erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/17009
Karar No: 2014/20624
Karar Tarihi: 23.09.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/17009 E.  ,  2014/20624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça konu mera parselinin tapu kütüğünde maliye hazinesi adına kayıtlı olduğundan hazinenin suçtan zarar gören olarak davaya katılması gerektiği gözetilerek, 5271 sayılı CMK.nun 237/2. maddesi uyarınca katılma talebinin reddine ilişkin karar kaldırılarak ve davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık ve müdafiinin, suçun sabit olmadığına, cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin olduğunu, cezanın adli para cezasına çevrilmediğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına, cezanın ertelenmediğine, hükmün açıklanmasının geri bırakılmadığına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak:

CMK.nun 232/6. maddesine aykırı olarak hapis cezasından çevrilen ve hapis cezası yanında tayin olunan adli para cezalarına esas alınan birim gün sayısının para cezasına çevrilmesine ve para cezasının taksitlendirilmesine karar verilirken uygulanan kanun maddelerinin gösterilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün birim gün sayısının adli para cezasına çevrilmesine ve adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin bölümüne, “TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca” ve “TCK.nun 52/4. maddesi uyarınca” ibarelerinin ilavesi ve hüküm fıkrasına “maliye hazinesi kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin II. kısmının II. bölümü gereğince 1.320 lira maktu vekalet ücretinin sanıktan alınarak hazineye verilmesine" ibaresinin ilavesi suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONAN- MASINA), 23.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/6039
Karar No: 2024/11165
Karar Tarihi: 18.11.2024

**5. Ceza Dairesi         2023/6039 E.  ,  2024/11165 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/195 Esas, 2022/1470 Karar

SUÇ : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükmün temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın (2709 sayılı Kanun) 40/2. maddesi, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 34/2, 231/2, 232/6 ve 291/1-2. maddeleri uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, merci, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin zorunlu olduğunun belirtilmesi ve 294/1. maddesinde; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır'', temyiz tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan aynı Kanun'un "Temyiz gerekçesi" başlığını taşıyan 295/1. maddesinde ise; "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir'' şeklindeki düzenlemeler karşısında; 13.07.2022 tarihli dilekçe ile hükmü temyiz eden sanık müdafiine 5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi gerektiğinin bildirilmediği gibi bu hususun meşruhatlı tebligat ile de ihtar edilmediği anlaşıldığından, sanık müdafiine yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda usulüne uygun şekilde ''5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca gerekçeli temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi halinde temyiz talebinin incelenebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceği'' hususlarını içeren meşruhatlı tebligat ile gerekçeli kararın tebliğ edilmesi,

Temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verilmesi halinde ise bu hususta ek tebliğname düzenlenmesi sonrasında iadesinin temini için dosyanın Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 18.11.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2012/20848
Karar No: 2012/23072
Karar Tarihi: 19.11.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/20848 E.  ,  2012/23072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Taşınmaz malın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tesbit edilmesinde; üzerinde bulunan ve taşınmaz mala bahçe niteliği vermeyen ağaçlara maktuen değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalılar vekilinin temyizine gelince;

1) Taşınmazın bilirkişi raporunda yazılı özellikleri, konumu ve yerleşim yerine mesafesi gözetilerek gelir metoduna göre tespit edilen m2 birim bedeline % 20 oranında objektif değer artırıcı unsur uygulanması gerekirken daha aza karar verilmesi,

2) Kıymet takdirinde ve alınan ilk bilirkişi raporunda taşınmazda bulunan ağaçların bedeli hesap edildiği halde, ek bilirkişi raporunda ağaç bedellerinin toplam bedele ilave edilmemesi,

3) 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti davalarında, aynı Yasanın 25/son maddesi uyarınca mülkiyet idareye tescille geçeceğinden kamulaştırılan ağaçların değerinden enkaz bedelinin indirilmeyeceği düşünülmeden, enkaz bedeli indirilmek suretiyle eksik bedele hükmedilmesi,

4) Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma yargı harcını kapsamaz.

Bu nedenle, davacı idareden harç tahsiline karar verilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacı idareden peşin alınan temyiz ve taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 19.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/5371
Karar No: 2017/24335
Karar Tarihi: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/5371 E.  ,  2017/24335 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2012/9490
Karar No: 2012/13642
Karar Tarihi: 10.07.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/9490 E.  ,  2012/13642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : 1-2004 mali yılına ilişkin eylem nedeniyle

Sanıklar ..., ... ve ... hakkında; Mahkumiyet

2- 2005 mali yılına ilişkin eylem nedeniyle

Sanıklar ..., ... ve ... hakkında; Mahkumiyet

2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura kullanılması nedeniyle kurumlar vergisi kaybına sebebiyet verildiğinin tespit olunması karşısında suç tarihlerinin 2004 takvim yılında işlenen suç bakımından 01.05.2005, 2005 takvim yılında işlenen suç bakımından 01.05.2006 olacağından, gerekçeli karar başlığına yanlış yazılan suç tarihlerinin 01.05.2005 ve 01.05.2006 olarak mahallinde düzeltilmesi olanaklı görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı arttırıcı ve azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, sanıkların savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 ve 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkân verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlenerek sonucuna göre hüküm kurulmuş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanıklar müdafiinin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 10.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/3374
Karar No: 2024/5072
Karar Tarihi: 19.09.2024

**1. Hukuk Dairesi         2024/3374 E.  ,  2024/5072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1635 E., 2023/1777 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kars 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/205 E., 2023/165 K.

