erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/961
Karar No: 2012/22917
Karar Tarihi: 05.11.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/961 E.  ,  2012/22917 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK 89/4, 62, 53/6, 50, 647 s.Kanunun 5/3. maddeleri uyarınca mahkumiyet ( her iki sanık hakkında )

Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hüküm, sanık ... müdafi ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında, karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5560 sayılı Kanunun 23. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin düzenlemenin uygulanması konusunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiş ise de; dosya içeriğine göre, sanık ile mağdurlar arasında uzlaşmanın gerçekleşmeyip sanığın mağdurların zararını gidermediği anlaşılmakla, tebliğnamedeki 5728 sayılı Kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin düzenlemenin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi nedeniyle bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafinin kusur durumuna, sanık ...'in ceza miktarına, cezanın ertelenmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 52/3 maddesine aykırı olarak, hapis cezasından çevrilen gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi sırasında adlî para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısının ve paraya çevirme işleminde uygulanan TCK’nın 52/2 maddesinin gösterilmemesi, hükmedilen kısa süreli hapis cezasının paraya çevrilmesinde uygulanan TCK'nın 50/1-a maddesinin eksik gösterilmesi, tayin edilen adli para cezasının TCK'nın 52/4 maddesi yerine 647 s.K.'nın 5/3 maddesi ile taksitlendirilmesi suretiyle karma uygulama yapılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının paraya çevirme konulu (4). paragrafında yer alan “para cezasının TCK'nın 50.maddesi” ibaresinin karardan çıkartılması, “sanıklara verilen ” ibaresinden sonra gelmek üzere “cezanın TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilerek TCK'nın 52/3 maddesi gereğince 150 gün adli para cezası olarak belirlenmesine ve bu cezanın TCK’nın 52/2 maddesi gereğince” ibaresinin yazılması, adli para cezasının taksitlendirilmesi konulu (5). paragrafında yer alan “647 S.Y.'nın 5/3” ibaresinin karardan çıkartılarak yerine “TCK'nın 52/4” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/4460
Karar No: 2010/6696
Karar Tarihi: 03.05.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/4460 E.  ,  2010/6696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu düzenlenen rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

... Belediye Başkanlığının dosya içerisinde bulunan yazılarından ve geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen 29.03.2010 günlü yazısından dava konusu parselin imar planı dışında olduğu, belediye sınırları ve mücavir alan içinde kaldığı, alt yapı hizmetlerinden yol, su, ..., çöp toplama hizmetlerinden yararlandığı, dava konusu taşınmaza yaklaşık 300-350 mt. mesafede yerleşim alanının bulunduğu, yerleşim yerine yakın bir mesafede olmasından dolayı meskun mahal sayılabilecek yerde olduğu, güney sınırında asfalt yola cephesinin olup ulaşım sorunu olmadığı, iskan amacına uygun yapılaşmanın yapılabileceği anlaşılmaktadır.

Bakanlar Kurulunun Yargıtay'ca da kısmen benimsenen 28.2.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, imar planında yer almayan bir taşınmazın arsa sayılabilmesi için belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye hizmetlerinden (belediyece meskun olduğu için veya meskun hale getirileceği için sunulan yol, su, ..., ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd.) yararlanan ve meskun yerler arasında bulunması gerekir. Dosyada bulunan bilgi ve belgelerden özellikle Belediye Başkanlığının 29.03.2010 günlü yazısı içeriğinden dava konusu taşınmazın belediye sınırları içerisinde olduğu, çevresinin meskun halde bulunduğu ve belediye hizmetlerinden yararlandığı belirlenmiş olması ve Bakanlar Kurulu Kararnamesi gözetildiğinde taşınmazın arsa olduğunun kabulü ile bu niteliğine göre kamulaştırma bedelinin saptanması gerekirken bilirkişi kurulunun tarım arazisi niteliğini esas alan raporlarına itibarla hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden davalılara iadesine, 03.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/6544
Karar No: 2017/11923
Karar Tarihi: 31.10.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/6544 E.  ,  2017/11923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma-Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından, manevi tazminatın reddi, ziynet alacağı talebinin reddi, erkeğin mal varlığına tedbir konulması talebinin reddi, nafakaların miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemenin de kabulünde olduğu gibi, davalı erkek boşanmaya sebebiyet veren olaylarda ağır kusurlu olup, erkeğe kusur olarak yüklenen kadına hakaret etmesi ve sinfaklı sözler söylemesi vakıasının kadının kişilik haklarına saldırı niteliğini taşımaktadır. Kadın yararına Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi koşulları oluşmuştur. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları (TMK m.4,BK m.42,43, 44,49) dikkate alınarak davacı kadın yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, bu yön dikkata alınmadan, "kadının kişilik haklarına saldırı olmadığı" grekçesiyle manevi tazminat talebinin reddi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

3-Davacı kadın, ziynet eşyası alacağını, gösterdiği diğer delillerle kanıtlayamamıştır. Ancak, davacı açıkça yemin deliline de dayanmıştır. Mahkemece, davacı kadına yemin teklif etme hakkı hatırlatılmamıştır. Bu nedenle, mahkemece ziynet eşyası alacağıyla ilgili olarak davacıya yemin teklif etme hakkı bulunduğunun hatırlatılması, yemin teklif edildiği takdirde ise, usulünce yemine ilişkin yargılama işlemlerinin yerine getirilmesi (HMK m.227-238) ve gerçekleşecek sonucu uyarınca bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 31.10.2017 (Salı)
Esas No: 2016/16719
Karar No: 2017/26661
Karar Tarihi: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/16719 E.  ,  2017/26661 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2014/444
Karar No: 2014/8952
Karar Tarihi: 15.05.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/444 E.  ,  2014/8952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVACILAR : ... vd. Vek.Av....

