erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2011/15004
Karar No: 2012/131
Karar Tarihi: 16.01.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/15004 E.  ,  2012/131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVACI-KARŞI

VEKİLİ: AV.... PELİVANOĞLU

DAVALI-KARŞI

VEKİLİ: AV....

Taraflar arasında görülen davada Aydın 1.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15.09.2009 tarih ve 2008/526 - 2009/344 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı-karşı davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı-karşı davalı vekili, davalı-karşı davacıya........ İl Trafik Komisyonu Başkanlığı tarafından Dalama Beldesi kalkış yeri olmak üzere Kırklar-Gödrenli- Alanlı köyüne varış ve aynı güzergahtan dönüş için 4 araca ilişkin olarak çalışma izni verildiğini, ancak davalının........ arası yolcu taşıması yaptığını, yine dörtten fazla araçla anılan güzergahta çalıştığını, bu durumun TTK'nun 57/10. maddesi gereğince haksız rekabete yol açtığını ileri sürerek, müdahalenin menini talep ve dava etmiştir.

Davalı-karşı davacı vekili, davacının iddialarının gerçeği yansıtmadığını, tespit tarihinde Alanlı köyünde düğün olması nedeniyle misafirleri getiren minibüslerin bulunduğunu savunarak asıl davanın reddini, karşı dava da ise davacı-karşı davalının Dalama Beldesi'nden yolcu aldığını, yine güzergahını değiştirdiğini, Dalama Beldesi'ne bağlı Kırıklar, Gödrenli, Alanlı köylerinden yolcu alarak, kendilerinden ucuza taşıma yaptığını, bu durumun haksız rekabet teşkil ettiğini ileri sürerek, müdahalenin menini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davalı-karşı davacıya Dalama Beldesi kalkış yeri olmak üzere Kırklar-Gödrenli- Alanlı köyüne varış ve aynı güzergahtan dönüş için 4 araca ilişkin olarak çalışma izini verildiği halde 13 ayrı araçla taşıma yaptığı, bu durumun haksız rekabete neden olduğu, karşı davanın ise ispatlanamadığı gerekçesiyle, asıl davanın kabulüne; müdahalenin menine, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı-karşı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı-karşı davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı-karşı davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 05,55 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 16.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

21,15 H

15,60 PH

05,55 BK / 17.01.2012 - HK
Esas No: 2013/2072
Karar No: 2013/3351
Karar Tarihi: 14.03.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/2072 E.  ,  2013/3351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... tarafından temyiz edilmiş, mahkemece 14.8.2012 tarihli ek karar ile davalının temyiz isteminin süre yönünden (süresinden sonra temyiz dilekçesi verildiğinden) reddine karar verilmiş; bu ek kararda davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete, kasko sigortalı araçta meydana gelen 11.473 TL hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini, davalı sürücünün olayda 7/8 oranında kusurlu olduğunu belirterek şimdilik davalı tarafın kusur oranına isabet eden 10.038 TL'nın ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ..., kazaya karışan araç trafikte adına kayıtlı ise de 30.12.2003 tarihli harici oto satış sözleşmesi ile aracını 3.kişiye satıp teslim ettiğini, sorumluluğunun bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, bilirkişi raporlarının yetersiz ve hüküm kurmaya elverişli olmadığını, kusuru, hasarı kabul etmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

11.3.2008 gün 2005/62-2008/28 sayılı "10.038 TL tazminatın ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan tahsiline" dair önceki hükmün, davalı ... vekili tarafından temyizi üzerine, Dairenin 11.11.2008 gün, 2008/3873-5252 sayılı ilamı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyulmasından sonra davanın kısmen kabulü ile 9.625 TL tazminatın, ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiş; mahkemece 14.8.2012 tarihli ek karar ile davalının temyiz isteminin süre yönünden (süresinden sonra temyiz dilekçesi verildiğinden) reddine karar verilmiş; bu ek karar da davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre mahkemenin 14.8.2012 gün 2012/8-81 sayılı HMK 432-426/F maddeleri gereğince temyiz talebinin reddine dair ek karara ilişkin davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan ek kararın ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 3,15 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına 14.3.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/830
Karar No: 2007/1860
Karar Tarihi: 26.03.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/830 E.  ,  2007/1860 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı... Tekstil San.Tic.Ltd.Şti. ile davalılar 1-... 2-... arasındaki davadan dolayı ... 5.Sulh Hukuk Hakimliğince verilen 15.05.2006 gün ve 2004/1376-2006/454 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Heyetçe incelenmesine gerek görüldüğünden;