Taraflar arasında kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil davasında İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen reddi ile kısmen açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen reddine, kısmen açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiş olup, Bölge Adliye Mahkemesince 25.03.2024 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin süreden reddine karar verilmiştir.

Ek karar, süresinde davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Temyiz istemi, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin süre yönünden reddine yönelik Bölge Adliye Mahkmesinin 25.03.2024 tarihli ek kararına ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361/1. maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz yoluna başvurulabilir. Temyiz dilekçesinin süresinden sonra verilmesi hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1-c. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 28.12.2023 tarihli karar, davacı vekiline 17.02.2024 tarihinde tebliğ edilmiş; temyiz dilekçesi ise yasal süre geçirildikten sonra 15.03.2024 tarihinde verilmiştir.

Temyiz dilekçesinin süre aşımı sebebiyle reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen 25.03.2024 tarihli ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu ek kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin temyiz isteminin reddiyle, Bölge Adiye Mahkemesince verilen 25.03.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Harç peşin alındığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.09.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/13252
Karar No: 2016/2190
Karar Tarihi: 22.02.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/13252 E.  ,  2016/2190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki hukuka aykırılığın tespiti davasından dolayı yerel mahkemece verilen gün ve sayısı yukarıda yazılı kararın; Dairemizin 04/06/2015 gün ve 2015/6149-2015/7354 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiştir. Süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla HUMK’nun 440-442. maddeleri uyarınca tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, hukuka aykırılığın tespiti, durdurulması ve üçüncü kişilere bildirilmesi istemlerine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, temyiz istemi üzerine dairemizin 04/06/2015 gün ve 2015/6149-7354 sayılı ilamı ile onanmıştır.

İnternet ortamında yapılan yayınlar nedeniyle açılan davada mahkemece, hukuka aykırılığın tespitinin istenilmesinde hukuki yarar bulunmadığı; yayınların kaldırılması yönünden ise, 5651 sayılı Yasa uyarınca sulh ceza mahkemesinin görevli olduğu gerekçeleriyle ret kararı verilmiştir.

Davanın dayanağı, TMK'nın 24. ve 25. maddeleri olup; hukuka aykırılığın tespiti, ayrıca ve açıkça düzenlenmiştir. Yasanın özel düzenlemesi karşısında, tespit davalarına ilişkin genel kurallar uyarınca hukuki yarar yokluğundan söz edilemez. Mahkemenin, bu yöne ilişkin gerekçesi yerinde görülmemiştir.

Diğer yandan, 5651 sayılı İnternet Ortamında Yapılan Yayınların Düzenlenmesi ve Bu Yayınlar Yoluyla İşlenen Suçlarla Mücadele Edilmesi Hakkında Kanun ile; yalnızca cezai sorumluluk ve yaptırımlar öngörülmüş; hukuki sorumluluk konusunda, bir düzenleme yapılmamıştır.

Yasal düzenlemeler gözetildiğinde 5651 sayılı Kanun'un TMK'nun 24. ve 25. maddelerini ortadan kaldırdığı kabul edilemez. Davacı kişilik haklarının saldırıya uğradığı gerekçesiyle hukuki veya cezai korunma yollarının seçiminde özgür olup sadece cezai veya sadece hukuki korunma isteminde bulunabilir. Bu konudaki seçimlik hak davacıya ait olup davacı genel hükümlere göre tesbit, durdurma isteminde bulunmuştur. Davacı temyize konu bu işte hukuki himaye isteminde bulunulmuş olup; TMK'nun 24. ve 25. maddeleri hükümleri çerçevesinde istem incelenerek işin esası hakkında hüküm kurulması gerekir. Mahkemece talebe uygun olmayan gerekçelerle davanın reddi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Davacının karar düzeltme isteminin HUMK'nun 440-442. maddeleri uyarınca kabulüne; dairemizin 04/06/2015 gün ve 2015/6149 -7354 sayılı onama ilamının kaldırılmasına ve kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve tashihi karar talep eden davacıdan önceki onama kararımızla alınan harç ile peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/02/2016 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Temyiz ilamında bildirilen gerektirici nedenler karşısında Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun değişik 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin kabulüne karar verilmesi gerektiğini düşündüğümüzden çoğunluk görüşüne katılmıyoruz. 22/02/2016
Esas No: 2018/8551
Karar No: 2019/37
Karar Tarihi: 28.01.2019

