erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2023/1410
Karar No: 2023/21049
Karar Tarihi: 14.09.2023

**4. Ceza Dairesi         2023/1410 E.  ,  2023/21049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR SAYISI : 2020/1048 E., 2022/50 K.

SUÇ : Hakaret

KARAR : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İnebolu Asliye Ceza Mahkemesinin 26.11.2019 tarihli ve 2019/359 Esas, 2019/620 Karar sayılı kararı ile sanığın hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası ve 43 üncü maddesi uyarınca neticeten 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemesinin 20.01.2022 tarihli ve 2020/1048 Esas, 2022/50 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusu sonucunda, 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3. Bölge Adliye Mahkemesinin 18.07.2022 tarihli ve aynı sayılı ek kararı ile sanık müdafiinin temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği "temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine" karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, tebligatın vekil yerine asile yapılmasının hatalı olduğuna ve hükmün usul ve yasaya aykırı bulunduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık müdafiinin yokluğunda verilip 14.03.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen asıl karara karşı, 5271 sayılı Kanun'un 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 30.03.2022 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin ek karara yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İnebolu Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.09.2023 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2012/2828
Karar No: 2012/22197
Karar Tarihi: 27.06.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/2828 E.  ,  2012/22197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın hazineye ait taşınmaza havuz, restaurant vb. yapılar yaptığı keşfen tespit edilmekle dosyada kapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek gerektiğinde refakate inşaat mühendisi bilirkişide alınarak yeniden keşif yapılıp taşınmazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı, yapılmı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar mevzuatı kapsamında kalıp kalmadığı belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimini tabi yerde olup olmadığı ve binanın yapım tarihide araştırılarak sonucuna göre gerekirse Belediye Başkanlığının da şikayetçi sıfatıyla davadan haberdar edilerek TCK.nun 184 ve Kıyı Kanununun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uya- rınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 27.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/2034
Karar No: 2018/7314
Karar Tarihi: 05.06.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/2034 E.  ,  2018/7314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocukların müştekinin iş yerinden 280 TL değerindeki 5 adet hırkayı çalıp gittikten sonra suça sürüklenen çocuk ...’in iş yerine tekrar gelmesi üzerine yakalandığı olayda, suçun tamamlandığı gözetilmeden, suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 05/06/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/16035
Karar No: 2017/26548
Karar Tarihi: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/16035 E.  ,  2017/26548 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2006/12099
Karar No: 2010/4090
Karar Tarihi: 31.05.2010

**5. Ceza Dairesi         2006/12099 E.  ,  2010/4090 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanık ...’in bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda; eyleminin reşit olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunu oluşturduğunun kabulü ile mahkümiyetine dair, Kahramanmaraş Ağır Ceza Mahkemesi’nden verilen 19.12.2005 gün ve 2005/487 Esas, 2005/588 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık ve müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın oluşa uygun işlediği kabul edilen reşit olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunun tabi olduğu yasa maddesinde öngörülen cezanın tür ve tutarına nazaran 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tabi olduğu, suç tarihi olan 2001 yılı Aralık ayı ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Yasanın 322 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE, 31.05.2010 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

...
Esas No: 2019/8183
Karar No: 2021/643
Karar Tarihi: 26.01.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/8183 E.  ,  2021/643 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK'nın 223/2-c. maddesi uyarınca beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki araçla gece vakti aydınlatmanın olduğu yerleşim içi iki yönlü iki şeritli yolda seyir halinde iken, kendisine hitap eden sarı fasılalı ışıkta dört yönlü kavşağa girdiği, kavşağı geçtikten sonra karşıya geçmek için kontrolsüzce yolun sağından kaplamaya inen katılana aracın sağ ön yan kısmıyla çarpması neticesinde katılanın hafif derecede kırık meydana gelecek şekilde yaralandığı olayda, meydana gelen kazada kusuru bulunmayan sanığın beraatine ilişkin yerel mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin sanığın kusurlu olduğuna ilişkin ve sair temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 26.01.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/27181
Karar No: 2014/15662
Karar Tarihi: 04.06.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/27181 E.  ,  2014/15662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlığa teşebbüs

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK.nun 145. maddesinde yer alan “değer azlığı” kavramı, daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca ihtiyacı kadar ve değeri az olan malın alınması olup, somut olayda uygulanma olanağının bulunmadığının gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,04/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/6778
Karar No: 2019/2864
Karar Tarihi: 13.02.2019

**3. Ceza Dairesi         2018/6778 E.  ,  2019/2864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Gerekçeli karar başlığında ...'nın sıfatının katılan yerine müşteki olarak gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 232/2-b maddesine aykırı davranılması,

2)Sanık müdafiinin 14.05.2018 uyap havale tarihli mazeret dilekçesi vererek duruşmaya katılamayacağını bildirmesi karşısında, mazeretin kabulü yada reddine ilişkin mahkemece bu konuda bir karar verilmeden, sanık müdafiinin yokluğunda hüküm kurulması sureti ile savunma hakkının kısıtlanması,

3)Dairemizin 15.11.2017 tarihli bozma ilamına uyulmasına karar verildiği halde hükmün açıklanmasına neden olan 5237 sayılı TCK'nin 151/1. maddesinde tanımlanan mala zarar verme suçunun, hükümden sonra 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma kapsamına alınmış olması gözetilerek, mahkemesince uzlaştırma yapılıp yapılmadığı araştırılarak, anılan suç yönünden uzlaştırma işleminin olumlu sonuçlanmış olması durumunda, sanığın denetim süresinde işlediği başkaca kasıtlı suçlardan mahkum olup olmadığı tespit edilip sonucuna göre, açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanıp açıklanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4)Dairemizin 15.11.2017 tarihli bozma ilamına uyulmasına karar verildiği halde sanığa 5271 sayılı CMK’nin 226. maddesi hükmü gereğince ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen TCK’nin 86/3-e maddesinin uygulanması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

