Esas No: 2017/9018
Karar No: 2020/2833
Karar Tarihi: 26.02.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/9018 E.  ,  2020/2833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, banka veya kredi kartının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Sanıklar hakkında ayrı ayrı:

1-TCK'nın 158/1-f-g, 62, 52/2, 52/4, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet ( dokuz kez)

2-TCK'nın 245/1, 62, 52/2, 52/4, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet (üç kez)

Nitelikli dolandırıcılık ve banka veya kredi kartının kötüye kullanılması suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ... ve müdafii, sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükmolunan ceza miktarlarına nazaran, sanık ... müdafii ve sanık ...’ın duruşmalı inceleme taleplerinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Sanıkların gazeteye yurt dışına işçi götüreceklerine dair ilan verdikleri ve katılanlar ve müştekilerden çeşitli miktarlarda para aldıkları ayrıca katılanlar ..., ... ve ...’dan banka kartlarını göndermelerini isteyip diğer katılanlar ve müştekilere paraları bu hesaplara göndertip ellerinde bulunan katılanlara ait banka kartlarıyla da paraları çektikleri bu suretle nitelikli dolandırıcılık ve banka veya kredi kartının kötüye kullanılması suçlarını işlediklerinin iddia edildiği olayda; sanıkların savunması, müşteki ve katılan beyanları ve dosya kapsamından sanık ... ve ...’in üzerilerine atılı suçları işlediğine ilişkin mahkemece verilen mahkumiyet hükümlerinde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... ve müdafii ile sanık ...’in sair temyiz itirazının reddine, ancak;

1- Sanık ...’ün tüm aşamalardaki suçlamaları kabul etmeyen istikrarlı savunması, sanık ...’ın herhangi bir delile dayanmayan soyut iddiası ile tüm dosya kapsamı itibarıyla; sanığın cezalandırılabilmesi için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden, sanığın nitelikli dolandırıcılık ve banka veya kredi kartının kötüye kullanılması suçlarından beraati yerine oluşa ve dosya kapsamına uygun olmayan yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Sanıklar ... ve ...’in gazeteye ilan vermek suretiyle gerçekleştirdikleri eylemin sadece 5237 sayılı TCK'nın 158/1-g maddesinde öngörülen basın ve yayın araçlarının sağladığı kolaylıktan yararlanmak suretiyle dolandırıcılık suçu kapsamında kaldığı gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşmek suretiyle aynı zamanda bilişim sistemlerinin araç olarak kullanmak suretiyle dolandırıcılık suçundan hüküm kurularak fazla ceza tayini

3- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 18.06.2013 tarih ve 2012/15-1351-2013/328 E-K sayılı ilamında da vurgulandığı üzere, kanun koyucu, cezanın kişiselleştirilmesinin sağlanması bakımından hâkime somut olayın özellikleri ve işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı bir şekilde gerekçesini de göstererek iki sınır arasında temel cezayı belirleme yetki ve görevini yüklemiştir. Ancak, hâkimin temel cezayı belirlerken dayandığı gerekçe, bu düzenlemelere uygun olarak; suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesinde kullanılan araçlar, suçun işlendiği zaman ve yer, suç konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı, failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığı, güttüğü amaç ve saik ile dosya içeriğine yansıyan bilgi ve belgelerin isabetli biçimde değerlendirildiğini gösterir biçimde yasal ve yeterli olmalıdır. Bu açıklamalar ışığında, katılan ve müştekilerden elde edilen menfaat miktarları da göz önünde bulundurularak cezalar şahsileştirmek suretiyle ayrı ayrı uygulama yapılarak hüküm kurulması gerekirken TCK’nın 158/1-f-g maddesinin dokuzar kez uygulanması ve yine üç mağdur için ayrı ayrı hüküm kurulması gerekirken TCK’nın 245/1 maddesinin üçer kez uygulanması suretiyle yazılı şekilde toplu uygulama yapılması

4- Müşteki ...’nun alınan beyanında 6 ay içerisinde toplam 2000 TL para havale ettiğini son olarak 20/05/2012 tarihinde tekrar arandığında masraf adı altında 4.600 TL para gönderdiğini söylemesi, Katılan ...’ın alınan beyanında parça parça toplamda 2.000 TL gönderdiğini söylemesi, Katılan ...’ın alınan beyanında 350 TL gönderdiği daha sonra 400 TL daha istemeleri üzerine bu parayı da gönderdiğini söylemesi karşısında sanıklar ... ve ...’ün 5237 sayılı TCK'nın 43/1 maddesi kapsamında, aynı suç işleme kararıyla Kanun'un aynı hükmünü değişik zamanlarda birden fazla kez ihlal ederek haksız menfaat temin etmiş olmaları karşısında, sanıklar hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmayarak eksik ceza tayin edilmesi

Kanuna aykırı olup, sanık ... ve müdafii, sanık ... müdafii ve sanık ...’in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, hükümlerin BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 26/02/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.