erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2021/5668
Karar No: 2022/3123
Karar Tarihi: 21.02.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/5668 E.  ,  2022/3123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanıklara atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, katılan vekilinin temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, isteme aykırı olarak REDDİNE, 21/02/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/28254
Karar No: 2019/6139
Karar Tarihi: 22.05.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/28254 E.  ,  2019/6139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1- TCK'nın 158/1-d, 35/2, 52/2, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

2- TCK'nın 204/1, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin UYAP kayıtlarına göre 12/06/2014 tarihinde gerekçeli olarak mazeret talebinde bulunduğu halde, bu konuda olumlu veya olumsuz bir karar verilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilerek savunma hakkının kısıtlanması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, hükümlerin BOZULMASINA, 22/05/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2022/7826
Karar No: 2025/5121
Karar Tarihi: 29.04.2025

**11. Ceza Dairesi         2022/7826 E.  ,  2025/5121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/543 E. 2021/3 K.

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet,beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun reddi

Yapılan ön inceleme neticesinde İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Ceza Dairesinin,13.01.2021 tarihli ve 2020/543 Esas, 2021/3 Karar sayılı kararının katılan vekili ve sanık ... tarafından temyizi üzerine gereği düşünüldü:

Sanık ...'nın kanuni süresi içinde sunduğu temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer vermediği anlaşılmakla, Anayasa'nın 40/2 maddesi, 5271 sayılı CMK'nın 34/2, 231/2, 232/6 ve 291. maddeleri uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, mercii, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin zorunlu olduğunun belirtilmesi ve 5271 sayılı CMK'nın 294/1 maddesinde; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.'' aynı Kanun'un "Temyiz gerekçesi" başlığını taşıyan ve karar tarihinde yürürlükte bulunan 295/1 maddesinde ise; "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler karşısında; sanık hakkında kurulan hükme ilişkin kısa kararda ve gerekçeli kararda, 5271 sayılı Kanun'un 295/1 maddesi uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi gerektiği açıklamasına yer verilmediği ve gerekçeli kararın da tebliğ edilmediği gözetilerek sanığa, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda usulüne uygun şekilde ''5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi halinde temyiz talebinin incelenebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceği'' hususlarını içeren meşruhatlı tebligat ile gerekçeli kararın tebliğ edilmesi, temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verilmesi halinde ise bu hususta ek Tebliğname düzenlenmesi için dava dosyasının, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, oy birliğiyle 29.04.2025 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2023/1024
Karar No: 2023/4973
Karar Tarihi: 19.06.2023

**8. Ceza Dairesi         2023/1024 E.  ,  2023/4973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/434 E., 2016/134 K.

SUÇ : 6136 sayılı Kanun'a aykırılık

HÜKÜM : Temyiz talebinin reddi

İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.02.2016 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanığın, yokluğunda verilen hükme eski hale getirme hususunda karar verme yetkisinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 42 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca hükmü temyizen incelemekle görevli Yargıtay'a ait olduğu gözetilmeksizin, mahkemenin 13.04.2016 ve 01.11.2022 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek kararların hukuki değerden yoksun olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığın yokluğunda verilip 24.03.2016 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra kendisine usulüne uygun bir tebligat yapılmadığını, karadan haberdar olmadığını bildirerek eski hale getirme ve temyiz talebinde bulunduğu, yapılan incelemede hükmün usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği anlaşılmakla, hükmün 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanığın eski hale getirme ve temyiz isteminin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.06.2023 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2020/1299
Karar No: 2020/2254
Karar Tarihi: 25.06.2020

**6. Ceza Dairesi         2020/1299 E.  ,  2020/2254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine, temyiz talebinin reddine dair ek karar

İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.04.2017 gün, 2016/383 Esas ve 2017/111 Karar sayılı ilamı ile nitelikli yağma suçundan verilen mahkumiyet kararlarına karşı sanıklar ..., ... ve savunmanlarının CMK'nin 272 ve müteakip maddeleri uyarınca İstinaf kanun yoluna başvurması üzerine; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu kesin olarak verilen 22.06.2017 gün, 2017/876 Esas ve 2017/981 Karar sayılı "İstinaf Başvurusunun Esastan Reddi" kararına karşı sanık ... savunmanı tarafından temyiz davası açıldığı, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesince 12.11.2019 günlü ek karar ile nitelikli yağma suçuna yönelik temyiz talebinin CMK 296/1. maddesi uyarınca reddine karar verildiği, sanık ... savunmanının temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararı da temyiz etmesi üzerine, temyiz dilekçesinde hukuka aykırı olduğu ileri sürülen hususlar ile re’sen incelenmesi gereken konular CMK'nin 288 ve 289. maddeleri kapsamında incelenip görüşüldü;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; sanık ... hakkında kurulan 12.11.2019 tarihli "Temyiz talebinin reddi ek kararında" hukuka aykırılık bulunmadığından, sanık ... savunmanının temyiz itirazlarının reddiyle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesi'nin 12.11.2019 gün, 2017/876 Esas ve 2017/981 Karar sayılı "Temyiz talebinin reddine" dair ek kararının ONANMASINA, 7165 sayılı Yasanın 8. maddesi ile değişik CMK'nin 304. maddesi gereğince dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 25.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/17030
Karar No: 2024/2740
Karar Tarihi: 26.03.2024

**8. Ceza Dairesi         2021/17030 E.  ,  2024/2740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI :2017/1299 E., 2019/141 K.

