.maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz nedenleri bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir.

Davalı vekilinin temyizine gelince;

1-Dava konusu taşınmazın acele el koyma dosyasında takdir edilen m2 bedeli ile idare tarafından takdir edilen m2 değerinin 725 TL olduğu anlaşılmakla, bozmadan önceki bilirkişi raporunda m2 değerine 820 TL, hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise m2 değerine 410 TL değer biçilmiş olup alınan raporlar arasında çelişki olduğundan inandırıcı olmayan bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal

taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacı idareden peşin alınan temyiz ve tarafların temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 10/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/4901
Karar No: 2024/15827
Karar Tarihi: 18.12.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/4901 E.  ,  2024/15827 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/269 E. 2022/365 K.

SUÇ : Kişinin, kendisini kamu görevlisi veya banka, sigorta ya da kredi kurumlarının çalışanı olarak tanıtması veya bu kurum ve kuruluşlarla ilişkili olduğunu söylemesi suretiyle dolandırıcılık

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan ret

Anayasa'nın 40 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 231 nci maddesinin ikinci fıkrası, 232 nci maddesinin altıncı fıkrası ve 291 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, mercii, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin zorunlu olduğunun belirtilmesi ve 5271 sayılı Kanun'un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında, ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.'' aynı Kanun'un "Temyiz gerekçesi" başlığını taşıyan 295 inci maddesinin birinci fıkrasında ise; "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler karşısında; sanığın yokluğunda verilen hükme ilişkin gerekçeli kararda, 5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi gerektiği açıklamasına yer verilmediği ve sanık müdafinin 24.03.2023 tarihinde dosyaya vekalet sunduğunun anlaşılması karşısında; Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesi tarafından sanık müdafine usulüne uygun şekilde "5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca gerekçeli temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi halinde temyiz talebinin incelenebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceği" ihtarını içeren meşruhatlı tebligat ile gerekçeli kararın tebliğ edilmesinden sonra iadesinin temini amacıyla dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.