Esas No: 2019/3227
Karar No: 2021/3106
Karar Tarihi: 02.02.2021

**9. Hukuk Dairesi         2019/3227 E.  ,  2021/3106 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ : ... 9. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : TAZMİNAT

İLK DERECE MAHKEMESİ : İnegöl İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 01.09.1997-08.11.2015 tarihleri arasında davalı işyerinde muhasebe müdürü olarak çalıştığını, iş akdinin davalı tarafından ihbar öneli tanınarak haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, fazla mesai, hafta tatili, genel tatil, yıllık izin alacakları ile eksik yatırılan prim ve tazminat alacağının, müdürlük görevine ilişkin alacağının, iş tanımı dışında kalan işler için hak ettiği alacağının ve manevi tazminat alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davalı şirketin mali işler departmanını yeniden yapılandırması nedeniyle davacının iş akdinin geçerli nedenle feshedildiğini, kıdem tazminatının eksiksiz ödendiğini, aylık ücretinin bordrolar ile sabit olduğunu, ikramiye veya prim hususunda davalı şirket ile davacı arasında anlaşma olmadığını, böyle bir ödemenin de yapılmadığını, davacının çalışma süresinin fazla mesai yapmasını gerektirecek nitelikte olmadığını, müdür pozisyonunda olması sebebiyle yönetici konumunda olduğunu, bu nedenle mesai saatlerini kendisinin ayarladığını, ayrıca aylık ücretine fazla mesai ücretinin dahil olduğunu, 45 saati aşan çalışmasının olmadığını, beyaz yaka personelin resmi tatillerde ve hafta tatil günlerinde çalışılmadığını, davacının yıllık izinlerini kullandığını, kullanmadığı yıllık izinleri karşılığı 7.250,00 TL ödendiğini, mobbing iddiasının yerinde olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davacı ve davalı vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, tarafların istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu :

Kararı, davacı ve davalı vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram-genel tatil ücretlerine hak kazanıp kazanmadığı noktalarında toplanmaktadır.

Davacı dava dilekçesinde gün içerisinde geç saatlere kadar çok yoğun çalıştığını beyanla fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram- genel tatil alacağı talebinde bulunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince “Davacının işyerinde muhasebe müdürü olarak çalıştığı taraflar arasında ihtilafsızdır. Davalı tanıkları davacının kendisine ait şirketleri bulunduğu ve gün içinde mesaisinin bir kısmını bu şirketlere harcamış olabileceği yönünde beyanda bulunmuş, davalı tarafça da bu şirketlere ilişkin ticaret sicil kayıtları dosyaya ibraz olunmuştur. Davacı tarafa çalışma saatleri ile ilgili emir ve talimat verildiğine yönelik ispata yarar hususlar dosyaya ibraz olunmamıştır. Davacının aldığı ücretin dönem asgari ücretinin yaklaşık 6-7 kat üzerindedir. Davacının pozisyonu ve aldığı ücret itibariyle çalışma saatlerini kendisinin tayin edebildiği” gerekçesiyle fazla çalışma, ulusal bayram-genel tatil ve hafta tatili talepleri reddolunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi de, “davacının, davalı işyerinde muhasebe müdürü olarak üst düzey yönetici konumunda çalıştığı, görev ve sorumluluklarının gerektirdiği ücretinin kendisine ödendiği, davacının kendisine ait bir şirketinin de olduğu ve kendisine ait olan şirketin işlerini de yürüttüğü dolayısıyla zamanının bir kısmını buraya ayırdığı anlaşılmaktadır. Dosya kapsamı ve anılan nedenler karşısında davacının fazla çalışma, genel tatil ve hafta tatili alacaklarının reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmamıştır.” gerekçesiyle davacının bu konuda ki istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalara da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İşyerinde üst düzey yönetici konumda çalışan işçi, görev ve sorumluluklarının gerektirdiği ücretinin ödenmesi durumunda, ayrıca fazla çalışma ücretine hak kazanamaz. Bununla birlikte üst düzey yönetici konumunda olan işçiye aynı yerde görev ve talimat veren bir başka yönetici ya da şirket ortağı bulunması halinde, işçinin çalışma gün ve saatlerini kendisinin belirlediğinden söz edilemeyeceğinden, yasal sınırlamaları aşana çalışmalar için fazla çalışma ücreti talep hakkı doğar. O halde üst düzey yönetici bakımından şirketin yöneticisi veya yönetim kurulu üyesi tarafından fazla çalışma yapması yönünde bir talimatın verilip verilmediğinin de araştırılması gerekir. İşyerinde yüksek ücret alarak görev yapan üst düzey yöneticiye işveren tarafından fazla çalışma yapması yönünde açık bir talimat verilmemişse, görevinin gereği gibi yerine getirilmesi noktasında kendisinin belirlediği çalışma saatleri sebebiyle fazla çalışma ücreti talep edemeyeceği kabul edilmelidir.

Somut olayda davacının davalı işyerinde muhasebe müdürü olarak çalıştığı ve görevi gereği talimat aldığı anlaşıldığından ve davacının mesai saatlerini kendisinin düzenlediği kabul edilemeyeceğinden fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram – genel tatil ücreti talebinin anılan gerekçe ile reddine karar verilmesi hatalıdır.

Dosya kapsamından davacı tanık beyanlarına göre davacının fazla mesai yaptığı anlaşılmakla birlikte haftada kaç saat fazla mesai yaptığı konusunda hesaplamaya elverişli net beyanları yoktur. Fazla mesai saatlerinin belirlenmesi konusunda gerekirse tanıkların yeniden beyanları alınarak sonuca gidilmelidir.

Kabule göre de; işyerinde üst düzey yönetici konumunda çalışan işçinin, görev ve sorumluluklarının gerektirdiği ücretin ödenmesi durumunda ayrıca fazla mesai ücretine hak kazanamayacağı kuralı hafta tatili ve genel tatil alacaklarını kapsamamaktadır. Bilirkişi raporunda davacının hafta tatili alacağının ispatlanamadığı gerekçesiyle hesaplanmaması ve mahkemece sonuç itibariyle hafta tatili alacağının reddine karar verilmesi yerindedir. Ancak ispatlanan ulusal bayram -genel tatil ücret alacağının kabulü gerekirken reddine karar verilmesi hatalıdır.

3- Davacının dava dilekçesinde talep etmiş olduğu 50.000,00 TL’lik manevi tazminat talebi reddedilmesine rağmen yargılama giderleri ve vekalet ücreti yönünden değerlendirilmemesi de hatalıdır.

SONUÇ:

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ve bu karara karşı istinaf başvurusunu esastan reddeden Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin ise kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.