erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2021/2870
Karar No: 2021/7295
Karar Tarihi: 26.10.2021

**12. Ceza Dairesi         2021/2870 E.  ,  2021/7295 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre, olay günü gündüz vakti, yağışlı havada, meskun mahal dışı, iki şeritli iki yönlü asfalt yolda sanığın sevk ve idaresindeki minibüs ile seyri sırasında virajda direksiyon hakimiyetini kaybederek minibüsün şarampole yuvarlanması şeklinde meydana gelen ve kazada yaralanan katılan ...'in 18.03.2010 tarihli kolluk beyanında sanıktan şikayetçi olması nedeniyle şikayetin süresinde olmadığı ve sanığın ...'in yaralanmasından sorumlu tutulamayacağı anlaşılmakla, sanığın kaza neticesinde minibüste yolcu olarak bulunan iki kişinin hayatını kaybetmesinden ve bir katılanın nitelikli şekilde yaralanmasından sorumlu olduğu olayda, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde; TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle, aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, asli kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu iki kişinin ölmesi, bir kişinin ise nitelikli şekilde yaralanmasına neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

10.03.2016 tarihli kısa kararda ve hüküm kısmında sanık hakkında hükmedilen temel cezanın 4 yıl olarak gösterilmesine rağmen, gerekçe kısmında 3 yıl yazılması, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kaza nedeniyle mağdur olduğuna ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 26/10/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/8980
Karar No: 2014/5508
Karar Tarihi: 01.04.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/8980 E.  ,  2014/5508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/02/2013

NUMARASI : 2011/587-2013/91

Davacı İ.. D.. vekili Avukat H. K. tarafından, davalı D. Gazetecilik A.Ş. aleyhine 14/10/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 26/02/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, basın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, maddi tazminat istemi yönünden karar verilmesine yer olmadığına, manevi tazminat istemi yönünden ise davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu olayda, olay tarihi ve olayın gelişimi ile yukarıda gösterilen ilkeler gözönünde tutulduğunda takdir olunan manevi tazminat miktarı fazladır. Davacı için daha alt düzeyde bir miktar manevi tazminat takdir edilmesi gerekir. Karar, açıklanan nedenle yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenle BOZULMASINA; öteki temyiz itirazlarının (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 01/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/8566
Karar No: 2014/14665
Karar Tarihi: 26.09.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/8566 E.  ,  2014/14665 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada verilen 10.04.2013 gün ve 2008/461-2013/245 sayılı kararı bozan Daire’nin 17.02.2014 gün ve 2013/13306-2014/2757 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzeatılan şamfıstığı emtiasının, kentine taşınması işinin müvekkilce üstlenildiğini ve alt taşıma işinin davalıya verildiğini, davalıya ait aracın Türkiye sınırları içinde kaza yaptığını ve emtianın yola dağıldığını, yükteki kayıp ve hasar nedeniyle müvekkili tarafından dava dışı Kausar Co’ya (16.463) ABD Doları ödendiğini ileri sürerek, anılan meblağın temerrüt faiziyle birlikte davalıdan rücuen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizin sayılı ilamıyla ilamda yer alan gerekçelerle bozulmuştur.

Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 52,40 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak gelir kaydedilmesine, 26.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/9477
Karar No: 2022/9034
Karar Tarihi: 13.09.2022

**10. Ceza Dairesi         2022/9477 E.  ,  2022/9034 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Sağlık için tehlikeli madde temin etme

Hüküm : 1- Mahkûmiyet; İzmir 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/02/2019 tarih, 2018/636 esas ve 2019/121 sayılı kararı

2- İlk derece mahkemesi hükmü kaldırılarak verilen beraat: İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin

20/05/2020 tarih, 2019/1597 esas ve 2020/1290 sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

İlk derece mahkemesince sanık hakkında sağlık için tehlikeli madde temin etme suçundan TCK'nın 194/1. maddesi uyarınca 5 ay hapis cezasına hükmedildiği, sanığın istinaf talebi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesince ilk derece mahkemesinin mahkûmiyet hükmü kaldırılarak sanığın beraatine karar verildiği anlaşılmakla; ilk derece mahkemesince hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde 5271 sayılı CMK’nın 286/2-d. maddesi uyarınca, ilk defa bölge adliye mahkemesince verilen ve aynı Kanun’un 272/3. maddesi kapsamı dışında kalan mahkûmiyet kararları hariç olmak üzere, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dahil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adli para cezalarına ilişkin her türlü Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, Bölge Adliye Mahkemesi savcısının temyiz isteminin 5271 sayılı CMK’nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE, 13.09.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/28778
Karar No: 2013/8704
Karar Tarihi: 04.04.2013

