erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2020/3827
Karar No: 2021/2412
Karar Tarihi: 03.03.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/3827 E.  ,  2021/2412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararların niteliği ve suç tarihine göre, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nin 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, o yer Cumhuriyet Savcısı ile katılan Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu vekilinin temyiz taleplerinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, REDDİNE, 03/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/3790
Karar No: 2016/8551
Karar Tarihi: 27.04.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/3790 E.  ,  2016/8551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan raporlar hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dosyada bulunan Tortum Belediye Başkanlığı yazı cevabına göre; dava konusu taşınmazın belediye sınırları içerisinde yer aldığı, etrafının meskun olduğu ve belediye hizmetlerinden yararlandığı anlaşıldığından taşınmaz arsa vasfındadır.

Bu itibarla; mahkemece, taşınmaza arazi niteliği ile değer biçen bilirkişi kurulu raporu esas alınarak hüküm kurulması doğru olmadığı gibi, arsa niteliği ile taşınmaza değer biçen bilirkişi raporu ise 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 15. maddesi uyarınca beş kişiden oluşturulacak bilirkişi kurulu yerine tek bilirkişi tarafından hazırlandığından geçerli değildir.

Belirtilen nedenlerle; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, 2942 sayılı kanunun 15. maddesi gereğince yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/13076
Karar No: 2020/7362
Karar Tarihi: 09.09.2020

**(Kapatılan)17. Ceza Dairesi         2020/13076 E.  ,  2020/7362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 23. maddesi ve 5271 sayılı CMK'nun 231/8-c maddesi uyarınca, denetim süresinin başladığı 17.05.2013 tarihi ile ikinci suçun işlendiği 14.09.2013 tarihi arasında dava zamanaşımının durduğu dikkate alındığında; suç tarihi itibarıyla 15-18 yaş arasında olan suça sürüklenen çocuk ...'nun gündüzleyin müştekiye ait iş yerine girerek kablo çalma biçiminde gerçekleşen hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK'nun 142/1-b, 116/2, 31/3 maddelerinde tanımlanan suçların gerektirdiği cezaların türleri ve üst sınırlarına göre, aynı Kanun'un 66/1e, 66/2 ve 67/4. maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 aylık uzamış dava zamanaşımı süresinin suç tarihi olan 02/04/2011 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 09/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/23952
Karar No: 2017/14063
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/23952 E.  ,  2017/14063 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2014/8423
Karar No: 2014/23813
Karar Tarihi: 23.10.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/8423 E.  ,  2014/23813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/07/2013

NUMARASI : 2011/367-2013/175

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, 23.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/15645
Karar No: 2016/9705
Karar Tarihi: 19.10.2016

**8. Ceza Dairesi         2015/15645 E.  ,  2016/9705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre Cumhuriyet Savcısının, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimaının düzenlenmediği gözetilmeden sanığa hükmolunan hapis cezası ile adli para cezasına esas alınan birim gün sayısı toplanarak, bir gün karşılığı belirlenen miktar ile çarpılmak suretiyle yazılı şekilde ceza tayini,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1, maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden, TCK.nun 50/1 ve TCK.nun 52/2. maddelerinin uygulanmasına ilişkin bölümler ile "sanığın neticeten 6.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ilişkin paragrafın çıkarılarak yerine "sanığa verilen kısa süreli hapis cezası, sanığın kişilik yapısı, sosyal durumu gözönüne alınarak verilen hürriyeti bağlayıcı cezanın TCK.nun 50/1-a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesine, TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca sanığın ekonomik ve sosyal durumu gözönüne alınarak bir gün karşılığı takdiren 20,00 TL'den hesaplanarak 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığın ekonomik ve

sosyal durumu gözönüne alınarak hapis cezası yanında tayin olunan adli para cezasına esas alınan 25 günün, TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca bir gün karşılığı takdiren 20,00 TL'den hesaplanarak 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 19.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/20918
Karar No: 2017/13458
Karar Tarihi: 01.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/20918 E.  ,  2017/13458 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 01/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2013/6501
Karar No: 2013/20834
Karar Tarihi: 19.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/6501 E.  ,  2013/20834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Pamukova Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 07.02.2013 tarih ve 2012/161-2013/34 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait ayva bahçelerinin davalı nezdinde tarım sigortasıyla teminat altında bulunduğu sırada 16-17 Nisan 2007 tarihlerinde meydana gelen don olayı nedeniyle sigorta kapsamındaki ürünlerin zarar görmesine rağmen davalının poliçelerden kaynaklanan sorumluluğunu yerine getirmediğini ileri sürerek, sigorta sözleşmelerinden doğan alacak miktarı olan 17.600,00 TL’nin davalıya müracaat tarihinin 8 gün sonrası olan süre itibariyle işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sigorta poliçelerine göre meyve ağaçlarında don teminatının çiçeklenmenin son bulması yani meyve oluşumu ile başladığını, 16-17 Nisan 2007 tarihinde yaşanan don hadisesine ilişkin sigortalı ürünlerde yapılan incelemede hasar anında ürünün çiçeklenme döneminde olup henüz meyveye dönüşümün sözkonusu olmadığının tespit edildiğini, bu nedenle meydana gelen olayın poliçe şartları gereğince teminat dışında kaldığını, çiçeklenme döneminde hasara uğramış sigortalı ürünler için müvekkilinin herhangi bir tazminat ödeme yükümlülüğünün bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar Dairemizin 22.03.2012 tarih, 2010/4879 Esas, 2012/4521 Karar sayılı ilamı ile bozulmuş, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, sigortalı üründe meydana gelen don olayının meyve oluşumu döneminde meydana geldiği, bu kapsamda 17.788,00 TL zararın oluştuğu, faiz sorumluluğunun başlangıç tarihinin 30/11/2007 olduğu, her ne kadar poliçe iptalinin düzenlendiği ve yatırılan priminin iade edildiği iddia edilmiş ise de, bu iddianın yargıtay bozma ilamından sonra vuku bulduğu, bu duruma davacı tarafça muvafakat edilmediği, davacının poliçenin iptali yönündeki beyanının davalı tarafça ispat edilemediği gerekçesiyle davanın kabulüne, talep ile bağlı kalınarak 17.600,00 TL'nin 30/11/2007 tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 901,25 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 19.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/33258
Karar No: 2014/23094
Karar Tarihi: 13.10.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/33258 E.  ,  2014/23094 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/210894