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosya içindeki belgelerden dava konusu taşınmaza 1975 tarihinde el atıldığı anlaşıldığından, bu tarih itibariyle dava konusu taşınmazın imar planı içinde olup olmadığının, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye veya mücavir alan sınırları içinde olup olmadığının, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden, (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumunun, etrafının meskûn bulunup bulunmadığının, yerleşim merkezine uzaklığının, beldenin gelişme yönünde olup olmadığının ilgili belediye başkanlığından,

2-Dava konusu 47 ada 1 parsel sayılı taşınmaz ile emsal olarak incelenen... Mahallesi 363 ada 2 parsel sayılı taşınmazların ilk tesisinden itibaren tedavüllü tapu kaydının tapu müdürlüğünden,

3-Dava konusu 47 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 23.12.2011 olan değerlendirme ve somut emsal olarak incelenen... Mahallesi 363 ada 2 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 27.09.2011 olan satış tarihleri itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

4- Dava konusu 47 ada 1 parsel sayılı taşınmaz ile somut emsal olarak incelenen... Mahallesi 363 ada 2 parsel sayılı taşınmazların bulundukları cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2011 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/1709
Karar No: 2011/6962
Karar Tarihi: 05.04.2011

**2. Ceza Dairesi         2011/1709 E.  ,  2011/6962 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2009/140419

MAHKEMESİ : İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/11/2008

NUMARASI : 2008/735 Karar - 2008/422 Esas

SUÇ : Geceleyin konut dokunulmazlığını bozma, tehdit

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- 19.12.2006 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5560 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanunun geçici 1. maddesinde uzlaşma kapsamının genişlediğinden bahisle, Yargıtay’ca bozma kararı verilemeyeceğinin belirtilmiş olması nedeniyle, 28.02.2006 tarihli hükmün sanık tarafından temyizi üzerine dairemizin 05.03.2008 tarihli bozma ilamında bu hususun bozma nedeni sayılmadığı, ancak hükmün başka bir nedenle bozulmasından sonra mahkemesince 5560 Sayılı Kanunun 24. maddesiyle 5271 sayılı CMK’ nın 253. maddesinde yapılan değişiklikle uzlaşma kapsamına alınan sanığa atılı konut dokunulmazlığın bozmak suçundan 5271 sayılı CMK’ nın 253 ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma işlemlerinin yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Dosya içeriğine göre, katılanın belgeye dayalı bir zararının bulunmadığı gibi, katılanın " sanık zararlarımı gidermemiştir, gidermesini istiyorum" biçimindeki soyut ifadesinin, belirgin bir zarar istemini de içermediği ve manevi zararın, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesi sırasında nazara alınamayacağı gözetilmeden, sanığın müştekinin zararını gidermediği gerekçesiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

./...

T.C.

YARGITAY

2. Ceza Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Y A R G I T A Y İ L A M I

Esas No : 2011/1709

Karar No : 2011/6962

Tebliğname No : 2 - 2009/140419

-2-

3-Yargıtay C.Başsavcılığınca 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 8/2. maddesi uyarınca duruşma yapılıp yeni bir karar verilmek üzere dosyanın mahkemesine iade edilmesinden önce verilen ve sadece sanık tarafından temyiz edilen 29.06.2004 tarihli karar ile Dairemizin 05.03.2008 tarihli ilamı ile bozulmasına karar verilen 28.02.2006 tarihli kararlarda sanık hakkında hükmolunan para cezasının 647 Sayılı TCK.nun 5. maddesi uyarınca 10 eşit taksitle tahsiline karar verildiği ve aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle bu hususun 1412 Sayılı CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden hükmolunan para cezasının bu kez taksitlendirilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 05/04/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/1913
Karar No: 2013/2681
Karar Tarihi: 23.01.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/1913 E.  ,  2013/2681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza iskele, su sporları, şemsiye ve şezlong alanı yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından, tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek gerektiğinde refakate inşaat mühendisi bilirkişide alınarak keşif yapılıp taşınmazın niteliği, bina vasfında olup olma- dığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar Mevzuatı kapsamına girip girmediği belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanunu'na göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5230 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gere- ğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 23.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/3150
Karar No: 2020/4671
Karar Tarihi: 13.10.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/3150 E.  ,  2020/4671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı erkek tarafından kusur belirlemesi, velayet, tazminatlar, yoksulluk nafakası ve iştirak nafakasının miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı erkeğin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre ortak çocuklar 2009 doğumlu Gülce ve 2014 doğumlu ...'in ihtiyaçlarına nazaran takdir edilen iştirak nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

