erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/8934
Karar No: 2015/20245
Karar Tarihi: 11.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/8934 E.  ,  2015/20245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/05/2014

NUMARASI : 2013/1113-2014/403

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de; alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz karışık meyve bahçesi niteliğinde kabul edilmesine rağmen, hakim olan meyve ağaçlarının cinsi bilirkişi raporunda belirtilmemiştir.

Bu durumda; mahallinde bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılarak dava konusu taşınmaz üzerindeki meyve ağaçlarının cins ve adetleri ayrı ayrı belirtilmek suretiyle karışık meyve bahçesi veya kapama meyve bahçesi niteliği taşıyıp taşımadığı tespit edilip var olan meyve ağaçlarından elde edilecek ürün miktarı ve toplam kg. satış fiyatları ile dekara üretim giderleri ilgili İl Gıda Tarım Müdürlüğünden sorulup, araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 11/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/6474
Karar No: 2018/46
Karar Tarihi: 16.01.2018

**6. Ceza Dairesi         2014/6474 E.  ,  2018/46 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağmaya teşebbüs, tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...'e yönelik, sanık ... hakkında ise katılan ...'a yönelik yağmaya teşebbüs suçundan kurulan beraat ile sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik tehdit suçundan kurulan mahkumiyet suçlarına yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanıklar ... ve ...'nun 02.11.2012 günü gündüzleyin saat 12.30 sularında Mamak, Boğaziçi Mahallesinde esnaflık yapan katılan ...'ün kuyumcu dükkanına ellerinde bıçakla gelerek zorla para almaya kalkıştıkları, aynı gün saat 14.00 sıralarında ise sanıklar ... ve ...'un katılan ...'ın hırdavatçı dükkanına sanık ...'ın elinde bıçak olduğu halde gelerek zorla para almak istediklerinin canlı teşhis tutanağı, tanık beyanları ve katılanların samimi beyanlarından anlaşılması karşısında, sanıkların üzerlerine atılı yağma suçlarından mahkumiyetleri yerine, yerinde olmayan gerekçe ile yazılı biçimde sanık ...'ın, tehdit suçundan cezalandırılması, diğer sanıkların ise beraatlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanı ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 16/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/3524
Karar No: 2020/2622
Karar Tarihi: 02.06.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/3524 E.  ,  2020/2622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık ve Cumhuriyet savcısının diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

1-Sahte fatura düzenleme suçunda, her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, ancak aynı takvim yılı içerisinde farklı zamanlarda sahte fatura düzenleme eylemlerinin bir bütün halinde zincirleme sahte fatura düzenleme suçunu oluşturacağı gözetilmeden ve hangi takvim yılından hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin sanık hakkında tek hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini,

2- Sanığın 3 aydan fazla hapis cezasına mahkumiyeti bulunduğu halde TCK’nin 51. maddesi hükmüne aykırı davranılarak hükmedilen hapis cezasının ertelenmesine karar verilmesi,

3-Hükmün gerekçesinde sanık hakkında TCK’nin 58. maddesinin uygulanması kabul edildiği halde, hüküm fıkrasında bu maddeye yer verilmeyerek gerekçe ile hüküm arasında çelişkiye düşülmesi,

4-Adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında TCK’nin 58. madde hükmünün uygulanmaması,

5-Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53/1-c maddesindeki hak yoksunluklarının alt soy bakımından uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık ve Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.06.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/10445
Karar No: 2016/10669
Karar Tarihi: 14.12.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/10445 E.  ,  2016/10669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 5237 sayılı kanunun 155/2, 62, 52, 53, 51 maddesi uyarınca 10 ay hapis ve 200,00 TL adli para cezası, hak yoksunluğu, erteli, 1 yıl süreyle denetim süresine tabi tutulmasına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TEB Finansal Kiralama A.Ş.'den finansal kiralama sözleşmesi uyarınca teslim aldığı iş makinası ve ekipmanlarına dair borcunu ihtarnameye rağmen ödemeyen sanığın, söz konusu malları iade etmediği ve adreste bulundurmadığının iddia edildiği olayda, tüm dosya kapsamına göre; eylemi gerçekleştirdiği anlaşıldığından hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