**13. Hukuk Dairesi         2012/28778 E.  ,  2013/8704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı borçlu aleyhine ... İcra Müdürlüğünün 2011/1152 Esas sayılı dosyası kapsamında ilamsız takip başlatıldığını, borçlu tarafından borca itiraz edildiğini, borçlunun yapmış olduğu itirazın haksız olduğunu ileri sürerek davalının itirazının iptaline, icra takibinin devamına karar verilmesini, davalı aleyhine %40 oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, hayvan bakım hizmetinden kaynaklanan alacak iddiasına dayalı yürütülen takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Davacı, davalının köy çobanı olduğunu, meraya çıkarması için teslim ettiği büyükbaş hayvanlarından birinin davalının elinde iken kaybolduğunu, aralarındaki sözleşmede bu gibi bir durum halinde hayvan bedelinin çoban tarafından karşılanacağının düzenlendiğini, kaybolan hayvan bedelini ödemek istemeyen davalı hakkında yürüttüğü takibe haksız itiraz edildiğini ileri sürmüş, davalı ise duruşmalara katılarak hayvanın kendi elinde kaybolduğunu kabul etmemiş, davacının bunu ispatlaması gerektiğini savunmuştur. Mahkemece her iki tarafın tanıkları dinlenmiş, kaybolduğu ileri sürülen hayvanın değeri bilirkişi marifeti ile tespit edilmiş ve bu değer üzerinden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Davacının taraf olmadığı, davalı ve köy tüzelkişiliği arasında imzalanan 5.4.2011 tarihli sözleşmede hayvanların eylül ayının 15inden sonra (sahiplerine) geri getirileceği düzenlenmiş olup, davalı süresinde davaya cevap vererek bu sözleşmeden, imzası olmayan davacının faydalanamayacağını savunmadığına ve davacının davalıya gütmesi için sürüsünü teslim ettiğinin ihtilafsız olmasına, dosya içerisinde hayvanın kaybolması üzerine kolluk güçlerine verilen ifadelerden olay tarihinin ekim 2011 olduğunun anlaşılmasına göre, davacı, iddiasına konu hayvanın davalı elinde iken kaybolduğunu ispatla mükelleftir. Mevcut delillere göre davacı davasını kanıtlayamamıştır. Ne var ki, davacının dava dilekçesinin deliller kısmında "vs beyyinat" demek suretiyle yemin deliline de dayanmış olduğunun kabulü gerektiğine göre, davacıya yemin delili de hatırlatılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, ispat yükü ters çevrilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup hükmün bozulmasını gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan 21.15 tL temyiz harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 4.4.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/6245
Karar No: 2014/13856
Karar Tarihi: 03.04.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/6245 E.  ,  2014/13856 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/243541

MAHKEMESİ : Hendek Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/06/2012

NUMARASI : 2012/267 (E) ve 2012/502 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Her ne kadar zabıt mümziilerince, sanığın naklederken yakalandığı emvalin sanık tarafından kesilmeyip doğal olarak devrilen ağaçtan temin edildiği tespit edilmiş ise de yerin orman sayılan yerlerden olup olmadığı, emvalin incelenen bu ağaçtan temininin mümkün bulunup bulunmadığı hususunda dosya içeriğinde bir açıklık bulunmamasına göre mahallinde ve emval üzerinde uzman bir bilirkişi vasıtasıyla ve zabıt mümziilerinin yer gösterimi suretiyle keşif yapılmasından sonra suçun vasfının tayini gerektiğinin gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

2) Kabule göre de; yediemine alınan emval hakkında mahkemece bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 03.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/772
Karar No: 2019/3136
Karar Tarihi: 30.04.2019

**16. Ceza Dairesi         2019/772 E.  ,  2019/3136 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.06.2018 tarih ve 2018/572 - 2018/429 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62/1, 53/1-2-3, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Temyiz edenler : Sanık ve müdafii

