erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/177
Karar No: 2016/15763
Karar Tarihi: 10.11.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/177 E.  ,  2016/15763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 25/08/2014 itibariyle belediye 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde olup, olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun mahal olup olmadığı, en yakın yerleşim birimlerine, kamu kurum ve kuruluşlarına olan uzaklığının ne olduğu hususları Belediye Başkanlığından sorulduktan,

2-Dosyanın fenci bilirkişiye tevdi edilip dava konusu taşınmazın şehir halihazır haritasında, resmi kurumlara (Belediye, hastane, hükümet konağı, adliye gibi) ticaret ve alışveriş merkezleri ile emsallere olan uzaklığı ile meskun mahale ne kadar mesafede olduğu hususunda ek rapor alındıktan,

Sonra alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/5103
Karar No: 2021/5408
Karar Tarihi: 18.05.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/5103 E.  ,  2021/5408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nin 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, REDDİNE, 18/05/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/9741
Karar No: 2014/1650
Karar Tarihi: 11.02.2014

**20. Hukuk Dairesi         2013/9741 E.  ,  2014/1650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında Demirdere Köyü 191 ada 2 sayılı parsel 908 m2 yüzölçümüyle tarla niteliğiyle, 218 ada 1 sayılı parsel 855 m2 yüzölçümüyle su kuyusu ve bahçe niteliği ile davalı köy adına tesbit edilmiştir.

Davacı ... vekili, 191 ada 2 sayılı parselde bulunan 8 adet ceviz ağacının bulunduğu yerin; bunun mümkün olmaması halinde 8 adet ceviz ağacının davalı adına kayıtlı kısmının iptali ile davacı adına tesciline, yine 218 ada 1 sayılı parselde bulunan davalıya ait su deposu dışında kalan 845-850 m2'lik kısmın davacı adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Müdahil Orman Yönetimi vekili, 218 ada 1 sayılı parselin orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla davaya katılmıştır.

Mahkemece davacının davasının reddine, 191 ada 2 parsel sayılı taşınmazın tesbit gibi tesciline, taşınmazın üzerinde bulunan 8 adet ceviz ağacının (2 adetinin 60-80 yaşlarında, 3 adetinin 20-30 yaşlarında, 3 adetinin ise 8-10 yaşlarında) 3402 sayılı Kadastro Kanununun 19/2. maddesi gereğince davacı ... adına kütüğün beyanlar hanesine muhdesat şerhi verilmesine, müdahilin davasının kabulüne, 218 ada 1 parsel sayılı taşınmazın orman niteliği ile Hazine adına tesciline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.

Yörede 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanun ile değişik 4. maddesine göre yapılan orman kadastro çalışması vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve eski tarihli resmî belgelerin uygulanmasına dayalı araştırma ve incelemeye göre, 218 ada 1 sayılı parselin orman sayılan yerlerden olduğu, 191 ada 2 sayılı parselin ise davalı köye ait olmakla birlikte, üzerindeki ağaçların davacı tarafından dikilmesi nedeniyle 3402 sayılı Kadastro Kanununun 19/2. maddesi gereğince davacı ... lehine kütüğün beyanlar hanesine muhdesat şerhi verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre davalının temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 11/02/2014 günü oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/2952
Karar No: 2017/550
Karar Tarihi: 08.03.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/2952 E.  ,  2017/550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ...’in yakınan ...’ın elinden suça konu telefonu çekip aldıktan sonra sanık ...’ın bıçak savurarak yakınan ...’ı yaraladığı olayda, yağma suçunun telefon sanık ...’in elindeyken sanıkların yakınanı darp edip bıçakla yaralaması ile tamamlandığı gözetilmeden, TCK’nun 35/2. maddesiyle uygulama yapılarak eksik ceza tayini karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas, 2015/80 Karar sayılı iptal kararının TCK'nın 53. maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun ve takdire dayalı bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 08.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/15469
Karar No: 2017/26423
Karar Tarihi: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/15469 E.  ,  2017/26423 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2019/30884
Karar No: 2019/12130
Karar Tarihi: 03.10.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/30884 E.  ,  2019/12130 K.**

**"İçtihat Metni"**

Muharip Hava Kuvveti Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 14 Ekim 2014 tarihli ve Esas 2014/46, Karar 2014/480 sayılı karar aleyhine Milli Savunma Bakanlığının 20/03/2017 tarihli, ...YRD.: 51393309-9010-1609-17/As.Adlt. ve Kan.Gn.Md.As.Adlt.Czev. ve Müt.D.Rap.Tet. ve işl.Ş.(26.B-20-17) sayılı “Kanun Yararına Bozma İstemi” konulu yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05/07/2019 gün ve 2018/23635 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

“1. Muharip Hava Kuvveti Komutanlığı Askeri Mahkemesinin üste fiilen taarruz suçundan sanık Jandarma Er ... hakkındaki 2014/46 Esas sayılı kovuşturma dosyası incelenmiştir.

