erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2007/10439
Karar No: 2008/3185
Karar Tarihi: 11.03.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/10439 E.  ,  2008/3185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Gaziosmanpaşa 3.Aile Mahkemesi

TARİHİ :4.4.2007

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen murafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan bugün \* duruşmalı temyiz eden S. T.. ile vekilleri Av. Z. E.. ve Av. R.Y.. ve temyiz eden karşı taraf F.T.. ile vekili Av. Y. T.. geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı kadın dava dilekçesiyle başvurma harcını yatırarak 2002'den önce alınan mallara katkı nedeniyle 5.000.000.00 YTL. maddi tazminat istemiştir. Bu talebi boşanmanın eki niteliğinde olmayıp nisbi harca tabidir. (Harçlar Kan.mad.30-32) Peşin nisbi harç ikmal edilerek, davacının bu isteği yönünden boşanma davasının kesinleşmesi beklenip sonucuna göre karar vermek gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

3-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre \* davacı kadın yararına takdir edilen tedbir nafakası \* çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

4-Toplanan delillerden davacı kadının iki adet evinin olduğu Sosyal Sigortalar Kurumundan emekli aylığı aldığı anlaşılmaktadır. Davacı kadının aylık geliri ve varsa evlerden aldığı kira gelirleri tespit edilip, bu gelirlerin kendisini yoksulluktan kurtarıp kurtarmadığı araştırılmadan yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

5-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, paranın alım gücü, kusur dereceleri ve özellikle kişilik haklarına saldırı niteliğindeki olaylar dikkate alınarak \*davacı kadın için takdir edilen manevi tazminat çoktur.

\* Türk Medeni Kanununun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile, Borçlar Kanununun 44. ve 49. maddeleri nazara alınarak daha uygun miktarda manevi tazminat (TMK.174/2) takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen nedenlerle kadın yararına, 3, 4. ve 5. bentte gösterilen nedenlerle koca lehine BOZULMASINA, bozma kapasmı dışında kalan temyize konu bölümlerin yukarıda 1.bentte gösterilen nedenlerle ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 11.03.2008 (Salı)
Esas No: 2019/5118
Karar No: 2019/14472
Karar Tarihi: 27.06.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/5118 E.  ,  2019/14472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362/1-(a) maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir.

Davacı eldeki alacak davası ile; bir kısım işçilik alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. İlk Derece Mahkemesince 19.01.2017 tarihli kararla, bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin 19.01.2017 tarihli kararına karşı istinaf yoluna başvurulmuş ve Bölge Adliye Mahkemesinin 24.05.2017 tarihli kararı ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin 24.05.2017 tarihli kararı, Dairemizin 26.10.2017 tarihli ilamıyla, fazla çalışma alacağı yönünden bozulmuş ve dosya İlk Derece Mahkemesine gönderilmiştir. Diğer alacak talepleri yönünden bir bozma sebebi yapılmadığından, hükmün bu kısmı kesinleşmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, 05.07.2018 tarihli kararla davacının fazla çalışma alacağı bozma doğrultusunda yeniden belirlenmiş; diğer alacak talepleri hakkında ise bozmadan önceki karar gibi hüküm sonucu tesis edilmiştir. Kararı, davalı ... ve davacı vekili temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin 05.07.2018 tarihli kararı, Dairemizin 08.10.2018 tarihli ilamıyla, fazla çalışma alacağı yönünden yeniden bozulmuş ve dosya İlk Derece Mahkemesine gönderilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, davacının fazla çalışma alacağı bozma doğrultusunda yeniden belirlenmiş; diğer alacak talepleri hakkında ise bozmadan önceki karar gibi hüküm sonucu tesis edilmiştir. Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 341/2. maddesi gereğince, İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen ve miktar veya değeri 4.400,00 Türk Lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir.

Bozmadan sonra tesis edilen İlk Derece Mahkemesi kararında, temyiz kesinlik sınırının belirlenmesinde, bozma kararı kapsamı dışında kalan alacaklara dair hüküm kısmının dikkate alınmaması gereklidir. Şu halde dosya içeriğine göre, Dairemizin 08.10.2018 tarihli bozma kararı kapsamında bulunan fazla çalışma alacağı bakımından fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar karar tarihi itibari ile temyiz kesinlik sınırı olan 4.400,00 TL kapsamında kaldığından davalı ... vekilinin temyiz isteminin, 6100 sayılı Kanun'un 341/2, 362/1-(a), 366. ve 352. maddeleri uyarınca REDDİNE, peşin alınan karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.06.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/5152
Karar No: 2016/10574
Karar Tarihi: 26.04.2016

**3. Ceza Dairesi         2016/5152 E.  ,  2016/10574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Temyizin reddine dair ek karar

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında tayin olunan cezanın, karar tarihindeki miktar ve türü itibariyle hükmün, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup temyizinin mümkün olmadığı, bu nedenle temyiz isteminin reddine ilişkin 07.05.2015 tarihli ek kararda usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığından sanığın bu karara yönelik itirazının reddine ve redde ilişkin ek kararın ONANMASINA, 26.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/6585
Karar No: 2011/9691
Karar Tarihi: 27.09.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/6585 E.  ,  2011/9691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

KARAR TARİHİ :28.12.2010

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, konut ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmesi üzerine hüküm davacı vekili temyiz edilmiştir.

