erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/10580
Karar No: 2015/13047
Karar Tarihi: 25.06.2015

**5. Ceza Dairesi         2013/10580 E.  ,  2015/13047 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2013/210327

MAHKEMESİ : Kütahya 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/01/2011

NUMARASI : 2009/999 Esas, 2010/444 Ek Karar

SUÇ : Tefecilik

Mahalli mahkemece verilen ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Mahkemece temyiz isteminin reddine ilişkin 13/01/2011 tarihli ek kararın 21/01/2011 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği halde, sanık tarafından 1412 sayılı CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen 1 haftalık yasal süreden sonra 31/01/2011 günlü dilekçeyle temyiz edildiği, bu kararın 31/01/2011 günlü dilekçeyle temyizi hakkında inceleme ve karar verme görevinin ise Yargıtay ilgili dairesine ait bulunduğu, bu nedenle anılan dilekçe üzerine Mahkemece verilen 07/02/2011 tarihli ek karar ile Kütahya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 23/02/2011 tarih ve 2011/271 Değişik İş sayılı kararının hukuksal değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu anlaşılmakla; 31/01/2011 günlü temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 25/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/1610
Karar No: 2010/6880
Karar Tarihi: 25.11.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/1610 E.  ,  2010/6880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 195 ada 1 ve 196 ada 1 parsel sayılı 4070,86 ve 2172,15 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., yasal süresi içinde taşınmazların eşi tarafından kendisine bağışlandığı iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazların kadastro tespitlerinin iptali ile davacı adına tesçillerine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazların maliki olan ... tarafından geçerli bağış senedi ile davacıya bağışlandıkları kabul edilmek sureti ile davanın kabulüne karar verilmiş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar için yeterli bulunmamaktadır. Davacı delil olarak 30.11.1979 tarihli hibe senedine dayanmıştır. senette taşınmazın zilyetliğinin de devredildiği belirtilmiş olup keşifte dinlenen bilirkişi ve tanıklar taşınmazların ...’ın ölümünden sonra mirasçılarına intikal ettiğini, mirasçılar arasında taksim yapılmadığını, ancak taşınmazları davalı ...’ın fiilen zilyet ve tasarrufunda bulundurduğunu beyan etmişlerdir. Mahkemece davacı tarafından delil olarak sunulan bağış senedindeki tanıklar dinlenerek bağış tarihinde zilyetliğin de davacıya devredilip devredilmediği araştırılmaksızın eksik inceleme ile karar verilmiştir. Doğru sonuca varılabilmesi için; dinlenmeyen tespit bilirkişileri ve yaşıyor olmaları halinde davacı tarafından sunulan senette imzası bulunan tanıklar ile köy muhtarı ve dinlenmeyen aza katılımı ile keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında, tespit bilirkişileri ve senet tanıklarından 30.11.1979 tarihinde düzenlenen bağış senedinden sonra zilyetliğin davacıya devredilip devredilmediği, zilyetliğin hangi tarihten beri ve ne şekilde kim tarafından sürdürüldüğü maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, beraberce götürülecek teknik bilirkişiye keşfi takibe imkan verir kroki düzenlettirilmeli, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davalının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 25.11.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/3391
Karar No: 2018/4821
Karar Tarihi: 22.05.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/3391 E.  ,  2018/4821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanıklar hakkında "2005 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçundan açılan kamu davasında; sahte faturaların 2005 takvim yılının Aralık ayında KDV beyanında kullanılması nedeniyle suç tarihinin 21.01.2006 olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “2005 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nın 66/1e, 67/4 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen, bu hususta aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince DÜŞMESİNE, 22.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/5715
Karar No: 2018/16768
Karar Tarihi: 24.12.2018

**17. Ceza Dairesi         2018/5715 E.  ,  2018/16768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Doğrudan tayin edilen adli para cezalarının miktarları itibarıyla hüküm tarihinde yürürlükte bulunan ve 14.04.2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a 6217 sayılı Yasa ile eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi olanaklı bulunmadığından, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 24.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/34822
Karar No: 2024/8921
Karar Tarihi: 24.06.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/34822 E.  ,  2024/8921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/2397 E., 2020/521 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükmün sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Anayasanın 40 ıncı maddesinin ikinci, 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 34 üncü maddesinin ikinci ve 232 inci maddesinin altıncı fıkraları gereğince, kararlar ve hükümlere karşı başvurulabilecek yasa yolları, sürelerin ne zaman başlayacağı, başvuru mercii, şekli ve sonuçlarının, kuşkuya yer vermeyecek şekilde ilgililere açıkça bildirilmesinin gerekmesi, anılan Kanun'un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." şeklinde, 295 inci maddesinin ilk fıkrasında ise "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren ... hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir" biçiminde düzenlemeler bulunması, sanığın sunmuş olduğu temyiz dilekçesinin, hükmün hukuki yönüne ilişkin bir sebep içermemesi ve Bölge Adliye Mahkemesince kurulan hükümde, temyiz başvurusunda hükmün neden dolayı bozulmasının istendiğine dair temyiz sebebi gösterilmesinin zorunlu olduğuna, gösterilmemesi halinde ise temyiz isteminin reddedileceğine dair bildirimin yer almadığının anlaşılması karşısında, sanığa yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda tebliğden itibaren iki hafta süre içerisinde yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz isteminin reddedileceği hususunda ihtarlı şekilde kararın tebliği ile tebliğ - tebellüğ evrakının ve hükmü temyiz etmesi durumunda ek temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemi hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyanın Dairemize gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 24.06.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2012/4287
Karar No: 2012/6809
Karar Tarihi: 25.09.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/4287 E.  ,  2012/6809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık Suçunu Gizlemek İçin Öldürme, Yaralama,

