erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2017/14460
Karar No: 2017/18306
Karar Tarihi: 12.09.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/14460 E.  ,  2017/18306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 158/1-d, 52/2, CMK'nın 326/son, TCK'nın 53, 58 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'ın suç tarihi olan 02.05.2011 tarihinde şikayetçi ...'in araç kiralama işletmesine gelerek ... adına tanzim edilmiş ancak kendi resminin yapıştırılı olduğu sahte sürücü belgesi ile araç kiraladığı, şikayetçiye sahte olarak tanzim edilen sürücü belgesinin bir fotokopisini verdiği, daha sonra kiraladığı araçla işletmeden ayrıldığı ve aracı geri getirmediği, ayrıca kiralama ücretini de ödemediği, bu şekilde sanığın Trafik Tescil Şube Müdürlüğü'nün maddi varlığı olan sahte sürücü belgesini kullanmak suretiyle kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediği anlaşıldığından mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken tekerrüre esas alınabilecek daha ağır cezayı içeren Hatay Ağır Ceza Mahkemesi'nin 1998/124 E., 2000/256 K. sayılı 23/04/2009 infaz tarihli, 4 yıl 11 ay 1 gün hapis cezası hükmü yerine daha hafif cezayı içeren Kale Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2008/69 E, 2009/766 K sayılı 1 yıl hapis cezasının tekerrüre esas alınması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8.maddesi gereğince halen uygulanmakta olan1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılarak yerine "Sanığın Hatay Ağır Ceza Mahkemesinin 07/07/2000 tarih ve 1998/124 esas, 2000/256 karar sayılı hükmü ile mükerrir olduğu anlaşıldığından TCK'nın 58. maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca aleyhe değiştirmeme ilkesi gözetilerek 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın sanık hakkında tekerrüre esas alınan Kale Ceza Mahkemesinin 2008/69 esas, 2009/766 karar sayılı ilamına konu olan 1 yıl hapis cezası esas alınarak belirlenmesine" cümlesinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12/09//2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/7777
Karar No: 2013/15678
Karar Tarihi: 26.09.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/7777 E.  ,  2013/15678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1) Dava konusu 3 parsel sayılı taşınmazın tel örgü dışında kalan 1025 m2 lik bölümü ve 14 parsel sayılı taşınmazın yine tel örgü dışında kalan1144 m2 lik bölümü le dava konusu 63, 64 ve 73 parsellerin tamamının dava tarihi itibari ile askeri yasak bölge içinde olup, olmadıkları, yasak bölge içinde iseler kaçıncı derece yasak bölgede oldukları davalı idareden sorularak,

2) Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2011 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp, yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorularak,

3) Dava konusu 3, 14,63, 64 ve 73 parsel sayılı taşınmazların askeri havaalanı yanında olduklarından, uçuş emniyeti gerekçesi ile taşınmazlarda inşaat yasağı olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığından sorularak,

4) Değerlendirme tarihi olan 2011 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından re'sen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılarak,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/8836
Karar No: 2015/24138
Karar Tarihi: 16.12.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/8836 E.  ,  2015/24138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı tarafından, her iki davaya yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı-davalı kadın lehine takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

3-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre müşterek çocuklar lehine takdir edilen iştirak nafakası çoktur. Mahkemece Medeni Kanunun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.16.12.2015(Çrş.)
Esas No: 2007/1226
Karar No: 2007/4907
Karar Tarihi: 29.05.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/1226 E.  ,  2007/4907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmazın imar planında yer alıp almadığı, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olup olmadığı, belediye hizmetlerinden (belediyece meskun olduğu için veya meskun hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vs.) yararlanan ve meskun yerler arasında bulunup bulunmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, beldenin gelişme istikametinde olup olmadığı Belediye Başkanlığından,

2-Dava konusu taşınmazla bilirkişiler tarafından somut emsal olarak değerlendirmeye esas alınan taşınmazların İmar Yasasının 18. maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca imar uygulaması sonucu meydana gelen parseller olup olmadığının; imar uygulaması sonucu meydana gelen parseller ise Düzenleme Ortaklık Payına karşı gelecek şekilde indirim yapılıp yapılmadığının Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden,

3-Somut emsal olarak incelenen 885 sayılı parselin incelenen satış tarihi itibariyle alıcısını, satıcısını, satış bedeli ve satılan miktarını gösterir tapu kaydının Tapu Sicil Müdürlüğünden,

4-Değerlendirme tarihi olan 2005 yılı itibariyle dava konusu taşınmaz ile somut emsal olarak incelenen taşınmazların belirlenen vergiye esas değerlerinin Belediye Başkanlığından,

Getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/11748
Karar No: 2017/7836
Karar Tarihi: 09.10.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/11748 E.  ,  2017/7836 K.**

