erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/23029
Karar No: 2013/29812
Karar Tarihi: 27.11.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/23029 E.  ,  2013/29812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Düşme

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanığın, tartışma sırasında şikayetçi ...'e bıçak doğrultarak “bugün git yarın görüşürüz” şeklindeki sözlerle tehdit ettiği yönünde bilgi ve görgüleri olduğu anlaşılan ve soruşturma aşamasında dinlenen tanıklar ...., dinlenmeden, eksik kovuşturma ile karar verilmesi,

2-Kabule göre de; elindeki bıçağı müştekiye doğrultarak tehdit eden sanığın eylemi TCK'nın 106/2-a maddesine uyduğu halde, yerinde görülmeyen gerekçeyle eylemin TCK'nın 106/1.maddesinin 2. cümlesine uyduğundan bahisle şikayetten vazgeçme sebebiyle düşme kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 27/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/13166
Karar No: 2024/8622
Karar Tarihi: 12.11.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/13166 E.  ,  2024/8622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

KARAR SAYISI : 2020/3085 E., 2022/1539 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

KARAR : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 09.06.2022 tarihli ve 2020/3085 Esas, 2022/1539 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 293 üncü maddesinin ikinci fıkrasında yer alan ''Hüküm, temyiz eden Cumhuriyet savcısına veya ilgililere gerekçesiyle birlikte açıklanmamışsa; hükmün temyiz edildiğinin bölge adliye mahkemesince öğrenilmesinden itibaren gerekçe yedi gün içinde tebliğ edilir. 5271 sayılı Kanunu'nun 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." ve yine aynı Kanunun 295 inci maddesinde yer alan "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanığın, SEGBİS sistemi üzerinden yüzüne karşı tefhim edilen hükme yönelik 5271 sayılı Kanunu'nun 291 inci maddesinde belirtilen 15 günlük yasal süre içerisinde temyiz dilekçesi sunduğu ancak temyiz dilekçesinde gerekçe göstermediği, sanığa duruşma tutanağının tebliğ edildiği ancak gerekçeli kararın tebliğ edildiğine dair tebligat mazbatasına rastlanılmadığı, söz konusu eksikliğin giderilmesi amacıyla inceleme konusu gerekçeli kararın sanığa tebliğ edilmiş olması durumunda buna ilişkin tebligat parçasının dosyasına eklenmesi, aksi hâlde gerekçeli kararın, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarih ve 2019/9 MD-554 Esas ve 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, hak kaybının önlenmesi bakımından sanığa tebligatın yapıldığı tarihten itibaren aynı kanunun 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtarat içeren tebligatın yapılarak, usûlüne uygun şekilde yapılan tebliğ-tebellüğ evrakının ve hükmü temyiz etmesi durumunda temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemi hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE oy birliğiyle, 12.11.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2021/10980
Karar No: 2022/1906
Karar Tarihi: 09.02.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/10980 E.  ,  2022/1906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat

Suç tarihlerinin 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçu yönünden suça konu faturaların KDV indiriminde kullanılmış olmaları nedeniyle “26.01.2009; sahte fatura düzenleme suçu yönünden ise en aleyhe kabulle "31.12.2008" olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen “ 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 31.12.2008 ve 26.01.2009 suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar, “2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma ” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 04.07.2013 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağan ve olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 09.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/16393
Karar No: 2017/26607
Karar Tarihi: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/16393 E.  ,  2017/26607 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2021/7832
Karar No: 2021/14178
Karar Tarihi: 15.09.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/7832 E.  ,  2021/14178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Suça sürüklenen çocuklar ... ve ...’ın temyiz istemleri hakkında yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk ...’ün 23/01/2017 tarihli dilekçesindeki anlatımından temyiz başvurusu ile birlikte eski hale getirme isteminde de bulunduğunun anlaşılmasına, eski hale getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olmasına göre, mahkemenin 27/01/2017 tarihli ek kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan inceleme;

Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin yüzüne karşı 09/06/2016 tarihinde verilen hükmü, 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 05/10/2016 tarihinde temyiz eden suça sürüklenen çocuk ...’ın ve 23/01/2017 tarihinde temyiz eden suça sürüklenen çocuk ...’ün temyiz isteklerinin aynı Kanun’un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

III- Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

1- Yargılamanın yapıldığı esas mahkemesince sorguları yapılmamış olan suça sürüklenen çocuklar Ümit ve Kadir Melik’in alt sınırı beş yıl ve daha fazla hapis cezasını gerektiren hırsızlık suçu için istinabe suretiyle sorguları yapılamayacağı gözetilmeden, 5271 sayılı CMK’nın 196/2. maddesine aykırı şekilde istinabe suretiyle yapılan sorguları esas alınmak suretiyle hükümlülük kararları verilerek savunma haklarının kısıtlanması,

2- UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre, suç tarihinde güneşin doğuş saatinin 06.00 olduğu, gece vaktinin saat 05.00'de sona erdiği, kolluk görevlilerince düzenlenen 22/03/2015 tarihli olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, atılı suçların 22/03/2015 günü saat 05.00’ten sonraki zaman diliminde olmak üzere gündüz vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuklar Ümit ve Kadir Melik hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan cezaların 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesiyle artırılması ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan aynı Kanun'un sadece 116/2. maddesi yerine 116/2-4. maddelerinin uygulanması suretiyle fazla cezalar tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... ile suça sürüklenen çocuk ... ve Ümit müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, “2. No’lu” bozma sebebinin temyiz istemleri reddedilen diğer suça sürüklenen çocuklar ... ve ...’a da SİRAYETİNE, 15/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/23798
Karar No: 2018/10393
Karar Tarihi: 02.10.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/23798 E.  ,  2018/10393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Gerekçeli kararın davacı kadına tebliği için kalemde düzenlenen tebligat mazbatasında tebliğ memurunun adı-soyadı veya sicili ile imzasının bulunmaması nedeniyle yapılan tebligat geçersizdir (Tebligat Kanunu m. 23/9). Açıklanan sebeple davacı kadına gerekçeli kararın usulüne uygun tebliği ile temyiz süresi beklenildikten,

2-Temyiz dilekçesinin davacı kadına tebliğine dair mazbata dosyada bulunmadığından temyiz dilekçesinin tebliğ edilmiş olması halinde tebligat mazbatası eklendikten, temyiz dilekçesi tebliğ edilmemiş ise davacı kadına tebliği sağlandıktan ve katılma yoluyla temyiz süresi beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahal mahkemesine İADESİNE, oy birliğiyle karar verildi. 02.10.2018 (Salı)
Esas No: 2007/2810
Karar No: 2007/8560
Karar Tarihi: 04.10.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/2810 E.  ,  2007/8560 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı müvekkili kooperatife ait iş makinasinin noter satım senedi ile davalı şirkete satıldığını, satım bedelinin KDV' sinin de davalı şirket tarafından ödeneceğine ilişkin olarak noterlikçe düzenlenen taahhütname imzalandığını, ancak davalının bu taahhüdünü yerine getirmemesi üzerine müvekkiline vergi cezası geldiğini Vergi Mahkemesine açılan davanın da reddedildiğini ve müvekkilinin vergi dairesine ödemek zorunda kaldığı bedel nedeni ile davalıdan alacaklı olduğunu bu alacağın tahsili için girişilen takibe davalının haksız olarak itiraz ettiğini belirterek, haksız itirazın iptali ile % 40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacıdan iş makinesi satın aldığını, davacının fatura düzenlememesi nedeni ile müvekkilinin KDV' yi ödeyemediğini, ayrıca müvekkilinin KDV ödeme yükümlülüğüde bulunmadığını öne sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, taraflar arasıdaki sözleşme uyarınca, davacının, davalı şirkete iş makinesi sattığı, davalının satım bedelinin KDV' sini ödemeyi taahhüt ettiği, ancak bu taahhüdünü yerine getirmemesi üzerine, davacının vergi cezası ödemek zorunda kaldığı ve bu nedenle davalıdan alacaklı olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne ve davacı yararına % 40 tazminata karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 04.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/2849
Karar No: 2015/18100
Karar Tarihi: 28.05.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/2849 E.  ,  2015/18100 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/190543

MAHKEMESİ : Silifke(Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/03/2013

NUMARASI : 2012/107 (E) ve 2013/227 (K)

