erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2021/12607
Karar No: 2021/18621
Karar Tarihi: 28.12.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/12607 E.  ,  2021/18621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nin 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle,

O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, isteme aykırı olarak, REDDİNE, 28/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/1004
Karar No: 2022/4451
Karar Tarihi: 28.04.2022

**5. Ceza Dairesi         2022/1004 E.  ,  2022/4451 K.**

**"İçtihat Metni"**

Görevi kötüye kullanma suçundan sanık ... hakkında son soruşturmanın açılmamasına dair Mardin 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 18/02/2021 tarihli ve 2020/359 Esas, 2021/84 sayılı Kararının;

Mardin 1. Ağır Ceza Mahkemesince, şüphelinin iddia edilen eylemi gerçekleştirmediğinden bahisle son soruşturmanın açılmamasına karar verilmiş ise de, Gercüş Noter katibi olarak görev yapan ... hakkında Mardin Cumhuriyet Başsavcılığınca başlatılan soruşturma kapsamında, Mardin Cumhuriyet Başsavcılığınca ...'ın gözaltına alınması üzerine, Gercüş Noterliğindeki bazı evrakın ele geçirilmesine yönelik talimat yazısı gönderildiği, talimat evrakının gereğinin yerine getirilmeye çalışıldığı sırada Gercüş Noteri olan sanık ...'ın herhangi bir resmi izin bulunmaksızın Ankara iline gittiğinin ortaya çıktığı, bu nedenle talimat evrakının gereğinin yerine getirilmesinde aksaklıklar yaşandığı, sanığın rahatsızlığı sebebiyle Ankara iline izinsiz bir şekilde gittiğini, Ankara ilinde bulunduğu sırada iki günlük ve üç günlük olmak üzere istirahat raporu aldığını, rapor süresinin bitmesini takiben ise yıllık izne ayrıldığını beyan ettiği, sanığın görev yerini sorumluluklarına aykırı bir şekilde terk etmiş olması nedeni ile Mardin Cumhuriyet Başsavcılığının talimat evrakının gereğinin yerine getirilmesinde aksaklıklar yaşandığı, sanığın görevinin gereği olarak yapmakla yükümlü olduğu bir icrai davranışı yerine getirmekte gecikme göstererek kişilerin mağduriyetine sebebiyet vermiş olduğu iddiası ile başlatılan soruşturma sonucunda toplanan mevcut delillerin son soruşturmanın açılması için yeterli olduğu, delillerin takdir ve değerlendirilmesinin de son soruşturma aşamasında davayı görecek olan mahkemesine ait bulunduğu gözetilmeden, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 18/01/2022 gün ve 94660652-105-47-7700-2021-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte gönderilmekle gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Mardin 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 18/02/2021 tarihli ve 2020/359 Esas, 2021/84 sayılı Kararın CMK'nin 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin mercince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 28/04/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/9162
Karar No: 2017/3881
Karar Tarihi: 01.11.2017

**6. Ceza Dairesi         2015/9162 E.  ,  2017/3881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık ... ve savunmanı tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle;

Sanık ... ve savunmanının duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde, geçerli mazeretleri bulunmadan duruşmaya gelmedikleri anlaşılmakla, adı geçen sanık yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü;

24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararına göre TCK'nın 53. madde uygulamasının infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... ve savunmanı ile sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 01/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/5621
Karar No: 2018/9913
Karar Tarihi: 20.09.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/5621 E.  ,  2018/9913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz istemlerinin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk ...’ın işlemiş olduğu hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarının hukuki anlam ve sonuçlarını kavrayıp kavrayamadığının tespiti için ödenen 100,00 TL Adli Tıp rapor ücretinin suça sürüklenen çocuk ...’a yargılama gideri olarak yükletilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin kısmen istem gibi ONANMASINA,20/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/20133
Karar No: 2018/7921
Karar Tarihi: 21.06.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/20133 E.  ,  2018/7921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma-Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından; erkeğin boşanma davasının kabulü, kusur belirlemesi, reddedilen manevi tazminat talebi, nafakaların miktarı ve reddedilen ziynet alacağı davasına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle hüküm kısmında davalı-davacı ...'ın kimlik bilgilerinin yazımında oluşturulan yanlışlığın mahallinde her zaman düzeltilebilecek maddi hata niteliğinde olduğunun anlaşılmasına göre, davacı-karşı davalı kadının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür (TMK m. 6). Davacı-karşı davalı kadın, talep ettiği ziynet eşyalarının erkek tarafından bozdurularak erkek adına alınan evin peşinatında kullanıldığını ileri sürmüş, davalı-karşı davacı erkek ise ziynetlerin kadın tarafından götürüldüğünü savunmuştur. Somut olayda; davacı-karşı davalı kadın, dava konusu ziynet eşyalarının erkek tarafından bozdurulduğunu ve bunların iade edilmediğini sunduğu delillerle ispat edememiştir. Davacı-karşı davalı kadın delil listesinde yemin deliline de dayanmıştır. İspat yükü kendisine düşen ve davasını diğer delillerle kanıtlayamayan davacı-karşı davalı kadına ziynet eşyalarına ilişkin talebi konusunda diğer tarafa yemin teklif etme hakkı hatırlatılıp, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 255. ve devamı maddelerindeki yeminle ilgili usul işlemleri yerine getirilip, gerçekleşecek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle hüküm tesis edilerek ziynet alacağı talebinin reddine karar verilmesi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 21.06.2018(Prş.)
Esas No: 2021/11677
Karar No: 2024/3553
Karar Tarihi: 02.04.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/11677 E.  ,  2024/3553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/361 E., 2019/514 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak emvalin müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; eksik inceleme ile delillerin takdirinde hataya düşüldüğüne, bu nedenle kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