2. Muharip Hava Kuvveti Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 14 Ekim 2014 tarihli ve 2014/46-480 Esas ve Karar sayılı hükmü ile; sanığın, 03.03.2010 tarihinde işlediği müsnet suçtan mahkumiyetine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın taraflarca itiraz edilmemek suretiyle 30.10.2014 tarihinde kesinleştiği anlaşılmış olup sanığa; hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5'inci maddesinde düzenlenen Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması müessesesinin tatbikini isteyip istemediği hususu sorulmaksızın karar verildiği ve bu durumun, aynı Kanunun 231/6-c bendine 22.07.2010 tarihli ve 6008 sayılı Kanunla eklenen cümlesine mutlak aykırılık teşkil ettiği anlaşıldığından, işbu kararın hukuka aykırı olduğu anlaşılmıştır.

3. Bu nedenle, bahse konu kovuşturma dosyası EK-A'da gönderilmiş olup Muharip Hava Kuvveti Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 14 Ekim 2014 tarihli ve 2014/46-480 Esas ve Karar sayılı kararının kanun yararına bozulması için, 353 sayılı Kanun'un 243'üncü maddesi gereğince Askeri Yargıtay Başkanlığına başvurulması ...” isteminde bulunulmakla;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Muharip Hava Kuvveti Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 14 Ekim 2014 tarihli ve 2014/46-480 Esas ve Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4-b maddesi uyarınca kanun yararına BOZULMASINA, kararı veren mahkemece bozma gereği yeniden yapılacak yargılama sonucunda, sanık hakkında önceki hükümde belirlenmiş cezadan daha ağır olmamak üzere, yeniden bir hüküm verilmesine, 03/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/3667
Karar No: 2022/13442
Karar Tarihi: 27.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/3667 E.  ,  2022/13442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte belge düzenleme, Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

Vergi Denetim Kurulu Rapor Değerlendirme Komisyonu mütalaasının sanıklar hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte belge düzenleme suçundan verildiği anlaşıldığından, 22.07.2013 tarihli mütalaaya ilişkin zamanaşımı süresi içinde mahallinde işlem yapılması mümkün görülmüştür.

A) Sanık ... hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin; sanık ... hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte belge kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyizinin incelenmesi:

213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan Rapor Değerlendirme Komisyonunun 22.07.2013 tarihli mütalaasının sanıklar hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte belge düzenleme suçundan ve sanık ... hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan verildiği, sanık ... hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan, sanık ... hakkında ise 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte belge kullanma suçundan verilen bir mütalaa bulunmadığı, "sahte fatura kullanma ve sahte fatura düzenleme” suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu, biri diğerinin unsuru olmadığı gibi her iki suçun birbirine dönüşmeyeceği, bu nedenle sanık ... yönünden defter kayıt ve belgeleri gizleme suçundan, sanık ... yönünden ise 2010 ve 2011 yıllarında sahte fatura kullanma suçundan mütalaa verilip verilmeyeceği ilgili vergi dairesinden sorulup sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde beraat ve mahkumiyet hükümleri kurulması yasaya aykırı,

B) Sanık ... hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyizinin incelenmesi

Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK’nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun'un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 27.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/38199
Karar No: 2017/16607
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/38199 E.  ,  2017/16607 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2019/3847
Karar No: 2020/104
Karar Tarihi: 15.01.2020

**1. Ceza Dairesi         2019/3847 E.  ,  2020/104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Anneye karşı öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : TCK'nin 82/1-d, 35, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın, mağdur ...’a yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs eyleminin sübutu kabul edilmiş, takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve bu nedenle sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık ile mağdurun anne oğul oldukları, aralarında çıkan tartışma esnasında, sanığın annesi olan mağduru karın bölgesinden üç bıçak darbesiyle ve hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde bıçakla yaraladığı olayda, sanığın alınan ifadelerinde; olaydan hemen sonra 112 Acil hattını aradığını, annesinin yarasına tampon yaptığını aşamalardaki tüm beyanlarında belirtmesi karşısında sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 36. maddesinde düzenlenen gönüllü vazgeçme hükümlerinin uygulanması gerektiği halde eksik inceleme sonucu hüküm kurulması,

