erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2020/19860
Karar No: 2021/14548
Karar Tarihi: 20.09.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/19860 E.  ,  2021/14548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II)Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

III)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubu arasında bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan ve 5237 sayılı TCK'nın 116/1,119/1-c,31/3 maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e, 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 5 yıl 4 ay olağan zamanaşımının 13/11/2015 olan karar tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 20/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/12115
Karar No: 2014/19918
Karar Tarihi: 15.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/12115 E.  ,  2014/19918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Uşak 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 07/11/2012

NUMARASI : 2011/1049-2012/1217

Davacı, 26/11/1990 tarihinden itibaren hizmet akdine bağlı olarak fiilen çalışmış olduğu SSK kapsamındaki hizmet dönemlerine isabet eden Bağ-Kur Esnaf sigortalılığının iptaline, bu dönemler dışında kalan Bağ-Kur Esnaf sigortalılığının geçerli olduğuna karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının çakışan dönemlerdeki 5510 S.K.'nun 4/b kapsamındaki sigortalılığının iptali ile çakışma olmayan dönemlerde 5510 S.K.'nun 4/b kapsamındaki sigoralılığının geçerli olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, 26.11.1990-1.6.1994 tarihleri arasındaki çakışan sigortalılık sorununun davalı Kurum tarafından dava açıldıktan sonra çözüldüğü, davacının servis taşımacılığı işi nedeniyle 27.9.2005 tarihinde başlayan vergi kaydının 30.8.2009 tarihinde sona erdiği, 24.9.2009 tarihinde 5510 S.K.'nun 4/a kapsamındaki çalışmasının başladığı, davalı Kurumda bulunan ve tarihi belirsiz olan sigortalılık belgesinde davacının vergi kaydının 2005 yılından itibaren devam ettiğinin yazılı olması nedeniyle 4/a kapsamındaki sigortalılığının iptal edildiği, ancak Vergi Dairesi'nin 2012 tarihli yazısında vergi kaydının 30.8.2009 tarihinde sona erdiğinin bildirildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda davacının 26.11.1990-1.6.1994 tarihleri arasındaki çakışan sigortalılık sorunu davalı Kurum tarafından idari yoldan çözülmüştür. 24.9.2009 tarihinden itibaren başlayan ve kurumca iptal edilen 4/a kapsamındaki sigortalılık yönünden ise davacının servis taşımacılığı işi nedeniyle 27.9.2005 tarihinde başlayan vergi kaydının 30.8.2009 tarihinde sona ermesinden sonra 24.9.2009 tarihinde 5510 S.K.'nun 4/a kapsamındaki çalışmasının başlaması nedeniyle sigortalılıklarda çakışma olmadığı açıktır. Davacının 4/a kapsamındaki sigortalılığının iptal edilmesine ilişkin Kurum işlemi hatalıdır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hatalı değerlendirme sonucu hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir..

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine 15/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/12366
Karar No: 2011/5095
Karar Tarihi: 20.04.2011

**6. Hukuk Dairesi         2010/12366 E.  ,  2011/5095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Aile Mahkemesi Sıf.)

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tazminat davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, ziynet eşyalarının toplam değeri olan 5.000 TL’nin davalıdan tahsiline ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davaya konu ziynet eşyalarının tarafların evlenmesinden kısa bir süre sonra davalı tarafından bozdurularak tarla alındığını sonraki aşamalarda iade edilmediğini, müvekkilinin ziynet eşyaları olmadan evden ayrılmak durumunda kaldığını belirterek bedellerinin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Türk Medeni Kanunu’nun 6.maddesi hükmü uyarınca kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür. Gerek doktrinde, gerekse Yargıtay içtihatlarında kabul edildiği üzere ispat yükü hayatın olağan akışına aykırı durumu iddia eden ya da savunmada bulunan kimseye düşer. Öte yandan ileri sürdüğü bir olaydan kendi yararına haklar çıkarmak isteyen kimse iddia ettiği olayı kanıtlaması gerekir.

