erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/20051
Karar No: 2016/244
Karar Tarihi: 13.01.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/20051 E.  ,  2016/244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 10/06/2015

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Sanık ...'in beraatına, sanık Mehpara Önge'nin 5327 sayılı TCK'nın 155/2, 62/1, 52/2-4, 51 maddeleri gereğince erteli 10 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile mahkumiyetine

EK KARAR : Temyiz isteminin reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan kurum vekilinin yokluğunda verilen 18/07/2013 tarihli hükmün, katılan kurum vekilinin Ankara iline tayini çıkması nedeni ile tebliğ edilememesi üzerine, kurum vekiline tebligat yapılamadığına dair şerh de düşülmek suretiyle 05/11/2013 tarihinde katılan kuruma usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, katılan kurum vekilinin yasal süresi geçtikten sonra 09/06/2015 tarihinde temyiz inceleme başvurusunda bulunduğu anlaşılmakla;

Temyiz isteminin reddine dair 10/06/2015 gün ve 2012/1024 E., 2013/587 K. sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik başvurunun reddiyle, ek kararın ONANMASINA, 13/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/459
Karar No: 2018/3416
Karar Tarihi: 13.03.2018

**13. Ceza Dairesi         2017/459 E.  ,  2018/3416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLÜ : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Dosyada delil olarak saklanmasına

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarına ilişkin olarak Dairemizin 29.03.2016 tarih, 2015/1286 Esas ve 2016/5541 Karar sayılı düzelterek onama ilamından sonra, Mahkemesince 30.11.2016 tarih, 2011/423 Esas ve 2013/647 Karar sayılı ek karar ile adli emanetin 2011/1984 sırasında kayıtlı Adidas marka 40 numaralı 1 çift spor ayakkabının dosyada delil olarak saklanmasına karar verildiği anlaşılmakla yapılan incelemede;

Adli emanetin 2011/1984 sırasında kayıtlı Nike marka 42 numaralı 1 çift spor ayakkabı hakkında herhangi bir karar verilmemiş ise de, mahallinde karar verilmesi mümkün görülmüştür. Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5271 sayılı CMK'nın 256. maddesinde müsadere usulü düzenlenmiş olup, 257. maddenin 1. fıkrasında "256. maddeye göre verilmesi gereken kararlar duruşmalı olarak verilir," yine 257. maddenin 2. fıkrasında ise "müsadere veya iade olunacak eşya veya diğer mal varlığı değerleri üzerinde hakkı olan kimseler de duruşmaya çağrılır, bu kişiler sanığın sahip olduğu hakları kullanabilirler" şeklinde düzenleme bulunduğu halde bu hükümlere uyulmayarak duruşma açılmadan dosya üzerinden karar verilmesi,

2-Kabule göre de; üzerindeki kriminal incelemenin bitmesinin ardından Adidas marka 40 numaralı 1 çift spor ayakkabının sahibine iadesine karar verilmesi gerekirken, dosyada delil olarak saklanmasına şeklinde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ...'ın temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 13.03.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/4336
Karar No: 2019/4932
Karar Tarihi: 10.07.2019

**16. Ceza Dairesi         2019/4336 E.  ,  2019/4932 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın314/2, 62, 53, 58/9, 63 ile 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddesi uyarınca mahkumiyet kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanığın çocuğunu örgüte müzahir okula göndermesi örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemeyeceği kabul edilerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımın kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla;

Sanık müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın, Isparta 2.Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine, kararın bir örneğinin bilgi için Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2.Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.07.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/2734
Karar No: 2017/4070
Karar Tarihi: 14.06.2017

**4. Hukuk Dairesi         2017/2734 E.  ,  2017/4070 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ve diğerleri aleyhine 06/08/2012 gününde verilen dilekçe ile haksız fiilden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 19/11/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava; haksız fiilden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davalının, davacının manen yaralanmasına sebebiyet vermesi nedeni ile davacı taraf yararına manevi tazminat takdir edilmiştir.