5)Sanık hakkında hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/3. maddeleri uyarınca hükmolunan "1 yıl 7 ay 15 gün" hapis cezası üzerinden, TCK'nin 29. maddesi gereğince (1/4) oranında indirim uygulanırken "1 yıl 2 ay 18 gün" hapis cezası yerine hesap hatası yapılarak "14 ay 18 gün" hapis cezası, TCK’nin 62. maddesi gereğince (1/6) oranında indirim uygulanırken ile "1yıl 5 gün" hapis cezası yerine "12 ay 15 gün" hapis cezasına hükmolunması suretiyle eksik ceza verilmesi,

6)Dairemizin 15.11.2017 tarihli bozma ilamına uyulmasına karar verildiği halde Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve Esas 2014/140 - Karar 2015/85 sayılı iptal kararı da gözetilerek 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydı ile 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 13.02.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/3261
Karar No: 2013/3916
Karar Tarihi: 07.03.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/3261 E.  ,  2013/3916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın, 4721 sayılı TMK.'nun 1007. maddesi uyarınca tazmini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: ... hakkındaki davanın idari yargı görev alanında kaldığından bahisle reddine, Hazine yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı Hazine vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın, 4721 sayılı TMK.'nun 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece Belediye Başkanlığı hakkındaki davanın idari yargı görev alanında kaldığından bahisle reddine, Hazine aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı Hazine vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki kanıt ve belgelere göre Hazine aleyhine açılan davanın kabulü doğrudur. Ancak;

1) 3194 sayılı İmar Kanununun 17/son maddesi, "Bu maddeye göre bedel takdirleri ve bu bedellere itiraz şekilleri 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu hükümlerine göre yapılır." hükmünü ihtiva ettiğinden davalı ... yönünden işin esasına girilerek husumet yokluğu nedeniyle red kararı verilmesi gerekirken, gerekçede yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmesi,

2) Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor geçersizdir.Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca, arsalara değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporunda, emsal karşılaştırılması yapılmaksızın sonuçta piyasa rayicinden söz edilerek soyut ifadelerle değer biçildiğinden, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için Kamulaştırma Kanununun 15. ve Yönetmeliğin 8. maddelerine uygun şekilde yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak, sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, emsal karşılaştırması yapmayan ve usulüne uygun oluşturulmayan bilirkişi heyeti raporuna göre karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 07.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/9615
Karar No: 2022/20937
Karar Tarihi: 26.12.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/9615 E.  ,  2022/20937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

...

“2003-2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme“ suçlarına ilişkin Mahkeme tarafından ayrıca hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Sanığa yüklenen “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, hükmün ONANMASINA, 26.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/3088
Karar No: 2019/2214
Karar Tarihi: 03.04.2019

**6. Ceza Dairesi         2016/3088 E.  ,  2019/2214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, 6136 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanık hakkında yağma suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde:

24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararına göre TCK'nin 53. madde uygulamasının infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde:

Daha önce hapis cezası ile mahkumiyeti bulunan sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi suretiyle TCK’nin 50/3. maddesi aykırı davranılması, uygulamaya göre de; sanık hakkında hükmedilen 1 yıl hapis cezasının TCK’nin 50/1-a maddesi uyarınca günlüğü 20 TL’den adli para cezasına çevrilmesi sırasında hesap hatası yapılarak 7.300 TL adli para cezası yerine 7.200 TL adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle noksan ceza tayini, karşı temyiz bulunmadığından; anılan hususlar bozma nedeni yapılmamış,

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Sanık hakkında atılı suçtan adli para cezasına hükmedilmiş olması karşısında; 5237 sayılı TCK'nin 53. ve 58. maddelerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

2) 28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 81. maddesi ile değişen 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanunun 106/3. maddesi uyarınca hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde bu cezanın hapse çevrilemeyeceği şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, hükümde infaz yetkisini de kısıtlayacak şekilde sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hüküm fıkrasından “TCK’nin 53. ve 58. maddelerinin uygulanmasına” ve “Ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına” ilişkin bölümlerin tamamen çıkartılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/11912
Karar No: 2017/25906
Karar Tarihi: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/11912 E.  ,  2017/25906 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2021/21353
Karar No: 2024/15554
Karar Tarihi: 23.10.2024

**2. Ceza Dairesi         2021/21353 E.  ,  2024/15554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 08.01.2019

SAYISI : 2018/1896 E. 2018/1845 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

SUÇLAR TARİHİ : 24.12.2014

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine

EK KARAR : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, onama

I. Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından hükmedilen temyiz isteminin reddine dair ek karara yönelik sanığın temyiz isteminin incelenmesinde;

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 08.01.2019 tarihli ve 2018/1896 Esas, 2018/1845 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz edenin süresinde olduğu 298/1. maddesi gereğe temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 08.01.2019 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA,

II. Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik sanığın temyiz isteminin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın temyiz isteminin " aleyhine olabilecek hiçbir somut delil bulunmadan cezalandırıldığına, atılı suçtan beraat etmesi gerektiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN İSTEM GİBİ ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1 maddesi uyarınca İzmir 11. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.