Davacı kadın dava konusu edilen ziynet eşyasının davalı tarafından bozdurulup tarla alındığını ileri sürmüş, davalı ise ziynet eşyalarının davacı tarafından kendi babasına verildiğini, tarlanın satılan traktörün parası ile alındığını savunmuştur. Ziynet eşyası rahatlıkla saklanabilen, taşınabilen, götürülebilen türden eşyalardandır. Normal koşullarda ziynet eşyalarının kadının üzerinde olduğunun kabulü gerekir.

Olayda, davacı kadın ziynet eşyalarının evlilik birliğinin devamı sırasında davalı tarafından elinden alınarak bozdurulduğunu sunduğu deliller ve dinlettiği tanıkların beyanı ile ispat edememiştir. Bununla birlikte davacı dava dilekçesinde açıkça yemin deliline de dayanmış olduğundan, davacıya, ziynet eşyalarının elinden alındığı, davalı tarafta kaldığı konusunda davalıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 20.4.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/9864
Karar No: 2021/3987
Karar Tarihi: 12.04.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/9864 E.  ,  2021/3987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılmasına ve ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına dair verilen karara, ilk derece mahkemesince uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne yönelik olarak verilen kararın, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

6100 sayılı HMK’nın “Bozmaya uyma veya direnme” başlıklı 373. maddesinin birinci fıkrası; “Yargıtay ilgili dairesinin tamamen veya kısmen bozma kararı, başvurunun bölge adliye mahkemesi tarafından esastan reddi kararına ilişkin ise bölge adliye mahkemesi kararı kaldırılarak dosya, kararı veren ilk derece mahkemesine veya uygun görülecek diğer bir ilk derece mahkemesine, kararın bir örneği de bölge adliye mahkemesine gönderilir.” hükmünü,

Aynı maddenin dördüncü fıkrası ise; “Yargıtayın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.” hükmünü içermektedir.

Açıklanan madde hükümleri birlikte değerlendirildiğinde; ilk derece mahkemesi tarafından, Yargıtay’ın bozma kararı doğrultusunda karar verilmesi halinde, davanın taraflarına, karara karşı sadece temyiz yoluna başvuru olanağı tanındığı anlaşılmaktadır.

Bu halde ise; ilk derece mahkemesince verilen kararın, HMK’nın 362. maddesinde bölge adliye mahkemeleri tarafından verilen kararlar için öngörülen temyiz kesinlik sınırına tabi olacağı tartışmasızdır.

6763 sayılı kanun ile 6100 sayılı HMK'ya eklenen ek 1. madde uyarınca; aynı Kanunun 362. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 01.01.2020 tarihinden itibaren 72.070 TL’ye çıkartılmıştır.

Bozmaya uyularak verilen karar, karar tarihi itibariyle kesin niteliktedir. HMK'nın 366. maddesi atfıyla aynı Kanunun 352. maddesi uyarınca, kesin olan karar hakkında Yargıtay tarafından temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz dilekçesinin miktar itibariyle REDDİNE ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12/04/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/11973
Karar No: 2013/4625
Karar Tarihi: 27.02.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/11973 E.  ,  2013/4625 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Beraat

Tebliğname Düşünce : Onama

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mağdur vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

19.11.2008 tarihli duruşmaya ve sonraki celselerin bir çoğuna geldiği halde, davaya katılma hususunda herhangi bir beyanda bulunmayan mağdur vekilinin, kamu davasına usulüne uygun olarak katılıp katılan sıfatını almadığı, belirtilen nedenle mağdur vekilinin hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığından sanık hakkındaki beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE, 27.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/20672
Karar No: 2013/16378
Karar Tarihi: 01.10.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/20672 E.  ,  2013/16378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin tüm, davalı vekilinin ise aşağıdaki bentler dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

1) Dava konusu taşınmazın kamulaştırılan bölümü üzerinde 63 adet ceviz ve 4 adet erik ağacı bulunmaktadır. Taşınmaz üzerindeki meyve ağaçlarının sayılarına göre taşınmazın kapama ceviz bahçesi olan bölümünün net ceviz gelirine göre değerinin belirlenmesi gerekirken, zeminin tamamı tarım arazisi kabul edilerek ağaçlara maktuen değer biçilmesi doğru olmadığı gibi,