1-Davacı vekilinin 22.03.2005 tarihli duruşma için verdiği mazereti kabul edilmiş ve duruşma günü ekli pulla tebliğe çıkartılmış olduğu halde tebligat parçasının dosyasında bulunmadığı anlaşıldığından sözkonusu tebligat parçasının dosyasına konulması, bulunamaması halinde tebliğ tarihinin yetkili PTT İdaresinden sorularak saptanması,

2-Davacı vekili 22.12.2005 tarih ve 2005/141 muhabere sayısıyla ... 3.Sulh Hukuk Mahkemesi’nden yenileme dilekçesi gönderdiğini iddia ettiğinden bu hususun araştırılıp yenileme dilekçesinin temin ve dosyasına eklenerek birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/380
Karar No: 2020/1429
Karar Tarihi: 20.02.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/380 E.  ,  2020/1429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

KARAR DÜZELTME İSTEYEN :

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; onanmasına dair Dairemizin 26.11.2019 gün ve 2019/7092-2019/11541 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

İlk derece mahkemesince verilen 17.02.2017 tarihli hükmün taraflarca istinaf edilmesi üzerine bölge adliye mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, bölge adliye mahkemesi kararının davalı-davacı kadın tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 19.02.2019 tarihli ilamıyla bölge adliye mahkemesi kararı kaldırılarak ilk derece mahkemesinin kararı bozulmuş, dosya ilk derece mahkemesine gönderilmiştir. İlk derece mahkemesince bozmaya uyularak verilen 09.05.2019 tarihli karar Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 373/4 maddesine göre temyiz kanun yoluna tabi olduğundan karar davacı kadın tarafından temyiz edilmiş ve hükmün Dairemizin 26.11.2019 tarihli kararıyla onanmasına karar verilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince verilen kararların temyizi üzerine Yargıtayca verilen bozma ilamına uygun olarak ilk derece mahkemesince verilen kararların temyiz edilmesi neticesinde Yargıtay tarafından verilen karara karşı karar düzeltme kanun yolu bulunmadığından, davalı-davacı vekilinin 04.12.2019 tarihli dilekçesi hakkında Dairemizce yapılacak bir işlem olmayıp, ilk derece mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 20.02.2020 (Prş.)
Esas No: 2011/1436
Karar No: 2012/1733
Karar Tarihi: 15.02.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/1436 E.  ,  2012/1733 K.**

**"İçtihat Metni"**

Zorla kaçırıp alıkoyma, reşit olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasebette bulunma, evlenme akdi olmaksızın evlenmenin dini merasimini yaptırma ve müessir fiil suçlarından sanık ...'un yapılan yargılaması sonunda; zorla kaçırıp alıkoyma, reşit olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasebette bulunma, evlenme akdi olmaksızın evlenmenin dini merasimini yaptırma suçlarından beraatine, müessir fiil suçundan mahkûmiyetine dair ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 01.03.2006 gün ve 2005/158 Esas, 2006/31 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi mağdur vekili ve sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Mağdure vekili ile sanığın temyiz dilekçelerinin içeriklerine göre evlenme akdi olmaksızın evlenmenin dini merasimini yaptırma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteğinde bulunulmadığı anlaşıldığından, incelemenin sanık hakkında reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoymak ve rızasıyla cinsi münasebette bulunmak ve müessir fiil suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Mağdure ve vekilinin duruşmada sanığa yönelik şikayeti içeren beyanlarda bulunduklarının anlaşılması karşısında, 5271 sayılı CMK.nın 238/2. maddesi gereğince davaya katılmak isteyip istemedikleri sorulup sonucuna göre aynı Kanunun 238/3. maddesi uyarınca bu konuda olumlu yada olumsuz bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, mağdure vekili ile sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/2917
Karar No: 2011/3954
Karar Tarihi: 06.04.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/2917 E.  ,  2011/3954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MARMARİS 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/10/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, davalılar adına tapuda kayıtlı 57 sayılı parselin kısmen kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını ileri sürerek, tapunun iptaline ve üzerinde muhdesat olması halinde yıkımına karar  verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, taşınmazın bir  kısmının kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığı ve üzerinde muhdesat bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen  kabulüne karar  verilmiştir.