5237 sayılı TCK'nın 51. maddesi uyarınca hapis cezasının ertelenmesi mümkün olmasına, adli para cezasının ertelenmesi olanaklı bulunmamasına rağmen, ertelemenin sadece hapis cezasını içerdiğini belirten bir ifade kullanılmaksızın, her iki cezayı kapsar biçimde sanık hakkında tayin olunan cezanın ertelenmesine karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1)Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 12 gün olarak tayin edilmesi,

2)Sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının ertelenmesine karar verilmesine rağmen, TCK'nın 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarına hükmedilmesi suretiyle TCK'nın 53/4. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılanmayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "12 gün", “10 gün” ve “200 TL" adli para cezası terimlerinin tamamen çıkarılarak, yerlerine sırasıyla "5 gün", “4 gün” ve "80 TL" adli para cezası ibarelerinin eklenmesi ve TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın tamamen hükümden çıkarılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/7733
Karar No: 2015/19449
Karar Tarihi: 04.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/7733 E.  ,  2015/19449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/04/2014

NUMARASI : 2013/855-2014/330

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de; alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz karışık meyve bahçesi niteliğinde kabul edilmesine rağmen, hakim olan meyve ağaçlarının cinsi bilirkişi raporunda belirtilmemiştir.

Bu durumda; mahallinde bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılarak dava konusu taşınmaz üzerindeki meyve ağaçlarının cins ve adetleri ayrı ayrı belirtilmek suretiyle meyve bahçesi niteliği taşıyıp taşımadığı tespit edilip meyve ağaçlarından elde edilecek dekar başına ürün miktarı ve toplam kg. satış fiyatları ile dekara üretim giderleri ilgili İl Gıda Tarım Müdürlüğünden sorulup, araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/5112
Karar No: 2019/14466
Karar Tarihi: 27.06.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/5112 E.  ,  2019/14466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362/1-(a) maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir.

Davacı eldeki alacak davası ile; bir kısım işçilik alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. İlk Derece Mahkemesince 19.01.2017 tarihli kararla, bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin 19.01.2017 tarihli kararına karşı istinaf yoluna başvurulmuş ve Bölge Adliye Mahkemesinin 24.05.2017 tarihli kararı ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin 24.05.2017 tarihli kararı, Dairemizin 26.10.2017 tarihli ilamıyla, fazla çalışma alacağı yönünden bozulmuş ve dosya İlk Derece Mahkemesine gönderilmiştir. Diğer alacak talepleri yönünden bir bozma sebebi yapılmadığından, hükmün bu kısmı kesinleşmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, 05.07.2018 tarihli kararla davacının fazla çalışma alacağı bozma doğrultusunda yeniden belirlenmiş; diğer alacak talepleri hakkında ise bozmadan önceki karar gibi hüküm sonucu tesis edilmiştir. Kararı, davalı ... ve davacı vekili temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin 05.07.2018 tarihli kararı, Dairemizin 08.10.2018 tarihli ilamıyla, fazla çalışma alacağı yönünden yeniden bozulmuş ve dosya İlk Derece Mahkemesine gönderilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, davacının fazla çalışma alacağı bozma doğrultusunda yeniden belirlenmiş; diğer alacak talepleri hakkında ise bozmadan önceki karar gibi hüküm sonucu tesis edilmiştir. Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 341/2. maddesi gereğince, İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen ve miktar veya değeri 4.400,00 Türk Lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir.

Bozmadan sonra tesis edilen İlk Derece Mahkemesi kararında, temyiz kesinlik sınırının belirlenmesinde, bozma kararı kapsamı dışında kalan alacaklara dair hüküm kısmının dikkate alınmaması gereklidir. Şu halde dosya içeriğine göre, Dairemizin 08.10.2018 tarihli bozma kararı kapsamında bulunan fazla çalışma alacağı bakımından fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar karar tarihi itibari ile temyiz kesinlik sınırı olan 4.400,00 TL kapsamında kaldığından davalı ... vekilinin temyiz isteminin, 6100 sayılı Kanun'un 341/2, 362/1-(a), 366. ve 352. maddeleri uyarınca REDDİNE, peşin alınan karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.06.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2010/2723
Karar No: 2010/3508
Karar Tarihi: 29.03.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/2723 E.  ,  2010/3508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARAMÜRSEL ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/12/2009

