Esas No: 2022/11632
Karar No: 2024/4806
Karar Tarihi: 03.04.2024

**11. Ceza Dairesi         2022/11632 E.  ,  2024/4806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/465 E., 2022/825 K.

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Adana 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.05.2014 tarihli kararı ile sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan verilen 15 ay hapis cezasını içerir mahkûmiyet hükmünün 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, bu karar 19.08.2014 tarihinde kesinleşmiştir. .

2. Sanığın denetim süresi içerisinde 18.09.2014 tarihinde işlemiş olduğu trafik güvenliğini kasten tehlikeye sokma suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün kesinleşmesi sonrasında yapılan ihbar üzerine, Adana 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.06.2016 tarihli kararı ile 15 ay hapis cezasını içerir mahkûmiyet hükmünün açıklanmasına karar verilmiştir.

3. Yargıtay 11. Ceza Dairesi tarafından anılan hükmün; yasa değişikliği nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Adana 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.11.2022 tarihli ve 2022/465 Esas, 2022/825 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (a) fıkrasının ikinci bendi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci ve 51 inci maddeleri uyarınca 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği özetle; yüklenen suçun sabit olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık hakkında rapor değerlendirme komisyonu mütalaasına uygun olarak, defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan kamu davası açıldığı, sanığın 2007 yılına ait defterlerini ibraz ettiği ancak 2008 yılına ait defter ve belgelerini ibraz etmediği, Mahkemece temyize konu mahkûmiyet hükmünün kurulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçunun, varlığı noter tasdik kayıtları veya sair suretlerle sabit ve 5 yıllık saklama zorunluluğu bulunan defter, kayıt ve belgelerin vergi incelemesi için istenmesi ve yetkili kimselere ibraz edilmemesi ile oluşacağı, dosya içerisinde AGB-A-3704/12-01 sayılı istem yazısı bulunmadığından, hangi yıla ilişkin defter, kayıt ve belgelerin hangi amaçla istendiğinin tespit edilemediği, istem yazısının aslı ya da onaylı örneğinin ilgili vergi dairesinden temin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2. Kabule göre de;

a. Defter, kayıt ve belgelerin ibraz edilmemesi hâlinde bir vergi ziyaı oluşmadığı, söz konusu eylemden dolayı 213 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının aynı Kanun'un 359 uncu ve 371 inci maddelerinde belirtilen tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir ceza olmadığı nazara alındığında; 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine 7394 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile eklenen "Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranından indirilir." şeklindeki hüküm uyarınca sanık hakkında, alt sınırdan tayin edilen temel ceza üzerinden 1/2 oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

b. 14.01.2013 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 2012 şeklinde hatalı olarak gösterilmesi,

c. Denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle hükmün açıklanması kararı verilen sanık hakkında erteleme hükmünün uygulanamayacağının gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.11.2022 tarihli ve 2022/465 Esas, 2022/825 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.04.2024 tarihinde karar verildi.