II. GEREKÇE

Orman muhafaza memurlarınca yapılan kontrollerde, ormanlık alan içerisinde yapacak ve yakacak nitelikte 9 adet kızılçam ve 98 adet meşenin motorlu testere ile kesildiği, dip köklerin yanındaki emvale el konulduğu, yapılan araştırma sonucu ağaçların sanık tarafından kesilmiş olduğunun belirlendiği anlaşılmıştır.

Sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 91/1. maddesine muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmasında; kestiği ağaçların daha öncesinde hayatiyetini kaybettiğini, kuruduğunu, kendisine Orman İdaresi tarafından yakacak odun elde etmek için izin verildiğini beyan etmiştir.

Orman İdaresi'nin 04.04.2014 tarihli cevabi yazısına göre suça konu yer için zat'i yakacak odun temin etme ve nakletme izni verilmemiştir.

Ele geçen orman emvali ve dip kökler üzerinde yapılan keşif sonucu yapacak ve yakacak nitelikteki emvalin suç tutağının düzenlendiği 2013 yılının aralık ayında motorlu testere ile kesilmiş olduğunun anlaşılması, sanığın ağaç kestiğini beyan etmesi, ağaçların zat'i yakacak ihtiyacı kapsamında kesilmiş olmadığına dair Orman İdaresi'nin cevabi yazısı, soruşturma evrakı arasındaki yed'i emin senedinde ele geçen orman emvalinin yaş evsafta olduğunun belirtilmesi karşısında sanığın eyleminin sabit olduğu belirlenmekle, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 02.04.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2016/14201
Karar No: 2019/3506
Karar Tarihi: 25.03.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/14201 E.  ,  2019/3506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin alacağı nedeniyle davalı borçlu ...’e karşı takip yapıldığı, icra işlemlerinde yeterli mal varlığına rastlanmadığı, davalı ... ile diğer davalının galerici olduklarını ve yakın arkadaş olduklarını, mevcut mal varlığından ... plakalı aracı ile ... plakalı aracın borcun doğduğu tarihten sonra ve borçlunun mali durumunu bilebilecek bir kişi olan diğer davalıya devrederek borcun tahsilini imkansız hale getirdiği, davalı ...’ın dava konusu araçları devrettiğinden İİK'nın 283/2 madde gereğince iptal davası 3. kişinin elinden çıkarmış olduğu mallar yerine geçen değere taalluk ediyorsa bu değer nispetinde 3. kişi nakden tazminata mahkum edilir hükmü gereği, anılan madde uyarınca 3. kişinin tazminat sorumluluğu dava konusu malı elden çıkardığı tarihteki malın değeri kadar olduğundan takip dosyasındaki alacak ve ferilerini geçmemek üzere tazminatla sorumlu tutulmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davacının iddia ettiği tüm hususlara itiraz ettiklerini, bahsi geçen araçlar hakkında müvekkilinin bilgisinin olmadığını, araçların maliki olmadığını, mal kaçırma amacıyla araç devri yapmadığını davanın davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalıların tasarruf tarihi itibariyle galerici oldukları, her ne kadar davalı galerici olup mesleği gereği satış yapıldığı iddia edilmiş ise de, davalı ...’in galerici olup bu satıştan kazanç elde etmediği hususu hayatın olağan akışına ters olduğu, davalı ...’ın daha önce davalı ... ile ... Otomotiv adlı iş yerini işlettiği, davalıların yakın arkadaş olması ve geçmişe dayalı iş ortaklığının bulunduğunu ve her iki satışında davalı ... tarafından davalı ...’a yapıldığını, İİK'nın 280. maddesine göre davalı ...’ın davalı ...’in içinde bulunduğu mali durumu ve alacaklılarından mal kaçırmak maksadıyla bu tasarrufları gerçekleştirdiği ancak araçların şu an 4. kişinin eline geçtiğinden ve dava tazminat davası olarak açıldığından 3. kişi olan davalı ...’ın İİK'nın 283/2 maddesi gereğince takip dosyasındaki davacının alacağından fazla olmamak üzere tazminatla sorumlu tutulacağından bahisle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere mahkeme kararının gerekçesinde ve değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 2.332,71 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına 25/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/11893
Karar No: 2012/22200
Karar Tarihi: 27.06.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/11893 E.  ,  2012/22200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın hazineye ait taşınmaza ev yaptığı tespit edilmekle; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek gerektiğinde refakate inşaat mühendisi bilirkişide alınarak yeniden keşif yapılıp taşınmazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar ve mevzuatı kapsamında kalıp kalmadığı belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanunu'na göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve yapım tarihide araştırılarak sonucuna göre gerekirse Belediye Başkanlığı'nın da şikayetçi sıfatıyla duruşmadan haberdar edilerek TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5230 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 27.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/18117
Karar No: 2020/2024
Karar Tarihi: 04.02.2020