Manevi zarar, kişilik değerlerinde oluşan objektif eksilmedir. Duyulan acı, çekilen ızdırap manevi zarar değil onun görüntüsü olarak ortaya çıkabilir. Acı ve elemin manevi zarar olarak nitelendirilmesi sonucu tüzel kişileri ve bilinçsizleri; öte yandan acılarını içlerinde gizleyenleri tazminat isteme haklarından yoksun bırakmamak için yasalar, manevi tazminat verilebilecek olguları sınırlamıştır. Bunlar, kişilik değerlerinin zedelenmesi (TMK 24), isme saldırı (TMK 26), nişan bozulması (TMK 121), evlenmenin feshi (TMK158), bedensel zarar ve ölüme neden olma (BK 47) durumlarından biri ile kişilik haklarının zedelenmesidir (BK 49). Bunlardan TMK’nın 24. maddesi ile BK’nın 49. maddesi daha kapsamlıdır. TMK’nun 24. maddesinin belli yerlere yollaması nedeniyle böyle bir durumun bulunduğu yerde, onu düzenleyen kurallar (örneğin; TMK 26, 174, 287); bunların dışında BK’nun 49. maddesi uygulanır.

TMK’nın 24. ve BK’nın 49. maddesinde belirlenen kişisel çıkarlar, kişilik haklarıdır. Kişilik hakları ise, kişisel varlıkların korunmasıyla ilgilidir. Kişisel varlıklar, bedensel ve ruhsal tamlık ve yaşam ile nesep gibi insanın, insan olmasından güç alan varlıklar ya da kişinin adı, onuru ve sır alanı gibi dolaylı varlıklar olarak iki kesimlidir. Tekniğin gelişimi ve yaşam koşullarına göre belirlenmiş varlıklar, açıklanan olgularla çevrelendirildiğinde, davaya konu olayın bu çerçeve dışında kalması durumunda manevi tazminat isteği reddedilmelidir.

Yerel mahkemece, açıklanan yönler gözetilerek manevi tazminat isteminin tümden reddine karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle, yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar yararına BOZULMASINA, davalıların diğer temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 14/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/9281
Karar No: 2015/6940
Karar Tarihi: 11.11.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/9281 E.  ,  2015/6940 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/328660

MAHKEMESİ : İnegöl(Kapatılan) 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/04/2011

NUMARASI : 2010/176 (E) ve 2011/140 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 18.03.2008 tarih ve 9-7-56 sayılı kararında açıklandığı üzere, kovuşturma evresinde kendisine müdafii atandığından sanığın haberdar edilmediği durumlarda müdafiye yapılan tefhim ve tebliğin kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı, dosya kapsamına ve duruşma tutanaklarına göre suça sürüklenen çocuk A.. T..'ın mahkemece atanan müdafiiden haberi olmadığı, yokluğunda ve müdafiinin yüzüne karşı verilen kararın suça sürüklenen çocuk müdafiine tefhiminin yeterli sayılıp suça sürüklenen çocuğa gerekçeli kararın tebliğ edilmediğinin anlaşılması karşısında, 05/04/2011 tarihli mahkumiyet kararının suça sürüklenen çocuğun bilinen en son adresine, cezaevinde ise cezaevi adresine yöntemine uygun şekilde müdafii tarafından yapılan temyizi kabul edip etmediği konusunda meşruhat içerecek şekilde açıklamalı tebliği ile vermesi halinde temyiz dilekçesi de dosyasına eklendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesinin sağlanması amacıyla dosyanın mahalline iadesinin temini için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 11.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: -
Karar No: 2013/37454
Karar Tarihi: 26.11.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/30270 E.  ,  2013/37454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 19. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/09/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de ;

Bakırköy  3. Asliye   Ticaret  Mahkemesi' nin    12.07.2013  tarih ve 2013/395  Esas sayılı dosyasında görülen iflasın ertelenmesine ilişkin dava ile ilgili tensip kararının 11. maddesinde   borçlu şirket ile ilgili "İİK 179 maddesi uyarınca ; borçlarına kefil olanlar yönünden  devam eden takipler  ve İİK 206 maddesinin 1.sırasında  yazılı alacaklara   ilişkin olanlar  hariç olmak  üzere 6183 sayılı  kanuna dayalı takipler de dahil , hangi  nedene dayanırsa dayansın  iflas erteleme  talebinde bulunan  şirket hakkında    yapılmış ve yapılacak takipler ile  ihtiyati haciz ve  tedbir uygulamalarının  durdurulmasına " karar verildiği ve  kambiyo senetlerine mahsus   takibin  ihtiyati haciz kararına dayalı  olarak   30.07.2013 tarihinde yapıldığı görülmektedir.