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanığın örgütle iltisaklı olması nedeniyle kapatılan okula çocuğunu göndermesi eyleminin örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Tanık beyanları da dikkate alındığında, dosya kapsamındaki diğer delillerin atılı suçun sübutu için yeterli olduğu görülmekle, sanığın bylock kullanıcısı olduğunu bildiren ayrıntılı bylock tespit ve değerlendirme tutanağının dosyaya gelmesi beklenilmeden karar verilmesi sonuca etkili bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak ./

nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın ... 5. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/6695
Karar No: 2014/2942
Karar Tarihi: 24.02.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/6695 E.  ,  2014/2942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aydın 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/09/2012

NUMARASI : 2009/296-2012/214

Davacı N.. K.. vekili Avukat H.K.. tarafından, davalı E.. Y.. vdl aleyhine 16/10/2009 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 18/09/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, kasten yaralama eylemi nedeni ile manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalılar tarafından darp edilmesi nedeniyle çehresinde sabit eser kaldığını ve koku alma duyusunu kaybettiğini belirterek uğradığı manevi zararın davalılara ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Davaya konu olayda; olay tarihi,olayın gelişimi ve davacının yaralanma derecesi ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına hükmedilen manevi tazminat miktarı azdır. Davacı yararına daha yüksek düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA; diğer temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 24/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/20540
Karar No: 2025/3422
Karar Tarihi: 28.04.2025

**9. Ceza Dairesi         2021/20540 E.  ,  2025/3422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/935 E., 2017/1393 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde suça sürüklenen çocuğun atılı suçtan mahkumiyetine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile suça sürüklenen çocuğun atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemi

Özetle, mağdurenin tanık anlatımları ve başkaca delilerle doğrulanmayan kurgusal beyanları dışında suça sürüklenen çocuğun atılı suçu işlediğine dair delil bulunmadığına ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Özetle, suça sürüklenen çocuğun güttüğü amaç, kastının ağırlığı ve mağdur üzerinde bıraktığı etki dikkate alınmadan alt sınırdan ceza verilmesinin ve takdiri indirim uygulanmasının hatalı olduğuna, usul ve yasaya aykırı kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Suça sürüklenen çocuğun yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/1-1. cümlesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-d, 66/2 maddeleri gereği 7 yıl 6 aylık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 30.06.2017 tarihli mahkumiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 7 yıl 6 aylık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 302. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1-a bendinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.04.2025 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2021/18714
Karar No: 2021/8106
Karar Tarihi: 03.11.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/18714 E.  ,  2021/8106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Asıl davanın davacısı ... ve birleşen dosyaların davacısı ... tarafından davalılar 1- ... 2- ... Veri Oluşturma Temizlik Hizmetleri İnş. Tur. San İç ve Dış Tic. Ltd. Şti ve diğerleri arasındaki dava hakkında ... 25. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 14.01.2020 gün, 2019/596 E- 2020/25 K sayılı hükmün Yargıtay 17 Hukuk Dairesinin 20.01.2021 gün, 2020/9673 E- 2021/184 K sayılı kararı ile temyiz isteminin süre yönünden reddine karar verilmiş olup, birleşen dosyaların davacısı ... vekili tarafından süresi içinde kararın düzeltilmesi istenilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dosya içeriğine, Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere, gerekçeli kararın e tebligat yolu ile davacı ... vekiline 17.06.2020 tarihinde tebliğ edilmiş bulunmasına ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair” 7226 sayılı yasanın Geçici 1. maddesinde ve 2480 Sayılı Yargı Alanındaki Hak Kayıplarının Önlenmesi Amacıyla Getirilen Durma Süresinin Uzatılmasına Dair Kararda mahkeme hükümlerinin yeniden tebliğine ilişkin düzenleme bulunmamasına, temyiz dilekçesinin süresinde verilmediğinin anlaşılmış olmasına göre 6100 Sayılı HMK'nın geçici 3.maddesinin 2. fıkrası delaletiyle 1086 Sayılı HUMK'un 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Yasanın 442. maddesi uyarınca 490,00 TL para cezasının birleşen dosyaların davacısı ...'ndan alınarak Hazineye gelir kaydettirilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 123,60 TL peşin harcın karar düzeltme harcına mahsubuna 03/11/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.