**"İçtihat Metni"**

1163 sayılı Kooperatifler Kanunu’na aykırı davranmak suçundan sanık ...’ün, anılan Kanun'un ek 2/2, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 50/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 450,00 Türk lirası ve 600,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına dair Ankara 7. Sulh Ceza Mahkemesinin 17/11/2009 tarihli ve 2008/1645 esas, 2009/1638 sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309/4-d maddesi uyarınca bozularak, sanığın 1163 sayılı Kanun'un 45. maddesi delaletiyle ek 2/2. maddesi gereğince 1 ay hapis ve suç tarihi gözetilerek 440,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, anılan Kanun'un ek 2/5. maddesi uyarınca hapis cezası paraya çevrilemeyeceğinden hükmolunan kısa süreli hürriyet bağlayıcı cezanın 647 sayılı Kanun'un 4/2. maddesi delaletiyle 4. maddesinin 1. fıkrası 4. bendi uyarınca “ceza müddeti kadar ikamet ettiği yerde umuma açık alkollü içki satılan yerlere gitmekten yasaklanması” tedbirine çevrilmesine infazın bu şekilde yapılmasına ilişkin Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 01/02/2012 tarihli ve 2011/8465 esas, 2012/1863 sayılı kararını müteakip, hükümlünün tedbirin gereklerine uygun davrandığından bahisle kamu davasının 5237 sayılı Kanun'un 191/5. maddesi uyarınca düşürülmesine dair Ankara 44. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/10/2015 (13/10/2015) tarihli ve 2014/552 esas, 2015/161 sayılı ek kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 10/06/2016 gün ve 3997 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21/06/2016 gün ve... sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Sanığın tedbirinin gereklerine uygun davranması hâlinde mahkûm olduğu cezanın infaz edilmiş sayılacağı ve Cumhuriyet savcılığınca sadece yerine getirme fişi tanzim edilmesi gerektiği gözetilmeden, 1163 sayılı Kanun'un ek 2/2. maddesinden mahkum olan sanık hakkında olayda uygulama yeri bulunmayan 5237 sayılı Kanun'un 191/5. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Ankara 44. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/10/2015 (13/10/2015) tarihli ve 2014/552 esas, 2015/161 sayılı ek kararının CMK'nın 309/4-d maddesi uyarınca aleyhe sonuç doğurmamak üzere BOZULMASINA, 09.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/27263
Karar No: 2022/6677
Karar Tarihi: 05.04.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/27263 E.  ,  2022/6677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ...’ın, dairesinin önündeki merdiven korkuluk demirlerine kilitleyerek park ettiği bisikletinin ve kilit aksamının gündüz vakti çalınması şeklinde gerçekleşen olayda, olay anına ilişkin görgüye dayalı bilgisi bulunmayan, sanık ve katılan ile aynı binada ikamet eden tanık ...’ın aşamalarda, “dosya içerisindeki CD görüntülerini izlemesi üzerine suça konu bisikleti ...’ın çaldığını tespit ettiğini” ifade ettiği, sanığın aşamalarda “olay tarihinde suça konu apartmanda ikamet ettiğini; ancak katılanın bisikletini çalmadığını, görüntülerdeki bisikleti alan şahsın kendisi olmadığını” savunduğu, dosya içerisindeki Bilirkişi...’un 28.12.2015 tarihli raporuna göre özetle, “elde edilen fotoğraflar ile sanığın fotoğraflarının karşılaştırılması sonucu, görüntülerden elde edilen fotoğrafların teşhis için yeterli olmaması nedeniyle olumlu yada olumsuz kanaate varılamadığının” belirtildiği, yine dosya içerisindeki Bilirkişi ...’nın 07.03.2016 tarihli raporuna göre özetle “görüntülerdeki kişinin asli nitelikteki unsurlardan olan kaş, göz, burun ve çene yapısının teşhise imkan verir teşhisinin mümkün olmaması sebebiyle görüntülerdeki şahsın ... olup olmadığı yönünde bir kanaate varılamadığının” tespit edildiği anlaşılmakla, dosyada bulunan CD’nin Emniyet Genel Müdürlüğü veya Jandarma Komutanlığı Kriminal Dairesine gönderilip, olaya ilişkin görüntülerin bulunduğu CD üzerinde olanaklı ise görüntü iyileştirmesi de yapılmak suretiyle görüntülerin, sanık ...’a ait görüntü, fotoğraflarla karşılaştırılarak, görüntülerde bisikleti alan şahsın sanık ... olup olmadığına ilişkin rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 05.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/21144
Karar No: 2017/5796
Karar Tarihi: 23.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/21144 E.  ,  2017/5796 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 23/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2012/33381
Karar No: 2013/38235
Karar Tarihi: 04.11.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/33381 E.  ,  2013/38235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların mahkumiyetine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Adli sicil kayıtlarına göre tekerrüre esas nitelikte sabıkaları olmasına rağmen sanıklar....,...,...ve ... hakkında TCK'nin 58/1. maddesi gereği mükerrirelere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmemesi karşı temyiz olmadığından

2) Sanık ...'ın Ünal'a yönelik yaralama eylemi bakımından kurulan hükümde sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 62. maddesi uyarınca indirim yapılırken cezanın 1 yıl 3 ay yerine 15 ay hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini karşı temyiz bulunmadığından,

