erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/12540
Karar No: 2018/2487
Karar Tarihi: 26.02.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/12540 E.  ,  2018/2487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından kusur belirlemesi, kişisel ilişki süresi, tazminat miktarları ve nafaka taleplerinin reddi yönünden; davalı erkek tarafından ise hükmün tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle mahkemece davalı erkeğe yüklenen kusurlu davranışın yanı sıra davalı erkeğin davacı kadının ailesine 'ben kızınızı sevmiyorum, al git, istemiyorum, ayrılacağız' dediği ve kadına evden gitmesi konusunda baskı yaptığının anlaşılmasına göre davalı erkeğin tüm, davacı kadının aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Velayeti davacı annede olan 2008 doğumlu müşterek çocuk ... ile davalı baba arasında her ayın 1. ve 3. hafta sonu tesis edilen kişisel ilişkinin Cuma gününden başlatılması okul çağındaki çocuğun eğitim ve sosyal hayatını olumsuz etkileyeceği gibi, annenin velayet görevini gereği gibi yerine getirmesini de engeller. O halde, her ayın 1. ve 3. hafta sonu Cumartesi gününden itibaren kişisel ilişki düzenlenmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın Mustafa'ya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 143.50 TL temyiz başvuru harcı peşin yatırıldığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran Neslihan'a geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 26.02.2018(Pzt.)
Esas No: 2015/10008
Karar No: 2015/11278
Karar Tarihi: 17.11.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/10008 E.  ,  2015/11278 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/136026

MAHKEMESİ : Alaca(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/01/2013

NUMARASI : 2012/80 (E) ve 2013/30 (K)

SUÇ : Hakaret, 6136 sayılı Kanuna muhalefet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanık Z.. D..'in ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2- 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan hükmün temyizinde;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a-) Sanığın üzerinde bulunan vasıfsız bıçağın, 27.03.2012 tarihli bilirkişi raporuna göre 6136 sayılı Kanun kapsamında yasak sayılan bıçaklardan olmadığının tespit edilmesi karşısında, bıçağın ne şekilde "sırf saldırı amaçlı kullanıldığı" açıklanmadan 6136 sayılı Kanunun 15/4. Maddesi uyarınca hüküm kurulması,

b-) Kabule göre de;

Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olan sanık hakkında hükmolunan 25gün kısa süreli hapis cezasının, TCK’nın 50/3. maddesi uyarınca, aynı maddenin birinci fıkrasında belirtilen seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık Z.. D..'in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17.11.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/3001
Karar No: 2015/18339
Karar Tarihi: 04.06.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/3001 E.  ,  2015/18339 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olmak, Kıyı Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında Kıyı Kanununa Muhalefet suçundan da hüküm kurulduğu ve katılan hazine vekili tarafından bu hükmün de temyiz edildiği, ancak tebliğnamede bu yönde görüş bulunmadığı anlaşılmakla; bu hususta ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına (TEVDİİNE), 04.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/31423
Karar No: 2017/15405
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/31423 E.  ,  2017/15405 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2011/9589
Karar No: 2012/2496
Karar Tarihi: 02.03.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/9589 E.  ,  2012/2496 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun basit cinsel istismarı ve cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...’in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan beraatına dair Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 04.12.2008 gün ve 2007/147 Esas, 2008/1192 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi mağdure vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Şikâyetçi olan mağdure ve vekiline CMK.nın 238/2. maddesi uyarınca davaya katılmak isteyip istemedikleri sorulmamış ise de;

CMK.nın 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolunun açık olduğu, suçtan zarar gören mağdurenin şikâyetçi olduğu, zorunlu vekilin de sanığın cezalandırılmasını isteyip mahkemece verilen hükmü temyiz etmekle açıkça katılma iradesini ortaya koyduğu, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.10.2010 gün ve 2010/9-149 Esas, 2010/205 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere mağdurenin katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördüğü konusunda araştırma yapmayı gerektirecek bir tereddüt bulunmadığı görülmekle, CMK.nın 237/2. maddesi uyarınca suçtan zarar gören mağdure ...'nun davaya katılmasına ve zorunlu vekilinin katılan vekili olarak kabul edilmesine karar verilerek katılan vekilinin temyizi üzerine yapılan incelemede gereği düşünüldü:

13 yaşındaki mağdurenin aşamalardaki samimi görülen beyanı ve abisi ...'e aktarımı ile tüm dosya kapsamından, pazarlamacılık yapan sanığın olay günü okula giden mağdurenin yanına geldiği “ben camii hocasıyım, gel gezelim, sana kıyafetler alayım, fiyatları öğrenelim” diyerek mağazaya götürüp oyuncak bilezik ve cüzdan aldıktan sonra cinsel amaçla mağdurenin elinden tutup, omzuna sarılarak yürürlerken mağdurenin abisinin görmesi ve müdahalesi üzerine eylemini sonlandırdığı, sanığın eylemlerinin çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi cinsel amaçlı hürriyetinden yoksun kılma suçlarını oluşturduğu gözetilmeden yazılı gerekçelerle atılı suçlardan mahkûmiyeti yerine beraat hükmü tesisi,

Kanuna aykırı, gerektirdiğinden katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/30035
Karar No: 2018/5209
Karar Tarihi: 22.03.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/30035 E.  ,  2018/5209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.Mahkemece, bozma ilamına uyularak yargılama yapılmış, ... hakkındaki davanın açılmamış sayılmasına, diğer davacıların davasının kabulüne karar verilmiş,hüküm davalı diare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu ... ilçesi ... Mahallesi 2792 parsel sayılı taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

1-6100 sayılı HMK’nun 177. maddesi ve Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulunun 04.02.1948 gün ve 10/3 sayılı kararına göre, bozmadan sonra ıslah suretiyle talep sonucunun arttırılması mümkün değildir.

Fazlaya dair hakların ek dava açılmak suretiyle istenmesi gerekir.

Bu durumda dava dilekçesindeki miktar üzerinden hüküm kurulması gerekirken, ıslah dilekçesindeki talep nazara alınarak fazlaya hükmedilmesi,

2-Dava konusu taşınmazın el atılan kısmındaki ağaçların cinsi, yaşı, taşınmazza kapama vasfı verip vermediği taşınmazın geri kalan kısmındaki ağaç, cins ve dikim formuna göre belirlenmeden soyut ifadelerle, elatılan kısmın yüzölçümüne göre üzerindeki ağaç sayısı bu bölüme kapama bahçe niteliği kazandırılıp kazandırılmadığı tartışılmadan bilimsel olmayan yöntemle değer biçen ve denetlenemeyen bilirkişi raporuna göre ağaç bedeline hükmedilmesi,

3-Davacılardan ... payı üzerindeki haciz şerhinin hükmedilen bedele yansıtılması gerektiğinin düşünülmemesi,Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/15414
Karar No: 2022/5259
Karar Tarihi: 29.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2017/15414 E.  ,  2022/5259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet

I) Sanık ... hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen hükümlerin temyiz incelemesinde;

Sanığın Bucak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.09.2014 tarihli, 2013/330 Esas ve 2014/560 Karar sayılı ve 25.05.2012 tarihli, 2011/228 Esas ve 2012/564 Karar sayılı ilamlarının; Bucak Vergi Dairesinin .... vergi sicil numaralı ..... İnş. Malz. Kömür. Nak. Gıda. Pet. San. Tic. Ltd. Şti.ne, incelemeye konu dosyanın ise Erciyes Vergi Dairesi Müdürlüğünün ..... vergi kimlik numaralı .... İthalat İhracat Madencilik Ltd. Şti.ne ilişkin olduğu, farklı mükellefiyeti kapsayan dosyaların birlikte görülmesine lüzum bulunmadığı, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.11.2018 tarihli, 2018/427 Esas ve 2018/517 Karar sayılı ilamında da açıklandığı üzere, suça konu faturaların yalnızca 213 sayılı VUK'nin 230. maddesinde öngörülen unsurları taşıyıp taşımadığının tespiti amacıyla incelenmesinde zorunluluk olmadığı ve 2010 ile 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından temel ceza belirlenirken uygulama maddesinin hüküm fıkrasında, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun'un 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/b olarak gösterilmesinde bir hata bulunmadığı anlaşılmakla tebliğnamedeki bu yönlerden bozma isteyen görüşlere iştirak edilmemiş ve 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiillerin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık ...’in temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA,