MAHKEMESİ : İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/06/2012

NUMARASI : 2011/348 (E) ve 2012/1584 (K)

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1) Kovuşturma aşamasında başka suçtan dolayı Bursa H Tipi Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü bulunan ve hükmü Bilecik M Tipi Cezaevinden gönderdiği dilekçesiyle temyiz eden sanıktan duruşmadan bağışık tutulmayı isteyip istemediği sorulmadan ve hükmün tefhim edildiği 08.06.2012 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’ nun 196. Maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

2)Sanığa yüklenen ''suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi'' suçu için 5237 sayılı TCK'nın 165/1.maddesinin 09.07.2009 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5918 sayılı Yasanın 3. maddesi ile yapılan değişiklik sonucu altı aydan üç yıla kadar hapis ve onbin güne kadar adli para cezası yaptırımlarının her ikisinin de birlikte öngörüldüğü, yasada hapisle birlikte öngörülen adli para cezasının gün sayısının alt sınırının gösterilmediği hallerde aynı Yasanın 52/1. maddesi gereğince alt sınırın beş gün olduğu; somut olayda sanık hakkında yüklenen suçtan dolayı “suçun işleniş biçimi ,işlendiği yer ,suç konusunun önem ve değeri,sanığın şahsi ve soyal durumu ” değerlendirilerek alt sınırdan hapis cezası belirlendiği halde, aynı gerekçe ile alt sınırdan uzaklaşılıp 30 gün karşılığı adli para cezasına hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA 13.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/15716
Karar No: 2017/12509
Karar Tarihi: 01.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/15716 E.  ,  2017/12509 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 01/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2019/7606
Karar No: 2022/8916
Karar Tarihi: 17.05.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/7606 E.  ,  2022/8916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 sayılı Kanun'a aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan açılan kamu davasında sanığın eyleminin 5809 sayılı Kanun'a aykırılık suçunu oluşturduğu ve değişen suç vasfına göre 5809 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan beraatine karar verildiği belirlenerek yapılan incelemede;

5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı on milyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanun’un 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa yüklenen suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK'nin 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nin 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı anlaşılmakla, katılanın temyizinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 17.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/19415
Karar No: 2010/2596
Karar Tarihi: 22.02.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/19415 E.  ,  2010/2596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile davalılardan ... vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 20.03.2009 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorularak,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/39643
Karar No: 2017/183
Karar Tarihi: 06.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/39643 E.  ,  2017/183 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2018/5141
Karar No: 2020/3529
Karar Tarihi: 10.03.2020

**15. Ceza Dairesi         2018/5141 E.  ,  2020/3529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK 157/1, 52, 53, 58 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmü sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık ...'nın geçici bir süre katılan ...'ın çalıştırmış olduğu iş yerinin üst katında ikamet eden tanık ...'in evinde kaldığı, bu süre içerisinde katılanın iş yerinde alışveriş yaparak güven sağladığı, sanığın suça konu tarihte katılana bir arkadaşının büfeci olduğunu, iflas ettiğini, bu arkadaşının iş yerinde satmış olduğu mallarının olduğunu, bu malları alıp almayacağı konusunda teklifte bulunduğu, katılanın da kabul etmesi üzerine, birlikte malların bulunduğu iddia edilen Gebi Caddesi üzerinde Kışla mahallesi muhtarlığının karşısında bulunan bir yere araç ile gittikleri, sanığın katılandan malların değeri olarak 4.000,00 TL istediği, katılanın da alacağını düşündüğü mallar karşılığında 4.000,00 TL'yi verdiği, sanığın katılanın yanından ayrılarak malların sahibi olduğunu iddia ettiği kişinin yanına gideceğini söyleyip ortadan kaybolarak katılanı dolandırdığı, tarafların uzlaşamadıkları anlaşılmakla, mahkemenin kabul ve uygulamasında isabetsizlik bulunmamıştır.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, 10/03/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.