3) Sanıklar ...,..,...,...,..,...,...hakkında mağdurun hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaralama eylemi nedeniyle sanıklar hakkında yasa maddelerinin uygulanması sırasında TCK'nin 86/1, 86/3-e maddelerine göre verilen cezanın 5237 sayılı TCK'nin 87/1- d- son maddesi gereğince 5 yıldan az olamayacağının gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

4) Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak:

Sanık ... hakkında 6136 sayılı yasa bakımından hüküm kurulurken temel adli para cezasının 450 TL olacağının ve mağdur sanık ..., sanıklar...,..,....,..,... ile... hakkında yaralamadan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki haklardan a, b, c, d ve e fıkralarındaki haklardan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar c fıkrasındaki hak yoksunluğundan koşullu salıverilmeye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan sanık ve sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının TCK'nin 53. maddesine ilişkin kısımlarının “5237 sayılı TCK'nin 53/1-a, b, c, d ve e madde fıkrası bentlerinde yer alan hakları kullanmaktan 53/2. madde fıkrası uyarınca hapis cezasının infazının tamamlanmasına kadar, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerini kendi alt soyu üzerinde kullanmaktan TCK'nin 53/3. madde fıkrası uyarınca koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına” şeklinde değiştirilmesi ve katılan sanık ... hakkındaki 6136 sayılı yasa bakımından kurulan hükmün adli para cezasına ilişkin kısmında "30 gün adli para cezası" ibaresinin yerine "450 TL adli para cezası" TCK.nin 62. maddesinin uygulandığı bölümdeki "25 adli gün para cezası" yerine "375 TL adli para cezası" ibaresinin ilave edilmesi ve gün para cezasının adli para cezasına çevrildiği bölümün hükümden çıkarılması sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/17518
Karar No: 2015/24237
Karar Tarihi: 14.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/17518 E.  ,  2015/24237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bahçesaray Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/05/2015

NUMARASI : 2015/10-2015/33

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı ile davalı Van Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı ile davalı Van Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı ile davalı Van Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekillerinin aşağıda belirtilen hususlar haricindeki sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Şöyle ki;

1)Van İl Özel İdaresi yönünden davanın reddi yönünde hüküm kurulmaması,

2)Davalı Van Büyükşehir Belediye Başkanlığı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden, lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

a)Gerekçeli kararın 1 numaralı hüküm fıkrasının sonunda yer alan (taleplerin) ibaresinden sonra gelmek üzere (ve Van İl Özel idaresi yönünden davanın,) cümlesinin yazılmasına,

b)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasına ayrı bir bent olarak (Davalı Van Büyükşehir Belediye Başkanlığı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden, 1.812,96-TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı Van Büyükşehir Belediye Başkanlığı'na verilmesine,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan harçların istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 14/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/15898
Karar No: 2012/23615
Karar Tarihi: 22.11.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/15898 E.  ,  2012/23615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın Bursa ... yönünden husumetten reddine, ... yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan ... vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece Bursa ... hakkında açılan davanın husumet nedeniyle reddine, ... Belediye Başkanlığı aleyhine açılan davanın ise kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza, emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Dava konusu taşınmazın 2005 yılından beri 1/1000 ölçekli imar planında İköğretim Okulu alanı olarak ayrıldığı ancak fiilen el atılmadığı anlaşılmış ise de; Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun benzer konudaki 15.12.2010 tarih ve 2010/5-662/651 sayılı kararı da gözetilerek imar planında okul alanı olarak ayrılan taşınmaza fiilen el atılmamış olsa dahi, 3194 sayılı İmar Kanununun 10. maddesinin amir hükmü uyarınca 1/1000 ölçekli planın kesinleştiği tarihten itibaren 5 yıl içerisinde davalı ... İdaresince kamulaştırma görevinin yerine getirilmemesi ve malikin mülkiyet hakkının süresi belirsiz şekilde kısıtlanması nedeniyle taşınmaz bedelinin ödenmesine karar verilmesi doğrudur.Ancak,

Dava konusu taşınmazın uygulama imar planında Temel Eğitim Okulu alanında kaldığı anlaşılmakla, 222 Sayılı Yasa uyarınca ilköğretim okulları için arazi satın alma ve kamulaştırma görevinin İl Özel İdaresine ait olduğu gözetilerek ... aleyhine açılan davanın esastan kabulü gerekirken, yasa gereği imar planını yapma görevi olan ve bu nedenle hukuki sorumluluğu bulunmayan belediye sorumlu olduğundan bahisle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/23601
Karar No: 2018/10173
Karar Tarihi: 27.09.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/23601 E.  ,  2018/10173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, nafakalar ve kadın lehine hükmedilen manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre ortak çocuklar 2001 doğumlu...... 2003 doğumlu ...., 2005 doğumlu.....ve 2007 doğumlu ..... yararına hükmedilen iştirak nafakası miktarları çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

3-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın yararına hükmedilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3 bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümün ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 27.09.2018 (Per.)