Karar, taraflarca süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi . raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, 3621 Sayılı Yasa'dan kaynaklanan tapu iptali ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, çekişmeli 57 sayılı parselin 27.09.1994 tarihinde kadastro suretiyle davalılar adına tescil edildiği ve davanın 5841 Sayılı Yasa ile değişik 3402 Sayılı Yasa'nın 12/3. maddesinde öngörülen 10 yıllık hak düşürücü süre içerisinde açıldığı görülmektedir.

Gerçekten de, taşınmazın bir kısmının uzman bilirkişiler aracılığıyla keşfen belirlenen kıyı-kenar çizgisinin içerisinde kaldığı ve mülkiyet hakkı sona erdirilirken karşılıklı hak dengesinin sağlanması için mülkiyet hakkı sahiplerinin de tazminat isteyebileceği gözetilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın kıyıda kalan bölümünün tapusunun iptaline karar verilmesinde ve anılan bölümde yıkıma konu muhdesat bulunmadığından yıkım isteğinin reddedilmesinde bir isabetsizlik yoktur. Tarafların öteki temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Ancak, sonradan yürürlüğe giren 11.1.2011 tarih ve 6099 Sayılı Yasa'nın 16. maddesiyle 3402 Sayılı Yasa'ya eklenen 36/A maddesindeki “Kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekâlet ücreti dâhil, yargılama giderine hükmolunmaz.” düzenlemesi karşısında; genel kuralın istisnası olarak hak düşürücü sürenin hukuki niteliği, yerleşik yargıtay kararları ve sonradan yürürlüğe giren geçmişe etkili yasa değişikliği hususları birlikte gözetilerek yargılama giderlerinin ve avukatlık ücretinin değerlendirilmesi ve sonucuna göre karar verilebilmesi için hüküm bozulmalıdır.

Tarafların, bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,   06.4.2011  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Esas No: 2013/13931
Karar No: 2013/20006
Karar Tarihi: 08.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/13931 E.  ,  2013/20006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14.12.2010 gün ve 2009/109-2010/313 sayılı kararı onayan Daire’nin 25.04.2013 gün ve 2011/8619-2013/8229 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 2007/42895 nolu “dalan d’olive” ibareli başvurusu üzerine davalı şirketin 2007/03625 nolu “doliva” ibareli markasını dayanak göstererek itiraz etmesi nedeniyle Markalar Dairesi Başkanlığı’nca “Parfümeri: kozmetik ürünleri, kişisel kullanım amaçlı koku vericiler, sabunlar, tıbbi amaçlı ve koku giderici olanlar da dahil kişisel kullanım için sabunlar, dezenfekte edici sabunlar, terlemeye karşı sabunların” emtia listesinden çıkarıldığını, Markalar Dairesi kararına karşı yaptıkları itirazın TPE YİDK’nın 2009-M-314 no’lu kararı ile reddedildiğini, oysa 556 sayılı KHK’nın 8. maddesi (b) bendi kapsamında “bütünsel” benzerliğin dikkate alınması ve iltibas ihtimalinin bulunması gerektiğini, “dalan dolive” ile “doliva” markalarının birbirine benzemediğini, “dalan” ibaresinin müvekkil markasında esaslı unsur olduğunu ve “dalan” markasının tanınmış marka olduğunu, karşı taraf markasında d harfinden sonra zeytin resmi ile markanın farklılaştırılmış olduğunu bu suretle markalar arasında iltibas ihtimalinin bulunmadığını, müvekkiline ait “olive” ibaresini içeren pek çok marka bulunduğunu ileri sürerek, TPE YİDK kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 25.04.2013 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 08.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/7809
Karar No: 2021/20066
Karar Tarihi: 29.11.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/7809 E.  ,  2021/20066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Doğrudan hükmolunan adli para cezalarının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

III- Suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

1. Suça sürüklenen çocuklar ... ve ...’nin hüküm tarihinde aynı yargı çevresi içerisinde bulunan... E Tipi Kapalı Ceza İnfaz kurumunda başka suçtan tutuklu oldukları, suça sürüklenen çocuk ...’un hüküm tarihinde farklı yargı çevresinde bulunan ... ve ... Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan tutuklu olduğunun, UYAP kayıtlarından anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuklara duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 11.05.2016 tarihli duruşmada hazır edilmeden hükümlülüklerine karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 193. ve 196. maddelerine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

2. Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuk ...'un işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı kısmen istem gibi BOZULMASINA, 29.11.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/270
Karar No: 2020/1424
Karar Tarihi: 20.02.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/270 E.  ,  2020/1424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

KARAR DÜZELTME İSTEYEN : Davacı

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; onanmasına dair Dairemizin 25.11.2019 gün ve 2019/7286-2019/11498 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

İlk derece mahkemesince verilen 04.07.2017 tarihli hükmün taraflarca istinaf edilmesi üzerine bölge adliye mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, bölge adliye mahkemesi kararının taraflarca temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 29.11.2018 tarihli ilamıyla bölge adliye mahkemesi kararı kaldırılarak ilk derece mahkemesinin kararı bozulmuş, dosya ilk derece mahkemesine gönderilmiştir. İlk derece mahkemesince bozmaya uyularak verilen 21.03.2019 tarihli karar Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 373/4 maddesine göre temyiz kanun yoluna tabi olduğundan karar davacı kadın tarafından temyiz edilmiş ve hükmün Dairemizin 25.11.2019 tarihli kararıyla onanmasına karar verilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince verilen kararların temyizi üzerine Yargıtayca verilen bozma ilamına uygun olarak ilk derece mahkemesince verilen kararların temyiz edilmesi neticesinde Yargıtay tarafından verilen karara karşı karar düzeltme kanun yolu bulunmadığından davacı vekilinin 17.12.2019 tarihli dilekçesi hakkında Dairemizce yapılacak bir işlem olmayıp, ilk derece mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 20.02.2020 (Prş.)
Esas No: 2024/5406
Karar No: 2024/7845
Karar Tarihi: 30.09.2024

**7. Ceza Dairesi         2024/5406 E.  ,  2024/7845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/199 E., 2022/713 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Malen sorumlunun temyiz isteminin ek karar ile reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Yerel mahkemece verilen 02.02.2024 tarihli ek kararın; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere 5271 sayılı Kanun’un hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 231/12. maddesi gereği itiraz yoluna tabi olduğu ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları dava konusu olan el konulmuş eşya ve nakil aracının müsaderesi ya da iadesine ilişkin kararları da kapsayacağından temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmıştır.

02.02.2024 tarihli ek kararda Yargıtayca düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen husus dışında bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Malen sorumlu vekilinin temyiz dilekçesinin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi hükmü gözetilerek, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 315/1. maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerekirken, 5271 sayılı Kanun'un 296. maddesi uyarınca ret kararı verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İskenderun 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.02.2024 tarihli ve 2022/199 Esas, 2022/713 Karar sayılı ek kararına yönelik malen sorumlu vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden, ek kararın 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği ek kararın ilk paragrafından "CMK 296. Maddesi uyarınca" ibaresi çıkartılarak yerine "1412 sayılı Kanun'un 315/1. maddesi gereği" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.09.2024 tarihinde karar verildi.