2) Kamulaştırma bedelinin tespiti için açılan davanın dört ay içinde sonuçlandırılamadığı anlaşılmakla, 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine eklenen 9. fıkra uyarınca, tespit edilen bedele 4 aylık sürenin bitimi tarihinden, karar tarihine kadar geçen süre için kanuni faiz işletilmesi gerektiğinden,

Mahkeme kararının açıklanan nedenle davalı vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/9067
Karar No: 2017/6923
Karar Tarihi: 30.11.2017

**1. Hukuk Dairesi         2015/9067 E.  ,  2017/6923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ECRİMİSİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, paydaşı olduğu 87, 144, 306, 308, 312, 314, 317, 363 ve 305 parsel sayılı taşınmazlara müdahalenin önlenmesi için davalılar aleyhine açtığı ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2002/183 Esas sayılı dava sonunda payı oranında elatmanın önlenmesine karar verildiğini, kararın ... 1.İcra Müdürlüğünün 2007/1618 Esas sayılı takip dosyası ile infaz edildiğini ancak davalıların infaz işleminden sonra 144 parsel sayılı taşınmaza bina temeli attıklarını ve taşınmazda yetişen çayları toplamaya devam ettiklerini, taşınmaz üzerindeki kargir evi de yine davalıların kullandıklarını ve herhangi bir kira ödemediklerini ileri sürüp, kargir evin kira bedeli olarak 12.0000,00 TL ile taşınmazdan toplanan çay bedeli için 12.000,00 TL ecrimisilin davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılardan ..., dava konusu taşınmazda tapu maliki olmadığını, kış aylarında ...’da oturduğunu, yaz aylarında ...’ye geldiğini, dava konusu taşınmazın üzerinde çay tarımı yapıldığını, kendisinin de yarıcı olarak bu taşınmazın çaylarını topladığını, yaz aylarında bu taşınmaz üzerindeki kargir evde kaldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava ecrimisil isteğine ilişkin olup, taşınmazın çay bahçesi olarak kullanılan 3054 m² lik bölümü üzerinden hesaplanan ecrimisilden, davacının payına isabet eden miktara hükmedilmesi doğru olduğu gibi ... ve ... tarafından usulüne uygun bir müdahale talebinde bulunulmadığı gözetilerek bu kişiler yönünden hüküm kurulmaması da doğrudur. Davacının temyiz itirazları yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 3.70.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 30.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/14609
Karar No: 2023/6206
Karar Tarihi: 15.05.2023

**5. Ceza Dairesi         2021/14609 E.  ,  2023/6206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/1596 Esas, 2019/160 Karar

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Zincirleme olarak ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyet

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 17.01.2019 tarihli ve 2018/1596 Esas, 2019/160 sayılı Kararının, sanık müdafii, katılan vekili ve bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın (2709 sayılı Kanun) 40 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 34 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 231 nci maddesinin ikinci fıkrası, 232 nci maddesinin altıncı fıkrası ve 291 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, mercii, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin zorunlu olduğunun belirtilmesi ve 5271 sayılı Kanun'un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında, ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır'', aynı Kanun'un "Temyiz gerekçesi" başlığını taşıyan 295 inci maddesinin birinci fıkrasında ise; "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir'' şeklindeki düzenlemeler karşısında;

Sanık ve müdafiine 17.01.2019 tarihinde tefhim edilen, sanık müdafiine 30.01.2019 tarihinde tebliğ olunan hükümde 5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi gerektiğinin bildirilmediği gibi bu hususun meşruhatlı tebligat ile de ihtar edilmediği anlaşıldığından,

Sanık müdafiine yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda usulüne uygun şekilde ''5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca gerekçeli temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi halinde temyiz talebinin incelenebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceği'' hususlarını içeren meşruhatlı tebligat ile gerekçeli kararın tebliğ edilmesinden,

Temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verilmesi halinde ise bu hususta ek tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,Oy birliğiyle, 15.05.2023 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2007/3687
Karar No: 2007/11055
Karar Tarihi: 13.12.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/3687 E.  ,  2007/11055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Hükme esas alınan bilirkişi raporlarında dava konusu taşınmazla karşılaştırmaya konu edilen taşınmaz imar parseli olup, dava konusu taşınmaz kadastro parselidir. Bu nedenle karşılaştırılan emsalin bu nitelikleri dikkate alınarak, dava konusu taşınmazın belirlenen m2 değerinden, İmar Kanununun 18. maddesinin 2. fıkrası hükmü gereği, yüzölçümü ve imar planındaki konumu ile niteliklerine göre imar düzenlemesi ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerekirken düzenleme ortaklık payı oranında indirim yapılmayan 18.9.2006 günlü raporun esas alınması,

2-Bilirkişi kurulunca somut emsal alınan 647 ada 9 parselin dava konusu taşınmazla karşılaştırılması sonucunda; somut emsal dava konusu taşınmazdan daha değerli kabul edilmek suretiyle değerlendirme yapılmış ve mahkemece de bu rapora dayalı olarak hüküm kurulmuştur.

2942 Sayılı Yasanın ll.maddesinin (d) bendi gereğince ... vergi değerlerinin de dava konusu taşınmaz ile emsalin karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Bu itibarla dava konusu taşınmazın ve emsalin ... vergisine esas tutulan asgari m2 değerlerinin oranı ile bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan ... birbirinden fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişki giderilmelidir. Dosyaya getirtilen kayıtlara göre; dava konusu taşınmazın ... vergisine esas asgari m2 değeri 400 YTL., emsal alınan 9 parsel nolu taşınmazın asgari m2 değeri ise 282 YTL.’dir. ... vergi değerleri dava konusu taşınmazın

emsalden daha değerli olduğunu göstermektedir. Buna göre dava konusu taşınmazın enaz emsal ile eşdeğer olduğunun tespiti gerekirken emsal taşınmazın dava konusu taşınmazdan daha değerli olduğu kabul edilerek vergi değerlerine ... düşecek şekilde yeterli, inandırıcı ve somut gerekçelere de dayandırılmayan rapora dayanılarak hüküm kurulmuş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 13.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/3290
Karar No: 2021/6724
Karar Tarihi: 17.06.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/3290 E.  ,  2021/6724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılmasına ve ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına dair verilen karara, ilk derece mahkemesince uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen kararın, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

6100 sayılı HMK’nın “Bozmaya uyma veya direnme” başlıklı 373. maddesinin birinci fıkrası; “Yargıtay ilgili dairesinin tamamen veya kısmen bozma kararı, başvurunun bölge adliye mahkemesi tarafından esastan reddi kararına ilişkin ise bölge adliye mahkemesi kararı kaldırılarak dosya, kararı veren ilk derece mahkemesine veya uygun görülecek diğer bir ilk derece mahkemesine, kararın bir örneği de bölge adliye mahkemesine gönderilir.” hükmünü,

Aynı maddenin dördüncü fıkrası ise; “Yargıtayın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.” hükmünü içermektedir.

Açıklanan madde hükümleri birlikte değerlendirildiğinde; ilk derece mahkemesi tarafından, Yargıtay’ın bozma kararı doğrultusunda karar verilmesi halinde, davanın taraflarına, karara karşı sadece temyiz yoluna başvuru olanağı tanındığı anlaşılmaktadır.

Bu halde ise; ilk derece mahkemesince verilen kararın, HMK’nın 362. maddesinde bölge adliye mahkemeleri tarafından verilen kararlar için öngörülen temyiz kesinlik sınırına tabi olacağı tartışmasızdır.

6763 sayılı kanun ile 6100 sayılı HMK'ya eklenen ek 1. madde uyarınca; aynı Kanunun 362. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 01.01.2018 tarihinden itibaren 47.530 TL’ye çıkartılmıştır.

Bozmaya uyularak verilen karar, karar tarihi itibariyle kesin niteliktedir. HMK'nın 366. maddesi atfıyla aynı Kanunun 352. maddesi uyarınca, kesin olan karar hakkında Yargıtay tarafından temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz dilekçesinin miktar itibariyle REDDİNE ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17/06/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.