**3. Ceza Dairesi         2019/18117 E.  ,  2020/2024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Mağdur hakkında İnegöl Devlet Hastanesince tanzim olunan 02.06.2015 tarihli adli muayene raporunda fraktür mevcut olduğunun tespit edildiği, aynı hastaneden 24.06.2015 tarihinde KBB uzmanı tarafından verilen adli muayene raporunda nazal fraktür hatlarına rastlandığının, tıbbi müdahale gerektirdiğinin bildirilmesi karşısında, kemik kırığının hayat fonksiyonlarını kaçıncı derecede etkilediğinin rakamsal olarak belirtilmediği anlaşılmakla, mağdurun geçici ve kesin raporları ile yaralanmasına ilişkin tüm tıbbi evrakları en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne gönderilerek, kırığın derecesini de içerir şekilde 5237 sayılı TCK'nin 86. ve 87. maddelerinde belirlenen ölçütlere göre rapor aldırılması ve sonucuna göre kırık artırım oranının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2)Dosya içerisinde bulunan nüfus kayıt örneğine göre sanığın babası mağdur ...’ya yönelik atılı kasten yaralama eylemini gerçekleştirdiği anlaşılmakla sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/3-a bendinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, anılan bend gereğince sanığın cezasında artırım yapılmayarak eksik ceza tayin edilmesi,

3) Sanık hakkında fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları göz önüne alınarak 5237 sayılı TCK'nin 62. maddesi uyarınca takdiri indirim uygulandıktan sonra ''Sanığın kişiliği, yargılama sürecindeki davranışları ve suçun işlenmesindeki özellikler'' gerekçe gösterilerek TCK'nin 50. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına, ''Sanığın dosyaya yansıyan kişiliği, duruşmadaki hal ve hareketleri ile yeniden suç işlemeyeceği hususunda olumlu kanaat edinilmediği'' gerekçe gösterilerek CMK'nin 231. ve TCK'nin 51. maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilerek çelişkiye neden olunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK'un 326/son uyarınca sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 04.02.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/9900
Karar No: 2023/6295
Karar Tarihi: 20.09.2023

**11. Ceza Dairesi         2022/9900 E.  ,  2023/6295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/29 E., 2021/1408 K.

SUÇLAR : Resmi belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 02.06.2021 tarihli ve 2020/29 Esas, 2021/1408 Karar ... kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Anayasa'nın 40 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 5271 ... Kanun'un 34 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 231 nci maddesinin ikinci fıkrası, 232 nci maddesinin altıncı fıkrası ve 291 nci maddesinin birinci ve ikinci maddeleri uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, mercii, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin zorunlu olduğunun belirtilmesi ve 5271 ... Kanun'un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında, ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.'' aynı Kanun'un "Temyiz gerekçesi" başlığını taşıyan 295 inci maddesinin birinci fıkrasında ise; "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler karşısında; sanık ...'un yokluğunda verilen ve 17.06.2021 tarihinde tebliğ olunan hükümde, 5271 ... Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi gerektiği açıklamasına yer verilmediği gibi bu hususun meşruhatlı tebligat ile de bildirilmediği gözetilerek, sanığa yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda usulüne uygun şekilde ''5271 ... Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi halinde temyiz talebinin incelenebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceği'' hususlarını içeren meşruhatlı tebligat ile gerekçeli kararın tebliğ edilmesi, temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verilmesi halinde ise bu hususta; sanık ... ...'ın 12.09.2023 tarihli temyiz dilekçesi hakkında da Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan Tebliğname'de görüş bildirilmediği anlaşılmakla, sanık ... ...'ın temyiz isteğine ilişkin de ek Tebliğname düzenlenmesi için dava dosyasının, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 20.09.2023 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2018/177
Karar No: 2019/709
Karar Tarihi: 11.02.2019

**6. Ceza Dairesi         2018/177 E.  ,  2019/709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık ... savunmanları tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle;

Sanık ve savunmanlarının duruşma gününden usulen haber edildikleri halde geçerli mazeretleri bulunmadan duruşmaya gelmedikleri anlaşılmakla, adı geçen sanık yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararına göre TCK'nin 53. maddesi uygulamasının infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar ..., ... ve savunmanları ile sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 11.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.