Taraflar arasında görülen davada;Davacı Hazine, davalı adına kayıtlı 406 parsel sayılı taşınmazın 1.653,17 m2’lik kısmının kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek, kıyıda kalan kısmın tapu kaydının iptali isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 5841 Sayılı Yasanın 2. maddesi ile değişik 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 12. maddesinde öngörülen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı Hazine vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ... raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü. Dava, çekişme konusu taşınmazın bir kısmının kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali isteğine ilişkin olup, mahkemece; 3402 Sayılı Yasanın 12/3.maddesinde 5841 Sayılı Yasa ile yapılan değişiklik gözetilmek suretiyle davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davacının bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine,

Ancak, hemen belirtilmelidir ki, dava açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre bir taraf, davasında haklı olup da dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren (geçmişe etkili) yeni bir yasa hükmü yada yeni bir İnançları Birleştirme Kararı gereğince davayı kaybetmiş olursa, davada haksız çıkmış olmasına rağmen, yargılama giderlerinden sorumlu tutulmaz.

Anılan bu kural yasa ve yargısal uygulamada kararlılık kazanmıştır. (Baki Kuru, Hukuk Usulü Muhakemeleri 5.CiIt, sayfa 5338 dipnot 159; 10.H.D.21.12.1976,8770/8739 ve dipnot 160:5.H.D.12.09.1977,5445/5655 dipnot 161: 10.HD 24.02.1976, 6296/1297) Ayrıca, her dava açıldığı tarihteki koşullara bağlıdır. Öte yandan avukatlık ücreti 04.09.1957 tarih ve 4/16 sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca yargılama giderlerinden sayılır. Davacı Hazine temyiz dilekçesinde sair nedenlerden söz etmek suretiyle bu hususa değinmiştir.

Hal böyle olunca, somut olayda mahkemece yapılan keşif sonucu çekişmeli bölümün belirlenen kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı ve dava tarihinde davacı Hazine'nin haklı olduğu anlaşıldığına ve yargılama sırasında yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa gereğince dava reddedildiğine göre davalının tüm yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden sorumlu tutulması gerekirken, aksine düşüncelerle yazılı olduğu üzere hüküm kurulması isabetsizdir.

Davacı Hazine'nin yukarıda değinilen yargılama giderleri ve avukatlık ücreti açısından temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlere hasren HUMK. 'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 29.3.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/10593
Karar No: 2019/19410
Karar Tarihi: 23.10.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/10593 E.  ,  2019/19410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mağdurun soruşturma aşamasındaki beyanında, sanığın kendisini bıçakla yaraladığını beyan etmesi ve mağdura ait adli raporda "sağ tibia ön yüzde 2 cm kesici alet yaralanması " olduğunun belirtilmesi ve mahkemenin kabulü karşısında, suçun silahla işlendiği belirlendiğinden tebliğnamedeki suçun uzlaştırma kapsamında olduğu yönündeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında suçun silahtan sayılan bıçakla işlendiğinden 5237 sayılı TCK'nin 86/3-e. maddesi gereğince cezada artırım uygulanması gerekirken, artırım uygulanmayarak sanık hakkkında eksik ceza tayin olunması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 23.10.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/1117
Karar No: 2010/1187
Karar Tarihi: 03.02.2010

**8. Ceza Dairesi         2008/1117 E.  ,  2010/1187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suçu ve suçluyu övme

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, üst C.Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi (ONANMASINA), 3.2.2010 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(K.D.)

KARŞI DÜŞÜNCE : Sanığın Mal Müdürlüğüne verdiği dilekçesinin gelen evrak kayıt tarihinin 14.2.2005 olduğu, buna mukabil 13.2.2005 ile 16.2.2005 tarihleri arasında işyerini kapatacağını bildirdiği anlaşılmıştır. Terör örgütünün yazılı talimatının ilçede 13.2.2005 günü dağıtılması karşısında, bu başvurunun sanığın katılacağı eyleme mazeret hazırlaması biçiminde tezahür ettiği dikkate alınmalıdır.