SUÇLAR :Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, cinsel taciz, kasten yaralama

HÜKÜMLER :İstinaf başvurusunun esastan reddi, Düşme, Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Ret, Temyiz isteminin reddi, Onama

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 293 üncü maddesinin ikinci fıkrasında yer alan ''Hüküm, temyiz eden Cumhuriyet Savcısına veya ilgililere gerekçesiyle birlikte açıklanmamışsa; hükmün temyiz edildiğinin bölge adliye mahkemesince öğrenilmesinden itibaren gerekçe, yedi gün içinde tebliğ edilir.'' 5271 sayılı Kanunun 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." ve yine aynı Kanun'un 295 inci maddesinde yer alan "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, katılan Bakanlık vekilinin yüzüne karşı verilen hükme yönelik 5271 sayılı Kanun'un 291 inci maddesinde belirtilen 15 günlük yasal süre içerisinde temyiz dilekçesi sunduğu ancak temyiz dilekçesinde gerekçe belirtilmediği, gerekçeli kararın ve tebligatın ihtarat içermediği anlaşıldığından, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarih ve 2019/9. MD-554 Esas ve 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, hak kaybının önlenmesi bakımından katılan ... Bakanlığına, tebligatın yapıldığı tarihten itibaren 5271 sayılı Kanunu'nun 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligatın yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması ve katılan Bakanlık vekilinin süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek tebliğname ile birlikte, gerekçeli temyiz isteminde bulunulmaması halinde ise mevcut haliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, oy birliğiyle, 26.03.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2016/5741
Karar No: 2018/8258
Karar Tarihi: 18.10.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/5741 E.  ,  2018/8258 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair itirazlarının reddi gerekir.

2-2000/4 dönemine ilişkin idari para cezasınında dava konusu olması, idari para cezaları için 506 sayılı Yasanın 140. maddesinin son fıkrası hükmünde; "İdari para cezalarının tahakkuk ve tahsilinde 10 yıllık zamanaşımı süresinin uygulanacağının" öngörülmesi ve ödeme emrinin 03.09.2015 tarihinde tebliğ edilmesi karşısında, eldeki davada uygulama imkanı bulunmayan 3917 sayılı Yasa uyarınca 5 yıllık zamanaşımı hükümlerinde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu konuların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm gerekçe kısmında son paragrafından önce gelmek üzere ''dava konusu 2000/4 dönemine ilişkin idari para cezasına ilişkin ödeme emrinin ise 03.09.2015 tarihinde tebliğ edilmiş olması, idari para cezaları yönünden uygulama alanı bulan 506 sayılı Yasanın 140. maddesinin son fıkrası hükmüne göre, idari para cezalarının tahakkuk ve tahsilinde 10 yıllık zamanaşımı süresinin uygulanması gözetildiğinde bu ödeme emri yönünden de zamanaşımı süresinin dolması nedeniyle davanın reddine karar vermek gerekmiştir.'' paragrafının eklenmesine, hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 18/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/19400
Karar No: 2010/16681
Karar Tarihi: 13.10.2010

**4. Ceza Dairesi         2009/19400 E.  ,  2010/16681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin Sulh 2.Ceza Mahkemesi

SANIK(LAR) : ...

SUÇ(LAR) : Tehdit, hakaret

HÜKÜM(LER) : Hükümlülük

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK: Bozma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

21.02.2006 tarihli oturumda, yakınanın "davaya katılmak istiyorum" biçimindeki isteminin kalem ile istemiyorum olarak değiştirilmiş ve paraf edilmemiş olması karşısında öncelikle yargıç tarafından paraf edilmesi ve edilmediği takdirde ise mahkemece gerekçeli kararın yakınan ...'a yöntemince tebliğ edilmesi gerektiği,

Anlaşıldığından, sanık ... ve müdafiinin tebliğnameye aykırı olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın incelenmeksizin, eksik işlem tamamlandığında Yargıtaya geri çevrilmek üzere karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 13.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/37858
Karar No: 2022/12712
Karar Tarihi: 18.05.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/37858 E.  ,  2022/12712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

KARAR

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ile temyiz sebebine göre dosya görüşüldü:

Anayasanın 40/2, 5271 sayılı CMK'nın 34/2 ve 232/6. maddeleri gereğince, kararlar ve hükümlere karşı başvurulabilecek yasa yolları, süreleri, sürelerin ne zaman başlayacağı, başvuru mercii, şekli ve sonuçlarının, kuşkuya yer vermeyecek şekilde ilgililere açıkça bildirilmesinin gerekmesi, anılan Kanun'un 294/1. maddesinde “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” şeklinde, 295/1. maddesinde ise "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir" biçiminde düzenlemeler bulunması, sanığın 7188 sayılı Kanun kapsamında sunmuş olduğu 25/10/2019 tarihli temyiz dilekçesinin, hükmün hukuki yönüne ilişkin bir sebep içermemesi ve Bölge Adliye Mahkemesince kurulan hüküm tarihinde karar kesin nitelikte olduğundan, kararın son bölümünde, temyiz başvurusunda hükmün neden dolayı bozulmasının istendiğine dair temyiz sebebi gösterilmesinin zorunlu olduğuna, gösterilmemesi halinde ise temyiz isteminin reddedileceğine dair bildirimin yer almadığının anlaşılması karşısında; sanığa yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda yapılacak meşruhatlı tebligatla, tebliğden itibaren yedi günlük süre içerisinde, yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz isteminin reddedileceği hususunda ihtar yapılmasının gerektiği,

Anlaşıldığından, sanık ...'ın temyiz davası istemi hakkında KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA, yukarıda belirtilen şekilde sanığa tebligat yapılarak, tebliğe ilişkin evrakın dosya içerisine konulması, temyiz nedenlerini içeren ek dilekçe verildiği takdirde ise bu hususta ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize yollanılmak üzere, dosyanın incelenmeksizin ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi'ne GERİ GÖNDERİLMESİNE, 18/05/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/8380
Karar No: 2013/15093
Karar Tarihi: 05.11.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/8380 E.  ,  2013/15093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişi vekili, İnegöl 1.İcra Müdürlüğünün 2005/1229 sayılı takip dosyasından, 04.10.2011 tarihinde, davacıya ait ev eşyalarının haczedildiğini, borçlu ile bir ilgisinin olmadığını belirterek anılan haczin kaldırılmasını istemiştir.

Davalı alacaklı vekili, davacı ve borçluların başından beri aynı çatı altında oturduklarını borçlu Yusuf'un kullandığı iddia edilen zemin kat (1) nolu darenin boş olduğunun tesbit edildiğini ve haksız açılan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, takip dayanağı ilamın borçlu ...'a 5/1 nolu daireye tebliğ edildiği, daha önce bu adreste hacizlerin yapıldığı, borçlunun oturduğu iddia edilen (1) nolu dairenin ev değil depo olarak kullanıldığının tesbit edildiği, haciz adresinin borçlu ve davacı 3.kişinin birlikte kullandığından bahisle davanın reddine karar vermiş; hüküm, davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde ve delillerin değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, daha önce aynı adreste yapılan hacizlerde borçluların hazır olduğu ve sunulan mülkiyet belgesinin sonradan temin edilmiş bulunmasına göre

davacı 3.kişi vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanunun uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 3,15 TL kalan onama harcının temyiz eden davacı 3.kişiden alınmasına 5.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/6768
Karar No: 2012/17215
Karar Tarihi: 12.10.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/6768 E.  ,  2012/17215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 1-2002 yılı için; Zamanaşımı nedeniyle kamu davasının ortadan kaldırılmasına

2- 2003 ve 2004 yılları için; Mahkumiyet

I) Katılan vekilinin 2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının düşürülmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II) Sanığın 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. madde hükümleri karşısında; sanığa yüklenen “2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 12.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/9108
Karar No: 2019/3922
Karar Tarihi: 19.03.2019

**8. Ceza Dairesi         2018/9108 E.  ,  2019/3922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

... hakkında bozma öncesi 6136 sayılı Kanunun 12/1 ve 13/1 maddeleri ile verilen cezaların toplamını kazanılan hak teşkil ettiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmış olup;

Bozmaya uyularak; yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanıklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık ... hakkında kurulan hükümde CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle cezanın 4 yıl 2 ay hapis ve 8320 TL adli para cezası üzerinden, sanık ... hakkında kurulan hükmün ise, 2 yıl 1 ay hapis ve 4160 TL adli para cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, sonuç ceza olarak sanık ... hakkında 4 yıl 2 ay hapis ve 8320 TL adli para cezası, sanık ... hakkında ise, 2 yıl 1 ay hapis ve 4160 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hükümlerden kazanılmış hak uygulamasının yapıldığı bölümlerin çıkarılarak yerine "CMUK.nun 326. maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle sanık ... hakkında cezanın 4 yıl 2 ay hapis ve 8320 TL adli para cezası üzerinden; sanık ... hakkında ise cezanın 2 yıl 1 ay hapis ve 4160 TL adli para cezası üzerinden infazına" ibarelerinin ilavesi suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.