erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2006/11640
Karar No: 2007/4450
Karar Tarihi: 04.05.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/11640 E.  ,  2007/4450 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

ın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında imzalan Reuters Servisleri Kontratı gereğince müvekkili tarafından davalıya hizmet verildiğini, bu hizmet karşılığında düzenlenen faturanın davalı tarafça iade edildiğini, fatura bedelinin ödenmesi için keşide edilen ihtarname üzerine davalının 7.325.602.500 TL ödeme yaptığını, bakiye borcu ödemediğini, bunun üzerine bakiye alacakları ile sözleşmenin süresinden önce feshi nedeniyle oluşan müspet zararlarının tahsili için icra takibine girişildiğini, haksız itirazı ile takibin durduğunu iddia ederek itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına hükmolunmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevabında, müvekkilinin sözleşmenin 22.a maddesindeki "3 ay önceden feshi ihbar yapmak suretiyle fesih hakkı" nı kullanarak 15.05.2002 tarihinde davacıya fesih ihbarnamesi tebliğ ettiğini ve sözleşmeyi 3 ay sonra hüküm ifade etmek üzere yani 15.08.2002 tarihi itibariyle feshettiğini, buna rağmen davacının fesih tarihini 1,5 ay daha aşarak 01.07.2002- 30.09.2002 tarihleri arasını kendilerince hesap edip 14.651.205.000 TL bedelli faturayı müvekkiline gönderdiğini, bu faturaya yasal sürede itiraz edildiğini, müvekkili şirketin fesih tarihine kadar olan borcunu ödediğini, takibin haksız olduğunu savunarak davanın reddi ile davacının tazminata mahkum edilmesini istemiştir.

Mahkemece sözleşmenin tanımlar başlığı altında sıralanan ürünler ile faturadaki ürünleri kategori bazında tam olarak karşılaştırmasının mümkün olmadığını, bunun nedeninin sözleşmenin yeterince açık olarak kaleme alınmamasından kaynaklandığı, 25.04.2001 tarihli sözleşmenin yoruma açık maddeleri taşıdığı, sözleşmeye davacının tek başına düzenlemesi ve çalıştığı çap nazara alındığında pek çok şirkete bu hizmeti veren davacının sözleşmeyi daha yoruma az ve daha çelişkisiz kaleme alması gerektiği, konunun uzmanı teknik bilirkişinin dahi faturadaki hizmetleri kategorize ederken hangi ürünün hangi kategoride olduğunu teknik anlamda saptayamamış olmakla bu şüpheli durumun yaratacağı olumsuz sonuçlara da basiretli bir iş adamı gibi davacı yanın katlanması gerektiği, bu nedenle davalının feshi ihbar süresinin üç ay olduğunu kabul etmesi, buna göre önel vermesi ve üç aylık hizmeti de ödemesi karşısında davacının davasında haksız olduğu, davacının kötüniyetli olmadığı gerekçesi ile davanın ve davalının tazminat isteminin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 04.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/3159
Karar No: 2013/2997
Karar Tarihi: 09.04.2013

**1. Ceza Dairesi         2010/3159 E.  ,  2013/2997 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2010/107793

MAHKEMESİ : Afyonkarahisar 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 07/10/2009, 2009/95 (E) ve 2009/139 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, olası kastla yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık Beytullah'ın "mağdur Halil'i olası kastla yaralama"; sanık Necati'nin "mağdur Beytullah'ı kasten yaralama" suçları yönünden, 5271 sayılı CMK.nun 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükümler, aynı Kanunun 231/12. maddesi uyarınca itiraz yoluna tabi olup, temyiz kabiliyeti bulunmadığından, sözkonusu hükümlerin itiraz merciince incelenmesi mümkün görülmüş; temyiz edenin sıfatı ve dilekçesinin içeriğine göre temyiz incelemesi, sanık Beytullah'ın "mağdur Necati'yi öldürmeye teşebbüs" suçundan kurulan hüküm yönünden yapılmıştır.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Beytullah'ın "mağdur Necati'yi öldürmeye teşebbüs" suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı haksız tahrik, yaş küçüklüğü ve takdiri indirim nedenlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin, meşru savunmaya yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak,

Daha önce de aralarında çekişme bulunan tarafların olay günü kimin tarafından başlatıldığı belirlenemeyen kavga sırasında birbirlerine karşılıklı olarak hakaret edip bıçak çektikleri, sanığın mağdurun karın bölgesine bıçakla iki kez vurarak öldürmeye teşebbüs ettiği, kendisinin de mağdurun bıçakla saldırısı üzerine basit şekilde yaralandığı olayda,