6570 Sayılı Gayrimenkul Kiraları Hakkında Kanun’un 7/b ve c maddesi hükmüne göre açılacak tahliye davalarının İcra İflas Kanunu’nun 272. maddesinin kıyasen uygulanması suretiyle kira sözleşmesinin bitimini takip eden bir ay içinde açılması gerekir. Daha önce veya bu bir aylık süre içerisinde sözleşmenin yenilenmeyeceğine ilişkin tahliye iradesi kiracıya bildirilmiş ise bu bildirimi takip eden dönem sonuna kadar dava açılabilir. Dava açma süresi kamu düzenine ilişkin olup davalı ileri sürmese bile mahkemece kendiliğinden göz önünde bulundurulması gerekir.

Olayımıza gelince; konut ihtiyacına dayalı olarak açılan davada verilen kararın Dairemizin 29.4.2010 gün ve 225-5136 sayılı kararı ile taraflar arasındaki sözlü kira sözleşmesinin başlangıç ve bitiş tarihlerinin araştırılarak öncelikle davanın süresinde açılıp açılmadığının saptanmasına işaretle bozulmasından sonra yapılan yargılama sırasında taraflar kira başlangıç tarihinin 1.1.1999, süresinin bir yıl olduğu konusunda ittifak sağlamışlardır. Davacı açmış olduğu davada kiralanana ergin olan oğlu ...’in konut olarak ihtiyacı olduğunu iddia etmiş, dava öncesinde de ihtiyaç durumunu bildirir 3.3.2008 tarihinde keşide ettiği ihtarnameyi davalıya 10.3.2008 tarihinde tebliğ ettirmiştir. Dava ise 23.6.2008 tarihinde açılmıştır. Bu bağlamda tarafların üzerinde uzlaşmaya vardıkları kira başlangıç tarihine göre yeni kira dönemi 1.1.2008 tarihinde başlamıştır. Davacının ihtarnamesi ise yeni kira dönemi içinde 10.3.2008 tarihinde tebliğ ettirilmiş olduğundan, bu ihtarname 1.1.2008-1.1.2009 kira dönemi için süre koruyucu nitelikte değildir. Söz konusu ihtarname, ancak 1.1.2009 tarihinde başlayacak yeni kira dönemi için hüküm ifade eder. Dava ise henüz 1.1.2008-1.1.2009 kira yılı bitmeden 23.6.2008 tarihinde açılmıştır. Dava yukarda açıklandığı üzere akdin sona ermesini takip eden bir ay içinde açılmadığından süresinde değildir. Mahkemece davanın süre yönünden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 27.9.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/5121
Karar No: 2019/14475
Karar Tarihi: 27.06.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/5121 E.  ,  2019/14475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362/1-(a) maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir.

Davacı eldeki alacak davası ile; bir kısım işçilik alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. İlk Derece Mahkemesince 19.01.2017 tarihli kararla, bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin 19.01.2017 tarihli kararına karşı istinaf yoluna başvurulmuş ve Bölge Adliye Mahkemesinin 24.05.2017 tarihli kararı ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin 24.05.2017 tarihli kararı, Dairemizin 26.10.2017 tarihli ilamıyla, fazla çalışma alacağı yönünden bozulmuş ve dosya İlk Derece Mahkemesine gönderilmiştir. Diğer alacak talepleri yönünden bir bozma sebebi yapılmadığından, hükmün bu kısmı kesinleşmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, 05.07.2018 tarihli kararla davacının fazla çalışma alacağı bozma doğrultusunda yeniden belirlenmiş; diğer alacak talepleri hakkında ise bozmadan önceki karar gibi hüküm sonucu tesis edilmiştir. Kararı, davalı ... ve davacı vekili temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin 05.07.2018 tarihli kararı, Dairemizin 08.10.2018 tarihli ilamıyla, fazla çalışma alacağı yönünden yeniden bozulmuş ve dosya İlk Derece Mahkemesine gönderilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, davacının fazla çalışma alacağı bozma doğrultusunda yeniden belirlenmiş; diğer alacak talepleri hakkında ise bozmadan önceki karar gibi hüküm sonucu tesis edilmiştir. Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 341/2. maddesi gereğince, İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen ve miktar veya değeri 4.400,00 Türk Lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir.