Bu durumda  mahkemece  Bakırköy 3.Asliye Ticaret  Mahkemesi'nin 2013/395  Esas sayılı iflasın ertelenmesi davasında verilen 12.07.2013  tarihli ihtiyati tedbir kararı doğrultusunda   takibin durdurulmasına  ve   tedbir kararından sonra konulmuş ihtiyati    hacizlerin  satış aşamasına geçilmeyerek  aynen muhafaza edilmesine     karar  verilmesi    gerekirken    yazılı şekilde takibin iptali ile  ihtiyati hacizlerin fekkine yönelik   hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/14138
Karar No: 2014/9337
Karar Tarihi: 07.04.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/14138 E.  ,  2014/9337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

12.09.2012 tarihinde sanığın yokluğunda mahkumiyetine karar verildiği, sorguda bildirdiği adreste bizzat kendi imzasına 23.10.2012'de tebliğ edildiği, kararın süresi içinde temyiz edilmeyerek kesinleşmesinden sonra Mahkemece dosya re'sen ele alınarak, cezanın belirlenmesinde hesap hatası yapıldığı gerekçesiyle 27.11.2012 tarihli ek karar ile sanık hakkında yeni bir cezaya hükmolunduğu, 27.11.2012 tarihli bu ek kararın hukuken yok hükmünde ve geçersiz olduğu halde, bu ek kararın tebliğinden sonra sanık tarafından yapılan 25.12.2012 tarihli temyiz isteminin, 12.09.2012 tarihli asıl karar ile 27.11.2012 tarihli ek karara yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Yokluğunda verilip usulüne uygun şekilde 23.10.2012 tarihinde tebliğ edilen 12/09/2012 günlü hükmü, 1412 sayılı CMUK'nun 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 25.12.2012 tarihinde temyiz eden ve 27/11/2012 tarihli hukuken geçersiz olan hükme yönelik konusu bulunmayan sanığın temyiz isteminin aynı Kanunun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 07/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/1385
Karar No: 2016/3227
Karar Tarihi: 22.03.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/1385 E.  ,  2016/3227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/1, 62, 52, 58, 53 maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 5.000 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın katılan şirketten kiraladığı aracı kira süresi bitmesine rağmen teslim etmeyip başka kişilere vermek suretiyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda ;

Sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak ;

1-Sanığın eylemine uyan, TCK'nın 155/1. maddesinde tanımlanan güveni kötüye kullanma suçunun cezasının 6 aydan 2 yıla kadar hapis ve adli para cezasından ibaret olduğu, aynı Kanunun 61. maddesi uyarınca temel cezanın alt ve üst sınır arasında belirlenmesi gerektiği gözetilmeden üst haddin üzerinde ceza belirlenmek suretiyle fazla ceza tayini,

2-CMK'nın 324/4 maddesi uyarınca, yargılama giderlerinin 6183 sayılı Amme Alacaklarını Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106 maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan az olması halinde, bu giderlerin Devlet Hazinesine yükletilmesine karar verileceğinin gözetilmeyerek terkin tutarı olan 20 TL altındaki 9 TL yargılama giderinin sanığa yükletilmesine karar verilmesi,

3-Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 2015/85 sayılı iptal kararı nazara alınarak TCK'nın 53. maddesi ile ilgili uygulamanın yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22/03/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2019/1684
Karar No: 2019/4704
Karar Tarihi: 03.07.2019

**16. Ceza Dairesi         2019/1684 E.  ,  2019/4704 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 3, 5/1, TCK'nın 53, 58/9, 63. maddeleri gereği mahkumiyete dair istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Sanığın örgüte müzahir okullara çocuğunu göndermesinin ve... Gazetesine abone olmasının örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemeyeceği kabul olunarak, vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın İzmir 13. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.07.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/30942
Karar No: 2018/19564
Karar Tarihi: 13.11.2018