Yasaya aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle, hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA, 15.01.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/5369
Karar No: 2021/5795
Karar Tarihi: 27.05.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/5369 E.  ,  2021/5795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nin 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, REDDİNE, 27/05/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/5800
Karar No: 2022/8841
Karar Tarihi: 14.11.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/5800 E.  ,  2022/8841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama

HÜKÜMLER : 1)... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/03/2021 tarih ve 2019/755 Esas, 2021/302 Karar sayılı kararı; Sanığın, katılan ...’e yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan, TCK’nin 37, 38 maddeleri delaletiyle 86/1, 86/3-e, 87/1-c-son, 62, 53 ve 58 maddeleri gereğince "4 yıl 2 ay" hapis cezası ile mahkumiyetine dair kararı,

2)... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 24/06/2021 tarih ve 2021/1335 Esas 2021/1681 Karar sayılı kararı; “İstinaf başvurusun düzeltilerek esastan reddine ” dair kararı,

3)... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 28/09/2021 tarih ve 2021/1335 Esas 2021/168 Karar sayılı ek kararı; “Temyiz isteminin reddine” dair ek kararı,

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 24/06/2021 tarih ve 2021/1335 Esas, 2021/1681 Karar sayılı kararı ile 28/09/2021 tarihli ek kararının sanık müdafii tarafından 5271 sayılı CMK'nin 296/2 ve 291. maddelerinde belirtilen süreler içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükmolunan cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az

hapis cezaları, miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 29/09/2021 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek kararının hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 298/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak ek karara yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİ ile EK KARARIN ONANMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “... 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.11.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/725
Karar No: 2010/1324
Karar Tarihi: 08.02.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/725 E.  ,  2010/1324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar Şaban, ..., davalı ... Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 28.05.2007 gün ve 5136-7056 sayılı bozma kararında özetle: "2924 Sayılı Yasanın 11/1, 3 ve 6. Maddelerine göre 2/B'lik alanlarda tasarruf edenlerin kadastro tutanağında gösterilmesi için Ormaniçi Köyü nüfusuna kayıtlı olup, yasanın yürürlüğe girdiği tarihten beri geriye doğru en az beş yıldır o köyde ikamet etmesi, taşınmaz edinmedeki sınırlamanın araştırılması ve sonucuna göre şerh verilmesine hak kazandığının anlaşılması halinde muhdesatın cinsi, ihdas tarihi, adedi, iktisap sebebi, bilirkişi ve tanıklardan sorulup ziraat bilirkişiye de tespit ettirilerek buna göre beyanlar hanesine şerh verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine ve dava konuu ... Köyü 110 ada 22 numaralı parselin tespit gibi 2/B alanı olarak Hazine adına tapuya tesciline, 11.10.2006 tarihli ziraat bilirkişi raporunda belirtilen 1000 adet 8 yıllık fındık ağacı, 500 adet 10 yıllık fındık ağacı, 10 adet 20 yıllık ayva ağacı, 10 adet 10 yıllık kiraz, 20 adet 20 yıllık kiraz, 30 adet 20 yıllık armut, 10 adet 8 yıllık ceviz, 10 adet 25 yıllık ceviz, 10 adet 10 yıllık erik, 20 adet 20 yıllık erik, 50 adet 30 yıllık elma, 50 adet 15 yıllık kestane ağacının davacılara ait olduğu hususu ile 15.11.2006 tarihli ek fen bilirkişi raporunda (A) ile gösterilen ahşap evin davacı ..., (B) ile gösterilen kargir evin ..., (C) ile gösterilen iki katlı kargir evin ... çocukları Mustafa, Ayşe ve ...'ya ait olduğunun beyanlar hanesine şerh edilmesine karar verilmiş, hüküm davacılar Şaban ve ... ile davalılar Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu ve 2/B uygulaması 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel 2/B alanı içinde bırakılmıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimi ve gerçek kişilere ayrı ayrı yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 08.02.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/38198
Karar No: 2017/16606
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/38198 E.  ,  2017/16606 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.