3-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı-karşı davalı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi ve manevi (TMK m. 174/1-2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin yukarıda 1. bentte gösterilen sebeplerle ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 13.10.2020 (Salı)
Esas No: 2013/11223
Karar No: 2014/6974
Karar Tarihi: 30.04.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/11223 E.  ,  2014/6974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Uşak 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/04/2013

NUMARASI : 2010/1264-2013/443

Davacı A. Ç. Tekstil ve Orman Ürünleri San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili Avukat H. T.tarafından, davalılar Uşak Belediye Başkanlığı vd. aleyhine 28/12/2010 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 29/04/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı Ç.. Ş..’nin temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalı Uşak Belediye Başkanlığı’nın temyiz itirazına gelince;

Dava, maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı Uşak Belediye Başkanlığı tarafından yapılan kentsel dönüşüm projesi kapsamında yıkım işlerinin diğer davalı şirkete verildiğini, olay günü davalı şirket tarafından komşu binanın yıkımı yapılırken, iş yerlerine ve makinelerine zarar verildiğini belirterek, uğradığı zararın ödetilmesini istemiştir.

İstemin ileri sürülüş biçimine göre davacı; açıkça, davalı idarenin hizmet kusuruna dayanmıştır. Davalı Uşak Belediye Başkanlığı kamusal kurallar çerçevesinde faaliyet göstermekte olup eylem ve işlemleri de kamusal niteliktedir ve kamu hizmeti kavramı çerçevesindedir. Kamu hizmetinin görülmesi sırasında ve hizmet kusurundan doğan zararların gideriminde idari yargı görevlidir. (2577 sayılı İYUY. m.2)

Görev sorunu, kamu düzenine ilişkin olup açıkça veya hiç ileri sürülmese bile yargılamanın her aşamasında mahkemelerce kendiliğinden gözetilir. Açıklanan nedenle; mahkemece, davalı Uşak Belediye Başkanlığı yönünden yargı yolu bakımından görevsizlik kararı verilmesi gerekirken bu yön üzerinde durulmadan işin esası incelenerek yazılı şekilde karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) no'lu bentte açıklanan nedenlerle davalı Uşak Belediye Başkanlığı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre bu davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, davalı Ç.. Ş..’nin temyiz itirazlarının (1) no'lu bentte açıklanan nedenlerle reddine ve temyiz eden davalı Uşak Belediye Başkanlığı'ndan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 30/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/1968
Karar No: 2013/2439
Karar Tarihi: 25.03.2013

**1. Ceza Dairesi         2010/1968 E.  ,  2013/2439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Genel güvenliği kasten tehlikeye sokmak, görevi yaptırmamak için direnme, kasten yaralama, 6136 Sayılı Yasaya Aykırılık

HÜKÜM : TCK (170/1-c, 62, 52/2), (265/1-4, 62, 52/2), (86/1-3-e, 87/3, 62, 53, 58/2-b-6-7-8), (6136 Sayılı Kanunun 13/1, TCK. 62, 52/2 maddeleri uyarınca; (1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezası), (5500 TL adli para cezası), (3000 TL adli para cezası), (6000 TL ve 500 TL adli para cezası)

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanığın, görevi yaptırmamak için direnmek, 6136 sayılı Yasaya Aykırılık ve kaygı, korku veya panik yaratabilecek tarzda ateş etme suçlarından kurulan hükümlerde sanığın, adli sicil kaydındaki sabıkaları tekerrüre esas olduğu halde, sanık hakkında TCK'nun 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır

2- Sanık hakkında mağdur ...'i kasten yaralama, görevi yaptırmamak için direnmek, 6136 sayılı Yasaya Aykırılık ve kaygı, korku veya panik yaratabilecek tarzda ateş etme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerin incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın, suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin eksik incelemeye, kasten yaralama suçu yönünden suç niteliğine, sanığın TCK.nun 44. maddesi kaspsamında tek suç işlediğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanık hakkında görevi yaptırmamak suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK.nun 265/1, 265/4, 62. maddeleri ile belirlenen 7 ay 15 gün hapis cezasının aynı Kanunun 52/2 maddesi uyarınca günlüğü 20 TL adli para cezasından çevrildiği halde hesap hatası sonucu 4.500,00 TL adli para cezası yerine 5.500,00 TL adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak;

Sanığın, hakkında görevi yaptırmamak suçundan kurulan hükmün ilgili fıkrasında 5237 sayılı TCK.nun 52/2 maddesi ile yapılan uygulama sonucu belirlenen "5.500,00 TL ADLİ PARA CEZASI" ibaresinin "4.500,00 ADLİ PARA CEZASI" olarak değiştirilmesine, karar verilmek suretiyle CMUK.nun 322. maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN hüküm ile kasten yaralama, 6136 sayılı Yasaya Aykırılık ve kaygı, korku veya panik yaratabilecek tarzda ateş etme suçlarından kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 25/03/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.