II) Sanık ... hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan verilen beraat hükmünün temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan açılan davada, bu suçtan verilmiş bir mütalaa bulunmadığı anlaşıldığından; öncelikle 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince sanık hakkında dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması, mütalaa verilmeyeceğinin bildirilmesi durumunda dava şartı yokluğundan düşme kararı verilmesi gerekirken sanığın atılı suçtan beraatine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/7258
Karar No: 2010/10042
Karar Tarihi: 07.07.2010

**8. Ceza Dairesi         2008/7258 E.  ,  2010/10042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraatine

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluş, yeminli bilirkişi raporu, Ankara Kriminal Polis Laboratuarı'nın 20.3.2006 tarihli ekspertiz raporu ile tüm dosya kapsamından "köstebek tuzağı olarak adlandırılan aletin yaklaşık 21.7 cm. uzunluğunda, 4 cm. genişliğindeki metal plaka üzerine 2,5 mm. çapında 11 cm. uzunluğunda bir metal borunun monte edilmiş olduğu ve bu metal borunun 12 numara av fişeklerini istimal etmeye uygun olduğu, 6136 sayılı Yasaya ilişkin olarak çıkartılan "Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Yönetmeliğin "2. maddesinin e fıkrasında" belirtilen "tabanca tanımına uyduğundan, 6136 sayılı Yasa kapsamında mütalaa edilmesi gerektiğinin" anlaşılması karşısında, 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçunun oluştuğu gözetilmeden sanığın üzerine atılı suçtan cezalandırılması yerine yazılı şEkilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi (BOZULMASINA), 7.7.2010 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(K.D.)

KARŞI DÜŞÜNCE : Köstebek tuzağı olarak adlandırılan 21.7 cm. uzunluğunda 4 cm. genişliğinde metal plaka üzerinde 2.5 mm. çapında, 11 cm.

.. / ..

uzunluğunda bir metal boruya monte edilmiş, bu metal borudan 12 numara av fişeği atabilen, üretimi, alımı, satımı izne tabi bulunmayan, çiftçiler tarafından köstebek ve tarla faresi gibi tarım zararlılarına karşı doğal mücadele amaçlı kullanılan basit bir mekanizmaya sahip, tetik tertibatı bulunmayan bu aletin tabanca ve av tüfeği gibi insan üzerinde taşınmaya elverişli olmaması ve bu nitelikleri itibariyle de 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar İle Diğer Aletler Hakkında Kanun ile 2521 sayılı Avda ve Sporda Kullanılan Tüfekler Nişan Tabancaları ve Av Bıçaklarının Yapımı, Alımı, Satımı ve Bulundurulmasına Dair Kanun ve bu kanunların uygulanmasını gösterir yönetmelik hükümlerine göre de ruhsata bağlanması gereken silahtan olmaması da dikkate alındığında, 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçunun oluşmayacağı düşüncesinde olduğumdan sayın çoğunluğun suç oluşturacağı yolundaki bozma düşüncesine katılmıyorum.
Esas No: 2009/2734
Karar No: 2010/1115
Karar Tarihi: 04.03.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/2734 E.  ,  2010/1115 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu, tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 195 ada 47 ve 48 parsel sayılı sırasıyla 380,76 metrekare ve 190 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak 47 sayılı parsel davalı ... adına, 48 sayılı parsel davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... tapu kaydına ve miras yoluyla gelen hakka dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, 195 ada 47 ve 48 parsel sayılı taşınmazların tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ... miras bırakanı ... adına kayıtlı T.Sani 1942 tarih 44 sayılı tapu kaydına ve miras hakkına dayanmıştır.

Davacının dayandığı tapu kaydının maliki ve miras bırakanı ...’nın 1960 tarihinde vefat ettiği dosya içeriği ile belirlenmiştir. Her ne kadar davacı tarafın tutunduğu tapu kaydının uygulaması yetersiz ise de bir an için tapu kaydının taşınmaza uyduğu kabul edilse bile kaydın intikal görmediği ayrıca tapu kayıt malikinin ölümünden sonra mirasçıları ..., ... ve ...’in paylarını tapu dışı 1983 ve 1985 yıllarında davalılara sattıkları, satış tarihinden itibaren 20 yılı aşkın süre ile davacı karşısında üçüncü kişi durumunda olduğu belirlenen davalıların taşınmazlara zilyet olduğu mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Hal böyle olunca davacının tutunduğu tapu kaydının davalılar yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 13/B-c maddesi hükmüne göre hukuksal değerini yitirdiğinin kabulü gerekir.

Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre davacı ...’nun yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubuyla geriye kalan 8,25 TL harcın davacıdan alınmasına, 04.03.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/40194
Karar No: 2017/17006
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/40194 E.  ,  2017/17006 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2014/10845
Karar No: 2014/13378
Karar Tarihi: 06.05.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/10845 E.  ,  2014/13378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/01/2014

NUMARASI : 2013/431-2014/14

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu İ.. G.. tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sait temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından genel haciz yolu ile ilamsız icra takibine başlandığı, örnek 7 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine, borçlunun yasal sürede icra dairesine verdiği dilekçe ile borca itiraz ettiği, alacaklının itirazın kaldırılması istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece istemin kabul edildiği görülmektedir.

İİK'nun 68/1. maddesi gereğince, talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir. Yukarıda belirtilen kanun maddesinde yer alan yetkili makamların düzenledikleri belgelerin bu nitelikte belge kabul edilebilmeleri için bu belgelerin, İcra ve İflas Kanunu'nda yada özel Kanunu'nda, İİK’nun 68. maddesinde sayılanlardan olduğuna ilişkin özel hüküm bulunması gerekir (İİK'nun 143/2, 105/1, 251/1, 634 Sayılı Kanun'un 37. maddesi gibi).

Somut olayda, alacaklı, 23.12.2013 tarihli dilekçesinde "işyerini, kendisine ait eşyalarla birlikte borçlulara kiraya vermiş olup kiradan doğan alacağına karşılık, takibe ve davaya konu edilen iki adet 4.500 TL'den toplam 9.000 TL bedelli bono aldığını, bononun ödeme tarihinde ödenmediğini, alacağın, beş aylık kira bedeli ve alacaklıya ait eşya bedellerinden kaynaklandığını" beyan etmiştir.

Bu durumda, takibe konu senetlerin illetten mücerret olmayıp, kira ilişkisine bağlı olarak ve teminat amaçlı verildiğinin alacaklının yukarıdaki beyanı ile sabit olduğu, bu haliyle alacağın varlığı ve miktarının yargılamayı gerektirdiği anlaşılmakta olup, dar yetkili icra mahkemesinde bu konunun incelenmesi ve değerlendirilmesi mümkün değildir.

O halde mahkemece, belirtilen nedenlerle borçlu İ.. G.. hakkındaki itirazın kaldırılması isteminin reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlu İ.. G..'in temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: -
Karar No: 2010/12098
Karar Tarihi: 17.06.2010

**2. Hukuk Dairesi         200910315 E.  ,  2010/12098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Konya 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :31.03.2009
Esas No: 2017/6666
Karar No: 2018/1688
Karar Tarihi: 26.02.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/6666 E.  ,  2018/1688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

1)Sanık hakkında 2002 takvim yılına ait defter ve belgelerini yapılan tebligata rağmen süresinde ibraz etmediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, rahatsızlığı nedeniyle tebligattan haberdar olmadığını söylemesine karşın, suretleri dosya içerisinde mevcut doktor raporlarının suç tarihini kapsamaması, defter ve belgelerin ibrazı istemini içerir yazının işyeri sahibi sanığın ikamet adresine gönderilerek 12.09.2006 tarihinde sanıkla aynı adreste ikamet eden gelini ...’a tebliğ edilmesine rağmen, istenilen defter ve belgelerin sanık tarafından 15 günlük süre içerisinde yetkili vergi inceleme görevlilerine ibraz edilmemesi, dosya kapsamına göre işyerinin faal olmadığının tespit edilmesi ve usulüne uygun tebligata rağmen kastı kaldıran mücbir sebeplere de dayanmadan defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmediğinin anlaşılması karşısında; sanığın unsurları itibarıyla oluşup sübuta eren atılı suçtan mahkumiyeti yerine, hatalı gerekçe ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

2)Suç tarihinin gerekçeli karar başlığında, defter ve belgelerin ibrazı için tebligatın yapıldığı tarihten itibaren 15 günlük sürenin sonu olan “28.09.2006” yerine, “12.09.2006” olarak yanlış yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.