Sanığın suç tarihinde işyerini açmamak suretiyle, terör örgütünün dosyada örneği mevcut yazılı talimatına uyarak "kepenk kapatmak" fiiliyle örgüte yardım ettiğinin kabulü ve eyleminin 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 169. maddesi bağlamında mütalaası ile bu yönde gereğinin yapılması yerine; yazılı şekilde verilen beraat kararının oluşa ve yasaya uygun bulunmadığı düşüncesiyle sayın çoğunluğun onama yönündeki görüşüne katılmıyorum.
Esas No: 2013/10373
Karar No: 2015/13063
Karar Tarihi: 25.06.2015

**5. Ceza Dairesi         2013/10373 E.  ,  2015/13063 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/273683

MAHKEMESİ : Karacasu Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/06/2011

NUMARASI : 2010/98 Esas, 2011/80 Karar

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1955 yılında yapılan orman tahdit çalışması sonucunda katılanın babası M. E. P. adına tescil edilen ve orman sınırları dışında bırakılan 769 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan 31 adet çam ağacının da işaretlenerek Nazilli Orman İşletme Müdürlüğünce kesilmek üzere dikili olarak S.S. Kayadere Köyü Tarımsal Kalkınma Kooperatifine ihale edildiğinin, söz konusu ağaçların kooperatif tarafından kesilerek katılanın mağduriyetine neden olunduğunun iddia edilmesi karşısında; kesinleşmiş orman tahdit çalışması sonucu orman sınırları dışında kalan ve gerçek kişi adına tescil edilen taşınmazın amenajman planında ormanlık alan olarak görülmesinin taşınmazın mülkiyetini ihtilaflı hale getirmeyeceği de gözetilerek, Nazilli Orman İşletme Müdürlüğünce yapılan ihaleye ilişkin belgelerin temini ile ihale sonucu kesilecek ağaçların belirlenmesi, işaretlenmesi ve kooperatife yer teslimi işlemlerinin kim ya da kimler tarafından yapıldığı, orman amenajman planında 1162-1171 OTS noktalarının işaretli olup olmadığı, kesim sırasında katılanın uyarısı üzerine Yenice Orman İşletme Şefi olan ve kesim işlemini kontrol görevi bulunan sanığın durumu işletme müdürlüğüne intikal ettirip ettirmediği ve işlemleri durdurma yetkisi bulunup bulunmadığı hususlarının tespitinden sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde suç kastıyla hareket etmediğinden bahisle beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/5115
Karar No: 2019/14469
Karar Tarihi: 27.06.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/5115 E.  ,  2019/14469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362/1-(a) maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir.

Davacı eldeki alacak davası ile; bir kısım işçilik alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. İlk Derece Mahkemesince 19.01.2017 tarihli kararla, bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin 19.01.2017 tarihli kararına karşı istinaf yoluna başvurulmuş ve Bölge Adliye Mahkemesinin 24.05.2017 tarihli kararı ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin 24.05.2017 tarihli kararı, Dairemizin 26.10.2017 tarihli ilamıyla, fazla çalışma alacağı yönünden bozulmuş ve dosya İlk Derece Mahkemesine gönderilmiştir. Diğer alacak talepleri yönünden bir bozma sebebi yapılmadığından, hükmün bu kısmı kesinleşmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, 05.07.2018 tarihli kararla davacının fazla çalışma alacağı bozma doğrultusunda yeniden belirlenmiş; diğer alacak talepleri hakkında ise bozmadan önceki karar gibi hüküm sonucu tesis edilmiştir. Kararı, davalı ... ve davacı vekili temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin 05.07.2018 tarihli kararı, Dairemizin 08.10.2018 tarihli ilamıyla, fazla çalışma alacağı yönünden yeniden bozulmuş ve dosya İlk Derece Mahkemesine gönderilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, davacının fazla çalışma alacağı bozma doğrultusunda yeniden belirlenmiş; diğer alacak talepleri hakkında ise bozmadan önceki karar gibi hüküm sonucu tesis edilmiştir. Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 341/2. maddesi gereğince, İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen ve miktar veya değeri 4.400,00 Türk Lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir.

Bozmadan sonra tesis edilen İlk Derece Mahkemesi kararında, temyiz kesinlik sınırının belirlenmesinde, bozma kararı kapsamı dışında kalan alacaklara dair hüküm kısmının dikkate alınmaması gereklidir. Şu halde dosya içeriğine göre, Dairemizin 08.10.2018 tarihli bozma kararı kapsamında bulunan fazla çalışma alacağı bakımından fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar karar tarihi itibari ile temyiz kesinlik sınırı olan 4.400,00 TL kapsamında kaldığından davalı ... vekilinin temyiz isteminin, 6100 sayılı Kanun'un 341/2, 362/1-(a), 366. ve 352. maddeleri uyarınca REDDİNE, peşin alınan karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.06.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.