**15. Ceza Dairesi         2018/8551 E.  ,  2019/37 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan faili meçhul şüpheli hakkında yürütülen soruşturma nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik ve 6136 sayılı Kanun’a muhalefet suçlarından ... ve diğer şüpheliler haklarında yapılan soruşturma sırasında, suç yeri itibarıyla evrakın İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 24.10.2015 tarih ve 2015/100699-12108 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın Tarsus Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 29.01.2016 tarih ve 2015/154732-2016/1087 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, Tarsus Cumhuriyet Başsavcılığınca 15.02.2016 tarih ve 2016/1514-113 sayılı yetkisizlik kararıyla dosyanın İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi nedeniyle, yetki uyuşmazlığının çözümü için dosyanın gönderildiği merciince Tarsus Cumhuriyet Başsavcılığının yetkisizlik kararının kaldırılmasına dair Adana 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.02.2016 tarih ve 2016/122 değişik iş sayılı kararı aleyhine yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 08.11.2018 gün ve 94660652-105-33-10774-2018 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15.11.2018 gün ve 2018/91703 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 161/7. maddesinde yer alan “Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir.” şeklindeki düzenleme uyarınca, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının yetkisizlik kararını müteakip dosyanın en yakın ağır ceza mahkemesi olan İstanbul Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesi gerektiği anlaşılmakla, dosyanın kendisine gönderilen Adana 7. Ağır Ceza Mahkemesince yetki uyuşmazlığı hakkında bir karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilip dosyanın yetkili ve görevli mercii olan İstanbul Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesi gerekirken, yazılı şekilde yetki uyuşmazlığının esastan çözülerek karar verilmesinde isabet görülmediğinden, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, Adana 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.02.2016 tarih ve 2016/122 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde merciince yerine getirilmesine, 28.01.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/35
Karar No: 2014/13796
Karar Tarihi: 08.09.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/35 E.  ,  2014/13796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : OSMANİYE 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/07/2013

NUMARASI : 2013/66-2013/412

Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi, yıkım davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, çaplı taşınmaza el atmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden davacıların, dava konusu 279 parsel sayılı taşınmazda paydaş oldukları, yargılama sırasında yenileme çalışmaları yapılarak taşınmazın 139 ada 56 parsel numarasını aldığı, davalının kayıttan kaynaklanan bir hakkının bulunmayıp komşu 284(yeni 139 ada 53) parsel sayılı taşınmazda paydaş olduğu, davacıların, taşınmazlarına davalının haksız yere müdahale ederek bir kısım ağaçlarını kestiğini ve yerine fidanlar diktiğini, bu hususun Osmaniye 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/34 Değişik İş sayılı dosyası ile yapılan tespitle de sabit olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açtıkları, davalı tarafın cevap dilekçesi ve duruşmada alınan beyanlarında, kendi parseline ağaçlandırma yaptığını ve ağaç dikilirken davacı tarafın itirazının bulunmadığını ifade ettiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, delil tespiti dosyasında ağaçlandırma yapıldığı belirlenen yer ile bozma kararından sonra yapılan keşifte tecavüzlü olduğu belirtilen bölümün aynı yer olduğu ve davacı parseli içerisinde kaldığının saptandığı, delil tespiti dosyasında zirai bilirkişinin dava konusu mahalde kesilmiş 2 adet dut ağacı bulunduğunun kesim yerlerinden anlaşıldığını ifade ettiği, dosya kapsamından elatılan kısımda iki yaşlarında nar ağaçlarının mevcudiyetinin anlaşıldığı, ayrıca 284 parsel sayılı taşınmazın paydaşları olan tanıklar İ. G. ve F. G.'ün beyanları da dikkate alındığında, bu yerin davalı tarafından ağaçlandırıldığı sonucuna ulaşılmaktadır.

Değinilen bu olgular ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, her iki fen bilirkişi raporunda tecavüzlü olduğu belirtilen ve davacılara ait 279 parsel (yenileme ile 139 ada 6 ) sınırları içerisinde kalan bölüme davalı tarafından ağaçlandırılmak suretiyle müdahale edildiği açıktır.

Hal böyle olunca, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile mahkemece davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Davacı tarafın temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 08.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/16559
Karar No: 2024/2718
Karar Tarihi: 26.03.2024

**9. Ceza Dairesi         2022/16559 E.  ,  2024/2718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/603 E., 2022/9 K.

SUÇLAR : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, şantaj

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî onama, kısmî bozma

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 17.01.2022 tarihli ve 2021/603 Esas, 2022/9 Karar sayılı kararının, Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." ve aynı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrasındaki "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir. Cumhuriyet savcısı temyiz dilekçesinde, temyiz isteğinin sanığın yararına veya aleyhine olduğunu açıkça belirtir." şeklindeki kanuni düzenlemeler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının kararın yüzüne karşı verilmesinden sonra süresinde 17.01.2022 tarihinde herhangi bir temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile süre tutum talebinde bulunduğu, gerekçeli kararın 16.02.2022 tarihinde elektronik imzaların tamamlanması ile UYAP üzerinden görüldü ekranına düşmesine karşın Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından yedi günlük kanuni sürenin bitiminden sonra 24.02.2022 tarihinde gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 02.06.2022 tarihli ve 2021/(Kapatılan)16-3 Esas, 2022/397 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere Cumhuriyet savcılığı yönünden 5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesindeki hususların ihtarının zorunlu olmadığı da anlaşıldığından, Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 39. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.03.2024 tarihinde karar verildi.

...