Bozmadan sonra tesis edilen İlk Derece Mahkemesi kararında, temyiz kesinlik sınırının belirlenmesinde, bozma kararı kapsamı dışında kalan alacaklara dair hüküm kısmının dikkate alınmaması gereklidir. Şu halde dosya içeriğine göre, Dairemizin 08.10.2018 tarihli bozma kararı kapsamında bulunan fazla çalışma alacağı bakımından fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar karar tarihi itibari ile temyiz kesinlik sınırı olan 4.400,00 TL kapsamında kaldığından davalı ... vekilinin temyiz isteminin, 6100 sayılı Kanun'un 341/2, 362/1-(a), 366. ve 352. maddeleri uyarınca REDDİNE, peşin alınan karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.06.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/7498
Karar No: 2020/5448
Karar Tarihi: 11.06.2020

**15. Ceza Dairesi         2018/7498 E.  ,  2020/5448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK’nın 157/1, 62/1 ve 52/2-4 maddeleri

uyarınca mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dairemizin bozma ilamı üzerine dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, kasten işlemiş olduğu dolandırıcılık suçundan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak hakkında, TCK'nın 53/1, 2, 3 madde ve fıkralarının uygulanmamasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığın, inşaat işi ile uğraşan tanık ...in işyerinde tanıştığı katılana Almanya'da çalıştığını,... kasabasında ev inşa ettiğini, inşaatı kabul ederse işi kendisine verebileceğini söylemesi üzerine, birlikte araçla... ilçe merkezinden... kasabasına doğru yola çıktıkları, bu sırada sanığın telefonla başka biriyle konuşarak "Çocuk yola gidecek, acil para lazım, bende para yok" şeklinde ifadeler kullanıp katılana hitaben “Sen bana üzerinde para varsa ver,...'da bekleyen kişi sana iş karşılığında 2.000 euro para verecek, hesabından düşersin.” dediği, bunun üzerine katılanın sanığa 600 TL verdiği, akabinde sanığın aldığı parayı çocuğa teslim edeceğini ve kendisini tanık Veysel'in iş yerinde bekleyeceğini söyleyerek araçtan indiği, katılanın ise... kasabasına gittiği ancak burada sanığın söylediği kişiyi bulamadığı, bu suretle sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunmaları, katılan ve tanık beyanları, araştırma-fotoğraf teşhis ve tespit tutanağı, uzlaştırma raporu ve tüm dosya kapsamına göre; atılı suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla, bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Adli para cezasına ilişkin olarak hüküm kurulurken 60 gün temel adli para cezası tayin edildikten sonra, TCK’nın 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında cezada indirim uygulandığı sırada 50 gün adli para cezası yerine, maddi hata yapılarak sanığın 100 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8.maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden, aynı yasanın 322. maddesi uyarınca, hüküm fıkrasının 2 numaralı bendinde yer alan “100 gün” ibaresi çıkarılıp, yerine “50 gün” ibaresinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/7180
Karar No: 2021/3677
Karar Tarihi: 24.06.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/7180 E.  ,  2021/3677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-KARAR -

6100 sayılı HMK m. 310/3 “(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili Av. ...'nun 21/05/2021 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirdiği ve vekaletnamesinde davadan feragate yetkili olduğu anlaşıldığından, İtiraz Hakem Heyetince davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın hakem kararını saklayan İstanbul Anadolu 1. Asliye Ticaret Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 24/06/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/17139
Karar No: 2015/30247
Karar Tarihi: 05.11.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/17139 E.  ,  2015/30247 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Kayseri 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 08/05/2014

NUMARASI : 2012/398-2014/481

DAVA : Davacı, fazla mesai ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı bankada çalıştığını, ..... tarihinde emekli olarak iş sözleşmesinin sona erdiğini, normal mesai 18.00 de bitmesine karşın 19.30 /20.00 gibi işten çıktığını, ay başı -ay sonu ve yıl sonu 21.00/21.30'a kadar çalıştığını ileri sürerek fazla mesai alacağının tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı taraf davaya cevap vermemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delil ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verildi

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında davacının fazla mesai alacağına hak kazanıp kazanmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda davacının fazla mesai alacağı davacı tanık anlatımları esas alınarak hesaplanıp hüküm altına alınmıştır. Davacı tanıklarından sadece ikisi davacı ile birlikte çalışmış olup fazla mesai alacağının tanıklar ile birlikte çalışılan dönem yönünden ispatlandığının kabulü dosya içeriğine uygun düşecektir. Öte yandan B....... ile davalı banka arasında imzalanan 01.05.2010- 30.04.2012 tarihleri arasında geçerli toplu iş sözleşmesine göre davacının tüm dönem fazla mesai alacağının hesaplanması da doğru olmamıştır. Toplu iş sözleşmesi bulunmayan dönemlerin 4857 sayılı İş Kanununa göre hesaplanması, diğer dönemler toplu iş sözleşmesi mevcut ise getirtilip eklenmesi ve her dönemin varsa o döneme ilişkin toplu iş sözleşmesi hükümleri dikkate alınarak hesaplanması gerekirken tüm çalışma döneminin 01.05.2010- 30.04.2012 arası geçerli toplu iş sözleşmesine göre hesaplanması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 05.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/8333
Karar No: 2010/16575
Karar Tarihi: 13.12.2010