HÜKÜM : a) öldürme suçundan:

765 Sayılı TCK.nun 450/8, 463 maddeleri gereğince 20 sene ağır hapis cezası

b) Yaralama suçundan CMK'nun 231. Maddesinin Uygulanmasına Yer olmadığına dair

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü ... hakkında 765 sayılı TCK gereğince kurulup, kesinleşen hükümden sonra Konya C. Başsavcılığının talebi üzerine, Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından, 5237 Sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. Maddesi uyarınca yeniden ele alınarak, önceki mahkumiyetin lehe olması nedeniyle "yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına" dair 20.06.2005 tarihli, 1987/95 Esas ve 1988/98 sayılı ek kararın verildiği, bu kararın resen temyize tabi olduğu, ancak tebliğnamede bu ek karara ilişkin görüş bulunmadığı anlaşılmakla,

Hükümlü ... hakkında kurulan ve resen temyize tabi 20.06.2005 tarih, 1987/95 Esas ve 1988/98 sayılı ek karar yönünden ek tebliğname düzenlenmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına (TEVDİİNE), 25/09/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2017/3172
Karar No: 2017/4720
Karar Tarihi: 05.04.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/3172 E.  ,  2017/4720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kiracılık sıfatının tespiti davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı dava dilekçesinde, davacının, dava konusu taşınmazda eski malikle yaptığı sözlü kira sözleşmesi gereğince kiracı olduğunu, davalının ise taşınmazın yeni maliki olduğunu, elektrik ve su aboneliğini eski taşınmaz sahibi adına kullandıklarını fakat yeni malik’in eşinin iptal ettirdiğini, davalının, davacının kiracı olduğunun, ....ı 2015/485 ve 2015/445 sayılı soruşturma dosyalarında ikrar ve kabul edildiğini, belirterek davacının, dava konusu taşınmazda kiracılığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalıya dava dilekçesi ve duruşma gününü bildirir davetiye usulüne uygun tebliğ edilmiş davalı vekili vekaletname ve mazeret dilekçesi ibraz etmiş, ancak davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kira ilişkisinin varlığı tanık ifadesiyle ispatlanamaz. Davacının bu yöndeki iddiasını yazılı belge ile ispatlaması gerekir. Bu husus dikkate alınarak davacının bildirdiği tüm delilleri toplanıp dava dilekçesinde açıkça yemin deliline de dayanmış olduğu da gözetilerek mahkemece davacıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı ...ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 05.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/23458
Karar No: 2014/3277
Karar Tarihi: 24.02.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/23458 E.  ,  2014/3277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

2002, 2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından açılan davalarla ilgili herhangi bir karar verilmemiş ise de, mahkemece her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği Aralık 2003 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında “2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8 maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 24.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/4794
Karar No: 2021/19869
Karar Tarihi: 21.12.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/4794 E.  ,  2021/19869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün incelenmesinde,

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan dolayı tayin edilen 3.000 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 21.12.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/3478
Karar No: 2018/19258
Karar Tarihi: 11.12.2018

**3. Ceza Dairesi         2018/3478 E.  ,  2018/19258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 31/07/2015

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUK : ...