Haksız tahrik nedeniyle, 1/4'ten 3/4'e kadar ceza indirimi öngören TCK.nun 29. maddesinin uygulanması sırasında, mağdurdan kaynaklanan ve haksız tahrik oluşturan söz ve özellikle bıçaklı eyleminden oluşan davranışların ulaştığı boyut dikkate alınarak, makul oranda bir ceza indirimi yerine, yazılı biçimde daha az vahameti olan olaylarda uygulama olanağı bulunan 1/4 oranında indirim yapmak suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu sebeple yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 09/04/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2017/2342
Karar No: 2017/3152
Karar Tarihi: 06.04.2017

**19. Ceza Dairesi         2017/2342 E.  ,  2017/3152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Kısa karar şikayetçi vekiline 29/09/2016 tarihli duruşmada tefhim edilmekle, şikayetçi vekilinin CMUK'nın 310/1.maddesinde öngörülen bir haftalık temyiz süresi geçtikten sonra 17/11/2016 günü hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından CMUK'nın 317. maddesi uyarınca temyiz isteminin REDDİNE,

Sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

Ticareti usulüne aykırı terk etmek suçu, "özelliği itibariyle bir defa işlenebilen bir suç olup, suçu ve sanığı aynı, fakat şikayetçisi farklı olan ve birleştirme kararı verilen dosyalar nedeniyle tek bir fiille birden fazla kişiye karşı işlenen suçlarda (aynı nev'iden fikri içtima) TCK'nın 43. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tek suç olup olmadığı ve buna bağlı olarak aynı maddenin birinci fıkrasına göre cezanın artırılmasının gerekip gerekmediğinin karar yerinde tartışılmaması,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354.

maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 06.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/1363
Karar No: 2023/4251
Karar Tarihi: 11.09.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/1363 E.  ,  2023/4251 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1915 E., 2020/1962 K.

...

SAYISI : 2020/1915 E., 2020/1962 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 16.07.2021 tarihli ve 2020/1915 Esas, 2020/1962 Karar sayılı ek kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 16.07.2021 tarihli ve 2020/1915 Esas, 2020/1962 Karar sayılı ek kararının, 16.07.2021 tarihinde sanığa tebliğ edildiği ve temyiz süresinin son gününün adlî tatile denk gelmesi nedeniyle sanığın ek karara yönelik temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığın yokluğunda verilip 22.12.2020 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 291/1. maddesinde belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 18.06.2021 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmakla;

Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 16.07.2021 tarihli ve 2020/1915 Esas, 2020/1962 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kayseri 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/3180
Karar No: 2016/7406
Karar Tarihi: 07.11.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/3180 E.  ,  2016/7406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında 2005, 2006, 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte belge düzenlemek ve sahte fatura kullanmak suçlarından açılan kamu davasında; sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarının maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından, hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi için; her takvim yılına ait suça konu fatura asıllarından kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulmasından sonra incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, faturaları düzenleyen ve kullanan şirketler hakkında karşıt inceleme yapılıp yapılmadığı araştırılarak yapılmış olması halinde haklarında düzenlenen vergi inceleme ve sair raporların onaylı suretleri getirtilerek incelenmesi, kamu davası açılıp açılmadığının sorulması, açıldığının tespiti halinde dava dosyasına intikali sağlanarak ayrıntılı özetinin tutanağa geçirilmesi ve bu davayı ilgilendiren bilgi ve belgelerin onaylı örneklerinin alınarak dosyaya konulması, gerektiğinde faturaları düzenleyen ve kullanan şirket yetkilileri veya kişiler de dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak aldıkları ve sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler, yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığı da dikkate alınarak faturaları düzenleyen ve kullanan şirketler ile sanığın ticari defter ve belgeleri üzerinde gerekli görülmesi halinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarının birbirinden bağımsız ve ayrı suçlar olduğu da gözetilerek sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/10301
Karar No: 2010/14445
Karar Tarihi: 04.11.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/10301 E.  ,  2010/14445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili, birleşen davada maddi hataların düzeltilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne, birleşen davanın ise kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile bir kısım davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, dava konusu taşınmazın değerinin tespiti ile tapu kaydının iptali ve idare adına tescilini istemiş, davalılardan ... vekili cevap dilekçesi ile idarenin teklifinin düşük olduğunu, davalıya ait binanın bazı katları ile ağaçların sayısının eksik tespit edildiğini belirtmiş, 13.08.2008 tarihli dava dilekçesi ile taşınmazın dikkate alınmayan katları ile ağaç sayısındaki maddi hatanın düzeltilmesini istemiş, bu dava tespit ve tescil davası ile birleştirilmiş, mahkemece tespit ve tescil davasının kabulüne, maddi hata davasının da kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dosya içindeki bilgi ve belgelerle, dava konusu taşınmazda yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi kurulu raporundan, taşınmazda davalıya ait 17,28 m² ... kat, 16 m² duvar ve 12 adet meyveli ağaç bulunduğunun tespit edildiği, hükme esas alınan ikinci bilirkişi kurulu raporunda adı geçen davalıya isabet eden kamulaştırma bedelinin yukarıda sözü edilen maddi hata konusu eksiklikler dikkate alınarak toplam 97817 TL. olarak hesaplandığı ve davalıya ödenmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Kamulaştırılan taşınmazın zemini üzerinde bulunan yapının varlığı, inşaat alanı, ağaç sayısı vb. yönünden ayrıca malik tarafından maddi hata davası açılmasına gerek olmadığı, tespit ve tescil davası içinde taşınmazın tüm unsurlarıyla mahkeme tarafından değerlendirileceği, bu nedenle maddi hata davasının reddine karar verilmesi gerektiği düşünülmeden kısmen kabulü yönünde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 04.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/12834
Karar No: 2012/7697
Karar Tarihi: 12.03.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/12834 E.  ,  2012/7697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığı yakından izleyip yargılama sürecindeki tutum ve davranışları gözeterek edindiği kanaate göre dosya içeriğine uygun şekilde, takdirde zaafiyete düşmeden TCK.nun 51. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar veren mahke- menin takdir ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunması nedeniyle CMK.nun 231. maddesinin uygulanma olanağı bulunmayan sanık hakkında; yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 12.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/18971
Karar No: 2022/11105
Karar Tarihi: 29.06.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/18971 E.  ,  2022/11105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Mühürde sahtecilik, resmi belgede sahtecilik