**13. Hukuk Dairesi         2010/8333 E.  ,  2010/16575 K.**

* TÜKETICI MAHKEMESI

* AYIPLI MAL SATIŞI

* ARAÇ DEĞIŞIMI/BEDEL IADESI

* SEMENIN INDIRILMESI

* BORÇLAR KANUNU (818) Madde 202

* TÜKETİCİNİN KORUNMASI HAKKINDA KANUN (4077) Madde 30

**"İçtihat Metni"**

ÖZET: 4077 SAYILI YASANIN 30. MADDESİ UYARINCA, BU KANUNDA HÜKÜM BULUNMAYAN HALLERDE GENEL HÜKÜMLER UYGU­LANIR. BK 202 MADDESİNDE İSE HAKİMİN HAL İCABI SATIMIN FESHİNİ MUHİK GÖRMÜYORSA SEMENİN TENZİLİNE KARAR VEREBİLECEĞİNİ HÜKÜM ALTINA ALMIŞTIR. ÖYLE OLUNCA ARAÇ DEĞİŞİMİ VEYA BEDEL İADESİ ŞARTLARI OLUŞMAMIŞSA DA, ÇOĞUN İÇİNDE AZDA VARDIR KURALI GEREĞİNCE AYIPLI OLDUĞU KABUL EDİLEN JANT KAPAKLARININ BEDELİNİN TAHSİLİNE KARAR VERİLMESİ GEREKTİĞİ GÖZETİLMELİDİR.

Taraflar arasındaki ayıplı mal satışı davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

Davacı, davalı E… İnş. Tic. ve San. Ltd. Şti.’den satın aldığı aracın teslim alınmasından itibaren sürekli arızalandığını, arızaların giderildiğini, jant kapağı ve kapı boya dökülmelerinin rütüş ile giderildiğini, jant kapaklarındaki boya dökülmelerinin tekrarladığını, kapak değişim talebinin ret edildiğini ileri sürerek araç bedelinin tahsiline, bu mümkün olmaz ise aracın yenisi ile değiştirilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun ge­rektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulun­mamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davacı, satın aldığı aracın ayıplı olması nedeniyle araç bedelinin tahsilini bu mümkün olmaz ise aracın yenisi ile değiştirilmesi isteminde bulunmuş, davalılar davanın reddini savunmuş, mahkemece, yaptırılan bilirkişi incelemesine göre jant kapaklarının değiştirilmesi gerektiğini ancak davacının talebinin bedel iadesine yönelik olduğundan bahisle davanın reddine karar verilmiştir. 4077 sayılı Yasanın 30. maddesine göre, bu Kanunda hüküm bulunmayan hallerde genel hükümler uygulanır. BK 202 maddesi ise hakim hal icabı satımın feshini muhik görmüyorsa semenin tenziline karar verileceğini hüküm altına almıştır. Öyle olunca araç değişimi veya bedel iadesi şartları oluşmamışsa da, dosya kapsamından jantlarının ayıplı olduğu anlaşıldığı ve mahkemenin de kabulü bu yönde olduğuna göre çoğun içinde azda vardır kuralı gereğince ayıplı olan jant kapaklarının bedelinin tahsiline karar verilmesi gerekirken aksi düşüncelerle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma gerektirir.

S o n u ç: Yukarıda bir nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, iki nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davacı yararına (BOZULMASINA), peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 13.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/20638
Karar No: 2017/6807
Karar Tarihi: 31.05.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/20638 E.  ,  2017/6807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamına göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın aşamalardaki savunmalarında; suç tarihinde Mersin ilinde ikamet ettiğini, suça konu yerde fiilen oturmadığını iddia etmesi karşısında; tutanak tarihinde adreste ikamet eden şahsın kimliği mahalle muhtarı, kolluk kuvvetleri aracılığıyla ve diğer resmi abone kayıtlarından araştırılarak tespit edildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, sanık hakkında eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

02.07.2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanun'un Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, şikayetçi kurumun zararını tazmin etmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilerek, sanığın kurumun zararını giderip gidermediği sorularak, gidermediğinin tespiti halinde, “bilirkişi tarafından hesaplanan kaçak kullanım bedeli olan vergiler dahil 67,68 TL'yi ödeyerek şikayetçi kurumun zararını gidermesi halinde 6352 sayılı Yasa'nın Geçici 2/2 maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine” dair bildirimde bulunularak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 31.05.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.