**4. Ceza Dairesi         2014/30942 E.  ,  2018/19564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Silahla tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın, içinde eşi ve çocuklarının olduğu aracına doğru bir grup tarafından ellerinde sopalarla saldırı gerçekleştirilmediğini ve olay yerinde bulunan görevli polislerin müdahale etmemesi üzerine saldırıyı önlemek için havaya bir el ateş ettiğini ve tehdit kastının olmadığını savunması, tanıklar Emin Bike, Enver Bike ve Şerife Bike'nin de sanığın beyanını doğrulamaları, her ne kadar yerel Mahkemece sanığın kendisine ya da ailesine doğrudan ve ciddi bir saldırı olduğuna ilişkin herhangi bir delil bulunmadığı, sadece havaya ateş edilerek kavganın bitmesinin ya da yakın tehlike oluşturan bir saldırının def edilmesinin mümkün olabileceği bir ortam olmadığı, ateş edilmesinin tamamen mazur gösterebilecek bir heyecan durumunun da bulunmadığı ve bu nedenle TCK'nın 25 ve 27.maddelerinin uygulanamayacağı belirtilmişse de, tanık olarak dinlenen polis memurlarının taraflar arasında sözlü tartışmanın devam ettiğini beyan etmeleri ve karşı taraf tanığı ...'ın da sanığın ateş etmesi üzerine kavganın ayrıldığını beyan etmesi karşısında, sanığın saldırıyı def etmek için bir el ateş ettiği ve eylemini devam ettirmemesi de gözetilerek, sanığın eyleminin kendisi ve ailesi ile kavganın tarafı olan abisi ve yeğenine karşı gerçekleşen ve tekrarı muhakkak olan saldırıyı önlemeye yönelik olması nedeniyle meşru savunma kapsamında kaldığının ve suç işleme kastının da olmadığının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'nin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 13/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/19192
Karar No: 2012/11763
Karar Tarihi: 10.05.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/19192 E.  ,  2012/11763 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tayin olunan cezanın süresi bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve erteleme mümkün olmadığından tebliğnamede bu yönde bozma öneren her iki düşünceye iştirak olunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 10/05/2012 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

15.10.2007 günü saat 17.00 sıralarında sanık kullandığı kamyonetle seyir halinde iken yolun kenarında bisiklet kullanan öleni korna ile ikaz etmiş, ancak mümkün olduğunca uzağından geçmek yerine yakınından geçmesi nedeniyle kamyonetin kasasıyla çarptığı mağdurun ölümüne neden olmuştur. Sanık somut olayda 1. derecede ölen ise 2. derecede kusurlu olup, sanığa yüklenen kusur yakından geçmesi suretiyle gösterdiği özensizliktir,

sanığın kusur oluşturacak başkaca bir davranışı bulunmadığı gibi, kişiliği yönünden de dosyaya yansımış herhangi bir olumsuz davranışı bulunmamaktadır. Mahkemece işlenen suçun taksirli olduğu gözetilmeksizin, dosya kapsamı ile de örtüşmeyecek şekilde, "suçunu işleyiş şekli, sebep ve saikleri nazara alınarak verilen hürriyeti bağlayıcı cezanın para cezasına takdiren yer olmadığına" karar verilmiştir, gösterilen gerekçeler TCK'nın 50/1. maddesindeki ölçütlere uymamaktadır, bir an suçun işleyiş şeklinin fıkradaki ölçütlerden olduğunu kabul etsek dahi, bu gerekçe dosya kapsamına uymadığı gibi esasen mahkemece de gerek temel cezanın tayininde gerek 51. maddesinin uygulanmamasında aynı gerekçeye dayanmış olup, bu da yerel mahkemece bu ibarenin bilinçli kullanılmadığını göstermektedir. Belirtilen nedenlerle hükmün bozulması kanaatiyle aksi yönde oluşan çoğunlak görüşüne katılmıyorum.
Esas No: 2023/1981
Karar No: 2023/7722
Karar Tarihi: 19.10.2023

**8. Ceza Dairesi         2023/1981 E.  ,  2023/7722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARARSAYISI : 2021/287 (E) ve 2022/377 (K)

SUÇ : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

HÜKÜM : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile ek kararın onanması

İstanbul Anadolu 17.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 25.04.2022 tarihli kararının, mağdur vekili tarafından temyiz üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunda on sekiz yaşını bitirmeyen çocuğun annesi ile babasının çocuk üzerinde sahip oldukları velayet haklarının koruma altına alınması nedeniyle atılı suçun mağdurunun velayet hakkı sahibi olan anne olması ve katılan anneye gerekçeli karar usulüne uygun tebliğ edilmesine rağmen hükmü temyiz etmemesi karşısında, yaşı küçük çocuk mağdur vekilinin hükmü temyize hakkı bulunmaması nedeniyle temyiz isteminin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan İstanbul Anadolu 17.Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.05.2022 tarihli ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden mağdur vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.10.2023 tarihinde karar verildi.