HÜKÜM : Talebin reddine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yüzüne karşı verilen ve kanuni süresi içinde temyiz edilmeksizin kesinleşen 09.04.2015 tarihli hükümde, beraat eden suça sürüklenen çocuk lehine hazine aleyhine vekalet ücreti takdir edilmediği için bu konuda ek karar verilmesini isteyen suça sürüklenen çocuk müdafiinin dilekçesi üzerine, "temyizi kabil hükmün süresinde temyiz edilmemesi nedeniyle kesinleştiğinden, suça sürüklenen çocuk müdafiinin talebinin reddine" dair verilen 31.07.2015 tarihli ek kararın 5271 sayılı CMK'nin 223/1. maddesinde belirtilen davayı esastan sonlandırıcı nitelikte hüküm olmayıp, "temyiz" kabiliyeti de bulunmadığı, ek karara karşı "itiraz" yolu açık olduğu, CMK'nin 264/1. maddesi uyarınca kanun yolu ve merciindeki yanılmanın başvuru hakkını ortadan kaldırmayacağı nazara alındığında, suça sürüklenen çocuk müdafiinin dilekçesinin itiraz niteliğinde olduğu kabul edilerek, temyizen incelenemeyen dosyanın itiraz merciince incelenmek üzere mahalli mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.12.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/10650
Karar No: 2011/3000
Karar Tarihi: 21.03.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/10650 E.  ,  2011/3000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İzmir 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19.12.2008 tarih ve 2007/737-2008/819 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 13.05.2007 tarihinde davalıya ait uçakla İzmir'den İstanbul'a çalıştığı şirketin iş seminerine katılmak üzere seyahat ettiğini, İstanbul'da uçaktan indiğinde içinde seminerde kullanacağı ders notlarının ve şahsi eşyalarının bulunduğu bagajının kaybolduğunu ileri sürerek, 4.500 YTL maddi, 2.000 YTL manevi tazminatın reeskont faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taşıyıcının sorumluluğunun kilogram başına 17 SDR olduğunu, kaybolan bagaj ağırlığı olan 10 kg için 170 SDR'den sorumlu olmaları gerektiğini, manevi tazminat talebinin yerinde olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının bagajının kaybolması üzerine kayıp bagaj formu düzenlendiği, sorumluluk miktarının tespitinde 2920 sayılı Türk Sivil Havacılık Yasası uyarınca iç hat taşımalarında Varşova Konvansiyonu ve bunu değiştiren Lahey Protokolünün uygulanacağı, kayıp ve eksik formunda 1 adet kapın kaybolduğu bildirilse da biletin incelenmesinde bagajın 20 kg ağırlığında olması nedeniyle kaybolan eşya 2 kap kabul edilerek davalının sorumluluğunun maddi tazminat yönünden kg başına 17 SDR hesabıyla 340 SDR olduğu, davacının uğradığı manevi üzüntüye karşılık manevi tazminata da hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle 638,86 YTL maddi 1.000 YTL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 08,40 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 21.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/1982
Karar No: 2012/5709
Karar Tarihi: 25.06.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/1982 E.  ,  2012/5709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 693 parsel sayılı, 7.250 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... mirasçıları davalılar Ümmü, Abdullah, Süleyman ve İsmail Erişmiş adına eşit paylarla tespit edilmiştir. Hazine, taşınmazın nehir metrukatı olduğu ve zilyetlikle edinme koşullarının oluşmadığı iddiasıyla, davacı M. Nuri Sabuncu tapu kaydına dayanarak tespite itiraz etmiş, komisyonca itirazlar Mahkemeye devredilmiş, yargılama sırasında davacı Hazine tapu kaydına da dayanmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece çekişmeli parselin nehir metrukatı ile ilgisinin bulunmadığı davalıların murisleri ... tarafından uzun zamandan beridir kullanıldığı, Hazinenin dayandığı tapu kaydının çekişmeli taşınmaza uymadığı kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm için yeterli bulunmamaktadır. Hazinenin dayandığı ve haritası olan tapu kaydı uygulanıp kapsamı belirlenmemiştir. O halde doğru sonuca varabilmek için; Hazinenin dayandığı Haziran 312 Tarih 1, 2, 3 sıra nolu tapu kayıtları ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleri ve haritası ile getirtilerek, mahallinde yeniden yerel bilirkişiler ve taraf tanıklarının katılımı ile keşif yapılmalı, keşif sırasında Hazinenin dayandığı tapu kayıtlarının sınırları mahalli bilirkişilerce zeminde tek tek göstertilmeli, haritası olan tapu kayıtlarının kapsamının haritasına göre belirleneceği dikkate alınarak, tapu kayıtlarının taşınmazı kapsayıp kapsamadığı kesin olarak belirlenmeli, fen bilirkişisinden keşfi denetlemeye elverişli rapor alınmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak delillere göre karar verilmelidir. Mahkemece bu hususlar göz ardı edilerek yazılı olduğu şekilde karar verilmesi isabetsiz, davacı Hazinenin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 25.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/10400
Karar No: 2022/18807
Karar Tarihi: 14.11.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/10400 E.  ,  2022/18807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun gündüz vakti müştekinin iş yerine girip, içinde para bulunan kutuyu çalması şeklinde gerçekleşen olayda, suça sürüklenen çocuğun eylemlerinin, TCK'nın 142/1-b, 31/3 ve 116/2, 31/3. maddelerinde düzenlenen hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarını oluşturduğu, bu suçlar için öngörülen cezaların üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddelerinde belirtilen 5 yıl 4 aylık zamanaşımının 18.02.2016 olan birinci mahkûmiyet tarihinden, 09.11.2021 olan ikinci mahkûmiyet tarihine kadar geçtiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 14.11.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.