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık hakkında mağdur Y. B. 'e yönelik bıçakla kasten basit yaralama suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Hükmolunan adli para cezasının tür ve miktarı, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğundan, sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2) Sanık hakkında mağdur S.. Ş..'e (S.) yönelik bıçakla kasten basit yaralama suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 28.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/26335
Karar No: 2016/12228
Karar Tarihi: 20.06.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/26335 E.  ,  2016/12228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince tarafından temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Taşınmaz malın üzerinde üzerinde bulunan ve taşınmaz mala bahçe niteliği vermeyen ağaçlara değer biçilmesi ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tesbiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporlarında bu yönteme uyulmadan genel deyimlerle, serbest piyasa araştırmasına göre değer biçilmiştir. Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu

halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için taşınmazın arsa niteliğine uygun olarak yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak, dava konusu ve emsal alınan taşınmazların emlak vergisine esas rayiç değerleri ile, yine emsal ve dava konusu taşınmazların imar parseli mi, yoksa kadastro parseli mi oldukları ilgili Belediye Başkanlığından sorulup, gelen cevaplara göre bilirkişi raporu denetlenerek, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/13229
Karar No: 2024/8623
Karar Tarihi: 12.11.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/13229 E.  ,  2024/8623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

KARAR SAYISI : 2021/171 E., 2021/200 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

KARAR : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 10.01.2021 tarihli ve 2021/171 Esas, 2021/200 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 293 üncü maddesinin ikinci fıkrasında yer alan ''Hüküm, temyiz eden Cumhuriyet savcısına veya ilgililere gerekçesiyle birlikte açıklanmamışsa; hükmün temyiz edildiğinin bölge adliye mahkemesince öğrenilmesinden itibaren gerekçe yedi gün içinde tebliğ edilir. 5271 sayılı Kanunu'nun 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." ve yine aynı Kanunun 295 inci maddesinde yer alan "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanığın, SEGBİS sistemi üzerinden yüzüne karşı tefhim edilen hükme yönelik 5271 sayılı Kanunu'nun 291 inci maddesinde belirtilen 15 günlük yasal süre içerisinde temyiz dilekçesi sunduğu ancak temyiz dilekçesinde gerekçe göstermediği, sanığa duruşma tutanağının tebliğ edildiği ancak gerekçeli kararın tebliğ edildiğine dair tebligat mazbatasına rastlanılmadığı, söz konusu eksikliğin giderilmesi amacıyla inceleme konusu gerekçeli kararın sanığa tebliğ edilmiş olması durumunda buna ilişkin tebligat parçasının dosyasına eklenmesi, aksi hâlde gerekçeli kararın, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarih ve 2019/9 MD-554 Esas ve 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, hak kaybının önlenmesi bakımından sanığa tebligatın yapıldığı tarihten itibaren aynı kanunun 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtarat içeren tebligatın yapılarak, usûlüne uygun şekilde yapılan tebliğ-tebellüğ evrakının ve hükmü temyiz etmesi durumunda temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemi hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, oy birliğiyle, 12.11.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2013/12199
Karar No: 2015/15444
Karar Tarihi: 22.10.2015

**5. Ceza Dairesi         2013/12199 E.  ,  2015/15444 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/332182

MAHKEMESİ : Gaziantep 18. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/06/2011

NUMARASI : 2011/250 Esas, 2011/408 Karar

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Katılanın Antalya Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu olduğu tarihte, posta dağıtıcısı olan sanığın, Gaziantep 1. Sulh Ceza Mahkemesince katılanın Şahinbey/Gaziantep adresine çıkartılan tebligatı, "muhatap tebligat esnasında çarşıda olduğundan muhatabın aynı çatı altında ikamet eden kuzeni Aziz 'e verildiği" şerhiyle tebliğ etmek suretiyle görevi kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edilmesi karşısında, tebligatı muhatap adına alan Aziz 'nin tanık olarak celbiyle, katılan ile aynı çatı altında ikamet edip etmediği, tebligattaki imzanın ve katılanın çarşıda olduğuna ilişkin beyanın kendisine ait olup olmadığı hususlarında dinlenilmesi, ayrıca tebligatı almaya ehil olup olmadığının da tespiti ile oluşacak sonuca göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Yüklenen suçu TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanık hakkında aynı Kanunun 53/5. maddesi uyarınca cezanın infazından sonra başlamak üzere hükümde belirtilen gün sayısının yarısından bir katına kadar bu hak yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 22/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/12006
Karar No: 2017/25937
Karar Tarihi: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/12006 E.  ,  2017/25937 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.