...

...

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Karayolları Genel Müdürlüğünün davaya katılması konusunda bir karar verilmemiş ise de, vekilin mazeret dilekçesinde mazeretleriyle birlikte yokluklarında karar verilmesini talep etmesi atılı mühürde sahtecilik suçundan zarar gören ve katılma iradesini ortaya koyan şikayetçi kurumun mühürde sahtecilik suçu yönünden 5271 sayılı CMK'nın 237/1. maddesi uyarınca katılan olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;

1-) Sanık ...'in temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığın yokluğunda hükmolunan ve usulüne uygun şekilde 07.12.2020 tarihinde tebliğ edilen hükmü, CMUK.nın 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden ve mahkemenin yanıltıcı ifadesi olan on beş günlük süreden sonra 31.12.2021 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-) Katılan ... vekilinin "Resmi belgede sahtecilik" suçundan sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Resmi belgede sahtecilik suçundan doğrudan zarar görmeyen katılan ...'nün katılma hakkı olmadığı anlaşılmakla atılı suçtan zarar gören veya suçun mağdur sıfatı bulunmayan kurum adına vekilinin temyiz isteminin CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

3-) Katılan vekilinin sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında mühürde sahtecilik suçundan kurulan beraat kararlarına yönelik incelemede;

./..

S/2

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararları usul ve yasaya uygun bulunduğundan, katılan vekilinin sanıkların cezalandırılması gerektiğine yönelik temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

4-) Katılan vekilinin ve sanık ... müdafinin, sanık ... hakkında mühürde sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik incelemede ise;

a-) Oluş ve tüm dosya kapsamına göre, sahte olduğu iddia ve kabul edilen suça konu mührün sahteliği ve iğfal kabiliyetine sahip olup olmadığı ile ilgili olarak; mühürleri üreten T.C. Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı Darphane ve Damga Matbaası Genel Müdürlüğü’nden rapor aldırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

b-) Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan yararına karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 3.400,00 TL vekalet ücretine hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin ve sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.06.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/5530
Karar No: 2023/21399
Karar Tarihi: 20.09.2023

**4. Ceza Dairesi         2022/5530 E.  ,  2023/21399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/3211 E., 2017/3159 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen Bölge Adliye Mahkemesi kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." şeklinde, 295 inci maddesinin birinci fıkrasında ise "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir." biçiminde düzenlemeler bulunması ve sanığın sunmuş olduğu temyiz dilekçesinin hükmün hukuki yönüne ilişkin bir sebep içermediğinin anlaşılması karşısında; açıklanan ilkeler doğrultusunda yapılacak meşruhatlı tebligatla, tebliğden itibaren yedi günlük süre içerisinde, yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz isteminin reddedileceği hususunda ihtar yapılması gerektiği anlaşıldığından, sanığa belirtilen şekilde tebligat yapılarak, tebliğe ilişkin evrakın dosya içerisine konulması, temyiz nedenlerini içeren ek dilekçe verildiği takdirde ise bu hususta ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize yollanılmak üzere, dosyanın incelenmeksizin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 20.09.2023 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2015/8295
Karar No: 2016/6014
Karar Tarihi: 10.05.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/8295 E.  ,  2016/6014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/2, 62, 50/1-a, 52/2, 52/4 maddeleri gereğince 6000 TL adli para cezası ve 10.000 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın katılana ait... Kuyumculuk isimli işyerinde çalışırken olay tarihinde işyerinde bulunan altın ve paraları alarak kayıplara karıştığı, bu suretle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği beyanlar, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından anlaşıldığından mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 600 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla “600 gün”, “500 gün” ve “10.000 TL” terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla “5 gün”, “4 gün” ve “80 TL” ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.